język polski-日本語 (にほんご) FreeDict+WikDict dictionary
edition published: 2023-05-29
language: pl; ja
availability: Licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported license (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/legalcode)

filia /ˈfʲilʲja/ (suffix)
フィリア
  ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających upodobania, zamiłowania, skłonności do czegoś

fobia /ˈfɔbʲja/ (suffix)
ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających nieuzasadniony lęk przed czymś lub przed kimś albo wstręt do czegoś lub kogoś

log /lɔk/ (suffix)
者
  ostatni człon wyrazów złożonych tworzący rzeczowniki określające osoby zajmujące się badaniem, nauką

logia /ˈlɔɟja/ (suffix)
ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z nauką

naście /ˈnaɕʨ̑ɛ/ (suffix)
tworzący liczebniki główne od 11 do 19 włącznie

tomia /ˈtɔ̃mʲja/ (suffix)
除
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z cięciem, operacją chirurgiczną

AIDS /ɛjts/ (n)
エイズ
  (medycyna, medyczny) nabyty zespół niewydolności immunologicznej;

Aalen (pn)
アーレン
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Aarhus (pn)
オーフス
  (geografia, geograficzny) miasto w Danii;

Aaron /aˈːrɔ̃n/ (pn)
アロン
  (biblijny) postać biblijna, brat Mojżesza;
  imię męskie;

Abakan /aˈbakãn/ (pn)
アバカン
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji położone nad rzeką Abakan (1.2), stolica Chakasji;

Abchazja /apˈxazʲja/ (pn)
アブハジア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) formalnie republika autonomiczna wchodząca w skład Gruzji;

Abel /ˈabɛl/ (pn)
アベル
  imię męskie;

Abidżan /abʲˈiʤ̑ãn/ /ˈabʲiʤ̑ãn/ (pn)
アビジャン
  (geografia, geograficzny) miasto, siedziba rządu Wybrzeża Kości Słoniowej;

Abisynia /ˌabʲiˈsɨ̃ɲja/ (pn)
アビシニア
  (geografia, geograficzny) (dawniej, dawny) Etiopia;

Abraham /abˈraxãm/ (pn)
アブラハム
  (biblijny) postać biblijna, protoplasta i patriarcha narodu izraelskiego;
エイブラハム, アブラハム
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Abram /ˈabrãm/ (pn)
アブラム, エイブラム
  imię męskie

Abruzja /abˈruzʲja/ (pn)
アブルッツォ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w centralnych Włoszech nad Morzem Adriatyckim;

Absalom /apˈsalɔ̃m/ (pn)
アブサロム
  (biblijny) postać biblijna, syn króla Dawida;

Abu Zabi /ˈabu ˈzabʲi/ (pn)
アブダビ
  (geografia, geograficzny) stolica Zjednoczonych Emiratów Arabskich;

Abudża /aˈbuʤ̑a/ (pn)
アブジャ
  (geografia, geograficzny) stolica Nigerii;

Achilles /aˈxʲilːɛs/ (pn)
アキレス, アキレウス
  (mitologia grecka) heros i bohater wojny trojańskiej, syn Peleusa i Tetydy;

Adam /ˈadãm/ (pn)
アダム
  imię męskie;
  (biblijny) według Księgi Rodzaju imię pierwszego człowieka na Ziemi oraz protoplasty rodu ludzkiego;

Addis Abeba /ˈaddʲis aˈbɛba/ (pn)
アディスアベバ
  (geografia, geograficzny) stolica Etiopii;

Adelajda /ˌadɛˈlajda/ (pn)
アデレード
  (geografia, geograficzny) miasto w Australii;

Aden /ˈadɛ̃n/ (pn)
アデン
  (geografia, geograficzny) miasto w południowo-zachodnim Jemenie, nad Zatoką Adeńską;

Adolf /ˈadɔlf/ (pn)
アドルフ
  imię męskie;

Adonis /aˈdɔ̃ɲis/ (pn)
アドーニス
  (mitologia grecka) urodziwa postać mitologiczna, ukochany Afrodyty;

Adygeja (pn)
アディゲ共和国, アドゥイゲ共和国
  autonomiczna republika w składzie Federacji Rosyjskiej, leżąca na południu jej europejskiej części; stolicą jest Majkop

Afganistan /ˌavɡãˈɲistãn/ (pn)
アフガニスタン, アフガン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej ze stolicą w Kabulu;

Afgańczyk /avˈɡãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
アフガニスタン人
  obywatel Afganistanu

Afrodyta /ˌafrɔˈdɨta/ (pn)
アフロディーテ
  (mitologia grecka) bogini miłości;

Afryka /ˈafrɨka/ (pn)
アフリカ, 阿弗利加
  (geografia, geograficzny) trzeci pod względem wielkości kontynent na Ziemi;

Afryka Południowa (pn)
南ア
  (geografia, geograficzny) region Afryki obejmujący południową część tego kontynentu;

Afryka Wschodnia (pn)
東アフリカ
  (geografia, geograficzny) region Afryki obejmujący wschodnią część kontynentu;

Agamemnon /ˌaɡãˈmɛ̃mnɔ̃n/ (pn)
アガメムノン
  (mitologia grecka) mityczny władca Myken;

Agata /aˈɡata/ (pn)
アガタ
  imię żeńskie;

Aisne (pn)
エーヌ川
  (geografia, geograficzny) (administracja) departament w północnej Francji;
  (geografia, geograficzny) rzeka we Francji, lewy dopływ rzeki Oise;

Ajschylos /ajsˈxɨlɔs/ (pn)
アイスキュロス
  (historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny dramatopisarz grecki;

Akadia /aˈkadʲja/ (pn)
アカディア
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna kolonia francuska w Ameryce Północnej;

Akra /ˈakra/ (pn)
アクラ
  (geografia, geograficzny) stolica Ghany;

Akropol /aˈkrɔpɔl/ (pn)
アクロポリス
  (geografia, geograficzny) wzgórze w Atenach;

Aksu (pn)
アクス
  (geografia, geograficzny) miasto w Chinach, w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur, nad rzeką Aksu He;

Akwitania /ˌakfʲiˈtãɲja/ (pn)
アキテーヌ地域圏, アキテーヌ
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji ze stolicą w Bordeaux;

Akwizgran /aˈkfʲizɡrãn/ (pn)
アーヘン
  (geografia, geograficzny) niemieckie miasto na prawach powiatu w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, bezpośrednio przy granicy z Belgią i Holandią;

Alabama /ˌalaˈbãma/ (pn)
アラバマ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Stanach Zjednoczonych;

Aladyn /aˈladɨ̃n/ (pn)
アラジン
  imię bohatera jednej z opowieści „Baśni z tysiąca i jednej nocy”;

Alaska /aˈlaska/ (pn)
アラスカ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Albania /alˈbãɲja/ (pn)
アルバニア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy, ze stolicą w Tiranie;

Albańczyk /alˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
アルバニア人
  człowiek narodowości albańskiej, obywatel Albanii, mieszkaniec Albanii

Albert /ˈalbɛrt/ (pn)
アルベルト
  imię męskie;

Alberta /alˈbɛrta/ (pn)
アルバータ
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Albi (pn)
アルビ
  (geografia, geograficzny) miejscowość na południu Francji, na północny wschód od Tuluzy;

Aldebaran /ˌaldɛˈbarãn/ (pn)
アルデバラン
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Byka; jedna z gwiazd podwójnych, czerwonych olbrzymów i najjaśniejszych gwiazd na niebie;

Aleksander /ˌalɛˈksãndɛr/ (pn)
アレクサンダー
  imię męskie;

Aleksandra /ˌalɛˈksãndra/ (pn)
アレクサンドラ
  (mitologia grecka) (zobacz) Kasandra
  imię żeńskie;

Aleksandria /ˌalɛˈksãndrʲja/ (pn)
アレクサンドリア, アレキサンドリア
  (geografia, geograficzny) miasto w Egipcie leżące nad brzegiem Morza Śródziemnego;

Aleppo /aˈlɛpːɔ/ (pn)
アレッポ
  (geografia, geograficzny) muhafaza ze stolicą w Aleppo (1.1)
  (geografia, geograficzny) największe miasto Syrii, położone w północno-zachodniej części kraju, około 50 km na południe od granicy z Turcją, w połowie drogi między Eufratem a wybrzeżem Morza Śródziemnego;

Aleuty (pn)
アリューシャン列島
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na północy Oceanu Spokojnego,

Alfred /ˈalfrɛt/ (pn)
アルフレッド
  imię męskie;

Alghero (pn)
アルゲーロ
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina na Sardynii, w prowincji Sassari;

Algier /ˈalʲɟɛr/ (pn)
アルジェ
  (geografia, geograficzny) stolica Algierii;

Algierczyk /alʲˈɟɛrʧ̑ɨk/ (n)
アルジェリア人
  obywatel Algierii

Algieria /alʲˈɟɛrʲja/ (pn)
アルジェリア
  (geografia, geograficzny) państwo w północnej Afryce ze stolicą w Algierze;

Alicja /aˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
アリス
  imię żeńskie;

Allah /ˈalːax/ (pn)
アッラーフ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w islamie;

Alpy /ˈalpɨ/ (pn)
アルプス山脈
  (geografia, geograficzny) najwyższy łańcuch górski Europy, ciągnący się łukiem od wybrzeża Morza Śródziemnego po dolinę Dunaju w okolicach Wiednia;

Alpy Górnej Prowansji (pn)
アルプ＝ド＝オート＝プロヴァンス県
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alpy Nadmorskie (pn)
アルプ＝マリティーム県
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alpy Wysokie (pn)
オート＝アルプ県
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alzacja /alˈzaʦ̑ʲja/ (pn)
アルザス
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna Francji, położony w północno-wschodniej części kraju nad Renem;

Amaterasu (pn)
天照
  (mitologia japońska) bogini słońca w mitologii japońskiej;

Amazonka /ˌãmaˈzɔ̃nka/ (pn)
アマゾン川, アマゾン
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej;

Ameryka /ãˈmɛrɨka/ (pn)
アメリカ州, 亜米利加
  (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;
アメリカ州
  (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) Stany Zjednoczone Ameryki

Ameryka Południowa /ãˈmɛrɨka ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
南アメリカ, 南米
  (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;

Ameryka Północna /ãˈmɛrɨka puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
北アメリカ, 北米
  (geografia, geograficzny) kontynent położony na półkulach: północnej i zachodniej;

Ameryka Łacińska /ãˈmɛrɨka waˈʨ̑ĩj̃ska/ (pn)
ラテンアメリカ
  (geografia, geograficzny) kraje Ameryki Południowej i Środkowej, w których używa się języka hiszpańskiego, portugalskiego lub francuskiego;

Ameryka Środkowa /ãˈmɛrɨka ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
中央アメリカ, 中米
  (geografia, geograficzny) obszar, formalnie zaliczany do Ameryki Północnej, położony na połączeniu obu Ameryk, który obejmuje również wyspy mórz śródlądowych: Morza Karaibskiego i Zatoki Meksykańskiej;

Amerykanin /ˌãmɛrɨˈkãɲĩn/ (n)
アメリカ人
  mieszkaniec Ameryki – kontynentu

Amman /ˈãmːãn/ (pn)
アンマン
  (geografia, geograficzny) stolica Jordanii;

Amorgos (pn)
アモルゴス
  (geografia, geograficzny) miejscowość, stolica wyspy Amorgos (1.1)
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Egejskim, w archipelagu Cyklady, położona na wschód od Naksos;

Amos /ˈãmɔs/ (pn)
アモス
  (biblijny) postać biblijna, prorok;

Amsterdam /ãmˈstɛrdãm/ (pn)
アムステルダム
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Holandii;

Amu-daria /ˌãmu‿ˈdarʲja/ (pn)
アムダリヤ川
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Azji Środkowej, powstaje z połączenia rzek Wachsz i Pandż, uchodzi do Jeziora Aralskiego;

Amur /ˈãmur/ (pn)
アムール川, 黒竜江
  (geografia, geograficzny) rzeka we wschodniej Azji;

Anapa (pn)
アナパ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, port nad Morzem Czarnym;

Anatolia /ˌãnaˈtɔlʲja/ (pn)
アナトリア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i region współczesnej Turcji obejmujący półwysep Azji Mniejszej;

Andaluzja /ˌãndaˈluzʲja/ (pn)
アンダルシア州, アンダルシア
  (geografia, geograficzny) kraina w południowej Hiszpanii

Andora /ãnˈdɔra/ (pn)
アンドラ, アンドラ公国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielkie państwo w Europie między Francją a Hiszpanią;
アンドラ・ラ・ベリャ
  (geografia, geograficzny) stolica państwa Andora (1.1);

Andromacha (pn)
アンドロマケー
  (mitologia grecka) postać z mitów i literatury starogreckiej, córka króla Eetiona, żona Hektora, matka Astyanaksa; archetyp matki i żony cierpiącej jako ofiara wojny;

Andromeda /ˌãndrɔ̃ˈmɛda/ (pn)
アンドロメダ座
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;
  imię żeńskie;

Andrzej /ˈãnḍʒɛj/ (pn)
アンドリュー
  imię męskie;

Andy /ˈãndɨ/ (pn)
アンデス山脈
  (geografia, geograficzny) góry w Ameryce Południowej;

Angielka /ãŋʲˈɟɛlka/ (n)
イギリス人
  kobieta narodowości angielskiej

Anglia /ˈãŋɡlʲja/ (pn)
イングランド, 英国, イギリス
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Wielkiej Brytanii
イギリス, イングランド
  (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej;

Anglik /ˈãŋɡlʲik/ (n)
イギリス人
  mężczyzna narodowości angielskiej

Angola /ãŋˈɡɔla/ (pn)
アンゴラ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Anguilla (pn)
アンギラ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Morzu Karaibskim;

Aniela /ãˈɲɛla/ (pn)
アンゲラ
  imię żeńskie;

Anioł Stróż /ˈãɲɔw ˈstruʃ/ (n)
守護天使
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich indywidualnie przydzielony anioł czuwający nad człowiekiem od chwili jego narodzin;

Ankara /ãŋˈkara/ (pn)
アンカラ
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Turcji;

Anna /ˈãnːa/ (pn)
アナ
  (oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;

Annapurna (pn)
アンナプルナ
  (geografia, geograficzny) położony w Himalajach dziesiąty pod względem wysokości szczyt na Ziemi;

Antananarywa /ˌãntãnãnaˈrɨva/ (pn)
アンタナナリボ
  (geografia, geograficzny) stolica Madagaskaru;

Antares /ãnˈtarɛs/ (pn)
アンタレス
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Skorpiona;

Antarktyda /ˌãntarkˈtɨda/ (pn)
南極大陸, 南極
  (geografia, geograficzny) kontynent, na którym znajduje się biegun południowy;

Antek /ˈãntɛk/ (pn)
トーニ
  imię męskie (zdrobniale) od: Antoni

Antigua i Barbuda /ˌãntʲiˈɡu<sup>w</sup>a ˌi‿barˈbuda/ (pn)
アンティグア・バーブーダ
  (geografia, geograficzny) wyspiarskie państwo na Morzu Karaibskim ze stolicą w Saint John's;

Antoni /ãnˈtɔ̃ɲi/ (pn)
アンソニー
  imię męskie;

Antwerpia /ãntˈfɛrpʲja/ (pn)
アントワープ
  (geografia, geograficzny) miasto w Belgii;

Antychryst (pn)
反キリスト
  (wariant) (biblijny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) antychryst

Antyle Holenderskie /ãnˈtɨlɛ ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲcɛ/ (pn)
オランダ領アンティル
  (geografia, geograficzny) holenderskie terytorium autonomiczne;

Anubis /ãˈnubʲis/ (pn)
アヌビス
  (mitologia egipska) bóg zmarłych, nekropolii i balsamistów;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 1912;

Aosta /aˈɔsta/ (pn)
アオスタ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech, stolica najmniejszego włoskiego regionu Doliny Aosty;

Apeniny /ˌapɛ̃ˈɲĩnɨ/ (pn)
アペニン山脈
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski we Włoszech;

Apia /ˈapʲja/ (pn)
アピア
  (geografia, geograficzny) stolica Samoa;

Apollo /aˈpɔlːɔ/ (pn)
アポロン
  (mitologia grecka) bóg sztuki i piękna;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie, jedno z imion mitologicznych;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 1862;

Appenzell Innerrhoden (pn)
アッペンツェル・インナーローデン準州
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton w północno-wschodniej części Szwajcarii;

Apulia (pn)
プッリャ
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w południowych Włoszech;

Arab /ˈarap/ (n)
アラビア人
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości arabskiej;

Arabia /aˈrabʲja/ (pn)
アラビア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina zazwyczaj utożsamiana z Półwyspem Arabskim, lecz początkowo obejmująca obszar Azji leżący na południowy zachód od Mezopotamii, obejmując poza półwyspem również część Lewantu;

Arabia Saudyjska /aˈrabʲja sawˈdɨjska/ (pn)
サウジアラビア, サウジ
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim ze stolicą w Rijadzie;

Aragonia /ˌaraˈɡɔ̃ɲja/ (pn)
アラゴン州, アラゴン
  (geografia, geograficzny) (administracja) region autonomiczny w północnej Hiszpanii

Ararat /aˈrarat/ (pn)
アララト山
  (geografia, geograficzny) górski masyw wulkaniczny w Turcji;

Archangielsk /arˈxãŋʲɟɛlsk/ (pn)
アルハンゲリスク
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej części europejskiej Rosji;

Archimedes /ˌarxʲĩˈmɛdɛs/ (pn)
アルキメデス
  (historia, historyczny, historycznie) grecki matematyk;

Ardeny (pn)
アルデンヌ県
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Grand Est;

Ares /ˈarɛs/ (pn)
アレース
  (mitologia grecka) bóg wojny;

Argentyna /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃na/ (pn)
アルゼンチン, 亜爾然丁
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Argentyńczyk /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
アルゼンチン人
  obywatel Argentyny

Argonauta (n)
アルゴナウタイ
  (mitologia grecka) każdy z uczestników wyprawy po złote runo pod wodzą Jazona na statku Argo;

Argos (pn)
アルゴス
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji, na Peloponezie, w Argolidzie, w okresie klasycznym niezależna polis;

Argowia /arˈɡɔvʲja/ (pn)
アールガウ州
  (geografia, geograficzny) kanton w północnej Szwajcarii

Ariel /ˈarʲjɛl/ (pn)
アリエル
  imię męskie;
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Urana;
  (biblijny) stara nazwa Jerozolimy; obecnie miasto w Izraelu

Arizona /ˌarʲiˈzɔ̃na/ (pn)
アリゾナ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Arka Przymierza (pn)
契約の箱
  (biblijny) skrzynia, w której przechowywano tablice z tekstem Dekalogu;

Arkadia /arˈkadʲja/ (pn)
アルカディア
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na Półwyspie Peloponeskim

Arkansas /arˈkãw̃zas/ /ˈarkãw̃sɔ/ (pn)
アーカンソー
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Arktur /ˈarktur/ (pn)
アークトゥルス
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Wolarza, jedna z najjaśniejszych gwiazd na niebie;

Arktyka /ˈarktɨka/ (pn)
北極
  (geografia, geograficzny) obszar Ziemi otaczający biegun północny;

Armagedon /ˌarmaˈɡɛdɔ̃n/ (n)
ハルマゲドン
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce, w którym przy końcu świata odbędzie się bitwa między narodami;

Armenia /arˈmɛ̃ɲja/ (pn)
アルメニア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Armia Czerwona (pn)
赤軍
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) nazwa sił zbrojnych Rosji sowieckiej i ZSRR od 1918 do 1946;

Artemida /ˌartɛ̃ˈmʲida/ (pn)
アルテミス
  (mitologia grecka) bogini łowów i przyrody, łączona z Selene, Hekate i Persefoną oraz utożsamiana z rzymską Dianą;

Artur /ˈartur/ (pn)
アーサー
  imię męskie;

Aruba /aˈruba/ (pn)
アルバ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Holandii w Ameryce Środkowej;

Arystoteles /ˌarɨstɔˈtɛlɛs/ (pn)
アリストテレス
  (historia, historyczny, historycznie) filozof grecki,

Asmara /asˈmara/ (pn)
アスマラ
  (geografia, geograficzny) stolica Erytrei;

Astrachań /aˈstraxãɲ/ (pn)
アストラハン
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części europejskiej Rosji, położone nad Wołgą, stolica obwodu;

Asturia (pn)
アストゥリアス州
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina geograficzna położona w północnej Hiszpanii nad Zatoką Biskajską, w średniowieczu niezależne królestwo

Asyria /aˈsɨrʲja/ (pn)
アッシリア
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii;

Aszchabad /aʃˈxabat/ (pn)
アシガバート
  (geografia, geograficzny) stolica Turkmenistanu;

Aszura (pn)
アーシューラー
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmańskie święto przypadające dziesiątego dnia miesiąca muharram;

Atena /aˈtɛ̃na/ (pn)
アテーナー, アテナ, アテネ
  (mitologia grecka) bogini mądrości, wojny sprawiedliwej i rękodzieła, utożsamiana z rzymską Minerwą;

Ateny /aˈtɛ̃nɨ/ (pn)
アテネ
  (geografia, geograficzny) stolica współczesnej Grecji;

Atlanta /aˈtlãnta/ (pn)
アトランタ
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica i jednocześnie najludniejsze miasto amerykańskiego stanu Georgia;

Atlantyda /ˌatlãnˈtɨda/ (pn)
アトランティス
  (mitologia, mitologiczny) mityczna wyspa całkowicie zniszczona przez trzęsienie ziemi, leżąca według Platona na Oceanie Atlantyckim naprzeciw Słupów Heraklesa;

Atlantyk /aˈtlãntɨk/ (pn)
大西洋
  (geografia, geograficzny) (potocznie, potoczny) (zobacz) Ocean Atlantycki

Attyka (pn)
アッティカ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w środkowej Grecji leżąca na Półwyspie Attyckim z Atenami jako głównym ośrodkiem;

Augsburg /ˈawɡzburk/ (pn)
アウクスブルク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w Bawarii, historyczna stolica Szwabii;

Auksztota (pn)
アウクシュタイティヤ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) kraina historyczna i region etnograficzny na Litwie w dorzeczu górnego Niemna, kolebka państwa litewskiego;

Austerlitz (pn)
アウステルリッツ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Sławków w Czechach

Australia /awˈstralʲja/ (pn)
オーストラリア, 濠太剌利
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo obejmujące prawie cały kontynent australijski;
豪州, オーストラリア
  (geografia, geograficzny) najmniejszy kontynent na Ziemi;

Australia Zachodnia (pn)
西オーストラリア
  (geografia, geograficzny) (administracja) największy stan Australii, zajmuje zachodnią część kontynentu;

Australijczyk /ˌawstraˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
オーストラリア人
  mieszkaniec, obywatel Australii

Austria /ˈawstrʲja/ (pn)
オーストリア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Austriaczka /awstrʲˈjaʧ̑ka/ (n)
オーストリア人
  mieszkanka lub obywatelka Austrii

Austriak /ˈawstrʲjak/ (n)
オーストリア人
  mieszkaniec lub obywatel Austrii

Austro-Węgry /ˌawstrɔ‿ˈvɛ̃ŋɡrɨ/ (pn)
オーストリア＝ハンガリー
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) państwo w Europie od 1867 do 1918 r. pod panowaniem Habsburgów, ze stolicami w Wiedniu i Budapeszcie;

Awinion /aˈvʲĩɲɔ̃n/ (pn)
アヴィニョン
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Francji nad Rodanem;

Azerbejdżan /ˌazɛrˈbɛjʤ̑ãn/ (pn)
アゼルバイジャン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Baku;

Azja /ˈazʲja/ (pn)
アジア, 亜細亜
  (geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi;

Azja Mniejsza /ˈazʲja ˈmʲɲɛ̇jʃa/ (pn)
小アジア
  (geografia, geograficzny) półwysep w zachodniej Azji, tworzący pomost lądowy łączący ten kontynent z Europą;

Azja Południowa (pn)
南アジア
  (geografia, geograficzny) region Azji

Azja Południowo-Wschodnia (n)
東南アジア
  (geografia, geograficzny) region Azji składający się z Półwyspu Indochińskiego i Archipelagu Malajskiego z wyspami filipińskimi, obejmujący Birmę, Tajlandię, Kambodżę, Laos, Wietnam, Malezję, Singapur, Indonezję, Timor Wschodni, Brunei i Filipiny;

Azja Zachodnia (pn)
西アジア
  (geografia, geograficzny) region Azji wyróżniany w geografii historycznej i politycznej;

Azja Środkowa (pn)
中央アジア
  (geografia, geograficzny) region Azji wyróżniany w geografii historycznej i politycznej;

Azjata /aˈzʲjata/ (n)
東洋人
  mieszkaniec kontynentu azjatyckiego

Azory /aˈzɔrɨ/ (pn)
アゾレス諸島
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim, region autonomiczny Portugalii;

Ałtaj /ˈawtaj/ (pn)
アルタイ
  (geografia, geograficzny) azjatyckie pasmo górskie;

BRICS (acronym)
ブリックス
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) grupa współpracujących krajów rozwijających się: Brazylia, Rosja, Indie, Chiny i RPA;

Bab al-Mandab (pn)
バブ・エル・マンデブ海峡
  (geografia, geograficzny) cieśnina między Afryką a Półwyspem Arabskim, ważny punkt żeglugowy na trasie Europa – Daleki Wschód;

Babilon /baˈbʲilɔ̃n/ (pn)
バビロン
  (starożytność) (geografia, geograficzny) starożytne miasto położone w Mezopotamii, dawna stolica Babilonii, obecnie teren Iraku;

Babilonia /ˌbabʲiˈlɔ̃ɲja/ (pn)
バビロニア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w Mezopotamii, na terenie obecnego Iraku;

Bachmut (pn)
バフムート
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w obwodzie donieckim;

Bachus /ˈbaxus/ (pn)
バックス
  (mitologia rzymska) (zobacz) [[Dionizos, Bakchos, Liber, Liber Pater]]

Badenia (pn)
バーデン
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodniej części Niemiec, począwszy od średniowiecza margrabstwo, księstwo a wreszcie wielkie księstwo;

Badenia-Wirtembergia /ˌbadɛ̃ɲa‿vʲirtɛ̃mˈbɛrʲɟja/ (pn)
バーデン＝ヴュルテンベルク州
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy w południowej części Niemiec

Bagdad /ˈbaɡdat/ (pn)
バグダード
  (geografia, geograficzny) stolica Iraku;

Bahamy /baˈxãmɨ/ (pn)
バハマ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo wyspiarskie w Ameryce Północnej;
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim;

Bahrajn /ˈbaxrajn/ (pn)
バーレーン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Manamie;

Bairiki /ˌba<sup>j</sup>iˈrʲici/ (pn)
バイリキ
  (geografia, geograficzny) stolica Kiribati;

Bajkał /ˈbajkaw/ (pn)
バイカル
  (geografia, geograficzny) jezioro w Azji, najstarsze i najgłębsze na świecie;

Bajkonur (pn)
バイコヌール
  (geografia, geograficzny) rosyjski kosmodrom na terenie Kazachstanu;

Bajonna (pn)
バイヨンヌ
  (geografia, geograficzny) miasto w południowo-zachodniej Francji;

Baku /ˈbaku/ (pn)
バクー
  (geografia, geograficzny) stolica Azerbejdżanu;

Baleary (pn)
バレアレス諸島
  (geografia, geograficzny) archipelag w zachodniej części Morza Śródziemnego;

Bali (pn)
バリ島
  (geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Małych Wysp Sundajskich;

Bamako /bãˈmakɔ/ (pn)
バマコ
  (geografia, geograficzny) stolica Mali;

Bamberg (pn)
バンベルク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Bawarii;

Bandar Seri Begawan /ˈbʌndərˈsɛribəˈgɑwən/ (pn)
バンダルスリブガワン
  (geografia, geograficzny) stolica Brunei;

Bandżul /ˈbãn͇ʤ̑ul/ (pn)
バンジュール
  (geografia, geograficzny) stolica Gambii;

Bangalur (pn)
バンガロール
  (geografia, geograficzny) Bangaluru, miasto w południowych Indiach (oficjalna nazwa do 2006 roku);

Bangi /ˈbãŋʲɟi/ (pn)
バンギ
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Republiki Środkowoafrykańskiej;

Bangkok /ˈbãŋkːɔk/ (pn)
バンコク
  (geografia, geograficzny) stolica Tajlandii;

Bangladesz /bãŋɡˈladɛʃ/ (pn)
バングラデシュ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Dhace;

Banglijczyk (n)
バングラデシュ人
  obywatel Bangladeszu

Baran /ˈbarãn/ (pn)
おひつじ座, 牡羊座
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pierwszy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 marca do 19 (20) kwietnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Baranek Boży /baˈrãnɛɡ ˈbɔʒɨ/ (pn)
神の子羊, 神の小羊
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) symboliczny tytuł Jezusa Chrystusa, nawiązujący do jego ofiary na krzyżu i starotestamentowych proroctw;

Barbados /barˈbadɔs/ (pn)
バルバドス
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Bridgetown;

Barcelona /ˌbarʦ̑ɛˈlɔ̃na/ (pn)
バルセロナ
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Katalonii;

Bari /bari/ (pn)
バーリ
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica Apulii i prowincji Bari (1.2);

Barnauł (pn)
バルナウル
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, nad Obem;

Bartłomiej /bartˈwɔ̃mʲjɛ̇j/ (pn)
バルトロマイ
  imię męskie;

Basen Paryski (pn)
パリ盆地
  (geografia, geograficzny) rozległa nizinna kraina w północnej części Francji;

Bask /bask/ (n)
バスク人
  (etnografia, etnograficzny) członek narodu zamieszkującego tereny na granicy Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską;

Basseterre /ˌbasːɛˈtɛrːɛ/ (pn)
バセテール
  (geografia, geograficzny) stolica Saint Kitts i Nevis;

Bastia (pn)
バスティア
  (geografia, geograficzny) (administracja) główne miasto handlowe i przemysłowe na Korsyce we Francji;

Baszkiria (pn)
バシキリア
  (geografia, geograficzny) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;

Batman /ˈbatmãn/ (pn)
バットマン
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) popularny bohater filmów i komiksów;

Bawaria /baˈvarʲja/ (pn)
バイエルン州, バイエルン自由州
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w południowej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Monachium;

Bazylea /ˌbazɨˈlɛa/ (pn)
バーゼル
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) miasto w Szwajcarii;

Bazylea-Miasto (pn)
バーゼル＝シュタット準州
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton szwajcarski powstały z podziału dawnego kantonu Bazylea;

Bazylea-Okręg /ˌbazɨˈlɛa ˈɔkrɛ̃ŋk/ (pn)
バーゼル＝ラント準州
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton szwajcarski, powstały z podziału dawnego kantonu Bazylea;

Bazyli /baˈzɨlʲi/ (pn)
バジル
  imię męskie;

Bałkany /bawˈkãnɨ/ (pn)
バルカン半島
  (geografia, geograficzny) region Europy, obejmujący w przybliżeniu obszar Półwyspu Bałkańskiego;

Bałtyka /bawˈtɨka/ (pn)
バルティカ大陸
  (geologia, geologiczny) kraton stanowiący do końca ordowiku samodzielny kontynent;

Beatrycze /ˌbɛaˈtrɨʧ̑ɛ/ (pn)
ベアトリーチェ
  imię żeńskie;

Beduin /bɛˈdu<sup>j</sup>ĩn/ (n)
ベドウィン
  (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczych lub półkoczowniczych plemion krajów arabskich;

Bejrut /ˈbɛjrut/ (pn)
ベイルート
  (geografia, geograficzny) miasto w Azji, na Bliskim Wschodzie, stolica Libanu;

Belfast /ˈbɛlfast/ (pn)
ベルファスト
  (geografia, geograficzny) stolica Irlandii Północnej,

Belg /bɛlk/ (n)
ベルギー人
  obywatel Belgii

Belgia /ˈbɛlʲɟja/ (n)
ベルギー, 白耳義
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Zachodniej ze stolicą w Brukseli;

Belgrad /ˈbɛlɡrat/ (pn)
ベオグラード
  stolica Serbii;

Belize /bɛˈlʲizɛ/ (pn)
ベリーズ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Belmopanie;

Beludżystan (pn)
バルチスタン
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w południowo-zachodnim Pakistanie;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodniej Azji;

Benedykt /bɛ̃ˈnɛdɨkt/ (pn)
ベネディクト
  imię męskie;

Bengal /ˈbɛ̃ŋɡal/ (pn)
ベンガル地方
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Południowej, w Indiach i Bangladeszu, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską;

Beniamin /bɛ̃ˈɲjãmʲĩn/ (pn)
ベンジャミン
  imię męskie;

Benin /ˈbɛ̃ɲĩn/ (pn)
ベナン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Berber /ˈbɛrbɛr/ (n)
ベルベル人
  (etnografia, etnograficzny) rdzenny mieszkaniec północnej Afryki i Sahary pochodzenia chamito-semickiego;

Bergamo (pn)
ベルガモ
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii;

Berlin /ˈbɛrlʲĩn/ (pn)
ベルリン, 伯林
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Niemiec;

Berlin Zachodni /ˈbɛrlʲĩn zaˈxɔdʲɲi/ (n)
西ベルリン
  (historia, historyczny, historycznie) enklawa na obszarze NRD istniejąca w latach 1949–1990, położona w zachodniej części Berlina;

Bermudy /bɛrˈmudɨ/ (pn)
バーミューダ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Bermudach (1.2);

Berno /ˈbɛrnɔ/ (pn)
ベルン州
  (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii;
ベルン
  (geografia, geograficzny) stolica Szwajcarii;

Besarabia (pn)
ベッサラビア
  (geografia, geograficzny) kraina położona między Dniestrem a Prutem, obecnie podzielona między Mołdawię i Ukrainę;

Betelgeza (pn)
ベテルギウス
  (astronomia, astronomiczny) czerwony nadolbrzym w Orionie;

Betlejem /bɛˈtlɛjɛ̃m/ (pn)
ベツレヘム
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej części Palestyny;

Bhutan /ˈbutãn/ (pn)
ブータン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Thimphu;

Bianka /ˈbʲjãŋka/ (pn)
ビアンカ
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Urana;
  imię żeńskie;

Białorusin /ˌbʲjawɔˈruɕĩn/ (n)
ベラルーシ人
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości białoruskiej, obywatel Białorusi, mieszkaniec Białorusi

Białoruś /bʲjaˈwɔruɕ/ (n)
ベラルーシ, 白ロシア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Biały Dom (pn)
ホワイトハウス
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siedziba prezydenta Stanów Zjednoczonych w Waszyngtonie;

Białystok /bʲjaˈwɨstɔk/ (pn)
ビャウィストク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-wschodniej Polsce;

Biblia /ˈbʲiblʲja/ (n)
聖書, バイブル
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawany przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga;

Birma /ˈbʲirma/ (pn)
ミャンマー, ビルマ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Birobidżan (pn)
ビロビジャン
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, położone na Dalekim Wschodzie, między rzekami Birą i Bidżanem;

Bitynia (pn)
ビテュニア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Mniejszej, prowincja rzymska;

Bizancjum /bʲiˈzãnʦ̑ʲjũm/ (pn)
ビュザンティオン
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto nad cieśniną Bosfor, nad zatoką Złotego Rogu; później Konstantynopol; obecnie Stambuł;

Bliski Wschód /ˈblʲisʲci ˈfsxut/ (pn)
近東
  (geografia, geograficzny) obszar na styku Europy, Afryki i południowo-zachodniej Azji;

Bliźnięta /blʲiʑˈɲɛ̃nta/ (pn)
ふたご座, 双子座
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) trzeci znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) maja do 20 (21) czerwca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Bochum /ˈbɔxũm/ (pn)
ボーフム
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu położone w zachodniej części Niemiec;

Bogota /bɔˈɡɔta/ (pn)
ボゴタ
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Kolumbii;

Boliwia /bɔˈlʲivʲja/ (pn)
ボリビア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Ameryki Południowej, ze stolicą w Sucre;

Bolonia /bɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
ボローニャ
  (geografia, geograficzny) miasto położone między Padem a Apeninami w północnych Włoszech;

Bolzano (pn)
ボルツァーノ
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech w regionie Trydent-Górna Adyga;

Bordeaux /bɔrˈdɔ/ (pn)
ボルドー
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica regionu Akwitania;

Borneo /bɔrˈnɛɔ/ (pn)
ボルネオ
  (geografia, geograficzny) wyspa w Archipelagu Malajskim;

Borys /ˈbɔrɨs/ (pn)
ボリス
  imię męskie;

Bosfor /ˈbɔsfɔr/ (pn)
ボスフォラス海峡
  (geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Czarne z morzem Marmara, oddzielająca Europę od Azji;

Boston /ˈbɔstɔ̃n/ (pn)
ボストン
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Botswana /bɔtsˈfãna/ (pn)
ボツワナ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Botswańczyk /bɔtsˈfãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
ボツワナ人
  obywatel Botswany

Bośnia /ˈbɔɕɲa/ (pn)
ボスニア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w południowej Europie;

Bośnia i Hercegowina /ˈbɔɕɲa ˌi‿xɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩna/ (pn)
ボスニア・ヘルツェゴビナ, ボスニア・ヘルツェゴヴィナ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie;

Boże Ciało /ˈbɔʒɛ ˈʨ̑awɔ/ (n)
聖体の祝日
  (potocznie, potoczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej;

Boże Narodzenie /ˈbɔʒɛ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (pn)
クリスマス, 聖誕祭
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone 25 i 26 grudnia, w którym wspomina się narodzenie Jezusa Chrystusa;

Brabancja Północna (pn)
北ブラバント州
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja na południu Holandii ze stolicą w ’s-Hertogenbosch;

Brandenburgia (pn)
ブランデンブルク州
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północno-wschodniej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Poczdamie;

Brasília (pn)
ブラジリア
  (geografia, geograficzny) stolica Brazylii;

Bratysława /ˌbratɨˈswava/ (pn)
ブラチスラヴァ
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Słowacji;

Brazylia /braˈzɨlʲja/ (pn)
ブラジル, ブラジル 連邦 共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Brazylijczyk /ˌbrazɨˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
ブラジル人
  obywatel Brazylii

Bregencja (pn)
ブレゲンツ
  (geografia, geograficzny) miasto w Austrii, nad Jeziorem Bodeńskim, stolica kraju związkowego Przedarulania, siedziba powiatu;

Brema /ˈbrɛ̃ma/ (pn)
ブレーメン
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Niemczech nad Wezerą;

Brenner (pn)
ブレンナー峠
  (geografia, geograficzny) jedna z najważniejszych alpejskich przełęczy na granicy Austrii i Włoch;

Brest /brɛst/ (pn)
ブレスト
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, w regionie Bretania;

Bretania /brɛˈtãɲja/ (pn)
ブルターニュ地域圏, ブルターニュ
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region w północno-zachodniej Francji;

Briańsk (pn)
ブリャンスク
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, nad Desną, stolica obwodu briańskiego

Bridgetown (pn)
ブリッジタウン
  (geografia, geograficzny) stolica Barbadosu;

Bristol /ˈbrʲistɔl/ (pn)
ブリストル
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Anglii;

Bronx (pn)
ブロンクス
  (geografia, geograficzny) (administracja) hrabstwo w stanie Nowy Jork w USA
  (geografia, geograficzny) (administracja) okręg (potocznie określany „dzielnicą”) Nowego Jorku w USA, obejmujący północną część aglomeracji;

Brugia (pn)
ブリュッヘ, ブルッヘ
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Belgii, ośrodek administracyjny prowincji Flandria Zachodnia;

Bruksela /bruˈksɛla/ (pn)
ブリュッセル
  (geografia, geograficzny) stolica Belgii;

Brunei /brũˈnɛji/ (pn)
ブルネイ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Brunszwik (n)
ブラウンシュヴァイク
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia;

Brytania (pn)
ブリテン
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) prowincja rzymska obejmująca dzisiejszą Wielką Brytanię, krainę zamieszkiwaną przez Brytów
  (rzadki, rzadko używany) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na Wielką Brytanię lub całe Imperium Brytyjskie

Brytyjskie Wyspy Dziewicze /brɨˈtɨjsʲcɛ ˈvɨspɨ ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑ɛ/ (pn)
英領ヴァージン諸島
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Środkowej, w basenie Morza Karaibskiego;

Brześć (pn)
ブレスト
  (geografia, geograficzny) miasto na Białorusi, przy granicy z Polską;

Bucefał (pn)
ブケファラス
  (historia, historyczny, historycznie) koń Aleksandra Wielkiego;

Buchara (n)
ブハラ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Uzbekistanie nad rzeką Zarafszan, stolica wilajetu bucharskiego;

Budapeszt /buˈdapɛʃt/ (pn)
ブダペスト
  (geografia, geograficzny) (administracja) (urzędowy) stolica Węgier;

Budda /ˈbudːa/ (n)
仏陀, 仏
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) budda Siakjamuni, założyciel buddyzmu

Budziszyn /buˈʥ̑iʃɨ̃n/ (pn)
バウツェン
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech;

Buenos Aires (pn)
ブエノスアイレス
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Argentyny;

Bukareszt /buˈkarɛʃt/ (pn)
ブカレスト
  (geografia, geograficzny) stolica Rumunii;

Burgas (pn)
ブルガス
  (geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii nad Morzem Czarnym;

Burgundia /burˈɡũndʲja/ (pn)
ブルゴーニュ
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region administracyjny położony w centralnej Francji;

Buriacja /burʲˈjat͡s.ja/ (pn)
ブリヤート共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej

Burkina Faso /burʲˈcĩna ˈfasɔ/ (pn)
ブルキナファソ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce;

Burundi /buˈrũndʲi/ (pn)
ブルンジ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Bułgar /ˈbuwɡar/ (n)
ブルガリア人
  człowiek narodowości bułgarskiej, obywatel Bułgarii, mieszkaniec Bułgarii

Bułgaria /buwˈɡarʲja/ (pn)
ブルガリア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Sofii;

Bydgoszcz /ˈbɨdɡɔʃʧ̑/ (pn)
ブィドゴシュチュ
  (geografia, geograficzny) (administracja) duże miasto w Polsce, stolica województwa kujawsko-pomorskiego;

Byk /bɨk/ (pn)
おうし座, 牡牛座
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) drugi znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) kwietnia do 20 (21) maja
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Bóg /buk/ (n)
神, 神様
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej;

Błagojewgrad (pn)
ブラゴエヴグラト
  (geografia, geograficzny) miasto i uzdrowisko w południowo-zachodniej Bułgarii;

Błagowieszczeńsk (pn)
ブラゴヴェシチェンスク
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, nad Amurem;

Błażej /ˈbwaʒɛj/ (pn)
ブラシウス
  imię męskie;

C-dur (n)
ハ長調
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku c (w zapisie nutowym bez znaków przykluczowych)

Cagliari (pn)
カリアリ
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, stolica autonomicznego regionu Sardynia;

Cambrai (pn)
カンブレー
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Francji, w regionie Hauts-de-France;

Canberra (pn)
キャンベラ
  (geografia, geograficzny) stolica Australii;

Cannes (pn)
カンヌ
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Francji na Lazurowym Wybrzeżu;

Caracas /kaˈrakas/ (pn)
カラカス
  (geografia, geograficzny) stolica Wenezueli;

Carcassonne (pn)
カルカソンヌ
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Francji, w Oksytanii

Cardiff /ˈkardʲif/ (pn)
カーディフ
  (geografia, geograficzny) miasto i stolica Walii;

Casablanca (pn)
カサブランカ
  (geografia, geograficzny) największe miasto Maroka;

Cchinwali (pn)
ツヒンヴァリ
  (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto i de facto stolica nieuznawanego państwa Osetii Południowej, de iure zaś miasto w Gruzji;

Cecylia /ʦ̑ɛˈʦ̑ɨlʲja/ (pn)
セシリア
  imię żeńskie;

Cefeusz /ʦ̑ɛˈfɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
ケフェウス座
  (mitologia grecka) król Etiopii, syn Belosa oraz mąż Kasjopei i ojciec Andromedy, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Cefeusza (2.1);
  (mitologia grecka) król Tegei, syn Aleosa; jeden z Argonautów;
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny cały rok;

Cejlon /ˈʦ̑ɛjlɔ̃n/ (pn)
セイロン
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Indyjskim;

Celt /ʦ̑ɛlt/ (n)
ケルト人
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) członek grupy ludów indoeuropejskich wywodzących się z środkowej Europy

Centaur /ˈʦ̑ɛ̃ntawr/ (pn)
ケンタウルス座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Cerber /ˈʦ̑ɛrbɛr/ (pn)
ケルベロス
  (mitologia grecka) trzygłowy pies o wężowym ogonie, strzegący bram Hadesu;

Ceres /ˈʦ̑ɛrɛs/ (pn)
ケレス
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 1, z pasa głównego planetoid, do 2006 r. zaliczana do planetoid, odkryta w 1801 r.;
  (mitologia rzymska) bogini urodzaju i wegetacji, utożsamiana z grecką Demeter;

Cezar (n)
カエサル
  (historia, historyczny, historycznie) przydomek rodowy Juliusza Cezara

Chabarowsk /xaˈbarɔfsk/ (pn)
ハバロフスク
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, na Dalekim Wschodzie, stolica Kraju Chabarowskiego;

Chanty-Mansyjsk /ˈxãntɨ ˈmãw̃sɨjsk/ (pn)
ハンティ・マンシースク
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica Chanty-Mansyjskiego Okręgu Autonomicznego – Jugry;

Charków /ˈxarkuf/ (pn)
ハリコフ
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej części Ukrainy;

Charon /ˈxarɔ̃n/ (pn)
カロン
  (mitologia, mitologiczny) przewoźnik dusz zmarłych występujący w mitologii greckiej i etruskiej;
  (astronomia, astronomiczny) naturalny satelita Plutona;

Chartum /ˈxartũm/ (pn)
ハルツーム
  (geografia, geograficzny) stolica Sudanu;

Charybda (pn)
カリュブディス
  (mitologia grecka) córka Posejdona i Gai, potwór morski czyhający na marynarzy w Cieśninie Mesyńskiej;

Cheronea /ˌxɛrɔ̃ˈnɛa/ (pn)
カイロネイア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji;

Cheroneja /ˌxɛrɔ̃ˈnɛja/ (pn)
カイロネイア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji;

Chersoń (pn)
ヘルソン
  (geografia, geograficzny) miasto na południu Ukrainy, nad Dnieprem, stolica obwodu chersońskiego;

Chiang Mai (pn)
テーサバーンナコーン・チエンマイ
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Tajlandii;

Chicago (pn)
シカゴ
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Chile /ˈʧ̑ʲilɛ/ (pn)
チリ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Chimera /xʲĩˈmɛra/ (pn)
キマイラ
  (mitologia grecka) fantastyczny stwór z mitologii greckiej, zwykle opisywany jako ziejący ogniem potwór z głową lwa, tułowiem kozy i ogonem węża;

Chinka /ˈxʲĩŋka/ (n)
ちゅうごくじん
  kobieta lub dziewczyna narodowości chińskiej, obywatelka lub mieszkanka Chin

Chiny /ˈxʲĩnɨ/ (pn)
中国, ちゅうごく
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Chińczyk /ˈxʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
中国人
  obywatel Chin
  osoba narodowości chińskiej;

Chińska Republika Ludowa /ˈxʲĩj̃ska rɛˈpublʲika luˈdɔva/ (pn)
中華人民共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Chin;

Chloe (pn)
クロエ
  imię żeńskie;

Chorwacja /xɔrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
クロアチア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy ze stolicą w Zagrzebiu;

Chorwat /ˈxɔrvat/ (n)
クロアチア人
  człowiek narodowości chorwackiej, obywatel Chorwacji, mieszkaniec Chorwacji

Chronos (pn)
クロノス
  (mitologia grecka) bóstwo pogańskie, bóg czasu;

Chrystus /ˈxrɨstus/ (pn)
キリスト
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł, przydomek Jezusa z Nazaretu;

Cieśnina Beringa (pn)
ベーリング海峡
  (geografia, geograficzny) cieśnina między Azją a Ameryką Północną, łącząca Morze Czukockie z Morzem Beringa;

Cieśnina Kaletańska (pn)
ドーバー海峡
  (geografia, geograficzny) cieśnina stanowiąca najwęższą część kanału La Manche, po obu jej stronach znajdują się miasta Dover i Calais;

Connecticut /kəˈnɛtikət/ (pn)
コネチカット
  (geografia, geograficzny) stan USA we wschodniej części Ameryki Północnej, położony na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego;

Cremona (pn)
クレモナ
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, położone w Lombardii, na lewym brzegu Padu, stolica prowincji Cremona (1.2);

Cygan /ˈʦ̑ɨɡãn/ (n)
ジプシー
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości cygańskiej (romskiej);

Cypr /ʦ̑ɨpr̥/ (pn)
キプロス
  (geografia, geograficzny) duża wyspa położona we wschodniej części Morza Śródziemnego;
  (geografia, geograficzny) europejskie państwo na wyspie Cypr (1.1), ze stolicą w Nikozji;

Cyrena (pn)
キュレネ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w północnej Libii, w prowincji Cyrenajka; współcześnie stanowisko archeologiczne;

Cyrkiel /ˈʦ̑ɨrʲcɛl/ (pn)
コンパス座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów na niebie południowym;

Czad /ʧ̑at/ (pn)
チャド
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Ndżamenie;

Czarnobyl (pn)
チョルノーブィリ
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w obwodzie kijowskim, rejonie iwankowskim;

Czarnogóra /ˌʧ̑arnɔˈɡura/ (n)
モンテネグロ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Podgoricy;

Czeboksary (pn)
チェボクサル
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone na prawym brzegu Wołgi, stolica Republiki Czuwaskiej;

Czechosłowacja /ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
チェコスロバキア
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo istniejące w latach 1918–1938 i 1945–1992, w Europie Środkowej;

Czechy /ˈʧ̑ɛxɨ/ (pn)
ボヘミア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach (1.1);
チェコ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Pradze;

Czeczenia /ʧ̑ɛˈʧ̑ɛ̃ɲja/ (pn)
チェチェン共和国
  (geografia, geograficzny) republika na Kaukazie wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;

Czelabińsk /ʧ̑ɛˈlabʲĩj̃sk/ (pn)
チェリャビンスク
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na południowym Uralu, stolica obwodu czelabińskiego;

Czerkiesk (pn)
チェルケスク
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad Kubaniem, stolica Karaczajo-Czerkiesji;

Czerniowce /ʧ̑ɛrʲˈɲɔfʦ̑ɛ/ (pn)
チェルニウツィー
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie;

Czerwony Krzyż /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈkʃɨʃ/ (pn)
赤十字, 赤十字社
  (potocznie, potoczny) potoczne określenie organizacji humanitarnej Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża lub każdego ze stowarzyszeń krajowych tej organizacji;

Czo Oju (pn)
チョ・オユー
  (geografia, geograficzny) szczyt w Himalajach;

Czukcza (pn)
チュクチ人
  (etnografia, etnograficzny) rdzenny mieszkaniec Czukotki;

Czyta (pn)
チタ
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, nad rzekami Czytą (1.2) i Ingodą, w południowej Syberii, w Kraju Zabajkalskim;

Częstochowa /ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈxɔva/ (pn)
チェンストホヴァ
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Polski;

DNA /dɛ‿ɛ̃n‿ˈa/ (acronym)
DNA
  (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) kwas deoksyrybonukleinowy, biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych;

DVD /dʲi‿vʲi‿ˈdʲi/ (acronym)
DVD
  = (angielski) Digital Versatile Disc lub Digital Video Disc → (potocznie, potoczny) urządzenie służące do odtwarzania lub nagrywania DVD (1.1)
  = (angielski) Digital Versatile Disc lub Digital Video Disc → cyfrowy dysk ogólnego przeznaczenia;

Dafne /ˈdafnɛ/ (pn)
ダプネー
  (mitologia, mitologiczny) postać z mitów greckich, nimfa, która adorowana przez Apolla zamieniła się w drzewo laurowe;

Dagda /ˈdaɡda/ (pn)
ダグザ
  (mitologia celtycka) główne bóstwo celtyckie występujące w mitologii iryjskiej;

Dagestan /daˈɡɛstãn/ (n)
ダゲスタン
  (geografia, geograficzny) republika autonomiczna wchodząca w skład Rosji;

Dakar /ˈdakar/ (pn)
ダカール
  (geografia, geograficzny) stolica Senegalu;

Dakota Południowa /daˈkɔta ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
サウスダコタ
  (geografia, geograficzny) stan w środkowo-północnej części Stanów Zjednoczonych;

Dakota Północna /daˈkɔta puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
ノースダコタ
  (geografia, geograficzny) stan na północy Stanów Zjednoczonych;

Daleki Wschód /daˈlɛci ˈfsxut/ (pn)
極東
  (geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia obszaru wschodniej Azji, ciągnącego się wzdłuż wybrzeży Pacyfiku;

Dalmacja /dalˈmaʦ̑ʲja/ (pn)
ダルマチア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na wschodnim wybrzeżu Adriatyku, na obszarze dzisiejszej Chorwacji, Bośni i Hercegowiny oraz Czarnogóry;

Damaszek /dãˈmaʃɛk/ (pn)
ダマスカス
  (geografia, geograficzny) stolica Syrii;

Dania /ˈdãɲja/ (pn)
デンマーク, デンマーク 王国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kopenhadze;

Daniel /ˈdãɲɛl/ (pn)
ダニエル
  imię męskie;

Dar es Salaam /ˈdar ˈɛs ːaˈlaãm/ (pn)
ダルエスサラーム
  (geografia, geograficzny) miasto w Tanzanii, dawna stolica i siedziba władz;

Dardanele /ˌdardãˈnɛlɛ/ (n)
ダーダネルス海峡
  (geografia, geograficzny) cieśnina między Półwyspem Bałkańskim a Azją Mniejszą;

Dardżyling (pn)
ダージリン
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Indiach, w stanie Bengal Zachodni w Himalajach;

Dariusz /ˈdarʲjuʃ/ (pn)
ダレイオス
  imię męskie;

Darmstadt (pn)
ダルムシュタット
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Hesji;

Darwin (pn)
ダーウィン
  (geografia, geograficzny) miasto w Australii, stolica Terytorium Północnego
  angielskie nazwisko

Dawid /ˈdavʲit/ (pn)
ダビド
  imię męskie;

Delfin /ˈdɛlfʲĩn/ (pn)
海豚座
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór na niebie w pobliżu równika;

Delta Rodanu (pn)
ブーシュ＝デュ＝ローヌ県
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Demeter /dɛ̃ˈmɛtɛr/ (pn)
デメテル
  (mitologia grecka) bogini ziemi uprawnej, urodzaju, zboża i rolnictwa, utożsamiana z rzymską Ceres;

Demokratyczna Republika Konga /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/ (pn)
コンゴ民主共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Afryki ze stolicą w Kinszasie;

Detroit (pn)
デトロイト
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Michigan;

Diana /ˈdʲjãna/ (pn)
ダイアナ
  (mitologia rzymska) bogini łowów i przyrody, utożsamiana z grecką Artemidą;
  imię żeńskie;

Diego (pn)
ディエゴ
  imię męskie

Dili /ˈdʲilʲi/ (pn)
ディリ
  stolica Timoru Wschodniego

Dionizos /dʲjɔ̇̃ˈɲizɔs/ (pn)
ディオニューソス
  (mitologia grecka) bóg latorośli winnej, wina, mistycznego szału, ekstazy, wesołości, sił witalnych natury i form scenicznych, utożsamiany z rzymskim Liberem;

Dionizy /dʲjɔ̇̃ˈɲizɨ/ (pn)
デニス
  imię męskie;

Disney (pn)
ディズニー
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nazwisko twórcy amerykańskiego koncernu filmowego

Disneyland (pn)
ディズニーランド
  (turystyka, turystyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) wspólna nazwa kilku parków rozrywki tematycznie związanych z produkcjami The Walt Disney Company;

Diwali (pn)
ディーワーリー
  hinduistyczne święto światła obchodzone ku czci bogini Lakszmi;

Dniepr /dʲɲɛpr̥/ (pn)
ドニエプル川
  (geografia, geograficzny) rzeka uchodząca do Morza Czarnego, przepływająca przez Rosję, Białoruś i Ukrainię;

Dodekanez (pn)
ドデカネス
  (geografia, geograficzny) grecki archipelag w południowej części Morza Egejskiego, u wybrzeży Turcji;

Dodoma /dɔˈdɔ̃ma/ (pn)
ドドマ
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Tanzanii;

Dolna Austria (pn)
ニーダーエスターライヒ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północnej Austrii;

Dolna Frankonia (pn)
ウンターフランケン
  (geografia, geograficzny) okręg i rejencja w północno-zachodniej Bawarii;

Dolna Normandia (pn)
バス・ノルマンディー地域圏
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawny region administracyjny w północnej Francji;

Dolna Saksonia (pn)
ニーダーザクセン州
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w północno-zachodnich Niemczech, ze stolicą w Hanowerze;

Dominik /dɔ̃ˈmʲĩɲik/ (pn)
ドミニク
  imię męskie;

Dominika /ˌdɔ̃mʲĩˈɲika/ (pn)
ドミニカ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie Dominika (1.2), ze stolicą w Roseau;

Dominikana /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãna/ (pn)
ドミニカ共和国
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Donald /ˈdɔ̃nalt/ (pn)
ドナルド
  imię męskie;

Donbas (pn)
ドンバス
  (geografia, geograficzny) Donieckie Zagłębie Węglowe

Donieck /ˈdɔ̃ɲɛʦ̑k/ (pn)
ドネチク
  (geografia, geograficzny) miasto na wschodzie Ukrainy;

Donna (pn)
ドナ
  imię żeńskie

Dorota /dɔˈrɔta/ (pn)
ドロシー
  imię żeńskie;

Drezno /ˈdrɛznɔ/ (pn)
ドレスデン
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech;

Droga Mleczna /ˈdrɔɡa ˈmlɛʧ̑na/ (pn)
天の川, 銀河系, 天の川銀河, 銀漢
  (astronomia, astronomiczny) pas ze skupiskiem gwiazd widoczny na nocnym niebie

Dubaj /ˈdubaj/ (pn)
ドバイ
  (geografia, geograficzny) jeden z siedmiu emiratów tworzących Zjednoczone Emiraty Arabskie;
  (geografia, geograficzny) stolica emiratu (1.1);

Dublin /ˈdublʲĩn/ (pn)
ダブリン
  (geografia, geograficzny) stolica Irlandii;

Dubrownik /duˈbrɔvʲɲik/ (pn)
ドゥブロヴニク
  (geografia, geograficzny) portowe miasto na południu Chorwacji, nad Adriatykiem;

Duch Święty /ˈduxʲ ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (pn)
聖霊
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: trzecia osoba Trójcy Świętej;

Dunaj /ˈdũnaj/ (pn)
ドナウ川
  (geografia, geograficzny) rzeka w Europie;

Dunkierka /dũŋʲˈcɛrka/ (pn)
ダンケルク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Francji;

Duszanbe /duˈʃãnbɛ/ (pn)
ドゥシャンベ
  (geografia, geograficzny) stolica Tadżykistanu;

Dystrykt Kolumbii (pn)
コロンビア特別区
  (geografia, geograficzny) (administracja) formalnie Waszyngton, stolica Stanów Zjednoczonych;

Dzień Matki (n)
母の日
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) święto obchodzone w maju jako wyraz szacunku dla wszystkich matek;

Dżakarta /ʤ̑aˈkarta/ (pn)
ジャカルタ
  (geografia, geograficzny) stolica Indonezji;

Dżalalabad (pn)
ジャラーラーバード
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Afganistanie, nad rzeką Kabul;

Dżerba (pn)
ジェルバ島
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym należąca do Tunezji;

Dżibuti /ʤ̑ʲiˈbutʲi/ (pn)
ジブチ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Dżibuti (1.1);

Dżuba (pn)
ジュバ
  (geografia, geograficzny) stolica Sudanu Południowego;

Ebisu (pn)
えびす
  (mitologia japońska) jeden z siedmiorga bogów szczęścia z mitologii japońskiej, patron handlu i innych interesów, gejszy, rybaków oraz rolników;

Eden /ˈɛdɛ̃n/ (pn)
エデン
  (biblijny) raj, ogród rajski;

Edirne /ɛˈdʲirnɛ/ (pn)
エディルネ
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Turcji

Edward /ˈɛdvart/ (pn)
エドワード
  imię męskie;

Edynburg /ɛˈdɨ̃nburk/ (pn)
エディンバラ
  (geografia, geograficzny) stolica Szkocji,

Edyta /ɛˈdɨta/ (pn)
エディータ
  imię żeńskie;

Efez (pn)
エフェソス
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytne miasto w Azji Mniejszej;

Egipt /ˈɛɟipt/ (pn)
エジプト, 埃及
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce i częściowo w Azji, ze stolicą w Kairze;

Ekwador /ɛˈkfadɔr/ (pn)
エクアドル
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Quito;

Elohim (pn)
エロヒム
  (biblijny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, starotestamentalne imię Boga;

Elżbieta /ɛlʒˈbʲjɛta/ (pn)
エリザベス
  imię żeńskie;

Emilia /ɛ̃ˈmʲilʲja/ (pn)
エミリア
  imię żeńskie;

Enceladus /ˌɛ̃nʦ̑ɛˈladus/ (pn)
エンケラドゥス, エンケラドス, エンセラダス
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna;

Eos /ˈɛɔs/ (pn)
エオス
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 221;
エーオース
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie zorzy porannej, brzasku oraz świtu, utożsamiana z rzymską Aurorą;

Epir (pn)
イピロス
  (geografia, geograficzny) górzysta kraina położona w północno-zachodniej części Grecji i południowej Albanii, nad Morzem Jońskim;

Eris /ˈɛrʲis/ (pn)
エリス
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 136199;
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie niezgody, kłótni, sporu i rywalizacji oraz towarzyszka Aresa na polu bitwy, utożsamiana z rzymską Dyskordią;

Eros /ˈɛrɔs/ (pn)
エロース
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie miłości oraz namiętności cielesnej, utożsamiany z rzymskim Kupidynem (Amorem);
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 433;

Erydan /ɛˈrɨdãn/ (pn)
エリダヌス座
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy i nieba południowego; zawiera jasną gwiazdę – Achernara; w Polsce widoczny częściowo zimą; góruje o północy w listopadzie; jedna z największych konstelacji;

Eryk /ˈɛrɨk/ (pn)
エリック
  imię męskie;

Erytrea /ˌɛrɨˈtrɛa/ (pn)
エリトリア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Asmarze;

Erywań /ɛˈrɨvãɲ/ (pn)
エレバン
  (geografia, geograficzny) stolica Armenii;

Essen (pn)
エッセン
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, położone w środku Zagłębia Ruhry;

Estera /ɛˈstɛra/ (pn)
エステル
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Estonia /ɛˈstɔ̃ɲja/ (pn)
エストニア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Estończyk /ɛˈstɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
エストニア人
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości estońskiej, obywatel Estonii, mieszkaniec Estonii

Etiopia /ɛˈtʲjɔpʲja/ (pn)
エチオピア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Etna (pn)
エトナ火山
  (geografia, geograficzny) czynny wulkan położony na Sycylii, we Włoszech;

Etruria /ɛˈtrurʲja/ (pn)
エトルリア
  (starożytność) (geografia, geograficzny) starożytna kraina w środkowej Italii nad Morzem Tyrreńskim, zasiedlona przez Etrusków w I tys. p.n.e., podbita przez Rzymian w III w. p.n.e.;

Eufrat /ˈɛwfrat/ (pn)
ユーフラテス川
  (geografia, geograficzny) rzeka w Azji, przepływa przez Turcję, Syrię i Irak;

Eugenia /ɛwˈɡɛ̃ɲja/ (pn)
ユージェニー
  imię żeńskie;

Eugeniusz /ɛwˈɡɛ̃ɲuʃ/ (pn)
ユージン
  imię męskie;

Eurazja /ɛwˈrazʲja/ (n)
ユーラシア, 亜欧
  (geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi, podzielony umownie na Europę i Azję;

Europa /ɛwˈrɔpa/ (pn)
エウロパ, エウローペー
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Jowisza;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 52;
ヨーロッパ, 欧州, 欧羅巴
  (geografia, geograficzny) część świata położona na półkuli północnej, stanowiąca razem z Azją kontynent zwany Eurazją;
ユローパ島
  (geografia, geograficzny) wyspa na południu Afryki;
ヨーロッパ, エウロパ
  (mitologia grecka) królewna tyryjska i królowa kreteńska, córka Agenora i kochanka Zeusa oraz matka Minosa, Radamantysa i Sarpedona;

Europa Południowa (n)
南欧
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na południe od Europy Środkowej

Europa Północna (n)
北ヨーロッパ, 北欧
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na północ od Europy Środkowej

Europa Wschodnia (n)
東ヨーロッパ
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na wschód od Europy Środkowej, graniczący z Azją;

Europa Zachodnia /ɛwˈrɔpa zaˈxɔdʲɲa/ (pn)
西ヨーロッパ
  (geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia państw zachodniej części Europy, ze względu na ich przynależność geograficzną, historyczną i kulturową;

Europa Środkowa /ɛwˈrɔpa ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
中央ヨーロッパ, 中欧
  (geografia, geograficzny) region w centralnej Europie;

Europejczyk /ˌɛwrɔˈpɛjʧ̑ɨk/ (n)
ヨーロッパ人
  mieszkaniec Europy

Eustachy /ɛwˈstaxɨ/ (pn)
ユースタス
  imię męskie;

Euterpe /ɛwˈtɛrpɛ/ (pn)
エウテルペー
  (mitologia grecka) muza poezji lirycznej i gry na aulosie, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

Ewa /ˈɛva/ (pn)
イヴ, イブ
  (biblijny) biblijne imię pierwszej kobiety oraz protoplastki rodu ludzkiego;
  imię żeńskie;

Ezaw (pn)
エサウ
  (biblijny) imię męskie

Ezdrasz /ˈɛzdraʃ/ (pn)
エズラ
  imię męskie;

Ezechiel /ɛˈzɛxʲjɛl/ (pn)
エゼキエル
  imię męskie;

Ezop /ˈɛzɔp/ (pn)
アイソポス
  (historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki bajkopisarz urodzony w VI w. p.n.e., pochodzący z miasta Mistra w Azji Mniejszej;

Facebook (pn)
フェイスブック
  (informatyka, informatyczny) (socjologia, socjologiczny) internetowy serwis społecznościowy;

Federacja Rosyjska /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja rɔˈsɨjska/ (pn)
ロシア連邦
  (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Rosji

Federacyjna Republika Brazylii /ˌfɛdɛraˈʦ̑ɨjna rɛˈpublʲika braˈzɨlʲji/ (pn)
ブラジル連邦共和国
  (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Brazylii, państwa w Ameryce Południowej

Fenicja /fɛ̃ˈɲiʦ̑ʲja/ (pn)
フェニキア
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina wschodniego wybrzeża Morza Śródziemnego, obejmująca tereny dzisiejszego Libanu i zachodniej części Syrii;

Feniks /ˈfɛ̃ɲiks/ (pn)
不死鳥
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Ferdynand /fɛrˈdɨ̃nãnt/ (pn)
ファーディナンド
  imię męskie;

Fez /fɛs/ (pn)
フェズ
  (geografia, geograficzny) miasto w Maroku;

Fidżi /ˈfʲiʤ̑ʲi/ (pn)
フィジー
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Filadelfia /ˌfʲilaˈdɛlfʲja/ (pn)
フィラデルフィア
  (geografia, geograficzny) miasto na północno-wschodnim wybrzeżu USA, w stanie Pensylwania;

Filemon /fʲiˈlɛ̃mɔ̃n/ (pn)
ピレモン
  imię męskie;

Filip /ˈfʲilʲip/ (pn)
フィリップ
  imię męskie;

Filipiny /ˌfʲilʲiˈpʲĩnɨ/ (pn)
フィリピン, 比律賓
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Filipińczyk /ˌfʲilʲiˈpʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
フィリピン人
  obywatel Filipin

Fin /fʲĩn/ (n)
フィンランド人
  człowiek narodowości fińskiej, obywatel Finlandii, mieszkaniec Finlandii

Finlandia /fʲĩnˈlãndʲja/ (pn)
フィンランド, フィンランド共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Helsinkach;

Fionia (pn)
フュン
  (geografia, geograficzny) wyspa Danii, położona między Półwyspem Jutlandzkim a Zelandią;

Flandria /ˈflãndrʲja/ (pn)
フランドル
  (geografia, geograficzny) (administracja) region Belgii;
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we Francji, Belgii i Holandii

Flora /ˈflɔra/ (pn)
フローラ
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 8;
  (mitologia rzymska) bogini wiosny, kwiatów, roślinności w stadium kwitnienia i wszystkiego co rozkwita, utożsamiana z grecką nimfą Chloris;
  imię żeńskie;

Florencja /flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (pn)
フィレンツェ, フローレンス
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech;

Floryda /flɔˈrɨda/ (n)
フロリダ
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) półwysep w południowo-wschodniej części Ameryki Północnej;

Fobos /ˈfɔbɔs/ (pn)
フォボス
  (astronomia, astronomiczny) większy i bliższy z dwóch księżyców Marsa;

Formoza (pn)
フォルモサ
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna nazwa wyspy Tajwan

Franciszek /frãɲˈʨ̑iʃɛk/ (pn)
フランシス
  imię męskie;

Franciszka /frãɲˈʨ̑iʃka/ (pn)
フランソワーズ
  imię żeńskie;

Francja /ˈfrãnʦ̑ʲja/ (n)
フランス, 仏蘭西
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Europie, ze stolicą w Paryżu;

Francuz /ˈfrãnʦ̑us/ (n)
フランス人
  człowiek narodowości francuskiej, obywatel Francji, mieszkaniec Francji

Francuzka /frãnˈʦ̑uska/ (n)
フランス人
  kobieta lub dziewczyna narodowości francuskiej, obywatelka Francji

Freja /ˈfrɛja/ (pn)
フレイヤ
  nordycka bogini z rodu wanów asgardskich, bóstwo wegetacji, miłości, płodności, magii i wojny;

Fryburg (pn)
フライブルク州, フリブール州
  (geografia, geograficzny) (administracja) jeden z kantonów Szwajcarii;
フライブルク, フリブール
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii nad rzeką Sarine, stolica kantonu Fryburg (1.2);

Fryderyk /frɨˈdɛrɨk/ (pn)
フレデリック
  imię męskie;

Fryzja (pn)
フリースラント州
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-zachodniej Europie, położona wzdłuż wybrzeży Morza Północnego, obecnie w granicach Niemiec, Danii i Holandii;

Fudżi /ˈfuʤ̑ʲi/ (pn)
富士山
  (geografia, geograficzny) wulkan i zarazem najwyższy szczyt Japonii leżący na wyspie Honsiu;

G8 (acronym)
ジーエイト
  (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forum polityczno-gospodarcze zrzeszające osiem najbardziej wpływowych państw świata, tj. Wielką Brytanię, Francję, Niemcy, Włochy, Japonię, Stany Zjednoczone, Kanadę i Rosję;

Gabon /ˈɡabɔ̃n/ (pn)
ガボン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gabriel /ˈɡabrʲjɛl/ (pn)
ガブリエル
  imię męskie;

Gad /ɡat/ (n)
ガド
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Biblii jeden z synów Jakuba;

Gagauzja (pn)
ガガウズ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) obszar autonomiczny, położony w południowej części Mołdawii;

Gaja /ˈɡaja/ (pn)
ガイア
  (mitologia grecka) kosmologiczna grecka bogini, personifikacja matki-ziemi;

Galia /ˈɡalʲja/ (pn)
ガリア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Europie Zachodniej zamieszkiwana przez plemiona celtyckie

Galicia (pn)
ガリシア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region autonomiczny i kraina historyczna w płn.-zach. Hiszpanii

Galicja /ɡaˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
ガリツィア
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) ziemie dawnej Rzeczypospolitej, które znalazły się w latach 1772–1918 pod zaborem austriackim;

Galilea /ˌɡalʲiˈlɛa/ (pn)
ガリラヤ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Palestyny i północnego Izraela, pomiędzy Morzem Śródziemnym a rzeką Jordan;

Gambia /ˈɡãmbʲja/ (pn)
ガンビア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gandawa /ɡãnˈdava/ (pn)
ヘント, ガン
  (geografia, geograficzny) miasto w Belgii;

Ganges /ˈɡãŋɡɛs/ (pn)
ガンジス
  (geografia, geograficzny) rzeka w Indiach;

Ganimedes /ˌɡãɲĩˈmɛdɛs/ (pn)
ガニメデ
  (mitologia grecka) piękny młodzieniec, ukochany boga Zeusa; królewicz trojański; podczaszy na Olimpie; syn Trosa i Kalliroe;
  (astronomia, astronomiczny) największy księżyc Jowisza; największy księżyc w Układzie Słonecznym; jeden z księżyców galileuszowych;

Garonna /ɡaˈrɔ̃nːa/ (pn)
ガロンヌ川
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-zachodniej Francji;

Garuda (pn)
ガルダ, 迦楼羅
  (mitologia, mitologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) hinduistyczne i buddyjskie bóstwo przedstawiane w postaci orła, zwykle o ludzkim ciele w złotych lub czerwonych barwach;

Gaskonia (pn)
ガスコーニュ
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji;

Gaza /ˈɡaza/ (pn)
ガザ
  (geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej;
  (geografia, geograficzny) prowincja Mozambiku;

Gałacz (pn)
ガラツィ
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Rumunii, położone na lewym brzegu Dunaju;

Gdańsk /ɡdãj̃sk/ (pn)
グダニスク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce;

Gdynia /ˈɡdɨ̃ɲa/ (pn)
グディニャ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce;

Geldria (pn)
ヘルダーラント州
  (geografia, geograficzny) (administracja) największa prowincja Holandii, jej stolicą jest Arnhem;

Gelendżyk (pn)
ゲレンジーク
  miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, popularny kurort na kaukaskim wybrzeżu Morza Czarnego;

Genewa /ɡɛ̃ˈnɛva/ (pn)
ジュネーヴ州
  (administracja) (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii;
ジュネーヴ, ジュネーブ
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;

Genowefa /ˌɡɛ̃nɔˈvɛfa/ (pn)
ジュヌヴィエーヴ
  imię żeńskie;

Genua /ɡɛ̃ˈnu<sup>w</sup>a/ (pn)
ジェノヴァ
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica regionu Liguria;

Georgia (pn)
ジョージア
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części USA, ze stolicą w Atlancie;

Geraldyna (pn)
ジェラルディン
  imię żeńskie;

Getynga (pn)
ゲッティンゲン
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;

Ghana /ˈɡãna/ (pn)
ガーナ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gibraltar /ɟiˈbraltar/ (pn)
ジブラルタル
  (geografia, geograficzny) skalisty półwysep na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego

Glarus (pn)
グラールス州
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton w Szwajcarii położony we wschodniej części kraju;
グラールス
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii, w Alpach Glarneńskich;

Goa (pn)
ゴア
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodnim wybrzeżu Półwyspu Indyjskiego, nad Morzem Arabskim;

Godzilla /ɡɔˈʥ̑ilːa/ (pn)
ゴジラ
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gigantyczny, fantastyczny potwór z japońskiej serii komiksów i filmów;

Goliat (pn)
ゴリアテ
  (biblijny) filistyński olbrzym pokonany przez Dawida strzałem z procy;

Gomora (pn)
ゴモラ
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) biblijne miasto kananejskie w pobliżu Morza Martwego;

Gondwana /ɡɔ̃ndˈvãna/ (pn)
ゴンドワナ大陸
  (geologia, geologiczny) jeden z superkontynentów powstałych w wyniku rozpadu Pangei;

Gorycja (pn)
ゴリツィア
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Friuli-Wenecja Julijska;

Gołąb /ˈɡɔwɔ̃mp/ (pn)
はと座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Grand Est (pn)
グラン・テスト
  (geografia, geograficzny) (administracja) położony na wschodzie Francji region administracyjny obejmujący Szampanię, Lotaryngię i Alzację

Grecja /ˈɡrɛʦ̑ʲja/ (pn)
ギリシャ, ギリシア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie, ze stolicą w Atenach;

Greczynka /ɡrɛˈʧ̑ɨ̃nka/ (n)
ギリシア人
  osoba płci żeńskiej narodowości greckiej, obywatelka Grecji, mieszkanka Grecji

Grek /ɡrɛk/ (n)
ギリシャ人, ギリシア人
  człowiek narodowości greckiej, obywatel Grecji, mieszkaniec Grecji

Grenada /ɡrɛ̃ˈnada/ (pn)
グレナダ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Grenadyny (pn)
グレナディーン諸島
  (geografia, geograficzny) grupa wysp karaibskich położonych między wyspami Saint Vincent i Grenadą;

Grenlandia /ɡrɛ̃nˈlãndʲja/ (pn)
グリーンランド
  (geografia, geograficzny) ogromna arktyczna wyspa na północnym Atlantyku;

Grenoble (pn)
グルノーブル
  (geografia, geograficzny) miejscowość w południowo-wschodniej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Grodno /ˈɡrɔdnɔ/ (n)
グロドノ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Białorusi;

Gruzin /ˈɡruʑĩn/ (n)
グルジア人
  osoba narodowości gruzińskiej lub obywatel Gruzji

Gruzinka /ɡruˈʑĩŋka/ (n)
グルジア人
  kobieta lub dziewczyna narodowości gruzińskiej lub obywatelka Gruzji

Gruzja /ˈɡruzʲja/ (pn)
グルジア, ジョージア
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na Kaukazie, ze stolicą w Tbilisi;

Gryzonia /ɡrɨˈzɔ̃ɲja/ (pn)
グラウビュンデン州
  (geografia, geograficzny) jeden z dwudziestu sześciu szwajcarskich kantonów;

Grzegorz /ˈɡʒɛɡɔʃ/ (pn)
グレゴリー
  imię męskie;

Guam /ˈɡu<sup>w</sup>ãm/ (pn)
グアム
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Gudźarat (pn)
グジャラート州
  (geografia, geograficzny) stan w Indiach, leżący w północno-zachodniej części kraju;

Guernsey (pn)
ガーンジー島
  (geografia, geograficzny) wyspa w Europie;

Gujana /ɡuˈjãna/ (pn)
ガイアナ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Georgetown;

Gujana Francuska /ɡuˈjãna frãnˈʦ̑uska/ (pn)
フランス領ギアナ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) francuskie terytorium zależne o statusie departamentu zamorskiego, położone w północno-wschodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Atlantyckim;

Gwadelupa /ˌɡvadɛˈlupa/ (pn)
グアドループ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) departament i region zamorski Francji w archipelagu Małych Antyli ze stolicą w Basse-Terre;

Gwatemala /ˌɡvatɛ̃ˈmala/ (pn)
グアテマラ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Ameryce Środkowej;

Gwiazda Betlejemska (pn)
ベツレヘムの星
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) nazwa jasnego obiektu astronomicznego, który według Biblii doprowadził Trzech Króli do miejsca narodzin Jezusa Chrystusa w Betlejem;

Gwinea /ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
ギニア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  (geografia, geograficzny) kraina w Afryce, położona głównie nad Zatoką Gwinejską, ciągnie się od masywu Futa Dżalon po krańce pustyni Namib;

Gwinea Bissau /ɡvʲĩˈnɛa ˈbʲisːaw/ (pn)
ギニアビサウ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce ze stolicą w Bissau;

Gwinea Równikowa /ɡvʲĩˈnɛa ˌruvʲɲiˈkɔva/ (pn)
赤道ギニア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Góra Oliwna (pn)
橄欖山
  (geografia, geograficzny) wzniesienie nieopodal starego miasta Jerozolimy w Judei;

Górna Austria (pn)
オーバーエスターライヒ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej Austrii ze stolicą w Linzu;

Górna Normandia (pn)
オート・ノルマンディー地域圏
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawny region administracyjny położony na północy Francji;

Górna Wolta (pn)
オートボルタ
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa Burkiny Faso do 1984 r.

Górski Karabach /ˈɡursʲci kaˈrabax/ (pn)
ナゴルノ・カラバフ
  (geografia, geograficzny) terytorium w Azji, na obszarze Kaukazu, będące przedmiotem sporu między Armenią i Azerbejdżanem;

Góry Skaliste /ˈɡurɨ skaˈlʲistɛ/ (pn)
ロッキー山脈
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w Ameryce Północnej;

Göteborg (pn)
イェテボリ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Szwecji, położone nad cieśniną Kattegat;

HIV /xʲif/ (acronym)
HIV
  (medycyna, medyczny) wirus wywołujący AIDS;

HTML /ˌxa‿tɛ‿ɛ̃m‿ˈɛl/ (acronym)
HTML
  = (informatyka, informatyczny) hipertekstowy język znaczników (język opisu stron internetowych);

Habakuk (pn)
ハバクク
  (biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;

Hades /ˈxadɛs/ (pn)
ハーデース
  (mitologia grecka) bóg zmarłych i świata pozagrobowego, utożsamiany z rzymskim Plutonem;

Haga /ˈxaɡa/ (pn)
ハーグ, デン・ハーグ
  (geografia, geograficzny) miasto w Holandii;

Haiti /xaˈ<sup>j</sup>itʲi/ (pn)
ハイチ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej w archipelagu Antyli;

Hajfa (pn)
ハイファ
  (geografia, geograficzny) miasto portowe na północy Izraela;

Halloween (n)
ハロウィン
  święto duchów obchodzone 31 października (w wigilię Wszystkich Świętych) w krajach anglosaskich;

Hamburg /ˈxãmburk/ (pn)
ハンブルク州, ハンブルク特別市, 自由ハンザ都市ハンブルク
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy Niemiec
ハンブルク
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;

Hamlet /ˈxãmlɛt/ (pn)
ハムレット
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) tytułowy bohater dramatu Szekspira;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie
  (geografia, geograficzny) toponim, nazwa gminy w USA, w hrabstwie Renville, w stanie Dakota Północna
  (geografia, geograficzny) toponim, nazwa kilku miejscowości w USA

Hanoi /ˈxãnɔj/ (pn)
ハノイ
  (geografia, geograficzny) stolica Wietnamu;

Hanower (pn)
ハノーファー
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, stolica Dolnej Saksonii;

Harare /xaˈrarɛ/ (pn)
ハラレ
  (geografia, geograficzny) stolica Zimbabwe;

Hauts-de-France (pn)
オー＝ド＝フランス
  (geografia, geograficzny) (administracja) rejon administracyjny w północnej Francji;

Hawaje /xaˈvajɛ/ (pn)
ハワイ州
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Oceanie Spokojnym;

Hawana /xaˈvãna/ (pn)
ハバナ
  (geografia, geograficzny) miasto portowe, stolica Kuby;

Hawr (pn)
ル・アーヴル
  (geografia, geograficzny) duże miasto portowe w północnej Francji, w Normandii;

Hebrajczyk (n)
ヘブライ
  (biblijny) (etnografia, etnograficzny) członek starożytnego, półkoczowniczego ludu semickiego posługującego się biblijnym językiem hebrajskim

Helena /xɛˈlɛ̃na/ (pn)
ヘレネ
  (oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;

Helios /ˈxɛlʲjɔs/ (pn)
ヘリオス
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie słońca, utożsamiany z rzymskim Solem;

Helsinki /xɛlˈsʲĩnʲci/ (pn)
ヘルシンキ
  (geografia, geograficzny) stolica Finlandii;

Hemera /xɛ̃ˈmɛra/ (pn)
ヘーメラー
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie dnia;

Henryk /ˈxɛ̃nrɨk/ (pn)
ヘンリー
  imię męskie;

Hera /ˈxɛra/ (pn)
ヘラ
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 103;
  (mitologia grecka) bogini małżeństw, wierności małżeńskiej, kobiet zamężnych i wdów, utożsamiana z rzymską Junoną;

Herat (pn)
ヘラート
  (geografia, geograficzny) (administracja) jednostka administracyjna w Afganistanie;
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodnim Afganistanie, w prowincji Herat;

Hercegowina /ˌxɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩna/ (pn)
ヘルツェゴヴィナ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w południowej Europie; część składowa państwa Bośnia i Hercegowina;

Herkules /xɛrˈkulɛs/ (pn)
ヘルクレス座
  (mitologia rzymska) mityczny heros;
  imię męskie;
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór na półkuli północnej;

Hermes /ˈxɛrmɛs/ (pn)
ヘルメース
  (mitologia grecka) bóg dróg, podróżnych, wędrowców, kupców, złodziei, pasterzy i wynalazców, utożsamiany z rzymskim Merkurym;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida podwójna o numerze katalogowym 69230, odkryta w 1937 r.;

Herod /ˈxɛrɔt/ (pn)
ヘロデ
  (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) imię męskie

Hesja /ˈxɛsʲja/ (n)
ヘッセン
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy i kraina historyczna w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Wiesbaden;

Hestia /ˈxɛstʲja/ (pn)
ヘスティアー
  (mitologia grecka) bogini ogniska domowego oraz świętego i wiecznego ognia, utożsamiana z rzymską Westą, symbol domu i rodziny;

Hezbollah /xɛzˈbɔlːax/ (n)
ヒズボッラー
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) libańska partia polityczna muzułmańskich szyitów;

Hezjod /ˈxɛzʲjɔt/ (pn)
ヘシオドス
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki epik;

Hiady /ˈxʲjadɨ/ (pn)
ヒュアデス
  (astronomia, astronomiczny) otwarta gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka;

Hieronim /xʲjɛˈrɔ̃ɲĩm/ (pn)
ヒエロニムス, ジェローム
  imię męskie;

Higieja /xʲiˈɟɛ̇ja/ (pn)
ヒュギエイア
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie zdrowia;

Himalaje /ˌxʲĩmaˈlajɛ/ (pn)
ヒマラヤ山脈, ヒマラヤ
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski położony w południowej Azji, najwyższy na Ziemi;

Hindukusz /xʲĩnˈdukuʃ/ (pn)
ヒンドゥークシュ山脈
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w środkowej części Azji leżące w północno-zachodnim Pakistanie oraz środkowym i wschodnim Afganistanie;

Hindus /ˈxʲĩndus/ (n)
インド人
  obywatel Indii

Hindustan /xʲĩnˈdustãn/ (pn)
ヒンドゥスターン
  inna nazwa Indii wywodząca się z języka perskiego

Hiob /xʲjɔp/ (pn)
ヨブ
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać biblijna;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Hiroszima /ˌxʲirɔˈʃʲĩma/ (pn)
広島市
  (geografia, geograficzny) miasto w Japonii, na wyspie Honsiu;

Hispanoameryka (pn)
히스패닉 아메리카
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) hiszpańskojęzyczne kraje Ameryki;

Hiszpan /ˈxʲiʃpãn/ (n)
スペイン人
  człowiek narodowości hiszpańskiej, obywatel Hiszpanii, mieszkaniec Hiszpanii

Hiszpania /xʲiʃˈpãɲja/ (pn)
スペイン, 西班牙
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie położone na Półwyspie Iberyjskim ze stolicą w Madrycie;

Hiszpanka /xʲiʃˈpãnka/ (n)
スペイン人
  kobieta lub dziewczyna narodowości hiszpańskiej, obywatelka Hiszpanii, mieszkanka Hiszpanii

Hokkaido (n)
北海道
  (geografia, geograficzny) wyspa nad Oceanem Spokojnym, druga pod względem wielkości wyspa Japonii;

Holandia /xɔˈlãndʲja/ (pn)
ホラント州
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Królestwa Niderlandów;
オランダ, ホラント州
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Holandia Południowa (pn)
南ホラント州
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii, ze stolicą w Hadze, położona wzdłuż wybrzeża Morza Północnego;

Holandia Północna (pn)
北ホラント州
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w północno-zachodniej Holandii ze stolicą w Haarlem;

Holofernes (pn)
ホロフェルネス
  (biblijny) postać biblijna, wódz babilońskiej armii Nabuchodonozora zdekapitowany przez Judytę;

Homer /ˈxɔ̃mɛr/ (pn)
ホメロス
  (starożytność) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny grecki epik, pieśniarz i poeta, autor „Iliady” i „Odysei”;

Honda /ˈxɔ̃nda/ (pn)
ホンダ
  (motoryzacja) japońska firma motoryzacyjna;
  (motoryzacja) marka samochodu, marka motocykla

Honduras /xɔ̃nˈduras/ (pn)
ホンジュラス
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Hongkong /ˈxɔ̃ŋkːɔ̃ŋk/ (pn)
香港 ホンコン, 香港
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalny region administracyjny w Chinach nad Morzem Południowochińskim;

Honolulu /ˌxɔ̃nɔˈlulu/ (pn)
ホノルル
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica stanu Hawaje;

Honsiu /ˈxɔ̃w̃ɕu/ (pn)
本州
  (geografia, geograficzny) największa wyspa Japonii;

Horacy /xɔˈraʦ̑ɨ/ (pn)
ホラティウス
  imię męskie;

Horus /ˈxɔrus/ (pn)
ホルス
  (mitologia egipska) staroegipski bóg nieba, opiekun monarchii egipskiej;

Hubert /ˈxubɛrt/ (pn)
ヒュバート
  imię męskie;

Humań (pn)
ウーマニ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie;

Hun (n)
フン族
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczego ludu, który ok. 370 r. najechał Europę;

Hyde Park (pn)
ハイド・パーク
  (geografia, geograficzny) park królewski w Londynie;

Hydra /ˈxɨdra/ (pn)
うみへび座
  (mitologia grecka) wielogłowy wąż wodny, spłodzony przez Tyfona i Echidnę;

Hypnos /ˈxɨpnɔs/ (pn)
ヒュプノス
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie snu utożsamiany z rzymskim Somnusem;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 14827;

IBM /aj‿bʲi‿ˈɛ̃m/ (acronym)
アイ・ビー・エム
  (informatyka, informatyczny) (ekonomia, ekonomiczny) nazwa koncernu informatycznego i marki produktów;

IKEA (acronym)
IKEA
  szwedzka firma produkująca meble i artykuły dekoracyjne;

Ibiza /iˈbʲiza/ (pn)
イビサ
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) miasto, stolica wyspy Ibiza (1.1)
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, w archipelagu Balearów;

Ida /ˈida/ (pn)
アイダ
  imię żeńskie;

Idaho (pn)
アイダホ州
  (geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych;

Ifigenia (pn)
イピゲネイア, イーピゲネイア
  imię żeńskie;

Igor /ˈiɡɔr/ (pn)
イーゴリ
  imię męskie;

Illinois (pn)
イリノイ 州
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w USA położony na środkowym zachodzie kraju, ze stolicą w Springfield;

Imperium Osmańskie (pn)
オスマン帝国, オットマン帝国
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo istniejące od końca XIII wieku do 1922 roku na terenie północno-wschodniej Europy, Afryki Północnej i Azji Zachodniej;

Indiana /ĩnˈdʲjãna/ (pn)
インディアナ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych ze stolicą w Indianapolis;

Indianin /ĩnˈdʲjä̃ɲĩn/ (pn)
インディアン座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Indie /ˈĩndʲjɛ/ (pn)
インド, 印度
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Indochiny Francuskie (pn)
フランス領インドシナ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna kolonia francuska w południowo-wschodniej Azji;

Indonezja /ˌĩndɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
インドネシア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej Azji ze stolicą w Dżakarcie;

Indonezyjczyk /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
インドネシア人
  obywatel Indonezji

Indus /ˈĩndus/ (pn)
インダス川
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Azji przepływająca przez Chiny, Indie i Pakistan;

Inflanty /ĩnˈflãntɨ/ (pn)
リヴォニア
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna nad Dźwiną i Zatoką Ryską;

Inka /ˈĩnka/ (n)
インカ
  (etnografia, etnograficzny) Indianin z plemienia inkaskiego

Instagram (pn)
インスタ
  (informatyka, informatyczny) (społeczny) internetowy, fotograficzny serwis społecznościowy z elementami bloga;

Internet /ĩnˈtɛrnɛt/ (pn)
インターネット
  (informatyka, informatyczny) międzynarodowa sieć komputerowa;

Io /ˈi<sup>j</sup>ɔ/ (pn)
イオ
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 85;
  (mitologia grecka) kapłanka Hery w Argos, córka Inachosa, jedna z kochanek Zeusa;
  (astronomia, astronomiczny) trzeci co do wielkości księżyc Jowisza;

Iowa (pn)
アイオワ
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Irak /ˈirak/ (pn)
イラク
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Bagdadzie;

Iran /ˈirãn/ (pn)
イラン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Irańczyk /iˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
イラン人
  obywatel Iranu

Irena /iˈrɛ̃na/ (pn)
アイリーン
  imię żeńskie;

Irkuck (pn)
イルクーツク
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, na Syberii, położone nad rzeką Irkut;

Irlandczyk /irˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
アイルランド人
  osoba narodowości irlandzkiej, obywatel Irlandii; (także, też) mieszkaniec Irlandii Północnej

Irlandia /irˈlãndʲja/ (pn)
アイルランド
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim i Morzem Irlandzkim;

Irlandia Północna /irˈlãndʲja puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
北アイルランド
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część składowa Wielkiej Brytanii;

Irlandka /irˈlãntka/ (n)
アイルランド人
  kobieta narodowości irlandzkiej, obywatelka Irlandii; (także, też) mieszkanka Irlandii Północnej

Irtysz (pn)
イルティシュ
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, północno-wschodnim Kazachstanie i zachodnich Chinach, lewy dopływ Obu;

Islamska Republika Mauretańska /isˈlãmska rɛˈpublʲika ˌmawrɛˈtãj̃ska/ (pn)
モーリタニア・イスラム共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Mauretanii

Islamska Republika Pakistanu (pn)
パキスタン・イスラム共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Pakistanu jako państwa

Islamski Emirat Afganistanu (pn)
アフガニスタン・イスラム首長国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieuznawane na arenie międzynarodowej państwo utworzone przez talibów w 1996 roku;

Islandia /isˈlãndʲja/ (pn)
アイスランド
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, ze stolicą w Reykjaviku, obejmujące Islandię (1.1) i otaczające ją mniejsze wyspy;

Itaka /iˈtaka/ (pn)
イタキ島
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) grecka wyspa na Morzu Jońskim, u zachodnich wybrzeży Peloponezu;

Iwanowo (pn)
イバノボ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w Rosji, położone na północny wschód od Moskwy;

Izaak /iˈzaːk/ (pn)
アイザック
  (biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Izajasz /iˈzajaʃ/ (pn)
イザヤ
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie, jedno z imion biblijnych;

Izrael /izˈraɛl/ (pn)
イスラエル
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego, zamieszkałe w większości przez Żydów;
  (podniośle) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawcy judaizmu
  imię męskie;

Izraelczyk /ˌizraˈɛlʧ̑ɨk/ (n)
イスラエル人
  obywatel lub mieszkaniec współczesnego państwa Izrael

Iżewsk (pn)
イジェフスク
  (geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Federacji Rosyjskiej, stolica Udmurcji, położona nad rzeką Iż, dopływem Kamy;

Jacek /ˈjaʦ̑ɛk/ (pn)
ヤツェク
  imię męskie;

Jack Russell terrier (pn)
ジャック・ラッセル・テリア
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów należąca do grypy terierów pochodząca z Wielkiej Brytanii i ukształtowana w Australii;

Jadwiga /jadˈvʲiɡa/ (pn)
ヤドヴィガ
  imię żeńskie;

Jagiellon /jäˈɟɛlːɔ̃n/ (pn)
ヤギェウォ朝
  (historia, historyczny, historycznie) tylko w lm Jagiellonowie → dynastia panująca w Polsce od XIV do XVI w., zapoczątkowana przez Władysława II Jagiełłę, wygasła wraz ze śmiercią Zygmunta II Augusta;

Jahwe /ˈjaxfɛ/ (pn)
ヤハウェ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, sakralne imię Boga;

Jakub /ˈjakup/ (pn)
ヤコブ
  (biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;
ジェーコブ ジェイコブ, ヤコブ
  imię męskie;

Jakucja /jaˈkuʦ̑ʲja/ (pn)
ヤクーチア
  (geografia, geograficzny) (administracja) republika wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej, położona we wschodniej Syberii, największa pod względem powierzchni, (ponad 3 miliony km²), jednostka administracyjno-terytorialna na świecie;

Jakuck /ˈjakuʦ̑k/ (pn)
ヤクーツク
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w północno-wschodniej Syberii, stolica Jakucji;

Jamajka /jãˈmajka/ (n)
ジャマイカ人
  mieszkanka Jamajki (1.1-2), obywatelka Jamajki (1.2)

Jamajka /jãˈmajka/ (pn)
ジャマイカ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo położone na Jamajce (1.1)
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Karaibskim;

Jamusukro /ˌjãmuˈsukrɔ/ (pn)
ヤムスクロ
  (geografia, geograficzny) stolica Wybrzeża Kości Słoniowej;

Jan /jãn/ (pn)
ヤン
  imię męskie;

Jan Mayen /ˈjãn ˈmajɛ̃n/ (pn)
ヤンマイエン島
  (geografia, geograficzny) wyspa w Arktyce, należąca do Norwegii;

Jangcy (pn)
揚子江
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) najdłuższa rzeka Chin i Azji;

Janus /ˈjãnus/ (pn)
ヤヌス
  (mitologia, mitologiczny) staroitalski bóg o dwóch twarzach;
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna;

Japonia /jaˈpɔ̃ɲja/ (pn)
日本, にっぽん
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Japonka /jaˈpɔ̃nka/ (n)
日本人
  kobieta lub dziewczyna narodowości japońskiej, obywatelka, mieszkanka Japonii

Japończyk /jaˈpɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
日本人, にほんじん
  osoba narodowości japońskiej, obywatel, mieszkaniec Japonii

Jarosław /jaˈrɔswaf/ (pn)
ヤロスラヴリ
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, położone nad górną Wołgą;

Jarowit (pn)
ヤロヴィト
  (mitologia słowiańska) połabski bóg wojny czczony w Wołogoszczy i Hobolinie;

Java (n)
ジャバ
  (informatyka, informatyczny) popularny obiektowy język programowania;

Jawa /ˈjava/ (pn)
ジャワ島
  (geografia, geograficzny) wyspa z Dżakartą (stolicą Indonezji);

Jaworzno /jaˈvɔʒnɔ/ (pn)
ヤヴォジュノ
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie śląskim;

Jazon /ˈjazɔ̃n/ (pn)
イアーソーン
  imię męskie;

Jałta /ˈjawta/ (pn)
ヤルタ
  (geografia, geograficzny) miasto leżące w południowej części Półwyspu Krymskiego, na brzegu Morza Czarnego;

Jehowa (pn)
エホバ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) imię Boga Biblii

Jekaterynburg (pn)
エカテリンブルク
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji położone u stóp Uralu, nad rzeką Iset, stolica obwodu swierdłowskiego;

Jemen /ˈjɛ̃mɛ̃n/ (pn)
イエメン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Sanie;

Jenisej /jɛ̇̃ˈɲisɛj/ (pn)
エニセイ川
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji;

Jeremiasz /jɛˈrɛ̃mʲjaʃ/ (pn)
エレミヤ
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Jerozolima /ˌjɛrɔˈzɔlʲĩma/ (pn)
エルサレム
  (geografia, geograficzny) miasto o prawnie niewyjaśnionym statusie z większą częścią w Izraelu i wschodnią częścią na Terytoriach Palestyńskich, ośrodek kultu religijnego chrześcijan, żydów i muzułmanów;

Jerycho /jɛˈrɨxɔ/ (pn)
エリコ, イェリコ
  (geografia, geograficzny) (biblijny) miasto w Judei, we wschodniej części Palestyny, znajdujące się pod administracją Autonomii Palestyńskiej;

Jerzy /ˈjɛʒɨ/ (pn)
ジョージ
  imię męskie;

Jezioro Aralskie /jɛ̇ˈʑɔrɔ aˈralsʲcɛ/ (pn)
アラル海
  (geografia, geograficzny) zanikające, bezodpływowe, słone jezioro w Kazachstanie i Uzbekistanie;

Jezioro Bodeńskie (pn)
ボーデン湖
  (geografia, geograficzny) jezioro (a właściwie zespół dwóch jezior i odcinka Renu) u podnóża Alp, na pograniczu Niemiec, Austrii i Szwajcarii;

Jezioro Genewskie (pn)
レマン湖
  (geografia, geograficzny) jezioro w Szwajcarii i Francji, nad jego brzegami znajduje się miasto Genewa;

Jezus /ˈjɛzus/ (pn)
イエス, イイスス
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) centralna postać chrześcijaństwa;

Jezus Chrystus /ˈjɛzus ˈxrɨstus/ (pn)
イエス・キリスト
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie imię Syna Bożego;

Joachim /jɔˈaxʲĩm/ (pn)
ヨアヒム
  imię męskie;

Joel /ˈjɔɛl/ (pn)
ヨエル
  (biblijny) Księga Joela;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Jokohama /ˌjɔkɔˈxãma/ (n)
横浜
  (geografia, geograficzny) miasto w Japonii leżące w środkowej części wyspy Honsiu w regionie Kantō;

Jonasz /ˈjɔ̃naʃ/ (pn)
ヨナ
  imię męskie;

Jordan /ˈjɔrdãn/ (pn)
ヨルダン川
  (geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie, wypływa z Libanu, przepływa przez Jezioro Tyberiadzkie i uchodzi do Morza Martwego;

Jordania /jɔrˈdãɲa/ (pn)
ヨルダン
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Bliskim Wschodzie ze stolicą w Ammanie;

Jordańczyk /jɔrˈdãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
ヨルダン人
  obywatel Jordanii

Joszkar-Oła (pn)
ヨシュカル・オラ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, stolica Republiki Mari El;

Jowisz /ˈjɔvʲiʃ/ (pn)
木星
  (mitologia rzymska) bóg światłości, pogodnego nieba, piorunów, błyskawic i nienaruszalności przysięgi, utożsamiany z greckim Zeusem; najwyższy bóg panteonu rzymskiego;
  (astronomia, astronomiczny) piąta według oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego;

Jozafat (pn)
ヨシャファト
  imię męskie;

Jozue /jɔˈzu<sup>w</sup>ɛ/ (pn)
ヨシュア
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Juda /ˈjuda/ (pn)
ユダ
  imię męskie; imię biblijne;
  (administracja) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo na Bliskim Wschodzie;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Judea, nazwa krainy;

Judasz (pn)
ユダ
  (biblijny) (zobacz) Judasz Iskariota;

Judea /juˈdɛa/ (pn)
ユダヤ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na Bliskim Wschodzie, prowincja rzymska;

Judyta /juˈdɨta/ (pn)
ユディト
  imię żeńskie;

Jugosławia /ˌjuɡɔˈswavʲja/ (pn)
ユーゴスラビア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) nieistniejące państwo w Europie Południowej na Półwyspie Bałkańskim;

Jukon /ˈjukɔ̃n/ (pn)
ユーコン
  (geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;

Julia /ˈjulʲja/ (pn)
ジュリア
  imię żeńskie;

Julian /ˈjulʲjãn/ (pn)
ジュリアン
  imię męskie;

Juliusz /ˈjulʲjuʃ/ (pn)
ユリウス
  imię męskie;

Jura (pn)
ジュラ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuskojęzyczny kanton, w północno-zachodniej części Szwajcarii;

Justyn (pn)
ジャスティン
  imię męskie;

Jutlandia (pn)
ユトランド
  (geografia, geograficzny) półwysep położony w Danii (większość) i Niemczech, oblany morzami Bałtyckim i Północnym i mający nasadę w okolicach Hamburga;

Józef /ˈjuzɛf/ (pn)
ジョセフ
  imię męskie;

K-pop (n)
K-POP
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) południowokoreańska odmiana muzyki popularnej inspirowanej stylem zachodnim;

Kaaba (pn)
カアバ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia w Mekce, najważniejsze miejsce kultu w islamie;

Kabul /ˈkabul/ (pn)
カブール, カーブル
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Afganistanu;

Kaczor Donald /ˈkaʧ̑ɔr ˈdɔ̃nalt/ (pn)
ドナルドダック
  bohater filmów animowanych;

Kadyks /ˈkadɨks/ (pn)
カディス
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii;

Kafarnaum (pn)
カペナウム
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w północnym Izraelu, nad Jeziorem Galilejskim;

Kain (pn)
カイン
  (biblijny) postać biblijna, syn prarodziców;

Kair /ˈka<sup>j</sup>ir/ (pn)
カイロ
  (geografia, geograficzny) stolica Egiptu;

Kajenna /kaˈjɛ̃nːa/ (pn)
カイエンヌ
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Gujany Francuskiej;

Kajfasz (pn)
カイアファ
  (biblijny) nowotestamentowy arcykapłan;
  imię męskie

Kajmany /kajˈmãnɨ/ (pn)
ケイマン諸島
  (geografia, geograficzny) wyspy w Ameryce Środkowej;

Kaledonia /ˌkalɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
カレドニヤ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na północy Wielkiej Brytanii, w większości pokrywająca się ze współczesną Szkocją;

Kali (pn)
カーリー
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) hinduska bogini

Kalifornia /ˌkalʲiˈfɔrʲɲja/ (pn)
カリフォルニア州, 加州
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Kaliopa /kaˈlʲjɔpa/ (pn)
カリオペー
  (mitologia grecka) muza poezji epicznej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

Kalkuta /kalˈkuta/ (pn)
コルカタ
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Indiach (egzonim wariantowy wg KSNG);

Kallisto (pn)
カリスト
  (astronomia, astronomiczny) drugi co do wielkości księżyc Jowisza, trzeci w Układzie Słonecznym;

Kambodża /kãmˈbɔʤ̑a/ (pn)
カンボジア, カンボディア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Południowo-Wschodniej ze stolicą w Phnom Penh;

Kambodżanin /ˌkãmbɔˈʤ̑ãɲĩn/ (n)
カンボジア人
  mieszkaniec Kambodży, obywatel Kambodży

Kamczatka /kãmˈʧ̑atka/ (pn)
カムチャッカ, カムチャツカ
  (geografia, geograficzny) półwysep w północno-wschodniej części Azji;

Kameleon /ˌkãmɛˈlɛɔ̃n/ (pn)
カメレオン座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Kamerun /kãˈmɛrũn/ (pn)
カメルーン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kampania /kãmˈpãɲja/ (pn)
カンパニア州
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w południowych Włoszech;

Kampucza (pn)
カンプチア
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) nazwa Kambodży w latach 1976–1989;

Kanaan (pn)
カナアン
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ziemia obiecana patriarsze Abrahamowi i jego potomstwu;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego;
  (biblijny) imię biblijne

Kanada /kãˈnada/ (pn)
カナダ, 加奈陀
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;

Kanadyjczyk /ˌkãnaˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
カナダ人
  obywatel Kanady

Kanał Panamski /ˈkãnaw pãˈnãmsʲci/ (n)
パナマ運河
  (geografia, geograficzny) sztuczny kanał wodny łączący Ocean Atlantycki z Oceanem Spokojnym;

Kanał Sueski /ˈkãnaw suˈ<sup>w</sup>ɛsʲci/ (n)
スエズ運河
  (geografia, geograficzny) położony w Egipcie kanał głębokowodny dla statków morskich, łączący Morze Śródziemne z Morzem Czerwonym;

Kandahar /kãnˈdaxar/ (pn)
カンダハル
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Afganistanie, położone nad rzeką Helmand;

Kansas /ˈkãw̃zas/ (pn)
カンザス州
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w środkowej części Stanów Zjednoczonych

Kanton /ˈkãntɔ̃n/ (pn)
広州
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowych Chinach;

Kapadocja (pn)
カッパドキア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w tureckiej Anatolii;

Kapsztad /ˈkapʃtat/ (pn)
ケープタウン
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Republice Południowej Afryki;

Kapua /kaˈpu<sup>w</sup>a/ (pn)
カプア
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, położone na południe od Rzymu nad rzeką Volturno;

Kara-kum (pn)
カラクム砂漠
  (geografia, geograficzny) piaszczysta pustynia w Turkmenistanie, na Nizinie Turańskiej;

Karaczi /kaˈraʧ̑ʲi/ (pn)
カラチ
  (geografia, geograficzny) największe miasto Pakistanu, położone w południowej części kraju;

Karaiby /ˌkaraˈ<sup>j</sup>ibɨ/ (pn)
カリブ海地域
  (geografia, geograficzny) rejon pomiędzy kontynentami Ameryk;

Karelia /kaˈrɛlʲja/ (pn)
カレリア
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Europie, na obszarze między Morzem Bałtyckim a Morzem Białym, na pograniczu Rosji i Finlandii;

Karia (n)
カリア
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina na południowo-zachodnim wybrzeżu Azji Mniejszej;

Karol /ˈkarɔl/ (pn)
シャルル
  imię męskie;

Karolina /ˌkarɔˈlʲĩna/ (pn)
カロリーヌ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kolonia brytyjska w Ameryce Północnej, dziś dwa stany: Karolina Północna i Południowa
  (potocznie, potoczny) jeden z dwóch stanów (1.2)
  imię żeńskie;

Karolina Południowa (pn)
サウスカロライナ
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych;

Karolina Północna (pn)
ノースカロライナ
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych;

Karpaty /karˈpatɨ/ (pn)
カルパティア山脈
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w środkowej Europie;

Kartagina /ˌkartaˈɟĩna/ (pn)
カルタゴ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo położone na północnym wybrzeżu Afryki, w pobliżu dzisiejszego Tunisu

Karyntia (pn)
ケルンテン
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna leżąca na obszarze obecnej Austrii i Słowenii

Kastylia (n)
カスティーリャ
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w środkowej Hiszpanii;

Kaszmir /ˈkaʃmʲir/ (pn)
カシミール
  (geografia, geograficzny) region na subkontynencie indyjskim

Katalonia /ˌkataˈlɔ̃ɲja/ (pn)
カタルーニャ州, カタロニア
  (geografia, geograficzny) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii;

Katar /ˈkatar/ (pn)
カタール
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, położone we wschodniej części Półwyspu Arabskiego;

Katarzyna /ˌkataˈʒɨ̃na/ (pn)
キャサリン
  imię żeńskie;

Katmandu /katˈmãndu/ (pn)
カトマンズ
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Nepalu

Kaukaz /ˈkawkas/ (pn)
カフカース
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region na pograniczu Europy i Azji;

Kazach /ˈkazax/ (n)
カザフ人
  osoba narodowości kazachskiej

Kazachstan /kaˈzaxstãn/ (pn)
カザフスタン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na pograniczu Europy i Azji, ze stolicą w Astanie;

Kazań /ˈkazãɲ/ (pn)
カザン
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica Tatarstanu;

Kazimierz /kaˈʑĩmʲjɛʃ/ (pn)
カジミール
  imię męskie;

Kefas (pn)
シファス
  (biblijny) aramejski wariant imienia apostoła Piotra
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie

Keiko (pn)
景行
  imię żeńskie;

Kemerowo (pn)
ケメロボ
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji;

Kenia /ˈkɛ̃ɲja/ (pn)
ケニア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kent /kɛ̃nt/ (pn)
ケント
  (geografia, geograficzny) nazwa wielu hrabstw, miejscowości, gmin oraz innych toponimów w krajach anglojęzycznych;

Kercz (pn)
ケルチ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na wschodzie Półwyspu Krymskiego, nad Cieśniną Kerczeńską;

Kijów /ˈcijuf/ (pn)
キエフ, キーウ
  (geografia, geograficzny) miasto nad Dnieprem, stolica Ukrainy;

Kil /cil/ (pn)
りゅうこつ座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Kilimandżaro /ˌcilʲĩmãn͇ˈʤ̑arɔ/ (pn)
キリマンジャロ
  (geografia, geograficzny) najwyższa góra Afryki położona w Tanzanii niedaleko granicy z Kenią;

King Kong (pn)
キングコング
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna gigantyczna małpa z popkulturowej literatury i filmu;

Kinszasa /cĩw̃ˈʃasa/ (pn)
キンシャサ
  (geografia, geograficzny) stolica Demokratycznej Republiki Konga;

Kioto (pn)
京都
  (geografia, geograficzny) japońskie miasto na Honsiu, dawna stolica Japonii;

Kirgistan /cirʲˈɟistãn/ (pn)
キルギス, キルギスタン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Kiribati /ˌcirʲiˈbatʲi/ (pn)
キリバス
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Kiszyniów /ciˈʃɨ̃ɲuf/ (pn)
キシニョフ
  (geografia, geograficzny) stolica Mołdawii;

Kiusiu /ˈcüɕu/ (pn)
九州
  (geografia, geograficzny) wyspa nad Oceanem Spokojnym, trzecia pod względem wielkości wyspa Japonii;

Kleopatra /ˌklɛɔˈpatra/ (pn)
クレオパトラ
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 216, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1880 r.;
  (mitologia grecka) córka Idasa i Marpessy oraz żona Meleagra;
  (mitologia grecka) królowa Tracji; córka Boreasza i Orejtyi oraz żona Fineusa;
  imię żeńskie;

Kneset (n)
イスラエル国会
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jednoizbowy parlament Izraela

Koblencja (pn)
コブレンツ
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Niemiec, u ujścia Mozeli do Renu;

Kolombo /kɔˈlɔ̃mbɔ/ (pn)
コロンボ
  (geografia, geograficzny) stolica Sri Lanki;

Kolonia /kɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
ケルン
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, położone nad Renem;

Kolorado (pn)
コロラド州
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Kolumbia /kɔˈlũmbʲja/ (pn)
コロンビア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Kolumbia Brytyjska /kɔˈlũmbʲja brɨˈtɨjska/ (pn)
ブリティッシュコロンビア州, ブリティッシュ・コロンビア
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Komisja Europejska /kɔ̃ˈmʲisʲja ˌɛwrɔˈpɛjska/ (n)
欧州委員会
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organ wykonawczy Unii Europejskiej;

Komory /kɔ̃ˈmɔrɨ/ (pn)
コモロ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Komsomoł (n)
コムソモール
  (potocznie, potoczny) (historia, historyczny, historycznie) komunistyczna organizacja młodzieży w Związku Radzieckim, działająca w latach 1918-1991;

Konakry /kɔ̃ˈnakrɨ/ (pn)
コナクリ
  (geografia, geograficzny) stolica Gwinei;

Konfederacja Szwajcarska (pn)
スイス連邦
  (oficjalnie) (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Szwajcarii jako państwa;

Konfucjusz (pn)
孔子
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) chiński filozof;

Kongo /ˈkɔ̃ŋɡɔ/ (pn)
コンゴ
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Afryce;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Konstancja /kɔ̃w̃ˈstãnʦ̑ʲja/ (pn)
コンスタンツ
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Konstantynopol /ˌkɔ̃w̃stãntɨ̃ˈnɔpɔl/ (pn)
コンスタンティノポリス
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Stambułu;

Kopciuszek (pn)
シンデレラ
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przydomek głównej bohaterki popularnej baśni;

Kopenhaga /ˌkɔpɛ̃nˈxaɡa/ (pn)
コペンハーゲン
  (geografia, geograficzny) stolica Danii;

Koran /ˈkɔrãn/ (pn)
クルアーン, コーラン
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga islamu;

Korea /kɔˈrɛa/ (pn)
朝鮮, 韓国
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawne zjednoczone państwo w Azji, obecnie Korea Północna i Korea Południowa oraz (potocznie, potoczny) Półwysep Koreański;
  (potocznie, potoczny) Korea Północna lub Korea Południowa

Korea Południowa /kɔˈrɛa ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
韓国, かんこく
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Korea Północna /kɔˈrɛa puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
北朝鮮
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Koreanka /ˌkɔrɛˈãŋka/ (n)
韩国の女
  obywatelka Korei Południowej lub Korei Północnej; kobieta narodowości koreańskiej

Koreańczyk /ˌkɔrɛˈãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
韓国人
  obywatel Korei Południowej lub Korei Północnej; osoba narodowości koreańskiej

Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna /ˌkɔrɛˈãj̃ska rɛˈpublʲika ˌludɔvɔ‿dɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na/ (pn)
朝鮮民主主義人民共和国
  (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Północnej;

Kornwalia (pn)
コーンウォール
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna położona na Półwyspie Kornwalijskim;

Korona Południowa /kɔˈrɔ̃na ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
みなみのかんむり座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów znajdujący się na południowej półkuli nieba;

Korona Północna /kɔˈrɔ̃na puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
かんむり座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Korsyka /kɔrˈsɨka/ (pn)
コルシカ
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, część Francji;

Korynt (pn)
コリント, コリントス
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji, na półwyspie Peloponez;
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo

Kos /kɔs/ (pn)
コス島
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa w archipelagu Dodekanez;

Kosowo /kɔˈsɔvɔ/ (pn)
コソボ
  (geografia, geograficzny) częściowo uznawane państwo w Europie ze stolicą w Prisztinie;

Kostaryka /ˌkɔstaˈrɨka/ (pn)
コスタリカ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Kotonu /kɔˈtɔ̃nu/ (pn)
コトヌー
  (geografia, geograficzny) miasto w Beninie;

Kowno (pn)
カウナス
  drugie najważniejsze miasto Litwy, położone w środkowej Litwie u zbiegu Niemna i Wilii;

Kozak /ˈkɔzak/ (n)
コサック
  (historia, historyczny, historycznie) członek wspólnoty zamieszkującej stepy na południowych pograniczach dawnej Rzeczpospolitej i Rosji;

Koziorożec /ˌkɔʑɔˈrɔʒɛʦ̑/ (pn)
やぎ座, 磨羯宮
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziesiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 grudnia do 20 stycznia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;

Kołobrzeg /kɔˈwɔbʒɛk/ (pn)
コウォブジェク
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce; miasto powiatowe w województwie zachodniopomorskim;

Kołyma (pn)
コリマ
  (geografia, geograficzny) rzeka na wschodzie Federacji Rosyjskiej w Jakucji;

Kościół katolicki /ˈkɔɕʨ̑uw ˌkatɔˈlʲiʦ̑ʲci/ (n)
カトリック教会
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, tradycji katolickiej mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych, na którego czele stoi papież;

Kraj Ałtajski (pn)
アルタイ地方
  (geografia, geograficzny) (administracja) jednostka administracyjna Federacji Rosyjskiej, położona w południowej części Syberii;

Kraj Loary (pn)
ペイ・ド・ラ・ロワール
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w zachodniej Francji;

Kraków /ˈkrakuf/ (pn)
クラクフ
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie małopolskim, dawna stolica Polski;

Krasnodar (pn)
クラスノダール
  (geografia, geograficzny) miasto europejskiej części Rosji, port nad rzeką Kubań, siedziba administracyjna Kraju Krasnodarskiego;

Krasnojarsk /krasˈnɔjarsk/ (pn)
クラスノヤルスク
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na Syberii, stolica Kraju Krasnojarskiego;

Kreta /ˈkrɛta/ (pn)
クレタ島
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Śródziemnym;

Kronos (pn)
クロノス
  (mitologia grecka) bóstwo pogańskie, jeden z tytanów;

Kruk /kruk/ (pn)
からす座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Krym /krɨ̃m/ (pn)
クリミア
  (geografia, geograficzny) półwysep na Morzu Czarnym, połączony z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim; terytorium sporne między Ukrainą a Rosją;

Krystyna /krɨˈstɨ̃na/ (pn)
クリスティーナ
  imię żeńskie;

Kryszna /ˈkrɨʃna/ (pn)
クリシュナ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w hinduizmie, ósmy awatar Wisznu;

Krzysztof /ˈkʃɨʃtɔf/ (pn)
クリストファー
  imię męskie;

Krzyż Południa /ˈkʃɨʃ pɔˈwudʲɲa/ (pn)
みなみじゅうじ座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów;

Królestwo Belgii (pn)
ベルギー王国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Belgii

Królestwo Danii (pn)
デンマーク王国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa państwa duńskiego, tworzonego przez Danię właściwą, Grenlandię oraz Wyspy Owcze;

Królestwo Hiszpanii (pn)
スペイン王国
  (urzędowy) oficjalna nazwa Hiszpanii

Królestwo Marokańskie (pn)
モロッコ王国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Maroka jako państwa

Królestwo Szwecji /kruˈlɛstfɔ ˈʃfɛʦ̑ʲji/ (pn)
スウェーデン王国
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie północnej

Ksawery /ksaˈvɛrɨ/ (pn)
シャビエル
  imię męskie;

Księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (pn)
月
  (astronomia, astronomiczny) jedyny naturalny satelita Ziemi, drugi po Słońcu najjaśniejszy obiekt na niebie;

Ku Klux Klan (n)
クー・クラックス・クラン
  (historia, historyczny, historycznie) (społeczny) działające w różnych latach amerykańskie rasistowskie organizacje terrorystyczne;

Kuala Lumpur (pn)
クアラルンプール
  (geografia, geograficzny) stolica Malezji;

Kuba /ˈkuba/ (pn)
キューバ, 玖馬
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo leżące na Kubie (1.1) i sąsiednich wyspach;
  (geografia, geograficzny) największa wyspa na Karaibach;

Kubań (pn)
クバン
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w zachodniej części Przedkaukazia;

Kubuś Puchatek /ˈkubuɕ puˈxatɛk/ (n)
くまのプーさん
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) postać misia z książek i filmów stworzona przez Alana Alexandra Milne'a;

Kunduz (pn)
クンドゥズ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-wschodniej części Afganistanu;

Kurdystan (pn)
クルディスタン
  (geografia, geograficzny) górzysta kraina w południowo-zachodniej Azji zamieszkana przez Kurdów;

Kurlandia (pn)
クールラント
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Łotwy na półwyspie nad Bałtykiem;

Kursk (pn)
クルスク
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, stolica obwodu kurskiego, miejsce wielkiej bitwy pancernej w 1943 roku;

Kurytyba (pn)
クリチバ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Brazylii, położone w południowo-wschodniej części kraju, w stanie Parana;

Kuwejt /ˈkuvɛjt/ (pn)
クウェート
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
  (geografia, geograficzny) stolica Kuwejtu (1.1);

Kyzył (pn)
クズル
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w geograficznym środku Azji, stolica Republiki Tuwy;

Kłajpeda (pn)
クライペダ
  (geografia, geograficzny) miasto na wybrzeżu Morza Bałtyckiego, w zachodniej części Litwy, u ujścia rzeki Dangi do Zalewu Kurońskiego;

LGBT (acronym)
エル ジー ビー ティー
  = (społeczny) lesbijki, geje, osoby biseksualne i transpłciowe – jako zbiorowość;

La Manche (pn)
イギリス海峡
  (geografia, geograficzny) kanał morski oddzielający Wielką Brytanię od Francji;

Lacjum /ˈlaʦ̑ʲjũm/ (pn)
ラツィオ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Rzymie;

Lahaur (pn)
ラホール
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnim Pakistanie, stolica prowincji Pendżab;

Laon (pn)
ラン
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Francji;

Laos /ˈlaɔs/ (pn)
ラオス
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna (pn)
ラオス人民民主共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Laosu jako państwa

Laponia /laˈpɔ̃ɲja/ (pn)
ラップランド
  (geografia, geograficzny) region Europy obejmujący północne tereny Norwegii, Szwecji, Finlandii oraz Półwysep Kolski w Rosji;

Las Vegas (pn)
ラスベガス
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nevada, w hrabstwie Clark;
  (geografia, geograficzny) niewielkie miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nowy Meksyk, w hrabstwie San Miguel;

Latakia (pn)
ラタキア
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;

Laura /ˈlawra/ (pn)
ローラ
  imię żeńskie;

Lazurowe Wybrzeże /ˌlazuˈrɔvɛ vɨˈbʒɛʒɛ/ (pn)
コート・ダジュール
  (geografia, geograficzny) region turystyczny w Prowansji, na odcinku wybrzeża Morza Śródziemnego we Francji od Cassis po granicę z Włochami;

Lejda (pn)
ライデン
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa u wybrzeża Morza Północnego;

Leningrad /lɛ̃ˈɲĩŋɡrat/ (pn)
レニングラード
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa Petersburga w latach 1924–1991

Lesotho /lɛˈsɔtɔ/ (pn)
レソト
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Leto /ˈlɛtɔ/ (pn)
レートー
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 68;
  (mitologia grecka) matka Apollina i Artemidy;

Lew /lɛf/ (pn)
しし座, 獅子宮
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) piąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 lipca do 22 (23) sierpnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Lewant /ˈlɛvãnt/ (pn)
レバント
  (książkowy) (geografia, geograficzny) określenie krajów leżących na wschodnim, azjatyckim wybrzeżu Morza Śródziemnego (Syria, Jordania, Liban, Izrael oraz Autonomia Palestyńska);

Lewi (pn)
レビ
  (biblijny) postać biblijna, protoplasta lewitów;

Lhasa /ˈlasa/ (pn)
ラサ, ラサ市
  (geografia, geograficzny) miasto w Chinach, stolica Tybetańskiego Regionu Autonomicznego;

Liban /ˈlʲibãn/ (pn)
レバノン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Azji ze stolicą w Bejrucie;

Libańczyk /lʲiˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
レバノン人
  obywatel Libanu

Liberia /lʲiˈbɛrʲja/ (pn)
リベリア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Libia /ˈlʲibʲja/ (pn)
リビア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Lidia /ˈlʲidʲja/ (pn)
リュディア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina i państwo w zachodniej Azji Mniejszej;
  imię żeńskie;

Liechtenstein /ˈlixtɛnʂtajn/ (pn)
リヒテンシュタイン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo w Europie między Szwajcarią a Austrią;

Liguria /lʲiˈɡurʲja/ (pn)
リグーリア州
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w zachodnich Włoszech;

Lille (pn)
リール
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji;

Lilongwe (pn)
リロングウェ
  (geografia, geograficzny) stolica Malawi;

Lima /ˈlʲĩma/ (pn)
リマ
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Peru;

Limburgia (pn)
リンブルフ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w południowo-wschodniej Holandii;
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w północno-wschodniej Belgii;
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we wschodnich Niderlandach, obecnie podzielona między Belgię i Holandię;

Linux (n)
リナックス
  (informatyka, informatyczny) każdy system operacyjny z rodziny systemów zapoczątkowanej w latach 90. XX w. przez Linusa Torvaldsa i opartych na stworzonym przez niego jądrze;

Lipieck (pn)
リペツク
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad rzeką Woroneż;

Lipsk /lʲipsk/ (pn)
ライプツィヒ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Saksonii;

Lisek /ˈlʲisɛk/ (pn)
こぎつね座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Litwa /ˈlʲitfa/ (pn)
リトアニア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Wilnie;

Litwin /ˈlʲitfʲĩn/ (n)
リトアニア人
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości litewskiej, obywatel Litwy, mieszkaniec Litwy

Liverpool (pn)
リバプール
  (geografia, geograficzny) miasto w Wielkiej Brytanii;

Lizbona /lʲizˈbɔ̃na/ (pn)
リスボン
  (geografia, geograficzny) stolica Portugalii, miasto położone przy ujściu Tagu do Oceanu Atlantyckiego;

Loara /lɔˈara/ (pn)
ロワール
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;
  (geografia, geograficzny) najdłuższa rzeka Francji, uchodząca do Oceanu Atlantyckiego;

Lombardia /lɔ̃mˈbardʲja/ (pn)
ロンバルディア州
  (geografia, geograficzny) (administracja) region w północnych Włoszech ze stolicą w Mediolanie;

Londyn /ˈlɔ̃ndɨ̃n/ (pn)
ロンドン
  (geografia, geograficzny) stolica Wielkiej Brytanii;

Lotaryngia /ˌlɔtaˈrɨ̃ŋʲɟja/ (pn)
ロレーヌ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w północno-wschodniej Francji;

Lourdes (pn)
ルルド
  (geografia, geograficzny) miejscowość i ośrodek kultu religijnego we Francji;

Lozanna /lɔˈzãnːa/ (pn)
ローザンヌ
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;

Lubeka (pn)
リューベック
  (geografia, geograficzny) miasto hanzeatyckie, w północnych Niemczech, w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn;

Lublana /luˈblãna/ (pn)
リュブリャナ
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Słowenii;

Lublin /ˈlublʲĩn/ (pn)
ルブリン
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica Lubelszczyzny i województwa lubelskiego;

Lucerna /luˈʦ̑ɛrna/ (pn)
ルツェルン州, ルツェルン
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton w Szwajcarii, którego stolicą jest Lucerna (1.1);
ルツェルン
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii nad Jeziorem Czterech Kantonów;

Ludwik /ˈludvʲik/ (pn)
ルドヴィコ, ルイ
  imię męskie;

Luizjana (pn)
ルイジアナ
  (geografia, geograficzny) stan Stanów Zjednoczonych Ameryki;

Luksemburg /luˈksɛ̃mburk/ (pn)
ルクセンブルク
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Luneta /lũˈnɛta/ (pn)
ぼうえんきょう座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Lusaka /luˈsaka/ (pn)
ルサカ
  (geografia, geograficzny) stolica Zambii;

Luzon (pn)
ルソン
  (geografia, geograficzny) największa wyspa w archipelagu Filipiny, leżąca w jego północnej części;

Lwów /lvuf/ (pn)
リヴィウ
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie;

Lyon /lʲjɔ̃n/ (pn)
リヨン
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji nad Rodanem i Saoną;

L’Aquila (pn)
ラクイラ
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech, położone na północny wschód od Rzymu, u podnóża Apeninu Abruzyjskiego;

MILF /mʲilf/ (n)
熟女
  (wulgarnie, wulgaryzm) atrakcyjna kobieta około czterdziestki

MP3 /ɛ̃m‿pɛ‿ˈṭʃɨ/ (pn)
MP3
  (informatyka, informatyczny) jeden z formatów kompresji dźwięku;

Maastricht (n)
マーストリヒト
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Holandii;

Macedonia /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
マケドニア, マケドニア共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Macedonia Północna (pn)
北マケドニア
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Europie Południowej;

Machaczkała /ˌmaxaʧ̑ˈkawa/ (pn)
マハチカラ
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej nad Morzem Kaspijskim, stolica Dagestanu;

Macintosh (pn)
アップル・マッキントッシュ
  (informatyka, informatyczny) marka komputera

Madagaskar /ˌmadaˈɡaskar/ (pn)
マダガスカル
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;

Madera /maˈdɛra/ (pn)
マデイラ諸島
  (geografia, geograficzny) portugalski archipelag na Oceanie Atlantyckim na zachód od Maroka;

Madryt /ˈmadrɨt/ (pn)
マドリード
  (geografia, geograficzny) stolica Hiszpanii;

Magdeburg /maɡˈdɛburk/ (pn)
マクデブルク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, leżąca nad Łabą stolica kraju związkowego Saksonia-Anhalt;

Maghreb /ˈmaɡrɛp/ (n)
マグリブ
  (geografia, geograficzny) region północno-zachodniej Afryki od Atlantyku po granicę z Egiptem;

Mahomet /maˈxɔ̃mɛt/ (pn)
ムハンマド, マホメット
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) arabski prorok, twórca islamu;

Majkop (pn)
マイコープ
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica Adygei;

Majorka (pn)
マリョルカ島
  (geografia, geograficzny) największa wyspa archipelagu Balearów na Morzu Śródziemnym;

Majotta /maˈjɔtːa/ (n)
マヨット
  (geografia, geograficzny) wyspa francuska na Oceanie Indyjskim;

Makau /ˈmakaw/ (pn)
マカオ
  (geografia, geograficzny) (administracja) specjalny region administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej;

Malabo /maˈlabɔ/ (pn)
マラボ
  (geografia, geograficzny) stolica Gwinei Równikowej;

Malachiasz (pn)
マラキ
  (biblijny) imię męskie;

Malawi /maˈlavʲi/ (pn)
マラウイ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Male /ˈmalɛ/ (pn)
マレ
  (geografia, geograficzny) stolica Malediwów;

Malediwy /ˌmalɛˈdʲivɨ/ (pn)
モルディブ
  (geografia, geograficzny) państwo i archipelag na Oceanie Indyjskim;

Malezja /maˈlɛzʲja/ (pn)
マレーシア
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Mali /ˈmalʲi/ (pn)
マリ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Bamako;

Malmö /ˈmalmɛ/ (pn)
マルメ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Szwecji i port morski położony nad cieśniną Öresund;

Malta /ˈmalta/ (pn)
マルタ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Manaslu (pn)
マナスル
  (geografia, geograficzny) góra w Nepalu, ośmiotysięcznik w paśmie Himajajów, ósmy pod względem wysokości szczyt Ziemi;

Manchester (pn)
マンチェスター
  (geografia, geograficzny) miasto w Wielkiej Brytanii, ważny ośrodek przemysłowy;

Mandżuria /mãn͇ˈʤ̑urʲja/ (pn)
満州 満洲, 満州
  (geografia, geograficzny) kraina na północnym wschodzie Chin;

Manila /mãˈɲila/ (pn)
マニラ
  (geografia, geograficzny) stolica Filipin;

Manitoba /ˌmãɲiˈtɔba/ (pn)
マニトバ
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Mannheim (pn)
マンハイム
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Mantua (pn)
マントヴァ
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii; stolica prowincji Mantua (1.2);

Maraton (pn)
マラトン
  miejscowość w Grecji, w Attyce, miejsce słynnego zwycięstwa Greków nad Persami w 490 roku p.n.e.;

Marche (pn)
マルケ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Ankonie;

Marchia (pn)
マルケ
  (rzadki, rzadko używany) (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Ankonie;

Marcin /ˈmarʲʨ̑ĩn/ (pn)
マーティン
  imię męskie;

Marek /ˈmarɛk/ (pn)
マーク, マルコ
  imię męskie;

Maria /ˈmarʲja/ (pn)
マリー
  imię żeńskie;

Mariany Północne /marʲˈjãnɨ puwˈnɔʦ̑nɛ/ (pn)
北マリアナ諸島
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne USA na Oceanii;

Maroko /maˈrɔkɔ/ (pn)
モロッコ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce Północnej;

Marrakesz /marˈːakɛʃ/ (pn)
マラケシュ
  (geografia, geograficzny) duże miasto na południu Maroka;

Mars /mars/ (pn)
マールス, 火星
  (mitologia rzymska) bóg wojny, utożsamiany z greckim Aresem;
火星, マルス
  (astronomia, astronomiczny) czwarta według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Marsylia /marˈsɨlʲja/ (pn)
マルセイユ
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w południowej części Francji;

Marta /ˈmarta/ (pn)
マーサ
  imię żeńskie;

Martynika /ˌmartɨ̃ˈɲika/ (pn)
マルティニーク
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych w Małych Antylach

Maryja /maˈrɨja/ (pn)
マリア
  (teologia, teologiczny) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) Matka Boża;

Maryland (pn)
メリーランド
  (geografia, geograficzny) stan Stanów Zjednoczonych ze stolicą w Annapolis i największym miastem Baltimore;

Maskat /ˈmaskat/ (pn)
マスカット
  (geografia, geograficzny) stolica Omanu;

Massachusetts (pn)
マサチューセッツ
  (geografia, geograficzny) (administracja) jeden ze stanów USA, położony w północno-wschodniej części, na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego, ze stolicą w Bostonie;

Mateusz /maˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
マシュー, マタイ
  imię męskie;

Maur /mawr/ (n)
ムーア人
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mieszkaniec starożytnego królestwa Mauretanii, znajdującego się w północno-zachodniej Afryce, obejmującego dzisiejsze tereny Maroka i północno-zachodniej Algierii; przodek współczesnych Berberów;

Mauretania /ˌmawrɛˈtãɲja/ (pn)
モーリタニア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Nawakszut;

Mauritius /mawˈrʲitʲjus/ (pn)
モーリシャス
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;

Mazar-i Szarif (pn)
マザーリシャリーフ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Afganistanie;

Mała Niedźwiedzica /ˈmawa ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (pn)
小熊座
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Małym Wozem;

Małgorzata /ˌmawɡɔˈʒata/ (pn)
マーガレット
  imię żeńskie;

Małopolska /ˌmawɔˈpɔlska/ (pn)
マウォポルスカ
  (geografia, geograficzny) kraina na południu Polski;

Mały Pies /ˈmawɨ ˈpʲjɛs/ (pn)
こいぬ座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Medea /mɛˈdɛa/ (pn)
メーデイア
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze 212, okrążająca Słońce w głównym pasie asteroid;
  (mitologia, mitologiczny) postać z mitologii greckiej, księżniczka kolchidzka i czarodziejka, żona Jazona, dzieciobójczyni;

Mediolan /mɛˈdʲjɔlãn/ (pn)
ミラノ
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech będące stolicą Lombardii;

Mekka (pn)
マッカ
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Arabii Saudyjskiej;

Meklemburgia-Pomorze Przednie (pn)
メクレンブルク＝フォアポンメルン州
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy Niemiec, położony w ich północno-wschodniej części, obejmuje historyczną Meklemburgię i Pomorze Przednie;

Mekong /ˈmɛkɔ̃ŋk/ (pn)
メコン川
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Azji;

Meksyk /ˈmɛksɨk/ (pn)
メキシコ, 墨西哥
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;
メキシコシティ
  (geografia, geograficzny) stolica Meksyku (1.1);

Melanezja /ˌmɛlãˈnɛzʲja/ (pn)
メラネシア
  (geografia, geograficzny) zachodnia część Oceanii;

Melbourne (pn)
メルボルン
  (geografia, geograficzny) duże miasto w Australii, stolica stanu Victoria;

Melchizedek (pn)
メルキゼデク
  (biblijny) imię męskie;

Men /mɛ̃n/ (pn)
マイン川
  (geografia, geograficzny) rzeka w środkowych Niemczech;

Merkury /mɛrˈkurɨ/ (pn)
メルクリウス, 水星
  (mitologia rzymska) bóg handlu, zysku, kupiectwa, złodziei oraz celników, utożsamiany z greckim Hermesem;
水星, メルクリウス
  (astronomia, astronomiczny) pierwsza według oddalenia od Słońca i najmniejsza planeta Układu Słonecznego, widoczna gołym okiem;

Mesjasz (pn)
メシア
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijaństwo Chrystus (jeden z tytułów Jezusa)

Mesyna (pn)
メッシーナ
  (geografia, geograficzny) miastowe Włoszech położone w północno-wschodniej części Sycylii, nad Cieśniną Mesyńską;

Metz (pn)
メス
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji;

Mezoameryka (pn)
メソアメリカ
  (geografia, geograficzny) region zamieszkany przez członków wielkich środkowoamerykańskich kultur prekolumbijskich rozciągający się od środkowego Meksyku po Przesmyk Panamski;

Mezopotamia /ˌmɛzɔpɔˈtãmʲja/ (pn)
メソポタミア
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina na Bliskim Wschodzie leżąca w dorzeczu rzek: Tygrysu i Eufratu;

Miami /maˈjãmʲi/ (pn)
マイアミ
  (geografia, geograficzny) duże miasto na Florydzie;

Michał /ˈmʲixaw/ (pn)
マイケル, ミカエル, ミハウ
  imię męskie;

Micheasz (pn)
ミカ書
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie

Michigan (pn)
ミシガン
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan Stanów Zjednoczonych Ameryki, leżący na Środkowym Zachodzie, w regionie Wielkich Jezior;

Mikołaj /mʲiˈkɔwaj/ (pn)
ニコラ
  imię męskie;

Mikronezja /ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
ミクロネシア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym, część Mikronezji (1.2);
  (geografia, geograficzny) środkowa część Oceanii, na Oceanie Spokojnym;

Miluza (pn)
ミュルーズ
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Francji, w Alzacji;

Minerwa /mʲĩˈnɛrva/ (pn)
ミネルバ, ミネルウァ
  (mitologia rzymska) bogini mądrości, wojny sprawiedliwej, rękodzieła i sztuki oraz nauczycieli i szkół, utożsamiana z grecką Ateną;

Minnesota /ˌmʲĩnːɛˈsɔta/ (pn)
ミネソタ
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w stanie Minnesota (1.1), prawy dopływ Missisipi;

Minorka (pn)
ミノルカ島
  (geografia, geograficzny) wyspa hiszpańska na Morzu Śródziemnym, druga co do wielkości w archipelagu Balearów;

Missisipi /ˌmʲisʲiˈsʲipʲi/ (pn)
ミシシッピ
  (geografia, geograficzny) rzeka w USA;
  (geografia, geograficzny) stan w południowej części Stanów Zjednoczonych;

Missouri /mʲiˈzurʲi/ (pn)
ミズーリ
  (administracja) (geografia, geograficzny) jeden ze stanów w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Północnej, prawy dopływ Missisipi;

Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔva ːˈɡɛ̃nʦ̑ʲja ɛ̃ˈnɛrʲɟji ˌatɔ̃ˈmɔvɛj/ (pn)
国際原子力機関
  organizacja międzynarodowa pracująca na rzecz bezpiecznego i pokojowego wykorzystania energii jądrowej;

Mińsk /mʲĩj̃sk/ (pn)
ミンスク
  (geografia, geograficzny) stolica Białorusi;

Miśnia /ˈmʲiɕɲa/ (pn)
マイセン
  (geografia, geograficzny) miasto w Saksonii;

Mnemosyne (pn)
ムネーモシュネー
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 57;
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie pamięci, matka muz, jedna z tytanid;

Modena /mɔˈdɛ̃na/ (pn)
モデナ
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Mogadiszu /ˌmɔɡaˈdʲiʃu/ (pn)
モガディシュ
  (geografia, geograficzny) stolica Somalii;

Moguncja /mɔˈɡũnʦ̑ʲja/ (pn)
マインツ
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech nad Renem;

Mojżesz /ˈmɔjʒɛʃ/ (pn)
モーゼ, モーセ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) starotestamentowy prorok, wódz narodu izraelskiego;
  imię męskie;

Moluki (pn)
モルッカ諸島
  (geografia, geograficzny) grupa wysp we wschodniej części Archipelagu Malajskiego, wchodząca w skład Indonezji;
マルク州
  (geografia, geograficzny) prowincja w Indonezji obejmująca południową część archipelagu Moluki (1.1);

Momos (pn)
モーモス
  (mitologia grecka) bóg drwin i ironii, uosobienie sarkazmu, żartów i kpin;

Monachium /mɔ̃ˈnaxʲjũm/ (pn)
ミュンヘン, ミュンヒェン
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica Bawarii;

Monako /mɔ̃ˈnakɔ/ (pn)
モナコ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo na południu Europy, nad Morzem Śródziemnym;

Mongolia /mɔ̃ŋˈɡɔlʲja/ (pn)
モンゴル, モンゴル国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Monika /mɔ̃ˈɲika/ (pn)
モニカ
  imię żeńskie;

Montana /mɔ̃nˈtãna/ (pn)
モンタナ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) obwód administracyjny w Bułgarii
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w USA ze stolicą w Helena;
  (geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii

Montreal /mɔ̃nˈtrɛal/ (pn)
モントリオール
  (geografia, geograficzny) miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec;

Montserrat (pn)
モンセラト
  (geografia, geograficzny) wyspa w Ameryce Środkowej, w archipelagu Małych Antyli;

Moorea (pn)
モーレア島
  (geografia, geograficzny) wyspa wulkaniczna wchodząca w skład Polinezji Francuskiej;

Morawy /mɔˈravɨ/ (pn)
モラヴィア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach, w dorzeczu Morawy i górnej Odry;

Morfeusz /mɔrˈfɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
モルペウス
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie marzeń sennych o ludzkich kształtach;

Morze Adriatyckie /ˈmɔʒɛ ˌadrʲjaˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
アドリア海
  (geografia, geograficzny) basen morski pomiędzy Półwyspem Apeniński a Półwyspem Bałkańskim, północne odgałęzienie Morza Śródziemnego;

Morze Arabskie /ˈmɔʒɛ aˈrapsʲcɛ/ (pn)
アラビア海
  (geografia, geograficzny) otwarte morze w północnej części Oceanu Indyjskiego;

Morze Azowskie /ˈmɔʒɛ aˈzɔfsʲcɛ/ (pn)
アゾフ海
  (geografia, geograficzny) część Morza Czarnego znajdująca się u wybrzeży Ukrainy oraz Rosji;

Morze Baffina (pn)
バフィン湾
  (geografia, geograficzny) morze w Arktyce leżące pomiędzy Grenlandią na wschodzie, Ziemią Baffina na zachodzie, Wyspą Ellesmere’a na północy;

Morze Barentsa /ˈmɔʒɛ baˈrɛ̃ntsa/ (pn)
バレンツ海
  (geografia, geograficzny) morze w Oceanie Arktycznym;

Morze Bałtyckie /ˈmɔʒɛ bawˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
バルト海
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone na szelfie kontynentalnym w północnej Europie;

Morze Beringa (pn)
ベーリング海
  (geografia, geograficzny) obszar wodny położony w północnej części Oceanu Spokojnego, wyznaczany przez Aleuty, Alaskę i wschodnią Syberię;

Morze Białe /ˈmɔʒɛ ˈbʲjawɛ/ (pn)
白海
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Półwyspem Kolskim a wybrzeżem północnej Rosji;

Morze Celtyckie (pn)
ケルト海
  (geografia, geograficzny) morze otwarte w północno-wschodniej części Oceanu Atlantyckiego, pomiędzy Irlandią a Półwyspem Kornwalijskim;

Morze Czarne /ˈmɔʒɛ ˈʧ̑arnɛ/ (pn)
黒海
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze na granicy Azji i Europy;

Morze Czerwone /ˈmɔʒɛ ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɛ/ (pn)
紅海
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Afryką, a Półwyspem Arabskim;

Morze Czukockie (pn)
チュクチ海
  (geografia, geograficzny) część Oceanu Arktycznego leżąca za północnym kołem podbiegunowym, pomiędzy wybrzeżem Alaski a Syberią;

Morze Egejskie /ˈmɔʒɛ ːˈɡɛjsʲcɛ/ (pn)
エーゲ海
  (geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego;

Morze Filipińskie (pn)
フィリピン海
  (geografia, geograficzny) morze otwarte w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Morze Irlandzkie /ˈmɔʒɛ irˈlãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
アイリッシュ海
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Irlandią i Wielką Brytanią;

Morze Japońskie (pn)
日本海
  (geografia, geograficzny) morze Oceanu Spokojnego, położone między Japonią, Koreą i Rosją;

Morze Jońskie /ˈmɔʒɛ ˈjɔ̇̃j̃sʲcɛ/ (pn)
イオニア海
  (geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego położona między południowo-zachodnią częścią Półwyspu Bałkańskiego a południowo-wschodnim wybrzeżem Półwyspu Apenińskiego;

Morze Karaibskie /ˈmɔʒɛ ˌkaraˈ<sup>j</sup>ipsʲcɛ/ (pn)
カリブ海
  (geografia, geograficzny) morze położone na północ od Ameryki Południowej, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Kaspijskie /ˈmɔʒɛ kasˈpʲijsʲcɛ/ (pn)
カスピ海
  (geografia, geograficzny) bezodpływowe słone jezioro w Azji i Europie;

Morze Koralowe /ˈmɔʒɛ ˌkɔraˈlɔvɛ/ (pn)
珊瑚海
  (geografia, geograficzny) morze na Oceanie Spokojnym;

Morze Martwe /ˈmɔʒɛ ˈmartfɛ/ (pn)
死海
  (geografia, geograficzny) słone jezioro znajdujące się na pograniczu Izraela, Autonomii Palestyńskiej i Jordanii;

Morze Norweskie /ˈmɔʒɛ nɔrˈvɛsʲcɛ/ (pn)
ノルウェー海
  (geografia, geograficzny) morze przybrzeżne położone na północny zachód od wybrzeży Norwegii, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Południowochińskie /ˈmɔʒɛ ˌpɔwudʲɲɔvɔˈxʲĩj̃sʲcɛ/ (pn)
南シナ海
  (geografia, geograficzny) morze przybrzeżne w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Morze Północne /ˈmɔʒɛ puwˈnɔʦ̑nɛ/ (pn)
北海
  (geografia, geograficzny) morze przy północnych brzegach Europy, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Tyrreńskie /ˈmɔʒɛ tɨrˈːɛ̃j̃sʲcɛ/ (pn)
ティレニア海
  (geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego pomiędzy Korsyką, Sardynią, Sycylią a Półwyspem Apenińskim;

Morze Wschodniochińskie (pn)
東シナ海
  (geografia, geograficzny) morze położone w zachodniej części Oceanu Spokojnego, na południe od Morza Żółtego, między wybrzeżem chińskim a wyspami Riukiu; z Morzem Południowochińskim łączy je Cieśnina Tajwańska;

Morze Wschodniosyberyjskie (pn)
東シベリア海
  (geografia, geograficzny) morze Oceanu Arktycznego, położone u wybrzeży wschodniej Syberii, pomiędzy Wyspami Nowosyberyjskimi a Wyspą Wrangla;

Morze Łaptiewów (pn)
ラプテフ海
  (geografia, geograficzny) morze stanowiące część Oceanu Arktycznego, położone u północnych wybrzeży Azji, pomiędzy półwyspem Tajmyr a archipelagiem Wysp Nowosyberyjskich;

Morze Śródziemne /ˈmɔʒɛ ɕrudʲˈʑɛ̃mnɛ/ (pn)
地中海
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone między Europą, Afryką i Azją, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Żółte /ˈmɔʒɛ ˈʒuwtɛ/ (pn)
黄海
  (geografia, geograficzny) odnoga Oceanu Spokojnego między Koreą a wybrzeżem chińskim;

Moskwa /ˈmɔskfa/ (pn)
モスクワ
  (geografia, geograficzny) stolica Rosji;

Mostar /ˈmɔstar/ (pn)
モスタル
  (geografia, geograficzny) miasto w Hercegowinie, stolica regionu:

Mount Everest (pn)
エベレスト
  (geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Ziemi, ośmiotysięcznik położony w Himalajach;

Moza /ˈmɔza/ (pn)
マース川
  (geografia, geograficzny) rzeka w Europie;

Mozambik /mɔˈzãmbʲik/ (pn)
モザンビーク
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Mołdawia /mɔwˈdavʲja/ (pn)
モルドバ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Kiszyniowie;

Mucha /ˈmuxa/ (pn)
蝿座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Muntenia (pn)
ムンテニア
  (geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna w południowej Rumunii;

Murcja (pn)
ムルシア
  (geografia, geograficzny) (administracja) nadmorska wspólnota autonomiczna, prowincja i region w Hiszpanii

Murmańsk /ˈmurmãj̃sk/ (pn)
ムルマンスク
  (geografia, geograficzny) miasto na północnym zachodzie Federacji Rosyjskiej, stolica obwodu murmańskiego;

Murzyn /ˈmuʒɨ̃n/ (n)
黒人
  (etnografia, etnograficzny) człowiek czarnoskóry

Myanmar (pn)
ミャンマー
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Myszka Miki /ˈmɨʃka ˈmʲici/ (pn)
ミッキーマウス
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nazwa jednego z głównych bohaterów animowanych bajek Walta Disneya

NASA (n)
アメリカ航空宇宙局
  (administracja) (astronautyka, astronautyczny) amerykańska Narodowa Agencja Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej, zajmująca się planowaniem, koordynacją i realizacją badań nad kosmosem;

NATO /ˈnatɔ/ (acronym)
NATO
  Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego;

NN /ɛ̃n‿ˈɛ̃n/ (acronym)
山田太郎
  osoba o niezidentyfikowanej tożsamości

Nablus /ˈnablus/ (pn)
ナーブルス
  (geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej;

Nabuchodonozor /ˌnabuxɔdɔ̃ˈnɔzɔr/ (pn)
ネブカドネザル
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) imiona czterech władców Babilonii
  (starożytność) (biblijny) biblijny odpowiednik akadyjskiego imienia Nabu-kudurrī-uṣur;

Nachodka (pn)
ナホトカ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Nadmorskim, nad Morzem Japońskim;

Naddniestrze /nadˈdʲɲɛsṭʃɛ/ (pn)
沿ドニエストル
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region autonomiczny Mołdawii;

Nadia /ˈnadʲja/ (pn)
ナディア
  imię żeńskie;

Nadrenia Północna-Westfalia (pn)
ノルトライン＝ヴェストファーレン州
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy Niemiec, leżący w ich zachodniej części;

Nadrenia-Palatynat /ˌnadrɛ̃ɲa‿palaˈtɨ̃nat/ (pn)
ラインラント＝プファルツ州
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy Republiki Federalnej Niemiec;

Nagasaki (pn)
長崎
  (geografia, geograficzny) miasto w Japonii, stolica prefektury Nagasaki (1.2)
長崎 県
  (geografia, geograficzny) prefektura w Japonii

Nagoja (pn)
名古屋
  (geografia, geograficzny) (administracja) japońskie miasto w południowej części wyspy Honsiu;

Nairobi /ˌna<sup>j</sup>iˈrɔbʲi/ (pn)
ナイロビ
  (geografia, geograficzny) stolica Kenii;

Nalczyk (pn)
ナリチク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, stolica Republiki Kabardyjsko-Bałkarskiej;

Namibia /nãˈmʲibʲja/ (pn)
ナミビア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Namur (pn)
ナミュール
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Belgii, stolica Walonii;
  (geografia, geograficzny) (administracja) belgijski region z ośrodkiem administracyjnym w Namurze (1.1);

Nancy (pn)
ナンシー
  (geografia, geograficzny) miasto nad rzeką Meurthe we wschodniej Francji;

Nanga Parbat (pn)
ナンガ・パルバット
  (geografia, geograficzny) ośmiotysięcznik na zachodnim skraju Himalajów, na obszarze Kaszmiru w północno-wschodnim Pakistanie, dziewiąty co do wysokości szczyt świata;

Nankin /ˈnãŋʲcĩn/ (pn)
南京
  (geografia, geograficzny) miasto w Chinach, port nad dolną Jangcy, dawna stolica;

Nantes (pn)
ナント
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Francji, port nad Loarą, historyczna stolica Bretanii;

Napoleon /ˌnapɔˈlɛɔ̃n/ (pn)
ナポレオン
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Napoleon Bonaparte, cesarz Francuzów
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Narjan-Mar /ˈnarʲjãn ˈmar/ (pn)
ナリヤン・マル
  (geografia, geograficzny) miasto na północy Federacji Rosyjskiej, stolica Nienieckiego Okręgu Autonomicznego;

Natalia /naˈtalʲja/ (pn)
ナタリー
  imię żeńskie;

Natasza /naˈtaʃa/ (pn)
ナターシャ
  imię żeńskie;

Nauru /naˈ<sup>w</sup>uru/ (pn)
ナウル
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii na wyspie Nauru (1.1);

Nawakszut /naˈvakʃut/ (pn)
ヌアクショット
  (geografia, geograficzny) stolica Mauretanii;

Nazaret /naˈzarɛt/ (pn)
ナザレ
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Izraelu;

Ndżamena /n͇ʤ̑ãˈmɛ̃na/ (pn)
ンジャメナ
  (geografia, geograficzny) stolica Czadu;

Neapol /nɛˈapɔl/ (pn)
ナポリ
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Włoszech położone nad Zatoką Neapolitańską; stolica Kampanii;

Nebraska /nɛˈbraska/ (pn)
ネブラスカ
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan USA ze stolicą w Lincoln i największym miastem Omaha;

Negew (pn)
ネゲヴ
  (geografia, geograficzny) wyżynna pustynia na południu Izraela;

Nehemiasz (pn)
ネヘミヤ
  (biblijny) imię męskie

Nepal /ˈnɛpal/ (pn)
ネパール
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Neptun /ˈnɛptũn/ (pn)
海王星, ネプチューン
  (mitologia rzymska) bóg morza, rybaków i żeglarzy, utożsamiany z greckim Posejdonem;
  (astronomia, astronomiczny) ósma według oddalenia od Słońca (najdalsza) planeta Układu Słonecznego;

Neron (pn)
ネロ
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie

Nevada (pn)
ネバダ
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w zachodniej części Stanów Zjednoczonych ze stolicą Carson City;

New Hampshire (n)
ニューハンプシャー
  (geografia, geograficzny) stan na wschodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych;

New Jersey (n)
ニュージャージー
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na północno-wschodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych;

Niagara /ɲaˈɡara/ (pn)
ナイアガラの滝
  (geografia, geograficzny) wodospad na rzece Niagara (1.1);

Nicea /ɲiˈʦ̑ɛa/ (pn)
ニース
  (geografia, geograficzny) portowe miasto w południowo-wschodniej Francji nad Morzem Śródziemnym;

Niderlandy /ˌɲidɛrˈlãndɨ/ (pn)
オランダ
  (geografia, geograficzny) (książkowy) (rzadki, rzadko używany) Holandia

Niemcy /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ/ (pn)
ドイツ, 独逸
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Niemcy Wschodnie /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ ˈfsxɔdʲɲɛ/ (pn)
東ドイツ
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna, państwo istniejące w latach 1949-1990

Niemcy Zachodnie /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ zaˈxɔdʲɲɛ/ (pn)
西ドイツ
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Federalna Niemiec w latach 1949-1990;

Niemiec /ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
ドイツ人
  człowiek narodowości niemieckiej

Niemiecka Republika Demokratyczna /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ka rɛˈpublʲika ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na/ (pn)
ドイツ民主共和国
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne niemieckie państwo socjalistyczne w Europie Środkowej ze stolicą w Berlinie;

Niemka /ˈɲɛ̃mka/ (n)
ドイツ人
  kobieta lub dziewczyna narodowości niemieckiej, obywatelka Niemiec

Niger /ˈɲiɡɛr/ (pn)
ニジェール
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Niameyu;

Nigerczyk /ɲiˈɡɛrʧ̑ɨk/ (n)
ニジェール人
  obywatel Nigru

Nigeria /ɲiˈɡɛrʲja/ (pn)
ナイジェリア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Abudży;

Nikaragua /ˌɲikaraˈɡu<sup>w</sup>a/ (pn)
ニカラグア
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Nikołajewsk (pn)
ニコラエフスク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Rosji w obwodzie wołgogradzkim, położone nad Wołgą;

Nikołajewsk nad Amurem (pn)
ニコラエフスク・ナ・アムーレ
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Chabarowskim, port nad Amurem;

Nil /ɲil/ (pn)
ナイル川
  (geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek na Ziemi, w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu;

Niniwa (pn)
ニネヴェ
  (starożytność) (geografia, geograficzny) dawne miasto w północnej Mezopotamii, nad wschodnim, lewym brzegiem Tygrysu, jedna ze stolic starożytnej Asyrii, współcześnie stanowisko archeologiczne;

Niue /ˈɲu<sup>w</sup>ɛ/ (pn)
ニウエ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na wyspie Niue (1.1) ze stolicą w Alofi;
  (geografia, geograficzny) polinezyjska wyspa w Oceanii

Nix /ɲiks/ (pn)
ニクス
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Plutona;

Niżny Nowogród (pn)
ニジニ・ノヴゴロド
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, nad Wołgą, u ujścia Oki, stolica Nadwołżańskiego Okręgu Federalnego;

Noe /ˈnɔɛ/ (pn)
ノア
  (biblijny) postać starotestamentowa, budowniczy arki w czasach potopu;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Noemi (pn)
ナオミ
  imię żeńskie;

Norfolk /ˈnɔrfɔlk/ (pn)
ノーフォーク島
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Normandia /nɔrˈmãndʲja/ (pn)
ノルマンディー
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej Francji;

Norweg /ˈnɔrvɛk/ (n)
ノルウェー人
  człowiek narodowości norweskiej, obywatel Norwegii, mieszkaniec Norwegii

Norwegia /nɔrˈvɛɟja/ (pn)
ノルウェー, 諾威
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Oslo;

Norweżka /nɔrˈvɛʃka/ (n)
ノルウェー人
  kobieta lub dziewczyna narodowości norweskiej lub obywatelka Norwegii

Norymberga /ˌnɔrɨ̃mˈbɛrɡa/ (pn)
ニュルンベルク, ニュールンベルク
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, położone we Frankonii;

Nowa Akwitania (pn)
ヌーヴェル＝アキテーヌ
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w południowo-zachodniej Francji, nad Zatoką Biskajską;

Nowa Fundlandia /ˈnɔva fũnˈdlãndʲja/ (pn)
ニューファンドランド
  (geografia, geograficzny) duża wyspa na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej, która stanowi część kanadyjskiej prowincji Nowa Fundlandia i Labrador;

Nowa Gwinea /ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
ニューギニア
  (geografia, geograficzny) wyspa Oceanii;

Nowa Kaledonia /ˈnɔva ˌkalɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
ニューカレドニア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Francji ze stolicą w Numei, położone w Oceanii;

Nowa Południowa Walia (pn)
ニューサウスウェールズ
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Australii;

Nowa Szkocja /ˈnɔva ˈʃkɔʦ̑ʲja/ (pn)
ノバスコシア
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Nowa Zelandia /ˈnɔva zɛˈlãndʲja/ (pn)
ニュージーランド, 新西蘭
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Nowe Delhi /ˈnɔvɛ ˈdɛlʲi/ (pn)
ニューデリー
  (geografia, geograficzny) stolica Indii;

Nowokuźnieck (pn)
ノヴォクズネツク
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej, w obwodzie kemerowskim, nad Tomem;

Noworosja (n)
ノヴォロシア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad brzegami Morza Czarnego, ciągnąca się od Dniestru po Doniec, wyłoniła się jako nowa gubernia stworzona z ziem zabranych przez Rosję Turcji w XVIII w.;

Noworosyjsk (pn)
ノヴォロシースク
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w Kraju Krasnodarskim, w Rosji, nad Morzem Czarnym;

Nowosybirsk /ˌnɔvɔˈsɨbʲirsk/ (pn)
ノヴォシビルスク
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji położone na środkowej Syberii, nad Obem;

Nowy Brunszwik /ˈnɔvɨ ˈbrũw̃ʃfʲik/ (pn)
ニューブランズウィック州
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Nowy Jork /ˈnɔvɨ ˈjɔrk/ (pn)
ニューヨーク, ニューヨーク州
  (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto Stanów Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na północnym wschodzie Stanów Zjednoczonych;

Nowy Meksyk /ˈnɔvɨ ˈmɛksɨk/ (pn)
ニューメキシコ
  (administracja) (geografia, geograficzny) stan na południowym zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Nowy Orlean /ˈnɔvɨ ɔrˈlɛãn/ (pn)
ニューオーリンズ
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Nowy Rok /ˈnɔvɨ ˈrɔk/ (n)
新年
  święto obchodzone pierwszego stycznia w kalendarzu gregoriańskim

Nowy Sad (pn)
ノヴィサド
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Serbii;

Nowy Testament /ˈnɔvɨ tɛˈstãmɛ̃nt/ (pn)
新約 聖書
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) część Biblii złożona z 27 ksiąg opisujących wydarzenia z życia Jezusa i pierwotnego Kościoła;

Nowy Świat /ˈnɔvɨ ˈɕfʲjat/ (pn)
新世界
  (geografia, geograficzny) wspólna nazwa dla Ameryki Północnej, Ameryki Południowej i Australii;

Nubia /ˈnubʲja/ (pn)
ヌビア
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie;

Numidia /nũˈmʲidʲja/ (pn)
ヌミディア
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczne królestwo Berberów w północnej Afryce, obejmujące tereny dzisiejszej Algierii i części Tunezji;

Nunavut (pn)
ヌナブト準州
  (geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;

Nuuk (pn)
ヌーク
  (geografia, geograficzny) stolica Grenlandii;

Nyks /nɨks/ (pn)
ニュクス
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie nocy;

OK /ɔ‿ˈkɛj/ (adj)
OK
  (potocznie, potoczny) w porządku, dobry

OK /ɔ‿ˈkɛj/ (adv)
OK
  (potocznie, potoczny) w porządku, dobrze

OK /ɔ‿ˈkɛj/ (interjection)
OK
  (potocznie, potoczny) oznaczający zgodę

ONZ /ɔ‿ɛ̃n‿ˈzɛt/ (acronym)
国連
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Organizacja Narodów Zjednoczonych

Ob /ɔp/ (pn)
オビ川
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji;

Ocean Arktyczny /ɔˈʦ̑ɛãn arkˈtɨʧ̑nɨ/ (pn)
北極海
  (geografia, geograficzny) jeden z oceanów Ziemi;

Ocean Atlantycki /ɔˈʦ̑ɛãn ˌatlãnˈtɨʦ̑ʲci/ (pn)
大西洋
  (geografia, geograficzny) jeden z oceanów Ziemi położony pomiędzy Amerykami a Europą i Afryką;

Ocean Indyjski /ɔˈʦ̑ɛãn ĩnˈdɨjsʲci/ (pn)
インド洋
  (geografia, geograficzny) trzeci co do wielkości ocean Ziemi;

Ocean Spokojny /ɔˈʦ̑ɛãn spɔˈkɔjnɨ/ (pn)
太平洋
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) największy oraz najgłębszy ocean na Ziemi;

Oceania /ˌɔʦ̑ɛˈãɲja/ (n)
オセアニア, 大洋州
  (geografia, geograficzny) grupa wysp na Pacyfiku, uznawanych czasem za osobny kontynent;

Odessa (pn)
オデッサ
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, położone nad Morzem Czarnym;

Odra /ˈɔdra/ (pn)
オーデル川
  (geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, Polsce i Niemczech;

Odyseja /ˌɔdɨˈsɛja/ (pn)
オデュッセイア
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny epos grecki przypisywany Homerowi;

Odyseusz /ˌɔdɨˈsɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
オデュッセウス
  (mitologia grecka) imię mitycznego króla Itaki, głównej postaci Odysei Homera;
  imię męskie

Ofelia /ɔˈfɛlʲja/ (pn)
オフィーリア
  imię żeńskie;

Ohio /ɔˈxajɔ/ (n)
オハイオ, オハイオ州
  (geografia, geograficzny) rzeka w USA przepływająca przez Ohio (1.1);

Ohio /ɔˈxajɔ/ (pn)
オハイオ, オハイオ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w środkowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych ze stolicą w Columbus;

Ohrza (pn)
エーガー川
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) lewy dopływ Łaby, przepływa przez Bawarię (Niemcy) oraz Czechy;

Oise (pn)
オワーズ県
  (geografia, geograficzny) (geografia, geograficzny) departament w północnej Francji;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Belgii i północnej Francji, prawy dopływ Sekwany;

Ojcze nasz /ˈɔjʧ̑ɛ ˈnaʃ/ (pn)
主の祈り
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa chrześcijańska zaczynająca się od słów „Ojcze nasz”;

Okcydent /ɔkˈʦ̑ɨdɛ̃nt/ (n)
欧米, 西洋
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) Zachód, ogólne określenie krajów zachodnich

Okinawa (pn)
沖縄
  (geografia, geograficzny) największa wyspa archipelagu Riukiu na Oceanie Spokojnym;

Oklahoma /ˌɔklaˈxɔ̃ma/ (pn)
オクラホマ
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych Ameryki leżący w środku południowej części kraju;

Oksford /ˈɔksfɔrt/ (pn)
オックスフォード
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Anglii, stolica hrabstwa Oxfordshire;

Oksytania (pn)
オクシタニア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna obejmująca obszary, gdzie używano języka oksytańskiego;

Olimp /ˈɔlʲĩmp/ (pn)
オリンポス山
  (geografia, geograficzny) masyw górski Grecji z najwyższym szczytem Mitikas;

Olita /ɔˈlʲita/ (pn)
アリートゥス
  (geografia, geograficzny) miasto na Litwie nad Niemnem;

Oliwia /ɔˈlʲivʲja/ (pn)
オリビア
  imię żeńskie;

Olsztyn /ˈɔlʃtɨ̃n/ (pn)
オルシュティン
  (geografia, geograficzny) największe miasto i stolica województwa warmińsko-mazurskiego;

Oman /ˈɔ̃mãn/ (pn)
オマーン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Maskacie;

Omsk (pn)
オムスク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji, przy ujściu Omu do Irtysza;

Onega (pn)
オネガ湖
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w północnej Rosji, w obwodzie archangielskim, położone u ujścia Onegi (1.3) do Zatoki Oneskiej;
  (geografia, geograficzny) rzeka na północy europejskiej części Rosji;

Ontario /ɔ̃nˈtarʲjɔ/ (pn)
オンタリオ
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;
  (geografia, geograficzny) jezioro w Ameryce Północnej, na granicy Stanów Zjednoczonych i Kanady;

Oran /ˈɔrãn/ (pn)
オラン
  miasto w Algierii;

Oregon /ɔˈrɛɡɔ̃n/ (pn)
オレゴン
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Organizacja Narodów Zjednoczonych /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja naˈrɔduv ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɨx/ (pn)
国際連合
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, której celem jest zapewnienie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, rozwój współpracy między narodami oraz popieranie przestrzegania praw człowieka;

Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja trakˈtatu ˌpuwnɔʦ̑nɔatlãntɨʦ̑ʲˈcɛɡɔ/ (pn)
北大西洋条約機構
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja polityczno-wojskowa, obejmująca kraje Europy i Ameryki Północnej;

Orinoko (n)
オリノコ川
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej w Wenezueli i Kolumbii;

Orion /ˈɔrʲjɔ̃n/ (pn)
オリオン座
  (mitologia grecka) olbrzym i myśliwy beocki; kochanek Eos, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Oriona (2.1);
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy;

Orlean (pn)
オルレアン
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Francji, nad Loarą;

Orontes (pn)
オロンテス川
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Azji, przepływająca przez Liban, Syrię i Turcję;

Orzeł /ˈɔʒɛw/ (pn)
わし座, 鷲座
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba równikowego; zawiera jasną gwiazdę – Altaira; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w lipcu;

Osaka /ɔˈsaka/ (pn)
大阪市
  (geografia, geograficzny) miasto w Japonii leżące w południowo-zachodniej części wyspy Honsiu, w regionie Kinki;

Osetia (pn)
オセチア
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna na północnym Kaukazie, na pograniczu gruzińsko-rosyjskim, zamieszkana przez Osetyjczyków;

Osetia Południowa /ɔˈsɛtʲja ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
南オセチア
  (geografia, geograficzny) część Gruzji, która ogłosiła niepodległość;

Oslo /ˈɔslɔ/ (pn)
オスロ
  (geografia, geograficzny) stolica Norwegii;

Ostatnia Wieczerza /ɔˈstatʲɲa vʲjɛˈʧ̑ɛʒa/ (pn)
最後の晩餐
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w tradycji chrześcijańskiej wieczerza paschalna, którą Chrystus spożył ze swymi apostołami w przeddzień ukrzyżowania;

Ottawa /ɔtˈːava/ (pn)
オタワ
  (geografia, geograficzny) stolica Kanady;

Oviedo (pn)
オビエド
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Hiszpanii

Ozeasz (pn)
ホセア書
  (biblijny) Księga Ozeasza;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Ozyrys /ɔˈzɨrɨs/ (pn)
オシリス
  (mitologia egipska) staroegipski bóg śmierci i odrodzonego życia, wielki sędzia zmarłych;

Ołtarz /ˈɔwtaʃ/ (pn)
さいだん座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

PKB /pɛ‿ka‿ˈbɛ/ (acronym)
GDP
  = produkt krajowy brutto;

Pad /pat/ (pn)
ポー川
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północnych Włoszech;

Padwa /ˈpadva/ (pn)
パドヴァ
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech;

Pafos (pn)
パフォス
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południowo-zachodnim wybrzeżu Cypru;

Pakistan /paˈcistãn/ (pn)
パキスタン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Palau /ˈpalaw/ (pn)
パラオ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z wyspiarskich państw położonych w Oceanii;

Palermo /paˈlɛrmɔ/ (pn)
パレルモ
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, na Sycylii;

Palestyna /ˌpalɛˈstɨ̃na/ (pn)
パレスチナ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) azjatycka kraina na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego;

Palestyńczyk /ˌpalɛˈstɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
パレスチナ人
  mieszkaniec Palestyny

Pan /pãn/ (pn)
パン
  (mitologia grecka) bóg pasterzy, przedstawiany jako człowiek z koźlimi nogami i rogami;
様, 上帝
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej, zwłaszcza w chrześcijaństwie

Panama /pãˈnãma/ (pn)
パナマ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Pandora /pãnˈdɔra/ (n)
パンドーラー
  (mitologia grecka) pierwsza kobieta na Ziemi, zesłana przez Zeusa jako kara dla ludzi, otworzywszy swój prezent ślubny otrzymany od bogów, uwolnić miała wszelkie nieszczęścia nękające odtąd ludzkość;

Pangea /pãŋˈɡɛa/ (pn)
パンゲア大陸, パンゲア
  (geologia, geologiczny) superkontynent, który powstał w permie i rozpadł się w jurze;

Panna /ˈpãnːa/ (pn)
おとめ座, 乙女座
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) szósty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 (24) sierpnia do 22 września;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny wiosną;

Panonia /pãˈnɔ̃ɲja/ (pn)
パンノニア
  (starożytność) (geografia, geograficzny) prowincja rzymska położona między Sawą a Dunajem;

Papua-Nowa Gwinea /paˈpu<sup>w</sup>a ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
パプアニューギニア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii ze stolicą w Port Moresby;

Paragwaj /paˈraɡvaj/ (pn)
パラグアイ
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Parlament Europejski /parˈlãmɛ̃nt ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/ (n)
欧州議会
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jednoizbowy parlament reprezentujący obywateli Unii Europejskiej;

Parma /ˈparma/ (pn)
パルマ
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania; stolica prowincji Parma (1.2);

Partia (pn)
パルティア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina historyczna, położona w dzisiejszym północno-wschodnim Iranie i Turkmenistanie, na południowy wschód od Morza Kaspijskiego;

Parys /ˈparɨs/ (pn)
パリス
  (mitologia grecka) królewicz trojański, syn Priama i Hekuby, sędzia w sporze o jabłko niezgody, ukochany Heleny;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 3317;

Paryż /ˈparɨʃ/ (pn)
パリ
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Francji, położone nad Sekwaną, w północnej części kraju;

Pas Kuipera /ˈpas ˌku<sup>j</sup>iˈpɛra/ (pn)
カイパーベルト
  (astronomia, astronomiczny) zbiór drobnych ciał niebieskich krążących poza orbitą Neptuna w odległości od około 30 do 50 j.a. od Słońca, większości po orbicie o małej inklinacji;

Pasawa (pn)
パッサウ
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w południowo-wschodnich Niemczech, w Bawarii, bezpośrednio przy granicy z Austrią;

Pascha /ˈpasxa/ (pn)
過越
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowskie święto obchodzone w pierwszą niedzielę po wiosennej pełni Księżyca na pamiątkę wyzwolenia Izraelitów z niewoli egipskiej; w Izraelu trwa 7 dni, a w diasporze – 8 dni;

Patagonia /ˌpataˈɡɔ̃ɲja/ (pn)
パタゴニア
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna w południowej części Ameryki Południowej;

Patryk /ˈpatrɨk/ (pn)
パトリック
  imię męskie;

Paw /paf/ (pn)
孔雀座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Paweł /ˈpavɛw/ (pn)
ポール
  imię męskie;

Państwo Islamskie (pn)
イスラム国
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) quasi-państwowy byt militarny i polityczny powołany w 2014 r. przez salaficką organizację terrorystyczną jako samozwańczy kalifat na terytorium Iraku i Syrii;

Państwo Izrael (pn)
イスラエル国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Izraela jako państwa

Państwo Watykańskie (pn)
バチカン市国
  (geografia, geograficzny) miasto-państwo w Europie Południowej;

Pegaz /ˈpɛɡas/ (pn)
ペガスス座
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Enifa; w Polsce widoczny jesienią; góruje o północy we wrześniu;
  (mitologia grecka) koń skrzydlaty; emblemat natchnienia poetyckiego;

Pekin /ˈpɛcĩn/ (pn)
北京
  (geografia, geograficzny) stolica Chin;

Peloponez /ˌpɛlɔˈpɔ̃nɛs/ (pn)
ペロポネソス半島
  (geografia, geograficzny) półwysep w Grecji między Morzem Jońskim a Morzem Egejskim;

Pendżab (pn)
パンジャーブ州
  (geografia, geograficzny) stan w północno-zachodnich Indiach;

Penelopa (pn)
ペーネロペー
  (mitologia grecka) imię mitycznej królowej Itaki, żony Odysa;

Pensylwania /ˌpɛ̃w̃sɨlˈvãɲja/ (pn)
ペンシルベニア
  (geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych;

Perm /pɛrm/ (pn)
ペルミ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Federacji Rosyjskiej na Uralu, stolica Kraju Permskiego;

Persefona (pn)
ペルセポネー
  (mitologia grecka) bogini grecka, małżonka Hadesa, władczyni świata podziemnego i opiekunka dusz zmarłych;

Perseusz /pɛrˈsɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
ペルセウス
  (mitologia grecka) heros argolidzki i pogromca Meduzy, syn Zeusa i Danae oraz mąż Andromedy, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Perseusza (2.1);
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;

Persja /ˈpɛrsʲja/ (pn)
ペルシア
  (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Iranu;

Perth (pn)
パース
  (geografia, geograficzny) duże miasto w Australii, stolica stanu Australia Zachodnia;

Peru /ˈpɛru/ (pn)
ペルー
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Limie;

Perugia (pn)
ペルージャ
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech, stolica Umbrii;

Peruwiańczyk /ˌpɛruˈvʲjä̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Perūjin ペルー人
  obywatel Peru

Peszawar (pn)
ペシャーワル
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Pakistanie;

Piemont /ˈpʲjɛ̃mɔ̃nt/ (pn)
ピエモンテ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech, ze stolicą w Turynie;

Pierwszy Maja /ˈpʲjɛrfʃɨ ˈmaja/ (n)
メーデー
  (potocznie, potoczny) (zobacz) Święto Pracy

Pietrozawodsk /ˌpʲjɛtrɔˈzavɔtsk/ (pn)
ペトロザヴォーツク
  (geografia, geograficzny) miasto na północnym zachodzie Federacji Rosyjskiej, stolica Republiki Karelii;

Pigmej (n)
ピグミー
  (etnografia, etnograficzny) członek ludu afrykańskiego;

Pikardia /pʲiˈkardʲja/ (pn)
ピカルディ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna we Francji, położona w północnej części kraju nad kanałem La Manche;

Pinokio (pn)
ピノキオ
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) bohater powieści Carla Collodiego;

Piotr /pʲjɔtr̥/ (pn)
ピーター
  imię męskie;

Pireneje /ˌpʲirɛ̃ˈnɛjɛ/ (pn)
ピレネー山脈
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w południowo-zachodniej Europie;

Pireus /ˈpʲirɛws/ (pn)
ピレウス
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji;

Pismo Święte (n)
聖書
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Biblia

Pitagoras /ˌpʲitaˈɡɔras/ (pn)
ピュタゴラス
  (filozofia, filozoficzny) (matematyka, matematyczny) grecki matematyk i filozof;

Pittsburgh (pn)
ピッツバーグ
  (geografia, geograficzny) duże miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Pensylwania, stolica hrabstwa Allegheny;

Piza (pn)
ピサ
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Piza (1.2);

Pjongjang /ˈpʲjɔ̃ŋʲɟjãŋk/ (pn)
平壌
  (geografia, geograficzny) stolica Korei Północnej;

Platforma Obywatelska /platˈfɔrma ˌɔbɨvaˈtɛlska/ (pn)
市民プラットフォーム
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z polskich partii politycznych;

Platon /ˈplatɔ̃n/ (pn)
プラトン
  (historia, historyczny, historycznie) grecki filozof;

Plejady /plɛˈjadɨ/ (pn)
プレアデス星団
  (astronomia, astronomiczny) otwarta gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka;

Pleton /ˈplɛtɔ̃n/ (pn)
プレトン
  (historia, historyczny, historycznie) grecki filozof Jerzy Gemist;

Plutarch (pn)
プルタルコス
  (historia, historyczny, historycznie) filozof grecki;
  imię męskie;

Pluton /ˈplutɔ̃n/ (pn)
冥王星, プルートー
  (mitologia rzymska) bóg świata zmarłych, utożsamiany z greckim Hadesem;
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 134340, należąca do Pasa Kuipera, do 2006 r. zaliczana do planet Układu Słonecznego;

Poczdam /ˈpɔʤ̑dãm/ (pn)
ポツダム
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica landu Brandenburgia;

Podgorica /ˌpɔdɡɔˈrʲiʦ̑a/ (pn)
ポドゴリツァ
  (geografia, geograficzny) stolica Czarnogóry;

Podhale /pɔtˈxalɛ/ (pn)
ポドハレ
  (etnografia, etnograficzny) (geografia, geograficzny) region etnograficzny na południu Polski u północnego podnóża Tatr;

Podole /pɔdˈɔlɛ/ (pn)
ポジーリャ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na obszarze dzisiejszej zachodniej Ukrainy oraz w Republice Mołdawii na lewym brzegu Dniestru;

Polak /ˈpɔlak/ (n)
ポーランド人
  (etnografia, etnograficzny) obywatel Polski, mieszkaniec Polski, osoba narodowości polskiej;

Polinezja /ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja/ (pn)
ポリネシア
  (geografia, geograficzny) część Oceanii;

Polinezja Francuska /ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja frãnˈʦ̑uska/ (pn)
フランス領ポリネシア, 仏領ポリネシア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Polska /ˈpɔlska/ (pn)
ポーランド
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Warszawie;

Pomorze /pɔ̃ˈmɔʒɛ/ (pn)
ポモージェ, ポメラニア
  (geografia, geograficzny) region w północnej części Polski i Niemiec nad Morzem Bałtyckim;

Pompa /ˈpɔ̃mpa/ (pn)
ポンプ座
  (astronomia, astronomiczny) nazwa jednego gwiazdozbiorów;

Pompeje (pn)
ポンペイ
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone we włoskiej Kampanii u stóp Wezuwiusza, zniszczone jego wybuchem w 79 r. n.e.;

Port-au-Prince (pn)
ポルトープランス
  (geografia, geograficzny) stolica Haiti;

Portoryko /ˌpɔrtɔˈrɨkɔ/ (pn)
プエルトリコ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w San Juan, stowarzyszone ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, położone na wyspie Portoryko (1.1) i kilku sąsiednich;

Portugalczyk /ˌpɔrtuˈɡalʧ̑ɨk/ (n)
ポルトガル人
  człowiek narodowości portugalskiej, obywatel Portugalii, mieszkaniec Portugalii

Portugalia /ˌpɔrtuˈɡalʲja/ (pn)
ポルトガル, 葡萄牙
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie, w zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego;

Posejdon /pɔˈsɛjdɔ̃n/ (pn)
ポセイドン
  (mitologia grecka) bóg mórz, trzęsień ziemi, żeglarzy, rybaków i koni, utożsamiany z rzymskim Neptunem;

Poznań /ˈpɔznãɲ/ (pn)
ポズナン
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica Wielkopolski;

Praga /ˈpraɡa/ (pn)
プラハ
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Czech;

Praia (pn)
プライア
  stolica Republiki Zielonego Przylądka;

Prawo i Sprawiedliwość /ˈpravɔ ˌi‿spravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (pn)
法と正義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z czeskich narodowo-konserwatywnych partii politycznych;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z polskich konserwatywno-chadeckich partii politycznych;

Pride (pn)
プライド
  (społeczny) dzień dumy i widzialności osób LGBT+, święto godności, afirmacji samoakceptacji, dzień publicznego promowania równości społecznej ludzi nieheteronormatywnych, kultury różnorodności i kultury queer

Prisztina (pn)
プリシュティナ
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Kosowa, położone w północno-wschodniej części kraju;

Prometeusz (pn)
プロメテウス
  (mitologia grecka) tytan, opiekun ludzi, dla których to wykradł bogom olimpijskim ogień;
  (astronomia, astronomiczny) księżyc Saturna;

Prowansja /prɔˈvãw̃sʲja/ (pn)
プロヴァンス
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji;

Prudnik /'prudɲik/ (pn)
プルドニク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południu Polski;

Prusy /ˈprusɨ/ (n)
プロイセン
  (historia, historyczny, historycznie) państwo położone w Europie Środkowo-Wschodniej

Prypeć (pn)
プリピャチ
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Ukrainie i Białorusi, prawy dopływ Dniepru;

Przylądek Dobrej Nadziei /pʃɨˈlɔ̃ndɛɡ ˈdɔbrɛj naˈʥ̑ɛ̇ji/ (pn)
喜望峰
  (geografia, geograficzny) przylądek w RPA;

Psków /pskuf/ (pn)
プスコフ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone nad jeziorem Pejpus;

Psy Gończe /ˈpsɨ ˈɡɔ̃j̃n͇ʧ̑ɛ/ (pn)
りょうけん座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Ptak Rajski /ˈptak ˈrajsʲci/ (pn)
ふうちょう座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów południowego nieba;

Ptolemeusz /ˌptɔlɛ̃ˈmɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
プトレマイオス
  imię męskie;

Puchar /ˈpuxar/ (pn)
コップ座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Pusan /ˈpusãn/ (pn)
釜山
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w Korei Południowej;

Puszkin (pn)
プーシキン
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, administracyjnie część Sankt Petersburga;

Półwysep Antarktyczny (pn)
南極半島
  (geografia, geograficzny) półwysep Antarktydy, położony w Antarktyce Zachodniej, na południe od Ameryki Południowej;

Półwysep Arabski /puwˈvɨsɛp aˈrapsʲci/ (pn)
アラビア半島
  (geografia, geograficzny) największy półwysep świata położony w Azji Południowo-Zachodniej, między Morzem Czerwonym, Morzem Arabskim i Zatoką Perską;

Półwysep Koreański (pn)
朝鮮半島
  (geografia, geograficzny) półwysep we wschodniej Azji nad Oceanem Spokojnym

Półwysep Krymski (pn)
クリミア半島
  (geografia, geograficzny) (zobacz) Krym

Półwysep Skandynawski (pn)
スカンディナヴィア半島
  (geografia, geograficzny) półwysep w Europie Północnej;

Płowdiw (pn)
プロヴディフ
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Bułgarii, położone nad rzeką Maricą;

Quebec (n)
ケベック州
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Queensland (pn)
クイーンズランド州
  (geografia, geograficzny) stan w Australii

Quito (pn)
キト
  (geografia, geograficzny) stolica Ekwadoru;

Québec (n)
ケベック市
  miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec

RAM /rãm/ (acronym)
ラム
  (elektronika, elektroniczny) pamięć o dostępie swobodnym, pamięć, do której urządzenie może zapisywać dane i je odczytywać;

RNA /ɛr‿ɛ̃n‿ˈa/ (n)
RNA
  (biochemia, biochemiczny) (genetyka) kwas rybonukleinowy;

Ra /ra/ (pn)
ラー
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) staroegipski bóg słońca;

Rabat /ˈrabat/ (pn)
ラバト
  (geografia, geograficzny) stolica Maroka;

Rachela /raˈxɛla/ (pn)
ラケル
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Radom /ˈradɔ̃m/ (n)
ラドム
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w centralno-wschodniej Polsce, nad rzeką Mleczną;

Rafał /ˈrafaw/ (pn)
ラファエル
  imię męskie;

Rajmund /ˈrajmũnt/ (pn)
レイモンド
  imię męskie;

Rak /rak/ (pn)
かに座, 巨蟹宮
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) czwarty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) czerwca do 22 lipca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą;

Ramzes (pn)
ラムセス
  (historia, historyczny, historycznie) imię kilkunastu faraonów;

Ratyzbona (pn)
レーゲンスブルク
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Niemczech, w Bawarii, położone nad Dunajem;

Rawenna (pn)
ラヴェンナ
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, stolica prowincji Rawenna (1.2);

Realpolitik /ˌrɛalpɔlʲiˈtʲik/ (n)
レアルポリティーク
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka oparta na kalkulacji siły i narodowych interesów, odrzucająca czynniki moralne i etyczne jako zakłócające realistyczne podejście do danej sprawy;

Rebeka /rɛˈbɛka/ (pn)
リベカ
  (biblijny) postać biblijna, żona patriarchy Izaaka;
レベッカ
  imię żeńskie;

Ren /rɛ̃n/ (pn)
ライン川
  (geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek w Europie przepływająca przez Niemcy oraz Szwajcarię; rzeka graniczna między Szwajcarią a Liechtensteinem;

Rennes (pn)
レンヌ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania;

Republika Angoli (pn)
アンゴラ共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Angoli

Republika Austrii (pn)
オーストリア共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Austrii;

Republika Ałtaju (pn)
アルタイ共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Ałtaju jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej ;

Republika Baszkortostanu (pn)
バシコルトスタン共和国
  (geografia, geograficzny) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej

Republika Białorusi (pn)
ベラルーシ共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Białorusi;

Republika Buriacji (pn)
ブリヤート共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Buriacji jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Bułgarii (pn)
ブルガリア共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Bułgarii;

Republika Chakasji (pn)
ハカス共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Chakasji jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Chińska (pn)
中華民国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Tajwanu jako państwa

Republika Chorwacji (pn)
クロアチア共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Chorwacji;

Republika Czeczeńska (pn)
チェチェン共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Czeczenii jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Czeska /rɛˈpublʲika ˈʧ̑ɛska/ (pn)
チェコ共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) (zobacz) Czechy (państwo)

Republika Czuwaska (pn)
チュヴァシ共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Czuwaszji jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Dagestanu (pn)
ダゲスタン共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Dagestanu jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Estońska (pn)
エストニア共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Estonii;

Republika Federalna Niemiec /rɛˈpublʲika ˌfɛdɛˈralna ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (pn)
ドイツ連邦共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Berlinie, a wcześniej w Bonn;

Republika Francuska (pn)
フランス共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Francji jako państwa;

Republika Grecka (pn)
ギリシャ共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Grecji jako państwa ;

Republika Inguszetii (pn)
イングーシ共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Inguszetii jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Iraku (pn)
イラク共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Iraku jako państwa

Republika Kabardyjsko-Bałkarska (pn)
カバルダ・バルカル共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Kabardo-Bałkarii jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Karaczajsko-Czerkieska (pn)
カラチャイ・チェルケス共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Karaczajo-Czerkiesji jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Karelii (pn)
カレリア共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Karelii jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Kałmucji (pn)
カルムイク共和国
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Kałmucji jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Kirgiska (pn)
キルギス共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kirgistanu jako państwa

Republika Komi /rɛˈpublʲika ˈkɔ̃mʲi/ (pn)
コミ共和国
  (geografia, geograficzny) republika w północno zachodniej części Federacjii Rosyjskiej, około jednej czwartej populacji Republiki stanowi rdzenny naród Komi;

Republika Konga /rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/ (pn)
コンゴ共和国
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państw w środkowej części Afryki ze stolicą w Brazzaville;

Republika Korei /rɛˈpublʲika kɔˈrɛji/ (pn)
大韓民国
  (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Południowej;

Republika Libańska (pn)
レバノン共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Libanu jako państwa

Republika Macedonii /rɛˈpublʲika ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲji/ (pn)
マケドニア共和国
  (oficjalnie) nazwa państwa Macedonii

Republika Malty (pn)
マルタ共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Malty jako państwa;

Republika Portugalska (pn)
ポルトガル共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Portugalii jako państwa;

Republika San Marino (pn)
サンマリノ共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa San Marino jako państwa;

Republika Serbii (pn)
セルビア共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Serbii jako państwa;

Republika Singapuru (pn)
シンガポール共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Singapuru jako państwa

Republika Słowacka /rɛˈpublʲika swɔˈvaʦ̑ka/ (pn)
スロバキア共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej, graniczące z Polską, Ukrainą, Węgrami, Austrią i Czechami;

Republika Włoska (pn)
イタリア共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) nazwa oficjalna Włoch

Republika Zielonego Przylądka /rɛˈpublʲika ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pʃɨˈlɔ̃ntka/ (pn)
カーボベルデ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Republika Środkowoafrykańska /rɛˈpublʲika ˌɕrɔtkɔvɔafrɨˈkãj̃ska/ (pn)
中央アフリカ共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce, w środkowej części tego kontynentu, ze stolicą w Bangi;

Riazań (pn)
リャザン
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji nad Oką, stolica obwodu riazańskiego;

Rijad /ˈrʲijat/ (pn)
リヤド
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Arabii Saudyjskiej;

Robert /ˈrɔbɛrt/ (pn)
ロバート
  imię męskie;

Roberta /rɔˈbɛrta/ (pn)
ロバータ
  imię żeńskie;

Rodan /ˈrɔdãn/ (pn)
ローヌ川
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Francji;

Rodos /ˈrɔdɔs/ (pn)
ロードス島
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Egejskim;

Roger /ˈrɔɡɛr/ (pn)
ロジャー
  imię męskie

Romeo (pn)
ロミオ
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię bohatera dramatu Szekspira

Rosja /ˈrɔsʲja/ (pn)
ロシア, 露西亜
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie i Azji ze stolicą w Moskwie;

Rosjanin /rɔˈsʲjä̃ɲĩn/ (n)
ロシア人
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości rosyjskiej, obywatel Rosji, mieszkaniec Rosji;

Rosjanka /rɔˈsʲjãŋka/ (n)
ロシア人
  obywatelka Rosji

Rostów (pn)
ロストフ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie jarosławskim;

Rostów nad Donem (pn)
ロストフ・ナ・ドヌ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Rosji, nad rzeką Don, niedaleko jej ujścia do Morza Azowskiego;

Rotterdam (pn)
ロッテルダム
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa;

Rudolf /ˈrudɔlf/ (pn)
ルドルフ
  imię męskie;

Rufa /ˈrufa/ (pn)
艫座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Rugia /ˈruɟja/ (n)
リューゲン島
  (geografia, geograficzny) niemiecka wyspa na Morzu Bałtyckim;

Rumunia /rũˈmũɲja/ (pn)
ルーマニア
  (geografia, geograficzny) kraj europejski nad Morzem Czarnym, ze stolicą w Bukareszcie;

Rut /ˈcɕɛ̃ŋɡa ˈrut/ (pn)
ルツ
  imię żeńskie;

Ruś /ruɕ/ (pn)
ルテニア
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) historyczna nazwa ziem położonych na obszarze dzisiejszej Ukrainy i Białorusi, a także w zachodniej części Rosji europejskiej oraz wschodniej części Polski

Rwanda /ˈrvãnda/ (pn)
ルワンダ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowo-wschodniej Afryce ze stolicą w Kigali;

Ryby /ˈrɨbɨ/ (pn)
魚座, うお座
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dwunasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) lutego do 20 marca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią;

Ryga /ˈrɨɡa/ (pn)
リガ
  (geografia, geograficzny) stolica Łotwy;

Rylec /ˈrɨlɛʦ̑/ (pn)
ちょうこくぐ座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Ryszard /ˈrɨʃart/ (pn)
リチャード
  imię męskie;

Rzeczpospolita Polska /ˌʒɛʧ̑pɔˈspɔlʲita ˈpɔlska/ (pn)
ポーランド共和国
  oficjalna nazwa państwa polskiego;

Rzeka Żółta (pn)
黄河
  (geografia, geograficzny) Huang He, rzeka w północnych Chinach,

Rzym /ʒɨ̃m/ (pn)
ローマ
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Włoch;
  (historia, historyczny, historycznie) Cesarstwo Rzymskie;
  (przenośnie, przenośnia) papież; najwyższe władze Kościoła katolickiego

Rzymianin /ʒɨ̃ˈmʲjä̃ɲĩn/ (n)
ローマ人
  (starożytność) obywatel starożytnego państwa rzymskiego

Saara /ˈsara/ (pn)
ザールラント州
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej części Niemiec;
ザール川
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka we Francji i Niemczech, prawy dopływ Mozeli, jej źródło znajduje się w Alzacji;

Sahara /saˈxara/ (pn)
サハラ
  (geografia, geograficzny) pustynia w północnej Afryce;

Sahara Zachodnia /saˈxara zaˈxɔdʲɲa/ (pn)
西サハラ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium u wybrzeży Oceanu Atlantyckiego, graniczące z Marokiem, Algierią oraz Mauretanią i znajdujące się pod kontrolą Maroka, jednakże przez wiele rządów uznane za samodzielne państwo;

Saint Lucia (pn)
セントルシア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie o tej samej nazwie;
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych;

Saint Vincent i Grenadyny (pn)
セントビンセント・グレナディーン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;

Saint-Denis (pn)
サン＝ドニ
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto francuskiej wyspy Reunion;

Saipan (pn)
サイパン島
  (administracja) okręg administracyjny Marianów Północnych obejmujący wyspy: Saipan (1.1), Maigo Fahang, Mañagaha i Aguijan;
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Marianów Północnych, w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Sajgon (pn)
サイゴン
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Wietnamie (od roku 1976 nazywane Ho Chi Minh);

Saksonia /saˈksɔ̃ɲja/ (pn)
ザクセン州, ザクセン自由州
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i kraj związkowy w Niemczech;

Saksonia-Anhalt (pn)
ザクセン＝アンハルト州
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w Niemczech, ze stolicą w Magdeburgu;

Salechard (pn)
サレハルド
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, położone nad Obem;

Salerno (pn)
サレルノ
  (geografia, geograficzny) nadmorskie miasto i gmina we Włoszech, w Kampanii;

Salomon /saˈlɔ̃mɔ̃n/ (pn)
ソロモン
  (biblijny) prorok biblijny i król Izraela słynący z mądrości;
  imię męskie;

Saloniki /ˌsalɔ̃ˈɲici/ (pn)
テッサロニキ
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Grecji;

Salwador /salˈvadɔr/ (pn)
エルサルバドル
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Salzburg /ˈzalʣ̑burk/ (pn)
ザルツブルク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodniej Austrii, stolica kraju związkowego Salzburg (1.2);

Samanta /sãˈmãnta/ (pn)
サマンサ
  imię żeńskie;

Samara /sãˈmara/ (pn)
サマーラ
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica obwodu samarskiego;
  (geografia, geograficzny) rzeka na Ukrainie, lewy dopływ Dniepru; źródła rzeki znajdują się na zachodnim skłonie Wyżyny Donieckiej;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji przeduralskiej, lewy dopływ Wołgi;

Samaria /sãˈmarʲja/ (pn)
サマリア
  (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Izraela i Autonomii Palestyńskiej, między Galileą a Judeą;
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasta położonego w Samarii (1.1); współcześnie ruiny;

Samarkanda (pn)
サマルカンド
  (geografia, geograficzny) miasto w Uzbekistanie;

Samoa /sãˈmɔa/ (pn)
サモア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Oceanii ze stolicą w Apia;

Samoa Amerykańskie /sãˈmɔa ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲcɛ/ (pn)
アメリカンサモア, アメリカン・サモア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Samuel /sãˈmu<sup>w</sup>ɛl/ (pn)
サムエル
  (biblijny) postać biblijna;
サミュエル, サムエル
  imię męskie;

San Francisco (pn)
サンフランシスコ
  (geografia, geograficzny) miasto w USA, w stanie Kalifornia;
  (geografia, geograficzny) miejscowość w USA, w stanie Kolorado
  (geografia, geograficzny) miejscowość w USA, w stanie Nowy Meksyk
  (geografia, geograficzny) miejscowość w USA, w stanie Teksas

San Marino /ˈsãn maˈrʲĩnɔ/ (pn)
サンマリノ, サン・マリノ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Sana /ˈsãna/ (pn)
サヌア
  (geografia, geograficzny) stolica Jemenu;

Santa Fe (pn)
サンタフェ
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica stanu Nowy Meksyk

Sara /ˈsara/ (pn)
サラ
  (biblijny) postać biblijna, żona patriarchy Abrahama;
  imię żeńskie;

Saragossa /ˌsaraˈɡɔsːa/ (pn)
サラゴサ
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Hiszpanii;

Sarajewo /ˌsaraˈjɛvɔ/ (pn)
サラエボ, サラエヴォ
  (geografia, geograficzny) stolica Bośni i Hercegowiny;

Sarańsk (pn)
サランスク
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad rzeką Insar, stolica Republiki Mordowii;

Sardynia /sarˈdɨ̃ɲja/ (pn)
サルデーニャ島, サルデーニャ
  (geografia, geograficzny) duża włoska wyspa na Morzu Śródziemnym;

Sas (n)
サクソン人
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) członek ludu pochodzenia germańskiego, osiadłego w średniowieczu w Westfalii i Dolnej Saksonii;
  (historia, historyczny, historycznie) członek rodu szlacheckiego, dynastii związanej z Saksonią; również przydomek polskiego króla Augusta III

Saturn /ˈsaturn/ (pn)
土星
  (mitologia rzymska) bóg rolnictwa i zasiewów;
  (astronomia, astronomiczny) szósta według oddalenia od Słońca i druga największa planeta Układu Słonecznego;
サターン, 土星
  (astronomia, astronomiczny) seria amerykańskich rakiet nośnych;

Saul /sawl/ (pn)
サウル
  (biblijny) postać biblijna, król Izraela
  imię męskie;

Sawa (pn)
サヴァ
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowej Europie, prawy dopływ Dunaju;

Sebastian /sɛˈbastʲjãn/ (pn)
セバスチャン
  imię męskie;

Sejm /sɛjm/ (pn)
国会
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedna z izb polskiego parlamentu;

Sekstant /ˈsɛkstãnt/ (pn)
ろくぶんぎ座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Sekwana /sɛˈkfãna/ (pn)
セーヌ川
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnej Francji, przepływająca przez Paryż;

Senegal /sɛ̃ˈnɛɡal/ (pn)
セネガル
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej części Afryce, ze stolicą w Dakarze;

Septuaginta (pn)
七十人訳聖書
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) pierwsze tłumaczenie Starego Testamentu z hebrajskiego i aramejskiego na koine;

Serb /sɛrp/ (n)
セルビア人
  człowiek narodowości serbskiej, mieszkaniec Serbii

Serbia /ˈsɛrbʲja/ (pn)
セルビア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj w Europie, powstał po rozpadzie Serbii i Czarnogóry;

Serbia i Czarnogóra /ˈsɛrbʲja ˌi‿ʧ̑arnɔˈɡura/ (pn)
セルビア・モンテネグロ
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne państwo w Europie;

Sergiusz /ˈsɛrʲɟuʃ/ (pn)
セルゲイ
  imię męskie;

Seszele /sɛˈʃɛlɛ/ (pn)
セイシェル, セーシェル
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) afrykańskie wyspiarskie państwo na Oceanie Indyjskim;
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Indyjskim;

Seul /ˈsɛ<sup>w</sup>ul/ (pn)
ソウル
  (geografia, geograficzny) stolica Korei Południowej;

Sewastopol (pn)
セヴァストポリ
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Półwyspu Krymskiego;

Sewilla /sɛˈvʲilːa/ (pn)
セビリャ, セビリア
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Andaluzji;

Sfederowane Stany Mikronezji /ˌsfɛdɛrɔˈvãnɛ ˈstãnɨ ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲji/ (pn)
ミクロネシア連邦
  (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Sfinks (n)
スフィンクス
  (mitologia grecka) stwór z głową niewieścią i tułowiem lwa żyjący pod Tebami;

Siedlce /ˈɕɛtl̥ʦ̑ɛ/ (pn)
シェドルツェ
  (geografia, geograficzny) miasto w na prawach powiatu województwie mazowieckim;

Siena /ˈsʲjɛ̃na/ (pn)
シエーナ
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone w Toskanii; stolica prowincji Siena (1.2);

Sierra Leone /ˈsʲjɛrːa lɛˈɔ̃nɛ/ (pn)
シエラレオネ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą we Freetown;

Sikoku (pn)
四国
  (geografia, geograficzny) wyspa nad Oceanem Spokojnym, najmniejsza z wysp japońskich;

Sinaloa (pn)
シナロア
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w zachodniej części Meksyku
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna w Meksyku na terenie stanu Sinaloa (1.1)
  (geografia, geograficzny) rzeka przepływająca przez stan Sinaloa (1.1)

Sindbad (pn)
シンドバッド
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna postać literacka i filmowa;

Singapur /sʲĩŋˈɡapur/ (pn)
シンガポール, 新嘉坡
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) miasto-państwo w Azji;

Singapurczyk /ˌsʲĩŋɡaˈpurʧ̑ɨk/ (n)
シンガポール人
  obywatel Singapuru

Skandynawia /ˌskãndɨ̃ˈnavʲja/ (n)
スカンディナヴィア
  (geografia, geograficzny) region północnej Europy obejmujący kraje Danię, Norwegię i Szwecję;

Skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (pn)
さそり座, 天蝎宮
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) ósmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 października do 21 listopada;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny częściowo latem, nisko nad horyzontem;

Smok /smɔk/ (pn)
竜座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Smoleńsk /ˈsmɔlɛ̃j̃sk/ (pn)
スモレンスク
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w zachodniej Rosji, położone nad Dnieprem;

Soczi /ˈsɔʧ̑ʲi/ (pn)
ソチ
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone w Kraju Krasnodarskim, nad Morzem Czarnym;

Sodoma /sɔˈdɔ̃ma/ (pn)
ソドム
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) biblijne miasto kananejskie w pobliżu Morza Martwego;

Sofia /ˈsɔfʲja/ (pn)
ソフィア
  (geografia, geograficzny) stolica Bułgarii;

Sogdiana (pn)
ソグディアナ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w Azji Środkowej leżąca nad rzeką Zarafszan, między rzekami Amu-darią i Syr-darią, na północ od Margiany i Baktrii, a na wschód od Fergany;

Sokrates /sɔˈkratɛs/ (pn)
ソクラテス
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) starożytny, grecki filozof;
  imię męskie;

Solon /ˈsɔlɔ̃n/ (pn)
ソロン
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta, mąż stanu i prawodawca ateński żyjący na przełomie VII i VI w. p.n.e.;

Somalia /sɔ̃ˈmalʲja/ (pn)
ソマリア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Mogadiszu;

Sopot /ˈsɔpɔt/ (pn)
ソポト
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto powiatowe i nadmorski kurort w Polsce, w województwie pomorskim;

Sparta /ˈsparta/ (pn)
スパルタ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo w południowej Grecji;
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Grecji, na Peloponezie

Spira (pn)
シュパイアー
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w Niemczech, położone nad Renem w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat;

Sri Dźajawardanapura Kotte /ˈsrʲi ˌʥ̑äjavardãnaˈpura ˈkɔtːɛ/ (pn)
スリジャヤワルダナプラコッテ
  (geografia, geograficzny) stolica Sri Lanki;

Sri Lanka /ˈsrʲi ˈlãnka/ (pn)
スリランカ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji na wyspie Cejlon;

Stambuł /ˈstãmbuw/ (pn)
イスタンブル
  (geografia, geograficzny) największe miasto Turcji, leżące nad Bosforem, na dwóch kontynentach;

Stany Zjednoczone /ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ/ (pn)
アメリカ合衆国, 米国
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;

Stary Testament /ˈstarɨ tɛˈstãmɛ̃nt/ (pn)
旧約聖書
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część Biblii, w skład której wchodzą księgi przejęte z judaizmu, napisane przed naszą erą;

Stary Świat (pn)
旧世界
  (geografia, geograficzny) wspólna nazwa dla Europy, Azji i Afryki;

Stawropol (pn)
スタブロポリ, スタヴロポリ
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Rosji, stolica Kraju Stawropolskiego;

Stepanakert /ˌstɛpãˈnakɛrt/ (pn)
ステパナケルト
  (geografia, geograficzny) miasto w Azji, stolica Górskiego Karabachu;

Strasburg (pn)
ストラスブール
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica Alzacji;

Strefa Gazy /ˈstrɛfa ˈɡazɨ/ (pn)
ガザ地区
  część Autonomii Palestyńskiej na wybrzeżu śródziemnomorskim;

Strzelec /ˈsṭʃɛlɛʦ̑/ (pn)
いて座, 射手座
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziewiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 listopada do 21 grudnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;

Stuttgart (pn)
シュトゥットガルト
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica i największe miasto kraju związkowego Badenia-Wirtembergia;

Styks (pn)
ステュクス
  (mitologia grecka) główna rzeka Hadesu;

Styria (pn)
シュタイアーマルク州
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w środkowej Europie, podzielona między Austrię i Słowenię;

Suazi (pn)
スワジランド
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawna nazwa państwa Eswatini;

Subaru (pn)
スバル
  (motoryzacja) marka samochodu

Sudan /ˈsudãn/ (pn)
スーダン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Sudan Południowy /ˈsudãn ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (pn)
南スーダン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Sudety /suˈdɛtɨ/ (pn)
ズデーテン
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski na pograniczu Polski i Czech, rozciągającym się pomiędzy Doliną Łaby a Bramą Morawską;

Sumatra /sũˈmatra/ (pn)
スマトラ
  (geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Wielkich Wysp Sundajskich;

Surinam /suˈrʲĩnãm/ (pn)
スリナム
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Paramaribo;

Sułtanat Omanu (pn)
オマーン国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Omanu jako państwa

Svalbard /ˈsfalbart/ (pn)
スヴァールバル諸島
  (geografia, geograficzny) archipelag arktyczny, prowincja Norwegii;

Syberia /sɨˈbɛrʲja/ (pn)
シベリア
  (geografia, geograficzny) azjatycka część Rosji;

Sycylia /sɨˈʦ̑ɨlʲja/ (pn)
日本語, シチリア
  (geografia, geograficzny) (administracja) wyspa na Morzu Śródziemnym i autonomiczny region administracyjny we Włoszech;

Sydney (pn)
シドニー
  (geografia, geograficzny) największe miasto Australii;

Sydon /ˈsɨdɔ̃n/ (pn)
サイダ
  (geografia, geograficzny) trzecie pod względem wielkości miasto Libanu, położone na wybrzeżu Morza Śródziemnego;

Syjam /ˈsɨjãm/ (pn)
シャム, サイアム
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna nazwa Tajlandii

Syjon (pn)
ザイオン
  (geografia, geograficzny) (biblijny) figuratywne określenie całej Jerozolimy
  (geografia, geograficzny) jedno ze wzgórz Jerozolimy;

Sylwester /sɨlˈvɛstɛr/ (pn)
シルヴェスター
  imię męskie;

Symferopol /ˌsɨ̃w̃fɛˈrɔpɔl/ (pn)
シンフェロポリ
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, stolica Republiki Autonomicznej Krymu;

Synaj /ˈsɨ̃naj/ (pn)
シナイ半島
  (geografia, geograficzny) góra w południowej części Półwyspu Synaj (1.1);
  (geografia, geograficzny) półwysep w południowo-zachodniej Azji;

Syr-daria (pn)
シルダリヤ川
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Uzbekistanie, Tadżykistanie i Kazachstanie, powstaje z połączenia rzek Naryn i Kara-daria;

Syrakuzy (pn)
シラクサ
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone na wschodnim wybrzeżu Sycylii;

Syria /ˈsɨrʲja/ (pn)
シリア
  (geografia, geograficzny) kraj w Azji;

Syriusz /ˈsɨrʲjuʃ/ (pn)
シリウス
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda na nocnym niebie, znajdująca się w gwiazdozbiorze Wielkiego Psa;

Syryjska Republika Arabska /sɨˈrɨjska rɛˈpublʲika ːˈrapska/ (pn)
シリア・アラブ共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Syrii

Syzyf (pn)
シーシュポス
  (mitologia grecka) mityczny król Koryntu, skazany przez bogów na wtaczanie głazu na szczyt góry;

Szampania /ʃãmˈpãɲja/ (pn)
シャンパーニュ
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej Francji;

Szanghaj (pn)
シャンハイ, 上海
  (geografia, geograficzny) największe miasto w Chinach, nad rzeką Jangcy;

Szatan (pn)
サタン
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich najwyższy spośród upadłych aniołów, przywódca złych duchów niekiedy utożsamiany z Lucyferem;

Szczecin /ˈʃʧ̑ɛʨ̑ĩn/ (pn)
シュチェチン
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica województwa zachodniopomorskiego;

Szeherezada (pn)
シェヘラザード
  (folklor) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię żeńskie; imię postaci z arabskiej baśni;

Sziraz (pn)
シーラーズ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Iranie u podnóża gór Zagros, ośrodek administracyjny ostanu Fars i dawna stolica Persji;

Szkocja /ˈʃkɔʦ̑ʲja/ (pn)
スコットランド
  (geografia, geograficzny) część Wielkiej Brytanii, dawniej niepodległe państwo;

Szkot /ʃkɔt/ (n)
スコットランド人
  mieszkaniec Szkocji

Szlezwik-Holsztyn (pn)
シュレースヴィヒ＝ホルシュタイン州
  (geografia, geograficzny) (administracja) najbardziej na północ wysunięty kraj związkowy Niemiec ze stolicą w Kilonii;

Sztokholm /ˈʃtɔkxɔlm/ (pn)
ストックホルム
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Szwecji;

Szwabia /ˈʃfabʲja/ (pn)
シュヴァーベン
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna i etniczna kraina Niemiec, obecnie położona głównie na terenie Badenii-Wirtembergii, ale także części Bawarii oraz Szwajcarii i Francji;

Szwajcaria /ʃfajˈʦ̑arʲja/ (pn)
スイス, 瑞西
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Bernie;

Szwecja /ˈʃfɛʦ̑ʲja/ (pn)
スウェーデン
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie, położone w środkowej części Półwyspu Skandynawskiego;

Szwed /ʃfɛt/ (n)
スウェーデン人
  człowiek narodowości szwedzkiej, obywatel Szwecji, mieszkaniec Szwecji

Szymon /ˈʃɨ̃mɔ̃n/ (pn)
サイモン
  imię męskie;

Sąd Ostateczny /ˈsɔ̃nt ˌɔstaˈtɛʧ̑nɨ/ (n)
最後の審判
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie, judaizmie i islamie: moment, w którym Bóg dokona ostatecznego sądu nad ludźmi i określi, którzy z nich zostaną zbawieni, a którzy potępieni;

Słowacja /swɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
スロバキア, スロヴァキア
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Środkowej;

Słowenia /swɔˈvɛ̃ɲja/ (pn)
スロベニア, スロヴェニア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Lublanie;

Słoweniec /swɔˈvɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
スロベニア人
  człowiek narodowości słoweńskiej, obywatel Słowenii, mieszkaniec Słowenii

Słowianin /swɔˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
スラブ人
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy;

Słońce /ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (pn)
太陽
  (astronomia, astronomiczny) centralne ciało niebieskie Układu Słonecznego; najbliższa Ziemi gwiazda; w dzień najjaśniejszy obiekt na niebie;

T-shirt (n)
Ｔシャツ
  (krawiectwo) koszulka z krótkim rękawem

Tadeusz /taˈdɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
タダイ
  imię męskie;

Tadżykistan /ˌtaʤ̑ɨˈcistãn/ (pn)
タジキスタン
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Taganrog (pn)
タガンログ
  (geografia, geograficzny) (administracja) portowe miasto nad Morzem Azowskim w Rosji, w obwodzie rostowskim;

Tajlandia /tajˈlãndʲja/ (pn)
タイ, タイ国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Tajpej /ˈtajpɛj/ (pn)
台北, タイペイ
  (geografia, geograficzny) stolica Tajwanu;

Tajwan /ˈtajvãn/ (n)
台湾
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Spokojnym;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Chińska, państwo na wyspie Tajwan (1.1), przez Chińską Republikę Ludową uznawane za zbuntowaną prowincję;

Talia /ˈtalʲja/ (pn)
タレイア
  (mitologia grecka) muza komedii, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

Tallin /ˈtallʲĩn/ (pn)
タリン
  (geografia, geograficzny) stolica Estonii;

Tambow (pn)
タンボフ
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w środku europejskiej części Rosji, położone nad rzeką Cną;

Tamiza /tãˈmʲiza/ (pn)
テムズ川
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowej Anglii;

Tanatos /tãˈnatɔs/ (pn)
タナトス
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie śmierci utożsamiany z rzymską Mors;

Tanganika (pn)
タンガニーカ
  (geografia, geograficzny) (administracja) planowana prowincja w Demokratycznej Republice Konga;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kontynentalna część Tanzanii, była kolonia Cesarstwa Niemieckiego, a między 1961 a 1964 niepodległe państwo;
  (geografia, geograficzny) jezioro w Afryce Wschodniej w strefie ryftu wschodnioafrykańskiego;

Tangier /ˈtãŋʲɟɛr/ (pn)
タンジェ
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnim Maroku w Zatoce Tangerskiej, port nad Cieśniną Gibraltarską;

Tanzania /tãw̃ˈzãɲja/ (n)
タンザニア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Dodoma;

Tarent /ˈtarɛ̃nt/ (pn)
ターラント
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w regionie Apulia, w prowincji Tarent (1.2), w południowych Włoszech;

Tartus (pn)
タルトゥース
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;

Tasmania /tasˈmãɲja/ (pn)
タスマニア
  (geografia, geograficzny) wyspa u wybrzeża Australii;

Taszkent /ˈtaʃkɛ̃nt/ (pn)
タシケント
  (geografia, geograficzny) stolica Uzbekistanu;

Tatarstan (pn)
タタルスタン
  podmiot Federacji Rosyjskiej, republika autonomiczna ze stolicą w Kazaniu

Tatry /ˈtatrɨ/ (pn)
タトラ山脈
  (geografia, geograficzny) góry w Polsce i Słowacji;

Taurogi (pn)
タウラゲ
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Litwie;

Tbilisi /ˌtbʲiˈlʲisʲi/ (pn)
トビリシ
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Gruzji;

Tegucigalpa (pn)
テグシガルパ
  (geografia, geograficzny) stolica Hondurasu;

Teheran /tɛˈxɛrãn/ (pn)
テヘラン
  (geografia, geograficzny) stolica Iranu;

Teksas /ˈtɛksas/ (pn)
テキサス
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Tel Awiw (pn)
テルアビブ
  (geografia, geograficzny) właściwie Tel Awiw-Jafa, miasto w Izraelu nad Morzem Śródziemnym;

Teneryfa (pn)
テネリフェ島
  (geografia, geograficzny) hiszpańska wyspa w archipelagu Wysp Kanaryjskich;

Tennessee (pn)
テネシー
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na południowym wschodzie Stanów Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Stanach Zjednoczonych, główny dopływ rzeki Ohio;
  imię męskie

Teodor /tɛˈɔdɔr/ (pn)
セオドア
  imię męskie;

Teodoryk (pn)
デレク
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Teresa /tɛˈrɛsa/ (pn)
テレサ
  imię żeńskie;

Termopile /ˌtɛrmɔˈpʲilɛ/ (pn)
テルモピュレ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) strategiczne, wąskie przejście między pasmem górskim Oita a wodami Zatoki Malijskiej, prowadzące z Tesalii do Grecji środkowej w pobliżu miejscowości Lamia w Grecji;

Terpsychora /ˌtɛrpsɨˈxɔra/ (pn)
テルプシコラー
  (mitologia grecka) muza tańca i pieśni chóralnej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

Terytoria Północno-Zachodnie /ˌtɛrɨˈtɔrʲja ˌpuwnɔʦ̑nɔ‿zaˈxɔdʲɲɛ/ (pn)
ノースウェスト準州
  (geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;

Tessyn (pn)
ティチーノ州
  (geografia, geograficzny) (rzadki, rzadko używany) Ticino, kanton w Szwajcarii;

Tetyda /tɛˈtɨda/ (pn)
テティス
  (mitologia grecka) nimfa; córka Nereusa i żona Peleusa; matka Achillesa; jedna z nereid;

Tezeusz /tɛˈzɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
テーセウス
  (mitologia grecka) heros ateński i pogromca Minotaura, syn Egeusza (albo Posejdona) i Ajtry;

Thimphu (pn)
ティンプー
  (geografia, geograficzny) stolica Bhutanu

Timor Wschodni /ˈtʲĩmɔr ˈfsxɔdʲɲi/ (pn)
東チモール, 東ティモール
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Tirana /tʲiˈrãna/ (pn)
ティラナ
  (geografia, geograficzny) stolica Albanii;

Tiumeń (pn)
チュメニ
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w syberyjskiej części Rosji, położone nad rzeką Turą;

Tobago (pn)
トバゴ島
  (geografia, geograficzny) karaibska wyspa na Atlantyku u północno-wschodnich wybrzeży Ameryki Południowej, na północny wschód od Trynidadu z którym tworzy jedno państwo Trynidad i Tobago;

Tobiasz /ˈtɔbʲjaʃ/ (pn)
トバイアス, トビアス
  imię męskie;

Togliatti (pn)
トリヤッチ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie samarskim, port nad Wołgą;

Togo /ˈtɔɡɔ/ (pn)
トーゴ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Lomé;

Tokio /ˈtɔcɔ/ (pn)
東京
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Japonii;

Toledo (pn)
トレド
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Hiszpanii;

Tomasz /ˈtɔ̃maʃ/ (pn)
トマス
  imię męskie;

Tomsk (pn)
トムスク
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe położone w syberyjskiej części Rosji, nad rzeką Tom;

Tonga /ˈtɔ̃ŋɡa/ (pn)
トンガ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Oceanii;

Tora /ˈtɔra/ (pn)
トーラー
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga judaizmu składająca się z pięciu ksiąg;

Toronto /tɔˈrɔ̃ntɔ/ (pn)
トロント
  (geografia, geograficzny) największe miasto Kanady, stolica prowincji Ontario

Toskania /tɔˈskãɲja/ (pn)
トスカーナ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w środkowych Włoszech;

Toyota (pn)
トヨタ
  (motoryzacja) marka samochodu

Tracja (pn)
トラキア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina położona między dolnym Dunajem, Morzem Czarnym, Morzem Egejskim i rzeką Strymon, obecnie podzielona między Grecję, Turcję i Bułgarię;

Treviso (pn)
トレヴィーゾ
  (geografia, geograficzny) (administracja) włoska prowincja położona w regionie Wenecja Euganejska;
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska;

Trewir (pn)
トリーア
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, port nad Mozelą;

Triest (pn)
トリエステ
  (geografia, geograficzny) portowe miasto w północno-wschodnich Włoszech, nad Morzem Adriatyckim, stolica regionu autonomicznego Friuli-Wenecja Julijska;

Troja /ˈtrɔja/ (pn)
イリオス
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w Troadzie u zachodnich wybrzeży Azji Mniejszej;

Trydent (pn)
トレント
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i gmina w północnych Włoszech;

Trynidad i Tobago /trɨ̃ˈɲidat ˌi‿tɔˈbaɡɔ/ (pn)
トリニダード・トバゴ
  (geografia, geograficzny) państwo w archipelagu Małych Antyli, położone u wybrzeży Ameryki Południowej;

Trypolis /trɨˈpɔlʲis/ (pn)
トリポリ
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Libanie nad Morzem Śródziemnym;
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Libii;

Trzej Królowie /ˈṭʃɛj kruˈlɔvʲjɛ/ (pn)
東方の三博士
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postacie z biblijnej opowieści, które podążając za Gwiazdą Betlejemską przybyły do nowonarodzonego Chrystusa z darami;

Trójca Święta /ˈtrujʦ̑a ˈɕfʲjɛ̃nta/ (pn)
三位一体
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w doktrynie chrześcijańskiej: trzy postacie (Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty), pod którymi przejawia się jeden Bóg;

Tulon (pn)
トゥーロン
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Var;

Tuluza /tuˈluza/ (pn)
トゥールーズ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Francji, położone nad Garonną;

Tunezja /tũˈnɛzʲja/ (pn)
チュニジア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Tunis /ˈtũɲis/ (pn)
チュニス
  (geografia, geograficzny) stolica Tunezji;

Turcja /ˈturʦ̑ʲja/ (pn)
トルコ, 土耳古
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na pograniczu Europy i Azji;

Turkmenistan /ˌturkmɛ̃ˈɲistãn/ (pn)
トルクメニスタン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Azji Środkowej;

Turks i Caicos (pn)
タークス・カイコス諸島
  (geografia, geograficzny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii w Ameryce Środkowej, na Oceanie Atlantyckim;

Turyn /ˈturɨ̃n/ (pn)
トリノ
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnich Włoszech nad rzeką Pad; stolica Piemontu;

Turyngia /tuˈrɨ̃ŋʲɟja/ (pn)
テューリンゲン州
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Erfurcie;

Tutanchamon (pn)
ツタンカーメン
  (historia, historyczny, historycznie) jeden z faraonów;

Tuvalu /tuˈvalu/ (pn)
ツバル
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo ze stolicą w Vaiaku, położone w Oceanii, na południe od równika;

Tuła (pn)
トゥーラ
  (geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Rosji, nad Upą, stolica obwodu tulskiego;

Twer (pn)
トベリ
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad Wołgą, przy ujściu Twercy;

Tyber /ˈtɨbɛr/ (pn)
テヴェレ川
  (geografia, geograficzny) rzeka we Włoszech przepływająca przez Rzym;

Tybet /ˈtɨbɛt/ (pn)
チベット
  (geografia, geograficzny) region historyczno-geograficzny położony na Wyżynie Tybetańskiej;
  kraj na Wyżynie Tybetańskiej

Tybetańczyk /ˌtɨbɛˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
チベット人
  mieszkaniec Tybetu, Tybetańskiego Regionu Autonomicznego

Tybinga (pn)
テュービンゲン
  (geografia, geograficzny) powiatowe miasto w południowo-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, siedziba rejencji Tybinga (1.2);

Tyfon (pn)
テューポーン
  (mitologia grecka) potwór z mitów greckich, pół człowiek, pół zwierzę o ogromnym wzroście i sile;

Tygrys /ˈtɨɡrɨs/ (pn)
チグリス川
  (geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie, przepływa przez Turcję, Syrię i Irak;

Tymoteusz /ˌtɨ̃mɔˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
テモテ
  imię męskie;

Tyr /tɨr/ (pn)
ティルス
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i port w południowym Libanie, na wybrzeżu Morza Śródziemnego, w starożytności miasto fenickie;

Tyraspol (pn)
ティラスポリ, ティラスポール
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na terenie Mołdawii, na lewym brzegu Dniestru, stolica samozwańczej republiki Naddniestrza;

Tytan /ˈtɨtãn/ (pn)
タイタン, ティタン
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna;

Tytus /ˈtɨtus/ (pn)
テトス
  imię męskie;

UNESCO /uˈnɛsko/ (acronym)
UNESCO
  = (angielski) United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization → Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury

USA /u‿ɛs‿ˈa/ (acronym)
USA
  = (angielski) United States of America → Stany Zjednoczone Ameryki;

Udine (pn)
ウーディネ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech, w regionie autonomicznym Friuli-Wenecja Julijska;

Ufa /ˈufa/ (pn)
ウファ
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica Republiki Baszkirii;
  (geografia, geograficzny) rzeka w europejskiej części Rosji, prawy dopływ Biełej;

Uganda /uˈɡãnda/ (pn)
ウガンダ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Kampali;

Ukraina /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩna/ (pn)
ウクライナ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kijowie;

Ukrainiec /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩɲɛʦ̑/ (n)
ウクライナ人
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości ukraińskiej, obywatel Ukrainy, mieszkaniec Ukrainy

Układ Słoneczny /ˈukwat swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (pn)
太陽系
  (astronomia, astronomiczny) układ planetarny złożony ze Słońca, jako centralnego ciała niebieskiego, i ośmiu planet: Merkurego, Wenus, Ziemi, Marsa, Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna oraz z pięciu planet karłowatych, tysięcy planetoid, księżyców, komet, meteoroidów i materii międzyplanetarnej;

Uljanowsk (pn)
ウリヤノフスク
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w południowo-zachodniej części Rosji nad Wołgą;

Ulm /ulm/ (pn)
ウルム
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w południowych Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Umbria /ˈũmbrʲja/ (pn)
ウンブリア
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech;

Unia Europejska /ˈũɲja ˌɛwrɔˈpɛjska/ (pn)
欧州連合, ヨーロッパ連合
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja zrzeszająca 27 państw europejskich;

Unix (n)
Unix
  (informatyka, informatyczny) jeden z systemów operacyjnych zapoczątkowany pod koniec lat 60. XX w. przez Bell Labs;

Uppsala /upˈsala/ (pn)
ウプサラ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwecji, w prowincji historycznej Uppland;

Ural /ˈural/ (pn)
ウラル山脈
  (geografia, geograficzny) góry w Rosji;

Uran /ˈurãn/ (pn)
天王星, ウラヌス
  (astronomia, astronomiczny) siódma według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Uranos /uˈrãnɔs/ (pn)
ウラノス
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie nieba; syn i mąż Gai;

Uri (n)
ウーリ州
  (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii położony w środkowej części kraju;

Uriasz (pn)
ウリヤ
  (biblijny) imię męskie

Urszula /urˈʃula/ (pn)
アーシュラ
  imię żeńskie;

Urugwaj /uˈruɡvaj/ (pn)
ウルグアイ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Urumczi (pn)
ウルムチ
  (geografia, geograficzny) stolica Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur w Chinach

Ussuryjsk (pn)
ウスリースク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Nadmorskim, na Dalekim Wschodzie;

Utah /ˈjuta/ (pn)
ユタ
  (geografia, geograficzny) (administracja) gmina w USA, w stanie Indiana
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w USA ze stolicą w Salt Lake City;
  (geografia, geograficzny) jezioro w Wielkiej Kotlinie w USA;

Uzbekistan /ˌuzbɛˈcistãn/ (pn)
ウズベキスタン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Ułan Bator /ˈuwãn ˈbatɔr/ (pn)
ウランバートル
  (geografia, geograficzny) stolica Mongolii;

Ułan Ude (pn)
ウラン・ウデ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, stolica Buriacji;

VIP /vʲip/ (acronym)
VIP
  ktoś bardzo ważny, najczęściej ze świata polityki lub biznesu;

Valletta (pn)
バレッタ
  (geografia, geograficzny) stolica Malty;

Vancouver /vãŋˈkuvɛr/ (pn)
バンクーバー
  (geografia, geograficzny) miasto w Kanadzie;
  (geografia, geograficzny) miasto w USA w stanie Waszyngton;

Vanuatu (pn)
バヌアツ, ヴァヌアツ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielki kraj wyspiarski w Oceanii;

Vicenza (pn)
ヴィチェンツァ
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północno-wschodnich Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska;

WNP /vu‿ɛ̃n‿ˈpɛ/ (acronym)
CIS
  = Wspólnota Niepodległych Państw;

Waga /ˈvaɡa/ (pn)
てんびん座, 天秤座
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) siódmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 września do 22 października;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny wiosną i latem;

Wagadugu (pn)
ワガドゥグー
  (geografia, geograficzny) stolica Burkiny Faso;

Walencja /vaˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (pn)
バレンシア
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii;

Walhalla (n)
ヴァルハラ
  (mitologia, mitologiczny) w mitologii nordyckiej raj, który czeka wojowników poległych w boju

Walia /ˈvalʲja/ (pn)
ウェールズ
  (geografia, geograficzny) jeden z czterech historycznych krajów Wielkiej Brytanii;

Wandal /ˈvãndal/ (n)
ヴァンダル族
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel starożytnego ludu germańskiego;

Warkocz Bereniki /ˈvarkɔʤ̑ ˌbɛrɛ̃ˈɲici/ (pn)
かみのけ座
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego;

Warmia /ˈvarmʲja/ (pn)
ヴァルミア
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej Polsce, na wschód od Pasłęki;

Warna (pn)
バルナ
  (geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii, port nad Morzem Czarnym, stolica obwodu Warna;

Warszawa /varˈʃava/ (pn)
ワルシャワ
  (geografia, geograficzny) stolica Polski, największe polskie miasto;

Wasza Wysokość (n)
陛下
  zwrot grzecznościowy w stosunku do osoby z rodziny królewskiej lub książęcej

Waszyngton /vaˈʃɨ̃ŋktɔ̃n/ (pn)
ワシントン
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) stolica Stanów Zjednoczonych;

Watykan /vaˈtɨkãn/ (pn)
バチカン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Wawrzyn (pn)
ロレンス
  imię męskie

Wellington (pn)
ウェリントン
  (geografia, geograficzny) stolica Nowej Zelandii;

Wenecja /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja/ (pn)
ヴェネツィア, ベネチア
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, wcześniej również państwo;

Wenecja Euganejska /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja ˌɛwɡãˈnɛjska/ (pn)
ヴェネト州
  (geografia, geograficzny) region we Włoszech;

Wenezuela /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛla/ (pn)
ベネズエラ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Caracas;

Wenus /ˈvɛ̃nus/ (pn)
金星, ビーナス
  (astronomia, astronomiczny) druga według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet dolnych i planet wewnętrznych; trzeci (po Słońcu i Księżycu) najjaśniejszy obiekt na niebie;
  (mitologia rzymska) bogini piękna i miłości, utożsamiana z grecką Afrodytą;

Wergiliusz /vɛrʲˈɟilʲjuʃ/ (pn)
ウェルギリウス
  (historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny, rzymski poeta;

Werona (pn)
ヴェローナ
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech, w regionie administracyjnym Wenecja Euganejska;

Weronika /ˌvɛrɔ̃ˈɲika/ (pn)
ヴェロニカ
  imię żeńskie;

Wersal /ˈvɛrsal/ (pn)
ヴェルサイユ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) miejscowość we Francji położona na zachód od Paryża, słynąca z rezydencji królów francuskich;

Wesołych Świąt /vɛˈsɔwɨxʲ ˈɕfʲjɔ̃nt/ (interjection)
クリスマスおめでとう, メリークリスマス
  …używana do życzenia komuś miłych świąt Bożego Narodzenia

Westerplatte /ˌvɛstɛrˈplatːɛ/ (pn)
ヴェステルプラッテ
  (geografia, geograficzny) półwysep (dawniej wyspa) w Gdańsku, stanowiący symbol początku II wojny światowej

Wezera (pn)
ヴェーザー
  (geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, powstała z połączenia rzek Werry i Fuldy, uchodzi do Morza Północnego;

Wezuwiusz /vɛˈzuvʲjuʃ/ (pn)
ヴェスヴィオ
  (geografia, geograficzny) wulkan we Włoszech;

Wełtawa /vɛwˈtava/ (pn)
ヴルタヴァ川
  (geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, lewobrzeżny dopływ Łaby;

Wieczne Miasto /ˈvʲjɛʧ̑nɛ ˈmʲjastɔ/ (n)
永遠の都
  (książkowy) (peryfrastyczny) Rzym

Wiedeń /ˈvʲjɛdɛ̃ɲ/ (pn)
ウィーン
  (geografia, geograficzny) stolica Austrii;

Wielka Brytania /ˈvʲjɛlka brɨˈtãɲja/ (pn)
グレートブリテン島
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
グレートブリテン島, イギリス, ブリテン
  (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim a Morzem Północnym;

Wielka Niedźwiedzica /ˈvʲjɛlka ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (pn)
おおぐま座
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Wielkim Wozem; jedna z największych konstelacji;

Wielkanoc /vʲjɛlˈkãnɔʦ̑/ (n)
復活祭, イースター
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa;

Wielki Pies /ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɛs/ (pn)
おおいぬ座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Wielki Piątek /ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
受難日
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) piątek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę męki i śmierci Jezusa Chrystusa;

Wielki Post /ˈvʲjɛlʲci ˈpɔst/ (n)
四旬節
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: czas pokuty przygotowujący do przeżycia świąt Wielkanocy, w którym obowiązuje zakaz urządzania hucznych zabaw, obejmujący czterdzieści dni od Środy Popielcowej do Wielkiej Soboty włącznie;

Wielki Wybuch /ˈvʲjɛlʲci ˈvɨbux/ (pn)
ビッグバン
  (astronomia, astronomiczny) model powstania Wszechświata;

Wielki Wóz (pn)
七つ星
  (astronomia, astronomiczny) asteryzm składający się z siedmiu najjaśniejszych gwiazd gwiazdozbioru Wielkiej Niedźwiedzicy;

Wielkie Antyle /ˈvʲjɛlʲcɛ ãnˈtɨlɛ/ (pn)
大アンティル諸島
  (geografia, geograficzny) część Antyli, archipelag na Oceanie Atlantyckim, w skład którego wchodzą Kuba, Haiti, Jamajka i Portoryko wraz z mniejszymi wyspami leżącymi u ich wybrzeży;

Wielkie Jeziora Północnoamerykańskie (pn)
五大湖
  (geografia, geograficzny) grupa pięciu jezior w Ameryce Północnej na pograniczu Kanady i USA;

Wielkie Księstwo Litewskie (pn)
リトアニア大公国
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie istniejące w latach 1240-1795;

Wielkie Księstwo Luksemburga (pn)
ルクセンブルク大公国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Luksemburga jako państwa;

Wieloryb /vʲjɛˈlɔrɨp/ (pn)
くじら座
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy;

Wieluń /ˈvʲjɛlũɲ/ (pn)
ヴィエルニ
  (geografia, geograficzny) miasto w centralnej Polsce;

Wientian /ˈvʲjɛ̃ntʲjãn/ (pn)
ヴィエンチャン
  (geografia, geograficzny) stolica Laosu;

Wiesbaden (pn)
ヴィースバーデン
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i uzdrowisko w środkowych Niemczech, stolica kraju związkowego Hesja;

Wietnam /ˈvʲjɛtnãm/ (pn)
ベトナム
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Wigilia /vʲiˈɟilʲja/ (pn)
クリスマス・イヴ
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dzień poprzedzający święto Bożego Narodzenia;

Wikipedia /ˌvʲiciˈpɛdʲja/ (pn)
ウィキペディア
  (informatyka, informatyczny) internetowa encyklopedia, którą każdy może edytować; projekt Fundacji Wikimedia

Wikisłownik /ˌvʲiciˈswɔvʲɲik/ (pn)
ウィクショナリー
  (neologizm) wolny internetowy wielojęzyczny słownik, który każdy może edytować;

Wikiźródła /ˌvʲiciʑˈrudwa/ (pn)
ウィキソース
  wolne internetowe repozytorium tekstów źródłowych, które każdy może redagować; projekt Fundacji Wikimedia;

Wiktor /ˈvʲiktɔr/ (pn)
ヴィクトル
  imię męskie;

Wiktoria /vʲikˈtɔrʲja/ (pn)
ビクトリア
  (geografia, geograficzny) (administracja) jeden ze stanów w Australii;
  (mitologia rzymska) bogini i uosobienie zwycięstwa, utożsamiana z grecką Nike;
  imię żeńskie;

Wilhelm /ˈvʲilxɛlm/ (pn)
ギヨーム, ウィリアム
  imię męskie;

Wilk /vʲilk/ (pn)
おおかみ座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Wilno /ˈvʲilnɔ/ (pn)
ビリニュス
  (geografia, geograficzny) stolica Litwy;

Wincenty /vʲĩnˈʦ̑ɛ̃ntɨ/ (pn)
ヴァンサン
  imię męskie;

Windhuk /ˈvʲĩntxuk/ (pn)
ウィントフック
  (geografia, geograficzny) stolica Namibii;

Wisconsin (pn)
ウィスコンシン 州
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w północnej części Stanów Zjednoczonych;

Wisznu /ˈvʲiʃnu/ (pn)
ヴィシュヌ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z trzech najważniejszych bogów hinduizmu

Wisła /ˈvʲiswa/ (pn)
ヴィスワ川
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Polsce;

Witebsk (pn)
ヴィチェプスク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w północno-wschodniej części Białorusi, nad rzeką Dźwiną;

Wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (pn)
みずがめ座, 宝瓶宮
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) jedenasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 stycznia do 19 (20) lutego;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny częściowo latem i jesienią;

Wogezy (n)
ヴォージュ県
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Grand Est;
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie we wschodniej Francji;

Wojwodina (pn)
ヴォイヴォディナ
  (geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczny okręg w północnej Serbii ze stolicą w Nowym Sadzie;

Wolarz /ˈvɔlaʃ/ (pn)
うしかい座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Woroneż (pn)
ボロネジ
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad rzeką o tej samej nazwie;

Wołga /ˈvɔwɡa/ (pn)
ボルガ川
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji przeduralskiej, największa i najdłuższa rzeka Europy, uchodzi do Morza Kaspijskiego;

Wołgograd /vɔwˈɡɔɡrat/ (pn)
ヴォルゴグラード
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone nad Wołgą;

Wołogda /vɔˈwɔɡda/ (pn)
ボログダ
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w północno zachodniej części Federacji Rosyjskiej;

Wołoszczyzna (pn)
ワラキア
  (geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna na Morawach;
  (geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna w Rumunii;
  (historia, historyczny, historycznie) państwo na Nizinie Wołoskiej istniejące od początku XIV w. do 1861 roku;

Wołyń /ˈvɔwɨ̃ɲ/ (pn)
ヴォルィーニ
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na obszarze dziesiejszej zachodniej Ukrainy;

Woźnica /vɔʑˈɲiʦ̑a/ (pn)
ぎょしゃ座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Wrocław /ˈvrɔʦ̑waf/ (pn)
ヴロツワフ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto wojewódzkie nad Odrą, w południowo-zachodniej Polsce;

Wschodnie Wybrzeże (pn)
イーストコースト
  (geografia, geograficzny) wybrzeże nad Atlantykiem w Stanach Zjednoczonych

Wszystkich Świętych (n)
万聖節
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie ku czci wszystkich świętych, obchodzone 1 listopada, a także dzień, w którym zwyczajowo odwiedza się groby bliskich zmarłych;

Wuhan /ˈvuxãn/ /ˈwuxãn/ (pn)
武漢
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Chinach, położone nad rzeką Jangcy, stolica prowincji Hubei;

Wuj Sam (n)
アンクル・サム
  (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) personifikacja rządu Stanów Zjednoczonych Ameryki;

Wulkan /ˈvulkãn/ (pn)
ウゥルカーヌス
  (mitologia rzymska) bóg ognia, kowalstwa, metali i metalurgii, utożsamiany z greckim Hefajstosem;

Wybrzeże Kości Słoniowej /vɨˈbʒɛʒɛ ˈkɔɕʨ̑i swɔ̃ˈɲɔvɛj/ (pn)
コートジボワール, コートジボアール
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Wysoki Sądzie (interjection)
閣下
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) forma zwracania się do sądu

Wyspa Bożego Narodzenia /ˈvɨspa bɔˈʒɛɡɔ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (pn)
クリスマス島
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Wyspa Księcia Edwarda /ˈvɨspa ˈcɕɛ̇̃ɲʨ̑a ɛdˈvarda/ (pn)
プリンスエドワードアイランド
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Wyspa Man /ˈvɨspa ˈmãn/ (pn)
マン島
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne od Korony brytyjskiej (dependencja Korony brytyjskiej); jedna z wysp wchodząca w skład archipelagu Wysp Brytyjskich, położona na Morzu Irlandzkim;

Wyspa Wielkanocna (pn)
イースター島
  (geografia, geograficzny) chilijska wyspa położona na południowym Pacyfiku, znana z występujących tam figur moai;

Wyspa Świętej Heleny /ˈvɨspa ˈɕfʲjɛ̃ntɛj xɛˈlɛ̃nɨ/ (pn)
セントヘレナ島
  (geografia, geograficzny) wyspa wulkaniczna na Oceanie Atlantyckim

Wyspy Brytyjskie /ˈvɨspɨ brɨˈtɨjsʲcɛ/ (pn)
イギリス諸島
  (geografia, geograficzny) grupa wysp na północno-wschodnim Atlantyku, położona na zachód od kontynentalnej Europy;

Wyspy Cooka /ˈvɨspɨ ˈkuka/ (pn)
クック諸島
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii, terytorium zależne Nowej Zelandii;

Wyspy Kanaryjskie /ˈvɨspɨ ˌkãnaˈrɨjsʲcɛ/ (pn)
カナリア諸島, カナリアス諸島
  (geografia, geograficzny) archipelag położony na Oceanie Atlantyckim u wybrzeży Maroka i Sahary Zachodniej;
  (geografia, geograficzny) terytorium autonomiczne Hiszpanii obejmujące Wyspy Kanaryjskie (1.1)

Wyspy Kurylskie (pn)
クリル列島, 千島列島
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Spokojnym położony między Hokkaido a Kamczatką;

Wyspy Marshalla /ˈvɨspɨ marˈʃala/ (pn)
マーシャル諸島
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym ze stolicą w Majuro;

Wyspy Normandzkie /ˈvɨspɨ nɔrˈmãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
チャンネル諸島
  (geografia, geograficzny) grupa wysp w kanale La Manche;

Wyspy Owcze /ˈvɨspɨ ˈɔfʧ̑ɛ/ (pn)
フェロー諸島
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Morzu Norweskim;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium autonomiczne Danii położone w archipelagu Wyspy Owcze (1.1)

Wyspy Salomona /ˈvɨspɨ ˌsalɔ̃ˈmɔ̃na/ (pn)
ソロモン諸島
  (administracja) (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca /ˈvɨspɨ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑a/ (pn)
サントメ・プリンシペ, サントメプリンシペ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw wyspiarskich w Afryce;

Wyżyna Tybetańska (pn)
チベット高原
  (geografia, geograficzny) rozległa wyżyna w Azji Środkowej;

Węgier /ˈvɛ̃ŋʲɟɛr/ (n)
ハンガリー人
  człowiek narodowości węgierskiej, obywatel Węgier, mieszkaniec Węgier

Węgry /ˈvɛ̃ŋɡrɨ/ (pn)
ハンガリー
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Wężownik /vɛ̃w̃ˈʒɔvʲɲik/ (pn)
へびつかい座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Władykaukaz (pn)
ウラジカフカス
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Rosji, w północnym Kaukazie, położone nad rzeką Terek, stolica Republiki Północnej Osetii-Alanii;

Władywostok /ˌvwadɨˈvɔstɔk/ (pn)
ウラジオストク
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w Rosji nad Morzem Japońskim;

Włoch /vwɔx/ (n)
イタリア人
  człowiek narodowości włoskiej, obywatel Włoch, mieszkaniec Włoch

Włochy /ˈvwɔxɨ/ (pn)
イタリア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, położone na Półwyspie Apenińskim, obejmujące także Sycylię i Sardynię;

Włocławek /vwɔʦ̑ˈwavɛk/ (pn)
ヴウォツワヴェク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim, nad Wisłą;

Włodzimierz /vwɔˈʥ̑ĩmʲjɛʃ/ (pn)
ウラジーミル
  imię męskie;
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w Rosji, położone nad Klaźmą w dorzeczu Oki;

Włoszka /ˈvwɔʃka/ (n)
イタリア人
  kobieta lub dziewczyna narodowości włoskiej, obywatelka Włoch

York (pn)
ヨーク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Anglii;

YouTube (pn)
ようつべ
  (telekomunikacja) jeden z serwisów internetowych umożliwiających umieszczanie, nadawanie, ocenianie i komentowanie nagrań wideo oraz audio;

ZSRR /ˌzɛt‿ɛs‿ɛr‿ˈɛr/ (acronym)
ソ連
  = (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich

Zabulon (pn)
ゼブルン
  imię męskie;

Zachariasz /zaˈxarʲjaʃ/ (pn)
ゼカリヤ
  imię męskie;

Zachodni Brzeg /zaˈxɔdʲɲi ˈbʒɛk/ (pn)
ヨルダン川西岸地区
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część Palestyny administrowana przez Izrael;

Zachodnie Wybrzeże (pn)
ウエストコースト
  (geografia, geograficzny) wybrzeże nad Pacyfikiem w Stanach Zjednoczonych

Zachód /ˈzaxut/ (n)
欧米
  (potocznie, potoczny) cywilizacja zachodnia, kraje Europy Zachodniej i Środkowej, Ameryki Południowej, Stany Zjednoczone, Australia i Nowa Zelandia

Zaduszki (n)
死者の日
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim dzień poświęcony pamięci wszystkich zmarłych, przypadający na 2 listopada (po dniu Wszystkich Świętych);

Zagrzeb /ˈzaɡʒɛp/ (pn)
ザグレブ
  (geografia, geograficzny) stolica Chorwacji;

Zagłębie Ruhry (pn)
ルール地方
  (geografia, geograficzny) region przemysłowy w Niemczech, nad rzeką Ruhrą;

Zair /ˈza<sup>j</sup>ir/ (pn)
ザイール
  (historia, historyczny, historycznie) Demokratyczna Republika Konga
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna nazwa rzeki Kongo

Zając /ˈzajɔ̃nʦ̑/ (pn)
兎座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Zambia /ˈzãmbʲja/ (pn)
ザンビア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Zamość /ˈzãmɔɕʨ̑/ (pn)
ザモシチ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, w południowej części województwa lubelskiego;

Zanzibar /zãw̃ˈzʲibar/ (pn)
ザンジバル
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Indyjskim, u wybrzeży Afryki;

Zaratusztra /ˌzaraˈtuʃtra/ (pn)
ザラスシュトラ
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) twórca zaratusztrianizmu;

Zatoka Adeńska (pn)
アデン湾
  (geografia, geograficzny) obszar wodny na Oceanie Indyjskim między Jemenem na południowym brzegu Półwyspu Arabskiego, a Somalią;

Zatoka Bengalska /zaˈtɔka bɛ̃ŋˈɡalska/ (pn)
ベンガル湾
  (geografia, geograficzny) zatoka nad Oceanem Indyjskim;

Zatoka Biskajska /zaˈtɔka bʲiˈskajska/ (pn)
ビスケー湾
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego, położona pomiędzy północnym wybrzeżem Półwyspu Pirenejskiego a południowo-zachodnim wybrzeżem Francji;

Zatoka Botnicka /zaˈtɔka bɔtʲˈɲiʦ̑ka/ (pn)
ボスニア湾
  (geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Bałtyckiego, między Szwecją a Finlandią;

Zatoka Fińska /zaˈtɔka ˈfʲĩj̃ska/ (pn)
フィンランド湾
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego między Estonią, Rosją i Finlandią;

Zatoka Gwinejska (pn)
ギニア湾
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego u zachodniego wybrzeża Afryki, między przylądkami Palmas i Lopez;

Zatoka Hudsona (pn)
ハドソン湾
  (geografia, geograficzny) zatoka w Ameryce Północnej, głęboko wcinająca się w kontynent, oblewa północne wybrzeża Kanady;

Zatoka Kalifornijska (pn)
カリフォルニア湾
  (geografia, geograficzny) zatoka na wschodnim Pacyfiku, rozpościerająca się wzdłuż północno-zachodniego wybrzeża Meksyku;

Zatoka Meksykańska /zaˈtɔka ˌmɛksɨˈkãj̃ska/ (n)
メキシコ湾
  (geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego u wybrzeży Ameryki Północnej;

Zatoka Neapolitańska (pn)
ナポリ湾
  (geografia, geograficzny) zatoka morska położona na południowo-zachodnim wybrzeżu Włoch, w regionie Kampania;

Zatoka Perska /zaˈtɔka ˈpɛrska/ (pn)
ペルシア湾
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Arabskiego między Półwyspem Arabskim a Iranem;

Zatoka Ryska (pn)
リガ湾
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego pomiędzy Łotwą a Estonią;

Zatoka Sueska /zaˈtɔka suˈ<sup>w</sup>ɛska/ (pn)
スエズ湾
  (geografia, geograficzny) zatoka na północno-zachodnim końcu Morza Czerwonego należąca do Egiptu;

Zatoka Tajlandzka /zaˈtɔka tajˈlãnʦ̑ka/ (pn)
タイランド湾
  (geografia, geograficzny) rozległa, płytka zatoka zachodniej części Oceanu Spokojnego, w południowo-zachodniej części Morza Południowochińskiego;

Zatoka Tokijska (pn)
東京湾
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) zatoka w Japonii, na południowo-wschodnim wybrzeżu wyspy Honsiu;

Zatoka Triesteńska (pn)
トリエステ湾
  (geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Adriatyckiego, stanowiąca część Zatoki Weneckiej;

Zegar /ˈzɛɡar/ (pn)
とけい座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Zelandia /zɛˈlãndʲja/ (pn)
ゼーラント州
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii;
シェラン
  (geografia, geograficzny) wyspa Danii;

Zesłanie Ducha Świętego (pn)
ペンテコステ
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone pięćdziesiąt dni po Wielkanocy, w którym wspomina się zstąpienie Ducha Świętego na Maryję i Apostołów

Zeus /ˈzɛus/ (pn)
ゼウス
  (mitologia grecka) bóg pogodnego i pochmurnego nieba oraz piorunów i błyskawic, pan Olimpu, utożsamiany z rzymskim Jowiszem, najwyższe bóstwo greckiego panteonu;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 5731;

Zgorzelec /zɡɔˈʒɛlɛʦ̑/ (pn)
ゲルリッツ
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Ziemia /ˈʑɛ̃mʲja/ (pn)
地球, アース
  (astronomia, astronomiczny) trzecia pod względem oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Ziemia Obiecana /ˈʑɛ̃mʲja ˌɔbʲjɛˈʦ̑ãna/ (pn)
約束の地
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według Biblii terytorium, które Bóg obiecał Abrahamowi i jego potomkom, Kanaan;

Ziemia Święta (pn)
聖地
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsca w Palestynie opisane w Nowym Testamencie, gdzie urodził się, żył i umarł Jezus Chrystus;

Zimbabwe /zʲĩmˈbabvɛ/ (pn)
ジンバブエ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Harare;

Zjednoczone Emiraty Arabskie /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ˌɛ̃mʲiˈratɨ aˈrapsʲcɛ/ (pn)
アラブ首長国連邦
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Zjednoczone Królestwo /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ/ (pn)
イギリス, 連合王国
  (geografia, geograficzny) skrócona forma od Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ ˈvʲjɛlʲcɛ̇j brɨˈtãɲji ˌː‿ːrˈlãndʲji puwˈnɔʦ̑nɛj/ (pn)
グレートブリテン及び北アイルランド連合王国
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) nazwa państwa leżącego w Europie Zachodniej składającego się z Anglii, Walii, Szkocji i Irlandii Północnej;

Zurych (pn)
チューリッヒ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii;

Zuzanna /zuˈzãnːa/ (pn)
スーザン
  imię żeńskie;

Związek Australijski (pn)
オーストラリア連邦
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Australii jako państwa

Związek Radziecki /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk raˈʥ̑ɛʦ̑ʲci/ (pn)
ソビエト連邦, ソ連
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo komunistyczne w Europie i Azji, które istniało w latach 1922-1991;

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨx rɛˈpublʲik raˈʥ̑ɛʦ̑ʲcix/ (pn)
ソビエト社会主義共和国連邦
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieistniejące obecnie federacyjne państwo, które w XX w. obejmowało wschodnią Europę i północną Azję;

a cappella (adj)
アカペラ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bez akompaniamentu;

a cappella (adv)
アカペラ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bez akompaniamentu

a kuku /a‿ˈkuku/ (interjection)
いないいないばあ
  (infantylnie) …używana podczas nagłego pojawienia się

a psik /a‿ˈpʲɕik/ (interjection)
ハクション
  …naśladująca dźwięk wydawany podczas kichania

a-moll /ˈa‿mɔl/ (n)
イ短調
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku a (w zapisie nutowym bez znaków przykluczowych);

abaja /aˈbaja/ (n)
アバヤ
  (krawiectwo) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wierzchnie okrycie noszone w krajach muzułmańskich;

abaka /aˈbaka/ (n)
マニラアサ
  (włókiennictwo) lekkie, wytrzymałe włókno z pochew liściowych banana manilskiego wykorzystywane do sporządzania lin, zwłaszcza w żeglarstwie;

abakus /aˈbakus/ (n)
頂板
  (architektura, architektoniczny) kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny;
  przyrząd do liczenia w postaci deski z rowkami na poszczególne rodzaje jednostek liczbowych, używany przez starożytnych Greków i Rzymian, także w zachodniej Europie do XVIII w.; pierwowzór liczydeł;

abandon /aˈbãndɔ̃n/ (n)
放棄
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (morski) zrzeczenie się na rzecz ubezpieczyciela praw do statku, który stracił swoją wartość handlową;

abandonware (n)
アバンダンウェア
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie komputerowe, które nie jest dłużej wspierane ani reklamowane, uważane za porzucone przez jego twórców;

abasiofilia /ˌabasʲiɔˈfʲilʲja/ (n)
アベイショフィリア, 身体障害性愛
  (medycyna, medyczny) zaburzenie preferencji seksualnych polegające na odczuwaniu pociągu seksualnego do osób z dysfunkcjami narządów ruchu;

abażur /aˈbaʒur/ (n)
ランプシェード, 電灯のかさ
  osłona na lampę lub świecznik, tłumiąca zbyt jaskrawe światło

abchaski /apˈxasʲci/ (adj)
アブハズ語
  związany z Abchazją, dotyczący Abchazji lub jej mieszkańców

abchaski /apˈxasʲci/ (n)
アブハズ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Abchazji;

abdykacja /ˌabdɨˈkaʦ̑ʲja/ (n)
退位
  zrzeczenie się władzy, rezygnacja monarchy z tronu; ; (zobacz) też abdykacja w Encyklopedii staropolskiej

abdykować /ˌabdɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
放棄する
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zrzekać się władzy monarszej; dokonywać abdykacji

abdżad /ˈabʤ̑at/ (n)
アブジャド
  (językoznawstwo, językoznawczy) ogólna nazwa pism alfabetycznych stosowanych do zapisu niektórych języków, posiadających lub stosujących tylko znaki na oznaczenie spółgłosek;

ablatyw /abˈlatɨf/ (n)
奪格
  (gramatyka) przypadek gramatyczny wyrażający odchodzenie i oddzielanie się od czegoś, a w łacinie spełniający także inne role, m.in. narzędnika i miejscownika;

ablatywny (adj)
奪格
  (gramatyka) związany z przypadekiem gramatycznym ablatywem

ablucja /abˈluʦ̑ʲja/ (n)
沐浴
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rytualne obmycie;

abolicjonizm /ˌabɔlʲiˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
奴隷制度廃止運動, 奴隷廃止運動
  (historia, historyczny, historycznie) ruch polityczny w Stanach Zjednoczonych, który dążył do zniesienia niewolnictwa;

abominacja /ˌabɔ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
嫌悪
  (książkowy) obrzydzenie, wstręt, odraza

abonament /ˌabɔ̃ˈnãmɛ̃nt/ (n)
定期購読, 購読
  regularna odgórna opłata za otrzymywanie książek lub czasopism
一括払い
  regularna opłata za korzystanie z usługi (np. internetu);

abonować /ˌabɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
購読する
  korzystać z abonamentu – usługi otrzymywania produktu w zamian za uiszczanie regularnej opłaty

aborcja /aˈbɔrʦ̑ʲja/ (n)
人工妊娠中絶
  (medycyna, medyczny) zabieg przerwania ciąży; sztuczne wywołanie poronienia;

aborygeński (adj)
土着
  związany z Aborygenami, dotyczący Aborygenów
  związany z pierwotnymi mieszkańcami danego miejsca

absolutnie /ˌapsɔˈlutʲɲɛ/ (adv)
絶対
  całkowicie, niezależnie od niczego, niedopuszczając wyjątków

absolutny /ˌapsɔˈlutnɨ/ (adj)
絶対的
  (filozofia, filozoficzny) istniejący obiektywnie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oparty na zasadach absolutyzmu lub rządzący według tych zasad
  całkowity, zupełny, bezwzględny
  niekwestionowany

absolutyzm /ˌapsɔˈlutɨsm̥/ (n)
専制主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchia nieograniczona;

absolwent /apˈsɔlvɛ̃nt/ (n)
卒業生
  osoba, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs;

absorbować /ˌapsɔrˈbɔvaʨ̑/ (v)
吸収する
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) pochłaniać substancję, energię; wiązać chemicznie

abstrakcjonizm /ˌapstrakˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
抽象主義
  (sztuka) kierunek w sztuce XX wieku, w którym charakterystyczne jest wyeliminowanie wszelkich bezpośrednich odniesień do form lub przedmiotów obserwowanych w naturze;

abstrakcyjny /ˌapstrakˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
抽象的
  nie mający związku z rzeczywistością

abstynencja /ˌapstɨ̃ˈnɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
小斎
  (medycyna, medyczny) powstrzymywanie się głównie przed piciem alkoholu; w szerszym znaczeniu także od wszelkich używek, seksu itp.;

absurd /ˈapsurt/ (n)
不条理
  nonsens, coś bez logicznego uzasadnienia

abulia /aˈbulʲja/ (n)
意志欠乏
  (medycyna, medyczny) chorobliwe osłabienie lub brak woli w podejmowaniu decyzji

acenaften /ˌaʦ̑ɛ̃ˈnaftɛ̃n/ (n)
アセナフテン
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, policykliczny węglowodór aromatyczny

acetal /aˈʦ̑ɛtal/ (n)
アセタール
  (chemia, chemiczny) związek organiczny otrzymywany w wyniku działania alkoholu na aldehyd lub keton, wykorzystywany w przemyśle farmaceutycznym i perfumeryjnym oraz w syntezie organicznej;

aceton /aˈʦ̑ɛtɔ̃n/ (n)
アセトン
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy przedstawiciel grupy ketonów o wzorze C3H6O, bezbarwna, łatwopalna i toksyczna ciecz o ostrym zapachu, wykorzystywany w syntezie chemicznej i jako rozpuszczalnik;

acetylen /ˌaʦ̑ɛˈtɨlɛ̃n/ (n)
アセチレン
  (chemia, chemiczny) (zobacz) etyn

acetylocholina (n)
アセチルコリン
  (biochemia, biochemiczny) neuroprzekaźnik występujący u ludzi i zwierząt, ester kwasu octowego i choliny;

achterdek (n)
船尾楼甲板
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pokład rufowy;

acyklowir (n)
アシクロビル
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwwirusowy na zakażenia herpeswirusami; analog guanozyny

adamaszek /ˌadãˈmaʃɛk/ (n)
絢緞子
  (włókiennictwo) wzorzysta tkanina dwustronna, z jednej strony matowa, z drugiej błyszcząca; ; (zobacz) też adamaszek w Encyklopedii staropolskiej

adaptacja /ˌadapˈtaʦ̑ʲja/ (n)
適応
  przystosowanie do nowego sposobu użytkowania, przeróbka
  (biologia, biologiczny) przystosowanie się organizmu do nowych warunków;
  (psychologia, psychologiczny) przystosowanie się do nowej sytuacji
  dostosowanie się organów do sytuacji
  efekt (dzieło, przedmiot, budynek) dokonanej adaptacji (1.1)

adapter /aˈdaptɛr/ (n)
レコードプレーヤー
  (technologia, technika, techniczny) główka odtwarzająca w gramofonie elektrycznym, zastępująca membranę – wkładka gramofonowa

adekwatny /ˌadɛˈkfatnɨ/ (adj)
ふさわしい, 適当な, 釣り合った
  dokładnie czemuś odpowiadający

adenina (n)
アデニン
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, składnik nukleotydów tworzących kwasy nukleinowe;

adenozynotrójfosforan (n)
アデノシン三リン酸
  (biochemia, biochemiczny) nukleotyd adeninowy zbudowany z trzech reszt kwasu ortofosforowego, reszty adeninowej i rybozy;

adhan (n)
アザーン
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny)muzułmańskie wezwanie do modlitwy, wygłaszane m.in. przez muezina z minaretu;

adipocyt /ˌadʲiˈpɔʦ̑ɨt/ (n)
脂肪細胞
  (biologia, biologiczny) komórka syntetyzująca i magazynująca trójglicerydy (tłuszcze proste)

administracja /ˌadmʲĩɲiˈstraʦ̑ʲja/ (n)
管理
  zarządzanie czymś, administrowanie
  kierownictwo jakiejś instytucji, przedsiębiorstwa itp.
  system organów państwowych i samorządowych, służący sprawowaniu władzy wykonawczej w państwie;

admirał /adˈmʲiraw/ (n)
提督, 海軍大将
  (marynarka) najwyższy stopień (dowódca) w marynarce wojennej, równoważny stopniowi generała broni w armii lądowej, naczelny wódz floty;
  (marynarka) oficer mający stopień admirała (1.1)
提督
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) rusałka admirał, motyl z rodziny rusałkowatych

admitancja (n)
アドミタンス
  (fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna będąca odwrotnością impedancji, całkowita przewodność elektryczna w obwodach prądu przemiennego;

adnotacja /ˌadnɔˈtaʦ̑ʲja/ (n)
付記, 注釈
  uwaga, dopisek, przypisek, notatka

adopcyjny (adj)
養
  związany z adopcją, dotyczący adopcji

adrenalina /ˌadrɛ̃naˈlʲĩna/ (n)
アドレナリン
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon wydzielany w sytuacjach zagrożenia i stresu;

adres /ˈadrɛs/ (n)
住所, 宛先
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (urzędowy) informacje o tym, gdzie znajduje się jakiś budynek lub gdzie ktoś mieszka

adresat /aˈdrɛsat/ (n)
受け手
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba, do której ktoś wysyła list, przesyłkę itp.

adret (n)
日向斜面
  (geografia, geograficzny) stok góry lub wzgórza będący bardziej nasłoneczniony w stosunku do przeciwnego stoku tego samego wzniesienia bądź pasma górskiego;

adriatycki (adj)
アドリア
  dotyczący Adriatyku, związany z Adriatykiem (Morzem Adriatyckim)

adsorpcja /atˈsɔrpʦ̑ʲja/ (n)
吸着
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) gromadzenie się substancji rozpuszczonych w cieczy lub obecnych w gazie na powierzchni ciała stałego lub cieczy;

adular /aˈdular/ (n)
正長石#氷長石
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

adwent /ˈadvɛ̃nt/ (n)
降臨節, アドベント
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim okres około czterech tygodni (dawniej czterdziestu dni) przed Bożym Narodzeniem, przygotowujący do uroczystości Narodzenia Pańskiego, symbolizujący oczekiwanie na przyjście Mesjasza; ; (zobacz) też adwent w Encyklopedii staropolskiej

adwokat /adˈvɔkat/ (n)
弁護士
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik udzielający porad i prowadzący sprawy klientów w sądzie;

adwokat diabła /adˈvɔkad ˈdʲjabwa/ (n)
悪魔の代弁者
  (kościelny) (potocznie, potoczny) duchowny, który w Kościele katolickim podczas procesu beatyfikacyjnego lub kanonizacyjnego, ma za zadanie wyszukiwać przyczyn przeciw wyniesieniu na ołtarze

adźiwika (n)
アージーヴィカ教
  (filozofia, filozoficzny) (historia, historyczny, historycznie) jeden z nurtów filozoficzno-religijnych w Indiach głoszący determinizm, ascetyzm i swoisty ateizm

aerobik /ˌaɛˈrɔbʲik/ (n)
エアロビクス
  forma ćwiczeń wykonywana w rytm muzyki;

aerobiologia /ˌaɛrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
空中生物学
  nauka zajmująca się badaniem cząsteczek biologicznych znajdujących się w powietrzu atmosferycznym;

aerodynamika /ˌaɛrɔdɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
空気力学
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się ruchem gazów;

aerofagia /ˌaɛrɔˈfaɟja/ (n)
空気嚥下症
  (medycyna, medyczny) zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego polegające na nadmiernym połykaniu powietrza podczas jedzenia;

aerograf (n)
エアブラシ
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie malarskie rozpylające farbę za pomocą sprężonego powietrza;

aerożel /ˌaɛˈrɔʒɛl/ (n)
エアロゲル
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) porowaty, ultralekki materiał będący rodzajem sztywnej piany o wyjątkowo małej gęstości;

afazja /aˈfazʲja/ (n)
失語症
  (medycyna, medyczny) zaburzenia mowy lub rozumienia mowy na skutek uszkodzenia mózgu;

afektacja /ˌafɛkˈtaʦ̑ʲja/ (n)
気取り
  przesada w okazywaniu uczuć, egzaltacja; wyrażanie uczuć (poprzez zachowywanie się, wypowiadanie się) w sposób przesadny, sztuczny, afektowany

affidavit (n)
供述書
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dobrowolne, urzędowe, pisemne oświadczenie pod przysięgą

afgański /avˈɡãj̃sʲci/ (adj)
アフガニスタンの
  odnoszący się do Afgańczyków lub Afganistanu

afiks /ˈafʲiks/ (n)
接辞
  (gramatyka) morfem będący częścią składową wyrazu, różny od rdzenia, zrostek;

afisz /ˈafʲiʃ/ (n)
ポスター
  (poligrafia) plakat informujący o jakiejś imprezie publicznej lub akcji, nawołujący do czegoś; ; (zobacz) też afisz w Encyklopedii staropolskiej

afrikaans (n)
アフリカーンス語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język afrykanerski

afro /ˈafrɔ/ (n)
アフロ, アフロヘアー
  rodzaj fryzury w formie kuli z napuszonych, drobno skręconych loczków;

afroamerykański (adj)
アフリカ系アメリカ人
  dotyczący Afroamerykanów, czarnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych

afrobeat /afˈrɔbʲit/ (n)
アフロビート
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyczny, powstały w Afryce w połowie lat 60. XX wieku, łączący afrykańskie rytmy z funkiem i jazzem;

afrodyzjak /ˌafrɔˈdɨzʲjak/ (n)
媚薬
  (medycyna, medyczny) środek (roślina, lek itp.) pobudzający popęd seksualny, wzmagający potencję lub doznania erotyczne;

afrykanerski /ˌafrɨkãˈnɛrsʲci/ (n)
アフリカーンス語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy germańskich, używany w południowej Afryce;

afrykata (n)
破擦音
  (językoznawstwo, językoznawczy) spółgłoska zwarto-szczelinowa;

afrykański /ˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
アフリカの, アフリカ
  związany z Afryką, dotyczący Afryki, zamieszkujący Afrykę

agape /aˈɡapɛ/ (n)
アガペー
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bezwarunkowa miłość Boga do człowieka;

agat /ˈaɡat/ (n)
瑪瑙
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana chalcedonu; kamień półszlachetny o charakterystycznych paskach układających się koncentrycznie;

agawa /aˈɡava/ (n)
龍舌蘭
  (botanika, botaniczny) Agave L., rodzaj roślin o długich, mięsistych, kolczastych, tworzących rozetę liściach;

agencja /aˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
代理店
  firma świadcząca różne usługi

aglutynacyjny (adj)
膠着(語)
  (językoznawstwo, językoznawczy) taki, który tworzy wyrazy pochodne przez zlepianie słów, a nie na drodze odmiany

agnostycyzm /ˌaɡnɔˈstɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
不可知論
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd negujący całkowicie lub częściowo możliwość poznania bytu;

agnostyk /aˈɡnɔstɨk/ (n)
不可知論者
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwolennik agnostycyzmu

agonia /aˈɡɔ̃ɲja/ (n)
苦悩
  stan bezpośrednio poprzedzający zgon;

agorafobia /ˌaɡɔraˈfɔbʲja/ (n)
広場恐怖症
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem samemu w miejscach publicznych;

agrafka /aˈɡrafka/ (n)
ピン
  rodzaj zapinki wykonanej z drutu, której jeden koniec zahacza się o zagięcie znajdujące się na drugim końcu;

agranulocytoza (n)
無顆粒球症
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na gwałtownym zmniejszeniu liczby granulocytów, zwłaszcza neutrofili, we krwi;

agregat /aˈɡrɛɡat/ (n)
合計
  (technologia, technika, techniczny) zespół różnych maszyn połączonych ze sobą na stałe w celu wykonywania określonej pracy, stanowiących przez to jedno nowe urządzenie robocze

agresja /aˈɡrɛsʲja/ (n)
侵略
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrojny najazd jednego państwa na inne;
  (psychologia, psychologiczny) zachowanie, którego celem jest wyładowanie gniewu, wyrządzenie szkody;

agrest /ˈaɡrɛst/ (n)
グーズベリー
  (spożywczy) owoc agrestu (1.1)

agresywnie (adv)
侵略的
  w sposób agresywny

agrobiznes /ˌaɡrɔˈbʲiznɛs/ (n)
アグリビジネス
  przemysł i handel rolny, przetwórstwo rolne
  wszystkie sfery gospodarki oparte na rolnictwie;

agronomia /ˌaɡrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
農学
  (rolnictwo, rolniczy) teoretyczna i praktyczna wiedza o rolnictwie i zarządzaniu produkcją żywności roślinnej;

agroturystyka /ˌaɡrɔtuˈrɨstɨka/ (n)
アグリツーリズム
  (rolnictwo, rolniczy) (turystyka, turystyczny) wypoczynek spędzany w chłopskim gospodarstwie, może być połączony z pracą w gospodarstwie;

aha /ˈaxa/ (interjection)
ああ
  …wyrażenie potwierdzenia/zrozumienia
  …wyrażenie przypomnienia

ahinsa /aˈxʲĩw̃sa/ (n)
アヒンサー
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zasada moralna hinduizmu, buddyzmu i dźinizmu, nakazująca poszanowanie wszelkiego życia, odrzucająca zabijanie i zadawanie obrażeń fizycznych wszelkim istotom żywym – ludziom, zwierzętom, a w dźinizmie także roślinom i Ziemi;

aikido /ajˈcidɔ/ (n)
合気道, 合氣道
  japońska sztuka samoobrony;

ajatollah /ˌajaˈtɔlːax/ (n)
アヤトラ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wysoki tytuł znawcy teologii i prawa w szyizmie imamickim;

ajoen (n)
アホエン
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny występujący w czosnku, bezwonny produkt rozpadu alliiny

ajran (n)
アイラン
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) turecki i ałtajski napój sporządzany z jogurtu, wody i soli;

ajurweda /ˌajurˈvɛda/ (n)
アーユルヴェーダ
  (medycyna, medyczny) (starożytność) system medycyny indyjskiej rozwinięty w starożytności

ajwar (n)
アイバル
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bałkańska pasta przyrządzana z papryki, bakłażanów i pomidorów;

akacja /aˈkaʦ̑ʲja/ (n)
アカシア
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) tropikalne drzewo lub krzew z rodzaju (1.1)

akademia /ˌakaˈdɛ̃mʲja/ (n)
アカデミー, 大学
  (edukacja, edukacyjny) szkoła wyższa;
アカデミー
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) instytucja, towarzystwo naukowe

akademicki /ˌakadɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
大学
  (edukacja, edukacyjny) dotyczący uczelni wyższej, studiów i studentów
  zgodny z określonymi, utartymi wzorami

akademik /ˌakaˈdɛ̃mʲik/ (n)
寝室
  (studencki) dom akademicki;

akapit /aˈkapʲit/ (n)
段落
  fragment tekstu rozpoczynający się od nowego wiersza;

akcent /ˈakʦ̑ɛ̃nt/ (n)
ストレス, 強勢
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu;

akceptacja /ˌakʦ̑ɛpˈtaʦ̑ʲja/ (n)
承認
  wyrażenie zgody

akcja /ˈakʦ̑ʲja/ (n)
株式, 株
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) papier wartościowy wystawiany posiadaczowi części kapitału spółki akcyjnej (często w lm);

akcyza /akˈʦ̑ɨza/ (n)
消費税
  (ekonomia, ekonomiczny) rodzaj podatku pośredniego nakładanego na niektóre towary celem ograniczenia ich konsumpcji;

aklimatyzacja (n)
適応
  (biologia, biologiczny) przystosowanie się organizmów roślinnych i zwierzęcych do nowego środowiska;

akolita /ˌakɔˈlʲita/ (n)
侍者
  (kościelny) osoba, której udzielono posługi akolitatu;

akomodacja /ˌakɔ̃mɔˈdaʦ̑ʲja/ (n)
調節
  (medycyna, medyczny) dostosowanie się układu optycznego oka do ostrego widzenia

akompaniament /ˌakɔ̃mpãˈɲãmɛ̃nt/ (n)
伴奏
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalne tło głównej partii;

akord /ˈakɔrt/ (n)
和音
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) równoczesne współbrzmienie co najmniej trzech dźwięków;

akordeon /ˌakɔrˈdɛɔ̃n/ (n)
アコーディオン
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów;

akredytacja (n)
認定
  oficjalna zgoda potrzebna dziennikarzom lub dyplomatom do wykonywania swoich zadań w danym miejscu

akrobata /ˌakrɔˈbata/ (n)
曲芸師
  człowiek wykonujący akrobacje, zwykle w cyrku lub sporcie

akrofobia /ˌakrɔˈfɔbʲja/ (n)
高所恐怖症
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk wysokości;

akroleina (n)
アクロレイン
  (chemia, chemiczny) trująca, drażniąca ciecz, najprostszy aldehyd nienasycony;

akromegalia (n)
先端巨大症
  (medycyna, medyczny) choroba spowodowana nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu, występuje u osób dorosłych i powoduje przerost kości i rozrost tkanek miękkich;

aksamit /aˈksãmʲit/ (n)
ベルベット, ビロード
  (włókiennictwo) tkanina bawełniana z krótką okrywą włosową z jedwabnych, wełnianych lub bawełnianych nici;

aksjomat /akˈsʲjɔ̃mat/ (n)
公理
  (matematyka, matematyczny) (logika, logiczny) element aksjomatyki, czyli tak wybranego zestawu twierdzeń, że na ich bazie daje się wyprowadzić wszystkie pozostałe twierdzenia danej teorii matematycznej;

akt /akt/ (n)
ヌード
  (sztuka) (fotografia) zdjęcie lub obraz nagiej modelki lub modela;
幕
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) część sztuki teatralnej;
  czyn, działanie

akt urodzenia /ˈakt ˌurɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (n)
出生証明書
  akt stanu cywilnego stwierdzający fakt narodzin dziecka;

aktor /akˈtɔʒɨ/ /ˈaktɔr/ (n)
役者, 俳優
  osoba, która gra rolę w teatrze lub w filmie;

aktorka /akˈtɔrka/ (n)
女優
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) kobieta, która w teatrze lub na filmie udaje jakąś postać, bohatera

aktuariusz (n)
アクチュアリー
  (ekonomia, ekonomiczny) specjalista z zakresu matematyki finansowej, obliczania ryzyka oraz wyceny projektów finansowych;

aktyn /ˈaktɨ̃n/ (n)
アクチニウム
  (chemia, chemiczny) radioaktywny pierwiastek chemiczny o symbolu Ac i liczbie atomowej 89;

aktywa (n)
資産
  (księgowość) kontrolowane przez jednostkę gospodarczą zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, które użyte spowodują wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych;

aktywista /ˌaktɨˈvʲista/ (n)
活動家
  bardzo czynny członek organizacji walczący w imię określonych praw lub przekonań

aktywność /akˈtɨvnɔɕʨ̑/ (n)
活動, 活躍
  działanie, przejawianie inicjatywy, branie udziału

aktywny /akˈtɨvnɨ/ (adj)
活発
  (chemia, chemiczny) zdolny do reakcji chemicznej lub przyspieszający ją
  biorący w czymś żywy udział, przejawiający inicjatywę; czynny; działający

akumulator /ˌakũmuˈlatɔr/ (n)
アキュムレータ
  (informatyka, informatyczny) rejestr procesora przechowujący wynik operacji
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do magazynowania energii (elektrycznej, mechanicznej lub cieplnej)

akupresura /ˌakuprɛˈsura/ (n)
指圧
  (medycyna, medyczny) wywodząca się z Chin tradycyjna metoda leczenia polegająca na naciskaniu, masowaniu i opukiwaniu ciała;

akupunktura /ˌakupũŋkˈtura/ (n)
針
  (medycyna, medyczny) sztuka leczenia polegająca na wbijaniu igieł w określone miejsca na ciele człowieka;

akustyczny (adj)
アコースティック
  odnoszący się do zjawisk dźwiękowych

akustyka (n)
音響学
  (fizyka, fizyczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) warunki wnętrza decydujące o rozchodzeniu się w nim dźwięków
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki, nauka o dźwięku i rozchodzeniu się fal sprężystych w różnych ośrodkach

akwaforta /ˌakfaˈfɔrta/ (n)
エッチング
  (sztuka) grafika wykonana techniką akwaforty (1.1)
  (sztuka) technika trawienia płyt z naniesionym rysunkiem i wykonywania z nich odbitek;

akwakultura /ˌakfakulˈtura/ (n)
養殖業
  (ekologia, ekologiczny) (rybołówstwo, rybacki) forma gospodarki ludzkiej, mająca na celu zwiększenie pozyskiwania żywności (rzadziej innych produktów) ze środowiska wodnego;

akwamaryn /ˌakfãˈmarɨ̃n/ (n)
アクアマリン
  (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysty minerał o niebieskawozielonej barwie, odmiana berylu;

akwarela /ˌakfaˈrɛla/ (n)
水彩画
  (sztuka) obraz malowany akwarelami (1.1)
  (sztuka) technika malowania akwarelami (1.1);

akwarium /aˈkfarʲjũm/ (n)
水族館, アクアリウム
  duży, przezroczysty, prostopadłościenny zbiornik na wodę

akwedukt /aˈkfɛdukt/ (n)
用水路
  kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł na ogół do miast przy wykorzystaniu siły ciążenia ziemskiego;

al dente /ˈal ˈdɛ̃ntɛ/ (adj)
アルデンテ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półtwardy, nierozgotowany, nie za miękki

alabaster /ˌalaˈbastɛr/ (n)
雪花石膏
  (mineralogia, mineralogiczny) zbita, drobnoziarnista odmiana gipsu, delikatnie zabarwiona lub biała;

alanina /ˌalãˈɲĩna/ (n)
アラニン
  (biologia, biologiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z dwudziestu podstawowych aminokwasów białkowych;

alarm /ˈalarm/ (n)
警報
  sygnał dźwiękowy lub świetlny ostrzegający przed niebezpieczeństwem

albatros /alˈbatrɔs/ (n)
アホウドリ, 信天翁
  (ornitologia, ornitologiczny) żyjący w koloniach, żywotny ptak oceaniczny o masywnym dziobie;

albański /alˈbãj̃sʲci/ (adj)
アルバニア語
  związany z Albanią, dotyczący Albanii

albański /alˈbãj̃sʲci/ (n)
アルバニア語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany przez Albańczyków;

albedo /alˈbɛdɔ/ (n)
アルベド
  (fizyka, fizyczny) liczba charakteryzująca stosunek natężenia światła odbitego do natężenia światła padającego;
  biała część skórki w owocach cytrusowych

albinizm /alˈbʲĩɲism̥/ (n)
アルビノ
  (botanika, botaniczny) brak chlorofilu
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wrodzony brak barwnika skóry, włosów u ludzi i zwierząt;

albinos /alˈbʲĩnɔs/ (n)
アルビノ
  (medycyna, medyczny) człowiek dotknięty albinizmem (niedoborem pigmentu w skórze)

albit /ˈalbʲit/ (n)
曹長石
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, glinokrzemian sodowy;

albo /ˈalbɔ/ (conjunction)
か
  …łączący dwa zdania równorzędne, oraz dwie części zdania, wskazujący, że tylko jedna część jest prawdziwa;

album /ˈalbũm/ (n)
アルバム, 写真帳
  zbiór reprodukcji, fotografii, pocztówek, znaczków itp.

alchemia /alˈxɛ̃mʲja/ (n)
錬金術
  przednaukowa dziedzina wiedzy mająca na celu odkrycie sposobu przemiany metali nieszlachetnych w złoto i wynalezienie leku przedłużającego życie;

alchemik /alˈxɛ̃mʲik/ (n)
錬金術師
  osoba zajmująca się alchemią w średniowieczu

aldehyd /alˈdɛxɨt/ (n)
アルデヒド
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny posiadający grupę aldehydową, czyli grupę karbonylową (C=O) połączoną z jednym (-CHO) lub dwoma (CH2O) atomami wodoru, aktywny chemicznie, ma silne właściwości redukujące;

aldosteron /ˌaldɔˈstɛrɔ̃n/ (n)
アルドステロン
  (biologia, biologiczny) (biochemia, biochemiczny) hormon sterydowy wytwarzany przez warstwę kłębkowatą kory nadnerczy, należący do grupy mineralokortykoidów

ale /ɛjl/ /ˈalɛ/ (conjunction)
けれども
  …służący do łączenia zdań wtedy, gdy jedno z nich jest przeciwieństwem drugiego, gdy sytuacja z jednego z nich zachodzi pomimo sytuacji ze zdania drugiego

ale /ɛjl/ /ˈalɛ/ (n)
エール
  (spożywczy) gatunek piwa górnej fermentacji przygotowywanego z udziałem specjalnych drożdży;
じゃなく
  kontrargument, zastrzeżenie

ale /ɛjl/ /ˈalɛ/ (particle)
エール
  (Poznań) ależ

alef /ˈalɛf/ (n)
アリフ
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwsza litera alfabetów semickich: m.in. fenickiego, aramejskiego, arabskiego (ا), hebrajskiego (א), syryjskiego (ܐ);
  (matematyka, matematyczny) w teorii mnogości, moc zbiorów nieskończonego

alegoria /ˌalɛˈɡɔrʲja/ (n)
アレゴリー, 寓話
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nawiązanie do czegoś/kogoś, przywołanie przekazane nie wprost, ale metaforycznie, za pomocą wypowiedzi zaszyfrowanej w przypowieści;

aleja /aˈlɛja/ (n)
大道り
  droga wysadzana po obu stronach drzewami lub krzewami;

aleksandryt (n)
アレキサンドライト
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, rzadka, przezroczysta odmiana chryzoberylu;

aleksytymia (n)
アレキシサイミア
  (psychologia, psychologiczny) niezdolność do rozumienia lub identyfikowania emocji oraz ich nazywania i wyrażania;

alergen /aˈlɛrɡɛ̃n/ (n)
アレルゲン
  (medycyna, medyczny) antygen (czynnik) zewnątrzpochodny, który wywołuje reakcję alergiczną;

alergia /aˈlɛrʲɟja/ (n)
アレルギー
  (medycyna, medyczny) uczulenie, nadmierna reakcja organizmu na jakiś czynnik;

alergiczny /ˌalɛrʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
アレルギー
  związany z alergią

ależ /ˈalɛʃ/ (particle)
ね
  wyraz zdumienia, zaskoczenia

alfa /ˈalfa/ (n)
アルファ
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa pierwszej litery alfabetu greckiego, α;

alfabet /alˈfabɛt/ (n)
アルファベット
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku;

alfanumeryczny (adj)
英数字
  (informatyka, informatyczny) zawierający lub wykorzystujący litery i cyfry

algebra /alˈɡɛbra/ (n)
代数学
  jeden z działów matematyki;

algierski /alʲˈɟɛrsʲci/ (adj)
アルジェリア
  odnoszący się do państwa Algieria

algorytm /algɔˈrɨtmɨ/ /alˈɡɔrɨtm̥/ (n)
アルゴリズム
  sposób postępowania w określonej sytuacji, przepis;

alias /ˈalʲjas/ (conjunction)
仮名
  inaczej (zwany), znany jako

alias /ˈalʲjas/ (n)
仮名
  (informatyka, informatyczny) alternatywny identyfikator użytkownika lub inny (zazwyczaj prostszy, krótszy) adres sieciowy odnoszący się do tego samego obiektu

alibi /aˈlʲibʲi/ (n)
アリバイ
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezbity dowód czyjejś nieobecności w miejscu przestępstwa w czasie jego popełnienia;

aligator /ˌalʲiˈɡatɔr/ (n)
アリゲーター
  (herpetologia, herpetologiczny) wodny, drapieżny gad z rodziny Alligatoridae, o szerokim pysku, mylony często z krokodylem;

alija (n)
アリーヤー
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) migracja Żydów do Palestyny, a po 1948 roku do współczesnego Izraela;

alimenty /ˌalʲĩˈmɛ̃ntɨ/ (n)
扶養料
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regularne, obligatoryjne świadczenia, na ogół pieniężne, na rzecz osób fizycznych, do których zobowiązywane są na drodze prawnej inne osoby fizyczne;

aliteracja /ˌalʲitɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
頭韻
  (językoznawstwo, językoznawczy) powtórzenie jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers;

alkaloid /ˌalkaˈlɔ<sup>j</sup>it/ (n)
アルカロイド
  (chemia, chemiczny) naturalnie występujący zasadowy związek chemiczny (na ogół heterocykliczny), głównie pochodzenia roślinnego, zawierający azot;

alkan /ˈalkãn/ (n)
アルカン
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, łańcuchowy węglowodór nasycony, w którym występują wyłącznie pojedyncze wiązania chemiczne;

alken /ˈalkɛ̃n/ (n)
アルケン
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów nienasyconych, w którym występuje jedno podwójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla;

alkin /ˈalʲcĩn/ (n)
アセチレン系炭化水素
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, w którym występują przynajmniej jedno potrójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla;

alkohol /alˈkɔxɔl/ (n)
アルコール, 酒
  (chemia, chemiczny) grupa związków chemicznych, pochodnych węglowodoru, w których cząsteczce jeden lub kilka atomów wodoru zastąpiono grupą hydroksylową (-OH);
アルコール, 酒, お酒 御酒
  (spożywczy) każdy napój, który zawiera minimum 0,5% alkoholu etylowego;

alkoholizm /ˌalkɔˈxɔlʲism̥/ (n)
アルコール依存症
  (medycyna, medyczny) nałóg alkoholowy, choroba polegająca na odczuwaniu potrzeby picia napojów alkoholowych;

alkoholowy /ˌalkɔxɔˈlɔvɨ/ (adj)
アルコールの
  zawierający alkohol; związany z alkoholem

allatyw (n)
向格
  (gramatyka) przypadek w językach aglutynacyjnych i fleksyjnych oznaczający przemieszczanie się desygnatu w kierunku do i do wewnątrz pewnego określonego obiektu;

allel /ˈalːɛl/ (n)
対立遺伝子
  (biologia, biologiczny) jedna z wersji genu w określonym miejscu chromosomu powodująca zmienność cechy;

alleluja /ˌalːɛˈluja/ (interjection)
ハレルヤ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w liturgii judaistycznej i chrześcijańskiej: okrzyk radości i triumfu zaczynający lub kończący psalmy i pieśni, szczególnie wielkanocne; wezwanie do złożenia hołdu Bogu; ; (zobacz) też aleluja w Encyklopedii staropolskiej

almanach /alˈmãnax/ (n)
年鑑
  rodzaj publikacji;

almandyn (n)
アルマンディン
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, granat o czerwonym kolorze, także z odcieniem niebieskawym, wykorzystywany w jubilerstwie, o składzie chemicznym: Fe3Al2(SiO4)3

aloes /aˈlɔɛs/ (n)
アロエ
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych;

alpaka /alˈpaka/ (n)
アルパカ
  (zoologia, zoologiczny) Vicugna pacos, południowoamerykański, udomowiony gatunek lamy;

alpinista /ˌalpʲĩˈɲista/ (n)
登山家
  osoba uprawiająca alpinizm;

alpinizm /alˈpʲĩɲism̥/ (n)
山登り
  wspinaczka górska z użyciem specjalistycznego sprzętu

alprazolam (n)
アルプラゾラム
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) anksjolityk z grupy benzodiazepin o szybkim, krótkotrwałym działaniu;

alt /alt/ (n)
オルト
  (informatyka, informatyczny) klawisz znajdujący się po obu stronach spacji służący do zmieniania funkcji klawiszy
アルト
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) instrument grający w skali altu (1.2)
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) linia melodyczna (głos, partia utworu) między sopranem a tenorem
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niski głos żeński, męski lub chłopięcy;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) osoba z takim głosem

altana /alˈtãna/ (n)
東屋
  lekki, niewielki ogrodowy budynek;

alternator /ˌaltɛrˈnatɔr/ (n)
オルタネーター
  (motoryzacja) prądnica prądu przemiennego;

alternatywa /ˌaltɛrnaˈtɨva/ (n)
選択肢
  (logika, logiczny) suma logiczna; zdanie złożone współrzędnie, prawdziwe, gdy jedno ze zdań składowych jest prawdziwe;
  (potocznie, potoczny) sytuacja konieczności wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami

alternatywny (adj)
代替
  taki, który daje możność wyboru jednej z dwóch wykluczających się możliwości
  taki, który przeciwstawia się temu, co tradycyjne i oficjalnie uznawane

altocumulus (n)
叢雲
  (meteorologia, meteorologiczny) kłębiasta chmura średniego piętra;

altruizm /alˈtru<sup>j</sup>ism̥/ (n)
利他
  bezinteresowna chęć służenia innym ludziom, poświęcenia się ich sprawom;

aluzja /aˈluzʲja/ (n)
仄めかし
  wzmianka mająca wywołać skojarzenie z czymś, o czym się nie chce lub o czym nie można powiedzieć wprost

amarylis /ˌãmaˈrɨlʲis/ (n)
彼岸花
  (botanika, botaniczny) Amaryllis L., monotypowy rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych;

amator /ãˈmatɔr/ (n)
アマチュア
  miłośnik, ktoś oddany czemuś

amazonit /ˌãmaˈzɔ̃ɲit/ (n)
アマゾナイト
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał w kolorze zielonym, występujący głównie w skałach magmowych, używany w jubilerstwie jako kamień ozdobny;

ambasada /ˌãmbaˈsada/ (n)
大使館
  stała instytucja (misja dyplomatyczna) o najwyższej randze, utrzymywana przez państwo w innym kraju lub przy organizacji międzynarodowej;
  wydzielony budynek lub teren, gdzie mieści się ambasada (1.1)
  gwara więzienna brzuch, żołądek

ambasador /ˌãmbaˈsadɔr/ (n)
大使
  (administracja) (urzędowy) przedstawiciel dyplomatyczny państwa lub organizacji międzynarodowej

ambicja /ãmˈbʲiʦ̑ʲja/ (n)
野心
  pragnienie osiągnięcia czegoś trudnego

ambitny /ãmˈbʲitnɨ/ (adj)
野心的
  taki, który w swoim działaniu kieruje się ambicją

ambiwalentny /ˌãmbʲivaˈlɛ̃ntnɨ/ (adj)
どっちつかず
  charakteryzujący się sprzecznymi uczuciami, postawami lub opiniami

ambona /ãmˈbɔ̃na/ (n)
講壇
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań; ; (zobacz) też ambona w Encyklopedii staropolskiej

ambra /ˈãmbra/ (n)
竜涎香
  woskowata substancja będąca wydzieliną z przewodu pokarmowego kaszalota powstałą prawdopodobnie w wyniku niestrawności lub zaparcia, stosowana w przemyśle perfumeryjnym

ambrozja /ãmˈbrɔzʲja/ (n)
豚草
  (botanika, botaniczny) Ambrosia L., rodzaj roślin z rodziny astrowatych;
アムブロシア
  (mitologia grecka) pokarm bogów zapewniający im nieśmiertelność;

ambulans /ãmˈbulãw̃s/ (n)
救急車
  środek transportu przeznaczony do przewozu chorych lub rannych;

ameba /ãˈmɛba/ (n)
アメーバ
  (biologia, biologiczny) pierwotniak posiadający zmienny kształt, poruszający się poprzez wysuwanie nibynóżek;

amen /ˈãmɛ̃n/ (interjection)
アーメン
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) …używany na zakończenie chrześcijańskiej modlitwy

ameryk /ãˈmɛrɨk/ (n)
アメリシウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Am i liczbie atomowej 95;

amerykanizacja /ˌãmɛrɨkãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
アメリカニゼーション
  wprowadzanie lub naśladowanie stylu życia, zwyczajów panujących w Stanach Zjednoczonych;

amerykanizm /ˌãmɛrɨˈkãɲism̥/ (n)
米語
  cechy charakterystyczne dla kultury Stanów Zjednoczonych Ameryki

amerykański /ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
アメリカ, 米国
  dotyczący Ameryki (kontynentu)
  dotyczący Stanów Zjednoczonych Ameryki

amerykański Staffordshire terrier (n)
アメリカン・スタッフォードシャー・テリア
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy terierów w typie bull;

amerykańskość (n)
アメリカらしさ
  cecha tego, co amerykańskie; amerykański charakter czegoś

ametyst /ãˈmɛtɨst/ (n)
アメシスト, 紫水晶
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, kamień półszlachetny, fioletowa lub purpurowa, przezroczysta odmiana krzemionki SiO2;

amfetamina /ˌãw̃fɛtãˈmʲĩna/ (n)
アンフェタミン
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o silnym działaniu psychotropowym i pobudzającym ośrodkowy układ nerwowy;

amharski /ãmˈxarsʲci/ (n)
アムハラ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język semicki będący językiem oficjalnym Etiopii

amidyzm (n)
浄土宗
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z najważniejszych nurtów buddyzmu japońskiego, którego podstawę stanowi wiara w nieograniczone miłosierdzie Buddy Amidy (Amitabha)

amina (n)
アミン
  (chemia, chemiczny) związek organiczny zawierający w budowie jedną lub więcej grup aminowych;

aminokwas /ˌãmʲĩˈnɔkfas/ (n)
アミノ酸
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, materiał budulcowy białek;

amnestia /ãmˈnɛstʲja/ (n)
恩赦
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) darowanie lub złagodzenie kar dla niektórych skazanych;

amnezja /ãmˈnɛzʲja/ (n)
健忘
  (medycyna, medyczny) zanik pamięci

amon /ˈãmɔ̃n/ (n)
アンモニウム
  (chemia, chemiczny) jon utworzony przez połączenie atomu azotu z czterema atomami wodoru;

amoniak /ãˈmɔ̃ɲak/ (n)
アンモニア
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, związek azotu z wodorem, bezbarwny gaz o ostrym zapachu;

amortyzacja (n)
減価償却
  (ekonomia, ekonomiczny) stopniowa utrata wartości środków trwałych wskutek ich zużywania się oraz koszt związany ze stopniowym zużywaniem się środków trwałych

amortyzator /ˌãmɔrtɨˈzatɔr/ (n)
ショックアブソーバー
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do łagodzenia skutków wstrząsów, uderzeń, drgań, natężenia dźwięku w pojazdach lub maszynach;

amper /ˈãmpɛr/ (n)
アンペア
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa jednostka natężenia prądu elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem A;

amplituda /ˌãmplʲiˈtuda/ (n)
振幅
  (fizyka, fizyczny) największe wychylenie cechy, funkcji, charakterystyki okresowo zmiennej;

amputacja /ˌãmpuˈtaʦ̑ʲja/ (n)
切断
  (medycyna, medyczny) operacyjne lub wypadkowe usunięcie części lub całego narządu, zwykle kończyny;

amputować /ˌãmpuˈtɔvaʨ̑/ (v)
切断
  dokonywać amputacji

ampułka /ãmˈpuwka/ (n)
アンプル
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) szklany hermetycznie zamknięty pojemnik z jednorazową dawką leku;
  (historia, historyczny, historycznie) szklane naczynie na leki i substancje zapachowe
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mały dzbanek do podawania wina i wody kapłanowi; ; (zobacz) też ampułka w Encyklopedii staropolskiej

amulet /ãˈmulɛt/ (n)
お守り
  (ezoteryka) przedmiot, który ma w magiczny sposób chronić swojego właściciela przed czarami, nieszczęściami lub złem;

amuzja /ãˈmuzʲja/ (n)
音痴
  (medycyna, medyczny) niezdolność do rozpoznawania i do odtwarzania melodii spowodowana uszkodzeniem mózgu;

anachroniczny (adj)
時代錯誤
  niezgodny z duchem czasu lub obecnym stanem wiedzy

anagram /ãˈnaɡrãm/ (n)
アナグラム
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zespół wyrazów, powstały przez zmianę kolejności liter innego wyrazu lub zespołu wyrazów;

anakonda /ˌãnaˈkɔ̃nda/ (n)
アナコンダ
  (herpetologia, herpetologiczny) ziemnowodny wąż zamieszkujący lasy tropikalne, największy dusiciel;

analityczny /ˌãnalʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
分析 の, 分析的
  dający się rozłożyć na składowe
  związany z analizą

analiza /ˌãnaˈlʲiza/ (n)
分析
  badanie danych cech, części, elementów, struktury jakiegoś przedmiotu, pojęcia, zjawiska;

analiza matematyczna /ˌãnaˈlʲiza ˌmatɛ̃maˈtɨʧ̑na/ (n)
数学解析
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki obejmujący teorię granic, ciągów i funkcji, rachunek różniczkowy i całkowy;

analogia /ˌãnaˈlɔɟja/ (n)
アナロジー
  podobieństwo danych rzeczy, sytuacji, zjawisk pod jakichś względem;

analogowy (adj)
アナログ
  (technologia, technika, techniczny) wykorzystujący technikę analogową

anamneza /ˌãnãmˈnɛza/ (n)
病歴
  (medycyna, medyczny) wywiad lekarski na temat m.in. historii choroby,

ananas /ãˈnãnas/ (n)
パイナップル
  (botanika, botaniczny) Ananas Mill., rodzaj roślin z rodziny bromeliowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owocostan rośliny z rodzaju ananasów (1.1)

anarchia /ãˈnarxʲja/ (n)
無政府状態
  (potocznie, potoczny) chaos organizacyjny w instytucji, organizacji lub społeczności
  forma struktury społeczno-politycznej, w której nie ma żadnej ukonstytuowanej władzy;

anarchizm /ãˈnarxʲism̥/ (n)
無政府主義
  ruch społeczny i ideologia głosząca likwidację państwa oraz postulująca nieograniczoną wolność za nadrzędną wartość;

anarchoindywidualizm (n)
個人主義的無政府主義
  (socjologia, socjologiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrajna forma indywidualizmu, doktryna społeczno-polityczna występująca przeciwko państwu, społeczeństwu, narodowi i rodzinie jako źródłom przymusu i zniewolenia jednostki;

anarchokapitalizm (n)
無政府資本主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia propagująca anarchokapitalizm (1.1)
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) teoretyczny ustrój polityczny oparty na braku państwa, wymianie własności prywatnej i wolnym rynku

anarchopacyfizm (n)
平和主義アナキズム
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nurt anarchizmu całkowicie odrzucający używanie przemocy, niezależnie od jej formy i celów

anataz (n)
鋭錐石
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana polimorficzna dwutlenku tytanu;

anatema /ˌãnaˈtɛ̃ma/ (n)
アナテマ
  (kościelny) klątwa kościelna, wyklęcie, wykluczenie ze społeczności; potępienie poglądów heretyckich;

anatomia /ˌãnaˈtɔ̃mʲja/ (n)
解剖学
  (biologia, biologiczny) budowa organizmów żywych
  (biologia, biologiczny) nauka o anatomii (1.1);

androfobia (n)
男性恐怖症
  (psychologia, psychologiczny) irracjonalny, chorobliwy lęk przed mężczyznami

androgen /ãnˈdrɔɡɛ̃n/ (n)
アンドロゲン
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon płciowy o działaniu maskulinizującym, fizjologicznie występujący u mężczyzn i w małych stężeniach u kobiet;

android /ãnˈdrɔ<sup>j</sup>it/ (n)
人造人間
  robot mający postać człowieka;

anegdota /ˌãnɛɡˈdɔta/ (n)
逸話
  krótkie, zabawne opowiadanie o prawdziwym wydarzeniu z czyjegoś życia

aneks /ˈãnɛks/ (n)
付加物
  dodatek do publikacji

anektować /ˌãnɛkˈtɔvaʨ̑/ (v)
併合する
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarniać terytorium innego państwa; dokonywać aneksji

anestetyk (n)
麻酔
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) środek do znieczulenia ogólnego lub miejscowego;

anestezja /ˌãnɛˈstɛzʲja/ (n)
麻酔
  (medycyna, medyczny) znieczulenie

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (adj)
イギリス の, 英国 の
  odnoszący się do Anglii; związany z Anglią, z Anglikami

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (n)
英語, イギリス
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Wielkiej Brytanii i wielu innych krajach;

angina /ãŋʲˈɟĩna/ (n)
扁桃炎
  (medycyna, medyczny) ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła;

anglikanizm (n)
聖公会
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) gałąź chrześcijaństwa łącząca tradycję protestancką z katolicką, powstała w Anglii w XVI w., uznająca króla za zwierzchnika Kościoła;

anglofon (n)
英語話者
  (książkowy) osoba mówiąca po angielsku

angstrem /ˈãŋkstrɛ̃m/ (n)
オングストローム
  (fizyka, fizyczny) jednostka długości równa jednej dziesięciomiliardowej części metra;

anihilacja (n)
全滅
  (fizyka, fizyczny) proces w którym cząstki i anty-cząstki, podlegają unicestwieniu;
  zniszczenie, unicestwienie

animacja /ˌãɲĩˈmaʦ̑ʲja/ (n)
アニメーション, 動画
  rodzaj filmu, tworzonego techniką zdjęć poklatkowych, rejestrującego na pojedynczych klatkach filmu kolejne fazy ruchu;

anime /ãˈɲĩmɛ/ (n)
アニメ
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) japoński film animowany;

animizm /ãˈɲĩmʲism̥/ (n)
アニミズム
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zespół wierzeń zakładający istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisujący duszę wszystkim ludziom, roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom;

animozja (n)
敵意
  niechęć lub niesnaska wywołana urazą

anion /ˈãɲjɔ̃n/ (n)
アニオン
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) ujemnie naładowany jon;

anioł /ˈãɲɔw/ (n)
天使
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) szlachetny, dobry człowiek
天使, 天の使い
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota duchowa, nadprzyrodzona, pośrednik pomiędzy Bogiem a człowiekiem;

ankieta /ãŋʲˈcɛta/ (n)
アンケート
  (statystyka, statystyczny) zbieranie danych na jakiś temat za pomocą formularza

anko (n)
餡子
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półprodukt, słodka pasta z fasoli azuki stosowana w kuchni japońskiej i chińskiej jako składnik deserów i wypieków cukierniczych;

anoda /ãˈnɔda/ (n)
アノード
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (elektryczność) elektroda przez którą ładunek ujemny opuszcza układ elektryczny lub, alternatywnie, przez którą do układu dostaje się ładunek dodatni;

anomalia /ˌãnɔ̃ˈmalʲja/ (n)
変則
  incydent nieprawidłowości, odchylenie od normy

anonimowy /ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɨ/ (adj)
匿名の
  o nieujawnionym nazwisku

anorak /ãˈnɔrak/ (n)
アノラック
  (etnografia, etnograficzny) eskimoski skafander wkładany przez głowę, wykonany z futra, płótna lub skóry;

anoreksja /ˌãnɔˈrɛksʲja/ (n)
拒食症
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na celowej utracie wagi wywołanej i podtrzymywanej przez chorego, połączonej z zaburzonym postrzeganiem własnego ciała i psychicznym wstrętem do jedzenia;

anortyt (n)
灰長石
  (mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów;

antagonizm /ˌãntaˈɡɔ̃ɲism̥/ (n)
対抗
  wzajemna wrogość, sprzeczność, przeciwstawność sił, zasad, osób

antarktyczny (adj)
南極の
  (geografia, geograficzny) związany z Antarktyką

antena /ãnˈtɛ̃na/ (n)
アンテナ, 空中線
  urządzenie służące do zamiany fal elektromagnetycznych na sygnał elektryczny i odwrotnie;

antologia /ˌãntɔˈlɔɟja/ (n)
アンソロジー
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wybór (całości lub fragmentów) utworów literackich powiązanych wspólną cechą, np. ten sam autor, gatunek, krąg kulturowy;

antonim /ãnˈtɔ̃ɲĩm/ (n)
反対語, 対義語
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu przeciwnym do danego

antracyt /ãnˈtraʦ̑ɨt/ (n)
無煙炭
  (geologia, geologiczny) odmiana węgla kamiennego;

antropocen (n)
アンソロポシーン
  (neologizm) (geologia, geologiczny) epoka geologiczna zdominowana przez wpływ człowieka;

antropocentryzm (n)
人間中心主義
  (filozofia, filozoficzny) przekonanie, wedle którego człowiek to ośrodek świata, a wszystko w przyrodzie dzieje się ze względu na niego
  interpretacja świata wyłącznie z punktu widzenia doświadczenia człowieka

antropofobia /ˌãntrɔpɔˈfɔbʲja/ (n)
対人恐怖症
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (u ludzi i zwierząt) niechęć lub chorobliwy lęk przed ludźmi;

antropolog /ˌãntrɔˈpɔlɔk/ (n)
人類学者
  (antropologia, antropologiczny) (biologia, biologiczny) badacz rozwoju i zróżnicowania jednostek ludzkich, gatunku ludzkiego oraz ludzkich społeczności;

antropologia /ˌãntrɔpɔˈlɔɟja/ (n)
人類学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o człowieku;

antropologiczny /ˌãntrɔpɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
人類学的
  związany z antropologią, dotyczący antropologii

antropomorfizm /ˌãntrɔpɔ̃ˈmɔrfʲism̥/ (n)
擬人化
  nadawanie cech ludzkich innym (niebędącymi ludźmi) istotom i zjawiskom;

antybakteryjny /ˌãntɨbaktɛˈrɨjnɨ/ (adj)
抗菌性
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) chroniący przed bakteriami, zapobiegający namnażaniu się bakterii

antybiotyk /ˌãntɨˈbʲjɔtɨk/ (n)
抗生物質
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) naturalny lub sztuczny lek unieszkodliwiający drobnoustroje;

antychryst (n)
反キリスト
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) eschatologiczny przeciwnik Chrystusa;

antycyklon (n)
高気圧
  (meteorologia, meteorologiczny) wyż (atmosferyczny);

antyczny /ãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
古
  (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do starożytnej Grecji i Rzymu

antycząstka (n)
反粒子
  (fizyka, fizyczny) cząstka antymaterii;

antydepresant (n)
抗うつ剤
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwdziałający objawom depresji;

antyfeminizm (n)
反フェミニズム
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) stanowisko sprzeciwiające się ideom i ruchowi feministycznemu

antygen /ãnˈtɨɡɛ̃n/ (n)
抗原
  (medycyna, medyczny) substancja, której pojawienie się w organizmie powoduje jego reakcję odpornościową;

antygoryt (n)
葉蛇紋石
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy serpentynów;

antyk /ˈãntɨk/ (n)
古代
  (historia, historyczny, historycznie) świat starożytnej kultury grecko-łacińskiej;
骨董, 骨董品
  (potocznie, potoczny) przedmiot stary, zabytkowy

antyklerykalizm /ˌãntɨklɛrɨˈkalʲism̥/ (n)
反教権主義
  ideologia społeczno-polityczna przeciwstawiająca się klerykalizmowi, krytyczna wobec autorytetu lub władzy kleru i duchowieństwa w przestrzeni publicznej (poza miejscami kultu);

antykoncepcja /ˌãntɨkɔ̃nˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
避妊
  (medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) działania zapobiegające zapłodnieniu

antylopa /ˌãntɨˈlɔpa/ (n)
羚羊, れいよう
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) nienaukowa nazwa dla grupy kilkunastu zwierząt z rodziny wołowatych i widłorogich zamieszkujący sawanny i stepy

antymateria /ˌãntɨ̃maˈtɛrʲja/ (n)
反物質
  (fizyka, fizyczny) materia, która składa się z antycząstek, a w kontakcie ze zwykłą materią ulega anihilacji;

antymon /ãnˈtɨ̃mɔ̃n/ (n)
アンチモン, アンチモニー
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sb i liczbie atomowej 51;

antymonit (n)
輝安鉱
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z grupy siarczków, siarczek antymonu;

antynatalizm (n)
反出生主義
  (filozofia, filozoficzny) stanowisko przypisujące negatywną wartość rodzeniu dzieci;

antypatia /ˌãntɨˈpatʲja/ (n)
厭悪感
  niechęć do kogoś

antyproton (n)
反陽子
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna będąca antycząstką protonu;

antysemityzm /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲitɨsm̥/ (n)
反ユダヤ主義
  nienawiść, uprzedzenie i wrogość wobec narodu żydowskiego, związana z nietolerancją i rasizmem;

antyteza (n)
アンチテーゼ
  twierdzenie sprzeczne do innego sądu; coś przeciwnego

antywojenny /ˌãntɨvɔˈjɛ̃nːɨ/ (adj)
反戦
  potępiający wojnę, skierowany przeciwko wojnie

anyż /ˈãnɨʃ/ (n)
アニス
  (botanika, botaniczny) Pimpinella anisum L., jednoroczna roślina zielna pochodząca z wschodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego;

aorta /aˈɔrta/ (n)
大動脈
  (anatomia, anatomiczny) główna i największa tętnica człowieka;

aoryst /aˈɔrɨst/ (n)
アオリスト
  (gramatyka) czas gramatyczny, mający różne znaczenia w zależności od języka, np. w językach indoeuropejskich to czas przeszły, w językach ałtajskich – teraźniejszo-przyszły;

aparat /aˈparat/ (n)
機構
  (anatomia, anatomiczny) grupa narządów organizmów żywych spełniających określone zadania
  (medycyna, medyczny) przyrząd do korekcji wad
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie o określonej funkcjonalności, np. telefoniczny, fotograficzny

aparat fotograficzny /aˈparat ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (n)
カメラ
  (fotografia) urządzenie służące do robienia fotografii;

aparat słuchowy (n)
補聴器
  przeznaczone dla osób niedosłyszących douszne urządzenie wzmacniające głośność dźwięków;

aparatczyk (n)
アパラチク
  (pejoratywnie, pejoratywny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek aparatu partyjnego, urzędnik partyjny na kierowniczym stanowisku, zwłaszcza w partii komunistycznej

apartheid /aˈpartxajt/ /aˈpartxɛjt/ (n)
アパルトヘイト
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka oddzielnego życia ludzi różnych ras połączona z ograniczeniem praw i dyskryminacją ludności niebiałej, czasem potwierdzona w prawie państwowym

apatyczny /ˌapaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
無感動
  obojętny na otoczenie; niewrażliwy na to, co się wokół dzieje

apatyt /aˈpatɨt/ (n)
燐灰石
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów;

aperitif /ˌapɛrʲiˈtʲif/ /ˌapɛˈrʲitʲif/ (n)
アペリティフ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój alkoholowy podawany przed posiłkiem dla pobudzenia apetytu

apetyczny /ˌapɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
甘い
  zachęcający do jedzenia

apetyt /aˈpɛtɨt/ (n)
欲望
  (przenośnie, przenośnia) pragnienie, chęć na coś
食欲
  chęć jedzenia, łaknienie;

aphelium (n)
遠日点
  (astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najdalej od Słońca;

aplet (n)
アプレット
  (informatyka, informatyczny) niewielki program webowy działający po stronie klienta;

aplikować /ˌaplʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
申し込む
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) podawać lub zalecać podawanie, stosowanie leku lub kosmetyku
  (przenośnie, przenośnia) przekazywać, stosować, narzucać coś

apogeum (n)
遠地点
  (astronomia, astronomiczny) punkt na orbicie eliptycznej ciała niebieskiego okrążającego Ziemię, znajdujący się najdalej od Ziemi
  moment szczytowy jakiegoś procesu, moment osiągnięcia wartości maksymalnej

apokalipsa /ˌapɔkaˈlʲipsa/ (n)
黙示
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) dzień ostateczny

apokopa /ˌapɔˈkɔpa/ (n)
語末音消失
  (fonetyka, fonetyczny) skrócenie wyrazu w procesie zaniku głosek na jego końcu lub przez celowe ich opuszczenie;

apokryf /aˈpɔkrɨf/ (n)
アポクリファ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga religijna, którą dany Kościół uważa za niezgodną ze swoją doktryną;

apoptoza /ˌapɔˈptɔza/ (n)
アポトーシス
  (biologia, biologiczny) zaprogramowana śmierć komórki żywego organizmu;

aporia /aˈpɔrʲja/ (n)
アポリア
  (filozofia, filozoficzny) trudność w rozumowaniu logicznym, niemożliwa do przezwyciężenia lub rozwiązania, zawierająca sprzeczne albo przeciwstawne rozwiązania;

apostazja /ˌapɔˈstazʲja/ (n)
背教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) porzucenie jakiejś wiary religijnej;

apostille (n)
アポスティーユ
  (oficjalnie) (urzędowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) klauzula na dokumencie urzędowym sporządzonym w jednym państwie i umożliwiająca posługiwanie się nim legalnie we wszystkich innych państwach będących aktualnie stroną konwencji haskiej z 1961 r. (tj. konwencji o zniesieniu wymogu legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych)

apostoł /aˈpɔstɔw/ (n)
使徒
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z dwunastu najbliższych uczniów Jezusa Chrystusa powołanych przez niego w celu głoszenia jego nauk;
ハイイロツチスドリ 灰色土巣鳥
  (ornitologia, ornitologiczny) Struthidea cinerea, żyjący w Australii szarobrązowawy ptak z długim ogonem należący do rodziny skałowronów (Corcoracidae)

apostrof /aˈpɔstrɔf/ (n)
アポストロフィ
  znak podobny do przecinka stawiany w górnym indeksie;

apoteoza /ˌapɔtɛˈɔza/ (n)
神格化
  wyidealizowanie, wybielenie, przypisywanie, nadawanie istocie bądź rzeczy przymiotów ją idealizujących; przedstawienie jakiejś idei, postaci, wydarzenia w sposób skrajnie subiektywny niepoświęcający żadnej uwagi jakimkolwiek wadom, postrzegający jedynie zalety;

appeasement (n)
宥和政策
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka ustępstw wobec żądań agresywnego państwa, mająca na celu złagodzenie jego postawy, osiągnięcie ugody i utrzymanie pokoju;

aprobata /ˌaprɔˈbata/ (n)
承認
  uznanie czegoś za dobre, słuszne, właściwe; akceptacja, zgoda, pochwała

apteczka /apˈtɛʧ̑ka/ (n)
救急箱
  (medycyna, medyczny) torba, skrzynka lub szafka z podręcznymi opatrunkami i lekarstwami;

apteczka pierwszej pomocy /apˈtɛʧ̑ka ˈpʲjɛrfʃɛj pɔ̃ˈmɔʦ̑ɨ/ (n)
救急箱
  pojemnik służący do przechowywania materiałów i środków przeznaczonych do udzielania pierwszej pomocy

apteka /apˈtɛka/ (n)
薬屋, 薬局
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) miejsce, w którym sprzedaje się i przechowuje leki;

aptekarz /apˈtɛkaʃ/ (n)
薬剤師
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) osoba pracująca w aptece lub jej właściciel;

ara /ˈara/ (n)
コンゴウインコ
  (ornitologia, ornitologiczny) duża, kolorowa papuga z rodzaju ara (1.1);
金剛鸚哥
  (ornitologia, ornitologiczny) nazwa niektórych papug z podrodziny papug neotropikalnych;

ara modra /ˈara ˈmɔdra/ (n)
アオコンゴウインコ
  (ornitologia, ornitologiczny) Cyanopsitta spixii, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, jedyny przedstawiciel rodzaju Cyanopsitta;

arabeska /ˌaraˈbɛska/ (n)
アラベスク
  (sztuka) (architektura, architektoniczny) ozdobny ornament roślinny wywodzący się z kultury arabskiej;

arabizacja (n)
アラビア化
  narzucanie danemu ludowi lub przyswajanie przez dany lud arabskiej kultury, obyczajów i języka

arabski /aˈrapsʲci/ (adj)
アラビア語, アラビアの
  dotyczący Arabów i terenów, które zamieszkują

arabski /aˈrapsʲci/ (n)
アラビア語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Arabów, najpowszechniejszy język semicki będący językiem oficjalnym licznych krajów regionu bliskowschodniego i północnoafrykańskiego;

arachnofobia /ˌaraxnɔˈfɔbʲja/ (n)
蜘蛛恐怖症
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed pająkami;

aragonit /ˌaraˈɡɔ̃ɲit/ (n)
霰石
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady węglanów, polimorficzna odmiana węglanu wapnia;

aragoński /ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci/ (adj)
アラゴン語
  dotyczący Aragonii lub jej mieszkańców, związany z Aragonią, pochodzący z Aragonii

aragoński /ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci/ (n)
アラゴン語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język aragoński;

arak /ˈarak/ (n)
アラック
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) arabska (głównie libańska) wódka anyżowa;

aramejski /ˌarãˈmɛjsʲci/ (adj)
アラム語
  związany z Aramejczykami, z dawną Syrią

aramejski /ˌarãˈmɛjsʲci/ (n)
アラム語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy semickiej, używany na Bliskim Wschodzie od II tysiąclecia p.n.e. do czasów dzisiejszych;

arbitralny /ˌarbʲiˈtralnɨ/ (adj)
任意
  narzucający swoje zdanie, nielubiący sprzeciwu

arbitraż (n)
仲介
  sąd rozjemczy, polubowne rozstrzygnięcie danej kwestii przez arbitrów

arbuz /ˈarbus/ (n)
西瓜, すいか
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Citrullus Schrad., rodzaj roślin z rodziny dyniowatych;
水瓜, 西瓜
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc arbuza (1.1), wielka kula w zielonej, twardej skórce i z czerwonym, wodnistym miąższem o słodkim smaku

archaiczny /ˌarxaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ/ (adj)
初期, 古代
  będący typowym dla dawnych czasów

archaizm (n)
古語, アルカイズム
  (językoznawstwo, językoznawczy) forma językowa, która wyszła z użycia

archanioł /arˈxãɲɔw/ (n)
大天使
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy byt duchowy stojący w hierarchii niebiańskiej wyżej niż chór aniołów;

archeologia /ˌarxɛɔˈlɔɟja/ (n)
考古学
  nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie materialnych pozostałości działań ludzkich;

archetyp /arˈxɛtɨp/ (n)
元型
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pierwowzór postaci
  (psychologia, psychologiczny) pierwotne wyobrażenie i wzorzec zachowania;

archimandryta (n)
掌院
  (kościelny) przełożony klasztoru w katolickich Kościołach wschodnich
  w okresie wczesnego chrześcijaństwa: opiekun klasztorów na terenie danej diecezji

archipelag /ˌarxʲiˈpɛlak/ (n)
列島, 群島
  (geografia, geograficzny) grupa wysp położonych blisko siebie;

architekt /arˈxʲitɛkt/ (n)
建築家
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) osoba zajmująca się projektowaniem budynków i obiektów infrastruktury w zakresie architektury

architektura /ˌarxʲitɛkˈtura/ (n)
建築, 建築学
  (architektura, architektoniczny) dziedzina techniki, a jednocześnie sztuki, która zajmuje się projektowaniem budynków i budowli;

archiwum /arˈxʲivũm/ (n)
文書の保管所, 書庫
  uporządkowany zbiór akt, dokumentów, nagrań dźwiękowych lub filmów mających znaczenie historyczne

arcybiskup /ˌarʦ̑ɨˈbʲiskup/ (n)
大主教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł honorowy nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezji), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa („ad personam”);

arcykapłan (n)
住職
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) najwyższy urząd w świątyni jerozolimskiej, przełożony kapłanów i lewitów;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższy kapłan w bliskowschodnich kultach pogańskich;
  (teologia, teologiczny) w chrześcijaństwie tytuł jedynego pośrednika między Bogiem a ludźmi przysługujący Chrystusowi

arcyksiążę (n)
大公
  austriacki tytuł książęcy
  osoba nosząca tytuł arcyksięcia (1.1)

arena /aˈrɛ̃na/ (n)
アリーナ
  (przenośnie, przenośnia) miejsce jakichś wydarzeń, działań
  koliste miejsce otoczone widownią, na którym odbywają się różnego typu pokazy, np. cyrkowe

areszt domowy /ˈarɛʒd ːɔ̃ˈmɔvɨ/ (n)
軟禁
  zakaz opuszczania własnego mieszkania lub wskazanej kwatery;

aresztowanie /ˌarɛʃtɔˈvãɲɛ/ (n)
逮捕
  osadzenie kogoś w areszcie

aresztować /ˌarɛˈʃtɔvaʨ̑/ (v)
捕える
  pozbawić (pozbawiać) wolności osobę podejrzaną o popełnienie przestępstwa

argentyt (n)
輝銀鉱
  minerał z grupy siarczków, siarczek srebra Ag2S;

argon /ˈarɡɔ̃n/ (n)
アルゴン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ar i liczbie atomowej 18;

argument /arˈɡũmɛ̃nt/ (n)
引数
  (informatyka, informatyczny) parametr, wartość lub symbol podawany danej funkcji
  (matematyka, matematyczny) miara kąta skierowanego między osią rzeczywistą a wektorem reprezentującym liczbę zespoloną na płaszczyźnie zespolonej
  (matematyka, matematyczny) zmienna o wartościach z dziedziny funkcji, od której zależy wynik
  fakt lub okoliczność przytaczane celem potwierdzenia lub obalenia tezy;

aria /ˈarʲja/ (n)
アリア
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń wykonywana solo w czasie opery lub oratorium;

ariański /arʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
アリウス派の
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z naukami lub osobą Ariusza, arianami lub arianizmem

arka /ˈarka/ (n)
箱舟
  (przestarzałe, przestarzały) duża, drewniana łódź; w domyśle: arka Noego

arkada /arˈkada/ (n)
アーケード
  (architektura, architektoniczny) kompozycja składająca się z łuku opartego na kolumnach lub filarach;

arkebuz /arˈkɛbus/ (n)
火縄銃
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) długa, ręczna, odprzodowa broń palna z zamkiem kołowym, używana przez kawalerię i piechotę w XVI-XVII wieku; także jako broń myśliwska;

arkusz kalkulacyjny /ˈarkuʃ ˌkalkulaˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
スプレッドシート
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy przedstawiający dane, głównie liczbowe, w postaci zestawu dużych, dwuwymiarowych tabel, pozwalający na automatyczną obróbkę tych danych oraz na ich prezentację w różny sposób;

arlekin (n)
アルレッキーノ
  (sztuka) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) komediowy pajac, typ postaci z ludowej komedii włoskiej;

armator (n)
船主
  osoba fizyczna albo prawna eksploatująca statek

armia /ˈarmʲja/ (n)
軍隊, 陸軍, 軍
  określenie ogółu sił zbrojnych danego państwa;

arogancja /ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
傲慢
  pewność siebie połączona z lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się

arogancki /ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲci/ (adj)
傲慢
  (książkowy) będący oznaką arogancji
  (książkowy) taki, którego cechą jest arogancja

aromat /aˈrɔ̃mat/ (n)
アロマ
  zapach sprawiający przyjemność

aromaterapia /aˈrɔ̃matɛˈrapʲja/ (n)
アロマセラピー
  (medycyna, medyczny) leczenie substancjami zapachowymi poprzez inhalacje lub przez ich kontakt ze skórą (wcieranie, kąpiel);

aromatyczny /ˌarɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
芳香族の
  mający silny, miły zapach

arsen /ˈarsɛ̃n/ (n)
ヒ素, 砒素
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu As i liczbie atomowej 33;

arsenian /arˈsɛ̃ɲãn/ (n)
砒酸塩
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu arsenowego;

artefakt /arˈtɛfakt/ (n)
埋蔵物
  (antropologia, antropologiczny) przedmiot wykonany ludzką ręką;
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) struktura lub własność, która nie pojawiła się naturalnie w badanym zjawisku, ale jako rezultat oddziaływania zewnętrznego lub błędu pomiarowego;
  (informatyka, informatyczny) (fotografia) wada w oglądanym obrazie bądź słyszanym dźwięku będąca skutkami ubocznym zastosowania algorytmu kompresji;

artykulacja (n)
アーティキュレーション
  (fonetyka, fonetyczny) ruchy narządów mowy podczas wymawianie głoski i samo wymawianie głoski;

artykuł /arˈtɨkuw/ (n)
記事
  (handel, handlowy) rzecz, która jest przedmiotem handlu
  (językoznawstwo, językoznawczy) rodzajnik, przedimek
記事, 論文
  (publikatory) tekst publicystyczny, literacki lub naukowy zamieszczony w gazecie lub czasopiśmie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) część ustawy lub umowy stanowiąca zamkniętą całość

artyleria /ˌartɨˈlɛrʲja/ (n)
大砲
  (wojskowość, wojskowy) formacja wojskowa wyposażona w działa o dużym zasięgu, współcześnie także w niektóre rodzaje broni rakietowej; ; (zobacz) też artyleria w Encyklopedii staropolskiej

artysta /arˈtɨsta/ (n)
芸術家
  człowiek zajmujący się sztuką, tworzący ją

artystyczny /ˌartɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
芸術的
  związany z artyzmem, sztuką, twórczością artysty

arystokracja /ˌarɨstɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
特権階級
  najwyższy stan społeczny, do którego przynależy się (najczęściej) ze względu na urodzenie;

arystotelizm (n)
アリストテレス主義
  (filozofia, filozoficzny) doktryna filozoficzna Arystotelesa

arytmetyka /ˌarɨtˈmɛtɨka/ (n)
算数
  (matematyka, matematyczny) gałąź matematyki, zajmująca się własnościami liczb i związkami między liczbami;

arytmia /aˈrɨtmʲja/ (n)
不整脈
  (medycyna, medyczny) nieprawidłowy rytm pracy serca

as /a ɛs/ /as/ (n)
エース
  (termin karciany) najwyższa z kart w każdym z kolorów talii;
  osoba przodująca w danej dziedzinie, przeważnie związanej z jakąś służbą

asafetyda /ˌasafɛˈtɨda/ (n)
アサフェティダ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) indyjska substancja przyprawowa i lecznicza, gumożywica wydzielana z kłączy zapaliczki cuchnącej, Ferula assa-foetida L., zamiennik cebuli i czosnku;

asana /aˈsãna/ (n)
アーサナ
  postawa ciała w jodze;

asceza /asˈʦ̑ɛza/ (n)
禁欲主義
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postawa polegająca na wyrzeczeniu się radości życia w celu uzyskania zbawienia w niebie lub oświecenia duchowego

aseksualizm /ˌasɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
非性愛
  (seksuologia, seksuologiczny) określenie osób nieodczuwających pożądania seksualnego;

asfalt /ˈasfalt/ (n)
アスファルト
  (technologia, technika, techniczny) półpłynny lub stały materiał pochodzenia naturalnego;

aspartam /asˈpartãm/ (n)
アスパルテーム
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) syntetyczny, niskokaloryczny środek słodzący

aspekt /ˈaspɛkt/ (n)
アスペクト
  (gramatyka) cecha czasownika określająca jego dokonanie lub niedokonanie;
  punkt widzenia, kontekst, w którym dana kwestia jest rozpatrywana

aspiryna /ˌaspʲiˈrɨ̃na/ (n)
アスピリン
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) kwas acetylosalicylowy używany jako lek; pastylka lub płyn z tą substancją;

astat /ˈastat/ (n)
アスタチン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu At i liczbie atomowej 85;

astenosfera /ˌastɛ̃nɔˈsfɛra/ (n)
アセノスフェア
  (geologia, geologiczny) warstwa płaszcza ziemskiego;

asterysk /aˈstɛrɨsk/ (n)
アステリスク
  (poligrafia) znak pisarski w kształcie gwiazdki (*), najczęściej pięcio- lub sześcioramiennej, umieszczany w przybliżeniu pomiędzy średnią i górną linią pisma, stosowany m.in. jako znak umowny, symbol odsyłacza do przypisu, wieloznacznik ogólny, separator tekstu oraz jako element ozdobny;

asteryzm /aˈstɛrɨsm̥/ (n)
アステリズム
  (astronomia, astronomiczny) układ gwiazd tworzący na niebie pewien widoczny zbiór, niebędący gwiazdozbiorem;
  (mineralogia, mineralogiczny) efekt optyczny polegający na powstaniu promieni świetlnych na minerale wskutek jego specyficznych właściwości;
  znak „⁂”, stosowany w celu zwrócenia szczególnej uwagi na fragment tekstu;

astma /ˈastma/ (n)
喘息
  (medycyna, medyczny) stan, w którym dominującym objawem jest ostra duszność powiązana ze świszczącym oddechem;

astrofizyka (n)
宇宙物理学
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka o budowie, ewolucji, właściwościach chemicznych i fizycznych ciał niebieskich oraz materii rozproszonej w przestrzeni poza Ziemią;

astrolabium /ˌastrɔˈlabʲjũm/ (n)
アストロラーベ
  (astronomia, astronomiczny) (historia, historyczny, historycznie) narzędzie do mierzenia wysokości ciał niebieskich

astrolog /aˈstrɔlɔk/ (n)
占星術師
  człowiek zajmujący się astrologią, przepowiadający przyszłość z położenia ciał niebieskich

astrologia /ˌastrɔˈlɔɟja/ (n)
占星術
  (ezoteryka) wróżenie z położenia ciał niebieskich; paranauka zajmująca się badaniem związku między położeniem ciał niebieskich na niebie a wydarzeniami na Ziemi i losami człowieka;

astronauta /ˌastrɔ̃ˈnawta/ (n)
宇宙飛行士
  (astronomia, astronomiczny) (zawód, zawodowy, zawodowo) osoba zajmująca się lotami w kosmos i badaniem przestrzeni kosmicznej

astronom /aˈstrɔ̃nɔ̃m/ (n)
天文学者
  miłośnik i znawca astronomii
  specjalista w zakresie astronomii;

astronomia /ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
天文学
  nauka zajmująca się badaniem kosmosu;

astygmatyczny /ˌastɨɡmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
乱視
  związany z astygmatyzmem

astygmatyzm (n)
乱視
  (medycyna, medyczny) wada wzroku z widzeniem obrazu nieostrego i różnie zniekształconego;
非点収差, 乱視
  (optyka, optyczny) wada soczewek, w której promienie padające w dwóch płaszczyznach prostopadłych są ogniskowane w różnych punktach, co daje nieostry i zniekształcony obraz;

asymetryczny /ˌasɨ̃mɛˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
非対称的
  niebędący symetrycznym, niemający symetrii

asymilacja (n)
同化
  przystosowanie się do życia w obcej społeczności

asymptota /ˌasɨ̃mpˈtɔta/ (n)
漸近
  (matematyka, matematyczny) prosta, do której dąży dana krzywa lub wykres danej funkcji;

asyrologia (n)
アッシリア学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka badająca starożytną kulturę duchową i kulturę materialną ludów Mezopotamii;

asystent (n)
助手
  osoba pomagająca specjaliście przy wykonywanej przez niego pracy

atak /ˈatak/ (n)
攻撃
  (medycyna, medyczny) nieprzewidziane pojawienie się objawów chorobowych
  (wojskowość, wojskowy) działanie zaczepne przeciw wrogowi

atak serca /ˈatak ˈsɛrʦ̑a/ (n)
心筋梗塞
  (medycyna, medyczny) zawał serca (mięśnia sercowego);

atari (n)
当たり
  taktyczna sytuacja przymusu w grze w go, w której grupa kamieni ma tylko jeden oddech i może zostać zbita w następnym ruchu

atawizm /aˈtavʲism̥/ (n)
先祖返り
  występowanie cech pierwotnych, prymitywnych, spotykanych u dawnych przodków

ateista /ˌatɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
無神論者
  człowiek odrzucający wiarę w istnienie bogów

ateistyczny /ˌatɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
無神論の
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z ateizmem lub ateistami, zgodny z ateizmem

ateizm /aˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
無神論
  (filozofia, filozoficzny) pogląd w jednoznaczny sposób odrzucający wiarę w istnienie Boga lub bogów;

atlas /ˈatlas/ (n)
地図帳
  zbiór map, rycin, tabeli wydany w postaci książki lub albumu;

atmosfera /ˌatmɔˈsfɛra/ (n)
空気, 大気
  (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) powłoka gazowa otaczająca Ziemię lub inne ciało niebieskie;
  powietrze wypełniające jakieś pomieszczenie
大気, 雰囲気
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary ciśnienia
雰囲気, 大気
  (przenośnie, przenośnia) klimat psychiczny w jakimś środowisku, miejscu, otoczeniu itd.

atol /ˈatɔl/ (n)
環礁
  (geografia, geograficzny) typ płaskiej wyspy koralowej w kształcie pierścienia powstałej na skutek zapadnięcia się wulkanu otoczonego przez rafę koralową;

atom /ˈatɔ̃m/ (n)
原子, アトム
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) najmniejszy element materii, dla którego można jeszcze wyróżniać pierwiastki;

atomowy /ˌatɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
原子の
  charakterystyczny dla atomu, odnoszący się do atomu

atrakcyjność /ˌatrakˈʦ̑ɨjnɔɕʨ̑/ (n)
吸引力
  wzbudzanie zainteresowania wyglądem, stylem, ogółem właściwości

atrakcyjny /ˌatrakˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
魅力的
  o człowieku: przystojny (w odniesieniu do mężczyzny), ładny (o kobiecie)

atraktor (n)
アトラクター
  (matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) stan układu dynamicznego, do którego dąży ten układ w miarę upływu czasu;

atrament /aˈtrãmɛ̃nt/ (n)
インク
  roztwór wody i barwnika, zazwyczaj granatowego lub czarnego, używany do pisania lub drukowania;

atrium /ˈatrʲjũm/ (n)
アトリウム
  (anatomia, anatomiczny) przedsionek serca
  (architektura, architektoniczny) w dawnym domu rzymskim: główne pomieszczenie, z otwartym dachem i zbiornikiem w podłodze na deszczówkę

atropina (n)
アトロピン
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów tropanowych o sumarycznym wzorze C17H23NO3, stosowana jako lek rozkurczowy i środek rozszerzający źrenice;

atrybucja /ˌatrɨˈbuʦ̑ʲja/ (n)
帰属
  przypisywanie (czegoś komuś lub czemuś)

atrybut /aˈtrɨbut/ (n)
属性
  rzecz lub cecha typowa dla czegoś lub kogoś

attaché (n)
アタッシェ
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (dyplomacja) najniższy stopień członka personelu dyplomatycznego – urzędnik dyplomatyczny przydzielony do poselstwa jako specjalista w danej dziedzinie;

atto- /ˈatːɔ/
アト-
  pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary trylion (10-18) razy mniejsze od podstawowych;

atłas /ˈatwas/ (n)
サティン
  (włókiennictwo) gładka i delikatna tkanina, jednostronnie błyszcząca;

audio /ˈawdʲjɔ/ (adj)
オーディオ
  dźwiękowy
  zapisujący, odtwarzający, przetwarzający, wzmacniający lub przesyłający dźwięk

audycja /awˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
番組
  program radiowy;

audyt (n)
監査
  okresowa kontrola przedsiębiorstwa ukierunkowana na sprawdzenie dochodowości lub zgodności stosowanych procedur z założeniami;

audytorium /ˌawdɨˈtɔrʲjũm/ (n)
講堂
  sala wykładowa, odczytowa;

aukcja /ˈawkʦ̑ʲja/ (n)
競売, オークション
  sprzedaż przedmiotów, podczas której kupujący licytują cenę, aukcję wygrywa osoba, która przedstawiła najwyższą ofertę;

auksyna /awˈksɨ̃na/ (n)
オーキシン
  (botanika, botaniczny) hormon wzrostu wytwarzany w stożkach wzrostu;

aureola /ˌawrɛˈɔla/ (n)
後光
  obwódka, zazwyczaj złotego koloru, na obrazach i rzeźbach o tematyce religijnej, otaczająca głowy świętych
  świetlista obwódka wokół jakiegoś przedmiotu

australijski /ˌawstraˈlʲijsʲci/ (adj)
オーストラリア
  odnoszący się do państwa lub kontynentu Australia, kojarzony z Australią, jej cechami lub składnikami

australijski pies pasterski /ˌawstraˈlʲijsʲci ˈpʲjɛs paˈstɛrsʲci/ (n)
オーストラリアン・キャトル・ドッグ
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów należąca do grupy psów pasterskich i zaganiających;

australopitek (n)
アウストラロピテクス属
  (paleoantropologia, paleoantropologiczny) istota człowiekopodobna żyjąca ponad 3 mln lat temu;

austriacki /awstrʲˈjaʦ̑ʲci/ (adj)
オーストリア の, オーストリアの
  odnoszący się do Austrii lub Austriaków

austrofaszyzm (n)
オーストロファシズム
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) austriacka odmiana faszyzmu;

autekologia (n)
個生態学
  (ekologia, ekologiczny) dział ekologii, zajmujący się badaniem wzajemnego oddziaływania środowiska abiotycznego na poszczególne organizmy, i odwrotnie

autentyczny /ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
本物
  niebędący kopią, falsyfikatem ani przeróbką
  taki, który jest prawdziwy, zgodny z rzeczywistością

auto /ˈawtɔ/ (n)
自動車, 車
  (motoryzacja) pojazd mechaniczny, wyposażony w co najmniej 4 koła, poruszający się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;

autobiografia /ˌawtɔbʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
自伝
  własnoręcznie napisany swój życiorys;

autobus /awˈtɔbus/ (n)
バス
  (transport, transportowy) (motoryzacja) duży pojazd przeznaczony do przewozu osób w transporcie zbiorowym;

autoerotyzm (n)
オートエロティシズム
  (seksuologia, seksuologiczny) wzmożone zainteresowanie swoim ciałem, które prowadzi do masturbacji

autofellatio (n)
オートフェラチオ
  technika masturbacyjna polegająca na oralnym pobudzaniu przez mężczyznę swojego własnego prącia;

autograf /awˈtɔɡraf/ (n)
肉筆, 自署
  własnoręczny podpis

autokar /awˈtɔkar/ (n)
コーチ
  (motoryzacja) autobus przeznaczony do długich podróży

autokefalia /ˌawtɔkɛˈfalʲja/ (n)
独立正教会
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezależność krajowej prawosławnej organizacji kościelnej od zagranicznych władz duchownych;

autoklaw /awˈtɔklaf/ (n)
オートクレーブ
  (chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) hermetyczny, ogrzewany zbiornik służący do przeprowadzania różnych procesów chemicznych lub do wyjaławiania w podwyższonej temperaturze i przy zwiększonym ciśnieniu narzędzi chirurgicznych, środków spożywczych i farmaceutycznych;

autokracja /ˌawtɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
専制政治
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki lub wąskiej grupy, sprawowane poza kontrolą społeczną;

automatyzacja (n)
オートメーション
  wprowadzanie automatów, ułatwień technicznych poprawiających pracę

autonomia /ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
自主性
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) częściowa niezależność;

autonomiczny /ˌawtɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
自主的
  związany z autonomią; taki, który ma autonomię

autoportret /ˌawtɔˈpɔrtrɛt/ (n)
自画像
  portret artysty wykonany przez siebie samego;

autopsja /awˈtɔpsʲja/ (n)
検死
  sekcja zwłok;

autor /ˈawtɔr/ (n)
作家
  twórca, wynalazca, założyciel

autorytarny (adj)
権威主義的
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący autorytaryzmu

autorytaryzm (n)
権威主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów opartych na bezwzględnym posłuchu obywateli

autorytatywny /ˌawtɔrɨtaˈtɨvnɨ/ (adj)
強権的
  władczy, stanowczy

autorytet /ˌawtɔˈrɨtɛt/ (n)
権威
  człowiek mający uznanie i wpływ na innych ludzi
  wpływ osobisty, powaga, prestiż

autostopowicz /ˌawtɔstɔˈpɔvʲiʧ̑/ (n)
便乗者
  ktoś, kto podróżuje autostopem

autostrada /ˌawtɔˈstrada/ (n)
高速道路
  (motoryzacja) droga kołowa przystosowana do szybkiego ruchu samochodowego, charakteryzująca się bezkolizyjnymi skrzyżowaniami oraz podzielona na dwie jezdnie po co najmniej dwa pasy ruchu;

autotomia (n)
自切
  (zoologia, zoologiczny) zdolność niektórych zwierząt do odrzucenia części własnego ciała, a następnie jego regeneracji;

autotrof (n)
独立栄養生物
  (ekologia, ekologiczny) organizm samożywny

autunit (n)
燐灰ウラン石
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady minerałów uranylu, Ca[PO4][UO2]2 • 8 -12H2O;

autyzm /ˈawtɨsm̥/ (n)
自閉症
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie neuropsychiatryczne charakteryzujące się problemami w kontaktach międzyludzkich i brakiem relacji z rówieśnikami;

awangarda (n)
前衛
  grupa ludzi wytyczających nowe drogi rozwoju danej dziedziny
  (wojskowość, wojskowy) część wojska od przodu ubezpieczająca główne siły;

awans /ˈavãw̃s/ (n)
昇進, 進級
  powierzenie komuś lub objęcie wyższego stanowiska, nadanie lub otrzymanie wyższej godności

awansować (v)
運ぶ
  przenosić / przenieść na wyższe stanowisko czy stopień

awarski (n)
アヴァル語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język awarski, którym posługują się kaukascy Awarowie;

awatar /aˈvatar/ (n)
天降
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w hinduizmie: zstąpienie boga, bóstwa lub jego wcielenie (inkarnacja) w doczesnej formie; cielesna manifestacja boga

awestyjski (n)
アヴェスター語
  (językoznawstwo, językoznawczy) należący do rodziny języków indoeuropejskich język klasyczny używany w starożytnej Persji, w którym został zapisany zbiór prac Zaratustry (czyli Awesta);

awitaminoza /ˌavʲitãmʲĩˈnɔza/ (n)
ビタミン欠乏症
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy spowodowany niedoborem jednej lub więcej witamin;

awokado /ˌavɔˈkadɔ/ (n)
アボカド, 鰐梨
  (botanika, botaniczny) Persea L., rodzaj wiecznie zielonych drzew o skórzastych liściach, rosnące w strefie tropikalnej;
アボカド
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnozielony owoc awokado (1.2) o gruszkowatym kształcie, zielonkawożółtym miąższu, z dużą pestką
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju awokado (1.1)

azalia (n)
躑躅
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) ozdobny kwitnący krzew, hodowany w donicach, ogrodach i parkach, różanecznik

azbest /ˈazbɛst/ (n)
アスベスト
  (mineralogia, mineralogiczny) każdy minerał krzemianowy tworzący włókna;

azerbejdżański /ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãj̃sʲci/ (adj)
アゼルバイジャンの
  odnoszący się do państwa Azerbejdżan

azerski /aˈzɛrsʲci/ (adj)
アゼルバイジャン語
  odnoszący się do Azerów lub Azerbejdżanu

azjatycki /ˌazʲjaˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
アジア の, アジア
  dotyczący Azji, związany z Azją, pochodzący z Azji

azot /ˈazɔt/ (n)
窒素
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu N i liczbie atomowej 7;

azotek (n)
窒化物
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny azotu z metalem lub półmetalem;

azuryt /aˈzurɨt/ (n)
藍銅鉱
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał – zasadowy węglan miedzi;

azymut (n)
方位角
  kąt zawarty między północną częścią południka odniesienia a danym kierunkiem poziomym;

ałun /ˈawũn/ (n)
ミョウバン
  (chemia, chemiczny) stosowany w garbarstwie i medycynie, rozpuszczalny w wodzie, krystaliczny siarczan metalu

ałunit (n)
明ばん石
  (mineralogia, mineralogiczny) siarczan glinowo-potasowy KAl3 (SO4)2 (OH)6, stosowany do otrzymywania ałunu;

aż /aʃ/ (particle)
ほど
  …podkreślająca wielkość jakiejś cechy

babcia /ˈbapʲʨ̑a/ (n)
お婆さん, 御婆さん
  (potocznie, potoczny) stara kobieta
祖母, お祖母さん, 御祖母さん
  (zdrobniale) babka (matka ojca lub matki)

babie lato /ˈbabʲjɛ ˈlatɔ/ (n)
小春日和
  wczesnojesienne dni;

babka /ˈbapka/ (n)
オオバコ
  (botanika, botaniczny) Plantago, rodzaj roślin z rodziny babkowatych;

backdoor (n)
バックドア
  (informatyka, informatyczny) luka w zabezpieczeniach, swoista furtka utworzona umyślnie w celu późniejszego wykorzystania

bad trip (n)
バッド・トリップ
  nieprzyjemne doświadczenie narkotyczne wypełnione lękiem;

badanie /baˈdãɲɛ/ (n)
調査
  (medycyna, medyczny) sprawdzenie stanu zdrowia
  poszukiwanie rozwiązania problemu naukowego

badać /ˈbadaʨ̑/ (v)
研究 する
  przeprowadzać obserwację, analizę naukową czegoś (obiektu, pojęcia)
診察 する
  sprawdzać stan zdrowia pacjenta, poddawać pacjenta oględzinom lekarskim

badian właściwy /ˈbadʲjãn vwaɕˈʨ̑ivɨ/ (n)
トウシキミ
  (botanika, botaniczny) Illicium verum Hook. f., gatunek drzewa pochodzącego z południowo-wschodniej Azji i mającego znaczenie przede wszystkim jako przyprawa;

badminton /badˈmʲĩntɔ̃n/ (n)
バドミントン
  (sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu rakietkami plastikowej lotki na boisku przedzielonym rozpiętą na pewnej wysokości siatką;

bagaż /ˈbaɡaʃ/ (n)
荷物, 手荷物
  zapakowane przedmioty zabierane w podróż

bagażnik dachowy (n)
ルーフレール
  (motoryzacja) metalowa konstrukcja na dachu samochodu służąca do mocowania i transportu rzeczy

bagietka /baˈɟɛtka/ (n)
バゲット
  (spożywczy) długa, cienka bułka;

baglama /baɡˈlãma/ (n)
サズ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bezprogowy instrument strunowy pochodzący z Bliskiego Wschodu;

bagnet /ˈbaɡnɛt/ (n)
銃剣
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj noża zakładany na lufę karabinu umożliwiający użycie go do walki wręcz;

bajka /ˈbajka/ (n)
寓言
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki utwór literacki, zwykle wierszowany i żartobliwy, posługujący się alegorią i morałem;

bajka na dobranoc (n)
寝物語
  historyjka opowiadana lub czytana dziecku do snu

bajt /bajt/ (n)
バイト
  (informatyka, informatyczny) jednostka pamięci komputerowej równa 8 bitom;

bakarat /baˈkarat/ (n)
バカラ
  (termin karciany) hazardowa gra w karty;

bakcyl /ˈbakʦ̑ɨl/ (n)
バシラス
  (przestarzałe, przestarzały) zarazek

bakteria /bakˈtɛrʲja/ (n)
細菌, バクテリア
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) rodzaj mikroskopijnego organizmu jednokomórkowego;

bakteriemia /ˌbaktɛrʲˈjɛ̃mʲja/ (n)
菌血症
  (medycyna, medyczny) zakażenie krwi bakteriami, stwierdzone ich wyizolowaniem;

bakteriolog /ˌbaktɛrʲˈjɔlɔk/ (n)
細菌学者
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) mikrobiolog specjalizujący się w bakteriologii

bakteriologia /ˌbaktɛrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
細菌学
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) dziedzina mikrobiologii zajmująca się badaniem bakterii, ich budową, sposobem życia, właściwościami oraz ich znaczeniem dla człowieka, zwierząt i roślin;

baktrian /ˈbaktrʲjãn/ (n)
フタコブラクダ
  (zoologia, zoologiczny) Camelus ferus Przewalski, duży ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych występujący w stanie dzikim na stepach centralnej Azji;

bakłażan /bakˈwaʒãn/ (n)
ナス
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina jednoroczna z gatunku psianka podłużna Solanum melongena L., o jadalnych owocach;

bal /bal/ (n)
舞踏会
  uroczyste przyjęcie, na którym głównym elementem zabawy są tańce;

baldachim /balˈdaxʲĩm/ (n)
バルダキン
  osłona umocowana nad tronem, łożem lub rozpostarta na drążkach, wykonana z ozdobnej tkaniny

balejaż /baˈlɛjaʃ/ (n)
ハイライト
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) sposób farbowania włosów polegający na nakładaniu pędzelkiem na wybrane cieniutkie pasma farby o różnych odcieniach; także fryzura powstała w wyniku tego zabiegu

balet /ˈbalɛt/ (n)
バレエ, バレエー
  (choreografia, choreograficzny) rodzaj tanecznego widowiska teatralnego;

baletnica /ˌbalɛtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
バレリーナ
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (sztuka) kobieta, która tańczy w balecie

balistyczny /ˌbalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
弾道
  taki, który leci po krzywej balistycznej
  związany z balistyką, dotyczący balistyki

balistyka (n)
弾道学
  nauka badająca ruch pocisków;

balkon /ˈbalkɔ̃n/ (n)
バルコニー
  (architektura, architektoniczny) wystająca z budynku płyta ograniczona balustradą

ballada /balˈːada/ (n)
乗り心地
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierszowany utwór opisujący niezwykłe wydarzenia;

balneologia /ˌbalnɛɔˈlɔɟja/ (n)
温泉療法
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny uzdrowiskowej zajmująca się badaniem właściwości leczniczych wód podziemnych i borowin oraz ich zastosowaniem w lecznictwie;

balon /ˈbalɔ̃n/ (n)
風船, バルーン
  ozdobny przedmiot z gumy napełniany powietrzem;

bambus /ˈbãmbus/ (n)
竹
  (botanika, botaniczny) Bambusa Shreb., rodzaj wieloletnich roślin trawiastych o drewniejących łodygach, z rodziny wiechlinowatych;

banalny /bãˈnalnɨ/ (adj)
ありふれた
  zwyczajny, przeciętny, pozbawiony oryginalności

banan /ˈbãnãn/ (n)
バナナ
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny bananowatych;
  (spożywczy) owoc banana (1.1), podłużny, zazwyczaj żółty

bandana /bãnˈdãna/ (n)
バンダナ
  wzorzysta chustka noszona na szyi, twarzy lub na głowie;

bandaż /ˈbãndaʃ/ (n)
包帯
  (medycyna, medyczny) długi pas tkaniny lub dzianiny stosowany do owijania na ciele z różnych powodów, np. mocowania opatrunku, ochrony dłoni w boksie itp.;

bandoneon (n)
バンドネオン
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów;

bandura /bãnˈdura/ (n)
バンドゥーラ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ludowy instrument muzyczny przypominający lutnię z długą szyjką;

banjo /ˈbãn͇ʤ̑ɔ/ (n)
バンジョー
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj gitary z okrągłym pudłem rezonansowym i długim gryfem;

bank /bãŋk/ (n)
銀行
  (bankowość, bankowy) instytucja zajmująca się finansami, w szczególności udzielaniem kredytów, przechowywaniem oszczędności swoich klientów
  (bankowość, bankowy) (architektura, architektoniczny) budynek, w którym znajduje się siedziba banku (1.1)
  (medycyna, medyczny) miejsce przechowywania organów, tkanek, płynów ustrojowych itp. przeznaczonych do późniejszych zabiegów

bank spermy /ˈbãŋk ˈspɛrmɨ/ (n)
精子バンク
  (potocznie, potoczny) instytucja lub część placówki medycznej zajmująca się gromadzeniem spermy;

banknot /ˈbãŋknɔt/ (n)
紙幣
  (bankowość, bankowy) odcinek papieru z odpowiednim nadrukiem, emitowany przez bank, mający określoną wartość pieniężną (nabywczą);

bankomat /bãŋˈkɔ̃mat/ (n)
現金自動預け払い機
  urządzenie służące do wypłaty gotówki za pomocą karty płatniczej;

bankowość (n)
バンキング
  (bankowość, bankowy) działalność banków i instytucji pokrewnych, dziedzina gospodarki

bantu (n)
バントゥー
  (etnografia, etnograficzny) grupa plemion afrykańskich zaliczanych do rasy czarnej, zamieszkujących stepy w środkowej i południowej Afryce;

baobab /baˈɔbap/ (n)
バオバブ
  (botanika, botaniczny) ogromne, długowieczne drzewo liściaste o bardzo grubym pniu rosnące w Afryce;

baptyzm /ˈbaptɨsm̥/ (n)
バプテスト教会
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt wyznań chrześcijańskich należących do protestantyzmu;

bar /bar/ (n)
バリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ba i liczbie atomowej 56;
バール
  (fizyka, fizyczny) jedna z jednostek ciśnienia;
バー, バール
  (gastronomia) lokal gastronomiczny, w którym spożywa się ciepłe posiłki lub pije alkohole;
  (gastronomia) miejsce w lokalu, przy którym odbiera się lub konsumuje posiłki lub alkohol

barak /ˈbarak/ (n)
仮小屋
  prowizoryczny budynek

baran /ˈbarãn/ (n)
牡羊, 雄羊
  (zoologia, zoologiczny) samiec owcy
馬鹿
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) głupek, idiota

baranina /ˌbarãˈɲĩna/ (n)
羊肉
  (spożywczy) mięso otrzymywane z owcy lub barana;

barbarzyńca /ˌbarbaˈʒɨ̃j̃nʦ̑a/ (n)
夷人
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytności człowiek, który nie należy do kręgu kultury grecko-rzymskiej;
野蛮
  ktoś niecywilizowany, prymitywny

barbarzyński (adj)
惨い
  cechujący się prymitywizmem lub okrucieństwem

barbeta /barˈbɛta/ (n)
バーベット
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) nieruchoma opancerzona niska cylindryczna osłona działa na okręcie;

barbituran (n)
バルビツレート
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) związek organiczny o właściwościach nasennych i przeciwdrgawkowych

barchan /ˈbarxãn/ (n)
ファスチャン織り
  (włókiennictwo) rodzaj grubej tkaniny bawełnianej

bard /bart/ (n)
詩人
  u ludów celtyckich: średniowieczny poeta opiewający boje i bohaterów;
  (przenośnie, przenośnia) poeta, piewca, wieszcz

bardzo /ˈbarʣ̑ɔ/ (adv)
もっと, 最も, 最
  bardziej, najbardziej wyraz pomocniczy, stosowany do tworzenia form stopnia wyższego i najwyższego niektórych przymiotników i przysłówków
とても, 非常に, 大変, ずいぶん
  służący do podkreślenia cechy przymiotnika, przysłówka lub czasownika w wysokim stopniu, dużo

barion (n)
バリオン
  (fizyka, fizyczny) fermion o niezerowej liczbie barionowej;

bark /bark/ (n)
肩
  (anatomia, anatomiczny) część ciała w miejscu połączenia ręki lub (u zwierząt) kończyny przedniej z tułowiem;

barkentyna /ˌbarkɛ̃nˈtɨ̃na/ (n)
バーケンティン
  żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; pierwszy z nich ma omasztowanie rejowe, pozostałe maszty niosą ożaglowanie skośne;

barometr /baˈrɔ̃mɛtr̥/ (n)
気圧計
  (meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do mierzenia ciśnienia atmosferycznego;

baron /ˈbarɔ̃n/ (n)
男爵
  niski tytuł arystokratyczny;

baronet /baˈrɔ̃nɛt/ (n)
准男爵
  dziedziczny, szlachecki brytyjski tytuł honorowy;
  mężczyzna noszący tytuł baroneta (1.1)

barszcz /barʃʧ̑/ (n)
ボルシチ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zakwaszana zupa na wywarze z buraków;

barter /ˈbartɛr/ (n)
バーター
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) wymiana bezgotówkowa, czyli towar (bądź usługa) za towar;

barwienie /barˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
着色
  (rzeczownik odczasownikowy) od barwić

barwnik /ˈbarvʲɲik/ (n)
染料
  substancja służąca do barwienia innych rzeczy

barykada /ˌbarɨˈkada/ (n)
バリケード
  doraźna zapora zbudowana w poprzek ulicy podczas walk w mieście;

baryton /baˈrɨtɔ̃n/ (n)
バリトン
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) głos męski niższy od tenoru, wyższy od basu;

bas /bas/ (n)
ベース
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najniższy głos męski;
  (potocznie, potoczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara basowa
バス
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewak o takim głosie

baseball (n)
塁
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której najistotniejszym elementem rozgrywki jest odbicie piłki drewnianym kijem;

basen /ˈbasɛ̃n/ (n)
盆地
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) region wokół morza lub innego zbiornika wodnego
プール
  sztuczny zbiornik wody przeznaczony do pływania

baskijski /baˈsʲcijsʲci/ (adj)
バスク語
  związany z Baskami, dotyczący Basków

baskijski /baˈsʲcijsʲci/ (n)
バスク語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Basków;

basset /ˈbasːɛt/ (n)
バセットハウンド
  (kynologia, kynologiczny) masywny pies myśliwski o zwisających uszach;

bastion /ˈbastʲjɔ̃n/ (n)
堡塁
  (wojskowość, wojskowy) stosowany od XVI wieku element fortyfikacji w postaci pięciokątnej budowli ziemnej o wzmocnionych, murowanych ścianach; stanowisko artylerii flankującej dostęp do umocnień;

baszkirski (adj)
バシキール語
  związany z Baszkirami

baszkirski (n)
バシキール語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język baszkirski;

bat /bat/ (n)
バーツ
  (jednostka monetarna) waluta Tajlandii;

batalion /baˈtalʲjɔ̃n/ (n)
大隊
  (wojskowość, wojskowy) mniejsza od pułku jednostka organizacyjna wojska;

batat (n)
サツマイモ
  (botanika, botaniczny) Ipomoea batatas, bylina z rodziny powojowatych pochodząca z Ameryki Południowej i Środkowej;

bateria /baˈtɛrʲja/ (n)
バッテリー
  (elektryczność) zespół elementów połączonych w jeden układ będący źródłem energii

batik /ˈbatʲik/ (n)
バティック
  (włókiennictwo) technika barwienia tkaniny polegająca na zanurzeniu jej w barwniku po uprzednim pokryciu woskiem (czasem zawiązaniu sznurkiem) miejsc, które mają pozostać niezabarwione;

batuta /baˈtuta/ (n)
指揮棒
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pałeczka dyrygenta służąca do wyznaczania taktu;

batyskaf /baˈtɨskaf/ (n)
バチスカーフ
  statek podwodny do badań na dużych głębokościach;

bawełna /baˈvɛwna/ (n)
木綿
  (botanika, botaniczny) roślina uprawiana w Azji, Afryce, obu Amerykach i w Europie, z której wykonuje się materiał o tej samej nazwie;
綿, コットン
  (włókiennictwo) rodzaj materiału (tkaniny, dzianiny) otrzymanego z bawełny (1.1-2), używanego do produkcji ubrań
コットン, 木綿
  (włókiennictwo) włókno otrzymane z bawełny (1.1);

baza /ˈbaza/ (n)
基地
  (matematyka, matematyczny) rodzina zbiorów otwartych w przestrzeni topologicznej, pozwalająca przez sumowanie otrzymać każdy inny zbiór otwarty;
  (wojskowość, wojskowy) główny obiekt wojskowy, z którego prowadzone są działania
  podstawa, fundament, ogół elementów istotnych dla powstania i funkcjonowania lub zrozumienia

baza danych (n)
データベース
  (informatyka, informatyczny) zorganizowany zbiór informacji gromadzony, przetwarzany i przechowywany w danym programie komputerowym

bazalt /ˈbazalt/ (n)
玄武岩
  (geologia, geologiczny) magmowa skała wylewna, o przeważnie czarnej barwie;

bazooka /baˈzuka/ (n)
バズーカ
  (potocznie, potoczny) (wojskowość, wojskowy) granatnik przeciwpancerny
  (wojskowość, wojskowy) amerykańska ręczna wyrzutnia niekierowanych przeciwpancernych pocisków rakietowych;

bazylia /baˈzɨlʲja/ (n)
バジル, バジリコ
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju bazylia (1.1);

bazylia azjatycka (n)
カミメボウキ
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku bazylii azjatyckich (1.1), pochodząca z tropikalnej Azji (Półwysep Indyjski, Malezja), będąca jedną z najważniejszych roślin w symbolice hinduistycznej

bazylika /baˈzɨlʲika/ (n)
バシリカ
  (architektura, architektoniczny) typ kościoła wielonawowego, z nawą główną wyższą od naw bocznych, posiadającą okna ponad dachami naw bocznych (w odróżnieniu od kościoła halowego);
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: hala sądowa i targowa na forum
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościół, któremu nadano taki tytuł
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł nadawany przez papieża niektórym kościołom
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: duża sala w pałacu

bazyliszek (n)
バシリスク
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj jaszczurek;
  (mitologia, mitologiczny) stwór występujący w legendach, przedstawiany jako kogut o żabich oczach i ogonie żmii, zabijający wzrokiem i oddechem

bazylozaur (n)
バシロサウルス
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Basilosaurus, rodzaj prawalenia żyjącego w eocenie;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju bazylozaur (1.1)

bać się /ˈbaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
恐れる
  martwić się, niepokoić się
  odczuwać strach, bojaźń, lęk przed czymś lub przed kimś

bałałajka /ˌbawaˈwajka/ (n)
バラライカ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rosyjski i ukraiński ludowy instrument strunowy z trójkątnym pudłem rezonansowym;

bałkanizacja (n)
バルカニゼーション
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces rozpadania się państw, w wyniku którego powstają nowe państwa, często wrogo wobec siebie nastawione

bałtycki /bawˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
バルト
  odnoszący się do Bałtyku, związany z Bałtykiem

bałwan /ˈbawvãn/ (n)
雪だるま
  figura człowieka ulepiona ze śniegu;

bańka mydlana /ˈbãɲka mɨˈdlãna/ (n)
シャボン玉
  pęcherzyk powietrza otoczony cienką błoną mydła rozpuszczonego w wodzie;
  (przenośnie, przenośnia) coś ulotnego, nietrwałego, złudnego

bażant /ˈbaʒãnt/ (n)
キジ, 雉
  (ornitologia, ornitologiczny) (łowiectwo, łowiecki) Phasianus colchicus, gatunek ptaka żyjącego na polach;

beatyfikacja /ˌbɛatɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
列福
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie przez Kościół katolicki lub Cerkiew zmarłej osoby za błogosławioną i zezwolenie na jej lokalny kult;

beczeć /ˈbɛʧ̑ɛʨ̑/ (v)
（羊が）鳴く
  o owcy lub kozie: wydawać charakterystyczny przeciągły głos

beczka /ˈbɛʧ̑ka/ (n)
樽
  cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami, współcześnie również z innych materiałów;

bednarz /ˈbɛdnaʃ/ (n)
桶屋
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący i naprawiający drewniane naczynia z klepek, trudniący się bednarstwem

befsztyk /ˈbɛfʃtɨk/ (n)
ステーキ, ビフテキ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gruby plaster mięsa wołowego, zwykle z polędwicy lub rostbefu, smażony lub grillowany

behawioryzm (n)
行動主義心理学
  (psychologia, psychologiczny) podejście do psychologii skupiające się na obserwowalnym zachowaniu, negujące poznawalność umysłu i przeważnie zakładające, że zachowanie jest określane przez środowisko;

bekerel (n)
ベクレル
  (fizyka, fizyczny) jednostka miary aktywności promieniotwórczej w układzie SI;

belgijski /bɛlʲˈɟijsʲci/ (adj)
ベルギー
  odnoszący się do Belgii lub Belgów

belka /ˈbɛlka/ (n)
梁
  (technologia, technika, techniczny) w wagach element łączący szalki i osadzony lub zawieszony punktowo
  (technologia, technika, techniczny) zwykle poziomy element konstrukcyjny przenoszący obciążenie

belona /bɛˈlɔ̃na/ (n)
ガーフィッシュ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Belone belone, gatunek ryby morskiej o długim ciele;

bemar (n)
湯煎
  podgrzewany szeroki pojemnik na żywność służący do utrzymywania temperatury potraw;

bemol /ˈbɛ̃mɔl/ (n)
フラット
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny obniżający nutę o półton;

benedyktyn /ˌbɛ̃nɛˈdɨktɨ̃n/ (n)
ベネディクト会
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu założonego przez świętego Benedykta z Nursji

bentos (n)
ベントス
  zespół organizmów zasiedlających dno zbiorników wodnych, penetrujących osady denne lub żyjących na ich powierzchni

benzen /ˈbɛ̃w̃zɛ̃n/ (n)
ベンゼン
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy arenów, najprostszy obojętny węglowodór aromatyczny;

benzoesan sodu (n)
安息香酸ナトリウム
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny stosowany jako konserwant żywności;

benzofuran /ˌbɛ̃w̃zɔˈfurãn/ (n)
ベンゾフラン
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny; bezbarwna, oleista ciecz używana do produkcji żywic kumaronowych;

benzyna /bɛ̃w̃ˈzɨ̃na/ (n)
ガソリン
  paliwo stosowane do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy;

berdysz /ˈbɛrdɨʃ/ (n)
バルディッシュ
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) rodzaj broni drzewcowej, ciężki, szeroki topór o silnie zakrzywionym ostrzu i długim drzewcu;

berek (n)
鬼ごっこ
  dziecięca gra ruchowa, w której jedna osoba musi dogonić i dotknąć dowolną z pozostałych osób

beret /ˈbɛrɛt/ (n)
ベレー帽
  (krawiectwo) płaskie, okrągłe nakrycie głowy, bez daszka, wykonane zazwyczaj z pilśni lub wełny;

beri-beri (n)
脚気
  (medycyna, medyczny) awitaminoza, choroba wywoływana ostrym niedoborem witaminy B1;

berkel /ˈbɛrkɛl/ (n)
バークリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97;

bersalier (n)
ベルサリエーレ
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz włoskiej lekkiej piechoty zmechanizowanej;

beryl /ˈbɛrɨl/ (n)
ベリリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4;

berło /ˈbɛrwɔ/ (n)
王笏, 笏
  ozdobna pałka będąca insygnium królewskim;

bestia /ˈbɛstʲja/ (n)
けだもの
  dzikie, drapieżne zwierzę

bestseller /bɛˈstsɛlɛr/ (n)
ベストセラー
  dobrze sprzedająca się książka, utwór muzyczny (płyta), filmowy czy inny

beszamel /bɛˈʃãmɛl/ (n)
ベシャメルソース
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty sos przyrządzany z masła, mąki, jajek i mleka lub śmietany;

beta-karoten /ˌbɛta‿kaˈrɔtɛ̃n/ (n)
βカロテン
  (biochemia, biochemiczny) prowitamina witaminy A, barwnik roślinny nadający niektórym owocom i warzywom pomarańczowy kolor;

beton /ˈbɛtɔ̃n/ (n)
コンクリート
  (budownictwo) materiał budowlany, powstały ze zmieszania piasku, żwiru lub innego kruszywa z roztworem materiałów wiążących;

betonowy /ˌbɛtɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
コンクリートの
  wykonany z betonu

bez /bɛs/ (n)
接骨木
  (botanika, botaniczny) roślina krzewiasta z rodzaju Sambucus;

bez grosza przy duszy (adj)
一文無し
  (potocznie, potoczny) bez pieniędzy, bez środków do życia

bez- /bɛs/ /bɛz/ (prefix)
ない
  …służący do tworzenia złożeń oznaczających brak czegoś

beza /ˈbɛza/ (n)
メレンゲ
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto lub ciastko z białka ubitego z cukrem;

bezbarwny /bɛzˈbarvnɨ/ (adj)
無色
  pozbawiony barwy, mający kolor nieokreślony

bezbolesny (adj)
無痛
  niepowodujący, niesprawiający bólu

bezbłędność /bɛzˈbwɛ̃ndnɔɕʨ̑/ (n)
万全
  brak błędów, cecha tego, co jest pozbawione błędów

bezcenny /bɛsˈʦ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
プライスレス
  mający ogromną wartość

bezchmurny /bɛsˈxmurnɨ/ (adj)
晴れ
  charakteryzujący się brakiem chmur

bezczelny /bɛʃˈʧ̑ɛlnɨ/ (adj)
厚かましい
  cechujący się bezczelnością, zbytnią pewnością siebie, zuchwałością

bezdomność /bɛzˈdɔ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
ホームレス
  (socjologia, socjologiczny) problem społeczny, charakteryzujący się brakiem miejsca zamieszkania;

bezdomny /bɛzˈdɔ̃mnɨ/ (adj)
ホームレス
  taki, który nie ma domu

bezduszny /bɛzˈduʃnɨ/ (adj)
平気
  mający nieczuły i bezwzględny stosunek do otoczenia lub wyrażający taki stosunek

bezdźwięczny (adj)
無声
  (językoznawstwo, językoznawczy) o spółgłoskach: taka, przy wymawianiu której nie drżą więzadła głosowe
清
  nie wydający dźwięku (głosu)

bezimienny /ˌbɛzʲĩˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
名無し
  nie mający imienia czy nazwy

bezinteresowny /ˌbɛzʲĩntɛrɛˈsɔvnɨ/ (adj)
利他的
  taki, który nie oczekuje korzyści ze swoich szlachetnych działań, czynów, dobrych uczynków

bezkarność (n)
刑事免責
  uchodzenie przewinień bez kary, brak obaw przed ukaraniem

bezkrwawy (adj)
無血
  taki, który obywa się bez rozlewu krwi

bezkręgowiec (n)
無脊椎動物
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę nie mające szkieletu;

bezkręgowy (adj)
無脊椎
  (zoologia, zoologiczny) nieposiadający szkieletu

beznadzieja /ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇ja/ (n)
失望
  stan desperacji, utraty nadziei, rozpacz

beznadziejny /ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jnɨ/ (adj)
絶望的な
  pozbawiony wszelkiej nadziei

bezokolicznik /ˌbɛzɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
不定詞
  (gramatyka) forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu;

bezołowiowy (adj)
無鉛
  niezawierający ołowiu

bezpieczeństwo /ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
安全
  stan braku zagrożenia, obawy, powodów do strachu; bycie bezpiecznym

bezpiecznik /bɛsˈpʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
電力ヒューズ
  podzespół chroniący przed nieprawidłowym działaniem urządzenia lub sieci (np. elektrycznej, gazowej);

bezpieczny /bɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
安全
  taki, który nie jest zagrożony, któremu nic nie grozi

bezpośredni /ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲi/ (adj)
直接
  taki, który nie ma pośredników ani ogniw pośrednich; taki, który trafia do kogoś lub czegoś wprost

bezpośredniość /ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲɔ̇ɕʨ̑/ (n)
直接
  cecha tego, kto jest bezpośredni

bezprecedensowy (adj)
前例
  (książkowy) bez precedensu

bezprzewodowy (adj)
無線
  (technologia, technika, techniczny) taki, który obywa się bez przewodów elektrycznych

bezpłodny (adj)
不妊
  (biologia, biologiczny) taki, który nie może rozmnażać się

bezrobocie /ˌbɛzrɔˈbɔʨ̑ɛ/ (n)
失業
  (ekonomia, ekonomiczny) stan, w którym część osób zdolnych do pracy i chcących ją podjąć nie może jej znaleźć;

bezrobotny /ˌbɛzrɔˈbɔtnɨ/ (n)
失業者
  osoba bez pracy

bezsenność /bɛsˈːɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
不眠症
  (fizjologia, fizjologiczny) niemożność zaśnięcia;

bezsenny /bɛsˈːɛ̃nːɨ/ (adj)
寝不足
  spędzony bez spania

bezsensowny /ˌbɛsːɛ̃w̃ˈsɔvnɨ/ (adj)
無意味, 馬鹿げた
  taki, który jest pozbawiony sensu, uzasadnienia

bezsilny /bɛɕˈːilnɨ/ (adj)
弱い
  taki, który nie potrafi z czymś się zmagać

bezstronność (n)
中立, 公平
  cecha tego, co jest bezstronne, kto jest bezstronny

bezszeryfowy (adj)
サンセリフ
  (termin typograficzny) o krojach pisma: nie mający szeryfów, czyli ozdobnych zakończeń znaków

beztlenowy (adj)
嫌気性
  taki, który obywa się bez tlenu

beztroski /bɛsˈtrɔsʲci/ (adj)
気楽
  nie mający trosk, zmartwień
  świadczący o braku problemów, zmartwień

bezustannie (adv)
引っ切り無し
  bez przerwy, ciągle, nieprzerwanie

bezużyteczny /ˌbɛzuʒɨˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
無用
  taki, z którego nie ma żadnego użytku

bezwartościowy /ˌbɛzvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
無価値
  nieposiadający żadnej wartości

bezwarunkowo (adv)
絶対
  bez względu na cokolwiek, bez stawiania warunków

bezwstyd (n)
厚顔無恥
  nieskromność w postępowaniu

bezwzględny /bɛzˈvzɡlɛ̃ndnɨ/ (adj)
薄情
  okrutny, pozbawiony współczucia

bezzałogowy (adj)
無人
  (lotnictwo, lotniczy) (astronautyka, astronautyczny) taki, który nie ma załogi

bezzwłocznie /bɛzˈːvwɔʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
至急
  w sposób bezzwłoczny, natychmiast

bezzębny /bɛzˈːɛ̃mbnɨ/ (adj)
歯 の ない
  taki, który nie ma zębów; pozbawiony zębów

bezładny (adj)
無秩序
  pozbawiony ładu, porządku

bełkot /ˈbɛwkɔt/ (n)
珍紛漢紛
  (potocznie, potoczny) wypowiedź nie mająca sensu, z której nic konkretnego nie wynika; mowa trawa, pustosłowie

biatlon (n)
バイアスロン
  (sport, sportowy) zimowa dyscyplina sportu składająca się z biegu narciarskiego i strzelania;

biała herbata /ˈbʲjawa xɛrˈbata/ (n)
白茶
  herbata powstająca z młodych pączków i pochodząca z chińskich prowincji

biała magia /ˈbʲjawa ˈmaɟja/ (n)
白魔術
  (ezoteryka) magia niewykorzystująca sił zła, mająca na celu uzyskanie dobroczynnego skutku

białaczka /bʲjaˈwaʧ̑ka/ (n)
白血病, はっけつびょう
  (medycyna, medyczny) nadmierne wytwarzanie białych krwinek;

białas (n)
白んぼ
  (potocznie, potoczny) (slangowo) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek o białej skórze, człowiek białej rasy

białawy /bʲjaˈwavɨ/ (adj)
白っぽい
  mający kolor podobny do białego; niezupełnie biały, prawie biały, jasny

białko /ˈbʲjawkɔ/ (n)
蛋白, 蛋白質
  (biochemia, biochemiczny) wielocząsteczkowy związek organiczny zbudowany z aminokwasów;

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (adj)
ベラルーシの, ベラルーシ語
  dotyczący Białorusi lub Białorusinów, charakterystyczny dla Białorusi lub Białorusinów

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (n)
ベラルーシ語, ベラルーシの
  (językoznawstwo, językoznawczy) język wschodniosłowiański używany na Białorusi;

biały /ˈbʲjawɨ/ (adj)
白い, 白
  mający bardzo jasną barwę przeciwstawną do czarnego, taką jak czysty śnieg, mleko itp.

biblijny /bʲiˈblʲijnɨ/ (adj)
聖書の
  pochodzący z Biblii, związany z Biblią, charakterystyczny dla Biblii

bibliografia /ˌbʲiblʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
書誌学, 書誌
  wykaz odrębnych jednostek piśmienniczych, zestawiony z utworzonych według ustalonych zasad opisów bibliograficznych;

biblioteka /ˌbʲiblʲjɔˈtɛka/ (n)
図書館
  instytucja zajmująca się gromadzeniem i wypożyczaniem książek; budynek tej instytucji;
  (informatyka, informatyczny) zbiór programów, procedur, elementów graficznych itp., które mogą być używane w innych programach;

bibliotekarz /ˌbʲiblʲjɔˈtɛkaʃ/ (n)
図書館員
  pracownik biblioteki;

biblistyka (n)
聖書学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) szereg dyscyplin naukowych zajmujących się badaniem Biblii;

bibuła (n)
吸い取り紙
  rodzaj porowatego papieru o właściwościach chłonnych;

bicie w przelocie (n)
アンパッサン
  (szachy, pojęcie szachowe) specjalne posunięcie, w którym pion stojący obok bije innego piona bezpośrednio po wykonaniu ruchu o dwa pola z pozycji wyjściowej

bidet /ˈbʲidɛt/ (n)
ビデ
  urządzenie sanitarne służące do higieny intymnej;

biec /bʲjɛʦ̑/ (v)
走る
  szybko poruszać się na nogach w krokach, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi

bieda /ˈbʲjɛda/ (n)
貧困, 貧, 貧乏 貧しさ
  stan braku środków do życia

biedermeier /ˌbʲidɛrˈmajɛr/ (n)
ビーダーマイヤー
  (sztuka) prosty i funkcjonalny styl w architekturze i wyposażeniu wnętrz;

biedny /ˈbʲjɛdnɨ/ (adj)
貧しい 貧乏
  taki, któremu brakuje środków do życia

biedronka /bʲjɛˈdrɔ̃nka/ (n)
テントウムシ
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny Coccinellidae, biedronkowatych;

bieg /bʲjɛk/ (n)
区間
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa, w której chodzi o jak najszybsze dobiegnięcie do mety
  poruszanie się przez krótkie i szybkie podskoki

bieg płotkarski /ˈbʲjɛk pwɔtˈkarsʲci/ (n)
障害走
  (sport, sportowy) rodzaj biegów lekkoatletycznych, w którym zawodnicy pokonują równomiernie rozstawione płotki;

biegacz /ˈbʲjɛɡaʧ̑/ (n)
走者
  (sport, sportowy) osoba uprawiająca jedną z dyscyplin lekkoatletycznych – biegi

biegać /ˈbʲjɛɡaʨ̑/ (v)
走る
  przemieszczać się szybkimi krokami, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi, być w ruchu, uprawiać biegi

biegun /ˈbʲjɛɡũn/ (n)
極
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun elektryczny
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun magnetyczny
  jeden z dwóch punktów na powierzchni obracającego się ciała niebieskiego, przez które przechodzi jego oś obrotu
  miejsce z jakiegoś względu najdalsze lub posiadające najbardziej ekstremalne cechy;

biegun magnetyczny /ˈbʲjɛɡũn ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ/ (n)
磁極
  (fizyka, fizyczny) miejsce w materiale magnetycznym, w którym natężenie pola magnetycznego jest największe;
  (geografia, geograficzny) miejsce, w którym linie ziemskiego pola magnetycznego tworzą z powierzchnią Ziemi kąt prosty;

biegunka /bʲjɛˈɡũnka/ (n)
下痢
  (medycyna, medyczny) częste wypróżnianie stolcem o rzadkiej konsystencji;

biegus malutki (n)
ヨーロッパトウネン
  (ornitologia, ornitologiczny) Calidris minuta, gatunek niewielkiego ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych

biegus rdzawy /ˈbʲjɛɡus ˈrʣ̑avɨ/ (n)
コオバシギ
  (ornitologia, ornitologiczny) Calidris canutus, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

biegus zmienny /ˈbʲjɛɡuz ˈːmʲjɛ̃nːɨ/ (n)
ハマシギ
  (ornitologia, ornitologiczny) gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

biegły /ˈbʲjɛɡwɨ/ (adj)
上手
  mający dużą wiedzę lub umiejętności w danej dziedzinie

biel /bʲjɛl/ (n)
白, 白色
  biały kolor;

bielizna /bʲjɛˈlʲizna/ (n)
下着
  (krawiectwo) odzież spodnia, np. majtki, biustonosz, podkoszulka

biennale /bʲjɛ̃nˈːalɛ/ (n)
ビエンナーレ
  (książkowy) wydarzenie artystyczne (wystawa, festiwal) odbywające się co dwa lata lub trwające dwa lata

bierne palenie /ˈbʲjɛrnɛ paˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
受動喫煙
  zjawisko polegające na mimowolnym wdychaniu szkodliwych dla zdrowia substancji wydzielących się podczas palenia tytoniu (najczęściej papierosów);

biernik /ˈbʲjɛrʲɲik/ (n)
対格
  (gramatyka) czwarty przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? co?;

biernikowy /ˌbʲjɛrʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
対格の
  (gramatyka) dotyczący biernika

bierny /ˈbʲjɛrnɨ/ (adj)
受け身
  (chemia, chemiczny) niebiorący udziału w reakcjach
  (gramatyka) związany ze stroną bierną
  niewykazujący inicjatywy

bierzmowanie /ˌbʲjɛʒmɔˈvãɲɛ/ (n)
堅信
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim i Cerkwi prawosławnej sakrament potwierdzenia dojrzałości chrześcijańskiej;

bieżnik /ˈbʲjɛʒʲɲik/ (n)
タイヤ溝
  (motoryzacja) zewnętrzna, ochronna warstwa opony z wgłębieniami na powierzchni, które poprawiają jej przyczepność;

bigos /ˈbʲiɡɔs/ (n)
ビゴス
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z duszonej kapusty kiszonej z rozmaitymi dodatkami; ; (zobacz) też bigos w Encyklopedii staropolskiej

bijekcja (n)
全単射
  (matematyka, matematyczny) funkcja wzajemnie jednoznaczna;

bikini /bʲiˈcĩɲi/ (n)
ビキニ
  dwuczęściowy damski kostium plażowy;

bilard /ˈbʲilart/ (n)
ビリヤード
  (sport, sportowy) gra towarzyska i sportowa polegająca na odbijaniu drewnianych kul kijem na specjalnym stole;

bilbil (n)
鵯
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny bilbili (Pycnonotidae);

bilet /ˈbʲilɛt/ (n)
切符
  dokument zezwalający na przejazd pociągiem, autobusem, samolotem itp., albo na wstęp do kina lub teatru

biliard /ˈbʲilʲjart/ (n)
千兆
  (matematyka, matematyczny) liczba o wartości 1 000 000 000 000 000 = 1015;

bilion /ˈbʲilʲjɔ̃n/ (n)
兆
  liczba o wartości: 1 000 000 000 000 = 1012;

bilirubina /ˌbʲilʲiruˈbʲĩna/ (n)
ビリルビン
  (biochemia, biochemiczny) barwnik organiczny, końcowy produkt degradacji hemu;

bilokacja (n)
バイロケーション
  (ezoteryka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jednoczesne przebywanie w dwóch odległych od siebie miejscach;

bimber /ˈbʲĩmbɛr/ (n)
密造酒
  (spożywczy) mocny alkohol domowej roboty, zazwyczaj wytwarzany nielegalnie;

bingo /ˈbʲĩŋɡɔ/ (interjection)
ビンゴ
  okrzyk zwycięstwa, wyrażający zadowolenie z czegoś

bingo /ˈbʲĩŋɡɔ/ (n)
ビンゴ
  rodzaj gry hazardowej

bio- /bʲjɔ/
生-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z życiem, procesami życiowymi

biochemia /bʲjɔˈxɛ̃mʲja/ (n)
生化学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka na pograniczu chemii organicznej i biologii zajmująca się substancjami organicznymi o znaczeniu biologicznym;

biodro /ˈbʲjɔdrɔ/ (n)
腰
  (anatomia, anatomiczny) część ciała, którą stanowią: staw biodrowy, boczna część miednicy i górna zewnętrzna część uda

biofizyka (n)
生物物理学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina biologii badająca fizyczne podstawy procesów życiowych;

biogeografia /ˌbʲjɔɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
生物地理学
  nauka o rozmieszczeniu na Ziemi żywych organizmów;

biografia /bʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
伝記
  opis życia i działalności jakiejś osoby;

biolog /ˈbʲjɔlɔk/ (n)
生物学者
  specjalista w zakresie biologii

biologia /bʲjɔˈlɔɟja/ (n)
生物学, せいぶつがく
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka przyrodnicza o życiu, rozwoju i ewolucji osobniczej;

biologia molekularna (n)
分子生物学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii badający organizmy na poziomie molekularnym, określający związki między budową a funkcjami pełnionymi przez różne cząstki w komórkach

biologiczny /ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
実の
  związany z biologią, dotyczący biologii

biomasa /bʲjɔ̃ˈmasa/ (n)
バイオマス
  masa materii zawartej w organizmach żywych (zwykle podawana na metr kwadratowy lub sześcienny)
  materia zawarta w organizmach żywych;

bionika (n)
生体工学
  (biologia, biologiczny) (technologia, technika, techniczny) nauka badająca możliwości wykorzystania w technice (głównie w automatyce, elektronice i mechanice) wiedzy o budowie i funkcjonowaniu żywych organizmów;

biopaliwo (n)
バイオ燃料
  paliwo otrzymywane z biomasy;

bioróżnorodność /ˌbʲjɔruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑/ (n)
生物多様性
  zróżnicowanie życia na wszelkich poziomach jego organizacji;

biosfera (n)
生物圏
  (ekologia, ekologiczny) zespół wszystkich istniejących na Ziemi ekosystemów, największy i najbliższy samowystarczalności układ biologiczny zamieszkiwany przez organizmy żywe

biotyna /bʲjɔˈtɨ̃na/ (n)
ビオチン
  (biochemia, biochemiczny) witamina B7, organiczny związek chemiczny rozpuszczalny w wodzie, odpowiedzialny za metabolizm tłuszczów i węglowodorów;

biret /ˈbʲirɛt/ (n)
ビレッタ帽
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kanciaste nakrycie głowy duchownych

birmański /bʲirˈmãj̃sʲci/ (adj)
ビルマ語
  odnoszący się do państwa Mjanma (Birma), wywodzący się z Mjanmy (Birmy), dotyczący Mjanmańczyków (Birmańczyków)

birmański /bʲirˈmãj̃sʲci/ (n)
ビルマ語
  język urzędowy Mjanmy (Birmy);

biseksualizm /ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
両性愛
  (seksuologia, seksuologiczny) odczuwanie popędu płciowego do osobników obu płci;

biseksualny /ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
バイセクシュアル
  (seksuologia, seksuologiczny) odczuwający pociąg seksualny do osobników obu płci

biskup /ˈbʲiskup/ (n)
主教, 司教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kościołach chrześcijańskich duchowny wysokiego szczebla, ze święceniami biskupimi lub ordynowany na urząd biskupi, najczęściej kierujący diecezją;

bistro /ˈbʲistrɔ/ (n)
ビストロ
  (książkowy) (gastronomia) niewielka restauracja, winiarnia, bar z zakąskami i napojami alkoholowymi;

bit /bʲit/ (n)
ビット
  (informatyka, informatyczny) (matematyka, matematyczny) najmniejsza porcja informacji, liczba binarna, mogąca przyjąć wartości 0 lub 1

bita śmietana /ˈbʲita ɕmʲjɛˈtãna/ (n)
クリーム
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) śmietana o wysokiej zawartości tłuszczu napowietrzona poprzez ubijanie, będąca dodatkiem do deserów, dekoracją napojów lub samodzielnym deserem;

bitwa /ˈbʲitfa/ (n)
sentou
  (przenośnie, przenośnia) każda inna potyczka, również dla zabawy
戦い
  (wojskowość, wojskowy) bezpośrednie starcie zbrojne wojsk skonfliktowanych stron;

biurko /ˈbʲjurkɔ/ (n)
机
  mebel, który służy do wygodnego pisania i czytania

biuro /ˈbʲjurɔ/ (n)
事務所
  budynek lub pomieszczenie, w którym są wykonywane prace administracyjne, umysłowe, są zbierane i przetwarzane informacje;

biuro podróży /ˈbʲjurɔ pɔdˈruʒɨ/ (n)
旅行代理店
  instytucja organizująca wycieczki i pośrednicząca w sprzedaży biletów lotniczych, autobusowych itd.

biuro rzeczy znalezionych (n)
遺失物取扱所
  (turystyka, turystyczny) miejsce, w którym gromadzi się rzeczy znalezione, aby właściciele mogli je odzyskać

biurokrata (n)
官僚
  urzędnik ściśle przestrzegający i wymagający przestrzegania kwestii formalnych

biust /bʲjust/ (n)
乳房
  popiersie
  piersi kobiety

biustonosz /bʲjuˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
ブラジャー
  (krawiectwo) część garderoby podtrzymująca kobiece piersi;

biwa (n)
琵琶
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) czterostrunna japońska lutnia

biwak /ˈbʲivak/ (n)
ビバーク
  (turystyka, turystyczny) obozowanie pod gołym niebem w namiotach, najczęściej jedna z form obozów młodzieżowych

bizmut /ˈbʲizmut/ (n)
ビスマス
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bi i liczbie atomowej 83;

biznesowy (adj)
商売上の
  (handel, handlowy) dotyczący biznesu

bizon /ˈbʲizɔ̃n/ (n)
アメリカ野牛
  (zoologia, zoologiczny) największy stadny ssak Ameryki Północnej, zamieszkujący prerie i lasy;

bić /bʲiʨ̑/ (v)
叩く
  o dzwonie i zegarze wytwarzać głośne odgłosy pracy
  o sercu / pulsie normalna lub (częściej) wzmożona, czynność serca, odczuwalny puls
  o skrzydłach i rękach machać nimi
  uderzać w jakiś instrument perkusyjny
  w grach zabierać przeciwnikowi kartę, pionka, itp.
打つ
  uderzać kogoś, zadawać komuś ból

biżuteria /ˌbʲiʒuˈtɛrʲja/ (n)
玉
  przedmioty wyrabiane z metali szlachetnych i kamieni szlachetnych (lub ich imitacji) służące do ozdoby stroju, ciała;

blacha /ˈblaxa/ (n)
板金
  cienki, płaski kawałek metalu;

blacharz (n)
ブリキ屋
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wytwarzający lub naprawiający przedmioty z blachy

blady /ˈbladɨ/ (adj)
青白い
  o barwie skóry ludzkiej pozbawiony rumieńca, opalenizny, mający jasną karnację

blask /blask/ (n)
光
  światło odbite, poblask

blastula (n)
胞胚
  (biologia, biologiczny) wczesne stadium rozwojowe zarodka tkankowców w postaci pęcherzyka, którego ściana (blastoderma) jest zbudowana z jednej lub kilku warstw komórek otaczających jamę (blastocel) wypełnioną płynem

blaszka /ˈblaʃka/ (n)
襞
  (botanika, botaniczny) element owocnika grzyba budujący jeden z typów hymenoforu;

bliski /ˈblʲisʲci/ (adj)
近い
  taki, który jest w niewielkiej odległości
  bezpośrednio spokrewniony
  taki, który prawie osiągnął jakiś stan
  zbliżony do czegoś, podobny
  taki, który jest w niewielkiej odległości czasowej; który ma niedługo nastąpić

blisko /ˈblʲiskɔ/ (adv)
親しく
  w niewielkiej odległości

blizna /ˈblʲizna/ (n)
瘢痕, 傷跡
  (medycyna, medyczny) ślad po ranie;

bliźniak /ˈblʲiʑɲak/ (n)
双子
  każda z dwóch osób urodzonych w jednym porodzie

blog /blɔk/ (n)
ブログ
  (informatyka, informatyczny) dziennik (pamiętnik) dostępny w Internecie;

bloger /ˈblɔɡɛr/ (n)
ブロガー
  (informatyka, informatyczny) osoba prowadząca bloga

blogosfera (n)
ブロゴスフィア
  (publikatory) (społeczny) ogół blogów traktowanych jako przestrzeń społeczna i publicystyczna autorów oraz ich czytelników;

blok /blɔk/ (n)
連合
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związek państw, partii politycznych

blok mieszkalny /ˈblɔk mʲjɛˈʃkalnɨ/ (n)
マンション
  budynek mieszkalny, często wielopiętrowy i wieloklatkowy;

blokada /blɔˈkada/ (n)
道路封鎖
  (motoryzacja) akcja zablokowania drogi np. przez policję
封鎖
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system środków zmierzających do izolacji jakiegoś państwa, obiektu, miasta itp. w celu wymuszenia jakichś ustępstw lub kapitulacji
  utrudnienie dostępu do czegoś

blond /blɔ̃nt/ (adj)
金髪
  o włosach jasny, płowy

blondynka /blɔ̃nˈdɨ̃nka/ (n)
ブロンド
  kobieta o jasnym (blond) kolorze włosów na głowie

blues (n)
ブルース
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wokalno-instrumentalny styl muzyczny sięgający korzeniami ludowych pieśni czarnoskórych

blurb (n)
宣伝文
  streszczenie lub rekomendacja umieszczana na czwartej stronie okładki książki;

bluszcz /bluʃʧ̑/ (n)
蔦, ツタ
  (botanika, botaniczny) Hedera, roślina pnąca, którą można zobaczyć najczęściej na murach lub drzewach, której liście pozostają zielone w zimie;

bluza /ˈbluza/ (n)
スウェットシャツ
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) jednoczęściowe ubranie na tułów;

bluźnierstwo /bluʑˈɲɛrstfɔ/ (n)
不敬
  słowa uwłaczające czemuś, co jest uważane za święte

boa /ˈbɔa/ (n)
ボア
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny dusicieli;

bobslej /ˈbɔpslɛj/ (n)
ボブスレー
  sanki sportowe wyposażone w kierownicę i hamulec;

bobsleje /bɔpsˈlɛjɛ/ (n)
ボブスレー
  (sport, sportowy) zimowa dyscyplina sportowa polegająca na zjeżdżaniu bobslejami po sztucznym torze lodowym;

bocian /ˈbɔʨ̑ãn/ (n)
コウノトリ
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia duży ptak brodzący z rodziny bocianów;

bocian biały /ˈbɔʨ̑ãn ˈbʲjawɨ/ (n)
シュバシコウ
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku bocianów białych (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia ciconia Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący m.in. w Polsce;

bocian czarny /ˈbɔʨ̑ãn ˈʧ̑arnɨ/ (n)
ナベコウ
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia nigra Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący również w Polsce;

bod /bɔt/ (n)
ボー
  (informatyka, informatyczny) jednostka prędkości transmisji sygnału;

bodhisattwa (n)
菩薩
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek, który w buddyzmie mahajana dąży do stanu buddy, kieruje się altruistyczną motywacją przynoszenia pożytku innym;

bodo (n)
ボド語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy stanu Asam w Indiach;

body /ˈbɔdɨ/ (n)
ボディスーツ
  (odzieżownictwo) jednoczęściowy strój dziecięcy, bez rękawów i nogawek
  (odzieżownictwo) jednoczęściowy, obcisły strój kobiecy, zwykle bez rękawów i nogawek

bodziec /ˈbɔʥ̑ɛʦ̑/ (n)
刺激
  (medycyna, medyczny) czynnik wywołujący pobudzenie receptorów, pochodzący ze środowiska zewnętrznego lub ze środowiska wewnętrznego;
  (przenośnie, przenośnia) podnieta, zachęta

bogacz /ˈbɔɡaʧ̑/ (n)
財産家
  osoba bardzo bogata

bogaty /bɔˈɡatɨ/ (adj)
豊か, 金持ち
  posiadający duży majątek lub osiągający wysokie dochody

bogini /bɔˈɟĩɲi/ (n)
女神
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) bóstwo płci żeńskiej

bohater /bɔˈxatɛr/ (n)
英雄, 主人公
  człowiek, który wykazał się męstwem, odwagą, poświęceniem itp.

bohaterka /ˌbɔxaˈtɛrka/ (n)
ヒロイン
  forma żeńska od: bohater; główna postać wydarzenia
  forma żeńska od: bohater; kobieta odważna
  forma żeńska od: bohater; postać utworu

bohr /bɔxr̥/ (n)
ボーリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bh i liczbie atomowej 107;

bojkot /ˈbɔjkɔt/ (n)
ボイコット
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) zerwanie kontaktów (handlowych, ekonomicznych, stosunków dyplomatycznych, towarzyskich, zawodowych) w celu wywarcia nacisku;

bojkotować (v)
ボイコット
  zrywać stosunki z państwem, instytucją, organizacją lub osobą w celu wywarcia nacisku lub wyrażenia protestu

bojler /ˈbɔjlɛr/ (n)
ボイラー
  zbiornik do podgrzewania wody

bok /bɔk/ (n)
横, 横腹, 脇, 脇腹
  lewa lub prawa strona człowieka, zwierzęcia, przedmiotu

bokeh (n)
ボケ
  (fotografia) efekt wyodrębnienia fotografowanego obiektu poprzez rozmycie tła uzyskiwany dzięki ustawieniu małej głębi ostrości;

boks /bɔks/ (n)
ボクシング
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na biciu przeciwnika pięściami;

bokser /ˈbɔksɛr/ (n)
ボクサー
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów molosowatych w typie mastifa;

bokserki /bɔˈksɛrʲci/ (n)
ボクサーブリーフ
  męskie, luźne majtki z krótkimi nogawkami

boksyt (n)
ボーキサイト
  (geologia, geologiczny) ilasta skała osadowa składająca się głównie z wodorotlenków glinu, ruda aluminium;

bolesny /bɔˈlɛsnɨ/ (adj)
痛
  (medycyna, medyczny) taki, który sprawia ból fizyczny

boleć /ˈbɔlɛʨ̑/ (v)
痛む, 痛い
  (medycyna, medyczny) być źródłem bólu

boloński /bɔˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
ボローニャの
  wywodzący się z Bolonii, charakterystyczny dla Bolonii

bolszewik (n)
ボリシェヴィキ
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) początkowo: członek leninowskiej frakcji rosyjskiej partii socjaldemokratycznej; potem ogólniej: członek radzieckiej partii komunistycznej

bolszewizm (n)
ボリシェビズム
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna działania politycznego oraz przejmowania i sprawowania władzy stworzona przez Lenina na bazie marksizmu

bomba /ˈbɔ̃mba/ (n)
爆弾
  (wojskowość, wojskowy) ładunek wypełniony materiałem wybuchowym zrzucany z samolotu lub okrętu, zwykle z mechanicznym zapalnikiem;

bomba atomowa (n)
原子爆弾, 原爆
  (wojskowość, wojskowy) bomba czerpiąca swoją energię z reakcji rozszczepienia ciężkich jąder atomowych ((na przykład) uranu lub plutonu) na lżejsze pod wpływem bombardowania neutronami

bonapartyzm (n)
ボナパルティズム
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchistyczna ideologia inspirowana dokonaniami Napoleona I; (także, też) frakcja polityczna dążąca do wskrzeszenia we Francji cesarstwa pod rządami rodziny Napoleona Bonaparte;

bonsai /bɔ̃w̃ˈzaj/ (n)
盆栽
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) japońska sztuka uprawy ozdobnych drzew, polegający na ich skarlaniu i odpowiednim formowaniu;

bonus /ˈbɔ̃nus/ (n)
おまけ
  dodatek, premia

boom (n)
ブーム
  (ekonomia, ekonomiczny) szybki wzrost koniunktury gospodarczej

bor /bɔr/ (n)
ホウ素, 硼素
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu B i liczbie atomowej 5;

boraks /ˈbɔraks/ (n)
ホウ砂
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady boranów, jego głównym składnikiem jest uwodniony boran sodu;

borowodór (n)
ボラン
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny złożony z wodoru i boru;

borsuk /ˈbɔrsuk/ (n)
穴熊, アナグマ
  (zoologia, zoologiczny) Meles, rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny kunowatych;

borówka /bɔˈrufka/ (n)
ビルベリー
  (botanika, botaniczny) krzewinka z rodziny wrzosowatych;

borówka brusznica /bɔˈrufka bruʃʲˈɲiʦ̑a/ (n)
苔桃
  (botanika, botaniczny) Vaccinium vitis-idaea, roślina lecznicza z jadalnymi, lekko cierpkimi owocami w kolorze czerwonym;

boski /ˈbɔsʲci/ (adj)
天
  właściwy bogu/Bogu, bóstwu, związany z bogiem/Bogiem
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) piękny, wspaniały, cudowny

bot /bɔt/ (n)
ボット
  (informatyka, informatyczny) program wykonujący jakieś czynności za człowieka;

botanika /bɔˈtãɲika/ (n)
植物学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o roślinach;

botulizm /bɔˈtulʲism̥/ (n)
ボツリヌス中毒
  (medycyna, medyczny) zatrucie wywołane przez egzotoksynę wytwarzaną przez botulinę;

bouillabaisse (n)
ブイヤベース
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) prowansalska zupa rybna (lub gulasz);

bozon /ˈbɔzɔ̃n/ (n)
ボース粒子
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o całkowitym spinie;

bośniacki /bɔɕˈɲaʦ̑ʲci/ (adj)
ボスニア語
  związany z Bośnią lub Bośniakami

bożodrzew gruczołowaty (n)
ニワウルシ
  (botanika, botaniczny) Ailanthus altissima, gatunek rośliny z rodziny biegunecznikowatych, pochodzący z Chin, obecnie rozpowszechniony zarówno w Europie, jak i Ameryce Północnej;

brak /brak/ (n)
不足
  fakt nieistnienia czegoś

brak miesiączki /ˈbrak mʲjɛ̇ˈɕɔ̃n͇ʧ̑ʲci/ (n)
無月経
  (medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na zaniku miesiączki z powodów innych niż fizjologiczne;

brakować /braˈkɔvaʨ̑/ (v)
欠く
  być w zbyt małej ilości lub liczbie, nie wystarczać

brama /ˈbrãma/ (n)
鳥居
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charakterystyczna japońska budowla o symbolicznym, mistycznym znaczeniu;

bramka /ˈbrãmka/ (n)
ゴール
  (sport, sportowy) dwa słupki zakończone łączącą je poprzeczką;
  (sport, sportowy) punkt zdobyty poprzez umieszczenie piłki lub krążka w bramce (1.2)
ゲート
  (sport, sportowy) w narciarstwie i kajakarstwie dwa słupki między którymi należy przejechać
  (technologia, technika, techniczny) element realizujący funkcję logiczną;
門
  (zdrobniale) od: brama

bramkarz /ˈbrãmkaʃ/ (n)
ゴールキーパー, キーパー
  (sport, sportowy) sportowiec, którego głównym zadaniem podczas gry jest obrona bramki przed strzałem;

bransoletka /ˌbrãw̃sɔˈlɛtka/ /ˌbrãw̃zɔˈlɛtka/ (n)
ブレスレット
  ozdoba w formie opaski, noszona na nadgarstku lub (rzadziej) na nodze;

branża /ˈbrãw̃ʒa/ (n)
工業
  gałąź produkcji, handlu lub usług obejmująca jeden typ towaru lub działalności

brat /brat/ (n)
兄, 弟
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik, mnich
兄, 弟, お兄さん
  potomek płci męskiej (w stosunku do rodzeństwa); syn tego samego ojca; syn tej samej matki;

bratanek /braˈtãnɛk/ (n)
甥
  syn brata

bratanica /ˌbratãˈɲiʦ̑a/ (n)
姪
  córka brata

bratek /ˈbratɛk/ (n)
パンジー
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Viola wittrockiana, dwuletnia roślina ozdobna o aksamitnych, różnobarwnych kwiatach, będąca skrzyżowaniem dzikich gatunków fiołka;

braterstwo /braˈtɛrstfɔ/ (n)
友愛
  braterskie uczucia, jak m.in. zaufanie, szczerość, solidarność, poświęcenie
兄弟の間柄
  pokrewieństwo między synami jednych rodziców

bratnia dusza /ˈbratʲɲa ˈduʃa/ (idiom)
ソウルメイト
  osoba bliska pod jakimś względem

bratowa /braˈtɔva/ (n)
兄嫁
  żona brata

brawo /ˈbravɔ/ (interjection)
ブラボー
  … pokazujący entuzjastyczną aprobatę

brać /braʨ̑/ (v)
取る
  chwytać coś ręką, unosić coś

bretoński /brɛˈtɔ̃j̃sʲci/ (n)
ブルトン語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki, którym posługują się Bretończycy;

brew /brɛf/ (n)
眉, 眉毛
  (anatomia, anatomiczny) pasmo krótkich włosów nad oczodołem

brexit (n)
ブレグジット
  (historia, historyczny, historycznie) (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej

brezent /ˈbrɛzɛ̃nt/ (n)
タープ
  gruba, nieprzemakalna tkanina, używana do wyrobu namiotów, plandek, plecaków itp.;

brie (n)
ブリー
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) francuski ser pleśniowy wytwarzany z krowiego mleka, o delikatnej woni pleśni oraz dymu;

briefing /ˈbrʲifʲĩŋk/ (n)
ブリーフィング
  odprawa dla dziennikarzy, rodzaj konferencji prasowej, zwykle na jeden temat

broda /ˈbrɔda/ (n)
髭, 鬚
  zarost na brodzie (1.1)

brodaty /brɔˈdatɨ/ (adj)
ひげがあります
  mający zarost na dolnej części twarzy

brodawka (n)
疣
  (medycyna, medyczny) większa, chorobowa wypukłość na skórze

brodawka sutkowa /brɔˈdafka sutˈkɔva/ (n)
乳首
  (anatomia, anatomiczny) brodawka kończąca sutek;

brodziec pławny /ˈbrɔʥ̑ɛʦ̑ ˈpwavnɨ/ (n)
コアオアシシギ
  (ornitologia, ornitologiczny) Tringa stagnatilis, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

brodziec śniady /ˈbrɔʥ̑ɛʦ̑ʲ ˈɕɲadɨ/ (n)
ツルシギ
  (ornitologia, ornitologiczny) Tringa erythropus, gatunek średniego ptaka z rodziny bekasowatych;

brokat /ˈbrɔkat/ (n)
ブロケード
  (włókiennictwo) (krawiectwo) jedwabna tkanina z wypukłym, wzorem, przetykana złotą lub srebrną nicią;
グリッター
  połyskliwe drobinki używane m.in. do zdobienia przedmiotów oraz do produkcji kosmetyków upiększających;

brokuł /ˈbrɔkuw/ (n)
ブロッコリー, ブロッコリ
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. italica L., odmiana kapusty warzywnej o charakterystyczny zielonym kwiatostanie;

brom /brɔ̃m/ (n)
臭素
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Br i liczbie atomowej 35;

bromek (n)
臭化物
  (chemia, chemiczny) związek bromu jednowartościowego, sól kwasu bromowodorowego;

brona /ˈbrɔ̃na/ (n)
マグワ
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie w postaci żelaznej kraty z kolcami, używane do spulchniania i wyrównywania zaoranej ziemi oraz przykrywania ziarna po siewie;

bronić /ˈbrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
守る, 防ぐ
  odpierać atak

bronować /brɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
まぐわをかける
  (rolnictwo, rolniczy) spulchniać ziemię za pomocą brony

browar /ˈbrɔvar/ (n)
醸造所
  zakład, w którym warzy się (produkuje) piwo;

broń /brɔ̃ɲ/ (n)
武器, 兵器
  (wojskowość, wojskowy) narzędzie walki, służące do obrony lub ataku na wroga;

broń biała /ˈbrɔ̃ɲ ˈbʲjawa/ (n)
冷兵器
  (wojskowość, wojskowy) ogół broni służącej do walki wręcz;

broń biologiczna /ˈbrɔ̃ɲ ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑na/ (n)
生物兵器
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj broni masowego rażenia, w której ładunkiem bojowym są patogenne mikroorganizmy lub wirusy;

brud /brut/ (n)
汚れ
  każde zanieczyszczenie osiadłe na czymś

brudna bomba (n)
汚い爆弾
  (wojskowość, wojskowy) bomba, której celem jest rozsianie materiału radioaktywnego, a przez to doprowadzenie do promieniotwórczego skażenia terenu;

brudny /ˈbrudnɨ/ (adj)
汚, 汚い
  (potocznie, potoczny) naganny, niezgodny z normami etycznymi
  mający na swojej powierzchni zanieczyszczenia, brud

brudzić (v)
汚す
  czynić brudnym, pokrywać brudem

brukiew /ˈbrucɛf/ (n)
ルタバガ
  (botanika, botaniczny) roślina jadalna lub pastewna z gatunku Brassica napus var. rapifera L.;

brumaire (n)
ブリュメール
  nazwa drugiego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

brunatna koszula (n)
突撃隊員
  (potocznie, potoczny) (historia, historyczny, historycznie) członek SA, hitlerowskich Oddziałów Szturmowych NSDAP

brunch (n)
ブランチ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) posiłek będący połączeniem śniadania i obiadu, jadany późnym rankiem lub wczesnym przedpołudniem, pierwotnie w niedzielę;

brunetka /brũˈnɛtka/ (n)
ブルネット
  kobieta o włosach czarnego koloru

bruschetta /brusˈkɛtːa/ (n)
ブルスケッタ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska przekąska w postaci grzanki posmarowanej oliwą i roztartym czosnkiem; często podawana z kozim serem lub sałatką pomidorową i świeżymi ziołami;

brutalny /bruˈtalnɨ/ (adj)
荒い
  działający za pomocą siły, agresywny

bruzda (n)
溝
  (rolnictwo, rolniczy) wgłębienie powstałe po zastosowaniu pługa;

brydż /brɨʧ̑/ (n)
コントラクトブリッジ
  (termin karciany) gra rozgrywana jedną talią kart przez cztery osoby, tworzące dwie pary;

brygada (n)
旅団
  (wojskowość, wojskowy) samodzielna jednostka organizacyjna marynarki wojennej, składająca się z przynajmniej dwóch dywizjonów
  (wojskowość, wojskowy) związek taktyczny złożony z kilku pułków lub batalionów, będący częścią dywizji

brygantyna /ˌbrɨɡãnˈtɨ̃na/ (n)
ブリガンティン
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek żaglowy z dwoma masztami: przednim z ożaglowaniem rejowym, a tylnym gaflowym;

brylant /ˈbrɨlãnt/ (n)
ブリリアント
  (jubilerstwo, jubilerski) oszlifowany diament;

brytyjski /brɨˈtɨjsʲci/ (adj)
イギリス
  odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako państwa

bryła /ˈbrɨwa/ (n)
立体
  (geometria) figura trójwymiarowa, ściślej – zbiór punktów euklidesowej przestrzeni trójwymiarowej;

brzask /bʒask/ (n)
明け方
  światło widoczne na niebie przed wschodem słońca
  (książkowy) blask rzucany przez określone źródło światła

brzeg /bʒɛk/ (n)
縁
  krańcowa linia czegoś
岸, 磯
  pas lądu ograniczający zbiornik wodny;

brzemię /ˈbʒɛ̃mʲjɛ/ (n)
負担
  (dawniej, dawny) ciężar dźwigany na plecach lub oburącz przed sobą
  coś, co jest trudne do zniesienia

brzmienie /ˈbʒmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
サウンド
  zespół cech dźwiękowych danego instrumentu, sprzętu lub głosu

brzoskwinia /bʒɔsˈkfʲĩɲa/ (n)
桃
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z rodziny różowatych;
桃, もも
  (spożywczy) owoc brzoskwini (1.1)

brzoskwiniowy /ˌbʒɔskfʲĩˈɲɔvɨ/ (adj)
桃色
  (botanika, botaniczny) dotyczący brzoskwiń (drzew i owoców)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony z brzoskwiń, z dodatkiem brzoskwiń
  przypominający owoc brzoskwini mający powierzchnię lub kolor owocu brzoskwini, delikatny jak brzoskwinia

brzoza /ˈbʒɔza/ (n)
樺, 樺の木
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula L., drzewo lub krzew z rodziny brzozowatych, mające białą korę;

brzuch /bʒux/ (n)
腹, 御腹
  (anatomia, anatomiczny) dolna część tułowia;

brzuchomówca /ˌbʒuxɔ̃ˈmufʦ̑a/ (n)
腹話術師
  (książkowy) osoba potrafiąca mówić bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu

brzuchomówstwo /ˌbʒuxɔ̃ˈmufstfɔ/ (n)
腹話術
  (książkowy) zdolność mówienia bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu;

brzuszek /ˈbʒuʃɛk/ (n)
ぽんぽん
  (zdrobniale) od: brzuch

brzydki /ˈbʒɨtʲci/ (adj)
醜い
  subiektywnie pozbawiony piękna, wartości estetycznych

brzydkie kaczątko /ˈbʒɨtʲcɛ kaˈʧ̑ɔ̃ntkɔ/ (n)
みにくいアヒルの子
  (przenośnie, przenośnia) ktoś brzydki i nielubiany, który nagle przemienia się w osobę niewiarygodnie piękną, o niesamowitym usposobieniu ducha

brzydota /bʒɨˈdɔta/ (n)
醜
  nieatrakcyjność, zazwyczaj fizyczna

brzydzić (v)
ムカつく
  powodować obrzydzenie

brzytwa /ˈbʒɨtfa/ (n)
剃刀
  ostry nóż do usuwania zarostu;

brzytwodziób (n)
ハサミアジサシ
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Rynchops;

brzęczyk /ˈbʒɛ̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
ブザー
  (technologia, technika, techniczny) elektryczne urządzenie akustyczne wytwarzające charakterystyczny dźwięk (brzęczenie)

bród /brut/ (n)
浅瀬, 洗い越し
  płytkie miejsce w wodzie, zwłaszcza w rzece, umożliwiające przeprawienie się na drugi brzeg

brąz /brɔ̃w̃s/ (n)
青銅, 青銅色
  (hutnictwo, hutniczy) stop miedzi z cyną; także stopy miedzi z innymi metalami;
  przedmiot (medal, rzeźba itp.) wykonany z brązu (1.1)
茶色, 褐色
  kolor brązowy – kolor brązu (1.1)

brązowy /brɔ̃w̃ˈzɔvɨ/ (adj)
ブラウン の, 茶色い
  mający kolor brązu;

brązowy medal /brɔ̃w̃ˈzɔvɨ ˈmɛdal/ (n)
銅メダル
  medal przyznawany za trzecie miejsce w zawodach sportowych, w konkursach, na wystawach itp.

buda /ˈbuda/ (n)
犬小屋
  schronienie dla psa

budda /ˈbudːa/ (n)
仏
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w buddyzmie: człowiek oświecony;
仏像
  posążek lub posąg buddy (1.1)

buddyjski /budˈːɨjsʲci/ (adj)
仏教
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z buddyzmem

buddysta /budˈːɨsta/ (n)
仏教徒
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca buddyzmu

buddyzm /ˈbudːɨsm̥/ (n)
仏教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-etyczny, którego założycielem był Siddhārtha Gautama;

budka telefoniczna /ˈbutka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
電話ボックス
  (telekomunikacja) niewielka, lekka budowla z aparatem telefonicznym, ustawiona w miejscu publicznym;

budowanie /ˌbudɔˈvãɲɛ/ (n)
建立
  (rzeczownik odczasownikowy) od budować

budować /buˈdɔvaʨ̑/ (v)
建てる
  tworzyć, wznosić budynki albo inne konstrukcje

budowla /buˈdɔvla/ (n)
ビル
  (budownictwo) coś, co zostało zbudowane
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury

budulec /buˈdulɛʦ̑/ (n)
建材
  (budownictwo) materiał budowlany (szczególnie drewno)

budynek /buˈdɨ̃nɛk/ (n)
建物, 建築物
  (architektura, architektoniczny) budowla naziemna o funkcji mieszkalnej lub użytkowej

budyń /ˈbudɨ̃ɲ/ (n)
プディング
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kisiel mleczny, deser sporządzany z mąki ziemniaczanej, cukru, mleka i innych dodatków;

budzik /ˈbuʥ̑ik/ (n)
目覚まし時計
  zegar, który dzwonkiem lub innym sygnałem dźwiękowym wskazuje nadejście określonej godziny, pory

budzić /ˈbuʥ̑iʨ̑/ (v)
起こす
  przerywać czyjś sen
起きる
  przestawać spać

budżet /ˈbuḍʒɛt/ (n)
予算
  (ekonomia, ekonomiczny) plan dochodów i wydatków na jakiś okres, zwykle na następny rok;

bufet /ˈbufɛt/ (n)
ビュッフェ
  miejsce sprzedaży gotowych przekąsek, słodyczy i napojów, np. w teatrze, w budynku biurowym, na dworcu

bufor (n)
バッファ
  (chemia, chemiczny) roztwór zdolny do utrzymywania względnie stałego pH innego roztworu mieszanego z nim
  (informatyka, informatyczny) obszar pamięci, gdzie tymczasowo przechowuje się dane przesyłane pomiędzy dwoma urządzeniami lub między urządzeniem a aplikacją
  (kolejnictwo) urządzenie służące do łagodzenia siły uderzenia lub wzajemnego nacisku pojazdów szynowych
  (przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś łagodzący konflikt

bujny /ˈbujnɨ/ (adj)
繁茂した
  taki, który się obficie rozrasta
豊かな
  z rozmachem

buk /buk/ (n)
ブナ
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fagus L., drzewo z rodziny bukowatych;

bukinista /ˌbucĩˈɲista/ (n)
古書店
  uliczny sprzedawca starych książek, rycin i gazet, zwłaszcza we Francji;

bukszpan /ˈbukʃpãn/ (n)
黄楊
  (botanika, botaniczny) głównie żywopłotowy krzew ozdobny o drobnych, odpornych na zimę liściach;

bukszpryt /ˈbukʃprɨt/ (n)
バウスプリット
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niemal poziomy maszt wystający na dziobie żaglowca;

bulaj /ˈbulaj/ (n)
舷窓
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) okrągłe okienko na statku;

buldog /ˈbuldɔk/ (n)
ブルドッグ
  (kynologia, kynologiczny) typ psa mocnej budowy, z krótką kufą pierwotnie wykorzystywanego do walk z bykami, obecnie jako pies stróżujący lub do towarzystwa;

buldog francuski /ˈbuldɔk frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
フレンチ・ブルドッグ
  (kynologia, kynologiczny) rasa małego psa z grupy psów do towarzystwa;

bulgogi (n)
ブルコギ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) koreańskie danie składające się ze smażonej wołowiny z dodatkami;

bulgur (n)
ブルグル
  (spożywczy) produkt spożywczy produkowany z pszenicy, rodzaj kaszy stosowanej w kuchni tureckiej i bliskowschodniej;

bulimia /buˈlʲĩmʲja/ (n)
神経性大食症
  (medycyna, medyczny) zaburzenie odżywiania objawiające się chorobliwym uczuciem głodu;

bulterier /bulˈtɛrʲjɛr/ (n)
ブルテリア
  (kynologia, kynologiczny) rasa mocno zbudowanych i umięśnionych psów z grupy terierów;

bulwa /ˈbulva/ (n)
芋
  (botanika, botaniczny) zgrubiała część korzenia lub pędu;

bulwar /ˈbulvar/ (n)
ブールバール
  (historia, historyczny, historycznie) element fortyfikacji stałej w postaci wysuniętej budowli ziemnej o kształcie pięciokątnym, wykorzystywanej jako stanowisko artylerii
  (książkowy) szeroka, zadrzewiona ulica miejska o charakterze spacerowym lub komunikacyjnym

bumerang /bũˈmɛrãŋk/ (n)
ブーメラン
  płaski, zakrzywiony przedmiot przeznaczony do rzucania, czerpiący siłę nośną z ruchu obrotowego wokół osi prostopadłej do kierunku rzutu, dawniej używany jako broń, dziś już tylko sportowo;

bunraku /bũnˈraku/ (n)
人形浄瑠璃, 文楽
  teatr lalek wywodzący się z japońskiego teatru epickiego;

bunt /bũnt/ (n)
反抗
  wystąpienie przeciwko władzy lub autorytetowi np. państwa, innych ludzi

burak /ˈburak/ (n)
カブ, 大根
  (botanika, botaniczny) Beta L., rodzaj roślin z rodziny komosowatych;

burak cukrowy /ˈburak ʦ̑uˈkrɔvɨ/ (n)
サトウダイコン
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) odmiana buraka zwyczajnego, z której otrzymuje się cukier;

burak ćwikłowy (n)
テーブルビート
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) grupa kultywarów podgatunku buraka zwyczajnego; burak o wyraźnie czerwonej barwie, wykorzystywany szeroko w kulinariach, o cennych właściwościach odżywczych;

burmistrz /ˈburmʲisṭʃ/ (n)
首長
  (administracja) urzędnik na czele samorządu gminy miejskiej lub miejsko-wiejskiej;

burrata (n)
ブッラータ
  (spożywczy) tradycyjny włoski ser z mleka krowiego lub bawolego, wytwarzany z mozzarelli i śmietany;

bursztyn /ˈburʃtɨ̃n/ (n)
琥珀
  (mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, kopalna żywica drzew;

burza /ˈbuʒa/ (n)
雷雨
  (meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady deszczu lub deszczu i gradu, któremu towarzyszą wyładowania elektryczne w atmosferze (błyskawice i grzmoty);

burza mózgów /ˈbuʒa ˈmuzɡuf/ (idiom)
ブレインストーミング
  metoda zespołowego rozwiązywania problemów, polegająca na formułowaniu wszelkich nasuwających się skojarzeń, pomysłów rozwiązania danego problemu, bez ich oceny;

burza piaskowa (n)
砂嵐
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko atmosferyczne polegające na gwałtownym unoszeniu przez silny wiatr olbrzymich ilości piasku;

burza w szklance wody /ˈbuʒa ˈf‿ʃklãnʦ̑ɛ ˈvɔdɨ/ (n)
コップの中の嵐
  zamęt wywołany z błahych powodów

burzliwy /buʒˈlʲivɨ/ (adj)
荒れる
  charakteryzujący się burzami atmosferycznymi
  o gwałtownym przebiegu

buspas /ˈbuspas/ (n)
バス専用車線
  pas ruchu dla autobusów

bustrofedon /ˌbustrɔˈfɛdɔ̃n/ (n)
牛耕式
  sposób pisania w kolejnych wierszach tekstu na przemian: raz od prawej do lewej, raz od lewej do prawej przy odwracaniu również samych liter;

but /but/ (n)
靴, シューズ
  część ubrania, noszona na stopie, chroniąca stopy;

butan /ˈbutãn/ (n)
ブタン
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezbarwny i bezwonny gaz, jego mieszanina z propanem znana jest jako LPG;

butelka /buˈtɛlka/ (n)
瓶, ボトル
  szklany, plastikowy, ceramiczny lub metalowy pojemnik na wodę i inne płyny w kształcie walca o zwężającym się jednym z końców

butik /ˈbutʲik/ (n)
ブティック
  (handel, handlowy) mały sklep z odzieżą, galanterią, także z kosmetykami

buzuki /buˈzuci/ (n)
ブズーキ
  (choreografia, choreograficzny) grecki taniec
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grecki instrument strunowy szarpany
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) irlandzki instrument strunowy szarpany

buława /buˈwava/ (n)
メイス
  krótka laska zakończona ozdobną gałką, będąca dawniej symbolem władzy hetmańskiej, obecnie oznaką władzy marszałkowskiej

bułgarski /buwˈɡarsʲci/ (adj)
ブルガリアの
  związany z Bułgarią lub Bułgarami

bułgarski /buwˈɡarsʲci/ (n)
ブルガリア語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Bułgarii;

bułka /ˈbuw.ka/ (n)
ロールパン
  wypiek o niewielkich rozmiarach;

bułka z masłem /ˈbuwka ˈz‿maswɛ̃m/ (n)
朝飯前
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) coś łatwego i prostego do wykonania

bydło /ˈbɨdwɔ/ (n)
家畜
  (zootechnika, zootechniczny) ogólne określenie zwierząt hodowlanych wywodzących się od tura lub innych dzikich przedstawicieli rodziny krętorogich;

byk /bɨk/ (n)
牡牛 雄牛, 牡牛
  (zoologia, zoologiczny) dorosły, niesterylizowany samiec bydła hodowlanego, także: bizona, żubra, jelenia, łosia itp.

bynajmniej /bɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j/ (interjection)
決して
  … stanowiący przeczącą odpowiedź na pytanie: wcale nie, ani trochę, w ogóle, wręcz przeciwnie

bynajmniej /bɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j/ (particle)
決して
  … wzmacniająca przeczenie: wcale, w najmniejszym stopniu, w żadnym razie

być /bɨʨ̑/ (v)
だ, である
  charakteryzować się jakąś cechą
  należeć do jakiejś organizacji
  pracować jako ktoś, wykonywać jakiś zawód; zajmować się czymś z zainteresowań
  uczestniczyć w czymś
だ, です
  istnieć; trwać
いる, ある
  znajdować się w jakimś miejscu

być może
多分
  …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia

być w siódmym niebie /ˈbɨʨ̑ ˈfʲ‿ɕudmɨ̃mʲ ˈɲɛbʲjɛ/ (idiom)
天にも昇る心地
  być z czegoś bardzo zadowolonym, uradowanym

były /ˈbɨwɨ/ (adj)
元 の
  taki, który był i przestał istnieć lub przestał pełnić jakąś funkcję, występować w jakiejś roli

były /ˈbɨwɨ/ (n)
元彼
  (potocznie, potoczny) były (1.1) mąż, chłopak, narzeczony

bóbr /bupr̥/ (n)
ビーバー, 海狸
  (zoologia, zoologiczny) ziemnowodny gryzoń z rodziny Castoridae, o charakterystycznym ogonie;

bóg /buk/ /bɔˈgɔvʲɛ/ (n)
神
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń politeistycznych: istota potężniejsza od człowieka, mająca wpływ na jego los, zwykle także pogodę, zjawiska wywoływane przez Ziemię (wulkany, trzęsienia ziemi itp.);

ból /bul/ (n)
痛, 痛み
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie fizyczne;
痛み, 苦痛
  (psychologia, psychologiczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie psychiczne

bąk /bɔ̃ŋk/ (n)
虻
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Tabanus, jedna z muchówek;
さんかのごい
  (ornitologia, ornitologiczny) Botaurus, duży ptak wodny wydający buczenie;

bęben /ˈbɛ̃mbɛ̃n/ (n)
ドラム, 太鼓
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny uderzany za pomocą specjalnych pałeczek;

błagać /ˈbwaɡaʨ̑/ (v)
乞い願う
  żarliwie, usilnie prosić

błogosławieństwo /ˌbwɔɡɔswaˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
祝福
  (podniośle) życzenie pomyślności, przychylności losu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd, gest powierzenia kogoś, czegoś boskiej opiece
  sprzyjanie, przychylność, pomyślność

błogosławiony (n)
恵まれた
  (kościelny) ktoś zmarły uznany przez kościół lub społeczność za godnego kultu;

błogosławić (v)
恵む
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) udzielać błogosławieństwa

błona bębenkowa /ˈbwɔ̃na ˌbɛ̃mbɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
鼓膜
  (anatomia, anatomiczny) błona oddzielająca przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego;

błona dziewicza /ˈbwɔ̃na ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑a/ (n)
処女膜
  (medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) błona śluzowa w ujściu pochwy;

błona śluzowa /ˈbwɔ̃na ɕluˈzɔva/ (n)
粘膜
  (anatomia, anatomiczny) unaczyniona wyściółka narządów wewnętrznych;

błotniak /ˈbwɔtʲɲak/ (n)
チュウヒ
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Circus;

błotnik /ˈbwɔtʲɲik/ (n)
フェンダー
  część pojazdu osłaniająca koło i zabezpieczająca pojazd przed bryzgami wody/błota spod kół

błysk /bwɨsk/ (n)
フラッシュ
  nagłe, krótkie światło

błyskawica /ˌbwɨskaˈvʲiʦ̑a/ (n)
稲妻, 雷光
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko świetlne w postaci silnego błysku, towarzyszące piorunowi

błyszczeć /ˈbwɨʃʧ̑ɛʨ̑/ (v)
目立つ
  jaśnieć blaskiem

błąd /bwɔ̃nt/ (n)
誤差
  niezgodność z zasadami, założeniami

błąd poznawczy /ˈbwɔ̃nt pɔˈznafʧ̑ɨ/ (n)
認知バイアス
  (psychologia, psychologiczny) nieracjonalny sposób postrzegania rzeczywistości obejmujący błędy w ocenianiu prawdopodobieństwa, błędy atrybucji, stereotypy i selektywność ludzkiej pamięci;

błądzić (v)
彷徨う
  poruszać się bez celu
  poruszać się szukając właściwej drogi
誤る
  postępować, myśleć mylnie

błędne koło /ˈbwɛ̃ndnɛ ˈkɔwɔ/ (n)
悪循環
  (potocznie, potoczny) sytuacja, której skutki przyczyniają się do jej trwania

błędnie /ˈbwɛ̃ndʲɲɛ/ (adv)
不誠実
  w sposób błędny

błękitna krew /bwɛ̃ŋʲˈcitna ˈkrɛf/ (idiom)
青い血
  pochodzenie arystokratyczne

cacyki /ʦ̑aˈʦ̑ɨci/ (n)
ザジキ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) grecki zimny sos z jogurtu i świeżego ogórka;

cal /ʦ̑al/ (n)
吋, インチ
  pozaukładowa jednostka miary długości odpowiadająca szerokości kciuka, około 2,54 cm;

camera obscura (n)
カメラ・オブスクラ
  (optyka, optyczny) prosty przyrząd optyczny pozwalający uzyskać obraz rzeczywisty, pierwowzór aparatu fotograficznego;

camper /ˈkãmpɛr/ (n)
芋スナイパー
  (slangowo) (informatyka, informatyczny) osoba, trzymająca się stale jednego miejsca, strzelając do innych graczy

cappuccino (n)
カプチーノ
  (spożywczy) włoski napój składający się z kawy z dodatkiem spienionego mleka;

car /ʦ̑ar/ (n)
ツァーリ
  (historia, historyczny, historycznie) cesarz Rosji, władca Bułgarii lub średniowiecznej Serbii (w domyśle: Rosji);

caryca (n)
ツァリーツァ
  (historia, historyczny, historycznie) władczyni Rosji
  (historia, historyczny, historycznie) żona cara

casting (n)
キャスティング
  (środowiskowy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) konkurs mający wyłonić aktora (czasem także zwierzę) do jakiejś roli, prezentera, modelkę itp.;

casus belli (n)
開戦事由
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) powód wojny, oficjalny powód lub pretekst, dla którego wypowiada się wojnę;

cała nuta (n)
全音符
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta stanowiąca podstawową wartość rytmiczną;

całka /ˈʦ̑awka/ (n)
積分
  (matematyka, matematyczny) wspólna nazwa wielu powiązanych pojęć rachunku całkowego;

całka oznaczona /ˈʦ̑awka ˌɔznaˈʧ̑ɔ̃na/ (n)
定積分
  (matematyka, matematyczny) pole między wykresem funkcji a osią odciętych wzięte ze znakiem plus dla obszaru nad osią i minus dla obszaru pod osią;

całkiem /ˈʦ̑awʲcɛ̃m/ (adv)
かなり
  w sposób całkowity, zupełny, pełny

całkowanie (n)
積分
  (matematyka, matematyczny) wykonywanie operacji matematycznej przy użyciu całek

całkowity /ˌʦ̑awkɔˈvʲitɨ/ (adj)
全部
  taki, który obejmuje całość; jest pełny, zupełny, kompletny, nie jest ułamkowy, częściowy

całować /ʦ̑aˈwɔvaʨ̑/ (v)
キスする
  dawać komuś pocałunek; dotykać ustami kogoś, rzadziej czegoś

całość /ˈʦ̑awɔɕʨ̑/ (n)
全体
  wszystkie elementy czegoś tworzące razem jakąś samodzielną jednostkę

cały /ˈʦ̑awɨ/ (adj)
全部
  jedyny, wyłączny
  zupełny, zawierający wszystkie elementy w czasie i przestrzeni

cały i zdrowy /ˈʦ̑awɨ i‿ˈzdrɔvɨ/ (adj)
無事
  o osobie taki, który jest zdrowy, nie jest zraniony, kontuzjowany, chory

cebula /ʦ̑ɛˈbula/ (n)
玉葱, タマネギ
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) cebula jadalna, Allium cepa L., roślina warzywna z rodzaju czosnkowatych o jadalnych podziemnych pędach i zielonych rurkowatych liściach;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z cebuli (1.1)

cebulka (n)
球根
  (botanika, botaniczny) bulwa stawiąca organ rozmnażania wegetatywnego roślin cebulkowych

cecha /ˈʦ̑ɛxa/ (n)
特色, 特徴
  element opisujący coś lub kogoś, mogący odróżniać to od innych przedmiotów lub osób

cedr /ʦ̑ɛtr̥/ (n)
ヒマラヤ杉
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cedrus, drzewo iglaste z rodziny sosnowatych, rosnące w górach krajów śródziemnomorskich;

cedr libański /ˈʦ̑ɛtr̥ lʲiˈbãj̃sʲci/ (n)
レバノンスギ
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) gatunek zimozielonych drzew z rodziny sosnowatych występujących w górach na terenie Libanu, Syrii i Turcji;

cegła /ˈʦ̑ɛɡwa/ (n)
煉瓦
  (budownictwo) ceramiczny element budowlany w kształcie prostopadłościanu;

cel /ʦ̑ɛl/ (n)
的, 目的
  to, co chce się zniszczyć lub trafić za pomocą broni
目的, 的
  to, do czego się dąży, co chce się osiągnąć (także (przenośnie, przenośnia))

cel uświęca środki /ˈʦ̑ɛl uɕˈfʲjɛ̃nʦ̑a ˈɕrɔtʲci/ (proverb)
目的のためには手段を選ばない
  można stosować wszystkie metody, żeby tylko osiągnąć cel

celestyn /ʦ̑ɛˈlɛstɨ̃n/ (n)
天青石
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, siarczan strontu;

celibat /ʦ̑ɛˈlʲibat/ (n)
独身
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) dobrowolne powstrzymanie się od stosunków płciowych
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bezżeństwo duchownych;

cellulit /ʦ̑ɛˈlulʲit/ (n)
セルライト
  nieprawidłowe rozmieszczenie tkanki tłuszczowej, którego efektem jest nierówna i pofałdowana powierzchnia skóry ud, bioder, kolan, pośladków i/lub ramion;

celnik /ˈʦ̑ɛlʲɲik/ (n)
税関吏
  osoba kontrolująca lub pobierająca cło na granicy

celofan /ʦ̑ɛˈlɔfãn/ (n)
セロファン
  przezroczyste i wytrzymałe tworzywo sztuczne otrzymywane z celulozy;

celownik /ʦ̑ɛˈlɔvʲɲik/ (n)
与格
  (gramatyka) trzeci przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: komu? czemu?;

celownikowy (adj)
与格
  (gramatyka) związany z celownikiem, dotyczący celownika

celtycki /ʦ̑ɛlˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
ケルト
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Celtami i ich kulturą

celuloza (n)
セルロース
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, budulec tkanek roślinnych;

cement /ˈʦ̑ɛ̃mɛ̃nt/ (n)
セメント
  hydrauliczne spoiwo otrzymywane z surowców mineralnych (margiel lub wapień i glina)

cena /ˈʦ̑ɛ̃na/ (n)
値段, 価格
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kwota, jaką trzeba zapłacić, aby kupić dany towar

cenić /ˈʦ̑ɛ̃ɲiʨ̑/ (v)
重視
  uznawać walory kogoś/czegoś

cennik /ˈʦ̑ɛ̃ɲːik/ (n)
価格表
  (handel, handlowy) spis towarów wraz z ich cenami

cenotaf /ʦ̑ɛ̃ˈnɔtaf/ (n)
慰霊碑
  (książkowy) (architektura, architektoniczny) symboliczny grób, niezawierający ciała, stawiany w przypadku nieznalezienia ciała lub w celu upamiętnienia bohaterstwa zmarłego, często w miejscu jego śmierci;

cent /ʦ̑ɛ̃nt/ (n)
セント
  (jednostka monetarna) moneta zdawkowa, jedna setna m.in. dolara, euro, lita, rupii, randa;

centaur /ˈʦ̑ɛ̃ntawr/ (n)
ケンタウロス
  (mitologia grecka) stworzenie mityczne, pół mężczyzna, pół koń;

centrala /ʦ̑ɛ̃nˈtrala/ (n)
本社
  główna siedziba jakiejś firmy lub instytucji

centralny /ʦ̑ɛ̃nˈtralnɨ/ (adj)
中央
  znajdujący się w centrum, w środku; skierowany do środka

centrum /ˈʦ̑ɛ̃ntrũm/ (n)
核心
  miejsce, gdzie coś się koncentruje
中央
  środkowa część czegoś
  główna, zwykle środkowa część miasta

centrum handlowe (n)
ショッピングセンター
  (handel, handlowy) obiekt z licznymi sklepami i punktami usługowymi

centurion /ʦ̑ɛ̃nˈturʲjɔ̃n/ (n)
ケントゥリオ
  (starożytność) (wojskowość, wojskowy) niższy oficer, dowódca centurii;

centymetr /ʦ̑ɛ̃nˈtɨ̃mɛtr̥/ (n)
センチメートル, 糎, センチ
  miara długości; jedna setna metra;

cenzura /ʦ̑ɛ̃w̃ˈzura/ (n)
検閲
  kontrola publicznego przekazywania informacji, ograniczająca wolność publicznego wyrażania myśli i przekonań;

cep /ʦ̑ɛp/ (n)
唐棹
  (historia, historyczny, historycznie) (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze do ręcznego młócenia zboża, składające się z dwóch kijów: dłuższego trzonka (zwanego dzierżakiem lub cepiskiem) i krótszego bijaka połączonych ze sobą rzemienną gązwą;

cer /ʦ̑ɛr/ (n)
セリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ce i liczbie atomowej 58;

ceramika /ʦ̑ɛˈrãmʲika/ (n)
陶芸
  (potocznie, potoczny) ogół produktów ceramicznych – artystycznych, użytkowych lub technicznych
セラミックス
  dziedzina sztuki, rzemiosła i przemysłu; sztuka wyrabiania przedmiotów z wypalonej gliny;

cerata (n)
オイルクロス
  nieprzemakalne nakrycie stołu kuchennego, wykonane z bawełnianej flaneli pokrytej jednostronnie barwną warstwą olejną z nadrukowanym deseniem, użytkowane powszechnie w XIX-XX wieku;

ceremonia /ˌʦ̑ɛrɛ̃ˈmɔ̃ɲja/ (n)
セレモニー
  skonwencjonalizowany rytuał bądź obrzęd;

cerować /ʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
かがる, 繕う
  wypełniać ściegiem dziury, łączyć rozdarcia w tkaninie

cesarstwo /ʦ̑ɛˈsarstfɔ/ (n)
帝国
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny w którym władzę sprawuje cesarz;

cesarz /ˈʦ̑ɛsaʃ/ (n)
天皇
  najwyższy stopień monarchiczny;

cewka moczowa /ˈʦ̑ɛfka mɔˈʧ̑ɔva/ (n)
尿道
  (anatomia, anatomiczny) zakończenie układu moczowego, przez które na zewnątrz wyprowadzany jest mocz;

cez /ʦ̑ɛs/ (n)
セシウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cs i liczbie atomowej 55;

chaczapuri (n)
ハチャプリ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) placek zapiekany z serem, danie kuchni kaukaskich, chlebek serowy;

chalcedon /xalˈʦ̑ɛdɔ̃n/ (n)
玉髄
  (mineralogia, mineralogiczny) skrytokrystaliczna odmiana kwarcu;

chan /xãn/ (n)
ハーン
  (historia, historyczny, historycznie) głowa chanatu, tytuł oznaczający władcę w dawnych krajach Wschodu;

chanson (n)
シャンソン
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (historia, historyczny, historycznie) rodzaj pieśni francuskiej śpiewanej przez trubadurów i truwerów w XV i XVI w.;

chaos /ˈxaɔs/ (n)
混沌
  nieporządek, bezład

charakter /xaˈraktɛr/ (n)
特質
  (psychologia, psychologiczny) zespół cech psychicznych danej osoby

charcik włoski /ˈxarʲʨ̑iɡ ˈvwɔsʲci/ (n)
イタリアン・グレイハウンド
  (kynologia, kynologiczny) rasa psa z grupy chartów pochodząca z północnej Afryki;

chargé d'affaires (n)
代理公使
  (dyplomacja) pełnomocnik dyplomatyczny, dyplomata niższego stopnia;

chart afrykański /ˈxart ˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (n)
アザワク
  (kynologia, kynologiczny) rasa psa krótkowłosego pochodząca z północnej Afryki;

charyzma /xaˈrɨzma/ (n)
カリスマ
  cecha jednostki, dająca jej niekwestionowany autorytet w grupie;

chata /ˈxata/ (n)
小屋
  drewniany budynek mieszkalny na wsi lub w górach

chałtura /xawˈtura/ (n)
アルバイト
  dodatkowa, łatwa praca (szczególnie z dziedziny kultury, sztuki), ale zazwyczaj mało ambitna, wykonywana jedynie dla szybkiego zarobku, często niedbale

chałwa /ˈxawva/ (n)
ハルヴァ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób cukierniczy z karmelu oraz zmiażdżonych nasion oleistych;

chciwość /ˈxʲʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
強欲
  silne, zwykle nieuzasadnione pragnienie posiadania czegoś

cheeseburger (n)
チーズバーガー
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) hamburger serwowany z plastrem żółtego sera;

chemia /ˈxɛ̃mʲja/ (n)
化学
  nauka zajmująca się badaniem substancji pod względem ich budowy i ich wzajemnym wpływem;

chemia nieorganiczna (n)
無機化学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (chemia, chemiczny) dział chemii dotyczący wszystkich substancji, w których nie występuje wiązanie węgiel-wodór

chemia organiczna /ˈxɛ̃mʲja ˌɔrɡãˈɲiʧ̑na/ (n)
有機化学
  (chemia, chemiczny) dział chemii zajmujący się związkami organicznymi jak np. węglowodory czy alkohole;

chemiczny /xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
化学的, 化学
  związany z chemią

chemik /ˈxɛ̃mʲik/ (n)
化学者
  specjalista w zakresie chemii, osoba zajmująca się chemią

chemioterapia /ˌxɛ̃mʲjɔtɛˈrapʲja/ (n)
化学療法
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) terapia syntetycznymi środkami chemicznymi;

chemotaksja /ˌxɛ̃mɔˈtaksʲja/ (n)
走化性
  (biologia, biologiczny) ruch drobnych organizmów lub komórek (np. leukocytów czy plemników) w określonym kierunku pod wpływem różnej wielkości stężenia danej substancji chemicznej w różnych miejscach;

chemseks (n)
キメセク
  (seksuologia, seksuologiczny) współżycie seksualne podejmowane pod wpływem substancji psychoaktywnych, które zwiększają pożądanie i przyjemność

chi /xʲi/ (n)
カイ
  nazwa dwudziestej drugiej litery alfabetu greckiego, χ;

chili (n)
チリ
  (botanika, botaniczny) owoc jednej z odmian papryki rocznej o bardzo ostrym smaku;
  przyprawa w proszku ze zmielonej papryki chili (1.1)
  zimny sos z użyciem owoców papryki chili (1.1) lub przyprawy chili (1.2)

chimera /xʲĩˈmɛra/ (n)
キメラ
  (biologia, biologiczny) organizm składający się z tkanek o różnych genotypach;
キマイラ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) morska ryba głębinowa z rodzaju Chimaera;
  (przenośnie, przenośnia) coś nierealnego, fantastycznego, wymyślonego

chinina /xʲĩˈɲĩna/ (n)
キニーネ
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o gorzkim smaku, znajdujący się w korze drzewa chinowego rosnącego w Ameryce Południowej;

chinolina (n)
キノリン
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny zawierający azot, wykorzystywany do tworzenia barwników;

chirurg /ˈxʲirurk/ (n)
執刀医
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się operacjami i zabiegami

chirurgia /xʲiˈrurʲɟja/ (n)
外科, 外科学
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym;

chirurgia plastyczna /xʲiˈrurʲɟja plaˈstɨʧ̑na/ (n)
形成外科
  (medycyna, medyczny) operacyjna korekta naturalnych lub nabytych defektów ciała

chitozan (n)
キトサン
  (biochemia, biochemiczny) substancja organiczna będąca naturalnym polimerem, polisacharyd, pochodna chityny;

chityna (n)
キチン
  (biologia, biologiczny) organiczna substancja tworząca m.in. pancerze skorupiaków i pokrywy skrzydeł chrząszczy;

chiński /ˈxʲĩj̃sʲci/ (n)
中国語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy w Chinach;

chiński syndrom (n)
チャイナ・シンドローム
  hipotetyczna katastrofa nuklearna stopienia się rdzenia reaktora elektrowni atomowej i zagłębienia się go do skorupy ziemskiej;

chleb /xlɛp/ (n)
パン
  pieczywo z mąki, wody, z dodatkiem drożdży lub zakwasu;

chlebak /ˈxlɛbak/ (n)
パンケース
  średniej wielkości pojemnik, w którym przechowuje się pieczywo;

chlew /xlɛf/ (n)
豚小屋
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym panuje bałagan i jest brudno
  pomieszczenie lub wydzielone miejsce przeznaczone dla świń;

chlor /xlɔr/ (n)
塩素
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cl i liczbie atomowej 17;

chlorek /ˈxlɔrɛk/ (n)
塩化物
  (chemia, chemiczny) sól kwasu solnego;

chlorek sodu /ˈxlɔrɛk ˈsɔdu/ (n)
塩化ナトリウム
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól kwasu chlorowodorowego i sodu, bezbarwna substancja krystaliczna, główny składnik soli kuchennej;

chloro- /ˈxlɔrɔ/
クロロ
  (chemia, chemiczny) pierwszy człon nazwy związku chemicznego, wskazujący na obecność atomu chloru w cząsteczce

chloroaceton /ˌxlɔrɔaˈʦ̑ɛtɔ̃n/ (n)
クロロアセトン
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy ketonów, chlorowa pochodna acetonu, trujący lakrymator;

chlorobenzen (n)
クロロベンゼン
  (chemia, chemiczny) rozpuszczalnik organiczny będący chlorową pochodną benzenu

chlorofil /xlɔˈrɔfʲil/ (n)
クロロフィル
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny obecny m.in. w roślinach i algach, nadający im zielony kolor;

chloroform /xlɔˈrɔfɔrm/ (n)
クロロホルム
  (chemia, chemiczny) chlorowa pochodna metanu, lotna, niepalna ciecz, wykorzystywana jako rozpuszczalnik, a dawniej także jako środek znieczulający;

chloroheksydyna (n)
クロルヘキシジン
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny antyseptyk o wzorze sumarycznym C22H30Cl2N10, stosowany do odkażania skóry, błon śluzowych, ran i narzędzi chirurgicznych;

chloroplast (n)
葉緑体
  (biochemia, biochemiczny) organellum komórkowe występujące u roślin i glonów eukariotycznych;

chmiel /xmʲjɛl/ (n)
ホップ
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju chmieli (1.1)

chmura /ˈxmura/ (n)
雲, クラウド
  (meteorologia, meteorologiczny) krople wody lub kryształki lodu zawieszone w atmosferze;

chochla /ˈxɔxla/ (n)
お玉杓子
  duża łyżka służąca do nakładania posiłków, najczęściej zupy;

chodnik /ˈxɔdʲɲik/ (n)
歩道
  wydzielona część ulicy przeznaczona dla pieszych;

chodzić /ˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
歩く
  poruszać się za pomocą nóg
  o mechanizmie: działać, pracować
  poruszać się (regularnie) w jakimś kierunku, w jakieś miejsce
  (potocznie, potoczny) spotykać się ze sobą, będąc parą w nieformalnym związku
  mieć coś na myśli

choina (n)
ツガ
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tsuga Carriere, rodzaj iglastych drzew z rodziny sosnowatych, pochodzących z chłodniejszych obszarów Ameryki Północnej i Azji;

choinka /xɔˈ<sup>j</sup>ĩnka/ (n)
クリスマスツリー
  choinka (1.1) lub przypominający ją sztuczny przedmiot przyozdabiany w okresie świąt Bożego Narodzenia;

choker (n)
チョーカー
  (jubilerstwo, jubilerski) naszyjnik ciasno przylegający do szyi

cholecystektomia /ˌxɔlɛʦ̑ɨstɛkˈtɔ̃mʲja/ (n)
胆嚢摘出術
  (medycyna, medyczny) zabieg wycięcia pęcherzyka żółciowego;

cholera /xɔˈlɛra/ (interjection)
困った
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) przekleństwo wyrażające zdenerwowanie

cholera /xɔˈlɛra/ (n)
コレラ
  (medycyna, medyczny) groźna choroba zakaźna;

cholesterol /ˌxɔlɛˈstɛrɔl/ (n)
コレステロール
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek chemiczny z grupy steroli, znajdujący się w każdej komórce zwierzęcej;

chomik /ˈxɔ̃mʲik/ (n)
ハムスター
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny Cricetidae G. Fischer;

chop suey (n)
チャプスイ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) amerykańska potrawa pochodzenia chińskiego, składająca się przeważnie z ryżu, mięsa, grzybów i warzyw w sosie sojowym

choreograf /ˌxɔrɛˈɔɡraf/ (n)
振付師
  (choreografia, choreograficzny) realizator, reżyser tanecznego utworu scenicznego

choreografia /ˌxɔrɛɔˈɡrafʲja/ (n)
振り付け
  (choreografia, choreograficzny) sztuka, umiejętność komponowania układów tanecznych

chorizo (n)
チョリソ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna hiszpańska lub meksykańska kiełbasa wieprzowa z papryką;

choroba /xɔˈrɔba/ (n)
病気, 疾病
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odstępstwo od stanu określanego jako pełnia zdrowia organizmu;

choroba Alzheimera /xɔˈrɔba ˌːlʦ̑xajˈmɛra/ (n)
アルツハイマー型認知症
  (medycyna, medyczny) postępująca choroba układu nerwowego człowieka;

choroba Creutzfeldta-Jakoba /xɔˈrɔba ˌkrɔjʦ̑fɛlda‿jaˈkɔba/ (n)
クロイツフェルト・ヤコブ病
  (medycyna, medyczny) jedna z chorób mózgu;

choroba Parkinsona /xɔˈrɔba ˌparʲcĩw̃ˈsɔ̃na/ (n)
パーキンソン病
  (medycyna, medyczny) samoistne zwyrodnienie układu nerwowego skutkujące m.in. zaburzeniami ruchu, mowy, ślinotokiem;

choroba morska /xɔˈrɔba ˈmɔrska/ (n)
船酔い
  (medycyna, medyczny) (morski) choroba lokomocyjna wywoływana kołysaniem statku

choroba psychiczna (n)
精神障害
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie w psychice będące źródłem cierpienia lub utrudnień w funkcjonowaniu społecznym;

chorwacki /xɔrˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
クロアチアの
  związany z Chorwacją, dotyczący Chorwacji lub Chorwatów

chorwacki /xɔrˈvaʦ̑ʲci/ (n)
クロアチア語
  (językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Chorwacji i BiH;

chory /ˈxɔrɨ/ (adj)
病気
  dotknięty chorobą

chory /ˈxɔrɨ/ (n)
病人
  osoba dotknięta chorobą

chorąży /xɔˈrɔ̃w̃ʒɨ/ (n)
少慰
  (wojskowość, wojskowy) jeden ze stopni wojskowych; (historia, historyczny, historycznie) również urząd i tytuł szlachecki;

chrapanie /xraˈpãɲɛ/ (n)
鼾
  o ludziach: hałaśliwe charczenie w czasie snu

chrapać /ˈxrapaʨ̑/ (v)
いびきをかく
  oddychać w trakcie snu charcząc

chrom /xrɔ̃m/ (n)
クロム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cr i liczbie atomowej 24;

chromosfera /ˌxrɔ̃mɔˈsfɛra/ (n)
彩層
  (astronomia, astronomiczny) warstwa atmosfery gwiazdy, rozciągająca się między fotosferą a koroną, posiadająca charakterystyczną czerwoną barwę;

chromosom /xrɔ̃ˈmɔsɔ̃m/ (n)
染色体
  (biochemia, biochemiczny) nośnik informacji genetycznej w komórce;

chroniczny /xrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
慢性的
  (książkowy) trwający bardzo długo

chronić /ˈxrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
守る, 保護する
  bronić przed niebezpieczeństwem; opiekować się, pomagać, ratować

chronologia /ˌxrɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
編年
  następstwo, kolejność zdarzeń

chronologiczny (adj)
経時的
  (książkowy) ułożony według kolejności wydarzeń, ich następstwa w czasie

chrust /xrust/ (n)
柴
  suche gałęzie służące za opał;

chrzan /xʃãn/ (n)
ホースラディッシュ
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku chrzan pospolity
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) korzeń chrzanu (1.3) o silnym, gryzącym zapachu i ostrym smaku
  (potocznie, potoczny) Armoracia rusticana G. Gaertn., chrzan pospolity
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z tartego chrzanu (1.4)

chrzest /xʃɛst/ (n)
洗礼
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd przyjęcia kogoś do Kościoła, połączony z obmyciem wodą lub zanurzeniem w wodzie;

chrześcijanin /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃ɲĩn/ (n)
キリスト教徒
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca chrześcijaństwa

chrześcijański /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
キリスト教
  związany z chrześcijaństwem lub chrześcijanami

chrześcijaństwo /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃stfɔ/ (n)
キリスト教 基督教, キリスト教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna wywodząca się z judaizmu, której członkowie wierzą, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym i zmartwychwstał po swojej śmierci;

chrząstka /ˈxʃɔ̃w̃stka/ (n)
軟骨
  (anatomia, anatomiczny) elastyczna tkanka stanowiąca część wielu narządów, np. nosa, krtani, stawów itp.;

chrząszcz /xʃɔ̃w̃ʃʧ̑/ (n)
甲虫
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Coleoptera, zamieszkujący różnorodne środowiska rząd owadów posiadający osłonięte skrzydła i odwłok;

chudy /ˈxudɨ/ (adj)
ほっそりした
  o człowieku: wąski w pasie; bardziej, niż szczupły; taki, któremu daleko do otyłości

chuj /xuj/ (n)
肉棒, ちんこ
  (wulgarnie, wulgaryzm) penis, członek

churał (n)
ホラル
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) parlament Mongolii, Buriacji, Kałmucji lub Tuwy;

chusteczka /xuˈstɛʧ̑ka/ (n)
ハンカチ
  niewielki kawałek miękkiej tkaniny lub papieru używany zwykle do wycierania nosa

chusteczka do nosa (n)
ハンカチ, ハンカチーフ, 鼻拭き
  kawałek delikatnej tkaniny lub papieru służący do higieny jamy nosowej i twarzy

chustka /ˈxustka/ (n)
ティッシュ, ティッシュペーパー, ハンカチ
  chusteczka do nosa
スカーフ
  okrycie głowy

chwalić /ˈxfalʲiʨ̑/ (v)
褒める
  mówić lub pisać o czymś lub o kimś dobrze
自慢する, 誇る
  podkreślać swoje osiągnięcia, zasługi, lub mówić z dumą o posiadanych przedmiotach

chwast /xfast/ (n)
雑草
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina dziko rosnąca, niekorzystnie wpływająca na rozwój roślin uprawnych przez pobieranie z gleby wilgoci i składników pokarmowych;

chwila /ˈxfʲila/ (n)
瞬間
  bardzo krótki czas
  punkt w czasie

chyba że /ˈxɨba ˈʒɛ/
もし...でなければ
  …wprowadza zdanie podrzędne wyrażające warunek, żeby nie nastąpiło to, o czym mowa w zdaniu nadrzędnym

chytry /ˈxɨtrɨ/ (adj)
腹黒い
  podstępny, przebiegły

chór /xur/ (n)
合唱団
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny składający się z wokalistów;
コーラス, 合唱
  utwór napisany do wykonywania przez chór (1.1)

chów wsobny /ˈxuf ˈːsɔbnɨ/ (n)
近親交配
  (biologia, biologiczny) kojarzenie blisko spokrewnionych osobników;

chętnie /ˈxɛ̃ntʲɲɛ/ (adv)
喜んで
  z chęcią, z ochotą

chętny /ˈxɛ̃ntnɨ/ (adj)
真剣
  mający chęć zrobienia czegoś

chłodny /ˈxwɔdnɨ/ (adj)
涼しい
  raczej zimny; rześki

chłoniak (n)
悪性リンパ腫
  (medycyna, medyczny) rodzaj nowotworu złośliwego, wywodzącego się z elementów tkanki chłonnej;

chłopak /ˈxwɔpak/ (n)
彼, カレ, カレシ, 彼氏
  (potocznie, potoczny) młody mężczyzna darzony sympatią lub miłością przez drugą osobę
少年, 男の子
  dziecko płci męskiej

chłopczyca /xwɔpˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
おてんば
  (potocznie, potoczny) dziewczyna lub dziewczynka, ubierająca się i zachowująca się jak chłopak;

chłopiec /ˈxwɔpʲjɛʦ̑/ (n)
少年, 男の子
  młody człowiek płci męskiej

chłopiec do piłek (n)
ボールパーソン
  (sport, sportowy) chłopak zbierający piłki podczas meczu i podający je grającemu

chłopstwo (n)
農民
  (historia, historyczny, historycznie) (socjologia, socjologiczny) warstwa społeczna składając się z drobnych rolników;

chłód /xwut/ (n)
寒さ
  dość niska temperatura powietrza, umiarkowane zimno

ciasny /ˈʨ̑asnɨ/ (adj)
きつい
  o ubraniu: zbyt mały lub wąski

ciastko /ˈʨ̑astkɔ/ (n)
クッキー
  mały, słodki wypiek, często zdobiony kremem, owocami, lukrem;

ciasto /ˈʨ̑astɔ/ (n)
ケーキ, お菓子
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) słodki, deserowy wypiek, zwykle w formie placka;
生地, 練り粉
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowy półprodukt, gęsta masa powstała z połączenia mąki z wodą, mlekiem lub innymi spożywczymi produktami;

ciało /ˈʨ̑awɔ/ (n)
物質, 体
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) materia, substancja
体, 身体
  (matematyka, matematyczny) zbiór, którego elementy mogą być dodawane, odejmowane, mnożone i dzielone (z wyjątkiem dzielenia przez zero);
体, 身体, 人体
  organizm ludzki lub zwierzęcy
死体, 体
  zwłoki człowieka lub zwierzęcia

ciało doskonale czarne (n)
黒体
  (fizyka, fizyczny) ciało pochłaniające całkowicie padające na nie promieniowanie;

ciało niebieskie /ˈʨ̑awɔ ɲɛˈbʲjɛsʲcɛ/ (n)
天体
  (astronomia, astronomiczny) obiekt będący poza Ziemią, znajdujący się w przestrzeni wszechświata;

ciało stałe (n)
固体
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) forma ciała skondensowanego, dawniej jeden ze stanów skupienia, substancja zachowująca objętość i kształt;

ciało szkliste (n)
硝子体
  (anatomia, anatomiczny) przezroczysta substancja wypełniająca wnętrze gałki ocznej;

cicha woda brzegi rwie /ˈʨ̑ixa ˈvɔda ˈbʒɛɟi ˈrvʲjɛ/ (proverb)
能ある鷹は爪を隠す
  osoba, która wydaje się z pozoru cicha, nieśmiała, mało towarzyska, może się okazać w rzeczywistości zupełnie inna – energiczna, zabawna, towarzyska

cicho /ˈʨ̑ixɔ/ (adv)
静か
  bez wydawania dźwięku lub o niskim natężeniu dźwięku

cichy /ˈʨ̑ixɨ/ (adj)
静かな, 寡黙な
  o małej głośności

ciecierzyca /ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a/ (n)
雛豆 ヒヨコマメ
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku ciecierzyca pospolita uprawiana ze względu na jadalne nasiona;

ciecierzyca pospolita /ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a ˌpɔspɔˈlʲita/ (n)
ヒヨコマメ
  (botanika, botaniczny) Cicer arietinum L., gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny bobowatych;

ciecz /ʨ̑ɛʧ̑/ (n)
液体
  (fizyka, fizyczny) substancja o ciekłym (pośrednim między gazowym a stałym) stanie skupienia

ciekawostka /ˌʨ̑ɛkaˈvɔstka/ (n)
珍奇
  szczegół lub informacja budząca zainteresowanie

ciekawość /ʨ̑ɛˈkavɔɕʨ̑/ (n)
好奇心
  chęć poznania czegoś, doświadczenia czegoś

ciekawy /ʨ̑ɛˈkavɨ/ (adj)
面白い
  taki, który wzbudza zainteresowanie

ciekły /ˈʨ̑ɛkwɨ/ (adj)
液体の
  (fizyka, fizyczny) mający właściwości cieczy

cielesny /ʨ̑ɛˈlɛsnɨ/ (adj)
身体的
  dotyczący ciała i cielesności

cielisty /ʨ̑ɛˈlʲistɨ/ (adj)
うすだいだい
  w kolorze skóry białego człowieka

cielę /ˈʨ̑ɛlɛ/ (n)
子牛
  (zootechnika, zootechniczny) młode bydła domowego;

cielęcina /ˌʨ̑ɛlɛ̃ɲˈʨ̑ĩna/ (n)
仔牛肉
  (spożywczy) mięso z młodej krowy (cielęcia)

ciemna materia (n)
ダークマター
  (astronomia, astronomiczny) hipotetyczna materia nieemitująca i nieodbijająca promieniowania elektromagnetycznego;

ciemnia (n)
暗室
  (fotografia) specjalne pomieszczenie do obróbki materiałów światłoczułych;

ciemnoczerwony /ˌʨ̑ɛ̃mnɔʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
紅
  mający kolor czerwony o ciemnym odcieniu

ciemny /ˈʨ̑ɛ̃mnɨ/ (adj)
やみ
  (potocznie, potoczny) wątpliwy, nie wzbudzający zaufania
愚昧
  (potocznie, potoczny) zacofany, nieświadomy, pozbawiony wiedzy
浅黒い, 黒い
  o cerze: mająca odcień między jasną a czarną; opalona, ogorzała, śniada
暗い
  o kolorze: zbliżony do czarnego

cienki /ˈʨ̑ɛ̃nʲci/ (adj)
薄い
  (potocznie, potoczny) o napojach, pokarmach: rzadki, rozwodniony, słaby
  o ubraniu: lekki, przewiewny
薄い, 細い
  mający niewielki przekrój poprzeczny

cienki klient (n)
シンクライアント
  (informatyka, informatyczny) klient (aplikacja lub komputer), o niewielkich wymaganiach i zużyciu zasobów, który większość przetwarzania przerzuca na serwer;

ciepło /ˈʨ̑ɛpwɔ/ (n)
熱
  (fizyka, fizyczny) sposób przekazywania energii chaotycznego ruchu cząsteczek;
  uczucie wywołane przez dopływ do skóry ciepła (1.1) w umiarkowanej ilości

ciepły /ˈʨ̑ɛpwɨ/ (adj)
暖かい
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) żywy
暖かい, 温かい
  mający temperaturę równą temperaturze pokojowej lub niewiele od niej większą
  o okryciu, ubraniu, dzięki któremu utrzymuje się ciepło

cierlik /ˈʨ̑ɛrlʲik/ (n)
ノドグロアオジ
  (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza cirlus, ptak z rodziny trznadlowatych;

cierpienie /ʨ̑ɛrˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
苦痛, 苦しみ
  długotrwały lub silny ból

cierpieć /ˈʨ̑ɛrpʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
我慢する, 耐える
  (przestarzałe, przestarzały) znosić, tolerować kogoś lub coś
病む, 病気になる
  chorować na coś
苦しむ, 痛む
  odczuwać ból fizyczny lub psychiczny
悔やむ, 憂う
  ubolewać z powodu czegoś

cierpki /ˈʨ̑ɛrpʲci/ (adj)
渋い
  o smaku: kwaskowaty, gorzkawo-kwaśny; sprawiający, że cierpnie język

cierpliwość /ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
我慢, 辛抱
  zdolność spokojnego, długotrwałego znoszenia rzeczy przykrych

cierpliwy /ʨ̑ɛrˈplʲivɨ/ (adj)
気が長い
  niezrażający się czekaniem

cierń /ʨ̑ɛrʲɲ/ (n)
とげ
  (botanika, botaniczny) ostry wyrostek na pędzie rośliny;

cieszyć /ˈʨ̑ɛʃɨʨ̑/ (v)
喜ぶ
  dawać radość, szczęście, weselić; nastrajać pozytywnie, radośnie

cietrzew /ˈʨ̑ɛṭʃɛf/ (n)
クロライチョウ
  (ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak łowny;

cień /ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
影
  zaciemniony obszar, który powstaje za rzeczą lub osobą, gdy jest ona oświetlana z drugiej strony;

cieśla /ˈʨ̑ɛ̇ɕla/ (n)
大工
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba profesjonalnie zajmująca się wykonywaniem drewnianych konstrukcji budowlanych oraz drewnianych domów

cieśnina /ʨ̑ɛ̇ɕˈɲĩna/ (n)
海峡
  (geografia, geograficzny) zwężenie obszaru wodnego pomiędzy dwoma akwenami (oceanami, morzami lub jeziorami)

ciocia /ˈʨ̑ɔ̇ʨ̑a/ (n)
おば, 伯母
  siostra matki

cios /ʨ̑ɔs/ (n)
牙
  (zoologia, zoologiczny) siekacz słonia

ciotka /ˈʨ̑ɔtka/ (n)
伯母さん
  (potocznie, potoczny) żona stryja
  (potocznie, potoczny) żona wuja
  siostra matki
  siostra ojca

cipa /ˈʨ̑ipa/ (n)
まんこ
  (wulgarnie, wulgaryzm) (dawniej (gwara, gwarowe)) żeński narząd rozrodczy

cis /ʦ̑is/ /ʨ̑is/ (n)
イチイ属, イチイ
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj roślin z rodziny cisowatych;

cis japoński /ˈʨ̑isʲ jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
イチイ
  (botanika, botaniczny) wiecznie zielone drzewo z rodziny cisowatych

cis pospolity /ˈʨ̑is ˌpɔspɔˈlʲitɨ/ (n)
ヨーロッパイチイ
  (botanika, botaniczny) gatunek wiecznie zielonego drzewa iglastego lub dużego krzewu z rodziny cisowatych

cisza /ˈʨ̑iʃa/ (n)
静けさ, 静寂
  brak dźwięku

cisza przed burzą (n)
嵐の前の静けさ
  pozorny spokój (często nic nie zapowiada gwałtownych wydarzeń, awantury, kłopotów itd.; jeśli jest spokojnie, można się spodziewać najgorszego)

ciąg /ʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
数列
  (matematyka, matematyczny) ponumerowana lista, formalnie funkcja o dziedzinie w liczbach naturalnych;

ciągnie swój do swego /ˈʨ̑ɔ̃ŋʲɟɲɛ ˈsfuj dɔ‿ˈsfɛɡɔ/ (proverb)
牛は牛連れ、馬は馬連れ
  jednakowe zjawiska czy osobniki mają tendencję do łączenia się w pary

ciągnięcie /ʨ̑ɔ̃ŋʲɟˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
引き
  (rzeczownik odczasownikowy) od ciągnąć

ciągnąć /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
引く
  wlec, przesuwać za sobą

ciągły /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡwɨ/ (adj)
連続体
  (o kształcie) pozbawiony przerw
  nieustanny, ciągle trwający

ciąć /ʨ̑ɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
切
  dzielić na części ostrym narzędziem

ciąża /ˈʨ̑ɔ̃w̃ʒa/ (n)
妊娠
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) u ssaków płci żeńskiej okres od zapłodnienia do porodu;

ciąża pozamaciczna (n)
子宮外妊娠
  (medycyna, medyczny) ciąża, w której zapłodnione jajo płodowe jest umieszczone poza jamą macicy, zazwyczaj w obrębie jajowodu;

cięciwa (n)
弦
  (geometria) odcinek łączący dwa dowolne punkty krzywej lub powierzchni, który nie ma innych punktów wspólnych z daną krzywą czy powierzchnią;
弓弦
  linka łącząca końce łuku albo kuszy;

ciężar /ˈʨ̑ɛ̃w̃ʒar/ (n)
荷
  obciążenie, utrudnienie, problem

ciężarek /ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarɛk/ (n)
オモリ
  element służący obciążaniu
重り
  przedmiot pomiarowy, będący wzorcem określonej masy

ciężarna /ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarna/ (n)
妊婦
  kobieta w ciąży

ciężarny /ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarnɨ/ (adj)
妊娠
  będący w ciąży

ciężarówka /ˌʨ̑ɛ̃w̃ʒaˈrufka/ (n)
トラック
  (motoryzacja) duży samochód do przewozu różnych towarów;

ciężka woda (n)
重水
  (chemia, chemiczny) woda zawierająca deuter zamiast zwykłego wodoru;

ciężki /ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃʲci/ (adj)
重い
  taki, który dużo waży, ma dużą masę

ciśnienie /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
圧力, 気圧
  (fizyka, fizyczny) stosunek siły do powierzchni, na którą działa;
血圧
  (medycyna, medyczny) ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze;
重圧
  presja, nacisk

ciśnienie krwi /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ ˈkr̥fʲi/ (n)
血圧
  (medycyna, medyczny) parcie krwi na ściany naczyń krwionośnych

clickbait (n)
クリックベイト
  (publikatory) praktyka przyciągania uwagi odbiorców w mediach elektronicznych za pomocą chwytliwych, przesadzonych bądź emocjonalnych tytułów i grafik, skłaniających do klikania;

cmentarz /ˈʦ̑mɛ̃ntaʃ/ (n)
墓地
  obszar, gdzie celowo i niepojedynczo umieszcza się na stałe zwłoki lub prochy;

cnota /ˈʦ̑nɔta/ (n)
徳, 美徳
  dodatnia cecha moralna

cnotliwy /ʦ̑nɔˈtlʲivɨ/ (adj)
純潔
  który zachowuje powściągliwość seksualną; (także, też) świadczący o takiej powściągliwości

co /ʦ̑ɔ/ (interrogativePronoun)
何
  …służący do zadawania pytań o orzeczniki

co /ʦ̑ɔ/ (preposition)
毎
  …służący do wykazywania częstości jakiegoś wydarzenia

co /ʦ̑ɔ/ (pronoun)
何
  …wprowadzający zdanie podrzędne zawężające zakres zdania nadrzędnego który, jaki, jak

co dopiero
どころか
  … sygnalizująca, że to, co po niej następuje, jest w sposób oczywisty prawdą, ponieważ prawdą jest to, co powiedziano wcześniej

co dwie głowy, to nie jedna /ˈʦ̑ɔ ˈdvʲjɛ ˈɡwɔvɨ ˈtɔ ɲɛ‿ˈjɛdna/ (proverb)
三人寄れば文珠の知恵
  dwie osoby zrobią coś lepiej niż jedna; będą miały więcej pomysłów i rozwiązań

co z oczu, to z serca /ˈʦ̑ɔ ˈz‿ɔʧ̑u ˈtɔ ˈs‿ːɛrʦ̑a/ (proverb)
去る者は日々に疎し
  jeśli się coś (lub kogoś) nieczęsto widzi, łatwo się zapomina

codziennie /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲːɛ/ (adv)
毎日
  w każdym dniu, co dzień

codzienny /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
毎日
  powtarzający się z pewną regularnością każdego dnia

cokolwiek /ʦ̑ɔˈkɔlvʲjɛk/ (pronoun)
何...も
  wszystko jedno co; obojętnie który

comeback (n)
カムバック
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wznowienie działalności artystycznej po dłuższej nieobecności na estradzie

conchiglioni /ˌkɔ̃ŋʲciˈlʲjɔ̇̃ɲi/ (n)
コンキリエ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski makaron w kształcie dużych muszli, podawany z farszem;

copywriter (n)
コピーライター
  autor tekstów i sloganów reklamowych;

corral (n)
囲い
  (zootechnika, zootechniczny) rodzaj zagrody dla bydła w Ameryce

cos /kɔˈsʲĩnus/ (symbol)
cos
  = (matematyka, matematyczny) cosinus

cotygodniowy /ˌʦ̑ɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ/ (adj)
毎週
  powtarzający się co tydzień

coś /ʦ̑ɔɕ/ (indefinitePronoun)
何か
  …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie chce określić
  …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie umie określić

crescendo /krɛˈʃɛ̃ndɔ/ (n)
クレッシェンド
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stopniowe wzmacnianie siły dźwięku

croissant (n)
クロワッサン
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj rogala wypiekanego z francuskiego ciasta;

ctg /kɔˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (symbol)
cot
  = (matematyka, matematyczny) cotangens

cud /ʦ̑ut/ (n)
不思議
  (przenośnie, przenośnia) rzecz niezwykła, niespodziewana, mało prawdopodobna
奇跡, ミラクル
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej;

cudowny /ʦ̑uˈdɔvnɨ/ (adj)
不思議
  fantastyczny, bardzo piękny, zachwycający, godny podziwu

cudzoziemiec /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
外国人, 外人
  osoba pochodząca z innego kraju

cudzołożyć /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈwɔʒɨʨ̑/ (v)
姦淫
  dopuszczać się lub dopuścić się zdrady małżeńskiej; zdradzać lub zdradzić męża, żonę

cudzysłów /ʦ̑uˈʣ̑ɨswuf/ (n)
引用符
  każdy z pary znaków interpunkcyjnych służących do oznaczania w tekstach początku i końca cytatu oraz znaczeń niedosłownych;

cukier /ˈʦ̑ucɛr/ (n)
砂糖
  (chemia, chemiczny) związek organiczny zbudowany z atomów węgla, wodoru i tlenu;
砂糖, シュガー, 糖
  (spożywczy) krystaliczna substancja, najczęściej o białej barwie, otrzymywana z trzciny cukrowej lub z buraków cukrowych, przeznaczona do słodzenia produktów spożywczych;

cukierek /ʦ̑uˈcɛrɛk/ (n)
飴
  (spożywczy) drobny wyrób o słodkim smaku, pakowany zwykle w papierki, sporządzany z cukru i dodatków smakowych;

cukiernia /ʦ̑uˈcɛrʲɲa/ (n)
菓子屋
  (cukiernictwo) (handel, handlowy) miejsce, gdzie kupuje się wyroby cukiernicze (ciastka, torty itp.)

cukinia /ʦ̑uˈcĩɲja/ (n)
ズッキーニ
  (botanika, botaniczny) odmiana dyni zwyczajnej;

cukrowy /ʦ̑uˈkrɔvɨ/ (adj)
甘い
  dotyczący cukru, związany z cukrem

cukrzyca /ʦ̑uˈkʃɨʦ̑a/ (n)
糖尿病
  (medycyna, medyczny) choroba metaboliczna objawiająca się podwyższonym poziomem cukru we krwi;

cukrzyk /ˈʦ̑ukʃɨk/ (n)
マミジロミツドリ
  (ornitologia, ornitologiczny) Coereba flaveola, mały ptak tropikalny z rodziny cukrzyków;

cumować /ʦ̑ũˈmɔvaʨ̑/ (v)
停泊
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mocować statek do nabrzeża

curling (n)
カーリング
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której zawodnicy pchają specjalnymi, spłaszczonymi kamieniami po lodzie;

curry (n)
カレー
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) klasa potraw kuchni indyjskiej, rodzaj ragoût z warzyw, ryb lub mięsa w pikantnym sosie
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mieszanka przypraw charakterystyczna dla kuchni indyjskiej;

cwał (n)
ギャロップ
  (jeździectwo, jeździecki) najszybszy czterotaktowy chód konia;

cyber-
サイバー
  (potocznie, potoczny) pierwszy człon wyrazów złożonych mających związek znaczeniowy z „cyberprzestrzenią” (Internetem)

cyberatak /ˌʦ̑ɨbɛrˈatak/ (n)
サイバー攻撃
  (kryminologia, kryminologiczny) atak dokonywany za pośrednictwem internetu

cyberkultura (n)
サイバーカルチャー
  (neologizm) kultura wieku informacji, ogół działań związanych ze światem komputerów, Internetu, multimediów itp.;

cybernetyka (n)
サイバネティックス
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o procesach sterowania oraz przekazywania i przekształcania informacji w systemach;

cyberprzestrzeń /ˌʦ̑ɨbɛrˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
サイバースペース
  (przestarzałe, przestarzały) rzekoma przestrzeń w której komunikują się komputery

cyberseks /ʦ̑ɨˈbɛrsɛks/ (n)
サイバースセックス
  wirtualny stosunek seksualny odbywany za pośrednictwem komputera połączonego z Internetem, podczas którego strony wysyłają do siebie pobudzające seksualnie komunikaty, często jednocześnie masturbując się;

cyborg (n)
サイボーグ
  organizm, którego procesy życiowe są realizowane lub wspomagane przez urządzenia techniczne;

cyfra /ˈʦ̑ɨfra/ (n)
数字
  (potocznie, potoczny) znak pisarski symbolizujący cyfrę (1.1) systemu dziesiętnego: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9
  (matematyka, matematyczny) abstrakcyjny obiekt matematyczny, stanowiący element ciągu, reprezentującego liczbę w danym systemie liczbowym
  symboliczna reprezentacja cyfry (1.1)

cyfrowy /ʦ̑ɨfˈrɔvɨ/ (adj)
デジタル
  wykorzystujący technikę cyfrową

cygaretka /ˌʦ̑ɨɡaˈrɛtka/ (n)
シガリロ
  cienkie cygaro;

cygaro /ʦ̑ɨˈɡarɔ/ (n)
葉巻, シガー
  suche, zawinięte w rulon liście tytoniu, przeznaczone do palenia

cyjanek (n)
青酸塩
  (chemia, chemiczny) sól kwasu cyjanowodorowego, substancja trująca;

cyjanek potasu (n)
シアン化カリウム
  (chemia, chemiczny) silna trucizna, nieorganiczny związek chemiczny z grupy cyjanków, sól potasowa kwasu cyjanowodorowego;

cyjanometr (n)
シアン計
  (metrologia, metrologiczny) (historia, historyczny, historycznie) dawny, prosty przyrząd do określania odcieni barwy nieba

cyjanowodór (n)
シアン化水素
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny o wzorze HCN, bezbarwna, silnie trująca, lotna ciecz o zapachu gorzkich migdałów;

cyjon /ˈʦ̑ɨjɔ̃n/ (n)
ドール
  (zoologia, zoologiczny) Cuon alpinus, azjatycki drapieżnik przypominający lisa i psa, zmieniający na zimę kolor sierści;

cykada /ʦ̑ɨˈkada/ (n)
蝉
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lyristes plebejus, tropikalny owad wydający głośne dźwięki;

cykloida /ʦ̑ɨkˈlɔjda/ (n)
サイクロイド
  (matematyka, matematyczny) krzywa, jaką opisuje tor punktu, leżącego na obwodzie koła, które toczy się bez poślizgu po prostej;

cyklon /ˈʦ̑ɨklɔ̃n/ (n)
サイクロン
  (meteorologia, meteorologiczny) wirujący układ atmosferyczny w ośrodku niskiego ciśnienia;

cyklop /ˈʦ̑ɨklɔp/ (n)
キュクロプス
  (mitologia grecka) olbrzym z jednym okiem pośrodku czoła;

cyklotron /ʦ̑ɨkˈlɔtrɔ̃n/ (n)
サイクロトロン
  (fizyka, fizyczny) najprostsza forma akceleratora cyklicznego naładowanych cząstek elementarnych;

cyklotymia /ˌʦ̑ɨklɔˈtɨ̃mʲja/ (n)
気分循環性障害
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na utrzymujących się wahaniach nastroju w postaci łagodnych epizodów subdepresji i hipomanii;

cykoria /ʦ̑ɨˈkɔrʲja/ (n)
チコリー
  (botanika, botaniczny) Cichorium L., rodzaj roślin zielnych z rodziny astrowatych
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

cylinder /ʦ̑ɨˈlʲĩndɛr/ (n)
シルク ハット
  sztywny, zwykle wysoki kapelusz męski z wąskim rondem i walcowatą główką;

cyna /ˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
スズ, 錫
  (chemia, chemiczny) szary metal, pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 50, oznaczany symbolem Sn;

cynamon /ʦ̑ɨ̃ˈnãmɔ̃n/ (n)
シナモン, 肉桂
  suszona kora cynamonowca, używana jako przyprawa;

cynizm /ˈʦ̑ɨ̃ɲism̥/ (n)
キニク主義
  wyzywające i lekceważące odnoszenie się do wartości moralnych, nieliczenie się z uczuciami i odczuciami innych

cynk /ʦ̑ɨ̃ŋk/ (n)
亜鉛
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zn i liczbie atomowej 30;

cynober /ʦ̑ɨ̃ˈnɔbɛr/ (n)
辰砂
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał stosowany jako czerwony barwnik w malarstwie;
  jeden z odcieni koloru czerwonego;

cyprys /ˈʦ̑ɨprɨs/ (n)
サイプレス, 糸杉
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cupressus L., wysmukłe drzewo iglaste z rodziny cyprysowatych;

cyrk /ʦ̑ɨrk/ (n)
サーカス
  miejsce, w którym pokazuje się występy akrobatyczne;

cyrkiel /ˈʦ̑ɨrʲcɛl/ (n)
コンパス
  przyrząd składający się z dwóch ramion, służący do rysowania okręgów;

cyrkon /ˈʦ̑ɨrkɔ̃n/ (n)
ジルコニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zr i liczbie atomowej 40;

cyrylica /ˌʦ̑ɨrɨˈlʲiʦ̑a/ (n)
キリル
  (językoznawstwo, językoznawczy) alfabet używany do zapisu niektórych języków słowiańskich;

cyrylicki (adj)
キリル
  (językoznawstwo, językoznawczy) napisany cyrylicą, związany z cyrylicą

cysterna /ʦ̑ɨˈstɛrna/ (n)
タンク
  (technologia, technika, techniczny) zamknięty zbiornik do magazynowania wody
  duży pojemnik do magazynowania wody

cytadela /ˌʦ̑ɨtaˈdɛla/ (n)
城塞
  (wojskowość, wojskowy) w starszych fortyfikacjach: samodzielna twierdza dominująca nad miastem lub prowincją;

cytat /ˈʦ̑ɨtat/ (n)
引用
  przytoczona wypowiedź, fragment innego tekstu;

cytologia /ˌʦ̑ɨtɔˈlɔɟja/ (n)
細胞生物学
  (biologia, biologiczny) nauka o komórce;

cytoplazma (n)
細胞質
  (biologia, biologiczny) półpłynne wnętrze komórki, z wyłączeniem jądra komórkowego (jeśli komórka je zawiera), a obejmujące także: cytozol, organella, pęcherzyki i cytoszkielet;

cytotoksyczność (n)
細胞毒性
  cecha tego, co cytotoksyczne

cytra /ˈʦ̑ɨtra/ (n)
ツィター
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy o płaskim pudle;

cytron /ˈʦ̑ɨtrɔ̃n/ (n)
シトロン
  (botanika, botaniczny) Citrus medica, gatunek roślin wieloletnich z rodziny rutowatych;

cytryn /ˈʦ̑ɨtrɨ̃n/ (n)
シトリン
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana kwarcu o żółtej barwie z cytrynowym odcieniem, kamień szlachetny

cytryna /ʦ̑ɨˈtrɨ̃na/ (n)
レモン
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju Citrus, drzewo rodzące kwaśne owoce;
檸檬, レモン
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) kwaśny owoc o żółtej skórce

cytrynowy /ˌʦ̑ɨtrɨ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
レモン味
  taki, który jest wykonany z dodatkiem cytryny
  związany z cytryną, dotyczący cytryny

cytyzyna (n)
シチシン
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, alkaloid występujący we wszystkich częściach złotokapu zwyczajnego;

cywil /ˈʦ̑ɨvʲil/ (n)
文民
  (wojskowość, wojskowy) ktoś niebędący w czynnej służbie wojskowej;

cywilizacja /ˌʦ̑ɨvʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
文明
  poziom rozwoju społeczeństwa w danym okresie historycznym, któremu właściwy jest określony dorobek w postaci kultury materialnej i nagromadzenie instytucji społecznych uwarunkowane stopniem opanowania środowiska naturalnego;

cywilny /ʦ̑ɨˈvʲilnɨ/ (adj)
民事
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) taki, który odnosi się do strony prawnej relacji osobistych, majątkowych oraz rodzinnych między obywatelami
民間
  nie należący do wojska

czador /ˈʧ̑adɔr/ (n)
チャードル
  zasłaniający prawie całe ciało poza twarzą, tradycyjny strój noszony przez kobiety głównie w Iranie, którego noszenie jest jedną z form przestrzegania hidżabu;

czajka /ˈʧ̑ajka/ (n)
タゲリ
  (ornitologia, ornitologiczny) Vanellus vanellus, europejski i azjatycki ptak wędrowny z charakterystycznym czubkiem na głowie;

czajniczek /ʧ̑ajˈɲiʧ̑ɛk/ (n)
ティーポット
  mały czajnik, np. do zaparzania herbaty

czapka /ˈʧ̑apka/ (n)
キャップ
  rodzaj nakrycia głowy wykonanego przeważnie z miękkiego materiału, czasem ze sztywnymi wstawkami takimi jak denko lub daszek;

czapla /ˈʧ̑apla/ (n)
鷺, サギ
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardeidae Leach, duży ptak brodzący;

czapla biała (n)
ダイサギ
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardea alba Linnaeus, duży ptak o śnieżnobiałym upierzeniu;

czapla siwa (n)
アオサギ
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardea cinerea Linnaeus, duży ptak wodnego z rodziny czaplowatych;

czarcie koło (n)
菌輪, 菌環
  (mikologia, mikologiczny) kolisty wzór powstały wśród traw utworzony przez owocniki grzybów;

czarna dziura /ˈʧ̑arna ˈʥ̑ura/ (n)
ブラックホール
  (astronomia, astronomiczny) obiekt astronomiczny, który tak silnie oddziałuje grawitacyjnie na swoje otoczenie, że nawet światło nie może uciec z jego otoczenia;

czarna herbata (n)
紅茶
  (spożywczy) najpopularniejszy w Europie rodzaj herbaty wyprodukowany ze sfermentowanych liści Camellia sinensis

czarna magia /ˈʧ̑arna ˈmaɟja/ (n)
黒魔術
  (ezoteryka) magia wykorzystująca siły zła, mająca na celu uzyskanie złoczynnego skutku;

czarna owca /ˈʧ̑arna ˈɔfʦ̑a/ (n)
厄介者
  (przenośnie, przenośnia) osoba przynosząca wstyd, źle widziana w określonym otoczeniu

czarna porzeczka /ˈʧ̑arna pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
カシス
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) gatunek porzeczki, krzewu należącego do rodziny agrestowatych;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc tego krzewu

czarna skrzynka (n)
ブラックボックス
  (lotnictwo, lotniczy) zabezpieczone urządzenie, które rejestruje parametry lotu samolotu;
  (matematyka, matematyczny) teoretyczny model układu, który jest rozpatrywany, gdy absolutnie nic nie wiadomo o jego budowie wewnętrznej

czarna śmierć (n)
黒死病
  (historia, historyczny, historycznie) określenie epidemii panującej w m.in. czternastowiecznej Europie, utożsamianej z dżumą;

czarno-biały /ˌʧ̑arnɔ‿ˈbʲjawɨ/ (adj)
白黒
  (fotografia) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) w kolorach: białym, czarnym i różnych odcieniach szarości; taki, który oddaje tylko te barwy
  taki, który ma dwa kolory: czarny i biały

czarnogórski /ˌʧ̑arnɔˈɡursʲci/ (adj)
モンテネグロ
  dotyczący Czarnogóry lub Czarnogórców, charakterystyczny dla Czarnogóry lub Czarnogórców

czarnogórski /ˌʧ̑arnɔˈɡursʲci/ (n)
モンテネグロ
  (językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Czarnogórze;

czarnowron /ʧ̑arˈnɔvrɔ̃n/ (n)
ハシボソガラス
  (ornitologia, ornitologiczny) gatunek średniego ptaka z rodziny krukowatych;

czarnoziem /ʧ̑arˈnɔʑɛ̃m/ (n)
チェルノジョーム
  (geologia, geologiczny) bardzo żyzna gleba wykształcona na lessach;

czarnuszka /ʧ̑arˈnuʃka/ (n)
クロタネソウ属
  (botanika, botaniczny) Nigella L., rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;

czarny /ˈʧ̑arnɨ/ (adj)
黒い
  (fizyka, fizyczny) pochłaniający padające całe promieniowanie
  (szachy, pojęcie szachowe) należący do czarnych (2.1)
  nielegalny
黒い, 黒
  mający najciemniejszy możliwy kolor

czarny blok (n)
ブラック・ブロック
  taktyka demonstracji stosowana przez anarchistów i autonomistów, polegająca na manifestowaniu w czarnym ubraniu i maskowaniu się w celu utrudnienia identyfikacji przez policję;

czarny koń /ˈʧ̑arnɨ ˈkɔ̃ɲ/ (n)
惑星
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto nieoczekiwanie zwycięża lub odgrywa wielką rolę w jakichś wydarzeniach, choć nikt się tego nie spodziewał

czarny rynek /ˈʧ̑arnɨ ˈrɨ̃nɛk/ (n)
闇市, 闇市場
  (ekonomia, ekonomiczny) działalność gospodarcza zakazana przez prawo;

czarodziejka (n)
魔女
  (przenośnie, przenośnia) kobieta piękna, oczarowująca, uwodzicielska
  (fantasy) kobieta potrafiąca czarować, rzucać czary

czarownica /ˌʧ̑arɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
魔女
  w wierzeniach ludowych: kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia

czary /ˈʧ̑arɨ/ (n)
魔法
  magiczne obrzędy

czas /ʧ̑as/ (n)
時制, テンス
  (gramatyka) sposób odmiany czasownika, polegający na rozróżnianiu chwili wykonania czynności względem momentu wypowiedzi
時, 一瞬
  chwila, moment, pora
時間, 時
  wymiar używany do określania kolejności zdarzeń;

czas leczy rany /ˈʧ̑as ˈlɛʧ̑ɨ ˈrãnɨ/ (proverb)
すべての傷を治癒する時間
  po jakimś czasie człowiek lepiej znosi wspomnienie o nieszczęściu, które go spotkało

czas przeszły /ˈʧ̑as ˈpʃɛʃwɨ/ (n)
過去
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wcześniejszą czynność lub wcześniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;

czas przyszły /ˈʧ̑as ˈpʃɨʃwɨ/ (n)
未来
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa późniejszą czynność lub późniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;

czas teraźniejszy /ˈʧ̑as ˌtɛraˈʑɲɛ̇jʃɨ/ (n)
現在形
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wykonywaną czynność lub stan istniejący w momencie mówienia lub pisania o nich;

czas to pieniądz /ˈʧ̑as ˈtɔ ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (proverb)
時は金なり
  czas jest wartościowy, tracąc go traci się pieniądze, które by się wtedy zarobiło

czas wolny (n)
暇
  wolne od zajęć, pracy

czasem /ˈʧ̑asɛ̃m/ (adv)
時々, 時
  niekiedy, co pewien czas

czasochłonny /ˌʧ̑asɔˈxwɔ̃nːɨ/ (adj)
時間のかかる
  wymagający poświęcenia dużo czasu

czasopismo /ˌʧ̑asɔˈpʲismɔ/ (n)
雑誌
  druk ukazujący się najczęściej w określonych terminach, pod niezmienionym tytułem, zwykle posiadający numerację ciągłą;

czasoprzestrzeń /ˌʧ̑asɔˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
時空
  (fizyka, fizyczny) matematyczny model opisujący czas i przestrzeń zgodnie z postulatami teorii względności;

czasownik /ʧ̑aˈsɔvʲɲik/ (n)
動詞, どうし
  (gramatyka) część mowy opisująca czynności lub stany;

czasownik modalny /ʧ̑aˈsɔvʲɲik mɔˈdalnɨ/ (n)
法助動詞
  (gramatyka) czasownik, który określa stosunek mówiącego do czynności

czasownik nieprzechodni /ʧ̑aˈsɔvʲɲic ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/ (n)
自動詞
  (gramatyka) czasownik, który nie ma formy strony biernej

czasownik posiłkowy /ʧ̑aˈsɔvʲɲik ˌpɔɕiwˈkɔvɨ/ (n)
助動詞
  (gramatyka) czasownik, spełniający w danym zdaniu wyłącznie funkcję gramatyczną, tj. służący do tworzenia czasów, trybów itp.; na języki tworzące daną formę gramatyczną fleksyjnie nie jest on tłumaczony

czasownik przechodni /ʧ̑aˈsɔvʲɲik pʃɛˈxɔdʲɲi/ (n)
他動詞
  (gramatyka) czasownik, który może utworzyć formę strony biernej

czasownik ułomny (n)
けつじょどうし
  (gramatyka) czasownik, który nie tworzy pewnych form gramatycznych;

czasownik zwrotny /ʧ̑aˈsɔvʲɲiɡ ˈzvrɔtnɨ/ (n)
再帰動詞
  (gramatyka) czasownik, który w języku polskim odnosi się do wykonawcy czynności przez zaimek „się”, a w innych językach przez odpowiednią końcówkę lub właściwy zaimek zwrotny

czaszka /ˈʧ̑aʃka/ (n)
頭蓋骨
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu chroniąca mózg, znajdująca się w głowie;

czat (n)
チャット
  (informatyka, informatyczny) internetowa rozmowa w formie pisemnych komunikatów

czcionka /ˈʧ̑ʲʨ̑ɔ̃nka/ (n)
活字
  (drukarstwo, drukarski) odlew z lustrzanym odbiciem znaku
書体
  (drukarstwo, drukarski) wygląd liter w druku
フォント
  (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) krój pisma użyty w tekście komputerowym

czcić /ʧ̑ʲʨ̑iʨ̑/ (v)
崇拝
  oddawać cześć

czeczeński (adj)
チェチェン語
  dotyczący Czeczenii, Czeczenów

czeczeński (n)
チェチェン語
  język czeczeński

czek /ʧ̑ɛk/ (n)
チェック
  (bankowość, bankowy) dokument będący dla banku zleceniem wypłacenia okazicielowi oznaczonej na nim kwoty z rachunku wystawcy;

czekanie /ʧ̑ɛˈkãɲɛ/ (n)
待つこと
  (rzeczownik odczasownikowy) od czekać

czekać /ˈʧ̑ɛkaʨ̑/ (v)
待つ
  przerywać wykonywanie jakiejś czynności
待, 待つ
  zatrzymywać się, pozostawać w jakimś miejscu, aż coś się wydarzy

czekolada /ˌʧ̑ɛkɔˈlada/ (n)
チョコレート, チョコ
  (spożywczy) (cukiernictwo) półprodukt cukierniczy sporządzany z kakao, cukru i tłuszczu;

czekoladowy /ˌʧ̑ɛkɔlaˈdɔvɨ/ (adj)
チョコレート
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) dotyczący czekolady, zawierający czekoladę, zrobiony z czekolady, przyrządzony z czekoladą
  mający kolor brązowy, taki jak kolor czekolady

czelesta /ʧ̑ɛˈlɛsta/ (n)
チェレスタ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) idiofon przypominający kształtem fisharmonię, w którym dźwięk pochodzi z płytek uderzanych przez młoteczki uruchamiane przez klawisze;

czepek pływacki (n)
スイムキャップ
  (sport, sportowy) elastyczna osłona zakładana na włosy podczas pływania

czepiec /ˈʧ̑ɛpʲjɛʦ̑/ (n)
ハチノス
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) jeden z żołądków przeżuwaczy;

czeremcha /ʧ̑ɛˈrɛ̃mxa/ (n)
エゾノウワミズザクラ, 蝦夷の上溝桜
  (botanika, botaniczny) Padus, rodzaj rośliny z rodziny różowatych o białych, silnie pachnących kwiatach i ciemnoczerwonych lub czarnych owocach;
  (spożywczy) owoc czeremchy (1.1)

czernica /ʧ̑ɛrʲˈɲiʦ̑a/ (n)
キンクロハジロ
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya fuligula, kaczka czernica, eurazjatycki ptak wodny zamieszkujący otwarte zbiorniki wodne o gęsto zarośniętych brzegach;

czernidłak kołpakowaty (n)
ササクレヒトヨタケ
  (mikologia, mikologiczny) Coprinus comatus (O.F.Mull.) Pers., gatunek pospolitego grzyba z rodziny pieczarkowatych, którego starsze i zebrane owocniki rozkładają się na drodze autolizy;

czerstwy /ˈʧ̑ɛrstfɨ/ (adj)
古い
  o chlebie nieświeży, suchy

czerwiec /ˈʧ̑ɛrvʲjɛʦ̑/ (n)
六月, 6月
  szósty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

czerwień /ˈʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
赤
  kolor czerwony

czerwone mięso /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɛ ˈmʲjɛ̃w̃sɔ/ (n)
赤肉
  (spożywczy) mięso o ciemnym kolorze: wieprzowina, wołowina, baranina, dziczyzna itp.

czerwony /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
赤い
  mający kolor pierwszego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej krwi, truskawki itp.; mający kolor podstawowy;

czerwony olbrzym /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈɔlbʒɨ̃m/ (n)
赤色巨星
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda o stosunkowo niewielkiej masie, będąca na schyłkowym etapie ewolucji;

czerń /ʧ̑ɛrʲɲ/ (n)
黒, 黒色
  czarny kolor

czesać /ˈʧ̑ɛsaʨ̑/ (v)
解かす
  (fryzyjski) układać, wygładzać (włosy, sierść itp.) za pomocą grzebienia lub szczotki

czeski /ˈʧ̑ɛsʲci/ (adj)
チェコ語, チェコの
  związany z Czechami (Republiką Czeską), charakterystyczny dla Czech lub Czechów

czeski /ˈʧ̑ɛsʲci/ (n)
チェコ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Republiki Czeskiej;

cześć /ʧ̑ɛɕʨ̑/ (interjection)
おはよう
  (potocznie, potoczny) pozdrowienie, przywitanie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych

czirokeski (adj)
チェロキー語
  związany z Czirokezami, dotyczący Czirokezów

czkawka /ˈʧ̑kafka/ (n)
吃逆, しゃっくり
  (fizjologia, fizjologiczny) rytmicznie powtarzające się skurcze przepony objawiające się charakterystycznym odgłosem wydawanym przez zamknięcie głośni i strun głosowych przy wdechu;

czkać /ʧ̑kaʨ̑/ (v)
しゃっくりをする
  wydawać ustami charakterystyczny dźwięk na skutek skurczów przepony; mieć czkawkę

czopek /ˈʧ̑ɔpɛk/ (n)
座薬 坐薬, 坐剤
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lekarstwo do przyjmowania doodbytniczo, rzadziej dopochwowo lub docewkowo;

czosnek /ˈʧ̑ɔsnɛk/ (n)
大蒜, ニンニク
  (spożywczy) jarzyna przyprawowa z cebuli uprawnych gatunków czosnku (1.1), zwykle czosnku pospolitego
  (botanika, botaniczny) roślina lub rośliny z rodzaju czosnek (1.1)

czołg /ʧ̑ɔwk/ (n)
戦車
  (wojskowość, wojskowy) pojazd bojowy poruszający się na gąsienicach, wyposażony w armatę i pancerz;

czoło /ˈʧ̑ɔwɔ/ (n)
額, お凸
  (anatomia, anatomiczny) część głowy nad brwiami i pomiędzy skrońmi

czołówka /ʧ̑ɔˈwufka/ (n)
オープニングクレジット
  (telewizja, telewizyjny) plansze początkowe filmu

czterdzieści /ʧ̑tɛrʲˈʥ̑ɛ̇ɕʨ̑i/ (cardinalNumeral)
四十
  liczba naturalna następna po 39 i poprzedzająca 41;

czternastokąt (n)
十四角形
  (geometria) wielokąt mający czternaście boków i czternaście kątów wewnętrznych

czubek /ˈʧ̑ubɛk/ (n)
先
  szpiczaste, ostre zakończenie czegoś

czuwak /ˈʧ̑uvak/ (n)
デッドマン装置
  (kolejnictwo) urządzenie hamulcowe w pojeździe szynowym, zatrzymujące pociąg w wypadku niedyspozycji lub zaśnięcia maszynisty;

czuwać /ˈʧ̑uvaʨ̑/ (v)
起きる
  nie spać

czuć /ʧ̑uʨ̑/ (v)
感じる
  odbierać wrażenia psychiczne lub odbierać wrażenia za pomocą zmysłów
  odbierać wrażenia za pomocą zmysłu dotyku

czwartek /ˈʧ̑fartɛk/ (n)
木曜日, もくようび
  czwarty dzień tygodnia

czwartorzęd /ʧ̑farˈtɔʒɛ̃nt/ (n)
第四紀
  (geologia, geologiczny) okres w dziejach Ziemi, który rozpoczął się około 2,58 mln lat temu i trwa do dziś;

czworaczek (n)
四つ子
  jedno dziecko z czworga urodzonych podczas tego samego porodu

czworokąt /ʧ̑fɔˈrɔkɔ̃nt/ (n)
四角形
  (geometria) wielokąt mający cztery boki; do czworokątów należą m.in. trapezy, deltoidy, romby, kwadraty, prostokąty, równoległoboki;

czworonóg /ʧ̑fɔˈrɔ̃nuk/ (n)
四肢動物
  zwierzę czworonożne

czworościan (n)
三角錐
  (geometria) wielościan o czterech trójkątnych ścianach;

czy /ʧ̑ɨ/ (conjunction)
か
  łączy równorzędne, ale wykluczające się wyrażenia
  łączy zdanie podrzędne o charakterze pytajnym ze zdaniem nadrzędnym

czy /ʧ̑ɨ/ (particle)
か
  słowo rozpoczynające pytanie, na które pytający spodziewa się odpowiedzi „tak” lub „nie”

czyj /ʧ̑ɨj/ (pronoun)
どなた
  używany do rozpoczynania pytania zależnego, które określa właściciela czegoś, posiadacza cechy w swoim dopełnieniu
  używany do zadawania pytań o właściciela czegoś, posiadacza jakiejś cechy

czyjś /ʧ̑ɨjɕ/ (indefinitePronoun)
誰か の
  należący do kogoś, kto nie jest istotny w wypowiedzi

czynić /ˈʧ̑ɨ̃ɲiʨ̑/ (v)
させる
  robić coś, wykonywać

czynny /ˈʧ̑ɨ̃nːɨ/ (adj)
能動
  funkcjonujący, uruchomiony
  skłonny do działania, aktywny
  wykonujący jakąś czynność

czynsz /ʧ̑ɨ̃w̃ʃ/ (n)
家賃
  terminowa opłata za wynajem

czyrak (n)
おでき
  (medycyna, medyczny) ropne zapalenie skóry w okolicy mieszka włosowego;

czystka /ˈʧ̑ɨstka/ (n)
パージ
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) usunięcie ze stanowiska niepożądanych lub niewygodnych osób;
  fizyczna likwidacja pewnej grupy etnicznej bądź przeciwników politycznych

czystość /ˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
純粋
  (przenośnie, przenośnia) cecha tego, co jest czyste, niewinne, prawidłowe, porządne
純潔
  wstrzemięźliwość, powściągliwość seksualna

czysty /ˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
きれい, 清潔
  pozbawiony brudu

czytać /ˈʧ̑ɨtaʨ̑/ (v)
読, 読む
  przebiegać wzrokiem lub dotykiem tekst w postaci liter lub ideogramów oraz znaków pisarskich i rozumieć treść przezeń przekazywaną

czytać między wierszami /ˈʧ̑ɨtaʨ̑ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ vʲjɛrˈʃãmʲi/ (v)
行間を読む
  domyślać się z treści jakichś faktów i informacji chociaż nie zostały one wyrażone wprost

czytelnia /ʧ̑ɨˈtɛlʲɲa/ (n)
閲覧室
  sala przeznaczona do czytania, zwykle w bibliotece

czyściec /ˈʧ̑ɨɕʨ̑ɛʦ̑/ (n)
煉獄
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w niektórych wyznaniach: stan lub miejsce, gdzie po śmierci niektóre dusze odbywają pokutę przed wejściem do nieba;

czółenko /ʧ̑uˈwɛ̃nkɔ/ (n)
下糸入れ
  (włókiennictwo) (technologia, technika, techniczny) element krosna tkackiego w postaci łódeczki, która zawiera i przerzuca nici;

cząber /ˈʧ̑ɔ̃mbɛr/ (n)
キダチハッカ
  (botanika, botaniczny) Satureja, rodzaj aromatycznych roślin rocznych i wieloletnich o bladoliliowych lub białawych kwiatach i lancetowatych liściach; używanych jako przyprawa i do wyrobu leków;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z cząbru ogrodowego

cząstka /ˈʧ̑ɔ̃w̃stka/ (n)
粒子, 素粒子
  (fizyka, fizyczny) fragment materii niewidoczny dla oka;

często /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔ/ (adv)
屡, よく
  (zobacz) częsty

częstotliwość /ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈtlʲivɔɕʨ̑/ (n)
周波数
  (fizyka, fizyczny) liczba cykli zjawiska okresowego występujących w jednostce czasu;

częsty /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɨ/ (adj)
頻繁
  odbywający się lub zdarzający się wiele razy, z krótkimi przerwami pomiędzy kolejnymi wydarzeniami

częściowo /ʧ̑ɛ̃w̃ɕˈʨ̑ɔvɔ/ (adv)
部分的
  w jakiejś części, nie w całości

częściowy /ʧ̑ɛ̃w̃ɕˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
部分的
  odnoszący się tylko do części czegoś, obejmujący część czegoś

część /ʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
部品, パーツ
  (mechanika) urządzenie elektryczne lub mechaniczne, działające w określony sposób, przeznaczone do pracy wewnątrz innego urządzenia lub we współpracy z nim
部分, 部
  fragment jakiejś całości

część mowy /ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ ˈmɔvɨ/ (n)
品詞
  (gramatyka) kategoria gramatyczna, grupująca wyrazy ze względu na ich sposób odmiany, funkcje w zdaniu lub znaczenie;

członek /ˈʧ̑wɔ̃nɛk/ (n)
メンバー
  osoba przynależąca do jakiejś organizacji czy stowarzyszenia

członkostwo (n)
メンバーシップ
  bycie członkiem jakiejś organizacji, stowarzyszenia, klubu, partii politycznej

człowiek /ˈʧ̑wɔvʲjɛk/ (n)
人間, 人
  (antropologia, antropologiczny) Homo sapiens Linnaeus, istota o najwyższym stopniu świadomości zamieszkująca Ziemię;
人, 人間
  ktoś, jakaś osoba

człowiek śniegu (n)
イエティ
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) duża, dwunożna istota, podobna do człowieka, o gęstym futrze, żyjąca rzekomo w Himalajach

córka /ˈʦ̑urka/ (n)
娘, お嬢さん
  potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodziców)

cętka /ˈʦ̑ɛ̃ntka/ (n)
斑
  mała plamka na tle o jednolitej barwie

cło /ʦ̑wɔ/ (n)
関税
  opłata pobierana przez państwo na granicy przy imporcie pewnych towarów;

dach /dax/ (n)
屋根
  górna część budynku, pojazdu itp., pokrycie osłaniające wnętrze przed deszczem, słońcem itp.;

dachówka /daˈxufka/ (n)
瓦
  (budownictwo) ceramiczna (niekiedy kamienna lub betonowa) płytka stosowana do pokrywania dachów;

daikon /daˈ<sup>j</sup>ikɔ̃n/ (n)
大根
  (zobacz) rzodkiew japońska

daktyl /ˈdaktɨl/ (n)
棗椰子, デーツ
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) (cukiernictwo) owoc daktylowca

daktyloskopia (n)
指紋鑑定
  metoda ustalania tożsamości na podstawie odcisku palca i porównania linii papilarnych

daktynomycyna (n)
アクチノマイシン
  (medycyna, medyczny) antybiotyk z grupy cytostatyków;

dalajlama /ˌdalajˈlãma/ (n)
ダライ・ラマ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł zwierzchnika szkoły Gelug buddyzmu tybetańskiego, do roku 1959 tradycyjnie piastujący funkcję szefa rządu tybetańskiego;

daleki /daˈlɛci/ (adj)
遠, 遠い
  taki, który jest w dużej odległości

daleko /daˈlɛkɔ/ (adv)
遠く
  w znacznej odległości

dalekopis (n)
テレタイプ
  (telekomunikacja) aparat telegraficzny przesyłający komunikatów w postaci drukowanej

dalia /ˈdalʲja/ (n)
ダリア
  (botanika, botaniczny) Dahlia, rodzaj roślin nasiennych należących do rodziny astrowatych, mających kolorowe kwiaty ułożone w koszyczki; uprawiana jako roślina ozdobna;

dalmatyńczyk /ˌdalmaˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
ダルメシアン
  (kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosego biało-czarnego psa pochodząca z Dalmacji;

dalmierz (n)
測距儀
  przyrząd do zdalnego pomiaru odległości;

dama /ˈdãma/ (n)
クイーン
  (termin karciany) figura w kartach oznaczona literą Q lub D;
淑女
  dystyngowana kobieta

dane /ˈdãnɛ/ (n)
データ
  wiadomości, informacje stanowiące podstawy jakiś twierdzeń, przekonań, wniosków

danie /ˈdãɲɛ/ (n)
料理
  pojedyncza potrawa składająca się na posiłek

dao /ˈdaɔ/ (n)
道
  (filozofia, filozoficzny) podstawowe pojęcie filozofii chińskiej, któremu przypisywane są bardzo różne znaczenia;

dari (n)
ダリー語
  (językoznawstwo, językoznawczy) używany w Afganistanie język z grupy irańskiej języków indoeuropejskich, traktowany niekiedy jako dialekt języka perskiego;

darmsztadt /ˈdarm̥ʃtat/ (n)
ダームスタチウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ds i liczbie atomowej 110;

darwinizm (n)
ダーウィニズム
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) stworzona przez Darwina teoria ewolucji, która wyjaśnia powstawanie gatunków doborem naturalnym i walką o byt

dashi (n)
出汁
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) koncentrat bulionu rybnego wykorzystywany w kuchni japońskiej;

data /ˈdata/ (n)
日付, 年月日
  umowne oznaczenie dnia, miesiąca i roku, kalendarzowy termin jakiegoś zdarzenia;

dawać /ˈdavaʨ̑/ (v)
上げる
  (zobacz) dać

dawka /ˈdafka/ (n)
用量
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) pewna ilość substancji chemicznej lub promieniowania przekazywana do organizmu;

dawno /ˈdavnɔ/ (adv)
ずっと
  w odległych czasach

dać /daʨ̑/ (v)
上げる, やる
  wręczyć, ofiarować coś (także przenośnie) komuś

de facto /dɛ‿ˈfaktɔ/ (adv)
デファクト
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) tak, jak jest rzeczywiście, zgodnie ze stanem faktycznym

deadline (n)
デッドライン
  nieprzekraczalny, ostateczny termin zrobienia czegoś

debata /dɛˈbata/ (n)
ディベート
  (książkowy) dyskusja, rozprawianie, roztrząsanie problemów

debel (n)
ダブルス
  (sport, sportowy) gra parami;

debet /ˈdɛbɛt/ (n)
借方
  (bankowość, bankowy) ujemne saldo na koncie;
  (księgowość) lewa strona bilansu (z aktywami lub kosztami);

debiut /ˈdɛbʲjut/ (n)
デビュー
  wydarzenie, kiedy ktoś wykonuje po raz pierwszy publicznie jakąś czynność w jakiejś dziedzinie

decentralizacja (n)
地方分権
  przeniesienie uprawnień władzy centralnej na lokalne organy władzy,

dechrystianizacja /ˌdɛxrɨstʲjä̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
脱キリスト教化
  działania polegające na ograniczeniu lub zniesieniu wpływu chrześcijaństwa na danym terenie
  proces odchodzenia od chrześcijaństwa

decybel /dɛˈʦ̑ɨbɛl/ (n)
デシベル
  (fizyka, fizyczny) miara stosunku dowolnych wielkości fizycznych o tym samym wymiarze;

decydować /ˌdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑/ (v)
決める
  podejmować decyzję, postanawiać o czymś
決まる
  postanawiać coś zrobić

decymetr (n)
デシメートル
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesiątej części metra;

decyzja /dɛˈʦ̑ɨzʲja/ (n)
決定
  rozstrzygnięcie dokonywane po namyśle

defekacja /ˌdɛfɛˈkaʦ̑ʲja/ (n)
排便
  (fizjologia, fizjologiczny) wydalanie kału;

defenestracja /ˌdɛfɛ̃nɛˈstraʦ̑ʲja/ (n)
窓外放出
  (książkowy) wyrzucenie kogoś lub czegoś przez okno;
  (środowiskowy) (żartobliwie) (informatyka, informatyczny) akt usunięcia z komputera systemu operacyjnego Microsoft Windows na rzecz innego systemu, zwykle na wolnej licencji[potrzebne źródło]

deficyt /dɛˈfʲiʦ̑ɨt/ (n)
赤字
  niedobór, brak;
  (ekonomia, ekonomiczny) przewaga wydatków nad dochodami

definicja /ˌdɛfʲĩˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
定義, 語義
  wyjaśnienie znaczenia wyrazu, pojęcia lub całego wyrażenia;

deflacja /dɛˈflaʦ̑ʲja/ (n)
デフレーション, 通貨収縮
  (ekonomia, ekonomiczny) zjawisko obniżenia ogólnego poziomu cen z powodu zmniejszonego dopływu pieniądza do gospodarki

defragmentacja /ˌdɛfraɡmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
デフラグ
  (informatyka, informatyczny) proces przenoszenia danych pomiędzy obszarami dysku twardego w celu jego optymalnego wykorzystania;

degustacja (n)
試食
  ocena smaku produktów spożywczych

deizm /ˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
理神論
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny zakładający istnienie jakiejś nieokreślonej dokładnie duchowej siły sprawczej, która stworzyła świat materialny i prawa nim rządzące, jednak nie ingeruje ona bezpośrednio w jego działanie;

dekametr (n)
デカメートル
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesięciu metrom;

dekapitacja /ˌdɛkapʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
打ち首
  ucięcie głowy;

dekielek /dɛˈcɛlɛk/ (n)
レンズキャップ
  (fotografia) element zakładany na obiektyw, służący do zabezpieczenia szkła obiektywu przed brudem czy zarysowaniem

deklaracja podatkowa /ˌdɛklaˈraʦ̑ʲja ˌpɔdatˈkɔva/ (n)
税金申告
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (księgowość) dokument zawierający informacje o osiągniętych dochodach lub poniesionych stratach;

deklinacja /ˌdɛklʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
赤緯
  (astronomia, astronomiczny) jedna ze współrzędnych ciała niebieskiego w układach równikowych;
格変化, 曲用
  (gramatyka) odmiana przez przypadki i liczby;

dekolonizacja /ˌdɛkɔlɔ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
脱植民地化
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces uzyskiwania niezależności państwowej przez terytoria będące koloniami; obalanie systemu kolonialnego, likwidacja kolonializmu;

dekoracja /ˌdɛkɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
飾り
  element upiększający, ozdabiający dany przedmiot, budynek lub jego wnętrze

dekret /ˈdɛkrɛt/ (n)
命令
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny mający moc ustawy, wydany przez organ władzy wykonawczej;

dekryminalizacja (n)
免罪
  ograniczenie zakresu i złagodzenie kary ustawowej za określone przestępstwa

delegacja /ˌdɛlɛˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
代表団
  wyjazd w sprawach służbowych

delfin /ˈdɛlfʲĩn/ (n)
海豚, イルカ
  (zoologia, zoologiczny) ssak morski z rzędu waleni;
イルカ, 海豚
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł następcy tronu francuskiego;

delikatesy /ˌdɛlʲikaˈtɛsɨ/ (n)
デリカ
  (handel, handlowy) dobrze zaopatrzony sklep spożywczy z wykwintnymi artykułami;

delta /ˈdɛlta/ (n)
三角州
  (geografia, geograficzny) ujście rzeki w kształcie trójkąta, wielkiej litery delta (1.1);

demagog /dɛ̃ˈmaɡɔk/ (n)
扇動
  polityk, działacz, który wygłasza hasła nierealne, lecz dające mu szerokie poparcie

demagogia /ˌdɛ̃maˈɡɔɟja/ (n)
デマ
  oddziaływanie na uczucia i nastroje polityczne lub społeczne nieuświadomionych mas przez nierealne obietnice, pochlebstwa itp. dla osiągnięcia własnych celów;

demobilizacja /ˌdɛ̃mɔbʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
復員
  rozbrojenie, przejście sił zbrojnych państwa ze stanu wojennego do stanu pokojowego
  zwalnianie odbywających czynną służbę wojskową do rezerwy

demografia /ˌdɛ̃mɔˈɡrafʲja/ (n)
人口学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka zajmująca się jakościowym i ilościowym badaniem stanów, struktur, ruchów i rozwoju ludności w określonych warunkach historycznych;

demokracja /ˌdɛ̃mɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
民主主義, 民主
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli, przy respektowaniu praw mniejszości;

demokratycznie /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
民主的
  zgodnie z założeniami demokracji, w sposób demokratyczny

demokratyczny /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
民主的
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z demokracją

demokratyzacja /ˌdɛ̃mɔkratɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
民主化
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces przeobrażania systemu politycznego celem rozszerzenia uczestnictwa politycznego obywateli państwa, wprowadzanie zasad rządzenia opartych na współdecydowaniu wszystkich obywateli;

demon /ˈdɛ̃mɔ̃n/ (n)
悪魔, 鬼
  (mitologia, mitologiczny) istota nadprzyrodzona występująca w wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach, zajmująca pozycję pośrednią między bogami a ludźmi; o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej nieprzyjazna człowiekowi;

demonologia /ˌdɛ̃mɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
悪魔学
  (teologia, teologiczny) dział teologii zajmujący się demonami

demonstracja /ˌdɛ̃mɔ̃w̃ˈstraʦ̑ʲja/ (n)
デモ
  czynność pokazywania czegoś

dendrologia /ˌdɛ̃ndrɔˈlɔɟja/ (n)
樹木学
  (botanika, botaniczny) dział botaniki, nauka o drzewach, krzewach, krzewinkach i pnączach o zdrewniałych łodygach;

denga (n)
デング熱
  (medycyna, medyczny) ostra wirusowa choroba przenoszona przez komary powodująca m.in. ból głowy, mięśni i stawów oraz charakterystyczną wysypkę;

dentysta /dɛ̃nˈtɨsta/ (n)
歯医者, 歯科医
  (zobacz) stomatolog;

depilacja /ˌdɛpʲiˈlaʦ̑ʲja/ (n)
脱毛
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) usuwanie włosów z miejsc niepożądanych za pomocą urządzeń lub środków chemicznych;

deportacja /ˌdɛpɔrˈtaʦ̑ʲja/ (n)
追放
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wydalenie cudzoziemca poza granice danego kraju
  zesłanie do określonego miejsca na przymusowy pobyt

depresja /dɛˈprɛsʲja/ (n)
うつ病
  (ekonomia, ekonomiczny) faza cyklu koniunkturalnego następująca po kryzysie
  (geografia, geograficzny) obszar leżący poniżej poziomu morza;
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) chorobliwe przygnębienie i zahamowanie czynności psychicznych;
鬱
  pozorne pogłębienie poziomu, kąt między płaszczyzną poziomą a linią wiodącą od oka obserwatora do wyodrębnionego punktu na horyzoncie

deptać /ˈdɛptaʨ̑/ (v)
踏む
  przygniatać coś, stąpając po tym

derby /ˈdɛrbɨ/ (n)
ダービー
  rodzaj angielskiej gonitwy dla koni;

dereń /ˈdɛrɛ̃ɲ/ (n)
水木
  (botanika, botaniczny) ozdobny lub uprawny krzew albo drzewo z rodzaju (1.1), często o jadalnych owocach

dermatolog /ˌdɛrmaˈtɔlɔk/ (n)
皮膚科医
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznaniem, profilaktyką oraz leczeniem chorób, objawiających się na skórze, paznokciach i włosach

dermatologia /ˌdɛrmatɔˈlɔɟja/ (n)
皮膚科学
  (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się chorobami skóry i jej przydatków;

derwisz /ˈdɛrvʲiʃ/ (n)
ダルヴィーシュ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek muzułmańskiego bractwa religijnego o charakterze mistycznym

derywat (n)
派生語
  wyraz pochodny

deser /ˈdɛsɛr/ (n)
デザート
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie, najczęściej słodkie, serwowane po daniu głównym

deseń (n)
模様
  ozdobny, powtarzający się wzór – drukowany, tkany lub wytłaczany na powierzchni czegoś

deska /ˈdɛska/ (n)
板
  podłużny, płaski sprzęt, np. sportowy, domowy, kuchenny
  płaski kawałek drewna;

deska do krojenia (n)
まな板
  deska kuchenna, wykonana najczęściej z drewna, rzadziej z plastiku lub ceramiki, służąca do krojenia i przygotowywania żywności

deska do prasowania (n)
アイロン台
  specjalny podłużny blat do prasowania ubrań, rzeczy z tkaniny

deska rozdzielcza /ˈdɛska rɔʑˈʥ̑ɛlʧ̑a/ (n)
ダッシュボード
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element wyposażenia samochodu umieszczony przed kierowcą zawierający wskaźniki, regulatory i przełączniki;

deska surfingowa (n)
サーフボード
  (sport, sportowy) szeroka profilowana deska służąca do uprawiania surfingu

deskorolka /ˌdɛskɔˈrɔlka/ (n)
スケートボード
  (sport, sportowy) deska na kółkach, służąca do rekreacji oraz sportu;

deskryptywizm (n)
記述主義
  dążność do opisywania faktów w sposób neutralny
  (filozofia, filozoficzny) deskryptywna teoria nazw
  (językoznawstwo, językoznawczy) dążność do opisywania realnie używanego języka w sposób neutralny, bez wartościowania jego elementów;

despota /dɛsˈpɔta/ (n)
暴君
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł dworski w Cesarstwie Bizantyjskim, nadawany honorowo synom lub zięciom cesarzy;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władca absolutny, mający nieograniczoną władzę

despotyzm /dɛsˈpɔtɨsm̥/ (n)
独裁
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) bezwzględna i nieograniczona władza, opierająca się na terrorze oraz nieprzestrzeganiu praw i wolności obywatelskich

destabilizacja /ˌdɛstabʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
不安定化
  zachwianie równowagi, zakłócenie porządku, wprowadzenie chaosu

destalinizacja (n)
非スターリン化
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) likwidowanie stalinizmu, proces odchodzenia od stalinizmu;

destrukcyjny /ˌdɛstrukˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
破壊的
  mający własność niszczenia czegoś lub burzenia jego struktury

destylacja /ˌdɛstɨˈlaʦ̑ʲja/ (n)
蒸留
  (chemia, chemiczny) sposób rozdziału substancji wykorzystujący różnicę w prężnościach par (temperaturach wrzenia);

deszcz /dɛʃʧ̑/ (n)
雨, 雨水
  (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny, krople wody powstające w chmurach i spadające na ziemię;
雨
  (przenośnie, przenośnia) duża ilość czegoś, co spada lub pojawia się niespodziewanie

deszczowy /dɛʃˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
雨が降る
  związany z deszczem, odnoszący się do deszczu

deszczówka (n)
雨水
  (potocznie, potoczny) woda pochodząca z opadów deszczu

detektyw /dɛˈtɛktɨf/ (n)
探偵
  człowiek zajmujący się dochodzeniem, śledzeniem, rozwiązywaniem spraw o charakterze kryminalnym jako funkcjonariusz policji lub jako pracownik jakiejś firmy prowadzącej śledztwa

detencja (n)
抑留
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przymusowe umieszczenie w zamkniętym ośrodku pod nadzorem, np. w szpitalu psychiatrycznym, ośrodku dla uchodźców

detergent /dɛˈtɛrɡɛ̃nt/ (n)
洗剤
  (chemia, chemiczny) środek piorący, myjący lub czyszczący; (także, też) substancja chemiczna zawarta w takim środku;

detonacja /ˌdɛtɔ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
爆轟
  eksplozja materiału wybuchowego połączona z hukiem;
  spowodowanie detonacji (1.1)

detonator /ˌdɛtɔ̃ˈnatɔr/ (n)
雷管
  ładunek materiału wybuchowego przenoszący detonację ze spłonki do kruszącego materiału wybuchowego;

deuter /ˈdɛwtɛr/ (n)
重水素
  (chemia, chemiczny) izotop wodoru mający w jądrze jeden proton i jeden neutron;

deuteron /dɛwˈtɛrɔ̃n/ (n)
重陽子
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) jądro atomu deuteru;

dewanagari (n)
デーヴァナーガリー
  (językoznawstwo, językoznawczy) pismo sylabiczne używane do zapisu m.in. sanskrytu i hindi;

dezinformacja (n)
偽情報
  wprowadzenie kogoś w błąd przez podanie mylących lub fałszywych informacji;

dezintegracja (n)
崩壊
  osłabienie czynników jednoczących
  rozpad jakiejś całości

dezodorant /ˌdɛzɔˈdɔrãnt/ (n)
デオドラント
  (higiena, higieniczny) produkt kosmetyczny pomagający zwalczać nieprzyjemny zapach ciała i jego potu;

dezynfekcja /ˌdɛzɨ̃nˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
消毒
  odkażanie, postępowanie mające na celu maksymalne zmniejszenie liczby drobnoustrojów w odkażanym materiale;

dharma (n)
法
  (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: doktryna buddyjska
  (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: element składowy materii
  (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: ostateczna rzeczywistość, prawda
  (filozofia, filozoficzny) w hinduizmie i buddyzmie: podstawowe zasady etyczne
  (filozofia, filozoficzny) w hinduizmie i buddyzmie: prawo karmiczne decydujące o życiu człowieka (prawo przyczyny i skutku);

diabelski młyn /dʲjaˈbɛlsʲci ˈmwɨ̃n/ (n)
観覧車
  rodzaj karuzeli mającej postać wielkiego koła obracającego się w płaszczyźnie pionowej

diabeł /ˈdʲjabɛw/ (n)
悪魔, 悪
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (mitologia, mitologiczny) upadły anioł, kuszący do grzechu;

diabeł tasmański (n)
タスマニアデビル, フクロアナグマ, フクロクズリ, フクログマ
  (zoologia, zoologiczny) Sarcophilus harrisii, gatunek torbacza z rodziny niełazowatych;

diadem /ˈdʲjadɛ̃m/ (n)
ティアラ
  złota lub srebrna opaska na głowę, zakładana przez królów, książęta i duchownych jako oznaka ich władzy;

diagnozować /ˌdʲjaɡnɔˈzɔvaʨ̑/ (v)
診断する
  wystawiać diagnozę, rozpoznawać daną chorobę po przeprowadzeniu badań

diagram /ˈdʲjaɡrãm/ (n)
ダイヤグラム
  graficzna, schematyczna ilustracja czegoś, np. struktury, idei, procesu, wartości;

diakon (n)
執事
  (kościelny) duchowny z najniższym stopniem święceń sakramentalnych;

dialekt /ˈdʲjalɛkt/ (n)
方言
  (językoznawstwo, językoznawczy) swoista odmiana języka, właściwa dla pewnej społeczności, grupy społecznej lub pewnego terytorium;

dialektologia (n)
方言学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o dialektach i gwarach;

dialektologiczny (adj)
方言学的
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z dialektologią, nauką o dialektach i gwarach

dializa (n)
人工透析
  metoda oczyszczania roztworów koloidalnych z elektrolitów przy użyciu błony półprzepuszczalnej.

dialog /ˈdʲjalɔk/ (n)
対話
  rozmowa dwóch osób

diament /ˈdʲjãmɛ̃nt/ (n)
ダイヤモンド, 金剛石
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał, przezroczysta odmiana węgla występująca w przyrodzie;

diaspora /dʲjaˈspɔra/ (n)
ディアスポラ
  ogół ludności danego narodu mieszkającej poza swoim macierzystym krajem

didaskalia /ˌdʲidaˈskalʲja/ (n)
ト書
  wskazówki autora, tekst poboczny zawierający objaśnienia dotyczące sposobu wystawienia sztuki

diecezja /dʲjɛˈʦ̑ɛzʲja/ (n)
教区
  (historia, historyczny, historycznie) jednostka administracyjna w starożytnym Rzymie;
  (kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez biskupa;

dielektryk /ˌdʲiɛˈlɛktrɨk/ (n)
誘電体
  materiał, który bardzo słabo przewodzi prąd;

dieta /ˈdʲjɛta/ (n)
ダイエット
  (medycyna, medyczny) sposób odżywiania się

dilofozaur (n)
ディロフォサウルス
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju dilofozaur (1.1)

dinar /ˈdʲĩnar/ (n)
ディナール
  (jednostka monetarna) współczesny i historyczny pieniądz wielu krajów;

dingo /ˈdʲĩŋɡɔ/ (n)
ディンゴ
  (zoologia, zoologiczny) Canis lupus dingo, ssak z rodziny psowatych, zamieszkujący Australię, Nową Gwineę, oraz Azję Południowo-Wschodnią;

dinozaur /dʲĩˈnɔzawr/ (n)
恐竜
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły gad naczelny z grupy archozaurów, która zdominowały ziemskie ekosystemy na ponad 160 mln lat, pojawiając się w środkowym triasie;

dioda /ˈdʲjɔda/ (n)
ダイオード
  (elektronika, elektroniczny) element elektroniczny wykazujący różny opór w zależności od kierunku przepływu prądu;

dioksyna (n)
ダイオキシン
  (chemia, chemiczny) potoczna nazwa chlorowanych dibenzodioksyn

diplodok /dʲiˈplɔdɔk/ (n)
ディプロドクス
  (paleontologia, paleontologiczny) gatunek dinozaura roślinożernego z okresu późnej jury;

dla /dla/ (preposition)
向け
  …używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa adresata uczuć wykonawcy czynności
ため
  …używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności

dlaczego /dlaˈʧ̑ɛɡɔ/ (interrogativePronoun)
どうして, なんで, 何故
  …używany w zdaniach, w których pytający pyta o przyczynę lub cel jakiejś czynności

dlaczego /dlaˈʧ̑ɛɡɔ/ (pronoun)
どうして, なんで, 何故
  …używany w zdaniach podrzędnych określających przyczynę lub cel czynności

dlatego /dlaˈtɛɡɔ/ (conjunction)
それ故
  …używany w budowie współrzędnego zdania wynikowego

dmuchany zamek (n)
バウンシーキャッスル
  mobilne miejsce do zabawy dla dzieci wykonane z nadmuchiwanych elementów i trampolin do skakania

dmuchawa (n)
ブロワー
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj wentylatora o ukierunkowanym strumieniu powietrza

dmuchać /ˈdmuxaʨ̑/ (v)
吹く
  wypuszczać powietrze z ust

dno /dnɔ/ (n)
底
  dolna powierzchnia wgłębienia w skorupie ziemskiej, np. koryta rzeki lub wąwozu

do /dɔ/ (preposition)
へ
  …określający końcowy punkt w przestrzeni

do góry nogami /dɔ‿ˈɡurɨ nɔˈɡãmʲi/ (adv)
逆さ, 逆さま
  dnem, spodnią częścią w kierunku góry, obrócony o 180 stopni w osi równoległej do podstawy

do trzech razy sztuka /dɔ‿ˈṭʃɛx ˈrazɨ ˈʃtuka/ (proverb)
三度目の正直
  trzecia próba czegoś będzie zapewne udana, za trzecim razem może się wreszcie powieść

do widzenia /ˌdɔ‿vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
さようなら, じゃあ, それでは, では, 失礼します
  uprzejmy zwrot używany do pożegnania się z kimś

doberman /dɔˈbɛrmãn/ (n)
ドーベルマン
  (kynologia, kynologiczny) silny i duży, wilkowaty pies z grupy pinczerów, o gładkiej ciemnej sierści;

dobranoc /dɔˈbrãnɔʦ̑/ (interjection)
おやすみ, おやすみなさい
  pożegnanie używane wieczorem, kiedy chcemy komuś życzyć dobrej, spokojnej nocy

dobrobyt /dɔˈbrɔbɨt/ (n)
福祉
  dobre warunki materialne

dobrowolny /ˌdɔbrɔˈvɔlnɨ/ (adj)
志願して
  wynikający z własnej woli, działający bez przymusu

dobry /ˈdɔbrɨ/ (adj)
善良, 良, いい
  miły, uczynny, usłużny, szlachetny

dobry wieczór /ˈdɔbrɨ ˈvʲjɛʧ̑ur/ (interjection)
今晩は, こんばんは
  uprzejme powitanie używane wieczorem

dobrymi chęciami jest piekło wybrukowane /dɔˈbrɨ̃mʲi xɛ̃ɲˈʨ̑ãmʲi ˈjɛst ˈpʲjɛkwɔ ˌvɨbrukɔˈvãnɛ/ (proverb)
地獄への道は善意で舗装されている
  mając dobre intencje można czasem wyrządzić coś złego

dobrze /ˈdɔbʒɛ/ (adv)
よく
  przyjemnie
  uczciwie
  w należyty sposób
  z korzyścią

dobrze /ˈdɔbʒɛ/ (interjection)
よく
  wyrażenie zgody

dobór (n)
選択
  wybranie najodpowiedniejszych do określonego celu osób, zwierząt lub przedmiotów

dochód /ˈdɔxut/ (n)
収入, 所得
  (księgowość) suma wpływów (przychodów) pomniejszona o koszty ich uzyskania;

dociekliwy (adj)
知る
  taki, który chce dowiedzieć się i zrozumieć jak najwięcej

dodatek /dɔˈdatɛk/ (n)
建て増し
  coś dodanego, dodatkowego

dodatni /dɔˈdatʲɲi/ (adj)
正
  dobry lub korzystny

dodawanie /ˌdɔdaˈvãɲɛ/ (n)
付加
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne oznaczane symbolem + (plus);
  (matematyka, matematyczny) jedno z dwóch działań w pierścieniu – uogólnienie dodawania (1.1)
  (rzeczownik odczasownikowy) od dodawać

dodawać /dɔˈdavaʨ̑/ (v)
足す
  (matematyka, matematyczny) wykonywać dodawanie, sumować

dodo /ˈdɔdɔ/ (n)
ドードー
  (ornitologia, ornitologiczny) wymarły ptak nielot z wyspy Mauritius z gatunku Raphus cucullatus;

dogmat (n)
教義
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) prawda uznana za objawioną przez Kościół
  twierdzenie przyjęte bezkrytycznie za pewne bez względu na brak stwierdzenia jego prawdziwości

dogodny (adj)
便利
  odpowiedni, właściwy, nadający się do czegoś, odpowiadający określonym potrzebom/wymaganiom

dogrywka /dɔˈɡrɨfka/ (n)
延長戦
  (sport, sportowy) czas dodany do spotkania sportowego, gdy wynik meczu nie został rozstrzygnięty we właściwym czasie trwania spotkania

dogłębny (adj)
深掘りした
  sięgający sedna

doić /ˈdɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
乳を搾る
  (zootechnika, zootechniczny) pozyskiwać mleko, wyciskając je z wymion krowy lub innego zwierzęcia hodowlanego

dojeżdżać /dɔˈjɛʒʤ̑aʨ̑/ (v)
通う
  jeździć regularnie do jakiegoś miejsca

dojrzałość (n)
成熟
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: dojrzały

dojrzały /dɔjˈʒawɨ/ (adj)
円熟
  o żywych organizmach: taki, który osiągnął dojrzałość; taki, który jest w pełni swego rozwoju
  taki, który postępuje jak dorosły; działa rozsądnie, mądrze, jest odpowiedzialny

dojrzewanie /ˌdɔjʒɛˈvãɲɛ/ (n)
青年期
  okres życia między dzieciństwem a dorosłością;

dok /dɔk/ (n)
埠頭
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) basen portowy lub pływająca konstrukcja, zapewniające utrzymanie położenia statku w stałej pozycji

dokonany /ˌdɔkɔ̃ˈnãnɨ/ (adj)
完了
  (gramatyka) opisujący czynność, która się zakończyła

doktor /ˈdɔktɔr/ (n)
博士
  (potocznie, potoczny) (grzecznościowy) lekarz
  stopień naukowy;

doktorat (n)
博士
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) uzyskany stopień doktora w danej dziedzinie

doktryna /dɔkˈtrɨ̃na/ (n)
ドクトリン
  podstawowe założenia i twierdzenia jakiejś dziedziny wiedzy lub ideologii

dokument /dɔˈkũmɛ̃nt/ (n)
文書
  materiał w postaci papierowej potwierdzający coś;

dokumentacja /ˌdɔkũmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
ドキュメンテーション
  zbiór dokumentów służących do uzasadnienia bądź udowodnienia czegoś

dokąd /ˈdɔkɔ̃nt/ (pronoun)
どこ
  … względny, służący do łączenia zdania głównego z podrzędnym, gdy zdanie podrzędne określa miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch
  … pytajny, służący do pytania o miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch

dokładność /dɔˈkwadnɔɕʨ̑/ (n)
正確性
  cecha tego, co dokładne

dolar /ˈdɔlar/ (n)
ドル
  (jednostka monetarna) waluta niektórych krajów świata o symbolu $;

dolaryzacja /ˌdɔlarɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
ドル化
  (ekonomia, ekonomiczny) wprowadzenie dolara do obrotu w innym państwie jako urzędowej waluty;

dolewka (n)
リフィル
  (potocznie, potoczny) dodatkowa porcja zupy lub napoju

dolina /dɔˈlʲĩna/ (n)
谷
  (geografia, geograficzny) wklęsła, wydłużona forma terenu, znajdująca się poniżej poziomu otaczającego terenu;

dolmen /ˈdɔlmɛ̃n/ (n)
支石墓
  (archeologia, archeologiczny) prehistoryczna budowla megalityczna o charakterze grobowca, składająca się z głazów wkopanych pionowo w ziemię i wielkiego płaskiego bloku skalnego, który był na nich ułożony;

dolnoniemiecki (n)
低地ドイツ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język dolnoniemiecki;

dolny /ˈdɔlnɨ/ (adj)
下
  znajdujący się na dole

dom /dɔ̃m/ /ˈdɔmɨ/ (n)
家, 建物
  (architektura, architektoniczny) (urbanistyka, urbanistyczny) oddzielny budynek mieszkalny
家
  pomieszczenie lub miejsce które kojarzymy z domem rodzinnym lub z ogniskiem domowym
  (heraldyka, heraldyczny) ród, rodzina, dynastia
  (urzędowy) placówka społeczna, usługowa lub handlowa

dom dziecka /ˈdɔ̃mʲ ˈʥ̑ɛʦ̑ka/ (n)
孤児院
  placówka opiekuńczo-wychowawcza typu socjalizacyjnego dla dzieci i młodzieży, których potrzeby stale lub okresowo nie mogą być zaspokajane w domu rodzinnym;

dom pomocy społecznej (n)
老人ホーム
  placówka świadcząca usługi bytowe, opiekuńcze, wspomagające i edukacyjne osobom wymagającym całodobowej opieki;
  siedziba domu pomocy społecznej (1.1)

dom starców /ˈdɔ̃m ˈstarʦ̑uf/ (n)
老人ホーム
  zakład, w którym mieszkają osoby stare i pozbawione opieki rodziny

dom towarowy (n)
デパート
  (handel, handlowy) wielobranżowy i wielkopowierzchniowy sklep;

domek z kart /ˈdɔ̃mɛk ˈs‿kart/ (n)
砂上の楼閣
  (przenośnie, przenośnia) coś, co jest nietrwałe
  budowla z kart do gry, najczęściej mająca kształt piramidki

domena /dɔ̃ˈmɛ̃na/ (n)
ドメイン
  (informatyka, informatyczny) część adresu w internecie;
  (fizyka, fizyczny) obszar samorzutnie namagnesowany, w którym momenty magnetyczne mają ten sam kierunek;

domena publiczna /dɔ̃ˈmɛ̃na puˈblʲiʧ̑na/ (n)
パブリックドメイン
  ogół twórczości, która może być wykorzystana przez wszystkich w dowolnym celu ze względu na zrzeczenie się lub wygaśnięcia praw autorskich;

domieszka (n)
混ぜ物, 添加物
  niewielka ilość czegoś w czymś innym, drobny składnik jakiejś całości

domino /dɔ̃ˈmʲĩnɔ/ (n)
ドミノ
  gra towarzyska rozgrywana 28 kamieniami, z których każdy ma na swoich końcach od 0 do 6 kropek;

domniemany /ˌdɔ̃mʲɲɛ̃ˈmãnɨ/ (adj)
仮定 の
  oparty na przypuszczeniu

domofon /dɔ̃ˈmɔfɔ̃n/ (n)
インターホン
  urządzenie elektroniczne wykorzystywane w blokach mieszkalnych do komunikacji głosowej na małe odległości bez pośrednictwa centrali;

domokrążca /ˌdɔ̃mɔˈkrɔ̃w̃ʃʦ̑a/ (n)
鬻人
  (przestarzałe, przestarzały) osoba, która odwiedza różnych ludzi, by kupili sprzedawane przez nią towary

domowy /dɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
家庭
  związany z domem, dotyczący domu

donikąd /dɔ̃ˈɲikɔ̃nt/ (adv)
どこへも
  do żadnego określonego miejsca

dopamina (n)
ドーパミン
  (fizjologia, fizjologiczny) neurohormon, ważny neuroprzekaźnik syntezowany i uwalniany przez dopaminergiczne neurony ośrodkowego układu nerwowego;

dopełniacz /dɔˈpɛwʲɲaʧ̑/ (n)
生格, 属格
  (gramatyka) drugi przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? czego?;

dopełnienie /ˌdɔpɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
目的語
  (gramatyka) część zdania oznaczająca przedmiot wykonywanej czynności;
差集合
  (matematyka, matematyczny) zbiór elementów nie należących do danego zbioru;

doping /ˈdɔpʲĩŋk/ (n)
ドーピング
  (sport, sportowy) zwiększanie swoich możliwości fizycznych przez stosowanie substancji nielegalnych lub dozwolonych, ale w zbyt dużej ilości

dopływ /ˈdɔpwɨf/ (n)
支流
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka, która uchodzi do innej rzeki lub jeziora

doradca (n)
顧問
  osoba udzielająca porad

dorastać (v)
大人
  stawać się dorosłym; zbliżać się do pełnoletniości

dorosłość (n)
成人
  cecha tego, co dorosłe

dorosły /dɔˈrɔswɨ/ (adj)
大人
  o człowieku lub zwierzęciu: będący w wieku, w którym przeciętny organizm ma zdolność rozrodu, lub starszym

dorosły /dɔˈrɔswɨ/ (n)
大人
  dorosła (1.1) osoba

dorsz /dɔrʃ/ (n)
鱈
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Gadus, drapieżna ryba morska;

dorzecze /dɔˈʒɛʧ̑ɛ/ (n)
流域
  (hydrologia, hydrologiczny) obszar, z którego wszystkie wody spływają do jednej rzeki

doręczyciel /ˌdɔrɛ̃n͇ˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
郵便配達
  (urzędowy) listonosz

doskonałość /ˌdɔskɔ̃ˈnawɔɕʨ̑/ (n)
丸
  szczyt, zupełność, brak jakiejkolwiek wady, niedostatku lub możliwości ulepszenia;

doskonały /ˌdɔskɔ̃ˈnawɨ/ (adj)
全い
  skończony, perfekcyjny; taki, któremu nic nie brakuje, w którym już nic nie da się ulepszyć

dostatecznie /ˌdɔstaˈtɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
十分
  w wystarczającym stopniu

dostawa /dɔˈstava/ (n)
配達
  dostarczenie towaru np. do sklepu

dostawać /dɔˈstavaʨ̑/ (v)
貰う
  stawać się (bez własnego aktywnego udziału) posiadaczem czegoś, co wcześniej miał ktoś inny

dostojnik /dɔˈstɔjɲik/ (n)
高官
  osoba piastująca wysokie funkcje, wpływowa

dostęp /ˈdɔstɛ̃mp/ (n)
アクセス
  możliwość dotarcia do jakiegoś miejsca, zasobu lub osoby

dostępny /dɔˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
手に入る
  możliwy do zdobycia, uzyskania lub osiągnięcia

dosłownie /dɔˈswɔvʲɲɛ/ (adv)
文字通り
  w sposób ścisły; dokładnie tak, jak znaczą słowa

dosłowny /dɔˈswɔvnɨ/ (adj)
文字通り
  znaczący dokładnie to, co wyrażają słowa, bez drugiego znaczenia

dotyczyć /dɔˈtɨʧ̑ɨʨ̑/ (v)
関する
  mieć z czymś związek, odnosić się do czegoś

dotyk /ˈdɔtɨk/ (n)
接触, 触覚
  (fizjologia, fizjologiczny) jeden ze zmysłów umożliwiający odbiór rzeczywistości za pomocą narządów czucia powierzchniowego i głębokiego;

dotykać /dɔˈtɨkaʨ̑/ (v)
触れる
  (przenośnie, przenośnia) poruszać jakieś zagadnienie w rozmowie
触る
  zbliżać się do czegoś do momentu zetknięcia, kontaktu fizycznego

dotąd /ˈdɔtɔ̃nt/ (pronoun)
まで
  … wyrażający granicę czasową: aż do teraz, dotychczas

dowód /ˈdɔvut/ (n)
証拠
  przedmiot, okoliczność wykazujące coś (dowodzące czegoś)
  (matematyka, matematyczny) skończony ciąg zdań wykazujący prawdziwość twierdzenia;

dowód osobisty /ˈdɔvut ˌɔsɔˈbʲistɨ/ (n)
ID
  (administracja) dokument identyfikujący osobę oraz poświadczający jej obywatelstwo;

dowódca /dɔˈvutʦ̑a/ (n)
校
  (wojskowość, wojskowy) osoba kierująca grupą wojskowych;

doświadczenie /ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
経験
  ogół zdobytych wiadomości i umiejętności

dożylny (adj)
静脈内の
  bezpośrednio wprowadzany do krwiobiegu przez żyłę

dożywocie /ˌdɔʒɨˈvɔʨ̑ɛ/ (n)
終身刑
  (potocznie, potoczny) kara dożywotniego pozbawienia wolności;

dożywotni /ˌdɔʒɨˈvɔtʲɲi/ (adj)
生涯
  taki, który potrwa do końca czyjegoś życia

drabina /draˈbʲĩna/ (n)
梯子
  drewniana lub metalowa konstrukcja z dwóch pionowych belek połączonych poziomymi szczeblami ułatwiająca wchodzenie na niewielkie wysokości, zazwyczaj do kilku metrów;

drabinka /draˈbʲĩnka/ (n)
シチョウ
  w go: sposób łapania grupy kamieni polegający na stawianiu ich przy każdym kolejnym ruchu w atari;

drachma /ˈdraxma/ (n)
ドラクマ
  (historia, historyczny, historycznie) moneta w starożytnej Grecji;
  (jednostka monetarna) nowożytna waluta Grecji w latach 1832-2002

drag queen (n)
ドラァグクイーン
  artysta rewiowy, kabaretowy lub estradowy w kobiecym emploi, w charakterystycznym groteskowym stylu;

dragon /ˈdraɡɔ̃n/ (n)
竜騎兵
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej jazdy, pieszy i konny, później tylko konny

dramat /ˈdrãmat/ (n)
ドラマ
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jeden z trzech rodzajów literackich, obok liryki i epiki;

drapacz chmur /ˈdrapaʧ̑ ˈxmur/ (n)
摩天楼
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) bardzo wysoki budynek

drapieżnictwo (n)
捕食
  (ekologia, ekologiczny) forma zaspokajania potrzeb pokarmowych przez zjadanie ciała ofiary;

drapieżnik /draˈpʲjɛʒʲɲik/ (n)
天敵
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, którego pokarmem są inne zwierzęta, a jego sposób odżywiania doprowadza do śmierci ofiar

drawidyjski (adj)
ドラヴィダ語族
  związany z Drawidami, dotyczący Drawidów

drawidyjski (n)
ドラヴィダ語族
  (językoznawstwo, językoznawczy) każdy z 85 języków języków należących do rodziny języków używanych w południowych Indiach, na Sri Lance i zachodnim Pakistanie;

drednot /ˈdrɛdnɔt/ (n)
ドレッドノート
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) pancernik o silnej artylerii głównej dużego kalibru, będący przedstawicielem generacji okrętów budowanej na kilka lat przed i po I wojnie światowej;

drenaż mózgów (n)
頭脳流出
  (socjologia, socjologiczny) (ekonomia, ekonomiczny) ujemny bilans przepływu osób wysoko wykształconych; zjawisko podejmowania pracy w krajach lepiej uprzemysłowionych przez osoby wysoko wykształcone;

dressing /ˈdrɛsʲĩŋk/ (n)
ドレッシング
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zimny sos do sałatek i surówek, zwykle na bazie oliwy

dreszcz /drɛʃʧ̑/ (n)
スリル
  (fizjologia, fizjologiczny) odczucie zimna wraz z drżeniem ciała wywołane silną emocją lub chorobą;

dreszczowiec /drɛʃˈʧ̑ɔvʲjɛʦ̑/ (n)
スリラー映画
  rodzaj utworu sensacyjnego, filmu lub powieści mającego wywołać u odbiorcy uczucie grozy; w odróżnieniu od horroru zagrożenie jest realne;

drewniak /ˈdrɛvʲɲak/ (n)
木靴
  but (zwykle klapek) z drewna lub na grubej drewnianej podeszwie

drewniany /drɛvʲˈɲãnɨ/ (adj)
木製
  wykonany z drewna
  (przenośnie, przenośnia) o częściach ciała: sztywny, drętwy, niezgrabny
  (przenośnie, przenośnia) o człowieku, sztuce lub wyrażaniu emocji: bezbarwny, zimny, obojętny
  (przenośnie, przenośnia) o dźwięku: pochodzący od przedmiotu z drewna
  (przenośnie, przenośnia) o ludzkim głosie: drętwy, oschły, nieprzyjemny, bez wyrazu

drewno /ˈdrɛvnɔ/ (n)
木部
  (botanika, botaniczny) tkanka roślinna zbudowana głównie z martwych komórek, przewodząca wodę i sole mineralne z korzeni do liści oraz stanowiąca szkielet podtrzymujący roślinę;
木, 木材
  materiał uzyskiwany z gałęzi i pni drzew używany w budownictwie, stolarstwie, bednarstwie itp. do wytwarzania różnych przedmiotów oraz jako opał;

drobne /ˈdrɔbnɛ/ (n)
小銭
  (potocznie, potoczny) pieniądze o niewielkim nominale, monety

drobnomieszczaństwo (n)
小ブルジョア
  (socjologia, socjologiczny) mieszczanie nie posiadający dużego majątku;

droga /ˈdrɔɡa/ (n)
道
  każdy wytyczony lub przyjęty pas terenu przeznaczony do ruchu pojazdów i ludzi, także zwierząt;

droga krzyżowa /ˈdrɔɡa kʃɨˈʒɔva/ (n)
十字架の道行
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: rodzaj nabożeństwa wielkopostnego;

drogeria (n)
ドラッグストア
  (handel, handlowy) sklep prowadzący sprzedaż kosmetyków, prostych środków leczniczych i sanitarnych oraz produktów chemicznych do użytku domowego;

drogi /ˈdrɔɟi/ (adj)
愛しい, 惜しい
  bliski uczuciowo
高い
  posiadający wysoką cenę

dromader /drɔ̃ˈmadɛr/ (n)
ヒトコブラクダ
  (zoologia, zoologiczny) wielbłąd jednogarbny;

drozd /drɔst/ (n)
つぐみ
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki, owadożerny ptak śpiewający posiadający różnorodne upierzenie;

drożdże /ˈdrɔʒʤ̑ɛ/ (n)
酵母
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa z drożdży (1.1) wykorzystywana m.in. w piekarnictwie, piwowarstwie i gorzelnictwie
  (mikologia, mikologiczny) Saccharomyces, rodzaj jednokomórkowych grzybów, które bez tlenu, na podłożu zawierającym cukier, wywołują fermentację alkoholową;

druga wojna światowa /ˈdruɡa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
第二次世界大戦
  (historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1939-1945;

druhna (n)
ブライズメイド
  (etnografia, etnograficzny) kobieta towarzysząca pannie młodej podczas ślubu

druid /ˈdru<sup>j</sup>it/ (n)
ドルイド
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny kapłan celtycki;

druk /druk/ (n)
印刷物
  (biurowość, biurowy) często lm druki: pismo, akta, formularz
  (drukarstwo, drukarski) odbitka będąca efektem druku (1.1)
印刷
  (drukarstwo, drukarski) proces drukowania

drukarka /druˈkarka/ (n)
プリンター, 印刷機
  urządzenie służące do drukowania

drukarnia /druˈkarʲɲa/ (n)
印刷所
  zakład zajmujący się produkcją druków; miejsce, w którym się drukuje

drukować /druˈkɔvaʨ̑/ (v)
印刷
  dawać coś do druku, publikować
  robić odbitki na prasie drukarskiej albo drukarce

drumla /ˈdrũmla/ (n)
口琴
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) metalowy instrument wydający dźwięki dzięki wzbudzaniu drgań umieszczonej w ustach sprężystej blaszki;

drut /drut/ (n)
針金
  (technologia, technika, techniczny) długi, cienki i elastyczny element metalowy;

drut kolczasty /ˈdrut kɔlˈʧ̑astɨ/ (n)
有刺鉄線
  materiał na ogrodzenia i zasieki w formie skręconych stalowych drutów z wystającymi ostrymi cierniami;

drużba (n)
ベストマン
  mężczyzna towarzyszący panu młodemu podczas ślubu;

drwa (n)
薪
  porąbane kawałki drewna, np. na opał

drwal /drval/ (n)
樵
  człowiek pracujący w leśnictwie, który ścina drzewa;

drwić /drvʲiʨ̑/ (v)
嘲る, 嘲笑 する, 嘲笑う
  szydzić z kogoś, wyśmiewać, kpić, lekceważyć kogoś lub coś

drybling /ˈdrɨblʲĩŋk/ (n)
ドリブル
  (sport, sportowy) seria szybkich wymachów nogami nad piłką połączonych z nagłymi zwrotami ciała i zmianami kierunku poruszania się zawodnika w celu ominięcia zawodników przeciwnej drużyny i niestracenia przy tym piłki;

dryfować (v)
漂流
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) poddawać się działaniu fal, prądów lub wiatru, unosząc się na wodzie

drzemka /ˈḍʒɛ̃mka/ (n)
午睡, 昼寝
  krótki sen, przespanie się

drzemlik /ˈḍʒɛ̃mlʲik/ (n)
コチョウゲンボウ
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco columbarius, gatunek sokoła, występujący w północnych częściach Eurazji i Ameryki Północnej;

drzewo /ˈḍʒɛvɔ/ (n)
木, 樹木
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) wieloletnia roślina składająca się z pnia i korony;
  (informatyka, informatyczny) struktura danych reprezentująca drzewo (1.2);
  (matematyka, matematyczny) graf acykliczny i spójny, przypominający wyglądem odwrócone do góry nogami drzewo (1.1);

drzewo genealogiczne /ˈḍʒɛvɔ ˌɡɛ̃nɛalɔˈɟiʧ̑nɛ/ (n)
家系図
  graf przedstawiający koligacje rodzinne;

drzewo iglaste /ˈḍʒɛvɔ iɡˈlastɛ/ (n)
針葉樹鵜
  (botanika, botaniczny) drzewo, którego liście mają formę igieł

drzeworyt (n)
木版画
  (sztuka) technika graficzna druku wypukłego posługująca się drewnianymi płytkami do wykonywania odbitek;

drzwi /ḍʒvʲi/ (n)
扉, 戸, ドア
  ruchome zakrycie otworu w ścianie umożliwiającego przejście; sam taki otwór
扉, ドア
  zakrycie na podobieństwo drzwi (1.1) każdego otworu, przez który można wejść lub coś wkładać

drób /drup/ (n)
家禽, 家禽類
  (zootechnika, zootechniczny) ptactwo hodowlane (kury, gęsi, indyki, kaczki itp.)

dręczyć /ˈdrɛ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
苦しめる
  męczyć, nękać; sprawiać komuś dyskomfort, ból fizyczny lub psychiczny

drżenie /ˈdrʒɛ̃ɲɛ/ (n)
震い
  (rzeczownik odczasownikowy) od drżeć

drżeć /drʒɛʨ̑/ (v)
震える
  trząść się, drgać, dygotać

dualizm (n)
二元論
  (filozofia, filozoficzny) nurt w filozofii uznający za postawę bytu dwie odrębne substancje

dualizm korpuskularno-falowy (n)
粒子と波動の二重性
  (fizyka, fizyczny) właściwość materii polegająca na tym, że w pewnych przypadkach ujawnia naturę falową, a w innych cząsteczkową (korpuskularną);

dubbing /ˈdabʲĩŋk/ (n)
吹き替え
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dialogi przetłumaczone z obcego języka, przygotowane w postprodukcji i zastępujące oryginalną ścieżkę dialogową w filmie, serialu lub grze komputerowej;

dublon (n)
ダブルーン
  (numizmatyka, numizmatyczny) złota moneta używana w Hiszpanii m.in. w latach 1537–1817;

dubn /dupn̥/ (n)
ドブニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Db i liczbie atomowej 105;

duch /dux/ (n)
精神, 霊, 魂
  dusza ludzka
幽霊
  niematerialna postać, często obdarzona nienaturalną siłą lub zdolnościami;
心, 精神, 魂
  umysł, myśli ludzkie

duchowość /duˈxɔvɔɕʨ̑/ (n)
霊性
  to, co duchowe, co odnosi się do życia wewnętrznego człowieka

duchowy /duˈxɔvɨ/ (adj)
精神的
  odnoszący się do sfery ducha i duchowości

dudek /ˈdudɛk/ (n)
ヤツガシラ
  (ornitologia, ornitologiczny) Upupa epops, średni ptak wędrowny o upierzeniu w kolorach pomarańczowym, czarnym i białym, z czubem na głowie;

dudy /ˈdudɨ/ (n)
バグパイプ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ludowy instrument muzyczny z grupy aerofonów stroikowych;

duma /ˈdũma/ (n)
ドゥーマ
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek pieśni epickiej lub liryczno-epickiej wychwalającej bohaterów wojennych, rodzaj elegii;
  izba niższa parlamentu rosyjskiego;
誇り
  (przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś będący powodem czyjejś dumy (1.1)
  poczucie osobistej godności
  zbyt wysokie mniemanie o sobie

dumny /ˈdũmnɨ/ (adj)
誇
  wyniosły, pyszny, o wygórowanym mniemaniu

dumping (n)
ダンピング
  (ekonomia, ekonomiczny) sprzedaż towarów za granicą po cenach niższych niż te, za które sprzedaje się je w swoim kraju;

duopol (n)
複占
  (ekonomia, ekonomiczny) występowanie na rynku tylko dwóch konkurujących na tym samym polu podmiotów gospodarczych;

dupa /ˈdupa/ (n)
けつ
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) (wulgarnie, wulgaryzm) niezaradna osoba, oferma
尻
  (wulgarnie, wulgaryzm) pośladki lub odbyt

dupek /ˈdupɛk/ (n)
野郎
  (grubiański, grubiańsko) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba lekceważona i pogardzana z racji swej niezaradności, głupoty i naiwności

duplikat (n)
デュプリケート
  drugi egzemplarz lub odpis jakiegoś dokumentu
  kopia

dur brzuszny (n)
腸チフス
  (medycyna, medyczny) ostra, bakteryjna choroba zakaźna wywoływana przez pałeczkę duru brzusznego (Salmonella typhi), przenoszona drogą pokarmową;

dusić /ˈduɕiʨ̑/ (v)
ブレイズ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gotować pod przykryciem, w niewielkiej ilości tłuszczu lub wody

dusza /ˈduʃa/ (n)
魂, 霊, 魂魄, たま
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niematerialny byt opuszczający człowieka (w niektórych religiach także zwierzę) w chwili śmierci;

duszność (n)
呼吸困難
  (medycyna, medyczny) subiektywne poczucie ograniczenia oddechu;

duński /ˈdũj̃sʲci/ (adj)
デンマーク語
  odnoszący się do Danii lub Duńczyków

duński /ˈdũj̃sʲci/ (n)
デンマーク語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Danii;

dużo /ˈduʒɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
多い, 沢山, 大勢, 多数
  w wielkiej ilości

duży /ˈduʒɨ/ (adj)
大きい
  mający znaczne, wielkie rozmiary

dworzec /ˈdvɔʒɛʦ̑/ (n)
駅
  miejsce przyjazdu, odjazdu i postoju autobusów lub pociągów wraz z budynkiem przystosowanym do obsługi pasażerów (kasami, poczekalnią, punktami gastronomicznymi itp.);

dwubiegunowy /ˌdvubʲjɛɡũˈnɔvɨ/ (adj)
二極
  taki, który ma dwa bieguny

dwugłowy /dvuˈɡwɔvɨ/ (adj)
双頭
  mający dwie głowy

dwujęzyczny /ˌdvujɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
二言語で書かれた
  o człowieku: mówiący w dwóch językach

dwukropek /dvuˈkrɔpɛk/ (n)
コロン
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny używany przed zapisem np. cytatu lub wyliczaniem pojęć

dwukrotnie /dvuˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
二倍
  dwa razy

dwulicowość /ˌdvulʲiˈʦ̑ɔvɔɕʨ̑/ (n)
二心
  cecha kogoś, kto swoje zachowanie zmienia w zależności od sytuacji i osób, z którymi się styka

dwulicowy /ˌdvulʲiˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
二枚舌を使うような
  postępujący według zasad podwójnej moralności

dwunastkowy (adj)
十二進法
  związany z liczbą dwanaście, dotyczący liczby dwanaście

dwunastnica /ˌdvũnaˈstʲɲiʦ̑a/ (n)
十二指腸
  (anatomia, anatomiczny) początkowy odcinek jelita cienkiego;

dwunastokąt (n)
十二角形
  (geometria) wielokąt o dwunastu bokach

dwupłat /ˈdvupwat/ (n)
複葉機
  (lotnictwo, lotniczy) samolot o dwóch płatach nośnych;

dwusieczna /dvuˈɕɛʧ̑na/ (n)
二等分線
  (matematyka, matematyczny) linia prosta dzieląca kąt na połowy;

dwustronny /dvuˈstrɔ̃nːɨ/ (adj)
双方
  taki, którego można używać z dwóch stron tego czegoś
  taki, w który angażują się dwie strony

dwutlenek (n)
二酸化物
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z jednego atomu danego pierwiastka połączonego z dwoma atomami tlenu

dwutlenek węgla /dvuˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla/ (n)
二酸化炭素
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny, bezwonny i niepalny gaz, produkt spalania i oddychania, wykorzystywany przez rośliny w procesie fotosyntezy;

dwuwymiarowy /ˌdvuvɨ̃mʲjaˈrɔvɨ/ (adj)
二次元
  taki, który istnieje w dwóch wymiarach (najczęściej: długość i szerokość)

dwór /dvur/ (n)
宮廷
  siedziba władcy

dybuk /ˈdɨbuk/ (n)
ディブク
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (ezoteryka) w mistycyzmie i folklorze żydowskim dusza zmarłego, która zawładnęła ciałem żywej osoby; zły duch, który wstępuje w żywego człowieka i nadaje mu obcą osobowość;

dychotomia /ˌdɨxɔˈtɔ̃mʲja/ (n)
二分法
  (filozofia, filozoficzny) podział pewnej klasy na dwie, zwykle przeciwstawne, grupy elementów lub zestawienie par przeciwstawnych pojęć

dykcja /ˈdɨkʦ̑ʲja/ (n)
ディクション
  sposób wymawiania wyrazów i zdań

dyktando (n)
口述, 書き取り
  (edukacja, edukacyjny) ćwiczenie ortograficzne polegające na zapisywaniu dyktowanej treści

dyktator /dɨkˈtatɔr/ (n)
独裁者
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca kraju, który sprawuje władzę w sposób autorytarny, pozaprawny i zwykle brutalny

dyktatura (n)
独裁, 独裁政治
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma sprawowania absolutnej i nieograniczonej władzy przez jedną osobę lub grupę osób;

dylemat (n)
ジレンマ
  (logika, logiczny) wnioskowanie, gdzie oprócz dwóch zdań warunkowych trzecią przesłanką jest zdanie alternatywne
  sytuacja wymagająca trudnego wyboru

dyletant /dɨˈlɛtãnt/ (n)
アマチュア
  człowiek zajmujący się jakąś dziedziną, nie znając się na niej, bez odpowiedniego przygotowania

dym /dɨ̃m/ (n)
煙
  produkty spalania zawieszone w powietrzu

dymić /ˈdɨ̃mʲiʨ̑/ (v)
煙る
  wydzielać dym

dymówka /dɨ̃ˈmufka/ (n)
燕
  (ornitologia, ornitologiczny) Hirundo rustica, jaskółka o granatowo-czarnym upierzeniu, rdzawym czole i gardzieli i silnie rozwidlonym ogonie, zamieszkująca gniazda, które lepi wewnątrz budynków;

dynamika /dɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
ダイナミクス
  (fizyka, fizyczny) dział mechaniki zajmujący się ruchem ciał materialnych pod działaniem sił;

dynamit /dɨ̃ˈnãmʲit/ (n)
ダイナマイト
  materiał wybuchowy otrzymywany z mieszanki nitrogliceryny i ziemi okrzemkowej;

dynastia /dɨ̃ˈnastʲja/ (n)
王朝
  ród panujący sprawujący dziedziczną władzę w monarchii

dynia /ˈdɨ̃ɲa/ (n)
カボチャ, 南瓜
  (botanika, botaniczny) Cucurbita, roślina z rodziny dyniowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) duży, najczęściej żółty lub pomarańczowy owoc dyni (1.1)

dyplomacja (n)
外交
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sposób prowadzenia polityki międzynarodowej środkami pokojowymi

dyplomata /ˌdɨplɔ̃ˈmata/ (n)
外交官
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalny przedstawiciel państwa wobec innego państwa

dyplomatyczny /ˌdɨplɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
外交の, 外交上の
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z dyplomacją lub dyplomatą

dyptyk /ˈdɨptɨk/ (n)
ディプティク
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dwuczęściowy, dwuskrzydłowy ołtarz
  (sztuka) dwuczęściowe malowidło lub płaskorzeźba

dyrektor /dɨˈrɛktɔr/ (n)
管理者
  osoba zarządzająca jakąś instytucją

dyrektywa (n)
指示
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regulacja prawna, zarządzenie dot. danej kwestii

dyrygent /dɨˈrɨɡɛ̃nt/ (n)
指揮者
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) człowiek, który kieruje wykonaniem utworu przez zespół muzyczny;

dyscyplina /ˌdɨsʦ̑ɨˈplʲĩna/ (n)
規律
  rygorystyczne zasady postępowania

dysfagia (n)
嚥下障害
  (medycyna, medyczny) zaburzenie połykania;

dysk /dɨsk/ (n)
ディスク
  (informatyka, informatyczny) każdy nośnik danych w kształcie dysku (1.1)
  (anatomia, anatomiczny) część kręgosłupa łącząca dwa kręgi;
  każdy przedmiot w kształcie dysku (1.1)
  płyta kompaktowa
円盤
  (sport, sportowy) przyrząd sportowy do rzucania na odległość w kształcie płaskiego, cienkiego koła;

dysk twardy /ˈdɨsk ˈtfardɨ/ (n)
ハードディスク
  (informatyka, informatyczny) urządzenie będące jednym z rodzajów magnetycznego nośnika umożliwiającego przechowywanie danych;

dyskietka /dɨsʲˈcɛtka/ (n)
フロッピー
  (informatyka, informatyczny) przenośny nośnik magnetyczny o niewielkiej pojemności, umożliwiający zarówno odczyt jak i zapis danych;

dyskoteka /ˌdɨskɔˈtɛka/ (n)
ディスコ
  (przestarzałe, przestarzały) płytoteka
  lokal, w którym się odbywają dyskoteki (1.1);
  zabawa młodzieżowa, na której się tańczy przy muzyce

dyskryminacja /ˌdɨskrɨ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
差別
  ograniczanie przywilejów, praw, a nawet prześladowanie części społeczności, zwykle na tle rasowym, etnicznym, religijnym lub kulturowym

dyskryminować (v)
冷遇
  prześladować poszczególne osoby lub grupy lub ograniczać ich prawa ze względu na rasę, narodowość, wyznanie, płeć itp.

dyskurs (n)
デイスクー
  dyskusja, wymiana zdań

dyskusja /dɨsˈkusʲja/ (n)
議論, 討論
  jeden ze sposobów wymiany poglądów praktykowany przez dwoje lub więcej osób zainteresowanych danym tematem lub zjawiskiem;

dysleksja /dɨsˈlɛksʲja/ (n)
ディスレクシア
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (edukacja, edukacyjny) specyficzne trudności w nauce czytania i pisania;

dysmorfofobia (n)
身体醜形障害
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwe, lękowe przekonanie o własnej szpetocie;

dysproz /ˈdɨsprɔs/ (n)
ジスプロシウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Dy i liczbie atomowej 66;

dystopia /dɨsˈtɔpʲja/ (n)
ディストピア
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (sztuka) utwór fabularny z dziedziny literatury fantastyczno-naukowej, przedstawiający czarną wizję przyszłości;

dystrofia (n)
ジストロフィー
  (medycyna, medyczny) zaburzenia w odżywianiu tkanki, narządu lub całego organizmu prowadzące do zmian zwyrodnieniowych;

dystrybucja /ˌdɨstrɨˈbuʦ̑ʲja/ (n)
配分
  rozprowadzanie, rozdzielanie

dystrykt /ˈdɨstrɨkt/ (n)
区
  (administracja) nazwa okręgu administracyjnego bądź sądowego w kraju lub mieście

dysuria (n)
排尿障害
  (medycyna, medyczny) bolesne oddawanie moczu;

dysydent /dɨˈsɨdɛ̃nt/ (n)
反体制
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odstępca od dogmatów kościelnych, w dawnej Polsce ktoś wyznający religię chrześcijańską inną niż katolicyzm, szczególnie protestant;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba występująca przeciwko władzy i z tego powodu represjonowana;

dysza /ˈdɨʃa/ (n)
ノズル
  (technologia, technika, techniczny) część przewodu, w której zwiększa się energia kinetyczna płynu

dywan /ˈdɨvãn/ (n)
カーペット
  gruba, wzorzysta tkanina, przeznaczona do przykrycia podłogi;

dywergencja /ˌdɨvɛrˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
発散
  (matematyka, matematyczny) operator określający dla danego pola wektorowego pole skalarne, na podstawie którego można określić źródła i ujścia pola;
  powstawanie rozbieżności
  rozbieżność, różnorodność

dywersja (n)
陽動
  (wojskowość, wojskowy) tajne działania prowadzone by osłabić nieprzyjaciela

dywersyfikacja /ˌdɨvɛrsɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
万状
  różnicowanie asortymentu produkcji lub usług w celu zmniejszenia ryzyka w prowadzeniu działalności gospodarczej;

dywidenda /ˌdɨvʲiˈdɛ̃nda/ (n)
配当
  (ekonomia, ekonomiczny) część rocznego zysku netto spółki akcyjnej dzielona między akcjonariuszy proporcjonalnie do liczby posiadanych przez nich akcji;

dzban /ʣ̑bãn/ (n)
投手
  naczynie użytkowe lub dekoracyjne zwykle zwężone u góry, często z jednym uchem;
  zawartość dzbana (1.1)

dzeta /ˈʣ̑ɛta/ (n)
ゼータ
  nazwa szóstej litery alfabetu greckiego, ζ;

dziabka (n)
鍬
  (Poznań) motyka

dziadek /ˈʥ̑adɛk/ (n)
お祖父さん, 祖父
  (potocznie, potoczny) starszy pan, mężczyzna w podeszłym wieku
祖父, お祖父さん
  ojciec matki
祖父, お爺さん, お祖父さん
  ojciec ojca

dziadek do orzechów /ˈʥ̑adɛɡ ˌdɔ‿ːˈʒɛxuf/ (n)
くるみ割り
  ręczne narzędzie kuchenne, służące do rozłupywania skorup orzechów;

dziadkowie /ʥ̑atˈkɔvʲjɛ/ (n)
祖父母
  (potocznie, potoczny) rodzice rodziców; babcia i dziadek

działalność /ʥ̑aˈwalnɔɕʨ̑/ (n)
活動
  zorganizowany zespół działań, aktywności podjętych w określonym celu i mających jasno określony zakres

działać /ˈʥ̑awaʨ̑/ (v)
利く
  wywoływać określony efekt (o leku)

działo /ˈʥ̑awɔ/ (n)
大砲
  (wojskowość, wojskowy) broń palna dużego kalibru, która miotająca pociski na znaczne odległości;

dzidziuś /ˈʥ̑iʥ̑üɕ/ (n)
赤ちゃん
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) małe dziecko

dzieciak /ˈʥ̑ɛ̇ʨ̑ak/ (n)
子
  (rubaszny, rubasznie) (czasem (pieszczotliwie, pieszczotliwy)) dziecko

dzieciobójstwo /ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ɔˈbujstfɔ/ (n)
子殺し
  (książkowy) zabójstwo dziecka, najczęściej własnego;

dziecięcy /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ɛ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
子供向き
  przeznaczony dla dziecka, należący do dziecka, właściwy dziecku

dzieciństwo /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩj̃stfɔ/ (n)
子供時代
  okres rozwoju w życiu człowieka poprzedzający dojrzewanie i okres młodzieńczy;

dziecko /ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ/ (n)
子供, 子
  potomek niezależnie od wieku: syn lub córka w odniesieniu do swoich rodziców biologicznych lub przybranych;
  istota ludzka w okresie wzrostu i dojrzewania, umownie do 18 roku życia;

dziedzictwo (n)
家宝
  majątek przejęty po kimś

dziedziczenie /ˌʥ̑ɛ̇ʥ̑iˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
継承
  (rzeczownik odczasownikowy) od dziedziczyć

dziedzina /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑ĩna/ (n)
定義域
  (matematyka, matematyczny) zbiór wszystkich możliwych argumentów danej funkcji;
分野
  sfera czyjejś aktywności

dzieje /ˈʥ̑ɛ̇jɛ/ (n)
歴史
  ogół zdarzeń, które wydarzyły się dawniej

dziekan (n)
ディーン
  (edukacja, edukacyjny) kierownik wydziału uczelni;

dzielenie /ʥ̑ɛˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
割り算, 除算
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, odwrotne do mnożenia;

dzielić /ˈʥ̑ɛlʲiʨ̑/ (v)
分ける
  dokonywać podziału, wyróżniać części jednej całości
  (matematyka, matematyczny) wyznaczać iloraz, stosunek dwóch wielkości, funkcji itp.;
共有
  mieć z czymś / kimś coś wspólnego

dzielić włos na czworo /ˈʥ̑ɛlʲiʥ̑ ˈvwɔs na‿ˈʧ̑fɔrɔ/ (v)
枝葉末節にとらわれる
  przesadnie coś analizować, być zbyt drobiazgowym w analizowaniu czegoś

dzielna (n)
被除数
  (matematyka, matematyczny) liczba dzielona; pierwsza z dwóch liczb na których wykonywa się nieprzemienne działanie dzielenia, w zapisie ułamkowym odpowiada jej licznik

dzielnica /ʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
地区
  wydzielona, zwyczajowo lub administracyjnie, część dużego miasta;

dzielnica czerwonych latarni (n)
風俗街
  dzielnica, w której świadczone są usługi erotyczne;

dzielnik /ˈʥ̑ɛlʲɲik/ (n)
約数
  (matematyka, matematyczny) liczba, przez którą dzielimy inną liczbę;

dzielny /ˈʥ̑ɛlnɨ/ (adj)
勇
  nie poddający się przeciwnościom

dziennik /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲːik/ (n)
ニュース
  (telewizja, telewizyjny) informacyjny program telewizyjny, radiowy

dziennik pokładowy (n)
日誌
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (lotnictwo, lotniczy) podstawowy dokument załogi statku odtwarzający przebieg lotu;

dziennikarstwo /ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarstfɔ/ (n)
ジャーナリズム
  zajęcie dziennikarzy i dziennikarek

dziennikarz /ʥ̑ɛ̇̃ɲˈːikaʃ/ (n)
記者
  osoba przygotowująca informacje do prasy, radia, telewizji, Internetu, itp.;

dzienny /ˈʥ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
日中
  dotyczący dnia jako części doby; mający miejsce, żyjący, pracujący, przeznaczony do użycia przed zmrokiem

dziesięciobój (n)
十種競技
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa w której współzawodniczy się w dziesięciu różnych konkurencjach, a zwycięża ten kto łącznie zdobędzie najwięcej punktów;

dziesięciokąt (n)
十角形
  (geometria) wielokąt o dziesięciu bokach (kątach wewnętrznych)

dziesięciościan (n)
十面体
  (geometria) wielościan o dziesieciu ścianach

dziewczyna /ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
乙女, 女子
  młoda, niezamężna kobieta
乙女
  partnerka, nieformalna narzeczona

dziewczynka /ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃nka/ (n)
少女
  dziecko płci żeńskiej

dziewczęcy /ʥ̑ɛfˈʧ̑ɛ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
女の子らしい
  dotyczący dziewczyny, taki, jak u dziewczyny/dziewczynki

dziewica /ʥ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
処女
  osoba płci żeńskiej, która nie straciła dziewictwa; kobieta przed pierwszym stosunkiem seksualnym

dziewictwo (n)
処女
  (fizjologia, fizjologiczny) stan kobiety do chwili pierwszego stosunku płciowego; bycie dziewicą

dziewięciokąt (n)
九角形
  (geometria) wielokąt o dziewięciu bokach

dziewiętnaście /ˌʥ̑ɛvʲjɛtˈnaɕʨ̑ɛ/ (cardinalNumeral)
十九
  liczba 19

dzieło /ˈʥ̑ɛwɔ/ (n)
作品
  efekt pracy twórczej

dzieło sztuki /ˈʥ̑ɛwɔ ˈʃtuci/ (n)
作品
  (sztuka) wytwór działalności artystycznej mający specjalną wartość artystyczną

dzień /ʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
日, 昼
  okres pomiędzy dwiema kolejnymi północami; doba
  okres od świtu do zmierzchu

dzień dobry /ˈʥ̑ɛɲ ˈdɔbrɨ/ (interjection)
おはよう, おはようございます, こんにちは
  zwrot używany, kiedy chcemy życzyć dobrego dnia; uprzejme powitanie stosowane do zmierzchu

dzik /ʥ̑ik/ (n)
猪, 野猪
  (zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka z rzędu parzystokopytnych;

dziki /ˈʥ̑ici/ (adj)
野性的
  nieudomowiony, żyjący w naturalnych warunkach

dzikość (n)
野性
  cecha tego, co jest dzikie, nieokiełznane, nieoswojone

dziobak /ˈʥ̑ɔbak/ (n)
カモノハシ, 鴨嘴
  (zoologia, zoologiczny) Ornithorhynchidae, stekowiec z rodziny dziobakowatych;

dzioborożec /ˌʥ̑ɔbɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
サイチョウ
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak posiadający duży dziób z rogowymi naroślami;

dzisiaj /ˈʥ̑iɕäj/ (adv)
今日
  cały dzień, który jest w tej chwili, dziś

dziupla /ˈʥ̑upla/ (n)
樹洞
  otwór, pusta komora wewnątrz pnia lub gałęzi drzewa;

dziura /ˈʥ̑ura/ (n)
穴
  otwór powstały wskutek uszkodzenia
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) dziura elektronowa

dziwaczny /ʥ̑iˈvaʧ̑nɨ/ (adj)
変
  cechujący się osobliwością, śmiesznością, nietypowością

dziwny /ˈʥ̑ivnɨ/ (adj)
不思議
  charakteryzujący się czymś niezrozumiałym

dziób /ʥ̑up/ (n)
嘴, くちばし
  (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie głowy u ptaków oraz niektórych innych zwierząt służące najczęściej do chwytania pokarmów;

dziąsło /ˈʥ̑ɔ̃w̃swɔ/ (n)
歯ぐき
  (anatomia, anatomiczny) zgrubiała tkanka osłaniająca zęby;

dzięcioł /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw/ (n)
啄木鳥
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny dzięciołów, Picinae

dzięcioł czarny /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈʧ̑arnɨ/ (n)
クマゲラ
  (ornitologia, ornitologiczny) Dryocopus martius Linnaeus, największy gatunek dzięcioła, występujący w Polsce;

dzięcioł duży /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈduʒɨ/ (n)
アカゲラ
  (ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos major, pospolity gatunek dzięcioła;

dzięcioł zielony /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔwʲ ʑɛˈlɔ̃nɨ/ (n)
ヨーロッパアオゲラ
  (ornitologia, ornitologiczny) Picus viridis, gatunek dzięcioła, występujący pospolicie w Polsce;

dzięgiel /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
アンゼリカ
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju dzięgli (1.1)

dzięki /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci/ (preposition)
おかげ
  …służący do powiedzenia, że dana czynność odbywa się z niezbędną pomocą osoby, rzeczy itp., opisanych przez wyrażenie za przyimkiem

dziękować /ʥ̑ɛ̃ŋˈkɔvaʨ̑/ (v)
感謝
  (dosłownie) składać podziękowanie

dziękuję /ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ/ (interjection)
有難う, ありがとう
  zwrot grzecznościowy wyrażający wdzięczność

dziękuję bardzo /ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ ˈbarʣ̑ɔ/
ありがとうございます, どうもありがとうございます
  …wyrażający wdzięczność

dzwon /ʣ̑vɔ̃n/ (n)
鐘
  duży metalowy przedmiot, który uderzany wydaje dźwięk;

dzwonek /ˈʣ̑vɔ̃nɛk/ (n)
チャイム
  urządzenie sygnalizacyjne, często elektryczne, np. przy drzwiach wejściowych, w szkole, teatrze, przy rowerze

dzwonić /ˈʣ̑vɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
電話する
  (potocznie, potoczny) (telekomunikacja) telefonować, próbować nawiązać połączenie telefoniczne
呼び鈴を鳴らす
  o dzwonie, dzwonku, telefonie: wydawać dźwięk
  wywoływać dźwięk za pomocą dzwonu lub dzwonka

dzwonnica /ˌʣ̑vɔ̃nˈɲiʦ̑a/ (n)
鐘楼
  (architektura, architektoniczny) część budynku (najczęściej wieża) lub osobna budowla, konstrukcja przeznaczone do zawieszania dzwonów;

dzwony /ˈʣ̑vɔ̃nɨ/ (n)
ベルボトム
  (potocznie, potoczny) spodnie rozszerzone poniżej kolan

détente (n)
デタント
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) odprężenie w zimnowojennych stosunkach między mocarstwami;

dół /duw/ (n)
基礎
  najniższa część czegoś, np. budynku, obrazu, krajobrazu, terenu

dąb /dɔ̃mp/ (n)
オーク
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus L., rodzaj roślin drzewiastych lub krzewiastych z rodziny bukowatych;
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodzaju dębów (1.1)

dłoń /dwɔ̃ɲ/ (n)
手のひら, 掌
  (anatomia, anatomiczny) powierzchnia ręki pozbawiona owłosienia i mająca linie papilarne;

dług /dwuk/ (n)
借金
  to, co zostało do oddania lub zapłacenia po wzięciu pożyczki lub na podstawie innej umowy;

długi /ˈdwuɟi/ (adj)
長い
  mający znaczny wymiar podłużny (długość)
  trwający znaczny czas
  (potocznie, potoczny) używany przy określaniu długości lub czasu, jw.
  (żartobliwie) o człowieku: wysoki

długo /ˈdwuɡɔ/ (adv)
長い
  przez, na znaczny czas

długopis /dwuˈɡɔpʲis/ (n)
ボールペン
  narzędzie do pisania, w którym pisze się wymiennymi wkładami z atramentem lub żelem

długoterminowy (adj)
長期
  trwający długo; przewidziany na długi okres lub mający odległy termin realizacji

długowieczność (n)
不老不死
  długie trwanie
  długie życie;

długość /ˈdwuɡɔɕʨ̑/ (n)
長さ
  (fizyka, fizyczny) miara odległości między dwoma punktami liczona w linii prostej albo po krzywej;

długość fali /ˈdwuɡɔɕʨ̑ ˈfalʲi/ (n)
波長
  (fizyka, fizyczny) odległość między dwoma kolejnymi punktami będącymi w tej samej fazie drgań;

dłuto /ˈdwutɔ/ (n)
鑿, 鏨
  (technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie, złożone z uchwytu i ostrza, używane m.in. do ręcznej obróbki rzeźbiarskiej, wykonywania otworów, zagłębień, rzeźbienia, przecinania i wygładzania;

dźinizm /ˈʥ̑ĩɲism̥/ (n)
ジャイナ教
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nonteistyczny system filozoficzny i religijny powstały w Indiach w VII-VI wieku p.n.e.;

dźwięczny (adj)
有声
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymawiany przy zsuniętych i drgających więzadłach głosowych

dźwięk /ʥ̑vʲjɛ̃ŋk/ (n)
音
  fala akustyczna odbierana przez słuch człowieka;

dżdżownica /ʤ̑ːɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
蚯蚓, ミミズ
  (zoologia, zoologiczny) walcowaty, zbudowany z pierścieni bezkręgowiec;

dżem /ʤ̑ɛ̃m/ (n)
ジャム
  (spożywczy) słodka, lepka substancja do smarowania chleba lub dodawana do naleśników, wytwarzana przez gotowanie owoców z cukrem;

dżentelmen /ʤ̑ɛ̃nˈtɛlmɛ̃n/ (n)
ジェントルマン
  mężczyzna nienaganny pod względem form towarzyskich, taktowny, honorowy, godny zaufania, kulturalny, dobrze wychowany, uprzejmy, postępujący szlachetnie,

dżihad /ˈʤ̑ʲixat/ (n)
ジハード
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) święta wojna muzułmańska

dżin (n)
ジン
  (mitologia, mitologiczny) duch w wierzeniach staroarabskich, powstały z czystego ognia albo też obłoku pary, który wpływa na losy ludzkie

dżinn /ʤ̑ʲĩn/ (n)
ジン
  (mitologia arabska) według pogańskich, przedislamskich wierzeń staroarabskich: istota o nadnaturalnej potędze, powstała z ognia (lecz mogąca przyjmować dowolną postać), mająca wpływ na losy ludzi

dżinsy /ˈʤ̑ʲĩw̃sɨ/ (n)
ジーンズ
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) spodnie z dżinsu;

dżip /ʤ̑ʲip/ (n)
ジープ
  (motoryzacja) samochód marki Jeep;

dżokej /ˈʤ̑ɔkɛj/ (n)
騎手
  (jeździectwo, jeździecki) jeździec zawodowo startujący w wyścigach konnych

dżoker /ˈʤ̑ɔkɛr/ (n)
ジョーカー
  (termin karciany) dodatkowa karta w talii, używana w niektórych grach, zastępująca dowolną inną kartę

dżonka (n)
ジャンク
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) drewniany statek handlowy lub rybacki używany w krajach Dalekiego Wschodu;

dżudo /ˈʤ̑udɔ/ (n)
柔道
  (sport, sportowy) japońska sztuka walki

dżul /ʤ̑ul/ (n)
ジュール
  (fizyka, fizyczny) jednostka pracy, energii i ciepła w układzie SI, oznaczana J;

dżuma /ˈʤ̑ũma/ (n)
ペスト, 黒死病
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) choroba zakaźna, o ostrym przebiegu, wywoływana przez pałeczkę Yersinia pestis;

dżungla /ˈʤ̑ũŋɡla/ (n)
ジャングル, 密林
  wilgotny las tropikalny;

e-mail /ˈĩmɛjl/ (n)
メールアドレス
  (informatyka, informatyczny) adres, na który wysyła się wiadomości w e-mailu (1.1)
電子メール, メール
  (informatyka, informatyczny) usługa wysyłania elektronicznych wiadomości;
  (informatyka, informatyczny) wiadomość wysłana za pośrednictwem e-maila (1.1)

e-mailowy /ˌĩmɛjˈlɔvɨ/ (adj)
電子 メール の
  (informatyka, informatyczny) związany z pocztą e-mail

e-moll /ˈɛ‿mɔl/ (n)
イ短調
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku e (w zapisie nutowym z jednym krzyżykiem)

ebonit (n)
エボナイト
  tworzywo sztuczne otrzymywane w wyniku wulkanizacji kauczuku z dużą ilością siarki, zwykle barwy czarnej lub ciemnobrązowej, posiada dobre właściwości izolacyjne;

echo /ˈɛxɔ/ (n)
反響, こだま
  (akustyka, akustyczny) powtórzenie dźwięku słyszalne wskutek odbicia się go od oddalonej powierzchni;

echolokacja (n)
反響定位
  (zoologia, zoologiczny) metoda stosowana przez niektóre zwierzęta polegająca na określaniu położenia przeszkód lub poszukiwanych obiektów w otoczeniu z użyciem zjawiska echa akustycznego;

ecstasy (n)
エクスタシー
  (potocznie, potoczny) tabletki z jedną z odmian amfetaminy;

edredon /ɛˈdrɛdɔ̃n/ (n)
ホンケワタガモ
  (ornitologia, ornitologiczny) Somateria mollissima, duży, zamieszkujący skaliste wybrzeża, morski ptak o szczególnie miękkim puchu;

edukacyjny /ˌɛdukaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
教育上
  (książkowy) dotyczący edukacji, służący uczeniu

edycja (n)
版
  wydanie, publikacja

edytować /ˌɛdɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
編集する
  (informatyka, informatyczny) pisać, modyfikować tekst lub grafikę, zwykle przy pomocy komputera

efekt cieplarniany /ˈɛfɛktʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ/ (n)
温室効果
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższania temperatury Ziemi powodowane przez gazy cieplarniane;

efekt domina /ˈɛfɛɡd ːɔ̃ˈmʲĩna/ (n)
ドミノ効果
  (dosłownie) efekt polegający na tym, że po ustawieniu kamieni domina pionowo obok siebie popycha się stojący na końcu kamień, a ten, przewracając się, uderza w kamień sąsiedni, co skutkuje jego przewróceniem i uderzeniem w kamień następny itd..
  (przenośnie, przenośnia) określenie sytuacji, w której jedno zdarzenie uruchamia szereg następujących po sobie, wynikających jedno z drugiego zdarzeń, zazwyczaj gwałtownych, niemożliwych do opanowania

efekt uboczny /ˈɛfɛkt uˈbɔʧ̑nɨ/ (n)
副作用
  (informatyka, informatyczny) w programowaniu dowolny efekt wyrażenia, który zmienia stan programu
  dodatkowa, niepożądana i inna od oczekiwanej, reakcja organizmu pacjenta na dany lek

efektywność (n)
効率
  bycie wydajnym; zdolność osiągania dobrego wyniku

egalitaryzm (n)
平等主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) koncepcja głosząca, iż zasada równości obywateli powinna być podstawą sprawiedliwego ustroju społecznego;

egida /ɛˈɟida/ (n)
アイギス
  (mitologia grecka) tarcza Zeusa wykuta przez Hefajstosa;

egipski /ɛˈɟipsʲci/ (adj)
エジプトの
  odnoszący się do Egiptu, dotyczący Egiptu, pochodzący z Egiptu

egiryn (n)
エジリン輝石
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów łańcuchowych, zaliczany do grupy piroksenów, wzór chemiczny NaFe3+(Si2O6);

egocentryzm (n)
自己中心性
  (pejoratywnie, pejoratywny) przecenianie swojego znaczenia w świecie, postrzeganie siebie jako ośrodka wszystkiego, odbieranie wszystkich wydarzeń w stosunku do własnej osoby
  (psychologia, psychologiczny) tok rozumowania, który polega na centralnym umiejscowieniu własnej osoby w świecie;

egoistyczny /ˌɛɡɔ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
利己的な
  charakterystyczny dla egoisty i egoizmu

egoizm /ɛˈɡɔ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
利己主義
  (filozofia, filozoficzny) (psychologia, psychologiczny) postawa życiowa cechująca się przedkładaniem własnego dobra lub korzyści ponad wszystko inne;

egzamin /ɛɡˈzãmʲĩn/ (n)
試験
  (edukacja, edukacyjny) procedura sprawdzania wiedzy teoretycznej lub praktycznej

egzamin wstępny /ɛɡˈzãmʲĩn ˈfstɛ̃mpnɨ/ (n)
入学試験
  (edukacja, edukacyjny) egzamin organizowany przez instytucję edukacyjną, którego wyniki decydują o przyjęciu na kolejny etap kształcenia

egzegeza (n)
訓詁
  (językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) badanie, wyjaśnianie i komentowanie tekstów;

egzekucja /ˌɛɡzɛˈkuʦ̑ʲja/ (n)
処刑
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przymusowe ściąganie należności, z których zapłaceniem jakaś osoba lub instytucja zalega
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wykonanie wyroku, orzeczenia, decyzji administracyjnej lub uchwały organu kolegialnego
  wykonanie wyroku śmierci

egzonim /ɛɡˈzɔ̃ɲĩm/ (n)
エクソニム
  (językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) zaadaptowana na potrzeby własnego języka nazwa obiektu geograficznego inna od nazwy używanej w języku lub językach oficjalnych na obszarze, gdzie dany obiekt geograficzny się znajduje;

egzorcysta (n)
破魔師
  (kościelny) osoba uprawniona do odprawienia egzorcyzmu;

egzosfera /ˌɛɡzɔˈsfɛra/ (n)
外気圏
  (meteorologia, meteorologiczny) zewnętrzna warstwa atmosfery Ziemi;

egzotyczny /ˌɛɡzɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
エキゾチック
  typowy dla dalekich krajów o odmiennej kulturze i klimacie

egzystencja /ˌɛɡzɨˈstɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
存在
  istnienie, byt, życie i jego warunki

egzystencjalizm /ˌɛɡzɨstɛ̃nˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
実存主義
  (filozofia, filozoficzny) współczesny kierunek filozoficzny, którego przedmiotem badań są indywidualne losy jednostki ludzkiej;

egzystencjalny (adj)
実存的
  (książkowy) dotyczący egzystencji

einstein /ˈajn͇ʃtajn/ (n)
アインスタイニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Es i liczbie atomowej 99;

ejakulacja /ˌɛjakuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
射精
  (fizjologia, fizjologiczny) wytrysk spermy (nasienia);

ejakulat (n)
精液
  (fizjologia, fizjologiczny) porcja nasienia wydzielanego przez osobnika męskiego podczas wytrysku

ekierka /ɛˈcɛrka/ (n)
三角定規
  przyrząd kreślarski o kształcie trójkąta prostokątnego

ekliptyka /ɛkˈlʲiptɨka/ (n)
黄道
  (astronomia, astronomiczny) koło na sferze niebieskiej, wyznaczone przez pozorną, obserwowaną z Ziemi drogę Słońca na niebie;

eklogit (n)
エクロジャイト
  (mineralogia, mineralogiczny) rodzaj skały metamorficznej;

ekolog /ɛˈkɔlɔk/ (n)
環境学者
  (biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się ekologią
環境保護論者
  (potocznie, potoczny) działacz społeczny, aktywista na rzecz ekologii; ekologista

ekologia /ˌɛkɔˈlɔɟja/ (n)
生態学, 生態
  (biologia, biologiczny) nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody;

ekonomia /ˌɛkɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
経済
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o produkcji, podziale, wymianie i konsumpcji dóbr;

ekonomiczny /ˌɛkɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
経済
  odnoszący się do gospodarki
  związany z ekonomią lub ekonomiką

ekosystem /ˌɛkɔˈsɨstɛ̃m/ (n)
生態系
  (ekologia, ekologiczny) fragment przyrody będący funkcjonalną całością;

ekran /ˈɛkrãn/ (n)
画面
  część urządzeń pokazujących obraz lub tekst, na której wyświetlane są informacje

ekscelencja /ˌɛksʦ̑ɛˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
閣下
  tytuł honorowy nadawany biskupom w Kościołach katolickich oraz ministrom i ambasadorom (tytuł dożywotni)

ekscentryczny /ˌɛksʦ̑ɛ̃nˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
偏心
  dziwaczny, odbiegający od normy

ekshibicjonizm /ˌɛksxʲibʲiˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
露出狂
  (seksuologia, seksuologiczny) dewiacja seksualna polegająca na obnażaniu się w miejscu publicznym;

ekshumacja (n)
発掘
  wydobycie pochowanych ludzkich szczątków;

ekshumować (v)
掘り出す
  wydobywać pochowane zwłoki

ekskomunika /ˌɛkskɔ̃ˈmũɲika/ (n)
破門
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyłączenie ze wspólnoty Kościoła, najsurowsza kara w Kościele katolickim;

ekspansja /ɛksˈpãw̃sʲja/ (n)
展開
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zajmowanie przez państwo nowych terytoriów
拡大
  rozprzestrzenianie się czegoś na jakimś obszarze
  (ekonomia, ekonomiczny) zdobywanie rynków zbytu

ekspansjonizm (n)
膨張主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zaborcza polityka państwa polegająca na dążeniu do zajmowania nowych terytoriów i opanowywania nowych rynków zbytu

ekspert /ˈɛkspɛrt/ (n)
家
  specjalista w danej dziedzinie, osoba o teoretycznej i praktycznej znajomości danego tematu

eksperyment /ˌɛkspɛˈrɨ̃mɛ̃nt/ (n)
実験
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) doświadczenie naukowe przeprowadzone w celu zbadania jakiegoś zjawiska;

eksperymentować (v)
実験する
  przeprowadzać eksperyment, podejmować próby, szukać nowych pomysłów i rozwiązań

eksplozja /ɛksˈplɔzʲja/ (n)
爆発
  rozerwanie się z hukiem;

eksponat /ɛksˈpɔ̃nat/ (n)
出品物
  przedmiot wystawiony do oglądania w muzeum, na wystawie, pokazie itp.

eksport /ˈɛkspɔrt/ (n)
輸出品
  sprzedaż towarów lub wywóz krajowego kapitału za granicę albo świadczenie usług zagranicznemu klientowi

ekspresjonizm /ˌɛksprɛˈsʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
表現主義
  (sztuka) kierunek w sztuce, który miał na celu wyrażenie uczuć artysty;

ekstaza /ɛkˈstaza/ (n)
エクスタシー
  (psychologia, psychologiczny) stan zachwytu o charakterze majaczeniowym, często mający treść lub zabarwienie religijne; stan oderwania od rzeczywistości;

eksterytorialność (n)
治外法権
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyłączenie spod jurysdykcji danego państwa osób reprezentujących inne państwa lub obiektów należących do innych państw

ekstradycja (n)
引き渡し
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wydanie innemu państwu osoby, która naruszyła jego prawa

ekstrapolacja /ˌɛkstrapɔˈlaʦ̑ʲja/ (n)
外挿
  (matematyka, matematyczny) wyznaczanie wartości funkcji poza przedziałem, w którym wartości tej funkcji są znane
  prognozowanie przebiegu wydarzeń na podstawie znajomości analogicznych zjawisk
  rezultat ekstrapolacji (1.1)

ekstrawagancja /ˌɛkstravaˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
贅沢
  wygląd lub zachowanie jaskrawo odmienne od powszechnego

ekstrawagancki /ˌɛkstravaˈɡãnʦ̑ʲci/ (adj)
強勢
  taki, który jest przejawem ekstrawagancji

ekstremalnie /ˌɛkstrɛ̃ˈmalʲɲɛ/ (adv)
大変
  w sposób ekstremalny

ekstremizm /ɛksˈtrɛ̃mʲism̥/ (n)
極端主義
  wyznawanie skrajnych, krańcowych poglądów w jakiejś kwestii

eksykator /ˌɛksɨˈkatɔr/ (n)
デシケーター
  rodzaj naczynia laboratoryjnego, służącego do ochrony przed wilgocią;

ekumenizm (n)
エキュメニズム
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) nurt światopoglądowy proklamujący porozumienie między wyznaniami;

elasmoterium (n)
エラスモテリウム
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Elasmotherium, rodzaj prehistorycznego nosorożca;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju (1.1)

elasmozaur (n)
エラスモサウルス
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju elasmozaur (1.1)

elbait /ɛlˈba<sup>j</sup>it/ (n)
リシア電気石
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

elegancja /ˌɛlɛˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
優雅
  dobry smak w ubiorze i zachowaniu

elegia (n)
エレジー
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór poetycki o treści poważnej, refleksyjny, w tonie smutnego rozpamiętywania, rozważania lub skargi, poruszający tematykę przemijania, śmierci lub miłości;

elektrochemia (n)
電気化学
  (chemia, chemiczny) dział chemii fizycznej zajmujący się badaniem zależności między zjawiskami elektrycznymi a reakcjami chemicznymi;

elektroda /ˌɛlɛkˈtrɔda/ (n)
電極
  (fizyka, fizyczny) końcówka przewodnika pozostającego w kontakcie ze środowiskiem, do którego doprowadza lub z którego odprowadza prąd elektryczny;

elektroliza /ˌɛlɛktrɔˈlʲiza/ (n)
電気分解
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zmiana struktury chemicznej substancji, zachodzące pod wpływem przyłożonego do niej zewnętrznego napięcia elektrycznego

elektromagnetyczny (adj)
電磁
  (fizyka, fizyczny) związany z elektromagnetyzmem

elektromagnetyzm (n)
電磁気
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się współzależnością zjawisk elektrycznych i magnetycznych

elektron /ɛˈlɛktrɔ̃n/ (n)
電子
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o ujemnym ładunku elektrycznym, będąca leptonem i składnikiem atomu;

elektroniczny /ˌɛlɛktrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
電子
  związany z elektroniką, opierający się na elektronice

elektronika /ˌɛlɛkˈtrɔ̃ɲika/ (n)
電子工学, エレクトロニクス
  dziedzina zajmującą się wytwarzaniem i przetwarzaniem sygnałów w postaci prądów i napięć elektrycznych;

elektroterapia (n)
電気療法
  (medycyna, medyczny) leczenie prądem elektrycznym;

elektrownia /ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa/ (n)
発電所
  (elektryczność) zakład przemysłowy, w którym wytwarza się energię elektryczną;

elektrownia wodna /ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa ˈvɔdna/ (n)
水力発電所
  (technologia, technika, techniczny) elektrownia, która zamienia energię kinetyczną lub energię potencjalną (grawitacyjną) wody na energię elektryczną;

elektryczność /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
電気学, 電気
  (fizyka, fizyczny) własność materii, pozwalająca jej oddziaływać z polem elektromagnetycznym;
電気, 電流
  (potocznie, potoczny) prąd elektryczny

elektryczny /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
電気の
  związany z elektrycznością; działający przy wykorzystaniu elektryczności

element /ɛˈlɛ̃mɛ̃nt/ (n)
要素
  część składowa

elementarz /ˌɛlɛ̃ˈmɛ̃ntaʃ/ (n)
入門書
  (edukacja, edukacyjny) podręcznik do początkowej nauki czytania i pisania;

elf /ɛlf/ (n)
エルフ
  istota fantastyczna;

elipsa /ɛˈlʲipsa/ (n)
楕円
  (geometria) zamknięta krzywa drugiego stopnia taka, że suma odległości każdego z punktów tej krzywej od dwóch innych, dowolnie obranych punktów (ognisk elipsy) jest stała;
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna, polegająca na celowym pominięciu jednego lub kilku wyrazów w zdaniu lub wersie;

elita /ɛˈlʲita/ (n)
エリート
  wyodrębniona, niekoniecznie sformalizowana, grupa przywódcza, stanowiąca wzór dla reszty społeczeństwa, kierująca jego życiem i określająca lub przynajmniej wpływająca na kierunek jego rozwoju

elizja (n)
エリジオン
  (językoznawstwo, językoznawczy) opuszczenie wygłoskowej głoski lub sylaby wyrazu przed pierwszą samogłoską następującego po niej wyrazu;

elokwencja (n)
雄弁
  umiejętność pięknego wysławiania się

elokwentny /ˌɛlɔˈkfɛ̃ntnɨ/ (adj)
三寸な
  mający dar umiejętnego, łatwego wysławiania się

emalia (n)
琺瑯
  (technologia, technika, techniczny) masa szklista do pokrywania wyrobów głównie metalowych w celach dekoracyjnych lub ochronnych

emancypacja /ˌɛ̃mãnʦ̑ɨˈpaʦ̑ʲja/ (n)
解放
  (społeczny) uwolnienie się od zależności i zdobycie lepszej pozycji w strukturze społecznej

embargo /ɛ̃mˈbarɡɔ/ (n)
出港停止
  zakaz opuszczania przez obce statki handlowe portów albo wód terytorialnych danego państwa
  zakaz przywozu lub wywozu określonych towarów do lub z danego państwa ogłaszany przez inne państwo lub organizację międzynarodową;
  zakaz publikowania w środkach masowego przekazu jakiejś wiadomości przed określonym dniem i określoną godziną
  zarekwirowanie w czasie wojny mienia (statków, przedmiotów zaopatrzenia wojennego itp.) państwa neutralnego

emerytura /ˌɛ̃mɛrɨˈtura/ (n)
年金
  okresowe świadczenia pieniężne (pensja) otrzymywane za przepracowanie ustawowej liczby lat lub po osiągnięciu wymaganego wieku;

emigracja /ˌɛ̃mʲiˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
エミグレーション
  wyjazd z ojczystego kraju do innego państwa w celu osiedlenia się w nim

emir /ˈɛ̃mʲir/ (n)
アミール
  tytuł książęcy przysługujący władcom w państwach arabskich

emirat /ɛ̃ˈmʲirat/ (n)
首長国
  (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium podległe władzy emira

emo /ˈɛ̃mɔ/ (n)
エモ
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) styl i postawa emocjonalnego sprzeciwu wobec rzeczywistości;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek hardcorowego punku;

emocja /ɛ̃ˈmɔʦ̑ʲja/ (n)
感情
  silne poruszenie, wzruszenie, przejęcie, podniecenie; przeżywanie czegoś pod względem emocjonalnym, uczuciowym;

empatia /ɛ̃mˈpatʲja/ (n)
共感
  (psychologia, psychologiczny) zdolność do odczuwania stanów emocjonalnych innych osób i umiejętność przyjęcia ich sposobu myślenia;

empiryzm /ɛ̃mˈpʲirɨsm̥/ (n)
経験論
  (filozofia, filozoficzny) doktryna głosząca, że źródłem ludzkiego poznania są bodźce zmysłowe docierające ze świata zewnętrznego i wobec nich wszystkie idee, teorie są wtórne;

emu /ˈɛ̃mu/ (n)
エミュー
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku emu (1.2), jedyny żyjący przedstawiciel podrodziny emu (1.1)

encefalopatia (n)
脳症
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ogólne określenie uszkodzenia mózgu przez czynniki różnego pochodzenia;

encyklopedia /ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔˈpɛdʲja/ (n)
百科事典, 大辞典
  dzieło opisujące ogół wiedzy, uporządkowane w formie haseł;

endogamia (n)
近親婚
  (biologia, biologiczny) hodowlane kojarzenie zwierząt spokrewnionych przez wspólnych przodków

endokrynologia /ˌɛ̃ndɔkrɨ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
内分泌学
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się zaburzeniami funkcji gruczołów wydzielania wewnętrznego
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o wydzielaniu wewnętrznym, gruczołach, hormonach i ich działaniu;
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) klinika, oddział lub pododdział w szpitalu, gdzie leczeni są pacjenci z chorobami tarczycy

endometrioza (n)
子宮内膜症
  (medycyna, medyczny) choroba kobiet polegająca na nieprawidłowym umiejscowieniu błony śluzowej trzonu macicy;

endonim /ɛ̃nˈdɔ̃ɲĩm/ (n)
内名
  (językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) nazwa obiektu geograficznego w jednym z języków używanych na danym obszarze, gdzie dany obiekt się znajduje, używana poza miejscem występowania tego języka;

endorfina /ˌɛ̃ndɔrˈfʲĩna/ (n)
エンドルフィン
  (biochemia, biochemiczny) hormon peptydowy, endogenny opioid, który wywołuje zadowolenie i doskonałe samopoczucie oraz tłumi odczuwanie drętwienia i bólu;

endoskopia (n)
内視鏡
  (medycyna, medyczny) oglądanie jam ciała za pomocą wziernika;

energia /ɛ̃ˈnɛrʲɟja/ (n)
エネルギー, 動力
  (fizyka, fizyczny) zasób, kosztem którego możliwe jest wykonanie pracy;
  entuzjazm, chęć do działania

energiczny /ˌɛ̃nɛrʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
エネルギッシュ
  taki, który jest pełen energii, żywości, wigoru; stanowczy

enklityka (n)
前接語
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz niemający własnego akcentu i tworzący całość akcentową z wyrazem go poprzedzającym;

enol (n)
エノール
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, w którym grupa hydroksylowa połączona jest z jednym końcem wiązania węgiel–węgiel;

entalpia /ɛ̃nˈtalpʲja/ (n)
エンタルピー
  (fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, miara ilości energii zawartej w układzie pod stałym ciśnieniem;

entalpia swobodna /ɛ̃nˈtalpʲja sfɔˈbɔdna/ (n)
ギブズエネルギー
  (fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, zwana również funkcją Gibbsa;

enterowirus (n)
エンテロウイルス
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) rodzaj wirusa wywołującego choroby u ssaków, w tym u ludzi, najczęstszy czynnik sprawczy aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych;

entomologia /ˌɛ̃ntɔ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
昆虫学
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o owadach;

entropia /ɛ̃nˈtrɔpʲja/ (n)
エントロピー
  (fizyka, fizyczny) jedna z termodynamicznych funkcji stanu, jest miarą liczby sposobów, na jakie można ułożyć elementy układu bez zmiany jego parametrów makroskopowych;

entuzjazm /ɛ̃nˈtuzʲjasm̥/ (n)
熱意, 情熱
  stan zachwytu czymś; zapał, radość

enzym /ˈɛ̃w̃zɨ̃m/ (n)
酵素
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) białko wytwarzane przez komórki żywe i działające jako katalizator w procesach chemicznych organizmów;

eon /ˈɛɔ̃n/ (n)
アイオーン
  wiek, era

epicentrum (n)
震源地
  (geofizyka) obszar na powierzchni Ziemi, znajdujący się bezpośrednio nad ogniskiem trzęsienia ziemi

epicki (adj)
壮大
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) związany z epiką
  (slangowo) niebywały, najlepszy, bardzo dobry, wspaniały, wyjątkowy; (także, też) imponujący, spektakularny

epidemia /ˌɛpʲiˈdɛ̃mʲja/ (n)
伝染病
  (medycyna, medyczny) duża liczba zachorowań na tę samą chorobę, na tym samym obszarze i w tym samym czasie;

epidemiczny (adj)
流行性
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) związany z epidemią, dotyczący epidemii

epidemiologia /ˌɛpʲidɛ̃mʲjɔˈlɔɟja/ (n)
疫学
  (edukacja, edukacyjny) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się czynników wpływających na powstawanie i szerzenie się epidemii, a także sposobami zwalczania i zapobiegania epidemiom;

epigenetyka (n)
エピジェネティクス
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) badanie dziedziczności pozagenowej;

epigraf /ɛˈpʲiɡraf/ (n)
エピグラフ
  (historia, historyczny, historycznie) napis wykuty w kamieniu lub wycięty w drewnie, stanowiący element architektury, pomnika, nagrobka;

epikleza (n)
エピクレーシス
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa liturgiczna odmawiana przez prezbitera podczas eucharystii, wzywająca Boga do uświęcenia darów chleba i wina oraz uczestników zgromadzenia;

epistemologia (n)
認識論
  (filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się relacjami między poznawaniem, poznaniem a rzeczywistością;

epitafium /ˌɛpʲiˈtafʲjũm/ (n)
エピタフ
  inskrypcja nagrobna;

epitet (n)
あだ名
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz określający rzeczownik;
  (potocznie, potoczny) wyzwisko

epizod /ɛˈpʲizɔt/ (n)
エピソード
  zdarzenie, wydarzenie (zwykle mało istotne)

epoka brązu (n)
青銅器時代
  (archeologia, archeologiczny) epoka prehistorii i starożytności, następująca po epoce kamienia i poprzedzająca epokę żelaza;

epoka kamienia (n)
石器時代
  (archeologia, archeologiczny) najstarsza i najdłuższa epoka prehistoryczna;

epoka żelaza (n)
鉄器時代
  (archeologia, archeologiczny) epoka dziejów następująca po epoce brązu;

eponim /ɛˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
エポニム
  (językoznawstwo, językoznawczy) słowo utworzone od nazwy własnej;

epsilon /ɛpˈsʲilɔ̃n/ (n)
エプシロン
  nazwa piątej litery alfabetu greckiego, ε;

era /ˈɛra/ (n)
時代
  (historia, historyczny, historycznie) okres zapoczątkowany jakimś ważnym wydarzeniem - rzeczywistym lub legendarnym - który stanowi podstawę rachuby lat w kalendarzu.
  (geologia, geologiczny) jednostka podziału dziejów Ziemi;

erb /ɛrp/ (n)
エルビウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Er i liczbie atomowej 68;

erekcja /ɛˈrɛkʦ̑ʲja/ (n)
勃起
  (fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) usztywnienie i powiększenie się niektórych narządów (np. prącia, łechtaczki, sutka) w wyniku zwiększonego ciśnienia krwi;

ergonomia (n)
エルゴノミクス
  nauka zajmująca się dostosowaniem urządzeń, przedmiotów i narzędzi do anatomicznych i psychofizycznych potrzeb użytkowników;

erotyczny /ˌɛrɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
エロチック
  dotyczący erotyki, seksu

erozja /ɛˈrɔzʲja/ (n)
浸食
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) proces niszczenia materiałów
  (geologia, geologiczny) proces niszczenia powierzchni terenu (gruntu, skał) przez różne czynniki – wodę, wiatr, słońce, grawitację czy działalność organizmów żywych;
  (informatyka, informatyczny) operacja morfologiczna w grafice komputerowej powodująca zwężanie obrazu;

errata /ɛrˈːata/ (n)
正誤表
  (drukarstwo, drukarski) spis oraz sprostowanie omyłek zauważonych w wydrukowanej już książce, dołączone do niej w postaci wkładki lub wklejki

erupcja /ɛˈrupʦ̑ʲja/ (n)
噴火
  (geologia, geologiczny) wybuch wulkanu;

erytrocyt /ˌɛrɨˈtrɔʦ̑ɨt/ (n)
赤血球
  (medycyna, medyczny) składnik morfotyczny krwi;

eschatologia /ˌɛsxatɔˈlɔɟja/ (n)
終末論
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) dział teologii i filozofii dotyczący spraw ostatecznych: śmierci, końca świata, życia pozagrobowego, rodzajów sądu pośmiertnego, świata zmarłych itp.

esencja (n)
本質
  istota, sedno

eskalacja (n)
エスカレーション
  stopniowe zwiększanie, potęgowanie się czegoś

eskapizm (n)
現実逃避
  (psychologia, psychologiczny) ucieczka od problemów codzienności i życia społecznego

eskimoski /ˌɛsʲcĩˈmɔsʲci/ (adj)
エスキモー語
  związany z Eskimosami, dotyczący Eskimosów

esperanto /ˌɛspɛˈrãntɔ/ (n)
エスペラント
  (językoznawstwo, językoznawczy) sztuczny język opracowany przez Ludwika Zamenhofa w 1887 r.;

espresso /ɛsˈprɛsːɔ/ (n)
エスプレッソ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska mocna kawa z ekspresu ciśnieniowego, przygotowana z małej, około 30 ml, ilości wody;

establishment (n)
エスタブリッシュメント, 支配階級
  (pejoratywnie, pejoratywny) określenie grupy osób sprawujących władzę w Wielkiej Brytanii, uważanych za ekskluzywną i uprzywilejowaną społeczność
  (pejoratywnie, pejoratywny) w szerszym znaczeniu: elita władzy w każdym kraju

ester (n)
エステル
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny powstający w wyniku działania kwasu na alkohol lub fenol;

estetyczny /ˌɛstɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
美的
  zgodny z wymaganiami estetyki, dotyczący zmysłu piękna

estetyka /ɛˈstɛtɨka/ (n)
美学
  ładny, gustowny wygląd czegoś

estoński /ɛˈstɔ̃j̃sʲci/ (adj)
エストニア語
  odnoszący się do Estonii lub Estończyków

estoński /ɛˈstɔ̃j̃sʲci/ (n)
エストニア語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Estonii;

estrogen /ɛˈstrɔɡɛ̃n/ (n)
エストロゲン
  (fizjologia, fizjologiczny) żeński hormon płciowy;

estuarium /ˌɛstuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/ (n)
河口
  (geografia, geograficzny) poszerzone, lejkowate ujście rzeki, powstałe w wyniku działania pływów morskich;

eta /ˈɛta/ (n)
エータ
  nazwa siódmej litery alfabetu greckiego współczesnego i ósmej alfabetu starogreckiego, η;

etan /ˈɛtãn/ (n)
エタン
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników gazu ziemnego;

etanol /ɛˈtãnɔl/ (n)
エタノール
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkoholi o wzorze C2H5OH;

eter /ˈɛtɛr/ (n)
エーテル
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, w którym występują wiązania C-O-C;
  (chemia, chemiczny) skrótowe określenie eteru dietylowego;
  w fizyce i filozofii hipotetyczna substancja wypełniająca całą przestrzeń;
  (poetycki, poetycko) powietrze
  (potocznie, potoczny) przestrzeń fal radiowych

etiuda /ɛˈtʲjuda/ (n)
練習曲, エチュード
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna, zwykle na instrument solowy;

etniczny /ɛtʲˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
民族
  związany z przynależnością do grupy narodowej

etnocentryzm /ˌɛtnɔˈʦ̑ɛ̃ntrɨsm̥/ (n)
エスノセントリズム
  przekonanie o wyższości jednej grupy etnicznej i jej kultury nad innymi i związana z tym pogarda wobec innych kultur i ich tradycji

etnologia (n)
民族学
  (antropologia, antropologiczny) nauka zajmująca się klasyfikacją i opisem ludów oraz kultur

etopozyd /ˌɛtɔˈpɔzɨt/ (n)
エトポシド
  (medycyna, medyczny) półsyntetyczna pochodna podofilotoksyny o działaniu cytostatycznym;

etruski /ɛˈtrusʲci/ (adj)
エトルリアの
  dotyczący Etrurii lub Etrusków

etruski /ɛˈtrusʲci/ (n)
エトルリアの
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Etrusków;

etyczny /ɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
倫理的
  związany z etyką, dotyczący etyki

etyka /ˈɛtɨka/ (n)
倫理学
  (filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się badaniem moralności i tworzeniem systemów myślowych, z których można wyprowadzać zasady moralne;

etymologia /ˌɛtɨ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
語源学
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się pochodzeniem wyrazów;
語源
  (językoznawstwo, językoznawczy) pochodzenie danego wyrazu; informacja o tym pochodzeniu

etymologiczny (adj)
語源的
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany lub odnoszący się do etymologii

eudajmonizm (n)
幸福主義
  (filozofia, filozoficzny) stanowisko etyczne głoszące, że szczęście jest najwyższą wartością i celem życia człowieka

eufemistyczny (adj)
婉曲の
  unikający użycia drażliwych słów poprzez zastąpienie ich wyrażeniami delikatniejszymi lub wymijającymi

eufemizm /ɛwˈfɛ̃mʲism̥/ (n)
婉曲法
  (językoznawstwo, językoznawczy) oględne, delikatne słowo lub wyrażenie zastępujące inne, które jest zbyt drastyczne, nieprzyzwoite, dosadne;

euforia /ɛwˈfɔrʲja/ (n)
多幸感
  stan dużego zadowolenia, błogostan, stan radosnego podniecenia

eugenika /ɛwˈɡɛ̃ɲika/ (n)
優生学
  (biologia, biologiczny) system poglądów dotyczących możliwości selektywnego rozmnażania zwierząt lub ludzi w celu ulepszenia gatunków w oparciu o cechy dziedziczone;

eukaliptus (n)
ユーカリ
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Eucalyptus L'Hér., drzewo lub krzew o wiecznie zielonych liściach rosnące w Australii;

eukariont (n)
真核生物
  (biologia, biologiczny) (systematyka) organizm należący do królestwa eukariontów
  (biologia, biologiczny) organizm zbudowany z komórek posiadających jądro komórkowe z chromosomami

eunuch /ˈɛwnux/ (n)
宦官
  mężczyzna z wyciętymi jądrami;
  (dawniej, dawny) sługa dworski, pokojowiec

euro /ˈɛwrɔ/ (n)
ユーロ
  (jednostka monetarna) waluta Unii Europejskiej;

euro- /ˈɛwrɔ/
ユーロ
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Europą, Europejczykami lub Unią Europejską

europ /ˈɛwrɔp/ (n)
ユウロピウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu "Eu" i liczbie atomowej 63;

europeizacja (n)
ヨーロッパ化
  czynienie czegoś europejskim, nadawanie cech europejskich;

europejski /ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
ヨーロッパの, 欧州の
  dotyczący Europy

eutanazja /ˌɛwtãˈnazʲja/ (n)
安楽死
  (medycyna, medyczny) zadanie śmierci osobie nieuleczalnie chorej umotywowane skróceniem jej cierpień;

ewakuacja /ˌɛvakuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
避難
  opuszczenie jakiegoś terenu lub obiektu przez ludzi, najczęściej wraz z dobytkiem i inwentarzem, z powodu klęski żywiołowej, wojny lub innego zagrożenia;

ewangelia /ˌɛvãŋˈɡɛlʲja/ (n)
福音
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) wczesnochrześcijański utwór zawierający opis życia i nauki Jezusa;

ewentualny /ˌɛvɛ̃ntuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
可能性がある
  przypuszczalny, możliwy

ewolucja /ˌɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
進化
  (biologia, biologiczny) ciągły proces, polegający na stopniowych zmianach cech gatunkowych kolejnych pokoleń wskutek eliminacji przez dobór naturalny lub sztuczny części osobników z populacji;
  proces stopniowego zwiększania złożoności bądź jakości czegoś

ewolucjonista /ˌɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
進化論者
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) badacz ewolucji

ewolucjonizm /ˌɛvɔluˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
進化主義
  (biologia, biologiczny) dziedzina nauki zajmująca się badaniem ewolucji jako procesu świata organicznego;

ex situ (adv)
ex situ
  poza swoim pierwotnym, naturalnym położeniem, miejscem

ezetymib (n)
エゼチミブ
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwmiażdżycowy, który hamuje wchłanianie steroli, w tym cholesterolu, z jelit

fabryka /ˈfabrɨka/ (n)
工場
  produkcyjny zakład przemysłowy

fagot /ˈfaɡɔt/ (n)
バスーン
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stroikowy, drewniany instrument dęty o niskiej skali;

fair play (n)
フェアプレー
  uczciwa rywalizacja w sporcie

fajerwerk (n)
花火
  ładunek pirotechniczny, który wybuchając daje przyciągające wzrok efekty świetlne

fajka /ˈfajka/ (n)
パイプ
  przedmiot do palenia tytoniu;

fajny /ˈfajnɨ/ (adj)
クール
  potoczny wyraz o bardzo szerokim pozytywnym znaczeniu dla mówiącego: ciekawy, interesujący, świetny

fakir /ˈfacir/ (n)
托鉢僧
  żebrzący ascetyczny mnich muzułmański;

faks /faks/ (n)
ファックス
  (technologia, technika, techniczny) (biurowość, biurowy) (dawniej, dawny) (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) urządzenie przesyłające wiadomość za pomocą łącza telefonicznego;

faksymile (n)
複写
  dokładna reprodukcja rękopisu, dokumentu lub rysunku

fakt /fakt/ (n)
事実
  to, co miało lub ma miejsce w rzeczywistości;

faktura /fakˈtura/ (n)
送り状
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) rodzaj dokumentu będącego dowodem transakcji kupna i sprzedaży;

faktyczny /fakˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
事実上
  oparty na faktach

fala /ˈfala/ (n)
波
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rozprzestrzeniające się zaburzenie powierzchni wody
  (fizyka, fizyczny) każde rozprzestrzeniające się zaburzenie w dowolnym środowisku;
  (przenośnie, przenośnia) duża grupa przedmiotów, zwierząt, ludzi poruszająca się w jedną stronę; duże, powtarzające się nasycenie czegoś w krótkim okresie
  (wojskowość, wojskowy) (socjologia, socjologiczny) zjawisko tworzenia się nielegalnej hierarchii wśród żołnierzy, gdzie żołnierze o krótszym stażu służby są podporządkowani i niejednokrotnie poniżani przez żołnierzy o dłuższym stażu służby;

falafel (n)
ファラフェル
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) arabski kotlecik z ciecierzycy lub bobu z sezamem;

falanga /faˈlãŋɡa/ (n)
ファランクス
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) zwarty oddział piechoty w starożytnej Grecji;

falliczny (adj)
男根の
  mający kształt prącia, zwłaszcza w czasie wzwodu

fallus /ˈfalːus/ (n)
ファルス
  (anatomia, anatomiczny) penis, męski organ płciowy, symbol płodności

falochron /faˈlɔxrɔ̃n/ (n)
防波堤
  konstrukcja hydrotechniczna, która służy do ochrony wybrzeża lub portu przed działaniem fal;

falowód /faˈlɔvut/ (n)
導波路
  (technologia, technika, techniczny) kanał do prowadzenia w przestrzeni fal mechanicznych lub elektromagnetycznych wzdłuż określonej drogi;

fan /fãn/ (n)
ファン
  (potocznie, potoczny) zagorzały wielbiciel czegoś lub kogoś;

fanatyzm /fãˈnatɨsm̥/ (n)
熱狂
  postawa charakteryzująca się ślepą i bezkrytyczną wiarą w słuszność jakichś poglądów politycznych, religijnych lub społecznych

fandom /ˈfãndɔ̃m/ (n)
ファンダム
  (socjologia, socjologiczny) subkultura, społeczność aktywnych fanów, zwykle fanów fantastyki, rzadziej mangi, anime czy RPG;

fanfara (n)
ファンファーレ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) krótki utwór grany najczęściej na trąbce rozpoczynający uroczystości;

fantasmagoria (n)
幻
  (książkowy) omamy wzrokowe, przywidzenia

fantastyka naukowa (n)
空想科学小説
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gatunek literacki, filmowy oraz gier komputerowych z fabułą umieszczona w przyszłości lub innej części wszechświata;

fantom /ˈfãntɔ̃m/ (n)
幻
  zjawa, przywidzenie

fanzin /ˈfãnzʲĩn/ (n)
同人誌
  amatorskie pismo wydawane przez miłośników jakiegoś tematu, przeznaczone dla osób o podobnych zainteresowaniach;

farad /ˈfarat/ (n)
ファラド
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary pojemności elektrycznej w układzie SI;

faraon /faˈraɔ̃n/ (n)
ファラオ
  (historia, historyczny, historycznie) władca starożytnego Egiptu;

farba /ˈfarba/ (n)
ペンキ, 塗料
  (budownictwo) (sztuka) mieszanina barwników służąca do malowania

farerski /faˈrɛrsʲci/ (adj)
フェロー語
  odnoszący się do Wysp Owczych

farerski /faˈrɛrsʲci/ (n)
フェロー語
  język z grupy skandynawskiej języków germańskich, urzędowy na Wyspach Owczych;

farfalle /farˈfalːɛ/ (n)
ファルファーレ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski makaron w kształcie kokardek;

farmakologia /ˌfarmakɔˈlɔɟja/ (n)
薬理学
  dziedzina medycyny i farmacji; nauka o działaniu leków

farmakoterapia (n)
薬物治療
  zastosowanie leków do zwalczenia choroby, leczenie chorób lekami farmaceutycznymi

fartuch /ˈfartux/ (n)
エプロン
  ubranie ochronne zakładane na wierzch codziennego stroju mające kształt płaszcza, kurtki lub kawałka materiału zawiązywanego w pasie;

fasada /faˈsada/ (n)
ファサード
  (architektura, architektoniczny) ozdobna, efektowna elewacja budynku;
  (informatyka, informatyczny) wzorzec projektowy, który służy do ujednolicenia dostępu do złożonego systemu poprzez wystawienie uproszczonego, uporządkowanego interfejsu programistycznego;

fascynacja (n)
魅惑
  bardzo silne zainteresowanie się czymś lub kimś

faseta (n)
小面
  (anatomia, anatomiczny) płaska powierzchnia kości lub zęba
  (budownictwo) wklęsły narożnik między prostopadłymi ścianami
  (informatyka, informatyczny) jeden z aspektów danych, według których można je filtrować
  (jubilerstwo, jubilerski) ukośnie oszlifowana powierzchnia kamienia szlachetnego

fasola /faˈsɔla/ (n)
荏, 豆
  (botanika, botaniczny) Phaseolus L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;

fast food (n)
ファースト・フード
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pożywienie szybko przygotowywane i serwowane na poczekaniu, na ogół tanie i niezdrowe;

faszyna (n)
粗朶
  mocno związane pęki chrustu, wikliny lub gałęzi, używane przy robotach budowlanych, wodnych, fortyfikacyjnych oraz drogowych do uszczelniania, wypełniania luk, umacniania rowów, brzegów rzek, nasypów itp.;

faszyzm /ˈfaʃɨsm̥/ (n)
ファシズム
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna polityczna powstała w okresie międzywojennym we Włoszech, m.in. sprzeciwiająca się demokracji parlamentarnej, głosząca kult państwa;

fatamorgana (n)
ファタ・モルガーナ
  zjawisko świetlne polegające na powstawaniu pozornych obrazów odległych przedmiotów spowodowane różnicami współczynników załamania światła w warstwach powietrza o różnej temperaturze;

fatfobia (n)
肥満恐怖症
  niechęć czy wrogość wobec osób otyłych

fatwa /ˈfatfa/ (n)
ファトワー
  w islamie: opinia teologa muzułmańskiego wyjaśniająca kontrowersję teologiczną, czasem zawierająca konkretne wskazania w indywidualnej sprawie, np. wydająca wyrok śmierci lub zakazująca jakiś praktyk;

faul /fawl/ (n)
ファウル
  (sport, sportowy) umyślne lub przypadkowe zagranie niezgodne z przepisami gry;

faux pas (n)
過失
  nieumyślne naruszenie niepisanych reguł danej społeczności

fawela /faˈvɛla/ (n)
ファヴェーラ
  (socjologia, socjologiczny) rozległa dzielnica nędzy powstała wokół miast Brazylii, brazylijski slums;

faza /ˈfaza/ (n)
段階
  miejsce, etap

fałszywy przyjaciel /fawˈʃɨvɨ pʃɨˈjäʨ̑ɛl/ (idiom)
偽りの友
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz w jednym języku o podobnym bądź takim samym brzmieniu, co wyraz w innym języku, jednak różniący się od niego znaczeniem;

federacja /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
連邦, 同盟
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo składające się z mniejszych, obdarzonych autonomią państw związkowych (np. stanów, krajów, prowincji, kantonów, landów), ale posiadających wspólny (federalny) rząd;

federalizacja (n)
連邦化
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) łączenie się państw, stanów, kantonów itp., na zasadach federacji

fejk (n)
ぱちもん
  (neologizm) (potocznie, potoczny) coś, co jest zmanipulowane lub spreparowane, tylko z pozoru wyglądające na prawdziwe (np. zdjęcie) lub markowe ((na przykład) buty / koszulka / telefon), w rzeczywistości jednak sfałszowane

fellatio /fɛlˈːatʲjɔ/ (n)
フェラチオ
  (seksuologia, seksuologiczny) oralna stymulacja penisa;

femidom (n)
フェミドム
  (seksuologia, seksuologiczny) prezerwatywa waginalna, kobiecy kondom – mechaniczny środek antykoncepcyjny;

feminizm /fɛ̃ˈmʲĩɲism̥/ (n)
フェミニズム
  (książkowy) ideologia i ruch wyzwolenia kobiet;

fenek /ˈfɛ̃nɛk/ (n)
フェネック
  (zoologia, zoologiczny) mały, pustynny lis o puszystym ogonie i dużych uszach;

feng shui (n)
風水
  (filozofia, filozoficzny) w tradycyjnej filozofii chińskiej: odmiana geomancji, sztuka harmonizacji życia ze swoim otoczeniem, planowania w celu osiągnięcia zgodności ze środowiskiem naturalnym;

feniks /ˈfɛ̃ɲiks/ (n)
フェニックス
  (mitologia, mitologiczny) ognisty ptak z legend, symbol słońca, odradzania się i nieśmiertelności;

fenol /ˈfɛ̃nɔl/ (n)
フェノール
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, C6H5OH;

fenomenalizm (n)
現象主義
  (filozofia, filozoficzny) przekonanie, iż bezpośrednio dostępne poznaniu są wyłącznie zjawiska, natomiast istota rzeczy jest niepoznawalna lub nie istnieje;

fenomenologia (n)
現象学
  (filozofia, filozoficzny) kierunek filozoficzny, polegający na opisie i oglądzie tego, co bezpośrednio jest dane;

ferm /fɛrm/ (n)
フェルミウム
  (chemia, chemiczny) nietrwały pierwiastek chemiczny o symbolu Fm i liczbie atomowej 100;

fermata /fɛrˈmata/ (n)
フェルマータ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element notacji muzycznej dowolnie przedłużający czas trwania nuty lub pauzy;

fermentacja /ˌfɛrmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
酵
  (biochemia, biochemiczny) reakcja biochemiczna zachodząca pod wpływem enzymów produkowanych przez mikroorganizmy;

fermion /ˈfɛrmʲjɔ̃n/ (n)
フェルミ粒子
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o połówkowym spinie;

ferrytyna (n)
フェリチン
  (biochemia, biochemiczny) rodzaj białka złożonego, kompleksującego jony żelaza Fe3+ i przechowującego je w wątrobie;

festiwal /fɛˈstʲival/ (n)
フェスティバル
  impreza artystyczna, często cykliczna, połączona z konkursem

feta /ˈfɛta/ (n)
フェタチーズ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj greckiego sera (zwykle owczego), o słonym smaku;

fetysz (n)
フェチ
  (przenośnie, przenośnia) obiekt intensywnego zainteresowania lub pożądania intelektualnego
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (ezoteryka) magiczny przedmiot będący obiektem kultu, amulet, talizman
  (seksuologia, seksuologiczny) obiekt, sytuacja lub działanie wzmacniające satysfakcję seksualną

fetyszyzm (n)
フェチ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z form wierzeń religijnych polegająca na kulcie obiektów o domniemanej sile nadprzyrodzonej

feudalizm (n)
封建制度
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny system społeczno-ekonomicznych zależności między warstwami społecznymi, z reguły: chłopstwem, duchowieństwem, mieszczaństwem i szlachtą. Opierał się na ścisłej hierarchii stanów o określonych przywilejach;

fiasko /ˈfʲjaskɔ/ (n)
大失敗
  nieudanie się jakiejś sprawy, niepowodzenie się czegoś

fibrynogen (n)
フィブリノゲン
  (biologia, biologiczny) białko osocza krwi wytwarzane w wątrobie, biorące udział w końcowej fazie procesu krzepnięcia;

fidżyjski /fʲiˈʤ̑ɨjsʲci/ (n)
フィジー語
  język urzędowy Fidżi,

figa /ˈfʲiɡa/ (n)
イチジク
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc figi (1.1)

figiel /ˈfʲiɟɛl/ (n)
悪戯
  coś zrobionego dla żartu, dla rozrywki

figowiec sprężysty (n)
インドゴムノキ
  (botanika, botaniczny) Ficus elastica, gatunek rośliny z rodziny morwowatych pochodzący z Półwyspu Indyjskiego, Indochin i Malezji;

figura retoryczna /fʲiˈɡura ˌrɛtɔˈrɨʧ̑na/ (n)
修辞技法
  (językoznawstwo, językoznawczy) środek ekspresji językowej wzmacniający emocjonalność, obrazowość języka, polegający na stosowaniu ozdobnych zwrotów lub wyrażeń;

fikcyjne małżeństwo (n)
偽装結婚
  małżeństwo zawierane w celu obejścia przepisów (na przykład) o legalizacji pobytu, wykorzystujące istniejące luki w prawie

filantrop (n)
博愛主義者
  człowiek zajmujący się działalnością dobroczynną, wspomagający biednych i potrzebujących

filantropia /ˌfʲilãnˈtrɔpʲja/ (n)
人間好き
  bezinteresowne świadczenie pomocy

filantropijny (adj)
博愛の
  związany z filantropią

filar /ˈfʲilar/ (n)
柱
  (górnictwo, górniczy) nietknięta część górotworu, pozostawiona do podparcia stropu
  wieloboczna, pionowa wolno stojąca podpora konstrukcji;

filatelistyka /ˌfʲilatɛˈlʲistɨka/ (n)
切手収集
  hobby polegające na kolekcjonowaniu artefaktów pocztowych;

filc /fʲilʦ̑/ (n)
フェルト
  materiał ze zbitej wełny,

filipika /ˌfʲilʲiˈpʲika/ (n)
ピリッピカ
  stanowcze, gwałtowne, oponujące mówienie;

filiżanka /ˌfʲilʲiˈʒãnka/ (n)
カップ, 茶碗
  niewielkie naczynie z uszkiem, z którego pije się gorące napoje
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) miara objętości równa pojemności filiżanki (1.1)

film /fʲilm/ (n)
映画, フィルム
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) utwór audiowizualny na jakiś temat; nośnik, na którym jest nagrany taki utwór;
フィルム
  (fotografia) światłoczuła taśma filmowa lub fotograficzna

film dokumentalny (n)
記録映画
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) dzieło filmowe utrzymane w gatunku filmu dokumentalnego (1.1)

film grozy (n)
ホラー映画
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (zobacz) horror

film niemy (n)
サイレント映画
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) film bez ścieżki dźwiękowej;

filologia /ˌfʲilɔˈlɔɟja/ (n)
文献学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina humanistyczna, zajmująca się językiem i literaturą jakiegoś narodu lub kręgu cywilizacyjnego;

filozof /fʲiˈlɔzɔf/ (n)
哲学者
  (edukacja, edukacyjny) (filozofia, filozoficzny) specjalista w zakresie filozofii

filozofia /ˌfʲilɔˈzɔfʲja/ (n)
哲学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się rozważaniami na temat istoty bytu, źródeł poznania itp.;

filozoficzny /ˌfʲilɔzɔˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
哲学だ
  związany z filozofią, dotyczący zagadnień filozofii

filozofować (v)
思索する
  (filozofia, filozoficzny) uprawiać filozofię

filtr /fʲiltr̥/ (n)
フィルター
  błona lub warstwa, zaprojektowana do przepuszczania jedynie pewnej grupy substancji i zatrzymywania innych
  (optyka, optyczny) materiał przepuszczający tylko promieniowanie w pewnym zakresie częstotliwości lub określonej polaryzacji
  (elektronika, elektroniczny) fragment obwodu elektrycznego odpowiedzialny za tłumienie sygnałów w określonym przedziale częstotliwości

finanse (n)
ファイナンス
  ogół spraw związanych z pieniędzmi, kosztami, płaceniem

finansowy /ˌfʲĩnãw̃ˈsɔvɨ/ (adj)
金融
  dotyczący finansów

finał /ˈfʲĩnaw/ (n)
フィナーレ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ostatnia część cyklu sonatowego lub suitowego
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakończenie aktu lub całej opery, przedstawienia
ファイナル
  (sport, sportowy) końcowe zawody między zwycięzcami eliminacji mające na celu wyłonienie ostatecznego zwycięzcy rozgrywek
  koniec, zakończenie

finlandyzacja /ˌfʲĩnlãndɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
フィンランド化
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ograniczenie przez obce mocarstwo swobody polityki zagranicznej innego państwa, w zamian za zmniejszenie interwencji w jego politykę wewnętrzną;

fiolet (n)
紫色
  kolor fioletowy;

fioletowy /ˌfʲjɔlɛˈtɔvɨ/ (adj)
紫
  mający kolor siódmego pasma tęczy, taki jak kolor kwiatu fiołka lub w kolorze powstałym przez zmieszanie barwnika czerwonego i niebieskiego;

fiolka /ˈfʲjɔlka/ (n)
小瓶
  małe, szklane naczynie z zatyczką;

fiord /fʲjɔrt/ (n)
フィヨルド
  (geografia, geograficzny) rodzaj głębokiej zatoki wrzynającej się w ląd;

fiołek /ˈfʲjɔwɛk/ (n)
スミレ, 菫
  (botanika, botaniczny) Viola L., rodzaj roślin zielnych z rodziny fiołkowatych rosnący w strefie umiarkowanej;

firma /ˈfʲirma/ (n)
会社
  (potocznie, potoczny) przedsiębiorstwo

firmament /fʲirˈmãmɛ̃nt/ (n)
大空, 天空
  nieboskłon, sklepienie niebieskie, niebo

fitoestrogen (n)
フィトエストロゲン
  (biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) występująca w roślinach, dowolna niesterydowa substancja (włączając izoflawony i lignany), która jest strukturalnie lub funkcjonalnie podobna do estrogenu ssaków, mająca za zadanie zwiększać odporność rośliny na choroby, a u ssaków działająca jako słaby agonista lub antagonista estrogenu;

fitopatologia /ˌfʲitɔpatɔˈlɔɟja/ (n)
植物病理学
  (botanika, botaniczny) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział botaniki, nauka o chorobach roślin i zwalczaniu tychże chorób;

fizjologia (n)
生理学
  nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów

fizyczny /fʲiˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
物理的
  dostępny zmysłom
物理学的
  związany z fizyką i zjawiskami, którymi ona się zajmuje

fizyk /ˈfʲizɨk/ (n)
物理学者
  naukowiec zajmujący się fizyką

fizyka /ˈfʲizɨka/ (n)
物理学
  nauka zajmująca się badaniem właściwości i oddziaływań materii;

fiński /ˈfʲĩj̃sʲci/ (adj)
フィンランド語
  odnoszący się do Finów lub Finlandii, pochodzący z Finlandii

fiński /ˈfʲĩj̃sʲci/ (n)
フィンランド語
  (językoznawstwo, językoznawczy) ugrofiński język używany przez Finów;

flaga /ˈflaɡa/ (n)
旗, 国旗
  chorągiew w barwach państwowych lub organizacyjnych, niekiedy z herbem lub godłem;
旗, はた
  płat tkaniny określonego kształtu, barwy i znaczenia, przymocowywany do drzewca lub masztu

flaki /ˈflaci/ (n)
トライプ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z różnych części żołądka wołowego lub cielęcego pokrojonego w cienkie paski gotowana na wywarze z włoszczyzny;

flamandzki (adj)
フラマン語
  odnoszący się do regionu w północnej części Belgii, Flandrii

flamandzki (n)
フラマン語
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt, etnolekt, język używany we Flandrii; jeden z trzech języków urzędowych w Belgii

flambirowanie /ˌflãmbʲirɔˈvãɲɛ/ (n)
フランベ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sposób podawania potrawy, polegający na oblaniu mocnym alkoholem i podpaleniu

flanela /flãˈnɛla/ (n)
ネル
  (włókiennictwo) miękka tkanina bawełniana lub wełniana, pokryta delikatnym meszkiem, stosowana do wyrobu m.in. koszul, piżam i pościeli;

flash mob (n)
フラッシュモブ
  jedna z form street artu polegająca na tym, że grupa ludzi spotyka się w umówionym miejscu i wykonuje pewną czynność;

flecista /flɛˈʨ̑ista/ (n)
フルーティスト
  muzyk, który gra na flecie

fleksja /ˈflɛksʲja/ (n)
語形変化
  (gramatyka) odmiana wyrazów

fleksografia /ˌflɛksɔˈɡrafʲja/ (n)
フレキソ
  (poligrafia) technika druku wypukłego, w której forma drukowa wykonana jest z elastycznego tworzywa sztucznego;

flerow (n)
フレロビウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fl i liczbie atomowej 114;

flet /flɛt/ (n)
笛, フルート
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny;

flet poprzeczny /ˈflɛt pɔˈpʃɛʧ̑nɨ/ (n)
フルート
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu z metalu lub drewna, na którym gra się trzymając go w poprzek;

fletnia Pana /ˈflɛtʲɲa ˈpãna/ (n)
パンパイプ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny; aerofon wargowy złożony z drewnianych piszczałek różnej długości, połączonych w jednym rzędzie; emblemat wiatru;

flora /ˈflɔra/ (n)
植物相
  (botanika, botaniczny) ogół organizmów roślinnych

floréal (n)
花月
  nazwa ósmego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

flota /ˈflɔta/ (n)
艦隊
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) zbiór jednostek pływających;

fluid /ˈflu<sup>j</sup>it/ (n)
ファンデーション
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) płynna postać podkładu

fluktuacja /ˌfluktuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
変動
  zmienność, płynność, niestałość, falowanie, zmienność nasilenia, odstępstwo od średniej statystycznej lub od normy;

fluoksetyna /ˌflu<sup>w</sup>ɔksɛˈtɨ̃na/ (n)
フルオキセチン
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) substancja czynna leków tymoleptycznych — stosowanych głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych i obsesyjno-kompulsyjnych;

fluor /ˈflu<sup>w</sup>ɔr/ (n)
フッ素, 弗素
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9;

fluorek (n)
フッ化物
  (chemia, chemiczny) sól kwasu fluorowodorowego;

fluorowodór (n)
フッ化水素
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z fluoru i wodoru;

fluoryt (n)
蛍石
  (mineralogia, mineralogiczny) różnobarwny minerał z gromady halogenków, zawierający fluorek wapnia;

fobia /ˈfɔbʲja/ (n)
恐怖症
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, paniczny (często nieuzasadniony i uporczywy) lęk przed kimś lub przed czymś;

foka /ˈfɔka/ (n)
海豹
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) morski ssak drapieżny;

fokstrot /ˈfɔkstrɔt/ (n)
フォックストロット
  (choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski w rytmie 4/4 (cztery czwarte);

folder /ˈfɔldɛr/ (n)
フォルダー
  (informatyka, informatyczny) (zobacz) katalog

folia /ˈfɔlʲja/ (n)
フォイル
  cienkie tworzywo w arkuszach lub rolkach;

folklor /ˈfɔlklɔr/ (n)
民話
  (etnografia, etnograficzny) ogół ludowej kultury i twórczości artystycznej, jak baśnie, pieśni, obrzędy, stroje, architektura, kuchnia itp.

folklorystyka (n)
民俗学
  (etnografia, etnograficzny) (sztuka) nauka badająca folklor;

fon /fɔ̃n/ (n)
ホン
  (fizyka, fizyczny) jednostka poziomu głośności

fondue (n)
フォンデュ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) szwajcarska i francuska potrawa z roztopionego sera i białego wina podawanego na gorąco, w którym macza się kawałki pieczywa lub warzyw;

fonem /ˈfɔ̃nɛ̃m/ (n)
音素
  (językoznawstwo, językoznawczy) najmniejsza jednostka mowy rozróżnialna dla użytkowników danego języka;

fonetyka /fɔ̃ˈnɛtɨka/ (n)
音声学
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się opisywaniem głosek danego języka;

fonologia /ˌfɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
音韻論
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o fonemach i relacjach między nimi;

fontanna /fɔ̃nˈtãnːa/ (n)
噴水
  dekoracyjny element architektoniczny złożony ze zbiornika z wodą oraz otworu, przez który woda wpada do zbiornika;

forma /ˈfɔrma/ (n)
形
  (językoznawstwo, językoznawczy) konstrukcja wyrazu;
型
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) naczynie do pieczenia ciast
  rodzaj naczynia do formowania jakiejś plastycznej masy
体調
  kondycja fizyczna osoby
形式
  sposób robienia (mówienia, wyrażania) czegoś
形, 外形
  zewnętrzny kształt

formalizm (n)
形式主義
  ścisłe trzymanie się litery przepisów w danym działaniu

formalny /fɔrˈmalnɨ/ (adj)
フォーマル
  zgodny z pewnymi normami i przepisami, wymagany do utrzymania porządku

formatować /ˌfɔrmaˈtɔvaʨ̑/ (v)
フォーマット
  (drukarstwo, drukarski) (poligrafia) (informatyka, informatyczny) nadawać czemuś jakiś format, kształt

formoterol /ˌfɔrmɔˈtɛrɔl/ (n)
ホルモテロール
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny stosowany jako lek przeciwastmatyczny;

forsycja (n)
レンギョウ
  (botanika, botaniczny) Forsythia Vahl, kwitnący wiosną krzew ozdobny o żółtych kwiatach;

fort /fɔrt/ (n)
要塞
  (wojskowość, wojskowy) budowla obronna

forteca /fɔrˈtɛʦ̑a/ (n)
要塞
  (architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) fortyfikacja obronna, na którą składają się forty i umocnienia;

fortepian /fɔrˈtɛpʲjãn/ (n)
ピアノ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny, z poziomo umieszczonym pudłem rezonansowym;

fortuna /fɔrˈtũna/ (n)
財産
  wielkie bogactwo

forum /ˈfɔrũm/ (n)
フォーラム
  miejsce spotkań, publicznych wystąpień, dyskusji
  spotkanie poświęcone dyskusji na dany temat

fory /ˈfɔrɨ/ (n)
ハンデ
  dobrowolne ograniczenie własnej przewagi nad przeciwnikiem, np. by skłonić go do rywalizacji

fosa /ˈfɔsa/ (n)
堀
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) zapora w postaci rowu otaczającego umocnienia;

fosfolipid (n)
リン脂質
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny stanowiący istotny składnik budowy błony komórkowej;

fosfor /ˈfɔsfɔr/ (n)
リン, 燐
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu P i liczbie atomowej 15;

fosforan (n)
燐酸塩
  (chemia, chemiczny) pochodna kwasu fosforowego;

fosforescencja /ˌfɔsfɔrɛˈsʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
燐光
  (fizyka, fizyczny) świecenie ciał wywołane uprzednim naświetlaniem i trwające po jego ustaniu;

fotel /ˈfɔtɛl/ (n)
アームチェア, 肘掛け椅子
  rodzaj siedziska z oparciem na plecy i podłokietnikami;

fotograf /fɔˈtɔɡraf/ (n)
写真家, 写真師
  osoba zajmująca się wykonywaniem fotografii, najczęściej zawodowo;

fotografia /ˌfɔtɔˈɡrafʲja/ (n)
写真, フォト
  nieruchomy obraz rzeczywistości utrwalony aparatem fotograficznym
写真術, 写真撮影
  sztuka wykonywania fotografii (1.1);

fotografować /ˌfɔtɔɡraˈfɔvaʨ̑/ (v)
撮る
  robić zdjęcie, robić fotografię

fotometr (n)
光度計
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd służący do pomiaru natężenia oświetlenia i innych parametrów światła;

fotomontaż /ˌfɔtɔ̃ˈmɔ̃ntaʃ/ (n)
フォトモンタージュ
  (fotografia) obraz fotograficzny powstały przez manipulację lub skomponowanie kilku obrazów;

foton /ˈfɔtɔ̃n/ (n)
光子
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o zerowej masie spoczynkowej i ładunku, kwant oddziaływania elektromagnetycznego;

fotorealizm (n)
スーパーリアリズム
  (sztuka) sposób malowania obrazów, mających sprawiać wrażenie, że są fotografiami; malarstwo charakteryzujące się fotograficzną dokładnością;

fotosynteza (n)
光合成
  (biochemia, biochemiczny) (botanika, botaniczny) proces wytwarzania przez rośliny zielone i niektóre bakterie związków organicznych z dwutlenku węgla i wody przy udziale światła;

fototropizm /ˌfɔtɔˈtrɔpʲism̥/ (n)
向日性, 屈光性
  (botanika, botaniczny) zwrócenie się rośliny w kierunku źródła światła lub w przeciwną stronę;

fowizm (n)
フォーヴィスム
  (sztuka) kierunek w malarstwie francuskim początku XX wieku o bardzo żywej kolorystyce dzieł

foyer (n)
玄関
  (książkowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sala lub hol obok sali teatralnej, koncertowej, konferencyjnej itp., gdzie przebywa publiczność lub uczestnicy konferencji w czasie przerw, antraktów;

frak /frak/ (n)
テールコート
  część męskiego stroju wieczorowego, rodzaj marynarki o połach obciętych z przodu i wydłużonych z tyłu;

fraktal /ˈfraktal/ (n)
フラクタル
  (matematyka, matematyczny) matematyczny obiekt określany jako „samopodobny”, czyli charakteryzujący się m.in. tym, że podczas dowolnego powiększania jego fragmentów, stale zachowuje taką samą złożoność struktury;

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (adj)
フランス語, 仏
  odnoszący się do Francji lub Francuzów; związany lub wywodzący się z Francji

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
フランス語, 仏語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Francji, części Belgii, Szwajcarii, Kanady oraz kilkunastu innych państw;

francuski pocałunek /frãnˈʦ̑usʲci ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk/ (n)
ディープ・キス
  namiętny, erotyczny pocałunek, podczas którego języki obojga partnerów dotykają się i wchodzą w kontakt z wnętrzem ich ust;

franczyza (n)
フランチャイズ
  (ekonomia, ekonomiczny) rodzaj współpracy gospodarczej pomiędzy samodzielnymi podmiotami, w ramach której franczyzobiorca prowadzi swoje przedsiębiorstwo pod marką i według koncepcji franczyzodawcy;
  w przemyśle rozrywkowym: zbiór powiązanych ze sobą dzieł kultury masowej, najczęściej chronionych prawem autorskim;

frank /frãŋk/ (n)
フラン
  (jednostka monetarna) pieniądz niektórych krajów europejskich i afrykańskich

frans /frãw̃s/ (n)
フランシウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fr i liczbie atomowej 87;

fraza (n)
フレーズ
  (językoznawstwo, językoznawczy) związek dwóch lub więcej wyrazów tworzący całość znaczeniową i intonacyjną;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sekwencja dwóch lub więcej motywów muzycznych, stanowiących całość w obrębie utworu

frazeologia (n)
口回し
  (językoznawstwo, językoznawczy) zasób wyrażeń;

fregata /frɛˈɡata/ (n)
フリゲート
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe;

fresk /frɛsk/ (n)
フレスコ
  (sztuka) technika malarska nakładania farby na świeży tynk;
  (sztuka) malowidło ścienne wykonane techniką fresku (1.1)

fretka /ˈfrɛtka/ (n)
フェレット
  (zoologia, zoologiczny) Mustela putorius furo, udomowiony, hodowlany drapieżnik spokrewniony z tchórzem;

frezja /ˈfrɛzʲja/ (n)
フリージア
  (botanika, botaniczny) Freesia, rodzaj bylin ozdobnych z rodziny kosaćcowatych, mających silnie pachnące, na ogół dzwonkowate kwiaty;

frimaire (n)
フリメール
  nazwa trzeciego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

front /frɔ̃nt/ (n)
前線
  (wojskowość, wojskowy) rejon działań wojennych;
  (meteorologia, meteorologiczny) strefa między dwiema masami powietrza;
  (budownictwo) przód budynku
  zgromadzenie partii lub osób pod jednym wspólnym programem

fronton (n)
ペディメント
  (architektura, architektoniczny) trójkątne zwieńczenie fasady lub ryzalitu budynku;

fructidor (n)
フリュクティドール
  nazwa dwunastego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

fruktoza (n)
フルクトース
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy ketoz, naturalnie występujący w stanie wolnym w owocach, miodzie, nektarze kwiatów;

frustracja (n)
フラストレーション
  (psychologia, psychologiczny) stan nieprzyjemnego napięcia emocjonalnego wynikły z niemożności zaspokojenia jakiejś potrzeby albo osiągnięcia danego celu;

frutarianizm (n)
果実食主義
  sposób żywienia dopuszczający spożywanie wyłącznie owoców i warzyw, których zerwanie nie powoduje zniszczenia rośliny;

frytka /ˈfrɨtka/ (n)
フライドポテト
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki słupek z krojonego ziemniaka usmażony na głębokim tłuszczu;

frytkownica (n)
揚げ鍋
  (technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do smażenia frytek;

fryzjer /ˈfrɨzʲjɛr/ (n)
理髪師
  osoba zajmująca się obcinaniem włosów, ich czesaniem i pielęgnacją; u mężczyzn również goleniem

fryzura /frɨˈzura/ (n)
髪型
  (fryzjerstwo, fryzjerski) efekt uczesania, ułożenia lub ścięcia włosów w charakterystyczny sposób;

fryzyjski (adj)
フリジア語
  dotyczący Fryzji albo Fryzów (Fryzyjczyków)

fryzyjski (n)
フリジア語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język zachodniogermański, którym posługują się Fryzowie

fuj (interjection)
ウッ
  (potocznie, potoczny) wyrażanie obrzydzenia

fuksja /ˈfuksʲja/ (n)
フクシャ
  (botanika, botaniczny) Fuchsia L., rodzaj roślin z rodziny wiesiołkowatych o zwisających kwiatach, często biało-czerwonych lub fioletowych;
  fioletowo-czerwony kolor

fundacja /fũnˈdaʦ̑ʲja/ (n)
基金
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zbierająca pieniądze na cel dobroczynny;

fundament /fũnˈdãmɛ̃nt/ (n)
土台, 基礎
  (budownictwo) wykonany z betonu, żelbetu, murowany z cegieł lub kamieni, rzadziej z drewna, dolny element konstrukcyjny budowli lub urządzenia przekazujący na podłoże gruntowe całość obciążeń;

fundamentalizm (n)
原理主義
  pozbawiony refleksji rygoryzm w przestrzeganiu zasad jakiejś religii albo ideologii, oparty na najbardziej dosłownej ich interpretacji

fundamentalny /ˌfũndãmɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
基本
  podstawowy, stanowiący podstawę, elementarny, zasadniczy

fundusz /ˈfũnduʃ/ (n)
ファンド
  (ekonomia, ekonomiczny) wyodrębniony zasób finansowy przeznaczony na określone cele

funkcja /ˈfũŋkʦ̑ʲja/ (n)
関数
  (informatyka, informatyczny) podprogram; wydzielona część programu wykonująca określone zadanie;
  (matematyka, matematyczny) przyporządkowanie każdemu elementowi ze zbioru dokładnie jednego elementu z innego zbioru; (potocznie, potoczny) wykres, rysunek takiego przyporządkowania;
役, 関数
  przeznaczenie, zadanie jakiegoś urządzenia lub osoby, cel jego działania;

funkcjonalizm (n)
機能主義
  (architektura, architektoniczny) (sztuka) nurt uwydatniający nadrzędność funkcji użytkowej dzieła
  (filozofia, filozoficzny) nurt podkreślający rolę przyczyn i skutków w analizie filozoficznej
  (psychologia, psychologiczny) kierunek badań podkreślający funkcje zjawisk psychologicznych;
  (socjologia, socjologiczny) nurt podkreślający rolę funkcji pełnionych przez fakty, zjawiska i procesy społeczne;

funkcjonalność /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑/ (n)
機能性
  cecha tego, co jest funkcjonalne
  funkcja, cecha użytkowa programu lub urządzenia

funt /fũnt/ (n)
ポンド
  (jednostka monetarna) waluta niektórych państw

furan (n)
フラン
  (chemia, chemiczny) ciekły, łatwopalny węglowodór aromatyczny o wzorze sumarycznym C4H4O, mający zapach zbliżony do chloroformu;

furosemid /ˌfurɔˈsɛ̃mʲit/ (n)
フロセミド
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający i przeciwnadciśnieniowy, diuretyk pętlowy

futuryzm /fuˈturɨsm̥/ (n)
フューチャリズム
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) awangardowy kierunek w sztuce dwudziestowiecznej powstały we Włoszech na początku XX w. manifestujący fascynację techniką, mechanizacją i dynamizmem wielkomiejskim;

fuzja /ˈfuzʲja/ (n)
核融合
  (fizyka, fizyczny) reakcja, której głównym efektem jest połączenie dwóch jąder atomowych w jedno cięższe

gabinet /ɡaˈbʲĩnɛt/ (n)
書斎
  pokój przeznaczony do pracy umysłowej

gad /ɡat/ (n)
爬虫類
  (herpetologia, herpetologiczny) zwierzę z gromady Reptilia, kręgowiec zmiennocieplny oddychający wyłącznie płucami;

gadatliwy /ˌɡadaˈtlʲivɨ/ (adj)
多弁
  taki, który dużo i chętnie mówi

gadolin /ɡaˈdɔlʲĩn/ (n)
ガドリニウム
  (chemia, chemiczny) srebrzystobiały metal; pierwiastek chemiczny o symbolu Gd i liczbie atomowej 64;

gaduła /ɡaˈduwa/ (n)
おしゃべり
  osoba nadmiernie rozmowna; osoba, która dużo mówi

gadżet /ˈɡaʤ̑ɛt/ (n)
ガジェット
  (książkowy) przedmiot, urządzenie będące nowością techniki, zazwyczaj małe, często niepotrzebne, służący z reguły zaimponowaniu innym, rozbawieniu lub reklamie;

gafa (n)
失策
  nietaktowny postępek, niezręczne odezwanie się

gag /ɡak/ (n)
冗談
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) chwyt komediowy wywołujący u widza efekt komiczny oparty na sytuacjach wizualnych

gagat /ˈɡaɡat/ (n)
黒玉
  (mineralogia, mineralogiczny) bitumiczna odmiana węgla brunatnego o zbitej, jednorodnej budowie;

gal /ɡal/ (n)
ガリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ga i liczbie atomowej 31;

galaktyka /ɡaˈlaktɨka/ (n)
銀河系, 銀河
  (astronomia, astronomiczny) duży obiekt składający się z miliardów gwiazd oraz czarnych dziur, pyłu i gazów;

galera /ɡaˈlɛra/ (n)
ガレー船
  (historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wiosłowy statek lub okręt używany w czasach od starożytności do odrodzenia;

galeria /ɡaˈlɛrʲja/ (n)
ギャラリー
  (sztuka) kolekcja dzieł sztuki, np. w muzeum

galicyjski /ˌɡalʲiˈʦ̑ɨjsʲci/ (adj)
ガリシア語
  dotyczący Galicji, związany z Galicją, pochodzący z Galicji (części Polski pod zaborami)

galon /ˈɡalɔ̃n/ (n)
ガロン
  (jednostka miary) jednostka objętości używana w krajach anglosaskich;

gama /ˈɡãma/ (n)
全領域
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odpowiedni szereg dźwięków ze skali muzycznej, zaczynający się od dowolnego dźwięku;

gambit /ˈɡãmbʲit/ (n)
ギャンビット
  (szachy, pojęcie szachowe) otwarcie, w którym poświęca się jedną lub kilka bierek, w zamian za uzyskanie lepszej pozycji;

gameta /ɡãˈmɛta/ (n)
配偶子
  (biologia, biologiczny) komórka służąca do rozmnażania płciowego;

gamma /ˈɡãmːa/ (n)
ガンマ
  nazwa trzeciej litery alfabetu greckiego, γ;

garam masala (n)
ガラムマサラ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wywodząca się z kuchni indyjskiej zmielona mieszanka przypraw: kminu rzymskiego, kolendry, czarnego pieprzu, kardamonu, liścia laurowego, goździków, cynamonu, chili

garaż /ˈɡaraʃ/ (n)
ガレージ
  wydzielony budynek lub część budynku służąca do parkowania pojazdów i zapewniająca im ochronę przed środowiskiem zewnętrznym i złodziejami;

garb /ɡarp/ (n)
こぶ
  (medycyna, medyczny) skrzywienie kręgosłupa polegające na jego zaokrągleniu;
  (zoologia, zoologiczny) wypukłość na grzbiecie wielbłąda, wypełniona tłuszczem
  wypukłość na jakimś przedmiocie

garbarz /ˈɡarbaʃ/ (n)
皮鞣し
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik lub robotnik zajmujący się garbowaniem skór

garderoba /ˌɡardɛˈrɔba/ (n)
洋服一式
  ogół odzieży, ubrań, które się posiada
  pomieszczenie służące do przechowywania odzieży

gardzić /ˈɡarʲʥ̑iʨ̑/ (v)
唾棄
  myśleć o kimś lub postępować z nim z pogardą

gardło /ˈɡardwɔ/ (n)
咽頭
  (anatomia, anatomiczny) odcinek między przełykiem a jamą ustną, mieszczący się w przedniej części szyi;

garnek /ˈɡarnɛk/ (n)
鍋
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ognioodporny pojemnik do przygotowywania i przechowywania ciepłych potraw;

garnitur /ɡarʲˈɲitur/ (n)
背広, スーツ
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) eleganckie ubranie męskie;

garść /ɡarʲɕʨ̑/ (n)
一掴み
  ilość mieszcząca się w garści (1.1)

gasnąć /ˈɡasnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
消える
  o źródle światła lub ciepła, o uczuciach zanikać, zmniejszać swoją moc, siłę

gastronomia /ˌɡastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
ガストロノミー
  działalność produkcyjno-usługowa, obejmująca prowadzenie restauracji, barów itp.

gatunek /gaˈtuŋki/ /ɡaˈtũnɛk/ (n)
種, 種類
  (biologia, biologiczny) najniższa jednostka klasyfikacji organizmów żywych;
種
  odmiana czegoś, typ, rodzaj

gawial (n)
ガビアル
  (zoologia, zoologiczny) gad z gatunku gawial gangesowy;

gawron /ˈɡavrɔ̃n/ (n)
ミヤマガラス
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus frugilegus Linnaeus, gatunek ptaka o czarnym upierzeniu z rodziny krukowatych, ale mniejszy od kruka;

gaz /ɡas/ (n)
気体, ガス
  (fizyka, fizyczny) lotny stan materii;
  (technologia, technika, techniczny) substancja służąca do opalania, gotowania itp., w postaci gazu (1.1)
  (wojskowość, wojskowy) gaz (1.1), mający właściwości trujące, używany jako broń chemiczna
気体
  (motoryzacja) pedał lub dźwignia przyspieszenia w samochodzie lub motocyklu

gaz cieplarniany /ˈɡasʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ/ (n)
温室効果ガス
  gazowy składnik atmosfery powodujący efekt cieplarniany przez zatrzymywanie promieniowania podczerwonego w atmosferze;

gaz szlachetny /ˈɡas ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
貴ガス
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny ostatniej, 18 grupy układu okresowego;

gaz ziemny /ˈɡazʲ ˈʑɛ̃mnɨ/ (n)
天然ガス
  (geologia, geologiczny) mieszanina lekkich węglowodorów, wśród których dominuje metan, towarzysząca ropie naftowej lub tworząca własne złoża;

gaza (n)
ガーゼ
  (włókiennictwo) cienka i rzadka tkanina bawełniana

gazela /ɡaˈzɛla/ (n)
ガゼル
  (zoologia, zoologiczny) mała afrykańska antylopa;

gazeta /ɡaˈzɛta/ (n)
新聞
  drukowany środek przekazu informacji, zazwyczaj ukazujący się codziennie;

gałka /ˈɡawka/ (n)
ドアの取っ手
  regulator danych funkcji w urządzeniach mechanicznych, elektrycznych i elektronicznych

gałka muszkatołowa /ˈɡawka ˌmuʃkatɔˈwɔva/ (n)
ナツメグ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) jądro nasiona muszkatołowca korzennego używane jako przyprawa i w przemyśle farmaceutycznym;

gałka oczna (n)
目玉
  (anatomia, anatomiczny) kulista część oka wypełniająca oczodół

gałąź /ˈɡawɔ̃w̃ɕ/ (n)
枝
  (botanika, botaniczny) boczny pęd drzewa lub krzewu

gaśnica /ɡaɕˈɲiʦ̑a/ (n)
消火器
  (technologia, technika, techniczny) przenośny przyrząd do gaszenia pożaru;

gdy /ɡdɨ/ (conjunction)
したら
  …rozpoczynający zdanie podrzędne określające czas zajścia czynności ze zdania głównego

gdyby /ˈɡdɨbɨ/ (conjunction)
なら, ならば
  …wprowadzający w zdaniu podrzędnym warunek, który w danej sytuacji nie jest możliwy do spełnienia

gdzie /ɟʥ̑ɛ/ (interrogativePronoun)
どこ, 何処, 奈辺
  służący do tworzenia pytań o lokalizację

gdzie /ɟʥ̑ɛ/ (pronoun)
どこ
  …względny, zastępujący określenie miejsca

gdzie indziej /ˈɟʥ̑ɛ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j/ (adv)
ほかの場所で
  do innego miejsca
  w innym miejscu

gdzie kucharek sześć, tam nie ma co jeść /ˈɟʥ̑ɛ kuˈxarɛk ˈʃɛɕʨ̑ ˈtãmʲ ˈɲɛ‿ma ˈʦ̑ɔ ˈjɛ̇ɕʨ̑/ (proverb)
船頭多くして船山に登る
  jeśli zbyt wiele osób pracuje nad tą samą rzeczą, tym samym problemem, dublują się ich zadania, to nie odniosą sukcesu

gdziekolwiek /ɟʥ̑ɛˈkɔlvʲjɛk/ (indefinitePronoun)
どこでも
  (wskazuje na) bliżej nieokreślone miejsce

gdzieś /ɟʥ̑ɛ̇ɕ/ (indefinitePronoun)
どこか
  w pewnym miejscu
  (potocznie, potoczny) używany do podkreślenia przybliżonego określania jakiejś wielkości

geek (n)
オタク
  (slangowo) człowiek, który dąży do pogłębiania swojej wiedzy i umiejętności w jakiejś dziedzinie (najczęściej informatyce oraz naukach ścisłych) w stopniu daleko wykraczającym poza zwykłe hobby;

gejsza /ˈɡɛjʃa/ (n)
芸者
  w kulturze Japonii, kobieta do towarzystwa o umiejętnościach artystycznych – konwersacji, tańca, gry na instrumentach, dobrych manier, literatury, poezji itp.;

gejzer /ˈɡɛjzɛr/ (n)
間欠泉 間歇泉, 間欠泉
  (geologia, geologiczny) źródło tryskające gorącą wodą i parą;

gekon /ˈɡɛkɔ̃n/ (n)
ヤモリ
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny gekonowatych o palcach umożliwiających wspinanie się po gładkich ścianach

geminata /ˌɡɛ̃mʲĩˈnata/ (n)
促音
  (językoznawstwo, językoznawczy) podwojona spółgłoska w wyrazie

gemmologia (n)
宝石学
  (mineralogia, mineralogiczny) nauka o kamieniach szlachetnych;

gen /ɡɛ̃n/ (n)
遺伝子
  (biologia, biologiczny) część chromosomów jądra komórkowego, podstawowa jednostka dziedziczności odpowiedzialna za przekazanie cech dziedzicznych organizmu;

gender (n)
ジェンダー
  (psychologia, psychologiczny) (gender studies) zespół zachowań, norm i wartości, które są przypisane przez kulturę do każdej z płci; szerzej: zbiór wzorów zachowań, wyobrażeń i oczekiwań społecznych, a także norm, które są związane z płcią biologiczną, wyznaczający funkcje pełnione przez jednostkę w społeczeństwie i kulturze wraz ze statusem tej jednostki i przysługującymi jej prawami;

genealogia (n)
系譜学
  geneza rodu uwzględniająca następstwo pokoleń i koligacje

generał /ɡɛ̃ˈnɛraw/ (n)
大将
  (wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych;

genetyczny /ˌɡɛ̃nɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
遺伝的
  (biologia, biologiczny) dotyczący genetyki, związany z genetyką

genetyka /ɡɛ̃ˈnɛtɨka/ (n)
遺伝学
  dziedzina naukowa zajmująca się badaniami nad dziedzicznością;

geniusz /ˈɡɛ̃ɲjuʃ/ (n)
天才
  osoba wybitna, o nieprzeciętnych zdolnościach
  czyjeś nieprzeciętne zdolności, umiejętności, czyjś wybitny talent

genom /ˈɡɛ̃nɔ̃m/ (n)
ゲノム
  (biologia, biologiczny) materiał genetyczny zawarty w podstawowym (haploidalnym) zespole chromosomów;

geocentryzm (n)
地球中心説
  (astronomia, astronomiczny) teoria o centralnym położeniu Ziemi we wszechświecie;

geodeta /ˌɡɛɔˈdɛta/ (n)
測量家
  osoba zajmująca się geodezją

geodezja /ˌɡɛɔˈdɛzʲja/ (n)
測地学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka o pomiarach Ziemi;

geofizyka (n)
地球物理学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka badająca procesy i zjawiska fizyczne zachodzące kiedykolwiek we wszystkich geosferach kuli ziemskiej

geoglif (n)
ジオグリフ
  (sztuka) dużych rozmiarów wzór utworzony przez ludzi na powierzchni ziemi poprzez usypanie ze skał, ziemi lub innych trwałych elementów krajobrazu;

geografia /ˌɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
地理学, 地理
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się badaniem zjawisk przyrodniczych i społecznych na powierzchni Ziemi;

geograficzny /ˌɡɛɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
地理的
  związany z geografią, odnoszący się do geografii

geologia /ˌɡɛɔˈlɔɟja/ (n)
地質学
  nauka zajmująca się budową, własnościami i historią Ziemi;

geomancja /ˌɡɛɔ̃ˈmãnʦ̑ʲja/ (n)
ジオマンシー
  niepotwierdzona naukowo tradycyjna praktyka wykorzystania właściwego usytuowania obiektów budowlanych, ogródków itd., tak, by jak najlepiej wyczerpać dobre oddziaływanie otoczenia, danego terenu;

geometria /ˌɡɛɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
幾何学
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki badający figury geometryczne i zależności między nimi
  (matematyka, matematyczny) szerzej: dział matematyki badający dla wybranych przekształceń ich niezmienniki;

geomorfologia /ˌɡɛɔ̃mɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
地形学
  (geologia, geologiczny) nauka o formach rzeźby powierzchni Ziemi, ich wyglądzie zewnętrznym, właściwościach, pochodzeniu, rozwoju i rozmieszczeniu;

geopolityka (n)
地政学
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna, która głosi, że warunki geograficzne wyznaczają procesy i fakty polityczne

gepard /ˈɡɛpart/ (n)
チーター
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z rodziny kotowatych;

geriatria /ɡɛrʲˈjatrʲja/ (n)
老人医学
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami wieku podeszłego;

german /ˈɡɛrmãn/ (n)
ゲルマニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ge i liczbie atomowej 32;

germański /ɡɛrˈmãj̃sʲci/ (adj)
ゲルマン
  dotyczący Germanów lub Germanii

germinal (n)
芽月
  nazwa siódmego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

gest /ɡɛst/ (n)
ジェスチャー
  ruch ciała, zazwyczaj dłoni, podkreślający treść wypowiedzi

getto /ˈɡɛtːɔ/ (n)
ゲットー
  (historia, historyczny, historycznie) dzielnica przymusowego zamknięcia Żydów w czasie drugiej wojny światowej
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, środowisko lub grupa społeczna (etniczna, religijna lub kulturowa) izolująca się od otoczenia, żyjąca w izolacji od otoczenia
  dzielnica biedoty, zwykle zamieszkana w większości przez jedną grupę etniczną lub religijną (np. Murzynów, Chińczyków, Portorykańczyków w USA)
  w średniowieczu i później: zwarte skupisko, dzielnica miejska odseparowana od pozostałych części miasta i zamieszkiwana przez mniejszość etniczną, zwykle żydowską, pozwalająca im na zachowanie odrębności etnicznej i religijnej

ghul (n)
グール
  (mitologia, mitologiczny) w wierzeniach przedmuzułmańskiej Arabii zły duch zamieszkujący cmentarze, bezczeszczący groby i pożerający trupy; postać często występująca w grach i literaturze fantastycznej;

gibelin (n)
ギベリン
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik cesarstwa w średniowiecznych Włoszech;

gibon /ˈɟibɔ̃n/ (n)
テナガザル
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel rodziny małp człekokształtnych o długich kończynach przednich i bez ogona

giełda /ˈɟɛwda/ (n)
証券取引所
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) instytucja publiczna, w której kupcy i pośrednicy (maklerzy) kupują lub sprzedają papiery wartościowe i niektóre towary masowe;

gigabajt (n)
ギガバイト
  (informatyka, informatyczny) jednostka ilości informacji: zapisywanej, przetwarzanej lub przesyłanej; również jednostka pojemności pamięci operacyjnej komputera i nośników danych;

gigantyzm (n)
巨人症
  ogromny wzrost człowieka spowodowany nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu

gil /ɟil/ (n)
ウソ
  (ornitologia, ornitologiczny) Pyrrhula, barwny ptak wielkości wróbla, z rodziny łuszczaków;

gilotyna /ˌɟilɔˈtɨ̃na/ (n)
ギロチン
  urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez ścięcie głowy;

gimnastyka /ɟĩmˈnastɨka/ (n)
体操
  (sport, sportowy) ogół ćwiczeń rozciągających i poprawiających sprawność fizyczną

gimnazjum /ɟĩmˈnazʲjũm/ (n)
中学校
  (edukacja, edukacyjny) rodzaj szkoły ogólnokształcącej, występujący w przeszłości w Polsce i współcześnie w systemach oświaty wielu innych państw;

ginekolog /ˌɟĩnɛˈkɔlɔk/ (n)
婦人科医
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista ginekologii

ginekologia /ˌɟĩnɛkɔˈlɔɟja/ (n)
婦人科学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób żeńskiego układu płciowego;

ginekomastia /ˌɟĩnɛkɔ̃ˈmastʲja/ (n)
女性化乳房
  (medycyna, medyczny) rozrost tkanki gruczołowej sutka u mężczyzny, objawiające się jego powiększeniem

gingerol (n)
ギンゲロール
  (biochemia, biochemiczny) fitoskładnik imbiru

gips /ɟips/ (n)
石膏
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczanów, dwuwodny siarczan wapnia; także skała osadowa której głównym składnikiem jest dwuwodny siarczan wapnia, dodatkowo może ona zawierać anhydryt, iły, różne węglany;

gitara /ɟiˈtara/ (n)
ギター
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) strunowy instrument muzyczny;

gitara elektryczna /ɟiˈtara ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑na/ (n)
エレクトリック・ギター, エレクトリックギター
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara wyposażona w urządzenie przekazujące sygnał do wzmacniacza i modulujące dźwięk;

gitarzysta /ˌɟitaˈʒɨsta/ (n)
ギタリスト
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na gitarze

glacjologia /ˌɡlaʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
雪氷学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o lodowcach i lądolodach;

gladiator /ɡlaˈdʲjatɔr/ (n)
グラディエイター
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: osoba walcząca dla uciechy publiczności na arenie z innymi osobami lub dzikimi zwierzętami;

glaukofan (n)
藍閃石
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy amfiboli;

gliceryna /ˌɡlʲiʦ̑ɛˈrɨ̃na/ (n)
グリセリン
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy cukroli;

glin /ɡlʲĩn/ (n)
アルミニウム, 礬素, 軽銀
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Al i liczbie atomowej 13;

glina /ˈɡlʲĩna/ (n)
粘土
  (geologia, geologiczny) skała osadowa i materiał ceramiczny;

globalizacja /ˌɡlɔbalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
グローバリゼーション
  proces zacieśniania się powiązań państw poprzez m.in. zwiększanie obrotów handlowych i przepływu ludzi oraz powodujący ujednolicanie się kultur i trybu życia ludzi na świecie;

globalne ocieplenie /ɡlɔˈbalnɛ ˌɔʨ̑ɛˈplɛ̃ɲɛ/ (n)
地球温暖化
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższenia średniej temperatury atmosfery przy powierzchni ziemi i oceanów;

globus /ˈɡlɔbus/ (n)
グローブ
  kulisty model Ziemi, sfery niebieskiej lub innego ciała niebieskiego z umieszczoną (narysowaną lub naklejoną) na nim mapą;

glon /ɡlɔ̃n/ (n)
藻類
  Algae, rodzaj organizmów wodnych;

glukoza (n)
グルコース
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, monosacharyd występujący we wszystkich organizmach żywych;

gluon /ˈɡlu<sup>w</sup>ɔ̃n/ (n)
グルーオン
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, będąca nośnikiem oddziaływań silnych

glutaminian sodu (n)
グルタミン酸ナトリウム
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) organiczny związek chemiczny, sól sodowa kwasu glutaminowego, biały proszek dodawany do potraw i konserw w celu uwydatnienia ich właściwości smakowych i zapachowych

gluten /ˈɡlutɛ̃n/ (n)
グルテン
  (biochemia, biochemiczny) mieszanina białek roślinnych, gluteniny i gliadyny, występująca w ziarnach niektórych zbóż;

gmach /ɡmax/ (n)
建築物
  okazały budynek w którym znajduje się zwykle ważna instytucja

gmina /ˈɡmʲĩna/ (n)
グミナ
  (administracja) podstawowa i zarazem najmniejsza jednostka samorządu terytorialnego;

gnać /ɡnaʨ̑/ (v)
追う
  popędzać, zaganiać dokądś zwierzęta, rzadziej ludzi

gnejs /ɡnɛjs/ (n)
片麻岩
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna średnio- i gruboziarnista o teksturze kierunkowej;

gniady /ˈɟɲadɨ/ (adj)
薄赤褐色
  (hipologia, hipologiczny) o koniu: mający brązową (jasną bądź ciemną) sierść oraz czarną grzywę, ogon i dolne odcinki kończyn

gniazdo /ˈɟɲazdɔ/ (n)
コンセント
  (technologia, technika, techniczny) element konstrukcyjnie przystosowany do łączenia urządzeń sieci elektrycznej, telefonicznej itp.;
スロット
  (technologia, technika, techniczny) miejsce, gdzie do komputera podłącza się procesor, kartę graficzną lub inne karty
巣
  (zoologia, zoologiczny) konstrukcja lęgowa najczęściej ptaków i innych zwierząt;

gnicie (n)
腐敗
  (biologia, biologiczny) proces rozkładu materii ożywionej pod wpływem drobnoustrojów

gnida /ˈɟɲida/ (n)
寄生虫の卵
  jajo wszy;

gniew /ɟɲɛf/ (n)
怒り
  uczucie złości, silne niezadowolenie z czegoś lub kogoś;

gnić /ɟɲiʨ̑/ (v)
腐敗する
  ulegać procesowi rozkładu pod wpływem działania drobnoustrojów: bakterii i grzybów

gnomon /ˈɡnɔ̃mɔ̃n/ (n)
グノモン
  prosty zegar słoneczny

gnostycyzm (n)
グノーシス主義
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) synkretyczny nurt filozoficzno-religijny wczesnego chrześcijaństwa głoszący dualistyczą koncepcję świata, który łączył elementy religii chrześcijańskiej, filozofii hellenistycznej i z religii pogańskich Azji Mniejszej, Babilonu, Egiptu, Grecji i Syrii oraz motywy z astrologii i judaizmu;

gnu /ɡnu/ (n)
ヌー
  (zoologia, zoologiczny) Connochaetes, rodzaj dużych antylop z rodziny krętorogich;

gnój /ɡnuj/ (n)
厩肥
  (rolnictwo, rolniczy) nawóz zwierzęcy; stałe i płynne odchody zwierzęce, zmieszane ze ściółką, używane do nawożenia gleby;

go /ɡɔ/ (n)
囲碁, 碁
  (sport, sportowy) rodzaj gry planszowej;

goban /ˈɡɔbãn/ (n)
碁盤
  (sport, sportowy) plansza do go i gomoku;

goblin /ˈɡɔblʲĩn/ (n)
ゴブリン
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (fantasy) człekokształtne brzydkie stworzenie, pełen złośliwości bohater ludowych opowieści;

gocki (adj)
ゴート語
  związany z Gotami, dotyczący Gotów

gocki (n)
ゴート語
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język wschodniogermański, używany przez germańskie plemię Gotów;

godność /ˈɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
尊厳
  poczucie własnej wartości, szacunek dla samego siebie;

godzina /ɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
時間
  (edukacja, edukacyjny) (uczniowskie) (zobacz) godzina lekcyjna
時間, 時
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) odstęp, przedział czasu równy 60 minutom; równy 3600 sekundom;
  jedna z 24 chwil podczas doby oddzielonych od siebie co godzinę (1.1), począwszy od północy

godzina policyjna /ɡɔˈʥ̑ĩna ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjna/ (n)
門限, 夜間外出禁止令
  pora doby, w której zakazane jest przebywanie na ulicach;

godziny szczytu (n)
ラッシュアワー
  (ekonomia, ekonomiczny) (telekomunikacja) okres największego obciążenia sieci np. elektrycznej, telekomunikacyjnej, sieci dróg

gofr /ɡɔfr̥/ (n)
ワッフル
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wafel z ciasta naleśnikowego spożywany na ciepło, często z dodatkami;

gokart (n)
カート
  mały, nisko osadzony samochód wyścigowy, niedopuszczony do ruchu ulicznego

gol /ɡɔl/ (n)
ゴール, 得点
  (sport, sportowy) umieszczenie piłki lub krążka w bramce i punkt zdobyty w ten sposób

golarka /ɡɔˈlarka/ (n)
シェーバー
  (elektryczność) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) urządzenie elektryczne służące do golenia;

golem /ˈɡɔlɛ̃m/ (n)
ゴーレム
  (folklor) istota podobna do człowieka, ulepiona z gliny, niema i bezwolna, występująca w kulturze i wierzeniach żydowskich;

goleń /ˈɡɔlɛ̃ɲ/ (n)
脛
  (anatomia, anatomiczny) część nogi człowieka (lub tylnej kończyny zwierzęcia) znajdująca się między kolanem a stopą;

golf /ɡɔlf/ (n)
タートルネック
  (odzieżownictwo) rodzaj wysokiego kołnierza z dzianiny, który otula szyję;
ゴルフ
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu polegająca na bijaniu kijem do dołków małej piłki;

golić /ˈɡɔlʲiʨ̑/ (v)
そる
  usuwać zarost lub owłosienie, tnąc je tuż przy skórze

gondola /ɡɔ̃nˈdɔla/ (n)
ゴンドラ
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wąska, drewniana łódka z jednym wiosłem, przystosowana do przewozu pasażerów, stosowana głównie w Wenecji;

gondolier /ɡɔ̃nˈdɔlʲjɛr/ (n)
ゴンドラの船頭
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) człowiek sterujący gondolą

gong /ɡɔ̃ŋk/ (n)
ゴング
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny w formie okrągłej, mosiężnej płyty zawieszonej pionowo na stelażu;

goniec /ˈɡɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
ビショップ
  (szachy, pojęcie szachowe) figura poruszająca się po szachownicy na skos;

gonić /ˈɡɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
追, 追掛
  biec, poruszać się szybko za czymś lub kimś, aby go doścignąć i schwytać

googlować /ɡuɡˈlɔvaʨ̑/ (v)
ググる ググル ぐぐる
  (potocznie, potoczny) wyszukiwać w Internecie za pomocą wyszukiwarki Google

gorczyca /ɡɔrˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
カラシ
  (botanika, botaniczny) Sinapis L., roślina z rodziny kapustowatych;
からし
  (spożywczy) (rolnictwo, rolniczy) ziarno gorczycy (1.1) do spożycia lub na siew

gorset /ˈɡɔrsɛt/ (n)
コルセット
  część ubioru damskiego używana od końca XIV wieku do pierwszej dekady XX wieku;

goryl /ˈɡɔrɨl/ (n)
ゴリラ
  (zoologia, zoologiczny) Gorilla gorilla, największa małpa człekokształtna;
  (potocznie, potoczny) osobisty ochroniarz, szczególnie jeśli wysoki i mocno zbudowany

gorzki /ˈɡɔʃʲci/ (adj)
苦い
  taki, którego smak zawiera gorycz; przeciwny słodkiemu

gorący /ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
熱い, 暑い
  bardzo ciepły, tak, że odczuwany nieprzyjemnie

gorączka /ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
熱, 発熱
  (medycyna, medyczny) stan, w którym temperatura ciała człowieka przekracza 38℃;

gorączka Lassa (n)
ラッサ熱
  (medycyna, medyczny) ostra wirusowa gorączka krwotoczna, występująca w państwach zachodniej Afryki i powodująca wiele przypadków śmierci;

gorączka złota /ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka ˈzwɔta/ (idiom)
ゴールドラッシュ
  nagły pęd do poszukiwania złota

gospel (n)
ゴスペル
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyki chrześcijańskiej, wywodzący się z pieśni Afroamerykanów;

gospodarka /ˌɡɔspɔˈdarka/ (n)
経済
  całokształt działalności gospodarczej

gospodarstwo domowe (n)
世帯
  (ekonomia, ekonomiczny) wszelkie czynności i przedmioty składające się na prowadzenie domu

gospodarz /ɡɔsˈpɔdaʃ/ (n)
主人
  (biologia, biologiczny) organizm żywy, na którym żyje pasożyt;
  osoba przyjmująca gości

gospodyni domowa /ˌɡɔspɔˈdɨ̃ɲi dɔ̃ˈmɔva/ (n)
主婦
  kobieta, która zajmuje się własnym domem i opieką nad dziećmi

gotować /ɡɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
煮る
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przygotowywać potrawę przez obróbkę cieplną we wrzącej wodzie
ゆだる
  doprowadzać do wrzenia
料理する
  przyrządzać ciepłą potrawę
ゆだる
  (o wodzie, potrawie) osiągać temperaturę wrzenia
料理する
  (potocznie, potoczny) odczuwać dyskomfort i pocić się obficie z powodu gorąca

gotowy /ɡɔˈtɔvɨ/ (adj)
準備
  chętny i zdolny do zrobienia czegoś
出来上がり
  przygotowany do czegoś, na coś
  skończony, wykonany

gotyk /ˈɡɔtɨk/ (n)
ゴシック
  (sztuka) (architektura, architektoniczny) styl w architekturze i sztuce średniowiecza;

gotówka /ɡɔˈtufka/ (n)
現金
  pieniądze w postaci banknotów lub monet

gołąb /ˈɡɔwɔ̃mp/ (n)
鳩
  (ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości ptak często spotykany w miastach;

gołąb skalny (n)
カワラバト
  (ornitologia, ornitologiczny) Columba livia, gatunek powszechnego, średniej wielkości ptaka z rodziny gołębiowatych

gościnność (n)
厚情
  szacunek, serdeczność i troskliwość okazywane gościom

gościnny /ɡɔɕˈʨ̑ĩnːɨ/ (adj)
もてなしのよい
  chętnie przyjmujący kogoś u siebie, serdeczny i przyjazny dla gości

gość /ɡɔɕʨ̑/ (n)
客, お客さん
  osoba przychodząca do kogoś w odwiedziny, zaproszona na spotkanie, przyjęcie, imprezę, bal, itp.

goździk /ˈɡɔʑʥ̑ik/ (n)
カーネーション
  (botanika, botaniczny) Dianthus, roślina ozdobna o różnokolorowych kwiatach;
クローブ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wysuszony pąk kwiatowy drzewa goździkowego, służący jako przyprawa;

goździk ogrodowy (n)
カーネーション
  (botanika, botaniczny) Dianthus caryophyllus, roślina jednoroczna lub dwuletnia z rodziny goździkowatych;

gra /ɡra/ (n)
試合
  (sport, sportowy) mecz
ゲーム, 試合
  zabawa według ustalonych reguł;

gra słów /ˈɡra ˈswuf/ (n)
言葉遊び
  budowanie zdań w oparciu o wieloznaczność lub homonimię wyrazów

grab /ɡrap/ (n)
セイヨウシデ
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo lub krzew z rodziny Stylocerataceae o gładkiej, nieznacznie spękanej, popielatej korze;
  drewno grabu (1.1)

grabarz /ˈɡrabaʃ/ (n)
墓掘り
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się kopaniem grobów i grzebaniem zmarłych;

grabie /ˈɡrabʲjɛ/ (n)
熊手
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) ręczne narzędzie rolnicze lub ogrodnicze (drewniane lub metalowe) służące do grabienia;

gracz /ɡraʧ̑/ (n)
選手
  uczestnik gry lub zawodów

grad /ɡrat/ (n)
グラード
  (matematyka, matematyczny) jednostka miary kąta płaskiego równa jednej setnej kąta prostego;
雹, 氷雨
  (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny w postaci kulek lodu;
雨霰, 雹
  (przenośnie, przenośnia) wiele przedmiotów (także: słów, wyzwisk itp.) lecących w jakąś stronę

gradobicie /ˌɡradɔˈbʲiʨ̑ɛ/ (n)
降雹
  (meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady gradu w postaci dużych bryłek lodu

graf /ɡraf/ (n)
グラフ
  (matematyka, matematyczny) zbiór wierzchołków, połączonych krawędziami;

grafem (n)
図形素
  najmniejsza, fundamentalna jednostka pisma;

grafen /ˈɡrafɛ̃n/ (n)
グラフェン
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) jedna z form węgla, zbudowana z jednoatomowej warstwy tego pierwiastka;

graffiti /ɡrafˈfʲitʲi/ (n)
グラフィティ
  (sztuka) obrazy i rysunki artystyczne umieszczone w przestrzeni publicznej, najczęściej na murach, zwykle nielegalnie;

grafit /ˈɡrafʲit/ (n)
グラファイト, 石墨
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana alotropowa węgla, krucha, stalowoszara, dobrze przewodząca prąd elektryczny i ciepło, używana do wyrobu ołówków, smarów, elektrod itd. czy jako moderator w elektrowniach jądrowych;

grafologia /ˌɡrafɔˈlɔɟja/ (n)
筆跡学
  badanie cech pisma odręcznego w celu ustalenia jego niepowtarzalnych cech, często po to by zweryfikować prawdziwość podpisu;

grafoskop /ɡraˈfɔskɔp/ (n)
オーバーヘッドプロジェクタ
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie projekcyjne służące do wyświetlania na ekranie grafiki lub tekstu umieszczonych na folii diapozytywowej (foliogramie);

gram /ɡrãm/ (n)
グラム
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary (masy), która jest równa jednej tysięcznej kilograma;

gramatyk /ɡrãˈmatɨk/ (n)
文法学者
  specjalista w dziedzinie gramatyki

gramatyka /ɡrãˈmatɨka/ (n)
文法
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa obejmujący morfologię i składnię;
  (edukacja, edukacyjny) lekcja w szkole mająca za przedmiot właściwości gramatyczne jakiegoś języka
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór reguł opisujących system języka;
文典, 文法
  podręcznik zawierający sformułowane reguły gramatyczne

granat /ˈɡrãnat/ (n)
石榴
  (spożywczy) owoc granatowca

granatnik (n)
グレネードガン
  (wojskowość, wojskowy) broń palna mająca długą lufę, służąca do wystrzeliwania granatów;

granatowiec /ˌɡrãnaˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
柘榴
  (botanika, botaniczny) Punica granatum L., drzewo lub krzew z rodziny krwawnicowatych o jadalnych owocach, rodzące granaty;

granatowy /ˌɡrãnaˈtɔvɨ/ (adj)
紺
  mający kolor szóstego pasma tęczy, taki jak kolor bezchmurnego, nocnego nieba itp.; kolor ciemnoniebieski;

graniastosłup /ˌɡrãɲaˈstɔswup/ (n)
プリズム
  (geometria) wielościan, którego wszystkie wierzchołki są położone na dwóch równoległych płaszczyznach i którego wszystkie krawędzie leżące poza tymi podstawami są do siebie równoległe;

granica /ɡrãˈɲiʦ̑a/ (n)
国境, 境界
  (administracja) umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.;

granit /ˈɡrãɲit/ (n)
花崗岩
  (geologia, geologiczny) pospolita, kwaśna skała magmowa;

granola /ɡrãˈnɔla/ (n)
グラノーラ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczone na chrupko płatki owsiane z dodatkiem suszonych owoców i orzechów, jadane z mlekiem lub jogurtem;

granulocyt (n)
顆粒球
  (biologia, biologiczny) leukocyt posiadający ziarnistości w cytoplazmie i segmentowane jądro komórkowe, biorący udział w reakcji odpornościowej organizmu;

grappa /ˈɡrapːa/ (n)
グラッパ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wódka z winogron (i ich pestek)

grasica (n)
胸腺
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł układu chłonnego znajdujący się tuż za mostkiem, szczególnie aktywny w okresie dorastania;

gratulacje (n)
お祝い
  wyrazy uznania przekazywane komu z okazji szczęśliwego wydarzenia w życiu tej osoby

grawitacja /ˌɡravʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
重力, 引力
  (fizyka, fizyczny) powszechna siła przyciągania działająca pomiędzy ciałami mającymi masę;

grawitacyjny /ˌɡravʲitaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
重力的
  (fizyka, fizyczny) związany z grawitacją, dotyczący grawitacji

grawiton (n)
重力子
  (fizyka, fizyczny) hipotetyczny kwant pola grawitacyjnego;

grać /ɡraʨ̑/ (v)
演奏する
  o przedmiocie: wydawać dźwięki
  wydobywać dźwięki używając instrumentu muzycznego

grecki /ˈɡrɛʦ̑ʲci/ (n)
ギリシア語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Greków i po części Cypryjczyków;

grejpfrut /ˈɡrɛjpfrut/ (n)
グレープフルーツ
  (botanika, botaniczny) roślina cytrusowa z rodziny rutowatych;

grenlandzki /ɡrɛ̃nˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
カラーリット語
  od Grenlandia

grobowiec /ɡrɔˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
墓
  okazała budowla lub wydzielone, zazwyczaj ozdobione, miejsce w innej budowli, gdzie pochowany jest zmarły;

groch /ɡrɔx/ (n)
エンドウ豆 豌豆豆, エンドウ豆
  (botanika, botaniczny) Pisum L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;

grochy /ˈɡrɔxɨ/ (n)
水玉
  deseń w postaci dużych kropek wyraźnie odcinających się od tła

grog /ɡrɔk/ (n)
グロッグ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rum lub inny mocny trunek rozcieńczony gorącą wodą, czasami dodaje się również do niego sok z cytrusów, cynamon lub cukier;

gromada gwiazd (n)
星団
  (astronomia, astronomiczny) zgrupowanie gwiazd związanych wspólnym pochodzeniem;

gromadzić /ɡrɔ̃ˈmaʥ̑iʨ̑/ (v)
集
  składać, zbierać w jednym miejscu
  zbierać, kolekcjonować
  zbierać się w gromadę
  zbierać się w większej ilości

grono /ˈɡrɔ̃nɔ/ (n)
房
  (potocznie, potoczny) kilka, kilkanaście niedużych owoców na wspólnej szypułce

gronostaj /ɡrɔ̃ˈnɔstaj/ (n)
オコジョ
  (zoologia, zoologiczny) Mustela erminea Linnaeus, niewielki drapieżny ssak z rodziny łasicowatych;
  futro z gronostaja (1.1), zwykle w lm gronostaje; (dawniej, dawny) symbol władzy

gros /ɡrɔ/ /ɡrɔs/ (n)
ダース
  (przestarzałe, przestarzały) dwanaście tuzinów; 144 sztuki;

grosz /ɡrɔʃ/ (n)
グロシュ
  (jednostka monetarna) jednostka monetarna w Polsce, obecnie setna część złotego;

grot /ɡrɔt/ (n)
矢尻
  (wojskowość, wojskowy) ostre, najczęściej metalowe zakończenie strzał, broni drzewcowej, czy innych znaków wojskowych;

grota /ˈɡrɔta/ (n)
洞穴
  (geologia, geologiczny) naturalne zagłębienie w skale, zwykle niezbyt głębokie;

groteskowy /ˌɡrɔtɛˈskɔvɨ/ (adj)
グロ
  podobny do groteski; taki, jak groteska – karykaturalny, śmieszny

grotmaszt (n)
メインマスト
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) główny maszt statku żaglowego;

groza /ˈɡrɔza/ (n)
恐怖
  uczucie strachu, przerażenia spowodowane niebezpieczeństwem

groźba /ˈɡrɔʑba/ (n)
脅迫
  zapowiedź kary, zemsty, niebezpieczeństwa itd.
  zagrożenie; coś, co zagraża

grubodziób /ɡruˈbɔʥ̑up/ (n)
シメ
  (ornitologia, ornitologiczny) Coccothraustes coccothraustes, mały eurazjatycki ptak o masywnym dziobie zmieniającym kolor zależnie od pory roku;

grubość (n)
厚み
  wymiar w krótszej osi

gruby /ˈɡrubɨ/ (adj)
厚い
  mający dużą grubość, średnicę
  o odzieży: ciepły
太い
  otyły

gruchot (n)
ジャロピー
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) zniszczony, zużyty, stary przedmiot, np. pojazd

gruczolakorak (n)
腺癌
  (medycyna, medyczny) gruczołowata forma nowotworu

gruczoł /ˈɡruʧ̑ɔw/ (n)
腺
  (anatomia, anatomiczny) narząd wydzielający potrzebne dla organizmu substancje;

gruczoł mlekowy (n)
乳腺
  (anatomia, anatomiczny) zazwyczaj parzyste gruczoły charakterystyczne dla gromady ssaków, wydzielające mleko, które jest pokarmem dla młodych;

grudzień /ˈɡruʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
十二月, 12月
  dwunasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

grupa /ˈɡrupa/ (n)
グループ, 群
  (chemia, chemiczny) kolumna układu okresowego
  zbiór elementów (żywych lub martwych) o wspólnej cesze
連, グループ
  zbiór osób lub zwierząt (rzadziej: przedmiotów) znajdujących się blisko siebie

grupa etniczna (n)
民族
  (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) grupa ludzi posiadających wspólne doświadczenia społeczne, kulturowe, narodowe oraz historyczne;

grupa funkcyjna (n)
官能基
  (chemia, chemiczny) ugrupowanie atomów występujące w cząsteczce związku organicznego, decydujące o podstawowych własnościach chemicznych związku;

grupa krwi (n)
血液型
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) typ krwi ze względu na zestaw antygenów obecnych na powierzchni krwinek czerwonych

grupa śmierci /ˈɡrupa ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
死の組
  (sport, sportowy) grupa w rozgrywkach, której drużyny/uczestnicy prezentują podobny, wysoki poziom i każdy z nich może być upatrywany w roli faworyta

grusza /ˈɡruʃa/ (n)
梨の木
  (botanika, botaniczny) Pyrus L., rodzaj drzewa owocowego z rodziny różowatych;

gruszka /ˈɡruʃka/ (n)
梨
  (spożywczy) owoc gruszy;

gruziński /ɡruˈʑĩj̃sʲci/ (adj)
グルジア語
  dotyczący Gruzji, związany z Gruzją lub Gruzinami

gruźlica /ɡruʑˈlʲiʦ̑a/ (n)
結核
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba zakaźna atakująca głównie płuca;

gryf /ɡrɨf/ (n)
グリフォン
  (mitologia, mitologiczny) fantastyczny stwór z ciałem lwa oraz szponami i głową orła;

gryka /ˈɡrɨka/ (n)
蕎麦
  (botanika, botaniczny) Fagopyrum L., roślina uprawna na kaszę gryczaną;

grymas /ˈɡrɨ̃mas/ (n)
しかめっ面
  wykrzywienie twarzy

grymuar (n)
グリモワール
  (historia, historyczny, historycznie) (ezoteryka) (fantasy) księga wiedzy magicznej;

grynszpan /ˈɡrɨ̃w̃ʃpãn/ (n)
緑青
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, zasadowa sól miedzi i kwasu octowego, powstająca w wyniku korozji;
  niebieskozielony kolor grynszpanu (1.1)

grypa /ˈɡrɨpa/ (n)
インフルエンザ
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna układu oddechowego;

gryzoń /ˈɡrɨzɔ̃ɲ/ (n)
齧歯類
  ssak z rzędu Rodentia, którego wyróżnia para ciągle wzrastających siekaczy;

gryźć /ɡrɨɕʨ̑/ (v)
噛む
  zatapiać w czymś zęby

grzbiet /ɡʒbʲjɛt/ (n)
背中
  (potocznie, potoczny) plecy
背
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część tułowia u zwierząt, przeciwna do strony brzusznej
  górna lub tylna część podłużnej rzeczy
山際, 背
  część łańcucha górskiego

grzebień /ˈɡʒɛbʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
櫛, くし
  (fryzjerstwo, fryzjerski) przyrząd do czesania, rozczesywania włosów;

grzech /ɡʒɛx/ (n)
罪, つみ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celowe przekroczenie norm moralnych uznawanych w danej religii;

grzechotnik /ɡʒɛˈxɔtʲɲik/ (n)
ガラガラヘビ
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż o długich zębach jadowych i z charakterystyczną grzechotką na końcu ogona;

grzesznik /ˈɡʒɛʃʲɲik/ (n)
罪人
  ktoś, kto grzeszy

grzyb /ɡʒɨp/ /ˈɡʒɨbɨ/ (n)
茸, きのこ
  (mikologia, mikologiczny) organizm cudzożywny plechowy;
  owocnik grzyba (1.1) kapeluszowego, np. borowik, maślak, kurka, muchomor
  (przenośnie, przenośnia) coś w kształcie grzyba (1.2), np. chmura po wybuchu

grzywa /ˈɡʒɨva/ (n)
鬣
  (zoologia, zoologiczny) dłuższa sierść niektórych zwierząt znajdująca się na tylnej części głowy lub szyi

grzywka /ˈɡʒɨfka/ (n)
前髪
  (fryzyjski) włosy przycięte tak, że spadają na czoło

grzywna (n)
反則金
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) kara pieniężna nakładana przez organy sądowe lub administracyjne

grzęda /ˈɡʒɛ̃nda/ (n)
塒
  poziomy drążek w kurniku, na którym może odpoczywać ptactwo domowe

grób /ɡrup/ (n)
墓
  przykryty dół, gdzie jest pochowany zmarły;

guacamole (n)
ワカモレ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) meksykański sos przyrządzany na bazie awokado;

guano /ɡuˈ<sup>w</sup>ãnɔ/ /ˈɡwãnɔ/ (n)
グアノ
  (rolnictwo, rolniczy) suche odchody ptaków morskich lub nietoperzy, stosowane jako nawóz;

gubernator /ˌɡubɛrˈnatɔr/ (n)
知事
  (administracja) tytuł wysokich urzędników zarządzających częścią terytorium w niektórych państwach;

gubernia (n)
グベールニヤ
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego szczebla w Rosji i krajach okupowanych;

gudźarati /ˌɡuʥ̑aˈratʲi/ (n)
グジャラート 語
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków nowoindyjskich, którym posługuje się ponad 46 mln mówiących – głównie mieszkańców Indii, stanu Gudźarat;

guglać /ˈɡuɡlaʨ̑/ (v)
ググる ググル ぐぐる
  (potocznie, potoczny) poszukiwać informacji przy pomocy wyszukiwarki internetowej Google

gulasz (n)
グヤーシュ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) rodzaj mięsnego ragoût;

guma /ˈɡũma/ (n)
ゴム
  rodzaj rozciągliwego tworzywa;

guma do żucia (n)
ガム, チューインガム
  (spożywczy) wyrób cukierniczy przeznaczony do żucia;

gumka /ˈɡũmka/ (n)
消しゴム
  (edukacja, edukacyjny) (biurowość, biurowy) kawałek kauczuku służący do wycierania śladów ołówka i kredek z papieru;
輪ゴム
  (handel, handlowy) rozciągliwa, gumowa taśma, służąca do związywania przedmiotów; (zobacz) gumka recepturka

guru /ˈɡuru/ (n)
教祖
  (przenośnie, przenośnia) osoba uważana za niepodważalny autorytet w jakiejś określonej dziedzinie, w jakimś środowisku
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba o wielkim autorytecie religijnym, przewodnik duchowy w hinduizmie, sikhizmie i niektórych odłamach buddyzmu;

guzik /ˈɡuʑik/ (n)
ボタン
  (krawiectwo) element ubioru służący do zapinania np. płaszcza, swetra, spodni;
  (potocznie, potoczny) włącznik, przycisk

gułag /ˈɡuwak/ (n)
グラグ
  system obozów pracy przymusowej w ZSRR;

gwarancja /ɡvaˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
保証
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) odpowiedzialność zaciągana przez osobę trzecią, zapewniająca wierzyciela o dotrzymaniu zobowiązania dłużnika wobec wierzyciela
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) zobowiązanie producenta lub sprzedawcy do bezpłatnej naprawy lub wymiany danego wyrobu (w razie pojawienia się w nim w określonym czasie jakichś wad);
  poręczenie, rękojmia, zapewnienie o czymś

gwardzista (n)
衛兵
  (wojskowość, wojskowy) członek gwardii

gwałcić /ˈɡvawʲʨ̑iʨ̑/ (v)
強姦する
  (książkowy) naruszać siłą zasady lub normy
  zmuszać do stosunku płciowego

gwałt /ɡvawt/ (n)
強姦, レイプ
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (seksuologia, seksuologiczny) zmuszenie do odbycia stosunku seksualnego lub innej czynności seksualnej;

gwałtowny /ɡvawˈtɔvnɨ/ (adj)
急速
  nagły, szybki

gwelf (n)
ゲルフ
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik papiestwa w średniowiecznych Włoszech;

gwiazda /ˈɡvʲjazda/ (n)
星, 恒星
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie będące skupiskiem związanej grawitacyjnie materii, w której zachodzą reakcje syntezy jądrowej;
星
  karta tarota należąca do Arkanów Wielkich;
  sławna osobistość w danym środowisku

gwiazda Dawida (n)
ダビデの星
  (żydowski) symbol w postaci sześcioramiennej gwiazdy, utworzonej przez dwa zachodzące na siebie trójkąty równoboczne, będący m.in. godłem Izraela;

gwiazdozbiór /ɡvʲjazˈdɔzbʲjur/ (n)
星座
  (astronomia, astronomiczny) grupa gwiazd, zajmujących pewien obszar nieba;

gwinea (n)
ギニー
  (dawniej, dawny) (numizmatyka, numizmatyczny) złota moneta bita w Anglii;

gwizd (n)
口笛
  wysoki dźwięk wywołany szybkim ruchem powietrza przelatującego przez wąski otwór

gwizdać /ˈɡvʲizdaʨ̑/ (v)
口笛を吹く
  wydawać z siebie gwizd, gwizdanie

gwizdek /ˈɡvʲizdɛk/ (n)
呼び子
  nieposiadający części ruchomych przyrząd wytwarzający dźwięki pod wpływem wdmuchiwanego powietrza;

gwóźdź /ɡvuɕʨ̑/ (n)
ハイライト
  (przenośnie, przenośnia) najważniejsza część czegoś
釘
  podłużny cienki metalowy trzpień, o jednym końcu ostrym, a drugim zakończonym płaską główką, służący do łączenia elementów;

gyokuro (n)
玉露
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jeden z jakościowo najlepszych gatunków japońskiej herbaty zielonej

gyoza (n)
餃子
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) japoński pierożek z mięsnym farszem; potrawa o chińskiej proweniencji

gzyms /ɡzɨ̃ms/ (n)
コーニス
  (architektura, architektoniczny) pozioma, zwykle profilowana listwa wystająca przed lico muru, która chromi elewację budynku przed ściekającą wodą deszczową;

góra /ˈɡura/ (n)
山, やま
  (geografia, geograficzny) duże wzniesienie terenu;
山
  (potocznie, potoczny) duża sterta czegoś

góra lodowa /ˈɡura lɔˈdɔva/ (n)
氷山
  olbrzymia bryła lodu unosząca się na falach morza lub oceanu;

góral /ˈɡural/ (n)
登山家
  człowiek pochodzący z gór;

góralek (n)
岩狸
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę współcześnie zaliczane do rodziny góralkowatych

górnictwo (n)
鉱業
  dział przemysłu zajmujący się wydobywaniem z ziemi kopalin użytecznych i jej przygotowania do zastosowania w różnych dziedzinach przemysłu;

górnik /ˈɡurʲɲik/ (n)
坑夫
  pracownik kopalni zatrudniony przy wydobyciu z ziemi kopalin

gówno /ˈɡuvnɔ/ (n)
糞, くそ
  (wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) coś brzydkiego, bezwartościowego
  (wulgarnie, wulgaryzm) odchody stałe, kał

gówno prawda /ˈɡuvnɔ ˈpravda/ (interjection)
でたらめ
  (wulgarnie, wulgaryzm) gniewna reakcja na czyjąś wypowiedź uważaną za nieprawdziwą

gówno prawda /ˈɡuvnɔ ˈpravda/ (n)
でたらめ
  (wulgarnie, wulgaryzm) oczywiste kłamstwo, nieprawda

gąbka /ˈɡɔ̃mpka/ (n)
海綿, スポンジ
  (zoologia, zoologiczny) prymitywne, beztkankowe zwierzę wodne;
  najczęściej miękki, piankowy przedmiot wchłaniający wodę, wykorzystywany do utrzymania czystości ludzkiego ciała i przedmiotów;

gągołek (n)
ヒメハジロ
  (ornitologia, ornitologiczny) Bucephala albeola, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych zamieszkujący kontynent amerykański;

gąsienica /ˌɡɔ̃w̃ɕɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
毛虫, 芋虫
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) larwa motyla; także każdy owad o wielu odnóżach i bez skrzydeł;

gąsior /ˈɡɔ̃w̃ɕɔr/ (n)
雄ガチョウ
  (ornitologia, ornitologiczny) samiec gęsi

gęba /ˈɡɛ̃mba/ (n)
一人
  (potocznie, potoczny) osoba będąca na czyimś utrzymaniu, osoba do wykarmienia

gęsia skórka /ˈɡɛ̃w̃ɕa ˈskurka/ (n)
鳥肌
  (potocznie, potoczny) (fizjologia, fizjologiczny) fizjologiczna reakcja skóry na zimno lub emocje objawiająca się wyprostowaniem włosków;

gęstość /ˈɡɛ̃w̃stɔɕʨ̑/ (n)
密度
  cecha gęstych substancji

gęstość zaludnienia /ˈɡɛ̃w̃stɔʑʥ̑ ˌzaludʲˈɲɛ̇̃ɲa/
人口密度
  (statystyka, statystyczny) miara przyporządkowująca populację do powierzchni, podawana zazwyczaj w liczbie osób na km²;

gęsty /ˈɡɛ̃w̃stɨ/ (adj)
濃い
  (o płynach) skondensowany
  (o włosach lub sierści) bujny
  taki, który składa się z wielu części (cząstek), umieszczonych blisko siebie

gęś /ɡɛ̃j̃ɕ/ /ɡɛ̃w̃ɕ/ /ɡɛ̃ɕ/ (n)
ガチョウ, 鵝鳥
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;

gęś białoczelna /ˈɡɛ̃w̃ʑ ˌbʲjawɔˈʧ̑ɛlna/ (n)
マガン
  (ornitologia, ornitologiczny) Anser albifrons, gatunek gęsi;

gęś krótkodzioba /ˈɡɛ̃w̃ɕ ˌkrutkɔˈʥ̑ɔba/ (n)
コザクラバシガン
  (ornitologia, ornitologiczny) Anser brachyrhynchus, gatunek gęsi;

gęś mała /ˈɡɛ̃w̃ɕ ˈmawa/ (n)
カリガネ
  (ornitologia, ornitologiczny) Anser erythropus, gatunek gęsi;

gęś zbożowa /ˈɡɛ̃w̃ʑ zbɔˈʒɔva/ (n)
豆雁
  (ornitologia, ornitologiczny) Anser fabalis, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych;

gładki /ˈɡwatʲci/ (adj)
滑らか
  mający powierzchnię bez nierówności, chropowatości

głagolica /ˌɡwaɡɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
グラゴル文字
  (językoznawstwo, językoznawczy) najstarszy alfabet słowiański;

głaskać /ˈɡwaskaʨ̑/ (v)
なでる
  łagodnie przesuwać dłonią po jakiejś powierzchni

głasnost /ˈɡwasnɔst/ (n)
グラスノスチ
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jawność, otwartość – pojęcie używane w kontekście upublicznienia faktów historycznych oraz sytuacji politycznej i gospodarczej w ZSRR w okresie przemian rozpoczętych przez Michaiła Gorbaczowa;

głaz /ɡwas/ (n)
丸石
  (geologia, geologiczny) fragment skały o średnicy większej niż 20 cm, obtoczony wskutek transportu i erozji;

głodny /ˈɡwɔdnɨ/ (adj)
お腹が空いた, 空腹な
  czujący potrzebę zjedzenia czegoś; również w użyciu rzeczownikowym ten, kto jest głodny

głos /ɡwɔs/ (n)
声
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) partia jednego z wokalistów w utworze zespołowym
  prawo / pozwolenie przemawiania
声, 投票
  decyzja wyrażona podczas wyborów, głosowania
声, 音声
  dźwięk wydawany przez istoty żyjące
  zdanie, osąd, opinia
  zdolność wydawania dźwięku (1.1)

głoska /ˈɡwɔska/ (n)
単音
  (językoznawstwo, językoznawczy) najmniejszy element dźwiękowej formy wypowiedzi, charakteryzujący się stałym zespołem fonetycznych cech artykulacyjnych i akustycznych;

głosowanie /ˌɡwɔsɔˈvãɲɛ/ (n)
投票
  wspólne decydowanie poprzez wyrażenie poparcia lub sprzeciwu wobec czegoś
  (potocznie, potoczny) wybory

głosować /ɡwɔˈsɔvaʨ̑/ (v)
投票する
  oddawać głos, dokonywać wyboru w czasie głosowania

głowa /ˈɡwɔva/ (n)
頭, 頭部
  (anatomia, anatomiczny) część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg;
頭
  (przenośnie, przenośnia) jedna osoba lub zwierzę jako jednostka
  (przenośnie, przenośnia) osoba przewodnicząca czemuś

głowa rodziny /ˈɡwɔva rɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
世帯主
  (przenośnie, przenośnia) osoba, na której spoczywa główna odpowiedzialność za utrzymanie rodziny; osoba, która podejmuje ważne decyzje w danej rodzinie

głowica /ɡwɔˈvʲiʦ̑a/ (n)
弾頭
  (wojskowość, wojskowy) ładunek wybuchowy z zapalnikiem przenoszony przez rakietę;

głowienka /ɡwɔˈvʲjɛ̃nka/ (n)
ホシハジロ, 星羽白
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya ferina, eurazjatycki ptak nurkujący;

głowonóg (n)
頭足類
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel gromady morskich mięczaków;

głośnia (n)
声門
  (anatomia, anatomiczny) aparat głosowy położony wewnątrz jamy pośredniej krtani

głośnik /ˈɡwɔɕɲik/ (n)
スピーカー
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wzmacniania dźwięku; do odtwarzania dźwięku zapisanego w postaci elektrycznej;

głośno /ˈɡwɔɕnɔ/ (adv)
大きな声で
  w sposób głośny, słyszalny, nie szeptem

głośny /ˈɡwɔɕnɨ/ (adj)
騒々しい
  taki, który jest dobrze słyszalny

głuchoniemy /ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mɨ/ (adj)
聾唖
  niesłyszący i jednocześnie nieumiejący mówić

głuchota /ɡwuˈxɔta/ (n)
ろう
  utrata zdolności słyszenia;

głuchy /ˈɡwuxɨ/ (adj)
耳 が聞, 耳の聞こえない
  niesłyszący, pozbawiony zmysłu słuchu

głupi /ˈɡwupʲi/ (adj)
馬鹿, あほ
  niemądry, ograniczony intelektualnie

głupiec /ˈɡwupʲjɛʦ̑/ (n)
バカ 馬鹿
  osoba dokonująca nierozsądnych wyborów, niemądra, naiwna i bezmyślna

głuptak /ˈɡwuptak/ (n)
シロカツオドリ
  (ornitologia, ornitologiczny) Morus bassanus, głuptak zwyczajny, duży ptak morski z rzędu pełnopłetwych;

głód /ɡwut/ (n)
飢え, 空腹
  (fizjologia, fizjologiczny) uczucie potrzeby zjedzenia pożywienia;

głóg /ɡwuk/ (n)
サンザシ
  (botanika, botaniczny) Crataegus L., rodzaj krzew lub niskie drzewo z rodziny różowatych, o ciernistych pędach, białych lub czerwonych kwiatach i kulistych owocach;

główka /ˈɡwufka/ (n)
頭
  (biologia, biologiczny) przednia część plemnika zawierająca materiał genetyczny i akrosom

główny /ˈɡwuvnɨ/ (adj)
主
  taki, który pełni najważniejszą rolę, jest najistotniejszy

głębia /ˈɡwɛ̃mbʲja/ (n)
ふかみ, 深
  miejsce o dużej głębokości

głęboki /ɡwɛ̃mˈbɔci/ (adj)
深 の ある
  (przenośnie, przenośnia) taki, który nie ma banalnego, powierzchownego znaczenia; jest dociekliwy, zawierający istotę omawianego problemu
深, 深い
  charakteryzujący się dużym wymiarem w głąb czegoś, daleko od brzegu
濃, 深い
  mający duży stopień zaawansowania, nasilenia, nasycenia

głęboko /ɡwɛ̃mˈbɔkɔ/ (adv)
深く
  daleko w głębi

głębokość /ɡwɛ̃mˈbɔkɔɕʨ̑/ (n)
深さ, 深浅
  odległość od powierzchni lub poziomu czegoś w dół, do dna lub w głąb, do wnętrza

hadron /ˈxadrɔ̃n/ (n)
ハドロン
  (fizyka, fizyczny) silnie oddziałująca cząstka złożona z kwarków;

hafn /xafn̥/ (n)
ハフニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hf i liczbie atomowej 72

haft /xaft/ (n)
刺繍
  dekoracyjny wzór wyszyty na tkaninie;

haggis (n)
ハギス
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) szkocka potrawa z podrobów baranich, zaszytych w owczym żołądku

haiku /xaˈ<sup>j</sup>iku/ (n)
俳句
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wywodzący się z Japonii gatunek poezji lirycznej o zwięzłej formie;

hak /xak/ (n)
アッパー
  (sport, sportowy) zagranie wykonane przez ruszenie ręką po łuku

halabarda /ˌxalaˈbarda/ (n)
ハルバード
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) średniowieczna broń piechoty przypominająca topór o długim drzewcu;

halibut /xaˈlʲibut/ (n)
オヒョウ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Hippoglossus hippoglossus, drapieżna ryba morska z rodziny flądrowatych o szerokim otworze gębowym;

halka /ˈxalka/ (n)
ペチコート
  (krawiectwo) część bielizny damskiej zakładana pod suknię lub spódnicę;

halo /ˈxalɔ/ (interjection)
もしもし
  wyrażenie używane przy odbieraniu telefonu

halucynacja /ˌxaluʦ̑ɨ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
幻覚
  (psychologia, psychologiczny) odbierane zmysłami wrażenie czegoś, co nie istnieje, z przekonaniem, że jest rzeczywiste;

hamak /ˈxãmak/ (n)
ハンモック
  podłużny materiał zawieszany między dwoma drzewami lub słupami, służący za łóżko;

hamburczyk (n)
ハンブルク人
  mieszkaniec Hamburga; mężczyzna wywodzący się z Hamburga

hamburger /xãmˈburɡɛr/ (n)
ハンバーガー
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kanapka z kotletem z mielonej wołowiny podawana na ciepło;

hamulec /xãˈmulɛʦ̑/ (n)
ブレーキ
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zmniejszania prędkości pojazdu lub maszyny;

hamza (n)
ハムザ
  arabska pomocnicza litera nie zaliczana do alfabetu, reprezentująca zwarcie głośniowe;

handel /ˈxãndɛl/ (n)
商業, 貿易
  proces gospodarczy polegający na sprzedaży i kupnie; wymiana dóbr materialnych;

handel ludźmi (n)
人身売買
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępczy proceder będący formą niewolnictwa polegający na działaniach nakierunkowanych na wyzysk ludzi, niezależnie od płci i wieku, naruszający ich prawo do decydowania o sobie;

handlarz /ˈxãndlaʃ/ (n)
商人
  osoba zajmująca się drobnym handlem

hangar /ˈxãŋɡar/ (n)
格納庫, ハンガー
  pomieszczenie, garaż służący do przechowywania samolotów, szybowców (rzadziej także do trzymania statków wodnych lub ładunków portowych);

hangul /ˈxãŋɡul/ (n)
ハングル
  (językoznawstwo, językoznawczy) alfabet koreański;

haploidalny (adj)
半数体の
  (biologia, biologiczny) mający tylko jeden garnitur chromosomowy

haplologia /ˌxaplɔˈlɔɟja/ (n)
重音脱落
  (językoznawstwo, językoznawczy) zjawisko fonetyczne polegające na skróceniu wyrazu przez usunięcie jednej z sylab bezpośrednio po sobie następujących, jednakowych lub o jednakowym spółgłoskowym nagłosie;

hardware (n)
ハードウェア
  (informatyka, informatyczny) (środowiskowy) sprzęt komputerowy, materialna część komputera

harem /ˈxarɛ̃m/ (n)
ハーレム
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) część domu muzułmańskiego, do którego nie mają wstępu obcy mężczyźni;
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wszystkie żony i nałożnice muzułmanina, zamieszkałe w haremie (1.1)

harfa /ˈxarfa/ (n)
ハープ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy w kształcie trójkąta;

harmonia /xarˈmɔ̃ɲja/ (n)
ハーモニー
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element dzieła muzycznego;
  ład

harpun /ˈxarpũn/ (n)
銛
  miotana broń myśliwska w postaci grotu z zadziorami, osadzonego na drzewcu (drewnianym lub metalowym); umocowana na linie;

has /xas/ (n)
ハッシウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hs i liczbie atomowej 108;

haszysz /ˈxaʃɨʃ/ (n)
ハシシ
  narkotyk uzyskiwany z żywicy konopi indyjskich;

hasło /ˈxaswɔ/ (n)
パスワード
  tajny wyraz lub ciąg znaków

hau /xaw/ (interjection)
ワン, キャン
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) onomatopeja naśladująca szczekanie psa

haubica /xawˈbʲiʦ̑a/ (n)
榴弾砲
  (wojskowość, wojskowy) działo o krótkiej lufie i małej prędkości początkowej pocisku, przeznaczone głównie do strzelania stromotorowego;

hawajski /xaˈvajsʲci/ (adj)
ハワイ語
  związany z Hawajami, dotyczący Hawajów

hawajski /xaˈvajsʲci/ (n)
ハワイ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy na Hawajach

hazard /ˈxazart/ (n)
ギャンブル
  gry pieniężne, w których o wygranej decyduje los;

hałas /ˈxawas/ (n)
騒音
  głośne, uciążliwe dźwięki;

hałaśliwy /ˌxawaɕˈlʲivɨ/ (adj)
うるさい, やかましい
  powodujący hałas

hańbić /ˈxãɲbʲiʨ̑/ (v)
汚
  okrywać hańbą, przynosić hańbę

heavy metal (n)
ヘビメタ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek metalu (muzyki);

heban /ˈxɛbãn/ (n)
コクタン
  cenne drewno różnych gatunków drzew (głównie hebanowców) rosnących w strefie międzyzwrotnikowej i podzwrotnikowej;

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (adj)
ヘブライ, ヘブライ語
  związany z Hebrajczykami

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (n)
ヘブライ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy kananejskiej języków semickich;

hedonizm (n)
快楽主義
  (filozofia, filozoficzny) doktryna etyczna głosząca, iż rozkosz (i unikanie przykrości/cierpienia) jest najwyższym lub jedynym dobrem i celem życia

hegemon /xɛˈɡɛ̃mɔ̃n/ (n)
覇権者
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca, człowiek mający władzę i przewagę nad innymi

hegemonia /ˌxɛɡɛ̃ˈmɔ̃ɲja/ (n)
覇権
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) panowanie, przewodnictwo jakiejś osoby lub grupy osób (np. klasy społecznej, partii politycznej czy państwa) nad kimś lub czymś

hejt /xɛjt/ (n)
ヘイト
  (neologizm) (potocznie, potoczny) działanie w Internecie przejawiające złość, wrogość, nienawiść wobec kogoś
  (neologizm) (potocznie, potoczny) obraźliwy lub pełen agresji komentarz zamieszczony w Internecie

heksametr (n)
ヘクサメトロス
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) sylabotoniczna akcentuacyjna miara wierszowa

heksan /ˈxɛksãn/ (n)
ヘキサン
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, alkan, bezbarwna toksyczna ciecz;

hektar /ˈxɛktar/ (n)
ヘクタール
  (fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) jednostka powierzchni równa stu arom (10 000 metrów kwadratowych);

hektometr (n)
ヘクトメートル
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa stu metrom;

hel /xɛl/ (n)
ヘリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu He i liczbie atomowej 2;

heliocentryzm (n)
地動説
  (astronomia, astronomiczny) teoria o centralnym położeniu Słońca we wszechświecie;

hematologia (n)
血液学
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się krwią i układem krwiotwórczym;

hematyt (n)
赤鉄鉱
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał, tlenek żelaza (III);

hemodynamika (n)
血行動態
  (medycyna, medyczny) dział kardiologii, który zajmuje się badaniem przepływu krwi w sercu i dużych naczyniach krwionośnych

hemofilia (n)
血友病
  (medycyna, medyczny) wrodzona choroba krwi polegająca na obniżeniu jej krzepliwości;

hemoglobina (n)
ヘモグロビン, 血色素
  (biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) białko i barwnik erytrocytów nadający krwi czerwony kolor, którego głównym zadaniem jest przenoszenie tlenu

hemoglobinuria (n)
血色素尿症
  (medycyna, medyczny) schorzenie, w którym wolna hemoglobina przedostaje się do moczu;

hemoliza /ˌxɛ̃mɔˈlʲiza/ (n)
溶血
  (biologia, biologiczny) przechodzenie hemoglobiny do osocza krwi wywołane zniszczeniem erytrocytów;

henr /xɛ̃nr/ (n)
ヘンリー
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka indukcyjności oraz permeancji w układzie SI, oznaczana H;

hentai /ˈxɛ̃ntaj/ (n)
ヘンタイ
  (sztuka) japońska animacja, komiks lub gra komputerowa zawierająca treści pornograficzne;

heparyna /ˌxɛpaˈrɨ̃na/ (n)
ヘパリン
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwzakrzepowy, aktywator antytrombiny;

hepatektomia (n)
肝切除術
  (medycyna, medyczny) całkowite lub częściowe usunięcie wątroby

heptan /ˈxɛptãn/ (n)
ヘプタン
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, alkan, bezbarwna, toksyczna ciecz;

heraldyka (n)
紋章学
  nauka o herbach i rodach szlacheckich;

herb /xɛrp/ (n)
紋章
  (heraldyka, heraldyczny) godło miejskie, państwowe, regionalne, firmowe
  (heraldyka, heraldyczny) dziedziczny znak szlachecki;

herbaciarnia /ˌxɛrbaˈʨ̑arʲɲa/ (n)
喫茶店
  (gastronomia) lokal gastronomiczny specjalizujący się w podawaniu herbaty

herbata /xɛrˈbata/ (n)
茶
  (botanika, botaniczny) wiecznie zielona roślina z rodzaju Camellia, zwłaszcza Camellia sinensis, uprawiana dla herbaty (1.2);
  susz z pąków lub liści służący do przygotowania herbaty (1.3)
お茶
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój, napar z innych ziół i owoców
茶, お茶
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój, napar z suszu (1.2);

herbicyd /xɛrˈbʲiʦ̑ɨt/ (n)
除草剤
  (biochemia, biochemiczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) pestycyd do zwalczania chwastów;

herc /xɛrʦ̑/ (n)
ヘルツ
  (fizyka, fizyczny) jednostka miary częstotliwości; (symbolicznie) Hz;

heretyk /xɛˈrɛtɨk/ (n)
異端者
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) zwolennik herezji

herezja /xɛˈrɛzʲja/ (n)
異端
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd religijny sprzeczny z dogmatami religii panującej;
  (przenośnie, przenośnia) kontrowersyjny pogląd, odstępstwo od powszechnie przyjętych poglądów

hermeneutyka (n)
解釈学
  (językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) sztuka objaśniania tekstów literackich;

heroina /ˌxɛrɔˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
ヘロイン
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, pochodna morfiny, biały krystaliczny proszek;

herpetolog (n)
爬虫類学者
  (zoologia, zoologiczny) zoolog badający płazy i gady

herpetologia /ˌxɛrpɛtɔˈlɔɟja/ (n)
爬虫類学
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o płazach i gadach;

heterodoksja (n)
異端
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) uznawanie odmiennych poglądów, niezgodnych z obowiązującą doktryną wiary; szerzej: niezgodnych z obowiązującymi zasadami, kanonem;

heterogenny (adj)
異種の
  zawierający elementy niejednorodne

heteroseksualny /ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
異性
  odczuwający pociąg seksualny wyłącznie do osób płci przeciwnej

hetman /ˈxɛtmãn/ (n)
ヘトマン
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) najwyższy dowódca wojsk Polski i Litwy;
クイーン
  (szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się w każdym kierunku;

heurystyka /xɛwˈrɨstɨka/ (n)
ヒューリスティックス
  (logika, logiczny) umiejętność wykrywania nowych faktów oraz znajdywania związków między faktami, zwłaszcza z wykorzystaniem hipotez;

hiacynt /ˈxʲjaʦ̑ɨ̃nt/ (n)
ヒヤシンス
  (botanika, botaniczny) wieloletnia roślina cebulowa z rodzaju Hyacinthus L. o ozdobnych kwiatach;

hidźra /ˈxʲiʥ̑ra/ (n)
ヒジュラー
  osoba trzeciej płci na subkontynencie indyjskim;

hidżab /ˈxʲiʤ̑ap/ (n)
ヒジャーブ, ヒジャブ, ヘジャブ
  rodzaj szala lub chusty noszonej głównie przez muzułmanki, zakrywającej głowę, uszy, włosy i szyję, ale pozostawiającej twarz odsłoniętą;

hiena /ˈxʲjɛ̃na/ (n)
ハイエナ
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak przypominający masywnego kota i żywiący się padliną;

hiena brunatna (n)
カッショクハイエナ
  (zoologia, zoologiczny) Hyaena brunnea Thunberg, drapieżny ssak z podrodziny hien;

hiena pręgowana (n)
シマハイエナ
  (zoologia, zoologiczny) Hyaena hyaena Linnaeus, drapieżny ssak z podrodziny hien;

hienołak /xʲjɛ̃ˈnɔwak/ (n)
ハイエナ人間
  (fantasy) człowiek, którego jedną z form jest hiena
  (mitologia, mitologiczny) (folklor) człowiek potrafiący zmienić się w hienę lub hiena ukrywająca się pod postacią człowieka

hierarchia /xʲjɛˈrarxʲja/ (n)
ヒエラルキー
  układ elementów jakiejś struktury uporządkowany od najwyższych do najniższych według określonego kryterium;

hierarchizacja (n)
階層化
  uporządkowanie elementów czegoś według pewnej hierarchii

hieroglif /xʲjɛˈrɔɡlʲif/ (n)
象形文字, ハイエログリフ
  starożytne egipskie pismo obrazkowe;

higiena /xʲiˈɟɛ̃na/ (n)
衛生
  dbanie o czystość ciała

higieniczny (adj)
衛生的
  zapewniający przestrzeganie czystości i utrzymywanie zdrowia

higroskopijność /ˌxʲiɡrɔskɔˈpʲijnɔɕʨ̑/ (n)
吸湿性
  podatność niektórych substancji na wchłanianie wilgoci;

hikikomori (n)
引籠り
  choroba cywilizacyjna polegająca na tym, że jednostka staje się samotnikiem, zazwyczaj pozostającym w izolacji w jednym pokoju przez bardzo długi czas;

hindi /ˈxʲĩndʲi/ (n)
ヒンディー語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Indii

hinduizm /xʲĩnˈdu<sup>j</sup>ism̥/ (n)
ヒンドゥー教
  (teologia, teologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wierzeń religijnych wyznawanych głównie na Półwyspie Indyjskim;

hip-hop /ˈxʲip‿xɔp/ (n)
ヒップホップ
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) subkultura muzyczna, taneczna i wizualna wywodząca się z afroamerykańskich i portorykańskich społeczności Nowego Jorku
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyki rozrywkowej przypisany kulturze hip-hopu (1.1), który cechuje rytmiczne wypowiadanie czy recytowanie rymujących się słów do wyraźnego akompaniamentu

hiperbola /ˌxʲipɛrˈbɔla/ (n)
誇張
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zabieg stylistyczny polegający na wyolbrzymieniu, przejaskrawieniu cech przedmiotów, osób, zjawisk;
双曲線
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów, których bezwzględna wartość różnicy odległości od dwóch ustalonych punktów jest stała;

hipermarket (n)
ハイパーマーケット
  (handel, handlowy) bardzo duży nowoczesny sklep samoobsługowy oferujący szeroki asortyment towarów codziennego użytku;

hiperonim /ˌxʲipɛrˈɔ̃ɲĩm/ (n)
上位語
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu szerszym od danego i nadrzędnym wobec niego, np. „roślina” w stosunku do słowa „drzewo”;

hiperseksualność (n)
異常性欲
  (medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) zaburzenie charakteryzujące się ciągłą, wyniszczającą i uporczywą potrzebą uprawiania stosunków płciowych;

hipersomnia (n)
過眠症
  (medycyna, medyczny) nadmierna senność, występowanie senności mimo przespania nocy, przedłużanie się snu lub występowanie senności w czasie przeznaczonym na aktywność;

hipertekst /xʲipɛrˈtɛkst/ (n)
ハイパーテキスト
  (informatyka, informatyczny) organizacja tekstu komputerowego polegająca na zastosowaniu hiperłączy przenoszących użytkownika do innych informacji;

hipertermia /ˌxʲipɛrˈtɛrmʲja/ (n)
熱中症
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) stan nadmiernego wzrostu temperatury organizmu stałocieplnego;

hiperwitaminoza (n)
ビタミン過剰症
  (medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych wywołany nadmiarem niektórych witamin w organizmie;

hipnotyzer (n)
催眠術師
  człowiek stosujący hipnozę

hipnoza /xʲipˈnɔza/ (n)
催眠
  wywołany przez sugestię hipnotyzera lub autosugestię stan przypominający sen;

hipochondria (n)
ヒポコンデリー
  (medycyna, medyczny) chorobliwy strach o własne zdrowie i życie; ciągłe doszukiwanie się u siebie objawów chorób, wyolbrzymianie dolegliwości

hipodrom (n)
競馬場
  (architektura, architektoniczny) (sport, sportowy) starożytny konny tor wyścigowy o kształcie wydłużonego, zaokrąglonego prostokąta

hipoglikemia (n)
低血糖症
  (medycyna, medyczny) obniżenie się zawartości glukozy we krwi do poziomu poniżej normy fizjologicznej

hipokryta /ˌxʲipɔˈkrɨta/ (n)
偽善者
  osoba dwulicowa, obłudna, nieszczera, fałszywa

hipokryzja /ˌxʲipɔˈkrɨzʲja/ (n)
偽善
  (psychologia, psychologiczny) postawa osoby, która postępuje sprzecznie z deklarowanymi przez siebie zasadami moralnymi w celu osiągania korzyści lub przedstawienia siebie w lepszym świetle;

hiponim /xʲiˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
下位語
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu węższym od danego i podrzędnym wobec niego, np. „drzewo” w stosunku do słowa „roślina”;

hipopotam /ˌxʲipɔˈpɔtãm/ (n)
河馬, カバ
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych prowadzący ziemnowodny tryb życia;

hipoteka /ˌxʲipɔˈtɛka/ (n)
抵当, 住宅ローン
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj zabezpieczenia długu poprzez umożliwienie wierzycielowi odzyskanie go z nieruchomości, której to zabezpieczenie dotyczy;

hipotetyczny (adj)
仮定
  oparty na prawdopodobieństwie, wymagający sprawdzenia

hipoteza /ˌxʲipɔˈtɛza/ (n)
仮説
  niepotwierdzony konstrukt myślowy wyjaśniający dane zagadnienie;

hipster /ˈxʲipstɛr/ (n)
ヒップスター
  przedstawiciel subkultury miejskiej w Stanach Zjednoczonych, związanej z fascynacją kulturą murzyńską, egzotycznymi religiami i jazzem

histerektomia (n)
子宮摘出術
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) zabieg chirurgicznego usunięcia macicy;

histereza /ˌxʲistɛˈrɛza/ (n)
ヒステリシス
  zjawisko zależności aktualnego stanu układu od stanów w poprzedzających chwilach;

histeria /xʲiˈstɛrʲja/ (n)
ヒステリー
  (psychologia, psychologiczny) wybuchowa płaczliwość, nerwowość, rozemocjonowanie;

histologia (n)
組織学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka o tkankach

historia /xʲiˈstɔrʲja/ (n)
歴史
  nauka zajmująca się badaniem przeszłości;
  krótka opowieść, opis jakiegoś wydarzenia

historycznie /ˌxʲistɔˈrɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
歴史的
  w dawnych czasach, ujmując określoną historię

historyczny /ˌxʲistɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
歴史的な
  związany z historią, z przeszłością, opisujący przeszłość

historyk /xʲiˈstɔrɨk/ (n)
史家, 歴史家
  specjalista w dziedzinie historii, badacz dziejów

hiszpanka /xʲiʃˈpãnka/ (n)
スペインかぜ
  (potocznie, potoczny) groźna dla życia odmiana grypy, która w latach 1918-1919 wywołała pandemię;

hiszpański /xʲiʃˈpãj̃sʲci/ (adj)
スペイン語
  nawiązujący do/pochodzący z Hiszpanii lub odnoszący się do Hiszpanów

hiszpański /xʲiʃˈpãj̃sʲci/ (n)
スペイン語
  (językoznawstwo, językoznawczy) romański język używany m.in. w Hiszpanii;

hiszpańskojęzyczny /xʲiʃˈpãj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
スペイン語圏
  posługujący się językiem hiszpańskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem hiszpańskim

hitleryzm /xʲiˈtlɛrɨsm̥/ (n)
ヒトラー主義
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazizm, niemiecka skrajna odmiana faszyzmu;

hmm /xm̥m/ (interjection)
うーん
  …sygnalizujący namysł

ho-hoń (n)
ズオウ, ゾゾ
  (książkowy) duże, straszne zwierzę przypominające słonia w uniwersum opowieści o Kubusiu Puchatku;

hobby /ˈxɔbbʲi/ (n)
趣味
  pasja, zamiłowanie do robienia czegoś; zainteresowanie

hochsztapler (n)
山師
  oszust i aferzysta na dużą skalę

hokej /ˈxɔkɛj/ (n)
ホッケー
  (sport, sportowy) każda z kilku rodzajów gier zespołowych rozgrywanych na lodowisku lub na boisku, w której zawodnicy trącając zakrzywionym kijem krążek lub małą piłkę, starają się trafić do bramki przeciwnika;

hokej na lodzie /ˈxɔkɛj na‿ˈlɔʥ̑ɛ/ (n)
アイスホッケー
  (sport, sportowy) hokej rozgrywany na lodowisku;

hokus-pokus /ˌxɔkuˈs‿pɔkus/ (n)
ちちんぷいぷい
  magiczna formuła, którą posługiwano się jako zaklęciem (często w baśniach)

holding (n)
持ち株会社
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) spółka zarządzająca lub kontrolująca inne przedsiębiorstwa na podstawie umowy lub wykupienie akcji tych firm

holenderski /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci/ (n)
オランダ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) główny język Holandii;

holm /xɔlm/ (n)
ホルミウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ho i liczbie atomowej 67;

holownik /xɔˈlɔvʲɲik/ (n)
タグボート
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niewielki, silny i zwrotny statek przystosowany do ciągnięcia większych jednostek;

homar /ˈxɔ̃mar/ (n)
伊勢海老
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak z rzędu homarowatych – Nephropidae – masowo poławiany dla celów spożywczych;

homeopatia /ˌxɔ̃mɛɔˈpatʲja/ (n)
ホメオパシー
  leczenie schorzenia za pomocą rozcieńczonego czynnika wywołującego daną chorobę;

homeostaza /ˌxɔ̃mɛɔˈstaza/ (n)
恒常性
  zdolność organizmu do utrzymywania stałości parametrów wewnętrznych mimo zmian w otoczeniu

homofobia /ˌxɔ̃mɔˈfɔbʲja/ (n)
ホモフォビア
  silna niechęć do homoseksualizmu i homoseksualistów, dyskryminacja homoseksualistów;

homonim /xɔ̃ˈmɔ̃ɲĩm/ (n)
同音異義語
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o identycznym brzmieniu z innym wyrazem, ale o odmiennym znaczeniu (niekiedy też pisowni) i zwykle innym pochodzeniu

homoseksualista /ˌxɔ̃mɔsɛksu<sup>w</sup>aˈlʲista/ (n)
同性愛者
  (seksuologia, seksuologiczny) mężczyzna o homoseksualnej orientacji seksualnej;

homoseksualizm /ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
同性愛
  (seksuologia, seksuologiczny) kierowanie popędu seksualnego do osobników tej samej płci

homoseksualny /ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
同性愛者
  związany z homoseksualizmem, dotyczący homoseksualizmu

honor /ˈxɔ̃nɔr/ (n)
名誉
  czyjeś poczucie godności

horda /ˈxɔrda/ (n)
オルド
  (etnografia, etnograficzny) wspólnie migrująca grupa ludzi u ludów zbieracko-łowieckich
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) wojsko koczowniczych ludów tureckich i mongolskich
  (książkowy) tłum, zgraja, banda

hormon /ˈxɔrmɔ̃n/ (n)
ホルモン
  (biologia, biologiczny) wytwarzana w organizmie substancja która reguluje procesy życiowe;

horoskop /xɔˈrɔskɔp/ (n)
星占い
  opis konfiguracji ciał niebieskich, na podstawie którego sporządza się przepowiednię

horror punk (n)
ホラー・パンク
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyczny, łączący cechy punk rocka i gotyckiego rocka, inspirowany stylistyką horroru;

hortensja /xɔrˈtɛ̃w̃sʲja/ (n)
紫陽花
  (botanika, botaniczny) Hydrangea L., rodzaj roślin z rodziny hortensjowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
  (potocznie, potoczny) kwiat rośliny z rodzaju (1.1)

horyzont /xɔˈrɨzɔ̃nt/ (n)
地平線, 水平線
  linia powstała z przecięcia sfery niebieskiej na dwie części, i wyznaczająca granicę pomiędzy przestrzenią widoczną dla obserwacji i zasłoniętą przez Ziemię;

horyzont zdarzeń (n)
事象の地平線
  (astronomia, astronomiczny) sfera otaczająca czarną dziurę lub tunel czasoprzestrzenny, oddzielająca obserwatora zdarzenia od zdarzeń, o których nie może on nigdy otrzymać żadnych informacji;

hosanna (interjection)
ホサナ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pierwotnie wezwanie do Boga o pomoc, współcześnie wykrzyknik stosowany jako radosna inwokacja;

hospicjum (n)
ホスピス
  (medycyna, medyczny) zakład świadczący opiekę ludziom nieuleczalnie chorym bądź umierającym;

hospitalizacja /ˌxɔspʲitalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
入院
  umieszczenie pacjenta w szpitalu

host /xɔst/ (n)
ホスト
  (informatyka, informatyczny) komputer świadczący usługi w sieci komputerowej

hostel /ˈxɔstɛl/ (n)
ホステル
  tani hotel, o niższym standardzie

hostia /ˈxɔstʲja/ (n)
聖体
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) okrągły opłatek z mąki pszennej używany podczas mszy oraz wystawiany w monstrancji do adoracji;

hotel /ˈxɔtɛl/ (n)
ホテル, 宿
  (hotelarstwo) budynek do czasowego pobytu za opłatą;

hrabia /ˈxrabʲja/ (n)
伯爵
  tytuł szlachecki;

hrabina /xraˈbʲĩna/ (n)
伯爵婦人
  żona hrabiego

hrabstwo /ˈxrapstfɔ/ (n)
郡
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu w Europie Zachodniej: jednostka administracyjna zarządzana przez hrabiego;
  (urzędowy) jednostka podziału administracyjnego w Wielkiej Brytanii, Irlandii i Stanach Zjednoczonych

hrywna /ˈxrɨvna/ (n)
フリヴニャ
  (jednostka monetarna) waluta Ukrainy;

hulajnoga /ˌxulajˈnɔɡa/ (n)
キックスケーター
  (transport, transportowy) prosty pojazd złożony z dwóch lub trzech kół, kierownicy i miejsc na nogi

humanitarny /ˌxũmãɲiˈtarnɨ/ (adj)
人道主義的
  szanujący godność człowieka i zwierząt, zgodny z zasadami humanitaryzmu

humanizm (n)
人文主義, 人道主義
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) intelektualny i kulturalny prąd epoki Odrodzenia przedkładający sprawy ludzkie, doczesne nad to, co nieziemskie
  postawa moralna i intelektualna przejawiająca się zainteresowaniem człowiekiem, jego dobrem, godnością i wolnością

humanoid /ˌxũmãˈnɔ<sup>j</sup>it/ (n)
ヒューマノイド
  twór przypominający człowieka

humanoidalny (adj)
人型
  mający cechy ludzkie

hummus (n)
フムス
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta z ciecierzycy, czosnku i pasty tahini, popularna na Bliskim Wschodzie;

humor /ˈxũmɔr/ (n)
ユーモア
  zdolność dostrzegania komicznych stron rzeczywistości
  chwilowy stan psychiczny, zwłaszcza dobry

huragan /xuˈraɡãn/ (n)
ハリケーン, 暴風
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty wiatr, w którego prędkość wynosi powyżej 33 m/s, zwykle towarzyszący cyklonom tropikalnym;

hurrapatriotyzm /ˌxurːapaˈtrʲjɔtɨsm̥/ (n)
ジンゴイズム
  patriotyzm naiwny i niemądry w swej formie, często przesadny

hurysa (n)
フーリー
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w islamie: jedna z wiecznie młodych i pięknych dziewic będących dla muzułmanina nagrodą w raju za przykładne życie;

husky (n)
ハスキー
  (kynologia, kynologiczny) (zobacz) syberian husky

hutnictwo (n)
金属工学
  dział przemysłu zajmujący się wytwarzaniem metali i ich stopów, szkła, jak również ich przeróbką plastyczną;

huśtawka /xuɕˈtafka/ (n)
上下動, 変動
  (przenośnie, przenośnia) gwałtowne zmiany, wahania; zmienność
シーソー, ぶらんこ
  przyrząd do bujania dzieci;

hydrant /ˈxɨdrãnt/ (n)
消火栓
  urządzenie, które umożliwia bezpośredni pobór z głównych przewodów sieci wodociągowej wody do celów gospodarczych i pożarniczych;

hydraulik /xɨˈdrawlʲik/ (n)
板金屋
  robotnik, którego praca polega na montażu i naprawie instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej oraz centralnego ogrzewania

hydrochinon (n)
ヒドロキノン
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy fenoli, łagodny środek redukujący;

hydrogeologia (n)
水文地質学者
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (geologia, geologiczny) dział geologii zajmujący się wodami podziemnymi

hydrografia /ˌxɨdrɔˈɡrafʲja/ (n)
水路学
  (geografia, geograficzny) nauka o wodach jako elemencie środowiska geograficznego

hydroliza /ˌxɨdrɔˈlʲiza/ (n)
加水分解
  (chemia, chemiczny) rozkład substancji chemicznych pod wpływem wody;

hydrologia /ˌxɨdrɔˈlɔɟja/ (n)
水文学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) nauka o wodzie występującej w przyrodzie;

hydroponika /ˌxɨdrɔˈpɔ̃ɲika/ (n)
水耕栽培
  bezglebowa metoda uprawy roślin w roztworach wodnych, z których pobierają one składniki pokarmowe, a ziemia została zastąpiona ceramicznym granulatem służącym jedynie do utrzymania rośliny w pionie;

hymn /xɨ̃mn/ (n)
聖歌
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (urzędowy) uroczysta i podniosła pieśń pochwalna o apostroficznym charakterze wypowiedzi, komponowana na cześć bóstwa, szczególnej osoby, wydarzenia, ojczyzny (kraju), a także idei;

hę (particle)
え
  (potocznie, potoczny) …wzmacniająca pytanie

i /i/ (conjunction)
然して
  …uwydatniający znaczenie (przy powtórzeniach)
と, や, かつ, とか
  …łączący słowa i zdania równorzędne

i tak dalej (adv)
など
  wyrażenie zamykające wypowiedź, zastępujące dalszy ciąg wyliczenia

ibis /ˈibʲis/ (n)
とき
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak brodzący z podrodziny ibisów, Threskiornithinae;

ibuprofen (n)
イブプロフェン
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) niesteroidowy środek przeciwzapalny, przeciwbólowy, przeciwgorączkowy, pochodna kwasu propionowego

ich /ix/ (pronoun)
彼らの
  3. (osoba) lm

ichtiologia /ˌixtʲjɔˈlɔɟja/ (n)
魚類学
  (zoologia, zoologiczny) nauka o rybach;

id /it/ (n)
エス
  (psychologia, psychologiczny) w psychoanalizie impulsywny komponent osobowości (jeden z trzech komponentów, obok ego i superego)

idea /iˈdɛa/ (n)
思想
  pomysł

idealista /ˌidɛaˈlʲista/ (n)
理想主義者
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik idealizmu
  (przenośnie, przenośnia) lub (ironicznie) marzyciel
  osoba kierująca się wiarą w ideały, postępująca zgodnie z zasadami

idealny /ˌidɛˈalnɨ/ (adj)
理想的
  taki, który ma cechy ideału, doskonały, bezbłędny

ideał (n)
理想
  doskonałość, najwyższy cel dążeń, pragnień

identyczny /ˌidɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
同
  dokładnie taki sam

identyfikacja /ˌidɛ̃ntɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
識別
  (książkowy) stwierdzenie czyjejś tożsamości, ustalenie jednakowości czegoś w porównaniu z czymś
  (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) utożsamianie się osoby bądź grupy z wartościami i stylem innej osoby lub grupy
  (psychologia, psychologiczny) utożsamianie się z kimś, współodczuwanie; przeżywanie przez kogoś czegoś bezpośrednio jego niedotyczącego tak, jak ktoś inny, kogo to dotyczy naprawdę

identyfikować (v)
識別
  ustalać kim lub czym coś lub ktoś jest

ideografia (n)
表意文字
  (językoznawstwo, językoznawczy) przedstawianie informacji za pomocą ideogramów

ideogram /ˌidɛˈɔɡrãm/ (n)
表意文字
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak graficzny, który pojedynczo może oznaczać określony przedmiot, ale też zależnie od kontekstu pewną ideę; nie informuje o wymowie;

ideolog (n)
空論家
  twórca, teoretyk lub zagorzały propagator określonej ideologii

ideologia /ˌidɛɔˈlɔɟja/ (n)
イデオロギー
  system poglądów, idei jednostki lub grupy; wspólnota światopoglądów, której celem jest świadome dążenie do realizacji określonego interesu klasowego, grupowego lub narodowego

ideologiczny /ˌidɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
イデオロギーの
  związany z ideologią, mający cechy ideologii

idiom /ˈidʲjɔ̃m/ (n)
成句
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie językowe, którego znaczenie jest swoiste, odmienne od znaczenia, jakie należałoby mu przypisać, biorąc pod uwagę poszczególne części składowe oraz reguły składni;
  (przestarzałe, przestarzały) (rzadki, rzadko używany) mowa, narzecze

idiomatyczny (adj)
熟語
  (językoznawstwo, językoznawczy) swoisty dla konkretnego języka, będący idiomem

idiota /iˈdʲjɔta/ (n)
莫迦, 馬鹿
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek głupi, tępak

ido /ˈidɔ/ (n)
イド語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język sztuczny, opracowany na bazie esperanto;

idol /ˈidɔl/ (n)
アイドル, 偶像
  osoba, którą się podziwia
偶像
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) figura bóstwa

iglica /iɡˈlʲiʦ̑a/ (n)
尖塔
  (architektura, architektoniczny) długi, wąski stożek zwieńczający wieżę

igloo /ˈiɡlu/ /ˈiɡlɔ/ (n)
イグルー
  kopulasty domek z brył ubitego śniegu lub lodu;

ignorować /ˌiɡnɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
無視する
  pomijać, nie zwracać uwagi

igła /ˈiɡwa/ (n)
針
  (krawiectwo) cienki podłużny przedmiot o ostrym zakończeniu, najczęściej wykonany z metalu;

ikona /iˈkɔ̃na/ (n)
聖像
  (sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obraz sakralny, malowany na drewnie, wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne;

ikonografia (n)
図像学
  (książkowy) elementy uważane za charakterystyczne dla przedstawianego podmiotu
  (książkowy) ogół przedstawień wizualnych połączonych ze sobą osobą twórcy lub tematyką
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (sztuka) naukowe interpretowanie obrazów;

ikonologia (n)
イコノロジー
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (sztuka) naukowe interpretowanie obrazów;

ikra /ˈikra/ (n)
卵
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jaja ryb

ile /ˈilɛ/ (interrogativePronoun)
いくつ
  używany do pytania o liczność elementów w zbiorze

ile /ˈilɛ/ (pronoun)
いくつ
  rozpoczynający zdanie podrzędne określające liczność elementów w zbiorze

ilekroć (conjunction)
いつでも
  wskazujący na zależność między regularnie powtarzającymi się zdarzeniami, zjawiskami

iloczyn /iˈlɔʧ̑ɨ̃n/ (n)
積
  (matematyka, matematyczny) wynik mnożenia arytmetycznego

iloraz /iˈlɔras/ (n)
商
  (matematyka, matematyczny) wynik dzielenia

ilość /ˈilɔɕʨ̑/ (n)
量
  liczba określająca objętość lub masę;

ilustrator /ˌiluˈstratɔr/ (n)
イラストレーター
  osoba tworząca ilustracje, osoba zajmująca się ilustrowaniem – opatrywaniem tekstów ilustracjami

iluzja (n)
イリュージョン
  (psychologia, psychologiczny) uświadomione doznanie wrażenia widzenia czegoś nieistniejącego, zniekształcone widzenie

imadło /ĩˈmadwɔ/ (n)
バイス
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd, który służy do mocowania przedmiotów poddawanych obróbce lub w trakcie montażu;

imago /ĩˈmaɡɔ/ (n)
成虫
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad dorosły, ostateczna postać owada;
  (psychologia, psychologiczny) idealny obraz określonej osoby wytworzony we wczesnym dzieciństwie, projektowany później na inne osoby z otoczenia

imam /ˈĩmãm/ (n)
イマーム
  uczony duchowny muzułmański, przywódca religijny;

imbecyl /ĩmˈbɛʦ̑ɨl/ (n)
ばか
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) głupek

imbir /ˈĩmbʲir/ (n)
生姜
  (botanika, botaniczny) Zingiber Boehm., rodzaj roślin wieloletnich, pochodzących z Azji i Australii;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z imbiru lekarskiego, Zingiber officinale Rosc., w formie świeżego kłącza lub proszku

imieniny /ˌĩmʲjɛ̇̃ˈɲĩnɨ/ (n)
聖名祝日
  dzień patrona określonego imienia; dzień, który jest świętem dla osób o danym imieniu;

imiesłów /ĩˈmʲjɛswuf/ (n)
過去分詞, 分詞
  (gramatyka) forma czasownika używana jako przymiotnik lub przysłówek;

imigracja /ˌĩmʲiˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
イミグレーション
  napływ cudzoziemców do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim

imigrować (v)
移住する
  przybywać do obcego kraju w celu osiedlenia

imię /ˈĩmʲjɛ/ (n)
名前
  imię (1.1) i nazwisko
名前, ファーストネーム
  indywidualna nazwa osoby i stworzeń wyższych (anioła, boga, diabła itd.), zwierzęcia, rośliny itp.;

immunizacja (n)
予防接種
  (medycyna, medyczny) uzyskiwanie odporności na chorobotwórczy patogen poprzez pobudzanie mechanizmów odpornościowych organizmu;

immunologia /ˌĩmːũnɔˈlɔɟja/ (n)
免疫学
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) nauka o mechanizmach odpornościowych organizmu;

impala /ĩmˈpala/ (n)
インパラ
  (zoologia, zoologiczny) Aepyceros melampus, gatunek afrykańskiej antylopy;

impeachment (n)
弾劾裁判
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) procedura formalnego oskarżenia o przestępstwo osoby mającej immunitet i zajmującej wysokie stanowisko państwowe;

imperator /ˌĩmpɛˈratɔr/ (n)
天皇
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: dowódca wojskowy

imperializm (n)
帝国主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka zagraniczna oparta o militaryzm, dążenie do podporządkowania sobie innych krajów, stania się imperium

imperium /ĩmˈpɛrʲjũm/ (n)
帝国
  wielkie i potężne państwo, które podporządkowuje sobie inne kraje

implant /ˈĩmplãnt/ (n)
インプラント
  ciało obce wszczepiane do organizmu w celu odtworzenia naturalnej funkcji lub estetyki uszkodzonego organu;

implementacja /ˌĩmplɛ̃mɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
実施
  (publikatory) (urzędowy) wdrożenie czegoś w życie;

imponować /ˌĩmpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
印象 を与
  wzbudzać w kimś uznanie, podziw

imponujący (adj)
印象的
  wzbudzający uznanie i zachwyt

import /ˈĩmpɔrt/ (n)
輸入品
  (handel, handlowy) (ekonomia, ekonomiczny) przywóz towarów, usług lub kapitału z zagranicy w celu wykorzystania ich na rynku wewnętrznym;
  zaimportowane towary

importować (v)
輸入する
  (handel, handlowy) sprowadzać towary z innych krajów

impresjonizm (n)
印象派
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nurt w sztuce europejskiej i amerykańskiej drugiej połowy XIX wieku;

impromptu /ĩmˈprɔ̃mptu/ (n)
即興曲
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny składający się z trzech części o nastroju lirycznym i improwizacyjnym

impuls /ˈĩmpuls/ (n)
インパルス
  (fizjologia, fizjologiczny) krótki stan przewodzony poprzez włókno mięśniowe albo nerwowe
  (fizyka, fizyczny) zmiana wielkości trwająca w bardzo krótkim czasie
  (przenośnie, przenośnia) podnieta, pobudka do działania

in situ (adv)
in situ
  w swoim pierwotnym, naturalnym położeniu, miejscu

inaczej /ĩˈnaʧ̑ɛj/ (adv)
そうではないと
  w innym przypadku

inauguracja /ˌĩnawɡuˈraʦ̑ʲja/ (n)
就任
  (podniośle) uroczyste rozpoczęcie lub otwarcie czegoś ((na przykład) działalności, przedsięwzięcia)
  (zwłaszcza) (dawniej, dawny) uroczystość mianowania kogoś na wysokie stanowisko ((na przykład) koronacja)

incydent /ĩnˈʦ̑ɨdɛ̃nt/ (n)
事故
  nagłe, krótkotrwałe, nieoczekiwane, zwykle nieprzyjemne w skutkach wydarzenie

ind /ĩnt/ (n)
インジウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu In i liczbie atomowej 49;

indiański /ĩnˈdʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
インディアン
  związany z Indianami, dotyczący Indian

indoeuropeistyka (n)
印欧語学
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się badaniem języków indoeuropejskich;

indoeuropejski /ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
インドヨーロッパ
  (językoznawstwo, językoznawczy) wywodzący się z praindoeuropejskiej wspólnoty językowej lub stanowiący jej kontynuację

indoktrynacja /ˌĩndɔktrɨ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
教化
  natarczywe, regularne wpajanie komuś jakichś doktryn, idei;

indonezyjski /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci/ (adj)
インドネシア, インドネシア語
  odnoszący się do państwa Indonezja

indonezyjski /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci/ (n)
インドネシア語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Indonezji

indygo (adj)
インディゴ
  (książkowy) ciemnobłękitny

indygo (n)
インディゴ
  (botanika, botaniczny) roślina, z której otrzymywano barwnik o tej samej nazwie
  (chemia, chemiczny) ciemnoniebieski barwnik kadziowy
インジゴ
  kolor ciemnobłękitny

indygokarmin /ˌĩndɨɡɔˈkarmʲĩn/ (n)
インジゴカルミン
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, sulfonowa pochodna indyga, niebieski barwnik syntetyczny, stosowany w medycynie, przemyśle barwników i jako odczynnik chemiczny;

indyjski /ĩnˈdɨjsʲci/ (adj)
インド
  związany z Indiami, dotyczący Indii

indyk /ˈĩndɨk/ (n)
七面鳥
  (ornitologia, ornitologiczny) Meleagris, duży hodowlany ptak grzebiący z rodziny kurowatych;

indywidualizm (n)
個人主義
  poczucie własnej niezależności i odrębności powiązane z dążeniem do zachowania własnych poglądów

indywidualność /ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alnɔɕʨ̑/ (n)
個性
  zbiór cech stanowiących osobowość danego człowieka; specyfika każdej osoby, jej odrębność

indywidualny /ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
個々 の
  osobny, niezespołowy, pojedynczy, samemu, oddzielny

infekcja /ĩnˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
伝染
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) proces chorobowy wywołany przez drobnoustroje chorobotwórcze w organizmie;

inflacja /ĩnˈflaʦ̑ʲja/ (n)
インフレーション, インフレ
  (ekonomia, ekonomiczny) postępujący spadek wartości pieniądza prowadzący do wzrostu cen;

informacja /ˌĩnfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
情報
  poinformowanie o czymś, zakomunikowanie

informatyka /ˌĩnfɔrˈmatɨka/ (n)
情報科学, コンピュータサイエンス
  nauka o gromadzeniu i przetwarzaniu informacji;

informować /ˌĩnfɔrˈmɔvaʨ̑/ (v)
告げる
  przekazywać wiadomość i objaśniać

infrastruktura /ˌĩnfrastrukˈtura/ (n)
インフラストラクチャー
  podstawowe struktury techniczne lub organizacyjne, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania społeczeństwa, gospodarki lub określonego przedsięwzięcia;

inguski (n)
イングーシ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język inguski;

inhalacja /ˌĩnxaˈlaʦ̑ʲja/ (n)
吸気
  (medycyna, medyczny) wdychanie pary wodnej, gazów lub substancji w celach leczniczych;

inhalator (n)
吸入器
  (medycyna, medyczny) sprzęt służący do inhalacji i terapii dróg oddechowych;

iniekcja (n)
単射
  (medycyna, medyczny) zastrzyk

inkub /ˈĩŋkup/ (n)
インキュバス
  (etnografia, etnograficzny) demon, który pod postacią mężczyzny obcuje z kobietą podczas snu

inkubator /ˌĩŋkuˈbatɔr/ (n)
インキュベーター
  (ekonomia, ekonomiczny) (przenośnie, przenośnia) podmiot inwestujący w nowe przedsiębiorstwa
  (medycyna, medyczny) urządzenie do podtrzymywania procesów życiowych wcześniaków w ściśle kontrolowanych warunkach;

inkunabuł /ˌĩŋkũˈnabuw/ (n)
インキュナブラ
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) książka wydrukowana w Europie przed 1501 rokiem (przed XVI wiekiem);

inkwizycja /ˌĩŋkfʲiˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
異端審問
  (historia, historyczny, historycznie) system śledczo-sądowniczy Kościoła katolickiego, działający od XIII do XIX wieku;

innowacja (n)
イノベーション
  proces wprowadzenia czegoś nowego, ulepszania czegoś

innowacyjny (adj)
革新的な
  dający nową jakość; wprowadzający coś zupełnie nowego

inny /ˈĩnːɨ/ (indefinitePronoun)
他, 別
  nie ten, jakiś odmienny

innymi słowy /ĩnˈːɨ̃mʲi ˈswɔvɨ/
即ち
  inaczej mówiąc, ujmując coś w innych słowach

inozytol (n)
イノシトール
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy cukroli;

instalacja /ˌĩw̃staˈlaʦ̑ʲja/ (n)
装置
  (sztuka) przestrzenne dzieło sztuki zaaranżowane z przedmiotów;
  (technologia, technika, techniczny) czynność instalowania – montowanie czegoś z części i podzespołów
  (technologia, technika, techniczny) system urządzeń, przewodów tworzący jakąś całość

instalator (n)
インストーラ
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy instalujący oprogramowanie i przygotowujący go do użytkowania
  (technologia, technika, techniczny) osoba zakładająca instalację

instrument /ĩw̃ˈstrũmɛ̃nt/ (n)
楽器
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd wytwarzający dźwięk, (zobacz) instrument muzyczny
器具, 器械
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie
計器
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd pomiarowy;

instrument muzyczny (n)
楽器
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd służący do wytwarzania dźwięków muzycznych;

instrumentalny (adj)
インストゥルメンタル
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywany za pomocą instrumentów muzycznych, bez udziału śpiewu

instynkt /ˈĩw̃stɨ̃ŋkt/ (n)
本能
  wrodzona zdolność nieracjonalnego, acz adekwatnego zachowywania się w danej sytuacji

instynktownie (adv)
思わず
  w sposób instynktowny

instytucja /ˌĩw̃stɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
機関
  zakład o charakterze publicznym zajmujący się określonym zakresem spraw

instytut /ĩw̃ˈstɨtut/ (n)
大学
  nazwa różnego typu instytucji, przede wszystkim naukowo-badawczych i dydaktycznych;

insulina /ˌĩw̃suˈlʲĩna/ (n)
インスリン
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny hormon lub jego analog stosowany jako lek w terapii cukrzycy
インスリン, インシュリン
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon produkowany przez trzustkę;

insulinooporność /ˌĩw̃sulʲĩnɔːˈpɔrnɔɕʨ̑/ (n)
インスリン抵抗性
  (medycyna, medyczny) zaburzenie homeostazy glukozy polegające na zmniejszeniu czułości mięśni, tkanki tłuszczowej, wątroby i innych tkanek organizmu na insulinę;

integracja /ˌĩntɛˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
統合
  połączenie danych części w całość (włączenie elementu do całości)

intelekt /ĩnˈtɛlɛkt/ (n)
思考力
  zdolność człowieka do myślenia, zdobywania wiedzy, wyciągania logicznych wniosków, korzystania z posiadanej wiedzy i doświadczenia

intelektualista (n)
知識人
  człowiek posiadający dużą wiedzę i imponujące zdolności umysłowe;

intelektualizm (n)
主知主義
  (filozofia, filozoficzny) pogląd, który przypisuje intelektowi fundamentalne lub wyłączne znaczenie w procesie poznawczym

intelektualny /ˌĩntɛlɛktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
知的な
  dotyczący intelektu lub intelektualistów

inteligencja /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
知力
  sprawność umysłowa, umiejętność polegająca na rozumieniu danych sytuacji;

inteligentny /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃ntnɨ/ (adj)
利口
  odznaczający się inteligencją

intencja /ĩnˈtɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
意思
  chęć, zamiar

intensywny /ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvnɨ/ (adj)
強意語
  natężony, mocny, nasycony

interakcja /ˌĩntɛrˈakʦ̑ʲja/ (n)
相互作用
  wzajemne oddziaływanie na siebie obiektów (osób, przedmiotów, zjawisk itp.); zetknięcie, spotkanie kilku akcji lub dążeń

intercyza /ˌĩntɛrˈʦ̑ɨza/ (n)
婚前契約
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kontrakt przedmałżeński/przedślubny, umowa między narzeczonymi lub małżonkami o zachowaniu odrębnych majątków, rezygnacji ze wspólnoty majątkowej

interes /ĩnˈtɛrɛs/ (n)
営業
  (potocznie, potoczny) (ekonomia, ekonomiczny) firma, działalność gospodarcza

interesujący /ˌĩntɛrɛsuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
面白い, 興味深い
  ciekawy, zajmujący

interfejs /ĩnˈtɛrfɛjs/ (n)
インターフェース
  (technologia, technika, techniczny) charakterystyczny zestaw poleceń rozpoznawanych przez automat
  (technologia, technika, techniczny) charakterystyczny zestaw suwaków, pokręteł i przycisków, umieszczonych na tablicy rozdzielczej przyrządu
  (technologia, technika, techniczny) sposób połączenia różnych urządzeń lub modułów programowych, umożliwiający przeniesienie energii lub informacji;

interfejs użytkownika /ĩnˈtɛrfɛjs ˌuʒɨtkɔvʲˈɲika/ (n)
ユーザーインターフェース
  (informatyka, informatyczny) część oprogramowania odpowiadająca za interakcję między aplikacją i użytkownikiem;

interferencja (n)
干渉
  (fizyka, fizyczny) zjawisko powstawania nowego, przestrzennego rozkładu amplitudy fali (wzmocnienia i wygaszenia) w wyniku nakładania się na siebie fal;

interferon (n)
インターフェロン
  (biochemia, biochemiczny) rodzaj białka wytwarzanego i uwalnianego przez komórki organizmu w odpowiedzi na pojawienie się patogenów, np. wirusów, bakterii, pasożytów, komórek nowotworowych;

interlingua /ˌĩntɛrˈlʲĩŋɡva/ (n)
インターリングア
  (językoznawstwo, językoznawczy) międzynarodowy sztuczny język pomocniczy;

internacjonalizm (n)
インターナショナリズム
  współpraca, solidarność międzynarodowa

internować /ˌĩntɛrˈnɔvaʨ̑/ (v)
抑留
  osadzać w obozach rozbrojone wojska, biorące udział w wojnie, które przekroczyły granicę państwa neutralnego
  pozbawiać wolności osoby uznane za niebezpieczne politycznie

interpretacja /ˌĩntɛrprɛˈtaʦ̑ʲja/ (n)
解釈
  wykładnia, wyjaśnienie, tłumaczenie;

interwał /ĩnˈtɛrvaw/ (n)
音程
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odległość między wysokościami dwóch dźwięków;

interwencja /ˌĩntɛrˈvɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
介入
  wejście pomiędzy, mieszanie się do czegoś, aby osiągnąć zamierzony cel

intonacja /ˌĩntɔ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
イントネーション
  (językoznawstwo, językoznawczy) sposób akcentowania wyrazów i zdań;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rozpoczęcie śpiewu zbiorowego przez jedną osobę; zaśpiew;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sposób wydobywania dźwięków, szczególnie w śpiewie, na instrumencie smyczkowym lub dętym;

intronizacja (n)
即位
  wyniesienie na tron, objęcie władzy królewskiej lub wysokiego stanowiska kościelnego

introspekcja /ˌĩntrɔˈspɛkʦ̑ʲja/ (n)
内省
  (psychologia, psychologiczny) analiza własnych procesów psychicznych

intryga /ĩnˈtrɨɡa/ (n)
陰謀
  chytre, podstępne działanie, zwykle przez wzajemne skłócenie jakichś osób, zmierzające do osiągnięcia jakiegoś celu

intuicja /ˌĩntuˈ<sup>j</sup>iʦ̑ʲja/ (n)
直感, 直覚
  (filozofia, filozoficzny) proces polegający na poznaniu prawdy za pomocą wewnętrznego przekonania
  (potocznie, potoczny) zdolność przeczuwania, przewidywania
  (psychologia, psychologiczny) proces myślowy polegający na szybkim dopasowaniu danej sytuacji do znanych już szablonów i zależności, objawiący się w postaci nagłego przebłysku myślowego;

intuicyjny /ˌĩntu<sup>j</sup>iˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
直感的
  wynikający z intuicji, osiągnięty za pomocą intuicji

intymny /ĩnˈtɨ̃mnɨ/ (adj)
親密
  mocno osobisty

inulina (n)
イヌリン
  (biochemia, biochemiczny) polisacharyd, roślinna substancja, którą stosuje się m.in. w diagnostyce chorób nerek;

inwalida /ˌĩnvaˈlʲida/ (n)
身障者
  osoba, która jest pozbawiona możliwości pracy (całkowicie lub połowicznie) ze względu na kalectwo, utratę zdrowia

inwazja /ĩnˈvazʲja/ (n)
侵略
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) najazd lub wtargnięcie zbrojne na czyjeś terytorium;
  (biologia, biologiczny) gwałtowne rozprzestrzenienie się nowego gatunku na terytorium zajmowane dotąd przez reprezentantów rodzimych populacji;

inwentarz /ĩnˈvɛ̃ntaʃ/ (n)
目録
  trwałe składniki majątku danej osoby fizycznej lub prawnej

inwestować /ˌĩnvɛˈstɔvaʨ̑/ (v)
投資する
  dokonywać inwestycji

inwestycja /ˌĩnvɛˈstɨʦ̑ʲja/ (n)
投資
  (ekonomia, ekonomiczny) nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego;

inwigilacja /ˌĩnvʲiɟiˈlaʦ̑ʲja/ (n)
サーベイランス
  tajna obserwacja kogoś lub tajny nadzór nad kimś;

inwolucja (n)
対合
  (matematyka, matematyczny) funkcja, która posiada funkcję odwrotną równą jej samej;
  (medycyna, medyczny) fizjologiczne lub patologiczne zmniejszanie się, zanikanie organu;
  rozwój wsteczny, uwstecznianie się czegoś

inżynier /ĩn͇ˈʒɨ̃ɲɛr/ (n)
工兵
  (dawniej, dawny) człowiek, który zna się na budownictwie wojennym
技術者, 技師
  człowiek zajmujący się zawodowo inżynierią, mający wyższe wykształcenie techniczne;

inżynieria /ˌĩn͇ʒɨ̃ˈɲɛrʲja/ (n)
工学
  nauka wykorzystująca matematykę, technologię i praktyczne doświadczenie do projektowania, produkowania i kontrolowania obiektów bądź procesów służących człowiekowi

iperyt siarkowy /iˈpɛrɨtʲ ɕarˈkɔvɨ/ (n)
マスタードガス
  (chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) związek siarkoorganiczny z grupy tioeterów stosowany jako parzący bojowy środek trujący, gęsta, oleista ciecz o działaniu silnie trującym, po raz pierwszy zastosowany z powodzeniem w 1917 roku pod Iprą w Belgii;

irański /iˈrãj̃sʲci/ (adj)
イラン
  odnoszący się do państwa Iran

irlandzki /irˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
アイルランド語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki używany przez Irlandczyków;

ironia /iˈrɔ̃ɲja/ (n)
アイロニー
  zawoalowana drwina, szyderstwo lub złośliwość ukryte pod pozorną aprobatą;

ironiczny /ˌirɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
風刺的
  zawierający ukryte szyderstwo, drwiący pod pozorem czegoś innego

iryd /ˈirɨt/ (n)
イリジウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ir i liczbie atomowej 77

irytować /ˌirɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
いらいらさせる
  denerwować się, wpadać w irytację

iskra /ˈiskra/ (n)
火花
  rozżarzona cząstka płonącego ciała oddzielająca się od całości

islam /ˈislãm/ (n)
イスラム教, イスラム
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna założona przez Mahometa;

islamizacja /ˌislãmʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
イスラム教化
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (socjologia, socjologiczny) proces narzucania islamu albo poddawania się wpływom islamu

islamizm /isˈlãmʲism̥/ (n)
イスラム主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islam polityczny – doktryna polityczna oparta na islamie, łącząca religię z ideologią, w której Koran uznany jest za podstawę prawa i polityki państwa;

islamofobia /ˌislãmɔˈfɔbʲja/ (n)
イスラム恐怖症
  uprzedzenie, niechęć, wrogość w stosunku do islamu i muzułmanów;

islamski /isˈlãmsʲci/ (adj)
イスラム教
  związany z islamem, dotyczący islamu

islandzki /isˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
アイスランドの, アイスランド語
  odnoszący się do Islandii lub Islandczyków

islandzki /isˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
アイスランド語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Islandii;

istnieć /ˈistʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
存在する
  być, występować w rzeczywistości

iterb /ˈitɛrp/ (n)
イッテルビウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Yb i liczbie atomowej 70;

itr /itr̥/ (n)
イットリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Y i liczbie atomowej 39;

izba /ˈizba/ (n)
議院
  (urzędowy) jeden z organów parlamentu w niektórych państwach

izba niższa /ˈizba ˈɲiʃːa/ (n)
下院
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w niektórych krajach organ parlamentu dwuizbowego inicjujący i uchwalający ustawy

izba wyższa /ˈizba ˈvɨʃːa/ (n)
上院
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w niektórych krajach organ parlamentu dwuizbowego zatwierdzający ustawy

izoglosa /ˌizɔˈɡlɔsa/ (n)
等語線
  (językoznawstwo, językoznawczy) linia na mapie wyznaczająca zasięg danej cechy językowej

izolacjonizm /ˌizɔlaˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
孤立主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka danego państwa polegająca na ograniczeniu angażowania się w sprawy zagraniczne i skupieniu się na problemach wewnętrznych kraju;

izolować (v)
遮断
  wydzielać z całości
切り離す
  pokrywać izolacją
遮断
  oddzielać od otoczenia, nie dopuszczać do zetknięcia

izomer (n)
異性体
  (chemia, chemiczny) jeden z dwóch lub większej liczby związków chemicznych o tym samym składzie atomowym, różniących się połączeniami lub ułożeniem atomów;

izotop /iˈzɔtɔp/ (n)
同位体
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) każda z odmian tego samego pierwiastka chemicznego, która ma jednakową liczbę protonów w atomach, lecz różne liczby neutronów;

izraelski /ˌizraˈɛlsʲci/ (adj)
イスラエル
  odnoszący się do państwa Izrael

iść /iɕʨ̑/ (v)
歩く, 歩む
  poruszać się, zmieniać swoje położenie za pomocą nóg, nie tracąc przy tym ani na chwilę kontaktu z podłożem
行く, 歩く て 行く
  udawać się w jakimś kierunku lub celem wykonania jakiejś czynności, część drogi pokonując pieszo

ja /ja/ (n)
私
  jaźń, jestestwo

ja /ja/ (personalPronoun)
私, 俺, 僕, あたし, わたくし, 我, わし
  pierwsza osoba liczby pojedynczej

jabłko /ˈjap.kɔ/ /ˈjap.w̥kɔ/ (n)
林檎, りんご
  (spożywczy) owoc jabłoni
  przedmiot w kształcie jabłka (1.1) lub je przypominający

jabłko Adama /ˈjap.kɔ a.ˈdã.ma/ /ˈjapw̥.kɔ a.ˈdã.ma/ (n)
喉頭隆起
  (przenośnie, przenośnia) (anatomia, anatomiczny) (zobacz) grdyka (u mężczyzn)

jabłoń /ˈjabwɔ̃ɲ/ (n)
林檎の木
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) drzewo, na którym rosną jabłka;

jacht /jaxt/ (n)
ヨット
  (sport, sportowy) (turystyka, turystyczny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lekki statek o napędzie żaglowym lub motorowym służący do rekreacji, turystyki, uprawiania sportu;

jad /jadɨ/ /jat/ (n)
毒
  (chemia, chemiczny) (toksykologia) (zoologia, zoologiczny) substancja pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub bakteryjnego mająca właściwości toksyczne dla innego organizmu;

jadalnia /jaˈdalʲɲa/ (n)
食堂
  pomieszczenie przeznaczone do spożywania w nim posiłków

jadalny /jaˈdalnɨ/ (adj)
食用
  nadający się do jedzenia; taki, którym nie można się otruć

jadowity (adj)
毒を含んだ
  zawierający jad

jaggery (n)
ジャガリー
  (spożywczy) nierafinowany cukier palmowy o żółtej barwie produkowany tradycyjnie w Indiach

jaglica (n)
トラコーマ
  (medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie spojówek lub całego oka;

jagnię /ˈjäɟɲɛ/ (n)
子羊
  (zoologia, zoologiczny) młode owcy;

jagnięcina /ˌjäɟɲɛ̇̃ɲˈʨ̑ĩna/ (n)
ラム
  (spożywczy) mięso jagnięce (z młodej owcy)

jagoda /jaˈɡɔda/ (n)
ベリー
  (botanika, botaniczny) owoc mięsisty zawierający wewnątrz nasiona;

jaguar /jaˈɡu<sup>w</sup>ar/ (n)
ジャガー, アメリカ豹
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z gatunku jaguar amerykański, Panthera onca;

jajeczkować (v)
排卵する
  (fizjologia, fizjologiczny) uwalniać z jajnika dojrzałą, gotową do zapłodnienia komórkę jajową

jajecznica /ˌjäjɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
スクランブルエッグ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) smażona potrawa z wymieszanych jajek;

jajko /ˈjäjkɔ/ (n)
卵
  (ornitologia, ornitologiczny) ptasi zarodek w wapiennej osłonce

jajko Kolumba /ˈjäjkɔ kɔˈlũmba/ (idiom)
コロンブスの卵
  (książkowy) proste rozwiązanie pozornie trudnego zagadnienia;

jajko na twardo /ˈjäjkɔ na‿ˈtfardɔ/ (n)
固ゆで卵
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jajko ugotowane do całkowitego ścięcia się zawartości;

jajko sadzone /ˈjäjkɔ saˈʣ̑ɔ̃nɛ/ (n)
目玉焼き
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jajko usmażone na patelni bez jego rozmącania, ze ściętym białkiem i półpłynnym żółtkiem

jajnik /ˈjäjɲik/ (n)
卵巣
  (anatomia, anatomiczny) żeński gruczoł płciowy;

jajo /ˈjäjɔ/ (n)
卵
  (biologia, biologiczny) dojrzała komórka rozrodcza żeńska zwierząt i człowieka;
  (spożywczy) jajo (1.1) drobiu używane przez ludzi jako pożywienie;

jajorodny (adj)
卵生
  (zoologia, zoologiczny) odznaczający się rozwojem zarodkowym w jaju poza organizmem matki

jajowaty /ˌjäjɔˈvatɨ/ (adj)
卵形
  kształtem przypominający ptasie jajo

jajowód /jäˈjɔvut/ (n)
らっぱ管
  (anatomia, anatomiczny) przewód o długości ok. 10-12 cm, który biegnie od rogu macicy, dochodząc do jajnika;

jak /jak/ (n)
ヤク
  (zoologia, zoologiczny) Bos grunniens, ssak z rodziny pustorożców;

jak /jak/ (pronoun)
どう
  …używany w emfatycznych wypowiedziach nt. sposobu lub stanu
どう, どんなに
  …używany w pytaniach o sposób lub stan

jak się masz /ˈjäc‿ɕɛ ˈmaʃ/
お元気ですか
  …otwierający rozmowę i będący pytaniem o czyjeś samopoczucie, nastrój

jak trwoga, to do Boga /ˈjak ˈtr̥fɔɡa ˈtɔ dɔ‿ˈbɔɡa/ (proverb)
叶わぬ時の神頼み
  niektórych ludzi dopiero krytyczna sytuacja skłania do modlitwy

jakby /ˈjaɡbɨ/ (conjunction)
まるで
  …określający sytuację, która mogłaby mieć miejsce, biorąc pod uwagę resztę wypowiedzi, ale tak naprawdę jest nieprawdziwa

jakiś /ˈjäciɕ/ (indefinitePronoun)
ある
  bliżej nieokreślony, bliżej nieznany

jako /ˈjakɔ/ (preposition)
として
  używany do określania roli, stanowiska, znaczenia itp., które sprawuje podmiot

jakoś /ˈjakɔɕ/ (pronoun)
なぜか
  w pewien, nie do końca określony, sposób

jakość /ˈjakɔɕʨ̑/ (n)
質
  wartość, rodzaj, stan czegoś; zalety przedmiotu świadczące o jego użyteczności, wartości, porządnym wykonaniu

jakucki /jaˈkuʦ̑ʲci/ (n)
サハ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język jakucki;

jam session (n)
ジャム
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nieformalne spotkanie muzyków w celu wspólnej improwizacji muzycznej, zwłaszcza jazzu

jama brzuszna (n)
腹腔
  (anatomia, anatomiczny) jama tułowia położona pomiędzy klatką piersiową a miednicą;

jamnik /ˈjãmʲɲik/ (n)
ダックスフント
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów o niskim wzroście, długim tułowiu i krótkich nogach;
  (kynologia, kynologiczny) pies rasy jamnik (1.1)

jamraj /ˈjãmraj/ (n)
バンディクート
  (zoologia, zoologiczny) niewielki torbacz zamieszkujący Australię i Nową Gwineę;

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (adj)
日本 の, 日本の
  dotyczący lub odnoszący się do Japonii lub Japończyków

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
日本語, 日本
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Japonii;

jard (n)
ヤード
  brytyjska i amerykańska miara długości, równa trzem stopom lub 36 calom, albo 0,9144 metra

jarmułka (n)
キッパ
  okrągła czapeczka bez daszka, okrywająca tylko czubek głowy, noszona głównie przez Żydów;

jarmuż /ˈjarmuʃ/ (n)
ケール
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. sabellica L., odmiana botaniczna kapusty warzywnej o mocno pomarszczonych liściach;

jarzmo /ˈjaʒmɔ/ (n)
衡
  (przenośnie, przenośnia) coś co zniewala i zmusza do ponoszenia ciężarów
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące spinaniu, zwieraniu czegoś
  (zootechnika, zootechniczny) drewniana uprząż zakładana zwierzęciu pociągowemu na kark, szyję, czoło lub rogi;

jarząbek /jaˈʒɔ̃mbɛk/ (n)
エゾライチョウ [1]
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Tetrastes bonasia Linnaeus, gatunek eurazjatyckiego ptaka łownego zamieszkującego gęste starodrzewy;

jaskier /ˈjasʲcɛr/ (n)
キンポウゲ
  (botanika, botaniczny) Ranunculus, liczący około 400 gatunków rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju jaskier (1.1)

jaskinia /jaˈsʲcĩɲa/ (n)
洞窟
  naturalna pusta przestrzeń w skale, a ściśle taka o rozmiarach umożliwiających penetrację przez człowieka;

jaskiniowiec /ˌjasʲcĩˈɲɔvʲjɛʦ̑/ (n)
穴居人
  (antropologia, antropologiczny) człowiek jaskiniowy, wczesny człowiek mieszkający w jaskini

jaskółka /jaˈskuwka/ (n)
燕
  (ornitologia, ornitologiczny) Hirundo, owadożerny ptak o długich i ostro zakończonych skrzydłach i ogonie;

jasnoniebieski /ˌjasnɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
水色い
  mający kolor niebieski o jasnym odcieniu

jasnowidz /jasˈnɔvʲiʦ̑/ (n)
預言者
  (ezoteryka) człowiek, któremu przypisuje się zdolność pozazmysłowego przewidywania przyszłości lub poznawania zjawisk niemożliwych do postrzegania zmysłami

jasność /ˈjasnɔɕʨ̑/ (n)
明かり
  cecha tego, co jest jasne
  delikatny, słabo nasycony odcień
  światło wysyłane przez źródło światła

jasny /ˈjasnɨ/ (adj)
明らか
  (potocznie, potoczny) zrozumiały, prosty, oczywisty
薄い
  o kolorze: mało intensywny
明るい
  pełen światła, słońca, nie zaciemniony

jaspis /ˈjaspʲis/ (n)
ジャスパー
  (mineralogia, mineralogiczny) skała osadowa, składająca się głównie z chalcedonu i kwarcu (w różnych proporcjach), mogąca przybierać barwy: czerwoną, żółtą, brązową lub zieloną;

jastrząb /ˈjasṭʃɔ̃mp/ (n)
鷹, タカ
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych;

jaszczurka /jaʃˈʧ̑urka/ (n)
トカゲ, 蜥蜴
  (herpetologia, herpetologiczny) czworonożny lub beznogi gad o wydłużonym ciele, oczach uzbrojonych w powieki i mocnych szczękach;

jawa /ˈjava/ (n)
現実, 実在
  rzeczywistość

jawajski /jaˈvajsʲci/ (adj)
ジャワ語
  związany z Jawą, dotyczący Jawy

jazz /ʤ̑ɛs/ (n)
ジャズ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z improwizowanych gatunków muzycznych;

jałmużna /jawˈmuʒna/ (n)
施し
  (książkowy) dobrowolne ofiarowanie czegoś komuś biedniejszemu; coś, co jest przekazane w ramach tego ofiarowania

jałowiec /jaˈwɔvʲjɛʦ̑/ (n)
ジュニパー, ビャクシン
  (botanika, botaniczny) Juniperus, roślina iglasta należący do rodzaju jałowcowatych;

jaśmin /ˈjäɕmʲĩn/ (n)
ジャスミン
  (botanika, botaniczny) Jasminum L, rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych (Oleaceae);

jechać /ˈjɛxaʨ̑/ (v)
走る
  o pojazdach: poruszać się, przemieszczać się z jednego miejsca na inne

jeden /ˈjɛdɛ̃n/ (cardinalNumeral)
一
  liczba 1

jeden za wszystkich, wszyscy za jednego (idiom)
一人は皆の為に、皆は一人の為に
  zawołanie podkreślające solidarność i współodpowiedzialność

jednoczyć (v)
結合
  łączyć do wspólnego działania wokół jakiejś idei
  łączyć się w jedno
  łączyć się z kimś do wspólnego działania wokół jakiejś idei

jednojęzyczny /ˌjɛdnɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
単一言語
  napisany w jednym języku
  posługujący się jednym językiem

jednokomórkowy /ˌjɛdnɔkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
単細胞
  (biologia, biologiczny) składający się z jednej komórki

jednomyślność /ˌjɛdnɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑/ (n)
満場一致
  zupełna zgodność zdań, opinii, myśli

jednooki /ˌjɛdnɔˈːci/ (adj)
一つ目
  taki, który ma jedno oko

jednorodny (adj)
一定の
  mający identyczne cechy

jednorożec /ˌjɛdnɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
ユニコーン, 一角獣
  (mitologia, mitologiczny) fantastyczne stworzenie posiadające jeden róg na czole, pojawiające się w mitach i legendach;

jednostka /jɛdˈnɔstka/ (n)
単位
  (matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zapis w którym podawana jest dana wartość
  placówka określonej instytucji
一式
  część całości

jednostka astronomiczna (n)
天文単位
  (jednostka miary) (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa 149 597 870 700 metrom, co w przybliżeniu odpowiada średniej odległości Ziemi od Słońca;

jednostronny (adj)
片道
  poruszający się w jednym kierunku, odbywający się w jedną stronę

jednosylabowy /ˌjɛdnɔsɨlaˈbɔvɨ/ (adj)
単音節
  liczący jedną sylabę, składający się z jednej sylaby

jedwab /ˈjɛdvap/ (n)
絹
  (włókiennictwo) przędza uzyskiwana z kokonów jedwabników;
絹, 絹糸
  (włókiennictwo) tkanina z jedwabiu (1.1);

jedwabny szlak (n)
シルクロード
  (historia, historyczny, historycznie) dawny szlak handlowy łączący Chiny z Europą i Bliskim Wschodem, którym transportowano towary, m.in. jedwabie;

jedyny /jɛˈdɨ̃nɨ/ (adj)
唯一
  istniejący tylko w jednym egzemplarzu

jedzenie /jɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
食べ物
  coś, co można jeść; żywność, pokarm

jej /jɛ̇j/ (pronoun)
彼女 の
  3. (osoba) lp, rodzaj żeński

jeleń /ˈjɛlɛ̃ɲ/ (n)
鹿
  (zoologia, zoologiczny) duży ssak lądowy o rozłożystym porożu u samców;

jelito /jɛˈlʲitɔ/ (n)
腸, 腸管
  (anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego między żołądkiem a odbytem;

jelito cienkie (n)
小腸
  (anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego położona między żołądkiem a jelitem grubym;

jelito grube (n)
大腸
  (anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego od ujścia jelita cienkiego do odbytnicy;

jelonek /jɛˈlɔ̃nɛk/ (n)
子鹿
  młody jeleń

jelonek rogacz /jɛˈlɔ̃nɛk ˈrɔɡaʧ̑/ (n)
クワガタ
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lucanus cervus, gatunek chrząszcza z rodziny jelonków;

jemioła /jɛ̃ˈmʲjɔwa/ (n)
宿木
  (botanika, botaniczny) rodzaj pasożytniczej rośliny;

jemiołuszka /ˌjɛ̃mʲjɔˈwuʃka/ (n)
黄連雀
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzaj ptaka z rodziny jemiołuszek / jemiołuszkowatych Bombycillidae, ;

jen /jɛ̃n/ (n)
円
  (jednostka monetarna) waluta Japonii;

jeniec /ˈjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
捕虜
  osoba wzięta do niewoli w czasie wojny;

jer /jɛr/ (n)
アトリ, 花鶏
  (ornitologia, ornitologiczny) Fringilla montifringilla, mały ptak z rodziny łuszczaków;

jesienny /jɛ̇ˈɕɛ̃nːɨ/ (adj)
秋 の
  mający związek z jesienią, dotyczący jesieni, odbywający się jesienią

jesień /ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
秋, あき
  pora roku między latem a zimą;

jesion /ˈjɛ̇ɕɔ̃n/ (n)
トネリコ
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fraxinus L., drzewo, rzadziej krzew, występujące na obszarze półkuli północnej, z rodziny oliwkowatych;

jesiotr /ˈjɛ̇ɕɔtr̥/ (n)
チョウザメ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Acipenser, duża ryba wędrowna o wydłużonej głowie i szorstkiej, pokrytej płytkami kostnymi skórze;

jeszcze /ˈjɛʃʧ̑ɛ/ (particle)
まだ
  …oznaczająca, że coś ciągle trwa, odbywa się wciąż, ciągle
  …z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym podkreślająca ten stopień bardziej

jezioro /jɛ̇ˈʑɔrɔ/ (n)
湖, 池
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowy zbiornik wodny, zwykle naturalny;

jeśli wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one /ˈjɛ̇ɕlʲi ˈvɛjʥ̑ɛʃ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈvrɔ̃nɨ ˈmuɕiʃ ˈkrakaʨ̑ ˈjak i‿ˈɔ̃nɛ/ (proverb)
郷に入っては郷に従え
  jeśli ktoś wejdzie w jakieś towarzystwo, powinien upodobnić się (dostosować się) do niego, aby nie narazić się na przykrą lub nawet niebezpieczną sytuację

jeść /jɛ̇ɕʨ̑/ (v)
食べる, たべる, 上がる
  przyjmować pokarmy

jeździec /ˈjɛ̇ʑʥ̑ɛʦ̑/ (n)
ライダー
  (jeździectwo, jeździecki) osoba jeżdżąca wierzchem na zwierzęciu wierzchowym;

jeż /jɛʃ/ (n)
針鼠, ハリネズミ
  (zoologia, zoologiczny) owadożerny ssak pokryty igłami

jeżeli /jɛˈʒɛlʲi/ (conjunction)
もし なら だったら ならば
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających warunek zajścia wydarzenia ze zdania głównego

jeżowiec (n)
海胆
  (zoologia, zoologiczny) Echinoidea morskie zwierzę należące do szkarłupni;

jeżozwierz /jɛˈʒɔzvʲjɛʃ/ (n)
ヤマアラシ
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju jeżozwierzy (1.1)

jeżyna /jɛˈʒɨ̃na/ (n)
黒苺
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) krzew jeżyny (1.1) o czarnych owocach, m.in. z gatunku jeżyna popielica
  (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych o pędach okrytych kolcami i czarnych lub czerwonych jadalnych owocach;

jidysz /ˈjidɨʃ/ (n)
イディッシュ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Żydów aszkenazyjskich;

jidyszowy (adj)
イディッシュ の, イディッシュ語 の
  (językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący języka jidysz, związany z językiem jidysz

jod /jɔt/ (n)
ヨウ素
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu I i liczbie atomowej 53;

jodek /ˈjɔdɛk/ (n)
ヨウ化物
  (chemia, chemiczny) sól jodowodoru lub związek jodu z niemetalem

jodła /ˈjɔdwa/ (n)
もみ
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny sosnowatych;

jodłować /jɔdˈwɔvaʨ̑/ (v)
ヨーデルする
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewać wykorzystując samogłoski a, o dla niskich dźwięków i oraz e, i dla wysokich, z nagłymi przejściami z piersiowego rejestru głosu na falset;

joga /ˈjɔɡa/ (n)
ヨーガ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) jeden z sześciu ortodoksyjnych systemów filozofii indyjskiej;
  tradycyjny indyjski system ćwiczeń duchowych i fizycznych

jogging (n)
ジョギング
  (sport, sportowy) forma rekreacji lub treningu polegająca na niespiesznym bieganiu, zwykle w miejscu publicznym;

jogin (n)
ヨギ
  buddyjski lub hinduistyczny asceta uprawiający jogę;

jogurt /ˈjɔɡurt/ (n)
ヨーグルト
  (spożywczy) produkt mleczarski fermentowany mlekowo;

jon /jɔ̃n/ (n)
イオン
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) atom lub grupa atomów posiadająca ładunek elektryczny (ujemny lub dodatni);

jonizacja /ˌjɔ̇̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
イオン化
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) rozpad cząsteczki na jony;

joruba (n)
ヨルバ語
  język używany przez Joruba;

jot /jɔt/ (n)
ジェイ
  nazwa litery J

juan /ˈju<sup>w</sup>ãn/ (n)
ユアン
  (jednostka monetarna) waluta Chin;

jubiler /juˈbʲilɛr/ (n)
宝石商
  osoba zajmująca się jubilerstwem; rzemieślnik artystyczny trudniący się wyrobem, przeróbką, naprawą, wyceną i sprzedażą przedmiotów z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu) oraz kamieni szlachetnych i ozdobnych

judaizm /juˈda<sup>j</sup>ism̥/ (n)
ユダヤ教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna, narodowa religia Żydów;

judo /ˈʤ̑udɔ/ (n)
柔道
  (sport, sportowy) japońska sztuka walki;

juglon /ˈjuɡlɔ̃n/ (n)
ジュグロン, ユグロン
  barwnik chinonowy występujący w liściach, korzeniach i łupinach orzechów

junior /ˈjü̃ɲɔr/ (n)
年下
  (sport, sportowy) zawodnik, który nie ukończył określonego dla danej dyscypliny wieku, zwykle 19 lat
  młodszy wiekiem członek rodziny
  syn lub młodszy brat / starszy brat, który nosi to samo imię co ojciec

junta (n)
軍事政権
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa bądź człon nazwy organu kolegialnego w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej (nazwa odnosi się do wielu różnych organów)
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w krajach Ameryki Łacińskiej: władza ustanowiona pozakonstytucyjnie przez wojsko, zwykle w drodze zamachu stanu;

jura /ˈjura/ (n)
ジュラ紀
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;

jurta /ˈjurta/ (n)
ゲル
  (etnografia, etnograficzny) namiot pokryty zazwyczaj skórami lub wojłokiem, używany przez ludy tureckie i mongolskie w środkowej Azji i południowej Syberii;

jury (n)
審判団
  grupa ludzi, zwykle specjalistów w danej dziedzinie, dokonujących oceny osób lub dzieł biorących udział we współzawodnictwie

jurysdykcja (n)
管轄
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uprawnienie organu władzy do rozstrzygania spornych spraw

juta /ˈjuta/ (n)
コウマ
  (botanika, botaniczny) Corchorus L., roślina tropikalna z rodziny ślazowatych;
  (włókiennictwo) tkanina z tego włókna;
  (włókiennictwo) włókno otrzymywane z łodyg tej rośliny

jutro /ˈjutrɔ/ (adv)
明日, あす
  następnego dnia po obecnym

jutro /ˈjutrɔ/ (n)
明日, あす
  dzień następny w stosunku do obecnego

już /juʃ/ (particle)
もう, 最早
  …określająca granicę między przeszłością a przyszłością
もう, 既に
  …podkreślająca, że coś jest wynikiem minionego czasu i zdarzeń

jąderko (n)
核小体
  (biologia, biologiczny) element jądra komórkowego, który odpowiada za syntezę RNA;

jądro /ˈjɔ̃ndrɔ/ (n)
睾丸, 精巣
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) (medycyna, medyczny) męski narząd rozrodczy zwierząt i ludzi wytwarzający nasienie;
原子核
  (fizyka, fizyczny) centralna część atomu;

jądrowy /jɔ̃nˈdrɔvɨ/ (adj)
核
  (fizyka, fizyczny) dotyczący jądra atomowego

jąkanie (n)
吃り
  mówienie niewyraźnie, niepłynnie

jąkać (v)
吃る
  (rzadki, rzadko używany) mówić w sposób nieskładny, mało zrozumiały

jęczeć (v)
呻く
  o człowieku, zwierzętach: wydawać przeciągły, żałosny dźwięk wyrażający ból, cierpienie

jęczmień /ˈjɛ̃n͇ʧ̑mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
大麦, オオムギ
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Hordeum L., roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych;
麦粒腫, 物貰い
  (potocznie, potoczny) grudka na powiece, powstała wskutek infekcji;
大麦
  (spożywczy) ziarno z nasion jęczmienia (1.1)

jęk /jɛ̃ŋk/ (n)
umeki)
  żałosny głos wydawany przez człowieka pod wpływem bólu lub cierpienia
  żałosny, przeciągły dźwięk wydawany przez niektóre ptaki, wytwarzany przez maszyny, instrumenty muzyczne, szum wiatru itp.

jętka /ˈjɛ̃ntka/ (n)
蜉蝣
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wodny owad żyjący bardzo krótko;

języczek (n)
のどちんこ
  (anatomia, anatomiczny) u ssaków: wyrostek na tylnym brzegu podniebienia miękkiego;

język /ˈjɛ̃w̃zɨk/ (n)
舌, 言語
  (anatomia, anatomiczny) mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej, pełniący funkcję narządu smaku, ułatwiający jedzenie, a u ludzi także mówienie;
言語, 舌
  (informatyka, informatyczny) zbiór rozkazów i reguł ich łączenia sterujących pracą komputera;
言語, 言葉, 語
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów, reguł gramatycznych, zasad wymowy, idiomów, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór;
舌
  część buta osłaniająca stopę pod sznurówką
用語, 言語
  część języka (1.2), obejmująca tylko terminy z jednej dziedziny wiedzy; (także, też) konkretny wariant danego języka (1.2), wydzielony geograficznie, środowiskowo lub stylistycznie

język literacki (n)
書き言葉
  (językoznawstwo, językoznawczy) staranniejszy rejestr języka, używany głównie w piśmie (forma języka stawiana w opozycji do standardowej mowy potocznej)

język migowy /ˈjɛ̃w̃zɨk mʲiˈɡɔvɨ/ (n)
手話
  język gestów (tzw. znaków migowych), za pomocą którego rozmawiają głusi

język obcy /ˈjɛ̃w̃zɨk ˈɔpʦ̑ɨ/ (n)
外国語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język inny niż język ojczysty

język ojczysty /ˈjɛ̃w̃zɨk ɔjˈʧ̑ɨstɨ/ (n)
母語, 母国語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język przyswojony jako pierwszy w otoczeniu, w którym się wychowuje;

język pisany (n)
文語
  (językoznawstwo, językoznawczy) reprezentacja języka mówionego za pomocą pisma;

język programowania /ˈjɛ̃w̃zɨk ˌprɔɡrãmɔˈvãɲa/ (n)
プログラミング言語
  (informatyka, informatyczny) język sztuczny przeznaczony do zapisu algorytmów lub programów komputerowych

ka /ka/ (n)
ケイ
  nazwa litery k / K

kabaret /kaˈbarɛt/ (n)
キャバレー
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) spektakl (niekiedy na estradzie, czasem w restauracji, kawiarni) o lekkim repertuarze skeczów, monologów literackich, piosenek, tańców (i tym podobne, i temu podobne);

kabel /ˈkabɛl/ (n)
ケーブル
  (elektryczność) gruby przewód elektryczny lub światłowodowy, zwykle spleciony z kilku odizolowanych żył;
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednostka długości równa 185,2 metra, czyli jednej dziesiątej mili morskiej;

kabestan (n)
キャプスタン
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie ułatwiające wybieranie lub luzowanie lin pod obciążeniem (np. kotwic);

kabotażowiec /ˌkabɔtaˈʒɔvʲjɛʦ̑/ (n)
沿岸貿易船
  statek do kabotażu

kabriolet /kaˈbrʲjɔlɛt/ (n)
カブリオレ
  (motoryzacja) samochód osobowy o otwartym nadwoziu (brak stałego dachu)
  lekki powóz dwukołowy o podwyższonym siedzeniu

kabuki /kaˈbuci/ (n)
歌舞伎
  rodzaj tradycyjnego teatru japońskiego;

kabura (n)
ホルスター
  (wojskowość, wojskowy) futerał, pokrowiec na krótką broń palną, noszony zazwyczaj u pasa, mający zabezpieczenie przed wypadaniem broni;

kac /kaʦ̑/ (n)
二日酔い
  (potocznie, potoczny) występowanie nieprzyjemnych objawów (bólu głowy, pragnienia) na skutek nadmiernego spożycia alkoholu;

kaczka /ˈkaʧ̑ka/ (n)
アヒル, 鴨
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso lub potrawa z kaczki (1.1)
鴨, アヒル
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;

kaczka krzyżówka (n)
真鴨
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas platyrhynchos, gatunek ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych;

kaczor /ˈkaʧ̑ɔr/ (n)
雄鴨
  (ornitologia, ornitologiczny) samiec kaczki

kadaweryna /ˌkadavɛˈrɨ̃na/ (n)
カダベリン
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy diamin, amina biogenna powstająca w procesie gnilnym białka, należy do tzw. "trupich jadów";

kadencja /kaˈdɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
保有期間
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres pełnienia funkcji (urzędu) przez obieralnego urzędnika lub organ;

kadm /katm̥/ (n)
カドミウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cd i liczbie atomowej 48;

kadzidło /kaˈʥ̑idwɔ/ (n)
香, 薫香
  przeznaczona do spalenia w celach kultu mieszanina żywic, dająca intensywną, przyjemną woń

kadłub /ˈkadwup/ (n)
機体
  (potocznie, potoczny) kadłub (1.1) samolotu
船体
  (potocznie, potoczny) kadłub (1.1) statku

kafar /ˈkafar/ (n)
杭打ち機
  maszyna do wbijania pali w grunt;

kafetiera tłokowa (n)
フレンチプレス
  szklany lub rzadziej stalowy dzbanek z tłokiem do przygotowywania kawy lub herbaty

kaftan /ˈkaftãn/ (n)
カフタン
  (krawiectwo) męski ubiór o wschodnim pochodzeniu, sięgający do kolan lub krótszy, z długimi rękawami i zapinany z przodu;

kaftan bezpieczeństwa /ˈkaftãn ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa/ (n)
拘束衣
  bluza z długimi rękawami wiązanymi na plecach, używana do unieruchomienia osób psychicznie chorych;

kaganiec /kaˈɡãɲɛʦ̑/ (n)
口輪
  siatka pleciona z drutu lub skóry zakładana zwierzętom na pysk;

kajak /ˈkajak/ (n)
カヤック
  niewielka łódź zakryta z wierzchu, z otworem na pomieszczenie jednej, dwu lub czterech osób, poruszana wiosłami o dwu piórach;

kajdanki (n)
手錠
  para połączonych ze sobą obręczy, zamykanych na zatrzask, ograniczających swobodę ruchów;

kajdany (n)
手錠
  metalowe pęta do skuwania kończyn więźniów

kajman /ˈkajmãn/ (n)
カイマン
  (zoologia, zoologiczny) Caiman, gad z rodziny aligatorów;

kakadu /kaˈkadu/ (n)
鸚鵡
  (ornitologia, ornitologiczny) papuga posiadająca na głowie charakterystyczny czub z piór;

kakao /kaˈkaɔ/ (n)
ココア
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój sporządzony z proszku kakao (1.2), zalanego wodą lub mlekiem
  (spożywczy) proszek z nasion kakaowca
  (botanika, botaniczny) ziarno kakaowca; potocznie również sam kakaowiec;

kaktus /ˈkaktus/ (n)
サボテン, 仙人掌
  (botanika, botaniczny) roślina o soczystych, zgrubiałych łodygach pokrytych kolcami, rosnąca na pustynnych obszarach Ameryki Środkowej i Południowej;

kalafior /kaˈlafʲjɔr/ (n)
カリフラワー
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. botrytis L., odmiana kapusty o białych, mięsistych kwiatach;

kalafonia /ˌkalaˈfɔ̃ɲja/ (n)
ロジン
  (technologia, technika, techniczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) łamliwa i przezroczysta pozostałość po destylacji terpentyny z żywicy drzew iglastych;

kalarepa /ˌkalaˈrɛpa/ (n)
コールラビ
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Brassica oleracea var. gongylodes L., odmiana kapusty warzywnej;

kalcyt /ˈkalʦ̑ɨt/ (n)
方解石
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, składnik skał osadowych;

kaldera /kalˈdɛra/ (n)
カルデラ
  (geologia, geologiczny) rozległe, koliste zagłębienie w szczytowej części wulkanu powstałe wskutek gwałtownej eksplozji;

kalejdoskop /ˌkalɛjˈdɔskɔp/ (n)
万華鏡
  (optyka, optyczny) urządzenie optyczne (zabawka), w którym dzięki wielokrotnym odbiciom obrazów różnokolorowych szkiełek, w odpowiednio rozmieszczonych zwierciadłach, obserwuje się różnobarwne, symetryczne figury, zmieniające się przy jego obracaniu;

kaleka /kaˈlɛka/ (n)
びっこ
  człowiek dotknięty kalectwem
  kobieta dotknięta kalectwem

kalendarz /kaˈlɛ̃ndaʃ/ (n)
カレンダー
  spis dni całego roku z podziałem na tygodnie i miesiące, często w formie publikacji (np. plakat, broszura) z dodatkowymi informacjami (imieniny, święta, wschody i zachody słońca, przepisy itp.);
カレンダー, 暦
  system rachuby dni i dłuższych odstępów czasu, oparty zazwyczaj na cyklu zmian pór roku (związanych z obiegiem Ziemi wokół Słońca) i zmian faz Księżyca;

kalendarz adwentowy (n)
アドベントカレンダー
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się z tradycji niemieckiej, specjalny dziecięcy kalendarz służący do odliczania dni od pierwszego dnia grudnia do wigilii Bożego Narodzenia;

kalesony /ˌkalɛˈsɔ̃nɨ/ (n)
ズボン下
  (krawiectwo) rodzaj bielizny męskiej z długimi nogawkami, zakładanej na chłody pod spodnie;

kalif /ˈkalʲif/ (n)
カリフ
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islamski przywódca religijny, a początkowo także i polityczny, tytularny następca Mahometa;

kalifat /kaˈlʲifat/ (n)
イスラム帝国
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) islamski ustrój polityczny państwa rządzonego przez kalifa, odpowiednik sułtanatu, cesarstwa lub królestwa;

kaliforn /kaˈlʲifɔrn/ (n)
カリホルニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cf i liczbie atomowej 98;

kaligrafia /ˌkalʲiˈɡrafʲja/ (n)
カリグラフィー
  sztuka polegająca na pięknym, starannym pisaniu;

kalkulator /ˌkalkuˈlatɔr/ (n)
電卓, 計算機
  małe urządzenie służące do wykonywania obliczeń arytmetycznych;

kalmar /ˈkalmar/ (n)
イカ
  (zoologia, zoologiczny) Teuthida, gatunek głowonoga;

kaloria /kaˈlɔrʲja/ (n)
カロリー
  (fizyka, fizyczny) pozaukładowa jednostka ciepła równa ilości ciepła potrzebnej do podgrzania 1 grama wody o 1 kelwin;

kalwinizm /kalˈvʲĩɲism̥/ (n)
カルビン主義
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system teologiczny stworzony przez Jana Kalwina; jedna z religii protestanckich;

kambr /kãmpr̥/ (n)
カンブリア紀
  (geologia, geologiczny) pierwszy okres geologiczny paleozoiku;

kamea (n)
カメオ
  (sztuka) szlachetny lub półszlachetny kamień ozdobiony reliefem ciętym wypukło;

kameleon /ˌkãmɛˈlɛɔ̃n/ (n)
カメレオン
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka słynąca ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała;
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, który łatwo zmienia poglądy

kamelia (n)
椿
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju kamelii (1.1)
  kwiat kamelii (1.2)

kamera /kãˈmɛra/ (n)
ビデオカメラ, カメラ
  urządzenie do nagrywania ruchomego obrazu, często również z dźwiękiem;

kamerdyner (n)
執事
  starszy lokaj nadzorujący służbę, podawanie do stołu czy prace porządkowe

kamerzysta /ˌkãmɛˈʒɨsta/ (n)
カメラマン
  ktoś, kto obsługuje kamerę i filmuje

kamfora /kãw̃ˈfɔra/ (n)
樟脳
  organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, pochodna kamfenu, stosowany w technice i medycynie;

kami (n)
神
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóstwo lub duch stanowiący obiekt kultu w shinto;

kamienica czynszowa (n)
アパート
  okazały budynek z wieloma mieszkaniami do wynajęcia

kamieniołom (n)
石切
  (górnictwo, górniczy) miejsce pozyskiwania kamienia budowlanego, zwykle metodą odkrywkową;

kamienny /kãˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
石製
  zrobiony, powstały z kamienia, złożony z kamieni

kamień /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
石
  (mineralogia, mineralogiczny) obiekt pochodzenia mineralnego o konsystencji stałej, twardy, wyraźnie odgraniczający się od otoczenia
  twardy osad powstający w naczyniach, kotłach itp.;

kamień milowy /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ mʲiˈlɔvɨ/ (n)
キロポスト
  (związek frazeologiczny) bardzo ważny, przełomowy moment
  słupek przy drodze z napisaną na nim odległością do najbliższego miasta;

kamień młyński (n)
ひき臼
  (technologia, technika, techniczny) jeden z dwóch płaskich okrągłych kamieni w młynie żarnowym służących do rozcierania ziarna

kamień nazębny (n)
歯石
  (stomatologia, stomatologiczny) twardy osad powstający na powierzchni zębów;

kamień szlachetny /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
宝石
  (jubilerstwo, jubilerski) wartościowa oraz rzadko spotykana odmiana niektórych minerałów o dużej twardości, wykorzystywana w jubilerstwie;

kamień węgielny /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ vɛ̃ŋʲˈɟɛlnɨ/ (n)
礎
  (przenośnie, przenośnia) podstawa, najważniejsza część czegoś
  kamień znajdujący się w węgle
  obecnie pierwsza cegła lub inny element budowlany stawiany jako pierwszy podczas budowy, mający znaczenie symboliczne

kamień żółciowy (n)
胆石
  (medycyna, medyczny) złóg powstały w wyniku odkładania się składników żółci;

kamionka /kãˈmʲjɔ̃nka/ (n)
せっ器
  (technologia, technika, techniczny) (rzemiosło, rzemieślniczy) twardy materiał ceramiczny stosowany do wyrobu płytek posadzkowych, aparatury kwasoodpornej, rur kanalizacyjnych i naczyń;

kampania wyborcza (n)
選挙運動
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ogół środków masowego przekazu (plakaty, reklamy telewizyjne, radiowe, prasowe, wiece, spotkania z wyborcami), jakimi specjaliści od marketingu politycznego promują kandydaturę polityka lub partii;

kampus /ˈkãmpus/ (n)
キャンパス
  kompleks budynków i terenów uniwersyteckich

kanadyjka /ˌkãnaˈdɨjka/ (n)
カナディアンカヌー
  łódź wiosłowa, w której wiosłuje się wiosłem o jednym piórze, klęcząc na jednym kolanie twarzą do kierunku płynięcia;

kanadyjski /ˌkãnaˈdɨjsʲci/ (adj)
カナダ
  związany z Kanadą, dotyczący Kanady

kanalizacja /ˌkãnalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
下水道
  system urządzeń sanitarnych służących do odprowadzania ścieków

kanapa /kãˈnapa/ (n)
ソファー
  podłużny mebel z oparciem przeznaczony do siedzenia

kanapka /kãˈnapka/ (n)
サンドイッチ
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (handel, handlowy) kanapka (1.1) składająca się przynajmniej z dwóch warstw pieczywa kanapka (1.1) przełożona / posmarowana czymś między warstwami

kanarecznik biały (n)
カンラン
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Canarium album, gatunek drzew z rodziny osoczynowatych, występujących w Azji południowo-wschodniej;

kanarek /kãˈnarɛk/ (n)
カナリア, カナリヤ
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak hodowlany o żółtym upierzeniu;

kanał /ˈkãnaw/ (n)
運河
  wykonany przez człowieka wykop w ziemi, którym płynie woda; służy np. do nawadniania lub osuszania pól albo umożliwienia żeglugi statków

kandela /kãnˈdɛla/ (n)
カンデラ
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka światłości w układzie SI, oznaczana symbolem cd;

kandydat /kãnˈdɨdat/ (n)
候補者
  ktoś, kto kandyduje do czegoś, ubiega się o coś

kangur /ˈkãŋɡur/ (n)
カンガルー
  (zoologia, zoologiczny) torbacz słynący z długich skoków;

kania /ˈkãɲa/ (n)
トビ
  (ornitologia, ornitologiczny) Milvus, ptak drapieżny gnieżdżący się na drzewach i w szczelinach skalnych;

kanibalizm /ˌkãɲiˈbalʲism̥/ (n)
カニバリズム
  (zoologia, zoologiczny) praktyka zjadania osobników własnego gatunku;

kanister /kãˈɲistɛr/ (n)
ジェリカン
  (motoryzacja) przenośny zbiornik na paliwo z uchwytem umożliwiajacym ręczny transport;

kanon /ˈkãnɔ̃n/ (n)
カノン
  (biblijny) zamknięty zbiór ksiąg uznany w Kościele za natchnione;
  (kościelny) modlitwa eucharystyczna, część mszy świętej;
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) lista norm, zasad, tekstów o podstawowym znaczeniu
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ogólnie przyjęta zasada czy wzorzec (postępowania, estetyki, itp.);
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna z powtarzającym się tematem;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pojedynczy przepis w kodeksie

kanonada (n)
砲撃
  (wojskowość, wojskowy) silny, długotrwały ostrzał z dział, nawała artyleryjska

kanoniczny (adj)
カノン的な
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z kanonami, odnoszący się do kanonów

kanonierka /ˌkãnɔ̃ˈɲɛrka/ (n)
砲艦
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) historyczna klasa okrętów artyleryjskich średniej lub małej wielkości

kanonik (n)
カノン
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu Kanoników Regularnych św. Augustyna;

kanonizować (v)
列聖する
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś świętym

kanopa /kãˈnɔpa/ (n)
カノプス壺
  (sztuka) (archeologia, archeologiczny) cylindryczne naczynie, gliniana lub alabastrowa urna egipska, w której przechowywano wnętrzności zmarłego, wyjęte podczas balsamowania, używane od czasów Nowego Państwa (XVI w. p.n.e.);

kantar /ˈkãntar/ (n)
無口
  (jeździectwo, jeździecki) rodzaj uproszczonej uzdy bez wędzidła;

kantata /kãnˈtata/ (n)
カンタータ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny na głosy solowe;

kanton /ˈkãntɔ̃n/ (n)
州
  kraj wchodzący w skład Konfederacji Szwajcarskiej;

kantor /ˈkãntɔr/ (n)
両替屋
  miejsce umożliwiające wymianę waluty na inną

kantoński (adj)
広東語, 粤語
  związany z Kantonem, dotyczący Kantonu (miasta w Chinach)

kantoński (n)
広東語, 粤語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język kantoński, używany w południowych Chinach, Hongkongu i Makau;

kaolin /kaˈɔlʲĩn/ (n)
カオリナイト
  (geologia, geologiczny) skała osadowa zawierająca w swym składzie głównie kaolinit, surowiec ceramiczny;

kapać /ˈkapaʨ̑/ (v)
滴る
  o cieczy spadać kroplami

kapelan (n)
チャップレン
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny duszpasterzujący w wojsku, więzieniu, szpitalu, żeńskim domu zakonnym albo w prywatnej kaplicy;

kapelusz /kaˈpɛluʃ/ (n)
帽子
  (odzieżownictwo) rodzaj nakrycia głowy z rondem i częścią wypukłą w środku;

kapelusznik (n)
帽子屋
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wytwórca kapeluszy

kapitalizm /ˌkapʲiˈtalʲism̥/ (n)
資本主義
  (ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) system ekonomiczny i społeczny oparty na prywatnej własności, swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej, wolnej konkurencji, zapewniający podstawowe wolności i prawa obywatelskie;

kapitan /kaˈpʲitãn/ (n)
船長, 大尉
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) dowódca cywilnego statku wodnego lub samolotu
  (sport, sportowy) gracz reprezentujący całą swoją drużynę
大尉, 船長
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, między porucznikiem a majorem;

kapitał /kaˈpʲitaw/ (n)
資本
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) majątek, zasoby (zwykle pieniędzy)
  (przenośnie, przenośnia) niematerialna wartość, zasób do wykorzystania

kapitulacja /ˌkapʲituˈlaʦ̑ʲja/ (n)
投降
  rezygnacja ze swoich zamiarów, przyznanie racji stronie przeciwnej
  warunki poddania się
降伏
  zaprzestanie walki, poddanie się wrogowi

kaplica /kaˈplʲiʦ̑a/ (n)
チャペル
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niewielki wolnostojący budynek służący celom religijnym;
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wydzielona część budynku, służąca do odprawiania nabożeństw, często z umieszczonym ołtarzem

kappa /ˈkapːa/ (n)
カッパ
  nazwa dziesiątej litery alfabetu greckiego, κ;

kapral /ˈkapral/ (n)
伍長
  (wojskowość, wojskowy) najniższy stopień wojskowy w korpusie podoficerskim;

kapsaicyna (n)
カプサイシン
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny odpowiedzialny za ostry, piekący smak papryki chili;

kapsel /ˈkapsɛl/ (n)
王冠
  metalowa przykrywka obciskana na końcu szklanej butelki;

kapsułka /kapˈsuwka/ (n)
カプセル剤
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) zbiorniczek, małe opakowanie leku wykonane z żelatyny;

kapsyd (n)
カプシド
  (biologia, biologiczny) białkowa osłonka genomu wirusa;

kaptur /ˈkaptur/ (n)
フード
  (krawiectwo) część płaszcza, kurtki lub bluzy służąca jako nakrycie głowy;

kapusta /kaˈpusta/ (n)
キャベツ
  (botanika, botaniczny) roślina warzywna o jadalnych liściach zbitych w główkę;

kapłanka /kapˈwãnka/ (n)
女教士
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta, która sprawuje posługę religijną

kara /ˈkara/ (n)
罰
  dolegliwość wymierzona jako sankcja

kara cielesna /ˈkara ʨ̑ɛˈlɛsna/ (n)
体罰
  kara mająca na celu zadanie bólu fizycznego osobie karanej;

kara śmierci /ˈkara ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
死刑
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara polegająca na pozbawieniu życia sprawcy przestępstwa;

karabin maszynowy /kaˈrabʲĩn ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
機関銃
  (wojskowość, wojskowy) zespołowa broń samoczynna zasilana amunicją o kalibrze do 20 mm;

karabinek /ˌkaraˈbʲĩnɛk/ (n)
カービン
  indywidualna broń strzelecka o lufie krótszej niż w karabinie;

karafka /kaˈrafka/ (n)
水差し, カラフ
  rodzaj butelki z wąską szyjką;

karaka /kaˈraka/ (n)
キャラック
  (marynarka) typ dawnego statku transportowego;

karakuł /kaˈrakuw/ (n)
カラクール
  (zoologia, zoologiczny) owca pochodzenia azjatyckiego, której jagnię ma sierść zwiniętą w charakterystyczne loki;

karalny /kaˈralnɨ/ (adj)
罰する
  taki, który podlega karze

karaluch /kaˈralux/ (n)
ゴキブリ
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Blatta orientalis, duży, żyjący w siedliskach ludzkich owad żywiący się produktami spożywczymi;

karaoke /ˌkaraˈɔkɛ/ (n)
カラオケ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewanie znanych piosenek do odtwarzanej z taśmy melodii w przeznaczonych do tego lokalach

karat /ˈkarat/ (n)
カラット
  dawna miara zawartości złota w stopach (czyste złoto miało 24 karaty);
  jubilerska jednostka masy równa 0,2 g, stosowana do mierzenia masy kamieni szlachetnych i pereł;

karate /kaˈratɛ/ (n)
空手, 空手道
  (sport, sportowy) japońska sztuka walki;

karateka /ˌkaraˈtɛka/ (n)
空手家
  (sport, sportowy) osoba uprawiająca karate

karawan (n)
霊柩車
  pojazd do przewozu trumny ze zwłokami

karawana /ˌkaraˈvãna/ (n)
キャラバン, 隊商
  wielbłądzia ekspedycja transportowa lub pielgrzymkowa na pustyni;

karawanseraj (n)
キャラバンサライ
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) zajazd stanowiący miejsce postoju karawan, mający pomieszczenia dla podróżnych wraz ze składami na towary;

karawela /ˌkaraˈvɛla/ (n)
キャラベル
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednopokładowy, dwu- lub trójmasztowy żaglowiec o wysokich nadbudówkach na dziobie i rufie, używany od XV do XVII wieku;

karać /ˈkaraʨ̑/ (v)
罰する
  wymierzać karę

karbon /ˈkarbɔ̃n/ (n)
石炭紀
  (geologia, geologiczny) piąty okres geologiczny paleozoiku;

karbunkuł /karˈbũŋkuw/ (n)
カーバンクル 癰
  (medycyna, medyczny) czyrak mnogi, czyrak gromadny; grupa blisko położonych czyraków (zapaleń ropnych sąsiadujących torebek włosowych i przylegających gruczołów łojowych) zbierająca się w jeden ropień, wywołana przez zakażenie

karcer (n)
独房監禁
  (więziennictwo, więzienny) kara przebywania w celi bez pryczy

karczoch /ˈkarʧ̑ɔx/ (n)
アーティチョーク, 朝鮮薊
  (botanika, botaniczny) Cynara scolymus, rodzaj wieloletnich roślin z rodziny astrowatych;

kardamon /karˈdãmɔ̃n/ (n)
カルダモン
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku kardamon malabarski lub któregoś z innych gatunków należącego do rodzaju Elettaria;

kardigan /karˈdʲiɡãn/ (n)
カーディガン
  (odzieżownictwo) rodzaj swetra zapinanego na guziki lub zamek błyskawiczny, wycięty pod szyją, bez kołnierza;

kardiolog /karˈdʲjɔlɔk/ (n)
心臓学医
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób serca i układu naczyniowego

kardiologia /ˌkardʲjɔˈlɔɟja/ (n)
循環器学
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami i wadami układu sercowo-naczyniowego, ich rozpoznawaniem i leczeniem;

kardynalny (adj)
基数
  główny, najważniejszy, zasadniczy

kardynał /karˈdɨ̃naw/ (n)
枢機卿
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim;
  (ornitologia, ornitologiczny) Cardinalis cardinalis, ptak z rodziny łuszczaków;

karelski (adj)
カレリア語
  związany z Karelią, dotyczący Karelii lub Karelów

karelski (n)
カレリア語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język karelski;

karetka /kaˈrɛtka/ (n)
救急車
  (medycyna, medyczny) (motoryzacja) samochód służący do przewozu chorych

kariera /karʲˈjɛra/ (n)
キャリア
  osiągnięcie sukcesu w życiu zawodowym
  przebieg pracy zawodowej

kark /kark/ (n)
項
  (anatomia, anatomiczny) tylny fragment szyi powyżej grzbietu

karma /ˈkarma/ (n)
業
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: przeszłe czyny i zamiary mające wpływ na przyszłość czującej istoty (np. człowieka) i jej następne wcielenia;
餌
  pokarm dla zwierząt

karmazyn /karˈmazɨ̃n/ (n)
クリムゾン
  barwa intensywnie czerwona

karmazynowy (adj)
深紅色
  intensywnie czerwony

karmel /ˈkarmɛl/ (n)
カラメル
  (spożywczy) brązowy barwnik spożywczy, otrzymywany przez ogrzewanie cukru, sacharozy lub glukozy, używany jako dodatek do słodyczy, deserów i piwa

karmelizacja (n)
キャラメル化
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) proces rozkładu cukru pod wpływem ciepła;

karnawał /karˈnavaw/ (n)
カーニバル, 謝肉祭
  okres od święta Trzech Króli (albo od Bożego Narodzenia, albo od Nowego Roku) do Środy Popielcowej, w czasie którego urządzane są zabawy, bale, maskarady i pochody;

karnotaur (n)
カルノタウルス
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku karnotaur (1.2)

karny /ˈkarnɨ/ (adj)
刑事上
  dotyczący kary, przewidujący zastosowanie kary, będący karą

karo /ˈkarɔ/ (n)
ダイヤ
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym rombem; karta tego koloru;

karoseria /ˌkarɔˈsɛrʲja/ (n)
カロッツェリア
  wierzchnia część nadwozia pojazdu (najczęściej samochodu);

karoten (n)
カロチン
  (biochemia, biochemiczny) jeden ze związków organicznych z grupy węglowodorów nienasyconych stanowiących barwniki fotosyntetyczne o barwach od żółtej do czerwonej i prowitaminy witaminy A, występujące w wielu roślinach, m.in. marchwi;

karotenoid /ˌkarɔtɛ̃ˈnɔ<sup>j</sup>it/ (n)
カロテノイド
  (biochemia, biochemiczny) substancja z grupy organicznych związków chemicznych, żółtych, czerwonych, pomarańczowych i różowych barwników roślinnych, które stanowią naturalne przeciwutleniacze;

karp /karp/ (n)
鯉, コイ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Cyprinus carpio, ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, hodowlana;

karta /ˈkarta/ (n)
カード
  (termin karciany) (sport, sportowy) (zobacz) karta do gry
  (zobacz) karta pocztowa
  (zobacz) karta płatnicza, karta bankomatowa, karta kredytowa, karta debetowa
  (zobacz) karta telefoniczna
  (elektronika, elektroniczny) wymienny podzespół elektroniczny na obwodzie drukowanym

karta SIM (n)
SIMカード
  (telekomunikacja) stosowana w telekomunikacji, wymienna plastikowa karta elektroniczna z wbudowaną pamięcią i mikroprocesorem;

karta do gry /ˈkarta dɔ‿ˈɡrɨ/ (n)
トランプ
  (termin karciany) (sport, sportowy) papierowa lub plastikowa karta z symbolem z jednej strony, służąca do gier karcianych;

karta do głosowania (n)
投票用紙
  (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kartka papieru służąca do tajnego głosowania w wyborach

karta dźwiękowa /ˈkarta ʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
サウンドカード
  (informatyka, informatyczny) karta rozszerzeniowa umożliwiająca generowanie dźwięku przez komputer i głośniki do niej podłączone;

karta graficzna /ˈkarta ɡraˈfʲiʧ̑na/ (n)
ビデオカード
  (informatyka, informatyczny) urządzenie odpowiadające za wyświetlany obraz na monitorze komputera;

karta kredytowa /ˈkarta ˌkrɛdɨˈtɔva/ (n)
クレジットカード
  (bankowość, bankowy) karta magnetyczna uprawniająca do korzystania ze środków pieniężnych przyznanych jej posiadaczowi w ramach limitu kredytowego ustalonego przez daną instytucję finansową;

karta pokładowa (n)
ボーディングパス
  (lotnictwo, lotniczy) rodzaj biletu upoważniającego do wejścia na pokład samolotu bądź statku

kartel /ˈkartɛl/ (n)
カルテル
  (ekonomia, ekonomiczny) układ przedsiębiorstw, mający na celu zmonopolizowanie pewnej gałęzi gospodarki;

kartografia /ˌkartɔˈɡrafʲja/ (n)
地図学
  nauka o tworzeniu map;

karton /ˈkartɔ̃n/ (n)
段ボール箱
  tekturowe pudełko

karuzela /ˌkaruˈzɛla/ (n)
メリーゴーラウンド
  urządzenie do zabawy, które się kręci;

karykatura /ˌkarɨkaˈtura/ (n)
カリカチュア, 風刺画
  humorystyczna praca plastyczna lub literacka ośmieszająca i uwydatniająca charakterystyczne cechy osoby;

karzeł /ˈkaʒɛw/ (n)
小人
  (medycyna, medyczny) człowiek o niedoborze wzrostu;
  postać fantastyczna, istota niewielkiego wzrostu
  (astronomia, astronomiczny) nieduża gwiazda ciągu głównego;

karłowatość (n)
小人症
  bycie karłowatym, bycie karłem

kasa /ˈkasa/ (n)
レジ
  stanowisko do naliczania należności za towar lub usługi, gdzie na miejscu dokonuje się zapłaty / płatności

kaseta (n)
カセット
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie, podzespół, moduł lub materiał eksploatacyjny w standardowej, zamkniętej obudowie

kaskader (n)
スタントマン
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba zastępująca aktora w ryzykownych albo technicznie wymagających scenach

kasta /ˈkasta/ (n)
カースト
  (społeczny) grupa społeczna powstała w wyniku podziału pracy lub nakazów religijnych, zwykle zamknięta ze względu na zawieranie małżeństw i dziedziczenie przynależności, wraz z innymi kastami tworząca hierarchię;

kastet (n)
ナックルダスター
  rodzaj dodatkowej broni do walki na pięści w kształcie zespojonych ze sobą pierścieni;

kastrować /kaˈstrɔvaʨ̑/ (v)
去勢
  usuwać mężczyźnie lub samcowi jądra lub w inny sposób pozbawiać zdolności rozrodczych, dokonywać kastracji

kasyno /kaˈsɨ̃nɔ/ (n)
カジノ
  ekskluzywny lokal rozrywkowy przeznaczony do legalnego uprawiania hazardu;

kaszalot /kaˈʃalɔt/ (n)
抹香鯨
  (zoologia, zoologiczny) Physeter macrocephalus Linnaeus, waleń z rodziny kaszalotowatych o dużej głowie i potężnej poziomej płetwie ogonowej;

kaszanka /kaˈʃãnka/ (n)
ブラックプディング
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób wędliniarski z kaszy lub ryżu, krwi oraz niekiedy podrobów;

kaszel /ˈkaʃɛl/ (n)
咳
  nagłe wyrzucenie powietrza z płuc połączone z zachrypnięciem, spodowane podrażnieniem układu oddechowego;

kaszleć /ˈkaʃlɛʨ̑/ (v)
咳をする
  gwałtownie wyrzucać powietrze z płuc

kaszmir (n)
カシミヤ
  (włókiennictwo) miękka tkanina z wełny kóz kaszmirskich;

kaszmirski /kaʃˈmʲirsʲci/ (adj)
カシミール語
  pochodzący z Kaszmiru, właściwy Kaszmirowi, wykonany w Kaszmirze

kaszmirski /kaʃˈmʲirsʲci/ (n)
カシミール語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język kaszmirski;

kasztan /ˈkaʃtãn/ (n)
栗
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc (orzech) kasztana (1.1)
  nasienie kasztanowca

kat /kat/ (n)
死刑執行人
  osoba wykonująca wyroki sądowe skazujące na chłostę, tortury lub śmierć;

kataklizm (n)
shrekoning
  gwałtowne zmiany w przyrodzie wywołujące znaczne zniszczenia, spustoszenie

katalepsja (n)
カタレプシー
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zespół objawów zaburzeń psychicznych wyrażający się zanikiem wykonywania ruchów dowolnych, zastyganiem chorego w nienaturalnych ułożeniach ciała

kataliza (n)
触媒作用
  (chemia, chemiczny) zjawisko przyśpieszenia lub spowolnienia reakcji chemicznej zachodzące pod wpływem katalizatora;

katalizator /ˌkatalʲiˈzatɔr/ (n)
触媒
  (chemia, chemiczny) substancja przyspieszająca przebieg reakcji chemicznej;

katalog /kaˈtalɔk/ (n)
ディレクトリ
  (informatyka, informatyczny) plik interpretowany przez system plików jako lista odwołań do innych plików;
  spis zawartości biblioteki
  usystematyzowany zbiór dokumentów

kataloński /ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
カタルーニャ語, カタロニア語
  związany z Katalonią

kataloński /ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/ (n)
カタルーニャ語, カタロニア語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Katalonii;

katamaran /ˌkatãˈmarãn/ (n)
カタマラン
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek zbudowany z dwóch kadłubów, które są połączone ze sobą równolegle

katana /kaˈtãna/ (n)
日本刀, 刀
  rodzaj miecza japońskiego;

katapulta /ˌkataˈpulta/ (n)
カタパルト
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) oblężnicza machina wojenna używana w starożytności i w średniowieczu do miotania ciężkich pocisków;

katar /ˈkatar/ (n)
カタル
  (medycyna, medyczny) zapalenie błony śluzowej, zwykle w odniesieniu do nosa;
風邪
  (potocznie, potoczny) przeziębienie, któremu towarzyszy katar (1.2)
水っ洟, 鼻水
  (potocznie, potoczny) śluz, wydzielina z nosa, skutek kataru (1.2)

katarynka (n)
手回しオルガン
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) urządzenie mechaniczne, napędzane korbą, odtwarzające muzykę zapisaną na specjalnych kartach dziurkowanych, które sterują piszczałkami;

katastrofa /ˌkataˈstrɔfa/ (n)
災害, 大災害
  tragiczny wypadek, którego skutkiem jest czasami śmierć wielu ludzi

katastrofizm (n)
天変地異説
  pesymistyczny ogląd na życie budowany na przeświadczeniu o nieuchronności zagłady/klęski i spowodowanego nią kryzysu

katechizm (n)
カテキズム
  (kościelny) podręcznik do katechezy
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wykład podstawowych zasad doktryny chrześcijańskiej;

katedra /kaˈtɛdra/ (n)
大聖堂
  (kościelny) główny kościół diecezji;

kategoria /ˌkatɛˈɡɔrʲja/ (n)
カテゴリ
  każdy z rodzajów, na które podzielona jest zbiorowość według pewnej klasyfikacji

kategorycznie /ˌkatɛɡɔˈrɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
例外無き
  w sposób kategoryczny

kategoryczny /ˌkatɛɡɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
例外無き
  zdecydowany i niedopuszczający sprzeciwu

katharewusa (n)
カサレヴサ
  (językoznawstwo, językoznawczy) greka oczyszczona, sztuczny język grecki stworzony na początku XIX w.;

kation /ˈkatʲjɔ̃n/ (n)
カチオン
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dodatnio naładowany jon;

katoda /kaˈtɔda/ (n)
カソード
  (elektryczność) elektroda o ujemnym potencjale;

katolicki /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ʲci/ (adj)
カソリック
  związany z katolicyzmem i katolikami, dotyczący katolicyzmu

katolicyzm /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
カトリシズム, カトリック教会
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych;

katolik /kaˈtɔlʲik/ (n)
カトリック教徒
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek Kościoła katolickiego

kaucja /ˈkawʦ̑ʲja/ (n)
保釈金
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) suma pieniężna złożona jako gwarancja dotrzymania zobowiązania

kauczuk (n)
生ゴム
  (chemia, chemiczny) surowiec do produkcji gumy;

kawa /ˈkava/ (n)
コーヒー, 珈琲
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przygotowany z palonych i rozdrobnionych ziaren kawowych;
  (spożywczy) ziarna kawowca, z których po odpowiednim przygotowaniu można uzyskać aromatyczny napój
コーヒーの木, コーヒー
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Coffea L., kawowiec, drzewo lub krzew z rodziny marzanowatych;

kawaler /kaˈvalɛr/ (n)
独身
  mężczyzna, który nigdy nie był żonaty

kawalkada /ˌkavalˈkada/ (n)
乗馬隊
  grupa jeźdźców albo pojazdów jadących gdzieś razem

kawiarnia /kaˈvʲjarʲɲa/ (n)
喫茶店, カフェ
  lokal, w którym podaje się kawę i inne napoje;

kawior /ˈkavʲjɔr/ (n)
キャビア
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przekąska z solonej ikry niektórych gatunków ryb (np. łososia, dorsza), w kolorze czarnym lub czerwonym;

kawitacja (n)
キャビテーション
  (fizyka, fizyczny) zjawisko gwałtownego tworzenia się bąbelków gazu w cieczy pod wpływem zmian ciśnienia;

kawka /ˈkafka/ (n)
ニシコクマルガラス
  (ornitologia, ornitologiczny) Coloeus, ptak z rodziny krukowatych;

kawowiec /kaˈvɔvʲjɛʦ̑/ (n)
コーヒーの木
  (botanika, botaniczny) Coffea, wiecznie zielony krzew i drzewo z rodziny marzanowatych;

kazachski /kaˈzaxsʲci/ (adj)
カザフ
  odnoszący się do Kazachów lub Kazachstanu

kazanie /kaˈzãɲɛ/ (n)
説教
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) nadęta mowa umoralniająca
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna przemowa, której celem jest przekazanie prawd wiary i zasad życia moralnego, w chrześcijaństwie także część mszy lub nabożeństwa;

kazeina /ˌkazɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
カゼイン
  (biochemia, biochemiczny) białko z mleka ssaków;

kazirodztwo (n)
近親相姦
  stosunki płciowe z osobą blisko spokrewnioną, rodzaj parafilii;

kaznodzieja (n)
説教者
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto wygłasza kazania;

kazuar /kaˈzu<sup>w</sup>ar/ (n)
火食い鳥
  (ornitologia, ornitologiczny) Casuarius, duży, australijski, tasmański i nowogwinejski nielot;

kałamarz /kaˈwãmaʃ/ (n)
インク入れ
  niewielki, szczelnie zamykany pojemnik z różnych materiałów, służący do przechowywania atramentu lub tuszu;

kałuża /kaˈwuʒa/ (n)
水たまり
  płytki dołek wypełniony wodą, błotem

każdy /ˈkaʒdɨ/ (pronoun)
それぞれ, 各, 各々, 銘々
  odnoszący się do wszystkich, wszystkiego w danym zbiorze, bez wyjątku

kciuk /cʨ̑uk/ (n)
親指
  (anatomia, anatomiczny) pierwszy palec dłoni u ssaków naczelnych, położony przeciwstawnie do pozostałych palców;

kebab /ˈkɛbap/ (n)
ケバブ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) popularne w kuchni tureckiej kawałki pieczonego mięsa z dodatkami;

keczua (n)
ケチュア語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Indian Keczua;

keczup /ˈkɛʧ̑up/ (n)
ケチャップ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) sos z pomidorów z przyprawami, stosowany na zimno jako dodatek do potraw;

kefir /ˈkɛfʲir/ (n)
ケフィア
  (spożywczy) napój otrzymywany ze sfermentowanego mleka pasteryzowanego;
  jedno opakowanie, porcja kefiru (1.1)

keks /kɛks/ (n)
フルーツケーキ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto biszkoptowe z bakaliami;

kelnerka /kɛlˈnɛrka/ (n)
ウエイトレス
  osoba płci żeńskiej przyjmująca w restauracji zamówienie i przynosząca potrawy

kelwin /ˈkɛlvʲĩn/ (n)
ケルビン
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka temperatury w układzie SI, oznaczana K;

khaki /ˈkaci/ /ˈkxaci/ (adj)
カーキ色
  (książkowy) płowo-kasztanowo-cynamonowo-ziemisto-żółty; w odcieniu jasnej oliwki i żółtawego brązu;

khaki /ˈkaci/ /ˈkxaci/ (n)
カーキ色
  (książkowy) kolor płowo-kasztanowo-cynamonowo-ziemisto-żółty

khmerski /ˈkmɛrsʲci/ (n)
クメール語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Kambodży, używany również w Tajlandii, Wietnamie i Chinach

kibic /ˈcibʲiʦ̑/ (n)
我慢する
  osoba interesująca się danym sportem, przyglądająca się rozgrywkom sportowym, kibicująca jakiejś drużynie sportowej lub sportowcowi;

kibuc /ˈcibuʦ̑/ (n)
キブツ
  izraelskie spółdzielcze gospodarstwo rolne lub produkcyjne wraz z osadą mieszkańców, w którym ziemia i środki produkcji są własnością wspólną;

kichać /ˈcixaʨ̑/ (v)
くしゃみをする, しゃみをする
  gwałtownie wypuszczać powietrze z powodu podrażnienia nosa np. przez kurz

kichnięcie (n)
くしゃみ
  gwałtowne wyrzucenie powietrza przez nos z towarzyszącym charakterystycznym odgłosem

kicz /ciʧ̑/ (n)
キッチュ
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) mierne artystycznie dzieło lub utwór, który jest wyrazem złego, ale popularnego gustu

kiczowaty /ˌciʧ̑ɔˈvatɨ/ (adj)
キッチュな
  (sztuka) taki, który jest wyrazem kiczu

kiedy /ˈcɛdɨ/ (pronoun)
いつ
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających czas jakiegoś zdarzenia
  …służący do tworzenia pytań o czasie jakiegoś wydarzenia

kiedykolwiek /ˌcɛdɨˈkɔlvʲjɛk/ (adv)
いつか
  w dowolnym, nieokreślonym czasie

kiedyś /ˈcɛdɨɕ/ (indefinitePronoun)
いつか
  w pewnym czasie, w jakiejś chwili (w nieokreślonej przeszłości lub przyszłości)

kieliszek /cɛˈlʲiʃɛk/ (n)
ワイングラス
  zazwyczaj szklane naczynie z podstawką i nóżką, przeznaczone do konsumpcji niektórych napojów alkoholowych jak wino, koniak, drinki i koktajle;

kielnia /ˈcɛlʲɲa/ (n)
こて
  narzędzie murarskie składające się z płaskiej stalowej płytki i trzonka;

kiepski /ˈcɛpsʲci/ (adj)
ださい
  (potocznie, potoczny) marny, nędzny, zły

kier /cɛr/ (n)
ハート
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym sercem; karta tego koloru

kierowca /cɛˈrɔfʦ̑a/ (n)
運転手
  osoba kierująca pojazdem (mężczyzna lub kobieta)

kierownica /ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
ハンドル
  (motoryzacja) element służący do zmiany kierunku jazdy pojazdu;

kierownictwo /ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
弁理
  kierowanie, zarządzanie czymś lub kimś

kierunek /cɛˈrũnɛk/ (n)
方向, 方角, 方位, 方面
  droga, linia łącząca miejsce początku ruchu z końcem ruchu, w domyśle określająca cel

kierunkowskaz /ˌcɛrũŋˈkɔfskas/ (n)
ウインカー
  (motoryzacja) urządzenie służące do sygnalizowania zamiaru zmiany kierunku poruszania się

kieszeń /ˈcɛʃɛ̃ɲ/ (n)
ポケット, 懐中
  (krawiectwo) (odzieżownictwo) rodzaj małego schowka np. w ubraniu lub torbie;

kieszonkowe /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɛ/ (n)
小遣い
  zazwyczaj stała suma pieniędzy otrzymywana przez dziecko od rodziców na własne wydatki

kieszonkowiec /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
掏摸
  osoba, która kradnie przedmioty z kieszeni ludzi

kieł /cɛw/ (n)
犬歯, 糸切り歯
  (zoologia, zoologiczny) ząb między siekaczami a zębami trzonowymi;

kiełbasa /cɛwˈbasa/ (n)
ソーセージ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wędlina z rozdrobnionego mięsa w osłonce sztucznej lub z jelita zwierzęcego;

kij /cij/ (n)
キュー, クラブ, スティック, バット
  (sport, sportowy) długi przyrząd sportowy do uderzania
棒
  długi patyk;

kijanka /ciˈjãnka/ (n)
おたまじゃくし, オタマジャクシ
  (zoologia, zoologiczny) larwa płazów bezogonowych prowadząca wodny tryb życia;

kikut /ˈcikut/ (n)
切り株
  (anatomia, anatomiczny) odstająca pozostałość amputowanej kończyny lub część ciała niedostatecznie wykształcona

kilka /ˈcilka/ (indefinitePronoun)
いくらかの
  oznaczenie w sposób przybliżony liczby od trzech do dziewięciu w odniesieniu do grupy rzeczowników niemęskoosobowych (kobiet, zwierząt lub rzeczy)

kilo- /ˈcilɔ/
キロ-
  (fizyka, fizyczny) (informatyka, informatyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednostki miary tysiąc razy większe od podstawowych;

kilobajt /ciˈlɔbajt/ (n)
キロバイト
  (jednostka miary) (informatyka, informatyczny) jednostka informacji lub pojemności pamięci komputera równa 1 024 bajtom

kilof /ˈcilɔf/ (n)
つるはし
  (technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie służące do rozdrabniania skał, twardego podłoża, murów itp.;

kilogram /ciˈlɔɡrãm/ (n)
キログラム
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka masy w układzie SI, oznaczana kg;

kilometr /ciˈlɔ̃mɛtr̥/ (n)
キロメートル, キロ
  jednostka długości równa tysiącowi metrów;

kilometr kwadratowy (n)
平方キロメートル
  (metrologia, metrologiczny) jednostka pola powierzchni

kilowatogodzina /ˌcilɔvatɔɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
キロワット時
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) (elektryczność) ilość energii elektrycznej równa pracy wykonywanej przez prąd o mocy 1 kilowata w ciągu jednej godziny;

kilt /cilt/ (n)
キルト
  (etnografia, etnograficzny) krótka spódniczka w kratkę, tradycyjny strój górali szkockich;

kilwater /cilˈvatɛr/ (n)
航跡
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ślad na wodzie, jaki pozostawia za sobą płynący statek

kimbap /ˈcĩmbap/ (n)
キムパプ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) koreańska potrawa robiona z ryżu owiniętego wodorostami:

kimchi (n)
キムチ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie albo półprodukt przygotowany z fermentowanych lub kiszonych warzyw według tradycyjnej receptury koreańskiej;

kimono /cĩˈmɔ̃nɔ/ (n)
着物
  (odzieżownictwo) tradycyjny strój japoński;

kinematograf (n)
シネマトグラフ
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) aparat do realizacji i ekranowej projekcji ruchomych obrazów;

kinezjologia (n)
キネシオロジー
  nauka o mięśniach w ruchu;

kino /ˈcĩnɔ/ (n)
映画館
  (sztuka) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) budynek, w którym wyświetla się filmy

kintsugi (n)
金継ぎ, 金繕い
  tradycyjna japońska technika i sztuka naprawy potłuczonych wyrobów ceramicznych;

kiosk /cɔsk/ (n)
キオスク
  mała budka handlowa, w której sprzedaje się m.in. pisma, bilety, papierosy

kirgiski /cirʲˈɟisʲci/ (adj)
キルギス語
  odnoszący się do Kirgistanu lub Kirgizów

kirgiski /cirʲˈɟisʲci/ (n)
キルギス語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Kirgistanu;

kisiel /ˈciɕɛl/ (n)
キセリ
  (technologia, technika, techniczny) (gastronomia), (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser żelujący z mąki ziemniaczanej, owoców (lub soku owocowego), wody i cukru;

kisz (n)
キッシュ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wytrawna tarta

kit /cit/ (n)
パテ
  masa plastyczna używana w budownictwie do montażu szyb, uszczelniania, wypełniania nierówności itp.

kita /ˈcita/ (n)
尾
  puszysty ogon zwierzęcia

kitesurfing (n)
カイトサーフィン
  windsurfing, w którym zamiast żagla używa się latawca

kiur /cjur/ (n)
キュリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cm i liczbie atomowej 96;

kiwi /ˈki.vʲi/ (n)
キーウィ
  (spożywczy) zielony w środku owoc aktinidii o meszkowatej brązowej skórce;
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzina ptaków nielotów zamieszkująca tylko Nową Zelandię;

kiła /ˈciwa/ (n)
梅毒 黴毒
  (medycyna, medyczny) choroba weneryczna wywoływana przez krętka bladego;

kiść /ciɕʨ̑/ (n)
房
  pęk czegoś – owoców, kwiatów, przedmiotów

klacz /klaʧ̑/ (n)
牝馬
  (zoologia, zoologiczny) samica ssaków nieparzystokopytnych, szczególnie samica konia;

klaczka (n)
雌の子馬
  (zdrobniale) klacz (młoda klacz)

klaka /ˈklaka/ (n)
クラック
  grupa osób wynajęta do oklaskiwania widowiska

klakson /ˈklaksɔ̃n/ (n)
クラクション
  (motoryzacja) urządzenie służące do wydawania sygnałów dźwiękowych (najczęściej w celu ostrzeżenia);

klaps /klaps/ (n)
カチンコ
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) urządzenie wykorzystywane między ujęciami;

klarnet /ˈklarnɛt/ (n)
クラリネット
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty drewniany ze stroikiem;

klasa /ˈklasa/ (n)
クラス
  (informatyka, informatyczny) w programowaniu obiektowym: typ wyrażony przez rekord danych wraz z funkcjami operującymi na tych danych

klaser /ˈklasɛr/ (n)
アルバム
  (filatelistyka) specjalny album do przechowywania kolekcji znaczków pocztowych, pocztówek, etykiet itp.;

klasy (n)
石蹴り
  zabawa dziecięca polegająca na przeskakiwaniu pól narysowanych kredą

klasycyzm (n)
古典主義
  (architektura, architektoniczny) (sztuka) prąd w sztuce, muzyce, architekturze i literaturze europejskiej zapoczątkowany w renesansie a obecny do końca XVIII w., nawiązujący do wzorców oraz tematów antyku greckiego i rzymskiego;

klasyfikacja /ˌklasɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
分類
  systematyczny podział czegoś (przedmiotów lub zjawisk) na klasy, działy, poddziały itp. według określonej zasady
  zaklasyfikowanie danego zjawiska lub przedmiotu do odpowiedniej klasy, grupy itp.

klasyfikować (v)
分類
  dokonywać klasyfikacji, dzielić osoby, przedmioty, zjawiska na grupy wedle określonej zasady

klasztor /ˈklaʃtɔr/ (n)
修道院
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek lub kompleks budynków będący siedzibą zakonnic lub zakonników określonej reguły

klatka /ˈklatka/ (n)
ケージ
  skrzynia, pomieszczenie z prętów lub siatki

klatka piersiowa /ˈklatka pʲjɛrʲˈɕɔva/ (n)
胸部, 胸郭
  (anatomia, anatomiczny) część ciała chroniąca żebrami płuca i serce;

klaustrofobia /ˌklawstrɔˈfɔbʲja/ (n)
閉所恐怖症
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem w pomieszczeniu zamkniętym lub ciasnym

klawesyn /klaˈvɛsɨ̃n/ (n)
ハープシコード
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument strunowy, w którym dźwięk wzbudzany jest przez piórka szarpiące struny;

klawiatura /ˌklavʲjaˈtura/ (n)
キーボード
  część maszyny do pisania, komputera i innych urządzeń, wyposażona w klawisze i pozwalająca na wprowadzanie znaków
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) układ klawiszy umieszczonych kolejno obok siebie, zamocowanych w odpowiedni sposób, ułatwiający granie na instrumentach klawiszowych

klawisz /ˈklavʲiʃ/ (n)
キー, 鍵
  element klawiatury odpowiadający za wydobywanie dźwięku w instrumentach muzycznych lub za wprowadzenie znaku w komputerach, maszynach do pisania itp.;

kleik /ˈklɛ<sup>j</sup>ik/ (n)
粥
  potrawa z rozgotowanego ryżu lub kaszy, podawana głównie chorym lub dzieciom

klej /klɛj/ (n)
糊, 膠
  lepka substancja, rodzaj spoiwa używanego do łączenia przedmiotów

klejnot (n)
宝石
  (jubilerstwo, jubilerski) drogocenny kamień lub wyrób jubilerski

klementynka (n)
クレメンタイン
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc klementynki (1.1)

klepsydra /klɛpˈsɨdra/ (n)
砂時計
  przyrząd do odmierzania czasu, składający się z dwóch połączonych ze sobą identycznych, szklanych naczyń, w którym woda lub piasek przechodzą przez wąski kanalik łączący;

kleptokracja (n)
クレプトクラシー
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy złodziei, osób skorumpowanych;

kleptomania /ˌklɛptɔ̃ˈmãɲja/ (n)
盗癖
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne, objawiające się jako trudna lub niemożliwa do powstrzymania potrzeba kradzieży, zwykle nie motywowana zyskiem, ani chęcią posiadania;

kler /klɛr/ (n)
聖職者
  ogół duchowieństwa danego wyznania lub kraju

klerykalizm (n)
聖職者主義
  tendencja do podporządkowania klerowi i Kościołowi wszelkich dziedzin życia w państwie;

kleszcz /klɛʃʧ̑/ (n)
だに
  (zoologia, zoologiczny) pasożytniczy pajęczak żywiący się krwią;

klient /ˈklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nt/ (n)
クライアント
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie korzystające z usług dostarczanych przez serwer

klientela /ˌklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nˈtɛla/ (n)
顧客
  ogół klientów jakiejś instytucji, jakiegoś sklepu, punktu usługowego itp.

klif /klʲif/ (n)
崖
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) wysoki i stromy, często pionowy, urwisty brzeg morza lub jeziora, powstały w wyniku abrazji;

klimat /ˈklʲĩmat/ (n)
気候, 風土
  (geografia, geograficzny) warunki pogodowe przeważające na danym obszarze przez wiele lat;

klimatologia (n)
気候学
  (meteorologia, meteorologiczny) nauka zajmująca się badaniem klimatu

klimatyzacja /ˌklʲĩmatɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
エアコン
  automatyczny system utrzymywania stałej temperatury i innych warunków klimatycznych w zamkniętym pomieszczeniu;

klimatyzator /ˌklʲĩmatɨˈzatɔr/ (n)
エアコン
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do klimatyzowania pomieszczeń;

klin /klʲĩn/ (n)
くさび
  (fizyka, fizyczny) maszyna prosta, o kształcie trójkąta;
  kształt tej maszyny
迎え酒
  (potocznie, potoczny) kieliszek alkoholu pity jako lekarstwo na kaca

klingoński (adj)
クリンゴン語
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dotyczący Klingonów

klingoński (n)
クリンゴン語
  (językoznawstwo, językoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) sztuczny język używany przez przedstawicieli rasy Klingonów z serialu "Star Trek"

kliniczny (adj)
臨床の
  (medycyna, medyczny) dotyczący lecznictwa zamkniętego

kliper (n)
クリッパー
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) dziewiętnastowieczny żaglowiec transportowy;

klisza /ˈklʲiʃa/ (n)
フィルム
  (fotografia) błona pokryta substancją chemiczną w celu wykonania negatywu zdjęcia

klon /klɔ̃n/ (n)
クローン
  (biologia, biologiczny) zbiór komórek lub cały organizm wywodzący się z jednej komórki, identyczny pod względem genetycznym;
楓 カエデ, カエデ
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Acer L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny klonowatych;

klub /klup/ (n)
クラブ
  stowarzyszenie, grupa osób o wspólnych zainteresowaniach

klub nocny (n)
ナイトクラブ
  lokal rozrywkowy otwarty w nocy;

klub sportowy (n)
スポーツクラブ
  (sport, sportowy) podstawowa jednostka organizacyjna realizująca cele i zadania w zakresie różnych dyscyplin sportu;

klucz /kluʧ̑/ (n)
鍵
  kod do szyfru;
  podpowiedź umożliwiająca rozwiązanie zagadki
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak na pięciolinii określający wysokość opisywanych dźwięków;
  narzędzie w postaci dźwigni rozwidlonej na końcu do odkręcania i przykręcania śrub
  (informatyka, informatyczny) kolumna bazy danych lub ich zbiór, które identyfikują rekord
鍵, キー
  przyrząd do otwierania zamka;

klucz wiolinowy (n)
ト音記号
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) umieszczany na pięciolinii znak graficzny wyznaczający położenie nuty g;

kluczowy /kluˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
キー
  podstawowy, najważniejszy

klątwa (n)
宣誓
  (dawniej, dawny) przeklinanie, wykrzykiwanie złych słów

klęczeć /ˈklɛ̃n͇ʧ̑ɛʨ̑/ (v)
跪く
  mając nogi zgięte w kolanach i opierając kolana na ziemi, trwać w tej pozycji

kmin rzymski /ˈkmʲĩn ˈʒɨ̃msʲci/ (n)
クミン
  (botanika, botaniczny) Cuminum cyminum L., gatunek rośliny jednorocznej z rodziny selerowatych, pochodzącej prawdopodobnie ze wschodnich rejonów nad Morzem Śródziemnym;
  (botanika, botaniczny) uprawna roślina z gatunku kminu rzymskiego (1.1)
  (spożywczy) przyprawa z nasion kminu rzymskiego (1.2) w formie ziaren lub zmielonego proszku

kminek /ˈkmʲĩnɛk/ (n)
クミンの実
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce jednej z odmian tej rośliny zawierające olejek kminkowy, stosowany w sztuce kulinarnej jako przyprawa oraz w ziołolecznictwie

knebel /ˈknɛbɛl/ (n)
猿轡
  (książkowy) szmata wepchnięta komuś przemocą do ust, aby uniemożliwić mu wydobycie głosu;

koala /kɔˈala/ (n)
コアラ
  (zoologia, zoologiczny) nadrzewny ssak australijski;

koalicja /ˌkɔaˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
連立
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) porozumienie partii politycznych, które realizują wspólne cele polityczne tworząc rząd albo działając w opozycji

kobalt /ˈkɔbalt/ (n)
コバルト
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Co i liczbie atomowej 27;

kobiecy /kɔˈbʲjɛʦ̑ɨ/ (adj)
女 の, 女 らしい, 女性 の, 女性 らしい
  dotyczący kobiety, kobiecości; charakterystyczny dla kobiety

kobieta /kɔˈbʲjɛta/ (n)
女, 女性, 女の人
  dorosły człowiek płci żeńskiej;

kobra /ˈkɔbra/ (n)
コブラ
  (herpetologia, herpetologiczny) duży i jadowity wąż zamieszkujący tropikalne i pustynne tereny Azji i Afryki;

kobuz /ˈkɔbus/ (n)
チゴハヤブサ
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco subbuteo, ptak drapieżny z rodziny sokołowatych;

kobyła /kɔˈbɨwa/ (n)
牝馬
  (zoologia, zoologiczny) klacz, samica konia

koc /kɔʦ̑/ (n)
毛布
  gruba tkanina, zwykle wełniana, najczęściej w kształcie prostokąta, służąca do okrywania w celu ochrony przed zimnem

kochanek /kɔˈxãnɛk/ (n)
情夫
  mężczyzna utrzymujący stosunki seksualne bez wchodzenia w związek małżeński

kochanka /kɔˈxãnka/ (n)
情婦
  kobieta pozostająca w nieformalnym związku seksualnym z mężczyzną

kochany /kɔˈxãnɨ/ (adj)
だいすき, 大好き
  taki, który jest komuś miły, bliski; związany z miłością, kochaniem, sympatią

kochać /ˈkɔxaʨ̑/ (v)
愛する, 恋する
  odczuwać miłość do kogoś
愛する
  uwielbiać jakąś rzecz
  uwielbiać, darzyć kogoś wielkim podziwem

koci /ˈkɔ.ʨ̑i/ (possessiveAdjective)
ネコ
  należący do kota

kocica (n)
雌猫
  (zoologia, zoologiczny) samica kota domowego

kocimiętka (n)
イヌハッカ属
  (botanika, botaniczny) Nepeta, bylina o białych, niebieskie, różowe lub liliowych kwiatach zebranych na szczytach łodyg;

kocioł /ˈkɔʨ̑ɔw/ (n)
ボイラー
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do podgrzewania cieczy (np. wody)
大釜
  duże naczynie metalowe z pokrywą;

koczkodan /kɔʧ̑ˈkɔdãn/ (n)
オナガザル
  (zoologia, zoologiczny) Cercopithecus, niewielka afrykańska małpa;

kod /kɔt/ (n)
コード
  system symboli i ich powiązań o różnym przeznaczeniu, służący do przekazywania informacji;

kod kreskowy /ˈkɔt krɛˈskɔvɨ/ (n)
バーコード
  standaryzowany znak graficzny w formie kresek, w którym zapisywana jest informacja do automatycznego odczytania przez specjalne czytniki;

kod pocztowy (n)
郵便番号
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) ciąg cyfr ułatwiający sortowanie i dostarczanie przesyłek

kod źródłowy /ˈkɔdʲ ʑrudˈwɔvɨ/ (n)
ソースコード
  (informatyka, informatyczny) zapis programu komputerowego w którymś ze zrozumiałych dla człowieka (programisty), wyjściowym języku programowania;

kodeina (n)
コデイン
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) przeciwkaszlowy lek narkotyczny, pochodna morfiny;

kodeks karny (n)
刑法典
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów regulujących odpowiedzialność karną obywateli danego kraju

kodowanie /ˌkɔdɔˈvãɲɛ/ (n)
エンコーディング
  (rzeczownik odczasownikowy) od kodować
  kod, sposób zakodowania

kodyfikacja (n)
成文化
  (językoznawstwo, językoznawczy) formalne uregulowanie norm danego języka w wydawnictwach normatywnych;
  ujęcie czegoś w spójny system;

kofeina /ˌkɔfɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
カフェイン
  (biochemia, biochemiczny) alkaloid znajdujący się w surowcach roślinnych będący środkiem pobudzającym;

kofta (n)
キョフテ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie z tradycyjnej kuchni hinduskiej, kaukaskiej, bliskowschodniej i bałkańskiej, rodzaj pulpetów z mielonego mięsa z dodatkami, przyrządzanych również w wersji wegańskiej

kogeneracja /ˌkɔɡɛ̃nɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
コジェネレーション
  (technologia, technika, techniczny) proces jednoczesnego wytwarzania energii elektrycznej i użytkowej energii cieplnej w elektrociepłowni

kogut /ˈkɔɡut/ (n)
雄鶏
  (ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) samiec kury domowej;

kojot /ˈkɔjɔt/ (n)
コヨーテ
  (zoologia, zoologiczny) Canis latrans, preriowy drapieżnik przypominający wilka;

kok /kɔk/ (n)
お団子
  (fryzjerstwo, fryzjerski) włosy upięte w węzeł z tyłu głowy

koka /ˈkɔka/ (n)
コカ
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Erythroxylum coca Lam., krasnodrzew pospolity, krzew z którego uzyskuje się kokainę

kokaina /ˌkɔkaˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
コカイン
  silna, uzależniająca substancja psychotropowa uzyskiwana z krasnodrzewu pospolitego (krzewu koka), używana jako narkotyk i środek medyczny;

kokarda /kɔˈkarda/ (n)
蝶結び
  rodzaj ozdoby, zawiązana wstążka

kokon (n)
繭
  (zoologia, zoologiczny) powłoka osłaniająca larwy lub jaja niektórych zwierząt;

koks /kɔks/ (n)
コークス, 骸炭
  (technologia, technika, techniczny) stały produkt suchej destylacji węgla;

koktajl /ˈkɔktajl/ (n)
カクテル
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kolorowy napój alkoholowy z różnych napitków i soków, często podawany w dekoracyjny sposób;

koktajl Mołotowa /ˈkɔktajl ˌmɔwɔˈtɔva/ (n)
火炎瓶
  (potocznie, potoczny) prymitywny granat zapalający wykonany z butelki napełnionej benzyną;

kolaboracja /ˌkɔlabɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
利敵協力
  współpraca z okupantem, wrogiem;

kolacja /kɔˈlaʦ̑ʲja/ (n)
夕食, 夕飯
  posiłek wieczorny, ostatni posiłek w ciągu dnia

kolano /kɔˈlãnɔ/ (n)
膝
  (anatomia, anatomiczny) największy staw w organizmie człowieka, łączy dwie części nogi: udo i łydkę;

kolarstwo /kɔˈlarstfɔ/ (n)
サイクリング
  (sport, sportowy) forma sportu polegająca na ściganiu się na rowerach lub akrobacjach rowerowych;

kolaż (n)
コラージュ
  (sztuka) kompozycja plastyczna wykonana z kawałków różnych materiałów, fragmentów innych obiektów;

kolchicyna /ˌkɔlxʲiˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
コルヒチン
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek organiczny z grupy alkaloidów, silnie trująca, otrzymywana z nasion zimowita jesiennego, stosowana w leczeniu napadów zapalenia stawów w przebiegu dny moczanowej i leczeniu rodzinnej gorączki śródziemnomorskiej;

kolcowój pospolity (n)
クコ
  (botanika, botaniczny) Lycium barbarum, pochodzący z Chin gatunek krzewu z rodziny psiankowatych;

kolczatka /kɔlˈʧ̑atka/ (n)
エキドナ
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Tachyglossus, żywiący się mrówkami ssak pokryty kolcami;

kolczuga /kɔlˈʧ̑uɡa/ (n)
鎖帷子
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) pancerz rycerski z metalowej plecionki, przypominający koszulę;

kolczyk /ˈkɔlʧ̑ɨk/ (n)
イヤリング, 耳飾り
  ozdoba zawieszana w przekłutej skórze, np. na płatkach uszu,

kolebka /kɔˈlɛpka/ (n)
発祥地
  kołyska, łóżeczko dla dziecka

kolega /kɔˈlɛɡa/ (n)
同僚
  towarzysz pracy, nauki lub zabawy

kolej /ˈkɔlɛj/ (n)
鉄道
  środek transportu lądowego wytyczony torem lub liną;

kolejka /kɔˈlɛjka/ (n)
列
  uporządkowana zbiorowość ludzi czekających na coś;
  (informatyka, informatyczny) jedna ze struktur danych;

kolejka górska (n)
ジェットコースター
  urządzenie rozrywkowe w formie konstrukcji z wysokimi wzniesieniami, stromiznami i ostrymi zakrętami, po której poruszają się wagoniki z pasażerami;

kolejność /kɔˈlɛjnɔɕʨ̑/ (n)
継起
  uporządkowanie pozwalające ustalić dla dowolnych dwóch elementów pewnej zbiorowości (haseł, czynności, ludzi, itp.), który z nich jest wcześniejszy, a który późniejszy

kolekcja /kɔˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
収集
  zbiór przedmiotów tego samego typu, gromadzonych zwykle z powodu ich wartości (artystycznej, historycznej itp.)
  zestaw projektów jakiejś firmy na dany sezon

kolektomia (n)
結腸切除術
  (medycyna, medyczny) częściowe lub całkowite chirurgiczne usunięcie jelita grubego;

kolektywizacja (n)
集団化
  nadawanie czemuś formy kolektywnej;

kolektywizm (n)
集産主義
  (socjologia, socjologiczny) przeciwstawiany indywidualizmowi pogląd akcentujący rolę wspólnot, grup i zbiorowości;

kolendra /kɔˈlɛ̃ndra/ (n)
コリアンダー, シャンツァイ
  (botanika, botaniczny) Coriandrum L., rodzaj roślin z rodziny selerowatych, mających zastosowanie kulinarne;

koliber /kɔˈlʲibɛr/ (n)
蜂鳥
  (ornitologia, ornitologiczny) barwnie upierzony i żywiący się nektarem najmniejszy z ptaków;

kolidować /ˌkɔlʲiˈdɔvaʨ̑/ (v)
衝突
  być w sprzeczności, wykluczać się, stać w konflikcie

kolizja /kɔˈlʲizʲja/ (n)
衝突
  wypadek samochodowy; zderzenie, stłuczka

kolka (n)
疝気
  (medycyna, medyczny) silne, napadowe bóle w jamie brzusznej

koloid (n)
コロイド
  (potocznie, potoczny) (chemia, chemiczny) niejednorodna mieszanina tworząca układ dwóch substancji, w którym jedna z nich jest rozproszona w drugiej

kolokacja /ˌkɔlɔˈkaʦ̑ʲja/ (n)
連語
  (informatyka, informatyczny) usługa polegająca na odpłatnym udostępnieniu zasobów serwerowni
  (językoznawstwo, językoznawczy) często spotykany związek wyrazów, którego znaczenie wynika ze znaczenia jego składników;

kolonia /kɔˈlɔ̃ɲja/ (n)
コロニー
  (biologia, biologiczny) forma życiowa organizmów polegająca na tworzeniu przez poszczególne osobniki związku funkcjonującego jak odrębny osobnik;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) posiadłość państwa poza jego granicami podległa mu politycznie i gospodarczo;

kolonializm /ˌkɔlɔ̃ˈɲalʲism̥/ (n)
植民地主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) system i polityka mocarstw opierająca się na opanowaniu i utrzymywaniu w politycznej oraz ekonomicznej zależności krajów słabo rozwiniętych w celu czerpania z nich zysków;

kolonizacja (n)
植民地化
  tworzenie osad na obszarach słabo zamieszkanych lub niezamieszkanych

kolonizować (v)
植民地化する
  przekształcać zdobyty kraj we własną kolonię

kolonoskopia /ˌkɔlɔ̃nɔˈskɔpʲja/ (n)
大腸内視鏡
  (medycyna, medyczny) endoskopowe badanie jelita grubego przez odbyt; może obejmować również niewielkie zabiegi;

kolor /ˈkɔlɔr/ (n)
スート
  (termin karciany) symbol na karcie umieszczony obok jej wartości;
色, 色彩
  cecha przedmiotu, określająca, jaka część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot;

kolorowanka /ˌkɔlɔrɔˈvãnka/ (n)
塗り絵
  książeczka, w której małe dzieci wypełniają kontury kredkami lub farbami;

koloryt (n)
色彩
  zabarwienie

kolumbarium /ˌkɔlũmˈbarʲjũm/ (n)
納骨堂
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) rodzaj rzymskiego zbiorowego grobowca w formie budowli z niszami na urny z prochami;
  (współcześnie) (architektura, architektoniczny) cmentarna ściana z miejscami na urny z prochami zmarłych

kolumna /kɔˈlũmna/ (n)
柱
  (architektura, architektoniczny) pionowy element architektoniczny pełniący rolę konstrukcyjną, dekoracyjną i symboliczną;

kolęda /kɔˈlɛ̃nda/ (n)
クリスマス・キャロル
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pieśń religijna, tematycznie nawiązująca do Bożego Narodzenia;

koma /ˈkɔ̃ma/ (n)
コマ
  (astronomia, astronomiczny) gazowa otoczka jądra komety
  (fizyka, fizyczny) rodzaj aberracji optycznej

komar /ˈkɔ̃mar/ (n)
蚊
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki latający owad z rodziny Culicidae, znany ze swędzących ugryzień;

kombi /ˈkɔ̃mbʲi/ (n)
ステーションワゴン
  (motoryzacja) samochód z nadwoziem typu kombi (1.1)

kombinacja (n)
結合
  łączenie składowych w całość oraz efekt tego działania

kombucza (n)
紅茶キノコ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój ze słodzonej herbaty poddanej fermentacji przez tzw. „grzybek” herbaciany;

komedia /kɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
コメディー, 喜劇
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór sceniczny lub filmowy przedstawiający w sposób zabawny lub satyryczny postacie, obyczaje, wydarzenia itp.;
喜劇
  o obłudnym zachowaniu kogoś, kto odgrywa jakąś rolę, aby odnieść korzyści

komensalizm (n)
片利共生
  (ekologia, ekologiczny) typ współżycia między dwoma gatunkami, w którym jeden czerpie korzyści nie przynosząc korzyści ani szkody drugiemu

komentarz /kɔ̃ˈmɛ̃ntaʃ/ (n)
コメント
  uwaga odnośnie czegoś lub kogoś

komentator /ˌkɔ̃mɛ̃nˈtatɔr/ (n)
コメンテーター
  (sport, sportowy) sprawozdawca sportowy
  osoba, która komentuje coś

komentować /ˌkɔ̃mɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
解説する
  wyrażać opinię na jakiś temat; oceniać coś, robić uwagi

komercyjny /ˌkɔ̃mɛrˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
商業
  nastawiony na zysk; związany z odnoszeniem korzyści ze swoich działań

kometa /kɔ̃ˈmɛta/ (n)
彗星
  (astronomia, astronomiczny) małe, nietrwałe ciało niebieskie, złożone z jądra otoczonego komą, które na krótko pojawia się w pobliżu gwiazdy centralnej;

komik /ˈkɔ̃mʲik/ (n)
コメディアン
  artysta estradowy zabawiający publiczność śmiesznymi występami

komiks /ˈkɔ̃mʲiks/ (n)
漫画, コミック
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) z reguły opowiadanie utworzone przez połączenie kilku lub więcej obrazków składających się na jakąś historię;

komin /ˈkɔ̃mʲĩn/ (n)
煙突
  (budownictwo) konstrukcja służąca do odprowadzenia ku górze dymu z paleniska, silnika lub pieca;

kominek /kɔ̃ˈmʲĩnɛk/ (n)
暖炉
  otwarte palenisko umieszczone bezpośrednio w ścianie lub przed nią w celu ogrzewania wnętrza pomieszczenia;

kominiarka /ˌkɔ̃mʲĩˈɲarka/ (n)
目出し帽
  (potocznie, potoczny) czapka okrywająca głowę i szyję, mająca niewielkie wycięcie na twarz, a czasem tylko na oczy i usta, noszona także w formie wywiniętej wokół głowy

kominiarz /kɔ̃ˈmʲĩɲaʃ/ (n)
煙突掃除人, 煙突掃除夫
  rzemieślnik zajmujący się czyszczeniem kominów;

komisariat /ˌkɔ̃mʲiˈsarʲjat/ (n)
警察署
  lokal, w którym urzędują pracownicy policji

komisarz (n)
弁務官
  urzędnik posiadający szczególne pełnomocnictwa

komisja /kɔ̃ˈmʲisʲja/ (n)
委員会
  grupa wydelegowana z większego grona, powołana do sprawowania określonych funkcji, najczęściej do zbadania jakiejś kwestii, kontroli czyjejś działalności;

komitet /ˈkɔ̃mʲitɛt/ (n)
委員会
  grupa osób powołanych do wykonania określonych zadań

komiwojażer (n)
セールスマン
  (przestarzałe, przestarzały) (handel, handlowy) przedstawiciel handlowy odbywający podróże w celu zdobycia nabywców produktu czy usługi

komoda /kɔ̃ˈmɔda/ (n)
箪笥
  mebel z szufladami, niski, ok. metr, półtora metra wysoki;

komoku /kɔ̃ˈmɔku/ (n)
小目
  w go punkt położony na czwartej linii licząc od jednego boku gobanu i na trzeciej od drugiego boku;

komora /kɔ̃ˈmɔra/ (n)
薬室
  (wojskowość, wojskowy) tylna część przewodu lufy lub otwór w bębnie rewolwerowym, w której umieszcza się nabój;
房
  wydzielone pomieszczenie

komora gazowa /kɔ̃ˈmɔra ɡaˈzɔva/ (n)
ガス室
  urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez zagazowanie skazańca;

komornik (n)
執達吏
  (administracja) funkcjonariusz publiczny zajmujący się wykonywaniem rozstrzygnięć o roszczeniach cywilnych w drodze przymusu egzekucyjnego

kompania /kɔ̃mˈpãɲja/ (n)
中隊
  (wojskowość, wojskowy) jednostka wojskowa (rzadziej policyjna) składająca się z kilkudziesięciu żołnierzy pod dowództwem młodszego oficera;
  kilka osób spędzających wspólnie czas

kompas /ˈkɔ̃mpas/ (n)
羅針盤, 方位磁針
  (geografia, geograficzny) przyrząd nawigacyjny służący do wyznaczania bieżącego kierunku południka magnetycznego;

kompilator /ˌkɔ̃mpʲiˈlatɔr/ (n)
コンパイラ
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy dokonujący kompilacji;

kompleks /ˈkɔ̃mplɛks/ (n)
コンプレックス
  (budownictwo) zespół budowli i urządzeń, które tworzą jakąś całość
  (psychologia, psychologiczny) zespół wyobrażeń lub odczuć tkwiących w psychice człowieka i nieakceptowanych przez niego;
  zespół zjawisk lub cech, które są grupowane w całość

kompleks niższości (n)
劣等感
  (psychologia, psychologiczny) poczucie bycia gorszym wywołane odkryciem w sobie jakiejkolwiek niedoskonałości czy ułomności;

kompletny /kɔ̃mˈplɛtnɨ/ (adj)
完全
  cały, będący w komplecie

kompost /ˈkɔ̃mpɔst/ (n)
堆肥
  produkt rozkładu substancji organicznych, najczęściej odpadów, za pomocą mikroorganizmów - bakterii i grzybów, insektów i robaków (dżdżownic)

kompot /ˈkɔ̃mpɔt/ (n)
コンポート
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodki napój z gotowanych owoców;

kompozytor /ˌkɔ̃mpɔˈzɨtɔr/ (n)
作曲家, 作曲者
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba tworząca, komponująca muzykę

kompromis /kɔ̃mˈprɔ̃mʲis/ (n)
和解
  sposób zakończenia dyskusji lub sporu, w którym obie strony rezygnują z części swoich żądań, chcąc zawrzeć porozumienie;

komputer /kɔ̃mˈputɛr/ (n)
コンピュータ, 計算機, パソコン
  (informatyka, informatyczny) maszyna licząca, służąca do przetwarzania informacji, które da się zakodować w formie ciągu cyfr;

komputer osobisty (n)
パソコン
  (informatyka, informatyczny) mikrokomputer przeznaczony przede wszystkim do użytku osobistego w domu i biurze;

komputeryzacja (n)
コンピュータリゼーション
  (informatyka, informatyczny) wprowadzanie używania komputerów do przedsiębiorstw, szkół i urzędów;

komunikacja /ˌkɔ̃mũɲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
コミュニケーション
  ogół działań składających się na utrzymanie łączności między danymi miejscami; drogi, szlaki i środki lokomocji służące do utrzymywania tej łączności;

komunizm /kɔ̃ˈmũɲism̥/ (n)
共産主義
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój ekonomiczny i doktryna polityczna, zgodnie z którymi środki produkcji powinny być własnością społeczeństwa;

komórka /kɔ̃ˈmurka/ (n)
細胞
  (biologia, biologiczny) podstawowa jednostka budowy organizmów żywych;

komórkowy /ˌkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
細胞
  związany z komórką

koncentrat pomidorowy (n)
トマトペースト
  (spożywczy) zagęszczony przecier pomidorowy pozbawiony pestek i skóry

koncert /ˈkɔ̃nʦ̑ɛrt/ (n)
コンサート
  występ muzyczny instrumentalny, wokalny, bądź wokalno-instrumentalny;

koncertmistrz (n)
コンサートマスター
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) główny instrumentalista danej grupy instrumentów w orkiestrze symfonicznej, najczęściej pierwszy skrzypek

kondensacja /ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsaʦ̑ʲja/ (n)
凝縮
  (chemia, chemiczny) reakcja chemiczna, w której substraty łączą się ze sobą, tworząc większą od nich cząsteczkę produktu głównego, i jedną lub więcej małych cząsteczek produktu ubocznego

kondensator /ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsatɔr/ (n)
コンデンサ, キャパシタ
  (elektryczność) (elektronika, elektroniczny) podzespół zbudowany z dwóch przewodników rozdzielonych dielektrykiem, mający za zadanie gromadzić ładunki elektryczne;

kondominium /ˌkɔ̃ndɔ̃ˈmʲĩɲũm/ (n)
共同主権
  terytorium podlegające wspólnej władzy przynajmniej dwóch państw;

kondor /ˈkɔ̃ndɔr/ (n)
コンドル
  (ornitologia, ornitologiczny) wielki drapieżny ptak z rodziny kondorowatych, występujący w Ameryce, przeważnie padlinożerny

konduktor /kɔ̃nˈduktɔr/ (n)
車掌
  osoba zajmująca się sprawdzaniem biletów, czasem też ich sprzedażą w pociągu (dawniej także w autobusie, tramwaju itp.);

konewka /kɔ̃ˈnɛfka/ (n)
じょうろ
  pojemnik z uchem i szyjką, który służy do podlewania roślin;

konfederacja /ˌkɔ̃nfɛdɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
コンフェデレーション
  (społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) porozumienie osób fizycznych lub osób prawnych (również państw) w celu wspólnego działania

konferencja /ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
会議
  zjazd, spotkanie przedstawicieli instytucji bądź organizacji, w celu omówienia pewnych zagadnień

konferencja prasowa /ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja praˈsɔva/ (n)
記者会見
  spotkanie przedstawicieli jakiejś instytucji z dziennikarzami, wysłannikami mediów;

konfesjonał (n)
告解場
  (kościelny) kościelny mebel służący do słuchania spowiedzi;

konfiguracja (n)
コンフィギュレーション
  układ elementów wchodzących we wzajemne relacje

konfiskata (n)
没収
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zajęcie części lub całego majątku osoby prywatnej na rzecz państwa

konfiskować /ˌkɔ̃nfʲiˈskɔvaʨ̑/ (v)
没収
  dokonywać konfiskaty

konflikt /ˈkɔ̃nflʲikt/ (n)
衝突
  sprzeczność (racji, wartości), spór między osobami; brak zgodności

konfrontacja (n)
対決
  porównanie ze sobą, zestawiając cechy wspólne i rozbieżne

konfucjanizm (n)
儒教
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-religijny zapoczątkowany przez Konfucjusza;

konglomerat (n)
コングロマリット
  (ekonomia, ekonomiczny) koncern, grupujący przedsiębiorstwa o najróżniejszym profilu produkcji bez żadnej trwałej zasady doboru
  (geologia, geologiczny) grubookruchowa, lita skała osadowa o różnych barwach, złożona z ziaren żwiru (lub głazów) spojonych lepiszczem;

kongres /ˈkɔ̃ŋɡrɛs/ (n)
会議
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja
  najwyższy organ niektórych organizacji
  zjazd osób o wspólnych zainteresowaniach, podobnej działalności, zrzeszonych w jednej organizacji

koniak /ˈkɔ̃ɲak/ (n)
コニャック
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj mocnego alkoholu, wytwarzanego we wschodniej Francji;

koniczyna /ˌkɔ̃ɲiˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
クローバー
  (botanika, botaniczny) Trifolium L., rodzaj roślin z rodziny bobowatych;
  liść tej rośliny; motyw graficzny przypominający ten liść

koniec /ˈkɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
終わり, 終了
  chwila, w której jakaś czynność nie jest już dłużej wykonywana
  miejsce, w którym nastąpił koniec (1.2) ruchu
  okoliczności końca (1.2)
終わり
  ostatni fragment, część podłużnego przedmiotu, czubek

koniec świata /ˈkɔ̃ɲɛʦ̑ʲ ˈɕfʲjata/ (n)
世界の果て
  (potocznie, potoczny) miejsce bardzo odległe

koniecznie (adv)
必ず
  bezwzględnie, absolutnie

konieczny /kɔ̃ˈɲɛʧ̑nɨ/ (adj)
不可欠
  taki, który dotyczy konieczności; jest nieunikniony lub niezbędny

konik /ˈkɔ̃ɲik/ (n)
ダフ屋
  (potocznie, potoczny) osoba sprzedająca nielegalnie bilety na widowiska, koncerty

konina /kɔ̃ˈɲĩna/ (n)
馬肉
  (spożywczy) mięso końskie;

koniugacja /ˌkɔ̃ɲuˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
活用
  (językoznawstwo, językoznawczy) odmiana czasownika przez osoby, liczbę, czas, tryb, aspekt, rodzaj;

koniunkcja /kɔ̃ˈɲũŋkʦ̑ʲja/ (n)
会合
  (astronomia, astronomiczny) ustawienie ciał niebieskich i obserwatora w jednej linii;
  (logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) iloczyn logiczny, symbol odpowiadający spójnikowi „i”;
  (matematyka, matematyczny) odpowiednik koniunkcji (1.2) dla dowolnej algebry Boole’a, np. koniunkcja zbiorów, koniunkcja zdarzeń

konklawe /kɔ̃ŋˈklavɛ/ (n)
コンクラーヴェ
  (kościelny) w Kościele katolickim: zgromadzenie wybierające papieża; obrady tego zgromadzenia.

konkluzja /kɔ̃ŋˈkluzʲja/ (n)
結論
  (historia, historyczny, historycznie) siedemnasto- lub osiemnastowieczny napis trumienny zawierający ostatnią sentencję mowy pogrzebowej, który był umieszczany na tkaninach, często wraz z portretem i herbem zmarłego
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wniosek strony w procesie, żądanie
  wniosek końcowy

konkretnie (adv)
具体的
  w sposób dokładnie określony

konkretny /kɔ̃ŋˈkrɛtnɨ/ (adj)
具体的
  dobrze określony
  praktyczny, rzeczowy

konkubina /ˌkɔ̃ŋkuˈbʲĩna/ (n)
情婦
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kobieta żyjąca z mężczyzną bez zawarcia związku małżeńskiego

konkurencja /ˌkɔ̃ŋkuˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
競争
  (ekonomia, ekonomiczny) ubieganie się o nabywców towarów i usług przez różne firmy z tej samej branży

konkurować (v)
争う
  robić konkurencję, uczestniczyć w konkurencji, ubiegać się o pierwszeństwo

konkurs /ˈkɔ̃ŋkurs/ (n)
コンテスト
  (sport, sportowy) przedsięwzięcie rozrywkowe, artystyczne lub sportowe pozwalające wyłonić najlepszego uczestnika (lub uczestników), który najczęściej zostaje nagrodzony

konopie /kɔ̃ˈnɔpʲjɛ/ (n)
麻
  (botanika, botaniczny) Cannabis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny konopiowatych, pochodzących z Azji, uprawianych dla mocnych włókien, nasion oraz używek;

konosament /ˌkɔ̃nɔˈsãmɛ̃nt/ (n)
船荷証券
  (handel, handlowy) (morski) morski list przewozowy, potwierdzający przyjęcie ładunku do przewozu;

konsensus /kɔ̃w̃ˈsɛ̃w̃sus/ (n)
コンセンサス
  porozumienie osiągnięte w wyniku dyskusji i kompromisu

konserwacja (n)
保存
  (technologia, technika, techniczny) zabiegi mające na celu utrzymywanie czegoś w dobrym stanie i chronienie tego przed zniszczeniem;

konserwatysta /ˌkɔ̃w̃sɛrvaˈtɨsta/ (n)
保守派
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek partii konserwatywnej lub jej sympatyk

konserwatywny /ˌkɔ̃w̃sɛrvaˈtɨvnɨ/ (adj)
コンサーバティブ
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z konserwatyzmem, charakterystyczny dla konserwatyzmu lub konserwatystów

konserwatyzm /ˌkɔ̃w̃sɛrˈvatɨsm̥/ (n)
保守主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kierunek w polityce, popierający konserwatyzm (1.1)
  postawa cechująca się przywiązaniem do tradycji, a niechęcią do zmian;

konsjerż (n)
コンシエルジュ
  dozorca domu, gospodarz domu — szczególnie we Francji

konsola /kɔ̃w̃ˈsɔla/ (n)
ゲーム機
  (technologia, technika, techniczny) zestaw cyfrowych urządzeń multimedialnych do gier, odtwarzania muzyki, filmów itp.;

konsorcjum /kɔ̃w̃ˈsɔrʦ̑ʲjũm/ (n)
コンソーシアム
  (zarządzanie) związek kilku przedsiębiorstw zawarty w celu dokonania wspólnego przedsięwzięcia;

konsternacja /ˌkɔ̃w̃stɛrˈnaʦ̑ʲja/ (n)
狼狽
  stan osłupienia spowodowany nieoczekiwanym zwrotem sytuacji, w której znajduje się osoba „skonsternowana”; uczucie strachu spowodowane nieprzewidywalnością dalszego przebiegu sytuacji

konstrukcja /kɔ̃w̃ˈstrukʦ̑ʲja/ (n)
幾何画法
  proces budowania, konstruowania

konstruktor /kɔ̃w̃ˈstruktɔr/ (n)
コンストラクタ
  ktoś zajmujący się konstruowaniem czegoś, np. inżynier projektujący budynki
  (informatyka, informatyczny) procedura inicjująca obiekt po jego utworzeniu

konstytucja /ˌkɔ̃w̃stɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
憲法
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny, określany także jako ustawa zasadnicza, który zazwyczaj ma najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie;

konsul /ˈkɔ̃w̃sul/ (n)
領事
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: wysoki urzędnik odpowiedzialny za politykę zagraniczną;
  (historia, historyczny, historycznie) we Francji: tytuł jednego z trzech najwyższych członków rządu w okresie I Republiki;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urzędnik państwa pełniący funkcje za granicą, w urzędzie konsularnym;

konsulat /kɔ̃w̃ˈsulat/ (n)
領事館
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: godność konsula
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: okres, gdy władzę sprawował jeden z dwóch najwyższych rangą urzędników wybieranych przez komicja centurialne na roczną kadencję
  (historia, historyczny, historycznie) we Francji: okres w latach 1799-1804, gdy władzę sprawowali trzej konsulowie;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urząd państwa wysyłającego w państwie przyjmującym;

konsultacja /ˌkɔ̃w̃sulˈtaʦ̑ʲja/ (n)
協議
  narada specjalistów lub decydentów przed decyzją w jakiejś sprawie
  udzielanie rad i wyjaśnień przez specjalistę lub rzeczoznawcę
  zasięganie opinii u specjalisty lub rzeczoznawcy

konsumpcja /kɔ̃w̃ˈsũmpʦ̑ʲja/ (n)
消費
  zużywanie dóbr w celu zaspokojenia określonych potrzeb; kupowanie, nabywanie, używanie, użytkowanie, zużycie, wykorzystanie

kontakt /ˈkɔ̃ntakt/ (n)
お問い合わせ
  zetknięcie się

kontekst /ˈkɔ̃ntɛkst/ (n)
コンテクスト
  (językoznawstwo, językoznawczy) tekst, którego częścią jest dany wyraz;
前後関係
  (przenośnie, przenośnia) sytuacja, tło, okoliczności, które określają lub wyjaśniają znaczenie zdarzenia lub następstwo innych zdarzeń

kontener /kɔ̃nˈtɛ̃nɛr/ (n)
コンテナ
  (informatyka, informatyczny) struktura danych, której zadaniem jest przechowywanie w zorganizowany sposób zbioru danych;

kontinuum /ˌkɔ̃ntʲĩˈnu<sup>w</sup>ũm/ (n)
連続体
  (matematyka, matematyczny) moc zbioru
  ciągły, zgodny z porządkiem zbiór elementów, które przechodzą jeden w drugi

konto /ˈkɔ̃ntɔ/ (n)
口座
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) rachunek w banku, na którym są przechowywane pieniądze klienta;

kontrabas /kɔ̃nˈtrabas/ (n)
コントラバス
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) największy smyczkowy instrument strunowy;

kontrakt /ˈkɔ̃ntrakt/ (n)
契約
  umowa dotycząca jakiegoś przedsięwzięcia lub czyjegoś zatrudnienia

kontrast /ˈkɔ̃ntrast/ (n)
コントラスト
  (książkowy) sprzeczność występująca między zestawionymi elementami (przedmiotami, zjawiskami itp.)
  (optyka, optyczny) stosunek między największym a najmniejszym stopniem naświetlenia jakiegoś przedmiotu

kontrofensywa (n)
反攻
  (wojskowość, wojskowy) natarcie wojsk, które następuje bezpośrednio po odparciu ofensywy wroga

kontrola /kɔ̃nˈtrɔla/ (n)
コントロール
  (potocznie, potoczny) nadzór nad kimś lub nad czymś

kontrowersja (n)
論議
  niejednoznaczność opinii w jakiejś sprawie, wywołująca dyskusje, sprzeczki

kontrowersyjny /ˌkɔ̃ntrɔvɛrˈsɨjnɨ/ (adj)
論争の的の
  wzbudzający kontrowersje, prowokujący spory i dyskusje

kontrrewolucyjny (adj)
反革命の
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z kontrrewolucją, dotyczący kontrrewolucji

kontrwywiad /kɔ̃ndr‿vɨˈvʲjat/ (n)
防諜
  instytucja państwowa zajmująca się bezpieczeństwem państwa poprzez uniemożliwianie działalności szpiegom obcych państw;

kontur /ˈkɔ̃ntur/ (n)
輪郭
  linia, zarys kształtu

kontuzja /kɔ̃nˈtuzʲja/ (n)
挫傷
  (medycyna, medyczny) (sport, sportowy) uraz jakiejś części ciała powodujący jej częściową lub pełną niesprawność

kontynent /kɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
大陸
  (geografia, geograficzny) wielki obszar lądu otoczony morzem lub oceanem, mający więcej niż 5 000 000 kilometrów kwadratowych;

kontynuacja (n)
継続
  dalsze trwanie czegoś lub następna część czegoś albo jakiejś działalności

kontynuować /ˌkɔ̃ntɨ̃nuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
続ける
  dalej wykonywać określoną czynność; rozwijać coś

konurbacja /ˌkɔ̃nurˈbaʦ̑ʲja/ (n)
コナベーション
  zespół wielu sąsiadujących ze sobą miast, z których żadne nie dominuje nad pozostałymi;

konwalia /kɔ̃nˈvalʲja/ (n)
鈴蘭
  (botanika, botaniczny) Convallaria L., roślina z rodziny szparagowatych o białych kwiatach i intensywnym zapachu;

konwertować /ˌkɔ̃nvɛrˈtɔvaʨ̑/ (v)
変換
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) dokonywać zmiany warunków pożyczki
  (informatyka, informatyczny) dokonywać zmiany formatu pliku na inny
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zmieniać wyznanie na inne

konwój /ˈkɔ̃nvuj/ (n)
護送船団
  (wojskowość, wojskowy) poruszająca się wspólnie grupa pojazdów lub okrętów, sformowana ze względów logistycznych lub z uwagi na bezpieczeństwo;

kooperacja /ˌkɔːpɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
協力
  współpraca, współdziałanie

koordynować (v)
調和させる
  kierować różnymi elementami, działaniami tak, aby zapewniać ich harmonię, najlepszą wspólną skuteczność; uzgadniać wzajemne funkcjonowanie

kopalnia /kɔˈpalʲɲa/ (n)
鉱山
  (górnictwo, górniczy) zakład górniczy zajmujący się wydobyciem kopalin;

koparka /kɔˈparka/ (n)
ゆあつショベル
  (maszynoznawstwo) maszyna budowlana, pojazd służący do kopania dużych dołów w miękkim gruncie lub do wybierania gruntu

kopać /ˈkɔpaʨ̑/ (v)
蹴る
  uderzać kogoś / coś nogą

koper /ˈkɔpɛr/ (n)
イノンド
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) roślina o pierzastych liściach i zielonożółtych kwiatach, używana jako przyprawa;

koper włoski /ˈkɔpɛr ˈvwɔsʲci/ (n)
フィノッキオ
  (botanika, botaniczny) gatunek dwuletniej rośliny z rodziny selerowatych;

kopernik /kɔˈpɛrʲɲik/ (n)
コペルニシウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cn i liczbie atomowej 112;

koperta /kɔˈpɛrta/ (n)
封筒
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) płaskie opakowanie papierowe na list, pismo lub drobne przedmioty;

kopiec (n)
ヒープ
  (informatyka, informatyczny) struktura danych oparta na drzewie, w której wartości potomków węzła są w stałej relacji z wartością rodzica
マウンド
  (książkowy) lub (architektura, architektoniczny) pomnik w formie takiego wzniesienia

kopiejka /kɔˈpʲjɛ̇jka/ (n)
コペイカ
  (jednostka monetarna) drobna jednostka monetarna Rosji, Białorusi, a dawniej także ZSRR, jedna setna rubla;

kopnięcie /kɔpʲˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
蹴
  cios zadany nogą

kopolimer (n)
共重合
  (chemia, chemiczny) polimer, któreg łańcuchy zawierają dwa lub więcej rodzajów merów;

koptyjski /kɔpˈtɨjsʲci/ (adj)
コプト語
  (antropologia, antropologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Koptami; dotyczący Kościoła koptyjskiego i jego wyznawców

koptyjski /kɔpˈtɨjsʲci/ (n)
コプト語
  (językoznawstwo, językoznawczy) ostatnia faza rozwojowa języka egipskiego, język wywodzący się ze staroegipskiego, należący do rodziny języków afroazjatyckich

kopulacja (n)
性交
  (fizjologia, fizjologiczny) cielesne zespolenie się dwóch osobników różnej płci, umożliwiające zapłodnienie

kopulować /ˌkɔpuˈlɔvaʨ̑/ (v)
交尾する
  (fizjologia, fizjologiczny) odbywać stosunek seksualny

kopuła /kɔˈpuwa/ (n)
ドーム, 天蓋
  (architektura, architektoniczny) półkoliste lub półeliptyczne sklepienie;

kopyto /kɔˈpɨtɔ/ (n)
蹄
  (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie kończyn niektórych ssaków;

kora /ˈkɔra/ (n)
樹皮
  (botanika, botaniczny) kora pierwotna tkanka łodygi i korzenia znajdująca się między walcem osiowym a skórką
  (botanika, botaniczny) kora wtórna występująca u starszych roślin tkanka złożona z łyka oraz korka lub korowiny

koral /ˈkɔral/ (n)
サンゴ
  (biologia, biologiczny) koralowiec
  (jubilerstwo, jubilerski) drobny element w postaci kulki itp., wykonany z koralowiny

koralowiec (n)
珊瑚
  (zoologia, zoologiczny) osiadłe zwierzę morskie z gromady koralowców;

kord /kɔrt/ (n)
カットラス
  (staropolski) krótki miecz, używany zazwyczaj przez niższe warstwy społeczeństwa;

koreański /ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
朝鮮語, 朝鮮の
  odnoszący się do Korei lub Koreańczyków

koreański /ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (n)
朝鮮語, 朝鮮の
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Korei Południowej i Korei Północnej;

korek /ˈkɔrɛk/ (n)
コルク
  (botanika, botaniczny) tkanka roślinna pokrywająca łodygi, bulwy i korzenie dębu korkowego i korkowca
交通渋滞
  (transport, transportowy) (potocznie, potoczny) zahamowanie w ruchu ulicznym;
コルク栓
  zatyczka od butelki wykonana z korka (1.3) lub innego materiału

korespondencja /ˌkɔrɛspɔ̃nˈdɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
文通
  wymiana informacji między ludźmi na papierze (list, pocztówka) lub w postaci elektronicznej (e-mail, czat, komunikatory)

korespondować /ˌkɔrɛspɔ̃nˈdɔvaʨ̑/ (v)
文通
  prowadzić korespondencję, wymieniać się listami

korkociąg /kɔrˈkɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
栓抜き
  urządzenie służące do wyjmowania korków z butelek;

kormoran /kɔrˈmɔrãn/ (n)
鵜
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak wodny zamieszkujący brzegi mórz i rzek;

kornijski (adj)
コーンウォール語
  odnoszący się do Kornwalii lub Kornwalijczyków

kornijski (n)
コーンウォール語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy brytańskiej języków celtyckich;

korniszon (n)
ガーキン
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mały ogórek gruntowy poddany marynowaniu w zalewie octowej

koromysło (n)
天秤棒
  nosidło do dźwigania na barkach ciężarów, zwykle wiader z wodą;

korona /kɔˈrɔ̃na/ (n)
王冠
  (jednostka monetarna) waluta w Skandynawii;
  (jednostka monetarna) (dawniej, dawny) waluta w Czechosłowacji, Protektoracie Czech i Moraw, na Węgrzech i na Słowacji, w Austro-Węgrzech
  (jednostka monetarna) waluta w Czechach;
王冠, クラウン
  atrybut królewski (złota obręcz zakładana na głowę)

korona cierniowa (n)
オニヒトデ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wieniec upleciony z cierni, który według Nowego Testamentu został włożony Jezusowi na głowę przez żołnierzy rzymskich;
  (zoologia, zoologiczny) Acanthaster planci L., rozgwiazda o pokrytych licznymi kolcami jadowymi ramionach;

koronacja (n)
戴冠式
  akt przekazania insygniów królewskich następcy tronu

koronawirus (n)
コロナウイルス
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus z podrodziny Coronavirinae powodujący infekcje układu oddechowego;

koronka /kɔˈrɔ̃nka/ (n)
クラウン
  (potocznie, potoczny) (stomatologia, stomatologiczny) stałe uzupełnienie protetyczne odtwarzające znaczny ubytek korony klinicznej zęba
ボビンレース, レース
  (włókiennictwo) wyrób będący rodzajem ażurowej plecionki z nici;

korozja (n)
腐食
  proces niszczenia metalu lub innego materiału na skutek kontaktu z otoczeniem;

korpulentny /ˌkɔrpuˈlɛ̃ntnɨ/ (adj)
肥満
  o człowieku: odznaczający się nadwagą, o tęgiej budowie ciała

korsarz (n)
コルセア
  (historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pirat na usługach państwa;

korsykański /ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
コルシカの, コルシカ島の
  odnoszący się do Korsyki, związany lub wywodzący się z Korsyki

korsykański /ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/ (n)
コルシカの, コルシカ島の
  język używany na Korsyce;

kort /kɔrt/ (n)
コート
  (sport, sportowy) miejsce do gry w tenisa, badmintona, squasha itp.;

kortyzol (n)
コルチゾール
  (biochemia, biochemiczny) hormon należący do kortykosteroidów;

korund /ˈkɔrũnt/ (n)
コランダム
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, najtwardszy po diamencie; tlenek glinu;

korupcja /kɔˈrupʦ̑ʲja/ (n)
おしょく
  nadużycie stanowiska publicznego w celu uzyskania prywatnych korzyści;

korweta (n)
コルベット
  (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) okręt żaglowy do służby zwiadowczej oraz zadań pomocniczych;
  (marynarka) średni okręt wojenny o wyporności od 500 do 1000 ton;

korytarz /kɔˈrɨtaʃ/ (n)
廊下, 回廊
  (budownictwo) wąskie pomieszczenie łączące inne pomieszczenia w budynku;

korzeń /ˈkɔʒɛ̃ɲ/ (n)
根
  (botanika, botaniczny) organ roślin naczyniowych umiejscowiony zwykle w podłożu (glebie), utrzymujący roślinę w jednym miejscu i pobierający dla niej wodę i składniki mineralne;

korzystać /kɔˈʒɨstaʨ̑/ (v)
利益 を 得る
  uzyskiwać z czegoś korzyści
使う, 使用 する, 利用 する, 用いる
  używać czegoś

korzystny /kɔˈʒɨstnɨ/ (adj)
有益
  sprzyjający

korzyść /ˈkɔʒɨɕʨ̑/ (n)
得
  zysk, pożytek

kos /kɔs/ (n)
クロウタドリ
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak leśny, ogrodowy i parkowy z gatunku kosów (1.1)

kosa /ˈkɔsa/ (n)
大鎌
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie do ścinania zbóż, traw itp.: ostrze na długim kiju;

kosarz /ˈkɔsaʃ/ (n)
ザトウムシ
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pajęczak o bardzo długich odnóżach;

kosmiczny /kɔsˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
宇宙
  odbywający się w kosmosie
  związany z kosmosem, dotyczący kosmosu
  (przenośnie, przenośnia) bardzo duży

kosmita /kɔsˈmʲita/ (n)
宇宙人
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) hipotetyczny mieszkaniec planety innej niż Ziemia, planetoidy, księżyca itp.;

kosmodrom /kɔsˈmɔdrɔ̃m/ (n)
宇宙基地
  (astronautyka, astronautyczny) ośrodek, w którym przeprowadza się starty statków kosmicznych oraz starty i lądowania promów kosmicznych, w którym przygotowuje się i nadzoruje loty kosmiczne;

kosmologia /ˌkɔsmɔˈlɔɟja/ (n)
宇宙論
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, który zajmuje się kosmosem; nauka o wszechświecie;

kosmonauta /ˌkɔsmɔ̃ˈnawta/ (n)
コスモノート
  człowiek, który wziął udział w podróży kosmicznej

kosmopolita /ˌkɔsmɔpɔˈlʲita/ (n)
世界人
  człowiek nieuznający jakiegokolwiek obywatelstwa, a jedynie światowe

kosmos /ˈkɔsmɔs/ (n)
宇宙
  (astronomia, astronomiczny) przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery;

kosmyk (n)
アホ毛
  niewielki pukiel włosów

kostka /ˈkɔstka/ (n)
足首, 踝
  (anatomia, anatomiczny) mała kość łącząca stopę z nogą;

kostka Rubika /ˈkɔstka ruˈbʲika/ (n)
ルービックキューブ
  zabawka logiczna o kształcie sześcianu;

kostka lodu (n)
クラッシュドアイス
  lód w kształcie małego sześcianu powstały w wyniku zamrożenia wody w odpowiedniej formie

kostnica /kɔˈstʲɲiʦ̑a/ (n)
遺体安置所, 霊安室
  pomieszczenie, w którym przechowuje się ciała zmarłych do chwili pogrzebu;

kosz /kɔʃ/ (n)
ごみ箱
  pojemnik na odpady
かご
  pojemnik pleciony z elastycznego materiału naturalnego lub sztucznego

koszerny (adj)
コーシャ
  taki, który spełnia wymogi żydowskiego prawa w zakresie czystości rytualnej pokarmów, napojów i leków

koszmar /ˈkɔʃmar/ (n)
悪夢
  marzenie senne o treści wywołującej u śniącego uczucie strachu;

koszt /kɔʃt/ (n)
費用
  (ekonomia, ekonomiczny) poniesiony wydatek

kosztować /kɔˈʃtɔvaʨ̑/ (v)
掛かる
  mieć jakąś cenę w pieniądzu

koszula /kɔˈʃula/ (n)
シャツ, ワイシャツ
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) lekkie ubranie z rękawami, nakładane na tułów, zapinane na guziki;

koszula nocna (n)
ねまき
  (krawiectwo) jednoczęściowy luźny ubiór w formie tuniki używany do snu;

koszykówka /ˌkɔʃɨˈkufka/ (n)
バスケットボール, バスケ
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu drużynowego, w której dwie pięcioosobowe drużyny grają przeciwko sobie, próbując zdobyć punkty, umieszczając piłkę w koszu;

kot /kɔt/ (n)
猫
  (zoologia, zoologiczny) Felis silvestris domesticus, zwierzę domowe;

kot domowy (n)
イエネコ
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Felis silvestris catus Linnaeus, udomowiony gatunek ssaka z rzędu drapieżnych w rodzinie kotowatych;

kot perski /ˈkɔt ˈpɛrsʲci/ (n)
ペルシャ
  (felinologia, felinologiczny) rasa kota domowego o długich włosach;

kotek /ˈkɔtɛk/ (n)
子猫
  (językoznawstwo, językoznawczy) (zdrobniale) od: kot

kotka /ˈkɔtka/ (n)
雌猫
  (zoologia, zoologiczny) samica kota

kotlet /ˈkɔtlɛt/ (n)
カツレツ
  mięso (ale również warzywa, jajka) uformowane zazwyczaj w plastry i usmażone na tłuszczu;

kotwica /kɔtˈfʲiʦ̑a/ (n)
錨
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) przyrząd służący do unieruchomienia statku (czasem także innych pływających obiektów) przez zaczepienie o dno;

kowadło /kɔˈvadwɔ/ (n)
金床
  (technologia, technika, techniczny) ciężka, stalowa podstawa, na której kładzie się obrabiany przedmiot w trakcie kucia ręcznego;

kowal /ˈkɔval/ (n)
鍛冶屋
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający przedmioty z metalu;

koza /ˈkɔza/ (n)
山羊
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny krętorogich;

kozia bródka /ˈkɔʑa ˈbrutka/ (n)
山羊髭
  zarost w formie spiczastej, nieco podkręconej w górę bródki

kozica /kɔˈʑiʦ̑a/ (n)
シャモア
  (zoologia, zoologiczny) Rupicapra rupicapra, ssak górski o bujnej sierści i pionowo wyrastających rogach, zagiętych ku tyłowi u samca;

kozieradka (n)
フェヌグリーク
  (botanika, botaniczny) Trigonella, rodzaj aromatycznych roślin z rodziny bobowatych, używanych jako przyprawa i w celach leczniczych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z nasion kozieradki pospolitej (Trigonella foenum-graecum)

kozioł ofiarny /ˈkɔʑɔw ɔˈfʲjarnɨ/ (n)
スケープゴート
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, na którego inni zrzucają całą odpowiedzialność za coś;

kołacz /ˈkɔwaʧ̑/ (n)
カラーチ
  (folklor) (spożywczy) rodzaj obrzędowego pieczywa, pierwotnie o okrągłym kształcie;

kołchoz /ˈkɔwxɔs/ (n)
コルホーズ
  spółdzielcze gospodarstwo rolne w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich;

kołczan /ˈkɔwʧ̑ãn/ (n)
矢筒, 箙
  podłużny pojemnik na strzały noszony na pasku u boku lub na plecach;

kołdra /ˈkɔwdra/ (n)
掛け布団
  element pościeli składający się z tkaniny oraz wypełnienia, służący do okrywania ciała podczas snu

kołnierz /ˈkɔwʲɲɛʃ/ (n)
カラー
  część ubrania otaczająca szyję;

koło /ˈkɔwɔ/ (n)
円
  (geometria) okrąg wraz z odciętym wewnątrz niego fragmentem płaszczyzny;
丸
  (potocznie, potoczny) linia o kształcie brzegu koła (1.1), okrąg
車輪, ホイール, ウィール
  przedmiot o takim kształcie, zwykle część maszyny lub urządzenia, zwłaszcza pojazdu;

koło garncarskie /ˈkɔwɔ ɡarn̥ˈʦ̑arsʲcɛ/ (n)
轆轤
  urządzenie do wykonywania przedmiotów i narzędzi z gliny techniką toczenia;

koło ratunkowe /ˈkɔwɔ ˌratũŋˈkɔvɛ/ (n)
浮き輪
  przyrząd w postaci obręczy z lekkiego materiału, służący do ratowania tonącej osoby;

koło wodne (n)
水車
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie przekształcające energię przepływu lub spadku wody w inne użyteczne formy energii;

koło zębate /ˈkɔwɔ zɛ̃mˈbatɛ/ (n)
歯車
  (mechanika) koło lub walec z wystającymi zębami, element czynny przekładni zębatej oraz innych mechanizmów;

kołodziej /kɔˈwɔʥ̑ɛ̇j/ (n)
車大工
  (historia, historyczny, historycznie) (zawód, zawodowy, zawodowo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający i naprawiający koła do wozów;

kołowrotek (n)
糸車
  (mechanika) (włókiennictwo) (dawniej, dawny) urządzenie mechaniczne służące do przędzenia nici;

kołowrót (n)
ウインチ
  (mechanika) drewniana oś z korbą, np. do wyciągania ze studni wiadra z wodą

kołpak (n)
ホイールキャップ
  (motoryzacja) wypukła pokrywa osłaniająca np. piastę koła samochodowego od zewnętrznej strony, piastę śmigła w samolocie itp.;

kołysanka /ˌkɔwɨˈsãnka/ (n)
子守歌, ララバイ
  piosenka śpiewana małym dzieciom, żeby łatwiej zasnęły

kołyska /kɔˈwɨska/ (n)
揺り籠
  sprzęt do kołysania małych dzieci np. łóżeczko na biegunach;

koń /kɔ̃ɲ/ (n)
鞍馬, 馬
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w formie skrzyni na czterech nogach
馬, うま
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku Equus caballus L., hodowane jako pociągowe lub do jazdy wierzchem;
  (szachy, pojęcie szachowe) (potocznie, potoczny) skoczek szachowy;

koń mechaniczny /ˈkɔ̃ɲ ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
馬力
  (fizyka, fizyczny) jedna z pozaukładowych jednostek mocy;

koń trojański /ˈkɔ̃ɲ trɔˈjä̃j̃sʲci/ (idiom)
トロイの木馬
  (przenośnie, przenośnia) o czymś pozornie wyglądającym na przyjacielski podarunek, w rzeczywistości będącym niebezpieczeństwem; ukryte niebezpieczeństwo; spisek, podstęp

kończyna /kɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
手足
  (anatomia, anatomiczny) narząd ruchu u kręgowców

kończyć /ˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
終わる
  wykonywać coś, co zostało zaczęte, do końca

koński /ˈkɔ̃j̃sʲci/ (possessiveAdjective)
ウマ
  należący do konia

kości zostały rzucone /ˈkɔɕʨ̑i zɔˈstawɨ ʒuˈʦ̑ɔ̃nɛ/ (idiom)
賽は投げられた
  (książkowy) stała się rzecz nieodwracalna; zapadła ostateczna decyzja;

kościec /ˈkɔɕʨ̑ɛʦ̑/ (n)
骨格
  (anatomia, anatomiczny) mocna kostna i częściowo chrzęstna konstrukcja anatomiczna stanowiąca podporę dla ciała organizmu i nadająca jemu kształt

kościół /ˈkɔɕʨ̑uw/ (n)
教会, 教会堂
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia chrześcijańska;

kość /kɔɕʨ̑/ (n)
骨
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu ludzi lub zwierząt;
サイコロ 賽子 骰子
  wielościan z oczkami służący do gry;

kość słoniowa /ˈkɔɕʨ̑ swɔ̃ˈɲɔva/ (n)
象牙
  (zoologia, zoologiczny) materiał pochodzący z zębów dużych ssaków: słonia, morsa, hipopotama, narwala;

koźlę (n)
仔ヤギ
  (zootechnika, zootechniczny) młode kozy domowej

kożuch /ˈkɔʒux/ (n)
膜
  wierzchnia, gęstsza lub stężała warstwa jakiegoś płynu

kra /kra/ (n)
氷塊
  tafla lodu oddzielona od reszty pokrywy lodowej na rzece, jeziorze itp.; także: o zbiorowisku takich tafli;

krab /krap/ (n)
蟹, カニ
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak ciepłych mórz;

kradzież /ˈkraʥ̑ɛʃ/ (n)
窃盗
  przejęcie cudzej własności bez zgody właściciela i bez podstawy prawnej

kraj /kraj/ (n)
国
  (geografia, geograficzny) kraina, obszar geograficzny;
  państwo

krajobraz /kraˈjɔbras/ (n)
景色, 風景
  wygląd ziemi w określonym miejscu, widok okolicy;

krajowy /kraˈjɔvɨ/ (adj)
国内
  związany z konkretnym krajem; uzyskany, wytworzony w tym kraju, dziejący się wewnątrz kraju

kraken (n)
クラーケン
  (mitologia, mitologiczny) legendarny potwór morski zatapiający statki, zwykle przedstawiany jako ogromna ośmiornica;

krakwa /ˈkrakfa/ (n)
オカヨシガモ
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas strepera, gatunek kaczki pływającej;

kran /krãn/ (n)
蛇口
  rodzaj zaworu pozwalający na regulację przepływu cieczy lub gazu;

krater /ˈkratɛr/ (n)
クレーター
  (geologia, geologiczny) lejkowate zagłębienie na szczycie stożka wulkanicznego, przez który wydobywa się lawa i gazy wulkaniczne;
  (geologia, geologiczny) owalne zagłębienie spowodowane upadkiem meteorytu;

kraul /krawl/ (n)
クロール
  (sport, sportowy) sposób pływania polegający na naprzemiennych, zagarniających ruchach rąk oraz nóg pracujących jak nożyce;

krawat /ˈkravat/ (n)
ネクタイ
  (krawiectwo) pasek materiału noszony na szyi przez mężczyzn, rzadziej przez kobiety;

krawiec /ˈkravʲjɛʦ̑/ (n)
仕立て屋
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się szyciem ubrań i innych rzeczy z tkanin;

krawędź /ˈkravɛ̃ɲʨ̑/ (n)
縁
  miejsce wyznaczające ostry lub ekstremalny koniec czegoś

krawężnik /kraˈvɛ̃w̃ʒʲɲik/ (n)
縁石
  (budownictwo) element budowlany oddzielający chodnik od jezdni i wyznaczający granicę między chodnikiem a jezdnią

kraść /kraɕʨ̑/ (v)
盗む
  brać coś na własność bez zgody i wiedzy właściciela

kreacjonizm /ˌkrɛaˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
創造論
  pogląd, według którego świat i życie powstały w wyniku stworzenia przez istotę wyższą (np. Boga);

kreator (n)
ウィザード
  (informatyka, informatyczny) program ułatwiający użytkownikowi wykonanie określonej procedury

kreda /ˈkrɛda/ (n)
チョーク
  (edukacja, edukacyjny) kruchy, najczęściej biały materiał z kredy (1.1) do pisania po tablicy lub kartonie
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) miękka skała osadowa składająca się z węglanu wapnia;

kredka /ˈkrɛtka/ (n)
色鉛筆
  ołówek z kolorowym grafitem służący do rysowania lub pisania

kredyt /ˈkrɛdɨt/ (n)
クレジット
  (ekonomia, ekonomiczny) odstąpienie określonej wartości w pieniądzach lub w towarach pod warunkiem zwrotu równowartości i odsetek w ustalonym terminie

krem /krɛ̃m/ (n)
クリーム
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) stała lub półtłusta emulsja nakładana na skórę w dermatologii i kosmetyce;

kremacja /krɛ̃ˈmaʦ̑ʲja/ (n)
火葬
  forma pogrzebu obejmująca kremację (1.1)
  spalenie ciała zmarłej osoby

krematorium /ˌkrɛ̃maˈtɔrʲjũm/ (n)
火葬場
  budynek, w którym spopiela się zwłoki ludzkie;

kreska /ˈkrɛska/ (n)
長点
  (marynarka) dłuższy sygnał w alfabecie Morse'a
  (potocznie, potoczny) (edukacja, edukacyjny) znak graficzny pełniący różne funkcje w języku pisanym, np. myślnik, dywiz, oznaczenie miękkości spółgłoski

kret /krɛt/ (n)
モグラ, 土竜
  (zoologia, zoologiczny) ssak owadożerny o czarnej sierści, kopiący podziemne tunele;

kretowisko /ˌkrɛtɔˈvʲiskɔ/ (n)
もぐらづか
  teren pokryty kretowiskami (1.1)

kretyn /ˈkrɛtɨ̃n/ (n)
馬鹿
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) obraźliwa forma zwrócenia się do mężczyzny
  (przestarzałe, przestarzały) (medycyna, medyczny) osoba dotknięta wrodzonym zespołem niedoboru jodu, nazywanego dawniej kretynizmem lub matołectwem

krew /krɛf/ (n)
血, 血液
  (biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) płynna tkanka łączna zwierząt;

krewetka /krɛˈvɛtka/ (n)
海老, 醤蝦
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z odwłoka niektórych małych gatunków krewetek (1.1)
  (zoologia, zoologiczny) Caridea, rodzaj skorupiaków o dziesięciu nogach;

krocze (n)
会陰
  (anatomia, anatomiczny) część ciała położona między narządami płciowymi a odbytem

kroić /ˈkrɔ.<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
切る
  oddzielać z czegoś kawałki lub dzielić na części za pomocą noża lub ostrego narzędzia

krok /krɔk/ (n)
足取り, 歩
  przestawienie nogi, by wykonać ruch

krokiet /ˈkrɔcɛt/ (n)
クロケット
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z masy z gotowanych ziemniaków z jajkiem i przyprawami w postaci smażonych kulek lub o walcowatym kształcie
  (sport, sportowy) gra popularna w XIX wieku w Wielkiej Brytanii i USA;

krokiew (n)
垂木
  (budownictwo) ukośna belka, element wiązara dachowego;

krokodyl /krɔˈkɔdɨl/ (n)
鰐, わに
  (herpetologia, herpetologiczny) drapieżny, ziemnowodny gad z rzędu krokodyli (Crocodilia), o wydłużonym ciele;

krokomierz /krɔˈkɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
万歩計
  (metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie mierzące odległość w krokach lub tylko samą liczbę kroków;

krokosz (n)
紅花
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku krokosz barwierski;

krokosz barwierski (n)
ベニバナ
  (botanika, botaniczny) (systematyka) Carthamus tinctorius L., gatunek rośliny jednorocznej z rodziny astrowatych, występującej na Bliskim Wschodzie i Indiach, uprawianej już w starożytności jako roślina farbierska i oleista;

kromka /ˈkrɔ̃mka/ (n)
一切れ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki kawałek chleba odcięty nożem

kromlech (n)
クロムレック
  prehistoryczny megalityczny krąg;

kronika /ˈkrɔ̃ɲika/ (n)
記録
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj księgi, w której wydarzenia prezentowane są zwykle w porządku chronologicznym;

kropka /ˈkrɔpka/ (n)
点, ピリオド
  znak graficzny w postaci drobnego kółka (punktu) stosowany m.in.:

kropla /ˈkrɔpla/ (n)
滴
  drobna ilość płynu w kształcie zbliżonym do kuli, utrzymująca spoistość;

krosno /ˈkrɔsnɔ/ (n)
機, 織機
  (włókiennictwo) maszyna włókiennicza lub ręczny warsztat tkacki do wytwarzania tkanin, dywanów itp. przez wielokrotne przeplatanie nitek osnowy i wątku;

krowa /ˈkrɔva/ (n)
牛, 雌牛
  (zoologia, zoologiczny) dorosła samica bydła domowego;
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) (grubiański, grubiańsko) (obraźliwie) obraźliwe określenie kobiety

krowianka (n)
牛痘
  (medycyna, medyczny) wirusowa choroba zakaźna zwierząt i ludzi;

krtaniowy (adj)
喉頭
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący krtani

krtań /kr̥tãɲ/ (n)
喉頭
  (anatomia, anatomiczny) górny odcinek układu oddechowego łączący gardło z tchawicą;

kruchy /ˈkruxɨ/ (adj)
脆い
  (przenośnie, przenośnia) nietrwały, delikatny, słaby
  łatwo ulegający złamaniu, pokruszeniu

krucjata /kruˈʦ̑ʲjata/ (n)
十字軍
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyprawa wojenna podejmowana w XI–XII wieku przez chrześcijaństwo zachodnie w celu zdobycia Ziemi Świętej;
  (przenośnie, przenośnia) kampania prowadzona przeciwko komuś lub czemuś

kruczoczarny /ˌkruʧ̑ɔˈʧ̑arnɨ/ (adj)
真っ黒
  (książkowy) mający kolor czarny, taki jak kolor pióra kruka; bardzo czarny, intensywnie czarny

kruk /kruk/ (n)
烏, 大鴉, 渡り鴉
  (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax, czarny ptak z rodziny krukowatych, większy od wrony i gawrona, zamieszkujący półkulę północną;

kruk zwyczajny (n)
大鴉
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku kruk zwyczajny (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax Linnaeus, gatunek ptaków z rodziny krukowatych;

krużganek /kruʒˈɡãnɛk/ (n)
回廊
  (architektura, architektoniczny) korytarz otwarty arkadami na dziedziniec;

krwawienie (n)
出血
  tracenie krwi

krwawić /ˈkr̥favʲiʨ̑/ (v)
出血
  (medycyna, medyczny) broczyć krwią, tracić krew, wypływać z naczyń krwionośnych

krwawy (adj)
流血
  (przenośnie, przenośnia) okrutny, brutalny

krwinka /ˈkr̥fʲĩnka/ (n)
血球
  (biologia, biologiczny) komórka krwi

krwiobieg (n)
血流
  (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) (zobacz) układ krwionośny

krwiodawca /kr̥fʲjɔˈdafʦ̑a/ (n)
献血者
  (medycyna, medyczny) osoba oddająca swoją krew w celu wykorzystania jej w krwiolecznictwie

krwiomocz /ˈkr̥fʲjɔ̃mɔʧ̑/ (n)
血尿
  (medycyna, medyczny) obecność krwi w moczu

krwiopijca /kr̥fʲjɔˈpʲijʦ̑a/ (n)
吸血動物
  ten, który pije krew

krwotok /ˈkr̥fɔtɔk/ (n)
出血
  obfita utrata krwi na skutek urazu lub jako objaw choroby;

krykiet /ˈkrɨcɛt/ (n)
クリケット
  (sport, sportowy) gra zespołowa, w której zawodnicy dwóch drużyn próbują na zmianę zbić bramkę drużyny przeciwnej i obronić swoją;

kryl /krɨl/ (n)
オキアミ
  rząd drobnych morskich skorupiaków zamieszkujących morza i oceany na całym świecie, stanowiący istotne źródło pokarmu m.in. wielorybów, ryb, pingwinów;

kryminologia /ˌkrɨ̃mʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
犯罪学
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nauka o przestępczości (przestępstwach, przestępcy, objawach i przyczynach przestępczości oraz wszelkich związanych z nią zjawiskach);

krymskotatarski /ˌkrɨ̃mskɔtaˈtarsʲci/ (adj)
クリミア・タタール語
  odnoszący się do Tatarów krymskich

krypta /ˈkrɨpta/ (n)
納骨堂
  podziemne pomieszczenie w kościele przeznaczone do przechowywania relikwii lub chowania zmarłych;

kryptografia (n)
暗号論
  umiejętność przekształcania tekstu zrozumiałego dla wszystkich w tekst zaszyfrowany; szyfrowanie

kryptologia (n)
暗号学
  (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) dziedzina wiedzy zajmująca się przekazywaniem informacji w sposób zabezpieczony przed nieuprawnionym dostępem, obejmuje tak utajnianie wiadomości (kryptografię) jak i przełamywanie ich zabezpieczeń i odczyt treści (kryptoanalizę);

krypton /ˈkrɨptɔ̃n/ (n)
クリプトン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Kr i liczbie atomowej 36;

kryptonim (n)
コードネーム
  złożenie liter i cyfr albo wyraz, który ukrywa nazwę czegoś lub czyjeś nazwisko

kryptowaluta (n)
暗号通貨
  waluta elektroniczna oparta o mechanizmy kryptograficzne

krystaliczny /ˌkrɨstaˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
結晶性
  taki, który występuje pod postacią kryształu

kryształ /ˈkrɨʃ.taw/ (n)
クリスタル
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (mineralogia, mineralogiczny) ciało stałe o geometrycznie uporządkowanej budowie wewnętrznej;

kryterium (n)
基準
  obserwowany czynnik, wchodzący w skład danych służących za podstawę oceny, wyceny, podziału, decyzji lub wyboru

krytyka /ˈkrɨtɨka/ (n)
批評
  surowa lub negatywna ocena kogoś lub czegoś

krytykować /ˌkrɨtɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
批判
  oceniać negatywnie, wytykać będy, niepowodzenia, wady

kryzys /ˈkrɨzɨs/ (n)
不景気, 危機
  (ekonomia, ekonomiczny) załamanie procesu wzrostu gospodarczego
危機
  zła sytuacja (trwająca dłużej)

kryzys wieku średniego (n)
中年の危機
  (psychologia, psychologiczny) nazwa okresu w połowie życia człowieka polegająca na przewartościowaniu dotychczasowych priorytetów, (na przykład) dotyczących pracy zawodowej, małżeństwa czy rodziny;

krzak /kʃak/ (n)
低木, 灌木
  (botanika, botaniczny) krzew
文字化け
  (przenośnie, przenośnia) (informatyka, informatyczny) zwykle w lm zbiór bezsensownych znaków powstały z logicznego tekstu, np. na skutek niepoprawnych ustawień strony kodowej lub wystąpienia błędów

krzem /kʃɛ̃m/ (n)
ケイ素, シリコン, 珪素, 硅素
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Si i liczbie atomowej 14;

krzemian /ˈkʃɛ̃mʲjãn/ (n)
珪酸塩
  (chemia, chemiczny) sól kwasu krzemowego;

krzemień (n)
燧石
  (geologia, geologiczny) krzemionkowa, skrytokrystaliczna skała osadowa;

krzesło /ˈkʃɛswɔ/ (n)
椅子, 椅
  (branża meblarka, meblarstwo, meble) mebel przeznaczony do siedzenia z oparciem na plecy (zazwyczaj bez podłokietników i z czterema nogami);

krzesło elektryczne /ˈkʃɛswɔ ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɛ/ (n)
電気椅子
  (elektryczność) (technologia, technika, techniczny) (więziennictwo, więzienny) urządzenie do wykonywania wyroków śmierci;

krzyczeć /ˈkʃɨʧ̑ɛʨ̑/ (v)
叫ぶ
  mówić lub wołać bardzo głośno

krzyk /kʃɨk/ (n)
悲鳴
  głośne wołanie lub nieartykułowane dźwięki

krzywa /ˈkʃɨva/ (n)
曲線
  (geometria) dowolna linia ciągła na płaszczyźnie lub w przestrzeni;

krzywda /ˈkʃɨvda/ (n)
不善, 曲事
  szkoda, strata, która spotyka kogoś niezasłużenie, niesłusznie

krzywica (n)
佝僂病 くる病
  (medycyna, medyczny) choroba wieku dziecięcego spowodowana niedoborem witaminy D w organizmie, charakteryzująca się zmianami w układzie kostnym i zaburzeniami rozwojowymi;

krzywoprzysięstwo /ˌkʃɨvɔpʃɨˈɕɛ̃w̃stfɔ/ (n)
偽証罪
  złożenie fałszywych zeznań pod przysięgą

krzywy /ˈkʃɨvɨ/ (adj)
曲がった
  wygięty, powyginany, nieprosty

krzyż /kʃɨʃ/ (n)
十字, 十字架
  konstrukcja, figura geometryczna lub znak złożony z dwóch przecinających się linii;
十字
  order, odznaczenie w kształcie krzyża (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) cierpienie, trudności

krzyżmo (n)
聖油
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie konsekrowany olej używany m.in. przy poświęcaniu ołtarzy i kościołów;

krzyżowiec (n)
十字軍
  (historia, historyczny, historycznie) uczestnik zwoływanych przez kościół wypraw krzyżowych

krzyżówka /kʃɨˈʒufka/ (n)
クロスワードパズル
  zagadka, którą rozwiązuje się przez wpisywanie w odpowiednie pola odgadniętych wyrazów;

król /krul/ (n)
国王, 王様, 王
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koronowany władca państwa;
王
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) osoba najważniejsza w danej dziedzinie
キング, 王
  (szachy, pojęcie szachowe) najważniejsza figura w szachach;
  (termin karciany) figura w kartach między damą a asem;

król zwierząt /ˈkrul ˈzvʲjɛʒɔ̃nt/ (idiom)
百獣の王
  lew

królestwo /kruˈlɛstfa/ /kruˈlɛstfɔ/ (n)
王国
  (biologia, biologiczny) kategoria systematyczna niższa od domeny i wyższa od typu (w zoologii) albo od gromady (w botanice);
王国, 界
  ustrój państwa, w którym rządzi król lub królowa;

królewski /kruˈlɛfsʲci/ (adj)
王
  mający związek z królem lub królową

króliczek /kruˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
子兎
  kelnerka w nocnym klubie w kostiumie królika
  młody, mały królik
  zabawka lub słodycze w kształcie królika

królik /ˈkrulʲik/ (n)
兎, うさぎ
  (zoologia, zoologiczny) udomowione zwierzę z rodziny zającowatych;

królowa /kruˈlɔva/ (n)
女王
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) płodna samica niektórych owadów społecznych, np. pszczół, os, trzmieli, mrówek, termitów
  (szachy, pojęcie szachowe) (zobacz) hetman
女王, 王妃
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchini rządząca królestwem
クイーン
  (termin karciany) dama
王妃, 皇后
  żona króla

krótki /ˈkrutʲci/ (adj)
短い
  mający małą długość
  trwający niedługo

krótkowzroczność /ˌkrutkɔˈvzrɔʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
近視
  (medycyna, medyczny) wada refrakcyjna wzroku, polegająca na tym, że oko nieprawidłowo skupia promienie świetlne, przez co niewyraźnie widzi się odległe przedmioty;

krótkowzroczny (adj)
近視の
  (medycyna, medyczny) cierpiący na krótkowzroczność, widzący nieostro odległe przedmioty

krówka /ˈkrufka/ (n)
ファッジ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj miękkiego cukierka otrzymywanego z mleka i cukru

krążek /ˈkrɔ̃w̃ʒɛk/ (n)
パック
  (sport, sportowy) przedmiot, którym rozgrywa się hokej

krążownik /krɔ̃w̃ˈʒɔvʲɲik/ (n)
巡洋艦
  (wojskowość, wojskowy) opancerzony okręt bojowy o silnym uzbrojeniu;

kręcić /ˈkrɛ̃ɲʨ̑iʨ̑/ (v)
捻る
  zwijać

kręcz (n)
斜頸
  (medycyna, medyczny) bolesny przykurcz mięśni szyjnych powodujący odchylenie głowy i szyi w stronę barku;

kręg (n)
椎骨
  (anatomia, anatomiczny) podstawowy element budujący kręgosłup

kręgiel (n)
ピン
  pion o butelkowatym kształcie używany do gry w kręgle

kręgosłup /krɛ̃ŋˈɡɔswup/ (n)
背骨, 脊椎
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu, stanowiąca jego główną oś i podporę;

kręgowiec /krɛ̃ŋˈɡɔvʲjɛʦ̑/ (n)
脊椎動物
  (zoologia, zoologiczny) organizm mający szkielet z kręgosłupem;

krętogłów /krɛ̃nˈtɔɡwuf/ (n)
アリスイ
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Jynginae, krętogłowy;

ksenofobia /ˌksɛ̃nɔˈfɔbʲja/ (n)
外国人恐怖症, 外国人嫌悪
  (psychologia, psychologiczny) niechęć, wrogość, lęk wobec obcokrajowców i wszystkiego, co obce, zagraniczne, cudzoziemskie;

ksenon /ˈksɛ̃nɔ̃n/ (n)
キセノン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Xe i liczbie atomowej 54;

ksi /ksʲi/ (n)
クサイ
  czternasta litera alfabetu greckiego, ξ;

ksiądz /cɕɔ̃nʦ̑/ (n)
司祭
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijański duchowny, posiadający święcenia kapłańskie lub ordynowany na tę funkcję;

książka /ˈcɕɔ̃w̃ʃka/ (n)
本, ほん
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) dokument piśmienniczy w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym;

książka kucharska /ˈcɕɔ̃w̃ʃka kuˈxarska/ (n)
料理の本
  książka będąca zbiorem przepisów kulinarnych;

książkowy /cɕɔ̃w̃ʃˈkɔvɨ/ (adj)
文語の
  odnoszący się do książki, zawarty w książce

książę /ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ/ (n)
公爵
  wysoki tytuł szlachecki
王子
  władca księstwa, monarcha niekoronowany na króla;

księgarnia /cɕɛ̃ŋˈɡarʲɲa/ (n)
書店
  sklep z książkami, czasopismami, mapami itp.;

księgi (n)
ようい
  (anatomia, anatomiczny) trzeci z przedżołądków przeżuwaczy;

księstwo /ˈcɕɛ̃w̃stfɔ/ (n)
公国
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez księcia (dux) państwo lub jego część;

księżna /ˈcɕɛ̃w̃ʒna/ (n)
公爵夫人
  kobieta, która sprawuje władzę w księstwie

księżniczka /cɕɛ̃w̃ʒʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
王女王女, 姫
  córka księcia i/lub księżnej

księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
月, 衛星
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie obiegające planetę, planetę karłowatą, planetoidę itp.;
月, tsuki
  Księżyc widziany jako tarcza na niebie lub jej część

ksylitol /ksɨˈlʲitɔl/ (n)
キシリトール
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) zredukowana pochodna ksylozy stosowana w przemyśle spożywczym jako dodatek służący do słodzenia żywności;

ksylofon /ksɨˈlɔfɔ̃n/ (n)
木琴, シロフォン
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) samobrzmiący instrument perkusyjny (idiofon uderzany), w którym dźwięk powstaje na skutek uderzenia w szereg płytek różnej długości;

kształt /kʃtawt/ (n)
ようす
  zarys przedmiotu, inny przedmiot, figura lub bryła, które ten przedmiot przypomina

kto /ktɔ/ (indefinitePronoun)
誰
  (zobacz) ktoś

kto /ktɔ/ (interrogativePronoun)
誰, だれ
  …służący do zadawania pytań o osobę lub zwierzę

kto /ktɔ/ (pronoun)
誰, どなた
  …służący do przyłączania zdania podrzędnego, gdy określa ono osobę lub zwierzę

kto pierwszy, ten lepszy (proverb)
先着順
  pierwszy więcej korzysta; im prędzej ktoś coś zrobi lub gdzieś się znajdzie, tym prędzej osiągnie swój cel

kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje /ˈktɔ ˈrãnɔ ˈfstajɛ ˈtɛ̃mu ˈpãn‿buɡ ˈdajɛ/ (proverb)
早起きは三文の徳
  ludziom pracowitym dobrze się wiedzie, bo wszystko im sprzyja, nawet sam Bóg

kto się na gorącym sparzył, ten na zimne dmucha /ˈktɔ‿ɕɛ ˌna‿ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ̃m ˈspaʒɨw ˈtɛ̃n ːa‿ˈʑĩmnɛ ˈdmuxa/ (proverb)
羮に懲りて膾を吹く
  po bolesnych doświadczeniach ludzie stają się przesadnie ostrożni

ktoś /ktɔɕ/ (indefinitePronoun)
誰, 誰か
  nieokreślona osoba, nieznany człowiek

który /ˈkturɨ/ (pronoun)
どの, どれ, どちら
  …pytajny, służący do tworzenia pytań o numer elementu w danej grupie

kubek /ˈkubɛk/ (n)
マグカップ
  naczynie ceramiczne bądź drewniane, z którego można pić, może być zaopatrzone w ucho,

kubizm /ˈkubʲism̥/ (n)
キュビズム
  (architektura, architektoniczny) czeski i słowacki styl w architekturze na początku XX w.;
キュビスム
  (sztuka) kierunek w sztuce zapoczątkowany we Francji na początku XX wieku, który opiera się o spłaszczenie perspektywy i zgeometryzowanie kształtów;

kuc /kuʦ̑/ (n)
小馬
  (zoologia, zoologiczny) koń niewielkich rozmiarów, nie przekraczający 148 cm w kłębie;
ポニー
  (fryzyjski) włosy zawiązany z tyłu i swobodnie zwisające

kucać /ˈkuʦ̑aʨ̑/ (v)
しゃがむ
  obniżać się opierając ciało na zgiętych nogach

kucharz /ˈkuxaʃ/ (n)
料理人, コック
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ten, kto gotuje potrawy;

kuchenka /kuˈxɛ̃nka/ (n)
コンロ
  (potocznie, potoczny) sprzęt kuchenny służący do dostarczania ciepła podczas gotowania

kuchenka mikrofalowa (n)
電子レンジ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (technologia, technika, techniczny) piecyk kuchenny podgrzewający produkty przy pomocy energii mikrofal radiowych;

kuchnia /ˈkuxʲɲa/ (n)
台所, 厨房
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pomieszczenie w budynku lub mieszkaniu do przygotowywania posiłków;
台所, 料理
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zbiór dań charakterystycznych dla danej narodowości lub sposobu odżywiania się
台所, キッチン
  komplet mebli kuchennych
料理, 台所
  sposób przyrządzania potraw przez daną osobę, restaurację itp.

kucie /ˈkuʨ̑ɛ/ (n)
鍛造
  (rzeczownik odczasownikowy) od kuć

kucyk /ˈkuʦ̑ɨk/ (n)
ポニーテール
  (fryzjerstwo, fryzjerski) rodzaj fryzury, w której włosy są związane razem i luźno opadają;

kujon /ˈkujɔ̃n/ (n)
がり勉
  (pogardliwie, pogardliwy) osoba, która dużo się uczy, ale bez zrozumienia

kukabura (n)
ワライカワセミ
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Dacelo;

kukurydza /ˌkukuˈrɨʣ̑a/ (n)
コーン, トウモロコシ
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Zea L., rodzaj roślin zbożowych z rodziny wiechlinowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ziarno kukurydzy (1.1)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kolba kukurydzy (1.1)

kukuryku /ˌkukuˈrɨku/ (interjection)
コケコッコー
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk naśladujący pianie koguta

kukułka /kuˈkuwka/ (n)
カッコウ, 郭公
  (ornitologia, ornitologiczny) Cuculus canorus, ptak wędrowny podrzucający jaja do innych gniazd;

kukła /ˈkukwa/ (n)
肖像
  przedmiot wykonany na podobieństwo postaci człowieka, zwykle przedstawionej karykaturalne

kula /ˈkula/ (n)
球, 玉
  (geometria) abstrakcyjna bryła utworzona z wszystkich punktów, których odległość od pewnego ustalonego punktu jest niewiększa od pewnej ustalonej liczby;
  każdy przedmiot o kształcie zbliżonym do kuli (1.1)
玉
  (wojskowość, wojskowy) pocisk z broni palnej

kula ziemska (n)
地球
  (geografia, geograficzny) glob ziemski

kulczyk /ˈkulʧ̑ɨk/ (n)
セリン
  (ornitologia, ornitologiczny) Serinus serinus, ptak z rodziny łuszczaków;

kulomb /ˈkulɔ̃mp/ (n)
クーロン
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) (elektryczność) jednostka ładunku elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem C;

kuloodporny (adj)
防弾
  taki, który jest odporny na przebicie kulą z broni palnej

kult /kult/ (n)
崇拝
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zachowania o charakterze religijnym skupione na bóstwie, innej istocie lub przedmiocie;

kult jednostki (n)
個人崇拝
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrytykowana w ustroju socjalistycznym i komunistycznym polityka błędów w przywództwie przez otaczanie swojej osoby oficjalnym uwielbieniem i całkowitym blokowaniem krytyki;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) kult osoby występujący w autokratycznym systemie władzy, prowadzący do idealizowania i wręcz do deifikacji władcy czy przywódcy;

kultura /kulˈtura/ (n)
文化, カルチャー
  całokształt dorobku materialnego i duchowego danej społeczności lub całej ludzkości
文化
  umiejętność obcowania z ludźmi

kulturysta (n)
ボディビルダー
  (sport, sportowy) mężczyzna uprawiająca kulturystykę

kultywar /kulˈtɨvar/ (n)
栽培品種
  (botanika, botaniczny) odmiana uprawna rośliny wybrana z uwagi na szczególne właściwości;

kum /kũm/ (interjection)
ケロ
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) imitacja dźwięku wydawanego przez żabę

kumaryna (n)
クマリン
  (biochemia, biochemiczny) bezbarwna substancja występująca w roślinach;

kumkwat /ˈkũmkfat/ (n)
金橘 キンカン
  (botanika, botaniczny) Fortunella, krzew lub niewielkie drzewo cytrusowe pochodzące z Chin, uprawiane w Azji i Ameryce Północnej dla owoców lub jako roślina ozdobna;
金橘 キンカン, キンカン
  mały, pomarańczowy, słodko-kwaśny owoc tej rośliny

kumpel /ˈkũmpɛl/ (n)
仲間
  (potocznie, potoczny) kolega, przyjaciel

kumys /ˈkũmɨs/ (n)
クミス
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (etnografia, etnograficzny) napój alkoholowy otrzymywany z mleka klaczy lub oślicy poddanego fermentacji, popularny w Azji;

kuna /ˈkũna/ (n)
テン
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny łasicowatych (Martes), zwyczajowo także ssak należący do tego rodzaju;

kundalini (n)
クンダリニー
  (filozofia, filozoficzny) w filozofii i mistyce hinduskiej: energia, która spoczywa u podstawy kręgosłupa

kupiec /ˈkupʲjɛʦ̑/ (n)
商人
  ktoś, kto trudni się handlem, właściciel sklepu, przedsiębiorstwa handlowego

kupić /ˈkupʲiʨ̑/ (v)
買う
  (zobacz) kupować

kupno /ˈkupnɔ/ (n)
購入
  nabywanie czegoś

kupować /kuˈpɔvaʨ̑/ (v)
買う, 購入する
  nabywać coś w zamian za jakąś sumę pieniędzy

kupryt /ˈkuprɨt/ (n)
赤銅鉱
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, tlenek miedzi; ruda miedzi;

kura /ˈkura/ (n)
雌鶏
  (ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) ptak hodowany dla mięsa i jaj;

kurator sądowy (n)
保護司
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba wyznaczona przez sąd do sprawowania nadzoru nad kimś i realizacją przez niego orzeczeń;

kurczak /ˈkurʧ̑ak/ (n)
チキン
  (spożywczy) mięso z kurczaka (1.1)
  większe kurczę (pisklę kury)

kurczę /ˈkurʧ̑ɛ/ (n)
ひよこ
  pisklę kury

kurdyjski /kurˈdɨjsʲci/ (adj)
クルド語
  dotyczący / pochodzący z ludu Kurdów

kurdyjski /kurˈdɨjsʲci/ (n)
クルド語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Kurdów

kurek /ˈkurɛk/ (n)
風見鶏
  (etnografia, etnograficzny) łopocząca na dachu atrapa koguta wykorzystywana w zwyczajach ludowych, zabawach strzeleckich
  (meteorologia, meteorologiczny) wiatrowskaz na dachu w kształcie koguta

kurhan /ˈkurxãn/ (n)
クルガン
  (archeologia, archeologiczny) rodzaj mogiły w kształcie kopca;

kurka wodna /ˈkurka ˈvɔdna/ (n)
バン
  (ornitologia, ornitologiczny) Gallinula chloropus, pospolity, występujący na całym świecie, ptak wodny z rodziny chruścieli, w Polsce chroniony;

kurkuma /kurˈkũma/ (n)
ウコン
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Curcuma, ostryż, ostryż długi

kurnik /ˈkurʲɲik/ (n)
鶏小屋
  (rolnictwo, rolniczy) pomieszczenie gospodarcze dla kur;

kuroliszek (n)
コカトリス
  (etnografia, etnograficzny) legendarna istota wielkości indyka, pokryta pierzem, z nietoperzowatymi skrzydłami i sępim dziobem

kuropatwa /ˌkurɔˈpatfa/ (n)
ヤマウズラ
  (ornitologia, ornitologiczny) Perdix perdix, polny ptak łowny, żywiący się m.in. stonką ziemniaczaną;

kurs /kurs/ (n)
コース
  (edukacja, edukacyjny) cykl lekcji, tekstów, audycji itp. służący zdobyciu wiedzy na jakiś temat
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) kierunek ruchu statku, także samolotu; trasa takiego ruchu
方針
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) cena walut, akcji itp.; zmiana tej ceny w czasie

kursor /ˈkursɔr/ (n)
カーソル
  (informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego wyznaczający miejsce wpisywania znaków z klawiatury
  (informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego poruszający się wraz z ruchami myszy komputerowej;

kursywa (n)
筆記体
  odręczne pismo pochyłe

kurtka /ˈkurtka/ (n)
ジャケット
  (krawiectwo) krótkie okrycie wierzchnie;

kurtyna /kurˈtɨ̃na/ (n)
幕
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) zasłona oddzielająca scenę od widowni

kurtyzana /ˌkurtɨˈzãna/ (n)
遊女
  (przestarzałe, przestarzały) prostytutka

kurwa /ˈkurva/ (interjection)
くそっ
  (wulgarnie, wulgaryzm) …powtarzany jako przekleństwo, w mowie potocznej często jako przerywnik w zdaniu;

kurwa /ˈkurva/ (n)
売春婦
  (wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka
  (wulgarnie, wulgaryzm) kobieta prowadząca rozwiązły tryb życia

kusić /ˈkuɕiʨ̑/ (v)
誘惑する
  wystawiać na pokusę

kuskus /ˈkuskus/ (n)
クスクス
  tradycyjny produkt spożywczy wywodzący się z krajów Maghrebu łączący cechy makaronu i kaszy;

kusza /ˈkuʃa/ (n)
クロスボウ
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń miotająca bełty, rodzaj żelaznego łuku z kolbą i spustem oraz mechanizmem napinającym;

kuzyn /ˈkuzɨ̃n/ (n)
いとこ, 従兄弟
  syn wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki

kuzynka /kuˈzɨ̃nka/ (n)
いとこ, 従姉妹
  córka wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki

kuć żelazo, póki gorące /ˈkuʥ̑ ʒɛˈlazɔ ˈpuci ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɛ/ (proverb)
善は急げ
  robić coś wykorzystując sprzyjające okoliczności; próbować zdążyć ze swoim celem póki jest to możliwe

kułak (n)
クラーク
  (historia, historyczny, historycznie) (pogardliwie, pogardliwy) majętny chłop tępiony przez władzę radziecką;

kuźnia /ˈkuʑɲa/ (n)
鍛冶屋
  (technologia, technika, techniczny) wydział fabryki, w którym wykonuje się kucie
  warsztat kowala;

kwadrat /ˈkfadrat/ (n)
正方形, 二乗
  (geometria) figura geometryczna, czworokąt foremny;
正方形
  (matematyka, matematyczny) wynik potęgowania stopnia drugiego jakiejś liczby;

kwadratowy /ˌkfadraˈtɔvɨ/ (adj)
四角い
  (matematyka, matematyczny) o pierwiastku: drugiego stopnia

kwadrylion /kfaˈdrɨlʲjɔ̃n/ (n)
一秭
  liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 000 000 = 1024;

kwakier (n)
クエーカー教徒
  członek Religijnego Towarzystwa Przyjaciół (protestanckiej grupy wyznaniowej)

kwalifikacja /ˌkfalʲifʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
資格
  (książkowy) zaliczenie do określonej kategorii

kwant /kfãnt/ (n)
量子
  (fizyka, fizyczny) najmniejsza porcja o jaką może zmienić się wielkość fizyczna;

kwarantanna (n)
検疫
  przymusowe odosobnienie osób, zwierząt i rzeczy przybyłych z miejsc objętych epidemią

kwarc /kfarʦ̑/ (n)
石英
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał zbudowany głównie z dwutlenku krzemu występujący w wielu odmianach i kolorach;

kwark /kfark/ (n)
クォーク
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, składnik m.in. protonów i neutronów;

kwartalnik /kfarˈtalʲɲik/ (n)
季刊雑誌
  czasopismo periodyczne ukazujące się co kwartał

kwartał /ˈkfartaw/ (n)
四半期
  trzy miesiące, czwarta część roku

kwartet /ˈkfartɛt/ (n)
カルテット
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół czterech muzyków lub śpiewaków

kwas /kfas/ (n)
酸
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, składający się z wodoru i reszty kwasowej;

kwas akrylowy /ˈkfas ˌakrɨˈlɔvɨ/ (n)
アクリル酸
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy nienasycony kwas karboksylowy, stosowany do produkcji tworzyw sztucznych i żywic akrylowych;

kwas arsenowy /ˈkfas ˌarsɛ̃ˈnɔvɨ/ (n)
砒酸
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny będący kwasem arsenu o wzorze AsO(OH)3;

kwas askorbinowy /ˈkfas ˌaskɔrbʲĩˈnɔvɨ/ (n)
アスコルビン酸
  (biochemia, biochemiczny) rozpuszczalny w wodzie związek organiczny stosowany jako środek zwiększający odporność organizmu;

kwas azotowy /ˈkfas ˌazɔˈtɔvɨ/ (n)
硝酸
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, silny kwas o wzorze HNO3

kwas chlebowy (n)
クワス
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bezalkoholowy napój otrzymywany przez fermentację chleba lub słodu zbożowego;

kwas cytrynowy (n)
クエン酸
  (chemia, chemiczny) dodatek do żywności stosowany jako naturalna substancja zakwaszająca

kwas deoksyrybonukleinowy (n)
デオキシリボ核酸
  (biochemia, biochemiczny) (genetyka) kwas biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych

kwas foliowy /ˈkfas fɔˈlʲjɔvɨ/ (n)
葉酸
  (biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B;

kwas hialuronowy (n)
ヒアルロン酸
  (biochemia, biochemiczny) związek wiążący wodę w skórze właściwej, glikozoaminoglikan występujący we wszystkich organizmach żywych;

kwas krotonowy /ˈkfas ˌkrɔtɔ̃ˈnɔvɨ/ (n)
クロトン酸
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy kwasów karboksylowych;

kwas masłowy (n)
酪酸
  (biochemia, biochemiczny) kwas tłuszczowy, organiczny związek chemiczny występujący w zjełczałym maśle i nadający lekko gorzki posmak wielu rodzajom serów;

kwas mlekowy /ˈkfas mlɛˈkɔvɨ/ (n)
乳酸
  (chemia, chemiczny) organiczny hydroksykwas, obecny w skwaśniałym mleku, powstający w mięśniach w trakcie intensywnego wysiłku fizycznego, kiedy dochodzi do procesu beztlenowej glikolizy;

kwas octowy /ˈkfas ɔʦ̑ˈtɔvɨ/ (n)
酢酸
  (chemia, chemiczny) bezbarwny i ciekły lub skrystalizowany związek organiczny o wzorze sumarycznym CH3COOH;

kwas salicylowy (n)
サリチル酸
  (chemia, chemiczny) związek organiczny o właściwościach bakteriobójczych, stosowany do produkcji kwasu acetylosalicylowego (aspiryny);

kwas siarkowy /ˈkfasʲ ɕarˈkɔvɨ/ (n)
硫酸
  (chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny i żrący tlenowy kwas nieorganiczny, związek siarki sześciowartościowej;

kwas solny (n)
塩酸
  (chemia, chemiczny) silnie żrący kwas nieorganiczny, będący m.in. ważnym czynnikiem trawiennym zwierząt, odczynnikiem laboratoryjnym czy środkiem przemysłowym

kwas szczawiowy (n)
シュウ酸
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy kwas dikarboksylowy;

kwas węglowy /ˈkfaz vɛ̃ŋɡˈlɔvɨ/ (n)
炭酸
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny z grupy nieorganicznych kwasów tlenowych, słaby kwas występujący jedynie w wodnych roztworach dwutlenku węgla, służący do produkcji napojów gazowanych;

kwasowość (n)
酸度
  (chemia, chemiczny) cecha roztworów elektrolitów, charakteryzujących się przewagą stężenia jonów wodorowych nad stężeniem jonów wodorotlenowych; właściwość zawierania kwasu w swoim składzie

kwatera /kfaˈtɛra/ (n)
宿
  mieszkanie lub inne pomieszczenie wynajmowane lub zajęte na pobyt czasowy

kwazar /ˈkfazar/ (n)
クエーサー
  (astronomia, astronomiczny) bardzo odległe ciało niebieskie emitujące promieniowanie elektromagnetyczne o ogromnej mocy, oglądane przez teleskop wygląda jak gwiazda;

kwazicząstka (n)
準粒子
  (fizyka, fizyczny) nośnik wielkości dynamicznych;

kwaśny /ˈkfaɕnɨ/ (adj)
酸性, 酸っぱい
  (chemia, chemiczny) mający właściwości kwasu
酸っぱい, すっぱい
  (dosłownie) mający cierpki smak

kwaśny deszcz (n)
酸性雨
  (ekologia, ekologiczny) opad atmosferyczny o odczynie pH mniejszym niż 5,6, zawierający m.in. produkty przemiany tlenków azotu, dwutlenku siarki i tlenków węgla;

kwiaciarnia /kfʲjäˈʨ̑arʲɲa/ (n)
花屋
  (handel, handlowy) sklep z kwiatami

kwiat /kfʲjat/ (n)
花
  (botanika, botaniczny) organ roślin nasiennych, w którym wykształcają się wyspecjalizowane elementy służące do rozmnażania
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) kwitnąca roślina ozdobna
  (potocznie, potoczny) roślina doniczkowa
  (przenośnie, przenośnia) najlepsza część społeczności

kwiatostan /kfʲjaˈtɔstãn/ (n)
花序
  (botanika, botaniczny) zgrupowanie kwiatów na jednym pędzie rośliny;

kwiatowy /kfʲjaˈtɔvɨ/ (adj)
花
  dotyczący kwiatów

kwiczoł /ˈkfʲiʧ̑ɔw/ (n)
ノハラツグミ
  (ornitologia, ornitologiczny) Turdus pilaris, niewielki europejski ptak wędrowny;

kwiecień /ˈkfʲjɛ̇ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
卯月, ４月, 四月
  czwarty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

kwintesencja /ˌkfʲĩntɛˈsɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
精髄
  elementy najważniejsze dla jakiejś sprawy; istota rzeczy

kwintet (n)
クインテット, 五重唱
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny skomponowany na pięć instrumentów lub pięć głosów
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół pięciu muzyków lub śpiewaków

kwitnąć /ˈkfʲitnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
咲く
  (botanika, botaniczny) rozwijać i wydawać kwiaty

kyudo (n)
弓道
  (sport, sportowy) (etnografia, etnograficzny) japońskie łucznictwo ceremonialne służące rozwojowi duchowemu, wywodzące się z tradycji samurajskich

kółko i krzyżyk /ˈkuwkɔ i‿ˈkʃɨʒɨk/ (n)
三目並べ
  popularna gra strategiczna, w której gracze, wykonujący ruchy na zmianę, dążą do objęcia trzech pól planszy w jednej linii przy jednoczesnym uniemożliwieniu tego samego przeciwnikowi;

kąpać /ˈkɔ̃mpaʨ̑/ (v)
浴びる
  zanurzać się w wodzie lub oblewać się nią w celu umycia, relaksu bądź w celach leczniczych

kąpiel /ˈkɔ̃mpʲjɛl/ (n)
風呂, 入浴
  kąpanie kogoś, kąpanie się

kąt /kɔ̃nt/ (n)
角度, 角
  (geometria) część płaszczyzny ograniczona dwiema półprostymi

kąt ostry (n)
鋭角
  (geometria) (matematyka, matematyczny) kąt ściśle zawierający się w pewnym kącie prostym

kąt prosty /ˈkɔ̃nt ˈprɔstɨ/ (n)
直角
  (geometria) kąt równy 90 stopni;

kąt rozwarty (n)
鈍角
  (geometria) (matematyka, matematyczny) kąt ściśle zawarty w pewnym kącie półpełnym, lecz nie będący ani ostrym, ani prostym

kątomierz (n)
ぶんどき
  przyrząd kreślarski służący do ustalania miar kątów;

kłamać /ˈkwãmaʨ̑/ (v)
嘘を吐く
  świadomie mówić nieprawdę

kłamca /ˈkwãmʦ̑a/ (n)
嘘吐き, 嘘つき
  mężczyzna lub chłopiec, który kłamie

kłamstwo /ˈkwãmstfɔ/ (n)
嘘
  nieprawda powiedziana świadomie mająca na celu wprowadzenie kogoś w błąd;

kłaść /kwaɕʨ̑/ (v)
寝かす, 寝かせる
  sprawiać że ktoś się położy, lub pójdzie spać
寝る
  iść spać
  zmieniać pozycję na leżącą

kłoda /ˈkwɔda/ (n)
丸太
  grube drzewo, zdatne na budowę i do wyrobów bednarskich

kłopotliwy /ˌkwɔpɔˈtlʲivɨ/ (adj)
めんどくさい
  sprawiający kłopot lub wprowadzający w zakłopotanie

kłos /kwɔs/ (n)
穂
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) rodzaj kwiatostanu i owocostanu groniastego, występujący głównie u traw i zbóż;

kłus /kwus/ (n)
速歩
  (jeździectwo, jeździecki) dwutaktowy chód konia;

kłusownictwo (n)
密猟
  (łowiectwo, łowiecki) nielegalne łowienie zwierząt

kłusownik /kwuˈsɔvʲɲik/ (n)
密猟 者
  (łowiectwo, łowiecki) człowiek zajmujący się kłusownictwem, nielegalnie polujący na zwierzęta

kłuć /kwuʨ̑/ (v)
刺す
  (o owadach) żądlić
  przebijać coś czymś ostro zakończonym, spiczastym
  wywoływać uczucie ostrego bólu

kłócić /ˈkwuʨ̑iʨ̑/ (v)
喧嘩する, 争う
  toczyć spór, spierać się

kłódka /ˈkwutka/ (n)
南京錠
  przenośne urządzenie do zamykania w formie pałąka i sztabki z zamkiem;

kłódka miłości /ˈkwutka mʲiˈwɔɕʨ̑i/ (n)
愛の南京錠
  kłódka wieszana w miejscu publicznym, najczęściej na moście lub drzewie, jako symbol miłości zakochanej w sobie pary;

kłótnia /ˈkwutʲɲa/ (n)
口喧嘩, 口論, 喧嘩
  brak zgody, ostra wymiana zdań, awantura

kłącze /ˈkwɔ̃n͇ʧ̑ɛ/ (n)
根茎
  (botanika, botaniczny) pęd podziemny niektórych roślin, pełniący funkcję organu spichrzowego i przetrwalnikowego;
リゾーム, 根茎
  (filozofia, filozoficzny) twór pozbawiony centrum i różny w każdym swoim punkcie

la /la/ (interjection)
ラ
  …zastępujący słowa śpiewanej piosenki; ułatwiający powtarzanie znanej melodii

la /la/ (n)
ラ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nazwa solmizacyjna dźwięku A (szóstego w gamie C-dur);

labirynt /laˈbʲirɨ̃nt/ (n)
迷宮, 迷路
  (budownictwo) układ krzyżujących się korytarzy i pomieszczeń, w którym trudno znaleźć wyjście;

laborant /laˈbɔrãnt/ (n)
検査技師
  pracownik laboratorium

laboratorium /ˌlabɔraˈtɔrʲjũm/ (n)
実験室, 研究所
  pomieszczenie przeznaczone do przeprowadzania eksperymentów naukowych, analiz medycznych lub nadzorowania procesów technologicznych;

labrador retriever /laˈbradɔr ːɛˈtrʲivɛr/ (n)
ラブラドール・レトリバー
  (kynologia, kynologiczny) popularna rasa psów aportujących wywodząca się z Nowej Fundlandii;

ladyboy (n)
ニューハーフ
  określenie transgenderycznego mężczyzny funkcjonującego w społeczeństwie Tajlandii

laguna /laˈɡũna/ (n)
ラグーン
  (geografia, geograficzny) zatoka, najczęściej płytka, odcięta od morza przez lido, mierzeję, rafę koralową lub atol;

lahar /ˈlaxar/ (n)
ラハール
  (geologia, geologiczny) spływ błotny, w którym biorą udział przesycone wodą produkty erupcji wulkanicznej, przede wszystkim popiół wulkaniczny;

laik /ˈla<sup>j</sup>ik/ (n)
俗人
  ktoś niekompetentny

lak /lak/ (n)
封蝋
  topliwa mieszanina kalafonii i innych substancji żywicznych, używana do odciskania pieczęci i do uszczelniania;

lakaza (n)
ラッカーゼ
  (biochemia, biochemiczny) enzym roślinny, charakterystyczny przede wszystkim dla grzybów rosnących na rozkładającym się drewnie

lakier /ˈlacɛr/ (n)
ニス
  (technologia, technika, techniczny) płynny i twardniejący środek do pokrywania powierzchni przedmiotów w celu jej upiększenia lub ochrony

lakier do paznokci /ˈlacɛr ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i/ (n)
ネールポリッシュ
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) lakier do nakładania na paznokcie w celach ozdobnych, pielęgnacyjnych lub leczniczych

lakierować (v)
塗る
  pokrywać, powlekać coś lakierem

lakmus /ˈlakmus/ (n)
リトマス
  (chemia, chemiczny) wskaźnik pH, naturalnie występujący w wielu gatunkach porostów;

laktacja /lakˈtaʦ̑ʲja/ (n)
授乳
  (biologia, biologiczny) wydzielanie mleka z sutków samicy ssaków w okresie karmienia;

laktaza /lakˈtaza/ (n)
ラクターゼ
  enzym trawienny rozkładający laktozę do glukozy i galaktozy;

laktoza /lakˈtɔza/ (n)
ラクトース, 乳糖
  (chemia, chemiczny) dwucukier występujący w mleku ssaków;

lalka /ˈlalka/ (n)
人形
  dziecięca zabawka mająca ludzką postać;

lama /ˈlãma/ (n)
ラマ, リャマ
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę juczne o sierści wykorzystywanej do produkcji wełny;
ラマ, 喇嘛
  jedwabna tkanina ze srebrnymi lub złotymi nićmi

lambda /ˈlãmbda/ (n)
ラムダ
  nazwa jedenastej litery alfabetu greckiego, λ;

lampa /ˈlãmpa/ (n)
灯, 電灯, 電気
  urządzenie będące sztucznym źródłem światła; wytwarzające światło;

lampart /ˈlãmpart/ (n)
ヒョウ
  (zoologia, zoologiczny) zwykle cętkowany, afrykański i azjatycki kot drapieżny;

lantan /ˈlãntãn/ (n)
ランタン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu La i liczbie atomowej 57;

laotański /ˌlaɔˈtãj̃sʲci/ (n)
ラーオ語
  język urzędowy Laosu;

laparoskopia /ˌlaparɔˈskɔpʲja/ (n)
腹腔鏡
  (medycyna, medyczny) wziernikowanie jamy otrzewnej;

lapis lazuli /ˈlapʲis laˈzulʲi/ (n)
ラピスラズリ
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał o intensywnie niebieskiej barwie

laptop /ˈlaptɔp/ (n)
ラップトップ, ノートパソコン
  (informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) komputer przenośny większy niż palmtop;

larwa /ˈlarva/ (n)
幼虫
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) stadium życia owada różniące się pod względem budowy i zachowań od osobnika dojrzałego;

laryngolog /ˌlarɨ̃ŋˈɡɔlɔk/ (n)
咽喉科学者
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób krtani i gardła

laryngologia (n)
咽喉科学
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami gardła i krtani

las /las/ (n)
森, 森林, 林
  gęste zbiorowisko drzew;

las deszczowy (n)
熱帯雨林
  (ekologia, ekologiczny) formacja roślinna wiecznie zielone lasów na obszarach o rocznej sumie opadów przekraczającej 2000 mm i wysokiej wilgotności;

lasagne (n)
ラザニア
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zapiekanka z tego makaronu ułożonego warstwami, na przemian z mięsem mielonym lub innym farszem, beszamelem i sosem pomidorowym, posypana parmezanem
  (spożywczy) włoski makaron o kształcie szerokich pasków;

laser /ˈlasɛr/ (n)
レーザー
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) generator światła, wykorzystujący zjawisko emisji wymuszonej;

lassi (n)
ラッシー
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) orientalny napój chłodzący na bazie wody i jogurtu, przyrządzany na różne sposoby, specjalność m.in. kuchni hinduskiej i pakistańskiej;

lasówka złotogłowa (n)
カマドムシクイ
  (ornitologia, ornitologiczny) Seiurus aurocapilla, gatunek niedużego, wędrownego ptaka zasiedlającego lasy liściaste Ameryki

latający spodek /ˌlataˈjɔ̃nʦ̑ɨ ˈspɔdɛk/ (n)
空飛ぶ円盤
  (potocznie, potoczny) (zobacz) UFO

latarka /laˈtarka/ (n)
懐中電燈
  podręczne urządzenie elektryczne emitujące światło

latarnia /laˈtarʲɲa/ (n)
懐中電灯
  (architektura, architektoniczny) cylinder na górnym pierścieniu kopuły z otworami doświetlającymi wnętrze;
ランタン
  lampa przeznaczona do oświetlania otwartej przestrzeni

latarnia morska /laˈtarʲɲa ˈmɔrska/ (n)
灯台
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) budowla z silnym światłem na szczycie, wznoszona do celów nawigacyjnych w pobliżu wybrzeża morskiego;

latarniowiec (n)
灯台船
  (marynarka) statek, na którym zainstalowano latarnię morską;

latawiec /laˈtavʲjɛʦ̑/ (n)
凧
  zabawka w kształcie czworokąta, zrobiona z drewna i papieru lub płótna, która lata na wietrze na uwięzi;

latać /ˈlataʨ̑/ (v)
飛, 飛ぶ
  umieć przemieszczać się ponad gruntem, w powietrzu lub kosmosie

lateks /ˈlatɛks/ (n)
ラテックス
  (chemia, chemiczny) koloidalny roztwór kauczuku w cieczy;

latencja (n)
レイテンシ
  (informatyka, informatyczny) opóźnienie czasowe podczas przesyłania informacji

lato /ˈlatɔ/ (n)
夏, なつ
  pora roku, charakteryzująca się najwyższymi temperaturami;

latte (n)
カフェラッテ
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kawa espresso z dużą ilością mleka krowiego lub roślinnego, zazwyczaj w stosunku 1 do 2

latynizacja (n)
ラテン化
  (książkowy) poddawanie wpływowi języka łacińskiego lub cywilizacji łacińskiej; uleganie takiemu wpływowi
  (książkowy) tłumaczenie (najczęściej nazwy własnej lub terminu) na język łaciński, nadawanie wyrazowi postaci językowej łacińskiej

latyński /laˈtɨ̃j̃sʲci/ (adj)
ラテン
  związany z Lacjum, Latynami (Latyńczykami)

lawa /ˈlava/ (n)
溶岩
  (geologia, geologiczny) ciekły produkt działalności wulkanicznej;

lawenda /laˈvɛ̃nda/ (n)
ラベンダー
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych kwitnących na niebiesko lub purpurowo, niektóre gatunki są uprawiane dla olejków wykorzystywanych w kosmetyce i w lecznictwie;

laweta /laˈvɛta/ (n)
レッカー車
  (motoryzacja) samochód z platformą do przewożenia samochodów osobowych, często z wyciągarką do wtaczania niesprawnych pojazdów

lawina /laˈvʲĩna/ (n)
雪崩
  masa śniegu, lodu, ziemi lub kamieni schodząca ze stoku górskiego;

lazulit (n)
天藍石
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady fosforanów;

lazuryt /laˈzurɨt/ (n)
ラピスラズリ, 瑠璃
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;

lać jak z cebra /ˈlaʨ̑ ˈjak ˈs‿ʦ̑ɛbra/ (v)
土砂降りになる
  (potocznie, potoczny) bardzo mocno padać, o ulewnym deszczu

lecieć /ˈlɛʨ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
蝿 (はえ, hae)
  podróżować samolotem
  przemieszczać się w powietrzu

lecytyna (n)
レシチン
  (biochemia, biochemiczny) mieszanina lipidów, związek organiczny, który występuje głównie w tkance nerwowej

leczenie /lɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
治療
  (rzeczownik odczasownikowy) od leczyć

leczyć /ˈlɛʧ̑ɨʨ̑/ (v)
治す
  przywracać do zdrowia; uwalniać od choroby

legalizacja /ˌlɛɡalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
合法化
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie mocy prawnej, uznanie czegoś za zgodne z prawem

legalny /lɛˈɡalnɨ/ (adj)
合法
  produkowany, używany, rozpowszechniany w sposób zgodny z prawem
  zgodny z prawem

legenda /lɛˈɡɛ̃nda/ (n)
伝説, 神話
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) opowieść fantastyczna, przekazywana jako część tradycji;

legendarny /ˌlɛɡɛ̃nˈdarnɨ/ (adj)
伝説上の
  fikcyjny, ale taki, który pochodzi z legend
  rzeczywisty, ale tak sławny, że krążą o nim legendy

legia cudzoziemska /ˈlɛɟja ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mska/ (n)
外人部隊
  (wojskowość, wojskowy) w niektórych armiach, oddziały żołnierzy zawodowych składające się w części lub w całości z obcokrajowców;

legion /ˈlɛɟɔ̃n/ (n)
軍団
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: jednostka wojskowa o liczebności do 6000 żołnierzy;

lej /lɛj/ (n)
レウ
  (jednostka monetarna) waluta Mołdawii
  (jednostka monetarna) waluta Rumunii;

lekarka /lɛˈkarka/ (n)
女医
  (potocznie, potoczny) kobieta pracująca jako lekarz

lekarstwo /lɛˈkarstfɔ/ (n)
薬
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) produkt, który leczy

lekarz /ˈlɛkaʃ/ (n)
医師, 医者
  (medycyna, medyczny) osoba, która zawodowo zajmuje się zdrowiem ludzi lub zwierząt;

lekceważący (adj)
不敬な
  świadczący o lekceważeniu, bagatelizowaniu

lekcja /ˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
レッスン, 授業
  (edukacja, edukacyjny) jednostka zajęć dydaktycznych

lekki /ˈlɛcːi/ (adj)
軽い
  o małej wadze, małym ciężarze

lekkoatletyka /ˌlɛkːɔaˈtlɛtɨka/ (n)
陸上競技
  (sport, sportowy) zespół konkurencji sportowych obejmujący biegi, skoki i rzuty;

leksem /ˈlɛksɛ̃m/ (n)
語彙素
  (językoznawstwo, językoznawczy) zestaw form, jakie może przyjmować dany wyraz, nie tracąc swojego znaczenia;

leksykalizacja (n)
語彙化
  (językoznawstwo, językoznawczy) rozbieżność między znaczeniem wyrazu a jego morfologiczną strukturą, która była uformowana przez znaczenie pierwotne;

leksykograf (n)
辞書編集者
  (językoznawstwo, językoznawczy) badacz i znawca leksykografii

leksykologia (n)
語彙論
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o słownictwie, zasobie wyrazów i związków wyrazowych, badanie wyrazów ze względu na ich znaczenie i sposoby użycia;

leksykon (n)
辞書
  publikacja książkowa, niekiedy wielotomowa, będąca uporządkowanym zbiorem wiedzy w formie skondensowanej;

lektyka /ˈlɛktɨka/ (n)
駕籠
  łoże osłonięte baldachimem, ściankami i daszkiem;

lelek kozodój /ˈlɛlɛk ːɔˈzɔduj/ (n)
ヨアロッパヨタカ
  (ornitologia, ornitologiczny) Caprimulgus europaeus; gatunek ptaków leśnych z rodziny Caprimulgus, o sztywnych piórach otaczających dziób;

lemiesz /ˈlɛ̃mʲjɛʃ/ (n)
刃先
  (rolnictwo, rolniczy) dolna część pługa odcinająca skibę;

leming /ˈlɛ̃mʲĩŋk/ (n)
レミング
  (zoologia, zoologiczny) Lemmus lemmus, gatunek ssaków, małych gryzoni występujących w dużych ilościach w tundrze północnej Europy, Azji i Ameryki Północnej;

lemoniada /ˌlɛ̃mɔ̃ˈɲada/ (n)
レモネード
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z cytryn

lemur /ˈlɛ̃mur/ (n)
狐猿
  (zoologia, zoologiczny) Lemur, madagaskarska małpiatka o puszystym futrze;

len /lɛ̃n/ (n)
亜麻
  (botanika, botaniczny) Linum, roślina kilkuletnia z rodziny lnowatych, uprawiana dla włókien i oleistych nasion

lenistwo /lɛ̃ˈɲistfɔ/ (n)
無精, 横着, 気無精, 物臭
  odpoczywanie ponad potrzebę, unikanie wysiłku

leniuch (n)
不精者
  (potocznie, potoczny) osoba bardzo leniwa (wyrażenie nacechowane emocjonalnie)

leniuchować (v)
怠ける, のらくらする, のんびりする
  (potocznie, potoczny) oddawać się bezczynności

leniwiec /lɛ̃ˈɲivʲjɛʦ̑/ (n)
ナマケモノ 樹懶
  (zoologia, zoologiczny) średniej wielkości, powolny, nadrzewny, roślinożerny ssak z rodziny leniwcowatych (Bradypodidae) lub leniuchowcowatych (Megalonychidae);

leniwy /lɛ̃ˈɲivɨ/ (adj)
ナマケモノ
  charakteryzujący się lenistwem

lep na muchy (n)
ハエ取り紙
  pułapka na muchy w postaci paska nasmarowanego lepką substancją wabiącą;

lepiej późno niż wcale /ˈlɛpʲjɛ̇j ˈpuʑnɔ ˈɲiʃ ˈfʦ̑alɛ/ (proverb)
遅くてもやらないよりまし
  sytuacja, w której robi się coś po właściwym czasie, z opóźnieniem, jest lepsza niż niezrobienie tej czynności wcale

lepiej zapobiegać niż leczyć /ˈlɛpʲjɛ̇j ˌzapɔˈbʲjɛɡaʨ̑ ˈɲiʃ ˈlɛʧ̑ɨʨ̑/ (proverb)
今日の一針明日の十針
  bardziej opłaca się zapobieganie niż naprawianie zaniedbań i błędów

lepki /ˈlɛpʲci/ (adj)
ベタベタする
  mający właściwości kleju

lepkość (n)
粘度
  (fizyka, fizyczny) tarcie pomiędzy poruszającymi się względem siebie warstwami cieczy lub plastycznego ciała stałego

lepszy wróbel w garści niż gołąb na dachu /ˈlɛpʃɨ ˈvrubɛl ˈv‿ɡarʲɕʨ̑i ˈɲiʒ ˈɡɔwɔ̃mp na‿ˈdaxu/ (proverb)
明日の百より今日の五十
  lepsze coś, co jest niedoskonałe, ale pewne, dostępne niż niedostępny ideał

lepton /ˈlɛptɔ̃n/ (n)
レプトン
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna będąca fermionem, lecz niebędąca kwarkiem;
  (historia, historyczny, historycznie) moneta miedziana bita w starożytnej Grecji;

lesbijka /lɛzˈbʲijka/ (n)
レズ, レズビアン
  homoseksualna kobieta;

lesbijski (adj)
レズ
  dotyczący lesbijek, właściwy lesbijkom

less /lɛs/ (n)
黄土
  (geologia, geologiczny) pylasta skała osadowa pochodzenia eolicznego;

leszcz /lɛʃʧ̑/ (n)
ブリーム
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Abramis brama, eurazjatycka duża spłaszczona ryba słodkowodna;

leszczyna /lɛʃˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
ハシバミ
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Corylus L., rodzaj krzewów i drzew o jadalnych owocach, zwanych orzechami laskowymi;

letni /ˈlɛtʲɲi/ (adj)
ぬるい
  o substancji: ciepły, lecz nie gorący

leucyna (n)
ロイシン
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, kodowany aminokwas alifatyczny;

lew /lɛf/ (n)
レフ
  (jednostka monetarna) bułgarska jednostka monetarna; 100 stotinek;
ライオン, 獅子
  (zoologia, zoologiczny) Panthera leo, gatunek dużego ssaka z rodziny kotowatych;
  (zoologia, zoologiczny) samiec lwa (1.1)

lewar (n)
ジャッキ
  (technologia, technika, techniczny) (mechanika) rodzaj dźwigni do podnoszenia ciężarów

lewica /lɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
左翼, 左党
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na ogół sił politycznych dążących do zmian polityczno-ustrojowych, społecznych i gospodarczych, przeciwstawiających się tzw. tradycyjnemu porządkowi społecznemu, przeciwieństwo prawicy;

lewy /ˈlɛvɨ/ (adj)
左 の, 左
  znajdujący się po tej stronie, po której znajduje się serce człowieka

leń /lɛ̃ɲ/ (n)
怠け者
  człowiek odpoczywający ponad potrzebę, unikający pracy

leśnictwo /lɛɕˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
林業
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) zespół nauk leśnych zajmujący się całokształtem zagadnień związanych z gospodarką leśną

leżak /ˈlɛʒak/ (n)
デッキチェア, 寝台
  rodzaj fotela, służący do leżenia; zwykle składany, co umożliwia jego łatwy transport

leżeć /ˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
寝る, 横たわる
  zachowywać pozycję poziomą

liberalizm /ˌlʲibɛˈralʲism̥/ (n)
自由主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia i kierunek polityczny, według którego wolność jest nadrzędną wartością;

liberalny /ˌlʲibɛˈralnɨ/ (adj)
革新的
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący liberalizmu w polityce i gospodarce
  nieuznający przymusu, tolerancyjny

liberał (n)
自由主義者
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik liberalizmu

libertarianizm (n)
リバタリアニズム
  (filozofia, filozoficzny) doktryna uznająca wolność osobistą i wolność ekonomiczną za najwyższe wartości w polityce;

libido /lʲiˈbʲidɔ/ (n)
リビドー
  (seksuologia, seksuologiczny) pożądanie, dążenie do zaspokojenia seksualnego;

licencja /lʲiˈʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
ライセンス, 免許
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa określająca warunki korzystania z jakiegoś dobra, np. patentu albo programu komputerowego;

liceum /lʲiˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
高校, 高等学校
  (edukacja, edukacyjny) szkoła średnia ogólnokształcąca lub zawodowa, przygotowująca do studiów uniwersyteckich;

lichwa /ˈlʲixfa/ (n)
高利
  (pejoratywnie, pejoratywny) forma stosunków kredytowych między wierzycielem a dłużnikiem, polegająca na pobieraniu wygórowanych procentów za pożyczone pieniądze;

liczba /ˈlʲiʤ̑ba/ (n)
数
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) w deklinacji: kategoria gramatyczna wynikająca z liczności elementów, które dany wyraz określa
数, 数字
  (matematyka, matematyczny) pojęcie będące w najprostszym przypadku abstrakcyjną reprezentacją liczebności zbioru lub poziomu jakiejś wielkości (np. fizycznej);
  zapis liczby (1.1)

liczba atomowa /ˈlʲiʤ̑ba ˌːtɔ̃ˈmɔva/ (n)
原子番号
  (fizyka, fizyczny) liczba określająca, ile protonów znajduje się w jądrze danego atomu;

liczba całkowita /ˈlʲiʤ̑ba ˌʦ̑awkɔˈvʲita/ (n)
整数
  (matematyka, matematyczny) liczba należąca do zbioru liczb naturalnych dodatnich lub zbioru liczb przeciwnych do nich, a także liczba 0;

liczba mnoga /ˈlʲiʤ̑ba ˈmnɔɡa/ (n)
複数形, 複数
  (gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego więcej niż jeden element

liczba naturalna (n)
自然数
  (matematyka, matematyczny) (rzadki, rzadko używany) liczba z ciągu 1, 2, 3, …
  (matematyka, matematyczny) liczba z ciągu 0, 1, 2, 3, …;

liczba niewymierna /ˈlʲiʤ̑ba ˌɲɛvɨ̃ˈmʲjɛrna/ (n)
無理数
  (matematyka, matematyczny) liczba rzeczywista niedająca się zapisać w postaci ilorazu liczb całkowitych;

liczba parzysta (n)
偶数
  (matematyka, matematyczny) liczba, którą można podzielić przez 2

liczba pierwsza /ˈlʲiʤ̑ba ˈpʲjɛrfʃa/ (n)
素数
  (matematyka, matematyczny) liczba naturalna, która ma dokładnie dwa dzielniki naturalne: jedynkę i siebie samą;

liczba pojedyncza /ˈlʲiʤ̑ba ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑a/ (n)
単数, 単数形
  (gramatyka) cecha wyrazu oznaczająca, iż odnosi się on do jednej osoby lub jednej rzeczy;

liczba porządkowa /ˈlʲiʤ̑ba ˌpɔʒɔ̃ntˈkɔva/ (n)
順序数
  (matematyka, matematyczny) zwykle w lm: zbiór dobrze uporządkowany, będący kanonicznym reprezentantem pewnej klasy izomorficzności dobrych porządków
  (oficjalnie) liczba naturalna, używana do określenia pozycji w pewnej kolejności

liczba rzeczywista (n)
実数
  (matematyka, matematyczny) liczba wymierna (ułamek) lub dowolna liczba pomiędzy liczbami wymiernymi;

liczba urojona (n)
虚数
  (matematyka, matematyczny) liczba, której kwadrat jest liczbą rzeczywistą niedodatnią

liczba wymierna (n)
有理数
  (matematyka, matematyczny) liczba dająca się przedstawić jako ułamek liczb całkowitych;

liczba zespolona (n)
複素数
  (matematyka, matematyczny) liczba postaci a+bi, gdzie a i b to liczby rzeczywiste, a i reprezentuje jednostkę urojoną;

liczebnik /lʲiˈʧ̑ɛbʲɲik/ (n)
数詞, 数字
  (gramatyka) nazwa liczby

liczi chińskie /ˈlʲiʧ̑ʲi ˈxʲĩj̃sʲcɛ/ (n)
レイシ
  (botanika, botaniczny) Litchi chinensis, gatunek drzew tropikalnych z rodziny mydleńcowatych, pochodzący z rejonu Kambodży, Wietnamu i Filipin, uprawiany w wielu krajach o ciepłym klimacie

licznik /ˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
分子
  (matematyka, matematyczny) część ułamka znajdująca się nad kreską ułamkową;
カウンター
  urządzenie służące do pomiaru jakiejś wielkości naliczanej w czasie;

liczny /ˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
多い
  (o rzeczownikach zbiorowych) składający się z wielu jednostek

liczyć /ˈlʲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
数, 数える
  określać liczbę elementów składających się na dany zbiór
計算 する
  wykonywać działania matematyczne, przetwarzać dane numeryczne
信用 する, 信頼 する
  pokładać swoje zaufanie

lifehack (n)
ライフハック
  (potocznie, potoczny) pomysł, trick ułatwiający życie, rozwiązujący problem bądź przyspieszający codzienną czynność;

liga /ˈlʲiɡa/ (n)
リーグ
  (sport, sportowy) klasa rozgrywek w sportach zespołowych, np. w piłce nożnej, siatkówce, hokeju, itp.
  zrzeszenie osób, organizacji lub państw

ligustr (n)
イボタノキ
  (botanika, botaniczny) Ligustrum L., rodzaj roślin krzewiastych lub drzew z rodziny oliwkowatych, często używanych jako ozdobne;

likier /ˈlʲicɛr/ (n)
リキュール
  słodki i mocny napój alkoholowy;

likoryna (n)
リコリン
  (chemia, chemiczny) (botanika, botaniczny) trujący alkaloid stosowany również jako lek, występujący w roślinach z rodziny amarylkowatych

likwidować /ˌlʲikfʲiˈdɔvaʨ̑/ (v)
抹殺
  usuwać, znosić lub rozwiązywać coś

lilia /ˈlʲilʲja/ (n)
ユリ, 百合
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny liliowatych;

limburski /lʲĩmˈbursʲci/ (n)
リンブルフ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język (dialekt) limburski;

limit /ˈlʲĩmʲit/ (n)
限界
  granica niemożliwa do przekroczenia

limnologia /ˌlʲĩmnɔˈlɔɟja/ (n)
陸水学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (hydrologia, hydrologiczny) dział hydrobiologii i hydrologii badający życie organizmów wodnych w zbiornikach śródlądowych jak też właściwości chemiczne i fizyczne tego środowiska;

limo /ˈlʲĩmɔ/ (n)
パンダ目
  (potocznie, potoczny) podbite oko

limuzyna (n)
リムジン
  (motoryzacja) luksusowy samochód;

lin /lʲĩn/ (n)
テンチ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) słodkowodna ryba;

lina /ˈlʲĩna/ (n)
縄
  elastyczne cięgno z włókna lub drutów;

lingala (n)
リンガラ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z rodziny bantu, używany przez około 2 miliony osób w północno-zachodniej Demokratycznej Republice Konga oraz północnym i środkowym Kongu;

lingwistyka /lʲĩŋɡˈvʲistɨka/ (n)
言語学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku

linia /ˈlʲĩɲja/ (n)
線
  kształt dający się narysować jednym pociągnięciem ołówka

linie lotnicze (n)
エアライン
  (lotnictwo, lotniczy) przedsiębiorstwo świadczące usługi transportu lotniczego;

linijka /lʲĩˈɲijka/ (n)
定規
  przyrząd służący do kreślenia linii i odmierzania odległości;

liniowy /lʲĩˈɲjɔvɨ/ (adj)
線の, 線状の
  mający związek z linią

linoleum /ˌlʲĩnɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
リノリウム
  (budownictwo) wodoodporny materiał zrobiony z płótna pokrytego masą z utwardzonego oleju lnianego stosowany do wykładania podłóg;

linoskoczek /ˌlʲĩnɔˈskɔʧ̑ɛk/ (n)
綱渡り師
  cyrkowiec wykonujący ćwiczenia gimnastyczne na wysoko zawieszonej linie

lipa /ˈlʲipa/ (n)
シナノキ
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tilia L., drzewo liściaste z podrodziny lipowatych;

lipiec /ˈlʲipʲjɛʦ̑/ (n)
七月 ７月, 七月
  siódmy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

liposukcja /ˌlʲipɔˈsukʦ̑ʲja/ (n)
脂肪吸引
  (medycyna, medyczny) zabieg odsysania tkanki tłuszczowej;

lir /lʲir/ (n)
リラ
  (historia, historyczny, historycznie) (jednostka monetarna) waluta Włoch w latach 1861–2002;

lira /ˈlʲira/ (n)
ライアー
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy strunowy instrument muzyczny, posiadający trzy lub cztery struny, popularny na Krecie, Dodekanezie, w Tracji i wśród uchodźców z Azji Mniejszej
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) starogrecki instrument muzyczny, szarpany posiadający od czterech do dziesięciu strun;

lira korbowa /ˈlʲira kɔrˈbɔva/ (n)
ハーディ・ガーディ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny strunowy instrument smyczkowy z korbą i klawiszami;

lis /lʲis/ (n)
狐
  (zoologia, zoologiczny) Vulpes, drapieżnik o wydłużonym tułowiu, krótkich łapach i długim, puszystym ogonie;

lisi /ˈlʲiɕi/ (adj)
キツネ
  (przenośnie, przenośnia) chytry, postępujący nieszczerze
  charakterystyczny dla lisa; dotyczący, odnoszący się do lisa

list /lʲist/ (n)
手紙, 書信
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa zawierająca korespondencję lub drobne rzeczy dopuszczone do przewozu pocztowego, nadane w zamkniętym opakowaniu
  papier, na którym napisano list (1.1)
手紙, 便り
  wiadomość, wypowiedź sformułowana pisemnie

list otwarty /ˈlʲist ɔtˈfartɨ/ (n)
公開状, 公開書簡
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) upubliczniony list z apelem lub deklaracją;

lista /ˈlʲista/ (n)
演算
  (informatyka, informatyczny) jedna ze struktur danych używana w infomatyce;
一覧
  elementy zapisane w kolejności

lista dyskusyjna /ˈlʲista ˌdɨskuˈsɨjna/ (n)
メーリングリスト
  (informatyka, informatyczny) rodzaj grupy dyskusyjnej, gdzie wiadomości są rozsyłane e-mailami;

listonosz /lʲiˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
郵便配達
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) pracownik urzędu pocztowego, który doręcza adresatom listy i inne przesyłki

listopad /lʲiˈstɔpat/ (n)
十一月, 11月, 霜月
  jedenasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

listwa przypodłogowa (n)
幅木
  (budownictwo) podłużny dekoracyjny element konstrukcyjny, który wykańcza ścianę przy podłodze

lit /lʲit/ (n)
リチウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Li i liczbie atomowej 3;

litera /lʲiˈtɛra/ (n)
文字
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwany znak graficzny, odpowiadający konkretnemu dźwiękowi, umożliwiający zapis słów;

literacki /ˌlʲitɛˈraʦ̑ʲci/ (adj)
文学
  mający związek z literaturą

literatura /ˌlʲitɛraˈtura/ (n)
文学
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wszystkie dzieła artystyczne zachowane w formie pisanej lub w przekazie ustnym;

literatura faktu (n)
ノンフィクション
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ogół piśmiennictwa o charakterze dokumentalnym;

literaturoznawstwo /ˌlʲitɛraˈturɔˈznafstfɔ/ (n)
文芸学
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą;

litewski /lʲiˈtɛfsʲci/ (adj)
リトアニア語
  odnoszący się do Litwy lub Litwinów

litewski /lʲiˈtɛfsʲci/ (n)
リトアニア語
  (językoznawstwo, językoznawczy) bałtyjski język używany przez Litwinów;

litografia /ˌlʲitɔˈɡrafʲja/ (n)
リトグラフ
  (drukarstwo, drukarski) (sztuka) technika graficzna, zaliczana do druku płaskiego lub wklęsłego;

litosfera /ˌlʲitɔˈsfɛra/ (n)
リソスフェア
  (geologia, geologiczny) zewnętrzna, najbardziej sztywna sfera kuli ziemskiej;

litość /ˈlʲitɔɕʨ̑/ (n)
情け
  współczucie, miłosierdzie, żal nad kimś

litr /lʲitr̥/ (n)
リットル
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, decymetr sześcienny;

liturgia /lʲiˈturʲɟja/ (n)
典礼
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w religiach chrześcijańskich – ogół obrzędów i ceremonii towarzyszących czynnościom kultowym;

live (n)
ライブ
  internetowy przekaz lub spotkanie na żywo
  muzyka na żywo

liwermor (n)
リバモリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lv i liczbie atomowej 116;

liza /ˈlʲiza/ (n)
溶菌
  (biologia, biologiczny) rozpad na cząstki elementarne;

lizak /ˈlʲizak/ (n)
飴ん棒
  twardy cukierek na patyku

lizać /ˈlʲizaʨ̑/ (v)
舐める
  dotykać czegoś językiem i przesuwając po tym

liściasty /lʲiɕˈʨ̑astɨ/ (adj)
落葉樹
  (botanika, botaniczny) mający liście, złożony z drzew lub krzewów mających liście

liścień /ˈlʲiɕʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
子葉
  (biologia, biologiczny) pierwszy liść rośliny nasiennej;

liściokwiat garbnikowy /lʲiɕˈʨ̑ɔkfʲjad ˌɡarbʲɲiˈkɔvɨ/ (n)
ユカン
  (botanika, botaniczny) Phyllanthus emblica, gatunek drzewa z rodziny liściokwiatowatych pochodzący z Azji;

liść /lʲiɕʨ̑/ (n)
葉, 葉っぱ
  (botanika, botaniczny) element budowy sporofitu rośliny naczyniowej, pełniący funkcje odżywcze dzięki zawartości chlorofilu;

lobby /ˈlɔbbʲi/ (n)
ロビー
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) grupa nacisku (zwłaszcza w celu zmiany prawa zgodnie z czyimiś interesami)

lobotomia (n)
精神外科
  (medycyna, medyczny) zabieg neurochirurgiczny, który polega na odcięciu połączeń pomiędzy korą przedczołową oraz innymi strukturami mózgowia;

lockdown (n)
ロックダウン
  zakaz wyjścia, zakaz opuszczania danej strefy

lockout (n)
ロックアウト
  (ekonomia, ekonomiczny) uniemożliwienie strajku przez zakaz wstępu do fabryki do czasu akceptacji przez pracowników warunków zatrudnienia stawianych przez zarząd
  (społeczny) (administracja) zamknięcie instytucji i lokali publicznych w związku z epidemią

lodowiec /lɔˈdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
氷河
  (geologia, geologiczny) ogromna masa lodu powstała z przekształcenia pokładów wiecznego śniegu;

lodowisko /ˌlɔdɔˈvʲiskɔ/ (n)
スケートリンク
  miejsce przeznaczone do sportowej lub rekreacyjnej jazdy na łyżwach;

lodołamacz /ˌlɔdɔˈwãmaʧ̑/ (n)
砕氷船
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek o wzmocnionym kadłubie, przystosowany do rozbijania pokrywy lodu na morzu lub rzece celem utworzenia drogi dla innych statków;

lody (n)
アイスクリーム, アイス
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser, który stanowi słodka, zamrożona masa sporządzona z mleka, cukru, jaj i innych dodatków

lodówka /lɔˈdufka/ (n)
冷蔵庫
  pojemnik, szafka lub urządzenie izolowane termicznie, umożliwiające przechowywanie czegoś w obniżonej temperaturze;

log /lɔk/ (n)
ログ
  (marynarka) przyrząd do pomiaru prędkości statku;

logarytm /lɔˈɡarɨtm̥/ (n)
対数
  (matematyka, matematyczny) wykładnik potęgi, do której należy podnieść określoną liczbę (podstawę logarytmu), aby uzyskać jego argument;

logika /ˈlɔɟika/ (n)
論理学, 論理
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina naukowa zajmująca się regułami poprawnego myślenia i wnioskowania;
論理
  poprawne, rzeczowe myślenie, oparte na związkach przyczynowo-skutkowych

logistyka (n)
兵站
  (ekonomia, ekonomiczny) planowanie i realizacja przepływu dóbr;
  (wojskowość, wojskowy) organizacja i realizacja zaopatrzenia dla wojska;

logo /ˈlɔɡɔ/ (n)
ロゴ
  znak graficzny spełniający rolę marketingową i informacyjną;

logotyp (n)
ロゴタイプ
  logo w formie tekstowej zawierające nazwę firmy lub jej akronim;

lojalność (n)
忠誠心
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest lojalne; cecha tych, którzy są lojalni

lokalizacja /ˌlɔkalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
所
  usytuowanie, położenie jakiegoś obiektu; miejsce, pozycja zajmowana przez jakiś obiekt

lokalny /lɔˈkalnɨ/ (adj)
局所
  (informatyka, informatyczny) widoczny tylko w obrębie danej procedury lub bloku, tworzona w momencie inicjowania bloku i niszczona w momencie kończenia bloku
  związany z jakimś rejonem, miejscem, ograniczony do jakiegoś miejsca

lokomotywa /ˌlɔkɔ̃mɔˈtɨva/ (n)
機関車, 汽車
  (kolejnictwo) pojazd szynowy mający własny napęd, przeznaczony do ciągnięcia (lub pchania) wagonów; .

lokówka /lɔˈkufka/ (n)
毛ローラー
  (fryzyjski) wałek wykonany z metalu lub tworzyw sztucznych, służący do zakręcania włosów

lombard /ˈlɔ̃mbart/ (n)
質屋
  instytucja udzielająca pożyczek pod zastaw przedmiotów lub papierów wartościowych;

lombardzista (n)
質屋
  (potocznie, potoczny) właściciel lombardu, osoba pożyczająca pod zastaw

lont /lɔ̃nt/ (n)
導火線
  (wojskowość, wojskowy) łatwopalna linka przy starej broni artyleryjskiej lub ładunku wybuchowym, służąca do odpalenia go lub oddania strzału z bezpiecznej odległości, poprzez zapalenie końca tej linki i stopniowe przenoszenie się płomienia do zapalnika

lorens /ˈlɔrɛ̃w̃s/ (n)
ローレンシウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lr i liczbie atomowej 103;

lornetka /lɔrˈnɛtka/ (n)
双眼鏡
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny do obserwacji dwuocznej, składający się z dwóch jednakowych, połączonych zawiasowo, ułożonych równolegle lunet obserwacyjnych;

losowy /lɔˈsɔvɨ/ (adj)
ランダム
  przypadkowy, niezależny od decyzji

lot /lɔt/ (n)
フライト
  przemieszczanie się w powietrzu lub w przestrzeni kosmicznej
  podróż, np. samolotem, balonem

loteria /lɔˈtɛrʲja/ (n)
宝くじ
  gra, której uczestnicy nabywają losy, a o wygranej decyduje losowanie

lotka /ˈlɔtka/ (n)
羽根
  (sport, sportowy) uskrzydlony przedmiot służący do gry w badmintona

lotnictwo /lɔtʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
航空
  ogół zagadnień związanych ze wszelkiego rodzaju statkami powietrznymi;

lotnisko /lɔtʲˈɲiskɔ/ (n)
空港
  (lotnictwo, lotniczy) wydzielony obszar na ziemi przystosowany do obsługi statków powietrznych;

lotniskowiec /ˌlɔtʲɲiˈskɔvʲjɛʦ̑/ (n)
航空母艦
  (wojskowość, wojskowy) okręt stanowiący ruchomą bazę dla samolotów, poprzez odpowiednio ukształtowany pokład jako pas startowy;

lotny (adj)
揮発性
  (fizyka, fizyczny) występujący w postaci gazowej lub łatwo w nią przechodzący
  łatwo unoszący się w powietrzu

lotos /ˈlɔtɔs/ (n)
ハス科, 蓮
  (botanika, botaniczny) Nelumbo Adans., rodzaj roślin z rodziny lotosowatych;

lubić /ˈlubʲiʨ̑/ (v)
好く, 好む
  darzyć kogoś lub coś pozytywnym uczuciem

lucerna /luˈʦ̑ɛrna/ (n)
アルファルファ
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) jednoroczna lub dwuletnia bylina z rodziny bobowatych;

lud /lut/ (n)
民族
  zbiorowość ludzi o wspólnym języku i kulturze, niebędąca narodem

ludność /ˈludnɔɕʨ̑/ (n)
人口
  ogół ludzi zamieszkujących dane terytorium

ludobójstwo /ˌludɔˈbujstfɔ/ (n)
ジェノサイド, 集団虐殺
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrodnia przeciwko ludzkości polegająca na celowym wyniszczaniu całych narodów lub ich części (grup etnicznych / religijnych / rasowych) poprzez zabójstwa jak i tworzenie warunków życia obliczonych na fizyczne wyniszczenie;

ludzkość /ˈluʦ̑kɔɕʨ̑/ (n)
人類
  ród ludzki; ogół, suma ludzi na świecie

lufa /ˈlufa/ (n)
銃身
  część broni palnej w postaci rury, w której następuje rozpędzenie pocisku przy strzale;

lukier /ˈlucɛr/ (n)
アイシング
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) polewa używana do pokrywania wyrobów cukierniczych, sporządzana z roztopionego cukru pudru;

lukrecja /luˈkrɛʦ̑ʲja/ (n)
カンゾウ属, 甘草
  (botanika, botaniczny) Glycyrrhiza, rodzaj bylin z rodziny bobowatych, rosnących w Eurazji;

luksemburski /ˌluksɛ̃mˈbursʲci/ (adj)
ルクセンブルク語
  odnoszący się do miasta Luksemburg
  odnoszący się do państwa Luksemburg

luksusowy (adj)
豪華
  taki, który jest przejawem luksusu, bogatego życia

lumbago /lũmˈbaɡɔ/ (n)
腰痛
  (medycyna, medyczny) ból okolicy lędźwiowej, mogący mieć różne przyczyny, m.in. zapalenie korzonków czy urazy i zmiany kręgosłupa;

lumen (n)
ルーメン
  (fizyka, fizyczny) jednostka miary strumienia świetlnego

luneta (n)
望遠鏡
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny do oglądania odległych obiektów, którego elementami są okular i obiektyw;

lupa /ˈlupa/ (n)
拡大鏡, 虫眼鏡
  wypukła soczewka wyposażona w uchwyt, prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu;

lusterko wsteczne /luˈstɛrkɔ ˈfstɛʧ̑nɛ/ (n)
ドアミラー
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) lusterko pojazdu (samochodu, samolotu) znajdujące się w polu widzenia kierowcy, służące do obserwacji tego, co dzieje się z tyłu, bez odwracania głowy

lustro /ˈlustrɔ/ (n)
鏡
  gładka powierzchnia odbijająca światło; tafla szkła od spodu pokrytego warstwą srebra lub aluminium;

luteranizm /ˌlutɛˈrãɲism̥/ (n)
ルーテル教会
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna teologiczna, jeden z nurtów protestantyzmu, zapoczątkowany przez Marcina Lutra;

luterański (adj)
ルター派
  związany z luteranizmem

lutet /ˈlutɛt/ (n)
ルテチウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lu i liczbie atomowej 71;

lutnia /ˈlutʲɲa/ (n)
リュート
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument strunowy przypominający mandolinę;

lutować /luˈtɔvaʨ̑/ (v)
はんだづけする
  (technologia, technika, techniczny) łączyć metalowe elementy przy pomocy lutu roztopionego lutownicą lub palnikiem

lutownica /ˌlutɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
半田鏝
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie do lutowania;

luty /ˈlutɨ/ (n)
如月, ２月, 二月
  drugi miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

luźny /ˈluʑnɨ/ (adj)
緩む
  nieprzylegający, swobodny, zapewniający swobodę ruchów (o ubraniach)
  nieumocowany

lwia część /ˈlvʲja ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
獅子の分け前
  znaczna, większa część czegoś

lwica /ˈlvʲiʦ̑a/ (n)
雌ライオン
  (zoologia, zoologiczny) samica lwa

lystrozaur (n)
リストロサウルス
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Lystrosaurus, rodzaj terapsyda z rodziny Lystrosauridae;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju (1.1)

lód /lut/ (n)
氷
  stały stan skupienia wody;
  (potocznie, potoczny) lodowisko
アイスクリーム, 氷
  (potocznie, potoczny) porcja lodów przeznaczona do zjedzenia przez jedną osobę

ląd /lɔ̃nt/ (n)
土地
  obszar skorupy ziemskiej niepokryty wodami mórz i oceanów;

lądowanie /ˌlɔ̃ndɔˈvãɲɛ/ (n)
着陸
  (rzeczownik odczasownikowy) od lądować

lądownik (n)
ランダー
  (astronautyka, astronautyczny) część statku kosmicznego przeznaczona do lądowania;

lędźwie /ˈlɛ̃ɲʥ̑vʲjɛ/ (n)
腰部
  (anatomia, anatomiczny) część pleców między żebrami a miednicą

lęk /lɛ̃ŋk/ (n)
恐怖症
  uczucie niepokoju, obawy przed czymś, co może być groźne

maca /ˈmaʦ̑a/ (n)
マッツァー
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płaski pszenny placek z przaśnego (niekwaszonego) ciasta, jadany przez Żydów podczas święta Paschy;

macchiato (n)
マキアート
  kawa espresso z odrobiną mleka;

macedoński /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃sʲci/ (adj)
マケドニア語
  odnoszący się do państwa Macedonii lub Macedończyków
  odnoszący się do krainy Macedonii w Grecji lub mieszkańców tego regionu

macedoński /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃sʲci/ (n)
マケドニア語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Macedonii;
マケドニア
  (językoznawstwo, językoznawczy) język wymarły używany przez starożytnych mieszkańców Macedonii;

machinacja /ˌmaxʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
策動
  podstępne działanie na czyjąś niekorzyść

macica /maˈʨ̑iʦ̑a/ (n)
子宮
  (anatomia, anatomiczny) narząd kręgowców, w którym rozwija się embrion;

macierz /ˈmaʨ̑ɛʃ/ (n)
行列
  (matematyka, matematyczny) prostokątna tablica wielkości należących do pewnego ciała K lub pierścienia;

macka (n)
触手
  (zoologia, zoologiczny) wyrostek ciała niektórych wodnych bezkręgowców, służący do chwytania lub rozpoznawania dotykiem
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) zasięg czyichś groźnych wpływów (zwykle w liczbie mnogiej)

macocha /maˈʦ̑ɔxa/ (n)
継母
  żona ojca, ale nie matka;

maczeta /maˈʧ̑ɛta/ (n)
マチェテ
  długi, szeroki nóż podobny do tasaka, używany przeważnie do wyrąbywania ścieżek w gęstych zaroślach;

maczuga (n)
棍棒
  jedna z najstarszych broni obuchowych, pałka z grubym końcem nabitym ostrymi kamieniami lub kawałkami metalu;

madżong (n)
麻雀 マージャン
  chińska gra dla czterech graczy;

maestro /maˈɛstrɔ/ (n)
マエストロ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (podniośle) tytuł wyrażający szacunek dla wybitnego artysty muzyka

mafia /ˈmafʲja/ (n)
マフィア
  zorganizowana grupa przestępcza wywodząca się z Włoch (obecnie działająca w wielu krajach), o hierarchicznej strukturze, działająca w wielu obszarach życia, również dążąca do uzyskania wpływów w polityce

magazyn /maˈɡazɨ̃n/ (n)
雑誌
  czasopismo
倉庫
  pomieszczenie do przechowywania przedmiotów, zwłaszcza towarów

magdalenka (n)
マドレーヌ
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciastko w kształcie muszelki;

magenta /maˈɡɛ̃nta/ (n)
マゼンタ
  barwa purpurowa;

magia /ˈmaɟja/ (n)
魔法, 魔術
  (ezoteryka) lub (fantasy) praktyki oparte na wierze w zjawiska nadprzyrodzone, wykorzystujące zaklęcia i czynności rytualne;

magiczny /maˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
魔法的
  związany z magią

magma /ˈmaɡma/ (n)
マグマ
  (geologia, geologiczny) gorąca, ruchliwa materia, ciekły stop złożony głównie z krzemianów i glinokrzemianów, znajdujący się w głębi skorupy ziemskiej;

magnes /ˈmaɡnɛs/ (n)
磁石
  przedmiot mający zdolność przyciągania niektórych przedmiotów (zrobionych z żelaza i jego stopów);

magnetofon /ˌmaɡnɛˈtɔfɔ̃n/ (n)
テープレコーダー
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wielokrotnego nagrywania i odtwarzania dźwięku na specjalnej taśmie magnetycznej;

magnetyczny /ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
磁気
  (fizyka, fizyczny) charakteryzujący się magnetyzmem; dotyczący magnesu, magnetyzmu; mający właściwości takie jak magnes
  taki, który jest przyciągający, działa przyciągająco (również w znaczeniu przenośnym)

magnetyzm (n)
磁性
  (fizyka, fizyczny) zjawiska i właściwości materii odnoszące się do oddziaływania pól magnetycznych;
  (przenośnie, przenośnia) siła przyciągająca

magnez /ˈmaɡnɛs/ (n)
マグネシウム, 苦土素
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mg i liczbie atomowej 12

magnituda (n)
マグニチュード
  (geologia, geologiczny) (fizyka, fizyczny) liczbowa miara energii trzęsienia ziemi oparta na wielkości momentu sejsmicznego;

magnolia /maɡˈnɔlʲja/ (n)
モクレン属
  (botanika, botaniczny) Magnolia L., drzewo lub krzew należący do rodziny magnoliowatych;

magnoliowate /ˌmaɡnɔlʲjɔˈvatɛ/ (n)
モクレン科
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Magnoliaceae Juss., rodzina drzew, krzewów lub pnączy należąca do rzędu magnoliowców;

mahajana /ˌmaxaˈjãna/ (n)
大乗仏教, マハーヤーナ
  (filozofia, filozoficzny) kierunek buddyzmu, wyodrębniony w pierwszym wieku p.n.e.;

maharadża (n)
マハラジャ
  (historia, historyczny, historycznie) niezależny władca w Indiach i na Archipelagu Malajskim

mahoń /ˈmaxɔ̃ɲ/ (n)
マホガニー
  (potocznie, potoczny) mebel z mahoniu (1.1)
  drewno otrzymywane z mahoniowca
  kolor czerwonobrunatny
  mahoniowiec

maj /maj/ (n)
五月 ５月, 五月
  piąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

majestat /maˈjɛstat/ (n)
凛々しさ
  dostojeństwo, powaga lub okazałość jakichś osób, zjawisk lub rzeczy

majestatyczny /ˌmajɛstaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
威厳
  (książkowy) pełen dostojnej powagi

majonez /maˈjɔ̃nɛs/ (n)
マヨネーズ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty sos z żółtek, musztardy, przypraw i oleju;

major /ˈmajɔr/ (n)
少佐
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych wyższy od kapitana;

majtki /ˈmajtʲci/ (n)
パンツ, パンティー
  (krawiectwo) dolna część bielizny okrywająca biodra;

majątek /maˈjɔ̃ntɛk/ (n)
財産
  bogactwo, fortuna

majętny /maˈjɛ̃ntnɨ/ (adj)
お金持 の
  posiadający duży majątek

mak /mak/ (n)
芥子
  (botanika, botaniczny) Papaver L., rodzaj roślin z rodziny makowatych;

makak /ˈmakak/ (n)
マカク
  (zoologia, zoologiczny) Macaca, niewielka, wąskonosa małpa;

makak japoński (n)
ニホンザル
  (zoologia, zoologiczny) Macaca fuscata L., gatunek małpy z rodziny koczkodanowatych;

makak pacyficzny (n)
ヤクシマザル
  (zoologia, zoologiczny) Macaca fuscata yakui L., podgatunek makaka japońskiego

makaron /maˈkarɔ̃n/ (n)
パスタ
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półprodukt żywnościowy wytwarzany z ciasta zagniecionego z mąki, wody i soli;

makijaż /maˈcijaʃ/ (n)
メイク, 化粧
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyki (szminka, tusz, cień do powiek itp.) nałożone na twarz
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) czynność nakładania na twarz kosmetyków, sztuka zdobienia twarzy

makolągwa /ˌmakɔˈlɔ̃ŋɡva/ (n)
ムネアカヒワ
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis cannabina, mniejszy od wróbla ptak gniazdujący w krzewach;

makrela /maˈkrɛla/ (n)
鯖, サバ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska z rodziny makrelowatych z rodzaju Scomber lub Scomberomorus;

maksimum /ˈmaksʲĩmũm/ (n)
最大
  największy stopień, największa ilość / wartość / wielkość

maksyma (n)
格言
  (książkowy) myśl zwięźle wyrażona, zawierająca jakąś zasadę postępowania

malachit /maˈlaxʲit/ (n)
くじゃく石
  (mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) minerał o zielonej barwie, wykorzystywany w jubilerstwie, architekturze, sztuce zdobniczej oraz jako pigment;

malajski /maˈlajsʲci/ (adj)
マレー語
  dotyczący Malajów (lub Malezji)

malajski /maˈlajsʲci/ (n)
マレー語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Malezji i Malajów

malapropizm (n)
言い間違い
  (językoznawstwo, językoznawczy) użycie innego słowa czy wyrażenia niż zamierzony, często dające komiczny efekt;

malaria /maˈlarʲja/ (n)
マラリア
  (medycyna, medyczny) zimnica, rodzaj choroby tropikalnej;

malarstwo /maˈlarstfɔ/ (n)
絵画
  (sztuka) sztuka plastyczna posługująca się m.in. plamą barwną, linią nakładaną na określoną powierzchnię (np. płótno, tektura, deska, ściana);

malarz /ˈmalaʃ/ (n)
画家, ペンキ屋
  (budownictwo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik lub robotnik, który maluje ściany i inne części budynku
画家, がか
  (sztuka) artysta, który maluje obrazy

malina /maˈlʲĩna/ (n)
木苺, ラズベリー
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc maliny właściwej (1.2)
  (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych;
  (botanika, botaniczny) Rubus idaeus L., krzew maliny właściwej

malinka /maˈlʲĩnka/ (n)
キスマーク
  (potocznie, potoczny) ślad na skórze po intensywnym pocałunku;

malinowy /ˌmalʲĩˈnɔvɨ/ (adj)
木苺色
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony z malin, z dodatkiem owoców malin
  dotyczący malin (krzewów i owoców)
  mający kolor dojrzałego owocu maliny, różowoczerwony

malować /maˈlɔvaʨ̑/ (v)
描く
  (technologia, technika, techniczny) nakładać farbę na jakąś powierzchnię (płótno, papier, tekturę, ścianę), wypełniać coś kolorem
  (sztuka) tworzyć obraz lub dzieło malarskie
絵の具を塗る
  (o uczuciu, stanie ducha) ukazywać się, uwidaczniać się na twarzy lub w postawie człowieka

maltański /malˈtãj̃sʲci/ (n)
マルタ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Malty;

malwa /ˈmalva/ (n)
葵
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

mama /ˈmãma/ (n)
母, お母さん
  (potocznie, potoczny) matka

mamka /ˈmãmka/ (n)
乳母
  kobieta karmiąca piersią cudze dziecko

mammografia /ˌmãmːɔˈɡrafʲja/ (n)
マンモグラフィー
  (medycyna, medyczny) radiologiczne badanie piersi;

mamonizm (n)
貪欲
  (dawniej, dawny) żądza zysku, bogactwa, kult pieniądza

mamrotać /mãmˈrɔtaʨ̑/ (v)
呟く
  mówić cicho i niewyraźnie

mamut /ˈmãmut/ (n)
マンモス
  (zoologia, zoologiczny) Elephas primigenius, wymarły ssak z rodziny słoniowatych;

mandala /mãnˈdala/ (n)
曼拏羅
  motyw artystyczny, zwykle w kształcie okręgu, ze wpisanym kwadratem podzielonym na cztery trójkąty, który symbolizuje kosmos; jest używany w celach religijnych i w magii;

mandarynka /ˌmãndaˈrɨ̃nka/ (n)
みかん, 蜜柑
  (botanika, botaniczny) Citrus reticulata Blanco, niewysokie, wiecznie zielone drzewo cytrusowe rosnące w ciepłych krajach, uprawiane dla jadalnych owoców;
鴛鴦
  (ornitologia, ornitologiczny) Aix galericulata, ptak wodny z rodziny kaczkowatych;
みかん, ミカン
  (spożywczy) owoc mandarynki (1.1) mniejszy od pomarańczy, o cienkiej skórce
みかん色
  barwa, jeden z odcieni pomarańczu

mandaryński (n)
北京語
  (językoznawstwo, językoznawczy) standardowy język chiński;

mandat /ˈmãndat/ (n)
違反切符
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara w postaci grzywny za wykroczenie;

mandolina /ˌmãndɔˈlʲĩna/ (n)
マンドリン
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szarpany strunowy instrument muzyczny;

mandragora /ˌmãndraˈɡɔra/ (n)
マンドレイク
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1), której ze względu na kształt korzeni przypominający postać ludzką, przypisywano dawniej lecznicze i magiczne własności

manekin /mãˈnɛcĩn/ (n)
マネキン人形
  figura z dowolnego materiału mająca kształt człowieka;

manewr /ˈmãnɛfr̥/ (n)
機動
  (przenośnie, przenośnia) zręczne posunięcie
  (wojskowość, wojskowy) zaplanowany ruch wojsk w celu osiągnięcia dogodnej pozycji bojowej;
  zwrot pojazdu, przedmiotu lub ciała w celu uzyskania zamierzonej pozycji, wymagający zręcznego kierowania

manga /ˈmãŋɡa/ (n)
漫画, コミック
  japoński komiks;

mangan /ˈmãŋɡãn/ (n)
マンガン 満俺, マンガン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mn i liczbie atomowej 25;

mango /ˈmãŋɡɔ/ (n)
マンゴー
  (botanika, botaniczny) Mangifera L., mangowiec, rodzaj drzew owocowych z rodzaju nanerczowatych;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc drzewa z rodzaju mango (1.1)

mangostan (n)
マンゴスチン
  (botanika, botaniczny) Garcinia L., rodzaj wiecznie zielonych drzew z rodziny kluzjowatych;
  (botanika, botaniczny) Garcinia mangostana L., wiecznie zielone drzewo tropikalne pochodzące z Azji Południowo-Wschodniej;
  (spożywczy) ciemnofioletowy owoc mangostanu (1.2) o soczystym, słodkim i cierpkim miąższu przypominającym w smaku ananas i brzoskwinię

mangusta /mãŋˈɡusta/ (n)
マングース
  (zoologia, zoologiczny) mały, kotokształtny drapieżnik afrykański i azjatycki;

mania /ˈmãɲja/ (n)
躁病
  silne, niemalże chorobliwe zainteresowanie czymś, zamiłowanie do czegoś

mania prześladowcza (n)
被害妄想
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy stan psychiczny objawiający się nieustannym dopatrywaniu się niebezpieczeństw i urojonych wrogów, której towarzyszy wzrost serotoniny i adrenaliny w organizmie

manicheizm (n)
マニ教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) system religijno-filozoficzny, stworzony przez Maniego, zgodnie z którym podstawą bytu są dwie przeciwstawne siły: dobro i zło oraz światło i ciemność;

manierka (n)
フラスコ
  płaska, blaszana butelka używana przez żołnierzy i skautów do przenoszenia płynów;

maniery (n)
礼儀
  sposób zachowania

manifest (n)
宣言
  (urzędowy) wykaz ładunku

manipulować /ˌmãɲipuˈlɔvaʨ̑/ (v)
御
  kierować kimś, powodować, że ktoś coś robi, bez jego wiedzy i zgody

mankiet /ˈmãŋʲcɛt/ (n)
カフ
  (krawiectwo) pasek materiału kończący rękaw, nogawkę lub skarpetkę

manna /ˈmãnːa/ (n)
マンナ
  (biblijny) pokarm z nieba, który Bóg zsyłał Izraelitom przez 40 lat na pustyni;

mannitol (n)
マンニトール
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, alkohol cukrowy występujący w roślinach;

manometr /mãˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
圧力計
  przyrząd do mierzenia ciśnienia;

mantra /ˈmãntra/ (n)
真言
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wedyjski hymn lub modlitwa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielokrotnie powtarzana rytualna formuła magiczna stosowana w niektórych odmianach hinduizmu lub buddyzmu

mantykora (n)
マンティコア
  (mitologia grecka) potwór o głowie ludzkiej, skrzydłach smoczych lub nietoperzych oraz ogonie skorpionim, który zawierać miał silną truciznę, mogąca zabić w kilka chwil;

manuka (n)
ギョリュウバイ
  (botanika, botaniczny) Leptospermum scoparium, krzew z rodziny mirtowatych pochodzący z Nowej Zelandii i południowo-wschodniej Australii;

manul (n)
マヌルネコ
  (zoologia, zoologiczny) azjatycki drapieżnik z rodziny kotowatych;

manx /mãŋks/ (n)
マン島語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki używany na Wyspie Man;

maoizm (n)
毛沢東思想
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sformułowana przez Mao Tse-tunga doktryna Komunistycznej Partii Chin;

maoryski (adj)
マオリ語
  związany z Maorysami, dotyczący Maorysów

maoryski (n)
マオリ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język maoryski;

mapa /ˈmapa/ (n)
地図
  graficzne odwzorowanie terenu, także nieba;

marabut indyjski /maˈrabut ĩnˈdɨjsʲci/ (n)
オオハゲコウ
  (ornitologia, ornitologiczny) Leptoptilos dubius Gmelin, duży ptak z rodziny bocianowatych;

marathi (n)
マラーティー語
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z szerzej używanych w Indiach języków, język urzędowy stanu Maharasztra;

maraton /maˈratɔ̃n/ (n)
マラソン
  (sport, sportowy) bieg na dystansie 42 km i 195 m;

marcepan /marˈʦ̑ɛpãn/ (n)
マルチパン
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa ze zmielonych migdałów utartych z cukrem i białkiem, używana do wyrobów cukierniczych;

marchew /ˈmarxɛf/ (n)
人参
  (botanika, botaniczny) Daucus L., rodzaj roślin z rodzaju selerowatych;

margaryna /ˌmarɡaˈrɨ̃na/ (n)
マーガリン
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) produkt spożywczy, tłuszcz jadalny podobny do masła, wytwarzany z olejów roślinnych;

margiel /ˈmarʲɟɛl/ (n)
泥灰土
  (geologia, geologiczny) skała osadowa złożona głównie z węglanów oraz minerałów ilastych;

margines (n)
余白
  niezadrukowany brzeg strony, (na przykład) zeszytu;

margrabia /marˈɡrabʲja/ (n)
辺境伯
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu: zwierzchnik marchii

marihuana /ˌmarʲixuˈ<sup>w</sup>ãna/ (n)
マリワナ
  substancja psychoaktywna wytwarzana z konopi siewnych;

marionetka /ˌmarʲjɔ̃ˈnɛtka/ (n)
人形
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka poruszana za pomocą sznurków

marka /ˈmarka/ (n)
ブランド
  (handel, handlowy) znak na produktach danej firmy

markaczka /marˈkaʧ̑ka/ (n)
ヨーロッパクロガモ
  (ornitologia, ornitologiczny) Melanitta nigra, gatunek morskiej kaczki o czarnym upierzeniu;

marketing (n)
マーケティング
  (ekonomia, ekonomiczny) działania zorientowane wokół potrzeb konsumentów, polegające na ustaleniu wielkości produkcji oraz metod dystrybucji, sprzedaży i reklamy towarów;

markiz (n)
侯爵
  tytuł arystokratyczny pomiędzy księciem a hrabią;

markiza /marʲˈciza/ (n)
天幕
  (architektura, architektoniczny) daszek, najczęściej z płótna, umieszczany nad oknami domów, wystawami sklepów itp.

marksizm /ˈmarʲcɕism̥/ (n)
マルクス主義
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koncepcja filozoficzna, ekonomiczna i społeczno-polityczna stworzona przez Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, zakładająca, że motorem zmian historycznych jest walka klas, prowadząca do utworzenia społeczeństwa komunistycznego;

marmolada /ˌmarmɔˈlada/ (n)
マーマレード
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, stężony przetwór owocowy sporządzany z przetartych owoców gotowanych z cukrem;

marmur /ˈmarmur/ (n)
大理石
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, stosowana jako dekoracyjny materiał budowlany i artystyczny;

marmurek /marˈmurɛk/ (n)
大理石蛋糕
  rodzaj babki lub keksa z dwóch rodzajów ciasta, o marmurkowym deseniu po ukrojeniu kawałka

marnieć (v)
元気がなくなる
  tracić wartość, stawać się marnym

marnować /marˈnɔvaʨ̑/ (v)
浪費する
  wykorzystywać w sposób, który nie przynosi korzyści

marsjański /marˈsʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
火星
  dotyczący Marsa, związany z Marsem

marsz /marʃ/ (n)
行進曲
  przemieszczanie się, pochód wojsk;
  rodzaj aktywności fizycznej, równomierny chód, również szybki rytmiczny chód wojskowy
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o wyraźnej rytmice;

marszand /ˈmarʃãnt/ (n)
画商
  (książkowy) (sztuka) osoba handlująca dziełami sztuki

marszałek /marˈʃawɛk/ (n)
元帥
  (wojskowość, wojskowy) najwyższy stopień wojskowy, m.in. w Polsce;

martwa natura /ˈmartfa naˈtura/ (n)
静物画
  (sztuka) kompozycja malarska przedstawiająca drobne przedmioty, owoce, zabite zwierzęta itp.;

martwicze zapalenie powięzi (n)
壊死性筋膜炎
  (medycyna, medyczny) rzadkie, ostre zakażenie podskórnej tkanki łącznej szerzące się wzdłuż powięzi okrywających mięśnie tułowia i kończyn;

martwy /ˈmartfɨ/ (adj)
死ぬ
  taki, który umarł

marynarka /ˌmarɨ̃ˈnarka/ (n)
海軍
  (wojskowość, wojskowy) wojska walczące na wodzie

marynarka wojenna /ˌmarɨ̃ˈnarka vɔˈjɛ̃nːa/ (n)
海軍
  (wojskowość, wojskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ogół morskich sił zbrojnych jakiegoś państwa;

marynarz /maˈrɨ̃naʃ/ (n)
船員
  (marynarka) człowiek należący do załogi okrętu lub statku;

marynować (v)
マリネにする
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zaprawiać w zalewie octowej

marzec /ˈmaʒɛʦ̑/ (n)
３月, 三月
  trzeci miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

marzenie /maˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
ドリーム
  (przenośnie, przenośnia) coś niewiarygodnego, nierzeczywistego
  ciąg nieuporządkowanych myśli pojawiający się podczas snu
  fantazjowanie, pragnienie czegoś, chęć uzyskania lub osiągnięcia czegoś

marznący deszcz /marzˈnɔ̃nʦ̑ɨ ˈdɛʃʧ̑/ (n)
凍雨
  (meteorologia, meteorologiczny) deszcz, którego krople mają ujemną temperaturę, są przechłodzone i zamarzają błyskawicznie po uderzeniu w ziemię;

marzyć /ˈmaʒɨʨ̑/ (v)
夢見る
  myśleć o czymś przyjemnym, stwarzając tego obraz w wyobraźni; bardzo pragnąć, aby coś się wydarzyło

marża (n)
利鞘
  (handel, handlowy) różnica między ceną sprzedaży a ceną produkcji lub zakupu towaru, umożliwiająca zysk

masa /ˈmasa/ (n)
質量
  (fizyka, fizyczny) podstawowa wielkość fizyczna określająca ilość materii;

masa krytyczna /ˈmasa krɨˈtɨʧ̑na/ (n)
臨界量
  (fizyka, fizyczny) najmniejsza ilość materiału rozszczepialnego, niezbędna by mogła nastąpić i utrzymać się jądrowa reakcja łańcuchowa

masa molowa (n)
モル質量
  (chemia, chemiczny) masa jednego mola substancji chemicznej;

masaż /ˈmasaʃ/ (n)
マッサージ
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zabieg fizjoterapeutyczny lub kosmetyczny wykonywany ręcznie lub przy pomocy aparatury, polegający na ugniataniu, głaskaniu, rozcieraniu, oklepywaniu ciała;

mascarpone /ˌmaskarˈpɔ̃nɛ/ (n)
マスカポーネ
  (spożywczy) miękki, tłusty, twarogowy ser deserowy, wytwarzany tradycyjnie ze śmietany we włoskiej Lombardii;

maska /ˈmaska/ (n)
フード
  część przednia samochodu, pod którą znajduje się silnik
マスク
  przykrycie twarzy lub jej części z otworami na oczy, używana w różnych celach, np. ochronnych lub obrzędowych;

maskonur /maˈskɔ̃nur/ (n)
角目鳥
  (ornitologia, ornitologiczny) Fratercula arctica Linnaeus, wodny ptak o krótkim, silnym i kolorowym dziobie występujący na północnych wybrzeżach Atlantyku;

maskotka /maˈskɔtka/ (n)
マスコット
  coś, rzadziej ktoś, mające przynieść szczęście

masochizm /maˈsɔxʲism̥/ (n)
マゾヒズム
  (psychologia, psychologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zboczenie seksualne, które polega na odczuwaniu satysfakcji seksualnej pod wpływem bólu lub upokorzenia
  przyjemność w zadawaniu sobie bólu lub w poddawaniu się bolesnym praktykom;

masoneria /ˌmasɔ̃ˈnɛrʲja/ (n)
フリーメイソン
  międzynarodowe, elitarne stowarzyszenie o specyficznych strukturach organizacyjnych, które swe pryncypia i idee wyraża za pośrednictwem rozbudowanej symboliki i rytuałów;

masować (v)
マッサージ
  wykonywać masaż

masturbacja /ˌmasturˈbaʦ̑ʲja/ (n)
自慰, オナニー
  (medycyna, medyczny) (zobacz) onanizm

masyw /ˈmasɨf/ (n)
山塊
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) grupa gór mająca podobną rzeźbę

masywny (adj)
重い
  o mocnej budowie i dużym ciężarze

maszerować (v)
行軍
  iść miarowym, równym krokiem

maszt /maʃt/ (n)
棒, マスト
  (architektura, architektoniczny) wysoki słup lub pionowa konstrukcja opierająca się na fundamencie;
マスト, 帆柱
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pionowe drzewce ustawione przeważnie w osi jednostki pływającej o napędzie żaglowym, którego podstawowym zadaniem jest stawianie na nim żagli i przenoszenie działania siły aerodynamicznej na kadłub jednostki;

maszyna /maˈʃɨ̃na/ (n)
機械, 機関, 機
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zawierające mechanizm lub zespół współdziałających mechanizmów, służące do przetwarzania energii albo do wykonywania określonej pracy

maszyna do pisania /maˈʃɨ̃na ˌdɔ‿pʲiˈsãɲa/ (n)
タイプライター
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie mechaniczne do pisania tekstów;

maszyna do szycia /maˈʃɨ̃na dɔ‿ˈʃɨʨ̑a/ (n)
ミシン, 裁縫機械
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do łączenia kawałków materiałów przy pomocy nici;

maszynista /ˌmaʃɨ̃ˈɲista/ (n)
機関士
  (kolejnictwo) osoba prowadząca pociąg;

masło /ˈmaswɔ/ (n)
バター
  (spożywczy) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) spożywczy lub kosmetyczny zamiennik masła (1.1) produkowany z tłuszczy roślinnych
バター, 牛酪
  (spożywczy) tłuszcz jadalny produkowany z mleka;

masło orzechowe /ˈmaswɔ ˌːʒɛˈxɔvɛ/ (n)
ピーナッツバター
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta produkowana z orzeszków ziemnych, wywodząca się z kuchni amerykańskiej;

mat /mat/ (n)
チェックメイト
  (szachy, pojęcie szachowe) stan gry, w którym król jednej ze stron jest zaszachowany i nie ma żadnego pola, na które mógłby odejść;

matador /maˈtadɔr/ (n)
マタドール
  (etnografia, etnograficzny) główny uczestnik korridy, toreador zadający bykowi ostatni cios szpadą;

matcha (n)
抹茶
  (spożywczy) specjalny rodzaj sproszkowanej zielonej herbaty;

matematyczny /ˌmatɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
数学 の
  związany z matematyką

matematyk /ˌmatɛ̃ˈmatɨk/ (n)
数学者
  osoba zajmująca się zawodowo matematyką

matematyka /ˌmatɛ̃ˈmatɨka/ (n)
数学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka dedukcyjna zajmująca się analizą zbiorów, liczb i innych elementów abstrakcyjnych;

materac /maˈtɛraʦ̑/ (n)
マットレス
  duży płaski przedmiot, wypełniony elastycznym materiałem dla uniknięcia kontaktu z twardą powierzchnią np. podczas snu lub ćwiczeń gimnastycznych;

materia /maˈtɛrʲja/ (n)
物質
  (fizyka, fizyczny) ogół obiektywnie istniejących przedmiotów, poznawalnych za pomocą zmysłów lub przyrządów pomiarowych;

materializm /ˌmatɛrʲˈjalʲism̥/ (n)
唯物主義
  kierowanie się w życiu względami materialnymi

materiał /maˈtɛrʲjaw/ (n)
材料
  to, z czego są wytwarzane przedmioty
  zbiór wiadomości z jakiegoś zakresu, na jakiś temat

materiał wybuchowy /maˈtɛrʲjaw ˌvɨbuˈxɔvɨ/ (n)
爆発物
  związek chemiczny lub ich mieszanina, zdolna do wybuchu pod wpływem uderzenia lub iskry;

matka /ˈmatka/ (n)
お母さん
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica, przełożona klasztoru
  (zoologia, zoologiczny) samica mająca potomstwo
お母さん, 母
  rodzic płci żeńskiej;

matriarchat /maˈtrʲjarxat/ (n)
家母長制
  (socjologia, socjologiczny) organizacja społeczeństwa pierwotnego, w którym dominujące znaczenie mają kobiety;

matrioszka /maˈtrʲjɔʃka/ (n)
マトリョーシカ
  rosyjska ludowa drewniana zabawka w formie kilku lalek wkładanych jedna w drugą;

mauzer (n)
モーゼル
  (wojskowość, wojskowy) broń palna produkcji albo systemu Mausera; w szczególności karabin powtarzalny lub pistolet

mauzoleum /ˌmawzɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
霊廟
  (architektura, architektoniczny) monumentalny grobowiec, przeważnie osobna budowla pełniąca taką funkcję;

mazurek /maˈzurɛk/ (n)
マズルカ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (choreografia, choreograficzny) wiejska taneczna forma muzyczna często utożsamiana z oberkiem;

mała czarna /ˈmawa ˈʧ̑arna/ (n)
リトル・ブラック・ドレス
  czarna sukienka (także spódnica) kończąca się powyżej kolan;

mało /ˈmawɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
少ない
  niewielka ilość czegoś lub kogoś

małpa /ˈmawpa/ (n)
アットマーク, 単価記号
  (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) znak @
猿, さる
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu naczelnych o silnie rozwiniętym mózgu i chwytnych kończynach;

małpi /ˈmawpʲi/ (adj)
サル
  związany z małpą, dotyczący małpy

mały /ˈmawɨ/ (adj)
小さい
  mający niewielkie rozmiary, nieduży, drobny, niski
低い
  występujący w niewielkiej ilości lub liczbie (zwykle z domyślną cechą)

mały palec /ˈmawɨ ˈpalɛʦ̑/ (n)
小指
  (anatomia, anatomiczny) piąty, najmniejszy palec u ręki lub nogi

małż /mawʃ/ (n)
アサリ
  (zoologia, zoologiczny) spłaszczony i okryty muszlą mięczak;

małżeństwo /mawˈʒɛ̃j̃stfɔ/ (n)
結婚, 婚姻
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) usankcjonowany prawnie lub kulturowo stały związek dwóch osób, zwykle płci przeciwnej, tradycyjnie mający ułatwić wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego i finansów, pożycie oraz wychowanie dzieci;
夫婦
  dwie osoby będące w małżeństwie (1.1), małżonkowie

małżeństwo wymuszone (n)
強制結婚
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związek małżeński, który został zawarty wbrew woli jednej ze stron, zazwyczaj kobiety;

małżonka /mawˈʒɔ̃nka/ (n)
夫人
  (podniośle) cudza żona

małżowina uszna (n)
耳介
  (anatomia, anatomiczny) część ucha zewnętrznego zbierająca bodźce słuchowe z otoczenia

maślan (n)
酪酸塩
  (chemia, chemiczny) sól lub ester kwasu masłowego;

maślanka /maɕˈlãnka/ (n)
バターミルク
  (spożywczy) napój mleczny powstały w efekcie oddzielenia tłuszczu od zmaślonej śmietany;

maść /maɕʨ̑/ (n)
軟膏
  (medycyna, medyczny) substancja o półstałej, miękkiej konsystencji i o właściwościach leczniczych przeznaczona do smarowania skóry;

mebel /ˈmɛbɛl/ (n)
家具
  ruchomy sprzęt użytkowy przeznaczony do wyposażenia pomieszczeń;

mech /mɛx/ (n)
苔, 蘚苔
  (botanika, botaniczny) drobna, niewielka roślina zarodnikowa żyjąca w ocienionych i wilgotnych miejscach

mechanik /mɛˈxãɲik/ (n)
メカニック
  osoba, która zajmuje się obsługą oraz naprawą maszyn i urządzeń

mechanika /mɛˈxãɲika/ (n)
力学
  (technologia, technika, techniczny) dział techniki zajmujący się konstruowaniem i budowaniem maszyn i pojazdów;

mechanika kwantowa (n)
量子力学
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się badaniem zjawisk w skali mikroskopowej oraz nadprzewodnictwa i nadciekłości;

mechanika nieba (n)
天体力学
  (astronomia, astronomiczny) nauka o wzajemnym oddziaływaniu i ruchach ciał niebieskich;

mechanizm /mɛˈxãɲism̥/ (n)
機構
  (technologia, technika, techniczny) zespół pracujących elementów maszyny / urządzenia mających wykonywać określoną czynność

mechatronika /ˌmɛxaˈtrɔ̃ɲika/ (n)
メカトロニクス
  dział techniki, który łączy w sobie elementy mechaniki, budowy maszyn, elektroniki, automatyki, robotyki oraz informatyki;

mecz /mɛʧ̑/ (n)
試合
  (sport, sportowy) część rozgrywek sportowych, rozgrywana między dwoma zawodnikami lub drużynami, umożliwiająca wyłonienie zwycięzcy

meczet /ˈmɛʧ̑ɛt/ (n)
モスク
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek, miejsce modlitwy i sprawowania kultu Boga w islamie;

medal /ˈmɛdal/ (n)
メダル, 勲章, 賞牌
  niewielki okrągły wytwór metalowy, ozdobiony reliefem, często na wstążce, wykonany dla upamiętnienia ważnych wydarzeń lub jako odznaczenie;

medalion /mɛˈdalʲjɔ̃n/ (n)
ロケット
  (jubilerstwo, jubilerski) ozdobny wisiorek-pojemniczek, w którym umieszcza się miniaturowy portret lub pamiątkę;

mediana /mɛˈdʲjãna/ (n)
中間数, 中央値
  (statystyka, statystyczny) wartość liczbowa, która zajmująca środkowe miejsce w rosnącym szeregu liczb (przy parzystej ilości elementów jest średnią dwóch środkowych liczb);

mediolański /ˌmɛdʲjɔˈlãj̃sʲci/ (adj)
ミラノの
  związany z Mediolanem, wywodzący się z Mediolanu

medium społecznościowe (n)
SNS
  (społeczny) (socjologia, socjologiczny) serwis internetowy skupiający dużą grupę użytkowników tworzących jego treść i zawierający mechanizmy umożliwiające interakcję między użytkownikami;

meduza /mɛˈduza/ (n)
クラゲ, 海月
  (zoologia, zoologiczny) galaretowate zwierzę morskie, którego parasolowate ciało unoszone jest przez toń morską;

medycyna /ˌmɛdɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
医学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka o zdrowiu i chorobach człowieka i zwierząt oraz sposobach zapobiegania i leczenia,

medycyna weterynaryjna (n)
獣医学
  nauka o zdrowiu i chorobach zwierząt, ich leczeniu oraz profilaktyce;

medytacja /ˌmɛdɨˈtaʦ̑ʲja/ (n)
冥想
  w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: praktyki mające na celu samopoznanie, samodoskonalenie;

medytować /ˌmɛdɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
瞑想する
  uprawiać medytację

megabajt (n)
メガバイト
  (informatyka, informatyczny) jednostka pojemności dysków i pamięci komputera równa 1 048 576 bajtów;

megafon /mɛˈɡafɔ̃n/ (n)
メガホン
  (technologia, technika, techniczny) głośnik o dużej mocy, instalowany w miejscach publicznych
  (technologia, technika, techniczny) przenośne urządzenie składające się z mikrofonu i głośnika tubowego

megalodon (n)
メガロドン
  (ichtiologia, ichtiologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Carcharodon megalodon lub Carcharocles megalodon, prehistoryczny rekin, wymarły gatunek największej znanej ryby drapieżnej;

megaterium (n)
オオナマケモノ, メガテリウム, 大懶獣
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Megatherium, rodzaj leniwców żyjących od późnego pliocenu do późnego plejstocenu;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju (1.1)

meitner /ˈmajtnɛr/ (n)
マイトネリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mt i liczbie atomowej 109;

mejoza /mɛˈjɔza/ (n)
減数分裂
  (biologia, biologiczny) proces podziału redukcyjnego jądra komórkowego, z którego powstają cztery jądra o połowie chromosomów komórki macierzystej;

meksykanin /ˌmɛksɨˈkãɲĩn/ (n)
メキシコ人
  mieszkaniec Meksyku (stolicy państwa Meksyk)

melancholia /ˌmɛlãnˈxɔlʲja/ (n)
憂鬱
  (psychologia, psychologiczny) depresja psychiczna objawiająca się apatią i niechęcią do życia

melasa /mɛˈlasa/ (n)
糖蜜
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnobrązowy, gęsty syrop o odczynie słabo alkalicznym, który powstaje jako produkt uboczny podczas produkcji cukru spożywczego;

melatonina /ˌmɛlatɔ̃ˈɲĩna/ (n)
メラトニン
  (biochemia, biochemiczny) hormon syntetyzowany w pinealocytach szyszynki, odpowiadający za regulację dobowego cyklu snu i czuwania;

melodia /mɛˈlɔdʲja/ (n)
メロディ, メロディー
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ciąg dźwięków, każdy o określonej wysokości i czasie trwania, rozpoznawany przez słuchacza jako jedna całość;

melodyjny (adj)
旋律的な
  o przyjemnym brzmieniu

melon /ˈmɛlɔ̃n/ (n)
メロン
  (spożywczy) jadalny owoc melona (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) (slangowo) (grubiański, grubiańsko) kobieca pierś

melonik /mɛˈlɔ̃ɲik/ (n)
山高帽子
  sztywny, półkolisty kapelusz męski

mem /mɛ̃m/ (n)
ミーム
  (informatyka, informatyczny) śmieszna idea, obrazek lub animacja, powielana w internecie
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) dająca się powielać i podlegająca ewolucji jednostka kultury;

memorandum /ˌmɛ̃mɔˈrãndũm/ (n)
覚書
  niepodpisane i niepodstemplowane jeszcze pismo, dokument dyplomatyczny, mogący być przedmiotem rokowań

mendelew /mɛ̃nˈdɛlɛf/ (n)
メンデレビウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Md i liczbie atomowej 101;

mendoweszka /ˌmɛ̃ndɔˈvɛʃka/ (n)
毛じらみ
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (medycyna, medyczny) Pthirus pubis, wesz łonowa, menda;

menhir /ˈmɛ̃nxʲir/ (n)
メンヒル
  (archeologia, archeologiczny) w kulturze celtyckiej: nieociosany lub częściowo obrobiony głaz (najczęściej zaostrzony od góry);

mennica (n)
造幣局
  przedsiębiorstwo przemysłu metalowego produkujące monety, medale oraz stemple;

menora /mɛ̃ˈnɔra/ (n)
メノーラー
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski siedmioramienny świecznik liturgiczny;

menstruacja /ˌmɛ̃w̃struˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
月経
  (fizjologia, fizjologiczny) cykliczne złuszczanie się nabłonka macicy kobiety pod wpływem zmian stężenia hormonów płciowych;

mentalność (n)
メンタリティー
  właściwy komuś sposób myślenia i postrzegania rzeczywistości

menu (n)
メニュー
  karta z nazwami potraw oferowanych w restauracji
  (informatyka, informatyczny) zestawienie funkcji programu

merytokracja (n)
能力主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system, w którym władza powierzana jest osobom kompetentnym;

mesjasz (n)
メシア
  (przenośnie, przenośnia) ten, który wybawia

messidor (n)
収穫月
  nazwa dziesiątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

meta /ˈmɛta/ (n)
ゴール
  (sport, sportowy) miejsce, które należy osiągnać w zawodach

metabolizm /ˌmɛtaˈbɔlʲism̥/ (n)
代謝
  (biochemia, biochemiczny) przemiana materii w organizmie;

metafizyka (n)
形而上学
  (filozofia, filozoficzny) podstawowa dyscyplina filozoficzna, badająca powszechne własności bytu

metafora /ˌmɛtaˈfɔra/ (n)
メタファー, 文
  (językoznawstwo, językoznawczy) środek stylistyczny polegający na zestawieniu obcych sobie znaczeniowo wyrazów w celu uzyskania nowego, przenośnego znaczenia;

metaforyczny (adj)
比喩
  dotyczący metafory

metal /ˈmɛtal/ (n)
金属
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny charakteryzujący się obecnością w sieci krystalicznej elektronów swobodnych;
  (heraldyka, heraldyczny) jeden z rodzajów tynktury heraldycznej;

metalurgia (n)
冶金, 冶金術
  nauka o wytwarzaniu i obróbce metali;

metamfetamina (n)
メタンフェタミン
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) pochodna amfetaminy o silnym działaniu psychoaktywnym;

metan /ˈmɛtãn/ (n)
メタン
  (chemia, chemiczny) najprostszy alkan, bezwonny i bezbarwny gaz, główny składnik gazu ziemnego, stosowany do syntezy wielu związków organicznych i jako gaz opałowy;

metastaza (n)
転移
  (medycyna, medyczny) przerzut nowotworowy, guz wtórny nowotworu złośliwego

metempsychoza (n)
輪廻, 多生, 流転, 転生
  reinkarnacja, ponowne wcielenie duszy, wędrówka dusz

meteor /mɛˈtɛɔr/ (n)
流星
  (astronomia, astronomiczny) świecący ślad, jaki zostawia po sobie spalający się w górnych warstwach atmosfery okruch skalny (meteoroid);

meteorolog /ˌmɛtɛɔˈrɔlɔk/ (n)
気象学者
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (meteorologia, meteorologiczny) specjalista w dziedzinie meteorologii, osoba prognozująca pogodę

meteorologia /ˌmɛtɛɔrɔˈlɔɟja/ (n)
気象学
  nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze i stanem pogody;

meteoryt /ˌmɛtɛˈɔrɨt/ (n)
隕石
  (astronomia, astronomiczny) pozostałość drobnego skalnego ciała niebieskiego (meteoroidu) przyciągniętego przez znacznie większe ciało niebieskie, która w postaci ciała stałego dotarła do jego powierzchni;

metformina (n)
メトホルミン
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemiczny związek organiczny, dimetylowa pochodna biguanidu, będąca lekiem z grupy biguanidów, stosowanym jako doustny lek przeciwcukrzycowy;

metoda /mɛˈtɔda/ (n)
メソッド
  (informatyka, informatyczny) funkcja składowa klasy
方法
  sposób postępowania mający doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego celu

metodologia /ˌmɛtɔdɔˈlɔɟja/ (n)
方法論
  nauka o metodach badań naukowych, ich skuteczności i wartości poznawczej;

metonimia (n)
換喩
  (językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na zastąpieniu nazwy czegoś nazwą czegoś innego, co pozostaje z nim w uchwytnej zależności;

metr /mɛtr̥/ (n)
メートル
  odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 sekundy;

metr kwadratowy /ˈmɛtr̥ ˌkfadraˈtɔvɨ/ (n)
平方メートル, 平米
  (matematyka, matematyczny) jednostka miary równa polu kwadratu o boku jednego metra;

metr sześcienny (n)
立方メートル
  (jednostka miary) jednostka objętości równa objętości sześcianu o krawędzi jednego metra;

metro /ˈmɛtrɔ/ (n)
地下鉄, メトロ
  (transport, transportowy) podziemna kolej miejska

metrolog /mɛtˈrɔlɔk/ (n)
計量学者
  specjalista z zakresu metrologii

metrologia /ˌmɛtrɔˈlɔɟja/ (n)
測定学
  nauka o miarach, systemach mierzenia i przyrządach pomiarowych;

metronom /mɛˈtrɔ̃nɔ̃m/ (n)
メトロノーム
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd do ustalania tempa utworu muzycznego;

metropolia /ˌmɛtrɔˈpɔlʲja/ (n)
メトロポリス
  (administracja) (kościelny) prowincja kościelna zarządzana przez arcybiskupa, składająca się z kilku diecezji;
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) główne miasto kraju

metroseksualny /ˌmɛtrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
メトロセクシャル
  o wielkomiejskim mężczyźnie nowoczesny, dbający o swój wygląd, podążający za modą, korzystający ze zdobyczy kosmetologii

metyl (n)
メチル
  (chemia, chemiczny) wywodząca się z metanu grupa alkilowa o wzorze −CH3

metylofenidat (n)
メチルフェニデート
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny stosowany jako lek o działaniu stymulującym, inhibitor zwrotnego wychwytu dopaminy i norepinefryny;

mewa /ˈmɛva/ (n)
カモメ, 鴎
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak płetwonogi o upierzeniu koloru białego lub popielatego żyjący na wybrzeżach;

mezosfera /ˌmɛzɔˈsfɛra/ (n)
中間圏
  (meteorologia, meteorologiczny) warstwa atmosfery Ziemi znajdująca się między stratosferą a termosferą;

mezuza (n)
メズーザー
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ozdobny wąski pojemnik z fragmentem Tory wieszany przez żydów na odrzwiach domu;

mglisty /ˈmɡlʲistɨ/ (adj)
霞み
  pełen mgły

mgła /mɡwa/ (n)
霧, 霞, 靄
  zawiesina mikroskopijnych kropelek wody unosząca się nisko nad ziemią w postaci obłoku utrudniającego widoczność;

mgławica /mɡwaˈvʲiʦ̑a/ (n)
星雲
  (astronomia, astronomiczny) obłok gazu i pyłu międzygwiazdowego;

mianowicie /ˌmʲjãnɔˈvʲiʨ̑ɛ/ (conjunction)
すなわち
  służy wprowadzeniu do uszczegółownienia wcześniejszej wypowiedzi

mianownik /mʲjãˈnɔvʲɲik/ (n)
主格
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) pierwszy przypadek deklinacji, który odpowiada na pytania: kto? co?;
分母
  (matematyka, matematyczny) w wyrażeniu ułamkowym: część tego wyrażenia umieszczona pod kreską ułamkową;

miasto /ˈmʲjastɔ/ (n)
都市, 町, 都会
  (administracja) znaczny obszar gęsto zabudowany, będący skupiskiem ludności wykonującej zawody nierolnicze, a który otrzymał prawa miejskie;
町, 街
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ogół mieszkańców miasta (1.1)
  (potocznie, potoczny) centrum, główne miejsce miasta (1.1)

miasto widmo (n)
ゴーストタウン
  opuszczony teren zabudowany z niszczejącymi budynkami

miau /mʲjaw/ (interjection)
ニャー
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk wydawany przez kota

miauczeć /ˈmʲjawʧ̑ɛʨ̑/ (v)
鳴く
  (zoologia, zoologiczny) o kocie: wydawać charakterystyczny głos

miazga /ˈmʲjazɡa/ (n)
歯髄
  bezkształtna masa powstała wskutek rozbicia, zgniecenia lub roztarcia czegoś

miażdżyca /mʲjaʒˈʤ̑ɨʦ̑a/ (n)
動脈硬化症
  (medycyna, medyczny) przewlekły proces zapalno-zwyrodnieniowy tętnic, powodujący ich stwardnienie i zwężenie ich światła; jedna z chorób cywilizacyjnych;

micela /mʲiˈʦ̑ɛla/ (n)
ミセル
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) kulista cząstka, zawierająca od kilkudziesięciu do kilkuset cząsteczek;

miech /mʲjɛx/ (n)
鞴
  (technologia, technika, techniczny) proste urządzenie do tłoczenia powietrza w instrumentach muzycznych, piecach

miecz /mʲjɛʧ̑/ (n)
剣, 刀
  obosieczna broń z długim, prostym metalowym ostrzem;

miecz Damoklesa /ˈmʲjɛʤ̑ ˌdãmɔkˈlɛsa/ (n)
ダモクレスの剣
  symbol niepewności losu, nawisłej groźby zatruwającej poczucie beztroski i każdą chwilę szczęścia;

miecz świetlny /mʲjɛʧ̑‿ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/ (n)
ライトセーバー
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) laserowa biała broń i atrybut rycerzy Jedi w uniwersum „Gwiezdnych wojen”;

mieczyk /ˈmʲjɛʧ̑ɨk/ (n)
グラジオラス
  (botanika, botaniczny) Gladiolus L., rodzaj roślin z rodziny kosaćcowatych o kwiatach w postaci grona na wzniesionej łodydze;

miedziany /mʲjɛ̇ˈʥ̑ãnɨ/ (adj)
銅製
  zawierający miedź lub zrobiony z miedzi

miedź /mʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
銅, 赤金
  (chemia, chemiczny) metal, pierwiastek chemiczny o symbolu Cu i liczbie atomowej 29;

miejsce /ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ/ (n)
場所, 席
  (sport, sportowy) ranga, pozycja
  miejsce (1.1), niezajęte przez nic, wolne do umieszczenia w nim czegoś
  wyznaczone miejsce (1.1), przeznaczone dla kogoś; krzesło, fotel itp. zarezerwowane dla kogoś
場所, 所
  obszar lub punkt w przestrzeni

miejscownik /mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
前置格
  (gramatyka) szósty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (o) kim? (o) czym?;

miejska legenda /ˈmʲjɛ̇jska lɛˈɡɛ̃nda/ (n)
都市伝説
  pozornie prawdziwa informacja rozpowszechniana przez media, Internet lub w kręgach towarzyskich, budząca wielkie emocje u odbiorców;

miejski /ˈmʲjɛ̇jsʲci/ (adj)
都市
  związany z miastem (jako miejscem lub jednostką administracyjną)

mielizna /mʲjɛˈlʲizna/ (n)
浅瀬
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) płytkie miejsce w morzu, jeziorze lub rzece;

mierzyć /ˈmʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
試着 する
  (krawiectwo) zakładać na siebie ubranie lub obuwie, sprawdzając czy pasuje
狙
  (wojskowość, wojskowy)celować do kogoś lub czegoś; brać kogoś / coś na cel
測, 計
  liczbowo określać właściwość (np. ilość, długość) czegoś poprzez porównanie z ustalonym wzorcem (np. calem, metrem czy długością własnej stopy); robić pomiar

miesiąc /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑/ (n)
月, つき
  (jednostka miary) jednostka czasu obejmująca 28–31 dni; każda z dwunastu części roku;
月
  (przestarzałe, przestarzały) ((współcześnie) (poetycki, poetycko) lub (gwara, gwarowe)) księżyc (naturalny satelita Ziemi)

miesiąc miodowy /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑ mʲjɔˈdɔvɨ/ (n)
蜜月
  pierwsze tygodnie po ślubie spędzane tylko we dwoje

miesiączkować (v)
生理がある
  (fizjologia, fizjologiczny) mieć miesiączkę

miesięcznik /mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
月刊誌, 月刊雑誌
  czasopismo wydawane co miesiąc

mieszadło (n)
攪拌
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do mieszania

mieszanina /ˌmʲjɛʃãˈɲĩna/ (n)
混合物
  dwie lub więcej substancji, zmieszanych ze sobą

mieszać /ˈmʲjɛʃaʨ̑/ (v)
混ぜる
  dodawać, łączyć pojęcia itp.
  łączyć składniki podczas mieszania (poruszając lub potrząsając substancją)

mieszczaństwo /mʲjɛʃˈʧ̑ãj̃stfɔ/ (n)
市民
  (historia, historyczny, historycznie) stan społeczny wyodrębniony w średniowieczu, złożony z wolnych mieszkańców miast;

mieszkanie /mʲjɛˈʃkãɲɛ/ (n)
アパート, マンション
  zespół pomieszczeń mający odrębne wejście, przystosowanych do zamieszkania przez ludzi;

mieszkaniec /mʲjɛˈʃkãɲɛʦ̑/ (n)
住民, 居住者, 住人
  osoba, która gdzieś mieszka (żyje)

mieszkać /ˈmʲjɛʃkaʨ̑/ (v)
住む, 暮らす
  przebywać w jakimś miejscu przez wiele dni, wraz ze spaniem

mieć /mʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
持つ
  być w posiadaniu czegoś, posiadać coś
  czasownik posiłkowy używany do podkreślenia aspektu dokonanego innego czasownika
  dysponować środkami na wykonanie czegoś

mieć nadzieję /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ naˈʥ̑ɛ̇jɛ/ (v)
望む
  wierzyć, ufać, wyrażać nadzieję na coś; myśleć, że; spodziewać się, że

migawka /mʲiˈɡafka/ (n)
シャッター
  część aparatu fotograficznego służąca do odsłaniania na odpowiedni czas a następnie zasłaniania z powrotem materiału światłoczułego;

migdał /ˈmʲiɡdaw/ (n)
アーモンド
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalna pestka owocu migdałowca pokryta brązową łuską, wewnątrz barwy kremowej;
  (zobacz) migdałowiec

migdałowiec (n)
アーモンド
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) krzew lub nieduży drzewo z rodziny różowatych o owocach z jadalnym nasieniem w środku

migiem /ˈmʲiɟɛ̃m/ (adv)
忽ち
  szybko, natychmiast

migotanie przedsionków /ˌmʲiɡɔˈtãɲɛ pʃɛtʲˈɕɔ̃nkuf/ (n)
心房細動
  (medycyna, medyczny) arytmia serca polegająca na braku koordynacji pobudzeń przedsionków serca;

migrena /mʲiˈɡrɛ̃na/ (n)
偏頭痛
  (medycyna, medyczny) choroba objawiająca się napadami silnego bólu głowy połączonego często z mdłościami;

mikoryza (n)
菌根
  (botanika, botaniczny) (mikologia, mikologiczny) współżycie korzeni lub nasion roślin naczyniowych z grzybami;

mikotoksyna (n)
マイコトキシン
  (biochemia, biochemiczny) substancja trująca pochodzenia grzybowego;

mikro- /ˈmʲikrɔ/
マイクロ
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednostki milion razy mniejsze od podstawowych;
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na bardzo małe rozmiary lub bardzo małą skalę tego, co jest nazwane drugim członem

mikrobiologia /ˌmʲikrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
微生物学
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem organizmów niewidocznych gołym okiem;

mikrobus (n)
マイクロバス
  (motoryzacja) mały autobus dla około dziesięciu osób

mikroelement (n)
微量元素
  (biochemia, biochemiczny) pierwiastek chemiczny występujący w minimalnych ilościach w organizmach żywych

mikrofon /mʲiˈkrɔfɔ̃n/ (n)
マイクロフォン, マイク
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do zamiany informacji dźwiękowej na sygnał elektryczny, zwykle celem jej wzmocnienia;

mikrometr (n)
マイクロメータ
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa milionowej części metra;
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie do mierzenia bardzo małych długości lub grubości

mikroorganizm /ˌmʲikrɔːrˈɡãɲism̥/ (n)
微生物
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) organizm żywy widoczny tylko pod mikroskopem

mikropaleontologia (n)
微化石
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina paleontologii zajmująca się małymi skamieniałościami;

mikroskop /mʲiˈkrɔskɔp/ (n)
顕微鏡
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny umożliwiający obserwowanie z bliskiej odległości przedmiotów niewidocznych gołym okiem;

mikroskop elektronowy (n)
電子顕微鏡
  (optyka, optyczny) mikroskop, który dzięki użyciu wiązki elektronów o długości fali mniejszej niż ma światło, pozwala uzyskać powiększenie obrazu powyżej 1500 razy i badać budowę materii nawet na poziomie atomowym

mikser /ˈmʲiksɛr/ (n)
ミキサー
  (technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie kuchenne, elektryczne lub ręczne, do mieszania produktów;

mila /ˈmʲila/ (n)
マイル
  (jednostka miary) jednostka długości stosowana m.in. w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych;

milczenie /mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
沈黙
  nieodzywanie się, niemówienie

milczeć /ˈmʲilʧ̑ɛʨ̑/ (v)
黙る
  nie mówić, nie wydawać głosu

mili- /ˈmʲilʲi/
ミリ-
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary tysiąc razy mniejsze od podstawowych;

miliarder /mʲiˈlʲjardɛr/ (n)
億万長者
  osoba bardzo bogata, posiadająca miliardy

milicja /mʲiˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
民兵
  formacja wojskowa tworzona z cywilów mających własną broń, zwykle na czas wojny
  w niektórych krajach, w tym w PRL: nazwa policji

mililitr (n)
ミリリットル
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, milionowa część metra sześciennego

milimetr /mʲiˈlʲĩmɛtr̥/ (n)
ミリメートル, ミリ
  tysięczna część metra;

milion /ˈmʲilʲjɔ̃n/ (n)
百万
  liczba o wartości: 1 000 000 = 106;

milioner /mʲiˈlʲjɔ̃nɛr/ (n)
大富豪
  osoba bardzo bogata, posiadająca miliony

militaryzacja /ˌmʲilʲitarɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
軍事化
  zwiększenie liczby wojska przez państwo

militaryzm (n)
軍国主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tendencja w polityce wewnętrznej polegająca na rozbudowywaniu potencjału militarnego państwa do rozmiarów przekraczających rzeczywiste potrzeby obronne

mina /ˈmʲĩna/ (n)
地雷
  (wojskowość, wojskowy) ukryty ładunek wybuchowy, przeznaczony do detonacji, gdy w pobliżu znajdzie się ofiara;
表情
  wyraz twarzy

minaret /mʲĩˈnarɛt/ (n)
ミナレット
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wieża przy meczecie, z której muezin woła wiernych na modlitwę;

mineralny (adj)
鉱物の
  nie będący organicznym

mineralogia /ˌmʲĩnɛraˈlɔɟja/ (n)
鉱物学
  (geologia, geologiczny) nauka o minerałach;

minerał /mʲĩˈnɛraw/ (n)
鉱物
  (geologia, geologiczny) substancja, której struktura ukształtowała się w wyniku procesów geologicznych, będąca ciałem krystalicznym lub posiadająca jednorodną strukturę chemiczną;

minispódniczka /ˌmʲĩɲispudʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
ミニスカート
  (krawiectwo) spódnica okrywająca jedynie uda lub ich część;

minister /mʲĩˈɲistɛr/ (n)
大臣
  urzędnik będący członkiem rządu i kierujący ministerstwem;

ministerstwo /ˌmʲĩɲiˈstɛrstfɔ/ (n)
省
  (administracja) urząd państwowy, którego szefem jest minister;

mintaj /ˈmʲĩntaj/ (n)
スケトウダラ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Theragra chalcogramma, ryba z północnego Pacyfiku, masowo odławiana dla przemysłu spożywczego;

minus /ˈmʲĩnus/ (conjunction)
引く
  oprócz, z wyjątkiem

minus /ˈmʲĩnus/ (n)
引く
  (termin typograficzny) znak oznaczający odejmowanie lub wartość poniżej zera;

minuta /mʲĩˈnuta/ (n)
分
  (jednostka miary) jednostka czasu, równa 60 sekundom (= sześćdziesięciu);
  (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego równa 1/60 stopnia (= jednej sześćdziesiątej); poprawnie minuta kątowa;

mion (n)
ミュー粒子
  (fizyka, fizyczny) nietrwała cząstka elementarna należąca do leptonów, podobna do elektronu, ale cięższa od niego

miotacz /ˈmʲjɔtaʧ̑/ (n)
ピッチャー
  (sport, sportowy) zawodnik drużyny baseballa będący na pozycji, z której rzuca piłkę
  (sport, sportowy) lekkoatleta uprawiający pchnięcie kulą, rzut dyskiem lub rzut oszczepem

miotła /ˈmʲjɔtwa/ (n)
箒
  narzędzie służące do zamiatania, zazwyczaj w postaci pęku rózg związanych z jednej strony i przymocowanych do trzonka; symbol czarownicy;

mioza (n)
縮瞳
  (medycyna, medyczny) nienaturalne zwężenie źrenicy oka;

miraż /ˈmʲiraʃ/ (n)
蜃気楼
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) fatamorgana;

mirra /ˈmʲirːa/ (n)
没薬, ミルラ
  (botanika, botaniczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) żywica o przyjemnym zapachu, gorzkim, korzennym smaku otrzymywana z drzew i krzewów z rodzaju balsamowiec;

mirt /mʲirt/ (n)
ギンバイカ
  (botanika, botaniczny) Myrtus, krzew wiecznie zielony, o wonnych liściach i białych kwiatach, będący symbolem dziewictwa;

misa /ˈmʲisa/ (n)
ボール
  duża miska, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry; także zawartość tego naczynia

miseczka /mʲiˈsɛʧ̑ka/ (n)
カップ
  każda z dwóch części stanika osłaniająca pierś

misja /ˈmʲisʲja/ (n)
伝道, 布教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) działalność instytucji religijnych mająca na celu rozpowszechnianie jakiejś religii i pozyskanie jej nowych wyznawców
  posłannictwo, ważne, odpowiedzialne zadanie do wykonania

misjonarz /mʲiˈsʲjɔ̃naʃ/ (n)
宣教師
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny lub osoba świecka uczestnicząca w działalności misyjnej

miska /ˈmʲiska/ (n)
ボール
  mała misa, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry;

miso /ˈmʲisɔ/ (n)
味噌
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna gęsta pasta japońska produkowana ze sfermentowanego ryżu, pszenicy, soli, drożdży i/lub soi;

mistrz /mʲisṭʃ/ (n)
せんせい
  (rzemiosło, rzemieślniczy) najwyższy stopień kształcenia zawodowego;
  osoba najlepsza w czymś

mistrzostwo /mʲiˈsṭʃɔstfɔ/ (n)
チャンピオンシップ
  (sport, sportowy) tytuł mistrza w określonej konkurencji lub dyscyplinie

mistycyzm /mʲiˈstɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
神秘主義
  kierunek religijno-filozoficzny dopuszczający możliwość pozazmysłowego, bezpośredniego kontaktu z Bogiem;

mistyczny (adj)
神秘
  związany z mistyką, mistycyzmem

mistyka /ˈmʲistɨka/ (n)
神秘主義
  duchowość opierająca się na mistycyzmie

mit /mʲit/ (n)
神話
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) baśń, stara opowieść fantastyczna;

mitochondrium (n)
ミトコンドリア
  (biologia, biologiczny) organellum odpowiadające za oddychanie komórkowe;

mitologia /ˌmʲitɔˈlɔɟja/ (n)
神話学, 神話
  funkcjonujący w określonej religii lub społeczności zbiór mitów i podań;
神話
  nauka zajmująca się mitami

mitoza (n)
有糸分裂
  (biologia, biologiczny) proces podziału jądra komórkowego, w wyniku którego powstają dwie identyczne komórki;

mitra /ˈmʲitra/ (n)
ミトラ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) liturgiczne nakrycie głowy hierarchy kościelnego;

mityczny /mʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
神話
  związany z mitem, mitologią

mizantropia /ˌmʲizãnˈtrɔpʲja/ (n)
人間不信
  niechęć do ludzi, do obcowania z nimi;

mizofobia (n)
潔癖
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed brudem;

mizofonia /ˌmʲizɔˈfɔ̃ɲa/ (n)
ミソフォニア
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) nadwrażliwość na określone dźwięki objawiająca się złością i lękiem;

mizoginia /ˌmʲizɔˈɟĩɲja/ (n)
ミソジニー
  patologiczne, silne uprzedzenie do kobiet;

miód /mʲjut/ (n)
蜂蜜
  (spożywczy) gęsty, słodki produkt spożywczy, w kolorze żółtym lub brązowym, wytwarzany przez pszczoły;

miód pitny /ˈmʲjut ˈpʲitnɨ/ (n)
ミード
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjny polski napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu i przypraw;

miąższ /mʲjɔ̃w̃ʃ/ (n)
果肉
  miękka, wewnętrzna część owocu lub narządu

mięczak /ˈmʲjɛ̃n͇ʧ̑ak/ (n)
軟体動物
  (zoologia, zoologiczny) bezkręgowe zwierzę wodne;

między /ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ/ (preposition)
uchi
  …określający przedział czasowy
  …podkreślający pośredni charakter czegoś
  …używany, gdy coś jest dzielone lub jest tego wiele, a części dostaje kilkoro odbiorców
  …używany, gdy coś otoczone jest większą ilością czegoś innego
  …zaznaczający możliwość wyboru
間
  …używany, gdy coś znajduje się pomiędzy obiektami

między młotem a kowadłem /ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈmwɔtɛ̃m ˌa‿kɔˈvadwɛ̃m/ (adv)
前門の虎、後門の狼
  (związek frazeologiczny) w sytuacji wyboru między dwiema złymi możliwościami

międzynarodowy /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ/ (adj)
国際, 国際的
  taki, który dotyczy dwu lub więcej narodów

międzyplanetarny /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨplãnɛˈtarnɨ/ (adj)
惑星間
  taki, który znajduje się między planetami, dzieje się w przestrzeni między danymi planetami

międzyrasowy (adj)
異人種間
  odbywający się pomiędzy różnymi rasami

miękki /ˈmʲjɛ̃ŋʲci/ (adj)
軟らかい, 軟らか
  taki, który łatwo ugina się pod naciskiem

mięsak (n)
肉腫
  (medycyna, medyczny) złośliwy nowotwór tkanki łącznej;

mięsień /ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
筋肉
  (anatomia, anatomiczny) czynny element narządu ruchu;

mięsień gruszkowaty (n)
梨状筋
  (anatomia, anatomiczny) mięsień szkieletowy zaczynający się na miedniczej kości krzyżowej;

mięso /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ/ (n)
肉
  (spożywczy) jadalne części zabitego zwierzęcia;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z mięsa (1.1)
  (potocznie, potoczny) miękka część ludzkiego ciała

mięso armatnie /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ arˈmatʲɲɛ/ (n)
砲弾の餌食
  (związek frazeologiczny) (wojskowość, wojskowy) żołnierze wysyłani na pewną śmierć, żołnierze mający zginąć na wojnie

mięso mielone /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ mʲjɛˈlɔ̃nɛ/ (n)
挽肉
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowiec spożywczy z mocno rozdrobnionego mięsa (bez względu na pochodzenie)

mięsożerny /ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
肉食
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się mięsem

mięta /ˈmʲjɛ̃nta/ (n)
ミント
  (botanika, botaniczny) Mentha, ziele z rodziny wargowych o charakterystycznym zapachu;

mięta pieprzowa (n)
ペパーミント
  (botanika, botaniczny) Mentha × piperita

miętowy /mʲjɛ̃nˈtɔvɨ/ (adj)
若緑
  (rzadki, rzadko używany) związany z miętą, dotyczący mięty
  taki, który ma kolor bladej, chłodnej zieleni

miłosierdzie /ˌmʲiwɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ/ (n)
情け
  okazywane współczucie, dobroć lub litość

miłosierny /ˌmʲiwɔˈɕɛrnɨ/ (adj)
慈悲深い, 情け深い, 罪のない
  okazujący dobroć i współczucie cierpiącym

miłosny /mʲiˈwɔsnɨ/ (adj)
恋愛
  dotyczący miłości, kochania; taki, który jest wynikiem miłości, faktu kochania kogoś

miłostka /mʲiˈwɔstka/ (n)
あいじょう
  (książkowy) mało istotny, krótkotrwały romans

miłośnik /mʲiˈwɔɕɲik/ (n)
ファン
  wielbiciel, amator, fan czegoś

miłość /ˈmʲiwɔɕʨ̑/ (n)
愛, 恋
  osoba, którą się kocha
愛
  silna więź emocjonalna łącząca ludzi; także: łącząca osobę z Bogiem, bóstwem, krajem rodzinnym
愛, 恋, 愛情, 恋愛
  uczucie, którym się darzy kochaną osobę;

miłość jest ślepa /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˈjɛstʲ ˈɕlɛpa/ (proverb)
あばたもえくぼ
  osoba kochająca nie widzi wad, błędów osoby, którą kocha

miłość od pierwszego wejrzenia /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌɔt‿pʲjɛrfˈʃɛɡɔ vɛjˈʒɛ̃ɲa/ (n)
一目惚れ
  zakochanie się w kimś od momentu zobaczenia go po raz pierwszy

miłość platoniczna /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌplatɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
プラトニック・ラブ
  miłość pozbawiona zmysłowości, miłość aseksualna

miłość własna /ˈmʲiwɔʑʥ̑ ˈvwasna/ (n)
自愛
  poczucie własnej wartości, pewność siebie, miłość do samego siebie, kierowana pragnieniem własnego szczęścia (w pozytywnym znaczeniu)

miły /ˈmʲiwɨ/ (adj)
親切な
  uprzejmy, serdeczny
心地よい, 気持ちいい
  wywołujący przyjemne uczucie

miły /ˈmʲiwɨ/ (n)
恋人
  ukochana osoba

miś /mʲiɕ/ (n)
テディベア
  zabawka wyobrażająca misia (1.1);

mlecz /mlɛʧ̑/ (n)
魚精
  (ichtiologia, ichtiologiczny) nasienie samców ryb;

mleczarnia (n)
牧場
  (zootechnika, zootechniczny) miejsce, gdzie przechowuje, oczyszcza i przetwarza się mleko

mleczarz /ˈmlɛʧ̑aʃ/ (n)
牛乳屋
  (potocznie, potoczny) roznosiciel lub sprzedawca mleka

mleko /ˈmlɛkɔ/ (n)
牛乳, ミルク, 乳
  (spożywczy) wydzielina gruczołów mlecznych, najczęściej krowy, spożywana przez ludzi jako dodatek do pokarmu lub jako sam pokarm

mleko sojowe /ˈmlɛkɔ sɔˈjɔvɛ/ (n)
豆乳
  tradycyjny chiński napój otrzymywany poprzez namoczenie w wodzie ziaren soi;

mleć /mlɛʨ̑/ (v)
すりつぶす
  rozdrabniać coś za pomocą odpowiednich przyrządów

mniej więcej /ˈmʲɲɛ̇j ˈvʲjɛ̃nʦ̑ɛj/
約
  szacunkowe podanie miary, wielkości

mniejszość /ˈmʲɲɛ̇jʃɔɕʨ̑/ (n)
少数
  (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) grupa ludności różniąca się od większości mieszkańców danego państwa przynależnością narodową, rasową, wyznaniową itp.
  mniejsza część jakiejś całości

mnogi /ˈmnɔɟi/ (adj)
複数
  dotyczący jakiejś zbiorowości, mnogości

mnożenie /mnɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
乗法, 掛け算
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, będące dla liczb naturalnych wielokrotnym dodawaniem

mnożnik (n)
乗数
  (matematyka, matematyczny) liczba, przez którą się mnoży poprzednią liczbę w działaniu mnożenia

mnożyć /ˈmnɔʒɨʨ̑/ (v)
増える
  powiększać ilość, liczbę czegoś; pomnażać

mobilizacja /ˌmɔbʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
動員
  (wojskowość, wojskowy) powołanie rezerwistów do czynnej służby wojskowej

moc /mɔʦ̑/ (n)
仕事率
  (fizyka, fizyczny) ilość pracy w jednostce czasu, wielkość fizyczna wyrażana w watach;

mocny /ˈmɔʦ̑nɨ/ (adj)
凄い
  wytrzymały

mocz /mɔʧ̑/ (n)
尿
  (fizjologia, fizjologiczny) płynne resztki usuwane z organizmu zwierząt;

moczan (n)
尿酸塩
  (chemia, chemiczny) sól lub ester kwasu moczowego

moczowód (n)
尿管, 輸尿管
  (anatomia, anatomiczny) parzysty przewód biegnący z miedniczki nerkowej do pęcherza moczowego;

moda /ˈmɔda/ (n)
ファッション, 流行
  zmieniający się styl życia, ubioru, obyczaju związany z epoką, normami danego społeczeństwa

model /ˈmɔdɛl/ (n)
模型
  (matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) (ekonomia, ekonomiczny) matematyczny opis zachowania jakiegoś układu;
  (matematyka, matematyczny) zbiór obiektów matematycznych, spełniających pewne aksjomaty;
  kopia czegoś wykonana w mniejszych rozmiarach
  mężczyzna prezentujący stroje na pokazach mody

modem /ˈmɔdɛ̃m/ (n)
モデム
  (informatyka, informatyczny) urządzenie zmieniające sygnał elektryczny w postaci analogowej na sygnał cyfrowy, przystosowany do odbioru przez komputer i na odwrót;

modliszka /mɔˈdlʲiʃka/ (n)
とうろう
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Mantodea, drapieżny owad z rzędu Mantodea, przypominający osobę ze złożonymi rękoma do modlitwy;

modlitwa /mɔˈdlʲitfa/ (n)
祈り
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma kultu religijnego, kierowanie myśli do boga, świętych, aniołów, ogólnie do sfery sacrum;

modlić się /ˈmɔdlʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
祈る
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mówić modlitwę, prosić Boga (bóstwa) o coś, dziękować Mu (im) za coś

modry (adj)
セルリアンブルー
  niebieski o dużej intensywności

modrzew /ˈmɔḍʒɛf/ (n)
カラマツ
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Larix Mill., drzewo iglaste z rodzaju sosnowatych, o delikatnych, jasnozielonych igłach, opadających na zimę;

moduł (n)
モジュール
  wyodrębniony i wymienny zespół funkcjonalny, używany w ramach większej całości

mogiła /mɔˈɟiwa/ (n)
墓
  miejsce pochówku zmarłego w ziemi, opatrzone najczęściej jedynie krzyżem lub innym symbolem wiary

moher /ˈmɔxɛr/ (n)
モヘア
  wełna z kóz angorskich;

moim zdaniem (adv)
管見
  wyrażenie komunikujące, iż dana wypowiedź jest subiektywna; jest osobistą interpretacją danej sytuacji lub zdarzenia

mojito /mɔˈxʲi.tɔ/ (n)
モヒート
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kubański alkoholowy drink przygotowany na bazie białego rumu z dodatkiem limonki i mięty;

mokasyn (n)
モカシン
  krótki but wzorowany na indiańskim mokasynie (1.1)
  tradycyjny, skórzany indiański but o miękkiej cholewie;
  (zoologia, zoologiczny) Agkistrodon, rodzaj węży z podrodziny grzechotnikowatych
  (zoologia, zoologiczny) wąż z rodzaju (2.1)

mokradło /mɔˈkradwɔ/ (n)
湿地
  obszar o grząskiej ziemi, częściowo zalany wodą;

mokry /ˈmɔkrɨ/ (adj)
濡れた, びしゃびしゃ
  pokryty lub nasiąknięty wodą, albo inną cieczą

mokry sen (n)
夢精
  (potocznie, potoczny) sen o treści erotycznej, który często łączy się z polucją

mol /mɔl/ (n)
モル
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka liczności materii w układzie SI;

molekularny (adj)
分子の
  dotyczący cząsteczki, najmniejszych części czegoś

molibden /mɔˈlʲibdɛ̃n/ (n)
モリブデン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mo i liczbie atomowej 42;

molibdenit (n)
輝水鉛鉱
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarczków, którego głównym składnikiem jest disiarczek molibdenu;

molo /ˈmɔlɔ/ (n)
桟橋
  pomost spacerowy wychodzący w morze;

momo (n)
モモ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj tybetańskiego pierożka mięsnego;

monarcha /mɔ̃ˈnarxa/ (n)
君主
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba, która rządzi krajem o ustroju nierepublikańskim;

monarchia /mɔ̃ˈnarxʲja/ (n)
君主制
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym krajem rządzi jedna osoba nazywana monarchą;

moneta /mɔ̃ˈnɛta/ (n)
硬貨, コイン
  metalowy krążek lub wielobok, o określonym wymiarze, wadze i wzorze plastycznym, służący jako środek płatniczy;

mongolski /mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/ (adj)
モンゴル語
  odnoszący się do Mongolii lub Mongołów

mongolski /mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/ (n)
モンゴル語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Mongolii;

monitor /mɔ̃ˈɲitɔr/ (n)
モニター
  (marynarka) mały okręt artyleryjski uzbrojony w działa dużego kalibru;
  (technologia, technika, techniczny) uproszczony telewizor odbierający sygnał z urządzeń technicznych lub komputera

mono-
モノ
  pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: jeden, pojedynczy

monocykl /mɔ̃ˈnɔʦ̑ɨkl̥/ (n)
一輪車
  rower z jednym kołem

monofizytyzm /ˌmɔ̃nɔfʲiˈzɨtɨsm̥/ (n)
単性説
  (teologia, teologiczny) pogląd głoszący, że w Chrystusie była tylko jedna boska natura, zaś ludzka została wchłonięta przez boską tuż po wcieleniu;

monoftong /mɔ̃ˈnɔftɔ̃ŋk/ (n)
単母音
  (językoznawstwo, językoznawczy) prosty dźwięk samogłoskowy

monoftongizacja /ˌmɔ̃nɔftɔ̃ŋʲɟiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
単母音化
  (językoznawstwo, językoznawczy) proces przekształcania się dyftongu w monoftong;

monogamia /ˌmɔ̃nɔˈɡãmʲja/ (n)
一夫一婦制
  (socjologia, socjologiczny) życie w związku małżeńskim z tylko jednym partnerem

monogamiczny (adj)
一夫一婦
  (socjologia, socjologiczny) (biologia, biologiczny) związany z monogamią, mający charakter monogamii

monografia /ˌmɔ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
モノグラフ
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) rozprawa naukowa o jednym zagadnieniu – epoce, życiu, twórczości jednej osoby itp., której celem jest wyczerpujące i wielostronne przedstawienie omawianego tematu;

monogram /mɔ̃ˈnɔɡrãm/ (n)
モノグラム
  ozdobny znak graficzny z połączonych kilku liter;

monokl (n)
片眼鏡
  soczewka zakładana na jedno oko, popularna w XIX wieku

monolog (n)
モノローグ
  dłuższa wypowiedź jednej osoby, szczególnie na scenie lub w utworze dramatycznym

monomer /mɔ̃ˈnɔ̃mɛr/ (n)
モノマー
  (chemia, chemiczny) cząsteczka składowa polimeru;

monopol /mɔ̃ˈnɔpɔl/ (n)
独占
  (handel, handlowy) wyłączne prawo do produkcji i/lub handlu czymś; (także, też) przedsiębiorstwo, które ma takie prawo;

monosacharyd (n)
単糖
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, bezbarwna, krystaliczna substancja tworzona przez rośliny w procesie fotosyntezy;

monoteista /ˌmɔ̃nɔtɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
一神教信者
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca jednego, jedynego boga

monoteizm /ˌmɔ̃nɔˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
一神教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wiara w jednego boga;

monoteletyzm (n)
単意論
  (teologia, teologiczny) pogląd teologiczny, według którego Chrystus w obu naturach kierował się jedną wolą;

monotlenek diwodoru (n)
一酸化二水素
  (chemia, chemiczny) woda;

monotonny /ˌmɔ̃nɔˈtɔ̃nːɨ/ (adj)
単調
  ciągle taki sam, bez urozmaicenia

monstrancja (n)
聖体顕示台
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie liturgiczne do wystawiania konsekrowanej hostii; ; (zobacz) też monstrancja w Encyklopedii staropolskiej

monsun /ˈmɔ̃w̃sũn/ (n)
モンスーン
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) wiatr (system wiatrów) sezonowo zmienny pomiędzy oceanem, a lądem, często będący przyczyną występowania pory suchej i deszczowej;

montować /mɔ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
組み立てる
  budować coś z części

mop /mɔp/ (n)
モップ
  zmywak do podłogi na kiju;

mops /mɔps/ (n)
パグ
  (kynologia, kynologiczny) rasa niedużych, łagodnych psów;

morale (n)
士気
  czyjaś gotowość do wypełniania obowiązków, znoszenia trudów i niebezpieczeństw, także poczucie odpowiedzialności i wiara w sukces, często w odniesieniu do służby wojskowej: duch bojowy i wola walki

moralność /mɔˈralnɔɕʨ̑/ (n)
道徳
  zbiór zasad postępowania zgodnych z tym, co jest dobre, prawidłowe, nieszkodliwe;

moratorium /ˌmɔraˈtɔrʲjũm/ (n)
モラトリアム
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) czasowe wstrzymanie określonych działań ze względu na szczególne okoliczności

morał /ˈmɔraw/ (n)
教訓
  zwięzły, pouczający wniosek podsumowujący

morderca /mɔrˈdɛrʦ̑a/ (n)
殺人者, 殺し屋
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która popełniła morderstwo

morela /mɔˈrɛla/ (n)
杏子
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny różowatych;
杏子, あんず
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoce tego drzewa

morelowy /ˌmɔrɛˈlɔvɨ/ (adj)
杏子色
  przyrządzony z moreli, z dodatkiem moreli

morena /mɔˈrɛ̃na/ (n)
モレーン
  (geologia, geologiczny) materiał skalny transportowany i osadzany przez lodowiec;

morfem /ˈmɔrfɛ̃m/ (n)
形態素
  (gramatyka) najmniejsza znacząca cząstka wyrazu;

morfina /mɔrˈfʲĩna/ (n)
モヒ
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) narkotyk (alkaloid opium) stosowany w medycynie jako silny środek przeciwbólowy, otrzymywany z maku;

morfologia /ˌmɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
形態論, 形態学
  (biologia, biologiczny) nauka o budowie organizmów zwierzęcych i roślinnych;

moroszka /mɔˈrɔʃka/ (n)
ホロムイイチゴ
  (botanika, botaniczny) Rubus chamaemorus L., gatunek maliny o pędach bez kolców i jadalnych żółtych owocach, występujący na torfowiskach i bagnach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc moroszki (1.1)

mors /mɔrs/ (n)
セイウチ
  (zoologia, zoologiczny) Odobenus rosmarus, gatunek ssaka morskiego;

mortadela /ˌmɔrtaˈdɛla/ (n)
モルタデッラ
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj kiełbasy, produkowanej z mięsa mielonego i słoniny, doprawiana pieprzem czy innymi dodatkami

morwa (n)
桑
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

morze /ˈmɔ.ʒɛ/ (n)
海
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) duży zbiornik słonej wody mający połączenie z oceanem;
  (przenośnie, przenośnia) ogromna ilość czegoś

morze Marmara (pn)
マルマラ海
  (geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego, łączące je z Morzem Czarnym;

morświn /ˈmɔrʲɕfʲĩn/ (n)
ネズミイルカ
  (dawniej, dawny) (zoologia, zoologiczny) Phocoena phocoena Linnaeus, morświn zwyczajny;

morświn zwyczajny (n)
ネズミイルカ
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Phocoena phocoena Linnaeus, gatunek ssaka z rodziny morświnowatych;

mosiądz /ˈmɔɕɔ̃nʦ̑/ (n)
黄銅, 真鍮
  stop miedzi z cynkiem;

moskow (n)
モスコビウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mc i liczbie atomowej 115;

most /mɔst/ (n)
橋
  (architektura, architektoniczny) konstrukcja tworząca drogę ponad wodą;

most zwodzony (n)
跳ね橋
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj mostu, który posiada ruchomą część umożliwiającą ruch statków;

mostek /ˈmɔstɛk/ (n)
胸骨
  (anatomia, anatomiczny) środkowa kość przedniej ściany klatki piersiowej;
ブリッジ
  (stomatologia, stomatologiczny) rodzaj protezy zębowej

moszcz /mɔʃʧ̑/ (n)
ムスト
  (spożywczy) młode wino o niewielkiej zawartości alkoholu

moszna /ˈmɔʃna/ (n)
陰嚢
  (anatomia, anatomiczny) skórno-mięśniowy woreczek, w którym mieszczą się jądra, występujący u samców wielu ssaków lądowych (w tym u człowieka), znajdujący się pomiędzy prąciem i odbytem;

motel /ˈmɔtɛl/ (n)
モテル
  hotel znajdujący się w pobliżu szosy, zazwyczaj składający się z małych oddzielnych domków i obsługujący przejezdnych podróżnych;

motocykl /mɔˈtɔʦ̑ɨkl̥/ (n)
オートバイ, バイク, 単車, モーターサイクル
  (motoryzacja) niemający nadwozia pojazd silnikowy, najczęściej dwukołowy, przeznaczony dla jednej, dwóch lub rzadko dla trzech osób;

motocyklista /ˌmɔtɔʦ̑ɨkˈlʲista/ (n)
モーターサイクリスト
  osoba kierująca motocyklem

motorower /ˌmɔtɔˈrɔvɛr/ (n)
モペッド, モペット, モーペッド
  (motoryzacja) pojazd jednośladowy lub dwuśladowy, posiadający dwa lub cztery koła jezdne, wyposażony w silnik spalinowy o pojemności do 50 cm³ i czasem również pedały;

motorówka /ˌmɔtɔˈrufka/ (n)
モーターボート
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mała jednostka pływająca napędzana silnikiem mechanicznym;

motyka /mɔˈtɨka/ (n)
鍬
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) proste narzędzie rolnicze służące m.in. do spulchniania ziemi;

motyl /ˈmɔtɨl/ (n)
蝶, 蝶々
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dorosły owad z rzędu motyli, Lepidoptera;

motyw /ˈmɔtɨf/ (n)
動機
  (psychologia, psychologiczny) bodziec skłaniający do działania

motywacja /ˌmɔtɨˈvaʦ̑ʲja/ (n)
やる気, 動機
  coś, co powoduje podjęcie jakichś działań lub decyzji

mowa /ˈmɔva/ (n)
演説
  przemówienie, wypowiedź;

mowa ciała (n)
ボディーランゲージ
  zespół niewerbalnych komunikatów jak: gesty i ruchy ciała, mimika, postawa i ukierunkowanie ciała, sposób używania przestrzeni interpersonalnej itp.;

mowa jest srebrem, a milczenie złotem /ˈmɔva ˈjɛst ˈsrɛbrɛ̃m ˌa‿mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ ˈzwɔtɛ̃m/ (proverb)
言わぬが花
  chociaż mowa jest dobra, to czasem lepiej milczeć

mowa niezależna /ˈmɔva ˌɲɛzaˈlɛʒna/ (n)
直接話法
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) dosłowne przytoczenie czyichś słów wyodrębnione z narracji cudzysłowem lub myślnikiem;

mowa zależna /ˈmɔva zaˈlɛʒna/ (n)
間接話法
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) przytoczenie czyichś słów w formie zdania podrzędnego podporządkowane narracji

mozaika /mɔˈzajka/ (n)
モザイク
  (sztuka) dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z małych, wielobarwnych kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki o różnej fakturze i kształcie;

mozazaur (n)
モササウルス
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Mosasaurus, rodzaj zauropsydów żyjących w późnej kredzie;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju (1.1)

mozzarella (n)
モッツァレラ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) biały, miękki, wilgotny ser o łagodnym smaku, dawniej wytwarzany z mleka bawolic, dziś – z mleka krowiego;

mołdawski /mɔwˈdafsʲci/ (adj)
モルダビア
  odnoszący się do Mołdawii

mołdawski /mɔwˈdafsʲci/ (n)
モルダビア
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Mołdawii

moździerz /ˈmɔʑʥ̑ɛʃ/ (n)
迫撃砲
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) narzędzie kuchenne lub laboratoryjne w postaci ciężkiego naczynia i tłuczka, służące do rozdrabniania czegoś na proszek;
  (wojskowość, wojskowy) lekka broń artyleryjska ładowana od lufy, umożliwia częsty ostrzał pociskami małego kalibru;

może /ˈmɔʒɛ/ (particle)
多分
  …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia

możliwość /mɔʒˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
可能性
  stan, w którym coś jest możliwe (da się zrealizować)

możliwy /mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
可能
  taki, który da się zrealizować lub urzeczywistnić

mroczny /ˈmrɔʧ̑nɨ/ (adj)
秘密
  (przenośnie, przenośnia) przepełniony cierpieniem, pełen tragizmu, smutku, grozy
  pogrążony w mroku

mrok /mrɔk/ (n)
闇
  brak wystarczającej jasności, światła, ciemna szarość, która pojawia się po zachodzie słońca, zgaszeniu światła lub wypełnia słabo oświetlone miejsca

mrowisko /mrɔˈvʲiskɔ/ (n)
蟻塚, 蟻の巣
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) gniazdo budowane przez owady z rodziny mrówkowatych;

mru /mru/ (interjection)
ゴロゴロ
  onomatopeja naśladująca odgłos mruczącego kota

mrugać /ˈmruɡaʨ̑/ (v)
瞬く
  (przenośnie, przenośnia) świecić nieregularnym, przerywanym światłem
  wykonywać szybkie ruchy powiekami

mrówka /ˈmrufka/ (n)
蟻, あり
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodzaju mrówkowatych, Formicidae

mrówkojad /mrufˈkɔjat/ (n)
アリクイ
  (zoologia, zoologiczny) południowoamerykański ssak żywiący się mrówkami i termitami;

mrówkolew /mrufˈkɔlɛf/ (n)
ウスバカゲロウ
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Myrmeleon, owad, którego larwy budują piaskowe pułapki na mrówki (którymi się żywią);

mrówkowanie /ˌmrufkɔˈvãɲɛ/ (n)
蟻浴
  (ornitologia, ornitologiczny) pielęgnacyjny zabieg ptasi polegający na sadowieniu się ptaka w pobliżu mrowiska w celu kontaktu z mrówkami i wydzielanym przez nie kwasem mrówkowym

mrównik /ˈmruvʲɲik/ (n)
ツチブタ, アリクイ
  (zoologia, zoologiczny) Orycteropus, gatunek afrykańskiego ssaka;

mróz /mrus/ (n)
霜
  temperatura poniżej 0 stopni Celsjusza;

msza /m̥ʃa/ (n)
ミサ, ミサ曲
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna pierwotnie wykonywana podczas mszy (1.1), która ewoluowała w osobnym, czysto artystycznym kierunku;
ミサ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celebracja liturgiczna sprawowana w katolicyzmie i prawosławiu;

mszyca /ˈm̥ʃɨʦ̑a/ (n)
油虫
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały owad żerujący na roślinach;

mu /mu/ (interjection)
モー
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) imitacja dźwięku wydawanego przez bydło

mucha /ˈmu.xa/ (n)
蠅, 蝿
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pospolity dwuskrzydły owad;

mucha domowa (n)
家蝿
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Musca domestica L., gatunek kosmopolitycznego owada z rodziny muchowatych;

muchomor /muˈxɔ̃mɔr/ (n)
テングタケ
  (systematyka) (mikologia, mikologiczny) Amanita Pers., rodzaj grzybów kapeluszowych, często trujących;

muchomor czerwony /muˈxɔ̃mɔr ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (n)
ベニテングタケ
  (mikologia, mikologiczny) Amanita muscaria, trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o czerwonym kolorze kapelusza;

muchomor plamisty /muˈxɔ̃mɔr plãˈmʲistɨ/ (n)
テングタケ
  (mikologia, mikologiczny) Amanita pantherina, silnie trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o brunatnej barwie kapelusza, z białymi cętkami;

mudżahedin (n)
ムジャーヒディーン
  muzułmański bojownik uczestniczący w ruchu religijnym, społecznym lub wyzwoleńczym;

mufka (n)
マフ
  rodzaj futrzanego lub sukiennego tunelu do ocieplania rąk, noszonego przeważnie przez kobiety;

muflon (n)
ムフロン
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Ovis aries musimon Pallas, podgatunek ssaków łożyskowych z rzędu parzystokopytnych;

mugol /ˈmuɡɔl/ (n)
マグル
  (fantasy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba nieposiadająca magicznych zdolności;

mukowiscydoza (n)
嚢胞性線維症
  (medycyna, medyczny) choroba objawiająca się zwiększoną lepkością śluzu wydzielanego przez gruczoły;

multimilioner (n)
千万長者
  mężczyzna, który posiada wielomilionowy majątek

mumia /ˈmũmʲja/ (n)
木乃伊, ミイラ
  zwłoki zabezpieczone przed rozkładem;

mur /mur/ (n)
壁
  (budownictwo) kamienna lub ceglana konstrukcja, np. ściany budynku
  (sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnicy ustawieni jeden obok drugiego tak, aby zasłonić drogę do bramki zawodnikowi wykonującemu rzut wolny
  (architektura, architektoniczny) murowane ogrodzenie, zwykle kamienne
  (przenośnie, przenośnia) poglądy, odczucia dzielące lub izolujące ludzi

mural /ˈmural/ (n)
壁画
  (sztuka) malowidło ścienne, najczęściej monumentalne, o charakterze artystycznym lub reklamowym;

murarz /ˈmuraʃ/ (n)
煉瓦職人
  robotnik pracujący przy wznoszeniu ścian, murów

murena (n)
鱓
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba o wężowatym pokroju występująca w morzach ciepłych i gorących;

murzyn /ˈmuʒɨ̃n/ (n)
ゴーストライター
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba pracująca intensywnie i ciężko bez adekwatnego wynagrodzenia
黒ん坊
  człowiek pracujący anonimowo za kogoś

musaka /muˈsaka/ (n)
ムサカ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zapiekanka z bakłażanów, mielonego mięsa i ziemniaków znana z kuchni bałkańskiej i tureckiej;

musieć /ˈmuɕɛ̇ʨ̑/ (modal)
なきゃ
  być zobowiązanym do zrobienia czegoś
  zapewne, z dużym prawdopodobieństwem; zgodnie z domysłami

muskowit /muˈskɔvʲit/ (n)
白雲母
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów, o silnym perłowym połysku;

muszka /ˈmuʃka/ (n)
照星
  jeden z elementów celownika mechanicznego;

muszkiet /ˈmuʃʲcɛt/ (n)
マスケット銃
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) długa czarnoprochowa, odprzodowa, gładkolufowa broń palna wyposażona w lufę kalibru od 18 do 20 milimetrów,

muszkieter (n)
銃士
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz uzbrojony w muszkiet;

muszla /ˈmuʃla/ (n)
貝殻
  skorupa małża lub ślimaka

musztarda /muˈʃtarda/ (n)
からし, マスタード
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa wytwarzana z ziaren gorczycy i octu;

musztardowy (adj)
からし色
  przypominający musztardę w smaku lub zapachu

musztra (n)
訓練
  (wojskowość, wojskowy) trening żołnierski, którego celem jest wyszkolenie żołnierzy w sprawnym wykonywaniu rozkazów;

mutacja /muˈtaʦ̑ʲja/ (n)
突然変異
  (biologia, biologiczny) zmiana w liczbie i strukturze elementów dziedzicznych;

mutant (n)
突然変異体
  (biologia, biologiczny) organizm ze zmutowanym kodem genetycznym

muza /ˈmuza/ (n)
ムーサ
  (mitologia grecka) każda z dziewięciu bogiń sztuki i nauki, córek Zeusa i Mnemosyne, utożsamianych z rzymskimi kamenami;

muzeum /muˈzɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
博物館, 美術館
  (turystyka, turystyczny) budynek muzeum (1.1)
  (turystyka, turystyczny) instytucja zajmująca się przechowywaniem obiektów o wartości historycznej, zwykle z jednej dziedziny wiedzy, celem pokazywania ich odwiedzającym;

muzułmanin /ˌmuzuwˈmãɲĩn/ (n)
ムスリム
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca islamu;

muzyczny /muˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
ミュージカル
  odnoszący się do muzyki, związany z muzyką

muzyk /ˈmuzɨk/ (n)
音楽家
  osoba, która zajmuje się muzyką;

muzyka /ˈmuzɨka/ (n)
音楽
  całokształt takich kompozycji
  sztuka układania takich kompozycji
音楽, ミュージック
  kompozycja artystyczna złożona z dźwięków

muzykologia (n)
音楽学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naukowe badania nad muzyką w aspekcie historycznym, teoretycznym czy też fizycznej natury dźwięku;

muł /muw/ (n)
ラバ
  (zoologia, zoologiczny) juczny, wytrzymały mieszaniec ogiera osła i klaczy konia;

mułła (n)
ムッラー
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w szyizmie: honorowy tytuł teologa lub prawnika muzułmańskiego;

muślin /ˈmuɕlʲĩn/ (n)
モスリン
  (włókiennictwo) cienka, lekka, przejrzysta tkanina jedwabna lub bawełniana o splocie płóciennym, zwykle jednobarwna;

my /mɨ/ (personalPronoun)
こちら, こっち, 俺ら 俺等, 俺達 俺たち, 僕たち 僕達, 僕ら 僕等
  pierwsza osoba liczby mnogiej, grupa osób, wśród której znajduje się osoba mówiąca

mydelniczka /ˌmɨdɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
ソープディッシュ
  pojemnik na mydło

mydło /ˈmɨdwɔ/ (n)
石鹸, せっけん
  (higiena, higieniczny) substancja używana do mycia i prania

mysikrólik /ˌmɨɕiˈkrulʲik/ (n)
キクイタダキ
  (ornitologia, ornitologiczny) Regulus regulus, mały, eurazjatycki ptak owadożerny;

mysz /mɨʃ/ (n)
鼠
  (informatyka, informatyczny) urządzenie komputerowe umożliwiające poruszanie kursorem na ekranie monitora
鼠, ねずみ
  (zoologia, zoologiczny) nazwa kilkunastu gatunków gryzoni z rodziny myszowatych;

myszołów /mɨˈʃɔwuf/ (n)
鵟
  (ornitologia, ornitologiczny) Buteo, duży ptak drapieżny o zakrzywionym, krótkim dziobie, polujący na drobne gryzonie, płazy i gady;

myć /mɨʨ̑/ (v)
洗う
  czyścić coś za pomocą wody

myśl /mɨɕl̥/ (n)
思考, 考え
  efekt pracy umysłu

myślenie /mɨɕˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
思考
  (rzeczownik odczasownikowy) od myśleć

myśleć /ˈmɨɕlɛʨ̑/ (v)
思, 考
  chcieć coś zrobić, mieć zamiar
  mieć zdanie
  skupiać się nad czymś
思, 考, 考える
  kojarzyć, wnioskować, zastanawiać się, przetwarzać świadomie informację w mózgu

myśliwy /mɨɕˈlʲivɨ/ (n)
猟師
  (łowiectwo, łowiecki) osoba polująca na dzikie zwierzęta

móc /muʦ̑/ (modal)
こと が できる, できる
  być w stanie coś wykonać, zrobić
できる
  mieć zezwolenie lub uprawnienie do wykonania czegoś

mój /muj/ (pronoun)
私の, 僕
  1. (osoba) lp

mól książkowy /ˈmul cɕɔ̃w̃ʃˈkɔvɨ/ (n)
書痴, 本の虫
  osoba, która czyta bardzo dużo książek, spędza dużo czasu na czytaniu

mówca /ˈmufʦ̑a/ (n)
話し手
  człowiek wygłaszający mowę, dający przemówienie; ten, który zabiera głos podczas kongresu, zebrania

mówić /ˈmuvʲiʨ̑/ (v)
言う
  (przenośnie, przenośnia) o rzeczach, zjawiskach: mieć jakieś znaczenie
話す, 語る
  posługiwać się jakimś językiem
話す
  rozmawiać
話す, 言う, 云う
  używać mowy

mózg /musk/ (n)
脳
  (anatomia, anatomiczny) narząd znajdujący się wewnątrz czaszki odpowiedzialny za myślenie;

móżdżek (n)
小脳
  (anatomia, anatomiczny) część mózgu, której działanie polega na koordynowaniu ruchu mięśni;

mądrość /ˈmɔ̃ndrɔɕʨ̑/ (n)
知恵
  umiejętność podejmowania uzasadnionych decyzji, poparta wiedzą i doświadczeniem

mądry /ˈmɔ̃ndrɨ/ (adj)
賢い
  odznaczający się umiejętnością podejmowania uzasadnionych decyzji, mający wiedzę, inteligencję i doświadczenie
  przygotowany przez kogoś z wiedzą, erudycją; dobrze obmyślony

mąka /ˈmɔ̃ŋka/ (n)
小麦粉, 粉
  (spożywczy) zmielone na drobny proszek ziarna zbóż;

mąka pszenna (n)
小麦粉
  (spożywczy) mąka wytwarzana z drobno zmielonych zieren pszenicy;

mąż /mɔ̃w̃ʃ/ (n)
夫, 主人, ご主人, 御主人
  mężczyzna będący w małżeństwie

męczennik (n)
殉教者
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto poniósł śmierć za wiarę i zwykle został wyniesiony na ołtarze;

męczeństwo (n)
殉教
  znoszenie mąk (przeważnie z powodów religijnych bądź politycznych)

mędrzec /ˈmɛ̃nḍʒɛʦ̑/ (n)
哲人
  osoba o bardzo dużej wiedzy i doświadczeniu

męka /ˈmɛ̃ŋka/ (n)
苦痛
  wielkie cierpienie (fizyczne lub psychiczne)

męski /ˈmɛ̃w̃sʲci/ (adj)
男
  (biologia, biologiczny) zawierający cechy, organy (głównie płciowe) właściwe samcom

męskość /ˈmɛ̃w̃skɔɕʨ̑/ (n)
男らしさ
  (antropologia, antropologiczny) zbiór cech uważanych za typowe dla mężczyzny;

mężczyzna /mɛ̃w̃ʃˈʧ̑ɨzna/ (n)
男, 男性
  dorosły człowiek płci męskiej;

mężuś (n)
ハズ
  (potocznie, potoczny) (pieszczotliwie, pieszczotliwy) lub (ironicznie) określenie męża

młode /ˈmwɔdɛ/ (n)
子
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, które jeszcze nie osiągnęło dojrzałości płciowej

młodość /ˈmwɔdɔɕʨ̑/ (n)
若さ
  cecha tego, co młode; cecha tego, kto jest młody
青春, 青年 時代
  okres życia pomiędzy dzieciństwem a dorosłością

młody /ˈmwɔdɨ/ (adj)
若い
  znajdujący się w okresie między dzieciństwem a dorosłością

młody /ˈmwɔdɨ/ (n)
花婿
  (potocznie, potoczny) (zobacz) pan młody

młodzieniec /mwɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
若者
  (książkowy) młody mężczyzna

młodzież /ˈmwɔʥ̑ɛʃ/ (n)
若者, 青年
  młodzi ludzie

młot /mwɔt/ (n)
ハンマー
  (sport, sportowy) metalowa kula z rączką służąca do rzutów w konkurencji rzut młotem
  (technologia, technika, techniczny) duży, ciężki młotek

młoteczek /mwɔˈtɛʧ̑ɛk/ (n)
槌骨
  (anatomia, anatomiczny) jedna z trzech kosteczek słuchowych w uchu środkowym

młotek /ˈmwɔtɛk/ (n)
ハンマー
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie służące do uderzania, najczęściej do przybijania gwoździ

młyn /mwɨ̃n/ (n)
製粉所, 粉砕機
  budynek, w którym zboże miele się na mąkę

młyn wodny (n)
水車小屋
  budowla z urządzeniem do przemiału ziarna na mąkę i kaszę, poruszanym za pomocą koła wodnego lub turbiny wodnej;

młynarz /ˈmwɨ̃naʃ/ (n)
粉屋
  człowiek, który miele mąkę w młynie

młynek do kawy (n)
コーヒーミル
  (technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie służące do zmielenia ziaren kawy

młócić (v)
脱穀
  (rolnictwo, rolniczy) łuskać ziarna z kłosów, strąków używając do tego cepów lub maszyn

mściciel /ˈm̥ʲɕʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
復讐者
  osoba dokonująca zemsty, mszcząca się

mżawka /ˈmʒafka/ (n)
煙雨, 霧雨
  (meteorologia, meteorologiczny) bardzo drobny opad, składający się z kropelek wody o średnicy poniżej 0,5 mm;

na /na/ (preposition)
著
  …opisujący miarę, zakres, stopień
  …opisujący moment w czasie
上
  …opisujący miejsce, w którym odbywa się czynność, tak że wyrażenie za przyimkiem znajduje się pod podmiotem
  …opisujący miejsce jak opisane w (1.1), w kierunku którego odbywa się ruch

na antenie /ˌna‿ãnˈtɛ̃ɲɛ/ (adv)
オンエアー
  (przenośnie, przenośnia) będąc w programie telewizyjnym lub radiowym

na barana /ˌna‿baˈrãna/ (adv)
肩車
  o noszeniu kogoś na plecach lub na barkach

na dobitkę (adv)
お負けに
  ponadto, dodatkowo, poza tym, prócz tego

na dole (adv)
階下
  na parterze, na niższym piętrze budynku

na koszt firmy /na‿ˈkɔʃt ˈfʲirmɨ/ (adv)
サービス
  o poczęstunku, który jest fundowany przez restauratora

na lewą stronę /na‿ˈlɛvɔ̃w̃ ˈstrɔ̃nɛ/ (adv)
裏表逆
  o ubraniu: w sposób, w którym wewnętrzna część ubrania znajduje się na zewnątrz

na ogół /na‿ˈɔɡuw/ (adv)
普段
  zazwyczaj, przeważnie

na pamięć /na‿ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (adv)
そら
  w taki sposób, aby wiernie zapamiętać

na pewno /na‿ˈpɛvnɔ/ (adv)
確かに
  z całą pewnością, bez wątpliwości

na pierwszy rzut oka /na‿ˈpʲjɛrfʃɨ ˈʒut ˈɔka/
一目見ただけで
  o wstępnej, pochopnej ocenie: na oko, pozornie, bez głębszej analizy

na pokaz /na‿ˈpɔkas/ (adj)
けばけばしい
  czyniony, demonstrowany dla pozoru, dla efektu

na przykład /na‿ˈpʃɨkwat/
例えば
  … poprzedzająca wyliczenie przykładów

na wynos /na‿ˈvɨ̃nɔs/ (adj)
持ち帰り
  o daniach, napojach: taki, który można wziąć ze sobą

na zawsze (adv)
何時までも
  bez możliwości zmiany danego stanu

na zdrowie /na‿ˈzdrɔvʲjɛ/ (interjection)
乾杯
  zwrot używany przed toastem

na zewnątrz /na‿ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/
外
  w kierunku do obszaru poza daną ograniczoną przestrzenią
  poza daną ograniczoną przestrzenią

na zewnątrz /na‿ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/ (adv)
外
  poza daną ograniczoną przestrzenią (zwykle budynkiem)
  w kierunku do obszaru poza daną ograniczoną przestrzenią (zwykle budynkiem)

nabiał /ˈnabʲjaw/ (n)
乳製品
  (spożywczy) ogólne określenie mleka i produktów mlecznych oraz jaj;

nabożeństwo (n)
礼拝
  (kościelny) obrzęd religijny, niekiedy znacznie rozbudowany, odbywający się najczęściej w świątyni;

nabój /ˈnabuj/ (n)
実包
  (wojskowość, wojskowy) jednostka amunicji broni palnej w formie metalowego walca zawierającego pocisk oraz materiał wybuchowy;

nabłonek (n)
上皮細胞
  (anatomia, anatomiczny) tkanka, która okrywa skórę oraz błony wyściełające jamy narządów i przewodów organizmu

nacisk /ˈnaʨ̑isk/ (n)
プレッシャー
  działanie na coś z pewną siłą
  presja, przymus

nacięcie krocza (n)
会陰切開
  (medycyna, medyczny) zabieg ginekologiczno-położniczy stosowany często podczas porodu, polegający na nacięciu krocza w celu ochrony przed samoczynnym pęknięciem krocza i ułatwienia porodu;

nacjonalistyczny /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
民族主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z nacjonalizmem lub nacjonalistami, dotyczący nacjonalizmu lub nacjonalistów

nacjonalizm /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥/ (n)
民族主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia społeczno-polityczna i postawa uznająca naród za najwyższe dobro;

naczelny (n)
霊長類
  (zoologia, zoologiczny) zwykle w lm Primates, przedstawiciel rzędu ssaków charakteryzujących się najlepiej rozwiniętym mózgiem;

naczyniak krwionośny /naˈʧ̑ɨ̃ɲak ːr̥fʲjɔ̃ˈnɔɕnɨ/ (n)
血管腫
  łagodny nowotwór z naczyń krwionośnych

naczynie /naˈʧ̑ɨ̃ɲɛ/ (n)
容器
  (biologia, biologiczny) rodzaj tkanki lub element układu przystosowany do transportowania płynów (limfy, krwi, wody)
器
  rodzaj pojemnika używanego, zwykle do przechowywania, przyrządzania lub serwowania jedzenia

naczynie krwionośne (n)
血管
  (anatomia, anatomiczny) narząd przenoszący krew, stanowiący element układu krążenia

nad /nat/ (preposition)
上
  …położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia
  …ruch kogoś lub czegoś w kierunku góry omawianego wyrażenia

nadawanie /ˌnadaˈvãɲɛ/ (n)
放送
  (rzeczownik odczasownikowy) od nadawać

nadawać /naˈdavaʨ̑/ (v)
放送
  emitować komunikat, wiadomość za pomocą radio, telewizji lub w inny sposób

nadbitka (n)
抜き刷り
  (poligrafia) artykuł pochodzący z czasopisma lub pracy zbiorowej wydrukowany osobno z tego samego składu drukarskiego;

nadciśnienie (n)
高血圧
  (medycyna, medyczny) wzrost ciśnienia tętniczego krwi ponad wartości uznawane za normalne

nadczłowiek (n)
超人
  (filozofia, filozoficzny) jednostka przewyższająca pod każdym względem wszystkich ludzi;

naddźwiękowy /ˌnadʲʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
超音速
  poruszający się szybciej niż dźwięk (w powietrzu)

nadepnąć /naˈdɛpnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
踏む
  przygnieść coś stopą; nastąpić na coś

nadgarstek /nadˈɡarstɛk/ (n)
手首
  (anatomia, anatomiczny) część ręki pomiędzy przedramieniem a dłonią;

nadgodzina /ˌnadɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
残業
  (urzędowy) godzina nadliczbowa, spędzona w pracy poza obowiązującym wymiarem

nadir /ˈnadʲir/ (n)
天底
  (astronomia, astronomiczny) punkt na sferze niebieskiej, położony naprzeciwko zenitu;

nadludzki /nadˈluʦ̑ʲci/ (adj)
神ってる
  taki, który przekracza ludzkie siły i wytrzymałość

nadmierny /nadˈmʲjɛrnɨ/ (adj)
過度の
  taki, który (swoją intensywnością, rozmiarem) przekracza miarę, normę

nadnercze /nadˈnɛrʧ̑ɛ/ (n)
副腎
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w sąsiedztwie nerek;

nadolbrzym (n)
超巨星
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda o masie od około 10 do 50 mas Słońca;

nadprzewodnik /ˌnatpʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
超伝導体
  (fizyka, fizyczny) ciało, u którego w obniżonej temperaturze zanika opór elektryczny

nadużycie (n)
濫用
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie lub czyn niezgodne z prawem

nadwozie (n)
車体
  część górna pojazdu;

nadwzroczność (n)
遠視
  (medycyna, medyczny) druga obok krótkowzroczności najczęściej spotykana wada refrakcyjna wzroku objawiająca się złym widzeniem przedmiotów znajdujących się blisko;

nadzieja /naˈʥ̑ɛ̇ja/ (n)
希望
  oczekiwanie spełnienia się upragnionej rzeczy; wiara, że to się wydarzy
  osoba, rzecz, działanie, z którym wiążemy oczekiwania, pragnienia

nafta /ˈnafta/ (n)
ケロシン
  (chemia, chemiczny) ciekła frakcja ropy naftowej będąca mieszaniną węglowodorów, żółtawa, palna ciecz, stosowana dawniej do celów oświetleniowych, obecnie jako paliwo lotnicze, rozpuszczalnik oraz w kosmetyce;

nagietek /naˈɟɛtɛk/ (n)
キンセンカ
  (botanika, botaniczny) Calendula, rodzaj roślin z rodziny astrowatych liczący około 20 gatunków;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

nagle /ˈnaɡlɛ/ (adv)
突然, 不意に
  w nieoczekiwany i gwałtowny sposób

nagość /ˈnaɡɔɕʨ̑/ (n)
裸体
  brak ubrania na ciele

nagranie /naˈɡrãɲɛ/ (n)
録音
  zapis dźwięku lub obrazu taki, że można później znowu zobaczyć ten obraz lub posłuchać tego dźwięku

nagrobek /naˈɡrɔbɛk/ (n)
墓石
  trwałe oznaczenie miejsca pochówku ciała lub prochów osób, rzadziej zwierząt, w postaci kompozycji architektonicznej;

nagroda /naˈɡrɔda/ (n)
賞, 賞品
  wyróżnienie lub wynagrodzenie za dokonany czyn lub pracę

nagły /ˈnaɡwɨ/ (adj)
突然
  taki, który dzieje się nagle, niespodziewanie, raptownie, szybko, znienacka

nagłówek /naˈɡwuvɛk/ (n)
題, 見出し
  wyróżniony napis umieszczony nad tekstem

naj- /naj/ (prefix)
一番
  …służący do tworzenia stopnia najwyższego od stopnia wyższego przymiotników i przysłówków

najada (n)
ナーイアス
  (mitologia grecka) nimfa wód lądowych, wodospadów, potoków, strumieni, źródeł rzek, jezior,

najciemniej jest pod latarnią /najˈʨ̑ɛ̃mʲɲɛ̇j ˈːɛst ˌpɔd‿laˈtarʲɲɔ̃w̃/ (proverb)
灯台もと暗し, 灯台下暗し
  często nie zauważamy tego, co wydaje się oczywiste

najpierw /ˈnajpʲjɛrf/ (adv)
先ず
  przedtem, na początku, jako pierwsze w kolejności

najstarszy zawód świata /najˈstarʃɨ ˈzavutʲ ˈɕfʲjata/ (idiom)
世界最古の職業
  (eufemistycznie) prostytucja

najądrze (n)
精巣上体
  (anatomia, anatomiczny) narząd płciowy męski wewnętrzny, przylegający od góry do jądra;

nakrętka /naˈkrɛ̃ntka/ (n)
ナット
  (technologia, technika, techniczny) element konstrukcyjny o wewnętrznym gwincie

naktuz (n)
羅針箱
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wąska szafka stanowiąca podstawę kompasu okrętowego;

nakład /ˈnakwat/ (n)
発行部数
  liczba egzemplarzy wydanej książki, czasopisma

naleśnik /naˈlɛɕɲik/ (n)
パンケーキ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) cienki placek z rzadkiego ciasta, z mąki, mleka i jaj, smażony na patelni, podawany zwykle z nadzieniem, zwinięty w rulonik lub złożony w rożek;

należeć /naˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
属する
  być w posiadaniu czyimś
  być członkiem jakiejś organizacji, społeczności, elementem zbioru

namiot /ˈnãmʲjɔt/ (n)
テント, 天幕
  (turystyka, turystyczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj przenośnego schronienia z impregnowanej tkaniny, używanego przez jedną lub więcej osób;

namiętny /nãˈmʲjɛ̃ntnɨ/ (adj)
熱烈
  żarliwy, pełen pasji, zamiłowania do czegoś

nandu /ˈnãndu/ (n)
レア
  (ornitologia, ornitologiczny) Rhea, szybki i duży nielot przypominający strusia;

nanometr /nãˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
ナノメートル
  jednostka długości równa jednej miliardowej metra

napalony /ˌnapaˈlɔ̃nɨ/ (adj)
むらむら
  (potocznie, potoczny) podniecony seksualnie

naparstek /naˈparstɛk/ (n)
指ぬき, 指貫
  (krawiectwo) metalowa nasadka na palec ułatwiająca wbijanie igieł przy ręcznym szyciu;

napastnik /naˈpastʲɲik/ (n)
フォワード
  (sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnik mający za zadanie strzelać bramki;

napełniać /naˈpɛwʲɲäʨ̑/ (v)
満たす
  sprawiać, że coś staje się pełne
  wywoływać stany emocjonalne

napisy końcowe /naˈpʲisɨ kɔ̃j̃nˈʦ̑ɔvɛ/ (n)
エンドロール
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dodawana na końcu filmu, programu telewizyjnego itp., lista nazwisk aktorów obsady i osób zaangażowanych w produkcję

napiwek /naˈpʲivɛk/ (n)
チップ, タバコ銭
  pieniądze dodawane przez klienta do właściwej opłaty za usługę;

napletek /naˈplɛtɛk/ (n)
包皮, 陰茎包皮
  (anatomia, anatomiczny) fałd skórny osłaniający częściowo lub całkowicie żołądź prącia;

napotykanie /ˌnapɔtɨˈkãɲɛ/ (n)
出合い
  (rzeczownik odczasownikowy) od napotykać

naprawa /naˈprava/ (n)
修理
  doprowadzanie czegoś do właściwego stanu, użyteczności, porządku; usuwanie błędów

naprawdę /naˈpravdɛ/ (particle)
本当, マジ で
  …potwierdzająca, że coś jest zgodne z prawdą, z rzeczywistością

naprawiacz (n)
修理工
  osoba, która naprawia jakieś urządzenie lub rzecz, usuwa usterkę i przywraca przydatność danego przedmiotu

naprzeciwko (preposition)
あべこべ
  po przeciwnej stronie

napój /ˈnapuj/ (n)
のみもの 飲み物, 飲物, 飲料
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płyn przeznaczony do picia;

napój gazowany (n)
ソフトドリンク
  (spożywczy) zwykle orzeźwiający napój nasycony dwutlenkiem węgla

narciarstwo /narʲˈʨ̑arstfɔ/ (n)
スキー
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca biegi, skoki, zjazdy na nartach;

narciarz /ˈnarʲʨ̑aʃ/ (n)
スキーヤー
  (sport, sportowy) osoba jeżdżąca na nartach – po śniegu lub wodzie; także: zawodnik uprawiający narciarstwo

narcyz /ˈnarʦ̑ɨs/ (n)
水仙
  (botanika, botaniczny) Narcissus L., rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju narcyz (1.1)
  (potocznie, potoczny) kwiat narcyza (1.2)

narcyzm (n)
ナルシシズム
  (psychologia, psychologiczny) cecha charakteru polegająca na samouwielbieniu i bezkrytycznym stosunku do swojej osoby

narkolepsja (n)
ナルコレプシー
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na nadmiernej senności w ciągu dnia i napadach krótkiego oraz niekontrolowanego snu;

narkoman /narˈkɔ̃mãn/ (n)
麻薬中毒者
  osoba uzależniona od narkotyków

narkomania /ˌnarkɔ̃ˈmãɲja/ (n)
薬物嗜癖
  nałóg związany z ciągłą potrzebą zażywania narkotyków;

narkotyk /narˈkɔtɨk/ (n)
麻薬, ドラッグ, 麻酔剤
  substancja, którą przyjmowanie powoduje po jakimś okresie używania uzależnienie fizyczne;

narkoza /narˈkɔza/ (n)
luciole
  stan uśpienia spowodowany narkozą (1.1)

narodowość /ˌnarɔˈdɔvɔɕʨ̑/ (n)
国籍
  przynależność do określonego narodu (np. polskiego, niemieckiego, rosyjskiego), poczucie przynależności do narodu;

narodowy /ˌnarɔˈdɔvɨ/ (adj)
国立, 国家的
  charakterystyczny dla danego narodu (lub kraju zamieszkiwanego przez dany naród), związany z danym narodem lub krajem

narodziny /ˌnarɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
生み, 産み
  akt przyjścia na świat potomstwa, dziecka

narożnik /naˈrɔʒʲɲik/ (n)
角
  (sport, sportowy) miejsce na ringu przeznaczone do odpoczynku zawodnika

narracja (n)
物語
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) sposób wypowiedzi w epickim utworze literackim lub w filmie prezentującej świat przedstawiony;

narta /ˈnarta/ (n)
スキー
  (sport, sportowy) długa listwa wygięta z przodu do góry, ze specjalnym wiązaniem służącym do przymocowania do buta (zwykle też specjalnego), przeznaczona do jeżdżenia po śniegu;

nartnik /ˈnartʲɲik/ (n)
アメンボ
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodziny Gerridae, nartnikowatych, z podrzędu pluskwiaków różnoskrzydłych, który potrafi chodzić po powierzchni wody

narzeczona /ˌnaʒɛˈʧ̑ɔ̃na/ (n)
フィアンセ
  kobieta, która jest w stanie narzeczeństwa, jest zaręczona

narzeczony (n)
フィアンセ
  mężczyzna w okresie narzeczeństwa

narzędnik /naˈʒɛ̃ndʲɲik/ (n)
具格, 造格
  (gramatyka) piąty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (z) kim? (z) czym?;

narzędzie /naˈʒɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (n)
ツール
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy służący do wykonywania danej czynności lub zadania
傀儡, 道具
  (przenośnie, przenośnia) osoba wykorzystywana bez swojej wiedzy
道具
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zazwyczaj trzymane w ręku, służące do wykonywania danej czynności lub zadania;

naród /ˈnarut/ (n)
国民, 民
  grupa ludzi, których łączy wspólna kultura, język, religia, historia lub pochodzenie etniczne;

nasieniowód (n)
精管
  (anatomia, anatomiczny) parzysty przewód wyprowadzający plemniki z jąder

nasięźrzał (n)
ハナワラビ属
  (botanika, botaniczny) Ophioglossum L. rodzaj roślin z rodziny nasięźrzałowatych (Ophioglossaceae);

naskórek /naˈskurɛk/ (n)
表皮
  najbardziej zewnętrzna warstwa skóry;

nastawienie /ˌnastaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
態度
  element konfiguracji jakiegoś urządzenia
姿勢
  osobisty stosunek co czegoś

nastrój /ˈnastruj/ (n)
気分, 気持ち, 心持ち
  (psychologia, psychologiczny) utrzymujący się jakiś czas stan psychiczny;
雰囲気
  wrażenia emocjonalne charakterystyczne dla danego utworu, filmu czy miejsca

nasturcja /naˈsturʦ̑ʲja/ (n)
キンレンカ
  (botanika, botaniczny) Tropaeolum, rodzaj roślin z rodziny nasturcjowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju nasturcji (1.1)

następca /naˈstɛ̃mpʦ̑a/ (n)
後継者
  ktoś obejmujący, dziedziczący po kimś jakąś funkcję, posadę, urząd itp.

następnie /naˈstɛ̃mpʲɲɛ/ (adv)
次に
  później, w chwili następnej

następny /naˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
次
  mający nastąpić, kolejny

następować /ˌnastɛ̃mˈpɔvaʨ̑/ (v)
相次ぐ
  występować po sobie kolejno

nasz /naʃ/ (pronoun)
私達の
  1. (osoba) lm (należący do nas lub mający związek z nami)

naszyjnik /naˈʃɨjɲik/ (n)
ネックレス, 首飾り
  (rzemiosło, rzemieślniczy) (jubilerstwo, jubilerski) element biżuterii w postaci ozdoby na szyję;

natura /naˈtura/ (n)
気立て
  ogół cech człowieka lub zwierzęcia

naturalizacja /ˌnaturalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
帰化
  (biologia, biologiczny) proces utrwalania się obcego gatunku w nowym środowisku;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie cudzoziemcowi obywatelstwa państwa, na terytorium którego się osiedlił;

naturalizm /ˌnatuˈralʲism̥/ (n)
自然主義
  (filozofia, filozoficzny) kierunek usiłujący tłumaczyć wszystkie zjawiska działaniem praw natury;
  (książkowy) uwypuklenie czegoś brutalnego
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek powstały we Francji w XIX w., zakładający jak najwierniejsze ukazywanie życia, podkreślający czynniki biologiczne towarzyszące człowiekowi; ;
  (pedagogika, pedagogiczny) kierunek oparty na założeniu, że pracę wychowawczą należy przystosować do psychologicznej natury dziecka
  (socjologia, socjologiczny) kierunek zakładający, że społeczeństwo jest integralną częścią przyrody, a jej prawa rządzą procesami społecznymi;

naturalnie /ˌnatuˈralʲɲɛ/ (adv)
勿論
  w sposób naturalny, zgodnie z naturą

naturalny /ˌnatuˈralnɨ/ (adj)
天然
  charakterystyczny dla natury
  najbardziej powszechny, zwykły
  wykonany z surowców występujących w naturze

natychmiast /naˈtɨxmʲjast/ (adv)
直ちに, 早速, 直ぐに
  bardzo szybko, bez zwłoki

nauczyciel /ˌna<sup>w</sup>uˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
教師, 先生
  osoba zajmująca się nauczaniem;

nauczycielka /ˌna<sup>w</sup>uʧ̑ɨˈʨ̑ɛlka/ (n)
先生
  (edukacja, edukacyjny) kobieta, która zajmuje się nauczaniem

nauka /naˈ<sup>w</sup>uka/ (n)
科学, サイエンス
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) usystematyzowana, wielokrotnie rzeczowo weryfikowana i rzetelna wiedza;

naukowiec /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
科学者
  człowiek zajmujący się nauką;

naukowy /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvɨ/ (adj)
科学的
  związany z nauką

nawet /ˈnavɛt/ (particle)
でも, さえ
  …wyrażająca obojętność mówiącego wobec czyjegoś wyboru
で さえ, で すら
  …wyrażająca zdziwienie mówiącego wywołane jakąś nietypową lub nieoczekiwaną sytuacją

nawias /ˈnavʲjas/ (n)
括弧
  (termin typograficzny) (matematyka, matematyczny) parzysty znak graficzny w postaci łuków lub klamer zwróconych w przeciwne strony, który grupuje lub wyodrębnia tekst lub symbole i pełni pewną umowną rolę – piśmienniczą, matematyczną, programistyczną, w zapisie chemicznym itp.;
  (termin typograficzny) każdy z dwóch łuków będących elementem nawiasu (1.1)

nawijać (v)
巻く
  zwijać coś na coś

nawilżać /naˈvʲilʒaʨ̑/ (v)
湿る
  nasycać coś wilgocią; sprawiać, że powierzchnia czegoś staje się lekko wilgotna

nawyk /ˈnavɨk/ (n)
習慣
  (psychologia, psychologiczny) nabyta skłonność do mechanicznego wykonywania jakiejś czynności, wynikająca z częstego jej wykonywania, także: sama ta czynność;

nawzajem /naˈvzajɛ̃m/ (adv)
お互い
  o wykonywaniu czynności przez podmiot zbiorowy każdy tak samo dla innego

nawóz /ˈnavus/ (n)
肥
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia nieorganicznego służący do polepszania jakości gleby
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia organicznego służący do polepszania jakości gleby;

nawłoć (n)
アキノキリンソウ
  (botanika, botaniczny) wieloletnia roślina rosnąca na polanach, w zaroślach i widnych lasach;

nazista /naˈʑista/ (n)
ナチス
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik nazizmu

nazistowski (adj)
ナチ
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z nazizmem lub nazistami, dotyczący nazizmu lub nazistów

nazizm /ˈnaʑism̥/ (n)
ナチズム
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna i ideologia państwowa III Rzeszy niemieckiej, charakteryzująca się m.in. nacjonalizmem, rasizmem, antykomunizmem, antyparlamentaryzmem, korporacjonizmem i kultem wodza;

nazwa /ˈnazva/ (n)
名前
  wyraz lub termin określający coś

nazwa własna /ˈnazva ˈvwasna/ (n)
固有名詞
  (zobacz) rzeczownik własny

nazwisko /naˈzvʲiskɔ/ (n)
姓, 名字, 名前
  nazwa własna rodziny, do której dana osoba należy;

nazwisko panieńskie (n)
結婚前の姓
  nazwisko kobiety przed wyjściem za mąż

nazywać /naˈzɨvaʨ̑/ (v)
呼ぶ
  określać nazwą, mianem

nazywać rzeczy po imieniu /naˈzɨvaʥ̑ ˈʒɛʧ̑ɨ ˌpɔ‿ĩˈmʲjɛ̇̃ɲu/ (v)
歯に衣着せぬ
  mówić szczerze, bez ogródek

neandertalczyk /ˌnɛãndɛrˈtalʧ̑ɨk/ (n)
ネアンデルタール人
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) osoba nieokrzesana

neapolitański /ˌnɛapɔlʲiˈtãj̃sʲci/ (adj)
ナポリの
  związany z Neapolem lub neapolitańczykami

negacja /nɛˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
否定
  zaprzeczenie, przeciwieństwo

negatyw /nɛˈɡatɨf/ (n)
ネガフィルム
  (fotografia) obraz na kliszy fotograficznej lub taśmie filmowej mający odwrócone barwy;

negatywny /ˌnɛɡaˈtɨvnɨ/ (adj)
否定的
  niekorzystny dla kogoś, zły, niewłaściwy

nekrolog /nɛˈkrɔlɔk/ (n)
死亡記事
  afisz z zawiadomieniem o czyjejś śmierci i terminie pogrzebu
  notatka prasowa lub artykuł poświęcony zmarłej osobie;

nekromancja (n)
ネクロマンシー
  (ezoteryka) wróżenie polegające na wywoływaniu duchów zmarłych w celu uzyskania od nich wiedzy o przyszłości;

nektar /ˈnɛktar/ (n)
神酒
  (botanika, botaniczny) (pszczelarstwo, pszczelarski) słodki sok wydzielany przez kwiaty
  (mitologia grecka) napój bogów dający im nieśmiertelność

neodym /nɛˈɔdɨ̃m/ (n)
ネオジム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nd i liczbie atomowej 60;

neofaszyzm /ˌnɛɔˈfaʃɨsm̥/ (n)
ネオ・ファシズム
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) współczesna doktryna polityczna lub ideologia, nawiązująca do faszyzmu;

neologizm /ˌnɛɔˈlɔɟism̥/ (n)
新語
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub wyrażenie, które niedawno pojawiło się w danym języku;

neon /ˈnɛɔ̃n/ (n)
ネオン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ne i liczbie atomowej 10;

nepalski /nɛˈpalsʲci/ (adj)
ネパール語
  odnoszący się do państwa Nepal

nepotyzm /nɛˈpɔtɨsm̥/ (n)
縁者贔屓
  obsadzanie podległych sobie stanowisk krewnymi

neptun /ˈnɛptũn/ (n)
ネプツニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Np i liczbie atomowej 93;

nerd /nɛrt/ (n)
おたく
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba pasjonująca się naukami ścisłymi, informatyką, grami komputerowymi itp. kosztem nieprzystosowania do życia społecznego, niezdolności utrzymywania stosunków towarzyskich lub niedbałości o formę fizyczną;

nerka /ˈnɛrka/ (n)
腎臓
  (anatomia, anatomiczny) narząd w układzie wydalniczym zwierząt;

nerw /nɛrf/ (n)
神経
  (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) splot włókien okrytych wspólną otoczką, którego zadaniem jest przewodzenie bodźców czuciowych i ruchowych;

nerwica (n)
ノイローゼ
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) zaburzenie czynności ośrodkowego układu nerwowego charakteryzujące się nadmierną jego pobudliwością i wzmożonymi reakcjami na negatywne bodźce zewnętrzne;

nerwowy /nɛrˈvɔvɨ/ (adj)
神経の
  (anatomia, anatomiczny) związany z nerwami, dotyczący nerwów

neurastenia (n)
神経衰弱
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) nerwica polegająca na pobudliwości, drażliwości i szybkim wyczerpywaniem się układu nerwowego;

neurochirurgia /ˌnɛwrɔxʲiˈrurʲɟja/ (n)
脳神経外科学
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym i diagnostyką części chorób układu nerwowego;

neuroleptyk (n)
抗精神病薬
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek psychotropowy, który stosuje się w leczeniu psychoz i nerwic

neurologia /ˌnɛwrɔˈlɔɟja/ (n)
神経学
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się schorzeniami układu nerwowego;

neurotoksyna (n)
神経毒
  (biochemia, biochemiczny) substancja działająca destrukcyjnie na układ nerwowy;

neurotyczny /ˌnɛwrɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
神経質過ぎ
  mający skłonność do nerwicowych reakcji lub cierpiący na nerwicę

neutralność /ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɔɕʨ̑/ (n)
中立, 中性
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sytuacja państwa, które nie bierze udziału w wojnie toczącej się między innymi państwami

neutralny /nɛwˈtralnɨ/ /ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɨ/ (adj)
中立 の
  taki, który nie opowiada się za żadną ze stron w sporze, bezstronny

neutrino /nɛwˈtrʲĩnɔ/ (n)
ニュートリノ, 中性微子
  (fizyka, fizyczny) trwała cząstka elementarna, należąca do leptonów, mająca zerowy ładunek elektryczny i masę bliską zeru;

neutron /nɛˈ<sup>w</sup>utrɔ̃n/ /ˈnɛwtrɔ̃n/ (n)
中性子
  (fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków dolnych i jednego górnego;

newsroom (n)
ニュースルーム
  pomieszczenie telewizyjnej redakcji programów informacyjnych;

niacyna /ɲaˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
ナイアシン
  (zobacz) witamina PP

nibynóżka /ˌɲibɨ̃ˈnuʃka/ (n)
仮足
  (biologia, biologiczny) specjalna wypustka plazmatyczna o zmiennym kształcie, występująca u niektórych pierwotniaków;

nic /ɲiʦ̑/ (indefinitePronoun)
何もない, 何でもない
  …sygnalizujący – zazwyczaj w połączeniu z przeczeniem – nieistnienie obiektu lub zdarzenia o właściwościach określonych w danym zdaniu

niderlandzki /ˌɲidɛrˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
オランダ語
  związany z Niderlandami, dotyczący Niderlandów

nie /ɲɛ/ (particle)
ない, ではない
  zaprzeczenie orzeczenia, także innych wyrazów
いいえ, ううん
  zaprzeczenie w odpowiedzi na pytanie o prawdziwość czegoś

nie ma /ˈɲɛ‿ma/ (v)
いない
  forma pomocnicza używana w czasie teraźniejszym do wyrażenia, że ktoś lub coś nie istnieje
  forma pomocnicza używana w czasie teraźniejszym do wyrażenia, że ktoś lub coś nie znajduje się w danym miejscu

nie ma dymu bez ognia /ˈɲɛ‿ma ˈdɨ̃mu bɛz‿ˈɔɟɲa/ (proverb)
火のないところに煙は立たない
  nie ma skutku bez przyczyny

nie ma mowy /ˈɲɛ‿ma ˈmɔvɨ/ (interjection)
うそ
  o czymś zupełnie niemożliwym do zrealizowania; stanowcza odmowa

nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło /ˈɲɛ‿ma ˈtɛɡɔ ˈzwɛɡɔ ˈʦ̑ɔ ˈbɨ na‿ˈdɔbrɛ ɲɛ‿ˈvɨʃwɔ/ (proverb)
人間万事塞翁が馬
  każda niepomyślna sytuacja może mieć pozytywny skutek, nawet pozornie negatywne wydarzenia ostatecznie mogą spowodować pozytywne zmiany

nie ma za co (interjection)
こちらこそ
  odpowiedź na „dziękuję”

nie od razu Kraków zbudowano /ˌɲɛ‿ɔd‿ˈrazu ˈkrakuv ˌzbudɔˈvãnɔ/ (proverb)
ローマは一日にして成らず
  nie osiąga się natychmiast imponujących wyników

nie posiadać się z radości (v)
狂喜する
  być właśnie w stanie dużej radości

nie wszystko złoto, co się świeci /ɲɛ‿ˈfʃɨstkɔ ˈzwɔtɔ ˈʦ̑ɔ‿ɕɛ ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑i/ (proverb)
光る物必ずしも金ならず
  nie wszystko, co na pozór wydaje się idealne, jest takie w rzeczywistości

nie- /ɲɛ/ (prefix)
不, 無
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon przymiotników złożonych oznaczający…

nieaktualny (adj)
すたれた
  taki, który nie jest aktualny; przestarzały, stary

nieatrakcyjność /ˌɲɛatrakˈʦ̑ɨjnɔɕʨ̑/ (n)
不細工
  cecha tego, kto jest nieatrakcyjny, bycie nieatrakcyjnym

niebezpieczeństwo /ˌɲɛbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
危険
  sytuacja zagrażająca czemuś lub komuś, mogąca wywołać szkody

niebezpieczny /ˌɲɛbɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
危ない
  taki, który stanowi niebezpieczeństwo: jest groźny, szkodliwy lub taki, który może spowodować wypadek lub coś złego

niebiański (adj)
天
  budzący zachwyt, podziw
  związany z mitycznym niebem, dotyczący tego nieba

niebiańskie pnie /ɲɛˈbʲjä̃j̃sʲcɛ ˈpʲɲɛ/ (n)
十干
  dziesięciostopniowy system cykliczny używany w chińskiej filozofii, alchemii i astrologii;

niebieski /ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
青い
  mający kolor piątego pasma tęczy, taki jak kolor pogodnego, bezchmurnego nieba, kwiatu lnu itp.; mający kolor podstawowy;

niebinarny (adj)
Xジェンダー
  taki, który nie identyfikuje się z żadną z dwóch podstawowych płci

niebo /ˈɲɛbɔ/ (n)
空, 天
  (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) część atmosfery lub kosmosu widziana z Ziemi jako otaczająca ją sfera;
天, 空
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mityczne miejsce, gdzie przebywa Bóg, bogowie

nieboszczyk /ɲɛˈbɔʃʧ̑ɨk/ (n)
死者
  człowiek zmarły

niech żyje /ˈɲɛγ ˈʒɨjɛ/ (interjection)
万歳
  wiwat na cześć kogoś lub czegoś

niechlujny /ɲɛˈxlujnɨ/ (adj)
ぐちゃぐちゃ
  niestaranny, niedbały, byle jaki

niechętny /ɲɛˈxɛ̃ntnɨ/ (adj)
嫌
  nieskory, taki, który nie chcący czegoś zrobić; (także, też) wyrażający niechęć, brak entuzjazmu

niecierpek (n)
ホウセンカ
  (botanika, botaniczny) Impatiens, rodzaj roślin zielnych z rodziny niecierpkowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

niecierpliwość /ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
短気
  brak cierpliwości, brak umiejętności czekania na coś

niecny (adj)
卑しい
  (książkowy) haniebny, niegodziwy, nikczemny

nieczystość /ɲɛˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
不純
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezachowywanie zaleceń lub przykazań swojej religii odnośnie życia seksualnego

nieczysty (adj)
不潔
  niezgodny z nakazami obowiązującej w danym środowisku etyki

niedaleko pada jabłko od jabłoni /ˌɲɛdaˈlɛkɔ ˈpada ˈjapw̥kɔ ˌːdʲ‿jabˈwɔ̃ɲi/ (proverb)
蛙の子は蛙
  dzieci zwykle dziedziczą skłonności i cechy charakteru po rodzicach

niedawno /ɲɛˈdavnɔ/ (adv)
最近
  w niedalekiej przeszłości

niedbały (adj)
不注意
  świadczący o braku staranności

niedojrzały /ˌɲɛdɔjˈʒawɨ/ (adj)
碧い 蒼い
  o owocu, warzywie: taki, który jeszcze nie nadaje się do jedzenia

niedokonany /ˌɲɛdɔkɔ̃ˈnãnɨ/ (adj)
未完了
  (gramatyka) opisujący czynność trwającą lub powtarzającą się

niedokończony (adj)
未完
  nie doprowadzony do końca, nie mający zakończenia

niedokrwienie /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
虚血
  (medycyna, medyczny) lokalne zaburzenie ukrwienia będące skutkiem ograniczenia lub całkowitego zatrzymania dopływu krwi do tkanki lub narządu;

niedokrwistość /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔɕʨ̑/ (n)
貧血
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na niższym poziomie niektórych składników krwi;

niedoskonałość /ˌɲɛdɔskɔ̃ˈnawɔɕʨ̑/ (n)
不完全
  brak doskonałości

niedoskonały (adj)
不完全な
  niepozbawiony wad; posiadający słabe strony

niedostatek /ˌɲɛdɔˈstatɛk/ (n)
不自由
  brak środków do życia
希少性
  zbyt mała ilość

niedotlenienie (n)
低酸素症
  (fizjologia, fizjologiczny) stan wynikły z niedostarczenia organizmowi dostatecznej ilości tlenu

niedożywienie /ˌɲɛdɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
栄養失調
  nieprawidłowy stan organizmu będący skutkiem trwającego przez dłuższy czas niedoboru składników pokarmowych, wynikający z niedoboru określonych składników odżywczych w pokarmach lub z niewielkiej ilości spożywanych pokarmów

niedużo /ɲɛˈduʒɔ/ (adv)
少ない
  niewiele, mało

niedziela /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla/ (n)
日曜日, 日曜
  siódmy i ostatni dzień tygodnia;

niedzielny kierowca /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛlnɨ cɛˈrɔfʦ̑a/ (idiom)
サンデードライバー
  (żartobliwie) słaby kierowca, który rzadko jeździ samochodem (zwykle w dni świąteczne)

niedźwiedzi /ɲɛ̇ˈʥ̑vʲjɛ̇ʥ̑i/ (adj)
クマ
  związany z niedźwiedziem, dotyczący niedźwiedzia

niedźwiedzica /ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (n)
雌 の熊
  (zoologia, zoologiczny) samica niedźwiedzia

niedźwiedź /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
熊, クマ
  (zoologia, zoologiczny) duży, drapieżny ssak pokryty futrem z rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae);

niedźwiedź brunatny (n)
ヒグマ
  (zoologia, zoologiczny) Ursus arctos Linnaeus, duży drapieżny ssak z rodziny niedźwiedziowatych;

niedźwiedź polarny /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑ pɔˈlarnɨ/ (n)
北極熊
  (zoologia, zoologiczny) Ursus maritimus, gatunek zwierzęcia z rodzaju Ursus, o białym futrze, zamieszkujący Arktykę;

niegodziwy (adj)
浅ましい
  taki, który postępuje nieszlachetnie, nieuczciwie; (także, też) świadczący o niegodziwości

niegrzeczny /ɲɛˈɡʒɛʧ̑nɨ/ (adj)
失礼
  zachowujący się niewłaściwie, nieuprzejmy

niehigieniczny /ˌɲɛxʲiɟɛ̇̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
不潔
  niezgodny z podstawowymi zasadami higieny

nieistnienie /ˌɲɛ<sup>j</sup>iˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
非実在
  fakt, że coś nie istnieje

nieistotny /ˌɲɛ<sup>j</sup>iˈstɔtnɨ/ (adj)
取るに足らない
  bez znaczenia, pozbawiony treści; nieważny, błahy

niejadalny /ˌɲɛ̇jaˈdalnɨ/ (adj)
食う
  nienadający się do jedzenia

niejasny /ɲɛ̇ˈjasnɨ/ (adj)
不明
  trudny do zrozumienia, mętny, zawiły, budzący wątpliwości

niekompetentny /ˌɲɛkɔ̃mpɛˈtɛ̃ntnɨ/ (adj)
できない
  nieposiadający pełnych kompetencji lub profesjonalizmu

niekonstytucyjność /ˌɲɛkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɔɕʨ̑/ (n)
違憲
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezgodność z konstytucją

nielegalny /ˌɲɛlɛˈɡalnɨ/ (adj)
違法
  niezgodny z prawem

nieliczny /ɲɛˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
少ない
  który nie jest liczny, którego nie jest dużo

nielogiczny (adj)
支離滅裂
  sprzeczny z prawidłami logiki

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
独, ドイツ の, ドイツ語
  związany z Niemcami, dotyczący Niemców lub Niemiec

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
ドイツ語, 独語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki);

niemiły /ɲɛ̃ˈmʲiwɨ/ (adj)
不快
  wywołujący nieprzyjemne uczucie

niemoralny /ˌɲɛ̃mɔˈralnɨ/ (adj)
不道徳
  niezgodny z zasadami postrzeganymi w danej społeczności za dobre i słuszne

niemowlak (n)
赤ちゃん, 赤ん坊
  (potocznie, potoczny) małe dziecko nieumiejące jeszcze mówić

niemowlę /ɲɛ̃ˈmɔvlɛ/ (n)
赤ちゃん, 赤ん坊
  małe dziecko nie umiejące jeszcze mówić;

niemożliwy /ˌɲɛ̃mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
不可能
  taki, którego nie da się urzeczywistnić

niemy /ˈɲɛ̃mɨ/ (adj)
口の利けない
  taki, który nie może mówić

nienasycony (adj)
飽くことを知らない
  nieznający umiaru; stale pragnący więcej

nienawidzić /ˌɲɛ̃naˈvʲiʥ̑iʨ̑/ (v)
憎む, 嫌う
  czuć nienawiść do jakiegoś obiektu (osoby czy przedmiotu) lub pojęcia; być do czegoś lub kogoś bardzo negatywnie nastawionym; mieć silną awersję, niechęć wobec czegoś lub kogoś

nienawistny (adj)
憎い
  budzący nienawiść
忌まわしい
  wyrażający nienawiść

nienawiść /ɲɛ̃ˈnavʲiɕʨ̑/ (n)
憎悪
  silna niechęć, awersja, wrogość

nieobecny /ˌɲɛɔˈbɛʦ̑nɨ/ (adj)
欠席する
  taki, którego nie ma tam, gdzie być powinien lub gdzie się go spodziewa

nieoczekiwanie /ˌɲɛɔʧ̑ɛciˈvãɲɛ/ (adv)
案外
  nagle, niespodziewanie

nieoczekiwany /ˌɲɛɔʧ̑ɛciˈvãnɨ/ (adj)
思い掛けない, 案外
  taki, którego nikt nie oczekiwał, nie spodziewał się

nieodparty (adj)
抗えない
  taki, któremu nie da się oprzeć

nieodpowiedni /ˌɲɛɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi/ (adj)
不便
  niewłaściwy, niespełniający warunków

nieodpowiedzialność (n)
無責任
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest nieodpowiedzialne; cecha tych, którzy są nieodpowiedzialni

nieodpowiedzialny /ˌɲɛɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ/ (adj)
無責任な
  taki, który nie poczuwa się do odpowiedzialności za swoje czyny, nie przewiduje konsekwencji, na którym nie można polegać

nieodwołalny (adj)
取り返しのつかない
  niemogący być odwołanym, cofniętym

nieodwracalny (adj)
不可逆
  taki, którego nie można usunąć, cofnąć; uniemożliwiający przywrócenie do poprzedniego stanu

nieoficjalny (adj)
非公式, 非公認
  taki, który nie został podany oficjalnie do wiadomości

nieokreślony /ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (adj)
不安定
  niejasny, nieprecyzyjny, niezupełnie zdefiniowany, niezupełnie określony

nieokrzesany /ˌɲɛɔkʃɛˈsãnɨ/ (adj)
荒い
  nieposiadający ogłady towarzyskiej

nieorganiczny (adj)
無機の
  powstający bez konieczności udziału organizmów żywych

nieostrożny /ˌɲɛɔˈstrɔʒnɨ/ (adj)
そそっかしい
  taki, który nie jest ostrożny, który nie uważa

nieparzysty /ˌɲɛpaˈʒɨstɨ/ (adj)
半
  (matematyka, matematyczny) niedzielący się przez dwa

niepewność /ɲɛˈpɛvnɔɕʨ̑/ (n)
不安定
  brak pewności

niepewny /ɲɛˈpɛvnɨ/ (adj)
危ない
  ciężki do przewidzenia, niebezpieczny, ryzykowny; taki, który nie jest pewny, oczywisty, jasny

niepełnosprawność /ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɔɕʨ̑/ (n)
不自由
  bycie niepełnosprawnym, cecha osoby niepełnosprawnej

niepełnosprawny /ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ/ (adj)
障害者
  nieosiągający wystarczających władz fizycznych lub umysłowych wskutek ułomności swego ciała

niepełnosprawny /ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ/ (n)
障害者
  osoba niepełnosprawna (1.1)

niepełny (adj)
不完全
  nieobejmujący całości

niepodległość /ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
独立
  niezależność państwa od innych państw pod względem stosunków zewnętrznych i spraw wewnętrznych;

niepodzielny /ˌɲɛpɔˈʥ̑ɛlnɨ/ (adj)
割り切れない
  nie dający się podzielić, nie do podziału

niepokój /ɲɛˈpɔkuj/ (n)
不安
  stan emocjonalny, który charakteryzuje się napięciem, pobudzeniem psychicznym, brakiem równowagi

niepoprawny (adj)
矯正できない
  taki, który nie zamierza lub nie daje się poprawić

nieporozumienie /ˌɲɛpɔrɔzũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
誤解
  pomyłka wynikła z niewłaściwego zrozumienia słów, sytuacji

nieposłuszeństwo /ˌɲɛpɔswuˈʃɛ̃j̃stfɔ/ (n)
不服従
  cecha kogoś, kto jest nieposłuszny; brak posłuszeństwa

niepotrzebny /ˌɲɛpɔˈṭʃɛbnɨ/ (adj)
不必要
  taki, który nie jest potrzebny

niepowstrzymany (adj)
止める
  niedający się powstrzymać, powściągnąć

niepożądany (adj)
望ましい
  taki, jakiego się unika; odwrotny do zamierzonego

nieprzechodni /ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/ (adj)
自動詞
  (gramatyka) o czasowniku: niemający formy strony biernej

nieprzetłumaczalny /ˌɲɛpʃɛtwũmaˈʧ̑alnɨ/ (adj)
翻訳不可能
  niemożliwy do przetłumaczenia, nie dający się przetłumaczyć na inny język

nieprzewidywalny /ˌɲɛpʃɛvʲidɨˈvalnɨ/ (adj)
予測
  taki, którego nie da się przewidzieć

nieprzyjazny /ˌɲɛpʃɨˈjaznɨ/ (adj)
よそよそしい
  nastawiony niechętnie, wrogo

nieprzytomny /ˌɲɛpʃɨˈtɔ̃mnɨ/ (adj)
無意識
  taki, który stracił przytomność, świadomość

nieprzyzwoitość (n)
下品, 不体裁
  brak przyzwoitości

nieregularny (adj)
不規則
  pojawiający się, działający, występujący w nierównych odstępach czasu

niereligijność (n)
無信心
  brak religijności, bycie niereligijnym, niewiara

nierozpuszczalny (adj)
不溶
  taki, którego nie można rozpuścić

nierozłączka /ˌɲɛrɔzˈwɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
ラブバード
  (ornitologia, ornitologiczny) mała papuga żyjąca w Afryce, zawsze w parze z inną;

nieruchomość /ˌɲɛruˈxɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
不動産
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) grunt, budynek trwale związany z gruntem lub część budynku, które stanowią odrębny przedmiot własności;

nieruchomy /ˌɲɛruˈxɔ̃mɨ/ (adj)
不動
  bez ruchu, nie zmieniający pozycji, położenia

nierówność /ɲɛˈruvnɔɕʨ̑/ (n)
不平等
  brak równości, nierównowaga lub brak sprawiedliwości

niespodziewanie /ˌɲɛspɔʥ̑ɛˈvãɲɛ/ (adv)
不意に
  w sposób nieoczekiwany, niespodziewany, powodujący zaskoczenie

niespodziewany /ˌɲɛspɔʥ̑ɛˈvãnɨ/ (adj)
思い掛けない, 案外
  zdarzenie, którego się nie spodziewano; rzecz zaskakująca, nieoczekiwana, nagła

niespokojny /ˌɲɛspɔˈkɔjnɨ/ (adj)
荒い
  o zbiornikach wodnych: wzburzone

niesporczak /ɲɛˈspɔr.t͡ʂak/ (n)
緩歩動物, クマムシ
  (zoologia, zoologiczny) Tardigrada, typ bardzo małych zwierząt bezkręgowych;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę tego typu (1.1)

niesprawiedliwość /ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
不公平
  brak sprawiedliwości
  niesprawiedliwy czyn; przykre, niesprawiedliwe zdarzenie

niesprawiedliwy /ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (adj)
不正
  taki, który nie jest sprawiedliwy; postępujący wbrew zasadom sprawiedliwości

niestabilny /ˌɲɛstaˈbʲilnɨ/ (adj)
不安定
  chwiejny, który nie ma stabilizacji, który się łatwo zmienia

niestety /ɲɛˈstɛtɨ/ (particle)
残念
  …służąca do wyrażania żalu, że dana sytuacja ma miejsce

nieszczęścia chodzą parami /ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑a ˈxɔʣ̑ɔ̃w̃ paˈrãmʲi/ (proverb)
一難去って、又一難
  jedno niepowodzenie pociąga za sobą następne

nieszczęśliwy /ˌɲɛʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ/ (adj)
不幸
  nieodczuwający szczęścia, przygnębiony

nieszkodliwy (adj)
無害
  niestanowiący zagrożenia

niesławny (adj)
悪名高い
  okryty niesławą, okryty hańbą

niesłyszalny /ˌɲɛswɨˈʃalnɨ/ (adj)
聞こえる
  taki, którego nie da się usłyszeć

nietaktowny /ˌɲɛtakˈtɔvnɨ/ (adj)
失礼
  pozbawiony taktu, nieuprzejmy, niekulturalny, niezręczny

nietolerancja /ˌɲɛtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
不寛容
  brak tolerancji, nieakceptowanie/nietolerowanie czegoś lub kogoś
  negatywne reagowanie organizmu na pokarm, szczepionkę itd.

nietoperz /ɲɛˈtɔpɛʃ/ (n)
コウモリ, 蝙蝠
  (zoologia, zoologiczny) niewielki, latający ssak, kierujący się echolokacją;

nietykalny (adj)
不可触民
  taki, którego coś chroni, nie można go tknąć

nieuchwytny (adj)
無形
  trudny do określenia

nieuczciwy /ˌɲɛ<sup>w</sup>uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ/ (adj)
不正直
  taki, który nie jest uczciwy; postępujący niewłaściwie lub świadczący o niewłaściwym zachowaniu

nieudany /ɲɛuˈdanɨ/ (adj)
不成功
  taki, który nie udał się, nie spełnił oczekiwań

nieudolny (adj)
無能 な
  nie potrafiący dobrze czegoś zrobić

nieuleczalny /ˌɲɛ<sup>w</sup>ulɛˈʧ̑alnɨ/ (adj)
不治
  (medycyna, medyczny) taki, który jest niemożliwy do wyleczenia

nieunikniony /ˌɲɛ<sup>w</sup>ũɲiˈcɲɔ̃nɨ/ (adj)
やむを得ない
  taki, którego nie da się uniknąć; taki, który musi zajść

nieuprzejmy (adj)
薄情
  niemiły, nieżyczliwy, zachowujący się wobec innych w sposób pozbawiony uprzejmości

nieurodzaj /ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈrɔʣ̑aj/ (n)
不作
  zmniejszenie się zbiorów w rolnictwie w stosunku do innych lat

nieustraszony /ˌɲɛ<sup>w</sup>ustraˈʃɔ̃nɨ/ (adj)
大胆
  dzielny, nie ulegający strachowi

nieuwaga /ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈvaɡa/ (n)
不注意
  brak uwagi, koncentracji

nieważkość (n)
無重力
  (fizyka, fizyczny) stan braku lub znikomości siły ciążenia;

niewdzięczny /ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
恩知らずの
  pozbawiony wdzięczności, nieokazujący wdzięczności; (także, też) świadczący o wdzięczności

niewiarygodny /ˌɲɛvʲjarɨˈɡɔdnɨ/ (adj)
ありえない
  w który trudno uwierzyć, graniczący z nieprawdopodobieństwem

niewidzialność (n)
不可視
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest niewidzialne; cecha tych, którzy są niewidzialni

niewidzialny /ˌɲɛvʲiˈʥ̑alnɨ/ (adj)
インビジブル
  niemożliwy do zaobserwowania wzrokiem lub, ogólniej, instrumentami pomiarowymi

niewiele /ɲɛˈvʲjɛlɛ/ (indefiniteCardinalNumeral)
少
  nieduża ilość kogoś lub czegoś

niewierny (n)
不信者
  (pejoratywnie, pejoratywny) ktoś innej wiary religijnej

niewinność /ɲɛˈvʲĩnːɔɕʨ̑/ (n)
潔白
  cecha tego, co niewinne, nie ma w sobie winy; brak popełnienia przestępstwa, grzechu, określonego błędu

niewinny /ɲɛˈvʲĩnːɨ/ (adj)
無罪
  taki, który nie popełnił czegoś złego; taki, który nie ma winy

niewola /ɲɛˈvɔla/ (n)
監禁
  areszt dla żołnierzy drugiej strony podczas wojny
  brak wolności, suwerenności; zamknięcie

niewolnictwo /ˌɲɛvɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
奴隷制度, 奴隷制
  (socjologia, socjologiczny) system społeczny oparty na pozbawieniu pewnej grupy ludzi wolności i uczynieniu ich czyjąś własnością, zwykle w celu wykorzystywania do przymusowej pracy bez wynagrodzenia;

niewolnik /ɲɛˈvɔlʲɲik/ (n)
奴隷
  osoba będąca w niewoli

niewrażliwy (adj)
感情のない
  pozbawiony wrażliwości

niewybaczalny /ˌɲɛvɨbaˈʧ̑alnɨ/ (adj)
許す
  taki, którego nie można wybaczyć

niewydolność /ˌɲɛvɨˈdɔlnɔɕʨ̑/ (n)
不全
  (medycyna, medyczny) niezdolność do skutecznego działania

niewydolność serca (n)
心不全
  (medycyna, medyczny) choroba serca, w sytuacji gdy nie jest ono w stanie pompować krwi tak, by zachować organizm w równowadze metabolicznej

niewygodny (adj)
不便
  o narzędziach sprawiający uczucie dyskomfortu, niepasujący
  o osobach sprawiający trudności, będący przeszkodą

niewyobrażalny /ˌɲɛvɨɔbraˈʒalnɨ/ (adj)
思いもよらない, 考えられない
  (książkowy) niedający się wyobrazić

niewystarczający (adj)
不十分
  niedostateczny, nieodpowiadający określonym wymaganiom

niewytłumaczalny (adj)
不可解
  nie dający się wytłumaczyć lub wyjaśnić, niemożliwy do wytłumaczenia

niewątpliwie /ˌɲɛvɔ̃ntˈplʲivʲjɛ/ (adv)
疑いもなく
  od: niewątpliwy; z pewnością, bez wątpienia

niezadowolenie /ˌɲɛzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
不満, 不平
  brak zadowolenia; negatywne uczucie będące rezultatem tego, że coś dzieje się niezgodnie z czyimś życzeniem, planem, zamiarem

niezadowolony /ˌɲɛzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/ (adj)
不満な
  odczuwający niezadowolenie

niezależność /ˌɲɛzaˈlɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
独立
  bycie niezależnym od kogoś

niezapominajka /ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnajka/ (n)
勿忘草
  (botanika, botaniczny) Myosotis L., rodzaj roślin z rodziny ogórecznikowatych;

niezapomniany (adj)
忘れがたい
  taki, którego nie można zapomnieć

niezatapialny (adj)
不沈
  taki, którego nie da się zatopić

niezbyt /ˈɲɛzbɨt/ (adv)
あまり, あんまり
  w małym stopniu, tylko trochę

niezbędny /ɲɛˈzbɛ̃ndnɨ/ (adj)
不可欠
  taki, bez którego nie można przetrwać, normalnie funkcjonować; taki, który jest bardzo potrzebny

niezdecydowanie /ˌɲɛzdɛʦ̑ɨdɔˈvãɲɛ/ (n)
優柔不断
  nieumiejętność podjęcia decyzji

niezdolny (adj)
できない
  niebędący w stanie; taki, który nie nadaje się; bez predyspozycji

niezgoda /ɲɛˈzɡɔda/ (n)
不調和
  brak zgody, harmonii; istnienie konfliktowych sytuacji; waśnie między kimś

niezidentyfikowany obiekt latający (n)
UFO
  obserwowany statek powietrzny o nieustalonym pochodzeniu, domniemany obiekt pozaziemski;

niezliczony (adj)
数え切れない, 無数 の
  niedający się zliczyć, bardzo liczny

niezmienny /ɲɛˈzmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
不変の
  taki, który się prędko nie zmienia; w którym nie zachodzą zmiany

niezniszczalny /ˌɲɛzʲɲiʃˈʧ̑alnɨ/ (adj)
びくともしない
  taki, którego nie da się zniszczyć

niezrozumiały /ˌɲɛzrɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
不可解
  niedający się zrozumieć

niezwyciężony /ˌɲɛzvɨʨ̑ɛ̃w̃ˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
倒せない
  taki, którego nie da się zwyciężyć

niezwykle /ɲɛˈzvɨklɛ/ (adv)
非常に
  bardzo, silnie, mocno, intensywnie

niezwykły /ɲɛˈzvɨkwɨ/ (adj)
並外れた
  rzadko spotykany, nietypowy

niezwłocznie /ɲɛˈzvwɔʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
早速
  bez zwłoki, natychmiast

nieśmiałość /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔɕʨ̑/ (n)
人見知り
  cecha tego, kto jest nieśmiały, wstydliwy, nie ma pewności siebie

nieśmiały /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɨ/ (adj)
慎重
  niemający pewności siebie, wstydliwy

nieśmiertelnik (n)
認識票
  (wojskowość, wojskowy) metalowy identyfikator żołnierski noszony na szyi

nieśmiertelność /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕʨ̑/ (n)
不死, 永遠
  koncepcja życia przez potencjalnie nieskończenie długi czas;

nieśmiertelny /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
不滅
  wiecznie żywy, żyjący, nieumierający

nieświadomie /ˌɲɛ̇ɕfʲjaˈdɔ̃mʲjɛ/ (adv)
思わず
  w sposób nieświadomy

nieświeży (adj)
悪い
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) taki, który utracił świeżość

nieść /ɲɛ̇ɕʨ̑/ (v)
持って行く, 運
  zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu, idąc i będąc nim obciążonym

nieżonaty /ˌɲɛʒɔ̃ˈnatɨ/ (n)
独身
  mężczyzna, który nie ma żony

nigdy /ˈɲiɡdɨ/ (pronoun)
何時も, 決して
  w żadnym czasie, momencie, sytuacji

nigdzie /ˈɲiɟʥ̑ɛ/ (adv)
どこにも
  w żadnym miejscu

nihilizm (n)
ニヒリズム
  (filozofia, filozoficzny) postawa polegająca na całkowitej relatywizacji ogólnie przyjętych norm i wartości;

nihon (n)
ニホニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nh i liczbie atomowej 113;

nijaki /ɲiˈjäci/ (adj)
中性
  (gramatyka) rodzaj nijaki

nikiel /ˈɲicɛl/ (n)
ニッケル
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ni i liczbie atomowej 28;

nikielin (n)
紅砒ニッケル鉱
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady arsenków o metalicznym połysku i miedzianoczerwonym kolorze;

nikotyna /ˌɲikɔˈtɨ̃na/ (n)
ニコチン
  bezbarwny, płynny alkaloid spotykany przede wszystkim w liściach tytoniu;

nikt /ɲikt/ (pronoun)
誰も
  żadna osoba

nimbus /ˈɲĩmbus/ (n)
雨雲
  (meteorologia, meteorologiczny) chmura deszczowa

nimfa /ˈɲĩw̃fa/ (n)
ニュンペー
  (mitologia, mitologiczny) w mitologii greckiej i rzymskiej boginka mająca postać pięknej, młodej dziewczyny, będąca uosobieniem sił przyrody
  (zoologia, zoologiczny) ostatnie stadium larwalne niektórych pajęczaków i owadów

niob /ɲɔp/ (n)
ニオブ
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nb i liczbie atomowej 41;

nirwana /ɲirˈvãna/ (n)
涅槃
  w buddyzmie: oświecenie, wyzwolenie, cel praktyki buddyjskiej;

niski /ˈɲisʲci/ (adj)
低い
  mający mały wymiar w pionie
質 が 低い, 低い
  mały w porównaniu z innymi na skali jakiejś wartości
下等, 低い
  oceniany ujemnie w sensie moralnym

niskotłuszczowy /ˌɲiskɔtwuʃˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
低脂肪
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o niskiej zawartości tłuszczu

nisza (n)
ニッチ, 生態的地位
  (architektura, architektoniczny) wnęka w ścianie budynku, zwykle będąca ramą architektoniczną dla rzeźby

niszczarka (n)
シュレッダー
  urządzenie służące do niszczenia dokumentów;

niszczyciel /ɲiʃˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
駆逐艦
  ten, kto niszczy
  (marynarka) (wojskowość, wojskowy) szybki okręt przystosowany do zwalczania małych jednostek pływających;

niszczyć /ˈɲiʃʧ̑ɨʨ̑/ (v)
破壊する, 壊す, 破る, 粉砕する
  pozbawiać rzecz jej kształtu bądź funkcji
破れる
  ulegać destrukcji, szkodliwemu wpływowi czegoś

nit /ɲit/ (n)
リベット
  (technologia, technika, techniczny) metalowy element łączący w połączeniu nitowanym;

niuans /ˈɲu<sup>w</sup>ãw̃s/ (n)
ニュアンス
  drobna, subtelna różnica, ledwo dostrzegalna zmiana; odcień

niuton /ˈɲutɔ̃n/ (n)
ニュートン
  (fizyka, fizyczny) jednostka siły w układzie SI;

nivôse (n)
ニヴォーズ
  nazwa czwartego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

niwchijski (n)
ニヴフ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język niwchijski;

nizina /ɲiˈʑĩna/ (n)
低地
  (geografia, geograficzny) obszar leżący na wysokości od 0 do 200 m n.p.m.

nić /ɲiʨ̑/ (n)
糸
  cienkie włókno używane np. do szycia

niż /ɲiʃ/ (conjunction)
より
  …używany przy porównaniach, służący do wyrażenia, że dana cecha opisująca wyrażenia przed i za spójnikiem silniej występuje w zwrocie przed spójnikiem; służący do podkreślania różnic między takimi wyrażeniami

no /nɔ/ (particle)
ああ
  (potocznie, potoczny) …oznaczająca przytaknięcie

nobel /ˈnɔbɛl/ (n)
ノーベリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu No i liczbie atomowej 102;

noc /nɔʦ̑/ (n)
夜
  okres od zmierzchu do świtu;

nocna zmiana /ˈnɔʦ̑na ˈzmʲjãna/ (n)
夜勤
  okres czasu pracy przebiegający w nocy

nocnik /ˈnɔʦ̑ʲɲik/ (n)
便器
  naczynie do wypróżniania się, używane zwłaszcza przez małe dzieci;

nocny /ˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
夜行
  związany z nocą – mający miejsce w nocy, żyjący w nocy, pracujący w nocy, przeznaczony do użycia w nocy

nocny marek /ˈnɔʦ̑nɨ ˈmarɛk/ (n)
夜型, 宵っぱり
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto pracuje w nocy; w nocy wykonuje czynności, które zazwyczaj wykonuje się w dzień

nocą /ˈnɔʦ̑ɔ̃w̃/ (adv)
夜
  wtedy, gdy trwa noc

noga /ˈnɔɡa/ (n)
足, 脚
  (anatomia, anatomiczny) kończyna dolna człowieka lub jedna z kończyn czworonoga;

nokaut (n)
ノックアウト
  (sport, sportowy) w sportach walki: cios powalający przeciwnika i uniemożliwiający dalszy pojedynek;

nokturn (n)
ノクターン
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalna forma muzyczna inspirowana nastrojem nocy;

nom de plume (n)
ペンネーム
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pseudonim literacki

nomadyzm (n)
遊牧
  (zobacz) koczownictwo

nominacja (n)
ノミネート
  oficjalne powołanie na stanowisko, szczególnie na wysoki urząd państwowy; (także, też) dokument stwierdzający powołanie
  zgłoszenie kandydatury do nagrody lub stanowiska

nominować /ˌnɔ̃mʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
ノミネート
  oficjalnie powołać kogoś na stanowisko

nonszalancki (adj)
何気ない
  (książkowy) świadczący o czyjejś nonszalancji, traktujący innych lekceważąco

norka (n)
ミンク
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z każdego z dwóch gatunków z rodziny łasicowatych: norka europejska lub norka amerykańska;

norma /ˈnɔrma/ (n)
ノルマ
  (matematyka, matematyczny) odwzorowanie określane w pierścieniach Euklidesa;
  (matematyka, matematyczny) podgrupa rozważana w teorii grup;
  (matematyka, matematyczny) przekształcenie rozważane w tzw. przestrzeniach unormowanych;
  ogólnie przyjęta zasada;
  typowe zachowanie
  wyznaczona granica pewnej wielkości, której nie powinno się przekraczać

normalizacja (n)
ノーマライゼーション
  doprowadzenie czegoś do normalnego stanu
  opracowanie i wprowadzenie norm w zakresie danych czynności

normalność (n)
正常
  cecha tego, co normalne; brak dziwactw

normalny /nɔrˈmalnɨ/ (adj)
常態
  (chemia, chemiczny) odnoszący się do stężenia normalnego, określający stężenie normalne
正常
  zgodny z normą, uchodzący za taki, jaki powinien być

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (adj)
ノルウェーの, ノルウェー語
  odnoszący się do państwa Norwegia lub Norwegów

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (n)
ノルウェー語
  język urzędowy Norwegii;

nos /nɔs/ (n)
鼻
  (anatomia, anatomiczny) część twarzy powyżej ust, między oczami, narząd zmysłu węchu, część układu oddechowego, również u zwierząt;
  dziób samolotu
  koniec buta

nosić /ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
持つ
  fizycznie trzymając zmieniać położenie zewnętrznego obiektu
着る
  o ubraniu, okularach, znakach, itd mieć na sobie

nosorożec /ˌnɔsɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
犀, サイ
  (zoologia, zoologiczny) Rhinoceros, duży ssak z rzędu nieparzystokopytnych;

nostalgia /nɔˈstalʲɟja/ (n)
ノスタルジー
  tęsknota, zwłaszcza za krajem ojczystym

nostalgiczny /ˌnɔstalʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
懐かしい
  (książkowy) taki, który wyraża, odczuwa lub wzbudza nostalgię; jest pełen tęsknoty

nosze (n)
担架
  (medycyna, medyczny) sprzęt do ręcznego przenoszenia chorych lub rannych;

nota /ˈnɔta/ (n)
通告
  (administracja) oficjalne pismo urzędowe, w szczególności międzyrządowe

notatka /nɔˈtatka/ (n)
メモ
  krótki tekst, mający na celu przypomnienie jakiejś informacji
ノート
  robocze, odręczne zapiski, np. z wykładów, z pracy koncepcyjnej

notes /ˈnɔtɛs/ (n)
ノートブック
  plik zszytych kartek papieru, zwykle w sztywnej oprawie, który służy do zapisywania osobistych notatek;

notować /nɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
書き留める
  zapisywać wykład, czyjąś wypowiedź

nowenna (n)
ノベナ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w katolicyzmie praktyka dewocyjna polegająca na powtarzaniu dziewięciokrotnie, w tych samych odstępach czasu, zwykle przed większymi uroczystościami kościelnymi, specjalnej modlitwy lub modlitw;

nowicjat /nɔˈvʲiʦ̑ʲjat/ (n)
ノビシャド
  okres próbny kandydata do zakonu;

nowiutki /nɔˈvʲjutʲci/ (adj)
新
  nowy, świeżo kupiony lub zrobiony, nie używany

nowoczesny /ˌnɔvɔˈʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
近代
  charakterystyczny dla nowych czasów, współczesny

nowomowa (n)
ニュースピーク
  język władzy i kontrolowanych przez nią środków przekazu w państwach totalitarnych;

nowonarodzony (adj)
新生
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nowo narodzony (wyłącznie o Jezusie jako dziecięciu)

noworodek /ˌnɔvɔˈrɔdɛk/ (n)
嬰児
  człowiek lub zwierzę tuż po przyjściu na świat;

nowotwór /nɔˈvɔtfur/ (n)
腫瘍
  (medycyna, medyczny) choroba rozrostowa ludzi, zwierząt i roślin polegająca na niekontrolowanej proliferacji komórek wywodzących się z danej tkanki;

nowożeniec /ˌnɔvɔˈʒɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
新婚夫婦
  mężczyzna świeżo po ślubie

nowożytność (n)
近世
  (historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości następujący po średniowieczu;

nowy /ˈnɔvɨ/ (adj)
新, 新しい
  istniejący od niedawna

nozdrze /ˈnɔzḍʒɛ/ (n)
鼻孔
  (anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch otworów nosa

nożyczki /nɔˈʒɨʧ̑ʲci/ (n)
鋏, はさみ
  małe nożyce;

nuda /ˈnuda/ (n)
退屈
  stan, gdy jest nudno, gdy nie dzieje się nic ciekawego;

nudny /ˈnudnɨ/ (adj)
退屈, 詰
  wywołujący nudę, niebudzący zainteresowania, powodujący apatię i zmęczenie

nukleon (n)
核子
  (fizyka, fizyczny) proton lub neutron;

nuklid (n)
核種
  (fizyka, fizyczny) jądro atomu o określonej liczbie nukleonów;

numer /ˈnũmɛr/ (n)
番号, 番
  liczba naturalna, która identyfikuje jakiś element ze zbioru

numeryczny /ˌnũmɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
数値
  składający się z liczb lub cyfr

numizmatyk (n)
貨幣収集家
  specjalista w dziedzinie numizmatyki

numizmatyka (n)
貨幣学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (historia, historyczny, historycznie) nauka pomocnicza historii zajmująca się badaniem monet i medali;

nur /nur/ (n)
嘴黒阿比
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak wodny zamieszkujący Amerykę Północną i północną część Europy;

nurek /ˈnurɛk/ (n)
ダイバー
  człowiek uprawiający nurkowanie zawodowo lub w celach sportowych

nurkowanie /ˌnurkɔˈvãɲɛ/ (n)
ダイビング
  (przenośnie, przenośnia) szybkie chowanie się w czymś
  (rzeczownik odczasownikowy) od nurkować
  o samolotach, ptakach szybki lot w dół
  pływanie pod wodą;
  skakanie do wody

nurzyk polarny /ˈnuʒɨk pɔˈlarnɨ/ (n)
ハシブトウミガラス
  (ornitologia, ornitologiczny) Uria lomvia, gatunek ptaka z rodziny alk gnieżdżący się na arktycznych wybrzeżach;

nuta /ˈnuta/ (n)
音符
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny oznaczający długość trwania dźwięku, a po umieszczeniu na pięciolinii także jego wysokość

nutria /ˈnutrʲja/ (n)
ヌートリア
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę futerkowe z gatunku nutria amerykańska (Myocastor coypus), prowadzące ziemno-wodny tryb życia;

nuty /ˈnutɨ/ (n)
楽譜
  zapis nutowy melodii

nużyca (n)
毛包虫症
  (weterynaria, weterynaryjny) choroba skóry wywoływana przez nużeńce mogąca dotykać wiele gatunków zwierząt;

nyktofobia /ˌnɨktɔˈfɔbʲja/ (n)
暗所恐怖症
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy strach przed ciemnością;

nylon /ˈnɨlɔ̃n/ (n)
ナイロン
  (włókiennictwo) tkanina syntetyczna o dużej wytrzymałości, stosowana głównie do wyrobu spadochronów i pończoch;

nów /nuf/ (n)
新月
  (astronomia, astronomiczny) faza Księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez Słońce w taki sposób, że z Ziemi widać wyłącznie jego zacienioną część;

nóż /nuʃ/ (n)
ナイフ, 刃
  krótkie i ostre narzędzie ręczne do krojenia lub cięcia;

o /ɔ/ (preposition)
について
  …wskazujący treść, zawartość znaczeniową, sens (z niektórymi czasownikami)

o ile
限り
  łączy zdanie nadrzędne z podrzędnym, które wyraża warunek treści

o wilku mowa /ɔ‿ˈvʲilku ˈmɔva/ (idiom)
噂をすれば影
  wyrażenie używane, gdy osoba, o której mówimy, nagle się pojawia; zobacz też: o wilku mowa w Wikicytatach

oaza /ɔˈaza/ (n)
オアシス
  (geografia, geograficzny) odosobniony teren o bardzo bujnej roślinności wegetującej na obszarze pustyń i półpustyń dzięki lokalnej obecności wody;

oba /ˈɔba/ (collective)
両方
  dwa konkretne przedmioty lub zwierzęta, określone rzeczownikiem rodzaju męskiego; i jeden, i drugi

obawa /ɔˈbava/ (n)
不安, 不安定
  niepokój o przyszłość połączony z lękiem; przewidywanie, że coś może się nie powieść

obcas /ˈɔpʦ̑as/ (n)
ヒール, 踵
  część buta w tylnej jego części, pod piętą, często unoszący ją do góry;

obcy /ˈɔpʦ̑ɨ/ (n)
余所者
  ktoś nienależący do danej grupy

obcęgi (n)
プライヤー
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie ręczne wykonane z metalu, złożone z dwóch ruchomych na zawiasach uchwytów z ostrymi rękojeściami, służące do przytrzymywania czego, przecinania metalu, wyciągania gwoździ, itp.

obdżektor /ɔbˈʤ̑ɛktɔr/ (n)
良心的兵役拒否者
  (wojskowość, wojskowy) (filozofia, filozoficzny) osoba odmawiająca odbycia obowiązkowej służby wojskowej z powodów religijnych, moralnych lub etycznych;

obecność /ɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑/ (n)
存在
  bycie, przebywanie gdzieś
出席
  uczestnictwo w wydarzeniu, spotkaniu, stawienie się gdzieś

obecny /ɔˈbɛʦ̑nɨ/ (adj)
現在
  dzisiejszy, teraźniejszy, współczesny
  osobiście przy czymś będący, znajdujący się gdzieś w danej chwili

obelisk /ɔˈbɛlʲisk/ (n)
オベリスク
  pomnik w formie wysokiego, smukłego słupa, najczęściej o czworobocznej podstawie, wykonanego z jednego bloku skalnego;

oberwanie chmury /ˌɔbɛˈrvãɲɛ ˈxmurɨ/ (n)
豪雨
  (potocznie, potoczny) krótkotrwałe, gwałtowne i bardzo obfite opady deszczu

obfitość /ɔpˈfʲitɔɕʨ̑/ (n)
多量
  duża, w zupełności wystarczająca ilość czegoś

obfity /ɔpˈfʲitɨ/ (adj)
多い
  występujący w dużej ilości lub w dużym natężeniu, składający się z dużej liczby czegoś

obiad /ˈɔbʲjat/ (n)
昼食, 昼飯
  gorący posiłek spożywany zwykle w środku dnia;

obiecywać /ˌɔbʲjɛˈʦ̑ɨvaʨ̑/ (v)
約束する
  mówić, że coś się z pewnością zrobi; dawać obietnicę

obiekt /ˈɔbʲjɛkt/ (n)
オブジェクト
  (informatyka, informatyczny) istniejąca w pamięci komputera reprezentacja klasy lub struktury
  osoba lub przedmiot będące adresatem lub celem wykonywanej czynności
物体
  rzecz fizycznie istniejąca

obiektyw /ɔˈbʲjɛktɨf/ (n)
レンズ, 対物レンズ
  (technologia, technika, techniczny) (fotografia) soczewka, układ optyczny lub magnetyczny, przenoszący obraz przedmiotu do dalszej części urządzenia

obiektywność (n)
客観性
  cecha tego, co jest obiektywne, bezstronność

obiektywny /ˌɔbʲjɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
客観
  istniejący niezależnie od poznającego podmiotu
  odznaczający się obiektywizmem, wolny od uprzedzeń

obieraczka /ˌɔbʲjɛˈraʧ̑ka/ (n)
ピーラー
  (potocznie, potoczny) przyrząd służący do obierania warzyw ze skóry

obierać /ɔˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
むく
  usuwać wierzchnią, zewnętrzną warstwę: łupinę, łuski, skórę lub skorupę itp.

obietnica /ˌɔbʲjɛtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
約束
  wypowiedź zapewniająca kogoś o zrobieniu czegoś w przyszłości

objaśniać /ɔbʲˈjäɕɲäʨ̑/ (v)
説明
  czynić coś zrozumiałym dla kogoś

objętość /ɔbʲˈjɛ̃ntɔɕʨ̑/ (n)
体積
  (fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna określająca rozmiar zajmowanej przez układ fizyczny przestrzeni (wyrażana w metrach sześciennych, litrach itp.); (potocznie, potoczny) rozmiar zajmowanej przez coś przestrzeni
  (matematyka, matematyczny) miara przestrzeni

oblewać /ɔbˈlɛvaʨ̑/ (v)
浴びる
  wylewać coś na samego siebie

obligacja /ˌɔblʲiˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
債券
  (ekonomia, ekonomiczny) papier wartościowy o charakterze dłużnym dający posiadaczowi prawo do otrzymania świadczenia od emitenta w określonym terminie;

oblężenie /ˌɔblɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
包囲
  (wojskowość, wojskowy) otoczenie siłami zbrojnymi jakiejś twierdzy lub miasta w celu ich zdobycia

obojczyk /ɔˈbɔjʧ̑ɨk/ (n)
鎖骨
  (anatomia, anatomiczny) kość obręczy barkowej, która łączący mostek z łopatką;

obojętnie /ˌɔbɔˈjɛ̃ntʲɲɛ/ (adv)
冷淡な
  w sposób dowolny, nieistotny, bez różnicy; wszystko jedno jak

obojętność /ˌɔbɔˈjɛ̃ntnɔɕʨ̑/ (n)
冷淡
  brak zainteresowania czymś, brak czułości wobec czegoś, kogoś

obojętny /ˌɔbɔˈjɛ̃ntnɨ/ (adj)
どこ吹く風
  taki, który nie wykazuje zainteresowania czymś, nie jest wrażliwy na coś

obok /ˈɔbɔk/ (preposition)
隣
  w niedużej odległości

obol (n)
オボルス
  (historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) drobna moneta w starożytnej Grecji;

obora /ɔˈbɔra/ (n)
牛舎
  budynek gospodarski dla krów, miejsce ich przebywania

obowiązek /ˌɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zɛk/ (n)
義務
  nakaz, konieczność wykonania czegoś, czasami też pod groźbą kary

obrabiarka /ˌɔbraˈbʲjarka/ (n)
マシンツール
  maszyna do mechanicznej obróbki przedmiotów;

obraz /ˈɔbras/ (n)
絵画, 絵
  (sztuka) dzieło plastyczne, wykonane ręcznie dwuwymiarowe odwzorowanie rzeczywistości lub wizji
映像, 絵
  widok na ekranie urządzenia
絵
  wyobrażenie, wizja, koncepcja danego zagadnienia

obraźliwy /ˌɔbraʑˈlʲivɨ/ (adj)
侮辱
  stanowiący dla kogoś obrazę

obrona /ɔbˈrɔ̃na/ (n)
防御
  (wojskowość, wojskowy) przeciwdziałanie atakowi zbrojnemu;
衛, 防御
  przeciwdziałanie atakowi, chronienie się przed obcą agresją

obrona sycylijska (n)
シシリアン・ディフェンス
  (szachy, pojęcie szachowe) otwarcie szachowe rozpoczynające się od ruchów 1. e4 c5;

obrońca /ɔbˈrɔ̃j̃nʦ̑a/ (n)
ディフェンダー
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, której pracą jest obrona interesów oskarżonego podczas sprawy karnej
  (sport, sportowy) gracz broniący dostępu do bramki swojej drużyny
  osoba, która broni, chroni przed czymś, wstawia się za kimś lub zajmuje się obroną czegoś przed zagrożeniem, krzywdą, napaścią itp.

obroża /ɔbˈrɔʒa/ (n)
首輪
  taśma albo łańcuszek zapinany na szyi zwierzęcia domowego

obrus /ˈɔbrus/ (n)
テーブルクロス
  wykończony i zazwyczaj zdobiony materiał używany do przykrycia jadalnego stołu;

obrzezanie /ˌɔbʒɛˈzãɲɛ/ (n)
割礼, 包茎手術
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (medycyna, medyczny) zabieg częściowego usunięcia napletka ze względów rytualnych, religijnych, leczniczych, higienicznych bądź estetycznych;

obrzydliwy /ˌɔbʒɨˈdlʲivɨ/ (adj)
いや, 厭や, 悪い, 憎い
  (książkowy) budzący odrazę

obrzęk (n)
浮腫
  (medycyna, medyczny) nagromadzenie się płynu w przestrzeni pozakomórkowej, powodujące zauważalne powiększenie narządu lub części ciała;

obrót /ˈɔbrut/ (n)
公転
  (geometria) odwzorowanie geometryczne, jedna z izometrii, obok przesunięcia i symetrii;
  ruch zmieniający kierunek, w jakim zwrócony jest obiekt materialny

obręcz /ˈɔbrɛ̃n͇ʧ̑/ (n)
フープ
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w kształcie okręgu;
  sztywny pas z połączonymi końcami, opasujący coś

obsada (n)
演奏
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) zespół ludzi, który wciela się w role w sztuce, filmie, przedstawieniu baletowym, kabaretowym, operowym itp.

obsceniczność /ˌɔpsʦ̑ɛ̃ˈɲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
猥褻
  cecha tego, co obsceniczne, bezwstydne, wulgarne

obserwacja /ˌɔpsɛrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
観察, 観測
  dokładne przyglądanie się czemuś lub komuś, celowe zauważanie jego ruchów lub czynów
観察
  sformułowanie powstałe w wyniku obserwacji (1.1)

obserwatorium /ˌɔpsɛrvaˈtɔrʲjũm/ (n)
天文台
  miejsce lub budowla do obserwowania czegoś, zwykle placówka naukowa;

obserwatorium astronomiczne (n)
天文台
  (astronomia, astronomiczny) miejsce lub budowla do obserwacji ciał i zjawisk na nieboskłonie;

obsesja /ɔpˈsɛsʲja/ (n)
妄想
  (książkowy) myśl, idea, przekonanie itp. uporczywie kogoś prześladujące, niemożność uwolnienia się od takich myśli lub od wykonywania powtarzających się czynności

obszar /ˈɔpʃar/ (n)
地区
  ograniczona część powierzchni, zwykle dużych rozmiarów
分野
  zakres jakiejś działalności

obsługiwać /ˌɔpswuˈɟivaʨ̑/ (v)
動かす, 操作する
  sterować pracą jakiegoś urządzenia, wykonywać czynności potrzebne do jego działania

oburęczny /ˌɔbuˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
両手利き
  posługujący się z równą sprawnością obiema rękami

obuwie /ɔˈbuvʲjɛ/ (n)
履き物
  wierzchnie okrycie stóp, z podeszwami chroniącymi stopy przed obrażeniami

obwodnica /ˌɔbvɔdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
バイパス
  droga poprowadzona wokół obszarów miejskich, umożliwiająca ich ominięcie;

obwód /ˈɔbvut/ (n)
回路
  (elektryczność) układ, w którym może stale płynąć prąd;
周り
  (geometria) długość brzegu figury geometrycznej;

obwód drukowany (n)
プリント基板
  (elektronika, elektroniczny) płytka z materiału izolacyjnego z naniesionymi na powierzchni ścieżkami przewodzącymi oraz punktami lutowniczymi do montażu elementów elektronicznych;

obywatel /ˌɔbɨˈvatɛl/ (n)
市民, 公民
  członek społeczeństwa danego państwa, mający określone uprawnienia i obowiązki zastrzeżone przez prawo i konstytucję;

obywatelstwo /ˌɔbɨvaˈtɛlstfɔ/ (n)
市民権, 公民権, 国籍
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) związek prawny osoby fizycznej z jakimś państwem, który daje jej określone prawa i obowiązki;

obój /ˈɔbuj/ (n)
オーボエ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego drewnianego z grupy aerofonów dwustroikowych;

obóz /ˈɔbus/ (n)
キャンプ
  wydzielony teren, na którym tymczasowo ustawia się namioty lub inne zwykle prowizoryczne konstrukcje

obóz dla uchodźców (n)
難民キャンプ
  tymczasowa osada dla osób, które opuściły swój dom ze względu na wojnę, prześladowania lub klęskę żywiołową;

obłok /ˈɔbwɔk/ (n)
雲
  (meteorologia, meteorologiczny) chmura niewielkich rozmiarów

ocean /ɔˈʦ̑ɛãn/ (n)
大洋, 海洋
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rozległy obszar słonej wody, pokrywający większą część powierzchni Ziemi

oceanografia /ˌɔʦ̑ɛãnɔˈɡrafʲja/ (n)
海洋学
  nauka o oceanach i morzach;

ocelot /ɔˈʦ̑ɛlɔt/ (n)
オセロット
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Leopardus Gray, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;
  (zoologia, zoologiczny) kot z rodzaju ocelotów (1.1)

ocena /ɔˈʦ̑ɛ̃na/ (n)
成績, 点数
  (edukacja, edukacyjny) nota dawana uczniowi lub studentowi

ocet /ˈɔʦ̑ɛt/ (n)
酢
  (spożywczy) spożywczy kwas octowy o stężeniu 5-10%, czasem z domieszkami smakowymi lub aromatyzującymi;

ocet balsamiczny (n)
バルサミコ酢
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty ocet o ciemnej barwie powstający z zagęszczonego moszczu winogronowego poddanego długotrwałemu dojrzewaniu w drewnianych beczkach

ocet winny (n)
ワインビネガー
  (spożywczy) produkt spożywczy wytwarzany z wina w procesie fermentacji octowej, w którym stężenie kwasu octowego wynosi zwykle od 6 do 10%

ochlokracja (n)
衆愚政治
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy motłochu, zwyrodniała forma demokracji, w której władza jest sprawowana bez żadnych struktur i zasad prawnych, bezpośrednio przez niezorganizowany i ulegający emocjom tłum;

ochota /ɔˈxɔta/ (n)
したい気持ち
  pragnienie osiągnięcia, posiadania lub doświadczenia czegoś

ochra /ˈɔxra/ (n)
黄土色
  barwa żółtobrunatna

ochrona /ɔxˈrɔ̃na/ (n)
保護
  dbanie o to, aby coś się nie zniszczyło; pilnowanie, aby coś nie uległo szkodzie, skrzywdzeniu

oczekiwać /ˌɔʧ̑ɛˈcivaʨ̑/ (v)
予想する
  spodziewać się czegoś, liczyć na coś, chcieć czegoś

oczerniać (v)
謗る
  rozgłaszać nieprawdziwe informacje o kimś, mając na celu przedstawienie go w niekorzystnym świetle

oczodół /ɔˈʧ̑ɔduw/ (n)
眼窩
  (anatomia, anatomiczny) jama kostna pomiędzy mózgoczaszką a twarzoczaszką, w której umieszczona jest gałka oczna;

oczyszczenie /ˌɔʧ̑ɨʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
浄化
  otrzymanie czystej substancji z substratu

oczytany (adj)
多読
  taki, który przeczytał wiele książek

oczywisty /ˌɔʧ̑ɨˈvʲistɨ/ (adj)
明らか
  taki, który jest bezsporny, jasny, pewny, określony; taki, co do którego nie ma wątpliwości, którego nie trzeba objaśniać

oczywiście /ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (interjection)
当たり前, 当然
  wykrzyknik wyrażający aprobatę, potwierdzenie

oczywiście /ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (particle)
もちろん
  partykuła wyrażająca brak wątpliwości

od /ɔt/ (preposition)
から
  …tworzący konstrukcje opisujące początek omawianego wydarzenia lub miejsce początku czegoś
  …tworzący konstrukcje opisujące źródło, z którego pochodzi podmiot
  …tworzący konstrukcje opisujące przyczynę omawianego wydarzenia

od razu /ɔd‿ˈrazu/ (adv)
早速
  bez zwłoki, natychmiast, z miejsca

oda /ˈɔda/ (n)
頌歌
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) patetyczny utwór liryczny sławiący wybitną osobę, doniosłe wydarzenie lub wzniosłe idee;

odaliska /ˌɔdaˈlʲiska/ (n)
オダリスク
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) biała niewolnica lub konkubina w haremie sułtańskim

odbicie /ɔdˈbʲiʨ̑ɛ/ (n)
反射, 反映
  obraz w lustrze lub innej błyszczącej powierzchni

odbijać /ɔdˈbʲijäʨ̑/ (v)
映す
  o powierzchniach mających właściwości zwierciadła: odtwarzać, dawać obraz czegoś
奪う かえす, 奪還
  odzyskiwać coś w walce lub uwalniać kogoś uwięzionego
反射, 跳ね返す
  uderzeniem nadawać inny kierunek czemuś będącemu w ruchu
跳ね返る
  uderzywszy o coś, o kogoś, odskakiwać lub zmieniać kierunek swego ruchu
映る
  ukazywać obicie obiektu w lustrze, wodzie itp.

odbiornik (n)
受信機
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie elektryczne odbierające fale elektromagnetyczne

odbiór /ˈɔdbʲjur/ (interjection)
どうぞ
  słowo używane podczas korzystania z radia na końcu wypowiedzi, aby poinformować rozmówcę o jej zakończeniu

odbiór /ˈɔdbʲjur/ (n)
入会
  (elektronika, elektroniczny) wychwycenie sygnału radiowego lub telewizyjnego
  (fizjologia, fizjologiczny) odczuwanie sygnałów ze zmysłów

odbudowa /ˌɔdbuˈdɔva/ (n)
回復
  odnowienie, wzniesienie czegoś, co zostało zniszczone

odbyt /ˈɔdbɨt/ (n)
肛門
  (anatomia, anatomiczny) końcowy otwór, ujście układu pokarmowego;

odbytnica /ˌɔdbɨtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
直腸
  (anatomia, anatomiczny) końcowy odcinek jelita grubego ssaków;

odchody połogowe (n)
悪露
  (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina wydzielająca się z pochwy po porodzie

odcień /ˈɔtʲʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
深浅
  odmiana koloru, która różni się od niego intensywnością lub domieszką innego koloru

odcinek /ɔtʲˈʨ̑ĩnɛk/ (n)
区間
  (geometria) zbiór wszystkich punktów leżących pomiędzy dwoma punktami krzywej (w domyśle: prostej), włącznie z tymi punktami;
  fragment czegoś podłużnego, na podobieństwo odcinka (1.2)

odcisk palca /ˈɔtʲʨ̑isk ˈpalʦ̑a/ (n)
指紋
  wzór linii papilarnych palca odciśnięty na jakiejś powierzchni w celu identyfikacji osoby

oddechowy (adj)
呼吸 の
  (fizjologia, fizjologiczny) dotyczący oddechu i oddychania

oddychać /ɔdˈːɨxaʨ̑/ (v)
呼吸する
  (fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) (biologia, biologiczny) pobierać tlen z naturalnego dla danego gatunku środowiska

oddział /ˈɔdʲʥ̑aw/ (n)
軍隊
  grupa ludzi jako część pewnej formacji

odejmowanie /ˌɔdɛjmɔˈvãɲɛ/ (n)
引き算
  (matematyka, matematyczny) jedno z czterech podstawowych działań arytmetycznych, działanie odwrotne do dodawania;
  (rzeczownik odczasownikowy) od odejmować

odejmować /ˌɔdɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
引く
  (matematyka, matematyczny) wykonywać działanie odejmowania;

odgałęzienie (n)
分岐
  część odchodząca w bok od trzonu

odkrycie /ɔtˈkrɨʨ̑ɛ/ (n)
発見
  napotkanie i opisanie prawa lub rzeczy istniejącej w naturze, ale przez nikogo do tej pory nieopisanej

odkurzacz /ɔtˈkuʒaʧ̑/ (n)
掃除機
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zbierania kurzu i drobnych śmieci poprzez wsysanie ich do specjalnego zbiornika;

odmiana /ɔdˈmʲjãna/ (n)
語形変化
  (językoznawstwo, językoznawczy) zmiana formy wyrazu w zależności od przypadku, osoby itp.

odmienny /ɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
別の, 異なった
  różny

odmowa /ɔdˈmɔva/ (n)
拒否
  niewyrażenie zgody

odnawialny (adj)
再生可能な
  dający się odnowić, możliwy do odnowienia

odpoczynek /ˌɔtpɔˈʧ̑ɨ̃nɛk/ (n)
休憩
  przerwa podczas jakiegoś wysiłku, mająca na celu ponowne nabranie sił

odpoczywać /ˌɔtpɔˈʧ̑ɨvaʨ̑/ (v)
休む
  przerwać czynność fizyczną w celu zrelaksowania się i nabrania sił

odporność /ɔtˈpɔrnɔɕʨ̑/ (n)
免疫
  (medycyna, medyczny) zdolność do czynnej i biernej obrony organizmu przed patogenami

odpowiadać /ˌɔtpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
対応する, 相当する
  być równoważnym czemuś
責任 を 負う
  być za coś odpowiedzialnym
合う, 噛み合う, 対応する
  być zgodnym z czymś
返事 を 書く
  odpisywać (np. na list)
答える, 回答する
  odpowiadać (1.1) na pytania nauczyciela w celu oceny wiedzy
合う
  podobać się
適う
  spełniać jakieś warunki, oczekiwania
答える, 返答する
  udzielać odpowiedzi

odpowiednik /ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲik/ (n)
対応 もの
  pojęcie, przedmiot lub osoba o podobnych cechach, elementach, mające to samo zastosowanie, mogące pełnić tę samą funkcję

odpowiednio /ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲɔ/ (adv)
それぞれ
  (książkowy) w tej samej kolejności

odpowiedzialność /ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɔɕʨ̑/ (n)
責任
  obowiązek odpowiadania za swoje działanie, bycia odpowiedzialnym za coś

odpowiedzialny /ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ/ (adj)
責任
  będący przyczyną
  mający poczucie winy w przypadku, gdy coś się nie udaje
  poważnie traktujący swoje obowiązki
  przeznaczony do pewnej czynności

odpowiedź /ɔtˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
答え, 回答
  reakcja na pytanie

odpływ /ˈɔtpwɨf/ (n)
低潮
  (hydrologia, hydrologiczny) niski stan wody w akwenie morskim wynikający ze zjawiska pływów

odra /ˈɔdra/ (n)
麻疹
  (medycyna, medyczny) wirusowa choroba zakaźna wieku dziecięcego, której objawami są: wysoka gorączka, stan zapalny górnych dróg oddechowych, plamista wysypka;

odruchowo (adv)
思わず
  w sposób odruchowy

odrzucać /ɔḍˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
否む
  wykonywać czynność świadczącą o nieakceptowaniu czegoś

odsprzedaż (n)
転売
  sprzedaż czegoś uprzednio kupionego lub nabytego, zwykle w celu osiągnięcia zysku

odszkodowanie /ˌɔṭʃkɔdɔˈvãɲɛ/ (n)
弁償, 補償, 賠償, 賠償金
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj świadczenia, które wynika z odpowiedzialności za szkodę;

odtwarzacz (n)
プレーヤー
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie odtwarzające dźwięk lub obraz i dźwięk

odtąd /ˈɔtːɔ̃nt/ (pronoun)
ここ から
  od tego miejsca
これから
  od tej chwili, od teraz

odwach /ˈɔdvax/ (n)
営倉
  areszt wojskowy

odwaga /ɔdˈvaɡa/ (n)
勇気
  zdolność zrobienia czegoś, podjęcia ryzyka, mimo silnych obaw lub strachu czy niebezpieczeństwa

odważny /ɔdˈvaʒnɨ/ (adj)
勇ましい
  taki, który ma odwagę

odwet (n)
復讐
  odwzajemnienie za zło

odwiedzać /ɔdˈvʲjɛʣ̑aʨ̑/ (v)
訪ねる, 訪れる
  składać wizytę, pójść na spotkanie z kimś

odwrotność /ɔdˈvrɔtnɔɕʨ̑/ (n)
逆数
  (matematyka, matematyczny) liczba, która pomnożona przez daną niezerową liczbę daje jeden;

odzież /ˈɔʥ̑ɛʃ/ (n)
被服, 服
  ubranie, okrycie, tkanina służąca do ochrony przed zimnem, wilgocią oraz okrywająca intymne miejsca

odznaczać /ɔdˈznaʧ̑aʨ̑/ (v)
叙勲
  nadawać odznaczenie
目立つ, 際立つ
  wyróżniać się czymś

odżywianie /ˌɔḍʒɨˈvʲjä̃ɲɛ/ (n)
食
  (rzeczownik odczasownikowy) od odżywiać

odżywka do włosów (n)
リンス
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) produkt kosmetyczny nakładany na włosy najczęściej po ich umyciu w celach pielęgnacyjnych

ofensywny (adj)
オフェンスの
  (wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) wyrażający ofensywę

offline (adj)
オフライン
  (informatyka, informatyczny) niezwiązany z siecią internetową, odbywający się poza siecią internetową

offline (adv)
オフライン
  (informatyka, informatyczny) poza Internetem

offset /ˈɔfsɛt/ (n)
オフセット
  (drukarstwo, drukarski) technika druku płaskiego;

ofiara /ɔˈfʲjara/ (n)
犠牲, 生贄
  osoba lub zwierzę, która została napadnięta, zaatakowana przez kogoś
  osoba, która ucierpiała wskutek wypadku

oficer /ɔˈfʲiʦ̑ɛr/ (n)
士官, 将校
  (wojskowość, wojskowy) (administracja) osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień od podporucznika wzwyż;

oficjalny /ˌɔfʲiˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
正式
  zatwierdzony przez jakiś organ władzy i obowiązujący

oganeson (n)
オガネソン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Og i liczbie atomowej 118;

ogier /ˈɔɟɛr/ (n)
種馬
  (zootechnika, zootechniczny) niekastrowany samiec konia i innych koniowatych;

ogień /ˈɔɟɛ̇̃ɲ/ (n)
火
  płomienie i żar powstające podczas procesu gwałtownego utleniania;

oglądactwo (n)
窃視症
  (psychologia, psychologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zaburzenie seksualne charakteryzujące się skłonnością do oglądania innych ludzi podczas zachowań seksualnych;

oglądać /ɔɡˈlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
眺める
  przypatrywać się komuś lub czemuś

ognie świętego Elma /ˈɔɟɲɛ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˈɛlma/ (n)
セントエルモの火
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) zjawisko tworzenia się światła w otoczeniu ostro zakończonych przedmiotów pod wpływem silnego pola elektrycznego;

ognisko /ɔɟˈɲiskɔ/ (n)
焦点
  (optyka, optyczny) punkt na zewnątrz soczewki lub zwierciadła, w którym skupiają się przechodzące przez nią promienie;
キャンプファイヤー
  ułożony, płonący stos drewna

ogniskowa /ˌɔɟɲiˈskɔva/ (n)
焦点距離
  (fizyka, fizyczny) (fotografia) odległość ogniska układu optycznego od soczewki lub zwierciadła;

ogniwo /ɔɟˈɲivɔ/ (n)
セル
  (technologia, technika, techniczny) źródło prądu elektrycznego działającego na zasadzie reakcji chemicznej, cieplnej lub promieniowania elektromagnetycznego

ogon /ˈɔɡɔ̃n/ (n)
尻尾, 尾
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część ciała niektórych zwierząt, składająca się z włosów, piór lub kręgów, także futro z tej części ciała;
尾
  końcowa część jakiegoś przedmiotu

ogonek /ɔˈɡɔ̃nɛk/ (n)
オゴネク
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak diakrytyczny w postaci ogonka (1.2) umieszczany pod literą

ogr /ɔkr̥/ (n)
オーガ
  legendarne stworzenie;

ograniczony /ˌɔɡrãɲiˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
有限
  taki, który ma jasno określone granice, mieszczący się w określonym zakresie (najczęściej niewielkim)

ogrodnictwo /ˌɔɡrɔdʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
ガーデニング
  dział rolnictwa zajmujący się takimi uprawami
  (rolnictwo, rolniczy) uprawa drzew owocowych, roślin ozdobnych i warzyw

ogromny /ɔˈɡrɔ̃mnɨ/ (adj)
莫大
  mający bardzo duży rozmiar

ogrzewanie /ˌɔɡʒɛˈvãɲɛ/ (n)
暖房
  urządzenie lub instalacja, która zapewnia ciepło

ogrzewać /ɔˈɡʒɛvaʨ̑/ (v)
暖める
  zwiększać temperaturę czegoś, dostarczać czemuś ciepła, czynić coś cieplejszym

ogród /ˈɔɡrut/ (n)
庭, 庭園
  miejsce, gdzie uprawia się rośliny – np. kwiaty, drzewa, krzewy – w celach konsumpcyjnych lub estetycznych;

ogród botaniczny /ˈɔɡrud ˌbɔtãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
植物園
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) ogród, w którym jest hodowane dla celów naukowych rośliny różnych stref klimatycznych i środowisk, zwykle dostępny dla zwiedzających;

ogród zoologiczny /ˈɔɡrud ˌzɔːlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (n)
動物園
  teren do ekspozycji i hodowli zwierząt z różnych stron świata;

ogólnie /ɔˈɡulʲɲɛ/ (adv)
一般
  powszechnie, w sposób przyjęty przez ogół określonych ludzi lub grupy
  w sposób pozbawiony wnikania w szczegóły

ogólny /ɔˈɡulnɨ/ (adj)
一般
  nieuwzględniający szczegółów
  zbierający w całość

ogórecznik lekarski /ˌɔɡuˈrɛʧ̑ʲɲik lɛˈkarsʲci/ (n)
ルリジサ
  (botanika, botaniczny) Borago officinalis, roślina z rodziny ogórecznikowatych pochodząca z krajów śródziemnomorskich, w Polsce uprawiana, czasami występuje w formie zdziczałej;

ogórek /ɔˈɡurɛk/ (n)
キュウリ, 胡瓜
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Cucumis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych;
キュウリ
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) Cucumis sativus L., owoc ogórka siewnego

ohydny /ɔˈxɨdnɨ/ (adj)
厭や
  obrzydliwy, budzący wstręt

ojciec /ˈɔjʨ̑ɛʦ̑/ (n)
父, お父さん
  mężczyzna mający własne dziecko (w stosunku do tego dziecka);
お父さん
  założyciel, pierwszy przedstawiciel;

ojciec chrzestny /ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈxʃɛstnɨ/ (n)
親分
  (kościelny) mężczyzna przedstawiający do chrztu osobę chrzczoną
  (kryminologia, kryminologiczny) przywódca mafijny we Włoszech i w Stanach Zjednoczonych

ojcostwo /ɔjˈʦ̑ɔstfɔ/ (n)
父性
  bycie ojcem

ojcowski /ɔjˈʦ̑ɔfsʲci/ (adj)
父性
  dotyczący ojca
  właściwy ojcu

ojczym /ˈɔjʧ̑ɨ̃m/ (n)
継父
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mąż matki, który nie jest ojcem biologicznym

ojczyzna /ɔjˈʧ̑ɨzna/ (n)
祖国
  kraj, w którym ktoś się urodził;

okap /ˈɔkap/ (n)
軒端
  (architektura, architektoniczny) dolna krawędź dachu, która wystaje poza obrys budynku;

okapi /ɔˈkapʲi/ (n)
オカピ
  (zoologia, zoologiczny) brunatny ssak kopytny lasów tropikalnych o pręgowanych nogach;

okaryna /ˌɔkaˈrɨ̃na/ (n)
オカリナ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu naczyniowego o jajowatym korpusie;

okazja /ɔˈkazʲja/ (n)
機会, 機
  sytuacja sprzyjająca komuś lub czemuś

okiennica /ˌɔcɛ̇̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
雨戸
  rozchylane na boki zamknięcie okna w postaci skrzydła, służące do zabezpieczania lub zacieniania okna od zewnątrz;

okno /ˈɔkna/ /ˈɔknɔ/ (n)
窓
  oszklony otwór w ścianie
  (informatyka, informatyczny) wydzielony obszar na ekranie obsługiwany przez jeden program
  (przenośnie, przenośnia) (matematyka, matematyczny) czas, w którym pobierane są wartości sygnałów do danego filtra

oko /ˈɔkɔ/ (n)
目, め, 眼, アイ
  (anatomia, anatomiczny) narząd wzroku;
目
  (meteorologia, meteorologiczny) centrum cyklonu tropikalnego
  w grze go, niezajęty punkt lub punkty otoczone przez kamienie tego samego koloru;

oko za oko, ząb za ząb /ˈɔkɔ za‿ˈɔkɔ ˈzɔ̃mb za‿ˈzɔ̃mp/ (proverb)
目には目を
  zasada odwetu, odpłacanie złem za zło;

oko złożone (n)
複眼
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) rodzaj oka występujący u owadów, wijów i niektórych skorupiaków, składające się z tysięcy drobnych omatidiów;

okolica /ˌɔkɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
付近
  obszar wokół czegoś

okolicznik /ˌɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
副詞
  (gramatyka) część zdania określająca czasownik;

okoliczność /ˌɔkɔˈlʲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
事情
  coś, co towarzyszy czemuś; kontekst sytuacji, zdarzenia

około /ɔˈkɔwɔ/ (particle)
ぐらい, 約
  … wskazująca przybliżenie liczby, miary, czasu

około /ɔˈkɔwɔ/ (preposition)
ぐらい, 約
  … wskazujący przybliżenie liczby, miary, czasu

okołorostek /ˌɔkɔwɔˈrɔstɛk/ (n)
接周辞
  (językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy otaczający leksem, np. morfem otaczający rdzeń;

okoń /ˈɔkɔ̃ɲ/ (n)
ペルカ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Perca fluviatilis Linnaeus, słodkowodna ryba drapieżna;

okres /ˈɔkrɛs/ (n)
周期
  (fizyka, fizyczny) czas, po którym jakieś zjawisko się powtarza; czas trwania jakiegoś zjawiska, po którym się ono powtórzy;
  (potocznie, potoczny) (fizjologia, fizjologiczny) u kobiety: część cyklu menstruacyjnego, która wiąże się z krwawieniem
  przedział czasu, czas trwania czegoś

określać /ɔˈkrɛɕlaʨ̑/ (v)
定める
  definiować, ustalać cechy czegoś

okruch /ˈɔkrux/ (n)
かす
  (przenośnie, przenośnia) (o zjawiskach, stanach, uczuciach, informacji) bardzo mała ilość czegoś, pozostałość po czymś
  mały, odkruszony kawałek czegoś

okrucieństwo /ˌɔkruˈʨ̑ɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
惨酷
  skłonność do zadawania cierpień ludziom i zwierzętom;

okrutny /ɔˈkrutnɨ/ (adj)
薄情, 残酷
  nie znający litości, nieludzki, charakteryzujący się okrucieństwem

okrzemka /ɔˈkʃɛ̃mka/ (n)
珪藻
  jednokomórkowy glon z typu chryzofitów;

okrąg /ˈɔkrɔ̃ŋk/ (n)
円
  (geometria) krzywa na płaszczyźnie wyznaczona przez wszystkie punkty leżące w jednakowej odległości od danego punktu (środka okręgu);

okrągły /ɔˈkrɔ̃ŋɡwɨ/ (adj)
丸, 円
  mający kształt okręgu, owalu, elipsy, kuli lub zbliżony do nich

okręg /ˈɔkrɛ̃ŋk/ (n)
オークルグ
  (administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach, zwykle odpowiadająca polskiemu powiatowi; obszar geograficzny o takiej wielkości

okręt podwodny (n)
潜水艦
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) okręt wojenny, który może pływać i walczyć w zanurzeniu;

okręt pustyni (n)
砂漠の船
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) wielbłąd

okręt wojenny (n)
戦艦
  (marynarka) uzbrojony statek wchodzący w skład sił zbrojnych państwa;

okrężnica (n)
大腸
  (anatomia, anatomiczny) najdłuższa część jelita grubego

oksytocyna /ˌɔksɨtɔˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
オキシトシン
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) hormon powodujący skurcze mięśni gładkich, będący fizjologicznym bodźcem do rozpoczęcia porodu;

oktan /ˈɔktãn/ (n)
オクタン
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników benzyny;

oktawa /ɔkˈtava/ (n)
オクターブ
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) strofa składająca się z ośmiu wierszy
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) interwał między pierwszym a ósmym dźwiękiem w skali diatonicznej
  przedział czasu równy ośmiu dniom; również ostatni dzień tego okresu

oktobas (n)
オクトバス
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument smyczkowy przypominający ogromny kontrabas i grający od niego o oktawę niżej;

okulary /ˌɔkuˈlarɨ/ (n)
眼鏡, ゴーグル
  przedmiot służący do korekty wzroku lub ochrony oczu;

okulary przeciwsłoneczne /ˌɔkuˈlarɨ ˌpʃɛʨ̑ifswɔ̃ˈnɛʧ̑nɛ/ (n)
サングラス
  (optyka, optyczny) rodzaj okularów z przyciemnianymi szkłami, chroniących przed słońcem;

okultyzm (n)
オカルト
  doktryna ezoteryczna zakładająca istnienie w przyrodzie i człowieku sił tajemnych, które można pobudzić poprzez stosowanie odpowiednich praktyk;

okup /ˈɔkup/ (n)
身代金
  pieniądze dawane porywaczom w zamian za uwolnienie zakładników

okupacja /ˌɔkuˈpaʦ̑ʲja/ (n)
占領
  (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przejęcie władzy nad obcym terytorium

okupować /ˌɔkuˈpɔvaʨ̑/ (v)
占める
  zbrojnie zajmować terytorium innego państwa

okwiat /ˈɔkfʲjat/ (n)
花被
  (botanika, botaniczny) część kwiatu złożona z kielicha i korony osłaniająca pręciki i słupek lub słupki;

okład (n)
湿布
  (medycyna, medyczny) opatrunek

okładka /ɔˈkwatka/ (n)
カバー
  wierzchnia, trwała część książki lub zeszytu

olcha /ˈɔlxa/ (n)
榿
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Alnus Mill., drzewo z rodziny brzozowatych, rosnące na terenach podmokłych;

oleander /ˌɔlɛˈãndɛr/ (n)
夾竹桃
  (botanika, botaniczny) Nerium, krzew lub niskie drzewo o lancetowatych, skórzastych, wiecznie zielonych liściach oraz dużych, białych, różowych lub czerwonych kwiatach zebranych w baldachogrona;

olej /ˈɔlɛj/ (n)
油
  (spożywczy) płynny tłuszcz otrzymywany z nasion lub owoców niektórych roślin lub tkanek zwierząt, używany np. w przemyśle spożywczym i jako paliwo
  (technologia, technika, techniczny) produkt rafinacji ropy naftowej, przerobu smoły węglowej lub węgla kamiennego służący jako paliwo lub smar

olej palmowy (n)
パーム油
  (spożywczy) olej spożywczy i techniczny o czerwonej barwie uzyskiwany z nasion lub miąższu owoców olejowca gwinejskiego;

olej rycynowy (n)
ひまし油
  olej pozyskiwany z nasion rącznika pospolitego, mający zastosowanie w medycynie i kosmetyce;

olej sezamowy (n)
胡麻油
  (spożywczy) olej tłoczony z ziaren sezamu;

olej słonecznikowy /ˈɔlɛj ˌswɔ̃nɛʧ̑ʲɲiˈkɔvɨ/ (n)
ひまわり油
  olej wytwarzany z nasion słonecznika;

olejek eteryczny /ɔˈlɛjɛk ˌɛtɛˈrɨʧ̑nɨ/ (n)
精油, エッセンシャルオイル
  mieszanina bezbarwnych, lotnych związków organicznych o przyjemnym zapachu, występujących naturalnie w roślinach, mająca zastosowanie w przemyśle spożywczym i perfumeryjnym oraz w lecznictwie;

oligarcha (n)
寡頭
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek oligarchii

oligarchia /ˌɔlʲiˈɡarxʲja/ (n)
寡頭制
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielka grupa uprzywilejowanych ludzi sprawująca władzę lub mająca na nią duży wpływ
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów, polegający na sprawowaniu władzy w państwie przez wąską grupę uprzywilejowanych obywateli;

oligopol /ˌɔlʲiˈɡɔpɔl/ (n)
寡占
  (ekonomia, ekonomiczny) forma monopolizacji rynku, polegająca na opanowaniu określonej gałęzi gospodarki przez kilka niezależnych od siebie przedsiębiorstw;

olimpiada /ˌɔlʲĩmˈpʲjada/ (n)
オリンピアード
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: odstęp czasu między dwoma następującymi po sobie igrzyskami, trwający zazwyczaj cztery lata;
  (sport, sportowy) igrzyska olimpijskie
  zawody, rozgrywki, konkursy o wysokiej randze lub dużym znaczeniu

oliwka /ɔˈlʲifka/ (n)
オリーブ
  (spożywczy) owoc oliwki (1.1)
  (botanika, botaniczny) Olea, rodzaj drzew z rodziny oliwkowatych, wykorzystywane również jako rośliny uprawne;

om /ɔ̃m/ (n)
オーム
  (jednostka miary) (elektryczność) jednostka oporu elektrycznego;

om mani padme hum
六字大明呪
  buddyjska sześciosylabowa mantra bodhisattwy;

ombudsman (n)
オンブズマン
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) niezależny urzędnik powoływany przez parlament, do którego obywatele mogą odwoływać się w sprawach naruszania praw i wolności po wyczerpaniu innych możliwości prawnych;

omdlenie /ɔ̃ˈmdlɛ̃ɲɛ/ (n)
シンコピー
  (medycyna, medyczny) chwilowa utrata przytomności spowodowana zmniejszeniem dopływu krwi do mózgu na skutek wyczerpania, wykrwawienia, bólu, niedoboru tlenu itp.;

omega /ɔ̃ˈmɛɡa/ (n)
オメガ
  (językoznawstwo, językoznawczy) dwudziesta czwarta litera alfabetu greckiego, ω;

omijać /ɔ̃ˈmʲijäʨ̑/ (v)
避ける
  okrążyć coś, żeby do tego nie podejść, nie zbliżać się; przejść obok czegoś nie zatrzymując się

omikron /ɔ̃ˈmʲikrɔ̃n/ (n)
オミクロン
  nazwa piętnastej litery alfabetu greckiego, ο;

omlet /ˈɔ̃mlɛt/ (n)
オムレツ
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa przyrządzona z ubitych jajek z dodatkiem mleka i mąki, smażona, przypominająca gruby naleśnik; podawana samodzielnie lub z nadzieniem, na słodko lub pikantnie;

omnibus /ɔ̃mʲˈɲibus/ (n)
乗合バス
  (motoryzacja) dawny wieloosobowy pojazd;

omocznia /ɔ̃ˈmɔʧ̑ʲɲa/ (n)
尿膜
  (biologia, biologiczny) jedna z błon płodowych;

omułek /ɔ̃ˈmuwɛk/ (n)
ヨーロッパ貽貝
  (zoologia, zoologiczny) przybrzeżny małż mórz europejskich i Oceanu Atlantyckiego;

on /ɔ̃n/ (personalPronoun)
彼, あの人
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski

ona /ˈɔ̃na/ (personalPronoun)
彼女
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński

onanizm /ɔ̃ˈnãɲism̥/ (n)
自慰
  (seksuologia, seksuologiczny) zachowanie seksualne polegające na erotycznym pobudzaniu własnych organów płciowych;

one /ˈɔ̃nɛ/ (personalPronoun)
彼女 たち, 彼女 ら
  3 (osoba) lm rodzaju niemęskoosobowego

oni /ˈɔ̃ɲi/ (personalPronoun)
あの人, 彼
  trzecia osoba liczby mnogiej rodzaju męskoosobowego

onigiri (n)
お握り
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjne danie japońskie w formie ryżowych bryłek z wytrawnym nadzieniem i dodatkami;

onkologia /ˌɔ̃ŋkɔˈlɔɟja/ (n)
腫瘍学
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się nowotworami

onkostatyczny (adj)
抗癌 の
  (medycyna, medyczny) powstrzymujący rozwój nowotworu

online (adj)
オンライン
  (informatyka, informatyczny) związany z siecią internetową, dotyczący sieci internetowej, przekazywany za pomocą sieci internetowej

online (adv)
オンライン
  (informatyka, informatyczny) za pomocą Internetu

onomastyka /ˌɔ̃nɔ̃ˈmastɨka/ (n)
固有名詞学
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się badaniem nazw własnych (osobowych i geograficznych);

onomatopeja /ˌɔ̃nɔ̃matɔˈpɛja/ (n)
擬音語
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wyraz dźwiękonaśladowczy;

ontologia /ˌɔ̃ntɔˈlɔɟja/ (n)
存在論, オントロジー
  (filozofia, filozoficzny) dziedzina wiedzy, która stara się odpowiadać na pytania o strukturę rzeczywistości i problematykę związaną z pojęciem bytu;
  (informatyka, informatyczny) formalna reprezentacja pewnej dziedziny wiedzy, na którą składa się zapis zbioru konceptów i relacji między nimi;

onuca /ɔ̃ˈnuʦ̑a/ (n)
ポルチャンキ
  (odzieżownictwo) pas tkaniny do owijania stopy stosowany zamiast skarpety;

onyks (n)
オニキス
  (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, odmiana chalcedonu o równoległym ułożeniu warstewek, na przemian białej i czarnej lub ciemnobrunatnej;

oologia /ˌɔːˈlɔɟja/ (n)
鳥卵学
  (ornitologia, ornitologiczny) dział ornitologii zajmujący się jajami, w szczególności ptasimi – ich budową, ubarwieniem, wielkością, kształtem i zmiennością

opactwo /ɔˈpaʦ̑tfɔ/ (n)
修道院
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor katolicki pod zarządem opata;

opal /ˈɔpal/ (n)
オパール
  (mineralogia, mineralogiczny) mieniący się barwami minerał zaliczany do krzemianów, uwodniony dwutlenek krzemu;

opalać /ɔˈpalaʨ̑/ (v)
焼ける
  poddawać siebie działaniu promieni słonecznych, w celu uzyskania ciemnego koloru skóry

opalenizna /ˌɔpalɛ̃ˈɲizna/ (n)
日焼け
  ciemniejsze zabarwienie skóry uzyskane poprzez działanie promieni słonecznych lub UV;

opanowanie /ˌɔpãnɔˈvãɲɛ/ (n)
我慢
  spokój, panowanie nad swoimi emocjami

opat /ˈɔpat/ (n)
修道院長, 大修道院長
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony opactwa

opatrunek (n)
包帯
  (medycyna, medyczny) materiał do zabezpieczania i leczenia uszkodzeń ciała

opatrzność /ɔˈpaṭʃnɔɕʨ̑/ (n)
摂理
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) opieka Boga

opcja /ˈɔpʦ̑ʲja/ (n)
オプション
  jedna z możliwości do wyboru

opera /ˈɔpɛra/ (n)
オペラ, 歌劇
  budynek przeznaczony do wystawiania oper (1.1);
  utwór muzyczny, przedstawienie z fabułą, przeznaczone dla orkiestry i śpiewaków, będących jednocześnie aktorami;

operacja /ˌɔpɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
手術
  (medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny;
オペ
  działania skierowane na wykonanie określonego zadania

operator /ˌɔpɛˈratɔr/ (n)
オペレーター
  człowiek obsługujący maszynę lub urządzenie
  (matematyka, matematyczny) funkcja; najczęściej określenie funkcji przekształcającej funkcję w funkcję

operetka (n)
オペレッタ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sceniczny utwór muzyczny podobny do opery, lecz o komediowym charakterze

opieka /ɔˈpʲjɛka/ (n)
世話
  dbanie o kogoś lub coś;

opieka zdrowotna /ɔˈpʲjɛka zdrɔˈvɔtna/ (n)
ヘルスケア
  ogół środków, których celem ma być zapobieganie chorobom i leczenie ich;

opiekować się /ˌɔpʲjɛˈkɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
世話をする
  sprawować opiekę nad kimś lub czymś; chronić coś / kogoś

opierać /ɔˈpʲjɛraʨ̑/ (v)
反抗
  przeciwstawiać się, stawiać opór

opinia /ɔˈpʲĩɲja/ (n)
意見
  sąd, zdanie na jakiś temat

opinia publiczna /ɔˈpʲĩɲja puˈblʲiʧ̑na/ (n)
世論
  reakcja zbiorowości ludzkich na działania polityczne i społeczne; wyrażany publicznie stan świadomości owych zbiorowości;

opis /ˈɔpʲis/ (n)
描写
  określenie podstawowych cech czegoś

opisowy (adj)
説明する
  mający charakter opisu

opium /ˈɔpʲjũm/ (n)
阿片
  wysuszony sok mleczny z ponacinanych, niedojrzałych makówek;

opodatkowanie (n)
課税, 租税
  (ekonomia, ekonomiczny) nałożenie podatku lub podatków

opona /ɔˈpɔ̃na/ (n)
タイヤ
  (motoryzacja) zewnętrzna część koła nakładana na felgę lub obręcz;

oportunista /ˌɔpɔrtũˈɲista/ (n)
日和見主義者
  (książkowy) człowiek niekierujący się żadnymi stałymi zasadami, dostosowujący się do aktualnych okoliczności dla osiągnięcia własnych korzyści

opowiadanie /ˌɔpɔvʲjaˈdãɲɛ/ (n)
物語
  coś, co zostało opowiedziane
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki utwór epicki

opowiadać /ˌɔpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
語る
  mówić o jakiejś historii, przedstawiać słowami jakieś wydarzenie, relacjonować

opowieść /ɔˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
コント
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór narracyjny o bogatej fabule i gawędziarskiej narracji, zwykle dłuższy od opowiadania i noweli, krótszy od powieści
物語
  opowiadana historia

opozycja /ˌɔpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
野党
  przeciwstawienie, przeciwdziałanie

oprogramowanie /ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
ソフトウェア
  (informatyka, informatyczny) ogół programów komputerowych

opryszczka (n)
ヘルペス, 口唇ヘルペス
  (medycyna, medyczny) (Herpes simplex) choroba zakaźna wywołana przez wirusy HSV1 i HSV2;

optyk /ˈɔptɨk/ (n)
眼鏡屋
  naukowiec fizyk, specjalista w dziedzinie optyki
  rzemieślnik wykonujący soczewki i okulary
  sprzedawca okularów

optyka (n)
光学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki będący nauką o świetle

optymalny /ˌɔptɨ̃ˈmalnɨ/ (adj)
最適
  najlepszy

optymista /ˌɔptɨ̃ˈmʲista/ (n)
楽天家
  człowiek przeniknięty skłonnością do dostrzegania dobrych stron życia

optymistyczny /ˌɔptɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
楽観的
  pełen optymizmu, właściwy optymiście; dostrzegający pozytywne strony czegoś, wierzący w powodzenie

optymizm /ɔpˈtɨ̃mʲism̥/ (n)
楽観主義, オプティミズム, 楽天主義, 楽観
  wiara w pomyślność, dostrzeganie pozytywów

opuncja /ɔˈpũnʦ̑ʲja/ (n)
うちわさぼてん
  (botanika, botaniczny) Opuntia, roślina z rodziny kaktusowatych o okazałych kwiatach i zielonych soczystych pędach i często jadalnych owocach;

opuszczać /ɔˈpuʃʧ̑aʨ̑/ (v)
省く
  pomijać

opuszka (n)
指先
  (anatomia, anatomiczny) końcowa, zaokrąglona część palca

opór /ˈɔpur/ (n)
抵抗
  (fizyka, fizyczny) siła bierna pojawiająca się w trakcie wprawiania ciała w ruch lub spowodowana ruchem tego ciała, skierowana w stronę przeciwną od kierunku ruchu
  akt przeciwstawiania się cudzej przemocy, woli, rozkazom itp.
  w lm przeszkody, utrudnienia

opóźnienie /ˌɔpuʑˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
遅れ
  odsunięcie zdarzenia w czasie

opętanie (n)
憑依
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stan bycia owładniętym przez demona;

opłakiwać /ˌɔpwaˈcivaʨ̑/ (v)
いたむ, かなしむ, 哀, 悲
  płakać, doznawać bólu, wyrażać go po utracie kogoś lub czegoś

opłata /ɔˈpwata/ (n)
料金
  kwota płacona za usługę, świadczenie

opłucna (n)
胸膜
  (anatomia, anatomiczny) błona surowicza okrywająca płuca i wyściełająca wnętrze klatki piersiowej;

orangutan /ˌɔrãŋˈɡutãn/ (n)
オランウータン
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj nadrzewnej małpy człekokształtnej;

oranżada /ˌɔrãw̃ˈʒada/ (n)
オレンジエード
  napój o smaku pomarańczowym, również jego surogat

oraz /ˈɔras/ (conjunction)
ほか
  …łączący słowa i zdania równorzędne, wskazując je jako występujące równocześnie

orać /ˈɔraʨ̑/ (v)
すきで耕す, 耕す
  (rolnictwo, rolniczy) przygotowywać ziemię pod zasiew poprzez przerzucenie górnej jej warstwy pługiem

orbita /ɔrˈbʲita/ (n)
軌道
  (astronomia, astronomiczny) tor ciała krążącego lub przelatującego obok innego ciała, zakrzywiony w wyniku ich wzajemnego przyciągania;

orbital /ɔrˈbʲital/ (n)
軌道
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) obszar pokazujący na najbardziej prawdopodobne położenie elektronu w atomie bądź cząsteczce
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) rozwiązanie równania Schrödingera opisujące zachowanie elektronu w atomie bądź cząsteczce

orchidea /ˌɔrxʲiˈdɛa/ (n)
蘭
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) egzotyczny storczyk;

ordalia /ɔrˈdalʲja/ (n)
神明裁判
  (historia, historyczny, historycznie) Sąd Boży;

order /ˈɔrdɛr/ (n)
勲章
  wysokiej rangi odznaczenie, wywodzące się z dawnych zakonów rycerskich (religijnych i świeckich);

oregano /ˌɔrɛˈɡãnɔ/ (n)
オレガノ
  (botanika, botaniczny) lebiodka pospolita, gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny jasnotowatych, Origanum vulgare L.
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) liście lebiodki stosowane jako przyprawa

organ /ˈɔrɡãn/ (n)
機関
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja powoływana w celu sprawowania władzy lub nadzoru czegoś;

organiczny /ˌɔrɡãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
有機
  (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) będący częścią świata zwierzęcego lub roślinnego, właściwy organizmom żywym lub z nich pochodzący

organizacja /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
組織, 機関
  grupa społeczna funkcjonująca według określonych reguł, współpracująca ze sobą w celu osiągnięcia określonych celów
組織, 団体
  sposób przygotowywania czegoś, planowania

organizacja pozarządowa /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja ˌpɔzaʒɔ̃nˈdɔva/ (n)
非政府組織
  stowarzyszenie zrzeszające osoby fizyczne lub osoby prawne, które jest niezależne od władz państwowych i nie działa dla zysku;

organizm /ɔrˈɡãɲism̥/ (n)
生物, 有機体
  (biologia, biologiczny) istota żywa charakteryzująca się procesami życiowymi;
生物
  (medycyna, medyczny) cielesny ustrój człowieka
  (przenośnie, przenośnia) pewna całość złożona ze współpracujących ze sobą elementów

organy (n)
オルガン, 風琴
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny stosowany głównie w kościołach, posiadający wiele piszczałek, klawiaturę i pedały;

orgazm /ˈɔrɡasm̥/ (n)
オルガスムス, オーガズム
  (seksuologia, seksuologiczny) szczytowy moment podniecenia w stosunku płciowym, związany z odczuwaniem rozkoszy;

orgia /ˈɔrʲɟja/ (n)
オージー
  (potocznie, potoczny) zabawa niemoralna, nieprzyzwoita, często alkoholowa, hałaśliwa, uciążliwa dla otoczenia

orientacja seksualna (n)
性的指向
  (psychologia, psychologiczny) pociąg erotyczny odczuwany do osób określonej płci

orientalistyka /ˌɔrʲjɛ̃ntaˈlʲistɨka/ (n)
アジア学
  (edukacja, edukacyjny) nauka o kulturach Orientu;

origami /ˌɔrʲiˈɡãmʲi/ (n)
折り紙
  (sztuka) technika artystycznego składania papieru, pochodząca z Chin, rozwinięta w Japonii;

orija (n)
オリヤー語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język indoaryjski używany w indyjskim stanie Orisa;

ork /ɔrk/ (n)
オーク
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (fantasy) rosły człekokształtny potwór z zieloną skórą;

orka /ˈɔrka/ (n)
耕起
  (rolnictwo, rolniczy) czynność rozdrabniania i odwracania wierzchniej warstwy gleby;
鯱
  (zoologia, zoologiczny) Orcinus orca L., drapieżny gatunek delfina, ubarwiony w czarno-białe plamy;

orkiestra /ɔrʲˈcɛstra/ (n)
オーケストラ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloosobowy zespół instrumentalny, który pod kierownictwem dyrygenta wykonuje utwory muzyczne

orlica (n)
蕨
  (botanika, botaniczny) paproć z rodzaju Pteridium;

orlik /ˈɔrlʲik/ (n)
オダマキ
  (botanika, botaniczny) Aquilegia, roślina zielna o dużych, różnobarwnych kwiatach;

orlik krzykliwy (n)
アシナガワシ
  (ornitologia, ornitologiczny) Aquila pomarina, ptak drapieżny z podrodziny orłów należący do polskiej ornitofauny;

ormiański /ɔrˈmʲjä̃j̃sʲci/ (n)
アルメニア語
  język urzędowy Armenii;

ornament /ɔrˈnãmɛ̃nt/ (n)
装飾
  (sztuka) motyw zdobniczy stosowany w architekturze, sztuce, rzemiośle artystycznym,

ornat (n)
カズラ
  (kościelny) wierzchnia szata liturgiczna prezbiterów;

ornitolog /ˌɔrʲɲiˈtɔlɔk/ (n)
鳥類学者
  (biologia, biologiczny) specjalista w zakresie ornitologii
  (biologia, biologiczny) specjalistka w dziedzinie ornitologii

ornitologia /ˌɔrʲɲitɔˈlɔɟja/ (n)
鳥類学
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o ptakach;

orogeneza /ˌɔrɔɡɛ̃ˈnɛza/ (n)
造山運動
  (geologia, geologiczny) proces powstawanie gór z przyczyn tektonicznych;

ortoepia /ˌɔrtɔˈɛpʲja/ (n)
正音学
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o normach wymowy

ortografia /ˌɔrtɔˈɡrafʲja/ (n)
正書法, スペル
  zbiór umownych przepisów regulujących sposób posługiwania się systemem pisma, normalizowanych i przystosowywanych do danego języka

oryginał /ˌɔrɨˈɟĩnaw/ (n)
本物
  rzecz powstała jako pierwsza

orzech /ˈɔʒɛx/ (n)
堅果, 木の実
  suchy owoc o zdrewniałej łupinie;

orzech laskowy (n)
ヘーゼルナッツ
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) jadalny owoc leszczyny

orzech włoski (n)
クルミ
  (spożywczy) jadalne nasiono z drzewa orzecha włoskiego (1.2)
  (botanika, botaniczny) Juglans regia L., gatunek drzewa liściastego z rodziny orzechowatych;

orzeczenie /ˌɔʒɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
述語
  (językoznawstwo, językoznawczy) część zdania informująca o czynności lub stanie podmiotu

orzeł /ˈɔʒɛw/ (n)
鷲, わし
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z podrodziny Aquilinae, o zakrzywionym dziobie, mocnych szponach i szerokich, deskowatych skrzydłach;
鷲
  (przenośnie, przenośnia) zdolna, bystra osoba

orzeł przedni (n)
イヌワシ
  (ornitologia, ornitologiczny) Aquila chrysaetos Linnaeus, duży ptak szponiasty z rodziny jastrzębiowatych;

osa /ˈɔsa/ (n)
雀蜂, 蜂
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Vespula, uskrzydlony owad o żółto-czarnym ubarwieniu, posiadający żądło;

osad /ˈɔsat/ (n)
堆積物
  (chemia, chemiczny) substancja nierozpuszczalna, wydzielająca się z roztworu w postaci ciała stałego;

oscyloskop /ˌɔsʦ̑ɨˈlɔskɔp/ (n)
オシロスコープ
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do obrazowania przebiegu oscylacji;

oset /ˈɔsɛt/ (n)
薊
  (botanika, botaniczny) Carduus, rodzaj roślin z rodziny astrowatych;

osełka (n)
砥石
  narzędzie służące do ręcznego ostrzenia narzędzi

osiedle /ɔˈɕɛdlɛ/ (n)
団地
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) nieduże skupisko budynków miejskich lub wiejskich

osierdzie /ɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ/ (n)
心嚢
  (anatomia, anatomiczny) worek surowiczy ochraniający serce;

osika /ɔˈɕika/ (n)
山鳴らし
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) gatunek drzewa należący do rodziny wierzbowatych;

osioł /ˈɔɕɔw/ (n)
驢馬, 兎馬
  (zoologia, zoologiczny) Equus asinus Linnaeus, zwierzę domowe z rodziny koniowatych;
驢馬
  (potocznie, potoczny) głupi człowiek
  (potocznie, potoczny) uparty człowiek

osiągać /ɔˈɕɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
達成する
  docierać do określonego miejsca
  uzyskiwać pewną minimalną lub maksymalną wartość jakiejś cechy

oskarżenie /ˌɔskarˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
告発
  zarzut dokonania czynu nagannego lub niezgodnego z prawem

osm /ɔsm̥/ (n)
オスミウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Os i liczbie atomowej 76;

osnowa /ɔsˈnɔva/ (n)
経
  (włókiennictwo) sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici wątku; także same nici tworzące ten układ;

osoba /ɔˈsɔba/ (n)
人称
  (gramatyka) pojęcie używane do określenia formy czasownika, w zależności od wykonawcy czynności
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot czynności prawnych
  bohater dramatu
人, 人称
  pojedynczy człowiek, ktoś

osoba fizyczna /ɔˈsɔba fʲiˈzɨʧ̑na/ (n)
個人
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wobec prawa: każdy człowiek od chwili urodzenia do chwili śmierci;

osoba prawna /ɔˈsɔba ˈpravna/ (n)
法人
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jednostka organizacyjna powołana do określonych celów, którą przepis prawny uznaje za samodzielny podmiot prawa cywilnego;

osobiście /ˌɔsɔˈbʲiɕʨ̑ɛ/ (adv)
直々
  we własnej osobie, samemu, bez pośrednictwa

osobliwość (n)
特異点
  osoba lub rzecz niezwykła, oryginalna

osobliwy (adj)
奇異
  nietypowy, oryginalny, dziwaczny, inny niż reszta

osobowość /ˌɔsɔˈbɔvɔɕʨ̑/ (n)
性格
  (psychologia, psychologiczny) zespół najbardziej trwałych cech psychicznych lub dyspozycji psychicznych człowieka, odróżniających go od innych ludzi;

osocze (n)
血漿
  (biologia, biologiczny) zasadniczy płynny składnik krwi, w którym zawieszone są krwinki

ospa wietrzna (n)
水痘, 水疱瘡
  (medycyna, medyczny) bardzo zakaźna choroba wirusowa głównie wieku dziecięcego, wywoływana przez VZV;

ostatecznie /ˌɔstaˈtɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
最終的
  wreszcie, w końcu

ostatni /ɔˈstatʲɲi/ (adj)
最後, 最終的
  znajdujący się na końcu listy, kolejności

ostatnia deska ratunku /ɔˈstatʲɲa ˈdɛska raˈtũnku/ (n)
最後の手段
  sposób wyjścia z trudnej sytuacji

ostatnio /ɔˈstatʲɲɔ/ (adv)
最近
  w niedalekiej przeszłości

ostentacja /ˌɔstɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
げんき
  (książkowy) demonstracyjny, manifestacyjny sposób zachowania się, mający na celu zwrócenie czyjejś uwagi, na pokaz

ostentacyjny /ˌɔstɛ̃ntaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
けばけばしい
  (książkowy) robiony na pokaz, w sposób mający zwrócić czyjąś uwagę

osteopatia (n)
オステオパシー
  metoda medycyny alternatywnej zajmująca się leczeniem zespołów bólowych układu mięśniowo-szkieletowego

osteoporoza /ˌɔstɛɔpɔˈrɔza/ (n)
骨粗鬆症
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy charakteryzujący się postępującym ubytkiem masy kostnej, osłabieniem struktury kości i większą podatnością na ich złamania;

ostracyzm /ɔˈstraʦ̑ɨsm̥/ (n)
陶片追放
  wykluczenie, bojkot kogoś z danej grupy lub z danego środowiska

ostroga (n)
拍車
  (jeździectwo, jeździecki) ostro zakończony metalowy kabłąk przypinany do butów, wspomagający działanie łydki;

ostrokrzew /ɔˈstrɔkʃɛf/ (n)
犬黄楊
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ilex L., rodzaj roślin z rodziny ostrokrzewowatych; krzew lub drzewo zimozielone o pojedynczych, skórzastych, ciemnozielonych, całobrzegich lub kolczasto ząbkowanych liściach i kulistych owocach;

ostrokątny (adj)
鋭角
  mający kąt ostry

ostrosłup /ɔˈstrɔswup/ (n)
角錐
  (geometria) bryła o wielokącie w podstawie i trójkątnych ścianach zbiegających się w jednym punkcie;

ostrożnie /ɔˈstrɔʒʲɲɛ/ (adv)
じっくり
  w sposób ostrożny, uważny

ostrożny /ɔˈstrɔʒnɨ/ (adj)
念入り
  postępujący, zachowujący się i podejmujący decyzje z rozwagą, mający się na baczności
  zrobiony, powzięty z rozwagą, uważnie, oględnie; będący wyrazem czyjejś rozwagi

ostry /ˈɔstrɨ/ (adj)
鋭い
  taki, który ma kłujące lub tnące zakończenie
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o potrawie: mający intensywny smak, silnie odczuwany, gryzący, palący

ostryga /ɔˈstrɨɡa/ (n)
カキ
  (zoologia, zoologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) osiadły małż morski żyjący w ławicach na przybrzeżnych skałach płytkich mórz, o dużym znaczeniu w przemyśle spożywczym;

ostrygojad /ˌɔstrɨˈɡɔjat/ (n)
ミヤコドリ, 都鳥
  (ornitologia, ornitologiczny) czarno-biały ptak nadmorski o czerwonych nogach i dziobie;

ostrze /ˈɔsṭʃɛ/ (n)
刃
  część robocza narzędzia do krajania, ostre zakończenie lub krawędź przedmiotu

ostrzeżenie /ˌɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
警告
  akt ostrzegania; przestroga przed czymś

ostrzyć /ˈɔsṭʃɨʨ̑/ (v)
研
  czynić ostrym (krawędź czegoś)

osuwisko /ˌɔsuˈvʲiskɔ/ (n)
地滑り
  (geologia, geologiczny) forma rzeźby terenu powstała w wyniku przemieszczenia materiału skalnego w dół stoku wzdłuż powierzchni poślizgu, efekt osuwania;

oswojony /ˌɔsfɔˈjɔ̃nɨ/ (adj)
飼いならす
  o dzikim zwierzęciu: takie, które straciło dzikość

oszacowanie (n)
推定
  wynik szacowania

oszczep /ˈɔʃʧ̑ɛp/ (n)
ジャベリン, 投げ槍
  (łowiectwo, łowiecki) (wojskowość, wojskowy) (dawniej, dawny) broń wojenna lub myśliwska, o długim drzewcu i twardym, metalowym a wcześniej kamiennym, grocie;
  (sport, sportowy) długi, zaostrzony pręt używany w lekkoatletyce do rzucania;

oszczerstwo /ɔʃˈʧ̑ɛrstfɔ/ (n)
冤
  kłamliwa wypowiedź, która ma na celu poniżenie lub ośmieszenie kogoś

oszczędność /ɔʃˈʧ̑ɛ̃ndnɔɕʨ̑/ (n)
倹約
  cecha osoby, która ogranicza swoje wydatki

oszczędny (adj)
倹しい
  nietrwoniący pieniędzy, majątku

oszczędzać /ɔʃˈʧ̑ɛ̃nʣ̑aʨ̑/ (v)
貯金する
  zużywać w niewielkiej ilości

oszukańczy /ˌɔʃuˈkãj̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
詐欺
  opierający się na oszustwie, nieuczciwości

oszukiwać /ˌɔʃuˈcivaʨ̑/ (v)
欺く
  doprowadzać kogoś do niekorzystnego rozporządzenia jego mieniem przez podanie nieprawdy lub ukrycie nieznanych mu faktów
  mówić komuś nieprawdę, kłamać
  celowo i potajemnie nie przestrzegać reguł podczas gry celem uzyskania lepszego wyniku; oszukiwać (1.1) partnerów gry

osłaniać (v)
保護
  okrywać coś czymś, odgradzać od czegoś, czynić coś niewidocznym
  swoim położeniem uniemożliwiać zaatakowanie kogoś albo zabezpieczać kogoś lub coś przed czymś szkodliwym, niebezpiecznym
  (przenośnie, przenośnia) chronić kogoś lub coś przed odpowiedzialnością albo czymś nieprzyjemnym, niebezpiecznym

osłomuł /ɔsˈwɔ̃muw/ (n)
ケッテイ
  (zootechnika, zootechniczny) mieszaniec ogiera konia i klaczy osła, bezpłodny;

otaczać /ɔˈtaʧ̑aʨ̑/ (v)
取り巻く
  rozciągać się wokół, znajdować się dookoła (statyczny stan)
  zajmować ze wszystkich stron tereny wokół określonego miejsca, okrążać (ruch)

otoczenie /ˌɔtɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
周囲
  łącznie to, co znajduje się blisko ze wszystkich stron
  zbiór elementów, które nie wchodzą w skład danego systemu, organizacji, itp., jednak mają na niego wpływ

otrzewna (n)
腹膜
  (anatomia, anatomiczny) błona surowicza wyścielająca jamę brzuszną i jamę miednicy;

otręby /ɔˈtrɛ̃mbɨ/ (n)
糠
  (rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) łuski nasion i zarodki ziarna pozostałe po jego zmieleniu, używane jako cenna pasza treściwa lub dodawane do potraw;

otwarty /ɔtˈfartɨ/ (adj)
営業中
  (informatyka, informatyczny) mający dostępny kod źródłowy
  niestawiający przeszkód do wejścia / przejścia, niczym nieokolony
  o problemie, kwestii: do tej pory nierozwiązany, wciąż podlegający dyskusji;
  o sklepie: czynny, działający
  ogólnie dostępny, nieobłożony ograniczeniami
開いている
  o człowieku: nieukrywający swoich intencji, uczuć

otwierać /ɔtˈfʲjɛraʨ̑/ (v)
開ける
  powodować, że coś przestaje być zamknięte
  rozchylać przylegające do siebie części

otwór /ˈɔtfur/ (n)
穴
  dziura lub wgłębienie

otyłość /ɔˈtɨwɔɕʨ̑/ (n)
肥満
  (medycyna, medyczny) szkodliwy dla zdrowia skutek spożywania zbyt dużych ilości jedzenia przy braku ruchu; poważna nadwaga;

otyły /ɔˈtɨwɨ/ (adj)
肥満
  o człowieku lub zwierzęciu: ważący o wiele za dużo; o dużej nadwadze

outing (n)
アウティング
  (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) mówienie, często publiczne, o czyjejś orientacji seksualnej lub tożsamości płciowej bez zgody tej osoby;

owacja /ɔˈvaʦ̑ʲja/ (n)
喝采
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: przyznawana przez senat nagroda dla zwycięskiego wodza w postaci uroczystego wjazdu do Rzymu, mająca status niższy niż triumf;
  ostentacyjne i publiczne wyrażenie komuś uznania lub czci, w szczególności burzą braw

owad /ˈɔvat/ (n)
昆虫
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielkie zwierzę, zaliczane do stawonogów, posiadające trzy pary odnóży oraz zazwyczaj dwie pary skrzydeł;

owadożerny /ˌɔvadɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
虫食
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się owadami

owal /ˈɔval/ (n)
オーバル
  (geometria) krzywa płaska, zamknięta, kształtem przypominająca elipsę;

owca /ˈɔfʦ̑a/ (n)
羊, ひつじ
  (zoologia, zoologiczny) Ovis, zwierzę hodowlane o białej wełnie;

owczarnia (n)
羊小屋
  (zootechnika, zootechniczny) pomieszczenie gospodarskie dla owiec;

owies /ˈɔvʲjɛs/ (n)
オートムギ, 燕麦
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Avena L., roślina zbożowa należąca do rodziny wiechlinowatych, mających kwiatostan w kształcie wiechy;

owoc /ˈɔvɔʦ̑/ (n)
果物, 果実
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięsisty i słodki owoc (1.1) lub owocostan różnych roślin, który można spożywać na surowo
  (botanika, botaniczny) organ rozrodczy roślin, powstający z zalążni, zawierający nasiona;
果実, 果物
  (przenośnie, przenośnia) skutek pewnych działań

owoce morza /ɔˈvɔʦ̑ɛ ˈmɔʒa/ (n)
シーフード, 魚介, 海産 食品
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) jadalne skorupiaki, mięczaki morskie i małże

owsianka /ɔfʲˈɕãnka/ (n)
ポリッジ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z płatków owsianych na mleku lub wodzie;

owulacja (n)
排卵
  (biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) proces wytwarzania komórek jajowych u ssaków płci żeńskiej;

ozdabiać /ɔzˈdabʲjäʨ̑/ (v)
飾る
  czynić coś ładniejszym lub strojniejszym

ozdoba /ɔzˈdɔba/ (n)
置物
  coś, co ozdabia; dodatek upiększający coś

oziębłość /ɔˈʑɛ̃mbwɔɕʨ̑/ (n)
不感症
  (seksuologia, seksuologiczny) osłabienie popędu płciowego, hipolibidemia

ozon /ˈɔzɔ̃n/ (n)
オゾン
  (chemia, chemiczny) alotropowa odmiana tlenu o trzech atomach;

ołowica (n)
鉛中毒
  (medycyna, medyczny) zatrucie ołowiem

ołtarz /ˈɔwtaʃ/ (n)
祭壇
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stół lub podwyższenie, na którym składa się ofiarę bogu lub bóstwu;

ołów /ˈɔwuf/ (n)
鉛
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pb i liczbie atomowej 82;

ołówek /ɔˈwuvɛk/ (n)
鉛筆
  przyrząd służący do pisania, mający rysik z grafitu, można go zmazywać;

oś /ɔɕ/ (n)
軸
  centralna linia danego układu

ośle ucho /ˈɔɕlɛ ˈuxɔ/ (n)
ドッグイア
  zagięty róg książki;

ośmiokąt (n)
八角形
  (matematyka, matematyczny) figura geometryczna mająca osiem kątów;

ośmiornica /ˌɔɕmʲjɔˈrʲɲiʦ̑a/ (n)
蛸, タコ
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny głowonóg o ośmiu ramionach;

oświetlać /ɔɕˈfʲjɛtlaʨ̑/ (v)
照
  rzucać, kierować na coś światło

ość /ɔɕʨ̑/ (n)
ほね
  (ichtiologia, ichtiologiczny) mała kość u ryb;

ożywiać (v)
蘇る
  przywracać do życia

pacha /ˈpaxa/ (n)
脇の下, 腋下 腋窩
  (anatomia, anatomiczny) wgłębienie pod stawem ramiennym;

pachwina /paxˈfʲĩna/ (n)
鼠蹊部
  (anatomia, anatomiczny) zagłębienie między dolną (u człowieka) lub tylną (u zwierząt) boczną częścią podbrzusza a wewnętrzną powierzchnią górnej części uda

pacjent /ˈpaʦ̑ʲjɛ̃nt/ (n)
患者
  osoba, która korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej;

pacyfikacja /ˌpaʦ̑ɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
鎮静
  tłumienie buntu, powstania, strajku itp., zwykle przy użyciu siły zbrojnej;

pacyfizm (n)
平和主義
  pogląd głoszący pokój i konieczność zaprzestania wojen

pacynka /paˈʦ̑ɨ̃nka/ (n)
指人形
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka nakładana na dłoń i poruszana palcami;

paczka /ˈpaʧ̑ka/ (n)
パケット
  (handel, handlowy) zawartość małego opakowania
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa nie mieszcząca się lub nie nadająca się do wysłania listem;

padaczka /paˈdaʧ̑ka/ (n)
てんかん
  (medycyna, medyczny) choroba cechująca się napadami padaczkowymi będącymi efektem przejściowych zaburzeń czynności mózgu, polegających na nadmiernych i gwałtownych, samorzutnych wyładowaniach bioelektrycznych w komórkach nerwowych;

padać /ˈpadaʨ̑/ (v)
降る
  (meteorologia, meteorologiczny) o opadach atmosferycznych: opadać na powierzchnię (z podmiotem domyślnym w 3 os. lp rodzaju nijakiego)
  zlatywać, lecieć w dół
落ちる
  w sposób gwałtowny zmieniać pozycję z pionowej na poziomą

padlina /paˈdlʲĩna/ (n)
腐肉, 骸
  zwierzęce zwłoki

paella (n)
パエリア
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jednogarnkowa potrawa z ryżu z szafranem i z dodatkami np. mięsa królika, kurczaka, owoców morza, ślimaków, grzybów, fasoli, pomidorów i innych warzyw, przygotowywana na specjalnej patelni z dwoma uchwytami, specjalność kuchni hiszpańskiej;

pager /ˈpɛjʤ̑ɛr/ (n)
ページャ
  (technologia, technika, techniczny) elektroniczne urządzenie używane do komunikowania się poprzez krótkie informacje odczytywane z wyświetlacza;

pagoda /paˈɡɔda/ (n)
パゴダ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia buddyjska o architekturze pagody (1.1)

pagórek /paˈɡurɛk/ (n)
丘
  niewielkie wzniesienie, zazwyczaj od kilku do kilkudziesięciu metrów

paisley (n)
ペーズリー
  delikatny, kwiatowo-geometryczny deseń tkaniny o orientalnej, przypuszczalnie perskiej, proweniencji

pająk /ˈpajɔ̃ŋk/ (n)
蜘蛛, クモ
  (zoologia, zoologiczny) ośmionożny pajęczak budujący pajęczyny;

pajęczak (n)
クモ形類
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę bezkręgowe z sześcioma nogami i odwłokiem

pajęczyna /ˌpajɛ̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
蜘蛛の巣
  sieć tkana przez pająka

pakistański /ˌpaciˈstãj̃sʲci/ (adj)
パキスタンの
  związany z Pakistanem, dotyczący Pakistanu

pakować /paˈkɔvaʨ̑/ (v)
包
  umieszczać rzeczy razem w paczce, bagażu, plecaku

pal /pal/ (n)
支柱
  (historia, historyczny, historycznie) narzędzie kaźni w formie zaostrzonego słupa, na którego wbijano skazańca
  gruby słup osadzony w gruncie, pełniący zwykle funkcję konstrukcyjną

palacz /ˈpalaʧ̑/ (n)
喫煙者
  osoba, która pali tytoń, zwykle nałogowo

palankin (n)
輿
  ozdobna lektyka z dachem i firankami

palec /ˈpalɛʦ̑/ (n)
指
  część rękawiczki przykrywająca palce (1.1)
指, 足の指
  u człowieka i zwierzęcia: jedno z pięciu cienkich zakończeń dłoni lub stopy

palec wskazujący /ˈpalɛʦ̑ ˌfskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
人差し指
  (anatomia, anatomiczny) drugi po kciuku palec ręki;

palenie /paˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
喫煙
  zwyczaj palenia papierosów, tytoniu

paleografia /ˌpalɛɔˈɡrafʲja/ (n)
古文書
  badanie dziejów pisma i rozwoju narzędzi piśmienniczych;

paleontologia /ˌpalɛɔ̃ntɔˈlɔɟja/ (n)
古生物学
  (biologia, biologiczny) nauka o organizmach kopalnych;

paleozoik /ˌpalɛɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
古生代
  (geologia, geologiczny) era w dziejach Ziemi;

paleta /paˈlɛta/ (n)
パレット
  specjalna owalna deseczka służąca artyście-malarzowi do mieszania farb;

pali /ˈpalʲi/ (n)
パーリ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) martwy język średnioindyjski z grupy indoaryjskiej języków indoeuropejskich, mający duże podobieństwo do języka wedyjskiego i sanskrytu klasycznego, jeden z prakrytów używany w tekstach buddyjskich

paliatywny (adj)
一時的に緩和する
  uśmierzający ból lub łagodzący objawy choroby, lecz nieusuwający jej przyczyn

paliczek /paˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
指骨
  (anatomia, anatomiczny) mała kość palców stopy i dłoni;

palindrom /paˈlʲĩndrɔ̃m/ (n)
回文
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zdanie brzmiące tak samo przy czytaniu od lewej strony do prawej, jak i odwrotnie (np. kajak, zaraz);

paliwo /paˈlʲivɔ/ (n)
燃料
  substancja palna używana do napędzania silników i maszyn lub do palenia w piecach

palić /ˈpalʲiʨ̑/ (v)
焼く
  niszczyć coś za pomocą ognia
タバコを吸う
  wdychać dym tytoniowy z papierosa, fajki itp.; czynić to nałogowo
焼ける
  ulegać działaniu ognia, niszczeć pod wpływem ognia

palić za sobą mosty /ˈpalʲiʥ̑ za‿ˈsɔbɔ̃w̃ ˈmɔstɨ/ (v)
縁を切る
  (książkowy) uniemożliwiać sobie drogę powrotu, wycofanie się z czegoś, zrywać z kimś, z czymś nieodwołalnie

pallad /ˈpalːat/ (n)
パラジウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pd i liczbie atomowej 46;

palma /ˈpalma/ (n)
椰子, ヤシ
  (botanika, botaniczny) Arecaceae, roślina drzewiasta z rodziny arekowatych z gładkim pniem i charakterystycznym pióropuszem liści na szczycie;

palnik /ˈpalʲɲik/ (n)
バーナー
  urządzenie wytwarzające płomień, służące do spawania metali

palpitacja (n)
動悸
  (medycyna, medyczny) zbyt szybkie bicie serca;

pamiątka /pãˈmʲjɔ̃ntka/ (n)
土産
  drobny przedmiot lub znak przypominający jakieś zdarzenie, miejsce albo osobę

pamięć /ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
記憶
  (informatyka, informatyczny) podzespół lub urządzenie przechowujące dane;
思い出, 記憶
  fakt zachowania informacji, możliwość przypominania sobie – indywidualnie albo w umyśle i kulturze zbiorowości
記憶, メモリ
  zdolność umysłu do zapamiętywania – przechowywania wspomnień, informacji itp.;

pan /pãn/ (n)
様
  feudał lub właściciel ziemski, również magnat; władca
  pracodawca dla służby
  właściciel niewolników
さん, 氏
  zwrot grzecznościowy w stosunku do mężczyzny; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty

pan młody /ˈpãn ˈmwɔdɨ/ (n)
新郎
  mężczyzna w dniu swojego ślubu

panaceum /ˌpãnaˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
万能薬
  (książkowy) lek (środek) na wszystko; superlekarstwo

pancernik /pãnˈʦ̑ɛrʲɲik/ (n)
アルマジロ
  (zoologia, zoologiczny) niewielki ssak o pancerzu złożonym z ruchomych tarczek;
戦艦
  (marynarka) (wojskowość, wojskowy) silnie opancerzony okręt, wyposażony w działa bardzo dużego kalibru;

pancerz /ˈpãnʦ̑ɛʃ/ (n)
装甲
  (zoologia, zoologiczny) u niektórych zwierząt: fragment twardej skóry lub innej powierzchni chroniący narządy wewnętrzne przed uszkodzeniem mechanicznym; ubranie o takiej cesze;

panczenlama (n)
パンチェン・ラマ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny tybetański, najwyższy obok dalajlamy;

panda /ˈpãnda/ (n)
パンダ
  (zoologia, zoologiczny) panda mała
  (zoologia, zoologiczny) panda wielka

panda wielka (n)
ジャイアントパンダ
  (zoologia, zoologiczny) Ailuropoda melanoleuca David, drapieżny ssak z rodziny niedźwiedziowatych występujący w Azji;

pandeizm /pãnˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
汎理神論
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) poglądy teologiczne i filozoficzne lub przekonania religijne utożsamiające Boga ze światem;

pandemia /pãnˈdɛ̃mʲja/ (n)
パンデミック, 大流行
  (medycyna, medyczny) globalna epidemia, obejmująca duże obszary (kraj, kontynent lub cały świat)

pangermanizm (n)
汎ゲルマン主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nacjonalistyczna doktryna polityczna postulująca zjednoczenie wszystkich ludów germańskich

pani /ˈpãɲi/ (n)
夫人, 女史
  zwrot grzecznościowy w stosunku do kobiety; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty

panichida /ˌpãɲiˈxʲida/ (n)
パニヒダ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) prawosławne nabożeństwo żałobne;

panienka /pãˈɲɛ̃nka/ (n)
お姉さん
  młoda dziewczyna

panika /ˈpãɲika/ (n)
パニック, 恐慌
  nagły, nierzadko bezpodstawny strach, przerażenie (często dotyczy grup ludzi, tłumu)

panikować (v)
パニックになる
  wpadać w panikę

panna /ˈpãnːa/ (n)
お嬢
  dziewczyna, młoda kobieta
独身, お嬢さん
  kobieta, która nigdy nie była mężatką, dawniej tytuł grzecznościowy dla takiej kobiety (obecnie: pani)

panna cotta (n)
パンナコッタ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) delikatny deser kuchni włoskiej zrobiony ze śmietany podgrzanej z żelatyną i różnymi dodatkami;

panna młoda /ˈpãnːa ˈmwɔda/ (n)
花嫁
  kobieta w dniu swojego ślubu

panorama /ˌpãnɔˈrãma/ (n)
全景
  rozległy, szeroki widok

panpsychizm (n)
汎心論
  (filozofia, filozoficzny) pogląd, który głosi, iż wszystkie obiekty materialne obdarzone są właściwościami psychicznymi

panseksualizm (n)
全性愛
  (filozofia, filozoficzny) (seksuologia, seksuologiczny) postrzeganie wszelkich zjawisk w świecie przez pryzmat seksualny

panslawizm /pãw̃ˈslavʲism̥/ (n)
汎スラヴ主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch ideowy dążący do zjednoczenia Słowian bazujący na jedności kulturowo-językowej narodów słowiańskich;

panteizm /pãnˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
汎神論
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, że Bogiem jest wszechświat, ubóstwienie natury;

panteon /pãnˈtɛɔ̃n/ (n)
パンテオン
  (starożytność) (architektura, architektoniczny) w starożytnej Grecji i Rzymie świątynia poświęcona wszystkim bogom;

pantera mglista (n)
ウンピョウ
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Neofelis nebulosa Griffith, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w południowo-wschodniej Azji;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku pantera mglista (1.1)

pantera śnieżna /pãnˈtɛra ˈɕɲɛʒna/ (n)
ユキヒョウ
  (zoologia, zoologiczny) Panthera uncia Schreber, drapieżny ssak z rodziny kotowatych, występujący na terenach Azji Środkowej;

pantograf /pãnˈtɔɡraf/ (n)
パンタグラフ
  przyrząd kreślarski do wykonywania powiększeń lub pomniejszeń;
  przyrząd służący do pobierania prądu z napowietrznej sieci trakcyjnej przez pojazdy szynowe;

pantomima /ˌpãntɔ̃ˈmʲĩma/ (n)
パントマイム
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) widowisko sceniczne, w którym treść przekazywana jest tylko za pomocą ruchu;

papacha (n)
パパーハ
  (odzieżownictwo) męska futrzana czapka używana przez Kozaków, mieszkańców Kaukazu i Azji Środkowej;

papeć (n)
スリッパ
  (potocznie, potoczny) również (regionalizm poznański) zwykle w lm papcie pantofle domowe, kapcie

papier /ˈpapʲjɛr/ (n)
紙
  wyrób z celulozy w postaci arkusza, zwykle przeznaczony do zapisywania informacji;
  (potocznie, potoczny) (biurowość, biurowy) (księgowość) (urzędowy) dokument

papier toaletowy /ˈpapʲjɛr ˌtɔalɛˈtɔvɨ/ (n)
トイレットペーパー
  chłonny papier przeznaczony do utrzymywania higieny po wypróżnieniu;

papier wartościowy /ˈpapʲjɛr ˌvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
有価証券
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) dokument lub zapis w systemie informatycznym, który poświadcza prawo posiadacza do własności lub innych praw majątkowych;

papiernia (n)
製紙工場
  zakład wytwarzający papier

papieros /paˈpʲjɛrɔs/ (n)
煙草
  wyrób tytoniowy w postaci cienkiej papierowej rurki długości kilku centymetrów wypełnionej zmielonym tytoniem;

papież /ˈpapʲjɛʃ/ (n)
教皇, ローマ教皇
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biskup i patriarcha Rzymu, głowa Kościoła katolickiego oraz państwa Watykan;

papirologia (n)
パピルス学
  nauka, która zajmuje się badaniem i odczytywaniem rękopisów;

papirus /paˈpʲirus/ (n)
カミガヤツリ
  (botanika, botaniczny) Cyperus papyrus L., cibora papirusowa, gatunek roślin należący do rodziny ciborowatych, pochodzący z Afryki, głównie z Egiptu;
  materiał pisarski, wyrabiany z włókien papirusu (1.1);
  zwój lub dokument spisany na papirusie (1.2)

paproć /ˈpaprɔʨ̑/ (n)
羊歯
  (botanika, botaniczny) Polypodiopsida, klasa roślin z kladu monilofitów;

papryka /ˈpaprɨka/ (n)
ピーマン
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) gatunek rośliny uprawnej o owocach spożywane jako warzywo lub przyprawa;
パプリカ
  (spożywczy) czerwona, sypka przyprawa sporządzona z owocu papryki (1.1)
  (spożywczy) jarzyna z owocu papryki (1.1);

papuga /paˈpuɡa/ (n)
オウム, 鸚鵡
  (ornitologia, ornitologiczny) Psittaciformes Wagler, rząd ptaków tropikalnych;
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny papug (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto powtarza czyjeś słowa lub gesty

papużka falista /paˈpuʃka faˈlʲista/ (n)
セキセイインコ
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Melopsittacus undulatus Shaw, gatunek ptaka z rodziny papug wschodnich, występujacy w Australii, ceniony przez hodowców ze względu na różnorodne barwy upierzenia;

para /ˈpara/ (n)
蒸気
  (fizyka, fizyczny) woda w stanie gazowym;
カップル, 対
  dwie osoby, darzące się uczuciem

para wodna /ˈpara ˈvɔdna/ (n)
水蒸気
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) woda w gazowym stanie skupienia;

parabola /ˌparaˈbɔla/ (n)
放物線
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów równo odległych od pewnej prostej (kierownicy paraboli) i pewnego punktu (ogniska paraboli) nieleżącego na tej prostej;

parada /paˈrada/ (n)
パレード
  (wojskowość, wojskowy) uroczysty przegląd wojsk połączony z defiladą;
  efektowny przemarsz z udziałem wielu osób;

paradoks /paˈradɔks/ (n)
パラドックス
  rozumowanie logiczne, pozornie oczywiste, prowadzące z powodu pewnych nieścisłości logicznych do wyniku sprzecznego z założeniem lub udowadniające jednocześnie dwie sprzeczne tezy
  zaskakujące twierdzenie sprzeczne z przyjętą powszechnie opinią

paradoksalny /ˌparadɔˈksalnɨ/ (adj)
逆説的
  sprzeczny z tym, co jest lub wydaje się oczywiste, będący paradoksem lub mający cechy paradoksu, osobliwy, absurdalny

paradygmat /ˌparaˈdɨɡmat/ (n)
パラダイム
  (filozofia, filozoficzny) zbiór pojęć i teorii tworzących podstawy danej nauki;
  (językoznawstwo, językoznawczy) system form odmieniającego się wyrazu;

parafia /paˈrafʲja/ (n)
小教区
  (kościelny) najmniejsza jednostka podziału administracyjnego w niektórych wspólnotach chrześcijańskich, wspólnota eucharystyczna kierowana przez proboszcza;

parafilia (n)
性的倒錯
  (seksuologia, seksuologiczny) (medycyna, medyczny) zboczenie lub zaburzenie seksualne

parafraza (n)
パラフレーズ
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie tej samej treści innymi środkami wyrazowymi

paranoja (n)
パラノイア
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna charakteryzująca się występowaniem urojeń o różnym podłożu;

parapetówka /ˌparapɛˈtufka/ (n)
新築祝い
  (potocznie, potoczny) impreza z okazji wprowadzenia się do nowego domu/mieszkania

paraplegia /ˌparaˈplɛɟja/ (n)
対麻痺
  (medycyna, medyczny) porażenie dwóch kończyn spowodowane urazem rdzenia kręgowego na różnych poziomach lub mózgu;

parapsychologia /ˌparapsɨxɔˈlɔɟja/ (n)
超心理学
  dziedzina badań zajmująca się zjawiskami psychicznymi, których charakter nie został jeszcze w pełni wyjaśniony przez naukę

parasol /paˈrasɔl/ (n)
傘, 日傘
  przyrząd jak parasol (1.1) do ochrony przed słońcem
傘
  przyrząd składający się z laski i czaszy, używany do ochrony przed deszczem

parawan (n)
屏風
  rozstawialna segmentowa ścianka wydzielająca część pomieszczenia;

parazytologia /ˌparazɨtɔˈlɔɟja/ (n)
寄生虫学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział biologii zajmujący się pasożytami;

parcela (n)
地割
  działka gruntu utworzona poprzez wydzielenie jej z większego obszaru

parch /parx/ (n)
白癬
  (medycyna, medyczny) grzybicza choroba owłosionej skóry głowy;

pardon (interjection)
御免なさい
  (potocznie, potoczny) przepraszam

pardwa /ˈpardva/ (n)
雷鳥
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z jednego z gatunków rodzaju Lagopus;

pardwa górska /ˈpardva ˈɡurska/ (n)
ライチョウ
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus muta, gatunek ptaka z rodziny kurowatych;

pardwa mszarna /ˈpardva ˈm̥ʃarna/ (n)
カラフトライチョウ
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus lagopus, gatunek ptaka z rodziny kurowatych;

pareidolia (n)
パレイドリア
  (psychologia, psychologiczny) błąd poznawczy polegający na dopatrywaniu się znanych kształtów w przypadkowych szczegółach;

park /park/ (n)
公園
  (turystyka, turystyczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) duży miejski, rekreacyjny zadrzewiony teren zielony z wytyczonymi alejkami;

park narodowy /ˈpark ˌnarɔˈdɔvɨ/ (n)
国立公園
  obszar wydzielony przez władze państwowe w celu ochrony przyrody;

park rozrywki (n)
アミューズメントパーク, 遊園地
  (turystyka, turystyczny) teren z atrakcjami i punktami gastronomicznymi

parking /ˈparʲcĩŋk/ (n)
駐車場
  plac lub budynek przeznaczony do odstawiania (parkowania) pojazdów mechanicznych;

parlament /parˈlãmɛ̃nt/ (n)
国会, 議会
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w systemach demokratycznych najwyższy organ ustawodawczy;
  gmach, w którym obraduje parlament (1.1)

parmezan /parˈmɛzãn/ (n)
パルミジャーノ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski twardy ser podpuszczkowy, dojrzewający kilka lat, utarty dodawany do potraw jako przyprawa;

parodia /paˈrɔdʲja/ (n)
パロディ
  celowa przeróbka czyjegoś utworu (książki, filmu, muzyki itp., także stylu) lub zachowania, gestów, służąca ośmieszeniu oryginału lub będąca żartem z niego;

paronim /paˈrɔ̃ɲĩm/ (n)
類音語
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz kojarzący się z innym ze względu na podobieństwo brzmienia, ale odmienny pod względem znaczeniowym;

parowar /paˈrɔvar/ (n)
蒸し器
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) naczynie lub urządzenie służące do gotowania na parze;

parowiec (n)
汽船
  (przestarzałe, przestarzały) statek z napędem parowym;

parowóz /paˈrɔvus/ (n)
蒸気機関車
  (kolejnictwo) lokomotywa, której napęd stanowi silnik parowy

parter /ˈpartɛr/ (n)
一階
  kondygnacja budynku położona tuż nad ziemią

partia polityczna /ˈpartʲja ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
政党
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) grupa ludzi, zwykle zarejestrowana w odpowiedni sposób w administracji państwowej, których celem jest przejęcie władzy i rządzenie państwem;

partner /ˈpartnɛr/ (n)
相手
  współuczestnik w grze, rozmowie, zabawie lub przedsięwzięciu

partnerstwo (n)
パートナーシップ
  równe traktowanie siebie nawzajem, bycie partnerami

partycja (n)
パーティション
  (informatyka, informatyczny) wydzielona część dysku fizycznego umożliwiająca utworzenie dysku logicznego;

partykuła /ˌpartɨˈkuwa/ (n)
助詞
  (językoznawstwo, językoznawczy) nieodmienna i niesamodzielna część mowy wyrażająca, uwydatniająca pytanie, rozkaz, zaprzeczenie, życzenie, np. bym, byście, -li, -ż, -że, nie, czy, niech;

paryżanin /ˌparɨˈʒãɲĩn/ (n)
パリジャン
  mieszkaniec Paryża

parzysty /paˈʒɨstɨ/ (adj)
丁
  (matematyka, matematyczny) podzielny przez dwa;

pas /pas/ (n)
ベルト
  część ubioru służąca do trzymania spodni, koszuli itp. blisko ciała, zwykle uniemożliwiając im zsunięcie się;
  (technologia, technika, techniczny) część maszyny, zbliżona wyglądem do pasa (1.1), służąca do przenoszenia ruchu obrotowego na duże odległości
腰
  miejsce wokół ciała wzdłuż bioder, gdzie nosi się pas (1.1)
縞
  szeroka linia na deseniu

pas bezpieczeństwa (n)
シートベルト
  pas, który zabezpiecza przed urazem w razie wypadku;

pas cnoty /ˈpas ˈʦ̑nɔtɨ/ (n)
貞操帯
  (historia, historyczny, historycznie) specjalny metalowy lub skórzany pas, który mąż mocował wokół bioder i pachwin żony, aby uniemożliwić jej stosunek seksualny z drugim mężczyzną podczas swojej nieobecności;

pas planetoid (n)
アステロイドベルト, 小惑星帯
  (astronomia, astronomiczny) w Układzie Słonecznym obszar między orbitami Marsa i Jowisza, w którym porusza się większość planetoid;

pasażer /paˈsaʒɛr/ (n)
乗客
  osoba podróżująca, ale nie kierująca pojazdem

pascha /ˈpasxa/ (n)
パスカ
  (etnografia, etnograficzny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) tradycyjna potrawa wielkanocna, podawana zazwyczaj w postaci ściętej piramidki ozdobionej rodzynkami i skórką pomarańczową;

pasek narzędzi /ˈpasɛk naˈʒɛ̃ɲʥ̑i/ (n)
ツールバー
  (informatyka, informatyczny) pasek interfejsu graficznego programu, na którym znajdują się ikony narzędzi programu

pasieka /paˈɕɛka/ (n)
養蜂場
  (pszczelarstwo, pszczelarski) teren z ustawionymi ulami;

pasierb /ˈpaɕɛrp/ (n)
継息子
  syn męża lub żony pochodzący z wcześniejszego małżeństwa

pasierbica /ˌpaɕɛrˈbʲiʦ̑a/ (n)
継娘
  córka małżonka z innego małżeństwa

pasja /ˈpasʲja/ (n)
受難
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) utwór artystyczny lub przedstawienie religijne opisujący mękę Jezusa Chrystusa

pasjans /ˈpasʲjãw̃s/ (n)
ソリティア
  (termin karciany) rodzaj jednoosobowej gry karcianej polegająca na układaniu w odpowiedni sposób talii kart na stole;

paskal /ˈpaskal/ (n)
パスカル
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka ciśnienia w układzie SI;

pasmanteria /ˌpasmãnˈtɛrʲja/ (n)
服飾品
  sklep z odzieżowymi elementami wykończeniowymi
  wyroby włókiennicze służące do obszywania i wykańczania odzieży (frędzle, wstążki, lamówki, tasiemki)

pasować /paˈsɔvaʨ̑/ (v)
合う
  być w sam raz wobec czegoś, zgadzać się z czymś pod określonymi względami; nie być ani za dużym, ani za małym, przylegać, mieścić się

pasożyt /paˈsɔʒɨt/ (n)
寄生虫
  (biologia, biologiczny) organizm żerujący na innym organizmie, zazwyczaj ze szkodą dla swego żywiciela;

pasta do zębów /ˈpasta dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/ (n)
歯磨剤
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) półpłynna substancja przechowywana w tubce służąca do utrzymywania czystości zębów i jamy ustnej;

pasternak (n)
パースニップ
  (botanika, botaniczny) Pastinaca L., roślina warzywna i pastewna o jadalnym korzeniu;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) korzeń tej rośliny

pasteryzacja /ˌpastɛrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
パスチャライゼーション
  (spożywczy) metoda konserwacji żywności przez jej podgrzewanie;

pastisz /ˈpastʲiʃ/ (n)
パスティーシュ
  (książkowy) dzieło sztuki, którego autor świadomie naśladuje styl innego autora, innej szkoły lub epoki;

pastor /ˈpastɔr/ (n)
牧師
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny protestancki;

pastuch (n)
牧人
  człowiek wypasający hodowlane zwierzęta domowe

pastwisko /paˈstfʲiskɔ/ (n)
牧草
  (rolnictwo, rolniczy) teren porośnięty trawą, przeznaczony do wypasania zwierząt

pasza /ˈpaʃa/ (n)
パシャ
  (historia, historyczny, historycznie) wysoki urzędnik wojskowy lub cywilny w Imperium Osmańskim; także tytuł tego dostojnika;
飼料
  (zootechnika, zootechniczny) pożywienie przeznaczone dla zwierząt gospodarskich; karma;

paszczak (n)
ガマグチヨタカ
  (ornitologia, ornitologiczny) owadożerny ptak z rodziny paszczaków prowadzący nocny tryb życia

paszport /ˈpaʃpɔrt/ (n)
パスポート, 旅券
  dokument tożsamości uprawniający do przekraczania granic państwowych;

pasztet /ˈpaʃtɛt/ (n)
ペースト
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) potrawa z kilku gatunków duszonego lub gotowanego mięsa i podrobów, które się mieli i zwykle zapieka
めちゃくちゃ
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) kłopotliwa sytuacja

pasztet strasburski /ˈpaʃtɛt strazˈbursʲci/ (n)
フォアグラ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasztet z otłuszczonych wątróbek gęsich lub kaczych, specjalność kuchni francuskiej;

paszto /ˈpaʃtɔ/ (n)
パシュトー語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Pasztunów;

pat /pat/ (n)
ステイルメイト
  (szachy, pojęcie szachowe) sytuacja remisowa, w której gracz, na którego przypada posunięcie, nie może wykonać ruchu, a jego król nie jest szachowany;

patelnia /paˈtɛlʲɲa/ (n)
フライパン
  naczynie kuchenne służące do smażenia potraw;

patent /ˈpatɛ̃nt/ (n)
専売特許
  dokument uznający czyjeś wyłączne prawa do wynalazku;

patologia /ˌpatɔˈlɔɟja/ (n)
病理学
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) nauka badająca przyczyny, mechanizmy i skutki chorób
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) zaburzenia w funkcjonowaniu organizmu

patriarcha /paˈtrʲjarxa/ (n)
家長
  (biblijny) tytuł legendarnych praojców ludzkości i Izraela – Abrahama, Izaaka, Jakuba i jego 12 synów
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mężczyzna stojący na czele rodu w społecznościach rodowych
  (przenośnie, przenośnia) sędziwy, czcigodny starzec
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność najwyższego duchownego dostojnika w Kościołach wschodnich
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność tytularna niektórych biskupów w Kościele katolickim
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł biskupów najważniejszych miast we wczesnym chrześcijaństwie

patriarchat (n)
家父長制
  dominująca rola mężczyzny, zwłaszcza ojca, w rodzinie

patriotyczny /ˌpatrʲjɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
愛国
  taki, którego cechuje patriotyzm
  związany z patriotyzmem, dotyczący patriotyzmu

patriotyzm /paˈtrʲjɔtɨsm̥/ (n)
愛国主義, パトリオティズム
  miłość ojczyzny i własnego narodu, często połączona z gorliwością ofiar dla ojczczyzny;

patrol /ˈpatrɔl/ (n)
パトロール
  (harcerski) kilkuosobowa grupa harcerzy, nieformalny zastęp harcerski utworzony ad hoc
  (wojskowość, wojskowy) grupa rozpoznania, ubezpieczenia i kontroli;
  (wojskowość, wojskowy) zadanie dokonywania rekonesansu
  obchód pilnowanego terenu

patrzeć /ˈpaṭʃɛʨ̑/ (v)
見る
  kierować wzrok na coś lub na kogoś
  obserwować, zauważać
  pojmować lub oceniać coś w pewien sposób

patrzeć przez różowe okulary /ˈpaṭʃɛʨ̑ ˌpʃɛz‿ruˈʒɔvɛ ˌɔkuˈlarɨ/ (v)
色眼鏡で見る
  być optymistą, zapomnieć o problemach; widzieć tylko pozytywne strony (aspekty)

patyczek do uszu (n)
綿棒
  plastikowy patyczek zakończony watą przeznaczony do higieny uszu

paw /paf/ (n)
孔雀
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju pawi (1.1)

pawian /ˈpavʲjãn/ (n)
狒々, ヒヒ
  (zoologia, zoologiczny) Papio, małpa z charakterystycznie odsłoniętymi pośladkami i o wydłużonym pysku;

pawica (n)
雌孔雀
  (ornitologia, ornitologiczny) samica pawia

paznokieć /pazˈnɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
爪
  (anatomia, anatomiczny) płaska rogowa osłona ostatniego członu palca małp i człowieka;

pazur /ˈpazur/ (n)
爪
  (zoologia, zoologiczny) ostro zakończony, rogowy twór naskórka na końcach palców niektórych zwierząt, zwłaszcza drapieżnych;

pałac /ˈpawaʦ̑/ (n)
宮殿
  (architektura, architektoniczny) okazały, pozbawiony cech obronnych budynek mieszkalny należący do władcy lub bogatego człowieka

pałeczka /paˈwɛʧ̑ka/ (n)
おてもと
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (zobacz) pałeczki
バトン
  (sport, sportowy) cylindryczny przedmiot przekazywany przez zawodników podczas sztafety lekkoatletycznej

pałeczki /paˈwɛʧ̑ʲci/ (n)
箸
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) azjatycki przyrząd do nabierania jedzenia;

pałkarz (n)
バッター
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) członek bojówki używający pałki

państwo /ˈpãj̃stfɔ/ (n)
国家, 国
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) struktura polityczna obejmująca określony obszar i grupę ludzi go zamieszkującą, rządzona przez osoby reprezentujące tę grupę; ustrój takiej struktury;
夫妻
  tytuł grzecznościowy wobec małżeństwa
皆さん, 皆様
  zwrot grzecznościowy względem grupy, w której są zarówno kobiety, jak i mężczyźni

państwowy /pãj̃ˈstfɔvɨ/ (adj)
国立
  będący w posiadaniu lub pod kontrolą państwa, ustanowiony lub sprawowany przez państwo; odnoszący się do państwa, związany z państwem

paść /paɕʨ̑/ (v)
放牧
  doglądać zwierząt pożywiających się na łące

październik /paʑˈʥ̑ɛrʲɲik/ (n)
10月 十月, 十月
  dziesiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

pchli targ /ˈpxlʲi ˈtark/ (n)
蚤の市, フリーマーケット
  (handel, handlowy) bazar z rzeczami używanymi, artykułami dla kolekcjonerów;

pchnięcie kulą /ˈpxʲɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ ˈkulɔ̃w̃/ (n)
砲丸投
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, polegająca na wypchnięciu kuli jednorącz z koła o średnicy 2,135 m;

pchła /pxwa/ (n)
ノミ, 蚤
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, bezskrzydły, skaczący owad żywiący się krwią;

pe /pɛ/ (n)
ピー
  nazwa litery p / P

pech /pɛx/ (n)
不運
  niepomyślny zbieg okoliczności

pedagogika /ˌpɛdaˈɡɔɟika/ (n)
教育学
  nauka o celach, metodach i środkach nauczania i wychowania;

pedał /ˈpɛdaw/ (n)
ペダル
  (technologia, technika, techniczny) dźwignia przeznaczona do obsługi stopą w samochodzie, samolocie, rowerze itp., także w niektórych instrumentach muzycznych;
ホモ
  (slangowo) (obraźliwie) określenie geja, niekiedy rozszerzane na mężczyzn postrzeganych jako homoseksualiści

pediatra /pɛˈdʲjatra/ (n)
小児科医
  (medycyna, medyczny) lekarz dziecięcy

pediatria /pɛˈdʲjatrʲja/ (n)
小児科学
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się dziećmi, ich rozwojem, opieką nad nimi oraz chorobami dziecięcymi;

pedofil /pɛˈdɔfʲil/ (n)
ロリコン
  (seksuologia, seksuologiczny) dorosły odczuwający popęd płciowy do dzieci

pedofilia /ˌpɛdɔˈfʲilʲja/ (n)
ペドフィリア
  (seksuologia, seksuologiczny) (psychologia, psychologiczny) popęd seksualny do dzieci;

pejoratywny /ˌpɛjɔraˈtɨvnɨ/ (adj)
軽蔑的
  mający negatywny, ujemny (obraźliwy, zniechęcający) wydźwięk

pejzaż /ˈpɛjzaʃ/ (n)
風景画
  (sztuka) obraz, którego tematem jest krajobraz

pekińczyk /pɛˈcĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
ペキニーズ
  (kynologia, kynologiczny) rasa małych psów o długiej sierści i krótkim pysku;

peleryna /ˌpɛlɛˈrɨ̃na/ (n)
クローク
  wierzchnie okrycie bez rękawów, zarzucone na ramiona, niekiedy krótsze, tylko do łokci;

pelikan /pɛˈlʲikãn/ (n)
ペリカン
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rzędu pełnopłetwych;

pendżabski /pɛ̃n͇ˈʤ̑apsʲci/ (adj)
パンジャブの
  związany z Pendżabem, wywodzący się z Pendżabu

pendżabski /pɛ̃n͇ˈʤ̑apsʲci/ (n)
パンジャブの
  (językoznawstwo, językoznawczy) indoaryjski język używany przez 28 milionów osób zamieszkujących historyczną krainę Pendżab na pograniczu indyjsko-pakistańskim

penis /ˈpɛ̃ɲis/ (n)
陰茎, ペニス, 男根
  (anatomia, anatomiczny) narząd kopulacyjny samców, zarówno u ludzi, jak i u niektórych zwierząt;

peniuar /pɛ̃ˈɲu<sup>w</sup>ar/ (n)
ペニョワール
  (książkowy) delikatny, zwiewny kobiecy strój domowy nakładany rano lub wieczorem, zwykle na nocną bieliznę, używany od XIX w.;

pensjonat /pɛ̃w̃ˈsʲjɔ̃nat/ (n)
民宿
  (książkowy) dom mieszkalny, najczęściej w miejscowościach wypoczynkowych, z pokojami do czasowego wynajęcia, często zapewniający całodzienne wyżywienie;

pentagram /pɛ̃nˈtaɡrãm/ (n)
五芒星
  (geometria) pięciokąt gwiaździsty;

pepperoni /ˌpɛpɛˈrɔ̃ɲi/ (n)
ペパロニ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kiełbasa o ostrym smaku, odmiana salami, zazwyczaj wołowa lub wieprzowa;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pizza z plasterkami kiełbasy pepperoni (1.1)

peptyd /ˈpɛptɨt/ (n)
ペプチド
  (biochemia, biochemiczny) produkt rozkładu peptonów

per capita /ˈpɛr ˈkapʲita/
一人当たり
  (statystyka, statystyczny) (ekonomia, ekonomiczny) na głowę (przy przeliczaniu czegoś na osoby)

per se /ˈpɛr ˈse/
それ自体
  (książkowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) sam z siebie, sam przez się

perfekcjonizm /ˌpɛrfɛkˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
完全主義
  dążenie do doskonałości

perfekcyjny (adj)
全い
  odznaczający się perfekcją, dopracowany w każdym detalu

perfumy /pɛrˈfũmɨ/ (n)
香水
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) roztwór alkoholowy odpowiednio dobranych substancji zapachowych, stosowany jako kosmetyk

pergamin (n)
羊皮紙
  niegarbowana, cienka, odpowiednio przygotowana skóra owcza, cielęca lub ośla, przeznaczona do pisania lub malowania

pergola /pɛrˈɡɔla/ (n)
パーゴラ
  (architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) budowla ogrodowa w postaci dwóch rzędów podpór i umieszczonej na nich poziomej ażurowej konstrukcji, po której pną się rośliny;

perkoz /ˈpɛrkɔs/ (n)
息長鳥
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak śródlądowy zmieniający upierzenie stosownie do pory roku;

perm /pɛrm/ (n)
ペルム紀
  (geologia, geologiczny) szósty i ostatni okres ery paleozoicznej;

permakultura (n)
パーマカルチャー
  (ochrona środowiska) (ekologia, ekologiczny) idea inspirowania się naturą i korzystanie z zasad w niej funkcjonujących – projektowania ekologicznego, które tworzy zrównoważoną architekturę i samoregulujące się systemy rolnictwa na wzór ekosystemów naturalnych itp.;

permanencja (n)
永久
  cecha osób, rzeczy i zjawisk niezmiennych w czasie

perpetuum mobile (n)
永久機関
  (fizyka, fizyczny) hipotetyczny, modelowy mechanizm, który raz wprawiony w ruch, pracowałby w nieskończoność bez potrzeby dostarczania energii;

perski /ˈpɛrsʲci/ (adj)
ペルシア語
  dotyczący Persji, pochodzący z Persji

perski /ˈpɛrsʲci/ (n)
ペルシア語
  język urzędowy Iranu, Afganistanu i Tadżykistanu;

personel /pɛrˈsɔ̃nɛl/ (n)
職員
  zespół pracowników jakiejś instytucji, najczęściej publicznej, których celem jest wykonywanie ściśle określonych zadań nienależących do kierownika tej instytucji

perspektywa /ˌpɛrspɛkˈtɨva/ (n)
見通し
  perspektywy widoki na przyszłość, wizje świetlanej przyszłości

perswazja /pɛrsˈfazʲja/ (n)
説得
  nakłanianie, tłumaczenie, przekonywanie kogoś do czegoś

persymona /ˌpɛrsɨ̃ˈmɔ̃na/ (n)
かき
  (botanika, botaniczny) Diospyros L., rodzaj tropikalnych roślin drzewiastych z rodziny hebankowatych;

peruka /pɛˈruka/ (n)
鬘, ウィッグ
  cudze lub sztuczne włosy przystosowane do zakładania na głowę;

peruwiański /ˌpɛruˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
ペルー
  odnoszący się do państwa Peru

perwersja (n)
悪用, 曲解
  (psychologia, psychologiczny) skłonność do zaspokajania popędów w sposób odbiegający od normy

peryfiton (n)
付着藻類
  (ekologia, ekologiczny) zespół drobnych organizmów roślinnych i zwierzęcych przytwierdzonych do podłoża czasowo lub na stałe

peryhelium /ˌpɛrɨˈxɛlʲjũm/ (n)
近日点
  (astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najbliżej Słońca;

perła /ˈpɛrwa/ (n)
真珠
  (biologia, biologiczny) wytwór płaszcza niektórych mięczaków, szczególnie perłopławów;

peso /ˈpɛsɔ/ (n)
ペソ
  (jednostka monetarna) waluta niektórych krajów, głównie południowoamerykańskich;

pesto (n)
ペスト
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos z utartych orzechów i świeżych jarzyn z oliwą, w klasycznej wersji z orzeszków piniowych i bazylii;

pestycyd /pɛˈstɨʦ̑ɨt/ (n)
殺虫剤
  (chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) substancja syntetyczna lub naturalna stosowana do zwalczania organizmów szkodliwych lub niepożądanych, używana głównie do ochrony roślin uprawnych, lasów, zbiorników wodnych;

pesymistyczny /ˌpɛsɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
悲観的
  pełen pesymizmu, właściwy pesymiście; dostrzegający tylko negatywne strony czegoś, przewidujący jedynie niepowodzenia i nieszczęścia

pesymizm /pɛˈsɨ̃mʲism̥/ (n)
悲観
  (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny charakteryzujący się brakiem wiary w postęp i lepsze jutro
悲観主義
  tendencja do zakładania, że wydarzenia potoczą się najgorszym z możliwych scenariuszy;

petarda (n)
爆竹
  nieduży ładunek wybuchowy dający efekty świetlne i/lub akustyczne

petting (n)
ペッティング
  (książkowy) (seksuologia, seksuologiczny) technika seksualna polegająca na wzajemnych pieszczotach okolic narządów płciowych bez stosunku płciowego

petycja /pɛˈtɨʦ̑ʲja/ (n)
請願
  (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pismo zawierające zbiorową prośbę, kierowane najczęściej do organów władzy;

pewnie /ˈpɛvʲɲɛ/ (particle)
きっと
  (potocznie, potoczny) komunikuje duże prawdopodobieństwo

pewność /ˈpɛvnɔɕʨ̑/ (n)
確信
  całkowite przekonanie o czymś

pewność siebie (n)
確信
  (psychologia, psychologiczny) wiara w swoją wartość, we własne możliwości

pewny /ˈpɛvnɨ/ (adj)
確か
  nie ulegający wątpliwości; taki, który niewątpliwie nastąpi

pewny siebie (adj)
自信
  przekonany o swojej wartości lub swoich możliwościach

pełnia /ˈpɛwʲɲa/ (n)
満月
  (astronomia, astronomiczny) faza księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez słońce w taki sposób, że z ziemi widać wyłącznie jego jasną część

pełnoletni (adj)
成年者
  mający wiek, w którym według prawa nabywa się pełnię praw obywatelskich oraz ponosi odpowiedzialność za swoje czyny

pełnomocnictwo /ˌpɛwnɔ̃mɔʦ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
委任状
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo do działania w czyimś imieniu, wydane przez tę osobę

pełny /ˈpɛwnɨ/ (adj)
いっぱい
  wypełniony w największym możliwym stopniu

pełzanie /pɛwˈzãɲɛ/ (n)
クリープ
  (rzeczownik odczasownikowy) od pełzać
  (technologia, technika, techniczny) (geologia, geologiczny) powolne zwiększanie się odkształceń materiału poddanego długotrwałemu obciążeniu;

pi /pʲi/ (n)
パイ
  (matematyka, matematyczny) stała matematyczna, równa stosunkowi długości okręgu do jego średnicy;

piana /ˈpʲjãna/ (n)
泡
  masa drobnych pęcherzyków powietrza na powierzchni płynu

pianino /pʲjä̃ˈɲĩnɔ/ (n)
ピアノ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny ze strunami w środku ustawionymi pionowo;

pianista /pʲjä̃ˈɲista/ (n)
ピアニスト
  osoba, która gra na pianinie lub fortepianie

pianka /ˈpʲjãnka/ (n)
マシュマロ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodki, spieniony deser, np. z produktów mlecznych i jajek

piasek /ˈpʲjasɛk/ (n)
砂
  luźna skała osadowa złożona z ziaren i okruchów skalnych o rozmiarze od 0,0625 do 2 mm, głównie kwarcu;

piaskowiec /pʲjaˈskɔvʲjɛʦ̑/ (n)
砂岩
  (geologia, geologiczny) zwięzła skała osadowa powstała przez scementowanie ziaren piasku spoiwem;

piaskownica /ˌpʲjaskɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
砂場
  (gry i zabawy) wydzielone miejsce pokryte lub wypełnione piaskiem, przeznaczone do zabaw dla dzieci;

piasta /ˈpʲjasta/ (n)
轂
  (technologia, technika, techniczny) część koła, w którą mocuje się oś;

piać /pʲjäʨ̑/ (v)
コケコッコウと鳴く
  (ornitologia, ornitologiczny) o kogucie wydawać charakterystyczny koguci głos

piec /pʲjɛʦ̑/ (v)
焼く
  poddawać coś (zwykle żywność) działaniu wysokiej temperatury powyżej 100°C bez udziału wody

piechota /pʲjɛˈxɔta/ (n)
歩兵
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących pieszo i w bliskim kontakcie z nieprzyjacielem;

piechur (n)
歩兵
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz piechoty

piecuszek /pʲjɛˈʦ̑uʃɛk/ (n)
キタヤナギムシクイ
  (ornitologia, ornitologiczny) Phylloscopus trochilus, oliwkowozielony, mały ptak eurazjatycki o melancholijnym śpiewie;

pieczarka /pʲjɛˈʧ̑arka/ (n)
マッシュルーム
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny owocnik pieczarki (1.1), surowiec kulinarny

pieczeń /ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
ロースト用の肉
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z upieczonego mięsa (z wyjątkiem ryb)

pieczony (adj)
焼いた, ローストの
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie pieczenia

pieczęć /ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲʨ̑/ (n)
印章
  środek zabezpieczający nienaruszalność zamkniętego pisma lub przedmiotu

pieg /pʲjɛk/ (n)
雀斑
  mała plamka na skórze człowieka występująca najczęściej u osób o jasnej karnacji (blondynów i rudych);

piekarnia /pʲjɛˈkarʲɲa/ (n)
パン屋
  miejsce pracy piekarza; zakład produkujący chleb oraz inne wyroby z mąki

piekarz /ˈpʲjɛkaʃ/ (n)
パン屋
  człowiek, który pracuje w piekarni i wypieka chleb, bułki itp.

piekło /ˈpʲjɛkwɔ/ (n)
地獄
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym trudno wytrzymać (z powodu ciężkich warunków), bardzo nieprzyjemna sytuacja, wydarzenie przysparzające wielu cierpień
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) (filozofia, filozoficzny) miejsce przebywania dusz zmarłych potępionych za grzechy lub winy wobec bogów popełnione na ziemi;

pieluszka /pʲjɛˈluʃka/ (n)
御襁褓
  (potocznie, potoczny) jednorazowy artykuł higieniczny łączący funkcję pieluszki (1.1) z majtkami
  kawałek płótna do przewijania niemowląt

pielęgniarka /ˌpʲjɛlɛ̃ŋʲɟˈɲarka/ (n)
看護婦
  kobieta sprawująca podstawową opiekę medyczną nad pacjentami;

pielęgniarstwo (n)
看護
  profesja polegająca na opiekowaniu się chorymi

piemontyt (n)
紅簾石
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów o czerwonej lub brunatnej barwie;

pieniądz /pʲɛ̇ˈɲɔnʣɛ/ /ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (n)
お金, 貨幣
  (bankowość, bankowy) umowny środek płatniczy, obecnie w postaci monet i banknotów;

pieniądze /pʲjɛ̇̃ˈɲɔ̃nʣ̑ɛ/ (n)
お金
  lm od: pieniądz

pieprz /pʲjɛpʃ/ (n)
胡椒
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa otrzymywana z nasion pieprzu (1.1)

pieprzniczka /pʲjɛˈpʃʲɲiʧ̑ka/ (n)
コショウ入れ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) małe naczynie stołowe lub pojemnik do przechowywania pieprzu

pierdzieć /ˈpʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
おならをする
  (wulgarnie, wulgaryzm) wypuszczać gazy trawienne

piernik /ˈpʲjɛrʲɲik/ (n)
ジンジャーブレッド
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) twarde ciemnobrązowe ciasto robione z mieszaniny mąki pszennej i żytniej, mleka, jajek, skarmelizowanego cukru, miodu, silnie przyprawione cynamonem, imbirem;

pierwiastek /pʲjɛrˈvʲjastɛk/ (n)
元素
  (chemia, chemiczny) substancja składająca się z atomów o tej samej liczbie protonów w jądrze (liczbie atomowej); pierwiastek chemiczny;

pierwiastek chemiczny /pʲjɛrˈvʲjastɛk xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (n)
化学元素
  taka substancja chemiczna, która składa się wyłącznie z atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze;
  zbiór wszystkich atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze;

pierwiosnek /pʲjɛrˈvʲjɔsnɛk/ (n)
チフチャフ
  (ornitologia, ornitologiczny) (zobacz) pierwiosnek zwyczajny

pierworodny /ˌpʲjɛrvɔˈrɔdnɨ/ (adj)
初子
  urodzony jako pierwszy z potomstwa

pierwsza dama /ˈpʲjɛrfʃa ˈdãma/ (n)
ファーストレディ
  nieformalny, honorowy tytuł, przysługujący małżonce głowy (przywódcy) państwa, zwykle żonie prezydenta;

pierwsza pomoc /ˈpʲjɛrfʃa ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
応急処置, 救急
  (medycyna, medyczny) pomoc przedmedyczna i medyczna udzielana ofiarom wypadków, rannym na miejscu zdarzenia;

pierwsza wojna światowa /ˈpʲjɛrfʃa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
第一次世界大戦
  (historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1914-1918;

pierwszy /ˈpʲjɛrfʃɨ/ (adj)
最初
  (matematyka, matematyczny) niemający nietrywialnych dzielników
一番目
  najważniejszy

pierze /ˈpʲjɛʒɛ/ (n)
羽毛
  (ornitologia, ornitologiczny) w ogólności, pióra i puch pokrywające ptaka

pieróg /ˈpʲjɛruk/ (n)
ギョーザ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kawałek rozwałkowanego cienko ciasta nadzianego farszem mięsnym, serowym, warzywnym lub owocowym; gotowany, czasem też smażony na głębokim tłuszczu lub opiekany po ugotowaniu;

pierś /pʲjɛrʲɕ/ (n)
乳首, 胸
  (anatomia, anatomiczny) parzysty gruczoł mlekowy człowieka;
胸, 乳房, 乳
  (anatomia, anatomiczny) przednia, górna część tułowia u człowieka lub innego zwierzęcia

pierścień /ˈpʲjɛrʲɕʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
環, 輪
  (jubilerstwo, jubilerski) ozdoba nakładana na palec, masywna obrączka zazwyczaj z oczkiem;
  krąg naokoło czegoś

pierścionek /pʲjɛrʲɕˈʨ̑ɔ̃nɛk/ (n)
指輪
  rodzaj ozdoby na palec, wykonanej zazwyczaj z metalu szlachetnego z oczkiem

pies /pʲjɛs/ (n)
犬, いぬ
  (zoologia, zoologiczny) Canis familiaris, zwierzę domowe;

pies pasterski /ˈpʲjɛs paˈstɛrsʲci/ (n)
牧畜犬
  (kynologia, kynologiczny) pies pilnujący stada zwierząt i chroniący je przed drapieżnikami;

pies policyjny /ˈpʲjɛs ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
警察犬
  pies wyszkolony do pracy z policją, m.in. wykrywający narkotyki, broń, materiały wybuchowe lub zaginione osoby

pies przewodnik /ˈpʲjɛs pʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
盲導犬
  pies szkolony w celu pomocy osobom niewidomym lub niesłyszącym

pieszczota /pʲjɛʃˈʧ̑ɔta/ (n)
愛撫
  czułe dotykanie, głaskanie, całowanie kogoś

pieszo /ˈpʲjɛʃɔ/ (adv)
徒歩で
  idąc, biegnąc, nie zaś pojazdem

pieszy /ˈpʲjɛʃɨ/ (n)
歩行者
  osoba, która porusza się na własnych nogach

pietruszka /pʲjɛˈtruʃka/ (n)
パセリ
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalne warzywo o białym korzeniu i zielonej naci;

pień /pʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
幹
  zdrewniała łodyga drzewa, nadziemna część drzewa bez gałęzi

pieścić (v)
愛撫する
  tulić, głaskać okazując czułość

pieśń /pʲjɛ̇ɕɲ̊/ (n)
歌, 歌曲
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna utworu wokalnego, instrumentalnego lub wokalno-instrumentalnego;

pigment /ˈpʲiɡmɛ̃nt/ (n)
色素
  (biologia, biologiczny) substancja barwiąca wytwarzana przez komórki i tkanki organizmów żywych, która nadaje im kolor
  (technologia, technika, techniczny) sproszkowana, kryjąca substancja barwiąca, nierozpuszczalna w wodzie i olejach, używana do sporządzania farb

pigułka /pʲiˈɡuwka/ (n)
丸薬
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mała porcja lekarstwa w zwartej postaci i zwykle o obłym kształcie

pigwa /ˈpʲiɡva/ (n)
マルメロ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc pigwy (1.1) używany na przetwory

pijany /pʲiˈjãnɨ/ (adj)
酔っ払い, 酔い, 酔う, 酔っ払う
  pod wpływem alkoholu

pijawka /pʲiˈjafka/ (n)
ヒル
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto czerpie korzyści z innych
  (zoologia, zoologiczny) drobne zwierzę wodne z typu pierścienic;

pijaństwo (n)
酩酊
  nietrzeźwość, stan upojenia alkoholowego

pik /pʲik/ (n)
スペード
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czarnym listkiem w kształcie serca; karta tego koloru;

pikantny /pʲiˈkãntnɨ/ (adj)
辛い
  ostry w smaku, mający dużo drażniących język przypraw

piknik /ˈpʲicɲik/ (n)
ピクニック
  rodzaj wypoczynku na łonie natury z z jedzeniem zabranym ze sobą;

piksel /ˈpʲiksɛl/ (n)
ピクセル
  (informatyka, informatyczny) najmniejszy jednolity element obrazu wyświetlanego na ekranie, drukowanego lub uzyskiwanego za pomocą urządzeń przetwarzania obrazu (aparat cyfrowy, skaner);

piktogram /pʲikˈtɔɡrãm/ (n)
絵文字, ピクトグラム
  pojęcie przedstawione obrazem;

pilaw /ˈpʲilaf/ (n)
ピラフ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z ryżu, ostrych przypraw i mięsa, najczęściej baraniego, pochodząca z Bliskiego Wschodu;

pilnie (adv)
緊急
  będąc przymuszony upływającym terminem
勉める
  ze starannością, z gorliwością

pilnik /ˈpʲilʲɲik/ (n)
鑢
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj narzędzia z hartowanej stali w kształcie płaskiej sztabki o chropowatej powierzchni, używany do ścierania, gładzenia lub obrabiana, najczęściej kawałków drewna;

pilnować /pʲilˈnɔvaʨ̑/ (v)
見守る
  sprawować nadzór; strzec czegoś lub kogoś

pilny /ˈpʲilnɨ/ (adj)
勤勉
  gorliwie i rzetelnie coś wykonujący
急を要する
  wymagający pośpiechu, szybkiego działania

pilot /ˈpʲilɔt/ (n)
操縦士
  (lotnictwo, lotniczy) osoba kierująca pojazdem latającym – statkiem kosmicznym, śmigłowcem lub samolotem

pinczer średni /ˈpʲĩn͇ʧ̑ɛrʲ ˈɕrɛdʲɲi/ (n)
ジャーマン・ピンシャー
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy pinczerów pochodząca z Niemiec;

pinezka /pʲĩˈnɛska/ (n)
画鋲
  krótka szpilka z płaską lub kulistą główką;

pingwin /ˈpʲĩŋɡvʲĩn/ (n)
ペンギン
  (ornitologia, ornitologiczny) nielotny, czarno-biały ptak zamieszkujący zimne morza półkuli południowej;

pingwin peruwiański (n)
フンボルトペンギン
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku pingwin peruwiański (1.1)

pionek /ˈpʲjɔ̃nɛk/ (n)
ポーン
  (szachy, pojęcie szachowe) najsłabsza bierka;

pionier /ˈpʲjɔ̇̃ɲɛr/ (n)
パイオニア
  ktoś, kto pierwszy coś odkrywa, poznaje

pionowy /pʲjɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
垂直
  prostopadły do podstawy usytuowanej poziomo

piorun /ˈpʲjɔrũn/ (n)
雷, 稲妻
  (meteorologia, meteorologiczny) wyładowanie elektryczne między dwiema chmurami lub między chmurą a ziemią;

piorunochron /ˌpʲjɔrũˈnɔxrɔ̃n/ (n)
避雷針
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie instalowane na budynkach lub obok nich, aby chronić je przed bezpośrednim uderzeniem pioruna ;

piosenka /pʲjɔˈsɛ̃nka/ (n)
歌, 歌曲
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wokalny utwór muzyczny, zwykle o rozrywkowym charakterze;

piosenkarz /pʲjɔˈsɛ̃ŋkaʃ/ (n)
歌手
  osoba zajmująca się zawodowo śpiewaniem;

piołun /ˈpʲjɔwũn/ (n)
苦蓬
  (botanika, botaniczny) bylica piołun

pipeta /pʲiˈpɛta/ (n)
ピペット
  (laboratoryjny, związany z laboratorium) (chemia, chemiczny) wąsko zakończona rurka, zwykle szklana, służąca do przenoszenia lub odmierzania niewielkiej ilości cieczy;

piractwo /pʲiˈraʦ̑tfɔ/ (n)
パイレーシ
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki akt dobrowolnego udziału w korzystaniu ze statku morskiego lub powietrznego, jeżeli jego sprawca wiedział o okolicznościach nadających takiemu statkowi charakter pirackiego statku morskiego lub powietrznego
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki akt podżegania do popełnienia piractwa (1.1-2) lub wszelki akt celowego ułatwiania popełnienia takich czynów
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki bezprawny akt gwałtu, zatrzymania lub grabieży popełniony dla celów osobistych przez załogę lub pasażerów prywatnego statku lub samolotu na pełnym morzu lub w miejscu niepodlegającym jurysdykcji żadnego państwa wymierzony przeciwko innemu statkowi morskiemu lub powietrznemu albo przeciwko osobom lub mieniu na pokładzie takiego statku

piramida /ˌpʲirãˈmʲida/ (n)
ピラミッド
  (architektura, architektoniczny) budowla w kształcie ostrosłupa, grobowiec faraona;

pirania /pʲiˈrãɲja/ (n)
ピラニア
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba drapieżna występująca głównie w dorzeczu Amazonki;

pirargyryt (n)
濃紅銀鉱
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady siarkosoli, antymonowa siarkosól srebra;

pirat /ˈpʲirat/ (n)
海賊
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozbójnik napadający na statki morskie lub powietrzne;

pirol /ˈpʲirɔl/ (n)
ピロール
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny o wzorze C4H5N;

piromania /ˌpʲirɔ̃ˈmãɲja/ (n)
放火癖
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwa żądza podpalania lub bawienia się ogniem;

pirometalurgia (n)
乾式製錬
  dział metalurgii zajmujący się przerobem rud metali i metali wtórnych w wysokich temperaturach;

pirotechnika (n)
パイロテクニクス
  dział chemii i techniki zajmujący się sporządzaniem wyrobów służących do wywoływania efektów świetlnych i akustycznych;

pirydyna (n)
ピリジン
  (biochemia, biochemiczny) bezbarwny, organiczny, heterocykliczny związek chemiczny o nieprzyjemnym zapachu;

piryt /ˈpʲirɨt/ (n)
黄鉄鉱
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, polimorficzna odmiana siarczku żelaza;

pisarz /ˈpʲisaʃ/ (n)
作家, 著者
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) osoba, która tworzy utwory literackie, zwłaszcza prozą;

pisać /ˈpʲisaʨ̑/ (v)
綴る, 書く
  tworzyć, określać regułę pisowni; stosować taką regułę
書く
  umieszczać tekst na jakimś materiale lub medium
  tworzyć utwór literacki; przekazywać jakieś informacje za pomocą pisma

pisklę /ˈpʲisklɛ/ (n)
雛
  (ornitologia, ornitologiczny) niedawno wyklute młode ptaka;
  (przenośnie, przenośnia) pieszczotliwie o dziecku

pismo /ˈpʲismɔ/ (n)
文字
  sposób pisania
文字, 筆記
  zbiór liter i innych znaków graficznych umożliwiający wyrażanie i przechowywanie myśli za pomocą tekstu;

pisownia /pʲiˈsɔvʲɲa/ (n)
スペル
  zasady dotyczące poprawnego pisania wyrazów

pistacja /pʲiˈstaʦ̑ʲja/ (n)
ピスタチオ
  owoc drzewa pistacjowego

pistolet /pʲiˈstɔlɛt/ (n)
ピストル, 拳銃
  ręczna, krótka broń palna, zasilana z magazynka lub jednostrzałowa;

pistolet maszynowy /pʲiˈstɔlɛt ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
サブマシンガン
  indywidualna broń długa zasilana amunicją pistoletową, z mechanizmem spustowym umożliwiającym strzelanie seriami,

pisuar /pʲiˈsu<sup>w</sup>ar/ (n)
便器
  muszla w ubikacji męskiej do oddawania moczu na stojąco

piuska /ˈpʲjuska/ (n)
カロッタ
  płaska, okrągła czapka, wykonana z tkaniny; pierwotnie służyła do przykrycia tonsury;

piwnica /pʲivʲˈɲiʦ̑a/ (n)
地下室
  podziemne piętro budynku

piwo /ˈpʲivɔ/ (n)
麦酒, ビア, ビール
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) niskoalkoholowy napój orzeźwiający;

piwonia /pʲiˈvɔ̃ɲja/ (n)
牡丹
  (botanika, botaniczny) Paeonia L., rodzaj roślin z rodziny piwoniowatych;

pizda /ˈpʲizda/ (n)
へへ
  (wulgarnie, wulgaryzm) (anatomia, anatomiczny) pochwa lub srom; żeński narząd płciowy

pizza /ˈpʲiʦ̑ːa/ (n)
ピザ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płaski placek z ciasta drożdżowego z dodatkami, danie o włoskim rodowodzie;

pizzeria /pʲiʦ̑ˈːɛrʲja/ (n)
ピッツェリア, ピザ屋
  (gastronomia) restauracja, w której pizza jest głównym daniem;

piórnik /ˈpʲjurʲɲik/ (n)
筆箱, 筆入れ
  zwykle podłużne etui z przyborami szkolnymi;

pióro /ˈpʲjurɔ/ (n)
羽
  (ornitologia, ornitologiczny) wytwór naskórka ptaków, pokrywający ich ciało, składający się z elastycznej osi i dwu chorągiewek;
ペン, 羽
  przyrząd do pisania

piąta kolumna /ˈpʲjɔ̃nta kɔˈlũmna/ (n)
第5列
  (potocznie, potoczny) dywersanci, sabotażyści, prowokatorzy, szpiedzy, wrogowie wewnętrzni;

piąte koło u wozu /ˈpʲjɔ̃ntɛ ˈkɔwɔ u‿ˈvɔzu/ (n)
無用の長物
  (przenośnie, przenośnia) osoba lub rzecz zbędna, niepotrzebna, zawadzająca lub niepożądana

piątek /ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
金曜日, きんようび
  piąty dzień tygodnia

piątka /ˈpʲjɔ̃ntka/ (n)
ハイタッチ
  (slangowo) (potocznie, potoczny) gest przybijania piątki

pić /pʲiʨ̑/ (v)
飲む, 上がる
  spożywać płyny
飲む
  pić (1.1) alkohol, również nałogowo

pić jak szewc /ˈpʲiʨ̑ ˈjak ˈʃɛfʦ̑/ (idiom)
鯨飲
  pić dużo alkoholu, pić nałogowo, być pijakiem

pięciobój /pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔbuj/ (n)
五種競技
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, która składa się z pięciu części;

pięciokąt /pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔkɔ̃nt/ (n)
五角形
  (geometria) wielokąt mający pięć boków;

pięciolinia (n)
五線
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element graficzny składający się z pięciu równoległych linii, który służy do zapisu muzyki;

piękno /ˈpʲjɛ̃ŋknɔ/ (n)
美
  zbiór pozytywnych cech (harmonia, proporcja) należących do obiektu, pojęcia; coś, co podoba się, wzbudza zachwyt;

piękny /ˈpʲjɛ̃ŋknɨ/ (adj)
美しい, 綺麗
  taki, którego cechuje piękno: bardzo ładny, wzbudzający zachwyt

pięta /ˈpʲjɛ̃nta/ (n)
踵, ヒール
  (anatomia, anatomiczny) tylna część stopy
ヒール
  część skarpety, pończochy, buta w okolicach pięty (1.1)

piętnaście /pʲjɛtˈnaɕʨ̑ɛ/ (cardinalNumeral)
十五
  liczba 15

piętno (n)
恥辱
  cecha charakterystyczna, trwały ślad po czymś, znak rozpoznawczy

piętro /ˈpʲjɛ̃ntrɔ/ (n)
階
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) nadziemna kondygnacja budynku bezpośrednio nad parterem albo jeszcze wyżej

pięść /pʲjɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
拳
  zaciśnięta dłoń

piła /ˈpʲiwa/ (n)
鋸鱏
  (ichtiologia, ichtiologiczny) (potocznie, potoczny) ryba Pristis pristis z rodziny piłowatych, wyglądem przypominająca rekina;
鋸
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie tnące z zębatym ostrzem;

piłka /ˈpʲiwka/ (n)
ボール
  (sport, sportowy) gumowy lub wykonany z innych materiałów przedmiot o kształcie kulistym lub zbliżonym do kuli o różnym rozmiarze i sprężystości, zazwyczaj pusty w środku lub wypełniony powietrzem, służący do zabaw bądź gier sportowych

piłka nożna /ˈpʲiwka ˈnɔʒna/ (n)
サッカー
  (sport, sportowy) sport zespołowy rozgrywany na trawiastym boisku przez dwie jedenastoosobowe drużyny, które starają się wbić piłkę do bramki przeciwnika;

piłka ręczna /ˈpʲiwka ˈrɛ̃n͇ʧ̑na/ (n)
ハンドボール
  (sport, sportowy) sport zespołowy, w którym dwie siedmioosobowe drużyny starają się wrzucić za pomocą rąk piłkę do bramki przeciwnika;

piłkarzyki /ˌpʲiwkaˈʒɨci/ (n)
テーブル・フットボール
  gra zręcznościowa przypominająca futbol, rozgrywana w specjalnej skrzynce z figurkami piłkarzy na ruchomych prętach;

piśmienny (adj)
読み書き
  potrafiący czytać i pisać

piżama /pʲiˈʒãma/ (n)
パジャマ, 寝間着, 寝巻, 寝巻き
  strój, który zakłada się, idąc spać;

piżama party (n)
パジャマパーティー
  przyjęcie nocne z uczestniczącymi w piżamach

piżmak /ˈpʲiʒmak/ (n)
マスクラット
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń półkuli północnej wytwarzający piżmo;

piżmo (n)
麝香
  (zootechnika, zootechniczny) wydzielina z gruczołów okołoodbytniczych piżmowca syberyjskiego;

plac /plaʦ̑/ (n)
広場
  wydzielona część miasta, otoczona ulicami i budynkami, zwykle wyłączona z ruchu pojazdów;

plac zabaw /ˈplaʣ̑ ˈzabaf/ (n)
遊び場
  niewielki teren, często ogrodzony, specjalnie urządzony dla dzieci do zabawy;

placebo /plaˈʦ̑ɛbɔ/ (n)
プラセボ
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) substancja lub działanie (np. zabieg chirurgiczny) obojętne, które nie mają wpływu na stan zdrowia pacjenta, podawane choremu jako terapia;

plagiat /ˈplaɟjat/ (n)
盗作
  skopiowanie cudzego utworu lub jego fragmentu i przypisanie sobie autorstwa;

plama /ˈplãma/ (n)
染み
  brudny lub oszpecający ślad pozostawiony na powierzchni czegoś

plan /plãn/ (n)
予定
  odwzorowanie terenu w postaci mapy, makiety
計画
  to, co chcemy zrobić
プラン
  układ czegoś, szkic

planeta /plãˈnɛta/ (n)
惑星
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o znacznej masie nie emitujące światła i zazwyczaj okrążające macierzystą gwiazdę;

planeta karłowata /plãˈnɛta ˌkarwɔˈvata/ (n)
矮惑星
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o rozmiarze pośrednim między planetą a planetoidą;

planetarium /ˌplãnɛˈtarʲjũm/ (n)
プラネタリウム
  (astronomia, astronomiczny) (edukacja, edukacyjny) odpowiednio wyposażony obiekt przeznaczony do popularyzacji astronomii poprzez odtwarzanie na sferycznym ekranie wyglądu nieba i ruchów ciał niebieskich;

planista /plãˈɲista/ (n)
計画者
  człowiek, który zajmuje się opracowywaniem planów gospodarczych danej instytucji lub przedsiębiorstwa

plankton /ˈplãŋktɔ̃n/ (n)
プランクトン
  (biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) zespół organizmów żywych unoszących się w wodzie;

planować /plãˈnɔvaʨ̑/ (v)
企てる
  obmyślać sekwencje i warianty czynności do wykonania w przyszłości
  tworzyć dokument zwany planem, np. rozmieszczenia lamp, albo finansowy
  zamierzać

plantacja /plãnˈtaʦ̑ʲja/ (n)
プランテーション
  gospodarstwo rolne specjalizujące się w uprawie rośliny na skalę przemysłową

plastelina /ˌplastɛˈlʲĩna/ (n)
プラスチシン
  zwykle barwiona, odporna na wysychanie masa plastyczna, do zabawy dla dzieci;

plaster /ˈplastɛr/ (n)
絆創膏
  (medycyna, medyczny) kawałek materiału pokryty substancją samoprzylepną, stosowany na rany
ハニカム
  (pszczelarstwo, pszczelarski) uformowany przez pszczoły zlepek sześciokątnych komórek woskowych

plastik /ˈplastʲik/ (n)
プラ
  (potocznie, potoczny) tworzywo sztuczne
  rodzaj materiału wybuchowego;

platyna /plaˈtɨ̃na/ (n)
プラチナ
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pt i liczbie atomowej 78;

playboy (n)
やりちん
  hedonista prowadzący łatwe życie, także oddający się uciechom seksualnym

plazma /ˈplazma/ (n)
プラズマ
  (fizyka, fizyczny) materia powstała w bardzo wysokiej temperaturze z silnie zjonizowanego gazu, składająca się z naładowanych i obojętnych elektrycznie cząstek;

plaża /ˈplaʒa/ (n)
浜, 海岸
  (turystyka, turystyczny) brzeg akwenu, pokryty piaskiem lub żwirem, nadający się do opalania i rekreacji;

plebiscyt /plɛˈbʲisʦ̑ɨt/ (n)
国民投票
  (publikatory) powszechne głosowanie określonej publiczności w celu wybrania najlepszej ich zdaniem osoby lub rzeczy

plecak /ˈplɛʦ̑ak/ (n)
リュックサック, リュック
  rodzaj worka lub torby przystosowanej za pomocą dwóch pasków do noszenia na plecach;

plecy /ˈplɛʦ̑ɨ/ (n)
背中, 背
  (anatomia, anatomiczny) tylna część tułowia, od barków do pasa;
背, 背中
  tylna część ubrania okrywająca plecy (1.1)

plejstocen /plɛjˈstɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
更新世
  (geologia, geologiczny) starsza epoka czwartorzędu;

plemię /ˈplɛ̃mʲjɔna/ /ˈplɛ̃mʲjɛ/ (n)
族
  (biologia, biologiczny) kategoria systematyki roślin i zwierząt;
部族, 民族
  forma przedpaństwowej organizacji społeczeństw, grupa spokrewnionych rodów zamieszkujących jeden obszar;

plemnik /ˈplɛ̃mʲɲik/ (n)
精子
  (biologia, biologiczny) męska komórka rozrodcza – u ludzi, zwierząt i niektórych roślin;

pleonazm /plɛˈɔ̃nasm̥/ (n)
冗語
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie składające się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących;

pleć /plɛʨ̑/ (v)
むしる
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) wyrywać chwasty spośród roślin uprawnych

pleść /plɛɕʨ̑/ (v)
巡らす
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) gadać bzdury
  łączyć wzdłuż podłużne materiały (wiklinę, sznurki), przeplatając je ze sobą

pleśń (n)
黴 かび, 黴
  gęsty nalot utworzony przez niektóre grzyby na produktach spożywczych i innych substancjach organicznych

plik /plʲik/ (n)
ファイル
  (informatyka, informatyczny) zbiór danych stanowiących jedną całość;

pliszka /ˈplʲiʃka/ (n)
鶺鴒
  (ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak z długim ogonem należacy do jednego z dwóch rodzajów rodziny pliszkowatych, Motacillidae;

plotka /ˈplɔtka/ (n)
噂
  pogłoska, często nieprawdziwa i szkodliwa dla czyjejś reputacji; wiadomość powtarzana z ust do ust, która traci swoje pierwsze, prawdziwe znaczenie

pluskać /ˈpluskaʨ̑/ (v)
し吹く
  o cieczy: chlapać, wydając odgłos

pluskwa /ˈpluskfa/ (n)
南京虫
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, żywiący się krwią, żyjący w pomieszczeniach owad z gatunku pluskwa domowa, Cimex lectularius;

plusz (n)
フラシ天
  (włókiennictwo) rodzaj miękkiej, puszystej tkaniny z okrywą włókienną

pluszowy miś /pluˈʃɔvɨ ˈmʲiɕ/ (n)
テディベア
  zabawka w kształcie misia wykonana z pluszu

plutokracja (n)
金権政治
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma rządów, w której władzę sprawują najbogatsi

pluton /ˈplutɔ̃n/ (n)
プルトニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pu i liczbie atomowej 94;

pluviôse (n)
プリュヴィオーズ
  nazwa piątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

pląsawica /ˌplɔ̃w̃saˈvʲiʦ̑a/ (n)
舞踏病
  (medycyna, medyczny) mimowolne, nieprawidłowe ruchy obwodowych części ciała;

plątanina /ˌplɔ̃ntãˈɲĩna/ (n)
縺れ
  jeden lub wiele podłużnych elementów bezładnie skierowanych tak, że na pierwszy rzut oka trudno określić ich początek, koniec lub przebieg

po /pɔ/ (preposition)
ずつ
  każdy dokładnie (tyle samo)
から, 後
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których część za przyimkiem odbyła się wcześniej, niż część przed przyimkiem, lub znajduje się dalej w kolejności

po moim trupie /pɔ‿ˈmɔ<sup>j</sup>ĩm ˈtrupʲjɛ/ (interjection)
そんなことは絶対させない
  nigdy na to nie pozwolę, nigdy na to się nie zgodzę, sprzeciwiam się absolutnie

pobić /ˈpɔbʲiʨ̑/ (v)
破る
  zwyciężyć kogoś

pobyt /ˈpɔbɨt/ (n)
滞在
  przebywanie w jakimś miejscu, pozostawanie gdzieś

pocałunek /ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk/ (n)
接吻, キス
  serdeczne dotknięcie ustami innej osoby

pochlebca (n)
おべっか使い
  człowiek pochlebiający komu

pochlebstwo (n)
おべっか
  nadmierna lub nieszczera pochwała z celem przypodobania się

pochmurny /pɔˈxmurnɨ/ (adj)
曇り
  pokryty chmurami, mroczny wskutek pokrycia chmurami

pochodna /pɔˈxɔdna/ (n)
誘導体
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny pochodzący od innego związku;
  (matematyka, matematyczny) granica ilorazu różnicowego;

pochodnia /pɔˈxɔdʲɲa/ (n)
トーチ
  smolne łuczywo lub skręcone pakuły, szmaty nasycone smołą osadzone na kawałku drewna, używane dawniej do oświetlania, obecnie raczej dla efektów świetlnych;

pochodzenie /ˌpɔxɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
出身
  wywodzenie się z czegoś

pochwa /ˈpɔxfa/ (n)
膣, バギナ, ワギナ, まんこ, 腟
  (anatomia, anatomiczny) żeński narząd rozrodczy ssaków;
鞘
  futerał na broń białą;

pochwalać (v)
賛成する
  uznawać za dobre, słuszne, właściwe

pochwała /pɔxˈfawa/ (n)
賞賛
  pochwalenie kogoś lub czegoś

pociecha /pɔˈʨ̑ɛxa/ (n)
慰め
  to, co pociesza; pokrzepiające słowa, wsparcie

pocieszać /pɔˈʨ̑ɛʃaʨ̑/ (v)
慰める
  mówić komuś zasmuconemu miłe rzeczy w celu wprawienia go w lepszy nastrój

pocisk /ˈpɔʨ̑isk/ (n)
弾丸
  przedmiot miotany z broni miotającej lub wyrzutni mający razić cel lub wykonać inne zadanie, np. zadymić, oświetlić pole walki;

pocisk manewrujący /ˈpɔʨ̑isk ˌmãnɛvruˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
巡航ミサイル
  (wojskowość, wojskowy) bezpilotowa, sterowalna lub programowalna maszyna przemieszczająca się drogą powietrzną, a przeznaczona do przenoszenia ładunku wybuchowego;

pociąg /ˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
列車, 汽車, 電車
  (transport, transportowy) (kolejnictwo) (technologia, technika, techniczny) lokomotywa z wagonami;

pociągać (v)
引きつける
  być dla kogoś interesującym, intrygującym, również seksualnie atrakcyjnym

poczekalnia /ˌpɔʧ̑ɛˈkalʲɲa/ (n)
待合室
  miejsce dla osób, które czekają

poczta /ˈpɔʧ̑ta/ (n)
郵便局, 郵便
  budynek lub pomieszczenie, w którym znajduje się siedziba poczty (1.1)
郵便
  instytucja zajmująca się przekazywaniem listów, paczek, towarów, pieniędzy itp.
  korespondencja, listy

poczta pantoflowa /ˈpɔʧ̑ta ˌpãntɔˈflɔva/ (n)
噂
  (związek frazeologiczny) nieformalny kanał przekazywania informacji; plotki

poczucie /pɔˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
意識
  świadomość czegoś, zdawanie sobie sprawy z czegoś; zdolność odbierania, odczuwania, rozumienia czegoś

poczucie humoru /pɔˈʧ̑uʨ̑ɛ xũˈmɔru/ (n)
ユーモアのセンス
  umiejętność dostrzegania rzeczy śmiesznych, zabawnych, wrażliwość na komizm czegoś

poczwarka /pɔʧ̑ˈfarka/ (n)
蛹
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) przejściowa forma owadów w rozwoju larwalnym;

poczwórny (adj)
四倍
  cztery razy większy
  powtórzony cztery razy

początek /pɔˈʧ̑ɔ̃ntɛk/ (n)
開始, 始まり
  to, od czego się coś zaczyna

początkowo /ˌpɔʧ̑ɔ̃ntˈkɔvɔ/ (adv)
始め
  na początku, wstępnie

początkowy /ˌpɔʧ̑ɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
初期
  stanowiący początek czegoś, występujący lub odbywający się na początku czegoś

poczęcie /pɔˈʧ̑ɛ̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
受胎
  (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) zajście kobiety w ciążę

pod /pɔt/ (preposition)
した, 下
  …wskazujący położenie kogoś lub czegoś poniżej omawianego wyrażenia

podanie /pɔˈdãɲɛ/ (n)
伝説, 物語, 言い伝え
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) opowieść o przeszłości przekazywana w ustnej formie z pokolenia na pokolenie;
出願, 志願, 申し込み, 申請, 願書
  pismo z prośbą skierowane do władz;

podatek /pɔˈdatɛk/ (n)
税金, 税
  powszechna obowiązkowa danina uiszczana zwykle na rzecz państwa, ale również na rzecz Kościoła, władcy

podatnik /pɔˈdatʲɲik/ (n)
納税者
  osoba zobowiązana do płacenia podatków, osoba płacąca podatki

podbródek /pɔdˈbrudɛk/ (n)
顎
  (anatomia, anatomiczny) dolna część twarzy poniżej warg

podbój /ˈpɔdbuj/ (n)
征服
  wkroczenie i opanowanie terenów zajmowanych przez kogoś innego

podcast (n)
ポッドキャスト
  (publikatory) (informatyka, informatyczny) audycja dźwiękowa lub wideo dostarczana za pomocą RSS;

podczas /ˈpɔṭʧ̑as/ (preposition)
ちゅう
  …służący do wyrażenia zdarzenia, równolegle z którym dzieje się (lub odbyła się) czynność, a które trwało przez cały czas wykonywania czynności

podczerwień /pɔṭˈʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
赤外線
  (optyka, optyczny) zakres promieniowania elektromagnetycznego o długości fali zawierającej się pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi;

podczerwony /ˌpɔṭʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
赤外
  (optyka, optyczny) o promieniowaniu elektromagnetycznym: mający długość fali z zakresu pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi

poddany (n)
臣民
  osoba urodzona lub osiadła na terenie należącym do władcy

poddasze /pɔdˈːaʃɛ/ (n)
屋根裏部屋
  (budownictwo) przestrzeń znajdująca się bezpośrednio pod stromym dachem, wykorzystywana jako strych lub do celów mieszkalnych

podejrzenie /ˌpɔdɛjˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
容疑
  posądzenie kogoś o coś, domniemanie czyjejś winy

podejrzewać /ˌpɔdɛjˈʒɛvaʨ̑/ (v)
疑う
  przypuszczać

podejście /pɔˈdɛjɕʨ̑ɛ/ (n)
アプローチ
  sposób traktowania kogoś lub czegoś, stosunek do kogoś lub czegoś

podeszwa /pɔˈdɛʃfa/ (n)
足の裏
  (potocznie, potoczny) spodnia część stopy
  dolna część buta chroniąca stopę przed różnymi urazami

podfolder /pɔtˈfɔldɛr/ (n)
サブディレクトリ
  (informatyka, informatyczny) folder znajdujący się w innym folderze, położony niżej w strukturze katalogów

podgatunek (n)
亜種
  (systematyka) (biologia, biologiczny) (subspecies), jednostka taksonomiczna;

podgrzybek brunatny (n)
ニセイロガワリ
  (systematyka) (mikologia, mikologiczny) Imleria badia, gatunek gatunek grzybów z rodziny borowikowatych;

podium /ˈpɔdʲjũm/ (n)
表彰台
  podwyższenie w sali albo na świeżym powietrzu przeznaczone dla mówców, na występy artystyczne;

podkast (n)
ポッドキャスト
  (publikatory) (informatyka, informatyczny) audycja w formie radiowej umieszczona w internecie z kanałem RSS umożliwiającym subskrybowanie przez słuchaczy

podklasa (n)
サブクラス
  (systematyka) kategoria systematyczna niższa od klasy

podkowa /pɔtˈkɔva/ (n)
蹄鉄
  metalowe wzmocnienie kopyt końskich;

podkład /ˈpɔtkwat/ (n)
ファンデーション
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) puder w kremie, nakładany na twarz przed zrobieniem makijażu

podkładka (n)
ワッシャー
  (technologia, technika, techniczny) element pomocniczy, płytka pomiędzy oddzielnymi materiałami, wprowadzona celem wzmocnienia, zabezpieczenia lub wyrównania konstrukcji

podkładka pod mysz (n)
マウスパッド
  (informatyka, informatyczny) mały materiałowy lub plastikowy dywanik używany pod myszkę komputerową

podmiejski /pɔdˈmʲjɛ̇jsʲci/ (adj)
郊外
  znajdujący się na przedmieściu

podmiot /ˈpɔdmʲjɔt/ (n)
主語
  (gramatyka) część zdania, wyraz lub grupa wyrazów określająca wykonawcę czynności;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba lub instytucja, która wykonuje jakąś czynność prawną, mająca prawa wobec czegoś

podniebienie /ˌpɔdʲɲɛˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
口蓋
  (anatomia, anatomiczny) górna część jamy gębowej kręgowców;

podnosić /pɔdˈnɔɕiʨ̑/ (v)
上げる
  unieść, wziąć coś do góry
立つ
  unosić się, wstawać

podnóże /pɔdˈnuʒɛ/ (n)
麓
  miejsce u spodu czegoś, co się wznosi

podobieństwo /ˌpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
相似
  (matematyka, matematyczny) przekształcenie geometryczne, w którym zachowany jest stosunek odległości punktów;
  zgodność pewnych cech, właściwości pomiędzy osobami lub rzeczami

podobny /pɔˈdɔbnɨ/ (adj)
似る
  (geometria) mający swoje części w proporcji do części innej figury;
  wyglądający prawie tak samo, mający zbliżony wygląd

podoficer (n)
下士官
  (wojskowość, wojskowy) (administracja) osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień co najmniej kaprala, a niższy niż podporucznika;

podpalacz (n)
放火犯
  człowiek umyślnie wzniecający pożar

podpalenie /ˌpɔtpaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
放火
  umyślne podłożenie ognia mające na celu wywołanie pożaru;

podpis /ˈpɔtpʲis/ (n)
サイン, 署名
  własnoręcznie napisane imię i nazwisko (lub symbol)

podpisywać /ˌpɔtpʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
サインする
  składać swój podpis na dokumencie – np. jako akceptację, uwiarygodnienie, poświadczenie

podrzędny /pɔḍˈʒɛ̃ndnɨ/ (adj)
劣後
  (gramatyka) występujący w związku zależności jako element podporządkowany elementowi nadrzędnemu

podróż /ˈpɔdruʃ/ (n)
旅行, 旅
  długotrwałe przemieszczanie się z jednego miejsca do drugiego

podróżniczek /ˌpɔdruʒʲˈɲiʧ̑ɛk/ (n)
オガワコマドリ
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia svecica, mały, eurazjatycki ptak występujący na terenach wilgotnych;

podróżnik /pɔdˈruʒʲɲik/ (n)
旅人
  ktoś, kto podróżuje, jest w podróży (szczególnie często)

podróżować /ˌpɔdruˈʒɔvaʨ̑/ (v)
旅行する
  przebywać drogę w celu odwiedzenia odległego miejsca

podręcznik /pɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
教科書
  książka służąca do nauki, podająca wiedzę z jakiejś dziedziny;

podskórny (adj)
皮下
  umiejscowiony pod skórą

podstawa /pɔtˈstava/ (n)
底
  pewna zasada, baza teoretyczna
  to, na czym coś stoi

podstawowy /ˌpɔtstaˈvɔvɨ/ (adj)
基本的
  główny, elementarny

podtyp (n)
亜門
  (biologia, biologiczny) (systematyka) w systematyce takson niższy od typu

poduszka /pɔˈduʃka/ (n)
枕, まくら
  worek wypełniony miękkim materiałem używany jako część pościeli lub w celach dekoracyjnych;

poduszka powietrzna /pɔˈduʃka pɔˈvʲjɛṭʃna/ (n)
エアバッグ
  (motoryzacja) rodzaj poduszki zabezpieczającej kierowcę lub pasażera przed skutkami wypadku drogowego, w momencie zderzenia wypełniającej się błyskawicznie gazem; element pasywnego systemu bezpieczeństwa w samochodzie;

poduszkowiec /ˌpɔduˈʃkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
ホバークラフト
  pojazd wodno-lądowy unoszący się nad podłożem na poduszce powietrznej;

podwieczorek /ˌpɔdvʲjɛˈʧ̑ɔrɛk/ (n)
おやつ
  posiłek między obiadem a kolacją

podwiązka /pɔdˈvʲjɔ̃w̃ska/ (n)
ガーター
  opaska lub taśma elastyczna podtrzymująca pończochę, skarpetkę;

podwodny /pɔdˈvɔdnɨ/ (adj)
水中の
  będący pod powierzchnią wody; odbywający się pod wodą, w całkowitym zanurzeniu

podwozie /pɔdˈvɔʑɛ/ (n)
脚
  (lotnictwo, lotniczy) dolna część samolotu umożliwiająca jego postój oraz toczenie się po ziemi;

podwyższać /pɔdˈvɨʃːaʨ̑/ (v)
上げる
  osiągać powiększenie w liczbie, osiągać większe nasilenie

podwójny /pɔˈdvujnɨ/ (adj)
二重
  składający się z dwóch jednakowych lub podobnych części

podwójny podbródek (n)
二重顎
  warstwy tłuszczu zbierające się na szyi, poniżej właściwego podbródka człowieka, które formując się tworzą wypukłość przypominajacą podbródek

podwójny standard /pɔˈdvujnɨ ˈstãndart/ (n)
ダブスタ
  niesprawiedliwe stosowanie odmiennych zasad w podobnych do siebie sytuacjach

podwładny /pɔdˈvwadnɨ/ (adj)
付属物
  podlegający komuś, pozostający pod czyjąś władzą

podwładny /pɔdˈvwadnɨ/ (n)
付属物
  osoba podległa komuś, czyjś pracownik

podzbiór (n)
部分集合
  zbiór w obrębie innego zbioru

podział /ˈpɔʥ̑aw/ (n)
分割
  podzielenie czegoś na dwie lub więcej części

podzielny (adj)
分けられる
  (matematyka, matematyczny) taki, który daje się podzielić bez reszty przez konkretną liczbę

podziemny /pɔdʲˈʑɛ̃mnɨ/ (adj)
地下
  znajdujący się pod powierzchnią ziemi

podziw /ˈpɔʥ̑if/ (n)
感嘆, 称賛
  zdumienie połączone z uznaniem, zachwytem

podziękowanie /ˌpɔʥ̑ɛ̃ŋkɔˈvãɲɛ/ (n)
感謝
  (rzeczownik odczasownikowy) od podziękować

podłoga /pɔdˈwɔɡa/ (n)
床
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże

podłokietnik (n)
肘掛け
  (książkowy) oparcie pod łokcie, np. u fotela;

podły /ˈpɔdwɨ/ (adj)
浅ましい
  pozbawiony skrupułów, postępujący nieuczciwie w sposób świadomy, celowy, popełniający czyny haniebne, zasługujący na potępienie i pogardę

podświadomość (n)
潜在意識
  (psychologia, psychologiczny) element życia psychicznego, który nie jest poddawany kontroli świadomości;

podżegać (v)
嗾ける
  wzniecać negatywne uczucie lub czyny wobec kogo lub czego

poeta /pɔˈɛta/ (n)
詩人
  literat piszący wiersze, tworzący poezję

poetka /pɔˈɛtka/ (n)
女流詩人
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kobieta, która pisze wiersze

poezja /pɔˈɛzʲja/ (n)
詩, 詩歌
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) działalność literacka obejmująca wiersze, twórczość poetycką

pogarda /pɔˈɡarda/ (n)
侮蔑
  uczucie niechęci, poczucie wyższości wobec kogoś lub czegoś

pogardliwy /ˌpɔɡarˈdlʲivɨ/ (adj)
軽蔑的
  wyrażający pogardę

pogawędka /ˌpɔɡaˈvɛ̃ntka/ (n)
おしゃべり
  krótka, lekka rozmowa

pogański /pɔˈɡãj̃sʲci/ (adj)
異教 の
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z pogaństwem

pogaństwo /pɔˈɡãj̃stfɔ/ (n)
ペイガニズム
  często (pejoratywnie, pejoratywny) określenie zazwyczaj używane przez wyznawców religii monoteistycznych (judaizmu, chrześcijaństwa i islamu) na określenie wyznawania religii niechrześcijańskich, głównie politeistycznych lub animalistycznych

pogląd /ˈpɔɡlɔ̃nt/ (n)
思想
  sąd, opinia na określony temat

pogoda /pɔˈɡɔda/ (n)
天気, 天候
  chwilowy stan atmosfery

pogodny /pɔˈɡɔdnɨ/ (adj)
晴れる
  (książkowy) pełen spokoju, wesoły, odznaczający się pogodą ducha
  odznaczający się ładną pogodą, brakiem opadów

pogranicze /ˌpɔɡrãˈɲiʧ̑ɛ/ (n)
界
  obszar przy granicy dzielącej przestrzenie

pogrom /ˈpɔɡrɔ̃m/ (n)
ポグロム
  masowe zabójstwo ludności należącej do tej samej grupy np. narodowościowej, etnicznej, religijnej

pogrzeb /ˈpɔɡʒɛp/ (n)
葬儀, 葬式
  uroczyste pogrzebanie zmarłego w ziemi

poimek /pɔˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
後置詞
  (gramatyka) nieodmienna część mowy, łącząca się z wyrazem (występująca po nim) i zmieniająca jego sens, występująca m.in. w językach ugrofińskich;

pointylizm (n)
点描
  (sztuka) technika malarska polegająca na równomiernym pokrywaniu powierzchni obrazu drobnymi punktami czystych kolorów;

pojawiać się /pɔˈjavʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
現れる
  stawać się widocznym, jawnym

pojazd /ˈpɔjast/ (n)
車
  (potocznie, potoczny) samochód
乗り物, 車
  maszyna mogąca przemieszczać się sama lub z pomocą zwierząt pociągowych;

pojedynek (n)
決闘
  dawna metoda rozwiązywania zatargów honorowych polegająca na walce dwóch przeciwników używających broni siecznej lub palnej w obecności sekundantów
  walka, spór między dwiema stronami

pojemnik /pɔˈjɛ̃mʲɲik/ (n)
容器
  zbiornik (naczynie, skrzynia, kosz itp.), w którym przechowywane są materiały, towary, przedmioty, substancje

pojemność /pɔˈjɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
容量
  parametr zbiornika lub naczynia określający, ile cieczy, gazu lub materiałów sypkich może się w nim zmieścić

pojutrze /pɔˈjuṭʃɛ/ (adv)
明後日, あさって
  za dwa dni, dwa dni po dniu dzisiejszym

pokazać język /pɔˈkazaʨ̑ ˈjɛ̃w̃zɨk/ (v)
舌を出す
  (dosłownie) wykonać minę wyciągając język z ust
  (przenośnie, przenośnia) zadrwić z kogoś

pokazywać /ˌpɔkaˈzɨvaʨ̑/ (v)
示す
  dawać możliwość zobaczenia czegoś
  wykonywać ruchy informujące kogoś o czymś

poker /ˈpɔkɛr/ (n)
ポーカー
  (termin karciany) gra hazardowa, w różnych odmianach, polegająca na uzyskaniu najlepszej kombinacji kart w ręku w stosunku do przeciwników;

pokojowy /ˌpɔkɔˈjɔvɨ/ (adj)
平和
  dotyczący porozumienia lub zgody
  o spokojnym usposobieniu

pokolenie /ˌpɔkɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
世代
  członkowie rodziny, będący mniej więcej w tym samym wieku i pełniący te same funkcje (dziadkowie, rodzice, dzieci)
  grupa ludzi lub zwierząt będących mniej więcej w tym samym wieku
  grupa ludzi żyjących w tych samych czasach, będących świadkami podobnych wydarzeń

pokonywać /ˌpɔkɔ̃ˈnɨvaʨ̑/ (v)
負かす, 打ち勝つ, 破る
  odnosić zwycięstwo nad kimś
打ち勝つ, 排する
  radzić sobie z jakimiś przeszkodami, dalekim dystansem

pokora /pɔˈkɔra/ (n)
謙遜
  świadomość własnych ograniczeń i słabości skłaniająca do niesprzeciwiania się życiowym koniecznościom

pokorny (adj)
謙虚な, 謙遜した
  nie wywyższający się, skromny

pokrewieństwo /ˌpɔkrɛˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
親族
  relacja łącząca osoby posiadające wspólnego przodka

pokrzywa /pɔˈkʃɨva/ (n)
蕁麻
  (botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna lub bylina z rodzaju pokrzywa (1.1), o ząbkowatych liściach pokrytych parzącymi włoskami

pokuta /pɔˈkuta/ (n)
告解
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przyjęta dobrowolnie lub narzucona kara za grzechy;

pokój /ˈpɔkuj/ (n)
部屋
  (budownictwo) część mieszkania, izba
平和
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) stan panujący między dwoma narodami, bez działań wojennych, bez wypowiedzenia wojny
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pakt kończący wojnę
  (przestarzałe, przestarzały) spokój

pokój dwuosobowy (n)
ダブルルーム
  pokój przeznaczony dla dwóch osób, najczęściej z jednym łóżkiem

pokład /ˈpɔkwat/ (n)
デッキ
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) każde poziome pokrycie kadłuba statku;

polacca (n)
ポラッカ
  (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) śródziemnomorski dwumasztowiec lub trójmasztowiec z ożaglowaniem typu łacińskiego lub skośnego;

polana /pɔˈlãna/ (n)
空き地
  pozbawione drzew miejsce w lesie;

polatucha /ˌpɔlaˈtuxa/ (n)
ムササビ
  (zoologia, zoologiczny) Pteromys volans, gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych, występuje w tajdze od Finlandii po Sachalin i Kamczatkę;

pole /ˈpɔlɛ/ (n)
フィールド, 原
  (fizyka, fizyczny) obszar działania sił;
  miejsce do wypełnienia w formularzu, krzyżówce, na planszy, w formularzu elektronicznym
フィールド, 場
  część ziemi przeznaczona pod uprawę;

pole bitwy /ˈpɔlɛ ˈbʲitfɨ/ (n)
戦場
  miejsce, w którym odbyła/odbywa się bitwa, walka lub starcie

pole elektryczne /ˈpɔlɛ ˌːlɛkˈtrɨʧ̑nɛ/ (n)
電場
  (fizyka, fizyczny) pole fizyczne, stan przestrzeni, w której na ładunek elektryczny działa siła;

pole magnetyczne (n)
磁場, 磁界
  (fizyka, fizyczny) stan przestrzeni z siłami oddziałującymi na ładunki elektryczne i ciała w niej się znajdujące;

pole minowe (n)
地雷原
  (wojskowość, wojskowy) obszar pokryty minami;

pole ryżowe (n)
田
  (rolnictwo, rolniczy) podtopiony obszar, na którym uprawia się ryż

polecać /pɔˈlɛʦ̑aʨ̑/ (v)
推奨する
  przedstawiać kogoś lub coś w korzystnym świetle

polegać /pɔˈlɛɡaʨ̑/ (v)
頼りにする
  na czymś opierać się na czymś, ufać czemuś
  na kimś ufać komuś, być pewnym jego zachowania

polemika /pɔˈlɛ̃mʲika/ (n)
論争
  dyskusja na temat sporny dla obu stron dyskusji

poli-
多
  (ekologia, ekologiczny) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na wąski, lecz względnie wysoki zakres tolerancji na dany czynnik
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na wielość, mnogość czegoś

poliamoria /ˌpɔlʲi<sup>j</sup>ãˈmɔrʲja/ (n)
ポリアモリー
  (socjologia, socjologiczny) zaangażowanie w związek miłosny z więcej niż jedną osobą jednocześnie za zgodą i wiedzą wszystkich osób tworzących dany związek;

poliandria /ˌpɔlʲiˈ<sup>j</sup>ãndrʲja/ (n)
ポリアンドリー, 一妻多夫制
  forma poligamii, w której kobieta jest zamężna jednocześnie z dwoma lub więcej mężczyznami;

policja /pɔˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
警察
  instytucja państwowa mająca za zadanie ochronę obywateli przed przestępcami, wykrywanie przestępstw itp.;

policjant /pɔˈlʲiʦ̑ʲjãnt/ (n)
警官
  funkcjonariusz policji

policjantka /ˌpɔlʲiˈʦ̑ʲjãntka/ (n)
女性警官
  kobieta, która pracuje w policji

policzalny (adj)
可算
  taki, który daje się policzyć

policzek /pɔˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
頬, 頬っぺた
  (anatomia, anatomiczny) każde z dwóch miejsc na twarzy pod okiem, obok nosa

poliester (n)
ポリエステル
  (chemia, chemiczny) syntetyczny polimer zawierający w łańcuchu wiązania estrowe;

polietylen (n)
ポリエチレン
  (chemia, chemiczny) termoplastyczny polimer syntetyczny otrzymywany przez polimeryzację etenu;

polifenol (n)
ポリフェノール
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny zawierający przynajmniej dwie grupy hydroksylowe przyłączone do pierścienia aromatycznego, występujący w roślinach i wykazujący działanie przeciwutleniające i zmniejszające ryzyko wystąpienia chorób układu krwionośnego i raka;

poligamia /ˌpɔlʲiˈɡãmʲja/ (n)
複婚
  (socjologia, socjologiczny) związek małżeński z wieloma osobami

poliglota /ˌpɔlʲiˈɡlɔta/ (n)
多言語
  osoba znająca i biegle się posługująca wieloma językami

poligynia /ˌpɔlʲiˈɡɨ̃ɲja/ (n)
一夫多妻
  forma poligamii, w której mężczyzna jest żonaty jednocześnie z dwiema lub więcej kobietami;

polimer (n)
重合体
  (chemia, chemiczny) substancja chemiczna o bardzo dużej masie cząsteczkowej, składająca się z merów;

polimeryzacja /ˌpɔlʲĩmɛrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
重合
  (chemia, chemiczny) proces chemiczny, w wyniku którego ze związków o małej masie cząsteczkowej (monomerów) powstają związki o dużej masie cząsteczkowej (polimery);

polimorfizm (n)
たけい, 多型
  (biologia, biologiczny) zjawisko szczególnego zróżnicowania budowy osobników i przystosowania do pełnienia określonych ról w społeczeństwie;

polineuropatia (n)
多発性神経炎
  (medycyna, medyczny) zespół objawów wynikłych z uszkodzenia wielu nerwów obwodowych

polip /ˈpɔlʲip/ (n)
ポリプ
  (medycyna, medyczny) patologiczny, łagodny rozrost błony śluzowej, np. esicy, nosa lub macicy;

polipropylen (n)
ポリプロピレン
  (chemia, chemiczny) termoplastyczny polimer syntetyczny;

polis /ˈpɔlʲis/ (n)
ポリス
  (historia, historyczny, historycznie) typ organizacji państwa w starożytnej Grecji, który obejmował ośrodek miejski wraz z przyległymi obszarami;

polistyren /ˌpɔlʲiˈstɨrɛ̃n/ (n)
ポリスチレン
  (chemia, chemiczny) polimer z grupy poliolefin otrzymywany w procesie polimeryzacji styrenu;

politechnika /ˌpɔlʲiˈtɛxʲɲika/ (n)
理工学部
  uczelnia wyższa o statusie uniwersyteckim i profilu technicznym;

politeizm /ˌpɔlʲiˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
多神教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielobóstwo, kult wielu bogów;

politologia /ˌpɔlʲitɔˈlɔɟja/ (n)
政治学
  nauka zajmująca się ogólnie pojętą polityką;

politycznie (adv)
政治的
  w sposób dotyczący polityki

polityczny /ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
政治的
  dotyczący polityki, związany z polityką, nastawiony na osiągnięcie korzyści w polityce

polityk /pɔˈlʲitɨk/ (n)
政治家, 政治屋
  osoba zajmująca się polityką

polityka /pɔˈlʲitɨka/ (n)
政治, 方針
  całokształt działań jakiejś grupy, partii politycznej lub organizacji związanych z dążeniem do zdobycia i utrzymania władzy;

poliwęglan (n)
ポリカーボネート
  (chemia, chemiczny) rodzaj poliestrów, estry kwasu węglowego;

polka /ˈpɔlka/ (n)
ポルカ
  (choreografia, choreograficzny) czeski taniec ludowy w metrum 2/4;

polo /ˈpɔlɔ/ (n)
ポロ
  (sport, sportowy) gra drużynowa rozgrywana konno, w której za pomocą długich kijów dąży się do umieszczenia drewnianej kuli w bramce przeciwnej drużyny;

polon /ˈpɔlɔ̃n/ (n)
ポロニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny promieniotwórczy o symbolu Po i liczbie atomowej 84;

polonez /pɔˈlɔ̃nɛs/ (n)
ポロネーズ
  (choreografia, choreograficzny) tradycyjny, ludowy taniec polski w metrum 3/4;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyczna forma oparta o polonez (1.1);

polowanie /ˌpɔlɔˈvãɲɛ/ (n)
狩猟, 狩り
  (łowiectwo, łowiecki) zespół czynności podejmowanych celem wytropienia i zabicia dzikiej zwierzyny

polować /pɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
狩る
  brać udział w polowaniu, tropić aby zabić

polski /ˈpɔlsʲci/ (adj)
ポーランド の, ポーランド語
  odnoszący się do Polski lub Polaków

polski /ˈpɔlsʲci/ (n)
ポーランド語
  (językoznawstwo, językoznawczy) zachodniosłowiański język używany przez Polaków;

poltergeist (n)
ポルターガイスト
  niewidzialny duch, hałasujący w nawiedzanym domu

pomagać /pɔ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
助ける
  ułatwiać komuś jakąś czynność, poprzez branie udziału w niej

pomarańcza /ˌpɔ̃maˈrãj̃n͇ʧ̑a/ (n)
オレンジ
  (botanika, botaniczny) drzewo, którego owocem jest pomarańcza (1.1);
オレンジ, 橙
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc cytrusowy o pomarańczowej skórce

pomarańczowy /ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
オレンジ色
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (spożywczy) dotyczący owoców pomarańczy, zawierający owoce pomarańczy, zrobiony z owoców pomarańczy; (także, też) przypominający je w smaku, zapachu lub wyglądzie
オレンジ色, 橙色
  mający kolor drugiego pasma tęczy, taki jak kolor owocu pomarańczy itp.; żółty z czerwonym zabarwieniem;

pomiar /ˈpɔ̃mʲjar/ (n)
測定, 測量
  (metrologia, metrologiczny) ustalenie wartości pewnej wielkości fizycznej;

pomidor /pɔ̃ˈmʲidɔr/ (n)
トマト
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) owoc pomidora (1.2)
  (botanika, botaniczny) Lycopersicon Mill., sekcja roślin z rodzaju psianka;

pomieszczenie /ˌpɔ̃mʲjɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
部屋
  (budownictwo) część budynku o określonym przeznaczeniu

pomijać /pɔ̃ˈmʲijäʨ̑/ (v)
省く
  nie mówić czegoś, opuścić temat, który chciało lub miało się poruszyć
  nie uwzględniać czegoś

pomnik /ˈpɔ̃mʲɲik/ (n)
モニュメント, 像
  rzeźba, posąg utworzony w celu upamiętnienia jakiegoś wydarzenia lub osoby;

pomoc /ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
助, 助け
  ułatwienie komuś życia lub wykonania określonej czynności

pomocnik /pɔ̃ˈmɔʦ̑ʲɲik/ (n)
手伝い
  osoba do pomocy przy jakiejś pracy
助手
  pracownik pracujący pod czyimś kierunkiem

pompa /ˈpɔ̃mpa/ (n)
ポンプ
  (mechanika) maszyna do wymuszania przepływu cieczy lub gazu;

pompa ciepła /ˈpɔ̃mpa ˈʨ̑ɛpwa/ (n)
ヒートポンプ
  (fizyka, fizyczny) teoretyczna maszyna cieplna, która wymusza przepływ ciepła z obszaru o niższej temperaturze do obszaru o temperaturze wyższej;

pompka /ˈpɔ̃mpka/ (n)
腕立て伏せ
  (sport, sportowy) ćwiczenie gimnastyczne polegające na uginaniu i prostowaniu ramion, wykonywane z dłońmi i palcami stóp opartymi o podłogę;

pompon /ˈpɔ̃mpɔ̃n/ (n)
ポンポン
  duża puszysta ozdoba do machania dla czirliderki
  przyszywana ozdoba z włóczki w formie puszystej kulki;

pomurnik /pɔ̃ˈmurʲɲik/ (n)
カベバシリ
  (ornitologia, ornitologiczny) Tichodroma muraria, niewielki ptak z rodziny kowalikowatych;

pomysł /ˈpɔ̃mɨsw̥/ (n)
アイデア, 思想, アイディア, 思い付き
  myśl zawierająca plan działania lub rozwiązanie jakiegoś problemu

ponad /ˈpɔ̃nat/ (preposition)
以上
  …tworzący konstrukcję opisującą relację większości w stosunku do jakiejś wielkości

poncz (n)
パンチ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z wymieszanych różnych rodzajów alkoholi, soków owocowych i innych składników;

poniedziałek /ˌpɔ̃ɲɛ̇ˈʥ̑awɛk/ (n)
月曜日, げつようび
  pierwszy dzień tygodnia;

ponieważ /pɔ̃ˈɲɛvaʃ/ (conjunction)
から, だって, なぜなら
  …wyrażający przyczynę czegoś z takiego powodu, że…

ponosić (v)
被る
  zostawać obciążonym czymś

ponton /ˈpɔ̃ntɔ̃n/ (n)
ポンツーン
  nadmuchiwana łódź o płaskim dnie;

pontyfik (n)
教皇
  (przenośnie, przenośnia) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) papież lub inny wyższy duchowny
  (starożytność) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kapłan w starożytnym Rzymie, który należał do kolegium czuwającego nad formalną stroną kultu religijnego;

pontyfikat /ˌpɔ̃ntɨˈfʲikat/ (n)
司教の職
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) urząd sprawowany przez pontyfika w starożytnym Rzymie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) okres sprawowania władzy przez papieża lub biskupa;

ponury /pɔ̃ˈnurɨ/ (adj)
暗い
  pełen smutku, przygnębienia

popielica (n)
ヤマネ
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju popielic (1.1)

popielniczka /ˌpɔpʲjɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
灰皿
  otwarty pojemnik służący do strząsania do niego popiołu z papierosa;

popiersie /pɔˈpʲjɛrʲɕɛ/ (n)
胸像
  (sztuka) rzeźbiarskie lub malarskie przedstawienie postaci od tułowia w górę;

popiół /ˈpɔpʲjuw/ (n)
灰
  szary proszek pozostający po spaleniu czegoś

popołudnie /ˌpɔpɔˈwudʲɲɛ/ (n)
午後
  okres pomiędzy południem a wieczorem

poprawność polityczna /pɔˈpravnɔɕʨ̑ ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
ポリコレ
  (socjologia, socjologiczny) norma językowa zalecająca w tzw. dyskursie publicznym unikanie określeń i zwrotów, które mogą urazić, obrazić, naruszyć godność osób, o których się wypowiadamy czy z którymi polemizujemy;

poprawny /pɔˈpravnɨ/ (adj)
正しい ただしい
  zgodny z poprawnością, z normą lub zasadami, nie mający błędów, nie wykraczający poza określoną normę

poprzeczka /pɔˈpʃɛʧ̑ka/ (n)
クロスバー
  (sport, sportowy) belka układana na stojakach do skoków wzwyż i skoków o tyczce
  (sport, sportowy) poprzeczna belka łącząca górne końce pionowych słupków bramki

poprzednik (n)
前機種
  ten, który zajmował się daną sprawą lub był w określonym miejscu poprzednio

poprzednio /pɔˈpʃɛdʲɲɔ/ (adv)
予て
  przed określonym czasem

populacja /ˌpɔpuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
個体群
  (biologia, biologiczny) podstawowa jednostka ekologiczna oznaczająca wszystkie osobniki danego gatunku żyjące na danym terenie w tym samym czasie
  (socjologia, socjologiczny) ogół ludzi żyjących w tym samym czasie na danym terenie
  (statystyka, statystyczny) zbiór jednostek na temat których wyciągane są wnioski poprzez analizę próby statystycznej

popularność /ˌpɔpuˈlarnɔɕʨ̑/ (n)
人気
  bycie powszechnie znanym i lubianym, ogólne uznanie i rozgłos

popularny /ˌpɔpuˈlarnɨ/ (adj)
人気
  taki, który jest powszechnie używany; znany ogółowi społeczeństwa, cieszący się uznaniem; ceniony
  taki, który jest stworzony, przedstawiony w sposób przystępny i zrozumiały dla ogółu

popularyzacja /ˌpɔpularɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
大衆化
  upowszechnianie nauki, sztuki, wiedzy o czymś

populizm /pɔˈpulʲism̥/ (n)
ポピュリズム
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) popieranie idei politycznych i ekonomicznych, które są w danym momencie najbardziej popularne w celu łatwego zdobycia poparcia bez zwracania uwagi na rzeczywistą możliwość zrealizowania obietnic, zwłaszcza pod kątem finansowym;

popyt /ˈpɔpɨt/ (n)
需要
  (ekonomia, ekonomiczny) ilość dóbr i usług, którą konsumenci są w stanie nabyć po określonej cenie i w określonym czasie

por /pɔr/ (n)
葱
  (botanika, botaniczny) Allium porrum L., roślina dwuletnia z rodziny amarylkowatych, uprawiana w celach konsumpcyjnych;

pora /ˈpɔra/ (n)
時
  pewien okres, czas trwania czegoś
  stosowny moment, właściwa chwila na jakąś czynność

pora roku /ˈpɔra ˈrɔku/ (n)
季節
  okres, w którym na skutek ruchu Ziemi i zmian jej oświetlenia występują zbliżone warunki klimatyczne, wpływające na wegetację roślin i zwierząt;

pora sucha /ˈpɔra ˈsuxa/ (n)
乾季
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jedna z dwóch pór roku w klimacie podzwrotnikowym charakteryzująca się bardzo niskimi opadami atmosferycznymi;

porada /pɔˈrada/ (n)
助言, 忠告
  wskazówka, zalecenie komuś czegoś

poranny /pɔˈrãnːɨ/ (adj)
朝 の
  taki, który ma miejsce o poranku

porażka /pɔˈraʃka/ (n)
敗北, 挫折
  przegrana bitwa

porcelana /ˌpɔrʦ̑ɛˈlãna/ (n)
磁器, 陶磁器
  materiał ceramiczny służący do wyrobu delikatnych naczyń stołowych lub ozdób;

pornografia /ˌpɔrnɔˈɡrafʲja/ (n)
ポルノ, ポルノグラフィー
  wizerunek osób lub przedmiotów, wywołujący podniecenie seksualne;

pornokracja (n)
ポルノクラシー
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie czasów, w których kobiety rozpustne, kurtyzany wywierały znaczny wpływ na sprawy publiczne;

poronienie /ˌpɔrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
堕胎
  (fizjologia, fizjologiczny) przedwczesne zakończenie ciąży wskutek wydalenia obumarłego zarodka lub płodu;

porowatość (n)
気孔
  cecha tego, co jest porowate, co ma pory

poroże (n)
枝角
  (łowiectwo, łowiecki) oba rogi samca jeleniowatych

port /pɔrt/ (n)
ポート
  (informatyka, informatyczny) miejsce w urządzeniu do podłączenia innych urządzeń;
  port lotniczy: port (1.1) przeznaczony dla samolotów, helikopterów i innych statków powietrznych
港
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyznaczone miejsce, wyposażone w odpowiednią infrastrukturę, umożliwiające załadunek i wyładunek statków wodnych;
  (potocznie, potoczny) miasto z portem (1.1)

portal /ˈpɔrtal/ (n)
ポータル
  (architektura, architektoniczny) ozdobne obramowanie otworu drzwiowego;
  (informatyka, informatyczny) rozbudowany internetowy serwis informacyjny – ogólny lub poświęcony wąskiej tematyce;

portmonetka (n)
巾着
  mała, kieszonkowa, zamykana torebka na bilon

portret /ˈpɔrtrɛt/ (n)
肖像
  (przenośnie, przenośnia) charakterystyka postaci (zwłaszcza literackiej)
  (sztuka) dzieło plastyczne przedstawiające konkretną osobę lub grupę osób

portugalski /ˌpɔrtuˈɡalsʲci/ (adj)
ポルトガル語
  odnoszący się do państwa Portugalia, wywodzący się z Portugalii, związany z Portugalią

portugalski /ˌpɔrtuˈɡalsʲci/ (n)
ポルトガル語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Portugalii;

portyk (n)
ポルチコ
  (architektura, architektoniczny) przednia część budowli przed wejściem głównym, z rzędem kolumn;

porucznik /pɔˈruʧ̑ʲɲik/ (n)
中尉
  (wojskowość, wojskowy) jeden z oficerskich stopni wojskowych;

poruszać /pɔˈruʃaʨ̑/ (v)
動く
  zmieniać miejsce przebywania, przenosić się z jednego miejsca na drugie

porwanie /pɔˈrvãɲɛ/ (n)
拉致, 誘拐
  działanie podjęte w celu uprowadzenia kogoś lub czegoś; wywiezienie kogoś lub czegoś, a następnie przetrzymywanie (często w ukryciu)

porzeczka /pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
スグリ
  (botanika, botaniczny) Ribes, rodzaj roślin z rodziny agrestowatych;
  (spożywczy) owoc porzeczki (1.1)

porządek /pɔˈʒɔ̃ndɛk/ (n)
掃除
  czynność sprzątania, porządkowania
順番
  kolejność czegoś
秩序
  stan, w którym jest czysto, coś jest ułożone według jakiegoś planu

poród /ˈpɔrut/ (n)
分娩, 出産
  (fizjologia, fizjologiczny) (ginekologia, ginekologiczny) zakończenie ciąży, wydanie dojrzałego płodu z organizmu matki;

porównanie /ˌpɔruvˈnãɲɛ/ (n)
対比
  (rzeczownik odczasownikowy) od porównać
比較
  konstrukcja semantyczna i figura retoryczna, w której cechy jednego przedmiotu zestawione są z cechami innego;

porównywalny (adj)
比較
  na tyle podobny do czegoś, że można go z tym porównać, zestawić

porównywać /ˌpɔruvˈnɨvaʨ̑/ (v)
比べる
  zestawiać ze sobą rzeczy lub osoby w celu znalezienia ich cech wspólnych lub różnic

poręcz /ˈpɔrɛ̃n͇ʧ̑/ (n)
手すり
  uchwyt biegnący wzdłuż schodów
  balustrada balkonu

poręczyciel (n)
保証人
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ktoś, kto poręcza czyjeś wierzytelności

posada /pɔˈsada/ (n)
職
  miejsce pracy dające stały dochód

posag /ˈpɔsak/ (n)
持参金
  rzeczy, które panna dostawała dawniej od rodziców, kiedy wychodziła za mąż

poseł /ˈpɔsɛw/ (n)
代議士
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek Sejmu lub innego parlamentu;

posiadanie /ˌpɔɕaˈdãɲɛ/ (n)
所有
  (rzeczownik odczasownikowy) od posiadać

posiadać /pɔˈɕadaʨ̑/ (v)
占有
  (książkowy) o człowieku: być właścicielem czegoś o dużej wartości

posiadłość /pɔˈɕadwɔɕʨ̑/ (n)
占領地
  teren i zabudowania należące do kogoś

posiłek /pɔˈɕiwɛk/ (n)
食事
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) coś do zjedzenia, pożywienia się

posmak (n)
後味
  wrażenie dziwności smaku pokarmu lub napoju

post /pɔst/ (n)
断食
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dobrowolna rezygnacja ze spożywania niektórych lub wszystkich pokarmów i z rozrywek;
  czas obowiązywania postu (1.1)

postać /ˈpɔstaʨ̑/ (n)
キャラクター
  bohater utworu literackiego, filmu

postprodukcja (n)
ポストプロダクション
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) etap produkcji filmu między filmowaniem, a premierą, w którym przetwarza się surowy materiał filmowy dodając efekty komputerowe, ścieżkę dźwiękową, napisy itp.

postęp /ˈpɔstɛ̃mp/ (n)
進歩
  rozwój, osiągnięcie kolejnego etapu

postępowanie /ˌpɔstɛ̃mpɔˈvãɲɛ/ (n)
手続き
  określony prawem uporządkowany ciąg czynności urzędowych organu wykonującego zadania publiczne (sądu, administracji, prawodawcy)

poszukiwacz /ˌpɔʃuˈcivaʧ̑/ (n)
探鉱者
  osoba, która czegoś poszukuje

posłowie /pɔˈswɔvʲjɛ/ (n)
後書き
  uwagi od wydawcy lub autora umieszczane na końcu książki;

posłuszeństwo (n)
恭順
  postawa zgody na wykonywanie cudzych poleceń, rozkazów

posłuszny /pɔˈswuʃnɨ/ (adj)
大人しい
  spełniający bez protestu polecenia

pot /pɔt/ (n)
汗
  (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina gruczołów potowych;

potajemnie /ˌpɔtaˈjɛ̃mʲɲɛ/ (adv)
ひそか
  ukrywając coś przed kimś, bez wiedzy innych, w tajemnicy

potas /ˈpɔtas/ (n)
カリウム, カリ, ポタシウム, 加里
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu K i liczbie atomowej 19;

potem /ˈpɔtɛ̃m/ (adv)
そして
  później, w chwili następnej

potencjalny /ˌpɔtɛ̃nˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
潜在的
  możliwy do zrealizowania, osiągnięcia

potencjał /pɔˈtɛ̃nʦ̑ʲjaw/ (n)
ポテンシャル
  (fizyka, fizyczny) miara energii potrzebnej do przeniesienia jednostkowego ładunku (np. ładunku elektrycznego lub masy) z nieskończoności do danego punktu
  tkwiący w kimś lub czymś zasób możliwości

potencjometr /ˌpɔtɛ̃nˈʦ̑ʲjɔ̃mɛtr̥/ (n)
ポテンショメータ
  (technologia, technika, techniczny) opornik z możliwością zmiany (poprzez zmianę położenia styku na ścieżce oporowej) rezystancji przez użytkownika;

potok /ˈpɔtɔk/ (n)
小川
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) ciek wodny o wartkim nurcie, płynący skalnym lub kamienistym korytem o dużym spadku;

potop szwedzki /ˈpɔtɔp ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (n)
大洪水時代
  (historia, historyczny, historycznie) najazd Szwecji na Polskę w 1655 roku w czasie II wojny północnej

potrzeba /pɔˈṭʃɛba/ (n)
必要
  uczucie konieczności wykonania lub zrobienia czegoś

potrzeba jest matką wynalazków /pɔˈṭʃɛba ˈjɛst ˈmatkɔ̃w̃ ˌvɨ̃naˈlaskuf/ (proverb)
必要は発明の母
  to sytuacja skłania do wprowadzania innowacji i ułatwiania sobie życia

potrzebny /pɔˈṭʃɛbnɨ/ (adj)
必要な
  taki, bez którego trudno jest się obyć, niezbędny lub przydatny

potrzebować /ˌpɔṭʃɛˈbɔvaʨ̑/ (v)
必要 と する, 要
  mieć potrzebę/pragnienie posiadania/zrobienia czegoś; pragnąć kogoś w jakimś celu

potrójny /pɔˈtrujnɨ/ (adj)
三重
  składający się z trzech jednakowych lub podobnych części

potwierdzenie /ˌpɔtfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
承認
  pismo, wypowiedź lub podpis, które coś potwierdzają

potwór /ˈpɔtfur/ (n)
怪物
  straszny stwór

potyczka /pɔˈtɨʧ̑ka/ (n)
小競り合い
  niewielkie starcie, walka drobnych oddziałów zbrojnych

potęga /pɔˈtɛ̃ŋɡa/ (n)
乗
  (matematyka, matematyczny) wynik potęgowania;
  coś potężnego
  przeważająca siła i skuteczność

poufny /pɔˈ<sup>w</sup>ufnɨ/ (adj)
親展
  tajny, powierzony w sekrecie

poważny /pɔˈvaʒnɨ/ (adj)
本気
  budzący obawy, groźny dla życia; (także, też) skomplikowany, obarczony dużym ryzykiem
  mający uznanie u innych osób
  o człowieku, sytuacji, opinii itp.: charakteryzujący się powagą
  odpowiedzialny, godny zaufania

powiat /ˈpɔvʲjat/ (n)
郡
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego w Polsce, wchodząca w skład województwa;

powiedzenie /ˌpɔvʲjɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
格言
  przysłowie, maksyma, popularne zdanie

powieka /pɔˈvʲjɛka/ (n)
瞼
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kawałek skóry zakrywający oko;

powierzchnia /pɔˈvʲjɛʃxʲɲa/ /pɔˈvʲjɛʃxʲɲɛ/ (n)
表面
  zewnętrzna strona

powieszenie /ˌpɔvʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
絞殺刑
  jeden ze sposobów wykonywania kary śmierci;

powietrze /pɔˈvʲjɛṭʃɛ/ (n)
空気
  mieszanina gazów, z której składa się atmosfera Ziemi;
空中, 空気
  w związkach z przyimkami miejsce ponad ziemią

powieściopisarz /ˌpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑ɔˈpʲisaʃ/ (n)
小説家
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) autor powieści

powieść /ˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
小説
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) długi utwór narracyjny opisujący rozbudowany ciąg zdarzeń; zwykle udostępniany w formie książki;

powinien /pɔˈvʲĩɲɛ̃n/ (modal)
べき
  musieć
  wyrażający coś, co warto, żeby podmiot zrobił
  wyrażający coś, czego mówiący spodziewa się po podmiocie

powitanie /ˌpɔvʲiˈtãɲɛ/ (n)
あいさつ
  forma zwrotu grzecznościowego lub gest wykonywany podczas witania się z inną osobą;

powiększać /pɔˈvʲjɛ̃ŋkʃaʨ̑/ (v)
大きい
  powodować, że obraz czegoś staje się większy pod względem rozmiarów

powodować /ˌpɔvɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
起こす
  być powodem czegoś, przyczyną

powodzenia /ˌpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
がんばって
  wyraża życzenie udanej pracy, szczęścia

powojenny (adj)
戦後の
  taki, który dzieje się po wojnie

powolność (n)
緩慢
  cecha bycia powolnym; właściwość rozwijania się nieśpiesznie

powrót /ˈpɔvrut/ (n)
帰還
  ponowne osiągnięcie tego samego stanu, sytuacji
  ponowne przybycie do tego samego miejsca
  wznowienie wykonywania czegoś po przerwie

powstanie /pɔˈfstãɲɛ/ (n)
暴動, 蜂起
  zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy, najczęściej okupacyjnej;

powstanie warszawskie /pɔˈfstãɲɛ varˈʃafsʲcɛ/ (n)
ワルシャワ蜂起
  (historia, historyczny, historycznie) działania zbrojne podjęte przez żołnierzy Armii Krajowej na terenie Warszawy i w jej okolicach od 1 sierpnia 1944 roku;

powstawać /pɔˈfstavaʨ̑/ (v)
立つ
  wstawać, podnosić się, stawać na nogi

powstrzymywać /ˌpɔfsṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
押さえる
  pohamowywać kogoś lub coś zapobiegając czemuś

powszechnie /pɔˈfʃɛxʲɲɛ/ (adv)
一般
  w sposób powszechny

powtarzać /pɔˈftaʒaʨ̑/ (v)
繰り返す
  mówić lub robić coś kolejny raz; wykonywać czynność, którą już ktoś zrobił
復習する
  ponownie przyswajać jakiś materiał, wiedzę; uczyć się do sprawdzianu, testu, egzaminu

powód /ˈpɔvut/ (n)
理由
  coś, co uzasadnia podjęcie jakiegoś działania lub zmianę stanu emocjonalnego

powódź /ˈpɔvuʨ̑/ (n)
洪水, 大水
  (meteorologia, meteorologiczny) (hydrologia, hydrologiczny) zalanie wodą pewnego obszaru;

poza /ˈpɔza/ (n)
ポーズ
  postawa, stan ciała w danej chwili

pozamałżeński /ˌpɔzãmawˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
婚外
  odbywający się poza związkiem małżeńskim danej osoby, (także, też) będący rezultatem takiego działania

pozasądowy (adj)
超法規的
  odbywający się bez udziału sądu

pozaziemski (adj)
地球外
  pochodzący spoza Ziemi

pozdrawiać /pɔˈzdravʲjäʨ̑/ (v)
あいさつする
  witać

pozdrowienie /ˌpɔzdrɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
あいさつ
  słowa, gesty wymawiane na powitanie lub pożegnanie

poziom /ˈpɔʑɔ̃m/ (n)
標準
  etap gry komputerowej
  położenie, układ czegoś względem jakiejś płaszczyzny
  stan zaawansowania czegoś, faza rozwoju
  stopień wykształcenia osoby, stan czyjejś kultury, wiedzy
  wartość jakiejś mierzalnej wielkości

poziom morza /ˈpɔʑɔ̃m ˈːɔʒa/ (n)
海面
  (geografia, geograficzny) umowny punkt wyjścia do pomiarów wysokości lub głębokości;

poziomy /pɔˈʑɔ̃mɨ/ (adj)
横の
  prostopadły do kierunku siły grawitacji

poznać /ˈpɔznaʨ̑/ (v)
知り合う
  zdobyć wiedzę o czymś zwłaszcza poprzez bezpośrednie doświadczenie

pozornie (adv)
うわべは
  sprawiając wrażenie prawdziwego

pozostałość /ˌpɔzɔˈstawɔɕʨ̑/ (n)
残り
  coś, co zostało w danym miejscu po czymś

pozować /pɔˈzɔvaʨ̑/ (v)
ポーズをつくる
  przyjmować nieruchomą pozycję do zdjęcia lub obrazu

pozycja misjonarska (n)
正常位, 通常位
  (seksuologia, seksuologiczny) klasyczna pozycja seksualna, w której mężczyzna jest na górze, a kobieta pod nim;

pozyton (n)
ポジトロン
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna będąca antycząstką elektronu;

pozytyw (n)
ポジフィルム
  (fotografia) otrzymywany z negatywu obraz fotograficzny, na którym rozkład ciemnych i jasnych miejsc oraz barw jest taki jak fotografowanego obiektu

pozytywizm (n)
実証主義
  (filozofia, filozoficzny) kierunek filozoficzny powstały we Francji w XIX wieku, rozumiejący naukę jako badanie faktów, a odrzucający wszelką metafizykę z myślenia naukowego
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (socjologia, socjologiczny) prąd umysłowy, literacki i społeczny w Polsce w latach 1863–1890, krytykujący romantyzm, propagujący zdobycze nauki i kult pracy

pozytywny /ˌpɔzɨˈtɨvnɨ/ (adj)
肯定の
  przychylnie nastawiony
  przynoszący korzyści

połabski (n)
ポラーブ語
  język połabski;

połowa /pɔˈwɔva/ (n)
半, 半分
  jedna z dwóch równych części całości

położnictwo (n)
産科学
  (medycyna, medyczny) gałąź medycyny zajmująca się przebiegiem ciąży, porodu i połogu
  (medycyna, medyczny) oddział szpitalny przeznaczony dla położnic

południe /pɔˈwudʲɲɛ/ (n)
南, 南方
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez lewą rękę przy patrzeniu na zachód;
正午, 真昼
  chwila, kiedy Słońce jest najwyżej nad horyzontem w ciągu dnia; godzina dwunasta;

południk /pɔˈwudʲɲik/ (n)
子午線, 経線
  (geografia, geograficzny) umowna linia na powierzchni Ziemi łącząca bieguny;

południowiec (n)
南国人
  osoba z południa, z krajów na południu
  (historia, historyczny, historycznie) (potocznie, potoczny) osoba z południowych stanów USA, zwłaszcza w kontekście wojny secesyjnej

południowo-wschodni /ˌpɔwudʲɲɔvɔ‿ˈfsxɔdʲɲi/ (adj)
南東
  będący na południowym wschodzie

południowo-zachodni /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔ zaˈxɔdʲɲi/ (adj)
南西
  będący na południowym zachodzie

południowokoreański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
韓国の
  odnoszący się do Korei Południowej, państwa na Półwyspie Koreańskim

południowy /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (adj)
南
  (geografia, geograficzny) mający miejsce na południu, dotyczący południa (kierunek)

południowy wschód /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈfsxut/ (n)
南東, 東南
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a wschodnim

południowy zachód /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈzaxut/ (n)
南西, 西南
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a zachodnim

połączenie /ˌpɔwɔ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
連絡
  (rzeczownik odczasownikowy) od połączyć

pończocha /pɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔxa/ (n)
ストッキング
  obcisła, elastyczna część garderoby, okrywająca nogę;

pościg (n)
追求
  (przenośnie, przenośnia) przesadne staranie się, by coś zdobyć
  ściganie kogo lub czego

pościć /ˈpɔɕʨ̑iʨ̑/ (v)
断食する
  przestrzegać postu nakazanego przez religię

pośladek /pɔˈɕladɛk/ (n)
尻
  (anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch umięśnionych obszarów z tyłu ciała między kręgosłupem a udami;

pośmiertnie (adv)
死後
  po śmierci

pośmiewisko (n)
笑い種
  obiekt kpin i szyderstw

pośpiech /ˈpɔɕpʲjɛx/ (n)
急ぐ
  spieszenie się, robienie czegoś szybko

pożar /ˈpɔʒar/ (n)
火事, 火災
  niekontrolowane rozprzestrzenianie się ognia;

pożegnanie (n)
別れ, 告別, お別れ
  (rzeczownik odczasownikowy) od pożegnać

pożyczać /pɔˈʒɨʧ̑aʨ̑/ (v)
借りる
  brać coś od kogoś na pewien czas za jego zgodą

pożywienie /ˌpɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
栄養
  jedzenie, pokarm, strawa

pożądać /pɔˈʒɔ̃ndaʨ̑/ (v)
欲する
  bardzo silnie czegoś pragnąć, chcieć
  czuć silny pociąg fizyczny do kogoś; czuć pożądanie

prababcia /praˈbapʲʨ̑a/ (n)
曾祖母
  matka dziadka lub babci

praca /ˈpraʦ̑a/ (n)
仕事, 労働
  (fizyka, fizyczny) energia potrzebna do przesunięcia ciała o danych parametrach z jednego punktu pola do drugiego;
仕事
  miejsce pracy (1.1); funkcja pełniona w takim miejscu
労働, 仕事
  wykonywanie jakiejś czynności, służącej uzyskaniu dóbr;

praca domowa /ˈpraʦ̑a dɔ̃ˈmɔva/ (n)
宿題
  (edukacja, edukacyjny) praca zadana uczniom w szkole do zrobienia w domu

pracować /praˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
働く, 勤める
  wykonywać jakąś pracę; być zatrudnionym

pracownik /praˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
従業員
  osoba, która została zatrudniona za wynagrodzenie – przez instytucję, firmę lub inną osobę;

pradziadek /praˈʥ̑adɛk/ (n)
曾祖父
  ojciec dziadka lub babci

pragmatyczny (adj)
実利的な
  oparty na przyczynowych związkach wydarzeń
  wynikający z pragmatyzmu, oparty na przekonaniu, że podejmowane czynności powinny być praktyczne, dawać korzyść

pragnienie /praˈɟɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
渇, 喉の渇き
  (fizjologia, fizjologiczny) jedna z najbardziej podstawowych potrzeb biologicznych człowieka i zwierząt przejawiająca się w popędzie ku pobraniu odpowiedniej ilości wody do organizmu;

praindoeuropejski /ˌpra<sup>j</sup>ĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
インド・ヨーロッパ祖語
  (językoznawstwo, językoznawczy) indoeuropejski pierwotny, odnoszący się do pierwotnego okresu wspólnoty indoeuropejskiej

prairial (n)
プレリアール
  nazwa dziewiątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

prajęzyk (n)
祖語
  język, z którego wywodzą się inne języki;

praktyczny /prakˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
実用的な
  związany z praktyką, przeznaczony do zastosowania w praktyce

praktyka /ˈpraktɨka/ (n)
業務
  doświadczenie zdobyte dzięki działalności ludzkiej
  okres szkolenia lub nabywania wprawy w jakimś zawodzie
  wykonywanie zawodu
  świadoma i celowa działalność ludzka

pralka /ˈpralka/ (n)
洗濯機
  (technologia, technika, techniczny) mechaniczne urządzenie piorące tkaniny;

pralnia /ˈpralʲɲa/ (n)
ランドリー
  miejsce, w którym pierze się odzież

pranie /ˈprãɲɛ/ (n)
洗濯物
  czyszczenie odzieży na mokro; cały proces czynności z tym związanych – wkładanie do pralki, dodawanie detergentów, programowanie, wieszanie itp.;
洗濯
  porcja ubrań przygotowanych do prania (1.1) lub już wypranych

prapradziad /praˈpraʥ̑at/ (n)
高祖父
  ojciec pradziada

prasa /ˈprasa/ (n)
ズボンプレス
  (publikatory) (ekonomia, ekonomiczny) ogół przedsiębiorstw i osób związanych z redagowaniem i wydawaniem czasopism;
  (publikatory) ogół czasopism
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie wywierające nacisk np. do spłaszczenia substancji, wykonania odbitki;

prasowanie /ˌprasɔˈvãɲɛ/ (n)
アイロン掛け
  wygładzanie ubrania za pomocą rozgrzanego żelazka, prasowalnicy itp.

prasować /praˈsɔvaʨ̑/ (v)
アイロンをかける
  wygładzać tkaninę za pomocą rozgrzanego żelazka, prasowalnicy itp.

prawa człowieka /ˈprava ʧ̑wɔˈvʲjɛka/ (n)
人権
  niezbywalne, nienaruszalne, naturalne i niepodzielne prawa przysługujące każdemu człowiekowi wynikające z jego godności;

prawa ręka /ˈprava ˈrɛ̃ŋka/ (n)
右手
  (przenośnie, przenośnia) najbliższy, zaufany współpracownik

prawa zwierząt /ˈprava ˈzvʲjɛʒɔ̃nt/ (n)
動物の権利, アニマル・ライツ
  idea, zgodnie z którą zwierzęta mają fundamentalne interesy, które powinny być uszanowane tak samo, jak w przypadku podstawowych, analogicznych interesów ludzi;

prawda /ˈpravda/ (n)
真理, 真実, 実
  treść zgodna z rzeczywistością;

prawda w oczy kole /ˈpravda ˈv‿ɔʧ̑ɨ ˈkɔlɛ/ (proverb)
良薬は口に苦し
  inni mają rację, a my nie potrafimy się z tym pogodzić

prawdopodobieństwo /ˌpravdɔpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
確率
  szansa, że coś się wydarzy

prawdopodobny /ˌpravdɔpɔˈdɔbnɨ/ (adj)
おそらく
  przypuszczalnie prawdziwy; taki, o którym można sądzić, że jest prawdziwy

prawdziwy /pravʲˈʥ̑ivɨ/ (adj)
本物
  naturalny
本当
  rzeczywisty
真
  typowy dla naszych wyobrażeń

prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie /pravʲˈʥ̑ivɨx pʃɨˈjäʨ̑uw pɔˈznajɛ‿ɕɛ ˈv‿bʲjɛ̇ʥ̑ɛ/ (proverb)
まさかの友は真の友
  szczery przyjaciel nie opuszcza kogoś, gdy ten ma kłopoty; w nieszczęściu, niepowodzeniu okazuje się, kto jest prawdziwym przyjacielem

prawica /praˈvʲiʦ̑a/ (n)
右翼
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siła polityczna o programie, odwołującym się do tradycji, autorytetów, religii i istniejącej hierarchii społecznej

prawie /ˈpravʲjɛ/ (particle)
ほとんど
  …informująca o niecałkowitym osiągnięciu danego stanu

prawnik /ˈpravʲɲik/ (n)
法学者
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba mająca wykształcenie prawnicze

prawnuczka /praˈvnuʧ̑ka/ (n)
ひ孫娘
  córka wnuka lub wnuczki

prawnuk /ˈpravnuk/ (n)
ひ孫
  syn wnuczki lub wnuka

prawo /ˈpravɔ/ (n)
権利
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przywilej, zezwolenie na coś;
法律
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów, zezwoleń, obowiązków, przywilejów oraz kar związanych z ich nieprzestrzeganiem;
法律学
  nauka o prawie (1.1)
右, 右側
  w wyrażeniach przyimkowych: prawa strona

prawo dżungli /ˈpravɔ ˈʤ̑ũŋɡlʲi/ (n)
弱肉強食
  (przenośnie, przenośnia) prawo pięści, władza silniejszego

prawo jazdy /ˈpravɔ ˈjazdɨ/ (n)
運転免許証
  (motoryzacja) dokument potwierdzający umiejętności jego posiadacza do prowadzenia pojazdów mechanicznych, wydawany przez odpowiednie organy państwowe;

prawo karne /ˈpravɔ ˈkarnɛ/ (n)
刑法
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół norm prawnych zawierających zakazy i nakazy, których naruszenie jest karalne;

prawo międzynarodowe /ˈpravɔ ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɛ/ (n)
国際法
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór norm regulujących stosunki pomiędzy państwami, a także z innymi uczestnikami stosunków międzynarodowych;

prawo niepisane /ˈpravɔ ˌɲɛpʲiˈsãnɛ/ (n)
不文律
  prawo zwyczajowe

prawo pierwszej nocy /ˈpravɔ ˈpʲjɛrfʃɛj ˈnɔʦ̑ɨ/ (n)
初夜権
  w feudalnej Europie i u niektórych ludów pierwotnych: prawo spędzenia z żoną wasala lub poddanego jej nocy poślubnej;

prawo publiczne /ˈpravɔ puˈblʲiʧ̑nɛ/ (n)
公法
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) gałąź prawa zawierająca normy prawne, których zadaniem jest ochrona interesu publicznego;

praworęczny /ˌpravɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
右利き
  posługujący się głównie prawą ręką

praworęczny /ˌpravɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (n)
右利き
  osoba praworęczna (1.1)

prawy /ˈpravɨ/ (adj)
右 の, 右側 の
  znajdujący się po przeciwnej stronie ciała człowieka w stosunku do tej, gdzie jest serce

prazeodym /ˌprazɛˈɔdɨ̃m/ (n)
プラセオジム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pr i liczbie atomowej 59;

prażyć /ˈpraʒɨʨ̑/ (v)
ロースト する, 炒, 炙, 焼
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać żywność działaniu wysokiej temperatury bez użycia tłuszczu

precel (n)
プレッツェル
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj obwarzanka o charakterystycznym kształcie zbliżonym do ósemki;

precesja /prɛˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
歳差
  (fizyka, fizyczny) zjawisko jednostajnej zmiany kierunku osi obrotu wirującego ciała;

prefektura /ˌprɛfɛkˈtura/ (n)
県
  teren działania prefekta

prefiks /ˈprɛfʲiks/ (n)
接頭辞
  (językoznawstwo, językoznawczy) afiks występujący przed rdzeniem, przedrostek;

pregabalina (n)
プレガバリン
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek stosowany w leczeniu padaczki, bólu neuropatycznego i zaburzeń lękowych; pochodna kwasu gamma-aminomasłowego

prehistoria /ˌprɛxʲiˈstɔrʲja/ (n)
先史学
  okres dziejów od pojawienia się człowieka do powstania pisma;

prehistoryczny (adj)
先史時代の, 有史以前の
  związany z prehistorią, dotyczący prehistorii

prekariat /prɛˈkarʲjat/ (n)
プレカリアート
  (ekonomia, ekonomiczny) (socjologia, socjologiczny) określenie tzw. nowej klasy społecznej, powstałej w wyniku kryzysu ekonomicznego – ludzie bez perspektyw życiowych: seryjni stażyści, pracownicy tymczasowi, młodzi bezrobotni lub pracujący poniżej swojego wykształcenia;

prekognicja /ˌprɛkɔɟˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
予知
  zjawisko paranormalne mające polegać na umiejętności przewidywania zdarzeń, które dopiero będą miały miejsce w przyszłości;

preludium /prɛˈludʲjũm/ (n)
プレリュード
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) samodzielny, krótki utwór instrumentalny
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wstęp instrumentalny do jakiegoś większego utworu
  wprowadzenie, wstęp, początek, zapowiedź czegoś

premier /ˈprɛ̃mʲjɛr/ (n)
首相, 内閣総理大臣
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) szef, kierownik rządu;

premiera /prɛ̃ˈmʲjɛra/ (n)
初演
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) pierwsze publiczne przedstawienie utworu, zwłaszcza scenicznego lub filmu; uroczystość związana z tym przedstawieniem

prequel (n)
前編
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór ukazujący wydarzenia fabuły wcześniejszy w stosunku do reszty serii

preria (n)
プレーリー
  (geografia, geograficzny) równinne stepy w centralnej części Ameryki Północnej;

prestiż /ˈprɛstʲiʃ/ (n)
威信
  (socjologia, socjologiczny) znaczenie, poważanie, jakim ktoś lub coś cieszy się w swoim otoczeniu;

prezbiteriański (adj)
プレスビテリアン
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z prezbiterianizmem, prezbiterianami

prezent /ˈprɛzɛ̃nt/ (n)
贈り物
  rzecz wręczona komuś z jakiejś okazji lub bez okazji, jako wyraz sympatii

prezentacja /ˌprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
プレゼンテーション
  wystawienie czegoś na pewnym forum

prezerwatywa /ˌprɛzɛrvaˈtɨva/ (n)
コンドーム
  (seksuologia, seksuologiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mechaniczny środek antykoncepcyjny stosowany głównie przez mężczyzn, wykonany z lateksu;

prezydent /ˈprɛzɨdɛ̃nt/ (n)
大統領
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głowa państwa, najważniejsza osoba w kraju w niektórych ustrojach;

prezydentura /ˌprɛzɨdɛ̃nˈtura/ (n)
大統領職
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres, gdy ktoś jest prezydentem
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urząd, tytuł lub funkcja prezydenta

prima aprilis /ˈprʲĩma ːˈprʲilʲis/ (n)
エイプリルフール, 万愚節
  dzień żartów obchodzony pierwszego kwietnia w wielu krajach, w tym w Polsce;

primadonna (n)
プリマドンナ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pierwsza, najlepsza śpiewaczka operowa

primogenitura /ˌprʲĩmɔɡɛ̃ɲiˈtura/ (n)
長子相続制
  dziedziczenie przez najstarszego w rodzie;

priorytet /prʲjɔˈrɨtɛt/ (n)
優先
  pierwszeństwo przysługujące czemuś

pro forma /ˈprɔ ˈfɔrma/ (idiom)
形式的な
  dla pozoru

pro-choice (n)
プロチョイス
  ogół ruchów społecznych i organizacji, które opowiadają się za legalizacją aborcji;

problem /ˈprɔblɛ̃m/ (n)
問題
  interesujące zagadnienie
  coś co jest trudne do rozwiązania lub zrozumienia

proboszcz /ˈprɔbɔʃʧ̑/ (n)
教区牧師
  (kościelny) ksiądz zarządzający parafią;

probówka (n)
試験管
  (chemia, chemiczny) naczynie laboratoryjne, zwykle szklane, o wąskim, cylindrycznym kształcie, służące do przeprowadzania badań i eksperymentów;

procedura /ˌprɔʦ̑ɛˈdura/ (n)
やり方
  (informatyka, informatyczny) wydzielona część programu;
  określone reguły postępowania w jakiejś sprawie

procent /ˈprɔʦ̑ɛ̃nt/ (n)
パーセンテージ, 割合
  (finanse, finansowy) oprocentowanie, odsetki, dochód od kapitału

procent /ˈprɔʦ̑ɛ̃nt/ (numeralFraction)
パーセント
  (matematyka, matematyczny) setna część całości;

proces /ˈprɔʦ̑ɛs/ (n)
過程
  uporządkowany ciąg zdarzeń zachodzących po sobie
  (informatyka, informatyczny) każdy egzemplarz wykonywanego programu

procesja /prɔˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
行列
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wiernych w pochodzie, często ze śpiewem eksponująca przedmioty kultu;

procesor /prɔˈʦ̑ɛsɔr/ (n)
プロセッサ, プロセッサー
  (informatyka, informatyczny) urządzenie cyfrowe potrafiące pobierać, interpretować i wykonywać ciąg rozkazów;

proch /prɔx/ (n)
火薬
  proch strzelniczy
  rozdrobniona, sypka substancja

produkcja /prɔˈdukʦ̑ʲja/ (n)
製造業
  uporządkowana działalność prowadząca do wytwarzania określonych rzeczy, produktów

produkcyjny (adj)
生産的
  związany z produkcją, dotyczący produkcji

produkt /ˈprɔdukt/ (n)
生成物
  (chemia, chemiczny) substancja powstała w wyniku reakcji chemicznej
  (matematyka, matematyczny) uogólnienie iloczynu kartezjańskiego;
  rezultat pracy twórczej
  rezultat procesu produkcji lub ogólniej działalności przedsiębiorstwa
  w marketingu: wszystko, co można zaoferować na rynku;

produktywność (n)
生産性
  (ekonomia, ekonomiczny) wielkość efektu produkcyjnego uzyskanego z danych nakładów, wyrażona za pomocą wartości ułamka, w którym licznik zawiera wielkość produkcji, a mianownik – wielkość poniesionych na nią nakładów;

produktywny (adj)
建設的
  który daje dobre efekty lub wytwarza duże ilości czegoś

profesor /prɔˈfɛsɔr/ (n)
教授
  (edukacja, edukacyjny) tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym;

profilaktyka /ˌprɔfʲiˈlaktɨka/ (n)
予防
  środki i działania w celu zapobiegania niepożądanym zdarzeniom, szkodom; likwidacja przyczyn złych zjawisk

prognoza /prɔˈɡnɔza/ (n)
予後
  przewidywanie czegoś oparte na określonych danych lub obliczeniach

prognoza pogody (n)
天気予報
  (meteorologia, meteorologiczny) przewidywanie zjawisk meteorologicznych na określonym obszarze w określonym czasie

program /ˈprɔɡrãm/ (n)
予定
  (informatyka, informatyczny) zestaw komend zrozumiałych dla komputera służących wykonywaniu jakichś zadań
番組
  odrębna audycja nadawana przez telewizję lub radio

program komputerowy (n)
コンピュータプログラム
  (informatyka, informatyczny) zestaw komend zrozumiałych dla komputera służących wykonywaniu konkretnych zadań;

program telewizyjny (n)
テレビプログラム
  (telewizja, telewizyjny) telewizyjna produkcja audiowizualna, podstawowa jednostka ramówek stacji telewizyjnych;

programowanie /ˌprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
プログラミング
  (informatyka, informatyczny) tworzenie programów komputerowych;

programować /ˌprɔɡrãˈmɔvaʨ̑/ (v)
プログラムを作る
  (informatyka, informatyczny) tworzyć programy komputerowe

projekcja /prɔˈjɛkʦ̑ʲja/ (n)
投影
  (psychologia, psychologiczny) narcystyczny mechanizm obronny polegający na przypisywaniu innym własnych poglądów, zachowań lub cech, najczęściej negatywnych; rzutowanie własnych cech i przypisywanie swoich motywacji drugiej osobie;

projekt /ˈprɔjɛkt/ (n)
プロジェクト
  (zarządzanie) zorganizowany ciąg działań, ograniczony w czasie, zmierzający do osiągnięcia założonego celu

prokaina (n)
プロカイン
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny związek organiczny, miejscowy anestetyk stosowany między innymi w stomatologii;

prokariont (n)
原核生物
  (biologia, biologiczny) (systematyka) organizm należący do królestwa prokariontów
  (biologia, biologiczny) mikroorganizm, najczęściej jednokomórkowy, którego komórka nie zawiera jądra komórkowego oraz organelli komórkowych

prokrastynacja (n)
先延ばし
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwa tendencja do nieustannego odkładania pewnych czynności na później;

prokreacja (n)
生殖
  (biologia, biologiczny) płodzenie i rodzenie potomstwa

prokurator /ˌprɔkuˈratɔr/ (n)
検事, 検察官
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) funkcjonariusz czuwający nad ściganiem przestępstw i oskarżający przed sądem;

proletariat /ˌprɔlɛˈtarʲjat/ (n)
プロレタリアート
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie warstwa najuboższych, niemających ziemi obywateli, wolna w zasadzie od podatków i służby wojskowej, u schyłku republiki w znacznym stopniu utrzymywana przez państwo;
  (socjologia, socjologiczny) najuboższa warstwa społeczna
  (socjologia, socjologiczny) w marksizmie klasa społeczna pozbawiona środków produkcji, złożona z robotników najemnych, posiadająca świadomość klasową, tocząca walkę z burżuazją

prolog /ˈprɔlɔk/ (n)
プロローグ
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) początkowy człon utworu wprowadzający informacje o okolicznościach poprzedzających właściwą akcję;

prom /prɔ̃m/ (n)
フェリー, フェリーボート
  statek przewożący pasażerów, samochody i towary i kursujący wahadłowo;

promenada /ˌprɔ̃mɛ̃ˈnada/ (n)
遊歩道
  ulica, aleja spacerowa

promet /ˈprɔ̃mɛt/ (n)
プロメチウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pm i liczbie atomowej 61;

promieniowanie /ˌprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲɔˈvãɲɛ/ (n)
放射
  (fizyka, fizyczny) strumień cząstek lub fal wysyłanych przez ciało;

promień /ˈprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
半径
  (geometria) odcinek łączący środek koła, okręgu, sfery lub kuli z dowolnym punktem położonym na jej brzegu, długość tego odcinka;
光線
  wiązka światła wychodząca ze źródła światła;

promocja /prɔ̃ˈmɔʦ̑ʲja/ (n)
プロモーション
  ocena kwalifikująca ucznia do przejścia do następnej klasy

prompter /ˈprɔ̃mptɛr/ (n)
テレプロンプター
  (telewizja, telewizyjny) urządzenie służące do wyświetlania tekstu czytanego przez prezentera telewizyjnego czy inną osobę przemawiającą publicznie lub stojącą przed kamerą;

propaganda /ˌprɔpaˈɡãnda/ (n)
プロパガンダ
  działanie mające na celu szerzenie, wyjaśnianie i rozpowszechnianie pewnych poglądów, idei, haseł w celu pozyskania zwolenników;

propan /ˈprɔpãn/ (n)
プロパン
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezwonny i bezbarwny gaz, jego mieszanina z butanem znana jest jako LPG;

proponować /ˌprɔpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
勧める
  zgłaszać, wysuwać, zachwalać propozycję (ofertę, pomysł, projekt)

propozycja /ˌprɔpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
提案
  coś, co się komuś proponuje

propriocepcja /ˌprɔprʲjɔˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
深部感覚
  (fizjologia, fizjologiczny) zmysł orientacji ułożenia części własnego ciała

proroctwo /prɔˈrɔʦ̑tfɔ/ (n)
予言
  przepowiednia przyszłości, najczęściej wygłaszana przez proroka

prorok /ˈprɔrɔk/ (n)
予言者 預言者, 預言者
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczny przywódca lub reformator religijny, któremu przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolności wizjonerskie;

prorokini /ˌprɔrɔˈcĩɲi/ (n)
女預言者
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczna przywódczyni religijna, której przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolność przepowiadania przyszłości

prosić /ˈprɔɕiʨ̑/ (v)
頼む, 要請する
  zwracać się uprzejmie do kogoś w celu uzyskania czegoś

proso /ˈprɔsɔ/ (n)
黍
  (botanika, botaniczny) Panicum miliaceum, roślina zbożowa;

prostata /prɔˈstata/ (n)
前立腺
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł płciowy męski położony w miednicy mniejszej, wydzielający składniki nasienia;

prosto /ˈprɔstɔ/ (adv)
真っ直ぐ
  w prostej linii

prosto spod igły /ˈprɔstɔ spɔd‿ˈiɡwɨ/ (idiom)
真新しい
  o przedmiocie, często o ubraniu: nowy, niedawno uszyty, wyprodukowany

prostokąt /prɔˈstɔkɔ̃nt/ (n)
長方形
  (geometria) czworokąt, który ma wszystkie wewnętrzne kąty proste;

prostokątny /ˌprɔstɔˈkɔ̃ntnɨ/ (adj)
直角
  mający kształt prostokąta

prostopadłościan /ˌprɔstɔpadˈwɔɕʨ̑ãn/ (n)
立方体
  (geometria) wielościan wypukły, którego wszystkie ściany są prostokątami;

prostopadły /ˌprɔstɔˈpadwɨ/ (adj)
垂直
  tworzący z daną prostą albo płaszczyzną kąt prosty

prosty /ˈprɔstɨ/ (adj)
簡単
  łatwy, o niewielkiej trudności

prostytucja /ˌprɔstɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
売春, 切り売り主義
  proceder sprzedaży usług seksualnych;

prostytutka /ˌprɔstɨˈtutka/ (n)
売春婦
  (książkowy) kobieta świadcząca usługi seksualne

proszek /ˈprɔʃɛk/ (n)
粉
  substancja roztarta, rozkruszona, zmielona lub w inny sposób podzielona na wiele bardzo drobnych cząsteczek

proszek do pieczenia (n)
ベーキングパウダー
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) substancja spulchniająca do wypieków, której podstawowym składnikiem jest soda oczyszczona czyli wodorowęglan sodu;

proszek do prania (n)
洗剤
  (handel, handlowy) mieszanina rozdrobnionych substancji, służąca do usuwania zanieczyszczeń z ubrań;

proszę /ˈprɔʃɛ/
どうぞ
  potwierdzenie wykonania prośby
ください
  zwrot używany zamiast trybu rozkazującego

proszę /ˈprɔʃɛ/ (interjection)
どうぞ
  zaproszenie do czegoś lub podkreślenie ofiarowania czegoś

protagonista /ˌprɔtaɡɔ̃ˈɲista/ (n)
主人公
  (historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w starożytnej Grecji: pierwszy aktor, prowadzący dialog z chórem, a w późniejszym okresie także z innymi aktorami
  bojownik, przywódca, prowodyr w walce o jakąś sprawę
  najwybitniejszy aktor w zespole
  odtwórca głównej roli

protaktyn /prɔˈtaktɨ̃n/ (n)
プロトアクチニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pa i liczbie atomowej 91;

protekcjonizm /ˌprɔtɛkˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
保護主義
  (ekonomia, ekonomiczny) polityka ochrony przemysłu i handlu krajowego przed konkurencją zagraniczną, głównie za pomocą ceł nakładanych na przywożone towary;

protel (n)
アードウルフ
  (zoologia, zoologiczny) Proteles cristata, drapieżnik lądowy;

proterozoik (n)
原生代
  (geologia, geologiczny) najdłuższy eon geologicznej skali czasu Ziemi, trwający od pojawienia się tlenu w atmosferze do rozwoju złożonych organizmów

protest /ˈprɔtɛst/ (n)
プロテスト
  demonstracyjny sprzeciw wobec czegoś

protestant /prɔˈtɛstãnt/ (n)
プロテスタント
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek wyznający protestantyzm, członek któregoś z kościołów protestanckich

protestantyzm /ˌprɔtɛˈstãntɨsm̥/ (n)
新教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z głównych kierunków chrześcijaństwa, składający się z wierzeń powstałych głównie na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych w XVI wieku;

protestować /ˌprɔtɛˈstɔvaʨ̑/ (v)
抗議する
  wyrażać sprzeciw, pokazywać, że się z czymś nie zgadza

protokół /prɔˈtɔkuw/ (n)
プロトコル
  sprawozdanie na piśmie z posiedzenia, konferencji, sesji, rozprawy sądowej itp. zawierające streszczenie przebiegu, zapis wniosków i uchwał;

proton /ˈprɔtɔ̃n/ (n)
陽子
  (fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków górnych i jednego dolnego;

prototyp /prɔˈtɔtɨp/ (n)
プロトタイプ
  (technologia, technika, techniczny) pierwszy działający egzemplarz maszyny lub urządzenia, wykonany według dokumentacji i stanowiący podstawę do dalszej produkcji;

prowadzenie /ˌprɔvaˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
案内
  (rzeczownik odczasownikowy) od prowadzić

prowadzić /prɔˈvaʥ̑iʨ̑/ (v)
導く
  (sport, sportowy) także (przenośnie, przenośnia) być pierwszym w trakcie wyścigu
案内する, 導く
  być czyimś przewodnikiem, kierować kogoś do jakiegoś miejsca

prowansalski /ˌprɔvãw̃ˈsalsʲci/ (n)
オック語
  jeden z dialektów języka oksytańskiego używany w południowo-wschodniej Francji;

prowiant /ˈprɔvʲjãnt/ (n)
食料
  żywność, zapasy żywności

prowincja /prɔˈvʲĩnʦ̑ʲja/ (n)
省
  (administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kościelna jednostka administracyjna pod zarządem metropolity lub arcybiskupa;

prowokacja /ˌprɔvɔˈkaʦ̑ʲja/ (n)
挑発
  podstępne czyny, których celem jest nakłonienie kogoś do określonego działania
  podstępny czyn tajnych agentów, podszywających się pod członków jakiejś organizacji w celu wyrządzenia jej szkody

proza /ˈprɔza/ (n)
散文
  (językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) mowa niewiązana, bez stałych jednostek rytmicznych ani podziału na wersy; (także, też) ogół utworów pisanych mową niewiązaną

prozaiczny (adj)
散文的な
  zwyczajny, niewyszukany, mało interesujący

prozopagnozja /ˌprɔzɔpaɡˈnɔzʲja/ (n)
相貌失認症
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) niezdolność do rozpoznawania twarzy;

prycza /ˈprɨʧ̑a/ (n)
寝台
  prymitywne drewniane lub metalowe łóżko, czasem piętrowe

prymas /ˈprɨ̃mas/ (n)
大主教
  (kościelny) tytuł honorowy niektórych arcybiskupów katolickich oraz anglikańskich;

prymatologia /ˌprɨ̃matɔˈlɔɟja/ (n)
霊長類学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się badaniem zarówno współczesnych, jak też wymarłych ssaków naczelnych, oprócz człowieka;

pryszcz /prɨʃʧ̑/ (n)
にきび
  krosta

prysznic /ˈprɨʃʲɲiʦ̑/ (n)
シャワー
  aparat do kąpieli natryskowej, w którym woda przechodząca przez rury spada gęstym deszczem kropli;

prywatność (n)
プライバシー
  życie, sprawy prywatne, osobiste, prawo do życia intymnego, chronionego przed ingerencją obcych;

prywatny /prɨˈvatnɨ/ (adj)
私立
  niebędący własnością skarbu państwa ani państwowej instytucji (lub przynajmniej państwo nie ma większości w akcjonariacie)
  wynajęty do osobistego użytku

prywatyzacja /ˌprɨvatɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
民営化
  (ekonomia, ekonomiczny) przekazanie prywatnym właścicielom mienia państwowego lub komunalnego;

przebaczenie /ˌpʃɛbaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
勘弁
  odpuszczenie czyichś win

przebiegły /pʃɛˈbʲjɛɡwɨ/ (adj)
腹黒い
  postępujący chytrze, przemyślnie

przebój (n)
ヒット
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (telewizja, telewizyjny) coś bardzo popularnego, szczególnie w odniesieniu do utworów muzycznych

przechodni /pʃɛˈxɔdʲɲi/ (adj)
他動
  (gramatyka) o czasowniku: posiadający formy strony biernej
  (matematyka, matematyczny) (logika, logiczny) o relacji: taki, że jeśli zachodzi dla pary (x,y) oraz pary (y,z), to zachodzi również dla pary (x,z)

przechodzień /pʃɛˈxɔʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
通行人
  osoba idąca ulicą lub chodnikiem

przeciek /ˈpʃɛʨ̑ɛk/ (n)
リーク
  (przenośnie, przenośnia) niekontrolowane, nielegalne przedostanie się poufnych informacji do mediów lub opinii publicznej
  wypływ cieczy lub uchodzenie gazu z miejsca, w którym powstała nieszczelność

przeciekać (v)
リークする
  cieknąc, przenikać przez coś
  przepuszczać ciecz z powodu nieszczelności

przecinek /pʃɛˈʨ̑ĩnɛk/ (n)
コンマ
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do oddzielania pojęć przy ich wymienianiu lub do oddzielania zdań w zdaniu złożonym;

przeciwciało /ˌpʃɛʨ̑ifʲˈʨ̑awɔ/ (n)
抗体
  (medycyna, medyczny) substancja znajdująca się w organizmach kręgowców lub wytwarzana w odpowiedzi na wprowadzenie antygenów, przed którymi broni organizm;

przeciwległy /ˌpʃɛʨ̑ivˈlɛɡwɨ/ (adj)
反対の
  znajdujący się, leżący po przeciwnej stronie czegoś

przeciwny /pʃɛˈʨ̑ivnɨ/ (adj)
あべこべ
  (matematyka, matematyczny) o znaku zmienionym z plus na minus lub odwrotnie;
  znajdujący się naprzeciw czegoś
  o sprzecznych z kimś celach
  skierowany w odwrotną stronę

przeciwprostokątna (n)
斜辺
  (geometria) najdłuższy bok w trójkącie prostokątnym, leżący naprzeciw kąta prostego

przeciwutleniacz /ˌpʃɛʨ̑ivuˈtlɛ̃ɲaʧ̑/ (n)
抗酸化物質
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny chroniący przed utlenianiem inne związki albo pierwiastki;

przeciąg /ˈpʃɛʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
隙間風
  strumień chłodnego powietrza powstały w pomieszczeniu z otwartymi lub nieszczelnymi drzwiami lub oknami

przeciętny /pʃɛˈʨ̑ɛ̃ntnɨ/ (adj)
平凡
  (matematyka, matematyczny) będący wynikiem średniej arytmetycznej, czyli podzielenia sumy wartości przez ich liczbę;
  (potocznie, potoczny) banalny, nieskomplikowany, prosty
  (statystyka, statystyczny) reprezentatywny, typowy
  niczym się nie wyróżniający, zwykły, nie wykraczający poza przeciętną

przeczucie /pʃɛˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
予感
  przewidzenie w oparciu o uczucia lub intuicje, a nie w oparciu o przesłanki racjonalne

przed /pʃɛt/ (preposition)
...の前に
  …określający, że coś znajduje się bliżej punktu patrzenia niż wyrażenie za przyimkiem; znajduje się bliżej w kolejności
  …służący do opisania ruchu w kierunku miejsca znajdującego się przed (1.1) kimś lub czymś
前
  …służący do wyrażenia, że wydarzenie miało, ma lub będzie miało miejsce wcześniej niż wydarzenie opisane za przyimkiem

przed Chrystusem (adv)
紀元前
  w okresie przed narodzeniem Jezusa Chrystusa, przed naszą erą

przedawkowanie (n)
オーバードース
  zażycie zbyt dużej dawki, zazwyczaj w odniesieniu do leków lub narkotyków

przede wszystkim /ˌpʃɛdɛ‿ˈfʃɨstʲcĩm/ (adv)
主に
  o czym mówiący chce przekazać w pierwszej kolejności, co jest dla niego najistotniejsze

przedmieście /pʃɛdˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ/ (n)
郊外
  (urbanistyka, urbanistyczny) jednostka osadnicza tuż poza miastem;

przedmiot /ˈpʃɛdmʲjɔt/ (n)
物, 物体, 物品
  rzecz, obiekt nieożywiony

przedmowa (n)
前書き
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wypowiedź zamieszczona przed głównym tekstem, stanowiąca autorską bądź redakcyjną dyskusję dotyczącą utworu

przedostatni /ˌpʃɛdɔˈstatʲɲi/ (adj)
次末
  będący przed ostatnim elementem, drugi od końca

przedpokój /pʃɛtˈpɔkuj/ (n)
回廊, 廊下
  pomieszczenie w mieszkaniu, z którego można dostać się do pozostałych pomieszczeń

przedpołudnie /ˌpʃɛtpɔˈwudʲɲɛ/ (n)
午前
  okres pomiędzy rankiem a południem

przedramię /pʃɛdˈrãmʲjɛ/ (n)
前腕
  (anatomia, anatomiczny) odcinek kończyny piersiowej (przedniej, górnej) od stawu łokciowego do nadgarstka

przedsiębiorczość /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrʧ̑ɔɕʨ̑/ (n)
起業
  nauka lub sztuka podejmowania ryzyka i innowacyjności w budowaniu biznesu
  zespół cech człowieka stanowiących o chęci i powodzeniu w załatwianiu różnych spraw (bycie przedsiębiorczym)
冒険心
  ogół przedsiębiorców i przedsiębiorstw

przedsiębiorstwo /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrstfɔ/ (n)
企業, 会社
  samodzielna jednostka prowadząca działalność gospodarczą, najczęściej w celu osiągnięcia zysku;

przedszkole /pʃɛṭˈʃkɔlɛ/ (n)
幼稚園
  (edukacja, edukacyjny) dzienna placówka o charakterze opiekuńczo-wychowawczym, do której uczęszczają dzieci w wieku od trzech lat do chwili rozpoczęcia obowiązku szkolnego;

przedwczoraj /pʃɛtˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
一昨日, おととい
  dwa dni przed dniem dzisiejszym; dzień przed wczoraj

przedział /ˈpʃɛʥ̑aw/ (n)
仕切り
  (kolejnictwo) jedno z pomieszczeń dla pasażerów, na które podzielony jest wagon;

przedłużacz (n)
テーブルタップ
  (elektryczność) wyposażone w długi kabel urządzenie zawierające jedno lub więcej gniazd elektrycznych, służące do przedłużania zasięgu między siecią elektryczną a czerpiącymi z niej urządzeniami;

przeglądać /pʃɛˈɡlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
閲覧
  oglądać coś pobieżnie wertując

przegroda nosowa /pʃɛˈɡrɔda nɔˈsɔva/ (n)
鼻中隔
  (anatomia, anatomiczny) przegroda dzieląca jamę nosową na dwie części;

przegrywać /pʃɛˈɡrɨvaʨ̑/ (v)
負ける, 敗れる
  okazywać się słabszym, odnosić porażkę, doznawać niepowodzenia, zostawać pokonanym w jakiejś rywalizacji

przejęzyczenie /ˌpʃɛjɛ̃w̃zɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
失言
  (językoznawstwo, językoznawczy) mimowolny błąd językowy na poziomie wytwarzania wypowiedzi, np. w wyniku roztargnienia, przez nieuwagę;

przejście dla pieszych (n)
横断歩道
  miejsce na trasie ruchu pojazdów wyznaczone do pokonywania przez pieszych;

przejście podziemne (n)
地下道
  budowla zapewniająca możliwość przejścia pod szlakiem komunikacyjnym;

przejściowy (adj)
過渡期
  mający charakter tymczasowy, prowizoryczny

przekaźnik /pʃɛˈkaʑɲik/ (n)
継電器
  (elektryczność) urządzenie do zamiany sygnału o pewnych parametrach lub do pomiaru jego niektórych cech na sygnał o innych parametrach do celów automatyki, pomiarów itp.;

przekleństwo /pʃɛˈklɛ̃j̃stfɔ/ (n)
呪い
  klątwa, życzenie komuś źle

przekonanie /ˌpʃɛkɔ̃ˈnãɲɛ/ (n)
信念
  przeświadczenie o słuszności czegoś, sąd oparty na takim przeświadczeniu

przekonywać /ˌpʃɛkɔ̃ˈnɨvaʨ̑/ (v)
説得する
  zmieniać czyjś stosunek do czegoś przez wykazywanie pewnych racji, dowodzenie słuszności

przekroczenie prędkości (n)
スピード違反
  (motoryzacja) poruszanie się pojazdem z prędkością wyższą niż dozwolona

przekupywać (v)
買収
  zjednywać sobie kogo, dając mu coś wartościowego

przekwitanie (n)
更年期障害
  (fizjologia, fizjologiczny) okres, w którym czynności narządów rozrodczych kobiety stopniowo zanikają

przekąska /pʃɛˈkɔ̃w̃ska/ (n)
おやつ, 軽食
  niewielka porcja jedzenia, spożywana między regularnymi posiłkami dla zaspokojenia głodu lub ze względów smakowych;

przekątna /pʃɛˈkɔ̃ntna/ (n)
対角線
  (geometria) odcinek łączący dwa wierzchołki wielokąta lub wielościanu, nieleżące na jego jednym boku lub ścianie i znajdujące się całkowicie wewnątrz tego wielokąta lub wielościanu

przelewać /pʃɛˈlɛvaʨ̑/ (v)
あふれる
  o cieczy: wylewać się, występować z brzegów

przeludnienie /ˌpʃɛludʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
人口過剰
  sytuacja, w której liczba ludności przekracza znacząco pojemność środowiska

przemianować (v)
改名
  zmienić nazwę czegoś

przemoc /ˈpʃɛ̃mɔʦ̑/ (n)
暴力
  zastosowanie przewagi siły wobec kogoś, aby zmusić go do posłuszeństwa

przemoc domowa (n)
DV
  (socjologia, socjologiczny) zjawisko społeczne zachodzące, gdy członek rodziny (mąż, żona (i tym podobne, i temu podobne)) próbuje zdominować fizycznie lub psychicznie drugiego członka rodziny;

przemysł /ˈpʃɛ̃mɨsw̥/ (n)
産業, 工業
  dział gospodarki, obejmujący produkcję dóbr na dużą skalę;

przemysłowiec (n)
実業家
  właściciel zakładu przemysłowego

przemyt (n)
密輸
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (kryminologia, kryminologiczny) proceder przewozu przez granicę państwa zakazanych przedmiotów lub osób albo przewózu z pominięciem jego kontroli i opłat;

przemyślany (adj)
思慮深い
  taki, który powstał w wyniku rozważań

przenajświętszy (adj)
神聖
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najbardziej święty

przenosić /pʃɛ̃ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
転勤させる
  przemieszczać coś niosąc

przenośny /pʃɛ̃ˈnɔɕnɨ/ (adj)
比喩
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażony za pomocą metafory, będący przenośnią; niedosłowny

przepis /ˈpʃɛpʲis/ (n)
レシピ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sposób przygotowania potrawy

przepiórka /pʃɛˈpʲjurka/ (n)
ヨーロッパウズラ
  (ornitologia, ornitologiczny) Coturnix coturnix, średni ptak ze smugami na upierzeniu grzbietowej stronie ciała;

przepona /pʃɛˈpɔ̃na/ (n)
横隔膜
  (anatomia, anatomiczny) duży mięsień w kształcie kopuły, oddzielający klatkę od niżej położonych narządów

przepowiednia /ˌpʃɛpɔˈvʲjɛdʲɲa/ (n)
予言
  wypowiedź o wydarzeniach, które mają nastąpić, określająca ich szczegóły

przepracowanie (n)
過労
  zmęczenie spowodowane nadmierną pracą

przepraszam /pʃɛˈpraʃãm/ (interjection)
すみません
  uprzejme zwrócenie na siebie uwagi
御免
  wyrażenie żalu, przeprosin za wyrządzoną przez siebie krzywdę, niezręczność

przeprowadzka /ˌpʃɛprɔˈvaʦ̑ka/ (n)
引っ越し
  zmiana miejsca zamieszkania lub siedziby

przepuklina (n)
ヘルニア, 脱腸
  (medycyna, medyczny) patologiczne przemieszczenie się tkanki, części narządu poza naturalne umiejscowienie, wpuklając się w sąsiednią okolicę anatomiczną

przepustka (n)
許可証
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) dokument zezwalający na wejście i przebywanie gdzieś lub wwiezienie czegoś;

przepychacz /pʃɛˈpɨxaʧ̑/ (n)
ラバーカップ
  prosty przyrząd służący do mechanicznego przywracania drożności odpływom urządzeń sanitarnych;

przepływ /ˈpʃɛpwɨf/ (n)
流れ
  (przenośnie, przenośnia) przemieszczanie się jednego miejsca do drugiego
  przemieszczanie się cieczy lub gazu z jednego miejsca do drugiego;

przerażający (adj)
怖い
  taki, który budzi grozę, strach

przerwa /ˈpʃɛrva/ (n)
休憩
  czas wolny między godzinami pracy, nauki w szkole

przerwanie /pʃɛˈrvãɲɛ/ (n)
割り込み
  (informatyka, informatyczny) sygnał powodujący zmianę przepływu sterowania

przesada /pʃɛˈsada/ (n)
誇大
  wyolbrzymione przedstawianie czegoś, pojmowanie czegoś z nadmierną afektacją, nienaturalność

przesadzać /pʃɛˈsaʣ̑aʨ̑/ (v)
誇張
  przedstawiać coś poważniejszym, większym, niż jest w rzeczywistości

przesiadka (n)
乗り換え
  przesiadanie się z jednego środka transportu do drugiego

przesilenie (n)
冬至
  (astronomia, astronomiczny) skrajny punkt odchylenia Słońca od równika;

przesilenie letnie (n)
夏至
  (astronomia, astronomiczny) przesilenie przypadające na koniec czerwca (około 24.), gdy Słońce znajduje się najbliżej bieguna północnego

przesilenie zimowe (n)
冬至
  (astronomia, astronomiczny) moment górowania Słońca w zenicie w możliwie najdalej na południe wysuniętej szerokości geograficznej półkuli północnej;

przesięk (n)
濾出
  (medycyna, medyczny) płyn surowiczy przenikający z naczyń krwionośnych do jam ciała w następstwie ogólnej lub miejscowej zastoiny, zwiększonej przepuszczalności naczyń krwionośnych lub zmian w składzie białek krwi;

przesmyk /ˈpʃɛsmɨk/ (n)
地峡
  (geografia, geograficzny) wąski pas lądu łączący dwa większe obszary lądowe;

przestronny /pʃɛˈstrɔ̃nːɨ/ (adj)
広々
  taki, który ma dużo wolnego miejsca, wolnej przestrzeni

przestrzegać /pʃɛˈsṭʃɛɡaʨ̑/ (v)
従う
  stosować się do czegoś, być w zgodzie z jakimś przepisem

przestrzenny (adj)
空間
  dotyczący przestrzeni

przestrzeń /ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
空間
  (fizyka, fizyczny) miejsce, w którym odbywają się zjawiska fizyczne;
  (geometria) nieograniczona co najmniej trójwymiarowa rozciągłość, jedno z podstawowych pojęć geometrii;
  (matematyka, matematyczny) zbiór, na którym określono dodatkową strukturę;
  określony obszar

przestępca /pʃɛˈstɛ̃mpʦ̑a/ (n)
犯人, 罪人
  osoba, która dopuściła się przestępstwa

przestępstwo /pʃɛˈstɛ̃mpstfɔ/ (n)
犯罪
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn zabroniony pod groźbą kary jako zbrodnia lub występek, przez ustawę karną obowiązującą w czasie jego popełnienia, bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy;

przesunięcie ku czerwieni (n)
赤方偏移
  (fizyka, fizyczny) (astronomia, astronomiczny) przesunięcie widma promieniowania elektromagnetycznego emitowanego przez ciało niebieskie w stronę większych długości fal na skutek efektu Dopplera, oddziaływania pola grawitacyjnego lub rozszerzania się wszechświata;

przeszczep /ˈpʃɛʃʧ̑ɛp/ (n)
移植
  (medycyna, medyczny) przeniesienie narządu w całości lub w części z jednego ciała do innego

przeszkoda /pʃɛˈʃkɔda/ (n)
邪魔
  coś, co przeszkadza, utrudnia

przeszłość /ˈpʃɛʃwɔɕʨ̑/ (n)
過去
  wszystko to, co już się wydarzyło;

przesąd /ˈpʃɛsɔ̃nt/ (n)
迷信
  wiara w tajemnicze, nadprzyrodzone związki między zjawiskami, w fatalną moc słów, rzeczy i znaków;
  praktyki wynikające z przesądu (1.1)

przesłanka /pʃɛˈswãnka/ (n)
前提
  okoliczność sprzyjająca realizacji, urzeczywistnienia czegoś

przesłuchanie (n)
取調べ
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czynność w procesie, która ujawnia wyjaśnienia oskarżonego, zeznania świadka lub opinie biegłego
オーディション
  spotkanie, na którym sprawdza się wiedzę i umiejętności kandydata ubiegającego się o coś albo w celu wyłonienia zwycięzcy jakiegoś konkursu

przeważający (adj)
有力な
  będący w większej ilości lub liczbie

przeważnie /pʃɛˈvaʒʲɲɛ/ (adv)
大抵, 大体, 大方
  w przeważającej części

przewidywalny (adj)
予測
  taki, który daje się przewidzieć

przewidywać /ˌpʃɛvʲiˈdɨvaʨ̑/ (v)
予測
  prognozować przyszłe zdarzenia

przewlekły /pʃɛˈvlɛkwɨ/ (adj)
慢性的
  (medycyna, medyczny) o chorobie: mający długotrwały przebieg

przewodniczący /ˌpʃɛvɔdʲɲiˈʧ̑ɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
議長
  osoba przewodnicząca jakiejś instytucji, organizacji

przewodnik /pʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
案内人
  (turystyka, turystyczny) osoba zajmująca się oprowadzaniem wycieczek turystycznych, pokazująca turystom miejsca warte zobaczenia, eksponaty itp.
  osoba, która czemuś przewodzi, pokazuje drogę

przewozić /pʃɛˈvɔʑiʨ̑/ (v)
輸送する
  wioząc kogoś lub coś, dostarczać do miejsca przeznaczenia

przez /pʃɛs/ (preposition)
によって
  …narzędzia użytego do wykonania czynności
  …operacji dzielenia (w matematyce)

przeziębienie /ˌpʃɛʑɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
風邪, 感冒
  (medycyna, medyczny) choroba będąca następstwem obniżenia odporności ustroju po zziębnięciu

przeznaczenie /ˌpʃɛznaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
目的
  cel, dla którego służy dana rzecz
運命
  nieunikniona przyszłość; coś, co musi się stać

przezroczysty /ˌpʃɛzrɔˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
透明
  taki, który przepuszcza światło

przełom /ˈpʃɛwɔ̃m/ (n)
突破
  (książkowy) nagła, zasadnicza zmiana, zwrotny moment w czymś

przełożony /ˌpʃɛwɔˈʒɔ̃nɨ/ (n)
上役
  osoba wyższa rangą, mająca władzę nad kimś lub czymś

przełyk /ˈpʃɛwɨk/ (n)
食道
  (anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego łączący gardło z żołądkiem,

przełęcz /ˈpʃɛwɛ̃n͇ʧ̑/ (n)
小道
  (geografia, geograficzny) obniżenie grzbietu górskiego, wyraźnie oddzielające dwa sąsiednie szczyty

prześcieradło /ˌpʃɛɕʨ̑ɛˈradwɔ/ (n)
シーツ
  prostokątny płat materiału należący do bielizny pościelowej i służący do ścielenia łóżka jako pościel pod spód;

prześladowanie /ˌpʃɛɕladɔˈvãɲɛ/ (n)
迫害
  powtarzające się przykrości, szykany przeciwko osobom o innych poglądach, wierze itp.

prześladować (v)
迫害
  nieustannie niepokoić
  wyrządzać krzywdy, stale czynić przeszkody czy szykany

przeświadczenie /ˌpʃɛɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
信念
  przekonanie na jakiś temat

przeżuwacz /pʃɛˈʒuvaʧ̑/ (n)
反芻動物
  (zoologia, zoologiczny) ssak z uzębieniem i żołądkiem przystosowanym do przeżuwania roślin;

przeżycie /pʃɛˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
体験
  (rzeczownik odczasownikowy) od przeżyć

przodek /ˈpʃɔdɛk/ (n)
祖先
  ktoś, od kogo ktoś pochodzi

prztyczek /ˈpʃtɨʧ̑ɛk/ (n)
フィンガースナップ
  lekkie uderzenie końcem palca wskazującego, opartego wcześniej o kciuk

przybywać /pʃɨˈbɨvaʨ̑/ (v)
到着
  docierać do pewnego miejsca

przychodzić /pʃɨˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
来る
  przybywać dokądś
  o listach, wiadomościach: dochodzić do adresata

przycisk /ˈpʃɨʨ̑isk/ (n)
ボタン
  (informatyka, informatyczny) pole na ekranie, które reaguje na wskazanie, kliknięcie, wybór itp.
  część urządzenia elektrycznego, która przyciśnięta, steruje obwodem

przyczepa (n)
トレーラー
  (motoryzacja) platforma na kołach przystosowana do ciągnięcia jej przez inny pojazd

przyczyna /pʃɨˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
理由, 原因
  powód, dla którego coś się stało; czynnik, który wywołał jakieś zjawisko

przyczółek (n)
橋頭堡
  (wojskowość, wojskowy) teren broniony za przeszkodą wodną;

przydawka /pʃɨˈdafka/ (n)
修飾子
  (gramatyka) część zdania, będąca określeniem rzeczownika;

przydomek (n)
あだ名
  dodatkowa nazwa nadana komuś, bazująca na cesze charakterystycznej tej osoby

przygoda /pʃɨˈɡɔda/ (n)
冒険
  niecodzienne, niezwykłe zdarzenie

przygotowanie /ˌpʃɨɡɔtɔˈvãɲɛ/ (n)
準備
  ((także, też) w lm) ogół czynności wykonanych z myślą o czymś, co ma nastąpić

przyimek /pʃɨˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
前置詞
  (gramatyka) wyraz nieodmienny i niesamodzielny poprzedzający zawsze wyrazy odmieniające się przez przypadki (= imiona) i sygnalizujący związki składniowe między wyrazem poprzedzającym a następującym;

przyjaciel /pʃɨˈjäʨ̑ɛl/ (n)
友達
  osoba obdarzana zaufaniem, żyjąca z kimś w serdecznych stosunkach
友達, 友
  osoba okazująca komuś lub czemuś swoją sympatię, zainteresowanie, będąca zwolennikiem

przyjaciółka /ˌpʃɨjäˈʨ̑uwka/ (n)
女友達
  kobieta zaprzyjaźniona z kimś

przyjazny /pʃɨˈjaznɨ/ (adj)
親切
  taki, który żywi dla kogoś / czegoś uczucie przyjaźni lub jest wyrazem takiego uczucia

przyjaźń /ˈpʃɨjäɕɲ̊/ (n)
友情, 友好, 友誼, フレンドシップ, 友愛, 和親
  dobra, serdeczna relacja pomiędzy osobami opierająca się na wzajemnym zaufaniu, pomocy, życzliwości;

przyjemność /pʃɨˈjɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
楽しみ, 喜び, 愉快
  cecha tego, co przyjemne; dające zadowolenie, satysfakcjonujące

przyjemny /pʃɨˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
面白い
  sprawiający przyjemność, dodatnie wrażenie

przyjmować /pʃɨjˈmɔvaʨ̑/ (v)
服用する
  o lekach: zażywać
受け入れる, 受理する
  odbierać coś (rzecz, informację)

przyjęcie /pʃɨˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
レセプション
  uroczysty posiłek dla gości, zorganizowany na ogół z jakiejś okazji

przykazanie /ˌpʃɨkaˈzãɲɛ/ (n)
戒
  kategoryczne polecenie, nakaz

przykrość /ˈpʃɨkrɔɕʨ̑/ (n)
悔い
  niemiłe, nieprzyjemne uczucie, zdarzenie, wrażenie lub odczucie spowodowane negatywnymi bodźcami

przykład /ˈpʃɨkwat/ (n)
例, 例え
  fakt, obrazujący lub zgodny z twierdzeniem

przymierzalnia /ˌpʃɨ̃mʲjɛˈʒalʲɲa/ (n)
試着室
  pomieszczenie w sklepie służące do przymierzania garderoby

przymiotnik /pʃɨ̃ˈmʲjɔtʲɲik/ (n)
形容詞, 形容動詞
  (gramatyka) wyraz określający cechę rzeczownika np. „biały”, „niski”, „ładny”;

przymus /ˈpʃɨ̃mus/ (n)
強制
  presja wywierana na kogoś w celu zmuszenia do czegoś

przynajmniej /pʃɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j/ (particle)
とにかく
  najmniejszy akceptowalny zakres
  nie mniej niż

przynęta (n)
餌
  (wędkarstwo) (łowiectwo, łowiecki) pokarm, który umieszcza się w sieciach, na wędkach lub w pułapkach aby wabić zwierzynę łowną, ryby, ptaki;

przypadek /pʃɨˈpadɛk/ (n)
場合
  (gramatyka) forma wyrazu w deklinacji;
  przebieg jakiegoś wydarzenia (zwykle choroby)
偶然
  losowe, nieplanowane wydarzenie

przypadkowo /ˌpʃɨpatˈkɔvɔ/ (adv)
偶然
  wskutek przypadku lub zbiegu okoliczności

przypadkowy /ˌpʃɨpatˈkɔvɨ/ (adj)
偶然
  będący wynikiem przypadku

przypominać /ˌpʃɨpɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
似る
  być podobnym do czegoś, budzić skojarzenia z czymś
思い出す
  przywodzić coś na myśl, przywoływać wspomnienie o czymś

przypomnienie (n)
リマインダー
  zwrócenie uwagi na coś

przyprawa /pʃɨˈprava/ (n)
調味料, スパイス
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) składnik dodawany do potrawy w celu poprawienia jej smaku lub zapachu;

przyprawiać rogi /pʃɨˈpravʲjäʨ̑ ˈrɔɟi/ (v)
不義をする
  (potocznie, potoczny) o żonie: zdradzać męża; o mężu: zdradzać żonę

przyprostokątna (n)
隣辺
  (geometria) w trójkącie prostokątnym jedno z dwóch ramion wyznaczających kąt prosty;

przypuszczalnie (adv)
おそらく
  prawdopodobnie, być może

przypuszczać /pʃɨˈpuʃʧ̑aʨ̑/ (v)
推測 する
  uważać coś, domyślać się czegoś bez dostatecznych podstaw, bez pewności

przypływ (n)
満潮
  (hydrologia, hydrologiczny) podniesienie się poziomu wód morskich związane z wpływem grawitacji Księżyca i Słońca

przyroda /pʃɨˈrɔda/ (n)
自然
  świat fizyczny, ożywiony i nieożywiony, otaczający człowieka, bez wytworów jego działalności;

przyrostek /pʃɨˈrɔstɛk/ (n)
接尾語
  (językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany po leksemie;

przysadka mózgowa /pʃɨˈsatka muzˈɡɔva/ (n)
下垂体
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny, którego funkcją jest wytwarzanie i wydzielanie hormonów;

przysięga /pʃɨˈɕɛ̃ŋɡa/ (n)
誓い
  uroczyste przyrzeczenie, wypowiadane najczęściej w słowach ustalonych zwyczajowo lub prawnie; bezwzględne zapewnienie wykonania czegoś, stwierdzenie, potwierdzenie prawdziwości tego;

przysięgać /pʃɨˈɕɛ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
誓う
  silnie deklarować, mocno obiecywać

przyssawka /pʃɨˈsːafka/ (n)
吸盤
  miękka miseczka przysysająca się do podłoża po naciśnięciu

przystanek /pʃɨˈstãnɛk/ (n)
停留所
  miejsce, gdzie pasażerowie drogowego transportu publicznego mogą wsiąść lub wysiąść

przystanek autobusowy /pʃɨˈstãnɛk ˌawtɔbuˈsɔvɨ/ (n)
バス停
  przystanek, na którym zatrzymują się autobusy

przystanek tramwajowy (n)
停留所
  miejsce, przy którym można wsiąść lub wysiąść z tramwaju

przystań /ˈpʃɨstãɲ/ (n)
避難所
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym można znaleźć bezpieczeństwo i spokój
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) miejsce cumowania niewielkich jednostek pływających: łodzi, jachtów, kutrów;

przyszłość /ˈpʃɨʃwɔɕʨ̑/ (n)
未来, 将来
  czas, który dopiero nadejdzie, nastąpi;

przysłowie /pʃɨˈswɔvʲjɛ/ (n)
諺
  zdanie utrwalone w tradycji ustnej, czasem w formie wierszowanej, wyrażające jakąś myśl ogólną: regułę życiową, wskazówkę, przestrogę;

przysłówek /pʃɨˈswuvɛk/ (n)
副詞
  (gramatyka) część mowy określająca sposób, czas lub miejsce wykonywania czynności albo stopień nasycenia cechy wyrażonej przymiotnikiem;

przywilej /pʃɨˈvʲilɛj/ (n)
特権
  (książkowy) szczególne uprawnienie, prawo korzystania ze szczególnych względów w jakimś zakresie;

przywódca /pʃɨˈvutʦ̑a/ (n)
ガイド
  osoba, która przewodzi innym dzięki swojemu autorytetowi lub posiadanej władzy

przywództwo (n)
リーダーシップ
  przewodzenie kimś lub czymś

przyzwoitość (n)
礼儀
  przestrzeganie dobrych obyczajów i norm etycznych

przyśpieszać /pʃɨɕˈpʲjɛʃaʨ̑/ (v)
早める
  sprawiać, że coś dzieje się szybciej
  zwiększać prędkość

przyśpieszenie /ˌpʃɨɕpʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
加速度
  (fizyka, fizyczny) zmiana prędkości w jednostce czasu;

prząść (v)
紡ぐ
  (włókiennictwo) przerabiać kłąb włókna na przędzę
  o pająku, jedwabniku: wytwarzać pajęczynę, nitkę jedwabną

próba /ˈpruba/ (n)
予行演習
  ćwiczenie czegoś, co będzie przedstawione przed publicznością, np. koncertu, spektaklu

próbka /ˈprupka/ (n)
標本
  mała porcja czegoś przeznaczona do badań

próbować /pruˈbɔvaʨ̑/ (v)
試みる
  starać się coś zrobić

próchnica (n)
虫歯
  (stomatologia, stomatologiczny) choroba bakteryjna twardych tkanek zębów, powodująca powstawanie ubytków;

próg /pruk/ (n)
フレット
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element na gryfie niektórych instrumentów, do którego dociska się struny
戸口の踏み段
  listwa w podłodze na styku dwóch pomieszczeń, dolna część futryny
敷居
  wielkość graniczna

próżnia /ˈpruʒʲɲa/ (n)
真空
  (fizyka, fizyczny) przestrzeń, w której nie ma cząsteczek obdarzonych masą (pomijając cząstki wirtualne);

próżność /ˈpruʒnɔɕʨ̑/ (n)
虚栄心
  cecha osoby, która jest próżna; charakteryzuje ją chęć imponowania innym lub małostkowe ambicje

próżny /ˈpruʒnɨ/ (adj)
無駄な
  mający o sobie przesadnie dobre zdanie, lubiący żeby go podziwiać i schlebiać mu

prąd /prɔ̃nt/ (n)
電流
  (fizyka, fizyczny) ruch ładunków elektrycznych;
電力
  (potocznie, potoczny) energia elektryczna
水 の 流れ, 水流
  strumień wody
傾向
  tendencja, kierunek

pręcik /ˈprɛ̃ɲʨ̑ik/ (n)
雄蕊
  (botanika, botaniczny) męski organ płciowy roślin znajdujący się w kwiatach;

prędkość /ˈprɛ̃ntkɔɕʨ̑/ (n)
速度
  (fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa wyrażająca zmianę wektora położenia w jednostce czasu;

prędkość kątowa (n)
角速度
  (fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa określająca kąt obrotu ciała w jednostce czasu;

prędzej czy później /ˈprɛ̃nʣ̑ɛj ˈʧ̑ɨ ˈpuʑɲɛ̇j/ (adv)
早晩
  w bliskiej lub dalekiej przyszłości (o czymś co na pewno się wydarzy, ale nie wiadomo kiedy)

pręt /prɛ̃nt/ (n)
棒
  drążek, tyczka, witka
  wyrób hutniczy znacznie bardziej dłuższy niż gruby i szeroki

psalm /psalm/ (n)
詩篇
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) liryczny utwór modlitewny wzorowany na poezji starotestamentalnej
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijny utwór modlitewno-hymniczny;

psałterz (n)
聖詠
  zbiór psalmów

pseudoefedryna (n)
プソイドエフェドリン
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemiczny związek organiczny, pochodna fenyloetyloaminy, syntetyczny analog efedryny, substancja stosowana w zapaleniach górnych dróg oddechowych;

pseudokod (n)
擬似コード
  (informatyka, informatyczny) sposób zapisu algorytmu w sposób czytelny dla człowieka, zwykle z zachowaniem struktury właściwej językom programowania;

pseudonauka /ˌpsɛwdɔ̃naˈ<sup>w</sup>uka/ (n)
疑似科学
  zbiór twierdzeń nieakceptowanych powszechnie przez środowisko naukowe, które aspirują do miana nauki;

pseudonim /psɛwˈdɔ̃ɲĩm/ (n)
あざな, 字
  (książkowy) przybrane imię, nazwisko lub inna nazwa, używane najczęściej przez artystów lub konspiratorów zamiast lub oprócz prawdziwych;

psi /psʲi/ /pʲɕi/ (n)
プシー
  dwudziesta trzecia litera alfabetu greckiego, ψ;

psina /ˈpʲɕĩna/ (n)
狗肉
  (potocznie, potoczny) (rzadki, rzadko używany) (spożywczy) mięso z psa

psowate /psɔˈvatɛ/ (n)
イヌ科
  (zoologia, zoologiczny) rodzina lądowych ssaków drapieżnych obejmująca ponad 30 współcześnie żyjących gatunków, m.in.: psy, wilki, lisy, fenki, kojoty i szakale;

pstrąg /pstrɔ̃ŋk/ (n)
鱒
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba słodkowodna z charakterystycznymi plamkami na bokach;

psuć /psuʨ̑/ (v)
甘やかす
  o dziecku: źle wychowywać
駄目 に する
  sprawiać, że coś przestaje spełniać swoją funkcję
台無し に する
  sprawiać, że przestaje być właściwe
悪い なる, 腐る, 腐敗する, 駄目 に なる
  o żywności: stawać się niejadalną w wyniku gnicia, rozkładu, fermentacji
腐る
  pogarszać się
壊れる, 故障, 駄目 に なる
  uszkadzać się, przestawać spełniać swoją funkcję

psychiatra /psɨˈxʲjatra/ (n)
精神科医
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych

psychiatria /psɨˈxʲjatrʲja/ (n)
精神医学
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dział medycyny zajmujący się pochodzeniem, rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych;

psychoanaliza (n)
精神分析学
  (psychologia, psychologiczny) kierunek w psychologii XX w. stworzony przez Zygmunta Freuda, tłumaczący strukturę, działanie i rozwój osobowości, a także zjawiska społeczno-historyczne oddziaływaniem nieświadomych mechanizmów motywacyjnych pozostających we wzajemnych konfliktach

psychologia /ˌpsɨxɔˈlɔɟja/ (n)
心理学
  nauka badająca psychikę oraz zachowanie człowieka;

psychopatia (n)
精神病
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie osobowości charakteryzujące się trwałym wzorcem lekceważenia i łamania norm społecznych oraz praw innych ludzi;

psychopomp /psɨˈxɔpɔ̃mp/ (n)
お迎え現象
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota (anioł, bóstwo, duch, zwierzę) odprowadzająca lub przenosząca dusze zmarłych do świata pozagrobowego;

psychosomatyczny (adj)
心身
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dotyczący relacji psychicznych i cielesnych w organizmie; wynikający z oddziaływań psychiki na ciało

psychoza /psɨˈxɔza/ (n)
精神病
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna objawiająca się halucynacjami, urojeniami, niezdolnością do współżycia społecznego;

pszczelarstwo /pʃʧ̑ɛˈlarstfɔ/ (n)
養蜂
  (rolnictwo, rolniczy) hodowla pszczół;

pszczelarz /ˈpʃʧ̑ɛlaʃ/ (n)
養蜂家
  (pszczelarstwo, pszczelarski) osoba hodująca pszczoły w celu uzyskania produktów pszczelich, takich jak miód, wosk, pyłek, pierzga, propolis lub zapewnienia dostatecznej ilości pszczół do zapylania użytków rolnych

pszczoła /ˈpʃʧ̑ɔwa/ (n)
蜜蜂, 蜂
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Apis mellifera, pszczoła miodna, latający owad wytwarzający miód, żyjący w zorganizowanych społecznościach;

pszenica /pʃɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
小麦
  Triticum L., roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych;
  (rolnictwo, rolniczy) ziarno pszenicy (1.1)

ptak /ptak/ (n)
鳥, とり
  (ornitologia, ornitologiczny) zwierzę opierzone posiadające skrzydła i dziób;

ptasia grypa /ˈptaɕa ˈɡrɨpa/ (n)
トリインフルエンザ, 鳥インフルエンザ
  (weterynaria, weterynaryjny) rodzaj grypy przenoszony przez ptaki;

ptasznik (n)
鳥狩り
  (dawniej, dawny) (łowiectwo, łowiecki) hodowca lub sprzedawca ptaków
大土蜘蛛
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pająk z rodziny ptasznikowatych, Theraphosidae

pub (n)
パブ
  typ baru z zakąskami i alkoholami

publiczny /puˈblʲiʧ̑nɨ/ (adj)
公立
  taki, który dotyczy ogółu ludzi, społeczności; służy ludziom, jest stworzony dla ludzi

publikacja /ˌpublʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
出版
  tekst ((na przykład) książka, artykuł) wydane drukiem

publikować /ˌpublʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
しゅっぱんする
  ogłaszać coś poprzez teksty wydane drukiem, podawać jakąś informację do ogólnej wiadomości, obwieszczać

puch /pux/ (n)
羽毛
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzaj delikatnego pierza

puchacz /ˈpuxaʧ̑/ (n)
鷲木菟
  (ornitologia, ornitologiczny) największa występująca w Polsce sowa;

puchar /ˈpuxar/ (n)
カップ
  (sport, sportowy) trofeum przyznawane jako nagroda;
  naczynie, rodzaj czary z nóżką, w postaci dużego kielicha, niekiedy z grubego szkła;

pud (n)
プード
  (jednostka miary) dawna rosyjska jednostka masy równa 40 ówczesnym funtom (16,38kg);

pudel /ˈpudɛl/ (n)
プードル
  (kynologia, kynologiczny) rasa hodowanych w kilku odmianach psów do towarzystwa; pies należący do tej rasy;

puder /ˈpudɛr/ (n)
ファンデーション
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk o charakterystycznej kruchej i sypkiej konsystencji, służący do pielęgnacji i upiększania skóry, najczęściej twarzy;

puk-puk (interjection)
ノックノック
  onomatopeja naśladująca odgłos pukania, zwykle do drzwi

pulmonologia /ˌpulmɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
呼吸器学
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób płuc;

pulpit /ˈpulpʲit/ (n)
教壇
  stolik do pisania z pochyłym blatem

pulsar /ˈpulsar/ (n)
パルサー
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda neutronowa, wysyłająca regularne impulsy elektromagnetyczne;

puma /ˈpũma/ (n)
ピューマ
  (zoologia, zoologiczny) Puma, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;

pumeks /ˈpũmɛks/ (n)
軽石
  (geologia, geologiczny) wulkaniczna skała magmowa zbudowana z porowatego szkliwa wulkanicznego powstałego z silnie gazującej lawy;

punkt /pũŋkt/ (n)
点
  (geometria) najmniejszy, bezwymiarowy obiekt geometryczny;
  (potocznie, potoczny) o kropce
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jednostka redakcyjna tekstu prawnego;

punkt bazowy (n)
ベーシスポイント
  (finanse, finansowy) jedna setna punktu procentowego

punkt widokowy (n)
高所
  (turystyka, turystyczny) wzniesione miejsce w terenie, z którego roztacza się atrakcyjny, szeroki widok na okolicę;

punkt widzenia /ˈpũŋɡd vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (n)
観点
  stanowisko, z którego rozpatruje się jakąś sprawę; sposób oceniania i wyjaśniania jakichś zagadnień

punkt wyjścia /ˈpũŋɡd ˈvɨjɕʨ̑a/ (n)
出発点
  początkowe położenie, stan inicjujący jakiś proces, podłoże zmiany, źródło wydarzeń

punktualny /ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
正確
  przybywający o określonej godzinie, nie spóźniający się; przestrzegający punktualności

pupa /ˈpupa/ (n)
お尻
  dziecięce pośladki, (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) każde inne

purpurowy /ˌpurpuˈrɔvɨ/ (adj)
パープル
  mający kolor ciemnoczerwony z odcieniem fioletowym, taki jak kolor purpury

purpuryna (n)
プルプリン
  (chemia, chemiczny) organiczny barwnik stosowany do otrzymywania zaprawowych barwników kwasowych, farb imitujących złoto i w chemii analitycznej

puryna (n)
プリン
  (biochemia, biochemiczny) aromatyczny, organiczny związek chemiczny;

purysta /puˈrɨsta/ (n)
純粋主義者
  osoba pedantycznie dbająca o czystość języka

puryzm (n)
ピュリスム
  (językoznawstwo, językoznawczy) postawa wobec języka charakteryzująca się koncentracją na ideałach różnie pojmowanej „czystości” językowej;

purée (n)
ピュレ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z ziemniaków, innych warzyw lub owoców – ugotowanych, przetartych lub zgniecionych na papkę;

pustka (n)
明き
  teren niezaludniony lub opuszczony, obszar niezagospodarowany

pustułka /puˈstuwka/ (n)
チョウゲンボウ
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco tinnunculus, barwny, drapieżny ptak eurazjatycki;

pusty /ˈpustɨ/ (adj)
空
  niezawierający niczego

pustynia /puˈstɨ̃ɲa/ (n)
砂漠, 沙漠
  (geografia, geograficzny) teren niemal całkowicie pozbawiony roślinności na skutek małej ilości opadów;

pustynnienie (n)
砂漠化
  (geologia, geologiczny) zjawisko zamieniania się jakiegoś obszaru w pustynię;

puszka /ˈpuʃka/ (n)
缶
  metalowy, zamykany pojemnik – na żywność, napoje, farby itp.;

puszka Pandory /ˈpuʃka pãnˈdɔrɨ/ (n)
パンドラの箱
  (mitologia grecka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (przenośnie, przenośnia) pojemnik uwalniający nieszczęścia, plagi

puszysty (adj)
ふかふか
  o miękkim i gęstym owłosieniu, futrze lub sierści

puszyć się jak paw /ˈpuʃɨʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈpaf/ (v)
体裁振る
  zachowywać się zarozumiale, dumnie

puzon (n)
トロンボーン
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, w którym wysokość dźwięku reguluje się teleskopowym suwakiem;

pułapka /puˈwapka/ (n)
罠
  kłopotliwa sytuacja, z której trudno wybrnąć
  urządzenie do chwytania myszy, ptaków, innych zwierząt
  zasadzka, podstęp

pułk (n)
連隊
  (wojskowość, wojskowy) duża jednostka wojskowa większa od batalionu i mniejsza od brygady lub dywizji;

pułkownik /puwˈkɔvʲɲik/ (n)
大佐
  (wojskowość, wojskowy) wyższy stopień oficerski niższy od generała;

pycha /ˈpɨxa/ (n)
傲慢, 高慢
  nadmierne przekonanie o własnej doskonałości

pyrrusowe zwycięstwo /ˌpɨrːuˈsɔvɛ zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (idiom)
ピュロスの勝利
  zwycięstwo osiągnięte zbyt wysokim kosztem;

pyszny /ˈpɨʃnɨ/ (adj)
美味しい, おいしい
  bardzo smaczny

pytanie /pɨˈtãɲɛ/ (n)
質問, 問い
  wypowiedź, której celem jest uzyskanie informacji
問題, 質問
  zagadnienie, problem

pytanie retoryczne /pɨˈtãɲɛ ˌrɛtɔˈrɨʧ̑nɛ/ (n)
反語
  (językoznawstwo, językoznawczy) pytanie, na które nie oczekuje się odpowiedzi — stosowane by wyrazić powątpiewanie;

pytać /ˈpɨtaʨ̑/ (v)
尋ねる
  wypowiadać się w formie wymagającej odpowiedzi

pyton /ˈpɨtɔ̃n/ (n)
ニシキヘビ
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny pytonów

pyłek /ˈpɨwɛk/ (n)
花粉
  (botanika, botaniczny) męskie gamety u roślin;

pójdźka (n)
コキンメフクロウ
  (ornitologia, ornitologiczny) nazwa ptaków z rodzaju Athene, z rodziny puszczykowatych;

pół /puw/ (numeralFraction)
半分の
  jedna z dwóch równych części całości

półbóg /ˈpuwbuk/ (n)
半神
  (mitologia, mitologiczny) syn boga i śmiertelniczki lub bogini i śmiertelnika

półfinał (n)
準決勝
  etap rozgrywek po ćwierćfinale, w którym walczy się o udział w finale

półka /ˈpuwka/ (n)
棚
  osobny mebel lub część szafy, kredensu, regału itp., w kształcie poziomej deski, służący do trzymania na nim przedmiotów

półkolisty (adj)
半円形
  (geometria) o kształcie lub przekroju półkola

półksiężyc /puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
三日月
  (przenośnie, przenośnia) symbol w kształcie półksiężyca (1.1);

półkula /puwˈkula/ (n)
半球
  (geometria) połowa kuli;
  (anatomia, anatomiczny) jedna z dwóch części mózgu;
  (geografia, geograficzny) półkula (1.1) Ziemi;

półmisek (n)
大皿
  rodzaj płaskiego dużego naczynia, służącego do podawania potraw, przystawek lub przekąsek na stół
  zawartość półmiska (1.1)

północ /ˈpuwnɔʦ̑/ (n)
夜中, 真夜中, 夜半
  godzina 24:00
北, 北方
  kierunek wskazywany przez prawą rękę przy patrzeniu na zachód, przeciwny do południa;
北方
  północna część jakiegoś obszaru

północnokoreański /puwˈnɔʦ̑nɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
北朝鮮の
  odnoszący się do Korei Północnej

północny /puwˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
ノース
  (geografia, geograficzny) dotyczący północy, jako strony świata, kierunku

północny wschód /puwˈnɔʦ̑nɨ ˈfsxut/ (n)
北東, 東北
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a wschodnim

północny zachód /puwˈnɔʦ̑nɨ ˈzaxut/ (n)
北西
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a zachodnim

półnuta (n)
二分音符
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca połowę całej nuty;

półpasiec /puwˈpaɕɛʦ̑/ (n)
帯状疱疹
  (medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie nerwu, które objawia się bolesnymi wykwitami występującymi na skórze;

półprzewodnik /ˌpuwpʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
半導体
  (fizyka, fizyczny) ciało stałe będące przewodnikiem, o oporze większym niż w metalach, a mniejszym niż w dielektrykach;

półsamogłoska /ˌpuwsãmɔɡˈwɔska/ (n)
半母音
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska mająca cechy samogłoski, lecz nie mająca zdolności sylabotwórczej

półton /ˈpuwtɔ̃n/ (n)
半音
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najmniejsza odległość między dwoma dźwiękami we współczesnym zachodnim systemie tonalnym;

półwysep /puwˈvɨsɛp/ (n)
半島
  (geografia, geograficzny) wysunięta część lądu otoczona z trzech stron wodami morza, jeziora lub rzeki;

półświatek (n)
下層
  (socjologia, socjologiczny) ludzie z marginesu społecznego

później /ˈpuʑɲɛ̇j/ (adv)
後で
  stopień wyższy od późno

późno /ˈpuʑnɔ/ (adv)
遅い
  pod koniec jakiegoś czasu lub okresu

późny /ˈpuʑnɨ/ (adj)
晩い
  będący w końcowej fazie, w jednym z ostatnich stadiów
  następujący po relatywnie dłuższym czasie niż to zwykle bywa

pęcherz (n)
膀胱
  (anatomia, anatomiczny) zbiornik moczu u kręgowców
  wypełniony płynem (ropą) podskórny bąbel, który powstał na skutek oparzenia lub otarcia
嚢
  (dawniej, dawny) dętka piłki nadmuchiwana powietrzem

pęcherz moczowy (n)
膀胱
  (anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny stanowiący zbiornik moczu

pęcherzyk żółciowy (n)
胆嚢
  (anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny służący do gromadzenia i zagęszczania żółci;

pęd /pɛ̃nt/ (n)
運動量
  (fizyka, fizyczny) prędkość pomnożona przez masę;

pędzel /ˈpɛ̃nʣ̑ɛl/ (n)
筆, 絵筆
  (sztuka) (technologia, technika, techniczny) narzędzie składające się z pęczka włosia osadzonego na trzonku, służące m.in. do malowania;

pęknięcie /pɛ̃ŋʲcˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
ひび
  przerwanie ciągłości jakiejś powierzchni

pępek /ˈpɛ̃mpɛk/ (n)
臍, へそ
  (anatomia, anatomiczny) blizna w środkowej części brzucha, która stanowi pozostałość po odpadniętej lub usuniętej pępowinie;

pępowina (n)
臍帯, 臍の緒
  (anatomia, anatomiczny) przewód łączący płód z błonami płodowymi (u człowieka z łożyskiem), doprowadzający do niego treść bogatą w tlen i substancje odżywcze

pęseta (n)
ピンセット
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj szczypczyków o sprężystych ramionach służących do chwytania lub usuwania czegoś

pętla /ˈpɛ̃ntla/ (n)
ループ
  (informatyka, informatyczny) blok kodu wykonywany wielokrotnie
  związany na powrót sznur lub drut

płaca /ˈpwaʦ̑a/ (n)
賃金
  zarobek, wynagrodzenie za pracę

płacić /ˈpwaʨ̑iʨ̑/ (v)
払う
  dawać (przekazywać) pieniądze za coś

płacz /pwaʧ̑/ (n)
泣くこと
  wylewanie łez;

płakać /ˈpwakaʨ̑/ (v)
泣く
  wylewać łzy, ronić łzy

płaski /ˈpwasʲci/ (adj)
平ら
  (przenośnie, przenośnia) niewyszukany, powierzchowny, banalny
  nieposiadający wybrzuszeń, wgłębień

płaskorzeźba /ˌpwaskɔˈʒɛʑba/ (n)
浅浮き彫り
  (sztuka) kompozycja rzeźbiarska na płaskim materiale, wykonana z pozostawieniem na niej tła

płaskostopie (n)
扁平足
  (medycyna, medyczny) zniekształcenie stopy polegające na spłaszczeniu przez obniżenie się jej fizjologicznych sklepień;

płaszcz /pwaʃʧ̑/ (n)
コート
  (krawiectwo) wierzchnie okrycie sięgające do kolan lub dłuższe, chroniące przed zimnem lub deszczem;
  (anatomia, anatomiczny) fałd tkanki okrywający ciało mięczaków;

płaszczka /ˈpwaʃʧ̑ka/ (n)
鱝
  (ichtiologia, ichtiologiczny) silnie spłaszczona ryba żyjąca przy dnie morskim;

płaszczyzna /pwaˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
平面
  (geometria) dwuwymiarowa przestrzeń euklidesowa;

płatek /ˈpwatɛk/ (n)
花びら, 花弁
  (botanika, botaniczny) część korony u kwiatów:

płatność /ˈpwatnɔɕʨ̑/ (n)
支払い
  efekt, akt płacenia dokonywany w wyznaczonym terminie

płaz /pwas/ (n)
両生類
  (herpetologia, herpetologiczny) zwierzę z gromady kręgowców ziemnowodnych;

płetwa /ˈpwɛtfa/ (n)
鰭
  (zoologia, zoologiczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) narząd służący do utrzymywania pożądanej pozycji ciała oraz do poruszania się, występujący u ryb oraz u ssaków wodnych;

płetwa ogonowa (n)
尾びれ
  (zoologia, zoologiczny) tylna płetwa zwierząt wodnych

płetwal błękitny (n)
シロナガスクジラ
  (zoologia, zoologiczny) Balaenoptera musculus, gatunek wieloryba z rodzaju płetwal, będącego największym współczesnym zwierzęciem;

płeć /pwɛʨ̑/ (n)
性別, 性
  cecha organizmów żywych w obrębie jednego gatunku charakteryzująca je pod względem ich zdolności rozrodczych;

płomień /ˈpwɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
炎, 火炎
  język ognia unoszący się nad płonącym przedmiotem;

płomykówka (n)
メンフクロウ
  (ornitologia, ornitologiczny) Tyto alba, średniej wielkości ptak z rodziny płomykówkowatych

płonąć /ˈpwɔ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
焼ける
  być trawionym przez ogień

płucny (adj)
肺
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący płuca, związany z płucami, znajdujący się w płucach, będący częścią płuc

płuco /ˈpwuʦ̑ɔ/ (n)
肺, 肺臓
  (anatomia, anatomiczny) pojedynczy lub parzysty narząd oddechowy właściwy dla kręgowców;

pług /pwuk/ (n)
鋤
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze, uprawowe, służące do przeprowadzania orki;

płyn /pwɨ̃n/ (n)
液体
  substancja niemająca określonej postaci, przyjmująca kształt zbiornika, do którego jest wprowadzona

płynąć /ˈpwɨ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
流れる
  o cieczy: poruszać się w jakimś kierunku

płyta główna /ˈpwɨta ˈɡwuvna/ (n)
マザーボード
  (elektronika, elektroniczny) najważniejsza część urządzenia (w szczególności komputera) pozwalająca na komunikację wszystkich urządzeń do niej podłączonych;

płytki /ˈpwɨtʲci/ (adj)
浅い
  taki, który nie ma dużej głębokości; charakteryzujący się płytkością; niegłęboki

pływacz (n)
狸藻
  (botanika, botaniczny) Utricularia L., rodzaj roślin owadożernych z rodziny pływaczowatych;

pływać /ˈpwɨvaʨ̑/ (v)
浮く
  mieć cechy, które uniemożliwiają zatonięcie w wodzie
泳ぐ
  poruszać się w wodzie, po wodzie lub innym płynie

płód /pwut/ (n)
胎児
  (biologia, biologiczny) zarodek ssaków w późniejszym stadium rozwoju

płótno /ˈpwutnɔ/ (n)
カンバス
  tkanina o najprosztszym splocie (płóciennym), najczęściej z surowej lub bielonej przędzy;

quad /kwɔt/ (n)
ATV
  (motoryzacja) pojazd terenowy podobny do motocykla na czterech kołach;

quesadilla (n)
ケサディージャ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) meksykańskie danie z kukurydzianej tortilli z roztopionym serem i różnorakim nadzieniem;

quiz /kwiz/ (n)
クイズ
  rozrywka intelektualna lub rodzaj zadania w postaci zestawu pytań;

rabarbar /raˈbarbar/ (n)
ダイオウ
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Rheum L., roślina warzywna z rodziny rdestowatych;

rabin /ˈrabʲĩn/ (n)
ラビ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony gminy żydowskiej, uczony w prawie żydowskim;

rachatłukum /ˌraxatˈwukũm/ (n)
ロクム, 葛餅
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) słodki przysmak z Bliskiego Wschodu, wyrób cukierniczy o konsystencji galaretki, zawierający dodatki, np. migdały, orzechy lub kawałki owoców, podawany w formie kostek oprószonych cukrem pudrem;

rachunek /raˈxũnɛk/ (n)
会計
  obliczenie matematyczne
勘定
  spis należności za towar lub usługę, jako forma rozliczenia sprzedawcy, zawierający sumę końcową
  (bankowość, bankowy) konto w banku, przez które przeprowadza się operacje finansowe

racja stanu (n)
国益
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nadrzędny interes państwa i narodu, wspólny dla większości obywateli i organizacji działających na rzecz państwa;

racjonalny /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
理に適った
  opierający się na logicznym rozumowaniu

raczej /ˈraʧ̑ɛj/ (adv)
どちら か と いう と, どちら か と いう ば
  … wskazujący na to, że autor zdania nie jest pewny co do jakiejś decyzji, ale uznaje za bardziej prawdopodobne, że podejmie tę decyzję
どちら か と いう と, どちら か と いう ば, 割と
  … wskazujący na to, że autor zdania nie jest pewny co do jakiejś opinii, ale bardziej przychyla się do jej potwierdzenia
どちら か と いう と, どちら か と いう ば, 割かし, 割と
  … wskazujący na to, że autor zdania nie jest pewny co do jego prawdziwości, ale uznaje za bardziej prawdopodobne, że jest prawdziwe

rad /rat/ (n)
ラジウム, ラディウム
  (chemia, chemiczny) promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 88, srebrzystobiały metal;

rada /ˈrada/ (n)
助言
  wypowiedź skierowana do kogoś, zawierająca zalecenie, jak się należy zachować w określonej sytuacji
  grupa osób, najczęściej wydzielona formalnie w ramach jakiejś organizacji lub społeczności, której celem jest znalezienie poprzez dyskusję lub z racji posiadanego doświadczenia, rozwiązania określonego problemu
  zebranie, na którym dyskutowany jest jakiś problem

radar /ˈradar/ (n)
レーダー
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne określonej długości i odbierające te fale odbite od obiektów i na tej podstawie określające położenie tych obiektów;

radian /ˈradʲjãn/ (n)
ラジアン
  (matematyka, matematyczny) (jednostka miary) jednostka miary łukowej kąta płaskiego, określona w taki sposób, że jeden radian to taki kąt środkowy, którego ramiona wycinają na okręgu łuk o długości równej promieniowi tego okręgu;

radiator /raˈdʲjatɔr/ (n)
ラジエーター
  (technologia, technika, techniczny) element lub zespół elementów wypromieniowujących ciepło do otoczenia;

radio /ˈradʲjɔ/ (n)
ラジオ
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do odbioru takich audycji;
  instytucja nadająca audycje za pomocą fal elektromagnetycznych

radioaktywność (n)
放射能
  (fizyka, fizyczny) zdolność jąder atomowych do samorzutnej emisji promieniowania korpuskularnego alfa lub beta albo promieniowania elektromagnetycznego gamma

radioaktywny /ˌradʲjɔakˈtɨvnɨ/ (adj)
放射性
  związany z radioaktywnością

radiolog (n)
放射線科医
  lekarz zajmujący się radiologią

radioteleskop (n)
電波望遠鏡
  (astronomia, astronomiczny) teleskop, który wykorzystuje fale radiowe do obserwacji odległych obiektów astronomicznych;

radiowóz /raˈdʲjɔvus/ (n)
パトカー
  (motoryzacja) samochód policyjny;

radon /ˈradɔ̃n/ (n)
ラドン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rn i liczbie atomowej 86, promieniotwórczy gaz szlachetny, bezbarwny i bezwonny;

radość /ˈradɔɕʨ̑/ (n)
喜び, 楽しみ
  uczucie zadowolenia i satysfakcji, przejawiające się śmiechem, optymistycznym spojrzeniem na rzeczywistość czy poczuciem beztroski

radykalizm (n)
急進主義
  postawa polegająca na bezkompromisowym dążeniu do zmian postrzeganych za jedyne słuszne

radykalny /ˌradɨˈkalnɨ/ (adj)
徹底的
  który jest skutkiem zdecydowanych, bezkompromisowych działań

radykał (n)
急進派
  ekstremista, zwolennik radykalizmu, osoba o poglądach skrajnych

radzić /ˈraʥ̑iʨ̑/ (v)
やりくり
  na bieżąco pokonywać trudności

radża (n)
ラージャー
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł lokalnego władcy w Indiach

rafa /ˈrafa/ (n)
暗礁
  zwykle podwodna przeszkoda wapienna powstała ze szkieletów organizmów morskich;

rafineria /ˌrafʲĩˈnɛrʲja/ (n)
精錬所
  zakład przemysłowy przeprowadzający oczyszczanie jakiegoś surowca

rafinować /ˌrafʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
精製する
  poddawać procesowi rafinacji

raj /raj/ (n)
天国
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce wiecznej szczęśliwości, które istniało na początku ludzkości, które czeka również po śmierci;

raj podatkowy /ˈraj ˌpɔdatˈkɔvɨ/ (n)
タックスヘイブン
  (potocznie, potoczny) kraj o łagodnych przepisach podatkowych dla obcokrajowców;

rajstopy /rajˈstɔpɨ/ (n)
タイツ
  rodzaj damskiej garderoby noszonej na nogach i dolnej części tułowia;

rak /rak/ (n)
ザリガニ
  (zoologia, zoologiczny) jadalny skorupiak z podtypu stawonogów;

rakieta /raˈcɛta/ (n)
ロケット
  pojazd latający lub pocisk napędzany silnikiem rakietowym;

rakieta śnieżna (n)
かんじき
  nakładka na but pozwalająca chodzić po śniegu bez zapadania się;

rakotwórczość (n)
発癌性
  (medycyna, medyczny) przyczynianie się do zachorowania na raka

rakotwórczy (adj)
発癌性
  (medycyna, medyczny) przyczyniający się do powstawania raka

ramadan /rãˈmadãn/ (n)
ラマダーン
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w islamie: ścisły post obowiązujący muzułmanów od świtu do nocy w miesiącu ramadan (1.1)
  dziewiąty miesiąc kalendarza muzułmańskiego

rambutan /rãmˈbutãn/ (n)
ランブータン
  (botanika, botaniczny) Nephelium lappaceum, drzewo owocowe o owłosionych owocach;
  owoc rambutanu (1.1)

ramen (n)
ラーメン
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) japoński bulion z makaronem i dodatkami przyrządzany na wiele sposobów;

ramiączko /rãˈmʲjɔ̃n͇ʧ̑kɔ/ (n)
肩章
  (krawiectwo) pasek tkaniny podtrzymujący na ramionach część garderoby, np. bluzkę, stanik;

ramię /ˈrãmʲjɛ/ (n)
上腕
  (anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej pomiędzy stawami: barkowym a łokciowym

rana /ˈrãna/ (n)
傷, 怪我
  (medycyna, medyczny) uszkodzenie ciągłości skóry, a często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu, oparzenia itp.;

randka /ˈrãntka/ (n)
デート
  umówione, najczęściej romantyczne spotkanie dwóch zainteresowanych sobą osób, w celu bliższego poznania się lub spędzenia razem czasu

raniuszek /rãˈɲuʃɛk/ (n)
エナガ
  (ornitologia, ornitologiczny) raniuszek zwyczajny Aegithalos caudatus, mały ptak o puszystej sylwetce z czarnym wierzchem i białoróżowawym spodzie oraz długim schodkowatym ogonem;

ranny /ˈrãnːɨ/ (adj)
負傷
  taki, który ma ranę

rano /ˈrãnɔ/ (n)
朝
  wczesna pora dnia

rap /rap/ (n)
ラップ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl w muzyce;

raper /ˈrapɛr/ (n)
ラッパー
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonawca muzyki rap

rapsod (n)
ラプソディ
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) podniosły, żałobny poemat;

rasa /ˈrasa/ (n)
人種, 品種
  (zoologia, zoologiczny) dawna kategoria systematyczna zwierząt zajmująca niższy poziom niż gatunek;

rasistowski /ˌraɕiˈstɔfsʲci/ (adj)
人種差別
  związany z rasistą lub rasizmem; mający treść nawiązującą do rasizmu

rasizm /ˈraɕism̥/ (n)
レイシズム, 人種差別
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (społeczny) ideologia oraz wypływające z niej zachowania przyjmujące założenie wyższości niektórych ras ludzi nad innymi;

ratunek /raˈtũnɛk/ (n)
救出
  pomoc w niebezpieczeństwie
  uniknięcie niebezpieczeństwa

ratusz /ˈratuʃ/ (n)
市役所
  (architektura, architektoniczny) budynek, w którym swoją siedzibę mają władze miasta;

ratyfikować (v)
裁可する
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zatwierdzać umowę międzynarodową przez organ państwowy

ravioli (n)
ラビオリ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj małych włoskich pierogów;

raz /'razɨ/ /ras/ (n)
度
  jednostka jakiejś wielkości
度, 回
  pojedyncza realizacja czynności

razem /ˈrazɛ̃m/ (adv)
一緒に, 一緒
  (o wielu elementach, osobach itp.) łącznie, równocześnie, wszyscy / wszystkie

rdza /rʣ̑a/ (n)
錆
  warstwa na powierzchni metalu lub stopu (zwykle żelaza i stali) złożona z tlenku tego metalu;

rdzewieć /ˈrʣ̑ɛvʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
錆びる
  (technologia, technika, techniczny) o metalu: niszczeć poprzez utlenianie się

rdzeń /rʣ̑ɛ̃ɲ/ (n)
語根
  (językoznawstwo, językoznawczy) główny morfem wyrazu, który pozostaje po oddzieleniu od niego wszystkich afiksów;

rdzeń kręgowy (n)
脊髄
  (anatomia, anatomiczny) narząd będący częścią ośrodkowego układu nerwowego, który przesyła informacje między mózgiem a resztą ciała;

re /rɛ/ (n)
レ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nazwa solmizacyjna jednego z dźwięków;

reakcja /rɛˈakʦ̑ʲja/ (n)
反応
  (chemia, chemiczny) proces polegający na przejściu jednych substancji w inne;
  (fizyka, fizyczny) jedna z sił wywieranych przez ciała zgodnie z trzecią zasadą dynamiki
  (fizyka, fizyczny) proces, przemiana
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) opór wobec zmian
  zachowanie organizmów żywych w odpowiedzi na bodźce
リアクション, 反応
  odpowiedź na coś w formie działania lub postawy

reaktancja /ˌrɛakˈtãnʦ̑ʲja/ (n)
誘導抵抗
  (fizyka, fizyczny) wkład do oporności układu elektrycznego pojawiający się przy przepływie prądów zmiennych, związany z obecnością w tym układzie indukcyjności i pojemności; część urojona impedancji;

reaktor /rɛˈaktɔr/ (n)
リアクター
  (chemia, chemiczny) zbiornik, w którym zachodzi reakcja chemiczna;
  (fizyka, fizyczny) urządzenie do wyzwalania energii jądrowej;

reaktor katalityczny /rɛˈaktɔr ˌkatalʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (n)
三元触媒
  (motoryzacja) część układu wydechowego wszystkich współczesnych samochodów osobowych spełniająca funkcję pozasilnikowego systemu zmniejszania emisji szkodliwych składników spalin;

real /ˈrɛal/ (n)
レアル
  (jednostka monetarna) brazylijska waluta;

realgar (n)
鶏冠石
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków, zbudowany z czterosiarczku czteroarsenu;

realistyczny (adj)
現実的
  oparty na trzeźwym patrzeniu na świat

realizować /ˌrɛalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
実現する
  wcielać w życie, urzeczywistniać coś

realny /rɛˈalnɨ/ (adj)
実
  (ekonomia, ekonomiczny) odniesiony do wzrostu cen

recepcja /rɛˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
フロント, 受付
  (hotelarstwo) biuro przy wejściu, które obsługuje osoby wchodzące
  (książkowy) (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odbiór, przyjęcie dzieła, utworu, kierunku w sztuce

recepta /rɛˈʦ̑ɛpta/ (n)
処方箋
  (medycyna, medyczny) pisemne zlecenie wydania leku

recesja /rɛˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
不況, 不景気, 景気後退
  (ekonomia, ekonomiczny) okres zahamowania i spadku rozwoju gospodarczego

recital (n)
発表会
  występ artysty muzycznego stanowiący cały program koncertu;

recydywa (n)
再犯
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) powrócenie do wsześniejszego procederu przez skazanego;

recytacja (n)
暗唱
  wydeklamowanie utworu literackiego

reelekcja (n)
再選
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ponowny wybór kogoś na stanowisko wybieralne

refektarz /rɛˈfɛktaʃ/ (n)
食堂
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie klasztorne przeznaczone do spożywania posiłków;

referat /rɛˈfɛrat/ (n)
発表
  pisemne lub ustne opracowanie danego zagadnienia, często wygłaszane w gronie zainteresowanych osób

referencja /ˌrɛfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
参照
  (informatyka, informatyczny) wartość, zawierająca informację o położeniu innej wartości w pamięci lub nośniku danych;

referendum /ˌrɛfɛˈrɛ̃ndũm/ (n)
住民投票
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głosowanie, którego celem jest rozstrzygnięcie jakiejś kwestii przez ogół obywateli kraju, regionu lub gminy;

reflektor /rɛfˈlɛktɔr/ (n)
ヘッドライト
  (technologia, technika, techniczny) lampa z reflektorem (1.1) dająca kierunkowy strumień światła

reforma /rɛˈfɔrma/ (n)
一新
  zmiana lub szereg zmian mająca na celu ulepszenie dziedziny, której dotyczy;

reformacja /ˌrɛfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
宗教改革
  (historia, historyczny, historycznie) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ruch religijno-polityczno-społeczny w XVI wieku zapoczątkowany w Niemczech przez Marcina Lutra, dążący do wprowadzenia reform w Kościele katolickim;

reformować (v)
改善する, 改良する
  dokonywać reformy

refrakcja /rɛfˈrakʦ̑ʲja/ (n)
屈折
  (fizyka, fizyczny) odchylenie kierunku rozchodzenia się fali związana ze zmianą jej prędkości przy przejściu do innego ośrodka;

refren /ˈrɛfrɛ̃n/ (n)
コーラス
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w utworze śpiewanym jest to powtarzająca się melodia i tekst

regaty /rɛˈɡatɨ/ (n)
レガッタ
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyścig łodzi lub statków;

regał /ˈrɛɡaw/ (n)
棚
  mebel z półkami

regencja (n)
摂政
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władza sprawowana przez regenta, regentkę

reggae /ˈrɛɡɛ/ (n)
レゲエ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj muzyki;

region /ˈrɛɟɔ̃n/ (n)
地方
  (książkowy) wydzielony, stosunkowo jednorodny obszar odróżniający się od terenów przyległych określonymi cechami naturalnymi lub nabytymi
  (urzędowy) jednostka podziału administracyjnego najwyższego stopnia, mająca zazwyczaj dużą samodzielność zbliżoną do autonomii

regulacja (n)
規制
  (językoznawstwo, językoznawczy) sprawowanie pieczy nad pewnym standardem językowym;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) obejmowanie czego przepisami prawa, normami

regularnie /ˌrɛɡuˈlarʲɲɛ/ (adv)
定期的に
  w sposób regularny

regularny /ˌrɛɡuˈlarnɨ/ (adj)
規則
  (gramatyka) posiadający typową odmianę
  powtarzający się w stałych odstępach czasu lub przestrzeni

reguła /rɛˈɡuwa/ (n)
規則
  zasada, według której należy postępować

rejestr /ˈrɛjɛstr̥/ (n)
レジスタ
  spis danych, wykaz, lista

rejestracja /ˌrɛjɛˈstraʦ̑ʲja/ (n)
登記
  wpisywanie kogoś lub czegoś do rejestru

rejs (n)
クルーズ
  (morski) podróż statku na danej trasie, od portu początkowego do końcowego

rekin /ˈrɛcĩn/ (n)
鮫, サメ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba chrzęstnoszkieletowa żyjąca w ciepłych morzach i oceanach;

reklama /rɛkˈlãma/ (n)
広告
  informacja połączona z komunikatem perswazyjnym, mająca zachęcić do kupienia produktu lub skorzystania z usługi;

rekomendacja /ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdaʦ̑ʲja/ (n)
推薦, 勧告
  (książkowy) pozytywna opinia o kimś, pisemna bądź ustna

rekomendować /ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdɔvaʨ̑/ (v)
推薦する
  dawać pozytywne świadectwo, ocenę; polecać coś komuś

rekonstrukcja (n)
復元, 改修, 改築
  odtworzenie czegoś opierając się o zachowane fragmenty, informacje, szczątki, przekazy itd.; (także, też) rzecz, która została odtworzona/zrekonstruowana

rekord (n)
記録
  najlepszy wynik;

rektascensja /ˌrɛktaˈsʦ̑ɛ̃w̃sʲja/ (n)
赤経
  (astronomia, astronomiczny) jedna ze współrzędnych w układzie współrzędnych równikowych równonocnych;

rekwizyt /rɛˈkfʲizɨt/ (n)
持ち道具
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przedmiot sceniczny używany podczas przedstawienia teatralnego lub filmu, którym aktor manipuluje w czasie gry;

relacja /rɛˈlaʦ̑ʲja/ (n)
関係
  zależność między dwoma bądź większą liczbą elementów

relief /ˈrɛlʲjɛf/ (n)
リリーフ
  płaskorzeźba;

religia /rɛˈlʲiɟja/ (n)
宗教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system wierzeń i praktyk, określający relację jednostki do różnie pojmowanej sfery sacrum, czyli świętości i sfery boskiej;

religijny /ˌrɛlʲiˈɟijnɨ/ (adj)
宗教的
  dotyczący religii, opisujący religię
  postępujący zgodnie z zasadami religii

relikwia (n)
聖遺物
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kawałki ciała lub płyny ustrojowe osoby uznawanej za świętą, rzadziej fragmenty rzeczy związane z tą osobą, którym jakaś religia przypisuje nadprzyrodzoną moc;

relikwiarz /rɛˈlʲikfʲjaʃ/ (n)
舎利塔
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przedmiot kultu służący do przechowywania relikwii, zazwyczaj bogato zdobiony;

reling (n)
手すり
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) barierka, która biegnie wokół pokładu statku;

remake (n)
リメイク
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nowa wersja filmu nakręconego przed laty;

remis /ˈrɛ̃mʲis/ (n)
引き分け
  wynik jakiejś rywalizacji (np. gry, rozgrywki sportowej), w której żadna ze stron nie została pokonana; także gra nierozstrzygnięta

remisja (n)
緩解
  (medycyna, medyczny) ustąpienie lub zahamowanie objawów choroby, niekiedy czasowe;

remiza /rɛ̃ˈmʲiza/ (n)
消防署
  budynek straży pożarnej, magazyn sprzętu przeciwpożarowego;

remont /ˈrɛ̃mɔ̃nt/ (n)
修築
  doprowadzenie do stanu użyteczności

ren /rɛ̃n/ (n)
レニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Re i liczbie atomowej 75;

renifer /rɛ̃ˈɲifɛr/ (n)
トナカイ
  (zoologia, zoologiczny) Rangifer tarandus, ssak z rodziny jeleniowatych, zamieszkujący arktyczną tundrę i lasotundrę;

repatriacja /ˌrɛpaˈtrʲjaʦ̑ʲja/ (n)
帰還
  (książkowy) powrót do ojczystego kraju;

reperować (v)
修理する
  przywracać stan użyteczności rzeczy uszkodzonej

repertuar /ˌrɛpɛrˈtu<sup>w</sup>ar/ (n)
レパートリー
  zestaw utworów grany w danej instytucji (teatrze, filharmonii itp.) w określonym czasie

represja /rɛˈprɛsʲja/ (n)
鎮圧
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma odwetu lub nacisku

reprezentacja /ˌrɛprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
代表
  grupa osób, które występują w czyimś imieniu

reprezentant /ˌrɛprɛˈzɛ̃ntãnt/ (n)
代理人
  osoba działająca w imieniu jakiejś grupy, reprezentująca kogoś lub coś

reprezentować /ˌrɛprɛzɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
代わりをする
  występować w czyimś imieniu, być czyimś przedstawicielem

reprodukcja /ˌrɛprɔˈdukʦ̑ʲja/ (n)
複製
  (ekonomia, ekonomiczny) ciągłe odtwarzanie środków produkcji w celu jej kontynuacji
  (sztuka) kopia oryginału wykonana maszynowo
  odtworzenie
  rozmnażanie w celach hodowlanych

republika /rɛˈpublʲika/ (n)
共和国, 共和制
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym władza jest sprawowana przez organ wyłoniony w wyniku wyborów na określony czas;

republika bananowa /rɛˈpublʲika ˌbãnãˈnɔva/ (n)
バナナ共和国
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) słabe i niestabilne politycznie państwo, gospodarczo zależne od eksportu jednego surowca, rządzone w niedemokratyczny sposób, zazwyczaj przez dyktatora lub reżim wojskowy;

republikanizm (n)
共和
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pogląd, który uznaje republikę za najlepszą formę rządu

respekt /ˈrɛspɛkt/ (n)
尊敬
  szacunek, poważanie

respirator (n)
人工呼吸器
  (technologia, technika, techniczny) maska z filtrem chroniąca układ oddechowy przed pyłem, gazami itp.;

restauracja /ˌrɛstawˈraʦ̑ʲja/ (n)
レストラン, 食堂
  (gastronomia) lokal gastronomiczny o stosunkowo wysokim standardzie;

reszka /ˈrɛʃka/ (n)
裏
  (numizmatyka, numizmatyczny) strona monety ukazująca często oblicze jakiejś osoby, znak okolicznościowy lub sam nominał monety

reszta /ˈrɛʃta/ (n)
余り
  (matematyka, matematyczny) przy dzieleniu liczb całkowitych: liczba, która dodana do zaokrąglonego w dół wyniku dzielenia, pomnożonego przez dzielnik daje dzielną;
残り, 余り
  elementy, które zostały
お釣り, 釣り銭
  przy płaceniu: kwota, którą kupujący nadpłacił i którą sprzedawca powinien mu oddać

retoryka (n)
修辞学
  (językoznawstwo, językoznawczy) mowa lub przesadny styl, mające przekonać słuchających
  (językoznawstwo, językoznawczy) sztuka posługiwania się językiem, zwłaszcza w wystąpieniach publicznych, mających na celu przekonywanie słuchaczy;
  (językoznawstwo, językoznawczy) średniowieczny przedmiot wykładany na uniwersytetach jako retoryka (1.1)

reumatologia /ˌrɛwmatɔˈlɔɟja/ (n)
リウマチ学
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami reumatycznymi kości i stawów;

reumatyzm /rɛwˈmatɨsm̥/ (n)
リウマチ
  (medycyna, medyczny) schorzenie narządów ruchu charakteryzujące się bólami i zmianami zwyrodnieniowymi w stawach;

rewia (n)
レヴュー
  widowisko rozrywkowe o bogatej oprawie scenograficznej

rewolucja /ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
改革
  (przenośnie, przenośnia) duże i nagłe zmiany
革命, 改革
  gwałtowne przemiany w społeczeństwie, związane np. z przewrotem;

rewolucja francuska /ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja frãnˈʦ̑uska/ (n)
フランス革命
  (historia, historyczny, historycznie) rewolucyjny okres we Francji w latach 1789-1799, w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych;

rewolucyjny /ˌrɛvɔluˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
革命的
  dotyczący rewolucji i rewolucjonistów, związany z rewolucją i rewolucjonistami

rezerwa (n)
控えめ
  powściągliwość, brak serdeczności, chłód w sposobie bycia
  zapas czegoś

rezerwacja /ˌrɛzɛrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
予約
  czynność rezerwowania czegoś
  dowód zarezerwowania czegoś

rezerwat przyrody (n)
自然保護区
  (ekologia, ekologiczny) obszarowa forma ochrony przyrody w Polsce;

rezultat /rɛˈzultat/ (n)
結果
  wynik, skutek, efekt jakiegoś działania lub braku działania

rezus (n)
アカゲザル
  (zoologia, zoologiczny) Macaca mulatta, gatunek małpy zamieszkującej obszar od Afganistanu po Chiny;

rezygnacja /ˌrɛzɨɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
思い切り
  stan przygnębienia, który zwykle towarzyszy sytuacji, na którą nie ma się wpływu

reżim (n)
政治制度
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (pejoratywnie, pejoratywny) sposób sprawowania władzy przy pomocy ucisku i przemocy
やり方
  ścisły tryb postępowania w określonym przypadku

reżyser /rɛˈʒɨsɛr/ (n)
監督
  realizator koncepcji filmu, programu telewizyjnego, sztuki teatralnej;

riksza /ˈrʲikʃa/ (n)
人力車
  dwukołowy pojazd ciągnięty przez człowieka
自転車タクシー
  trójkołowy rower do przewozu bagażu lub osób;

ring /rʲĩŋk/ (n)
リング
  (sport, sportowy) kwadratowa konstrukcja, otoczona linami, służąca jako miejsce rozgrywania pojedynków niektórych dyscyplin walki wręcz, np. bokserskich;

riposta /rʲiˈpɔsta/ (n)
口答え
  szybka, cięta i trafna odpowiedź

risotto /rʲiˈsɔtːɔ/ (n)
リゾット
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska potrawa przyrządzana na bazie ryżu;

robak /ˈrɔbak/ (n)
ワーム
  (zoologia, zoologiczny) (przestarzałe, przestarzały) typ bezkręgowca o nitkowatym kształcie;
  (informatyka, informatyczny) powielający się samoistnie program komputerowy, który wykonuje niepożądane działania;

robić /ˈrɔbʲiʨ̑/ (v)
作る, する
  wykonywać coś, tworzyć, produkować, przyrządzać, przygotowywać
やる
  zajmować się czymś, wykonywać jakąś czynność; wywoływać jakiś stan

robić na drutach /ˈrɔbʲiʨ̑ na‿ˈdrutax/ (v)
あむ
  wykonywać robotę dzianą na drutach; dziać

robot /ˈrɔbɔt/ (n)
ロボット
  (technologia, technika, techniczny) maszyna, urządzenie zbudowane do wykonywania pewnych czynności według nakazanego programu;
  (przenośnie, przenośnia) o człowieku: bezduszny, niewrażliwy, wykonujący swoją pracę automatycznie

robotnik /rɔˈbɔtʲɲik/ (n)
労働者
  pracownik wykonujący pracę fizyczną

robotyka /rɔˈbɔtɨka/ (n)
ロボット工学
  nauka zajmująca się projektowaniem i zastosowaniem robotów, ich mechaniką i sterowaniem;

robotyzacja /ˌrɔbɔtɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
ロボット化
  proces zastępowania pracy ludzkiej pracą robotów lub maszyn na przykład w produkcji przemysłowej

rock /rɔk/ (n)
ロック
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek silnie rytmicznej muzyki rozrywkowej granej głównie z użyciem instrumentów nagłośnionych elektrycznie;

rocznik (n)
年刊
  czasopismo ukazujące się raz na rok

rod /rɔt/ (n)
ロジウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rh i liczbie atomowej 45;

rodeo (n)
ロデオ
  (sport, sportowy) widowisko, które polega na popisach w poskramianiu zwierząt gospodarskich: nieujeżdżonych koni, cieląt, byków

rodowód (n)
血統
  dokument potwierdzający przynależność zwierzęcia i jego przodków do określonej rasy

rodzaj /ˈrɔʣ̑aj/ (n)
属
  (biologia, biologiczny) grupa obejmująca gatunki blisko spokrewnione, podrzędna względem rodziny;
性
  (gramatyka) cecha rzeczownika wpływająca na jego końcówkę podczas deklinacji oraz na końcówki i formy innych części mowy, występujących obok danego rzeczownika np. w zdaniu;
種類
  typ, odmiana, gatunek

rodzaj nijaki /ˈrɔʣ̑aj ɲiˈjäci/ (n)
中性
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty niedojrzałe lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzaj żeński /ˈrɔʣ̑aj ˈʒɛ̃j̃sʲci/ (n)
女性
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci żeńskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzajnik /rɔˈʣ̑ajɲik/ (n)
冠詞
  (gramatyka) wyraz precyzujący znaczenie rzeczownika lub wyrażenia występującego w roli rzeczownika;

rodzajnik nieokreślony /rɔˈʣ̑ajɲic ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (n)
不定冠詞
  (gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach wieloznacznych (np. nie odnoszących się do konkretnego przedmiotu lub osoby)

rodzajnik określony /rɔˈʣ̑ajɲik ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (n)
定冠詞
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach odnoszących się do konkretnych przedmiotów lub osób (np. znanych z kontekstu) oraz pojęć ogólnych

rodzeństwo /rɔˈʣ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
兄弟
  brat (bracia), siostra (siostry);

rodzic /ˈrɔʥ̑iʦ̑/ (n)
親, 父母
  pierwszy biologiczny przodek danej osoby, ojciec lub matka

rodzice /rɔˈʥ̑iʦ̑ɛ/ (n)
両親, 親, 父母
  ojciec i matka

rodzina /rɔˈʥ̑ĩna/ (n)
家族
  rodzice wraz z ich dziećmi
  (biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka wyższa od rodzaju;

rodzina językowa /rɔˈʥ̑ĩna ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔva/ (n)
語族
  grupa języków, co do których zakłada się lub istnieją bezpośrednie dowody, że wywodzą się one od wspólnego prajęzyka;

rodzina nuklearna (n)
核家族
  (socjologia, socjologiczny) rodzina składająca się z rodziców i dzieci;

rodzina wyrazów /rɔˈʥ̑ĩna vɨˈrazuf/ (n)
単語族
  (językoznawstwo, językoznawczy) grupa wyrazów zawierających ten sam rdzeń;

rodzić /ˈrɔʥ̑iʨ̑/ (v)
生む
  (fizjologia, fizjologiczny) u ssaków: wydawać potomstwo na świat

roentgen /ˈrɛ̃ndɡɛ̃n/ (n)
レントゲニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rg i liczbie atomowej 111;

rogacz /ˈrɔɡaʧ̑/ (n)
コキュ
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) lub (pogardliwie, pogardliwy) zdradzany mąż

rogowiec (n)
チャート
  (geologia, geologiczny) czarna, brunatna lub szara skała osadowa lub przeobrażona, składająca się głównie z krzemionki

rogówka (n)
角膜
  (anatomia, anatomiczny) wypukła zewnętrzna warstwa gałki ocznej;
パニエ
  (dawniej, dawny) stelaż zwiększający szerokość sukni;

rok /rɔk/ (n)
年
  czas, jaki w przybliżeniu zajmuje Ziemi obiegnięcie Słońca, równy 365 lub 366 dni;

rok przestępny /ˈrɔk pʃɛˈstɛ̃mpnɨ/ (n)
閏年
  (astronomia, astronomiczny) rok kalendarzowy liczący 366 dni;

rok szkolny /ˈrɔk ˈʃkɔlnɨ/ (n)
学年
  (edukacja, edukacyjny) okres nauki w szkole podstawowej, średniej, zawodowej oraz w technikum i gimnazjum, zaczynający się w Polsce we wrześniu, a kończący się 31 sierpnia;

rok świetlny /ˈrɔc ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/ (n)
光年
  (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa odległości, jaką przebywa w próżni światło w czasie jednego roku;

rola /ˈrɔla/ (n)
役
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) wcielenie się w postać przez aktora
耕地, 農地, 耕作地
  (rolnictwo, rolniczy) pole
役割, 役
  funkcja, odpowiedzialność

rolada /rɔˈlada/ (n)
ロールケーキ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) ciasto biszkoptowe uformowane w rulon, nadziane jakąś masą

rolka /ˈrɔlka/ (n)
ロール, 巻いた物
  szpula, tuba z czymś na nią nawiniętym
  zwinięty papier

rolnictwo /rɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
農業
  (rolnictwo, rolniczy) dział gospodarki i zajęcie, które polega na wytwarzaniu żywności i surowców przemysłowych poprzez uprawę roślin i hodowlę zwierząt;

rolnik /ˈrɔlʲɲik/ (n)
農夫, 農家
  osoba zajmująca się rolnictwem i gospodarstwem rolnym

romaji (n)
ローマ字
  (językoznawstwo, językoznawczy) zapis języka japońskiego pismem łacińskim, transkrypcja na alfabet łaciński;

romans /ˈrɔ̃mãw̃s/ (n)
ロマンス
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) miłosna pieśń liryczna
ラブアフェア
  związek miłosny osób niebędących parą małżeńską

romansz /ˈrɔ̃mãw̃ʃ/ (n)
ロマンシュ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język obejmujący pięć grup dialektów retoromańskich używanych w szwajcarskim kantonie Gryzonia;

romantyczny /ˌrɔ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
ロマンチック
  (potocznie, potoczny) taki, który jest tajemniczy, wrażliwy, uczuciowy, poetyczny, marzycielski
  związany z romantyzmem jako epoką literacką (i kierunkiem w sztuce), charakteryzujący romantyzm

romantyzm /rɔ̃ˈmãntɨsm̥/ (n)
ロマン主義
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) epoka w historii sztuki i literatury, trwająca od lat 90. XVIII wieku do lat 40. XIX wieku, charakteryzująca się zainteresowaniem sferą indywidualnych uczuć, kulturą ludową i historią, zaprzeczająca racjonalizmowi, głosząca swobodę twórczą i odrzucająca sztywne kanony klasycyzmu;

romański (adj)
ラテン
  wywodzący się ze starożytnej kultury rzymskiej lub z nią związany

romb /rɔ̃mp/ (n)
菱形, 斜方形
  (geometria) czworokąt o wszystkich bokach równych;

rondo /ˈrɔ̃ndɔ/ (n)
ラウンドアバウト
  (motoryzacja) skrzyżowanie z wyspą środkową i jednokierunkową jezdnią wokół wyspy;

ronin (n)
浪人
  (historia, historyczny, historycznie) w dawnej Japonii: człowiek, który utracił swoje miejsce w feudalnej hierarchii społecznej

rooibos (n)
ルイボス
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) uprawny krzew Aspalathus linearis, aspalatu prostego
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z suszu (1.2)
  (spożywczy) fernentowany susz z ziela krzewu (1.1) wykorzystywany do sporządzania napoju z jego naparu;

ropa /ˈrɔpa/ (n)
膿
  (medycyna, medyczny) wydzielina o żółtawym zabarwieniu wydobywająca się z zainfekowanej rany;

ropa naftowa /ˈrɔpa naˈftɔva/ (n)
石油
  (geologia, geologiczny) (chemia, chemiczny) ciekła kopalina, mieszanina naturalnych węglowodorów gazowych, ciekłych i stałych, stanowi ważny surowiec energetyczny oraz dla przemysłu chemicznego;

ropieć (v)
うむ
  (medycyna, medyczny) wydzielać ropę

ropień /ˈrɔpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
膿瘍
  zbiorowisko ropy w tkance, zwykle bardzo bolesne

ropucha /rɔˈpuxa/ (n)
ヒキガエル, 蟇蛙
  (herpetologia, herpetologiczny) płaz lądowy z gruczołami jadowymi;

rosa /ˈrɔsa/ (n)
露
  krople wody osadzające się na ziemi i roślinach

rosiczka (n)
毛氈苔
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

rosnąć /ˈrɔsnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
生える, 育つ
  o organizmach dążyć do osiągnięcia dojrzałości
  powiększać swoje rozmiary, skalę
育つ
  o roślinach występować

rosomak /rɔˈsɔ̃mak/ (n)
クズリ
  (zoologia, zoologiczny) Gulo gulo, duży, zagrożony wyginięciem drapieżnik lądowy;

rostbef /ˈrɔzdbɛf/ (n)
ローストビーフ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczeń z rostbefu (1.1), zazwyczaj nie do końca przepieczona

rosyjska ruletka /rɔˈsɨjska ruˈlɛtka/ (n)
ロシアンルーレット
  (przenośnie, przenośnia) postępowanie o wysokim stopniu ryzyka, w którym o powodzeniu decyduje przypadek, a stawką jest życie lub cały majątek
  rodzaj gry polegającej na przykładaniu do własnej głowy, na zmianę z przeciwnikiem, lufy rewolweru zawierającego jedną kulę i naciskaniu spustu po wcześniejszym zakręceniu obrotowym magazynkiem (bębenkiem) broni;

rosyjski /rɔˈsɨjsʲci/ (adj)
ロシア語
  dotyczący Rosji lub Rosjan, charakterystyczny dla Rosji lub Rosjan

rosyjski /rɔˈsɨjsʲci/ (n)
ロシア語
  (potocznie, potoczny) (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Rosji;

roszada /rɔˈʃada/ (n)
キャスリング
  (szachy, pojęcie szachowe) ruch, w którym jednocześnie uczestniczą król i jedna z wież tego samego koloru;

roszczenie (n)
権利
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo do żądania od określonej osoby określonego świadczenia lub zaniechania działania;

rotawirus (n)
ロタウイルス
  (medycyna, medyczny) wirus z rodziny reowirusów, będący najczęstszą przyczyną biegunki wśród niemowląt i dzieci;

rottweiler (n)
ロットワイラー
  (kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosych psów o silnym ciele wywodząca się z Germanii;

rower /ˈrɔvɛr/ (n)
自転車, チャリンコ
  (transport, transportowy) jednośladowy pojazd napędzany siłą ludzkich mięśni;

rozbieżność /rɔzˈbʲjɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
不一致
  różnica, nieścisłość, brak spójności/zgodności

rozcieńczać (v)
薄める
  (chemia, chemiczny) zmniejszać stężenie roztworu, dodając rozpuszczalnik

rozczarowanie /ˌrɔʃʧ̑arɔˈvãɲɛ/ (n)
がっかり
  niespełnienie oczekiwań

rozczarowany (adj)
がっかりした
  taki, którego życzenia, nadzieje, oczekiwania nie spełniły się

rozdział /ˈrɔʑʥ̑aw/ (n)
章
  (drukarstwo, drukarski) każda z części, na które podzielona jest książka lub rękopis

rozdzielać /rɔʑˈʥ̑ɛlaʨ̑/ (v)
配付 する, 配布 する
  rozdawać, dystrybuować coś między grupę ludzi lub zwierząt

rozdzielczość (n)
画素数
  (informatyka, informatyczny) (poligrafia) miara dokładności obrazowania

rozedma (n)
肺気腫
  (medycyna, medyczny) choroba płuc polegająca na zmniejszeniu ilości pęcherzyków płucnych przez nieprawidłowe powiększanie się ich skutkujące ich niszczeniem;

rozejm (n)
休戦, 停戦協定, 戦闘停止
  czasowe lub bezterminowe wstrzymanie działań wojennych na podstawie umowy między walczącymi stronami

rozgrzewka /rɔzˈɡʒɛfka/ (n)
ウォームアップ
  (sport, sportowy) zestaw ćwiczeń przed treningiem służąca przygotowaniu organizmu do wysiłku;

rozgwiazda /rɔzˈɡvʲjazda/ (n)
海星 人手, 海星
  (zoologia, zoologiczny) Asteroidea, drapieżne zwierzę morskie z typu szkarłupni, kształtem przypominający gwiazdę;

rozjaśnić /rɔzʲˈjäɕɲiʨ̑/ (v)
明ける
  stać się jaśniejszym

rozkaz /ˈrɔskas/ (n)
命令
  polecenie wykonania czegoś wydane przez osobę uprawnioną do tego lub mającą nad kimś jakąś przewagę

rozkoszować /ˌrɔskɔˈʃɔvaʨ̑/ /ˌrɔskɔˈʃɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
楽しむ
  odczuwać dużą przyjemność, doznawać rozkoszy z jakiego powodu

rozkwit /ˈrɔskfʲit/ (n)
開花
  (botanika, botaniczny) rozwijanie się pączka w kwiat
  (przenośnie, przenośnia) pełnia rozwoju czegoś

rozkład /ˈrɔskwat/ (n)
腐敗
  proces lub wynik gnicia
予定表
  tablica zawierająca informacje o rozkładzie (1.1)

rozległy /rɔzˈlɛɡwɨ/ (adj)
幅広い
  posiadający znaczny zakres, zasięg

rozliczenie (n)
決済
  (finanse, finansowy) uregulowanie wzajemnych zobowiązań między stronami umowy

rozmaryn /rɔzˈmarɨ̃n/ (n)
ローズマリー
  (botanika, botaniczny) Rosmarinus L., rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych;

rozmawiać /rɔzˈmavʲjäʨ̑/ (v)
話す
  wymieniać wzajemnie myśli i poglądy za pomocą wypowiadanych słów

rozmiar /ˈrɔzmʲjar/ (n)
規模
  wielkość czegoś (pod względem długości, szerokości, objętości lub wysokości)

rozmowa /rɔzˈmɔva/ (n)
会話
  ustna wymiana zdań

rozmówki /rɔzˈmufʲci/ (n)
熟語集
  niewielka książeczka zawierająca podstawowe zwroty używane w typowych sytuacjach, pomocna w nauce języka obcego lub w porozumiewaniu się za granicą; także: dialogi zawarte w takiej książeczce

rozpieszczać (v)
甘やかす
  traktować zbyt pobłażliwie

rozporek /rɔsˈpɔrɛk/ (n)
ファスナー隠し
  (krawiectwo) zapinane rozcięcie w spodniach

rozpusta (n)
放蕩
  brak moralności w sferze seksualnej

rozpuszczalnik /rɔs.puʂˈt͡ʂal.ɲik/ (n)
溶剤
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) ciecz powodująca rozpuszczanie innych ciał

rozpuszczalny (adj)
溶かす
  taki, który można rozpuścić

rozrywka /rɔzˈrɨfka/ (n)
娯楽, 遊び, 気晴らし
  działanie, które służy zabawie, przyjemności, wypoczynkowi

rozrzutny (adj)
不経済
  wydający pieniądze lub zużywający jakieś dobra ponad miarę i bez potrzeby; (także, też) będący objawem czyjegoś marnotrawstwa

rozszerzenie (n)
伸展
  (informatyka, informatyczny) przyrostek nazwy pliku, zwykle trzyliterowy, wskazujący jego rodzaj;
  (technologia, technika, techniczny) moduł pozwalający na zwiększenie funkcjonalności urządzenia

roztargniony /ˌrɔstarʲɟˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
上の空
  nieuważny, charakteryzujący się nieuwagą, roztargnieniem; taki, który nie może się skoncentrować

roztocz (n)
黒子
  (arachnologia, arachnologiczny) drobny pajęczak z głowotułowiem zlanym z odwłokiem z podtypu szczękoczułkowców;

roztrzepany (adj)
そそっかしい
  skłonny do nieuwagi i chaotyczności

roztwór /ˈrɔstfur/ (n)
溶液
  (chemia, chemiczny) jednorodna mieszanina dwóch lub więcej substancji tworząca jedną fazę, występującą w różnych stanach skupienia;

rozum /ˈrɔzũm/ (n)
思慮
  zdolność ludzkiego umysłu do operowania pojęciami abstrakcyjnymi lub zdolność analitycznego myślenia;

rozumieć /rɔˈzũmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
分かる, 理解 する
  pojmować coś, interpretować coś, mieć świadomość mechanizmów zdarzeń

rozumny /rɔˈzũmnɨ/ (adj)
道理にかなった
  taki, który ma wiedzę i rozsądek; (także, też) świadczący o posiadaniu wiedzy, rozsądku i zdolności racjonalnego myślenia

rozważanie /ˌrɔzvaˈʒãɲɛ/ (n)
思考
  (rzeczownik odczasownikowy) od rozważać

rozważać /rɔzˈvaʒaʨ̑/ (v)
よく考える
  (książkowy) zastanawiać się, rozpatrywać jakąś kwestię, wnikliwie analizując

rozwidlenie /ˌrɔzvʲiˈdlɛ̃ɲɛ/ (n)
分水
  miejsce, w którym coś się rozdziela na odnogi

rozwiązanie /ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/ (n)
解決
  (matematyka, matematyczny) wynik
  załatwienie czegoś, poradzenie sobie z czymś; wynik, rezultat jakiegoś działania

rozwiązywać /ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʨ̑/ (v)
kaiketsu suru
  dochodzić do wyniku zadania, testu
  szukać odpowiedzi na zagadkę
  szukać sposobu usunięcia problemu

rozwód /ˈrɔzvut/ (n)
離婚
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozwiązanie małżeństwa w formie określonej prawem;

rozwój /ˈrɔzvuj/ (n)
発展
  następstwo zdarzeń, dzianie się kolejnych rzeczy
  proces przemian prowadzący do osiągnięcia lepszego, bardziej zaawansowanego stanu
  proces zmian w organizmie lub jego części następujący z czasem życia bądź z kolejnymi pokoleniami

rozładować /ˌrɔzwaˈdɔvaʨ̑/ (v)
発射
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) pozbawić akumulator, kondensator itp. ładunku elektrycznego; także o całym urządzeniu z akumulatorem

rozłożyć (v)
伸ばす
  postawić coś złożonego w swej okazałości

roślina /rɔɕˈlʲĩna/ (n)
植物
  (botanika, botaniczny) wykształcony żywy organizm, który posiada zdolność wytwarzania substancji odżywczych dzięki pochłanianiu światła;

roślinność /rɔɕˈlʲĩnːɔɕʨ̑/ (n)
kusaki)
  wszystkie rośliny danego terenu

roślinożerca /ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
草食動物
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się roślinami
  (żartobliwie) wegetarianin, weganin

roślinożerny /ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
草食の
  (zoologia, zoologiczny) taki, który odżywia się roślinami; którego głównym pożywieniem są rośliny

rożen /ˈrɔʒɛ̃n/ (n)
串
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pręt z metalu do opiekania mięsa nad ogniem

rożeniec /rɔˈʒɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
onagagamo
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas acuta, duży ptak wodny gniazdujący na lądzie;

rtęć /r̥tɛ̃ɲʨ̑/ (n)
水銀
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hg i liczbie atomowej 80;

rubel /ˈrubɛl/ (n)
ルーブル
  (jednostka monetarna) waluta Rosji i niektórych krajów dawniej wchodzących w skład ZSRR, wcześniej używana w Cesarstwie Rosyjskim;

rubid /ˈrubʲit/ (n)
ルビジウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rb i liczbie atomowej 37;

rubin /ˈrubʲĩn/ (n)
ルビー
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) tlenek glinu, czerwona odmiana korundu;

ruch /rux/ (n)
運動
  (fizyka, fizyczny) zmiana położenia w czasie;
  gest, ruszenie częścią ciała
  grupa ludzi dążących do jakiegoś celu politycznego lub społecznego

ruch społeczny (n)
市民活動
  (społeczny) (socjologia, socjologiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma zbiorowego, spontanicznego działania ludzi, która posiada wspólny cel wywołania określonej zmiany w społeczeństwie;

ruchomy chodnik /ruˈxɔ̃mɨ ˈxɔdʲɲik/ (n)
動く歩道
  urządzenie do poziomego transportu ludzi;

ruda /ˈruda/ (n)
鉱石
  (geologia, geologiczny) kopalina wydobywana jako źródło uzyskiwania metali

rudy /ˈrudɨ/ (adj)
生姜色
  o człowieku lub zwierzęciu: mający rude (1.1) włosy (sierść)
  w kolorze rdzy

rudzik /ˈruʥ̑ik/ (n)
駒鳥
  (ornitologia, ornitologiczny) Erithacus rubecula, występujący licznie w Polsce niewielki ptak z rdzawym podgardlem;

rufa /ˈrufa/ (n)
船尾
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tylna część kadłuba statku;

rugby /ˈraɡbɨ/ /ˈruɡbɨ/ (n)
ラグビー
  (sport, sportowy) sport drużynowy z użyciem owalnej piłki;

ruina /ruˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
廃墟
  mocno zniszczona, opuszczona konstrukcja, zwykle budowla

rukola /ruˈkɔla/ (n)
ルッコラ
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) rokietta siewna, roślina warzywna i przyprawowa

rum /rũm/ (n)
ラム酒
  (spożywczy) napój alkoholowy o wysokiej zawartości alkoholu, wytwarzany z trzciny cukrowej;

rumianek /rũˈmʲjãnɛk/ (n)
カモミール, カモマイル
  (botanika, botaniczny) Matricaria L., roślina z rodziny astrowatych, o białych kwiatach z żółtymi główkami, używana w medycynie naturalnej i kosmetyce;

rumowisko (n)
瓦礫
  (geologia, geologiczny) nagromadzenie odłamków skalnych powstałych w wyniku oddziaływania zjawisk atmosferycznych na skały
  (geologia, geologiczny) odłamki skalne przenoszone nurtem rzeki
  nagromadzenie odłamków i fragmentów muru po zawaleniu się budynku

rumuński /rũˈmũj̃sʲci/ (adj)
ルーマニア語
  pochodzący z Rumunii, dotyczący Rumunii lub Rumunów

rumuński /rũˈmũj̃sʲci/ (n)
ルーマニア語
  (językoznawstwo, językoznawczy) urzędowy język Rumunii;

runo /ˈrũnɔ/ (n)
羊毛
  masa luźno splątanych włókien, np. z wystrzyżonej sierści;

rupia /ˈrupʲja/ (n)
ルピー
  (jednostka monetarna) nazwa waluty kilku krajów azjatyckich: Indii, Indonezji, Nepalu i Pakistanu, posiadającej różną wartość w tych krajach;

rura /ˈrura/ (n)
管
  przewód do transportu płynów;

rurociąg /ruˈrɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
パイプライン
  (technologia, technika, techniczny) system połączonych rur wraz z niezbędnym osprzętem wykorzystywany do transportu substancji na duże odległości;

rusałka /ruˈsawka/ (n)
人魚
  (mitologia słowiańska) demoniczna istota o kobiecej postaci występująca w mitologii słowiańskiej;

rusofobia /ˌrusɔˈfɔbʲja/ (n)
反露, 反露感情
  (socjologia, socjologiczny) niechęć do Rosji, Rosjan i tego, co rosyjskie

ruszać /ˈruʃaʨ̑/ (v)
動く
  wprawiać siebie w ruch lub w nim pozostawać, wykonywać ruch
  wykonywać jakieś działanie, rozpoczynać wykonywanie działania

rusztowanie /ˌruʃtɔˈvãɲɛ/ (n)
足場
  (technologia, technika, techniczny) prowizoryczna konstrukcja szkieletowa ułatwiająca prace na wysokości przy wznoszeniu i remontowaniu budowli;

ruta /ˈruta/ (n)
ヘンルーダ
  (botanika, botaniczny) Ruta, rodzaj roślin o żółtych kwiatach i charakterystycznych liściach, znalazła zastosowanie w medycynie, uprawiana także jako roślina ozdobna

ruten /ˈrutɛ̃n/ (n)
ルテニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ru i liczbie atomowej 44;

rutherford (n)
ラザホージウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rt i liczbie atomowej 104;

rutyna /ruˈtɨ̃na/ (n)
ルチン
  (biochemia, biochemiczny) flawonoid pochodzenia roślinnego;

rwa kulszowa /ˈrva kulˈʃɔva/ (n)
坐骨神経痛
  (medycyna, medyczny) zespół objawów związanych z uciskiem na nerwy rdzeniowe tworzące nerw kulszowy;

rwać /rvaʨ̑/ (v)
破る 破れる
  dzielić się na części wskutek szarpania

ryba /ˈrɨba/ (n)
魚, 魚肉
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców, żyjące w wodzie;
  (spożywczy) mięso ryb (1.1) będące surowcem spożywczym i daniem;

rybak /ˈrɨbak/ (n)
漁夫, 漁師
  (rybołówstwo, rybacki) człowiek trudniący się zawodowo łowieniem ryb;

rybie oko /ˈrɨbʲjɛ ˈɔkɔ/ (n)
魚眼レンズ
  (fotografia) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) obiektyw fotograficzny o krótkiej ogniskowej i szerokim polu widzenia, 180-220°;

rybik cukrowy /ˈrɨbʲik ʦ̑uˈkrɔvɨ/ (n)
紙魚
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lepisma saccharina, gatunek bezskrzydłego owada często spotykanego w łazienkach i innych pomieszczeniach domowych;

rybitwa białowąsa (n)
クロハラアジサシ
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Chlidonias hybrida, gatunek ptaka z rodziny mewowatych

rybosom (n)
リボソーム
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) organellum zbudowane z kwasu rybonukleinowego i białek, służące do produkcji białek w procesie translacji;

rybołów /rɨˈbɔwuf/ (n)
ミサゴ
  (ornitologia, ornitologiczny) Pandion haliaetus, ptak drapieżny rybożerny średniego rozmiaru;

rybołówstwo (n)
水産業
  gałąź gospodarki obejmująca łowienie i hodowlę ryb;

rycerstwo (n)
騎士道
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu: warstwa społeczna, która stanowiłą elitę społeczeństwa feudalnego i jego siłę zbrojną;

rycerz /ˈrɨʦ̑ɛʃ/ (n)
騎士
  (historia, historyczny, historycznie) członek uprzywilejowanego stanu żołnierskiego; zwykle stawał do walki jako jeździec;

rydwan /ˈrɨdvãn/ (n)
チャリオット
  dwukołowy wóz bojowy zaprzężony w dwa lub cztery konie

ryfampicyna (n)
リファンピシン
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) półsyntetyczny antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń m.in. prątkiem gruźlicy i prątkiem trądu;

ryj /rɨj/ (n)
鼻面
  (zoologia, zoologiczny) wydłużona szczęka u zwierząt

ryjówka (n)
トガリネズミ
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodzaju ryjówek (1.1)

rykoszet /rɨˈkɔʃɛt/ (n)
跳弾
  (fizyka, fizyczny) odbicie się lecącego przedmiotu od jakiejś przeszkody, powodujące gwałtowną zmianę trajektorii lotu, lub ten odbijający się przedmiot;

rym /rɨ̃m/ (n)
韻
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) para dwóch słów na końcu wersu utworu pisanego wierszem o identycznych lub podobnie brzmiących końcówkach

rymować /rɨ̃ˈmɔvaʨ̑/ (v)
韻を踏む
  tworzyć rymy

rynek /ˈrɨ̃nɛk/ (n)
市場, マーケット
  (ekonomia, ekonomiczny) pojęcie obejmujące cały handel jakimiś surowcami lub produktami na jakimś obszarze;
  wydzielona część miasta, plac, gdzie kupcy sprzedają swoje towary ze straganów;
市場
  centralne miejsce w mieście, gdzie dawniej był rynek (1.1)

rysik (n)
スタイラス
  (informatyka, informatyczny) narzędzie kształtem zwykle przypominające długopis, służące do obsługiwania urządzeń wyposażonych w ekran dotykowy;

rysować /rɨˈsɔvaʨ̑/ (v)
描, 描く
  tworzyć rysunek, szkic za pomocą ołówka, kredki, węgla, kredy lub innego twardego narzędzia

rysunek /rɨˈsũnɛk/ (n)
絵, デッサン
  to, co zostało narysowane;

rytm /rɨtm̥/ (n)
リズム
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z elementów dzieła muzycznego, odpowiedzialny za organizację czasową utworu;
  określony porządek powtarzający się okresowo

rytuał /rɨˈtu<sup>w</sup>aw/ (n)
儀式
  (antropologia, antropologiczny) zespół specyficznych sekwencji sformalizowanych, symbolicznych czynów i wypowiedzi, charakterystyczny dla danej kultury;

rywal (n)
ライバル
  osoba, która konkuruje w czymś

rywalizacja /ˌrɨvalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
ライバル
  (sport, sportowy) zawody, zmagania sportowe, rozgrywka
  ubieganie się o pierwszeństwo, o zdobycie czegoś; konkurowanie

rywalizować (v)
争う
  ubiegać się o pierwszeństwo lub o zdobycie czegoś

ryzosfera (n)
根圏
  (biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) przestrzeń obejmująca glebę w zasięgu korzeni roślin wraz z zasiedlającymi ją organizmami;

ryzyko /ˈrɨzɨkɔ/ (n)
リスク
  możliwość, prawdopodobieństwo, że coś się nie uda

ryś /rɨɕ/ (n)
大山猫, オオヤマネコ
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny, cętkowany kot z pędzelkami na końcach uszu;

ryś rudy (n)
ボブキャット
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Lynx rufus Schreber, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Ameryce Północnej;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku rysi rudych (1.1)

ryż /rɨʃ/ (n)
稲, 米
  (botanika, botaniczny) roślina zbożowa Oryza L., z rodziny traw występująca w klimacie wilgotnym;
米, 米穀, 稲
  (handel, handlowy) (spożywczy) nasiona ryżu (1.1)
御飯
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) ugotowane nasiona ryżu (1.1)

rzadki /ˈʒatʲci/ (adj)
稀な
  półpłynny, mający półpłynną konsystencję
珍しい
  zachodzący rzadko

rzadko /ˈʒatkɔ/ (adv)
滅多に
  prawie nigdy, z dużymi odstępami czasowymi między kolejnymi wydarzeniami

rzecz /ʒɛʧ̑/ (n)
物
  wytwór materialny, przedmiot

rzeczownik /ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲik/ (n)
名詞, めいし
  (gramatyka) część mowy umożliwiająca rozróżnianie przedmiotów, osób, zwierząt, pojęć itp. poprzez nadanie im nazw lub imion;

rzeczywistość /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɔɕʨ̑/ (n)
現実, 実在
  prawda, prawdziwość; coś, co wydarzyło się (istnieje) naprawdę; obiektywnie

rzeczywisty /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɨ/ (adj)
現実
  mający miejsce naprawdę

rzeka /ˈʒɛka/ (n)
川
  (hydrologia, hydrologiczny) ciek na powierzchni ziemi;

rzemieślnik /ʒɛ̃ˈmʲjɛ̇ɕl̥ʲɲik/ (n)
職人, 工匠
  osoba uprawiająca rzemiosło (zajmująca się drobną wytwórczością lub naprawą, posiadająca warsztat rzemieślniczy)

rzemiosło /ʒɛ̃ˈmʲjɔswɔ/ (n)
手工業
  drobna wytwórczość przemysłowa, polegająca na wytwarzaniu i naprawie przedmiotów codziennego użytku przy pomocy ręcznych narzędzi i prostych maszyn; także: umiejętność prowadzenia takiej działalności

rzepa (n)
カブ
  (botanika, botaniczny) roślina z podgatunku rzepy (1.1)

rzepka (n)
膝蓋骨
  (anatomia, anatomiczny) nieduża kość chroniąca staw kolanowy u wielu czworonogów, również u człowieka

rzeź /ʒɛɕ/ (n)
修羅
  brutalne morderstwo (najczęściej dokonywane na dużej ilości istnień)

rzeźba /ˈʒɛʑba/ (n)
彫刻
  (sztuka) dziedzina sztuk plastycznych związana z tworzeniem trójwymiarowych form z różnych materiałów;
  (sztuka) trójwymiarowy obiekt będący formą artystyczną

rzeźnik /ˈʒɛʑɲik/ (n)
屠牛者
  człowiek zajmujący się ubojem zwierząt i porcjowaniem mięsa

rzeżączka /ʒɛˈʒɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
淋病
  (medycyna, medyczny) zakaźna choroba weneryczna;

rzodkiewka /ʒɔtʲˈcɛfka/ (n)
ラディッシュ
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina o jadalnych, cenionych smakowo bulwach;

rzucać /ˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
投げる
  wywoływać chwilowy lot przedmiotu

rzucać perły przed wieprze /ˈʒuʦ̑aʨ̑ ˈpɛrwɨ pʃɛd‿ˈvʲjɛpʃɛ/ (v)
猫に小判, 豚に真珠
  ofiarowywać, dawać komuś coś dobrego, szlachetnego, podczas gdy odbiorca nie docenia tego daru lub nie jest jego godzien

rzut dyskiem /ˈʒud ˈːɨsʲcɛ̃m/ (n)
円盤投
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na wyrzuceniu jedną ręką dysku na jak największą odległość;

rzut karny /ˈʒut ˈkarnɨ/ (n)
ペナルティーキック
  (sport, sportowy) w niektórych grach: specyficzne ukaranie strony, która popełniła przewinienie, przez znaczne ułatwienie stronie poszkodowanej zdobycia bramki, punktu (i tym podobne, i temu podobne);

rzut młotem /ˈʒut ˈmwɔtɛ̃m/ (n)
ハンマー投げ
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na rzucaniu kulą przymocowaną do stalowej linki zakończonej uchwytem;

rzut oszczepem /ˈʒut ɔˈʃʧ̑ɛpɛ̃m/ (n)
やり投
  (sport, sportowy) konkurencja polegająca na rzucaniu oszczepem możliwie najdalej bez wykroczenia poza obszar rozbiegu;

rzut rożny /ˈʒut ˈrɔʒnɨ/ (n)
コーナーキック
  (sport, sportowy) rzut, wyrzut, wykopnięcie z rogu boiska;

rzygacz /ˈʒɨɡaʧ̑/ (n)
鬼瓦
  (architektura, architektoniczny) dekoracyjne zakończenie rynny lub odprowadzenia wody z dachu w postaci figurki lub głowy zwierzęcia, człowieka, potwora itp.;

rzygać /ˈʒɨɡaʨ̑/ (v)
吐く
  (grubiański, grubiańsko) wymiotować

rzymski /ˈʒɨ̃msʲci/ (adj)
ローマ
  odnoszący się do miasta Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu
  odnoszący się do państwa Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu

rząd /ʒɔ̃nt/ (n)
支配
  (językoznawstwo, językoznawczy) przypadek deklinacji, w którym znajduje się wyraz będący określeniem danego
政府
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wykonawczy organ państwa zajmujący się jego finansami oraz prowadzący jego politykę wewnętrzną i zagraniczną;

rząd marionetkowy /ˈʒɔ̃nt ˌmarʲjɔ̃nɛtˈkɔvɨ/ (n)
傀儡政権
  (publikatory) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rząd sterowany przez inną grupę ludzi niż tych, którzy oficjalnie znajdują się u steru władzy;

rządowy /ʒɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
政府
  związany z rządem, wywodzący się z rządu

rządzić /ˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
治める
  sprawować władzę, panować

rzęsa /ˈʒɛ̃w̃sa/ (n)
まつげ
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) jeden z włosów rosnący na brzegu powieki;

róg /ruk/ (n)
角
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) twardy wyrostek występujący na głowie niektórych ssaków, zwykle parzyście;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego blaszanego;
  (anatomia, anatomiczny) część kości gnykowej; część rdzenia kręgowego
  materiał pozyskiwany z rogów (1.1) i kopyt niektórych zwierząt

rój /ruj/ (n)
群れ
  duża grupa latających owadów lub (rzadziej) małych ptaków
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pszczoły, osy, trzmiele i inne owady latające, które żyją w jednym gnieździe
  (pszczelarstwo, pszczelarski) część rodziny pszczelej opuszczająca wraz z królową gniazdo

rów /ruf/ (n)
側溝
  podłużny dół wykopany w ziemi

równanie /ruvˈnãɲɛ/ (n)
方程式
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie złożone z dwóch lub więcej części połączonych znakiem równości

również /ˈruvʲɲɛʃ/ (particle)
も, また, やっぱ, やっぱり, やはり
  …używana do wyrażenia, że orzeczenie nie dotyczy tylko jednego elementu, ale i innych też, także

równik /ˈruvʲɲik/ (n)
赤道
  (astronomia, astronomiczny) (geografia, geograficzny) część wspólna powierzchni ciała niebieskiego oraz płaszczyzny prostopadłej do osi obrotu i przechodzącej przez środek masy ciała;

równik niebieski (n)
天の赤道
  (astronomia, astronomiczny) okrąg wielki zawarty w płaszczyźnie prostopadłej do osi obrotu sfery niebieskiej;

równina /ruvʲˈɲĩna/ (n)
平野
  (geografia, geograficzny) płaski lub prawie całkowicie poziomy teren;

równoległobok /ˌruvnɔlɛɡˈwɔbɔk/ (n)
平行四辺形
  (geometria) płaska, zamknięta figura geometryczna o dwóch parach równoległych boków;

równoległościan (n)
平行六面体
  (geometria) wielościan o trzech parach równoległych przeciwległych ścian (zbudowany z sześciu równoległoboków);

równoległy /ˌruvnɔˈlɛɡwɨ/ (adj)
平行
  jednakowo odległy od czegoś na całej swej długości

równoleżnik (n)
緯線
  (geografia, geograficzny) umowny okrąg powstały wskutek przecięcia powierzchni kuli ziemskiej płaszczyzną prostopadłą do jej osi;

równonoc /ruvˈnɔ̃nɔʦ̑/ (n)
分点
  (astronomia, astronomiczny) moment przejścia Słońca przez punkt, w którym ekliptyka przecina równik niebieski; długość dnia i nocy jest wówczas jednakowa;

równonoc jesienna /ruvˈnɔ̃nɔʦ̑ʲ jɛ̇ˈɕɛ̃nːa/ (n)
秋分
  (astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun południowy będzie bliżej Słońca niż biegun północny;

równonoc wiosenna /ruvˈnɔ̃nɔʣ̑ vʲjɔˈsɛ̃nːa/ (n)
春分
  (astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun północny będzie bliżej Słońca niż biegun południowy;

równouprawnienie (n)
平等
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) równość wobec prawa, możliwość korzystania z jednakowych praw

równowaga /ˌruvnɔˈvaɡa/ (n)
安定
  stabilny stan jakiegoś układu

równość /ˈruvnɔɕʨ̑/ (n)
平等, 均等
  (matematyka, matematyczny) relacja między dwiema wartościami wyrażona znakiem równania (=)
  brak dyskryminacji i podziałów (tworzonych ze względu na rasę, pochodzenie, płeć)

równy /ˈruvnɨ/ (adj)
あいこ
  posiadający gładką powierzchnię

róż /ruʃ/ (n)
ピンク
  kolor różowy

róża /ˈruʒa/ (n)
薔薇, バラ
  (botanika, botaniczny) rodzaj krzewów z rodziny różowatych;
バラ
  kwiat róży (1.1)
  przedmiot przypominający różę (1.2)

różaniec /ruˈʒãɲɛʦ̑/ (n)
ロザリオ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sznur z paciorkami, służący do liczenia odmawianych modlitw lub praktyk medytacyjnych w różnych religiach
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) cykl modlitw odmawianych w określonej kolejności;

różnica /ruʒʲˈɲiʦ̑a/ (n)
差, 違い
  (matematyka, matematyczny) wynik odejmowania
違い, 差
  to, czym się coś od czegoś różni

różnorodność /ˌruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑/ (n)
多様性
  cecha tego, co jest różnorodne

różowy /ruˈʒɔvɨ/ (adj)
ピンク の, ピンク
  mający kolor pośredni między białym a czerwonym;

różyczka /ruˈʒɨʧ̑ka/ (n)
風疹
  (medycyna, medyczny) głównie dziecięca choroba wirusowa;

rącznik pospolity /ˈrɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik ˌpɔspɔˈlʲitɨ/ (n)
トウゴマ
  (botanika, botaniczny) Ricinus communis L., roślina z rodziny wilczomleczowatych pochodząca z Afryki;

ręce do góry /ˈrɛ̃nʦ̑ɛ dɔ‿ˈɡurɨ/ (interjection)
手を上げろ
  kategoryczny zwrot wzywający do podniesienia rąk w geście poddania

ręcznik /ˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
タオル
  gruby kawałek tkaniny przeznaczony do wycierania ciała

ręczny /ˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
手動
  o narzędziach, przyrządach: uruchamiany za pomocą rąk, nieautomatyczny

ręka /rɔŋk/ /ˈrɛ̃ŋka/ (n)
手
  (anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej człowieka lub małpy człekokształtnej od nadgarstka do końca palców;
ハンド
  (sport, sportowy) w piłce nożnej: niedozwolone zagranie ręką (1.1)
手札
  (termin karciany) wszystkie karty, które gracz trzyma w ręce (1.1)

rękaw /ˈrɛ̃ŋkaf/ (n)
袖, スリーブ
  (krawiectwo) element odzieży przykrywający ręce

rękopis /rɛ̃ŋˈkɔpʲis/ (n)
脚本
  (książkowy) tekst utworu (lub inny tekst) pisany ręcznie;

sabotaż /saˈbɔtaʃ/ (n)
破壊活動, 妨害工作
  umyślne niewypełnienie albo wypełnianie wadliwie swoich obowiązków w zamiarze wywołania dezorganizacji, strat i szkód; niewypełnienie danego zadania;

sacharyd (n)
糖質
  (biochemia, biochemiczny) (zobacz) węglowodan

sad /sat/ (n)
果樹園
  ogród, w którym rosną drzewa i krzewy owocowe;

sadysta (n)
ドＳ
  człowiek lubujący się w zadawaniu innym cierpień lub oglądaniu czyjegoś cierpienia

sadyzm (n)
サディズム
  (medycyna, medyczny) zaburzenie seksualne polegające na doznawaniu podniecenia i zadowolenia seksualnego poprzez zadawanie bólu i upokorzenie partnera

sadza /ˈsaʣ̑a/ (n)
煤
  stały, pylisty produkt niepełnego spalania zawierający głównie bezpostaciowy węgiel;

sadzić /ˈsaʥ̑iʨ̑/ (v)
植
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) umieszczać w ziemi bulwę lub sadzonkę tak, żeby przyjęła się i rosła

safari /saˈfarʲi/ (n)
サファリ
  afrykańska wyprawa, której celem jest polowanie na zwierzęta;

sajgonka /sajˈɡɔ̃nka/ (n)
春巻き
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ryżowy naleśnik nadziewany warzywami i innymi składnikami;

sake /ˈsakɛ/ (n)
日本酒
  (spożywczy) japoński ryżowy napój alkoholowy, podawany tradycyjnie na gorąco;

sakrament /saˈkrãmɛ̃nt/ (n)
サクラメント
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie obrzęd religijny uważany za znak lub sposób przekazania łaski Bożej;

saksofon /saˈksɔfɔ̃n/ (n)
サックス
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument drewniany, wykonany z metalu;

sakura (n)
桜
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo jednej z kilku odmian japońskiej wiśni ozdobnej z kwiatów;

sala /ˈsala/ (n)
ホール
  przestronne pomieszczenie pełniące pewną określoną funkcję użytkową;

salam /ˈsalãm/ (interjection)
サラーム
  pokój! (pozdrowienie u muzułmanów)

salamandra /ˌsalãˈmãndra/ (n)
サラマンダー, 蠑螈
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj płazów ogoniastych;

salamandra plamista (n)
ファイアサラマンダー
  (herpetologia, herpetologiczny) Salamandra salamandra Linnaeus, jaszczurka o krępym ciele i czarnym ubarwieniu z żółtymi plamami, z wilgotną i błyszczącą skórą;

salami /saˈlãmʲi/ (n)
サラミ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) oryginalnie włoska, sucha, wędzona kiełbasa, początkowo wytwarzana z mięsa oślego, później także wieprzowego i wołowego;

salon /ˈsalɔ̃n/ (n)
サロン
  główny, dzienny pokój w mieszkaniu

salsa /ˈsalsa/ (n)
サルサ
  (choreografia, choreograficzny) latynoamerykański taniec towarzyski o pochodzeniu karaibskim, tańczony do melodii salsy (1.2);
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) zimny, często pikantny, sos ze zmiksowanych lub posiekanych warzyw albo owoców; specjalność kuchni meksykańskiej;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj muzyki o pochodzeniu karaibskim, w metrum 4/4, z rozbudowaną sekcją rytmiczną, bogatą sekcją dętą, rytmem wystukiwanym na klawesach oraz melodią wygrywaną zwykle na pianinie w zapętlonych frazach;

salwa /ˈsalva/ (n)
斉射
  (wojskowość, wojskowy) wystrzelenie na komendę z wielu karabinów, armat lub dział

samar /ˈsãmar/ (n)
サマリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sm i liczbie atomowej 62;

samba /ˈsãmba/ (n)
サンバ
  (choreografia, choreograficzny) szybki taniec brazylijski;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyka do samby (1.1)

samiec /ˈsãmʲjɛʦ̑/ (n)
雄 牡, 雄
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę płci męskiej

samizdat (n)
サミズダート
  (historia, historyczny, historycznie) w ZSRR: nielegalna publikacja, wydawana bez zgody władz;

samobójca /ˌsãmɔˈbujʦ̑a/ (n)
自殺者
  osoba próbująca zabić samą siebie

samobójstwo /ˌsãmɔˈbujstfɔ/ (n)
自殺
  zabicie samego siebie;

samochód /sãˈmɔxut/ (n)
車, 自動車, カー
  (motoryzacja) (transport, transportowy) pojazd mechaniczny, wyposażony w koła, mogący poruszać się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;

samodzielny /ˌsãmɔˈʥ̑ɛlnɨ/ (adj)
独立の
  radzący sobie bez cudzej pomocy

samogłoska /ˌsãmɔˈɡwɔska/ (n)
母音
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska otwarta, której obecność konieczna jest do utworzenia sylaby;

samogłów (n)
マンボウ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Mola mola, gatunek morskiej ryby rozdymkokształtnej z rodziny samogłowowatych;

samolot /sãˈmɔlɔt/ (n)
飛行機, 航空機
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny wyposażony we własny napęd, mający skrzydła, które tworzą siłę nośną;

samoobrona (n)
護身術, 自己防衛
  (książkowy) obrona samego siebie

samoobsługa (n)
セルフ
  w sklepach, barach itp.: obsługiwanie samego siebie

samosa (n)
サモサ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna potrawa indyjska, trójkątny pierożek smażony na głębokim oleju;

samospalenie /ˌsãmɔspaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
焼身自殺
  samobójstwo przez spalenie się żywcem, najczęściej popełniane demonstracyjnie na znak protestu;

samotnie /sãˈmɔtʲɲɛ/ (adv)
一人
  w odosobnieniu, w samotności, bez towarzystwa

samotność /sãˈmɔtnɔɕʨ̑/ (n)
孤独
  uczucie braku bliskich osób

samotny /sãˈmɔtnɨ/ (adj)
寂しい
  taki, który jest sam, żyje samotnie

samowar /sãˈmɔvar/ (n)
サモワール
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do przygotowywania herbaty – ze zbiornikiem do gotowania wody, kranikiem i miejscem do podgrzewania czajniczka;

samowystarczalny (adj)
自給自足ができる
  mogący sam zaspokoić wszystkie swe potrzeby

samozwańczy (adj)
自称
  dotyczący samozwańców, właściwy samozwańcom, będący samozwańcem

samoświadomość /ˌsãmɔɕfʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
自己意識
  świadomość siebie, własnych doznań, emocji, potrzeb, myśli, swoich możliwości;

samsara /sãmˈsara/ (n)
輪廻
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie) kołowrót narodzin i śmierci (reinkarnacji);

samum /ˈsãmũm/ (n)
シムーン
  (meteorologia, meteorologiczny) gwałtowny, suchy i gorący południowy wiatr wiejący na pustyniach Afryki Północnej i Półwyspu Arabskiego oraz w ich sąsiedztwie;

samuraj /sãˈmuraj/ (n)
侍, 武士
  (historia, historyczny, historycznie) rycerz japoński, członek niższej szlachty japońskiej;

sandał /ˈsãndaw/ (n)
サンダル
  rodzaj otwartego obuwia składającego się z podeszwy i rzemieni, które utrzymują go na stopie;

sandałowiec /ˌsãndaˈwɔvʲjɛʦ̑/ (n)
香木
  (botanika, botaniczny) Santalum, wiecznie zielone drzewo z rodziny sandałowcowatych, występujące od Malezji po Australię i Hawaje

saneczkarstwo /ˌsãnɛʧ̑ˈkarstfɔ/ (n)
リュージュ
  (sport, sportowy) dyscyplina zaliczana do sportów zimowych, polegająca na zjeżdżaniu sankami z toru sztucznego lub naturalnego;

sangha (n)
僧伽
  wspólnota mnichów buddyjskich lub świeckich wyznawców buddyzmu;

sango (n)
サンゴ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych w Republice Środkowoafrykańskiej;

sangria /ˈsãŋɡrʲja/ (n)
サングリア
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjny hiszpański chłodny napój o krwistoczerwonej barwie, przygotowywany z wina i owoców wzmacnianych mocniejszym alkoholem;

sanidyn (n)
玻璃長石
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy krzemianów, KAlSi3O8;

sanie /ˈsãɲɛ/ (n)
そり, ソリ
  pojazd na płozach, zaprzęgnięty najczęściej w zwierzęta pociągowe;

sankcja (n)
制裁
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określona normą prawną konsekwencja naruszenia prawa

sankcjonować /ˌsãŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
承認
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) autorytatywnie zatwierdzać, nadawać moc prawną lub urzędową
  aprobować, przyzwalać na coś, uznawać za dopuszczalne

sanktuarium /ˌsãŋktuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/ (n)
避難所
  (przenośnie, przenośnia) miejsce szczególnie ważne, bogate w pewien walor

sanskryt /ˈsãw̃skrɨt/ (n)
サンスクリット, 梵語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii;

sardynka /sarˈdɨ̃nka/ (n)
鰯
  (ichtiologia, ichtiologiczny) wspólna nazwa dla małych ryb morskich poławianych w celach spożywczych;
イワシ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie lub produkt spożywczy z sardynek (1.1)

sardyński /sarˈdɨ̃j̃sʲci/ (adj)
サルデーニャの
  charakterystyczny dla Sardynii, związany z Sardynią, wywodzący się z Sardynii

sari /ˈsarʲi/ (n)
サリー
  tradycyjny indyjski strój kobiecy;

sarkastyczny /ˌsarkaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
皮肉な
  złośliwy, docinkowy, szczery do bólu, pełen sarkazmu

sarkofag /sarˈkɔfak/ (n)
石棺
  zdobiona trumna w kształcie skrzyni, najczęściej wykonana z kamienia;

sarna /ˈsarna/ (n)
ノロジカ
  (zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka parzystokopytnego;

sarnina /sarʲˈɲĩna/ (n)
鹿肉
  mięso sarny

satanizm (n)
サタニズム, 悪魔主義
  kult szatana

satelita /ˌsatɛˈlʲita/ (n)
衛星
  (astronomia, astronomiczny) inaczej: księżyc, naturalny satelita; ciało niebieskie krążące wokół planety, planety karłowatej, planetoidy itp.;
  (astronomia, astronomiczny) inaczej: sztuczny satelita; sztuczny obiekt umieszczony na orbicie ciała niebieskiego;
  (fizyka, fizyczny) każde ciało o względnie małej masie, krążące wokół innego, większego;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo, organizacja lub inna jednostka niedziałające samodzielnie, będące w sferze wpływów silniejszej jednostki

satrapa (n)
サトラップ
  (starożytność) w Persji: zarządca prowincji;

saturacja (n)
飽和
  (chemia, chemiczny) proces nasycania cieczy gazem

satyr (n)
サテュロス
  (mitologia grecka) grecki bożek płodności o koźlich nogach;
  (przenośnie, przenośnia) rozpustny mężczyzna

satyra /saˈtɨra/ (n)
皮肉, 風刺
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki, tekst publicystyczny albo inna wypowiedź artystyczna, która ośmiesza i piętnuje przedstawione w utworze zjawiska, obyczaje, politykę, osoby, stosunki społeczne itp.;

satysfakcja /ˌsatɨˈsfakʦ̑ʲja/ (n)
満足
  (książkowy) uczucie zadowolenia ze spełnienia pewnych oczekiwań

sauna /ˈsawna/ (n)
サウナ
  rodzaj łaźni, w której panuje wysoka temperatura oraz, w zależności od rodzaju sauny, wysoka lub niska wilgotność;

sawanna (n)
サバナ
  (geografia, geograficzny) forma zbiorowiska roślinności trawiastej z z rzadka rosnącymi drzewami i krzewami;

sałata /saˈwata/ (n)
レタス
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny astrowatych (Lactuca), wiele gatunków jadalnych;
  warzywo liściaste, spożywane zwykle na surowo

sałatka /saˈwatka/ (n)
サラダ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa podawana na zimno, z zazwyczaj drobno pokrojonych składników, głównie warzyw (ugotowanych lub surowych), owoców, jaj, ryb itp.;

sałatka ziemniaczana (n)
ポテトサラダ
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sałatka przyrządzana w wielu wariantach, której głównym składnikiem są ugotowane, pokrojone ziemniaki;

scena /ˈsʦ̑ɛ̃na/ (n)
シーン
  (przenośnie, przenośnia) publiczna awantura, kłótnia
  (przenośnie, przenośnia) środowisko muzyczne, polityczne
シーン, 場面
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) krótki fragment sztuki teatralnej lub filmu, dotyczący określonej sytuacji;
舞台, シーン
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przestrzeń w sali teatralnej przeznaczona do wystawiania utworów;

scena łóżkowa /ˈsʦ̑ɛ̃na wuʃˈkɔva/ (idiom)
セックスシーン
  scena erotyczna w filmie

scenariusz /sʦ̑ɛ̃ˈnarʲjuʃ/ (n)
シナリオ
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) materiał literacki będący podstawą fabuły filmu, przedstawienia teatralnego, programu telewizyjnego itp.;

sceptycyzm /sʦ̑ɛpˈtɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
懐疑主義
  (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny odrzucający możliwość uzyskania wiarygodnej i ostatecznie uzasadnionej wiedzy;

scherzo /ˈskɛrʦ̑ɔ/ (n)
スケルツォ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyczny;

schistosomatoza (n)
住血吸虫症
  (medycyna, medyczny) choroba pasożytnicza występująca w Afryce, obok malarii najpoważniejszy w skali światowej parazytologiczny problem zdrowotny;

schizma (n)
シスマ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) formalny rozdział między wyznawcami jednej religii;

schizofrenia /ˌsxʲizɔˈfrɛ̃ɲja/ (n)
統合失調症
  (medycyna, medyczny) choroba psychiczna charakteryzująca się dezintegracją osobowości, utratą kontaktu z otoczeniem i urojeniami;

schody /ˈsxɔdɨ/ (n)
階段
  konstrukcja ze stopni, z których każdy następny jest umieszczony nieco wyżej od poprzedniego, służąca do przemieszczania się pomiędzy różnymi poziomami;

schody ruchome /ˈsxɔdɨ ruˈxɔ̃mɛ/ (n)
エスカレーター
  urządzenie do ukośnego transportu ludzi między piętrami;

scholastyka (n)
スコラ学
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) nauka uprawiana na średniowiecznych uniwersytetach;

schowek /ˈsxɔvɛk/ (n)
クリップボード
  (informatyka, informatyczny) pamięć zarządzana przez system operacyjny, która umożliwia kopiowanie i wklejanie danych w programie albo między programami

scjentologia (n)
サイエントロジー
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna Kościoła scjentologicznego, ruchu religijnego założonego w 1951 r. w USA jako alternatywa dla psychologii;

scyzoryk /sʦ̑ɨˈzɔrɨk/ (n)
ポケットナイフ
  składany, krótki nóż, z jednym lub kilkoma ostrzami;

seaborg /ˈsʲibɔrk/ (n)
シーボーギウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sg i liczbie atomowej 106;

secesja (n)
脱退
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oddzielenie się, wyodrębnienie się nowej frakcji politycznej, nowego bytu państwowego;

segregator /ˌsɛɡrɛˈɡatɔr/ (n)
ファイル
  (biurowość, biurowy) teka służąca do archiwizowania i porządkowania pism urzędowych;

seitan (n)
グルテンミート, セイタン
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wywodzący się z Azji wysokobiałkowy zamiennik mięsa przygotowany z mąki pszennej, nazywany „pszennym mięsem”

sejf /sɛjf/ (n)
金庫
  zamykana, metalowa szafa, skrzynia lub pomieszczenie służące do przechowywania cennych rzeczy

sejsmologia /ˌsɛjsmɔˈlɔɟja/ (n)
地震学
  nauka o trzęsieniach ziemi;

sekcja /ˈsɛkʦ̑ʲja/ (n)
セクション
  (technologia, technika, techniczny) element składowy, część urządzenia mająca określony zakres działania
  (wojskowość, wojskowy) część plutonu
  dział urzędu, organizacji, towarzystwa, związku itp.

sekretariat /ˌsɛkrɛˈtarʲjat/ (n)
事務局
  dział danej instytucji, firmy bądź organizacji, który zajmuje się obsługą bieżących spraw, zwłaszcza w kontakcie z interesantami;

sekretarz /sɛˈkrɛtaʃ/ (n)
秘書
  pracownik, który załatwia sprawy związane z działalnością firmy, instytucji lub osoby
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba pełniąca kierowniczą funkcję w partii komunistycznej

seks /sɛks/ (n)
性交
  (potocznie, potoczny) stosunek płciowy, zazwyczaj między dwiema osobami
seikou)
  ogół spraw i czynności związanych z zaspokajaniem popędu płciowego;
  seksapil, atrakcyjność seksualna

seks oralny /ˈsɛks ɔˈralnɨ/ (n)
オーラルセックス
  zbliżenie seksualne opierające się na pieszczeniu narządów płciowych i innych stref erogennych partnerki lub partnera językiem i ustami

seksapil /sɛksaˈpʲil/ (n)
色気
  atrakcyjność seksualna

seksistowski /ˌsɛcɕiˈstɔfsʲci/ (adj)
性差別的
  związany z seksizmem, dotyczący seksizmu; dyskryminujący osoby płci przeciwnej

seksizm /ˈsɛcɕism̥/ (n)
性差別
  dyskryminacja ze względu na płeć;

seksualność (n)
人間の性
  (biologia, biologiczny) (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) wrodzona, naturalna funkcja organizmu, zawierająca w sobie seks, orientację seksualną, identyfikację płciową i jej rolę, reprodukcję, pożądanie, erotyzm oraz intymność;

seksualny /ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
性的
  dotyczący seksu i popędu płciowego

seksuologia /ˌsɛksu<sup>w</sup>ɔˈlɔɟja/ (n)
性科学
  nauka zajmująca się seksualnością, życiem seksualnym człowieka;

sekta /ˈsɛkta/ (n)
セクト
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odłam jakiejś religii

sektor /ˈsɛktɔr/ (n)
セクタ
  wydzielona część jakiejś przestrzeni

sekunda /sɛˈkũnda/ (n)
秒
  (fizyka, fizyczny) jednostka czasu równa 1/60 minuty
  (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego równa 1/3600 stopnia
  (potocznie, potoczny) krótka chwila

sekundant /sɛˈkũndãnt/ (n)
セコンド
  (historia, historyczny, historycznie) pośrednik i świadek jednego z pojedynkujących się, negocjator warunków pojedynku, pilnujący by starcie odbywało się zgodnie z zasadami honorowymi

sekwoja /sɛˈkfɔja/ (n)
セコイア
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Sequoia, monotypowy rodzaj drzew z rodziny cyprysowatych;
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) olbrzymie i długowieczne drzewo z rodzaju (1.1) występujące w górach Ameryki Północnej

seledyn (n)
青磁色
  blada, delikatna zieleń

selekcja /sɛˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
選択
  dobór dokonywany poprzez eliminację

selen /ˈsɛlɛ̃n/ (n)
セレン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Se i liczbie atomowej 34;

seler /ˈsɛlɛr/ (n)
セロリ
  (botanika, botaniczny) Apium graveolens, roślina warzywna;

selfie (n)
自撮り, じどり
  (slangowo) fotografia zrobiona samemu sobie z ręki;

semantyczny /ˌsɛ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
意味的
  (informatyka, informatyczny) związany ze znaczeniem instrukcji, wyrażeń języka programowania
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany ze znaczeniem wyrażeń językowych

semantyka /sɛ̃ˈmãntɨka/ (n)
意味論
  (filozofia, filozoficzny) (logika, logiczny) dział semiotyki zajmujący się badaniem związków między wyrażeniami językowymi a rzeczywistością
  (informatyka, informatyczny) związki między instrukcjami, wyrażeniami itp. języka programowania a znaczeniem programu rozumianym jako zachowanie się komputera, systemu itp.
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się znaczeniem wyrażeń językowych

semestr /ˈsɛ̃mɛstr̥/ (n)
半期
  połowa roku akademickiego lub szkolnego;

semicki /sɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
セム
  odnoszący się do Semitów, związany z Semitami, dotyczący Semitów

seminarium /ˌsɛ̃mʲĩˈnarʲjũm/ (n)
セミナー
  (studencki) (edukacja, edukacyjny) zajęcia dydaktyczne dla studentów uczelni niepolitechnicznych
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (studencki) dom formacyjny, w którym przygotowują się kandydaci na duchownych
  publiczna konferencja z udziałem przedstawicieli różnych środowisk i dziedzin

semolina /ˌsɛ̃mɔˈlʲĩna/ (n)
セモリナ
  (spożywczy) mąka otrzymywana z pszenicy twardej (pszenicy durum);

sen /sɛ̃n/ (n)
眠り, 睡眠
  (fizjologia, fizjologiczny) stan odpoczynku, na ogół nocnego, w którym spowolnione są funkcje organizmu i obniżony poziom świadomości
夢, 希望, 望み
  (przenośnie, przenośnia) fantazja, marzenie, wizja, coś, co wydaje się nierzeczywiste
夢
  doświadczenie przeżywane w trakcie snu (1.1)

sen zimowy /ˈsɛ̃nʲ ʑĩˈmɔvɨ/ (n)
冬眠
  (biologia, biologiczny) (zoologia, zoologiczny) u zwierząt spowolnienie procesów życiowych w okresie zimy;

senat /ˈsɛ̃nat/ (n)
元老院
  (historia, historyczny, historycznie) organ władzy w systemie politycznym starożytnego Rzymu;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) izba wyższa dwuizbowego parlamentu;

senator /sɛ̃ˈnatɔr/ (n)
上院議員
  członek izby wyższej parlamentu (senatu)

sencha /ˈsɛ̃n͇ʧ̑a/ /ˈsɛ̃ɲʨ̑a/ (n)
煎茶
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj japońskiej zielonej herbaty przygotowywanej bez mielenia liści;

senny /ˈsɛ̃nːɨ/ (adj)
眠い
  taki, który chce spać; jest śpiący
  dotyczący snu, związany ze snem; trwający lub przeżywany podczas snu

sens /sɛ̃w̃s/ (n)
意味
  wymowa, istota, znaczenie jakiegoś przekazu
  sposób rozumienia czegoś
  właściwość jakiejś idei, czynności, przedmiotu, sprawiająca, że jest użyteczny, wartościowy, uzasadniony

sensacja (n)
センセーション
  wydarzenie, wiadomość wywołujące żywe, powszechne zainteresowanie

sensei (n)
先生
  (sport, sportowy) tytuł grzecznościowy stosowany wobec mistrzów w japońskich sportach walki;

sentymentalny /ˌsɛ̃ntɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
センチメンタル
  przesadnie uczuciowy; (także, też) świadczący o przesadnej uczuciowości

separacja (n)
離縁
  (książkowy) oddzielenie od czegoś
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozłączenie małżonków bez ich prawa wstępowania w nowy związek małżeński

separatyzm /ˌsɛpaˈratɨsm̥/ (n)
分離主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dążenie do oddzielenia się, wyodrębnienia się jakiejś grupy z całości;

sepsa /ˈsɛpsa/ (n)
敗血症
  (medycyna, medyczny) zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej;

sequel (n)
続き
  dalszy ciąg jakiegoś dzieła, najczęściej filmu lub książki;

ser /sɛr/ (n)
チーズ, 乾酪
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy w postaci gęstej masy, otrzymywany z mleka krowiego, koziego, bądź owczego;

serafin (n)
熾天使
  (teologia, teologiczny) (biblijny) anioł należący do najwyższego chóru w hierarchii anielskiej;

seraj (n)
後宮
  (architektura, architektoniczny) orientalny pałac, rezydencja władcy, zwłaszcza sułtana
  kobieca część tradycyjnego domu muzułmańskiego

serbski /ˈsɛrpsʲci/ (adj)
セルビア語
  związany z Serbią lub Serbami, dotyczący Serbii lub Serbów

serbski /ˈsɛrpsʲci/ (n)
セルビア語
  (językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Serbii i BiH;

serce /ˈsɛrʦ̑ɛ/ (n)
心臓, 心
  (anatomia, anatomiczny) u ludzi i wielu zwierząt: organ (mięsień), którego praca powoduje przepływ krwi w organizmie;
心, 心臓
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) miejsce, gdzie są czyjeś uczucia, często miłości
中心
  (przenośnie, przenośnia) centrum, najważniejsza część czegoś
ハート
  przedmiot przypominający serce (1.1) będący symbolem miłości

sercowaty (adj)
ハート型
  przypominający kształtem serce

serdecznie /sɛrˈdɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
心
  w sposób serdeczny, z uprzejmością, życzliwością; otwarcie

serdeczny /sɛrˈdɛʧ̑nɨ/ (adj)
厚い
  taki, który wobec ludzi kieruje się przyjaznymi uczuciami; taki, który jest objawem dobrych, ciepłych i szczerych uczuć

serenada (n)
セレナーデ, セレナード
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń śpiewana pod oknem ukochanej
セレナーデ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o charakterze lirycznym;

sernik /ˈsɛrʲɲik/ (n)
チーズケーキ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodkie ciasto, w którym jednym ze składników jest biały ser;

serologia /ˌsɛrɔˈlɔɟja/ (n)
血清学
  (medycyna, medyczny) dziedzina nauk medycznych, część immunologii, zajmująca się interakcją pomiędzy antygenami i przeciwciałami;

serotonina (n)
セロトニン
  (biochemia, biochemiczny) neuroprzekaźnik regulujący ciśnienie krwi i działanie ośrodkowego układu nerwowego;

serwatka (n)
乳清
  (spożywczy) przejrzysty płyn pozostały po ścięciu mleka i oddzieleniu sera;

serwer /ˈsɛrvɛr/ (n)
サーバ, サーバー
  (informatyka, informatyczny) komputer umożliwiający działanie sieci komputerowej;

serwetka (n)
ナプキン
  kwadratowy kawałek tkaniny lub bibułki do wycierania ust lub do ochrony ubrania podczas jedzenia

serwilizm (n)
卑屈
  (pejoratywnie, pejoratywny) postawa bezkrytycznego i dobrowolnego podporządkowania się jakiejś władzy, zwierzchności

sesja zdjęciowa (n)
写真撮影
  (fotografia) spotkanie zorganizowane w celu zrobienia serii zdjęć

sesterc (n)
セステルティウス
  (historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) ważna rzymska moneta rozmienna i obrachunkowa, czwarta część denara;

set /sɛt/ (n)
セット
  gra karciana polegająca na znajdywaniu trójek kart
  partia gry w siatkówkę, siatkówkę plażową, tenisa

sex shop (n)
セックスショップ
  (handel, handlowy) sklep z artykułami erotycznymi;

sezam /ˈsɛzãm/ (n)
胡麻
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
  (spożywczy) nasiona (ziarna) rośliny z rodzaju (1.1)

sezon /ˈsɛzɔ̃n/ (n)
シーズン
  (handel, handlowy) pora roku
  (telewizja, telewizyjny) zbiór odcinków serialu telewizyjnego zazwyczaj emitowanych w ciągu jednego roku lub półrocza
季節
  (rolnictwo, rolniczy) okres dojrzewania i zbioru owoców lub innego rodzaju płodów rolnych
  okres, kiedy coś się odbywa, czas o szczególnie sprzyjających warunkach do określonej działalności, wykonywania pewnych czynności itp.

sfaleryt (n)
閃亜鉛鉱
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, siarczek cynku;

sfera /ˈsfɛra/ (n)
球
  (matematyka, matematyczny) powierzchnia kuli;

sfinks /sfʲĩŋks/ (n)
スフィンクス
  (sztuka) (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Egipcie: przedstawienie lwa z ludzką głową lub głową innego zwierzęcia;

shemale (n)
ニューハーフ
  (seksuologia, seksuologiczny) (pejoratywnie, pejoratywny) transseksualna lub transgenderyczna kobieta z męskimi narządami płciowymi, występująca w branży pornograficznej;

sherry (n)
シェリー
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj hiszpańskiego wina;

shih tzu (n)
シーズー
  (kynologia, kynologiczny) rasa drobnych psów wywodzących się z Tybetu, trzymanych do towarzystwa;

shinto (n)
神道
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjna religia Japonii;

shogi (n)
将棋
  tradycyjna japońska gra planszowa, podobna do szachów; japońskie szachy;

shōnen (n)
少年漫画
  (środowiskowy) typ mangi lub anime przeznaczonych dla chłopców

siadać /ˈɕadaʨ̑/ (v)
座る
  zajmować miejsce do siedzenia, przechodzić do siedzenia

siano /ˈɕãnɔ/ (n)
干草
  (rolnictwo, rolniczy) sucha trawa i inne rośliny skoszone z łąki na paszę;

siarczan /ˈɕarʧ̑ãn/ (n)
硫酸
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu siarkowego;

siarczek srebra (n)
硫化銀
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu siarkowodorowego i srebra;

siarka /ˈɕarka/ (n)
硫黄, いおう
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu S i liczbie atomowej 16;

siarkowodór /ˌɕarkɔˈvɔdur/ (n)
硫化水素
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny siarki i wodoru

siatkarz /ˈɕatkaʃ/ (n)
バレーボール選手
  (sport, sportowy) sportowiec grający w siatkówkę

siatkówka /ɕatˈkufka/ (n)
網膜
  (anatomia, anatomiczny) część oka odpowiadająca za przetwarzanie obrazu na impulsy nerwowe;
バレーボール
  (sport, sportowy) piłka siatkowa, gra sportowa dla dwóch drużyn polegająca na odbijaniu piłki nad specjalną siatką;

siatkówka plażowa /ɕatˈkufka plaˈʒɔva/ (n)
ビーチバレー
  (sport, sportowy) odmiana siatkówki rozgrywana w zespołach dwuosobowych na piaszczystym boisku;

siać /ɕäʨ̑/ (v)
種をまく
  rzucać nasiona w glebę

siedem grzechów głównych (n)
七つの大罪
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) lista ciężkich grzechów Kościoła katolickiego;

siedemnastokąt (n)
十七角形
  (geometria) wielokąt o siedemnastu bokach

siedlisko (n)
生息地
  (ekologia, ekologiczny) całokształt warunków przyrodniczych stanowiących miejsce życia określonych organizmów;

siedmiokąt /ɕɛdˈmʲjɔkɔ̃nt/ (n)
七角形
  (geometria) wielokąt o siedmiu bokach;

siedzieć /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
座る
  (potocznie, potoczny) być aresztowanym, pozbawionym wolności
座る, 腰掛ける
  spoczywać na krześle, kanapie, ławie itp. tak, by ciężar ciała spoczywał na pośladkach

siedzieć po turecku /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ ˌpɔ‿tuˈrɛʦ̑ku/ (v)
あぐらをかく
  siedzieć ze skrzyżowanymi nogami, zazwyczaj na podłodze

siekacz (n)
門歯
  (stomatologia, stomatologiczny) (anatomia, anatomiczny) przedni ząb służący do odgryzania kęsów pokarmu

siekiera /ɕɛ̇ˈcɛra/ (n)
斧
  ręczne narzędzie do obróbki drewna, składające się ze stalowego obucha w kształcie klina oraz osadzonego w nim drewnianego styliska

sierp /ɕɛrp/ (n)
鎌
  (rolnictwo, rolniczy) ręczne narzędzie rolnicze składające się z krótkiego półkoliście zakrzywionego ostrza osadzonego w drewnianym stylisku, służące do żęcia zbóż, traw itp.;

sierp i młot /ˈɕɛrpʔi‿ˈmwɔt/ (n)
鎌と槌
  (historia, historyczny, historycznie) komunistyczny symbol sojuszu robotników i chłopów;

sierpień /ˈɕɛrpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
八月, ８月, 8月
  ósmy miesiąc w roku według kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego;

sierżant /ˈɕɛrʒãnt/ (n)
軍曹
  stopień wojskowy stosowany także w niektórych innych formacjach zmilitaryzowanych, np. w policji; w polskim wojsku zaliczany do wyższych stopni podoficerskich, następujący bezpośrednio po plutonowym; następny, wyższy stopień to starszy sierżant;

siew (n)
種子
  (rolnictwo, rolniczy) umieszczanie nasion w przygotowanej ziemi i przykrywanie ich warstwą gleby

sieć /ɕɛ̇ʨ̑/ (n)
網, 罔
  siatka z linek, służąca do połowu ryb lub małych zwierząt; ;
  (przenośnie, przenośnia) pułapka
  pajęczyna
ゲタ, 下駄
  w go: sposób łapania kamieni polegający na odcięciu im jednym ruchem wszystkich dróg ucieczki;

sigma /ˈsʲiɡma/ (n)
シグマ
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa osiemnastej litery alfabetu greckiego, σ;

sikać /ˈɕikaʨ̑/ (v)
おしっこをする
  (potocznie, potoczny) oddawać mocz

sikh /sʲikx/ (n)
シーク
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca sikhizmu

sikhizm /ˈsʲikxʲism̥/ (n)
シク教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia powstała w XV wieku w Indiach;

silikon (n)
シリコン
  (chemia, chemiczny) niepalny, syntetyczny związek polimerowy zawierający połączone atomy krzemu i węgla (w postaci grup alkilowych lub arylowych), cechujący się odpornością chemiczną, termiczną i na promieniowanie UV;

silnia /ˈɕilʲɲa/ (n)
階乗
  (matematyka, matematyczny) iloczyn wszystkich dodatnich liczb naturalnych nie większych niż n oraz 1 dla liczby zero;

silnik /ˈɕilʲɲik/ (n)
エンジン, 機関
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamiany w energię mechaniczną innego rodzaju energii;

silnik turbośmigłowy /ˈɕilʲɲik ˌturbɔɕmʲiɡˈwɔvɨ/ (n)
ターボプロップエンジン
  (mechanika) (lotnictwo, lotniczy) rodzaj napędu statku powietrznego (samolotu, śmigłowca), wykorzystujący turbinę gazową do poruszania zewnętrznego śmigła napędowego

silny /ˈɕilnɨ/ (adj)
強い
  odznaczający się siłą (w odniesieniu do istoty)

silos /ˈsʲilɔs/ (n)
サイロ
  (technologia, technika, techniczny) zbiornik do przechowywania materiałów sypkich, np. ziarna, materiałów budowlanych;
  (wojskowość, wojskowy) podziemna komora startowa rakiet balistycznych;

sin /ˈsʲĩnus/ (symbol)
sin
  = (matematyka, matematyczny) sinus

singleton /sʲĩŋɡˈlɛtɔ̃n/ (n)
シングルトン
  (informatyka, informatyczny) klasa posiadająca tylko jeden egzemplarz obiektu
  (termin karciany) pojedyncza karta w kolorze, singel

sinojapoński (adj)
漢語
  japoński, ale ukształtowany pod wpływem chińskiego

sinus /ˈsʲĩnus/ (n)
サイン
  (matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw danego kąta do długości przeciwprostokątnej;

siodło /ˈɕɔdwɔ/ (n)
鞍, サドル
  (jeździectwo, jeździecki) część rzędu końskiego będąca siedzeniem przeznaczonym dla jeźdźca;

siostra /ˈɕɔstra/ (n)
お姉さん, 姉妹
  pielęgniarka
姉妹 お姉さん 妹, 姉妹, 妹
  potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodzeństwa); córka tych samych rodziców; córka tego samego ojca; córka tej samej matki
姉妹, お姉さん
  zakonnica

siostrzenica /ˌɕɔsṭʃɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
姪
  córka siostry

siostrzeniec /ɕɔˈsṭʃɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
甥
  syn siostry

sirocco /sʲiˈrɔkɔ/ (n)
シロッコ
  suchy i gorący wiatr wiejący w basenie Morza Śródziemnego;

siusiak /ˈɕüɕak/ (n)
おちんちん
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) (infantylnie) członek męski

siła /ˈɕiwa/ (n)
力
  energia, zdolność do wysiłku
  (fizyka, fizyczny) wektorowa miara oddziaływań fizycznych między ciałami;

siła odśrodkowa (n)
遠心力
  (fizyka, fizyczny) siła w ruchu obrotowym, skierowana na zewnątrz od osi obrotu;

siła robocza (n)
労働人口
  (ekonomia, ekonomiczny) ogół pracowników, robotników, którzy są lub mogą zostać zatrudnieni

siła wyższa /ˈɕiwa ˈvɨʃːa/ (n)
不可抗力
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zdarzenie, którego nie można przewidzieć lub w żaden sposób mu zapobiec;

sjena /ˈsʲjɛ̃na/ (n)
シエナ土
  (sztuka) rodzaj farby malarskiej, umbra w żółtym odcieniu

skakanka /skaˈkãnka/ (n)
縄跳び
  rodzaj zabawki dziecięcej w postaci linki z rączkami, przez którą dzieci przeskakują dla zabawy;

skala /ˈskala/ (n)
スケール
  (książkowy) wielkość, zakres czegoś
  (matematyka, matematyczny) metoda przekształcenia liczby na współrzędną wykresu
  (metrologia, metrologiczny) (statystyka, statystyczny) system symboli (zwykle liczb) kodujących wyniki pomiaru;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szereg dźwięków ułożonych według pewnego schematu interwałowego w porządku wznoszącym lub opadającym;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakres dźwięków obejmowanych przez instrument muzyczny lub głos;
  (psychologia, psychologiczny) w wielokryterialnym teście psychometrycznym każda z niezależnych ocen różnych aspektów zjawiska uzyskiwanych w jednym badaniu
  (technologia, technika, techniczny) ułamek określający stosunek odległości na mapie lub długości na projekcie, rysunku, modelu w stosunku do odległości rzeczywistych;
  zbiór możliwych ocen w szkole lub w określonym teście (np. psychologicznym lub medycznym)
  (technologia, technika, techniczny) podziałka pozwalająca odczytać np. wynik pomiaru

skalar /ˈskalar/ (n)
スカラー
  (fizyka, fizyczny) każda wielkość fizyczna wyrażona przez pojedynczą liczbę i mająca wymiar fizyczny;
  (matematyka, matematyczny) w algebrze liniowej to element ustalonego ciała, nad którym zbudowany jest dowolny moduł;

skaleń /ˈskalɛ̃ɲ/ (n)
長石
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał skałotwórczy, glinokrzemian potasu, sodu albo wapnia;

skalpel /ˈskalpɛl/ (n)
メス
  (medycyna, medyczny) mały, bardzo ostry nóż używany w chirurgii;

skamieniałość /ˌskãmʲjɛ̇̃ˈɲawɔɕʨ̑/ (n)
化石
  (geologia, geologiczny) zachowane w skale szczątki organizmu zwierzęcego lub roślinnego albo też utrwalony w skale ślad jego działalności życiowej;

skand /skãnt/ (n)
スカンジウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sc i liczbie atomowej 21;

skaner /ˈskãnɛr/ (n)
イメージスキャナ
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do przebiegowego odczytywania: obrazu, kodu kreskowego lub magnetycznego, fal radiowych itp. do formy elektronicznej;

skarb /skarp/ (n)
宝
  zbiór bardzo wartościowych rzeczy

skarbiec /ˈskarbʲjɛʦ̑/ (n)
国庫
  odpowiednio zabezpieczony magazyn na drogocenne rzeczy;

skarbonka (n)
貯金箱
  specjalny pojemnik z wąskim otworem, przeznaczony do zbierania drobnych pieniędzy, zwłaszcza przez dzieci;

skarpeta /skarˈpɛta/ (n)
靴下
  okrycie (ubiór) stopy

skazaniec (n)
受刑者
  człowiek skazany na śmierć czy inną ciężką karę

skała /ˈskawa/ (n)
岩石
  (geologia, geologiczny) zespół minerałów lub wiele ziaren tego samego minerału;

skecz (n)
スケッチ
  krótka, zabawna scenka stanowiąca zamkniętą całość

sklep /sklɛp/ (n)
店, 商店
  (handel, handlowy) pomieszczenie z wejściem od ulicy, gdzie sprzedaje się towary

sklep monopolowy /ˈsklɛp ˌmɔ̃nɔpɔˈlɔvɨ/ (n)
酒屋, 酒店
  sklep, w którym głównie sprzedawany jest głównie alkohol

sklep rybny /ˈsklɛp ˈrɨbnɨ/ (n)
魚屋
  sklep, w którym sprzedaje się ryby i owoce morza

sklepienie /sklɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
ボールト
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) łukowata konstrukcja architektoniczna, zamykająca od góry wewnętrzną przestrzeń budowli;

skoczek /ˈskɔʧ̑ɛk/ (n)
ナイト
  (szachy, pojęcie szachowe) figura, zwykle w kształcie konia, poruszająca się o 2 pola w linii prostej i 1 pole w bok w jednym ruchu;

skok /skɔk/ (n)
跳躍
  chwilowe oderwanie się od ziemi poprzez podskoczenie do góry

skok o tyczce /ˈskɔk ɔ‿ˈtɨʧ̑ʦ̑ɛ/ (n)
棒高跳び
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik oddaje skok nad poprzeczką przy pomocy tyczki;

skok wzwyż /ˈskɔɡ ˈvzvɨʃ/ (n)
走高跳
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi pokonać ustawioną na pewnej wysokości poprzeczkę;

skoki narciarskie (n)
スキージャンプ
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której zawodnicy rywalizują o wykonanie najdłuższego skoku na nartach;

skomplikowany /ˌskɔ̃mplʲikɔˈvãnɨ/ (adj)
複雑
  składający się z wielu elementów
  trudny, zawiły

skoro /ˈskɔrɔ/ (conjunction)
なら, ならば
  spójnik wprowadzający zdanie podrzędne, komunikujący, iż treść zdania podrzędnego stanowi przesłankę dla zdania nadrzędnego

skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (n)
蠍, サソリ
  (zoologia, zoologiczny) pokryty pancerzem pajęczak z kolcem jadowym na ostatnim segmencie odwłoku;

skorupa /skɔˈrupa/ (n)
甲, 甲羅
  (zoologia, zoologiczny) twarda osłona pokrywająca ciało niektórych zwierząt, zbudowana z chityny, rogu, kości itp.

skorupiak /skɔˈrupʲjak/ (n)
甲殻類
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel podtypu stawonogów, prowadzących w większości wodny tryb życia, posiadających dwugałęziste odnóża (z wyjątkiem pierwszej pary czułków), charakterystyczną budowę stadiów larwalnych i genotyp

skowronek /skɔvˈrɔ̃nɛk/ (n)
雲雀
  (ornitologia, ornitologiczny) mały ptak z rodziny Alaudidae o perlistym, wysokim śpiewie;

skrajna prawica /ˈskrajna praˈvʲiʦ̑a/ (n)
極右
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) termin określający osoby, ugrupowania głoszące idee prawicowe charakteryzujące się skrajnym programem lub radykalnymi metodami działania;

skrajny /ˈskrajnɨ/ (adj)
極端な
  będący radykalnym, występującym w ostrej, ostatecznej postaci

skrobia (n)
デンプン
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) główny węglowodan w diecie człowieka, polisacharyd roślinny pełniący w roślinach rolę magazynu energii;

skromny /ˈskrɔ̃mnɨ/ (adj)
謙虚
  niemający potrzeby wyróżniania się
  niewielki

skroń /skrɔ̃ɲ/ (n)
顳顬, 蟀谷
  (anatomia, anatomiczny) boczna część głowy za oczami;

skrucha /ˈskruxa/ (n)
反省, 後悔
  żal za popełnione błędy, krzywdy

skryptorium (n)
写字室
  (historia, historyczny, historycznie) pomieszczenie klasztorne lub zamkowe, w którym przepisywano księgi i dokumenty

skrytobójstwo (n)
暗殺
  morderstwo popełnione z ukrycia, tak, by sprawca pozostał nieznany

skrzele /ˈskʃɛlɛ/ (n)
えら
  (anatomia, anatomiczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) narząd wymiany gazowej występujący u wielu zwierząt wodnych, umożliwiający pobieranie do organizmu tlenu rozpuszczonego w wodzie;

skrzydło /ˈskʃɨdwɔ/ (n)
翼
  boczna część budynku, wydzielona z głównej części;
  (sport, sportowy) prawa lub lewa część boiska, obszaru gry lub planszy
翼, 羽
  część samolotu tworząca siłę nośną;
  część stronnictwa politycznego lub partii o nieco innych poglądach
  górna kończyna lub specjalny narząd u zwierząt, który umożliwia im latanie;
  (wojskowość, wojskowy) boczna część jednostki wojskowej znajdującej się w szyku;

skrzynia biegów /ˈskʃɨ̃ɲa ˈbʲjɛɡuf/ (n)
トランスミッション
  (motoryzacja) (mechanika) mechanizm umożliwiający zmianę przełożenia mocy wytwarzanej przez silnik napędzający pojazd lub inną maszynę;

skrzynka pocztowa (n)
郵便箱
  pocztowy pojemnik w publicznym miejscu, przeznaczony do wrzucania korespondencji do wysłania;

skrzyp /skʃɨp/ (n)
木賊
  Equisetum L., roślina z monotypowej rodziny skrzypowatych;

skrzyp polny /ˈskʃɨp ˈːɔlnɨ/ (n)
スギナ 杉菜
  (botanika, botaniczny) Equisetum arvense, roślina wieloletnia należąca do rodziny skrzypowatych występująca głównie w Europie i mająca zastosowanie lecznicze;

skrzypce /ˈskʃɨpʦ̑ɛ/ (n)
バイオリン, ヴァイオリン
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) czterostrunowy instrument muzyczny z grupy chordofonów smyczkowych;

skrzyżowanie /ˌskʃɨʒɔˈvãɲɛ/ (n)
交差点
  miejsce połączenia dwóch dróg;
  (rzeczownik odczasownikowy) od skrzyżować
  produkt skrzyżowania (1.1) dwóch rzeczy

skrót /skrut/ (n)
ショートカット
  (informatyka, informatyczny) plik z ikoną, będący odnośnikiem do innego pliku;
略語
  (językoznawstwo, językoznawczy) w piśmie oznacza skrócony zapis nazwy jednowyrazowej lub wielowyrazowej, zbudowany z jednej lub kilku liter;

skręcać /ˈskrɛ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
曲がる
  zmieniać kierunek poruszania się

skunks /skũŋks/ (n)
スカンク
  (zoologia, zoologiczny) pręgowany, czarno-biały ssak drapieżny, który w przypadku zagrożenia tryska cuchnącą cieczą;

skurcz /skurʧ̑/ (n)
痙攣
  (fizjologia, fizjologiczny) skrócenie się mięśni pod wpływem bodźca;

skutek /ˈskutɛk/ (n)
結果
  wynik jakiegoś działania, efekt; rezultat, konsekwencja

skuter /ˈskutɛr/ (n)
スクーター
  (motoryzacja) jednoślad o małych kołach, nisko zawieszonym silniku (najczęściej pod siedzeniem) i obudowanym podwoziu;

skóra /ˈskura/ (n)
皮膚, 肌
  (anatomia, anatomiczny) zewnętrzna powłoka ciała kręgowców;
革, 皮
  surowiec otrzymywany z wyprawionej skóry (1.1) niektórych zwierząt;

skóra i kości /ˈskura i‿ˈkɔɕʨ̑i/ (idiom)
痩せこけた
  o kimś bardzo chudym, mizernym

skórzany /skuˈʒãnɨ/ (adj)
革製 の
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wykonany ze skóry, obity skórą

skąd /skɔ̃nt/ (pronoun)
どこから
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch
  …służący do zadawania pytań o kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch

skąpy /ˈskɔ̃mpɨ/ (adj)
けち
  (pejoratywnie, pejoratywny) niechętnie oddający swoje dobra, pieniądze

składać /ˈskwadaʨ̑/ (v)
組み立てる
  budować coś z elementów, łączyć w jedną całość dwie lub więcej części

składnik /ˈskwadʲɲik/ (n)
成分
  część składowa czegoś

slalom /ˈslalɔ̃m/ (n)
スラローム
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa polegająca na pokonywaniu (najczęściej na nartach) krętej trasy wyznaczonej bramkami

slums (n)
スラム
  (urbanistyka, urbanistyczny) dzielnica nędzy w wielkim mieście;

slup /slup/ (n)
スループ
  żaglowiec mający jeden maszt, oraz dwa żagle - grot i fok;

smacznego /smaʧ̑ˈnɛɡɔ/ (interjection)
いただきます, 召し上がれ
  zwyczajowe życzenie przyjemności z jedzenia

smak /smak/ (n)
味, 味覚
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) właściwość pokarmu rozpoznawana przez smak (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) gust, poczucie estetyki, piękna;
  zmysł, którego narządy znajdują się w jamie ustnej, odpowiedzialny za sposób reagowania na przyjmowany pokarm;

smakosz (n)
グルメ
  ktoś lubiący wykwintne dania

smakować /smaˈkɔvaʨ̑/ (v)
味がする
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) próbować czegoś w celu określenia smaku

smalec /ˈsmalɛʦ̑/ (n)
ラード
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) białawy tłuszcz zwierzęcy o półstałej konsystencji, uzyskiwany z sadła lub słoniny, używany do smażenia lub jako dodatek do pieczywa;

smar /smar/ (n)
グリース
  (technologia, technika, techniczny) substancja zmniejszająca tarcie między powierzchniami przedmiotów

smardz /smarʦ̑/ (n)
アミガサタケ属
  (biologia, biologiczny) rodzaj grzybów

smartfon /ˈsmartfɔ̃n/ (n)
スマホ
  (telekomunikacja) (informatyka, informatyczny) urządzenie integrujące w sobie funkcje telefonu komórkowego i palmtopu;

smażony (adj)
あげる
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przygotowany do spożycia na gorącym tłuszczu

smażyć /ˈsmaʒɨʨ̑/ (v)
炒る
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać produkt żywnościowy działaniu wysokiej temperatury przez utrzymywanie go w roztopionym tłuszczu lub syropie w celu uczynienia go nadającym się do spożycia

smerf /smɛrf/ (n)
スマーフ
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fikcyjne małe, niebieskie stworzenie;

smoczek /ˈsmɔʧ̑ɛk/ (n)
おしゃぶり
  miękka zabawka dla małych dzieci przeznaczona do ssania;

smog /smɔk/ (n)
スモッグ
  (ekologia, ekologiczny) zanieczyszczenie powietrza zalegające nad terenami miejskimi;

smok /smɔk/ (n)
竜, ドラゴン
  (mitologia, mitologiczny) baśniowe groźne zwierzę, rodzaj olbrzymiego, latającego gada;

smoking /ˈsmɔcĩŋk/ (n)
タキシード
  męski strój wieczorowy bardziej elegancki od garnituru, mniej oficjalny niż frak;

smoothie (n)
スムージー
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zmiksowany, zimny napój na bazie świeżych lub mrożonych owoców (rzadziej warzyw) z dodatkiem kostek lodu o gęstej, gładkiej konsystencji

smoła /ˈsmɔwa/ (n)
タール
  mazista, zwykle czarna ciecz, produkt odgazowania węgla, łupków bitumicznych, drewna itp.;

smród /sm̥rut/ (n)
悪臭
  przykry zapach

smutek /ˈsmutɛk/ (n)
悲しみ, 哀情
  stan uczuć, gdy ktoś jest smutny

smutny /ˈsmutnɨ/ (adj)
悲, 悲しい
  odczuwający smutek, pogrążony w smutku

smycz /smɨʧ̑/ (n)
リード
  taśmowy, materiałowy lub skórzany pasek zakończony z jednej strony uchwytem (rączką), a z drugiej karabińczykiem podczepianym do obroży lub szelek zwierzęcia domowego (najczęściej psa) podczas wyprowadzania na spacer;

smyczek /ˈsmɨʧ̑ɛk/ (n)
弓
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element instrumentu smyczkowego w kształcie różdżki lub łuku, który służy do ręcznego wzbudzania wibracji strun;

snob /snɔp/ (n)
スノッブ
  osoba, która próbuje zachowywać się tak, jak ktoś z wyższej klasy

snop /snɔp/ (n)
束
  (rolnictwo, rolniczy) wiązka ułożonych równolegle i związanych źdźbeł zbóż, traw;

soba (n)
蕎麦
  (spożywczy) japoński cienki makaron z mąki gryczanej;

sobota /sɔˈbɔta/ (n)
土曜日, どようび
  szósty dzień tygodnia;

sobowtór /sɔˈbɔftur/ (n)
ドッペルゲンガー
  osoba wyglądająca bardzo podobnie do innej;

soból /ˈsɔbul/ (n)
クロテン
  (zoologia, zoologiczny) Martes zibellina, azjatyckie zwierzę futerkowe, ssak drapieżny o gęstym, jedwabistym, brązowym lub czarnym futrze;

socjalistyczny /ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
社会主義の
  związany z socjalizmem, charakterystyczny dla socjalizmu

socjalizm /sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
社会主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wieloznaczne pojęcie, odnoszące się do prób zmniejszenia nierówności społecznych i upowszechnienia świadczeń socjalnych, lub poddania gospodarki kontroli społecznej (poprzez instytucje państwowe, samorządowe, korporacyjne lub spółdzielcze);

socjolingwistyka /ˌsɔʦ̑ʲjɔlʲĩŋɡˈvʲistɨka/ (n)
社会言語学
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się funkcjonowaniem języka w społeczeństwie;

socjologia /ˌsɔʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
社会学
  nauka o społeczeństwie, zajmująca się badaniem struktury społeczeństwa, następujących w nim zmian, praw kierujących rozwojem społeczeństwa i różnego rodzaju zjawisk w nim występujących;

socjologiczny /ˌsɔʦ̑ʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
社会学的
  związany z socjologią lub socjologami; właściwy socjologii

soczewica /ˌsɔʧ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
ヒラマメ
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

soczewka /sɔˈʧ̑ɛfka/ (n)
レンズ
  (anatomia, anatomiczny) część oka załamująca promienie świetlne;
  (optyka, optyczny) przezroczysty przyrząd optyczny załamujący promienie świetlne;

soczewka kontaktowa /sɔˈʧ̑ɛfka ˌkɔ̃ntakˈtɔva/ (n)
コンタクトレンズ
  soczewka umieszczana bezpośrednio na rogówce oka, służąca najczęściej do korygowania wad wzroku, rzadziej w celach opatrunkowych lub kosmetycznych;

sodomita (n)
男色者
  człowiek oddający się sodomii

soja /ˈsɔja/ (n)
大豆, ダイズ
  (botanika, botaniczny) Glycine max, roślina uprawna z rodziny bobowatych posiadająca nasiona bogate w białko i tłuszcz;

sok /sɔk/ (n)
ジュース
  napój robiony z owoców, czasem również z warzyw;

sokolnictwo (n)
鷹狩り
  (łowiectwo, łowiecki) sztuka układania (tresury) ptaków drapieżnych oraz łowy odbywane przy ich pomocy

sokół /ˈsɔkuw/ (n)
隼, ハヤブサ
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak drapieżny o silnej budowie ciała, wąskich i krótkich skrzydłach, mocnym hakowatym dziobie oraz ostrych szponach;

sokół wędrowny (n)
隼
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco peregrinus, duży ptak drapieżny z podrodziny sokołów spotykany na niemal wszystkich kontynentach (poza Antarktydą), rzadki w Polsce;

solanka (n)
ソリャンカ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna zupa chłopska z terenów Ukrainy i Rosji;

solidarność /ˌsɔlʲiˈdarnɔɕʨ̑/ (n)
連帯
  poczucie wspólnoty i gotowość niesienia innym pomocy wynikające ze zgodności poglądów i dążeń

solilokwium /ˌsɔlʲiˈlɔkfʲjũm/ (n)
独り言
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) monolog sceniczny, stosowany w dramacie; zob. też solilokwium w Wikipedii

soliton /sɔˈlʲitɔ̃n/ (n)
ソリトン
  (fizyka, fizyczny) samopodtrzymująca się fala, zachowująca kształt i poruszająca się ze stałą prędkością

solniczka /sɔlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
塩入れ
  niewielki pojemnik w formie miseczki lub pudełka, przeznaczony specjalnie do przechowywania soli
  niewielki zamknięty pojemnik do przechowywania soli, z otworkami, przez które posypuje się solą potrawy;

somalijski /ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci/ (adj)
ソマリ語
  odnoszący się do państwa Somalia

sombrero /sɔ̃mˈbrɛrɔ/ (n)
ソンブレロ
  (odzieżownictwo) (etnografia, etnograficzny) miękki kapelusz z szerokim rondem pochodzenia hiszpańskiego, noszony w krajach Ameryki Łacińskiej i Hiszpanii

sonata /sɔ̃ˈnata/ (n)
ソナタ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór instrumentalny składający się z trzech lub czterech kontrastujących części;

sonatina /ˌsɔ̃naˈtʲĩna/ (n)
ソナチネ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) krótka, prosta sonata;

sondaż (n)
調査
  badanie opinii publicznej

sonet /ˈsɔ̃nɛt/ (n)
ソネット
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wiersz o pewnej charakterystycznej, kanonicznej budowie – ścisłej liczbie wersów, określonym układzie rymów i strof;

sopel /ˈsɔpɛl/ (n)
氷柱
  podłużny kawałek lodu zwisający z brzegu dachu, z gałęzi itp.;

sopran /ˈsɔprãn/ (n)
ソプラノ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najwyższy głos żeński lub chłopięcy;
  (potocznie, potoczny) osoba z takim głosem

sorgo /ˈsɔrɡɔ/ (n)
コーリャン
  (botanika, botaniczny) Sorghum, roślina trawiasta pochodząca z Afryki, licznie uprawiana w biednych krajach jako zboże;

sos /sɔs/ (n)
ソース
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, zawiesisty płyn o różnych smakach, przyrządzany jako dodatek do potraw;

sos sojowy /ˈsɔs ːɔˈjɔvɨ/ (n)
醤油
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos fermentowany, wytwarzany z ziaren soi, prażonego ziarna ryżu lub pszenicy, wody i soli, stanowiący jedną z najważniejszych przypraw kuchni azjatyckiej

sos tatarski /ˈsɔs taˈtarsʲci/ (n)
タルタルソース
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ostry sos przyrządzany zwykle z żółtek jaj, octu, oliwy, musztardy i drobno pokrojonych ogórków marynowanych lub kiszonych;

sos teriyaki /ˈsɔs tɛrʲjˈːäci/ (n)
テリヤキソース
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos o słodkawo-winnym smaku stosowany głównie w kuchni japońskiej, np. jako marynata do mięs lub ryb, produkowany z sosu sojowego, cukru, wina ryżowego i przypraw (m.in. imbiru)

sosna /ˈsɔsna/ (n)
松
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Pinus L., drzewo lub krzew iglasty z rodziny sosnowatych;

soteriologia /ˌsɔtɛrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
救済論
  (teologia, teologiczny) nauka o zbawieniu;

soul (n)
ソウル
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z gatunków muzycznych;

sowa /ˈsɔva/ (n)
梟, フクロウ
  (ornitologia, ornitologiczny) drapieżny ptak z rzędu Strigiformes, o dużej głowie i oczach umieszczonych z przodu, polujący nocą;

sowa śnieżna /ˈsɔva ˈɕɲɛʒna/ (n)
シロフクロウ
  (ornitologia, ornitologiczny) Bubo scandiacus, gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny puszczykowatych zamieszkujący tundrę Eurazji i Ameryki Północnej;

sowchoz (n)
ソフホーズ
  państwowe gospodarstwo rolne w ZSRR

sowietologia (n)
クレムリノロジー
  (edukacja, edukacyjny) wiedza o ZSRR;

spacer /ˈspaʦ̑ɛr/ (n)
散歩
  niespieszne chodzenie bez konkretnego celu, dla przyjemności

spacja /ˈspaʦ̑ʲja/ (n)
スペース
  (informatyka, informatyczny) klawisz służący do wstawiania spacji (1.1)

spadająca gwiazda (n)
流れ星
  (finanse, finansowy) w giełdowej analizie technicznej: świeca z małym korpusem i długim górnym cieniem
  (przestarzałe, przestarzały) (poetycki, poetycko) meteor

spadek /ˈspadɛk/ (n)
遺産
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) własność zostawiana przez kogoś po śmierci dla jakiejś osoby;

spadochron /spaˈdɔxrɔ̃n/ (n)
パラシュート, 落下傘
  urządzenie z mocnego materiału, które pod wpływem ciągu powietrza otwiera się w formie parasola i służy do hamowania prędkości opadania lub przemieszczania się ciał

spadochroniarz /ˌspadɔxˈrɔ̃ɲaʃ/ (n)
空挺兵
  (lotnictwo, lotniczy) skoczek spadochronowy, żołnierz lub sportowiec uprawiający skoki ze spadochronem

spaghetti /spaˈɡɛttʲi/ (n)
スパゲッティ
  (spożywczy) włoski, długi, cienki makaron;

spalić /ˈspalʲiʨ̑/ (v)
焦がす
  poddać coś działaniu ognia, zniszczyć ogniem

spam /spãm/ (n)
スパム
  (informatyka, informatyczny) niechciane lub niepotrzebne wiadomości elektroniczne;

spanie /ˈspãɲɛ/ (n)
眠り
  (rzeczownik odczasownikowy) od spać

spawacz /ˈspavaʧ̑/ (n)
溶接工
  robotnik zajmujący się spawaniem

spawać /ˈspavaʨ̑/ (v)
溶接する
  (technologia, technika, techniczny) łączyć coś techniką spawania

spać /spaʨ̑/ (v)
寝る, 眠る
  (fizjologia, fizjologiczny) być w stanie snu, charakteryzującym się spowolnionymi funkcjami organizmu i obniżonym poziomem świadomości
  (eufemistycznie) mieć stosunek płciowy

specjalista /ˌspɛʦ̑ʲjaˈlʲista/ (n)
専門医
  osoba, która się w czymś specjalizuje, ma gruntowną, dużą wiedzę w jakiejś dziedzinie

specjalność /spɛˈʦ̑ʲjalnɔɕʨ̑/ (n)
専門
  czynność lub wyrób wykonywane z wyjątkową biegłością
  dziedzina, która jest przedmiotem czyjejś pracy zawodowej

specjalny /spɛˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
特別
  odnoszący się do wybranego przedmiotu, zagadnienia lub osoby
  mający szczególne, wyjątkowe właściwości

specyfikacja (n)
スペック
  (handel, handlowy) szczegółowy spis informacji zawarty w dokumencie dołączanym do towaru

spekulacja (n)
投機
  (ekonomia, ekonomiczny) nieuczciwe przedsięwzięcie, wykupywanie i odsprzedaż z dużym zyskiem towarów, na które popyt przewyższa podaż
  myślenie oderwane od rzeczywistości, niedające się sprawdzić

speleologia /ˌspɛlɛɔˈlɔɟja/ (n)
洞穴学
  (geologia, geologiczny) nauka o jaskiniach;

sperma /ˈspɛrma/ (n)
精液
  (fizjologia, fizjologiczny) płyn, w którym plemniki wydostają się z ciała samca;

spin /spʲĩn/ (n)
スピン
  (fizyka, fizyczny) własny moment pędu cząstki;

spinacz /ˈspʲĩnaʧ̑/ (n)
クリップ
  wygięty kawałek drutu służący do złączania kartek papieru;

spinozaur (n)
スピノサウルス
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Spinosaurus, rodzaj dinozaura gadziomiedniczego z rodziny Spinosauridae;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju (1.1)

spirala /spʲiˈrala/ (n)
スパイラル
  (matematyka, matematyczny) krzywa płaska, która okrążając wielokrotnie punkt, jednocześnie oddala się od niego

spironolakton /ˌspʲirɔ̃nɔˈlaktɔ̃n/ (n)
スピロノラクトン
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający, oszczędzający potas, z grupy antagonistów aldosteronu;

spirulina /ˌspʲiruˈlʲĩna/ (n)
スピルリナ
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (spożywczy) preparat z sinic z rodzaju Arthrospira w formie proszku lub tabletek stosowany jako suplement diety;

spis treści /ˈspʲis ˈtrɛɕʨ̑i/ (n)
目次
  lista rozdziałów z podanymi numerami ich stron, umieszczany na początku lub końcu danej publikacji;

spisek /ˈspʲisɛk/ (n)
企み
  tajne porozumienie pomiędzy grupą osób (spiskowców), mających wspólny cel

spiż /spʲiʃ/ (n)
砲金
  (chemia, chemiczny) stop miedzi z cyną, cynkiem i ołowiem;

splenektomia (n)
脾臓摘出術
  (medycyna, medyczny) zabieg całkowitego lub częściowego usunięcia śledziony;

spluwaczka (n)
たんつぼ
  naczynie przeznaczone do spluwania do niego;

spodek /ˈspɔdɛk/ (n)
受け皿
  mały talerzyk używany jako podstawka pod filiżankę lub szklankę

spodenki /spɔˈdɛ̃nʲci/ (n)
パンツ
  krótkie spodnie – sięgające do kolan lub ud

spodnie /ˈspɔdʲɲɛ/ (n)
ズボン
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) dolna część odzieży wierzchniej okrywająca nogi;

spojówka /spɔˈjufka/ (n)
結膜
  (anatomia, anatomiczny) przednia część gałki ocznej; błona śluzowa pokrywająca wewnętrzną część powiek i przednią część białkówki;

spokojny /spɔˈkɔjnɨ/ (adj)
静か
  niedoznający i niepokazujący silnych uczuć

spokój /ˈspɔkuj/ (n)
安心
  równowaga psychiczna; brak gniewu, zdenerwowania

spontanicznie /ˌspɔ̃ntãˈɲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
思わず
  w sposób spontaniczny, bez głębszego przemyślenia, odruchowo, emocjonalnie

spontaniczny (adj)
自発
  działający odruchowo, bez innych wpływów

sporadyczny /ˌspɔraˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
散発的
  pojawiający się lub występujący rzadko, od czasu do czasu

sporofit (n)
胞子体
  (botanika, botaniczny) diploidalne stadium w przemianie pokoleń roślin i glonów;

sport /spɔrt/ (n)
スポーツ, 運動
  forma aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowanej dla przyjemności lub współzawodnictwa;

sportowiec /spɔrˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
スポーツマン
  (sport, sportowy) osoba (kobieta lub mężczyzna), która zawodowo lub amatorsko uprawia jakiś sport

sportsmenka (n)
スポーツウーマン
  (sport, sportowy) zawodniczka sportowa

sposób /ˈspɔsup/ (n)
方法, 仕方, 遣り方
  metoda, algorytm zrobienia czegoś, rozwiązania jakiegoś problemu

spotkanie /spɔtˈkãɲɛ/ (n)
会合
  umówione lub przypadkowe zobaczenie kogoś, zetknięcie się z kimś (z czymś)
  rozgrywka sportowa

spowiedź /ˈspɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
自白
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznanie grzechów przed kapłanem w celu otrzymania ich odpuszczenia

społeczeństwo /ˌspɔwɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
社会
  (socjologia, socjologiczny) zorganizowana grupa ludzi zamieszkująca jakieś terytorium powiązanych ze sobą kulturowo, historycznie, religijnie, zawodowo itp.;

społeczna odpowiedzialność biznesu /spɔˈwɛʧ̑na ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɔʑʥ̑ bʲizˈnɛsu/ (n)
企業の社会的責任
  (ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) koncepcja, według której przedsiębiorstwa na etapie budowania strategii dobrowolnie uwzględniają interesy społeczne, ochronę środowiska i relacje z różnymi grupami interesariuszy

społeczność /spɔˈwɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
コミュニティ
  ludzie skupieni w środowisku zawodowym lub społecznym;

społeczny /spɔˈwɛʧ̑nɨ/ (adj)
社会的
  dotyczący społeczeństwa, realizowany przez społeczeństwo, związany ze społeczeństwem

spragniony /spraɟˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
喉が渇いた
  (fizjologia, fizjologiczny) potrzebujący wody

sprawa /ˈsprava/ (n)
事件
  to, co jest dla kogoś ważne

sprawdzać /ˈspravʣ̑aʨ̑/ (v)
調べる
  kontrolować, weryfikować; upewniać się, że coś jest prawidłowe

sprawdzian /ˈspravʲʥ̑ãn/ (n)
テスト
  (edukacja, edukacyjny) zestaw zadań przeznaczonych do rozwiązania przez uczniów, studentów, kursantów itp. w celu zweryfikowania ich wiedzy i umiejętności w jakimś zakresie
  kryterium, sposób sprawdzenia czegoś, test

sprawiedliwość /ˌspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
公平
  (potocznie, potoczny) władza sądownicza
  trwała i niewymuszona wola oddawania każdemu tego, co mu się należy;

sprawiedliwy /ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (adj)
公平
  o wyroku, prawie itp.: zgodny ze sprawiedliwością

sprawność /ˈspravnɔɕʨ̑/ (n)
効率
  szybka i solidne wykonywanie jakichś czynności, zręczne działanie

sprawowanie /ˌspravɔˈvãɲɛ/ (n)
行動
  (rzeczownik odczasownikowy) od sprawować

spray /sprɛj/ (n)
スプレー
  płyn rozpylany strumieniem drobnych kropli, przechowywany w pojemniku pod ciśnieniem;

sprint /sprɨ̃nt/ /sprʲĩnt/ (n)
スプリント
  (potocznie, potoczny) szybki bieg
  (sport, sportowy) bieg na krótkich dystansach (grupa dyscyplin sportowych);

sprzeciw /ˈspʃɛʨ̑if/ (n)
反対
  aktywne wyrażenie braku zgody na coś

sprzeczać się /ˈspʃɛʧ̑aʨ̑‿ɕɛ/ (v)
争う
  mieć sprzeczkę, spór, drobną kłótnię z kimś, spierać się

sprzeczność (n)
恒偽式
  stosunek zachodzący między zjawiskami, poglądami, interesami niezgodnymi ze sobą

sprzedawać /spʃɛˈdavaʨ̑/ (v)
売る
  dawać coś (materialnego lub nie) i w zamian dostawać pieniądze

sprzedawca /spʃɛˈdafʦ̑a/ (n)
売り手, 店員, 売り子
  (handel, handlowy) człowiek sprzedający towary (w sklepie, na targowisku)

sprzedaż /ˈspʃɛdaʃ/ (n)
販売
  (ekonomia, ekonomiczny) zbycie towaru lub usługi w zamian za pieniądze lub inny towar

sprzątaczka /spʃɔ̃nˈtaʧ̑ka/ (n)
掃除婦
  kobieta zawodowo zajmująca się sprzątaniem, zwłaszcza pomieszczeń

sprzątać /ˈspʃɔ̃ntaʨ̑/ (v)
片付ける
  doprowadzać coś do porządku, usuwać bałagan

sprzęgło /ˈspʃɛ̃ŋɡwɔ/ (n)
クラッチ
  (mechanika) mechanizm pozwalający na przenoszenie ruchu z jednej osi na drugą;

sprzężenie zwrotne (n)
フィードバック
  reakcja układu funkcjonalnego na efekt jego własnego działania, który to efekt wpływa na wydajność układu w kolejnych rundach działania;

sprężyna /sprɛ̃w̃ˈʒɨ̃na/ (n)
発条
  (technologia, technika, techniczny) zwinięty w spiralę, zwykle metalowy przedmiot, który może ulegać rozprężaniu;

spódnica /spudʲˈɲiʦ̑a/ (n)
スカート
  (krawiectwo) rodzaj ubrania osłaniającego biodra i nogi;

spójnik /ˈspujɲik/ (n)
接続詞
  (gramatyka) wyraz służący do łączenia wyrażeń wewnątrz zdania pojedynczego (np. w wyliczeniach) oraz zdań składowych w zdaniach złożonych;

spójność (n)
凝集度
  ścisłe przystawanie do siebie elementów czego

spór /spur/ (n)
紛争
  różnica zdań, stanowisk, interesów

spółdzielnia /spuwʲˈʥ̑ɛlʲɲa/ (n)
協同組合
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot prowadzący działalność gospodarczą w interesie swoich członków;

spółgłoska /spuwˈɡwɔska/ (n)
子音
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska powstająca w wyniku całkowitego lub częściowego zablokowania przepływu powietrza przez aparat mowy;

spółka akcyjna /ˈspuwka ːkˈʦ̑ɨjna/ (n)
株式会社
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki kapitałowej;

spółka zależna /ˈspuwka zaˈlɛʒna/ (n)
子会社
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka, której minimum 50 procent akcji lub udziałów jest własnością innej spółki lub innego podmiotu

spłukany (adj)
すっからかん
  (potocznie, potoczny) bez pieniędzy, w stanie bankructwa

squash (n)
スカッシュ
  (sport, sportowy) rodzaj gry polegającej na odbijaniu piłki o ścianę tak, by utrudnić ponowne odbicie piłki przez przeciwnika;

sraczka /ˈsraʧ̑ka/ (n)
下痢
  (potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) biegunka, rozwolnienie

srać /sraʨ̑/ (v)
くそをする
  (wulgarnie, wulgaryzm) (pejoratywnie, pejoratywny) (anatomia, anatomiczny) wypróżniać się przez otwór odbytniczy

srebrny /ˈsrɛbrnɨ/ (adj)
銀色
  (jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze srebra

srebro /ˈsrɛbrɔ/ (n)
銀
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ag i liczbie atomowej 47;

sroka /ˈsrɔka/ (n)
カササギ, 鵲
  (ornitologia, ornitologiczny) Pica pica, czarno-biały ptak z długim ogonem;

srom /srɔ̃m/ (n)
外陰部, 陰門
  (anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zewnętrzne żeńskie narządy płciowe;

ssak /sːak/ (n)
哺乳類, ほにゅうるい
  (zoologia, zoologiczny) Mammalia, zwierzę z podtypu kręgowców żyworodnych, które po urodzeniu żywi się mlekiem matki;

ssaki (n)
哺乳類
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Mammalia, gromada zwierząt należących do kręgowców;

ssać /sːaʨ̑/ (v)
しゃぶる
  (eufemistycznie) (grubiański, grubiańsko) robić fellatio, mieć stosunek oralny
  o niemowlętach i młodych zwierzętach pić mleko z piersi matki
  odprowadzać płyn (gaz i ciecz) lub drobne przedmioty za pomocą podciśnienia
  pić wyciągając z czegoś płyn ustami
  powolne spożywanie twardego i rozpuszczalnego pod wpływem śliny pokarmu
  trzymać w ustach coś niejadalnego i obracać językiem

stabilizacja (n)
安定
  stan trwałości i równowagi w przebiegu określonych procesów, w określonej dziedzinie życia

stabilność /staˈbʲilnɔɕʨ̑/ (n)
安定
  cecha tego, co stabilne

stabilny /staˈbʲilnɨ/ (adj)
安定
  (o konstrukcjach lub przedmiotach) utrzymujący stałą pozycję
  niezmieniający się przez dłuższy czas
  łatwo powracający do równowagi po wcześniejszym jej zakłóceniu

stacja benzynowa /ˈstaʦ̑ʲja ˌbɛ̃w̃zɨ̃ˈnɔva/ (n)
ガソリンスタンド
  zakład sprzedający benzynę i inne paliwa dla samochodów;

stacja kolejowa (n)
鉄道駅
  (kolejnictwo) miejsce przyjazdu, postoju i odjazdu pociągów, zwykle wyposażone w perony i budynki, w których mieszczą się kasy, poczekalnie, przechowalnie bagażu itp.;

stacja kosmiczna /ˈstaʦ̑ʲja kɔsˈmʲiʧ̑na/ (n)
宇宙ステーション
  sztuczny satelita, na którego pokładzie możliwy jest długi pobyt astronautów;

stacja telewizyjna (n)
テレビ局
  (telewizja, telewizyjny) zespół pomieszczeń wraz z aparaturą do nadawania, przekazywania i odbierania sygnałów telewizyjnych;

stado /ˈstadɔ/ (n)
群
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) duża liczba ludzi (nawet nietworzących grupy)
群れ
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) gromada podobnych do siebie obiektów
  (zoologia, zoologiczny) grupa osobników tego samego, rzadziej różnych gatunków zwierząt, żyjąca na określonym terytorium, związana mniej lub bardziej zaawansowaną formą organizacji społecznej;

stagflacja /stakfˈlaʦ̑ʲja/ (n)
スタグフレーション
  (ekonomia, ekonomiczny) występowanie wysokiej inflacji w warunkach stagnacji gospodarczej;

stagnacja /staɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
不況
  wyhamowanie lub całkowite zatrzymanie postępu w jakiejś dziedzinie

stajnia /ˈstajɲa/ (n)
厩舎
  (zootechnika, zootechniczny) budynek, pomieszczenie dla koni;

stal /stal/ (n)
鋼鉄, 鋼, 鉄鋼
  (metaloznawstwo, metalurgia) stop żelaza z węglem;

stalagmit /staˈlaɡmʲit/ (n)
石筍
  (geologia, geologiczny) naciek jaskiniowy narastający od dna jaskini ku górze;

stalinizm /staˈlʲĩɲism̥/ (n)
スターリニズム, スターリン主義
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, praktyka rządzenia panująca w ZSRR za czasów Józefa Stalina;

stalówka /staˈlufka/ (n)
ペン先
  końcowa, robocza część pióra;

stan /stãn/ (n)
状態
  sytuacja, stopień czegoś, poziom sprawności w danej chwili; nastrój

stan cywilny /ˈstãn ʦ̑ɨˈvʲilnɨ/ (n)
婚姻の有無
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół cech określających osobę fizyczną w świetle obowiązujących norm prawa cywilnego;

stan nadzwyczajny (n)
緊急事態宣言
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) szczególny reżim prawny, który służy odwróceniu lub umniejszeniu skutków szczególnych zagrożeń, jeżeli zwykłe środki konstytucyjne są niewystarczające;

stan wojenny /ˈstãn vɔˈjɛ̃nːɨ/ (n)
戒厳
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczenie swobód i praw obywateli na skutek zewnętrznych zagrożeń państwa;

stand-up (n)
スタンダップコメディ
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) komediowy występ sceniczny w formie monologu;

standard /ˈstãndart/ (n)
スタンダード
  (językoznawstwo, językoznawczy) standard literacki, język standardowy;
  powszechne kryterium określające poziom usług lub towarów spełniających podstawowe wymagania;

standardowy /ˌstãndarˈdɔvɨ/ (adj)
標準の
  (językoznawstwo, językoznawczy) mieszczący się w normach mowy ogólnonarodowej
  zgodny z określonym standardem, normą (i tym podobne, i temu podobne)

stanowczy /stãˈnɔfʧ̑ɨ/ (adj)
強
  taki, który potrafi podjąć kategoryczną decyzję, pozbawiony wahań i wątpliwości

stanowisko /ˌstãnɔˈvʲiskɔ/ (n)
役
  pozycja w hierarchii zawodowej
立場
  punkt widzenia, sposób rozumienia czegoś

stanowić /stãˈnɔvʲiʨ̑/ (v)
構成
  składać się na coś, tworzyć coś

stanąć /ˈstãnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
立ち上がる
  o człowieku, zwierzętach: powstać, dźwignąć się na nogi
立ち止まる
  zatrzymać się, przestać się poruszać, przestać działać

stanąć dęba /ˈstãnɔ̃ɲʥ̑ ˈdɛ̃mba/ (v)
後ろ足立ちする
  o zwierzęciu czworonożnym, np. koniu wspiąć się na tylne kończyny

stara panna (n)
オールドミス, 売れ残り
  niemłoda kobieta, która nie wyszła za mąż

stara śpiewka (n)
相変わらず
  (związek frazeologiczny) (ironicznie) stary, oklepany frazes

starczowzroczność (n)
老視
  (medycyna, medyczny) wada wzroku polegająca na niewyraźnym widzeniu na bliskie odległości spowodowanym zmniejszoną zdolnością akomodacji oka, zwykle wynikającą ze starzenia się;

starofrancuski /ˌstarɔfrãnˈʦ̑usʲci/ (n)
古フランス語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy romańskiej używany w średniowieczu w północnej części dzisiejszej Francji, a także części Szwajcarii i Belgii;

staromodny (adj)
旧弊
  odpowiadający dawnej modzie, obecnie niemodny

staronordyjski (n)
古ノルド語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język staronordyjski;

starorzecze /ˌstarɔˈʒɛʧ̑ɛ/ (n)
三日月湖
  (geografia, geograficzny) jezioro w dolinie rzecznej, stanowiące fragment jej dawnego koryta;

staroturecki /ˌstarɔtuˈrɛʦ̑ʲci/ (adj)
古テュルク の, 古テュルク語 の
  odnoszący się do ludów turkijskich zamieszkujących w okresie mniej więcej od VI do XII wieku tereny przede wszystkim współczesnej Mongolii, południowej Syberii i Azji Środkowej; dotyczący ich kultury, dziejów, języka itp.;

staroturecki /ˌstarɔtuˈrɛʦ̑ʲci/ (n)
古テュルク語
  język staroturecki (1.2), najstarszy zaświadczony w piśmie język turkijski;

staroturkijski (adj)
古テュルク の, 古テュルク語 の
  odnoszący się do ludów turkijskich zamieszkujących w okresie mniej więcej od VI do XII wieku tereny przede wszystkim współczesnej Mongolii, południowej Syberii i Azji Środkowej; dotyczący ich kultury, dziejów, języka itp.;

staroturkijski (n)
古テュルク語
  język staroturkijski (1.1), najstarszy zaświadczony w piśmie język turkijski;

staroświecki (adj)
古い, 古めかしい
  wywodzący się ze starych czasów, obecnie niemodny, niepopularny

starość /ˈstarɔɕʨ̑/ (n)
晩年
  stan będący efektem starzenia się, trzeci i ostatni okres życia istot żywych;

starożytność /ˌstarɔˈʒɨtnɔɕʨ̑/ (n)
古
  (historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości, który trwał od wynalezienia pisma do upadku imperium zachodniorzymskiego w 476 roku;

start /start/ (n)
スタート地点
  chwila, w której coś zaczyna się
  miejsce, w którym coś zaczyna się

stary /ˈstarɨ/ (adj)
古い, 年取った
  mający wiele lat, niemłody
古い
  nieaktualny, nieważny
  długo istniejący, mający wieloletnią tradycję
  pochodzący z odległej przeszłości
  znany od dawna, a nadal aktualny
  zniszczony w wyniku długiego używania
  o żywności, pokarmie: nieświeży, nienadający się do spożycia

starzenie /staˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
老化
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) zmiana właściwości materiału z upływem czasu;

starzeć się /ˈstaʒɛʨ̑‿ɕɛ/ (v)
年を取る
  o zwierzętach i ludziach: stawać się starszym, starym

statek /ˈstatɛk/ (n)
船
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) duży obiekt do przewozu towarów lub ludzi drogą wodną
  każde urządzenie do takiego przewozu dowolną drogą inną niż ląd;

statek kosmiczny (n)
宇宙船
  (astronautyka, astronautyczny) pojazd poruszający się w przestrzeni poza atmosferą Ziemi

status /ˈstatus/ (n)
地位
  położenie, pozycja (np. społeczna)

statystyka /staˈtɨstɨka/ (n)
統計
  (fizyka, fizyczny) (potocznie, potoczny) rozkład prawdopodobieństwa będący podstawą statystyki (1.4)
  (fizyka, fizyczny) model opisujący zbiorowe zachowanie obiektów fizycznych, np. cząstek
  nauka zajmująca się zbieraniem i analizą danych dotyczących zjawisk masowych;
  wynik procesu zbierania i analizy danych dotyczących jakiegoś zjawiska masowego, prezentowany najczęściej w postaci tabel lub wykresów

staw /staf/ (n)
関節
  (anatomia, anatomiczny) ruchome połączenie kości;
池
  (hydrologia, hydrologiczny) niewielki zbiornik wody stojącej sztucznego lub naturalnego pochodzenia;

stawiać /ˈstavʲjäʨ̑/ (v)
立てる
  tak przemieszczać przedmiot, by stał

stawiennictwo (n)
出廷
  (urzędowy) przybycie gdzieś ((na przykład) do sądu) po uprzednim wezwaniu; stawienie się

stawonóg /staˈvɔ̃nuk/ (n)
節足動物
  (zoologia, zoologiczny) bezkręgowe zwierzę mające ciało zbudowane z segmentów oraz odnóża z połączonych stawami członów;

stać /staʨ̑/ (v)
立つ
  o człowieku, zwierzęciu: być w pozycji wyprostowanej, podpartym tylko na nogach
  o przedmiocie: być ustawionym w taki sposób, że pionowy wymiar jest większy od poziomych
  (potocznie, potoczny) o penisie: być w stanie erekcji (często z podmiotem domyślnym)
  o mechanizmie, silniku: nie pracować, nie działać
  znajdować się w jakimś miejscu

stała /ˈstawa/ (n)
定数
  symbol, któremu przyporządkowana jest pewna zdefiniowana wartość;

stały /ˈstawɨ/ (adj)
固体
  (fizyka, fizyczny) o stanie skupienia: taki, w którym cząsteczki, atomy i jony nie wykazują ruchu postępowego, choć mogą wibrować
永久
  ciągły

stegozaur (n)
ステゴサウルス
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju stegozaur (1.1)

stek /stɛk/ (n)
ステーキ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z kawałka mięsa krojonego w poprzek włókien mięśniowych lub ryby krojonej w poprzek kręgosłupa, zazwyczaj grillowany lub smażony w głębokim oleju;

stekowiec (n)
カモノハシ目
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, w którego budowie anatomicznej przewody moczowe i płciowe uchodzą do steku

stela (n)
石碑
  (archeologia, archeologiczny) (sztuka) w starożytności wolno stojąca płyta upamiętniająca czyny władcy

step /stɛp/ (n)
ステップ
  (geografia, geograficzny) trawiasta równina pozbawiona drzew, rzek i jezior;

ster /stɛr/ (n)
舵
  (lotnictwo, lotniczy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie służące do nadania i utrzymania kierunku ruchu statku wodnego lub powietrznego;

sterburta (n)
右舷
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) prawa burta statku patrząc z rufy na dziób

sternik (n)
舵手
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) stopień żeglarski niższy od stopnia kapitana i żeglarz posiadający ów stopień

sterowiec /stɛˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
飛行船
  (lotnictwo, lotniczy) sterowalny, podłużny balon napełniony gazem lżejszym od powietrza, posiadający własny napęd;

sterylizować (v)
殺菌
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) niszczyć mikroorganizmy i ich spory

stewardesa /ˌstʲju<sup>w</sup>arˈdɛsa/ (n)
スチュワーデス
  (lotnictwo, lotniczy) członkini załogi samolotu obsługująca pasażerów;

stigma /ˈstʲiɡma/ (n)
スティグマ
  (językoznawstwo, językoznawczy) litera alfabetu greckiego, obecnie nieużywana w języku greckim; w greckim systemie liczbowym oznacza liczbę 6; jest ligaturą liter sigma i tau;

stochastyczny (adj)
推測
  (matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) nie wykazujący żadnej określonej tendencji, nie zmierzający do określonego celu, taki, którym rządzi przypadek

stocznia /ˈstɔʧ̑ʲɲa/ (n)
造船所
  zakład przemysłowy zajmujący się budową, remontowaniem, przebudowywaniem lub likwidacją statków wodnych;

stodoła /stɔˈdɔwa/ (n)
家畜小屋
  (architektura, architektoniczny) (rolnictwo, rolniczy) budynek gospodarczy do przechowywania plonów w stanie suchym np. siano, zboże itp.

stokrotka /stɔˈkrɔtka/ (n)
雛菊
  (botanika, botaniczny) Bellis L., rodzaj drobnych roślin zielnych z rodziny astrowatych;
延命菊
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

stolica /stɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
首都
  (administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) główne miasto jakiegoś państwa;

stolik /ˈstɔlʲik/ (n)
テーブル
  (gastronomia) stół z siedzeniami przygotowany dla klientów w restauracji, barze

stomatologia /ˌstɔ̃matɔˈlɔɟja/ (n)
口腔病学
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, dziedzina zajmująca się funkcjonowaniem, patologiami i leczeniem zębów, przyzębia, błony śluzowej jamy ustnej, stawu skroniowo-żuchwowego człowieka;

stop /stɔp/ (n)
合金
  (technologia, technika, techniczny) substancja złożona z metalu i innych metali lub niemetali;

stopa /ˈstɔpa/ (n)
足
  (anatomia, anatomiczny) część ciała tworząca dolny koniec nogi, ograniczona piętą i kostką;
フィート, フート, 足
  jednostka długości, używana w niektórych krajach;
詩脚, 韻脚
  najmniejsza jednostka miary wierszowej;
脚, 脚部
  podstawa czegoś (np. ozdobnej nogi stołu)
水準
  poziom, jakość czegoś

stopień /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
度, 程度
  (fizyka, fizyczny) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka miary temperatury
  (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego stanowiąca 1/360 (jedną trzysta sześćdziesiątą) kąta pełnego, stosowana też w geografii do wyrażania współrzędnych geograficznych;

stopień najwyższy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ najˈvɨʃːɨ/ (n)
最上級
  (gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, oznaczająca największe nasilenie opisywanej przez niego cechy

stopień wyższy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ ˈvɨʃːɨ/ (n)
比較級
  (gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, określająca natężenie opisywanej przez niego cechy w porównaniu do czegoś

stos /stɔs/ (n)
スタック
  (informatyka, informatyczny) jedna ze struktur danych, w której analogicznie do stosu (1.1) kartek, dostęp jest możliwy tylko przez dokładanie lub pobieranie z wierzchu;
  większa ilość przedmiotów ułożonych jeden na drugim

stosowany (adj)
応用
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) mający służyć potrzebom praktycznym

stosunek /stɔˈsũnɛk/
関係
  sposób obcowania między różnymi jednostkami

stosunek /stɔˈsũnɛk/ (n)
関係
  zależność między różnymi elementami

stosunek przerywany /stɔˈsũnɛk ˌpʃɛrɨˈvãnɨ/ (n)
膣外射精
  (medycyna, medyczny) stosunek płciowy, podczas którego dochodzi do wyjścia członka z pochwy przed wytryskiem nasienia

stosunek płciowy /stɔˈsũnɛk ˈpw̥ʨ̑ɔvɨ/ (n)
性交
  (fizjologia, fizjologiczny) czynności i zachowania seksualne, w trakcie których dochodzi do fizycznego zbliżenia z użyciem narządów płciowych;

stowarzyszenie /ˌstɔvaʒɨˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
組合
  organizacja społeczna (zrzeszenie) powoływana przez grupę osób o wspólnych celach lub zainteresowaniach;

stołówka /stɔˈwufka/ (n)
カフェテリア, 食堂
  miejsce zbiorowego żywienia, np. w szkole, zakładzie pracy

stożek /ˈstɔʒɛk/ (n)
錐体
  (geometria) rodzaj bryły powstałej przez obrót trójkąta prostokątnego wokół jednej z przyprostokątnych;

strach /strax/ (n)
恐怖, 恐れ
  (psychologia, psychologiczny) uczucie niepokoju, lęku przed czymś, co może być groźne

stracić twarz /ˈstraʨ̑iʨ̑ ˈtfaʃ/ (v)
面目を失う
  stracić honor, mieć powody do wstydu

strajk /strajk/ (n)
ストライキ, 同盟罷業
  dobrowolny i zbiorowy protest pracowników, który polega najczęściej na przerwaniu pracy, podjęty w celu spełnienia przez pracodawcę lub władzę ich postulatów;
ストライク
  w kręglach: zbicie wszystkich kręgli za pierwszym rzutem

strajk włoski /ˈstrajɡ ˈvwɔsʲci/ (n)
サボ
  strajk polegający na skrajnie skrupulatnym wykonywaniu obowiązków służbowych przez pracowników

strajkować /strajˈkɔvaʨ̑/ (v)
ストライキを起こす
  uczestniczyć w strajku

straszny /ˈstraʃnɨ/ (adj)
極端
  (potocznie, potoczny) taki, który jest bardzo intensywny, duży
  okropny, nieprzyjemny
酷い
  taki, który wzbudza strach, grozę; jest przerażający, niebezpieczny, okrutny

straszyć (v)
威かす
  wzbudzać strach, lęk w kimś

strata /ˈstrata/ (n)
失うこと
  ubytek, utracenie czegoś; coś wartościowego, co się straciło, czego już się nie ma

strateg /ˈstratɛk/ (n)
戦略家
  znawca strategii, osoba tworząca plany wojenne i kierująca operacjami wojskowymi

strategia /straˈtɛɟja/ (n)
戦略
  ogólny plan działań, szerszy od taktyki

strategiczny (adj)
戦略的
  zgodny z określoną strategią

stratosfera (n)
成層圏
  (geofizyka) druga (nad troposferą) warstwa atmosfery, w której ma miejsce inwersja temperatury;

stratowulkan (n)
成層火山
  (geologia, geologiczny) wzniesienie powstałe w wyniku zgromadzenia się na przemian magmy i innych materiałów wydobywających się z wnętrza wulkanu;

straż graniczna (n)
国境警備隊
  (wojskowość, wojskowy) formacja mundurowa administracji państwowej powołana do ochrony granic;
  (wojskowość, wojskowy) jednostka lub grupa funkcjonariuszy formacji (1.1)

straż pożarna /ˈstraʃ pɔˈʒarna/ (n)
消防署
  wyspecjalizowana formacja, zawodowa lub ochotnicza, zajmująca się zwalczaniem pożarów, klęsk żywiołowych oraz innych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, mienia lub środowiska;

straż przybrzeżna (n)
沿岸警備隊
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) morska formacja policyjna lub wojskowa odpowiadająca za nadzorowanie granic

strażacki (adj)
消防 の
  związany ze strażą pożarną, dotyczący straży pożarnej

strażak /ˈstraʒak/ (n)
消防士
  osoba szkolona do walki z ogniem;

strażnica (n)
望楼
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) (architektura, architektoniczny) budynek, niekiedy wysoki, w którym pełni się straż;

strażnik /ˈstraʒʲɲik/ (n)
ガード
  osoba odpowiedzialna za pilnowanie mienia lub osób

strefa /ˈstrɛfa/ (n)
地区
  przestrzeń wydzielona ze względu na pewne cechy odróżniające ją od otoczenia

strefa erogenna /ˈstrɛfa ˌɛrɔˈɡɛ̃nːa/ (n)
性感帯
  (fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) fragment ciała, który reaguje na dotyk podnieceniem seksualnym;

stres /strɛs/ (n)
ストレス
  (psychologia, psychologiczny) mobilizacja organizmu jako reakcja na negatywne bodźce;

streszczenie /strɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
要約
  wyciąg, skrót

stringi /ˈstrʲĩŋʲɟi/ (n)
Gストリング
  (krawiectwo) rodzaj majtek, których tylną część stanowi bardzo wąski pasek materiału;

strit /strʲit/ (n)
ストレート
  (termin karciany) układ pięciu kolejnych kart różnego koloru w grze w pokera

stroboskop (n)
ストロボスコープ
  (technologia, technika, techniczny) lampa emitująca krótkie błyski światła o dużym natężeniu

stromy /ˈstrɔ̃mɨ/ (adj)
険しい
  nachylony pod dużym kątem w stosunku do poziomu, podłoża

strona /ˈstrɔ̃na/ (n)
態
  (gramatyka) forma zdania zależna od wzajemnego stosunku podmiotu i orzeczenia;
ウェブページ
  (informatyka, informatyczny) (zobacz) strona internetowa
辺
  (matematyka, matematyczny) w algebrze: jedna z dwóch zależności w równaniu lub nierówności rozdzielić znakiem równości lub nierówności
側面, 観点
  analizowana, wyszczególniona cecha czegoś
頁
  jedna z powierzchni kartki lub innych płaskich przedmiotów, zwykle w książce, gazecie, albumie itp.
側, 陣営
  uczestnik wojny, także sporu, kłótni, negocjacji, rozmów, umowy, małżeństwa, itp.
側, 側面
  umowna część czegoś, znajdująca się przy brzegu, krawędzi tego czegoś

strona bierna /ˈstrɔ̃na ˈbʲjɛrna/ (n)
受動態, 受身
  (gramatyka) forma zdania, w której podmiot jest obiektem czynności, określonej przez orzeczenie;

strona czynna /ˈstrɔ̃na ˈʧ̑ɨ̃nːa/ (n)
能動態
  (gramatyka) forma zdania, w której podmiot jest wykonawcą czynności;

stront /strɔ̃nt/ (n)
ストロンチウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sr i liczbie atomowej 38;

strudel /ˈstrudɛl/ (n)
シュトルーデル
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto francuskie zawijane z jabłkami lub nadzieniem z sera bądź maku, pieczone w rondlu z dużą ilością masła;

struktura /strukˈtura/ (n)
組織, 構成
  stały układ i wzajemne relacje elementów stanowiących całość

struna /ˈstrũna/ (n)
弓弦
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naciągnięta sprężysta nić, będąca źródłem dźwięku w instrumentach strunowych;

struna głosowa (n)
声帯
  (anatomia, anatomiczny) drgający element krtani, parzysty organ który wytwarza dźwięki

strup /strup/ (n)
瘡蓋
  (medycyna, medyczny) sucha pokrywa na ranach i uszkodzeniach ciała, powstająca ze skrzepłej wydzieliny;

struś /struɕ/ (n)
ダチョウ, 駝鳥
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak nielotny z rodziny strusiowatych;

strychnina /strɨxʲˈɲĩna/ (n)
ストリキニーネ
  (chemia, chemiczny) (toksykologia) silnie toksyczny alkaloid występujący w nasionach kulczyby;

strzał /sṭʃaw/ (n)
発射
  (wojskowość, wojskowy) wystrzelenie strzały lub pocisku z broni

strzała /ˈsṭʃawa/ (n)
矢
  pocisk przeznaczony do łuku;

strzałka /ˈsṭʃawka/ (n)
矢印
  linia z grotem, symbol wskazujący kierunek

strzelać /ˈsṭʃɛlaʨ̑/ (v)
撃つ
  oddawać strzał z broni
  (fotografia) wykonywać zdjęcie
  (sport, sportowy) kierować piłkę do bramki

strzelba /ˈsṭʃɛlba/ (n)
散弾銃
  długa, palna broń myśliwska;

strzelec /ˈsṭʃɛlɛʦ̑/ (n)
射手
  (sport, sportowy) zawodnik specjalizujący się w strzelaniu z ręcznej broni palnej
  osoba umiejąca się posługiwać bronią palną, łukiem lub inną bronią miotającą

strzelnica /sṭʃɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
射撃場
  (wojskowość, wojskowy) miejsce ćwiczeń w strzelaniu do celu

strzemię /ˈsṭʃɛ̃mʲjɛ/ (n)
鐙
  (hipologia, hipologiczny) parzysta część rzędu końskiego w formie stalowego kabłąka i poprzeczki, służąca do dosiadania wierzchowca i ułatwiająca utrzymanie się w siodle;

strzyc (v)
刈る
  obcinać futro zwierząt na wełnę
  przycinać rośliny, np. trawę, gałęzie

strzykawka (n)
注射器
  (medycyna, medyczny) narzędzie medyczne do wprowadzania płynnych leków pod skórę lub do mięśnia albo do pobierania płynów ustrojowych;

strzykwa (n)
ナマコ
  (zoologia, zoologiczny) Holothuroidea, zwierzę morskie z gromady zaliczanej do szkarłupni;

strzyżyk (n)
ミソサザイ
  (ornitologia, ornitologiczny) mały wędrowny ptak z rodziny strzyżyków, podobny do wróbla, zamieszkujący Amerykę Północną i Eurazję

strój /struj/ (n)
服装
  określony rodzaj ubioru

stróż /struʃ/ (n)
警備員
  osoba pilnująca np. budynku

student /ˈstudɛ̃nt/ (n)
だいがくせい 大学生
  osoba, która studiuje na wyższej uczelni;

studio /ˈstudʲjɔ/ (n)
スタジオ
  pomieszczenie przeznaczone do nagrań dźwiękowych, audycji radiowych, telewizyjnych lub filmowych itp.

studiować /stuˈdʲjɔvaʨ̑/ (v)
勉強する
  uczyć się na uczelni wyższej; być na studiach
  uważnie czytać, zgłębiać temat
  wpatrywać się uważnie

studnia /ˈstudʲɲa/ (n)
井戸, 井
  głęboki otwór w ziemi wraz z urządzeniem do pobierania wody;

stulejka /stuˈlɛjka/ (n)
包茎
  (medycyna, medyczny) wrodzone zwężenie napletka uniemożliwiające jego ściągnięcie poza żołądź prącia;

stwardnienie rozsiane /stfardʲˈɲɛ̇̃ɲɛ rɔɕˈːãnɛ/ (n)
多発性硬化症
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba centralnego układu nerwowego;

stworzenie /stfɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
万物
  (rzeczownik odczasownikowy) od stworzyć
生物
  zwierzę lub człowiek

styczeń /ˈstɨʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
１月 一月, 一月, 睦月
  pierwszy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

styczna (n)
接線
  (geometria) linia prosta mająca jeden punkt wspólny z krzywą lub powierzchnią, nieprzecinająca jej w tym punkcie;

styl /stɨl/ (n)
様式
  (sport, sportowy) ruchy właściwe danej dyscyplinie sportowej
  sposób czyjegoś postępowania, zachowania
  sposób wyrażania się; sposób mówienia, pisania;
  zespół cech charakterystycznych dla danego regionu, epoki itp.

styl życia (n)
生活様式
  (socjologia, socjologiczny) codzienne zachowania jednostek lub grup manifestujące ich położenie społeczne i preferencje;

stylistyka (n)
文体論
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) dział nauki zajmujący się opisem i analizą stylów językowych

stypa (n)
通夜
  (etnografia, etnograficzny) (gastronomia) poczęstunek organizowany po pogrzebie;

stypendium /stɨˈpɛ̃ndʲjũm/ (n)
奨学金
  pomoc finansowa udzielana osobom kształcącym się lub prowadzącym badania naukowe

styropian (n)
発泡スチロール
  (technologia, technika, techniczny) polistyren o mikroporowatej strukturze, najczęściej w formie kształtek, bloków lub płyt, wykorzystywany jako materiał do izolacji cieplnej, dźwiękowej i elektrycznej;

stół /stuw/ (n)
テーブル, 机
  (branża meblarka, meblarstwo, meble) mebel z podpartym na nogach blatem, służący zwykle do spożywania posiłków lub pracy;

stąd /stɔ̃nt/ (pronoun)
ここから
  wyznaczenie miejsca, w którym znajduje się osoba mówiąca, z orientacją na zewnątrz
  z tego powodu

stępka /ˈstɛ̃mpka/ (n)
竜骨
  (marynarka) (technologia, technika, techniczny) główna, podłużna belka konstrukcyjna umieszczona w osi na dnie kadłuba statku wodnego;

stężenie (n)
濃度
  (chemia, chemiczny) zawartość substancji w mieszaninie odniesiona do jednostki objętości lub masy;

suahili /ˌsu<sup>w</sup>aˈxʲilʲi/ (n)
スワヒリ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany we wschodniej części Afryki;

subkontynent /ˌsupkɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
亜大陸
  (geografia, geograficzny) ląd wielkich rozmiarów, lecz mniejszy niż kontynent lub stanowiący jego wydzieloną, szczególną część;

subkultura (n)
サブカルチャー
  (socjologia, socjologiczny) zespół zjawisk kulturowych, częściowo autonomiczny wobec kultury dominującej tworzone przez jakąś grupę osób;

sublimacja (n)
昇華
  (fizyka, fizyczny) zmiana stanu skupienia ze stałego na gazowy, z pominięciem fazy ciekłej;

substancja /supˈstãnʦ̑ʲja/ (n)
物質
  (chemia, chemiczny) klasa przedmiotów materialnych, mających w danych warunkach jednakowe właściwości fizyczne i chemiczne, mikroskopowo zaś - identyczną budowę molekularną (cząsteczkową)

subtelny /supˈtɛlnɨ/ (adj)
巧妙
  o niewielkim natężeniu, nieznaczny
  odznaczający się delikatnością (o człowieku)
  taktowny

suchy /ˈsuxɨ/ (adj)
乾いた
  nie wilgotny; pozbawiony wilgoci

sudoku /suˈdɔku/ (n)
ナンバープレース
  japońska łamigłówka, w której zadaniem jest uzupełnienie diagramu tak, aby w każdej kolumnie, każdym wierszu oraz każdym mniejszym kwadracie znalazło się po jednej cyfrze od 1 do 9;

sufit /ˈsufʲit/ (n)
天井
  (budownictwo) górna ściana pomieszczenia

sufizm /ˈsufʲism̥/ (n)
スーフィズム
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmański mistycyzm;

sugilit /suˈɟilʲit/ (n)
杉石
  (mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) rzadki minerał z gromady krzemianów, przyjmujący barwy w odcieniach różu i fioletu, wykorzystywany w jubilerstwie;

suhak (n)
サイガ
  (zoologia, zoologiczny) kopytny z rodzaju suhaków (1.1)

suita (n)
組曲
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloczłonowy utwór złożony z kontrastujących ze sobą elementów;

suka /ˈsuka/ (n)
雌犬
  (zoologia, zoologiczny) samica psa domowego lub innego zwierzęcia psowatego
  (wulgarnie, wulgaryzm) (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta, zwłaszcza źle prowadząca się

sukienka /suˈcɛ̃nka/ (n)
ドレス
  (krawiectwo) kobiece ubranie, okrywające tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, zazwyczaj z lekkiego materiału;

suknia /ˈsucɲa/ (n)
ワンピース
  (krawiectwo) część kobiecej garderoby okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, wkładana zazwyczaj na uroczyste okazje;

sukraloza (n)
スクラロース
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) substancja słodząca, słodsza 600 razy od zwykłego cukru, pochodna sacharozy o zerowej kaloryczności;

sum /sũm/ (n)
鯰, ナマズ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) duża ryba drapieżna z charakterystycznymi wąsami;

suma /ˈsũma/ (n)
総額
  (matematyka, matematyczny) wynik dodawania

sumak /ˈsũmak/ (n)
ウルシノキ
  (botanika, botaniczny) Rhus, rodzaj roślin należący do rodziny nanerczowatych i obejmujący ok. 250 gatunków;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z sumaka (1.1) o kwaśnym smaku

sumeryjski (n)
シュメール語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język sumeryjski;

sumienie /sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
良心
  wewnętrzne odczucie pozwalające rozróżniać dobro i zło

sumo /ˈsũmɔ/ (n)
相撲
  (sport, sportowy) rodzaj zapasów, japoński sport narodowy;

sunnita /sũɲˈːita/ (n)
スンニ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca sunnickiego odłamu islamu - sunnizmu

superbohater /ˌsupɛrbɔˈxatɛr/ (n)
スーパーヒーロー
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) pozytywny bohater literacki, filmowy lub komiksowy posiadający nadprzyrodzone zdolności i walczący o uratowanie ludzkości przed złoczyńcami;

supergromada (n)
超銀河団
  (astronomia, astronomiczny) zgrupowanie ogromnej liczby grup i gromad galaktyk;

superksiężyc (n)
スーパームーン
  (potocznie, potoczny) (astronomia, astronomiczny) księżyc w pełni, obserwowany w syzygijnym perygeum;

supermarket /ˌsupɛrˈmarkɛt/ (n)
スーパーマーケット, スーパー
  (handel, handlowy) ogromny, samoobsługowy sklep wielobranżowy;

supermodelka (n)
スーパーモデル
  bardzo znana modelka

supernowa /ˌsupɛrˈnɔva/ (n)
超新星
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda, której jasność gwałtownie wzrosła na skutek wybuchowego odrzucenia przez nią swoich zewnętrznych warstw;

superwtorek (n)
スーパー・チューズデー
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w USA: dzień (wtorek) na początku lutego lub marca w roku wyborów prezydenckich, kiedy w największej liczbie stanów odbywają się prawybory;

sura /ˈsura/ (n)
スーラ
  w islamie: rozdział Koranu;

surdut /ˈsurdut/ (n)
フロックコート
  (krawiectwo) wizytowy ubiór męski z ciemnego materiału; długa, dwurzędowa marynarka;

surfing (n)
サーフィン
  (sport, sportowy) ślizganie się na specjalnie przystosowanej do tego desce unoszącej się na fali morskiej

surowica (n)
血清
  (biologia, biologiczny) przesącz osocza krwi

surowiec /suˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
原材料, 原料
  substancja występująca w przyrodzie, która jest przetwarzana i wykorzystywana w przemyśle

surowy /suˈrɔvɨ/ (adj)
生
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) taki, który nie jest ugotowany, usmażony lub upieczony

surrealistyczny /ˌsurːɛalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
シュール
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) związany z surrealizmem, wywodzący się z surrealizmu

surrealizm /ˌsurːɛˈalʲism̥/ (n)
シュルレアリスム
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek artystyczny w literaturze i sztuce, ukształtowany w latach dwudziestych XX w., w założeniu którego wyrażano swoje wnętrze, podświadomość, wizje, sny, halucynacje itp. w oderwaniu od rzeczywistości;

surykatka /ˌsurɨˈkatka/ (n)
ミーアキャット
  (zoologia, zoologiczny) mały i smukły ssak drapieżny występujący w Afryce;

suseł /ˈsusɛw/ (n)
ジリス
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Spermophilus F. Cuvier, rodzaj ssaka z podrodziny afrowiórek, występujący w Eurazji;

sushi /ˈsuʃʲi/ (n)
寿司, 鮨
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) japońska potrawa z ryżu zaprawionego octem ryżowym z różnymi dodatkami w postaci owoców morza, ryb, warzyw, grzybów oraz jajek;

susza /ˈsuʃa/ (n)
旱魃
  długotrwały okres bez opadów atmosferycznych;

suszarka /suˈʃarka/ (n)
乾燥機
  urządzenie elektryczne do suszenia strumieniem powietrza

suszarka do włosów /suˈʃarka dɔ‿ˈvwɔsuf/ (n)
ヘアドライヤー
  (fryzjerstwo, fryzjerski) urządzenie elektryczne służące do suszenia włosów

suszony (adj)
乾燥
  taki, który przeszedł proces suszenia

suszyć /ˈsuʃɨʨ̑/ (v)
乾かす ‎
  powodować, że coś staje się suchsze przez odparowanie wody

sutek /ˈsutɛk/ (n)
乳首
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł mlekowy ssaków,

sutener /suˈtɛ̃nɛr/ (n)
客引き
  człowiek czerpiący zysk z nierządu innych osób

sutra /ˈsutra/ (n)
スートラ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w buddyzmie: pismo kanoniczne, z naukami Buddy lub późniejszymi komentarzami;

suwak logarytmiczny (n)
計算尺
  przyrząd do mnemotechnicznego obliczania wartości logarytmów i szybkiego otrzymywania przybliżonych wyników różnych działań arytmetycznych;

suwerenność /ˌsuvɛˈrɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
主権
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność od innych państw, ich władz lub instytucji

sułtan (n)
スルタン
  tytuł monarchy w krajach muzułmańskich;

swap (n)
スワップ
  (finanse, finansowy) umowa między dwoma podmiotami na wymianę przyszłych przepływów pieniężnych;
  idea wymieniania się niepotrzebnymi rzeczami, głównie ubraniami

swastyka /ˈsfastɨka/ (n)
スワスティカ
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niemiecki emblemat narodowosocjalistyczny i neonazistowski w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wielokulturowy symbol szczęścia zwykle w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach;

sweter /ˈsfɛtɛr/ (n)
セーター
  (odzieżownictwo) grube okrycie wierzchnie z dzianiny okrywające tułów i ręce

swój /sfuj/ (pronoun)
その, 自分 の
  należący do wykonawcy czynności

sycylijski /ˌsɨʦ̑ɨˈlʲijsʲci/ (adj)
シチリア語
  od Sycylia

syczeć /ˈsɨʧ̑ɛʨ̑/ (v)
シッ
  emitować dźwięk przypominający głoskę s
  mówić ze złością, z pasją

sygnalizować (v)
合図する
  przekazywać informacje poprzez wydawane sygnały

sygnał /ˈsɨɡnaw/ (n)
合図
  znak informacyjny lub ostrzegawczy

syjonizm /sɨˈjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
シオニズム
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zapoczątkowany w końcu XIX wieku ruch narodowy i towarzysząca mu ideologia stworzenia niezależnego państwa żydowskiego na terenie Palestyny oraz zahamowania procesów asymilacyjnych mniejszości żydowskiej w poszczególnych krajach;

sylaba /sɨˈlaba/ (n)
音節
  (językoznawstwo, językoznawczy) część wyrazu lub wyraz zawierające zwykle jedną samogłoskę lub dyftong, wymawiane jako całość; jednostka mowy, zwykle dłuższa niż jedna głoska i krótsza niż wyraz;

sylabariusz (n)
音節文字
  (językoznawstwo, językoznawczy) system pisma, w którym znaki odpowiadają zgłoskom (sylabom), a nie pojedynczym głoskom

sylf /sɨlf/ (n)
シルフ
  (mitologia, mitologiczny) duch powietrza ze średniowiecznych wierzeń ludowych, z którym mógł się przyjaźnić człowiek, który zachował czystość duszy;

sylogizm (n)
三段論法
  (logika, logiczny) wnioskowanie z dwóch przesłanek, które łączy jedno wspólne pojęcie;

sylwester /sɨlˈvɛstɛr/ (n)
大晦日
  dzień 31 grudnia, zwłaszcza wieczór, i noc z 31 grudnia na 1 stycznia; wigilia Nowego Roku

symbioza (n)
共生
  (biologia, biologiczny) współżycie dwóch różnych gatunków przynoszące im korzyści

symbol /ˈsɨ̃mbɔl/ (n)
記号
  (sztuka) użycie jakiegoś motywu (opisu, obrazu) do przedstawienia zjawiska, o którym nie chce się powiedzieć wprost;
シンボル, 符号
  znak graficzny odpowiadający jakiemuś pojęciu

symbolizować /ˌsɨ̃mbɔlʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
象徴
  stanowić symbol czegoś, reprezentować coś za pomocą symbolu

symetria /sɨ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
シンメトリー
  (matematyka, matematyczny) określenie endomorfizmu przestrzeni euklidesowych;

symetryczny (adj)
対称な
  odznaczający się symetrią, zbudowany lub ułożony według zasad symetrii

symfonia /sɨ̃w̃ˈfɔ̃ɲja/ (n)
交響曲
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dużych rozmiarów utwór na orkiestrę; w klasycznym kształcie zazwyczaj trzy- lub czteroczęściowy;

symonia (n)
シモニア
  (historia, historyczny, historycznie) praktyka sprzedawania i kupowania godności, urzędów i dóbr w czasach średniowiecza;

sympatia /sɨ̃mˈpatʲja/ (n)
情け
  życzliwy lub przyjazny stosunek do kogoś

sympozjum /sɨ̃mˈpɔzʲjũm/ (n)
シンポジウム
  spotkanie grupy naukowców, praktyków i osób zainteresowanych pewnym działem nauki

symptom /ˈsɨ̃mptɔ̃m/ (n)
症候
  oznaka jakiegoś zjawiska, zwykle ujemnego;

symulakr /sɨ̃ˈmulakr̥/ (n)
シミュラクラ現象
  byt, rzecz lub pojęcie udawane, nieprawdziwe, wykreowane przez symulowanie; takie, które nie ma odzwierciedlenia w rzeczywistości;

syn /sɨ̃n/ (n)
息子
  dziecko płci męskiej (w stosunku do rodziców);

syn marnotrawny /ˈsɨ̃n ˌmarnɔˈtravnɨ/ (n)
放蕩息子
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto zawinił lub zbłądził, ale w końcu się opamiętał;

synagoga /ˌsɨ̃naˈɡɔɡa/ (n)
シナゴーグ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski dom modlitw;

synantropijny (adj)
シナントロープ
  (biologia, biologiczny) zawleczony przez człowieka

synapsa /sɨ̃ˈnapsa/ (n)
シナプス
  (biologia, biologiczny) połączenie między aksonem komórki nerwowej a inną komórką, gdzie następuje przekazanie pobudzenia z jednej komórki do drugiej;

syndrom paryski /ˈsɨ̃ndrɔ̃m paˈrɨsʲci/ (n)
パリ症候群
  dolegliwość turystów, (najczęściej japońskich) odwiedzających Paryż i odkrywających, że ich wymarzony czy znany z mediów obraz miasta różni się w znaczący sposób od rzeczywistości;

syndrom sztokholmski /ˈsɨ̃ndrɔ̃m ʃtɔkˈxɔlm̥sʲci/ (n)
ストックホルム症候群
  stan psychiczny, który pojawia się u ofiar porwania lub u zakładników, przejawiający się odczuwaniem sympatii i solidarności z osobami je przetrzymującymi;

syndykalizm (n)
サンディカリスム
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kierunek w ruchu robotniczym, zakładający prymat celów ekonomicznych nad politycznymi w walce o prawa proletariatu;

syndykat (n)
シンジケート
  (ekonomia, ekonomiczny) związek kilku przedsiębiorstw powołany dla wspólnego przedsięwzięcia

synekura /ˌsɨ̃nɛˈkura/ (n)
閑職
  dobrze płatna posada, która nie wymaga od zatrudnionego większego wysiłku

synestezja (n)
共感覚, シナスタジア
  stan, w którym wrażenia zmysłowe odbierane przez jeden zmysł towarzyszą również doznaniom charakterystyczne dla innych zmysłów;

syngaleski (n)
シンハラ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język syngaleski;

synod /ˈsɨ̃nɔt/ (n)
教会会議
  (administracja) (kościelny) w prawosławiu: stała rada biskupów
  (administracja) (kościelny) zebranie przedstawicieli duchowieństwa i świeckich w kościołach chrześcijańskich

synonim /sɨ̃ˈnɔ̃ɲĩm/ (n)
同義語, 類義語
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub dłuższe określenie równoważne znaczeniowo innemu lub o podobnym znaczeniu; bliskoznacznik

synowa /sɨ̃ˈnɔva/ (n)
嫁
  żona syna

syntagma /sɨ̃nˈtaɡma/ (n)
句
  (językoznawstwo, językoznawczy) grupa powiązanych gramatycznie i syntaktycznie słów, które mogą stanowić część zdania, np. podmiot, przydawkę, orzeczenie albo samodzielnie tworzą zdania bądź równoważniki zdań;

synteza (n)
統合
  połączenie wielu różnych elementów w całość, całościowe ujęcie zagadnienia

sypialnia /sɨˈpʲjalʲɲa/ (n)
寝室
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) pokój służący do spania

syrena /sɨˈrɛ̃na/ (n)
人魚, サイレン
  (mitologia, mitologiczny) stworzenie mityczne, początkowo pół kobieta, pół ptak, później pół kobieta, pół ryba; także bohaterka baśni i legend;
クラクション
  (motoryzacja) samochód marki Syrena;
サイレン, セイレーン
  urządzenie alarmowe wytwarzające sygnał dźwiękowy;

syrop /ˈsɨrɔp/ (n)
シロップ
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) roztwór leku w wodzie gęstością i smakiem przypominający syrop (1.1)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, bardzo słodki i lepki roztwór cukru, zagęszczony sok

syrop klonowy /ˈsɨrɔp klɔ̃ˈnɔvɨ/ (n)
メープルシロップ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy, wytwarzany z soku klonowego;

system /ˈsɨstɛ̃m/ (n)
システム
  układ urządzeń współpracujących ze sobą;

system operacyjny /ˈsɨstɛ̃m ˌɔpɛraˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
オペレーティングシステム
  (informatyka, informatyczny) najbardziej podstawowe oprogramowanie komputera umożliwiające zarządzanie zasobami, sprzętem oraz komunikację z użytkownikiem;

system plików /ˈsɨstɛ̃m ˈplʲikuf/ (n)
ファイルシステム
  (informatyka, informatyczny) sposób zapisu plików i katalogów, umożliwiający późniejsze ich odczytanie;

sytuacja /ˌsɨtuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
場合
  zespół okoliczności, stan, w którym ktoś lub coś się znajduje lub coś się dzieje

syty (adj)
一杯
  taki, który zaspokoił głód, najadł się

szabla /ˈʃabla/ (n)
サーベル
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) jednosieczna broń z wygiętą klingą;

szablon /ˈʃablɔ̃n/ (n)
テンプレート
  forma, wzór, według których wyrabia się seryjnie przedmioty

szach /ʃax/ (n)
王手
  (szachy, pojęcie szachowe) zagrożenie króla biciem;
シャー
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) tytuł monarchy w Persji a następnie w Iranie;

szachownica /ˌʃaxɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
チェスボード
  (szachy, pojęcie szachowe) plansza do gry w szachy, składająca się z kwadratowych, dwukolorowych pól umieszczonych w taki sposób, że każdy kwadrat styka się całym bokiem z kwadratem o innym kolorze;

szachy /ˈʃaxɨ/ (n)
チェス, 西洋将棋
  (szachy, pojęcie szachowe) gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy bierkami na czarno-białej planszy;

szacunek /ʃaˈʦ̑ũnɛk/ (n)
尊敬, 敬い
  cześć, poważanie dla kogoś lub czegoś
珍重
  przybliżona wartość, liczebność, wielkość lub ilość czegoś

szadź /ʃaʨ̑/ (n)
霜
  (meteorologia, meteorologiczny) kryształki lodu powstałe na otoczeniu w wyniku resublimacji pary wodnej;

szafa /ˈʃafa/ (n)
戸棚
  mebel używany do przechowywania różnych przedmiotów;

szafir /ˈʃafʲir/ (n)
サファイア
  (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny oszlifowany z szafiru (1.1) mineralnego
  (mineralogia, mineralogiczny) niebieska odmiana korundu;

szafirowy (adj)
サファイア色
  zrobiony z szafiru, dotyczący szafiru

szafot /ˈʃafɔt/ (n)
処刑台
  (historia, historyczny, historycznie) rodzaj podwyższenia, na którym wykonywano publiczne egzekucje;

szafran /ˈʃafrãn/ (n)
サフラン
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa otrzymywana z wysuszonych pręcików lub słupków krokusów

szafranowy /ˌʃafrãˈnɔvɨ/ (adj)
サフラン色の
  (książkowy) mający kolor intensywnie żółty, taki jak kolor sproszkowanego słupka kwiatu szafranu uprawnego

szahada /ʃaˈxada/ (n)
シャハーダ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmańskie wyznanie wiary, jeden z pięciu filarów większości odłamów islamu

szakal /ˈʃakal/ (n)
ジャッカル
  (zoologia, zoologiczny) kilka gatunków z rodzaju Canis, drapieżnik podobny do wilka, lecz od niego mniejszy;

szakal złocisty (n)
キンイロジャッカル
  (zoologia, zoologiczny) Canis aureus, gatunek ssaka z rodziny psowatych;

szakszuka (n)
シャクシューカ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa bliskowschodnia i północnoafrykańska na bazie papryki, pomidorów i cebuli, w których dusi się jajka, doprawiana zwykle kuminem;

szal /ʃal/ (n)
スカーフ, マフラー, 肩掛け
  prostokątny wyrób włókienniczy owijany wokół szyi i ramion

szaleniec /ʃaˈlɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
命知らず
  (przenośnie, przenośnia) osoba, która nie panuje nad swoimi namiętnościami, nie zwraca uwagi na niebezpieczeństwo

szaleństwo /ʃaˈlɛ̃j̃stfɔ/ (n)
狂気
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna

szalik /ˈʃalʲik/ (n)
スカーフ
  pas materiału służący do owijania szyi

szalom (interjection)
シャローム
  pozdrowienie żydowskie

szalony /ʃaˈlɔ̃nɨ/ (adj)
気が狂った
  chory umysłowo
  nieszablonowy, dziwny
  niezrównoważony, impulsywny, nieobliczalny
  charakterystyczny dla osób szalonych w sensie (1.1) lub (1.2)
  niekontrolowany, intensywny, gwałtowny, niepohamowany
  szybki (np. pościg, ruch)

szalotka /ʃaˈlɔtka/ (n)
エシャロット
  (botanika, botaniczny) Allium ascalonicum L., gatunek byliny z rodziny czosnkowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z cebulek tej rośliny

szaman /ˈʃãmãn/ (n)
シャーマン
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wśród niektórych ludów azjatyckich, np. u Eskimosów i Indian, człowiek uważany za pośrednika między duchami, bóstwami, demonami a ludźmi, osoba o nadprzyrodzonej mocy, czarodziej i znachor pierwotnej religii szamanizmu;

szamanizm /ʃãˈmãɲism̥/ (n)
シャーマニズム
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wierzenia i praktyki religijne bazujące na animizmie i instytucji szamanów;

szambo /ˈʃãmbɔ/ (n)
浄化槽
  (technologia, technika, techniczny) zbiornik, do którego trafiają fekalia

szampan /ˈʃãmpãn/ (n)
シャンパン, シャンペン
  białe wino musujące, oryginalnie produkowane w Szampanii;

szampon /ˈʃãmpɔ̃n/ (n)
シャンプー
  płynny środek do mycia włosów lub sierści;

szanować /ʃãˈnɔvaʨ̑/ (v)
尊敬
  mieć szacunek do kogoś lub czegoś, darzyć kogoś lub coś szacunkiem; odnosić się, zwracać się do kogoś z szacunkiem

szansa /ˈʃãw̃sa/ (n)
機会
  prawdopodobieństwo, możliwość powodzenia w jakiejś sprawie, osiągnięcia sukcesu lub zaistnienia jakichś pożądanych okoliczności

szantaż /ˈʃãntaʃ/ (n)
強請
  wymuszanie czegoś na kimś pod groźbą ujawnienia jakichś kompromitujących lub wstydliwych informacji o tym kimś; także pod groźbą wykonania czynu innego typu (np. przemocy wobec bliskich)

szantażować /ˌʃãntaˈʒɔvaʨ̑/ (v)
せびる
  stosować szantaż wobec kogoś

szara eminencja /ˈʃara ˌɛ̃mʲĩˈnɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
黒幕
  (związek frazeologiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba zakulisowo sprawująca władzę lub skrycie i anonimowo wpływająca na podejmowanie istotnych decyzji, zarazem nie pełniąca funkcji adekwatnych do tych czynności

szarańcza /ʃaˈrãj̃n͇ʧ̑a/ (n)
イナゴ
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad przypominający konika polnego, szkodnik upraw;

szarlatan (n)
薮医者
  oszust wykorzystujący łatwowierność ludzi, który zwodzi ich swoimi rzekomymi umiejętnościami i kwalifikacjami oraz ciągnie z tego zyski

szarpać /ˈʃarpaʨ̑/ (v)
破る
  odrywać kawałek czegoś

szary /ˈʃarɨ/ (adj)
グレー の
  w kolorze pośrednim między czarnym a białym

szarża /ˈʃarʒa/ (n)
突撃
  (wojskowość, wojskowy) gwałtowne natarcie kawalerii

szaszłyk /ˈʃaʃwɨk/ (n)
シャシリク
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa składająca się z kawałków mięsa, zwykle baraniny, przekładanych plasterkami warzyw (np. cebula, papryka), boczku, słoniny itp., nadzianych na szpikulec, pieczona na rożnie lub grillowana;

szatnia /ˈʃatʲɲa/ (n)
クローク, 更衣室
  pomieszczenie w teatrze, szkole, lokalu gastronomicznym itp., gdzie pozostawia się wierzchnie okrycia

szałwia /ˈʃawvʲja/ (n)
アキギリ属
  (botanika, botaniczny) Salvia, rodzaj roślin zielnych, półkrzewów i krzewów z rodziny jasnowatych;

szczaw /ʃʧ̑af/ (n)
羊蹄
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju Rumex L.;

szczawik /ˈʃʧ̑avʲik/ (n)
酢漿草
  roślina dwuliścienna z rodzaju Oxalis L.;

szczawik zajęczy (n)
小深山傍食
  (botanika, botaniczny) Oxalis acetosella L., gatunek roślin z rodziny szczawikowatych;

szczegółowo (adv)
詳しい
  w sposób szczegółowy, z uwzględnieniem szczegółów

szczegółowy /ˌʃʧ̑ɛɡuˈwɔvɨ/ (adj)
詳しい
  mający cechy szczegółu; dokładny

szczekać /ˈʃʧ̑ɛkaʨ̑/ (v)
吠える
  (zoologia, zoologiczny) o psie, lisie, szakalu: wydawać krótki, urywany głos

szczelina /ʃʧ̑ɛˈlʲĩna/ (n)
ひび
  wąski, podłużny otwór

szczelinomierz /ˌʃʧ̑ɛlʲĩˈnɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
すきまゲージ
  (metrologia, metrologiczny) przyrząd do pomiaru szerokości szczelin;

szczeniak /ˈʃʧ̑ɛ̃ɲak/ (n)
子犬
  (przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) lub (pogardliwie, pogardliwy) chłopiec postępujący niepoważnie, zachowujący się w sposób niedojrzały

szczepienie /ʃʧ̑ɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
予防接種
  (medycyna, medyczny) podanie szczepionki w formie zastrzyku
  (rzeczownik odczasownikowy) od szczepić, nazwa czynności

szczepionka /ʃʧ̑ɛˈpʲjɔ̃nka/ (n)
ワクチン
  (medycyna, medyczny) preparat pochodzenia biologicznego, zawierający osłabione żywe lub zabite drobnoustroje chorobotwórcze lub fragmenty ich struktury stosowany w celu wywołania odpowiedzi immunologicznej i odporności;

szczepić /ˈʃʧ̑ɛpʲiʨ̑/ (v)
ワクチンを打つ
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) podawać szczepionkę

szczerość /ˈʃʧ̑ɛrɔɕʨ̑/ (n)
誠実
  cecha tego, kto jest szczery

szczery /ˈʃʧ̑ɛrɨ/ (adj)
率直な
  dotyczący szczerości; taki, który mówi prawdę; wyraża się szczerze, nie ukrywa tego, co myśli i czuje

szczoteczka do zębów /ʃʧ̑ɔˈtɛʧ̑ka dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/ (n)
歯ブラシ
  mała szczoteczka umieszczona na długiej rączce przeznaczona do mycia zębów;

szczotka /ˈʃʧ̑ɔtka/ (n)
ブラシ, 刷子
  narzędzie do czyszczenia składające się z oprawki i przymocowanego do niej miękkiego włosia

szczotka do włosów /ˈʃʧ̑ɔtka dɔ‿ˈvwɔsuf/ (n)
ヘアブラシ
  (fryzyjski) przedmiot służący do czesania, modelowania włosów

szczupak /ˈʃʧ̑upak/ (n)
カワカマス, ノーザンパイク, パイク
  (ichtiologia, ichtiologiczny) długa ryba drapieżna;

szczupły /ˈʃʧ̑upwɨ/ (adj)
スリム
  mający smukły kształt, mało tłuszczu

szczur /ʃʧ̑ur/ (n)
ラット, 鼠
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny myszowatych;

szczygieł /ˈʃʧ̑ɨɟɛw/ (n)
ゴシキヒワ
  (ornitologia, ornitologiczny) mały i barwny ptak eurazjatycki;

szczyt /ʃʧ̑ɨt/ (n)
サミット
  (przenośnie, przenośnia) górna granica czegoś (zwykle niematerialnego)
  (przenośnie, przenośnia) obrady ważnych osób
  najwyższy punkt góry

szczęście /ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (n)
幸運
  uczucie radości i zadowolenia

szczęśliwego Nowego Roku /ˌʃʧ̑ɛ̃w̃ɕlʲiˈvɛɡɔ nɔˈvɛɡɔ ˈrɔku/ (interjection)
明けましておめでとうございます
  …używana do życzenia komuś pomyślnego rozpoczynającego się roku

szczęśliwie (adv)
楽しく
  ze szczęściem, zaznając szczęścia, z powodzeniem

szczęśliwy /ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ/ (adj)
幸せな
  odczuwający szczęście

szejk (n)
シャイフ
  (etnografia, etnograficzny) tytuł przywódcy gminy muzułmańskiej

szekel /ˈʃɛkɛl/ (n)
シェケル
  (jednostka monetarna) waluta Izraela;
  (starożytność) (metrologia, metrologiczny) bliskowschodnia jednostka wagi;
  (starożytność) (numizmatyka, numizmatyczny) bliskowschodnia złota lub srebrna moneta

szelka /ˈʃɛlka/ (n)
サスペンダー
  pasek z elastycznej tkaniny, zakładany na ramiona w celu podtrzymywania spodni;

szept (n)
囁き
  bezdźwięczny, cichy głos, słyszany tylko z bliska

szeptać /ˈʃɛptaʨ̑/ (v)
囁く
  mówić szeptem (cicho, nie powodując drgań wiązadeł głosowych)

szereg /ˈʃɛrɛk/ (n)
シリーズ
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie będące sumą skończonej lub nieskończonej liczby składników
  ciąg osób lub przedmiotów ustawionych obok siebie w linii prostej

szermierka /ʃɛrˈmʲjɛrka/ (n)
フェンシング
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, stanowiąca walkę bronią białą, jak szpada, floret i szabla
  sztuka władania białą bronią

szermierz /ˈʃɛrmʲjɛʃ/ (n)
剣士
  (sport, sportowy) sportowiec uprawiający szermierkę
  człowiek władający lekką białą bronią

szeroki /ʃɛˈrɔci/ (adj)
広い
  mający określony wymiar poprzeczny
  mający duży wymiar poprzeczny
  rozciągający się daleko we wszystkie strony

szerokość /ʃɛˈrɔkɔɕʨ̑/ (n)
緯度
  (geografia, geograficzny) (zobacz) szerokość geograficzna
幅 巾, 巾
  poprzeczny wymiar obiektu

szerszeń /ˈʃɛrʃɛ̃ɲ/ (n)
雀蜂
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) większy od osy owad drapieżny;

szeryf /ˈʃɛrɨf/ (n)
保安官
  w Anglii: urzędnik w hrabstwie należącym do króla, pełniący funkcję administratora;
  w USA: policjant lub urzędnik nadzorujący aparat policyjny na terenie hrabstwa;

szerzyć /ˈʃɛʒɨʨ̑/ (v)
普及する
  popularyzować coś; sprawiać, że coś staje się coraz bardziej znane, powszechne

szesnastka /ʃɛsˈnastka/ (n)
16分音符, 十六分音符
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/16 całej nuty;

szew /ʃɛf/ (n)
縫い目
  (anatomia, anatomiczny) nieruchome połączenie kości przy pomocy bardzo krótkich włókien łącznotkankowych;
  (medycyna, medyczny) operacyjne zszycie tkanek miękkich;
  miejsce zszycia dwóch fragmentów tkaniny

szewc /ʃɛfʦ̑/ (n)
靴屋
  (rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek, który ręcznie robi i naprawia buty;

szewc bez butów chodzi /ˈʃɛvʣ̑ bɛz‿ˈbutuf ˈxɔʥ̑i/ (proverb)
医者の不養生, 坊主の不信心, 紺屋の白袴
  sytuacja, gdy brak komuś rzeczy, które sam wytwarza (bądź ma z nimi częsty kontakt)

szezlong /ˈʃɛzlɔ̃ŋk/ (n)
シェーズ・ロング
  kanapa o długim wąskim siedzeniu z jednym lub dwoma oparciami, na której można odpoczywać w pozycji półleżącej;

sześcian /ˈʃɛɕʨ̑ãn/ (n)
立方体, 正六面体
  (matematyka, matematyczny) (geometria) prostopadłościan, którego każda ze ścian jest kwadratem;

sześciokąt /ʃɛɕˈʨ̑ɔkɔ̃nt/ (n)
六角形
  (geometria) wielokąt mający sześć boków;

szisza /ˈʃʲiʃa/ (n)
水タバコ
  rodzaj fajki wodnej popularnej w krajach arabskich;

szkalować (v)
中傷
  rozgłaszać fałszywe informacje; rzucać oszczerstwa

szkarłatny /ʃkarˈwatnɨ/ (adj)
真っ赤
  (książkowy) mający kolor ciemnoczerwony, taki jak kolor szkarłatu, podobny do koloru krwi

szkic /ʃʲciʦ̑/ (n)
下書き
  wykonany ołówkiem delikatny zaczątek obrazu, planu architektonicznego budynku

szkicować (v)
スケッチする
  (sztuka) wykonywać szkic jako zarysy rysunku
  przedstawiać szkic jako wstępny projekt, ogólny plan, zarys czego

szkielet /ˈʃʲcɛlɛt/ (n)
骨格
  (anatomia, anatomiczny) ogół kości w danym organizmie;

szklanka /ˈʃklãnka/ (n)
グラス
  szklane naczynie, z którego się pije;

szklarnia /ˈʃklarʲɲa/ (n)
温室
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) przeszklona budowla, w której utrzymuje się w sztuczny sposób optymalne warunki do rozwoju roślin;

szklarz (n)
ガラス工
  rzemieślnik trudniący się szkleniem okien lub wytwarzaniem szklanych przedmiotów

szkliwo /ˈʃklʲivɔ/ (n)
エナメル質
  (anatomia, anatomiczny) twarda tkanka łączna pokrywająca koronę zęba;

szkoda /ˈʃkɔda/ (v)
残念
  być żal, być przykro

szkodliwy /ʃkɔˈdlʲivɨ/ (adj)
有害
  przynoszący szkodę, zagrożenie, niebezpieczeństwo

szkodnik /ˈʃkɔdʲɲik/ (n)
害獣
  zwierzę wyrządzające szkody gospodarcze;

szkorbut (n)
壊血病
  (medycyna, medyczny) ostra postać awitaminozy wywołanej brakiem witaminy C;

szkoła /ˈʃkɔwa/ (n)
学校, がっこう
  (edukacja, edukacyjny) instytucja edukacyjna;

szkoła podstawowa /ˈʃkɔwa ˌpɔtstaˈvɔva/ (n)
小学校
  (edukacja, edukacyjny) szkoła, w której dzieci zaczynają obowiązkową naukę;

szkoła wyższa (n)
大学
  (edukacja, edukacyjny) szkoła kształcąca najwyżej kwalifikowanych pracowników w zakresie ustalonych dziedzin

szkoła średnia /ˈʃkɔwa ˈɕrɛdʲɲa/ (n)
中学校
  (edukacja, edukacyjny) szkoła ogólnokształcąca, techniczna lub zawodowa

szkuner /ˈʃkũnɛr/ (n)
スクーナ
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne;

szkło /ʃkwɔ/ (n)
ガラス, 硝子
  twardy, kruchy i przezroczysty materiał produkowany głównie z krzemionki;

szkło powiększające (n)
拡大鏡, 虫眼鏡
  (technologia, technika, techniczny) prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu

szlachcic /ˈʃlaxʲʨ̑iʦ̑/ (n)
華族
  członek szlachty

szlachetny /ʃlaˈxɛtnɨ/ (adj)
偉い
  taki, który postępuje dobrze, uczciwie, w sposób wspaniałomyślny, prawy, sprawiedliwy, bezinteresowny

szlachta /ˈʃlaxta/ (n)
貴族
  (historia, historyczny, historycznie) ludzie należący do tego stanu
  (historia, historyczny, historycznie) warstwa społeczna wywodząca się z rycerstwa;

szlifierka /ʃlʲiˈfʲjɛrka/ (n)
グラインダー
  (technologia, technika, techniczny) obrabiarka przeznaczona do obróbki wykańczającej utwardzonych powierzchni przedmiotów;

szlifować /ʃlʲiˈfɔvaʨ̑/ (v)
洗練する
  (technologia, technika, techniczny) nadawać gładkość, dokładne wymiary oraz połysk obrabianym przedmiotom z metalu, szkła, drewna przy pomocy narzędzi ściernych, ścierać, wygładzać, polerować

szmaragd /ˈʃmarakt/ (n)
エメラルド, 緑玉
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana berylu barwy zielonej;

szmergiel (n)
金剛砂
  (mineralogia, mineralogiczny) twarda skała stosowana jako materiał ścierny;

szminka /ˈʃmʲĩnka/ (n)
口紅, リップスティック
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk używany do barwienia ust

sznur /ʃnur/ (n)
紐
  splot wielu włókien w jedno grubsze cięgno;

sznurek /ˈʃnurɛk/ (n)
紐
  cienka linka zbudowana z włókien; węższy sznur

sznycel /ˈʃnɨʦ̑ɛl/ (n)
シュニッツェル
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kotlet z bitych i panierowanych plastrów mięsa, najczęściej z cielęciny

szogun (n)
将軍, 征夷大将軍
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) japoński wódz naczelny, generał, zwierzchnik sił zbrojnych;

szok (n)
ショック
  intensywna reakcja psychiczna, która jest wywołana gwałtownym, zazwyczaj negatywnym przeżyciem lub wydarzeniem

szop /ʃɔp/ (n)
アライグマ
  (zoologia, zoologiczny) Procyon, rodzaj ssaka z rodziny szopowatych;

szop pracz /ˈʃɔp ˈːraʧ̑/ (n)
洗熊
  (zoologia, zoologiczny) szop z gatunku, u którego obserwowano płukanie pokarmu przed spożyciem;

szopa /ˈʃɔpa/ (n)
仮小屋
  lekki, drewniany budynek gospodarczy lub magazynowy

szorty /ˈʃɔrtɨ/ (n)
ショーツ
  krótkie spodnie o sportowym kroju

szowinizm /ʃɔˈvʲĩɲism̥/ (n)
排外主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrajna postać nacjonalizmu, w której bezkrytyczne uwielbienie do własnego narodu jest połączone z pogardą i wrogością wobec mniejszości narodowych i innych narodów;

szowinizm gatunkowy /ʃɔˈvʲĩɲizm ˌɡatũŋˈkɔvɨ/ (n)
種差別
  (neologizm) postawa stawiająca interesy własnego gatunku ponad interesami innych gatunków;

szpagat /ˈʃpaɡat/ (n)
開脚
  ćwiczenie gimnastyczne polegające na rozciągnięciu nóg do linii poziomej;

szpak /ʃpak/ (n)
ホシムクドリ
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki i ciemny, prawie czarny ptak;

szparag /ˈʃparak/ (n)
アスパラガス
  (botanika, botaniczny) Asparagus L., rodzaj roślin o długich pędach i łuskowatych listkach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny pęd szparaga lekarskiego

szpic fiński /ˈʃpʲiʦ̑ ˈfʲĩj̃sʲci/ (n)
フィニッシュ・スピッツ
  (kynologia, kynologiczny) rasa niedużych energicznych psów o intensywnie rudym umaszczeniu z grupy szpiców myśliwskich pochodzących z Finlandii;

szpic japoński /ˈʃpʲiʦ̑ʲ jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
日本スピッツ
  (kynologia, kynologiczny) rasa małych psów do towarzystwa z Japonii;

szpieg /ʃpʲjɛk/ (n)
スパイ, 間諜
  osoba zajmująca się szpiegostwem;

szpilka /ˈʃpʲilka/ (n)
ピン
  (krawiectwo) mały, cieniutki pręt zakończony główką z metalu lub kolorowego plastiku, służący do mocowania np. tkaniny

szpinak /ˈʃpʲĩnak/ (n)
菠薐草
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) Spinacia oleracea, szpinak warzywny, roślina warzywna o podłużnych, szpiczastych liściach

szpital /ˈʃpʲital/ (n)
病院
  (medycyna, medyczny) zakład lecznictwa zamkniętego służący badaniu i leczeniu pacjentów wymagających hospitalizacji;

szpital psychiatryczny (n)
精神科病院
  (medycyna, medyczny) kliniczna instytucja medyczna, która zajmuje się leczeniem chorób psychicznych

szprycer /ˈʃprɨʦ̑ɛr/ (n)
スプリッツァー
  (potocznie, potoczny) wino z wodą sodową

szprycha /ˈʃprɨxa/ (n)
スポーク
  (technologia, technika, techniczny) pręt łączący piastę koła z jego obręczą

szrapnel /ˈʃrapnɛl/ (n)
榴散弾
  (wojskowość, wojskowy) pocisk artyleryjski zawierający metalowe odłamki, które rozpryskują się podczas wybuchu zapalnika czasowego;

sztaba (n)
インゴット
  (jubilerstwo, jubilerski) bryła metalu szlachetnego o prostokątnej podstawie

sztafeta (n)
リレー
  (przenośnie, przenośnia) seria jednakowych czynności wykonywanych przez kolejne osoby lub zespoły

sztaluga (n)
イーゼル, 画架
  (sztuka) stojak, zwykle trójnogi, służący do pokazywania obrazów, a podczas powstawania obrazu do utrzymywania go w dogodnej dla malarza pozycji;

sztandar /ˈʃtãndar/ (n)
戦旗
  chorągiew, która jest symbolem organizacji, związku lub narodu

sztanga /ˈʃtãŋɡa/ (n)
バーベル
  (sport, sportowy) ciężar podnoszony w zawodach ciężarowców;

sztruks (n)
コーデュロイ
  (włókiennictwo) prążkowana tkanina bawełniana, rzadziej wełniana;

sztuczna inteligencja (n)
アーティフィシャルインテリジェンス
  (technologia, technika, techniczny) (informatyka, informatyczny) inteligencja wykazywana przez urządzenia sztuczne;

sztuczne ognie /ˈʃtuʧ̑nɛ ˈɔɟɲɛ/ (n)
花火
  wyroby pirotechniczne wykorzystywane w celach widowiskowych, dające po zapaleniu efekty świetlne i akustyczne;

sztuka /ˈʃtuka/ (n)
芸術, アート
  (sztuka) twórczość artystyczna
芸術
  umiejętność wymagająca szczególnych zdolności

sztuka walki (n)
武芸
  (sport, sportowy) umiejętność walki wręcz, niekiedy bronią białą, zdobywana poprzez trening;

sztuki piękne /ˈʃtuci ˈpʲjɛ̃ŋknɛ/ (n)
美術
  termin obejmujący dziedziny twórczości artystycznej: sztuki plastyczne, literaturę i muzykę

szturchać (v)
押す, 突く
  delikatnie pchać lub uderzać zaczepnie lub niechcący

sztućce /ˈʃtuʨ̑ʦ̑ɛ/ (n)
カトラリー
  komplet sztućców

sztylet /ˈʃtɨlɛt/ (n)
ダガー
  krótka broń biała o cienkim ostrzu;

sztywny /ˈʃtɨvnɨ/ (adj)
硬い
  (potocznie, potoczny) nieżywy
  (przenośnie, przenośnia) nieumiejący się bawić lub wyluzować
  niepoddający się wyginaniu, odporny na zginanie, zmiany

szubienica /ˌʃubʲjɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
絞首台
  konstrukcja służąca do wykonywania kary śmierci przez powieszenie;

szuflada /ʃufˈlada/ (n)
引き出し
  wysuwana, otwarta od góry skrzynka, stanowiąca część mebla i służąca do przechowywania różnych przedmiotów;

szukać /ˈʃukaʨ̑/ (v)
探す
  podejmować działanie w celu odnalezienia kogoś lub czegoś, próbować znaleźć

szum /ʃũm/ (n)
ノイズ
  przeciągły, jednostajny szmer; hałas, zakłócający odbiór;

szwa (n)
シュワー
  (fonetyka, fonetyczny) średnio centralna samogłoska zaznaczana w międzynarodowym alfabecie fonetycznym symbolem [ə];

szwaczka /ˈʃfaʧ̑ka/ (n)
裁縫師
  kobieta zawodowo szyjąca w szwalni

szwagier /ˈʃfaɟɛr/ (n)
義兄, 義弟
  brat żony
  mąż siostry

szwagierka /ʃfaˈɟɛrka/ (n)
義妹, 義姉
  siostra żony lub męża
  żona szwagra

szwajcarski /ʃfajˈʦ̑arsʲci/ (adj)
スイス
  związany ze Szwajcarią, dotyczący Szwajcarii

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (adj)
スウェーデン語
  związany ze Szwecją lub Szwedami, dotyczący Szwecji lub Szwedów

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (n)
スウェーデン語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Szwecji;

szyb /ʃɨp/ (n)
立て坑
  (górnictwo, górniczy) szyb (1.1) wraz z instalacją naziemną, niezbędną do prowadzenia wydobycia lub innych podziemnych prac
  pionowy sztuczny kanał w ziemi, budynku, itp.

szyberdach /ʃɨˈbɛrdax/ (n)
サンルーフ
  (motoryzacja) rodzaj okna zainstalowanego w dachu samochodu;

szybki /ˈʃɨpʲci/ (adj)
速い, 急速
  poruszający, odbywający się z dużą prędkością

szybko /ˈʃɨpkɔ/ (adv)
速い
  z dużą prędkością

szybkość /ˈʃɨpkɔɕʨ̑/ (n)
速さ
  cecha charakteryzująca obiekty poruszające się szybko lub dziejące się szybko

szybowiec /ʃɨˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
グライダー
  (lotnictwo, lotniczy) samolot bez własnego napędu, utrzymujący się dzięki wstępującym prądom powietrza oddziałującym na skrzydła;

szydełkować /ˌʃɨdɛwˈkɔvaʨ̑/ (v)
あむ, 編む
  (rękodzieło, rękodzielniczy) wytwarzać wyroby tekstylne używając szydełka, robić na szydełku

szydło /ˈʃɨdwɔ/ (n)
錐, 突きぎり
  ostry kolec na trzonku;

szyfon /ˈʃɨfɔ̃n/ (n)
シフォン
  (włókiennictwo) cienka, przewiewna i półprzezroczysta tkanina o splocie płóciennym z mocno skręconych nitek jedwabnych lub bawełnianych, używana do produkcji bielizny, sukni, szali itp.

szyfrowanie /ˌʃɨfrɔˈvãɲɛ/ (n)
暗号化
  (rzeczownik odczasownikowy) od szyfrować

szyita /ʃɨˈ<sup>j</sup>ita/ (n)
シーア
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca szyizmu, szyickiego nurtu w islamie

szyja /ˈʃɨja/ (n)
首
  (anatomia, anatomiczny) część ciała łącząca głowę z korpusem

szyjka macicy /ˈʃɨjka maˈʨ̑iʦ̑ɨ/ (n)
子宮頸部
  (anatomia, anatomiczny) dolna część mięśniówki macicy łącząca pochwę z jamą macicy;

szyling /ˈʃɨlʲĩŋk/ (n)
シリング
  (historia, historyczny, historycznie) moneta angielska;
  (jednostka monetarna) waluta kilku krajów afrykańskich;

szylkret (n)
べっ甲
  (dawniej, dawny) (rzemiosło, rzemieślniczy) masa rogowa ze skorupy żółwi morskich, wykorzystywana jako materiał produkcyjny (galanteria) i dekoracyjny (inkrustowanie)

szympans /ˈʃɨ̃mpãw̃s/ (n)
チンパンジー, 黒猩々
  (zoologia, zoologiczny) Pan, człekokształtna, bezogonowa małpa afrykańska;

szyna /ˈʃɨ̃na/ (n)
レール
  (technologia, technika, techniczny) specjalnie wyprofilowana sztaba przeznaczona do poruszania się po niej pojazdów na kołach;

szynka /ˈʃɨ̃nka/ (n)
ハム
  (spożywczy) tylna część półtuszy wieprzowej będąca surowcem do produkcji wędlin;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) wędlina z szynki (1.1) lub z analogicznej części innego zwierzęcia

szynobus /ʃɨ̃ˈnɔbus/ (n)
気動車
  (kolejnictwo) (potocznie, potoczny) lekki pociąg o napędzie spalinowym obsługujący trasy, gdzie liczba podróżnych jest niewielka;

szynszyla /ʃɨ̃w̃ˈʃɨla/ (n)
チンチラ
  (zoologia, zoologiczny) Chinchilla, gryzoń pochodzący z Ameryki Południowej, o bardzo gęstym futrze; w domyśle: szynszyla mała;

szyszka /ˈʃɨʃka/ (n)
松毬
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) zdrewniały owoc większości roślin iglastych;

szyszynka /ʃɨˈʃɨ̃nka/ (n)
松果体
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w mózgu;

szyć /ʃɨʨ̑/ (v)
縫う, 縫製
  robić ubrania
縫う
  łączyć dwa materiały za pomocą igły i nici

szósty zmysł /ˈʃustɨ ˈzmɨsw̥/ (n)
第六感
  wyjątkowa intuicja, przeczucie, wrażliwość i umiejętność przewidywania sytuacji

sód /sut/ (n)
ナトリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Na i liczbie atomowej 11;

sójka /ˈsujka/ (n)
懸巣, 橿鳥
  (ornitologia, ornitologiczny) średni ptak z rodzaju Garrulus;

sól /sul/ (n)
塩
  (spożywczy) chlorek sodu
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, pochodny kwasowi, zawierający co najmniej jeden atom metalu w cząsteczce;

sól ziemi /ˈsulʲ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
地の鹽
  najbardziej wartościowi ludzie

sąd /sɔ̃nt/ (n)
裁判所
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja, która zajmuje się rozstrzyganiem sporów albo orzekaniem o winie lub niewinności zgodnie z obowiązującym prawem

sądowy /sɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
司法
  związany z sądem (instytucją)

sądzić /ˈsɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
思う
  mieć o czymś jakieś zdanie

sąsiad /ˈsɔ̃w̃ɕat/ (n)
隣人
  osoba, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania

sąsiadować /ˌsɔ̃w̃ɕaˈdɔvaʨ̑/ (v)
隣り合う
  być położonym obok czegoś

sąsiedztwo /sɔ̃w̃ˈɕɛʦ̑tfɔ/ (n)
付近, 界隈
  osoby mieszkające nieopodal
付近
  to, co znajduje się w pobliżu

sążeń /ˈsɔ̃w̃ʒɛ̃ɲ/ (n)
ファゾム
  (historia, historyczny, historycznie) (metrologia, metrologiczny) jednostka długości, używana do pocz. XX w., równa odległości między dłońmi rozpostartych ramion mężczyzny, czyli około 1,7 m;

sędzia /ˈsɛ̃ɲʥ̑a/ (n)
裁判官
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która wydaje wyroki w sądzie;

sęp /sɛ̃mp/ (n)
禿鷲, 禿鷹
  (ornitologia, ornitologiczny) padlinożerny ptak o szerokich skrzydłach i niemal nagiej głowie i szyi;

słaba płeć /ˈswaba ˈpwɛʨ̑/ (n)
弱き性
  (książkowy) kobiety

słabość /ˈswabɔɕʨ̑/ (n)
弱さ, 弱み
  odczucie osłabienia, braku sił fizycznych lub psychicznych

słaby /ˈswabɨ/ (adj)
薄い
  mający niewielkie stężenie, niską ilość jakiejś substancji rozpuszczonej w sobie
薄い, 弱い
  niewyraźny, mało intensywny, nieznaczny
弱い
  posiadający niewielką siłę fizyczną

sława /ˈswava/ (n)
名声
  wielki rozgłos

sławny /ˈswavnɨ/ (adj)
有名
  taki, który ma sławę, rozgłos; jest znany wielu osobom

słodki /ˈswɔtʲci/ (adj)
甘い
  mający smak cukru
甘い, 可愛い
  wywołujący miłe uczucie

słodkowodny /ˌswɔtkɔˈvɔdnɨ/ (adj)
淡水
  typowy dla wód słodkich, żyjący w wodach słodkich
  zawierający wody słodkie

słodycz /ˈswɔdɨʧ̑/ (n)
甘さ
  słodki smak

słodzik /ˈswɔʥ̑ik/ (n)
甘味料
  (spożywczy) słodka substancja używana do słodzenia żywności zamiast cukru;

słoma /ˈswɔ̃ma/ (n)
藁
  (rolnictwo, rolniczy) łodygi i liście dojrzałych zbóż po wymłóceniu ziarna;

słomiany ogień /swɔ̃ˈmʲjãnɨ ˈɔɟɛ̇̃ɲ/ (n)
竜頭蛇尾
  krótkotrwałe uczucie, entuzjazm, emocja; szybko pojawiający się entuzjazm, który równie prędko mija

słomka /ˈswɔ̃mka/ (n)
ストロー
  kawałek słomy lub rurka o tym samym kształcie, służące do picia napojów
  źdźbło słomy

słonecznik /swɔ̃ˈnɛʧ̑ʲɲik/ (n)
向日葵, 日回り草
  (botanika, botaniczny) Helianthus, rodzaj roślin;
向日葵
  (potocznie, potoczny) słonecznik zwyczajny, Helianthus annuus – wysoka roślina jednoroczna o bardzo dużych (zwykle żółtych) kwiatach, uprawiana dla oleistych nasion lub jako roślina ozdobna;

słoneczny /swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (adj)
晴れる
  pełen słońca

słonina /swɔ̃ˈɲĩna/ (n)
脂肪
  (spożywczy) produkt spożywczy wytwarzany z podskórnego tłuszczu z boków i grzbietu świń;

słonka /ˈswɔ̃nka/ (n)
ヤマシギ
  (ornitologia, ornitologiczny) Scolopax rusticola, eurazjatycki ptak wędrowny;

słony /ˈswɔ̃nɨ/ (adj)
塩辛い
  mający smak soli

słowa /ˈswɔva/ (n)
歌詞
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) tekst utworu

słowacki /swɔˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
スロバキア語, スロヴァキアの
  związany ze Słowacją lub Słowakami, dotyczący Słowacji lub Słowaków

słowacki /swɔˈvaʦ̑ʲci/ (n)
スロバキア語, スロヴァキア語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język słowacki;

słoweński /swɔˈvɛ̃j̃sʲci/ (adj)
スロベニア語
  odnoszący się do Słowenii lub Słoweńców

słowiański /swɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
スラブ
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami Słowian
  związany ze Słowianami, słowiańszczyzną

słowik /ˈswɔvʲik/ (n)
ナイチンゲール
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia, rodzaj małych ptaków śpiewającego z rodziny muchołówek;

słownictwo /swɔvʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
語彙
  (językoznawstwo, językoznawczy) zasób słów składających się na jakiś język (lub dialekt, gwarę); ogół wyrazów

słownik /ˈswɔvʲɲik/ (n)
辞書, 辞典
  zbiór słów, pojęć z pewnej dziedziny, wszystkich lub dobranych wg jakiejś metody, wraz z ich skrótowymi opisami;
  spis słów z tłumaczeniami na inny język

słownik wyrazów bliskoznacznych (n)
類語辞典
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów jakiegoś języka z odniesieniami do wyrazów, wyrażeń i zwrotów połączonych z nimi relacją synonimii

słowo /ˈswɔvɔ/ (n)
言葉, 単語
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyróżniona fonetycznie lub graficznie część wypowiedzi składająca się z jednego lub więcej morfemów, wyrażająca pewną niezmienną treść w danym języku;
約束, 言葉
  obietnica, przyrzeczenie

słowo honoru /ˈswɔvɔ xɔ̃ˈnɔru/ (n)
名誉の単語
  wyrażenie wymawiane przy składaniu obietnicy; przy zaręczaniu czegoś swoim dobrym imieniem, honorem

słoń /swɔ̃ɲ/ (n)
象, ゾウ
  (zoologia, zoologiczny) duży, roślinożerny ssak lądowy z chwytną trąbą

słoń w salonie /ˈswɔ̃ɲ f‿saˈlɔ̃ɲɛ/ (idiom)
部屋の象
  powszechnie znany problem, który jest przez wszystkich ignorowany

słońce /ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (n)
太陽, 恒星
  (astronomia, astronomiczny) główna gwiazda w układzie planetarnym, źródło światła i ciepła pojawiające się na niebie
日光
  (przenośnie, przenośnia) światło wysyłane przez słońce (1.1); blask słoneczny
太陽, 日
  Słońce widziane jako tarcza na niebie

słuch /swux/ (n)
聴覚
  jeden ze zmysłów, który odbiera dźwięki;

słuchawka /swuˈxafka/ (n)
聴診器
  (medycyna, medyczny) przyrząd diagnostyczny służący do osłuchiwania chorego;
受話器
  element lub całość urządzeń emitujących dźwięki, np. aparatu telefonicznego, radia, umożliwiająca słuchanie;

słuchawki /swuˈxafʲci/ (n)
イヤフォン
  (technologia, technika, techniczny) zestaw głośników służący do indywidualnego odbioru dźwięku, najczęściej umieszczany w bezpośredniej bliskości ucha, a nawet wewnątrz ucha

słuchać /ˈswuxaʨ̑/ (v)
聞く
  odbierać dźwięk za pośrednictwem narządu słuchu
  świadomie odbierać czyjąś mowę
  być posłusznym

sługa /ˈswuɡa/ (n)
子分
  (dawniej, dawny) osoba, która usługuje

słup /swup/ (n)
柱
  wysoki, pionowy element konstrukcyjny;
  unoszący się pionowo kłąb dymu lub gazu

słupek /ˈswupɛk/ (n)
雌蕊
  (botanika, botaniczny) żeński organ płciowy u roślin okrytonasiennych;

służalczy (adj)
卑屈な
  poddający się bezkrytycznie czyimś poleceniom lub świadczący o tym

służba /ˈswuʒba/ (n)
兵役
  służenie komuś

służyć /ˈswuʒɨʨ̑/ (v)
仕える
  być czyimś sługą
  o przedmiotach: być przydatnym; dobrze działać
  pracować w wojsku

słyszalny (adj)
可聴
  możliwy do usłyszenia, dający się usłyszeć

słyszeć /ˈswɨʃɛʨ̑/ (v)
聞く, 伺う
  (fizjologia, fizjologiczny) odbierać dźwięk za pomocą zmysłu słuchu

słód (n)
麦芽
  (rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) kiełkujące i wysuszone ziarna zbóż, zazwyczaj jęczmienia, podstawowy surowiec w piwowarstwie;

ta /ta/ (pronoun)
これ, それ
  zaimek wskazujący, rodzaj żeński

tabasco (n)
タバスコ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bardzo ostry sos na bazie pieprzu z ostrej czerwonej papryki;

tabela /taˈbɛla/ (n)
表
  uporządkowany wykaz większej liczby danych, odpowiednio posegregowanych i umieszczonych w rubrykach

tabernakulum /ˌtabɛrnaˈkulũm/ (n)
幕屋
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) szafka umieszczona na ołtarzu w kościele katolickim, przeznaczona do przechowywania hostii

tabi (n)
足袋
  tradycyjne japońskie skarpety z osobnym palcem;

tablet /ˈtablɛt/ (n)
ペンタブレット
  (informatyka, informatyczny) urządzenie wskazujące służące przede wszystkim do rysowania elementów graficznych na komputerze, używane zamiast myszki komputerowej;

tabletka /taˈblɛtka/ (n)
錠剤
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) porcja sprasowanego proszku, najczęściej leku, zwykle w postaci małego krążka

tablica /taˈblʲiʦ̑a/ (n)
黒板
  (edukacja, edukacyjny) miejsce do pisania za pomocą kredy (czarna lub zielona deska)

tablica rejestracyjna /taˈblʲiʦ̑a ˌrɛjɛstraˈʦ̑ɨjna/ (n)
ナンバープレート
  tablica zawierająca unikalny numer umożliwiający identyfikację pojazdu;

tabliczka czekolady /taˈblʲiʧ̑ka ˌʧ̑ɛkɔˈladɨ/ (n)
チョコバー
  prostokątny kawałek czekolady, najczęściej w oddzielnym opakowaniu

tabliczka mnożenia /taˈblʲiʧ̑ka mnɔˈʒɛ̃ɲa/ (n)
九九
  (edukacja, edukacyjny) (matematyka, matematyczny) zestawienie iloczynów liczb od 1 do 10;

tabu /ˈtabu/ (n)
いみ, 忌み
  głęboki i fundamentalny zakaz kulturowy;

tachi (n)
太刀
  rodzaj długiego miecza japońskiego;

tachykardia /ˌtaxɨˈkardʲja/ (n)
頻脈
  (medycyna, medyczny) szybka czynność rytmu serca

tacos (n)
タコ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) meksykańska przekąska z kukurydzianej tortilli z farszem, głównie z wołowiny, fasoli i pomidorów;

taczka /ˈtaʧ̑ka/ (n)
手押し車
  mały wózek z jednym lub dwoma kółkami używany do transportu przedmiotów lub materiałów sypkich na niewielkich odległościach;

tadżycki /taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci/ (adj)
タジク
  odnoszący się do państwa Tadżykistan lub Tadżyków, związany z Tadżykistanem lub Tadżykami

tadżycki /taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci/ (n)
タジク
  język urzędowy Tadżykistanu;

taekwondo /tɛˈkwɔ̃ndɔ/ (n)
テコンドー
  (sport, sportowy) olimpijska dyscyplina sportowa powstała z połączenia tradycyjnej starokoreańskiej sztuki walki i karate

tafta /ˈtafta/ (n)
タフタ
  (włókiennictwo) gęsta, nieco sztywna, szeleszcząca tkanina jedwabna

tagliatelle /ˌtalʲjaˈtɛlːɛ/ (n)
タッギャテッレ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski makaron w kształcie długich, płaskich pasków o grubości ok. 2 mm i blisko 1 cm szerokości;

tahini /taˈxʲĩɲi/ (n)
芝麻醤
  (spożywczy) pasta z nasion sezamu, półprodukt używany do przygotowywania wielu potraw;

tajemnica /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a/ (n)
秘密, 機密
  wiadomość poufna, przeznaczona dla niektórych osób lub całkowicie skryta

tajemnica poliszynela /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a ˌpɔlʲiʃɨ̃ˈnɛla/ (n)
公然の秘密
  rzekoma tajemnica, wiadomość o której wszyscy od dawna wiedzą;

tajemniczy /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
不思議
  zagadkowy i trudny do zrozumienia

tajfun /ˈtajfũn/ (n)
台風
  (meteorologia, meteorologiczny) cyklon tropikalny, nazwa używana na określenie cyklonów w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej;

tajga /ˈtajɡa/ (n)
タイガ
  borealne lasy szpilkowe występujące w północnej części Ameryki Północnej, Europy oraz Azji;

tajny /ˈtajnɨ/ (adj)
秘密
  ukryty i nieprzeznaczony dla wszystkich

tajski /ˈtajsʲci/ (n)
タイ語
  język urzędowy Tajlandii;

tajwański /tajˈvãj̃sʲci/ (adj)
台湾
  dotyczący Tajwanu, pochodzący z Tajwanu, odnoszący się do Tajwanu

tak /tak/ (particle)
はい, ええ, うん
  wyraz służący do udzielania odpowiedzi twierdzącej na pytanie zaczęte od słowa czy; potwierdzenie czegoś

tak czy owak /ˈtak ˈʧ̑ɨ ˈɔvak/ (idiom)
とにかく
  niezależnie od okoliczności; mimo wszystko

tak sobie /ˈtak ˈsɔbʲjɛ/ (adv)
まあまあ
  przeciętnie, zwyczajnie; ani dobrze, ani źle

tak zwany /ˈtaɡ ˈzvãnɨ/ (adj)
所謂
  …używana przy wprowadzaniu nowego terminu lub gdy jest on nie do końca znany

taki /ˈtaci/ (pronoun)
そのような
  …do podkreślenia zwrotu, który będzie omówiony w zdaniu podrzędnym
  …do zastąpienia przymiotnika znanego z kontekstu
  …podczas porównywania rzeczowników, do wyrażenia ich identyczności

takielunek (n)
綱具
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) system lin na żaglowcu oraz ruchomy osprzęt służący do ich obsługi

taksonomia (n)
分類体系
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) poddyscyplina systematyki organizmów, nauka o zasadach klasyfikowania przy opisie gatunków;

taksydermia (n)
剥製
  rzemiosło, umiejętność preparowania i wypychania zwłok zwierzęcych;

taksówka /taˈksufka/ (n)
タクシー
  samochód, którym za pieniądze ktoś wozi innych ludzi tam, gdzie chcą;

taktyczny /takˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
戦術の
  (wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) związany z taktyką

taktyka /ˈtaktɨka/ (n)
戦術
  (wojskowość, wojskowy) teoria i praktyka posługiwania się jednostkami wojskowymi dla osiągnięcia zamierzonego celu;

tal /tal/ (n)
タリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tl i liczbie atomowej 81; lekki, srebrzysty metal o dużej reaktywności i właściwościach toksycznych;

talar /ˈtalar/ (n)
ターラー
  (jednostka monetarna) duża moneta srebrna, początkowo stanowiąca równowartość złotego dukata;

talasemia /ˌtalaˈsɛ̃mʲja/ (n)
サラセミア
  (medycyna, medyczny) choroba krwi polegająca na zaburzeniach syntezy hemoglobiny;

talent /ˈtalɛ̃nt/ (n)
才能
  starożytna jednostka masy; także jednostka monetarna;
  ponadprzeciętne uzdolnienie w jakimś kierunku
  osoba obdarzona nadzwyczajnymi uzdolnieniami w jakiejś dziedzinie

talerz /ˈtalɛʃ/ (n)
皿
  płaskie, okrągłe naczynie, z którego je się posiłki;

talib /ˈtalʲip/ (n)
タリブ
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek fundamentalistycznego ugrupowania islamskiego, które powstało w 1994 w Afganistanie;

talizman /taˈlʲizmãn/ (n)
タリスマン
  (ezoteryka) przedmiot, któremu przypisuje się magiczną moc przynoszenia szczęścia jego posiadaczowi;

talk /talk/ (n)
タルク
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) biały puder mineralny używany jako kosmetyk do pielęgnacji skóry
  (mineralogia, mineralogiczny) miękki minerał z gromady krzemianów;

tam /tãm/ (pronoun)
あそこ, そこ
  …wskazujący miejsce inne od miejsca, w którym znajduje się mówiący

tam i nazad /ˈtãm i‿ˈnazat/ (idiom)
あちこち, あちらこちら
  tam i z powrotem

tam i z powrotem (idiom)
あちこち, あちらこちら
  o chodzeniu: w kółko, bezsensownie

tamagotchi (n)
たまごっち
  japońska zabawka elektroniczna, substytut zwierzęcia domowego, w postaci małego urządzenia z wyświetlaczem ciekłokrystalicznym, na którym ukazuje się postać zwierzątka, którym trzeba „opiekować się;”

tamagoyaki (n)
卵焼き, 玉子焼き
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) japoński omlet, który powstaje poprzez zwijanie kilku warstw ubitych jajek smażonych na prostokątnej patelni, porcjowany przed podaniem

tamilski (adj)
タミル語
  dotyczący Tamilów

tamilski (n)
タミル語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z rodziny drawidyjskiej, którym posługują się Tamilowie zamieszkujący południowoindyjski stan Tamilnadu (60 mln) oraz wyspę Cejlon (4 mln);

tamować (v)
堰止める
  powstrzymywać upływ krwi
  utrudniać swobodny ruch (zwykle przemieszczanie) lub działanie

tampon /ˈtãmpɔ̃n/ (n)
タンポン
  (higiena, higieniczny) specjalnie ukształtowany opatrunek ze sznurkiem stosowany wewnętrznie podczas menstruacji;

tamten /ˈtãmtɛ̃n/ (pronoun)
その
  obiekt bardziej odległy w przestrzeni lub czasie niż ten, który jest bliżej (tu)

tancerka /tãnˈʦ̑ɛrka/ (n)
踊子
  (choreografia, choreograficzny) kobieta, której profesją jest taniec

tandem /ˈtãndɛ̃m/ (n)
タンデム自転車
  (sport, sportowy) rower dla dwóch osób

tangens /ˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (n)
タンジェント
  (matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca dla argumentów α z przedziału 0 ≤ α < π/2 stosunek długości przyprostokątnej naprzeciw danego kąta do długości przyprostokątnej przyległej do kąta;

tango /ˈtãŋɡɔ/ (n)
タンゴ, たんご
  (choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski pochodzący z Buenos Aires;
たんご, タンゴ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna, na której opiera się taniec tango (1.1);

tani /ˈtãɲi/ (adj)
安い
  mający niską cenę, niewymagający dużych nakładów finansowych
  niewiele wart
  oferujący towary po niskich cenach

taniec /ˈtãɲɛʦ̑/ (n)
ダンス, 踊り
  (choreografia, choreograficzny) zespół ruchów wykonywany zwykle w rytm muzyki, zazwyczaj w parze z inną osobą, ale także indywidualnie lub w większej grupie osób;

tanina (n)
タンニン
  (biochemia, biochemiczny) naturalny garbnik polifenolowy pochodzenia roślinnego;

tankietka (n)
豆戦車
  (wojskowość, wojskowy) mały, lekki czołg najczęściej bez wieży;

tankini /tãŋʲˈcĩɲi/ (n)
タンキニ
  damski strój plażowy, składający się z fig i topu

tantal /ˈtãntal/ (n)
タンタル
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ta i liczbie atomowej 73;

tanzanit /tãw̃ˈzãɲit/ (n)
タンザナイト
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana zoisytu

taoizm /taˈɔ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
道教
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjny chiński system filozoficzny i religijny, podkreślający równowagę, prostotę i życie w harmonii z wszechświatem;

taon (n)
タウ粒子
  (fizyka, fizyczny) nietrwała cząstka elementarna należąca do leptonów, mająca ujemny ładunek elektryczny;

tapeta /taˈpɛta/ (n)
壁紙
  (budownictwo) kolorowy lub wzorzysty papier, którym dekoruje się wewnętrzne ściany pomieszczeń;
  (informatyka, informatyczny) grafika umieszczona jako tło roboczego obszaru pulpitu komputera;

tapioka (n)
タピオカ
  (spożywczy) mąka, białe granulki lub płatki skrobiowe otrzymane z manioku;

tapir /ˈtapʲir/ (n)
バク
  (zoologia, zoologiczny) Tapirus, ssak lasów tropikalnych, o niewielkiej trąbie wykształconej z nosa i wargi;

tara /ˈtara/ (n)
風袋
  (handel, handlowy) waga opakowania

tarantula /ˌtarãnˈtula/ (n)
タランチュラ
  (zoologia, zoologiczny) Lycosa tarantula, drapieżny gatunek pająka;

tarcie /ˈtarʲʨ̑ɛ/ (n)
摩擦
  (fizyka, fizyczny) rozpraszanie energii wskutek dotykania się dwóch ciał podczas ich względnego ruchu

tarcza /ˈtarʧ̑a/ (n)
楯状地, 盾
  (geologia, geologiczny) rozległy, zazwyczaj lekko wypukły i mający tendencje do podnoszenia się, obszar skał krystalicznych
エスカッシャン
  (heraldyka, heraldyczny) element herbu w kształcie tarczy (1.1)
盾
  (wojskowość, wojskowy) obronna część uzbrojenia

tarcza antyrakietowa /ˈtarʧ̑a ˌãntɨracɛˈtɔva/ (n)
ミサイル防衛
  (potocznie, potoczny) amerykański wielonarodowy i wielowarstwowy system obrony antybalistycznej;

tarczyca (n)
甲状腺
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł kręgowców, wydzielający hormony mające ważną rolę w regulowaniu przemiany materii;

targ /tark/ (n)
市
  kupno i sprzedaż towarów mająca miejsce w wydzielonym miejscu w określone dni tygodnia
市場
  miejsce, gdzie dokonuje się transakcji kupna i sprzedaży
値段 交渉, 駆け引き
  spór między sprzedającym, któremu zależy na jak największym zysku, a kupującym, który chce uzyskać jak najniższą cenę

targi /ˈtarʲɟi/ (n)
フェア
  (handel, handlowy) rodzaj ekspozycji towarów na arenie krajowej lub międzynarodowej, na której wystawiane są wytwory różnych dziedzin przemysłu, której celem jest zawieranie transakcji handlowych

targować (v)
〔値段などで〕押し問答する
  (handel, handlowy) prowadzić pertraktacje handlowe w celu uzyskania najdogodniejszej ceny
  (potocznie, potoczny) prowadzić spór

tarka /ˈtarka/ (n)
卸し金
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrząd kuchenny do ręcznego rozdrabniania surowców przez pocieranie

tarta /ˈtarta/ (n)
タルト
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) niewysokie ciasto na kruchym spodzie, na którym kładzie się nadzienie słodkie (owoce lub konfitury) lub słone (rybę, warzywa, wędlinę itp.);

tartak /ˈtartak/ (n)
製材
  zakład przerabiający drewno okrągłe na tarcicę

tartinka (n)
オープンサンド
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pojedyncza kanapka, na jednej kromce lub krakersie;

tartrazyna /ˌtartraˈzɨ̃na/ (n)
タートラジン
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) cytrynowożółty barwnik azowy używany głównie do celów spożywczych;

taryfa (n)
関税
  (ekonomia, ekonomiczny) oficjalny wykaz zawierający stawki różnego typu opłat, podatków lub cen produktów

tasiemiec /taˈɕɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
サナダムシ
  (zoologia, zoologiczny) (medycyna, medyczny) płaziniec o ciele pozbawionym przewodu pokarmowego oraz narządów zmysłów, pasożytujący w ciele kręgowców;

tata /ˈtata/ (n)
お父さん
  (potocznie, potoczny) ojciec

tatarski /taˈtarsʲci/ (adj)
タタール
  związany z Tatarami

tatarski /taˈtarsʲci/ (n)
タタール
  (potocznie, potoczny) język tatarski

tatuaż /taˈtu<sup>w</sup>aʃ/ (n)
入れ墨, 刺青
  trwały napis, wzór lub rysunek wykonany na ciele poprzez wprowadzenie barwnika w skórę;

tatuować /ˌtatuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
入れ墨 を する
  wykonywać tatuaż
入れ墨 を する もらう
  dawać sobie wykonywać tatuaż

tatuś /ˈtatuɕ/ (n)
お父さん, パパ
  (zdrobniale) tata

tau /taw/ (n)
タウ
  (językoznawstwo, językoznawczy) starogrecka nazwa dziewiętnastej litery alfabetu greckiego, τ;

tautologia /ˌtawtɔˈlɔɟja/ (n)
トートロジー
  (językoznawstwo, językoznawczy) konstrukcja wyrazowa, w której jeden lub kilka wyrazów pokrywają się znaczeniowo, przez co część wyrazów jest zbędna;
  (logika, logiczny) zdanie, które jest zawsze prawdziwe;

tańczyć /ˈtãj̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
踊る, ダンスする
  (choreografia, choreograficzny) poruszać się rytmicznie w takt muzyki, wykonywać taniec

taśma /ˈtaɕma/ (n)
テープ
  długi pas z jakiegoś materiału, np. gumy, plastiku itp.

taśma perforowana /ˈtaɕma ˌpɛrfɔrɔˈvãna/ (n)
紙テープ
  (informatyka, informatyczny) (historia, historyczny, historycznie) nośnik danych na taśmie, na której informacje kodowano odpowiednim układem otworów;

tażin (n)
タジン鍋
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna marokańska potrawa przygotowana w takim naczyniu, zwykle składająca się z mięsa i warzyw, czasem samych warzyw
  arabskie naczynie z gliny posiadające wysoką, stożkowatą pokrywę, służące do duszenia mięs nad rozżarzonym węglem lub drewnem, rozpowszechnione w kuchniach Maghrebu, zwłaszcza w Maroku;

tchawica /txaˈvʲiʦ̑a/ (n)
気管
  (anatomia, anatomiczny) narząd układu oddechowego, sprężysta cewa stanowiąca przedłużenie krtani i zapewniająca dopływ powietrza do płuc;

tchórz /txuʃ/ (n)
臆病者
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) człowiek bojaźliwy, strachliwy

tchórzliwy /txuʒˈlʲivɨ/ (adj)
へたれ
  taki jak u tchórza; lękliwy, bojący się coś zrobić

tchórzostwo /txuˈʒɔstfɔ/ (n)
臆
  cecha właściwa tchórzowi; lękliwość, brak odwagi

teatr /ˈtɛatr̥/ (n)
劇場
  (architektura, architektoniczny) budynek teatru (1.2);
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) instytucja, która odgrywa (wystawia) takie przedstawienia; ogół osób (zwykle: aktorów) zatrudnionych w tej instytucji
演劇, 劇場
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dziedzina sztuki, w której utwory są przedstawiane publiczności przez aktorów odgrywających role według scenariusza (dramatu);

technet /ˈtɛxnɛt/ (n)
テクネチウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tc i liczbie atomowej 43;

technika /ˈtɛxʲɲika/ (n)
技術
  sposób wytwarzania, produkcji

techno /ˈtɛxnɔ/ (n)
テクノ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek tanecznej muzyki elektronicznej;

technokracja /ˌtɛxnɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
テクノクラート
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym władzę pełnią specjaliści, technicy i organizatorzy

technologia /ˌtɛxnɔˈlɔɟja/ (n)
技術
  dziedzina wiedzy zajmująca się procesami produkcji lub przetwarzania
科学技術, 技術
  proces wytwarzania lub przetwarzania czegoś

technologiczny /ˌtɛxnɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
技術の
  związany z technologią, dotyczący technologii

teczka /ˈtɛʧ̑ka/ (n)
ファイル
  okładka z papieru, tektury lub tworzywa sztucznego służąca do przetrzymywania akt, dokumentów, nut, rysunków itp.
かばん
  prostokątna torba z uchwytem

teizm /ˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
有神論
  wiara w jednego Boga transcendentnego, osobowego stwórcę świata, stale wpływającego na jego losy;

tekst /tɛkst/ (n)
本文, テキスト
  ciąg słów i zdań wyrażający określoną treść

tektonika (n)
テクトニクス ‎
  (geologia, geologiczny) nauka o budowie skorupy ziemskiej oraz o procesach wpływających na nią,

teledysk (n)
ビデオクリップ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) film ilustrujący pojedynczy utwór muzyczny

telefaks (n)
ファクシミリ
  (telekomunikacja) faks

telefon /tɛˈlɛfɔ̃n/ (n)
電話
  (telekomunikacja) (technologia, technika, techniczny) aparat umożliwiający prowadzenie rozmów;

telefon komórkowy /tɛˈlɛfɔ̃ŋ ˌkɔ̃murˈkɔvɨ/ (n)
携帯電話
  (telekomunikacja) przenośny telefon komunikujący się z siecią przy użyciu fal radiowych;

telefoniczny /ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
電話の
  wykonany za pomocą lub pośrednictwem telefonu

telefonować /ˌtɛlɛfɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
電話する
  rozmawiać z kimś przez telefon

telegraf (n)
電信
  urządzenie do przekazywania informacji, przeważnie tekstowych, na odległość;

telekomunikacja (n)
電気通信
  (technologia, technika, techniczny) przesyłanie sygnałów dźwiękowych i obrazu na odległość

telekonferencja (n)
遠隔会議
  rodzaj konferencji prowadzonej za pomocą urządzeń telekomunikacyjnych, w której uczestniczą minimum trzy osoby, a przynajmniej jedna z nich uczestniczy zdalnie (na odległość)

telepatia (n)
テレパシー
  (ezoteryka) rzekoma zdolność do porozumiewania się, przekazując myśli na odległość;

teleportacja (n)
瞬間移動
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) przemieszczenie się między dwoma punktami przestrzeni bez fizycznego przebywania drogi między nimi;

telepraca (n)
テレワーク
  (neologizm) forma organizacji pracy polegająca na świadczeniu pracy poza jednostką organizacyjną pracodawcy za pomocą środków komunikacji elektronicznej;

teleskop /tɛˈlɛskɔp/ (n)
望遠鏡
  (optyka, optyczny) (astronomia, astronomiczny) przyrząd astronomiczny używany do obserwacji nieba;

telewizja /ˌtɛlɛˈvʲizʲja/ (n)
テレビ, テレビジョン
  metoda przekazywania ruchomego obrazu oraz dźwięku na odległość;

telewizor /ˌtɛlɛˈvʲizɔr/ (n)
テレビ
  urządzenie wyposażone w ekran umożliwiające odbiór i oglądanie sygnału telewizyjnego;

tellur /ˈtɛlːur/ (n)
テルル
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 52; kruchy, srebrzystobiały półmetal o właściwościach trujących;

telomer (n)
テロメア
  (biologia, biologiczny) element strukturalny chromosomu;

telugu (n)
テルグ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy południowowschodniej rodziny języków drawidyjskich;

temat /ˈtɛ̃mat/ (n)
主題, トピック
  główna myśl lub przedmiot rozmowy, pracy lub dzieła

tematyczny /ˌtɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
主題
  związany z tematem, tematyką, opierający się na temacie

temperament /ˌtɛ̃mpɛˈrãmɛ̃nt/ (n)
性格
  (psychologia, psychologiczny) charakter człowieka, jego usposobienie, stopień pobudliwości, sposób reagowania itp.

temperatura /ˌtɛ̃mpɛraˈtura/ (n)
温度, 気温, 体温
  (fizyka, fizyczny) miara nagrzania ciał;
  wartość temperatury (1.1) w przyjętej skali
熱, 高熱
  (potocznie, potoczny) gorączka

temperatura pokojowa /ˌtɛ̃mpɛraˈtura ˌpɔkɔˈjɔva/ (n)
室温
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) temperatura około dwudziestu pięciu stopni Celsjusza;

temperówka /ˌtɛ̃mpɛˈrufka/ (n)
鉛筆削り
  oprawione ostrze, służące do temperowania ołówków;

tempo /ˈtɛ̃mpɔ/ (n)
テンポ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szybkość utworu muzycznego
  prędkość wykonywania jakiejś czynności, zwykle powtarzanej

tempomat (n)
クルーズコントロール
  (motoryzacja) automatyczny system utrzymywania stałej prędkości samochodu na drodze

tempura /tɛ̃mˈpura/ (n)
天ぷら
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) japońska potrawa z jarzyn, grzybów i owoców morza smażonych w cieście naleśnikowym, podawanych ze specjalnym sosem;

ten /tɛ̃n/ (pronoun)
この, その
  …na przedmiot, zwierzę, osobę lub pojęcie znajdujące się blisko mówiącego

ten się śmieje, kto się śmieje ostatni /ˈtɛ̃nʲ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ˈktɔ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ɔˈstatʲɲi/ (proverb)
最後に笑う者が最もよく笑う
  nie należy przedwcześnie cieszyć się z własnego sukcesu lub z porażki innych, gdyż sukces może się okazać nietrwały

tendencyjny /ˌtɛ̃ndɛ̃nˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
偏向した
  stronniczy

tender /ˈtɛ̃ndɛr/ (n)
炭水車
  (kolejnictwo) wagon specjalnej konstrukcji połączony z parowozem do przewozu węgla;

tenes (n)
テネシン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ts i liczbie atomowej 117;

tengen /ˈtɛ̃ŋɡɛ̃n/ (n)
天元
  w go centralny punkt na gobanie;

tenis /ˈtɛ̃ɲis/ (n)
テニス
  (sport, sportowy) gra rozgrywana na korcie, polegająca na odbijaniu rakietą piłki na pole przeciwnika;

teodolit /ˌtɛɔˈdɔlʲit/ (n)
セオドライト
  (geodezja, geodezyjny) instrument geodezyjny do pomiaru kątów;

teodycea (n)
神義論
  (filozofia, filozoficzny) (teologia, teologiczny) koncepcja dążąca do uzgodnienia sprzeczności pomiędzy wiarą w dobro i wszechmoc bożą a istnieniem zła i nieszczęść na świecie;

teokracja (n)
神権政治
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo o ustroju (1.1)
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój państwowy w którym najwyższa władza należy do samego boga, a dalej do jego przedstawicieli (duchowieństwa), którzy wchodzą w skład rządu albo podporządkowują go sobie

teologia /ˌtɛɔˈlɔɟja/ (n)
神学
  (potocznie, potoczny) wydział lub kierunek na uczelni obejmujący studia w dziedzinie (1.1)
  (teologia, teologiczny) teoretyczna podbudowa jakiejś religii, zwłaszcza w odniesieniu do religii uznających istnienie Boga (bogów);

teoremat (n)
定理
  (logika, logiczny) twierdzenie pochodne, który występuje w obrębie systemu dedukcyjnego i jest wyprowadzone za pomocą wnioskowania dedukcyjnego z aksjomatów tego systemu

teoretycznie (adv)
理論上
  w sposób teoretyczny

teoria /tɛˈɔrʲja/ (n)
理論
  system pojęć, definicji, aksjomatów, i twierdzeń, opisujący wybrany fragment świata fizycznego, świata kultury, bądź abstrakcyjnego obiektu;

teoria strun (n)
ひも理論
  (fizyka, fizyczny) teoria, według której podstawowym budulcem materii nie są cząstki w postaci punktu, lecz struny;

teoria względności (n)
相対性理論
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki współczesnej zajmujący się podstawowymi właściwościami przebiegu procesów w czasie i przestrzeni;

tequila (n)
テキーラ
  mocny meksykański napój alkoholowy produkowany ze sfermentowanego soku agawy niebieskiej;

teratogenność (n)
催奇性
  cecha tego, co jest teratogenne, co powoduje powstawanie wad rozwojowych płodu

teraz /ˈtɛras/ (adv)
今, 現在
  w tej chwili, obecnie

teraźniejszość (n)
現在
  czas obecny; to, co dzieje się teraz

terb /tɛrp/ (n)
テルビウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tb i liczbie atomowej 65;

teren /ˈtɛrɛ̃n/ (n)
土地, 領域
  pewien określony obszar ziemi

terier /ˈtɛrʲjɛr/ (n)
テリア
  (kynologia, kynologiczny) typ psa należącego pierwotnie do grona psów myśliwskich – norowców;

terier brazylijski /ˈtɛrʲjɛr ˌbrazɨˈlʲijsʲci/ (n)
ブラジリアン・テリア
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy średnich terierów;

terier szkocki /ˈtɛrʲjɛr ˈʃkɔʦ̑ʲci/ (n)
スコティッシュ・テリア
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy małych (krótkonożnych) terierów;

termin /ˈtɛrmʲĩn/ (n)
期間
  czas przeznaczony na wykonanie czegoś

terminator /ˌtɛrmʲĩˈnatɔr/ (n)
ターミネータ
  (astronomia, astronomiczny) linia pomiędzy oświetloną (dzienną) a nieoświetloną (nocną) stroną ciała niebieskiego (zwykle planety lub księżyca);
  (biologia, biologiczny) odcinek genu, na którym kończy się proces transkrypcji
  (elektronika, elektroniczny) (informatyka, informatyczny) element w sieciach komputerowych opartych na kablu koncentrycznym służący do zakończenia linii;

terminologia /ˌtɛrmʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
用語, 術語
  zbiór słów z danej dziedziny, np. nauki, sztuki, wojskowości

termit /ˈtɛrmʲit/ (n)
シロアリ
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad społeczny krajów tropikalnych;
テルミット
  (technologia, technika, techniczny) mieszanina glinu z tlenkami metali stosowana w pirotechnice i spawalnictwie;

termodynamika /ˌtɛrmɔdɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
熱力学
  (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się badaniem efektów energetycznych przemian fizycznych i chemicznych;

termofor /tɛrˈmɔfɔr/ (n)
湯たんぽ
  gumowy worek, służący do miejscowego ogrzewania lub ochładzania ciała;

termometr /tɛrˈmɔ̃mɛtr̥/ (n)
温度計
  przyrząd do pomiaru temperatury;

termopunktura (n)
灸
  (medycyna, medyczny) sposób leczenia, wywodzący się z medycyny chińskiej, polegający na drażnieniu wybranych punktów ciała wysoką temperaturą za pomocą żarzących się suszonych ziół;

terpentyna (n)
テレビン油
  (chemia, chemiczny) łatwopalna ciecz o intensywnym zapachu, będąca mieszaniną terpenów; składnik żywic drzew i krzewów iglastych;

terrorysta /ˌtɛrːɔˈrɨsta/ (n)
テロリスト
  człowiek dokonujący aktu terrorystycznego, siejący terror, terroryzujący

terroryzm /tɛrˈːɔrɨsm̥/ (n)
テロリズム
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) użycie przemocy przez osobę lub grupę z pogwałceniem prawa, mające na celu zastraszenie i wymuszenie ustępstw;

terytorium /ˌtɛrɨˈtɔrʲjũm/ (n)
領土
  określenie dotyczące danego obszaru ziemskiego;

tesla /ˈtɛsla/ (n)
テスラ
  (fizyka, fizyczny) (jednostka miary) jednostka indukcji magnetycznej;

test /tɛst/ (n)
テスト
  próba podejmowana, aby uzyskać odpowiedź na postawione pytania
  (edukacja, edukacyjny) egzamin, sprawdzian

test ciążowy /ˈtɛstʲ ʨ̑ɔ̃w̃ˈʒɔvɨ/ (n)
妊娠検査薬
  (medycyna, medyczny) przedmiot służący do wykonania (1.1)
  (medycyna, medyczny) test wykrywający gonadotropinę kosmówkową, której pojawienie się świadczy o zagnieżdżeniu się jaja płodowego w błonie śluzowej macicy;

testament /tɛˈstãmɛ̃nt/ (n)
遺書, 遺言
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument, w którym człowiek określa, co po jego śmierci należy zrobić z jego majątkiem;

testosteron /ˌtɛstɔˈstɛrɔ̃n/ (n)
テストステロン
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) męski hormon płciowy, wytwarzany przez jądra, otrzymywany także syntetycznie, stosowany domięśniowo jako lek przy schorzeniach na tle niedomogi płciowej u mężczyzn, jak również przy niektórych chorobach kobiecych oraz nowotworowych;

testować /tɛˈstɔvaʨ̑/ (v)
テスト
  badać z wykorzystaniem testu
  sprawdzać

tetrachlorometan /ˌtɛtraxlɔrɔ̃ˈmɛtãn/ (n)
四塩化炭素
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, bezbarwna, trująca ciecz, mająca słodkawy zapach, stosowana jako rozpuszczalnik oraz w gaśnicach;

tetralogia (n)
四部作
  (historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w starożytnej Grecji: przedstawienie teatralne składające się z czterech utworów jednego autora wystawianych jeden po drugim;
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór literacki składający się z czterech części

tetum /ˈtɛtũm/ (n)
テトゥン語
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych w Timorze Wschodnim, obok portugalskiego;

teza (n)
テーゼ
  twierdzenie dla którego przedstawia się uzasadnienie

teściowa /tɛɕˈʨ̑ɔva/ (n)
姑, 義母
  matka żony lub męża

teść /tɛɕʨ̑/ (n)
舅, 義父
  ojciec żony lub męża

tg /ˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (symbol)
tan
  = (matematyka, matematyczny) tangens

theravada (n)
上座部仏教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) jedna ze szkół buddyjskich, tzw. wczesnych, uważana za najstarszą spośród istniejących do dziś;

theremin (n)
テルミン
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument elektroniczny, wytwarzający dźwięk o różnej wysokości i sile w zależności od odległości dłoni muzyka od dwóch umieszczonych na tym instrumencie anten;

thermidor (n)
テルミドール
  nazwa jedenastego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym (okres 19 lipcem a 17 sierpniem);

think tank (n)
シンクタンク
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja non-profit, zajmująca się analizami i doradztwem w kwestiach społecznych;

tiara /ˈtʲjara/ (n)
ティアラ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) pontyfikalna korona papieska;

tilapia (n)
ティラピア
  (ichtiologia, ichtiologiczny) (wędkarstwo) ryba słodkowodna o pierwotnym zasięgu występowania obejmującym Afrykę i Lewant;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) mięso z tilapii (1.1)

tiul (n)
チュール
  (włókiennictwo) tkana z trzech nitek, bardzo lekka, przejrzysta tkanina – bawełniana, jedwabna lub nylonowa;

tkanka /ˈtkãnka/ (n)
組織
  (biologia, biologiczny) zespół komórek o podobnych cechach i funkcjach;

tkanka tłuszczowa /ˈtkãnka twuʃˈʧ̑ɔva/ (n)
脂肪組織
  (biologia, biologiczny) (anatomia, anatomiczny) tkanka łączna zlokalizowana głównie w warstwie podskórnej, zbudowana w większości z komórek tłuszczowych (adipocytów) o wnętrzu wypełnionym kroplą tłuszczu;

tkanka łączna (n)
結合組織
  (anatomia, anatomiczny) tkanka wypełniająca przestrzeń między innymi tkankami i je spajająca;

tkać /tkaʨ̑/ (v)
織る
  sporządzać tkaninę

tlen /tlɛ̃n/ (n)
酸素
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu O i liczbie atomowej 8;

tlenek /ˈtlɛ̃nɛk/ (n)
酸化物
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z tlenu i innego pierwiastka chemicznego;

tlenek etylenu /ˈtlɛ̃nɛk ˌɛtɨˈlɛ̃nu/ (n)
エチレンオキシド, オキシラン
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy cyklicznych eterów, stosowany do gazowej sterylizacji sprzętu medycznego, przypraw spożywczych, środków farmaceutycznych oraz jako środek bakteriobójczy i grzybobójczy;

to /tɔ/ (pronoun)
イド
  …wskazujący, rodzaj nijaki
それ
  …występujący w funkcji podmiotu

toaleta /ˌtɔaˈlɛta/ (n)
便所
  ubikacja w miejscu publicznym

toaletka /ˌtɔaˈlɛtka/ (n)
化粧台
  (książkowy) mebel z lustrem i miejscem na przybory do makijażu, robienia fryzury itp.

toast /ˈtɔast/ (n)
乾杯
  (książkowy) krótka przemowa podczas przyjęcia wygłaszana w celu złożenia życzeń pomyślności, gratulacji itp., podczas której zazwyczaj następuje wzniesienie kieliszka alkoholu

tocharski (adj)
トカラ語
  związany z Tocharami, dotyczący Tocharów

tocharski (n)
トカラ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język tocharski

toczyć /ˈtɔʧ̑ɨʨ̑/ (v)
転がす
  formować jakąś masę w kulkę
  przesuwać obracając po ziemi
  przesuwać się, obracając się po ziemi (bezwładnie)

toffi /ˈtɔffʲi/ (n)
タフィー
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciągnący się cukierek mleczny
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa przypominająca tofi (1.1), stosowana jako nadzienie do ciast

tofu /ˈtɔfu/ (n)
豆腐
  (spożywczy) twarożek z mleka sojowego, składnik wielu potraw orientalnych i wegetariańskich;

tokamak /tɔˈkãmak/ (n)
トカマク
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do przeprowadzania kontrolowanych reakcji termojądrowych przez podgrzanie plazmy deuterowo-trytowej do temperatury kilkudziesięciu milionów stopni Kelwina;

tokarka /tɔˈkarka/ (n)
旋盤
  (technologia, technika, techniczny) obrabiarka skrawająca, służąca do toczenia wałków, tulei, pierścieni;

tokarz /ˈtɔkaʃ/ (n)
旋盤工
  (technologia, technika, techniczny) robotnik lub rzemieślnik, który pracuje na tokarce

toki pona (n)
トキポナ
  sztuczny język zaprezentowany w roku 2001;

tokijski /tɔˈcijsʲci/ (adj)
東京
  odnoszący się do miasta Tokio

toksyczny /tɔˈksɨʧ̑nɨ/ (adj)
毒性
  (książkowy) mający właściwości trujące

toksykologia /ˌtɔksɨkɔˈlɔɟja/ (n)
毒性学
  (biochemia, biochemiczny) (toksykologia) (medycyna, medyczny) nauka o cechach substancji toksycznych, ich działaniu na żywe organizmy i o metodach ich wykrywania oraz zapobiegania zatruciom nimi;

toksyna /tɔˈksɨ̃na/ (n)
毒素
  substancja chemiczna o właściwościach trujących

tolerancja /ˌtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
寛容
  czyjaś zgoda na istnienie poglądów, zachowań, rzeczy itd., które są dla tego kogoś niemiłe lub nieprzyjemne;

tolerować /ˌtɔlɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
黙認する
  odnosić się z pobłażaniem do nagannych zachowań lub zjawisk

toluen (n)
トルエン
  (chemia, chemiczny) węglowodór aromatyczny o wzorze sumarycznym C7H8, bezbarwna, łatwopalna ciecz używana często jako rozpuszczalnik;

ton /tɔ̃n/ (n)
トーン
  charakter brzmienia dźwięku

tona /ˈtɔ̃na/ (n)
トン
  jednostka masy równa 1000 kilogramów

tonacja /tɔ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
調
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) konkretna gama durowa lub molowa, w której wykonywany jest dany utwór muzyczny

toner /ˈtɔ̃nɛr/ (n)
トナー
  (poligrafia) czarny lub barwny proszek tworzący obraz w technice druku laserowego;

tonfa /ˈtɔ̃nfa/ (n)
トンファー
  sztywna pałka z poprzeczną rękojeścią używana w policji i walce wręcz;

tonik /ˈtɔ̃ɲik/ (n)
トニックウォーター
  (spożywczy) bezbarwny napój gazowany o gorzkawym smaku, przygotowywany z dodatkiem chininy;

tonsillektomia (n)
扁桃摘出術
  (medycyna, medyczny) zabieg wycięcia migdałków podniebiennych;

tonąć /ˈtɔ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
沈む
  o ludziach: zapadać się pod wodę, nie umiejąc pływać
  zanurzać się pod wodę, znikając w niej

top /tɔp/ (n)
トップス
  (potocznie, potoczny) krótka damska bluzka, nierozpinana, zwykle dopasowana, bez rękawów lub z krótkimi rękawkami i bez kołnierzyka

topaz /ˈtɔpas/ (n)
トパーズ
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

topografia /ˌtɔpɔˈɡrafʲja/ (n)
地勢
  dział geodezji zajmujący się pomiarami szczegółów sytuacyjnych i rzeźby terenu w celu sporządzenia map;

topola /tɔˈpɔla/ (n)
ポプラ
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Populus L., wysokie drzewo należące do rodziny wierzbowatych, mające sercowate liście i wiatropylne kwiaty;

topologia /ˌtɔpɔˈlɔɟja/ (n)
トポロジー
  (matematyka, matematyczny) dział geometrii badający właściwości geometryczne, które nie zmieniają się przy przekształceniach takich jak rozciąganie, skręcanie albo obroty;

toponim /tɔˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
地名
  (geografia, geograficzny) (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa własna jakiegoś punktu lub obszaru geograficznego (miasta, państwa, rzeki itd.);

topór /ˈtɔpur/ (n)
斧
  narzędzie składające się z drewnianego trzonka i metalowego ostrza, służące np. do rąbania drewna lub mięsa, a dawniej także jako broń;

tor /tɔr/ (n)
トリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Th i liczbie atomowej 90;

torba /ˈtɔrba/ (n)
袋
  giętkie opakowanie do przenoszenia rzeczy z uszami lub paskiem
バッグ
  worek wykonany z wytrzymałego materiału przeznaczony do noszenia rzeczy

torbacz (n)
有袋類
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel ssaków, u których w wyniku ewolucji wykształciła się torba lęgowa

torebka /tɔˈrɛpka/ (n)
ハンドバッグ
  mniejsza torba do przechowywania osobistych drobiazgów wykonana z wytrzymałych materiałów noszona najczęściej przez kobiety na ramieniu lub w dłoni

torf /tɔrf/ (n)
泥炭
  (geologia, geologiczny) (rolnictwo, rolniczy) organiczny materiał osadowy o kolorze od brunatnego po czarny, wykorzystywany m.in. do użyźniania gleb lub pozyskiwania paliw stałych;

torfowisko niskie /ˌtɔrfɔˈvʲiskɔ ˈɲisʲcɛ/ (n)
フェン
  zagłębienie terenu, porośnięte przez roślinność bagienną lub szuwarową, zasilane głównie przez wody powierzchniowe, eutroficzne;

torii (n)
鳥居
  (architektura, architektoniczny) brama wskazująca drogę do japońskiej świątyni sintoistycznej lub podobnego obiektu kultu;

tornado /tɔrˈnadɔ/ (n)
竜巻
  (meteorologia, meteorologiczny) trąba powietrzna;

tornister /tɔrʲˈɲistɛr/ (n)
学生鞄
  (edukacja, edukacyjny) rodzaj usztywnianego plecaka noszonego przez uczniów klas młodszych

torpeda /tɔrˈpɛda/ (n)
魚雷
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) podwodny pocisk z autonomicznym napędem stosowany zazwyczaj do rażenia podwodnej części kadłuba okrętu;

tort /tɔrt/ (n)
トルテ
  (cukiernictwo) wykwintne ciasto na specjalne okazje, zazwyczaj okrągłe, przekładane masą, ozdobione z wierzchu owocami, lukrem, masą, galaretką lub kremem;

tortellini (n)
トルテリーニ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) małe pierożki nadziewane różnorodnym farszem (przeważnie mięsnym), zlepione rogami

tortilla /tɔrˈtʲilːa/ (n)
トルティーヤ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) w kuchni meksykańskiej: cienki, okrągły placek kukurydziany albo pszenny, podawany z mięsem lub serem i dodatkami z warzyw, polany sosem;

tortura /tɔrˈtura/ (n)
拷問
  (przenośnie, przenośnia) cierpienie, męczarnia, udręka, męka, duży dyskomfort

torturować /ˌtɔrtuˈrɔvaʨ̑/ (v)
拷問にかける
  zadawać komuś tortury, świadomie zadawać komuś ogromny ból fizyczny za pomocą okrutnych metod, najczęściej w celu wymuszenia zeznań, informacji

toster /ˈtɔstɛr/ (n)
トースター
  urządzenie do pieczenia tostów

totalitarny /ˌtɔtalʲiˈtarnɨ/ (adj)
全体主義的
  odnoszący się do totalitaryzmu, związany z totalitaryzmem; taki, w którym panuje totalitaryzm

totalitaryzm /ˌtɔtalʲiˈtarɨsm̥/ (n)
全体主義
  system sprawowania władzy państwowej, polegający na dążeniu do pełnej kontroli wszelkich stosunków społecznych i całkowitego podporządkowania jednostki ludzkiej państwu;

totem /ˈtɔtɛ̃m/ (n)
トーテム
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwierzę, roślina lub przedmiot, który w kulturach pierwotnych służy za godło rodziny czy klanu, uważany często za przodka lub opiekuna i otaczany czcią;

totemizm (n)
トーテミズム
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) zespół wierzeń religijnych u ludów pierwotnych opierający się na kulcie totemu

touchpad (n)
タッチパッド
  (informatyka, informatyczny) panel dotykowy, urządzenie wskazujące często spotykane w laptopach, zastępujące mysz;

towar /ˈtɔvar/ (n)
品物, 商品
  coś, co może stanowić przedmiot transakcji handlowej;

towarzyski /ˌtɔvaˈʒɨsʲci/ (adj)
社交的
  dobrze czujący się w obecności innych osób

towarzysz /tɔˈvaʒɨʃ/ (n)
供
  ten, kto komuś towarzyszy, jest z kimś obecny, przebywa z kimś, spędza z kimś czas

towarzysz broni (n)
戦友
  (wojskowość, wojskowy) osoba, która wspólnie z kimś walczy lub walczyła

towarzyszyć /ˌtɔvaˈʒɨʃɨʨ̑/ (v)
ついてくる, 随行する
  być, pozostawać przy kimś, asystować komuś
伴う
  występować razem z jakimś zjawiskiem

tożsamość /tɔʃˈsãmɔɕʨ̑/ (n)
身元, 同一
  cechy, właściwości, dane konkretnej osoby, pozwalające określić, stwierdzić, zidentyfikować tę osobę
均一, 同一
  identyczność, brak różnic

tracić /ˈtraʨ̑iʨ̑/ (v)
失う
  przestawać posiadać jakąś rzecz
  ponosić straty materialne na jakimś interesie lub transakcji
  przestawać posiadać jakąś cechę

trackpoint (n)
トラックポイント
  (informatyka, informatyczny) miniaturowy dżojstik umieszczony w środkowej części klawiatury, zastępujący touchpad;

tradycja /traˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
伝統
  przekazywanie z pokolenia na pokolenie zasad, obyczajów, poglądów;

tradycyjnie /ˌtradɨˈʦ̑ɨjɲɛ/ (adv)
伝統的に
  zgodnie z tradycją

tradycyjny /ˌtradɨˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
伝統的な
  wywodzący się z tradycji; stanowiący element tradycji, zwyczaju; wykonany w sposób nakazany tradycją

trafić /ˈtrafʲiʨ̑/ (v)
外れる, 当たる
  o pocisku, nożu, ręce, piłce, itp.: uderzyć w cel
放り込む れる, 落ちる
  znaleźć się gdzieś (raczej niecałkowicie to kontrolując)

trafiło się ślepej kurze ziarno /traˈfʲiwɔ‿ɕɛ ˈɕlɛpɛj ˈkuʒɛ ˈʑarnɔ/ (proverb)
犬も歩けば棒に当たる
  przypadkowo udało się komuś zdobyć coś/trafić na coś, czego normalnie by nie uzyskał (w ten sposób)

tragedia /traˈɡɛdʲja/ (n)
悲劇
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dramatyczny utwór literacki przedstawiający konflikt między dążeniami bohatera a siłami wyższymi;
  ogromne nieszczęście budzące rozpacz

tragiczny /traˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
悲劇
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dotyczący tragedii (utworu)
  pełen smutku, nieszczęścia lub rozpaczy

tragikomedia /ˌtraɟikɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
悲喜劇
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór teatralny lub filmowy mający cechy tragedii i komedii;

trajektoria (n)
弾道
  (fizyka, fizyczny) linia lotu obiektu w przestrzeni

traktat /ˈtraktat/ (n)
論文
  tekst naukowy w formie rozbudowanej rozprawy, zazwyczaj bardzo obszernej;

traktor /ˈtraktɔr/ (n)
トラクター
  (rolnictwo, rolniczy) pojazd przeznaczony do przemieszczania pojazdów, maszyn i urządzeń pozbawionych własnego silnika, do napędzania takich maszyn i urządzeń;

traktowanie /ˌtraktɔˈvãɲɛ/ (n)
処理
  (rzeczownik odczasownikowy) od traktować

trampolina (n)
スプリングボード
  (sport, sportowy) sprężysta deska umożliwiająca wysokie wybicie się w górę przy skokach do wody

tramwaj /ˈtrãw̃vaj/ (n)
路面電車, 市内電車
  pojazd szynowy dostosowany do ruchu drogowego, przeznaczony do przewozu pasażerów;

tran (n)
魚油
  (chemia, chemiczny) (zoologia, zoologiczny) płynny tłuszcz pozyskiwany z tkanki tłuszczowej zwierząt morskich;

transakcja /trãw̃ˈsakʦ̑ʲja/ /trãw̃ˈzakʦ̑ʲja/ (n)
トランザクション
  (handel, handlowy) operacja handlowa związana z kupnem lub sprzedażą towarów bądź usług
  (informatyka, informatyczny) grupa operacji, które razem wszystkie są wycofywane, np. jeśli choć jedna z nich zakończy się błędem

transcendentalizm (n)
超絶主義
  (filozofia, filozoficzny) nurt filozofii amerykańskiej głoszący ideę równości, niezależności oraz samodzielności i podkreślający autonomiczność każdego człowieka w dochodzeniu do prawd moralnych, duchowych oraz społecznych;

transept /ˈtrãw̃sɛpt/ (n)
翼廊
  (architektura, architektoniczny) nawa poprzeczna w kościele, oddzielająca prezbiterium od reszty budynku;

transfobia (n)
トランスフォビア
  (psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec osób transpłciowych (transseksualnych, transwestytycznych, transgenderowych);

transformacja /ˌtrãw̃sfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
変形
  przemiana, przekształcanie czegoś

transformator /ˌtrãw̃sfɔrˈmatɔr/ (n)
変圧器, 変流器
  (elektryczność) urządzenie do zmiany poziomu napięcia elektrycznego;

transgeniczny (adj)
トランスジェニック
  (biologia, biologiczny) określający organizm, którego genom zawiera gen wprowadzony od innego organizmu tego samego lub innego gatunku

transkluzja /trãw̃sˈkluzʲja/ (n)
トランスクルージョン
  (informatyka, informatyczny) sposób zaimportowania fragmentów innych dokumentów w systemie hipertekstowym;

transkrypcja /trãw̃sˈkrɨpʦ̑ʲja/ (n)
転写
  (językoznawstwo, językoznawczy) zapisywanie mowy za pomocą znaków graficznych
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przekształcenie partytury napisanej dla pewnego instrumentu muzycznego lub głosu na inny instrument lub głos
  zapisywanie tekstu w innym systemie pisma

transliteracja /ˌtrãw̃slʲitɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
字訳
  (językoznawstwo, językoznawczy) zapis tekstu z użyciem liter innego alfabetu niż alfabet właściwy dla danego języka;

transmigracja (n)
転生
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) reinkarnacja, metempsychoza

transoceaniczny (adj)
大洋横断の
  przemierzający, przepływający, wiodący przez ocean

transport /ˈtrãw̃spɔrt/ (n)
輸送, 運送
  ogół działań związanych z przemieszczaniem towarów i/lub ludzi za pomocą środków lokomocji;

transpłciowy (adj)
トランスジェンダー
  związany z transpłciowością, dotyczący transpłciowości

transseksualny (adj)
性別移行
  związany z transseksualizmem, dotyczący transseksualizmu

transsubstancjacja (n)
聖変化
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w teologii katolickiej to przemiana substancji: chleba i wina w ciało i krew Chrystusa podczas eucharystii;

transza (n)
トランシェ
  (finanse, finansowy) część pożyczki państwowej lub kredytu bankowego, puszczona w obieg;

tranzystor /trãw̃ˈzɨstɔr/ (n)
トランジスタ
  (elektryczność) przyrząd półprzewodnikowy służący do wzmacniania sygnałów elektrycznych;

tranzyt (n)
通過
  przewóz, przesyłanie, przejazd osób lub rzeczy przez obszar jakiegoś państwa w drodze do innego państwa

trap /trap/ (n)
タラップ
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) przenośna kładka do wchodzenia na statek

trapez /ˈtrapɛs/ (n)
台形
  (geometria) czworokąt, który posiada dwa równoległe boki;
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w postaci drążka zawieszonego poziomo na linach;

traszka /ˈtraʃka/ (n)
イモリ, 井守
  (herpetologia, herpetologiczny) wodnolądowy, oliwkowobrunatny, podłużny płaz;

tratwa /ˈtratfa/ (n)
いかだ
  rodzaj płaskiej, często prowizorycznej, konstrukcji służącej do transportu po wodzie;

trawa /ˈtrava/ (n)
草, くさ
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny wiechlinowatych, zwykle w kolorze zielonym, rozłogowa lub kępiasta, o długich, wąskich liściach;

trawertyn (n)
トラバーチン
  (mineralogia, mineralogiczny) porowata skała osadowa, odmiana aragonitu;

trawienie /traˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
消化
  (fizjologia, fizjologiczny) rozkładanie spożytego pokarmu na prostsze części, które mogą być łatwo pobrane przez układ pokarmowy;

trawieniec /traˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
ギアラ
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) gruczołowa część żołądka przeżuwaczy, o gruszkowatym kształcie, tworząca czwarty przedział;

trawić /ˈtravʲiʨ̑/ (v)
消化
  rozkładać spożyty pokarm na prostsze części

trawnik /ˈtravʲɲik/ (n)
芝生
  poletko trawy o charakterze ozdobnym;

trebusz /ˈtrɛbuʃ/ (n)
トレビュシェット
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) barobalistyczna machina miotająca, wyrzucająca pociski stromotorowo;

trefl /trɛfl̥/ (n)
クラブ
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czarną koniczynką; karta tego koloru

trema (n)
舞台負け
  (psychologia, psychologiczny) strach lub zdenerwowanie przed występem publicznym (scenicznym);

tren /trɛ̃n/ (n)
トレーン
  (książkowy) ogon, wydłużona część sukni lub płaszcza ciągnąca się z tyłu po ziemi; element ubioru uroczystego, ceremonialnego;
哀歌
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek liryczny o charakterze elegijnym, poświęcony zmarłej osobie, wychwalający jej zalety i zasługi oraz opłakujący jej śmierć;

trend /trɛ̃nt/ (n)
トレンド
  (finanse, finansowy) systematyczny wzrost lub spadek wartości instrumentu finansowego w czasie
  (statystyka, statystyczny) monotoniczny składnik w modelu zależności badanej cechy statystycznej od czasu;
  istniejący w danym momencie kierunek rozwoju w jakiejś dziedzinie;

trener /ˈtrɛ̃nɛr/ (n)
コーチ, トレーナー
  (sport, sportowy) osoba zajmująca się przygotowaniami zawodnika lub drużyny do zawodów; rzadziej także osoba przekazująca podopiecznym umiejętności z innych dziedzin;

tretynoina (n)
トレチノイン
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, metabolit retinolu (witaminy A), wykazujący działanie złuszczające, hamuje rogowacenie naskórka i przemianę tkanki prawidłowej w tkankę zmienioną chorobowo;

trias /trʲjas/ (n)
三畳紀
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;

triceratops (n)
トリケラトプス
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju triceratops (1.1)

trichotillomania (n)
抜毛症
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na niemożności powstrzymania się od wyrywania włosów;

trochę /ˈtrɔxɛ/ (indefiniteCardinalNumeral)
少し
  w niewielkiej ilości

trociny /trɔˈʨ̑ĩnɨ/ (n)
大鋸屑
  drobne odpady po obróbce drewna;

trockizm (n)
トロツキズム
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) lewicowy ruch polityczny bazujący na ideach Lwa Trockiego, wiążą się z nim hasła takie jak: permanentna rewolucja, niemożliwość zbudowania socjalizmu tylko w jednym kraju oraz antystalinizm;

trolejbus /trɔˈlɛjbus/ (n)
トロリーバス
  drogowy pojazd komunikacji miejskiej napędzany energią elektryczną pobieraną z sieci trakcyjnej;

troll /trɔl/ (n)
トロール
  (mitologia germańska) skand. istota mająca postać olbrzyma lub karła, zamieszkująca zwykle górskie pieczary, zazwyczaj nieprzyjazna wobec ludzi
  (przenośnie, przenośnia) (informatyka, informatyczny) w środowisku użytkowników Internetu: osoba zamieszczająca na publicznym forum napastliwe, kontrowersyjne, ośmieszające innych wypowiedzi, których celem jest wywołanie dyskusji i skupienie uwagi na autorze

troll patentowy /ˈtrɔl ˌpatɛ̃nˈtɔvɨ/ (idiom)
パテント・トロール
  (pejoratywnie, pejoratywny) podmiot, zwykle firma, która nabywa patent dotyczący jakiegoś rozwiązania, ale nie zamierza stosować go w praktyce, czekając aż ktoś inny to zrobi, by go pozwać za rzekome utracone korzyści i zyskać na odszkodowaniu

trolling /ˈtrɔlʲĩŋk/ (n)
トローリング
  (informatyka, informatyczny) wysyłanie wrogich, obraźliwych lub kontrowersyjnych wiadomości na jedno z publicznych miejsc w Internecie w celu wzniecenia kłótni;

tron /trɔ̃n/ (n)
座天使
  (przenośnie, przenośnia) stanowisko monarchy w danym kraju
  fotel lub podobny mebel przeznaczony dla monarchów lub hierarchów kościelnych;

tropiciel (n)
追跡者
  (łowiectwo, łowiecki) osoba tropiąca zwierzynę
  (kynologia, kynologiczny) (łowiectwo, łowiecki) pies tropiący zwierzynę;

tropikalny /ˌtrɔpʲiˈkalnɨ/ (adj)
熱帯
  typowy dla strefy międzyzwrotnikowej, o klimacie gorącym i wilgotnym

troska /ˈtrɔska/ (n)
気にかける
  chęć pomocy komuś; dbałość o czyjeś dobro

trotyl (n)
トリニトロトルエン
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, silny materiał wybuchowy;

trubadur (n)
トルバドゥール
  (historia, historyczny, historycznie) poeta dworski tworzący w XI–XIII wieku w południowej Francji, wędrowny poeta i śpiewak;

trucizna /truˈʨ̑izna/ (n)
毒
  (toksykologia) substancja mogąca zakłócić funkcjonowanie organizmu lub spowodować śmierć;

trudność /ˈtrudnɔɕʨ̑/ (n)
難しさ
  coś, co jest trudne
  przeszkoda, coś, co utrudnia osiągnięcie celu
  właściwość rzeczy trudnych

trudny /ˈtrudnɨ/ (adj)
難しい, 難解
  niełatwy do zrozumienia
難しい
  taki, którego wykonanie wymaga wysiłku

trufla /ˈtrufla/ (n)
トリュフ
  (mikologia, mikologiczny) grzyb jadalny wytwarzający podziemne owocniki;

truizm /ˈtru<sup>j</sup>ism̥/ (n)
自明の理
  wypowiedź prawdziwa, ale taka, że jej treść jest wszystkim znana; banał, coś oczywistego

trumna /ˈtrũmna/ (n)
棺, 棺桶, 霊柩, コフィン, 寝棺, 柩
  zazwyczaj drewniany pojemnik, do którego kładzie się ciało zmarłej osoby;

trunek /ˈtrũnɛk/ (n)
酒
  (książkowy) napój alkoholowy

trup /trup/ (n)
死体, 遺体
  ciało zmarłego człowieka; (rzadki, rzadko używany) zwierzęcia

truskawka /truˈskafka/ (n)
イチゴ, 苺
  (botanika, botaniczny) Fragaria grandiflora, Fragaria ananassa, roślina uprawna o czerwonych, soczystych owocach, powstała ze skrzyżowania poziomki wirginijskiej i poziomki chilijskiej;
苺
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc truskawki (1.1)

truskawkowy /ˌtruskafˈkɔvɨ/ (adj)
苺味の
  przyrządzony z truskawek, z dodatkiem truskawek

truteń /ˈtrutɛ̃ɲ/ (n)
雄蜂
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (pszczelarstwo, pszczelarski) samiec pszczoły miodnej;

trwać /tr̥faʨ̑/ (v)
継続
  istnieć lub odbywać się przez jakiś czas
  pozostawać w niezmienionej sytuacji albo pozycji

tryb /trɨp/ (n)
法
  (językoznawstwo, językoznawczy) kategoria gramatyczna wyrażająca stosunek mówiącego do treści wypowiedzenia;

tryb przypuszczający /ˈtrɨp ˌːʃɨpuʃʧ̑aˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
条件法
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający przypuszczenie, wątpliwość, niezdecydowanie;

tryb rozkazujący /ˈtrɨp ˌrɔskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
命令
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający rozkaz, życzenie, prośbę lub przyzwolenie;

trybula /trɨˈbula/ (n)
チャービル
  (botanika, botaniczny) Anthriscus, rodzaj roślin należący do rodziny selerowatych, o wiotkich, pierzastych liściach przypominających nać pietruszki, o zapachu anyżku;

trybun (n)
トリビューン
  (historia, historyczny, historycznie) urząd cywilny w starożytnym Rzymie, utworzony w celu ochrony interesów obywateli, zwłaszcza plebejuszy;
  (historia, historyczny, historycznie) urząd wojskowy w starożytnym Rzymie, oficer;

trybuna /trɨˈbũna/ (n)
演壇
  specjalne podwyższenie z pulpitem przeznaczone dla mówcy

trygonometria (n)
三角法
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki obejmujący badanie związków między bokami i kątami trójkątów za pomocą funkcji zwanych trygonometrycznymi;

tryktrak /ˈtrɨktrak/ (n)
バックギャモン
  rodzaj gry planszowej dla dwóch graczy;

tryliard /ˈtrɨlʲjart/ (n)
十垓
  liczba o wartości 1 000 000 000 000 000 000 000 = 1021;

trylogia (n)
三部作
  cykl składający się z trzech utworów literackich, muzycznych lub filmowych, z których każdy stanowi odrębną całość, lecz połączonych np. wspólną tematyką, grupą bohaterów

trymestr /ˈtrɨ̃mɛstr̥/ (n)
学期
  (urzędowy) trzymiesięczny okres stanowiący jedną trzecią roku akademickiego na niektórych uczelniach

tryptofan (n)
トリプトファン
  (biochemia, biochemiczny) aminokwas z łańcuchem bocznym opartym na szkielecie indolu, produkowany przez rośliny i niektóre bakterie

trywialny /trɨˈvʲjalnɨ/ (adj)
ありふれた
  (książkowy) niewyszukany, pospolity

trzcina /ˈṭʃʲʨ̑ĩna/ (n)
葦
  (botanika, botaniczny) roślina o wysokiej łodydze, z kwiatami w postaci wiech, rosnąca przy brzegach zbiorników wodnych i na mokradłach;

trzcina cukrowa (n)
サトウキビ
  (rolnictwo, rolniczy) (botanika, botaniczny) roślina uprawna z gatunku Saccharum officinarum, (zobacz) cukrowiec lekarski;

trzeciorzęd /ṭʃɛˈʨ̑ɔʒɛ̃nt/ (n)
第三紀
  (geologia, geologiczny) starszy okres (system) kenozoiku, dzielący się na paleogen i neogen;

trzepotać (v)
飛び回る
  poruszać czymś szybko, rytmicznie, wywołując charakterystyczne dźwięki
  poruszać się szybko, rytmicznie na wietrze, wydając charakterystyczny szmer
  poruszać się szybko, rytmicznie na wietrze, wydając charakterystyczny szmer

trzeszczeć (v)
軋む
  wydawać odgłos przypominający trzask lub skrzypienie

trzewikodziób /ˌṭʃɛvʲiˈkɔʥ̑up/ (n)
ハシビロコウ
  (ornitologia, ornitologiczny) Balaeniceps rex, duży afrykański ptak o krótkim, silnym i masywnym dziobie, żywiący się wyłącznie rybami dwudysznymi;

trzeć /ṭʃɛʨ̑/ (v)
擦る
  naciskając, pocierać
  pocierać sobą o coś

trzeźwy /ˈṭʃɛʑvɨ/ (adj)
シラフ
  niepijany

trzmiel /ṭʃmʲjɛl/ (n)
マルハナバチ
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombus Latreille, owłosiony owad żyjący w koloniach mieszkający w gniazdach zakładanych w ziemi;

trzmielojad /ṭʃmʲjɛˈlɔjat/ (n)
yooroppahachikuma
  (ornitologia, ornitologiczny) Pernis apivorus, drapieżny ptak żywiący się żądłówkami;

trznadel /ˈṭʃnadɛl/ (n)
黄青鵐
  (ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak śpiewający, nieco większy od wróbla, o żółtym i rdzawobrązowym upierzeniu

trznadel zwyczajny /ˈṭʃnadɛl zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (n)
キアオジ
  (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza citrinella, mały ptak częściowo wędrowny z rodziny trznadlowatych;

trzonowiec (n)
臼歯
  (anatomia, anatomiczny) tylny ząb służący do miażdżenia pokarmu;

trzustka /ˈṭʃustka/ (n)
膵臓
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł jamy brzusznej składający się z części hormonalnej i trawiennej;

trzydziestodwójka (n)
三十二分音符
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca jedną trzydziestą drugą całej nuty;

trzymać /ˈṭʃɨ̃maʨ̑/ (v)
持つ, 握る
  chwycić coś / kogoś (np. rękami, nogami, zębami) i nie wypuszczać

trzymać język za zębami /ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈjɛ̃w̃zɨɡ ˌza‿zɛ̃mˈbãmʲi/ (v)
黙る いる, 黙る て おく
  (przenośnie, przenośnia) dochowywać tajemnicy, być ostrożnym w wypowiedziach

trzymać kciuki /ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈcʨ̑üci/ (v)
幸運を祈る
  życzyć komuś powodzenia, czasem zaciskając przy tym palce

trzynastokąt (n)
十三角形
  (geometria) wielokąt o trzynastu bokach

trzęsienie ziemi /ṭʃɛ̃w̃ˈɕɛ̇̃ɲɛ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
地震
  (geofizyka) wstrząsy ziemi, najczęściej pochodzenia tektonicznego;

trójkolorowy /ˌtrujkɔlɔˈrɔvɨ/ (adj)
三色
  mający trzy kolory

trójkąt /ˈtrujkɔ̃nt/ (n)
三角形, トライアングル
  (geometria) wielokąt mający trzy boki;
三角形
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny uderzany pałeczką;

trójkąt prostokątny (n)
直角三角形
  (geometria) trójkąt z jednym z kątów wewnętrznych prostym

trójskok /ˈtrujskɔk/ (n)
三段跳
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi wykonać trzy następujące po sobie skoki i wylądować na piaszczystej skoczni obunóż;

trójwymiarowy /ˌtrujvɨ̃mʲjaˈrɔvɨ/ (adj)
三次元
  mający trzy wymiary (najczęściej: długość, szerokość i wysokość)

trójząb /ˈtrujzɔ̃mp/ (n)
三叉槍
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ręczna broń drzewcowa zakończona potrójnym ostrzem;
  rodzaj harpuna lub oszczepu do polowania na ryby zakończonego potrójnym ostrzem
  symbol w kształcie trójzębu (1.1)

trąba /ˈtrɔ̃mba/ (n)
鼻
  (zoologia, zoologiczny) wydłużony i umięśniony narząd chwytny u niektórych zwierząt (np. słonia);
そそっかしい人, 間抜け
  (żartobliwie) o człowieku nieenergicznym, niezaradnym
竜巻
  gwałtowny wir powietrza;

trąba powietrzna (n)
旋風
  (meteorologia, meteorologiczny) przesuwający się wir powietrza w kształcie leja o dużej sile niszczącej;

trąbić /ˈtrɔ̃mbʲiʨ̑/ (v)
吼える
  wydawać dźwięk podobny do dźwięku trąbki lub trąby
  wydawać dźwięk trąbką lub trąbą

trąbka /ˈtrɔ̃mpka/ (n)
トランペット
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bezstroikowy, dęty, blaszany instrument muzyczny lub sygnalizacyjny z ustnikiem;

trąd /trɔ̃nt/ (n)
ハンセン病
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna skóry i układu nerwowego;

trądzik /ˈtrɔ̃ɲʥ̑ik/ (n)
ニキビ
  (medycyna, medyczny) schorzenie skóry wywołane przez łojotok

trądzik różowaty (n)
酒さ
  (medycyna, medyczny) przewlekła i zapalna dermatoza polegająca na występowaniu wykwitów rumieniowych, grudkowych i krostkowych;

trędowaty /ˌtrɛ̃ndɔˈvatɨ/ (n)
癩病患者
  (medycyna, medyczny) osoba chora na trąd

tsunami /tsũˈnãmʲi/ (n)
津波 津浪
  (geologia, geologiczny) fale morskie wywołane ruchami tektonicznymi;

tsundoku (n)
積ん読
  kompulsywne kupowanie książek, z których większość pozostaje nieprzeczytana zalegając w stosach

tu /tu/ (pronoun)
ここ
  …miejsce, w którym znajduje się mówiący

tuba /ˈtuba/ (n)
チューバ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, basowy lub kontrabasowy;

tugrik /ˈtuɡrʲik/ (n)
トゥグルグ
  (jednostka monetarna) waluta Mongolii;

tukan /ˈtukãn/ (n)
オオハシ科
  (ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak południowoamerykański o dużym dziobie, z rodzaju Ramphastos, w podrodzinie tukanów;

tul /tul/ (n)
ツリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tm i liczbie atomowej 69;

tularemia (n)
野兎病
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ostra bakteryjna choroba zakaźna;

tulipan /tuˈlʲipãn/ (n)
チューリップ
  (botanika, botaniczny) Tulipa L., posiadająca wiele odmian roślina cebulowa z rodziny liliowatych, z pojedynczymi dużymi kwiatami;

tundra /ˈtũndra/ (n)
ツンドラ, 凍原
  (geografia, geograficzny) bezleśne zbiorowisko roślinności w zimnym klimacie strefy arktycznej i subarktycznej;

tunel /ˈtũnɛl/ (n)
トンネル, 地下道
  (budownictwo) budowla ziemna umożliwiająca poprowadzenie drogi lub torów kolejowych pod ziemią, górą, wodą itp.;
トンネル
  (informatyka, informatyczny) połączenie się ze zdalnym komputerem przez połączenie się z pośrednim komputerem, z którego dopiero następuje docelowe połączenie;

tunguski (adj)
ツングース
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami tunguskimi
  związany z Tunguzami, dotyczący Tunguzów

tunika /tũˈɲika/ (n)
チュニック
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) spodnia, lekka szata wełniana, zwykle z krótkim rękawem lub bez, noszona przez mężczyzn i kobiety w starożytnym Rzymie;

turban /ˈturbãn/ (n)
ターバン
  męskie nakrycie głowy w postaci zwoju noszone w krajach orientalnych;

turbina /turˈbʲĩna/ (n)
タービン
  (technologia, technika, techniczny) silnik zmieniający energię kinetyczną cieczy lub gazu na ruch obrotowy;

turecki /tuˈrɛʦ̑ʲci/ (adj)
トルコ の, トルコ人 の, トルコ語 の
  odnoszący się do Turcji, do zamieszkujących ją Turków, do ich kultury, dziejów, języka itp.
チュルク の, チュルク語 の
  odnoszący się do grupy ludów zamieszkujących tereny od Syberii po Europę Wschodnią (m.in. Rosję, Kazachstan, Uzbekistan, Kirgizję, Turkmenię, Azerbejdżan, Turcję), dotyczący ich kultur, dziejów, języków itp.;

turecki /tuˈrɛʦ̑ʲci/ (n)
トルコ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Turcji;

turkijski (adj)
チュルク の, チュルク語 の
  odnoszący się do grupy ludów zamieszkujących tereny od Syberii po Europę Wschodnią (m.in. Rosję, Kazachstan, Uzbekistan, Kirgizję, Turkmenię, Azerbejdżan, Turcję), dotyczący ich kultur, dziejów, języków itp.;

turkmeński /turkˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
トルクメン語
  odnoszący się do Turkmenów lub do Turkmenistanu

turkmeński /turkˈmɛ̃j̃sʲci/ (n)
トルクメン語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Turkmenistanu;

turkus /ˈturkus/ (n)
トルコ石
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał o barwie niebieskawej lub niebieskozielonej;
  barwa, zielony odcień cyjanu;

turkusowy /ˌturkuˈsɔvɨ/ (adj)
ターコイズブルー
  (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) dotyczący turkusu, wykonany z turkusu, związany z turkusem, ozdobiony turkusem
  (książkowy) mający kolor niebieskawy lub niebieskawozielony, taki jak kolor turkusu

turniej (n)
トーナメント
  (historia, historyczny, historycznie) średniowieczne zawody rycerskie;
  (sport, sportowy) rozgrywki lub zawody sportowe;

turystyka /tuˈrɨstɨka/ (n)
観光旅行, 観光
  wyjazdy poza miejsce zamieszkania w celach krajoznawczych lub wypoczynkowych;

tusz do rzęs /ˈtuʒ dɔ‿ˈʒɛ̃w̃s/ (n)
マスカラ
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk służący do podkreślenia rzęs, dopełniający makijaż oka

tutor /ˈtutɔr/ (n)
家庭教師
  opiekun studentów na wyższych uczelniach, adiunkt kierujący indywidualnie ich pracą

tuwiński (n)
トゥバ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski, którym posługują się Tuwińcy

tuzin /ˈtuʑĩn/ (n)
ダース
  (jednostka miary) 12 sztuk

tuńczyk /ˈtũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
鮪, ツナ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) duża, żyjąca w ławicach, ryba drapieżna, ważna w rybołówstwie;

tuż /tuʃ/ (adv)
ほとんど
  prawie, blisko

twardość (n)
硬さ, 硬度
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: twardy

twardy /ˈtfardɨ/ (adj)
固い, 硬い かたい
  nie miękki, nieuginający się pod naciskiem
意固地
  nieustępliwy, niedający się przekonać do zmiany zdania
強い
  o człowieku odporny, niepoddający się przeciwnościom i emocjom
厳格
  surowy, bezlitosny

twardziel /ˈtfarʲʥ̑ɛl/ (n)
心材
  (leśnictwo) wewnętrzna, fizjologicznie nieczynna strefa w pniu drzewa

twarz /tfaʃ/ (n)
顔
  przednia część głowy człowieka, zawierająca usta, nos, oczy

twaróg /ˈtfaruk/ (n)
クォークチーズ
  (spożywczy) produkt wytwarzany z mleka po oddzieleniu serwatki; rodzaj sera, świeżego, niedojrzewającego

twierdza /ˈtfʲjɛrʣ̑a/ (n)
要塞
  (architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj stałej fortyfikacji obronnej, złożonej z fortów i umocnień połączonych w całość;

twierdzenie /tfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
事柄
  zdanie oznajmujące określające czyjeś przeświadczenie o czymś

tworzyć /ˈtfɔʒɨʨ̑/ (v)
つくる
  budować, konstruować coś nowego (również z niczego); przyczyniać się do powstania czegoś (także pojęć niematerialnych)

twój /tfuj/ (pronoun)
あなた の
  2. (osoba) lp

twórczość /ˈtfurʧ̑ɔɕʨ̑/ (n)
創造
  aktywność opierająca się na tworzeniu, byciu kreatywnym
  dzieła; prace tworzone przez kogoś, ogół dorobku twórczego; dorobek artystyczny; 'biesiady'; akt

twórczy /ˈtfurʧ̑ɨ/ (adj)
創造的
  taki, który ma zdolność tworzenia, tworzy lub prowadzi do tworzenia

ty /tɨ/ (personalPronoun)
君, あなた, おまえ
  (gramatyka) druga osoba liczby pojedynczej

tybetański /ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/ (adj)
チベット
  odnoszący się do Tybetu; związany lub wywodzący się z Tybetu

tybetański /ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/ (n)
チベット語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Tybetańczyków;

tydzień /ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
週, 週間
  okres siedmiu kolejnych dni, zwykle od poniedziałku do niedzieli, będący częścią miesiąca, związany prawdopodobnie ze zmianami Księżyca, powtarzający się cyklicznie;
  każdy okres siedmiu dni

tygiel /ˈtɨɟɛl/ (n)
坩堝
  (laboratoryjny, związany z laboratorium) (technologia, technika, techniczny) element wyposażenia laboratoryjnego, naczynie o kształcie podobnym do kubka, służące do wykonywania operacji na substancjach stałych wymagających wysokiej temperatury, np. suchej destylacji, stapiania metali itd.
人種のるつぼ
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym zachodzi wiele zmian społecznych, w którym mieszają się narodowości, wyznania itd.

tygodnik /tɨˈɡɔdʲɲik/ (n)
週刊雑誌
  czasopismo ukazujące się co tydzień

tygrys /ˈtɨɡrɨs/ (n)
虎, トラ
  (zoologia, zoologiczny) Panthera tigris, duży drapieżnik z rodziny kotowatych z wyrazistymi pręgami na sierści;

tygrysica /ˌtɨɡrɨˈɕiʦ̑a/ (n)
雌虎
  (zoologia, zoologiczny) samica tygrysa

tykwa (n)
ヒョウタン
  (botanika, botaniczny) roślina o dyniowatych owocach, uprawiana w tropikach

tylda /ˈtɨlda/ (n)
チルダ
  (termin typograficzny) znak diakrytyczny w postaci poziomego wężyka stawianego nad literą
  (termin typograficzny) znak w tekście w postaci poziomego wężyka, którym zastępuje się opuszczony dla oszczędności miejsca wyraz lub jego część

tylko /ˈtɨlkɔ/ (particle)
だけ, しか
  oznacza ograniczenie, wyróżnienie, wyodrębnienie

tylne światło (n)
尾灯
  lampa sygnalizacyjna umieszczona z tyłu pojazdu

tylny /ˈtɨlnɨ/ (adj)
後ろの
  znajdujący się z tyłu czegoś

tymczasowo (adv)
一時的
  nie na stałe; do czasu spodziewanej zmiany

tymczasowy /ˌtɨ̃mʧ̑aˈsɔvɨ/ (adj)
臨時
  taki, który trwa tylko jakiś czas

tymianek /tɨ̃ˈmʲjãnɛk/ (n)
タイム
  (botanika, botaniczny) Thymus vulgaris, gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych pochodzącej z rejonów Morza Śródziemnego i stosowanej jako przyprawa;

tymol (n)
チモール
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, składnik olejków eterycznych występujących w macierzance (tymianku), lebiodce (oregano) i cząbrze;

tynkarz /ˈtɨ̃ŋkaʃ/ (n)
左官
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (budownictwo) murarz będący specjalistą w zakresie tynkowania

typ /tɨp/ (n)
門
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) kategoria w systematyce zwierząt;
型
  rodzaj, wzorzec

typografia /ˌtɨpɔˈɡrafʲja/ (n)
タイポグラフィ
  technika druku wypukłego, drukarstwo;

typowy /tɨˈpɔvɨ/ (adj)
典型的
  będący charakterystyczną cechą określonego typu
  będący reprezentantem jakiegoś typu, najlepiej oddającym jego specyfikę
  często spotykany

tyran /ˈtɨrãn/ (n)
暴君
  (historia, historyczny, historycznie) udzielny władca starożytnej polis greckiej, dochodzący do władzy zazwyczaj na drodze przewrotu albo otrzymując swoje władztwo z zewnątrz, z rzadka przez dziedziczenie;
  (przenośnie, przenośnia) człowiek okrutny, nieliczący się ze zdaniem innych, narzucający swą wolę

tyrania (n)
独裁
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki opierające się na przemocy i terrorze

tyranozaur /ˌtɨrãˈnɔzawr/ (n)
ティラノサウルス
  (paleontologia, paleontologiczny) jeden z gatunków dinozaurów mięsożernych;

tyrozyna (n)
チロシン
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, aminokwas wchodzący w skład wielu białek, przekształcany m.in. w hormony - tyroksynę i adrenalinę;

tyrystor (n)
サイリスタ
  przyrząd półprzewodnikowy stosowany w układach prostowniczych, przekaźnikowych i przełączających;

tysiąc /ˈtɨɕɔ̃nʦ̑/ (n)
千
  lm tysiące: (potocznie, potoczny) bardzo dużo

tysiąclecie /ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
千年紀
  tysiąc lat

tytan /ˈtɨtãn/ (n)
ティタン, ティターン, ティーターン
  (mitologia grecka) każdy z olbrzymów, synów Uranosa i Gai, braci tytanid; (także, też) ich potomkowie;
チタン, チタニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ti i liczbie atomowej 22;

tytoń /ˈtɨtɔ̃ɲ/ (n)
タバコ, 煙草
  (botanika, botaniczny) Nicotiana, roślina zawierająca nikotynę;
煙草, タバコ
  suszone liście tytoniu (1.1);

tytuł /ˈtɨtuw/ (n)
標題
  napis, nagłówek, nazwa dzieła (filmu, sztuki teatralnej, utworu muzycznego, literackiego) lub jego rozdziałów;
  zdobyta godność, stopień naukowy, służbowy, także zajmowane stanowisko, pełniona funkcja

tył /tɨw/ (n)
後ろ
  część czegoś najdalej od przodu
  cześć ciała przeciwległa do przodu głowy; u człowieka z tej strony co plecy, u zwierząt z tej strony co zad lub ogon

tête-à-tête (adv)
密談
  (książkowy) sam na sam

tête-à-tête (n)
密談
  (książkowy) spotkanie dwóch osób

tęcza /ˈtɛ̃n͇ʧ̑a/ (n)
虹, にじ
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko optyczne pod postacią kolorowego łuku z rozszczepionego światła;

tęczówka /tɛ̃n͇ˈʧ̑ufka/ (n)
虹彩
  (anatomia, anatomiczny) element budowy oka, nieprzezroczysta tarczka stanowiąca przednią część błony naczyniówkowej, w centrum zawierająca źrenicę;

tędy /ˈtɛ̃ndɨ/ (pronoun)
ここ
  tą drogą (bliską od osoby wskazującej)

tępy /ˈtɛ̃mpɨ/ (adj)
鈍い
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (obraźliwie) głupi, mało inteligentny
  nieostry, mający nieostrą krawędź bądź końcówkę

tęsknota /tɛ̃w̃sˈknɔta/ (n)
あこがれ
  chęć osiągnięcia, pozyskania czegoś
  uczucie żalu, smutku wywołane rozłąką z kimś, brakiem lub utratą kogoś albo czegoś

tężec (n)
破傷風
  (medycyna, medyczny) / (weterynaria, weterynaryjny) ostra choroba zakaźna o ciężkim przebiegu, z długotrwałymi i bolesnymi kurczami mięśni, spowodowana toksynami produkowanymi przez bakterie beztlenowe zwane laseczkami tężca

tło /twɔ/ (n)
背景
  dalszy widok np. obrazu, dalszy plan

tłok /twɔk/ (n)
ピストン
  (technologia, technika, techniczny) element maszyny, który przyjmuje nacisk lub wywiera go na gaz, ciecz lub inną substancję, przekazując do niej lub odbierając od niej energię;

tłuczek /ˈtwuʧ̑ɛk/ (n)
碓
  narzędzie służące do rozgniatania, rozbijania czegoś, w celu uzyskania cieńszej warstwy, drobniejszych kawałków lub jednolitej masy

tłuczek do ziemniaków /ˈtwuʧ̑ɛɡ ˌdɔ‿ʑɛ̃mʲˈɲakuf/ (n)
マッシャー
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) narzędzie do ręcznego rozgniatania ziemniaków po ugotowaniu

tłum /twũm/ (n)
人込み
  duża grupa ludzi zebrana w jednym miejscu

tłumacz /ˈtwũmaʧ̑/ (n)
通訳者
  osoba dokonująca tłumaczenia wypowiedzi ustnej
翻訳者
  osoba przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny;

tłumaczenie /ˌtwũmaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
翻訳
  (rzeczownik odczasownikowy) od tłumaczyć – przekładanie na inny język
翻訳, 通訳
  jakieś słowo, wyrażenie lub tekst wyrażony w innym języku

tłumaczyć /twũˈmaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
翻訳する, 訳す
  wyrażać tę samą informację za pomocą innego języka niż wyjściowy

tłumik (n)
サイレンサー
  (technologia, technika, techniczny) (wojskowość, wojskowy) urządzenie zakładane na lufę broni palnej tłumiące odgłos wystrzału;

tłumić /ˈtwũmʲiʨ̑/ (v)
押さえる
  (o emocjach, uczuciach, odczuciach) powstrzymywać, hamować, nie dawać upustu; starać się nie okazywać uczuć

tłusty czwartek /ˈtwustɨ ˈʧ̑fartɛk/ (n)
パンケーキ・デイ
  (etnografia, etnograficzny) ostatni czwartek karnawału, w którym zwyczajowo urządza się zabawy, przyjęcia i częstuje pączkami;

tłuszcz /twuʃʧ̑/ (n)
脂
  (biologia, biologiczny) (potocznie, potoczny) tkanka tłuszczowa składająca się w dużym stopniu z tłuszczów (1.1)
  (chemia, chemiczny) zwyczajowa nazwa grupy związków organicznych: lipidów, estrów glicerolu i kwasów tłuszczowych;
脂肪
  (spożywczy) substancja uzyskana z tkanki tłuszczowej roślinnej lub zwierzęcej, mająca szerokie zastosowanie zwłaszcza w przemyśle spożywczym;

ubezpieczenie /ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
保険, ほけん
  zapewnienie o odszkodowaniu za poniesioną stratę; działania prowadzące do zaspokojenia potrzeb finansowych osoby, która poniosła straty materialne

ubezpieczenie na życie /ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ na‿ˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
生命保険
  (urzędowy) zapewnienie wypłaty odpowiedniej sumy osobie wskazanej, w razie śmierci osoby objętej tym ubezpieczeniem;

ubierać /uˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
履く, 着る, 身 に 付ける
  zakładać, wkładać ubranie lub obuwie

ubiór /ˈubʲjur/ (n)
衣装
  elementy nakładane na ciało; to, co ma się na sobie

ubogi /uˈbɔɟi/ (adj)
貧しい, 貧乏な
  posiadający mało dóbr materialnych

ubranie /uˈbrãɲɛ/ (n)
服, 服装
  wszystko, co służy do okrycia ludzkiego ciała

ubytek /uˈbɨtɛk/ (n)
虫歯
  (stomatologia, stomatologiczny) fragment zęba zaatakowany próchnicą

ubój (n)
屠殺
  zabijanie zdrowych zwierząt hodowlanych dla mięsa

ucha /ˈuxa/ (n)
ウハー, 魚のスープ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) typowa dla kuchni rosyjskiej zupa rybna przyrządzana z kilku gatunków ryb słodkowodnych

uchatka (n)
アシカ
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Otaria Péron, rodzaj drapieżnego ssaka morskiego z rodziny uchatkowatych występujący u południowych wybrzeży Ameryki Południowej;

ucho /ˈuxɔ/ (n)
耳
  (anatomia, anatomiczny) narząd słuchu;
  małżowina uszna

ucho wewnętrzne /ˈuxɔ vɛvˈnɛ̃nṭʃnɛ/ (n)
内耳
  (anatomia, anatomiczny) część ucha mieszcząca receptory zmysłu słuchu i równowagi;

ucho środkowe /ˈuxɔ ɕrɔtˈkɔvɛ/ (n)
中耳
  (anatomia, anatomiczny) część ucha, w której znajdują się kosteczki słuchowe i trąbka Eustachiusza;

uchodźca /uˈxɔʨ̑ʦ̑a/ (n)
難民
  osoba, która musiała opuścić swój kraj ze względu na wojnę, prześladowania lub klęski żywiołowe;

uchwalać (v)
可決する
  podejmować uchwałę; postanawiać coś w wyniku obrad zbiorowych

ucieczka /uˈʨ̑ɛʧ̑ka/ (n)
脱出
  szybkie uciekanie skądś lub przed czymś

uciekać /uˈʨ̑ɛkaʨ̑/ (v)
逃げる
  pośpiesznie opuszczać jakieś miejsce (najczęściej ze względu na niebezpieczeństwo, zagrożenie)

uciskać /uˈʨ̑iskaʨ̑/ (v)
圧する
  prześladować, ograniczać czyjąś wolność

uciążliwy /ˌuʨ̑ɔ̃w̃ʒˈlʲivɨ/ (adj)
億劫
  taki, którego wykonanie sprawia kłopot, trudności, wymaga dużego wysiłku

uczciwy /uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ/ (adj)
誠実
  (o człowieku) szanujący własność innych ludzi, nie oszukujący (również w użyciu rzeczownikowym)

uczennica /ˌuʧ̑ɛ̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
女子児童
  forma żeńska od: uczeń

uczestniczyć /ˌuʧ̑ɛˈstʲɲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
参加
  brać udział

uczeń /ˈuʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
がくせい 学生, 学生
  (edukacja, edukacyjny) ten, kto się uczy, pobiera naukę;

uczony /uˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (n)
学者
  osoba zajmująca się naukowo jakąś dziedziną wiedzy i będąca w niej autorytetem

uczucie /uˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
感情
  stan psychiczny odzwierciedlający stosunek emocjonalny podmiotu do osób, rzeczy, zdarzeń zewnętrznych lub do samego podmiotu

uczynek /uˈʧ̑ɨ̃nɛk/ (n)
行為
  zachowanie się, postąpienie w jakiś sposób

uczyć /ˈuʧ̑ɨʨ̑/ (v)
教える
  przekazywać komuś wiedzę

udany /uˈdanɨ/ (adj)
成功
  zakończony powodzeniem; niezakończony klęską, niepowodzeniem, fiaskiem

udaremniać (v)
取り次ぐ, 邪魔をする, 阻止する
  sprawiać, że coś staje się daremne; nie dopuszczać do czegoś

udawać /uˈdavaʨ̑/ (v)
振りをする
  postępować nieszczerze, podawać się za kogoś innego

uderzenie /ˌudɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
一撃
  (rzeczownik odczasownikowy) od uderzyć

udmurcki (adj)
ウドムルト語
  odnoszący się do Udmurcji lub Udmurców

udmurcki (n)
ウドムルト語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język udmurcki

udo /ˈudɔ/ (n)
太股
  (anatomia, anatomiczny) część nogi pomiędzy kolanem a biodrem;

udon (n)
うどん
  (spożywczy) gruby japoński makaron z mąki pszennej;

udowadniać (v)
証明する
  wykazywać prawdziwość czegoś lub jej brak, przedstawiając dowody

ufać /ˈufaʨ̑/ (v)
信じる
  być przekonanym, że ktoś nie oszuka i nie zrobi niczego złego

ugrofiński /ˌuɡrɔˈfʲĩj̃sʲci/ (adj)
フィン・ウゴル
  dotyczący Ugrofinów

ujednoznacznienie /ˌujɛdnɔznaʧ̑ʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
曖昧さ回避
  (językoznawstwo, językoznawczy) uściślenie znaczenia słowa

ujemny /uˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
負
  (matematyka, matematyczny) (ekonomia, ekonomiczny) mniejszy od zera

ujgurski /ujˈɡursʲci/ (adj)
ウイグル
  dotyczący Ujgurów albo Ujgurii

ujgurski /ujˈɡursʲci/ (n)
ウイグル
  (językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski używany przez około 10 milionów Ujgurów, głównie w Regionie Autonomicznym Sinciang w zachodnich Chinach

ujrzeć /ˈujʒɛʨ̑/ (v)
見る
  zobaczyć

ujęcie /uˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
シーン, 場面
  fragment filmu nakręcony bez wyłączania kamery

ujście /ˈujɕʨ̑ɛ/ (n)
河口
  (hydrologia, hydrologiczny) miejsce, w którym ciek wodny wpada do większego cieku lub akwenu

ukamienowanie /ˌukãmʲjɛ̃nɔˈvãɲɛ/ (n)
石打ち
  forma kary śmierci polegająca na obrzucaniu skazanego kamieniami do momentu zabicia;

ukazywać /ˌukaˈzɨvaʨ̑/ (v)
現れる
  stawać się widocznym

ukończyć /uˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
終える
  sprawić, że coś zostaje zrobione w całości

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (adj)
ウクライナの, ウクライナ語
  odnoszący się do Ukrainy lub Ukraińców, charakterystyczny dla Ukrainy lub Ukraińców

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (n)
ウクライナ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) wschodniosłowiański język używany na Ukrainie;

ukryty /uˈkrɨtɨ/ (adj)
秘密
  taki, o którym nikt nie wie, którego ktoś nie chce ujawnić

ukrzyżowanie /ˌukʃɨʒɔˈvãɲɛ/ (n)
はりつけ
  zadanie śmierci poprzez przybicie do krzyża

ukwiał (n)
イソギンチャク
  (zoologia, zoologiczny) Actiniaria, bezszkieletowe zwierzę z rzędu ukwiałów, prowadzące osiadłych lub półosiadłych tryb życia;

układ nerwowy (n)
神経系
  (anatomia, anatomiczny) zbiór wyspecjalizowanych komórek, pozostających ze sobą w złożonych relacjach funkcjonalnych i strukturalnych, odpowiadający za sterowanie aktywnością organizmu;

układ okresowy /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ/ (n)
周期表
  zestawienie wszystkich pierwiastków chemicznych w postaci rozbudowanej tabeli, uporządkowane według ich rosnącej liczby atomowej, grupujące pierwiastki według ich cyklicznie powtarzających się podobieństw właściwości;

układ okresowy pierwiastków /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ pʲjɛrˈvʲjastkuf/ (n)
周期表
  (chemia, chemiczny) tabelaryczny układ pierwiastków chemicznych uporządkowany według rosnącej liczby atomowej;

układ przywspółczulny (n)
副交感神経系
  (anatomia, anatomiczny) podukład autonomicznego układu nerwowego;

układ równań (n)
連立方程式
  (matematyka, matematyczny) zestawienie dwóch lub więcej równań, dla których poszukiwane jest wspólne rozwiązanie;

ul /ul/ (n)
蜂の巣
  (pszczelarstwo, pszczelarski) pomieszczenie przystosowane do trzymania w nim pszczół dla hodowli;

ulewa /uˈlɛva/ (n)
土砂降り, 大雨
  deszcz dający w stosunkowo krótkim czasie duże ilości wody

ulga /ˈulɡa/ (n)
利益
  (ekonomia, ekonomiczny) zmniejszenie podatków, opłat
緩和, 安心
  poczucie odprężenia po minięciu lub zmniejszeniu się bólu, napięcia, strachu

ulica /uˈlʲiʦ̑a/ (n)
道, 道路, 通り
  (urbanistyka, urbanistyczny) droga wytyczona i zbudowana na terenie zurbanizowanym, głównie w mieście;

uliczka /uˈlʲiʧ̑ka/ (n)
路地
  krótka lub wąska ulica

ulotka /uˈlɔtka/ (n)
チラシ
  niewielka publikacja zawierająca przekaz reklamowy, społeczny lub polityczny

ultimatum /ˌultʲĩˈmatũm/ (n)
最後通牒
  oświadczenie zawierające żądanie określonego zachowania, poparte groźbą zastosowania środków przymusu w razie niespełnienia żądań przed ściśle określonym terminem;

ultradźwięk (n)
超音波
  (fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt wysokiej by być słyszalna dla człowieka (umownie 20 kHz - 1 GHz);

ultradźwiękowy /ˌultraʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
超音
  charakterystyczny, odnoszący się do lub związany z ultradźwiękami

ultrafioletowy /ˌultrafʲjɔlɛˈtɔvɨ/ (adj)
紫外線の
  (fizyka, fizyczny) dotyczący ultrafioletu, świecący ultrafioletem

ultramaryna (n)
群青色
  odcień niebieskiego taki jak ultramaryna (1.1)

ulubiony /ˌuluˈbʲjɔ̃nɨ/ (adj)
お気に入り
  najbardziej lubiany

umami /ũˈmãmʲi/ (n)
うま味
  (fizjologia, fizjologiczny) jeden z pięciu podstawowych smaków, smak kwasu glutaminowego występującego w białku;

umiarkowany /ˌũmʲjarkɔˈvãnɨ/ (adj)
適度
  taki, który nie jest ani zbyt duży, ani zbyt mały

umiejętność /ˌũmʲjɛ̇ˈjɛ̃ntnɔɕʨ̑/ (n)
能力
  biegłość w danym temacie, praktyczna zdolność do robienia czegoś

umierać /ũˈmʲjɛraʨ̑/ (v)
死ぬ, 死亡する, 死する
  kończyć swoje życie, przestawać żyć

umlaut /ˈũmlawt/ (n)
ウムラウト
  (językoznawstwo, językoznawczy) przegłos
  znak przegłosu – dwie kropki nad literą

umowa /ũˈmɔva/ (n)
一致
  wzajemne zobowiązanie dwóch lub więcej osób do zrobienia czegoś lub zachowywania się w określony sposób; arkusz lub inny zapis takiego zobowiązania;

umrzeć /ˈũmʒɛʨ̑/ (v)
亡くなる
  skończyć życie

umywalka /ˌũmɨˈvalka/ (n)
洗面台, 洗面器
  urządzenie sanitarne z bieżącą wodą i naczyniem, przeznaczone do higieny osobistej;

uncja (n)
オンス
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka masy pochodzenia rzymskiego równa około 27 gramom;

unia /ˈũɲja/ (n)
共用体
  (informatyka, informatyczny) typ danych w niektórych niskopoziomowych językach programowania, jak C, lub asembler, grupujący wiele różnych sposobów interpretacji tego samego fragmentu pamięci;
  dobrowolny związek dwóch lub więcej państw (także: osób, partii, stowarzyszeń itp.) przynoszący im korzyści;

uniewinnianie (n)
放免
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) orzekanie przez sąd, że ktoś jest niewinny, uwalnianie go od zarzutów

unikalny (adj)
独特
  unikatowy, wyjątkowy, rzadko spotykany

uniwersalny /ˌũɲivɛrˈsalnɨ/ (adj)
普遍的
  obejmujący całość

uniwersjada (n)
ユニバーシアード
  (sport, sportowy) akademickie zawody sportowe;

uniwersytet /ˌũɲiˈvɛrsɨtɛt/ (n)
大学
  (edukacja, edukacyjny) wyższa uczelnia obejmująca zwykle kilka wydziałów nauk, mająca prawo nadawania stopni naukowych

ununbium /ũˈnũnbʲjũm/ (n)
ウンウンビウム
  (chemia, chemiczny) (zobacz) kopernik

ununhexium /ˌũnũnˈxɛksʲjũm/ (n)
ウンウンヘキシウム
  (chemia, chemiczny) (zobacz) liwermor

ununoctium /ˌũnũnˈɔktʲjũm/ (n)
ウンウンオクチウム
  (przestarzałe, przestarzały) (chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 118 (symbol Uuo), nazwanego ostatecznie oganesson (symbol Og);

ununquadium /ˌũnũŋˈkwadʲjũm/ (n)
ウンウンクアジウム
  (chemia, chemiczny) (zobacz) flerow

upadek /uˈpadɛk/ (n)
下降
  spadnięcie

uparty /uˈpartɨ/ (adj)
頑固
  (o osobach) charakteryzujący się uporem; upierający się przy czymś

upał /ˈupaw/ (n)
熱波, 酷暑
  (meteorologia, meteorologiczny) okres wysokich temperatur;

upiec dwie pieczenie na jednym ogniu (v)
一石二鳥
  załatwić dwie sprawy jednocześnie

upiec dwie pieczenie przy jednym ogniu (idiom)
一石二鳥
  załatwić dwie sprawy przy jednej okazji, odnieść podwójną korzyść

upiór /ˈupʲjur/ (n)
吸血鬼
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) wampir, zmarły atakujący w nocy żywych

upokorzenie (n)
屈辱
  wywołane przez kogoś odczucie urażonej ambicji, poniżenia oraz wstydu

upośledzenie /ˌupɔɕlɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
ハンデ
  stan ograniczenia w funkcjonowaniu jakiegoś narządu, organu ciała lub jego czynności

uprawa /uˈprava/ (n)
栽培
  zespół zabiegów potrzebnych do zasiewu lub sadzenia

uprawiać /uˈpravʲjäʨ̑/ (v)
やる
  zajmować się regularnie jakąś czynnością

uproszczenie /ˌuprɔʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
単純化
  (rzeczownik odczasownikowy) od uprościć

uprzedzenie /ˌupʃɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
偏見
  nieuzasadniona niechęć do kogoś lub czegoś, negatywne odczucia w stosunku do kogoś, czegoś

uprzejmość /uˈpʃɛjmɔɕʨ̑/ (n)
親切
  uprzejmy, grzeczny i życzliwy stosunek do ludzi

uprząż (n)
馬具
  (technologia, technika, techniczny) zespół lin, pasów, itp., umożliwiający sprężyste połączenie kogoś, czegoś
  (zootechnika, zootechniczny) pasy zakładane na konia, dzięki którym możliwe jest użycie zwierzęcia do pracy w zaprzęgu

upuszczać (v)
落とす
  pozwalać wypaść z rąk

uran /ˈurãn/ (n)
ウラン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu U i liczbie atomowej 92;

uran zubożony (n)
劣化ウラン
  (chemia, chemiczny) uran, składający się głównie z izotopu uranu o liczbie masowej 238 i zawierający małomniej izotopu U-235 niż w naturalnym uranie;

uraz /ˈuras/ (n)
外傷
  uszkodzenie ciała

uraza /uˈraza/ (n)
怨
  niechęć, żal do kogoś

urdu /ˈurdu/ (n)
ウルドゥー語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język indoeuropejski używany przez ponad 50 milionów ludzi na subkontynencie indyjskim, język urzędowy w Pakistanie;

urlop /ˈurlɔp/ (n)
休み
  dni wolne od pracy przysługujące pracownikowi;

urlop macierzyński (n)
産休
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urlop płatny przysługujący kobiecie, będącej w trakcie zatrudnienia, w związku z urodzeniem dziecka

urna /ˈurna/ (n)
骨壺
  pojemnik (zazwyczaj w kształcie wazy) do przechowywania prochów zmarłych po ich kremacji;

urodziny /ˌurɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
誕生日
  rocznica dnia narodzin

urodzić /uˈrɔʥ̑iʨ̑/ (v)
umu)
  aspekt dokonany od: rodzić

urok /ˈurɔk/ (n)
魅力
  (książkowy) to, co wywiera przyjemne wrażenie

urologia /ˌurɔˈlɔɟja/ (n)
泌尿器科, 泌尿器科学
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się fizjologią i schorzeniami układu moczowo-płciowego;

urząd /ˈuʒɔ̃nt/ (n)
役
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół osób i środków potrzebnych do wykonywania zadań organu administracji publicznej;

urzędnik /uˈʒɛ̃ndʲɲik/ (n)
役人
  osoba pracująca w jakimś urzędzie, pełniąca jakąś funkcję w administracji; także: osoba sprawująca jakiś urząd;

uskok /ˈuskɔk/ (n)
断層
  (geologia, geologiczny) pęknięcie mas skalnych, wzdłuż którego nastąpiło ich przesunięcie względem siebie;

uspokajać /ˌuspɔˈkajäʨ̑/ (v)
安心する
  odzyskiwać spokój, stawać się spokojnym

usta /ˈusta/ (n)
口
  (anatomia, anatomiczny) część ciała służąca głównie do spożywania pokarmów oraz artykulacji głosek;

ustalać /uˈstalaʨ̑/ (v)
設定する
  wybierać, wyznaczać, uzgadniać coś, jakąś wartość dla czegoś

ustny /ˈustnɨ/ (adj)
口頭
  dotyczący ust, związany z ustami
  wyrażony, przekazany za pomocą ust

usunięcie /ˌusũˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
排除
  (rzeczownik odczasownikowy) od usunąć

usuwać /uˈsuvaʨ̑/ (v)
削除
  (informatyka, informatyczny) kasować dane z dysku itp.

usypiać /uˈsɨpʲjäʨ̑/ (v)
寝かす
  powodować, że ktoś zasypia

uszanka /uˈʃãnka/ (n)
ウシャンカ
  (odzieżownictwo) (potocznie, potoczny) ciepła czapka z klapami chroniącymi uszy od mrozu;

usługa /uˈswuɡa/ (n)
勤務
  działalność gospodarcza służąca zaspokajaniu potrzeb ludzi

utalentowany (adj)
多才
  (książkowy) obdarzony talentem

utopia /uˈtɔpʲja/ (n)
ユートピア, 理想郷
  nie biorący pod uwagę możliwości realizacji ideał szczęśliwego społeczeństwa, ideał doskonałego ustroju politycznego

utrzymanie /ˌuṭʃɨ̃ˈmãɲɛ/ (n)
生計
  środki, pieniądze niezbędne do życia

utrzymywać /ˌuṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
やる
  opłacać swoje potrzeby

utykać (v)
足を引きずる
  chodzić niepłynnie z przyczyn chorobowych

uwaga /uˈvaɡa/ (interjection)
注意
  uwaga! → okrzyk, mający na celu zwrócić czyjąś uwagę (1.1)

uwaga /uˈvaɡa/ (n)
注意
  skupienie nad przedmiotem, zjawiskiem lub myślą

uważać /uˈvaʒaʨ̑/ (v)
気を付ける
  zwracać szczególną uwagę na coś; być ostrożnym

uważny /uˈvaʒnɨ/ (adj)
注意深い
  charakteryzujący się uwagą, rozwagą, ostrożnością; taki, który czuwa, uważa

uwertura /ˌuvɛrˈtura/ (n)
序曲
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór orkiestrowy poprzedzający rozpoczęcie opery, oratorium lub baletu;

uwielbiać /uˈvʲjɛlbʲjäʨ̑/ (v)
大好きである
  otaczać kogoś miłością

uwzględniać (v)
考慮する
  brać pod uwagę

uzależnienie /ˌuzalɛʒʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
嗜癖
  (psychologia, psychologiczny) chroniczna potrzeba dostarczania określonych, na ogół szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem

uzależnienie seksualne (n)
性依存症
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) uzależnienie od seksu;

uzbecki /uzˈbɛʦ̑ʲci/ (adj)
ウズベク
  odnoszący się do Uzbekistanu lub jego obywateli (Uzbekistańczyków)
  odnoszący się do Uzbeków

uzbecki /uzˈbɛʦ̑ʲci/ (n)
ウズベク
  język urzędowy Uzbekistanu;

uzurpować /ˌuzurˈpɔvaʨ̑/ (v)
簒奪
  bezprawnie, samowolnie zagarniać, przywłaszczać

ułamek /uˈwãmɛk/ (n)
分数
  (matematyka, matematyczny) zapis dzielenia za pomocą poziomej kreski rozdzielającej dzielną od dzielnika (zwanych w tej sytuacji licznikiem i mianownikiem)

ułamek niewłaściwy (n)
仮分数
  (matematyka, matematyczny) ułamek, w którym licznik jest większy lub równy mianownikowi

ułan /ˈuwãn/ (n)
ウーラン
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) żołnierz lekkiej kawalerii utworzonej w Polsce w XVIII w.; ; (zobacz) też ułan w Encyklopedii staropolskiej

uśmiech /ˈuɕmʲjɛx/ (n)
微笑み, 笑顔
  zmiana wyrazu twarzy, która jest przejawem odczuwania radości, zadowolenia, rozbawienia, serdeczności lub ironii;

uśmiechać się /uɕˈmʲjɛxaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
微笑む
  wyrażać pozytywne emocje za pomocą grymasów twarzy

użycie /uˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
使い方
  skorzystanie z czegoś, zastosowanie, posłużenie się czymś

użyteczność /ˌuʒɨˈtɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
有用性
  (informatyka, informatyczny) miara wydajności, efektywności i satysfakcji użytkownika w odniesieniu do interaktywnych urządzeń, aplikacji oraz stron internetowych;
  cecha czegoś, co przynosi pożytek, zaspokaja czyjeś potrzeby

użytkownik /ˌuʒɨtˈkɔvʲɲik/ (n)
利用者
  osoba, która używa czegoś, użytkuje coś

używany /ˌuʒɨˈvãnɨ/ (adj)
中古
  mający wcześniej innego właściciela, noszący ślady użytkowania

używać /uˈʒɨvaʨ̑/ (v)
利用する
  korzystać z czegoś do zrobienia czegoś

używka /uˈʒɨfka/ (n)
覚醒剤
  produkt spożywczy, zwykle nie mający wartości odżywczej, działający pobudzająco na organizm ludzki

vendémiaire (n)
ヴァンデミエール
  nazwa pierwszego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

ventôse (n)
ヴァントーズ
  nazwa szóstego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

vibrato /vʲiˈbratɔ/ (n)
ビブラート
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) określenie wykonawcze wibracji dźwięku lub głosu;

vipassana /ˌvʲipasˈːãna/ (n)
ヴィパッサナー瞑想
  technika medytacyjna w buddyzmie therawada;

w biały dzień /ˈv‿bʲjawɨ ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (adv)
白昼堂々
  nie kryjąc się z niczym, jawnie, otwarcie

w dół (adv)
下り坂
  w kierunku tego, co znajduje się niżej; coraz niżej

w mgnieniu oka /ˈv‿mʲɟɲɛ̇̃ɲu ˈɔka/ (adv)
あっと言う間に
  (potocznie, potoczny) bardzo szybko

w pierwszej kolejności /ˈf‿pʲjɛrfʃɛj ˌkɔlɛjˈnɔɕʨ̑i/ (idiom)
そもそも
  najpierw

w przeciwieństwie do /ˌf‿pʃɛʨ̑iˈvʲjɛ̇̃j̃stfʲjɛ ˈdɔ/
に対して
  przeciwnie w porównaniu do czegoś, inaczej niż coś

w przybliżeniu (adv)
およそ
  blisko, ale niedokładnie tak

w razie
ならば
  wskazuje na warunek

wachlarz /ˈvaxlaʃ/ (n)
扇子
  ręczny przyrząd do ochładzania za pomocą ruchów powietrza, rozkładany kolisto;

wachta (n)
警戒
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) grupa marynarzy pełniących służbę
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) służba pełniona przez marynarza na statku

wada /ˈvada/ (n)
不利
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) nieprawidłowa budowa lub złe funkcjonowanie jakiegoś narządu w organizmie żywej istoty
欠点
  ujemna cecha charakteru
  cecha obniżająca wartość przedmiotu

waga /ˈvaɡa/ (n)
はかり
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do pomiaru ciężaru;

wagon /ˈvaɡɔ̃n/ (n)
車
  (kolejnictwo) pojazd szynowy, zazwyczaj bez własnego napędu, przeznaczony do przewozu pasażerów lub towarów;

wagon restauracyjny (n)
食堂車
  (kolejnictwo) wagon pociągu dalekobieżnego o wyposażeniu właściwym dla restauracji

wagon sypialny (n)
寝台車
  (kolejnictwo) wagon pociągu dalekobieżnego o wyposażeniu właściwym dla sypialni

wahadło (n)
振り子
  ciało poruszające się wokół nieruchomego punktu lub poziomej osi nie przechodzącej przez środek ciężkości tego ciała

waka /ˈwaka/ (n)
和歌
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek liryki, klasyczna poezja japońska

wakacje /vaˈkaʦ̑ʲjɛ/ (n)
休暇
  okres wolny od zajęć szkolnych / pracy / obowiązków;

wakame (n)
若布
  (spożywczy) rodzaj jadalnych glonów morskich z gatunku undaria pierzastodzielna, składnik kuchni dalekowschodnich

wakat /ˈvakat/ (n)
欠員
  wolna posada, nieobsadzone stanowisko

walabia (n)
ワラビー
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Wallabia Trouessart, rodzaj torbacza z podrodziny kangurów;

walc /valʦ̑/ (n)
ワルツ
  (choreografia, choreograficzny) taniec wirowy wykonywany w parach do melodii w metrum 3/4;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) taneczny utwór muzyczny oparty o walc (1.1);

walczyć /ˈvalʧ̑ɨʨ̑/ (v)
戦う
  toczyć walkę, uczestniczyć w walce

walec /ˈvalɛʦ̑/ (n)
ロードローラー
  pojazd budowlany, z szerokim kołem na przedniej osi, służący do wyrównywania nawierzchni;

walet /ˈvalɛt/ (n)
ジャック
  (termin karciany) najsłabsza figura w kartach, starsza od blotek, oznaczona literą W (J, V lub B w innych językach);

walina (n)
バリン
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, kwas aminoizowalerianowy;

walizka /vaˈlʲiska/ (n)
スーツケース
  rodzaj torby podróżnej w formie sztywnego prostopadłościanu z uchwytem;

walka /ˈvalka/ (n)
ファイト, 戦闘, 闘争
  siłowe lub zbrojne rozstrzyganie konfliktu

walkiria (n)
ワルキューレ
  (mitologia germańska) każda z pomniejszych bogiń nordyckich, córek Odyna, przedstawianych jako piękne dziewice-wojowniczki dosiadające skrzydlatych koni lub wilkow;

walkman /ˈwɔkmɛ̃n/ (n)
ウォークマン
  (elektronika, elektroniczny) mały, przenośny magnetofon kasetowy lub radiomagnetofon wyposażony w słuchawki;

waloński (adj)
ワロン語
  związany z Walonią lub Walonami, dotyczący Walonii lub Walonów

waloński (n)
ワロン語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język waloński;

waluta /vaˈluta/ (n)
カレンシー
  (bankowość, bankowy) oficjalna jednostka monetarna danego państwa;

wamp /vãmp/ (n)
妖女
  demoniczna, uwodzicielska kobieta

wampir /ˈvãmpʲir/ (n)
吸血鬼, ヴァンパイア, バンパイア
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) upiór wysysający krew z żyjących;
吸血鬼
  (zoologia, zoologiczny) gatunek nietoperza żywiącego się krwią ssaków;

wanad /ˈvãnat/ (n)
バナジウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu V i liczbie atomowej 23;

wandal /ˈvãndal/ (n)
破壊者
  osoba bezsensownie i bezmyślnie niszcząca rzeczy, wartości kulturalne, dzieła sztuki

wanderlust (n)
旅心
  zamiłowanie do włóczęgi, tęsknota za podróżami, pociąg do podróżowania

wanilia /vãˈɲilʲja/ (n)
バニラ
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny storczykowatych;

wanilina (n)
バニリン
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) aromatyczna substancja występująca w owocach wanilii, otrzymywana również syntetycznie;

wanna /ˈvãnːa/ (n)
浴槽, 湯船
  duże naczynie do kąpieli

wapień /ˈvapʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
石灰岩
  (geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego lub chemicznego zbudowana z węglanu wapnia;

wapno (n)
石灰
  (chemia, chemiczny) potoczna nazwa kilku związków wapnia i różnych surowców mających zastosowanie w budownictwie, przemyśle, rolnictwie i medycynie;

wapń /vapʲɲ̊/ (n)
カルシウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ca i liczbie atomowej 20;

waran /ˈvarãn/ (n)
オオトカゲ
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj dużej jaszczurki

warcaby (n)
チェッカー
  gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy identycznymi bierkami na planszy;

warchlak /ˈvarxlak/ (n)
子豚
  młode świni domowej w pierwszym roku życia

warczeć (v)
唸る
  o stworzeniach wydawać gardłowe, niskie dźwięki ostrzegawcze jako forma gniewu, chęci ataku
ブンブン
  o urządzeniach wydawać niskie dźwięki przy pracy

warfaryna (n)
ワルファリン
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwkrzepliwy, pochodna kumaryny, antagonista witaminy K

warga /ˈvarɡa/ (n)
唇
  (anatomia, anatomiczny) parzysty fałd skórny ograniczający usta;

wariancja /varʲˈjãnʦ̑ʲja/ (n)
分散
  (statystyka, statystyczny) miara zmienności, odzwierciedlająca zróżnicowanie zbiorowości; jest kwadratem odchylenia standardowego;

wariograf (n)
ポリグラフ
  urządzenie służące do rejestrowania nieświadomych reakcji przesłuchiwanego na zadawane pytania, pomagające wnioskować o jego prawdomówności;

warstwa /ˈvarstfa/ (n)
層
  każda z części materii wyraźnie wyodrębniających się w postaci równoległych płaszczyzn

warsztat /ˈvarʃtat/ (n)
アトリエ
  (motoryzacja) (rzemiosło, rzemieślniczy) firma zajmująca się usługami mechanicznymi, rzemieślniczymi, naprawczymi
  (rzemiosło, rzemieślniczy) pomieszczenie z kompletem narzędzi do wykonanie określonej pracy, zwłaszcza rzemieślniczej, mechanicznej

wartość /ˈvartɔɕʨ̑/ (n)
価, 価値
  kwota pieniędzy, jaką wart jest jakiś przedmiot lub usługa
価値, 値
  określony stan danej cechy, wymiar cechy; znaczenie; to, ile coś jest warte z jakiejś przyczyny
  (fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) liczba wyrażająca daną wielkość fizyczną lub będąca wynikiem wyrażenia matematycznego
  zwykle lm zasada moralna, przekonanie

warunek /vaˈrũnɛk/ (n)
条件
  ograniczenie, bez którego coś nie jest możliwe

warzywniak /vaˈʒɨvʲɲak/ (n)
八百屋
  mały sklep, budka lub stragan z warzywami i owocami

warzywo /vaˈʒɨvɔ/ (n)
野菜
  roślina, której owoce, korzenie, liście lub kwiatostany służą człowiekowi za pokarm

wasabi (n)
山葵
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z gatunku Eutrema japonica (Miq.) Koidz., chrzan japoński z rodziny kapustowatych

wasal /ˈvasal/ (n)
samuraj
  (historia, historyczny, historycznie) w feudalizmie: szlachcic, który złożył przysięgę innemu szlachcicowi (seniorowi), zobowiązując się do wierności, pomocy różnego rodzaju, a w zamian korzystając z jego ochrony;

wasz /vaʃ/ (pronoun)
貴方達 の
  2. (osoba) lm

wat /vat/ (n)
ワット
  (fizyka, fizyczny) jednostka mocy w układzie SI odpowiadająca pracy 1 dżula wykonywanej w czasie 1 sekundy;

wata cukrowa /ˈvata ʦ̑uˈkrɔva/ (n)
綿菓子, 綿飴
  (spożywczy) jadalny wyrób z cukru przypominający watę;

wawrzyn /ˈvavʒɨ̃n/ (n)
月桂樹
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew, Laurus L., z rodziny wawrzynowatych;

wazelina (n)
ワセリン
  (chemia, chemiczny) mazista, biaława substancja będąca mieszaniną węglowodorów parafinowych, głównie dokozanu i trikozanu, wykorzystywana w kosmetyce i technice;

wazon /ˈvazɔ̃n/ (n)
花瓶
  ozdobne naczynie przeznaczone do przechowywania ciętych kwiatów

wałach /ˈvawax/ (n)
騸馬
  (jeździectwo, jeździecki) (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany samiec konia o wyciszonym temperamencie;

wałek do ciasta /ˈvawɛɡ dɔ‿ˈʨ̑asta/ (n)
麺棒
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drewniany przedmiot w kształcie walca służący do rozpłaszczania ciasta, w celu uzyskania cienkiej warstwy;

ważka /ˈvaʃka/ (n)
蜻蛉, とんぼ
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rzędu ważek (Odonata Fabricius), żyjący w okolicach zbiorników wodnych podłużny, o dwóch parach skrzydeł i dużych oczach;

ważny /ˈvaʒnɨ/ (adj)
重要 な, 重要
  mający duże znaczenie
有効 な
  mający moc prawną, obowiązujący

ważyć /ˈvaʒɨʨ̑/ (v)
量る
  określać czyjś ciężar za pomocą wagi
  mieć jakiś ciężar, masę

wbrew /vbrɛf/ (preposition)
にもかかわらず
  sprzecznie z czymś, na przekór komuś lub czemuś

wchodzić /ˈfxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
上る
  wspinać się, iść w górę
入る
  wstępować w obręb jakiegoś pomieszczenia, budynku, obszaru, strefy itp.

wczesny /ˈfʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
早い
  taki, który jest u swojego początku
  występujący w początkowej fazie; odbywający się na początku właściwej sobie pory

wcześnie /ˈfʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
早い
  podczas początkowego etapu trwania czegoś
  rano, w pierwszych godzinach po świcie

wczoraj /ˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
昨日, きのう
  w dniu poprzedzającym dzisiejszy

wczorajszy /fʧ̑ɔˈrajʃɨ/ (adj)
昨日の
  taki, który był wczoraj, dotyczy poprzedniego dnia; z dnia poprzedniego

wdowa /ˈvdɔva/ (n)
未亡人, 後家
  kobieta, której ostatni mąż nie żyje;

wdowiec /ˈvdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
男やもめ
  mężczyzna, którego ostatnia żona nie żyje

wdychać /ˈvdɨxaʨ̑/ (v)
吸い込む
  wciągać powietrze/wyziewy nosem lub ustami do płuc

wdzięczność /ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
感謝
  uczucie serdeczności w stosunku do swojego darczyńcy, dobroczyńcy, chęć odwzajemnienia się mu za dobrodziejstwa

wdzięczny /ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
ありがたく思う
  pełen wdzięczności

wdzięk /vʲʥ̑ɛ̃ŋk/ (n)
淑やか
  sprawianie miłego wrażenia swoim wyglądem i / lub zachowaniem

weber /ˈvɛbɛr/ (n)
ウェーバ
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka pochodna układu SI, w której podawany jest strumień indukcji magnetycznej;

webinar (n)
ウェビナー
  konferencja, prezentacja lub szkolenie dla grupy osób przeprowadzone przez Internet;

weekend (n)
ウィークエンド
  sobota i niedziela, także piątek wieczorem, (dosłownie) koniec tygodnia

weganin /vɛˈɡãɲĩn/ (n)
ビーガン, ヴィーガン
  człowiek przestrzegający zasad weganizmu, niejedzący żadnych pokarmów pochodzenia zwierzęcego

weganizm /vɛˈɡãɲism̥/ (n)
ヴィーガニズム
  styl życia dążący do minimalizacji wykorzystywania zwierząt w celach konsumpcyjnych, tj. wykluczający jedzenie mięsa i pokarmów zawierających składniki pochodzenia zwierzęcego (nabiał, jajka, żelatynę) i odrzucający produkty wytworzone z użyciem zwierząt ((na przykład) futro, skórzaną odzież, kosmetyki testowane na zwierzętach);

wegański /vɛˈɡãj̃sʲci/ (adj)
ビーガン
  związany z weganizmem, dotyczący weganizmu

wegetarianin /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲĩn/ (n)
ベジタリアン
  człowiek, który nie je mięsa

wegetarianizm /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲism̥/ (n)
ベジタリアニズム, 菜食主義
  sposób odżywiania się charakteryzująca się wyłączeniem z posiłków produktów mięsnych;

wegetariański /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
菜食主義の
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa i niektórych albo wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego
  związany z wegetarianizmem, dotyczący wegetarianizmu

wehikuł /vɛˈxʲikuw/ (n)
車
  (żartobliwie) środek transportu

wehikuł czasu /vɛˈxʲikuw ˈʧ̑asu/ (n)
タイムマシン
  fikcyjna maszyna umożliwiająca podróże w czasie;

wejście /ˈvɛjɕʨ̑ɛ/ (n)
入口
  miejsce, przez które można gdzieś wejść, wkroczyć

weksylologia /ˌvɛksɨlɔˈlɔɟja/ (n)
旗章学
  nauka zajmująca się badaniem flag, sztandarów i chorągwi;

wektor /ˈvɛktɔr/ (n)
ベクトル
  (biologia, biologiczny) organizm lub cząsteczka zdolna do przeniesienia fragmentu DNA do komórki biorcy;
  (geometria) (fizyka, fizyczny) obiekt będący wielkością określoną przez wartość liczbową (moduł), zwrot i kierunek, ale bez punktu zaczepienia;
  (geometria) (fizyka, fizyczny) para punktów, przedstawiana geometrycznie w postaci odcinka ze strzałką;
  (informatyka, informatyczny) sposób, w jaki można zainfekować urządzenie
  (informatyka, informatyczny) tablica jednowymiarowa;
  (matematyka, matematyczny) w szerszym znaczeniu: element przestrzeni liniowej, czyli obiekt, który może być skalowany i dodawany;
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) organizm przenoszący pasożyta lub drobnoustrój zakaźny;

welin /ˈvɛlʲĩn/ (n)
ベラム
  dobrej jakości cienki pergamin z cielęcej skóry;

welocyped /ˌvɛlɔˈʦ̑ɨpɛt/ (n)
ベロシペード
  (historia, historyczny, historycznie) pierwotny rower, który nie posiada łańcucha ani hamulców;

wena /ˈvɛ̃na/ (n)
インスピレーション
  (książkowy) zapał twórczy, natchnienie, zdolność, łatwość tworzenia

wenecki /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲci/ (adj)
ヴェネツィア語
  odnoszący się do Wenecji, związany z Wenecją, wywodzący się z Wenecji

wenecki /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲci/ (n)
ヴェネツィア語
  (językoznawstwo, językoznawczy) zespół dialektów używanych w północno-wschodnich Włoszech;

wenerologia /ˌvɛ̃nɛrɔˈlɔɟja/ (n)
性病科
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się rozpoznawaniem i leczeniem chorób przenoszonych drogą płciową;

wentylator /ˌvɛ̃ntɨˈlatɔr/ (n)
ベンチレーター
  (elektryczność) urządzenie w formie śmigła napędzanego silnikiem, wywołującego wiatr, stosowane do schładzania pomieszczeń, urządzeń elektrycznych lub w celu stworzenia sztucznego ciągu w kanałach wentylacyjnych, w piecach hutniczych itp.;

wenusjański (adj)
金星語
  (astronomia, astronomiczny) związany z planetą Wenus

weranda /vɛˈrãnda/ (n)
ベランダ
  (architektura, architektoniczny) drewniana lub murowana dobudówka o funkcji rekreacyjnej, zazwyczaj dostawiona do budynku mieszkalnego, otwarta lub oszklona, z dachem na słupach

werbel /ˈvɛrbɛl/ (n)
スネアドラム
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bęben posiadający struny pod spodnią membraną dla uzyskania charakterystycznego dźwięku;

werbena (n)
バーベナ
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

wermut (n)
ベルモット
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wino wzmacniane aromatyzowane ziołami i korzeniami;

wersja /ˈvɛrsʲja/ (n)
バージョン, 版
  jeden ze sposobów przedstawienia, wykonania, powiedzenia czegoś

weryfikacja (n)
検証
  sprawdzenie zgodności z prawdą

wesołe miasteczko /vɛˈsɔwɛ mʲjaˈstɛʧ̑kɔ/ (n)
遊園地
  karuzele, strzelnice i inne podobne atrakcje zebrane w jednym miejscu;

wesoły /vɛˈsɔwɨ/ (adj)
面白い
  taki, który wprawia w dobry humor

western /ˈwɛstɛrn/ (n)
ウェスタン
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gatunek filmowy obejmujący filmy, których akcja toczy się na Dzikim Zachodzie;

wesz /vɛʃ/ (n)
シラミ
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezskrzydły owad pasożytujący na ssakach i sporadycznie na rybach;

wet za wet /ˈvɛd za‿ˈvɛt/ (idiom)
竹箆返し
  (książkowy) wzajemnie, w ten sam sposób (zwykle złem za zło)

weteran /vɛˈtɛrãn/ (n)
老兵, 古参兵
  (wojskowość, wojskowy) stary, zasłużony w boju żołnierz

weterynarz /ˌvɛtɛˈrɨ̃naʃ/ (n)
獣医
  (weterynaria, weterynaryjny) lekarz leczący zwierzęta;

weto /ˈvɛtɔ/ (n)
拒否
  protest lub sprzeciw wobec czegoś;

wewnętrzny /vɛvˈnɛ̃nṭʃnɨ/ (adj)
内部
  taki, który znajduje się wewnątrz czegoś, w środku

wezuwian /vɛˈzuvʲjãn/ (n)
ベスブ石
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;

wezwanie /vɛzˈvãɲɛ/ (n)
召喚
  pisemny, urzędowy nakaz, pismo wzywające do stawienia się lub dopełnienia formalności itp.

wełna /ˈvɛwna/ (n)
羊毛
  (włókiennictwo) (krawiectwo) tkanina, wyrób z wełny (1.1)
  sierść niektórych zwierząt parzystokopytnych, głównie owiec i wielbłądów

wgłębienie /vɡwɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
孔
  wklęsłość, dołek

whisky (n)
ウイスキー
  (spożywczy) mocna, wytrawna wódka produkowana głównie ze słodu jęczmiennego i żyta, leżakująca w dębowych beczkach, kojarzona głównie ze Szkocją i Irlandią;

wiadomości /ˌvʲjadɔ̃ˈmɔɕʨ̑i/ (n)
ニュース
  telewizyjny lub radiowy, zwykle cykliczny, program informacyjny

wiadomość /vʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
メッセージ
  coś, co przekazuje informację

wiadro /ˈvʲjadrɔ/ (n)
バケツ
  walcowaty pojemnik, zwykle nieco szerszy u góry, z pałąkowatym uchwytem, służący do przechowywania i ręcznego przenoszenia cieczy lub materiałów sypkich;

wiadukt /ˈvʲjadukt/ (n)
高架橋
  (urbanistyka, urbanistyczny) most przeprowadzający drogę komunikacyjną nad przeszkodą terenową inną niż woda (np. inna droga lub wąwóz);

wiara /ˈvʲjara/ (n)
信仰
  (książkowy) przekonanie o słuszności twierdzeń dogmatycznych opierające się na uznaniu ich za objawione przez Boga; religia, wyznanie
  przekonanie, że coś jest prawdą; ufność, zaufanie wobec rzeczy niepewnych, nie do końca znanych

wiarygodność /ˌvʲjarɨˈɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
信用性
  cecha tego, co wiarygodne, rzetelne, prawdziwe

wiatr /vʲjatr̥/ (n)
風, 気流
  (meteorologia, meteorologiczny) ruszające się masy powietrza;

wiatr słoneczny (n)
太陽風
  (astronomia, astronomiczny) wydobywający się ze Słońca strumień plazmy;

wiatraczek /vʲjaˈtraʧ̑ɛk/ (n)
風車
  zabawka przypominająca kształtem skrzydła wiatraka lub poruszająca się tak jak one;

wiatrak /ˈvʲjatrak/ (n)
風車
  (budownictwo) budowla ze skrzydłami obracanymi przez wiatr;

wiatrowskaz /vʲjaˈtrɔfskas/ (n)
風見鶏
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do wskazywania kierunku wiatru;

wiatrówka /vʲjaˈtrufka/ (n)
ウインドブレーカー
  (odzieżownictwo) lekka kurtka chroniąca przed wiatrem

wiać /vʲjäʨ̑/ (v)
吹く
  (meteorologia, meteorologiczny) przesuwać się (o wietrze, o masach powietrza)

wibracja (n)
振動
  drganie o dużej częstotliwości

wibrator (n)
バイブレータ
  (seksuologia, seksuologiczny) wibrujące akcesorium imitujące męski członek, wykorzystywane do stymulacji narządów płciowych;

wibrować /vʲiˈbrɔvaʨ̑/ (v)
震う
  drgać bardzo szybko, falować
  o głosie, dźwięku: zmieniać się rytmicznie; brzmieć raz wyżej, raz niżej
  wprawiać coś w drgania wibratorem

wice-
副
  …tworzący określenia osób będących czyimś zastępcą

wiceadmirał (n)
少将
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) oficerski stopień wojskowy w polskiej marynarce wojennej odpowiadający generałowi dywizji w wojskach lądowych i lotnictwie;

wicehrabia (n)
子爵
  arystokrata noszący tytuł niższy niż tytuł hrabiego

wicehrabina (n)
子爵
  arystokratka nosząca tytuł niższy niż tytuł hrabiny

wicekról (n)
バイスロイ
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł wysokiej rangi urzędnika, będącego najczęściej bezpośrednim przedstawicielem monarchy w podległym królestwie;

wiceprezydent (n)
ヴァイスプレジデント
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zastępca prezydenta

widelec /vʲiˈdɛlɛʦ̑/ (n)
フォーク, ホーク
  ostro zakończony przedmiot używany do nabierania jedzenia;

wideo (n)
ビデオ
  (technologia, technika, techniczny) technika elektroniczna bazująca na sekwencji nieruchomych obrazów, które mogą być nagrywane, przetwarzane, transmitowane, a następnie odtwarzane, dając złudzenie ruchu;

widmo /ˈvʲidmɔ/ (n)
スペクトル
  (fizyka, fizyczny) rozkład wielkości fizycznej w funkcji energii lub częstotliwości, długości fali, itp.; ; ;
  (matematyka, matematyczny) zbiór wartości własnych macierzy kwadratowej lub operatora liniowego; ;

widok /ˈvʲidɔk/ (n)
景色
  widziana przestrzeń, krajobraz

widokówka /ˌvʲidɔˈkufka/ (n)
絵葉書
  karta pocztowa z widokiem krajobrazu, miasta lub zabytku;

widz /vʲiʦ̑/ (n)
観客, 見物人
  osoba oglądająca film, przedstawienie, pokaz, koncert lub inne widowisko

widzieć /ˈvʲiʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
見る
  odbierać bodźce wzrokowe
  spotykać się
  mieć dany pogląd na coś/kogoś

widły /ˈvʲidwɨ/ (n)
ピッチフォーク
  narzędzie składające się z trzech lub czterech długich zębów osadzonych na drzewcu;

wieczna zmarzlina (n)
永久凍土
  (ekologia, ekologiczny) stale zamarznięta głębsza warstwa gleby

wieczne pióro (n)
万年筆
  przyrząd do pisania ze zbiorniczkiem na atrament wewnątrz obsadki;

wieczność /ˈvʲjɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
永久, 永遠
  (książkowy) nieskończoność; trwanie poza czasem, poza początkiem i końcem;

wieczny /ˈvʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
永遠
  trwający wieczność; dotyczący wieczności

wieczór /ˈvʲjɛʧ̑ur/ (n)
夕方, 晩
  część doby między zachodem słońca a nocą

wieczór kawalerski /ˈvʲjɛʧ̑ur ˌkavaˈlɛrsʲci/ (n)
バチェラー·パーティ
  zwyczajowa zabawa urządzana w przeddzień ślubu przez pana młodego, dla męskiego grona przyjaciół;

wiedza /ˈvʲjɛʣ̑a/ (n)
知識
  ogół posiadanych wiadomości

wiedzieć /ˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
知る
  mieć wiedzę na jakiś temat, mieć świadomość prawdziwości czegoś

wiedźma /ˈvʲjɛ̇ʥ̑ma/ (n)
鬼女
  (etnografia, etnograficzny) od średniowiecza: kobieta mająca związek ze złymi mocami
  (etnografia, etnograficzny) w dawnych wierzeniach: kobieta, która ma wiedzę (głównie o leczeniu ludzi, przyrodzie i magii), określenie neutralne;
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) kobieta stara, brzydka, kłótliwa

wiedźmin /ˈvʲjɛ̇ʥ̑mʲĩn/ (n)
ウィッチャー
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (fantasy) człowiek poddany kontrolowanej mutacji, by jako najemnik zabijać potwory

wiejadło /vʲjɛ̇ˈjadwɔ/ (n)
箕
  (rolnictwo, rolniczy) prymitywne narzędzie do oddzielania plew od ziarna w formie szufli, wideł lub płaskiego kosza;

wiek /vʲjɛk/ (n)
年齢
  czas, jaki ktoś już przeżył, jaki coś przeżyło
時代
  pewna charakterystyczna epoka
世紀
  sto lat;

wielbłąd /ˈvʲjɛlbwɔ̃nt/ (n)
駱駝, ラクダ
  (zoologia, zoologiczny) Camelus Linnaeus, duży afrykański i azjatycki ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych, z charakterystycznym jednym lub dwoma garbami;

wielki /ˈvʲjɛlʲci/ (adj)
大きい
  bardzo ważny, znaczący
  o człowieku: mocno wyróżniający się zdolnościami lub innymi cechami
  o nadzwyczaj dużej skali lub natężeniu
  o nadzwyczaj dużych rozmiarach

wielkoduszny /ˌvʲjɛlkɔˈduʃnɨ/ (adj)
寛大
  taki, który charakteryzuje się wielkimi zaletami ducha, zwłaszcza szlachetnością i wyrozumiałością

wielkość /ˈvʲjɛlkɔɕʨ̑/ (n)
大きさ
  rozmiary czegoś
  cecha tego, co wznosi się ponad przeciętność
  właściwość, którą można zmierzyć

wielojęzyczny /ˌvʲjɛlɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
多言語
  napisany w wielu językach
  posługujący się wieloma językami

wielokomórkowy /ˌvʲjɛlɔkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
多細胞
  (biologia, biologiczny) składający się z wielu komórek

wielokrotnie /ˌvʲjɛlɔˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
繰り返して
  wiele razy

wielokrotność /ˌvʲjɛlɔˈkrɔtnɔɕʨ̑/ (n)
倍数
  (matematyka, matematyczny) iloczyn danej liczby i dowolnej dodatniej liczby naturalnej;

wielokulturowość /ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɔɕʨ̑/ (n)
多文化主義
  (socjologia, socjologiczny) idea i model społeczny, według którego społeczeństwo powinno cechować się występowaniem grup o różnym pochodzeniu i wyznających odmienne systemy

wielokąt /vʲjɛˈlɔkɔ̃nt/ (n)
多角形
  (geometria) spójny obszar ograniczony przez łamaną zamkniętą;

wieloletni /ˌvʲjɛlɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
多年生
  trwający lub mający wiele lat

wielomian /vʲjɛˈlɔ̃mʲjãn/ (n)
多項式
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie algebraiczne złożone ze zmiennych i stałych połączonych działaniami dodawania, odejmowania, mnożenia i podnoszenia do potęgi o stałym wykładniku naturalnym;

wieloryb /vʲjɛˈlɔrɨp/ (n)
鯨, クジラ
  (zoologia, zoologiczny) potoczna nazwa każdego większego walenia;

wielorybnictwo /ˌvʲjɛlɔrɨbʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
捕鯨
  polowanie na walenie w celu pozyskania olbrotu, fiszbinu czy ambry;

wielowodzie (n)
羊水過多症
  (medycyna, medyczny) występująca w czasie ciąży anomalia, w której ilość płynów zawartych w błonach płodowych jest nadmierna;

wielościan /vʲjɛˈlɔɕʨ̑ãn/ (n)
多面体
  (geometria) ograniczona bryła geometryczna, której powierzchnia jest złożona wyłącznie z wielokątów;

wielościenny (adj)
多面体
  (geometria) taki, który ma wiele ścian

wieniec laurowy /ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑ lawˈrɔvɨ/ (n)
月桂冠
  (historia, historyczny, historycznie) wieniec z liści wawrzynu będący nagrodą za zwycięstwo w równej walce;
  symbol zwycięstwa lub wybitnych osiągnięć mający kształt wieńca laurowego (1.1);

wieprzowina /ˌvʲjɛpʃɔˈvʲĩna/ (n)
豚肉, ポーク
  (spożywczy) mięso ze świni;

wierny /ˈvʲjɛrnɨ/ (adj)
忠実
  o kopii, tłumaczeniu itp.: dokładny, ścisły
  wykazujący się wiernością, lojalnością

wiersz /vʲjɛrʃ/ (n)
詩, 歌
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór poetycki, często rymowany
韻文
  charakterystyczny układ graficzny tekstów poetyckich
行
  każda z części rubryk tabeli
  linia tekstu

wiertarka /vʲjɛrˈtarka/ (n)
ドリル
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wiercenia lub pogłębiania otworów;

wierzba /ˈvʲjɛʒba/ (n)
柳
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Salix, rodzaj drzewa, krzewu lub krzewinki z rodziny wierzbowatych;

wierzba płacząca /ˈvʲjɛʒba pwaˈʧ̑ɔ̃nʦ̑a/ (n)
枝垂柳
  (botanika, botaniczny) Salix alba L. (Tristis), odmiana wierzby białej o zwisających gałęziach;

wierzchołek góry lodowej /vʲjɛʃˈxɔwɛɡ ˈːurɨ lɔˈdɔvɛj/ (n)
氷山の一角
  (publikatory) o wykrytej aferze, która stanowi fragment szerszego, lecz nieujawnionego jeszcze negatywnego zjawiska

wierzyciel /vʲjɛˈʒɨʨ̑ɛl/ (n)
信者
  (potocznie, potoczny) osoba lub instytucja, od której pożyczone zostały pieniądze
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba fizyczna lub prawna, która może żądać spełnienia świadczenia od innej osoby, z którą łączy ją stosunek zobowiązaniowy;

wierzyć /ˈvʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
信じる
  ufać komuś, uważać, że ktoś ma rację
  uważać coś za prawdziwe mimo braku dowodów na prawdziwość tego
  wyznawać religię

wierzący (n)
教徒
  osoba wyznająca jakąś religię

wiesiołek /vʲjɛ̇ˈɕɔwɛk/ (n)
月見草
  (botanika, botaniczny) Oenothera, roślina o żółtych kwiatach i lancetowatych liściach;

wieszak /ˈvʲjɛʃak/ (n)
衣紋掛け
  przedmiot o łukowatym lub trójkątnym kształcie, z hakiem pośrodku, służący do wieszania ubrań na drążku;

wietnamski /vʲjɛtˈnãmsʲci/ (adj)
ベトナムの, ベトナム語
  odnoszący się do Wietnamu lub Wietnamczyków

wietrzny /ˈvʲjɛṭʃnɨ/ (adj)
風の吹く
  odznaczający się silnymi podmuchami wiatru

wiewiórka /vʲjɛˈvʲjurka/ (n)
栗鼠, リス
  (zoologia, zoologiczny) : (1.1) (zoologia, zoologiczny) sciurus, nadrzewny gryzoń o puszystym i najczęściej rudym futrze oraz długiej kicie;

wieś /vʲjɛ̇ɕ/ (n)
村
  jednostka osadnicza nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta;
田舎
  tereny pozamiejskie

wieża /ˈvʲjɛʒa/ (n)
塔, タワー
  (architektura, architektoniczny) wysoka budowla o małej płaszczyźnie podstawy w stosunku do wysokości;
ルーク
  (szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się tylko w rzędach i kolumnach;

wieża Babel /ˈvʲjɛʒa ˈbabɛl/ (n)
バベルの塔
  (biblijny) olbrzymia budowla, która według Księga Rodzaju miała być wznoszona przez zjednoczoną ludzkość w krainie Szeinear;

wieża Eiffla /ˈvʲjɛʒa ˈajfla/ (n)
エッフェル塔
  (architektura, architektoniczny) (turystyka, turystyczny) ogromna, stalowa wieża na Polu Marsowym w Paryżu;

wieża ciśnień /ˈvʲjɛʒa ˈʨ̑iɕɲɛ̇̃ɲ/ (n)
給水塔
  (technologia, technika, techniczny) budynek w formie wieży, ze zbiornikiem wody na szczycie, który służy do stabilizowania ciśnienia wody w sieci wodociągowej;

wieżowiec /vʲjɛˈʒɔvʲjɛʦ̑/ (n)
高層建築
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) wolnostojący wielokondygnacyjny budynek o niewielkiej w stosunku do wysokości powierzchni podstawy;

wigilia /vʲiˈɟilʲja/ (n)
イブ, イヴ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim dzień poprzedzający ważniejsze święto, zwłaszcza Boże Narodzenie, często połączony z postem i uroczystym oczekiwaniem
クリスマスイブ, クリスマスイヴ
  tradycyjna, uroczysta wieczerza w wigilię (1.1) Bożego Narodzenia

wigwam /ˈvʲiɡvãm/ (n)
ウィグワム
  (etnografia, etnograficzny) rodzaj nieprzenośnej chaty Indian Ameryki Północnej;

wihajster /vʲiˈxajstɛr/ (n)
あれ
  (potocznie, potoczny) przedmiot, czasem fragment innego przedmiotu, o nieznanej lub nieistotnej w chwili wypowiedzi nazwie

wihara /vʲiˈxara/ (n)
精舎
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor buddyjski i dźinijski

wiking /ˈvʲicĩŋk/ (n)
ヴァイキング
  (historia, historyczny, historycznie) skandynawski wojownik biorący udział w wyprawach o charakterze handlowym, rabunkowym lub osadniczym w VIII-XI w.;

wikipedysta /ˌvʲicipɛˈdɨsta/ (n)
ウィキペディアン
  internauta tworzący i edytujący Wikipedię

wiklina /vʲikˈlʲĩna/ (n)
小枝
  młode pędy kilku gatunków wierzb, które po obróbce wykorzystywane są w wikliniarstwie;

wiktoriański (adj)
ビクトリア朝の
  związany z epoką panowania królowej Wiktorii Hanowerskiej

wilga /ˈvʲilɡa/ (n)
ニシコウライウグイス
  (ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości, żółtoczarny ptak z rodziny wilg (Oriolidae);

wilgotność (n)
湿気
  stan wyższego nasycenia czegoś wodą

wilgotny /vʲilˈɡɔtnɨ/ (adj)
湿気の多い
  trochę mokry

wilgoć /ˈvʲilɡɔʨ̑/ (n)
水分
  woda zawarta w czymś, zwykle w powietrzu;

wilk /vʲilk/ (n)
狼, オオカミ
  (zoologia, zoologiczny) przypominające psa zwierzę drapieżne, dziko żyjące;

wilk morski /ˈvʲilk ˈmɔrsʲci/ (n)
老練な船乗り
  (przenośnie, przenośnia) bardzo doświadczony marynarz

wilk w owczej skórze /ˈvʲilɡ ˈv‿ɔfʧ̑ɛj ˈskuʒɛ/ (n)
猫被り
  (związek frazeologiczny) ktoś zły, niebezpieczny udający kogoś łagodnego i pokornego

wilk workowaty (n)
袋狼
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Thylacinus cynocephalus Harris, gatunek wymarłego torbacza z rodziny wilkoworowatych, zamieszkującego niegdyś Australię, zwłaszcza Tasmanię oraz Nową Gwineę;

wilkołak /vʲilˈkɔwak/ (n)
狼男
  (folklor) człowiek, który może (częściowo albo w całości) zmienić się w wilka

wina /ˈvʲĩna/ (n)
せい
  czyn niezgodny z normami postępowania

winda /ˈvʲĩnda/ /ˈvʲĩndɨ/ (n)
エレベーター
  (technologia, technika, techniczny) poruszająca się w pionie klatka służąca do transportu osób lub towarów;

windsurfing (n)
ウィンドサーフィン
  (sport, sportowy) sport wodny, odmiana żeglarstwa uprawiana przy użyciu deski z niewielkim żaglem;

winiarnia (n)
ワインバー
  (handel, handlowy) lokal, gdzie serwuje i sprzedaje się wino
ワイナリー
  wytwórnia wina

winnica /vʲĩɲˈːiʦ̑a/ (n)
葡萄園
  (rolnictwo, rolniczy) miejsce uprawy winorośli;

winny /ˈvʲĩnːɨ/ (adj)
後ろめたい
  taki, który jest obarczony winą, będący sprawcą czegoś złego

wino /ˈvʲĩnɔ/ (n)
ワイン, 葡萄酒
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój alkoholowy powstający dzięki fermentacji owoców;

winogrono /ˌvʲĩnɔˈɡrɔ̃nɔ/ (n)
葡萄
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc winorośli

winorośl /vʲĩˈnɔrɔɕl̥/ (n)
蔓
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) krzew o długich pędach i owocach zebranych w kiście.

winyl (n)
ビニル
  (chemia, chemiczny) substancja zawierająca rodniki powstałe poprzez oderwanie atomów wodoru od cząsteczek etenu
  (potocznie, potoczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) płyta winylowa

wio /vʲjɔ/ (interjection)
はい
  komenda do jazdy w przód dla konia w zaprzęgu

wiolonczela /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ˈʧ̑ɛla/ (n)
チェロ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument smyczkowy, większy od altówki i mniejszy od kontrabasu;

wiorsta (n)
ベルスタ
  (jednostka miary) dawna rosyjska jednostka długości, równa około 1067 metrów

wiosenne porządki (n)
スプリングクリーニング
  sprzątanie po zimie

wiosenny /vʲjɔˈsɛ̃nːɨ/ (adj)
春 の
  mający związek z wiosną, dotyczący wiosny, mający miejsce wiosną

wiosna /ˈvʲjɔsna/ (n)
春, はる
  pora roku, która następuje po zimie i poprzedza lato;

wiosło /ˈvʲjɔswɔ/ (n)
櫂
  spłaszczony i rozszerzony u końca (lub obu końców) kij służący do nadawania biegu łodzi oraz kierowania nią;

wiosłować (v)
漕ぐ
  (sport, sportowy) wykonywać wiosłami ruchy łodzi lub kajaka w celu nadania im biegu i kierunku

wirtualny /ˌvʲirtuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
仮想の
  (informatyka, informatyczny) wykreowany przez komputer, odbywający się na ekranie komputera, telewizora
  możliwy do zaistnienia w rzeczywistości, ale pozorny

wirus /ˈvʲirus/ (n)
コンピュータウイルス, ウイルス
  (informatyka, informatyczny) samopowielający się program komputerowy, który przy pomocy nosiciela (np. poczty elektronicznej) wdziera się do komputera w celu zakłócania jego pracy lub niszczenia danych;
ウイルス, 病毒
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) (medycyna, medyczny) cząstka zakaźna, infekująca organizmy żywe, niezdolna do namnażania się poza komórką, sama niemająca struktury komórkowej;

wirusologia /ˌvʲirusɔˈlɔɟja/ (n)
ウイルス学
  (biologia, biologiczny) nauka o wirusach oraz o wywoływanych przez nie chorobach;

wirusowe zakażenie przewodu pokarmowego /ˌvʲiruˈsɔvɛ ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ pʃɛˈvɔdu ˌpɔkarmɔˈvɛɡɔ/ (n)
胃腸炎
  (medycyna, medyczny) choroba układu pokarmowego;

wisielczy humor (n)
絞首台のヒューモア
  zdolność dostrzegania zabawnych stron bardzo złej lub trudnej sytuacji, często pozwalająca komuś przetrwać trudne chwile

wisieć /ˈvʲiɕɛ̇ʨ̑/ (v)
掛かる
  być przymocowanym do czegoś od góry
  dawać się odczuć, być odczuwalnym (o nastroju itp.); zagrażać
  umierać na szubienicy
  znajdować się w powietrzu, tkwić nieruchomo nad ziemią

wiskacza /vʲiˈskaʧ̑a/ (n)
ビスカッチャ
  (zoologia, zoologiczny) Lagostomus maximus, południowoamerykański gryzoń spokrewniony z szynszylą, szkodnik pastwisk;

witaj w klubie /ˈvʲitaj ˈf‿klubʲjɛ/ (idiom)
仲間だ
  zwrot używany w stosunku do kogoś, kto ma podobne doświadczenia

witamina /ˌvʲitãˈmʲĩna/ (n)
ビタミン
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) związek organiczny niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania organizmu żywego;

witać /ˈvʲitaʨ̑/ (v)
あいさつする
  pozdrowić kogoś na początku spotkania; okazać swoje uczucia w związku z czyimś przybyciem, odwiedzinami, spotkaniem kogoś

witraż /ˈvʲitraʃ/ (n)
ステンドグラス
  (sztuka) ozdobna kompozycja wykonana z kawałków barwnego szkła wprawionego w okno zamiast szyb;

witryna /vʲiˈtrɨ̃na/ (n)
飾り棚
  duże okno sklepu przeznaczone na ekspozycję towaru;

wiwarium (n)
生態動物園
  (zootechnika, zootechniczny) pomieszczenie do przetrzymywania drobnych zwierząt lub roślin w warunkach maksymalnie zbliżonych do naturalnych;

wiza /ˈvʲiza/ (n)
査証, ビザ
  (urzędowy) (turystyka, turystyczny) pisemne pozwolenie na przekroczenie granicy państwowej wydawane przez organy odwiedzanego kraju;

wizerunek /ˌvʲizɛˈrũnɛk/ (n)
イメージ
  pierwowzór, odbicie, obraz

wizja (n)
啓示
  obraz, plan czegoś stworzony w czyjejś wyobraźni
  widzenie, przywidzenie

wizyta /vʲiˈzɨta/ (n)
訪問
  pobyt u kogoś jako gość w celach towarzyskich lub oficjalnych

wizytówka /ˌvʲizɨˈtufka/ (n)
名刺
  mały kartonik z zapisanymi na nim danymi osobowymi lub firmowymi

wiąz /vʲjɔ̃w̃s/ (n)
楡, ニレ
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ulmus L., drzewo lub krzew strefy umiarkowanej, należące do rodziny wiązowatych;

wiązanie kowalencyjne /vʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ ˌkɔvalɛ̃nˈʦ̑ɨjnɛ/ (n)
共有結合
  (chemia, chemiczny) rodzaj wiązania chemicznego;

wiązać /ˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑/ (v)
縛る
  krępować kogoś za pomocą sznura
結ぶ
  splatać, tworząc węzeł
  łączyć przedmioty razem, używając sznura
結び付ける, 関連 付ける
  tworzyć ciąg logiczny prowadzący od czegoś do czegoś, kojarzyć

więc /vʲjɛ̃nʦ̑/ (conjunction)
従って
  …służący do tworzenia konstrukcji, w których zdanie za spójnikiem opisuje czynność, która nastąpiła, ponieważ odbyła się czynność opisana w zdaniu przed spójnikiem

więdnąć /ˈvʲjɛ̃ndnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
枯れる
  o roślinach: tracić wodę w komórkach, wiotczeć, usychać

większość /ˈvʲjɛ̃ŋkʃɔɕʨ̑/ (n)
多数, 過半数
  większa część jakichś rzeczy lub jakiejś grupy osób; więcej niż połowa

więzadło (n)
靭帯
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) tkanka łączna włóknista łącząca ze sobą kości w stawach lub inne ruchomo połączone narządy

więzienie /vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ/ (n)
刑務所
  miejsce, w którym odbywa się karę pozbawienia wolności

więzień /ˈvʲjɛ̃w̃ʑɛ̇̃ɲ/ (n)
囚人
  człowiek pozbawiony wolności, np. odbywający karę w więzieniu, zamknięty w areszcie, obozie lub innym miejscu odosobnienia

więź (n)
絆
  to, co łączy jednostki ze sobą

wiśnia /ˈvʲiɕɲa/ (n)
桜
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cerasus Mill., rodzaj roślin należący do rodziny różowatych;

wklęsły (adj)
凹面
  taki, który ma zagłębienie lub odcinkowe obniżenie

wkrótce /ˈfkrutʦ̑ɛ/ (adv)
やがて, もうすぐ
  w niedługim czasie, w najbliższym czasie

wkręt /fkrɛ̃nt/ (n)
螺子
  (technologia, technika, techniczny) śruba z nacięciem we łbie, umożliwiającym jej wkręcanie przy pomocy śrubokręta w miękki materiał bez konieczności wiercenia;

wkład /fkwat/ (n)
貢献
  to, co się wkłada w jakąś działalność (np. pieniądze)

wniosek /ˈvʲɲɔsɛk/ (n)
結論
  wynik, rezultat przemyślenia czegoś; twierdzenie, przekonanie będące wynikiem rozumowania, rozmyślania

wnuczka /ˈvnuʧ̑ka/ (n)
孫娘
  córka syna lub córki

wnuk /vnuk/ (n)
孫
  syn córki lub syna

wnętrze /ˈvnɛ̃nṭʃɛ/ (n)
奥, 裡
  duchowa strona człowieka, dusza, serce
  pomieszczenie w środku budowli wraz z wystrojem
  przestrzeń, znajdująca się w środku czegoś

woalka /vɔˈalka/ (n)
ベール
  przezroczysta zasłona na twarz stanowiąca przybranie damskiego kapelusza;

woda /ˈvɔda/ (n)
水, みず
  bezbarwna i bezzapachowa ciecz, tlenek wodoru, H₂O;

woda kolońska /ˈvɔda kɔˈlɔ̃j̃ska/ (n)
オーデコロン
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj wody toaletowej o zapachu cytrusowo-ziołowym;

woda królewska /ˈvɔda kruˈlɛfska/ (n)
王水
  (chemia, chemiczny) mieszanina stężonego kwasu solnego i kwasu azotowego rozpuszczająca metale szlachetne;

woda mineralna /ˈvɔda ˌmʲĩnɛˈralna/ (n)
ミネラルウォーター
  naturalna woda lecznicza;

woda święcona (n)
聖水
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) woda pobłogosławiona przez biskupa, księdza lub diakona, przeznaczona do udzielania chrztu lub błogosławieństwa osób, miejsc lub rzeczy;

wodewil /vɔˈdɛvʲil/ (n)
ボードビル
  (sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) widowisko komediowe lub farsowe z muzyką, piosenkami, pantomimą i baletem, z przewagą tekstu mówionego nad śpiewanym;

wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (n)
ヴォジャノーイ
  (mitologia słowiańska) występująca w baśniach postać mieszkająca w rzekach i zbiornikach wodnych;
水鶏
  (ornitologia, ornitologiczny) Rallus aquaticus, żyjący na mokradłach ptak o upierzeniu oliwkowobrązowym z plamami;

wodnisty (adj)
水っぽい
  zawierający zbyt dużo wody

wodny /ˈvɔdnɨ/ (adj)
水生
  (sport, sportowy) odbywający się w wodzie
  żyjący w wodzie lub na wodzie

wodobrzusze (n)
腹水
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) gromadzenie się przesięku w jamie otrzewnej;

wodolot /vɔˈdɔlɔt/ (n)
水中翼船
  jednostka pływająca charakteryzująca się zainstalowanymi pod kadłubem płatami nośnymi, które powodują wynurzanie się kadłuba z wody wraz ze wzrostem prędkości jednostki;

wodomierz /vɔˈdɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
水道メーター
  (technologia, technika, techniczny) miernik pokazujący ilość zużytej wody;

wodoodporny /ˌvɔdɔːtˈpɔrnɨ/ (adj)
防水
  odporny na działanie wody

wodorost /vɔˈdɔrɔst/ (n)
藻類
  (botanika, botaniczny) miękka roślina rosnąca w wodzie;

wodorotlenek (n)
水酸化物
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z anionu wodorotlenowego (OH−) i stabilnego kationu amonowego, metalu lub organicznego

wodospad /vɔˈdɔspat/ (n)
滝
  swobodny, pionowy spadek wody rzecznej, spowodowany różnicą poziomów dna koryta rzeki

wodowstręt (n)
水恐怖症
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) jeden z poważnych objawów wścieklizny objawiający się bolesnymi skurczami krtani podczas picia wody, a nawet na jej widok

wodór /ˈvɔdur/ (n)
水素
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1;

wojak /ˈvɔjak/ (n)
マキバドリ
  (ornitologia, ornitologiczny) Sturnella, ptak z rodziny kacykowatych;

wojenny /vɔˈjɛ̃nːɨ/ (adj)
戦争の
  związany z wojną, odnoszący się do wojny

wojewoda /ˌvɔjɛˈvɔda/ (n)
県知事
  (administracja) zwierzchnik administracji na terenie województwa

województwo /ˌvɔjɛˈvuʦ̑tfɔ/ (n)
県
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego stopnia w Polsce;

wojna /ˈvɔjna/ (n)
戦争, 戦
  (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zorganizowany konflikt zbrojny o dużej skali;

wojna domowa /ˈvɔjna dɔ̃ˈmɔva/ (n)
内戦
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) konflikt zbrojny, którego strony należą do tego samego państwa, plemienia lub grupy etnicznej;

wojna trojańska /ˈvɔjna trɔˈjä̃j̃ska/ (n)
トロイア戦争
  (mitologia grecka) wojna Achajów z Trojanami;

wojowniczość (n)
交戦
  cecha zachowania tj. skłonność do bójek

wojowniczy (adj)
好戦的
  skłonny do walki

wojownik /vɔˈjɔvʲɲik/ (n)
ファイター
  ten, który walczy

wojsko /ˈvɔjskɔ/ (n)
軍隊
  zorganizowana grupa uzbrojonych ludzi przygotowanych do obrony kraju i walki na wojnie

wojskowy /vɔjˈskɔvɨ/ (n)
軍人
  żołnierz

wok /vɔk/ /wɔk/ (n)
中華鍋
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) głęboka patelnia w kształcie misy używana w kuchniach azjatyckich;

wola /ˈvɔla/ (n)
意志
  zdolność człowieka do świadomego kontrolowania, kierowania swoim postępowaniem

wolant /ˈvɔlãnt/ (n)
操縦桿
  (lotnictwo, lotniczy) urządzenie sterujące lotkami i sterem wysokości;

wole (n)
嗉囊
  (zoologia, zoologiczny) rozszerzenie przełyku służące do przechowywania i przenoszenia pokarmu

woleć /ˈvɔlɛʨ̑/ (modal)
…の方が好きである
  bardziej lubić lub chcieć coś od czegoś innego

wolfram /ˈvɔlfrãm/ (n)
タングステン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu W i liczbie atomowej 74;

wolne oprogramowanie /ˈvɔlnɛ ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
フリーソフトウェア
  oprogramowanie, które może być uruchamiane, kopiowane, rozpowszechniane, analizowane oraz zmieniane i poprawiane przez użytkowników;

wolność /ˈvɔlnɔɕʨ̑/ (n)
自由
  (filozofia, filozoficzny) wolna wola, możliwość samodzielnego podejmowania decyzji, brak przymusu
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność państwowa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo obywatelskie

wolny /ˈvɔlnɨ/ (adj)
自由な
  mogący postępować zgodnie z własną wolą
  nieobciążony czymś niekorzystnym
空き
  niezajęty przez coś

wolny rynek /ˈvɔlnɨ ˈrɨ̃nɛk/ (n)
自由市場
  handel, w którym ceny ustalane są między kupującymi a sprzedającymi, gdzie nie podlegają one żadnym ograniczeniom ze strony podmiotów zewnętrznych (np. państwa);

wolt /vɔlt/ (n)
ボルト
  (fizyka, fizyczny) jednostka potencjału elektrycznego, napięcia elektrycznego i siły elektromotorycznej;

woltomierz /vɔlˈtɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
電圧計
  (metrologia, metrologiczny) (elektryczność) przyrząd do pomiaru napięcia elektrycznego;

woluta /vɔˈluta/ (n)
渦巻き飾り
  ozdobny ornament lub detal architektoniczny, czy rzeźbiarski w kształcie spirali albo zwoju;

wombat /ˈvɔ̃mbat/ (n)
ウォンバット
  (zoologia, zoologiczny) australijski torbacz o brunatnoszarej sierści;

worek /ˈvɔrɛk/ (n)
袋
  miękki, elastyczny pojemnik wykonany z kawałków materiału, folii lub papieru;

worek treningowy (n)
サンドバッグ
  (sport, sportowy) wiszący lub rzadziej wolnostojący worek służący do treningu bokserskiego

wosk /vɔsk/ (n)
蝋, ワックス
  plastyczna substancja o żółtawym kolorze, łatwo topliwa, nierozpuszczalna w wodzie, używana do produkcji świec, past do obuwia itp., stosowana w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym;

wosk pszczeli (n)
封蝋
  (pszczelarstwo, pszczelarski) wydzielina gruczołów woskowych pszczół służąca do budowania plastrów;

woskowina /ˌvɔskɔˈvʲĩna/ (n)
耳垢
  (fizjologia, fizjologiczny) żółtawa, woskowata substancja wydzielana w przewodzie słuchowym zewnętrznym człowieka i wielu innych ssaków;

woskówka (n)
蝋膜
  (anatomia, anatomiczny) (ornitologia, ornitologiczny) miękka skóra pokrywająca nasadę dzioba (występuje u ptaków drapieżnych, sów, gołębi, a także u innych grup ptaków);

wow (interjection)
すごい
  …(potocznie, potoczny) wyrażający zachwyt, uznanie itp.

wołacz /ˈvɔwaʧ̑/ (n)
呼格
  (gramatyka) siódmy przypadek deklinacji polskiej, tworzy formę zwrotu do omawianego przedmiotu lub osoby, wykrzyknięcia do niego lub zwrócenia jego uwagi;

wołać /ˈvɔwaʨ̑/ (v)
呼ぶ
  wzywać kogoś, kierować do kogoś głośne wołanie
  przekazywać coś krzykiem

wołowina /ˌvɔwɔˈvʲĩna/ (n)
牛肉, ビーフ
  (spożywczy) mięso z wołu lub krowy;

woźnica /vɔʑˈɲiʦ̑a/ (n)
御者
  osoba kierująca wozem konnym lub saniami zaprzęgniętymi w konie;

wprawdzie /ˈfpravʲʥ̑ɛ/
確かに
  składnik spójnika złożonego łączącego zdania lub wyrażenia, oznaczającego, że treść jednego z nich jest zastrzeżeniem w stosunku do tego, co wynika z treści drugiego zdania

wprost /fprɔst/ (adv)
直接
  bezpośrednio

wpłata (n)
預金
  wpłacenie pieniędzy

wpływ /fpwɨf/ (n)
影響, 影響力
  presja, oddziaływanie na coś lub kogoś

wpływać /ˈfpwɨvaʨ̑/ (v)
届く
  (urzędowy) o poczcie, pieniądzach, wnioskach itp.: zostawać dostarczonym
入る, 流れ込む
  płynąc dostawać się na teren jakiegoś obszaru
影響 を 及ぼす
  sprawiać, że ktoś lub coś zachowuje się w określony sposób: (także, też) pociągać za sobą zachodzenie pewnych zjawisk; wywierać wpływ
注ぐ
  o ciekach wodnych: mieć ujście

wpływowy /fpwɨˈvɔvɨ/ (adj)
有力
  mający duży wpływ, autorytet

wracać /ˈvraʦ̑aʨ̑/ (v)
帰る
  przybywać do miejsca, z którego się wyszło lub było poprzednio

wrak /vrak/ (n)
残骸
  resztki uszkodzonego statku lub samolotu;

wrażenie /vraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
印象
  reakcja na bodziec zewnętrzny lub wewnętrzny;

wrestling /ˈrɛstlʲĩŋk/ (n)
プロフェッショナルレスリング
  (sport, sportowy) amerykańska odmiana zapasów z elementami popisów;

wrodzona łamliwość kości (n)
骨形成不全症
  (medycyna, medyczny) uwarunkowana genetycznie choroba objawiająca się nadmierną kruchością kości;

wrodzony /vrɔˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
先天的
  właściwy istocie żywej od urodzenia

wrogi /ˈvrɔɟi/ (adj)
敵
  właściwy wrogowi/nieprzyjacielowi, wrogo nastawiony; nieprzyjazny, nieżyczliwy

wrogość /ˈvrɔɡɔɕʨ̑/ (n)
敵対
  nieprzyjazny stosunek do kogoś lub czegoś

wrona /ˈvrɔ̃na/ (n)
烏
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny krukowatych;

wrona siwa (n)
ズキンガラス
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku wrona siwa (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corone Linnaeus, gatunek ptaków z rodziny krukowatych;

wrotycz /ˈvrɔtɨʧ̑/ (n)
タンジー
  (botanika, botaniczny) Tanacetum L., roślina z rodziny astrowatych o dużych, pierzastych liściach i kwiatach zebranych w koszyczki;

wrzeciono /vʒɛˈʨ̑ɔ̃nɔ/ (n)
紡錘
  (włókiennictwo) obrotowe narzędzie ręczne lub część kołowrotka do nawijania przędzy;

wrzesień /ˈvʒɛɕɛ̇̃ɲ/ (n)
長月, 九月, 九月 ９月
  dziewiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

wrzos /vʒɔs/ (n)
ギリュウモドキ
  (botanika, botaniczny) wrzos zwyczajny - Calluna vulgaris, krzewinka o drobnych liściach i małych, różowofioletowych kwiatach rosnąca w dużych skupieniach, kwitnąca późnym latem i wczesną jesienią;

wrzosowisko /ˌvʒɔsɔˈvʲiskɔ/ (n)
ヒース
  bezleśna formacja zimozielonych krzewinek, w której dominują wrzosy;

wrzutka /ˈvʒutka/ (n)
ウッテガエシ
  w go sposób zabicia grupy kamieni poprzez postawienie ich w atari kamieniem, który sam jest w atari

wrzód /vʒut/ (n)
潰瘍
  (medycyna, medyczny) głęboki ubytek skóry lub śluzówki, tzn. poniżej błony podstawnej naskórka / nabłonka;

wrzątek /ˈvʒɔ̃ntɛk/ (n)
湯
  ciecz (najczęściej woda) w stanie wrzenia (zamieniania się w parę)

wróbel /ˈvrubɛl/ (n)
スズメ 雀, 雀
  (potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) Passer domesticus, mały, pospolity ptak występujący w pobliżu osiedli ludzkich;

wróg /vruk/ (n)
敵
  nieprzyjaciel, osoba lub obiekt darzony negatywnymi uczuciami

wróg publiczny (n)
公敵
  osoba, której działania są postrzegane jako przestępstwa, uważana za zagrożenie dla społeczności i napiętnowana przez nią

wróżba (n)
予言, 神託
  przepowiadanie przyszłości wraz z obrzędami towarzyszącymi temu

wróżka /ˈvruʃka/ (n)
フェアリー
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) baśniowa postać czyniąca czary;

wręg /vrɛ̃ŋk/ (n)
肋骨
  szkut. (lotnictwo, lotniczy) jeden z elementów konstrukcyjnych tworzących szkielet łodzi lub samolotu;

wschodni /ˈfsxɔdʲɲi/ (adj)
東
  mający miejsce na wschodzie, dotyczący wschodu, skierowany na wschód
  dotyczący Europy Wschodniej, także Azji, zwykle w odniesieniu kulturowym lub ekonomicznym

wschodzić /ˈfsxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
昇る
  wychodzić zza horyzontu, zjawiać się na niebie (głównie o ciałach niebieskich)

wschód /fsxut/ (n)
東, 東方
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego wschodu (1.1) w dniu równonocy;

wschód słońca (n)
日の出
  zjawisko wyłaniania się słońca zza horyzontu

wskazywać /fskaˈzɨvaʨ̑/ (v)
指す
  pokazywać gdzie się ktoś lub coś znajduje

wskazówka /fskaˈzufka/ (n)
指針
  element ruchomy przyrządu pomiarowego, którego położenie określa na podziałce określoną wartość mierzonej wielkości;

wskaźnik /ˈfskaʑɲik/ (n)
ポインタ
  (informatyka, informatyczny) adres w pamięci
  długi i cienki przedmiot do wskazywania
インジケータ
  (statystyka, statystyczny) liczbowe przedstawienie pewnej wielkości

wspaniały /fspãˈɲawɨ/ (adj)
素晴らしい
  o czymś wyjątkowo dobrym, pięknym lub lubianym

wspierać /ˈfspʲjɛraʨ̑/ (v)
援助
  dawać komuś wsparcie, pomoc, opiekę

wspominać /fspɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
思い出す
  sięgać pamięcią do wydarzenia lub osoby z przeszłości

wspomnienie /fspɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
思い出
  obraz przeszłości w pamięci

wspólnota /fspulˈnɔta/ (n)
連邦
  grupa ludzi / państw związanych podobnymi poglądami / dążeniami

wspólny /ˈfspulnɨ/ (adj)
一般的な
  charakterystyczny w równym stopniu dla grupy osób lub rzeczy
  wykonywany razem przez kilka osób
共通
  należący lub używany przez kilka osób

współczucie /fspuwˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
同情, 憐愍
  zdolność emocjonalnej solidarności z cierpiącym, poszkodowanym

współczuć /ˈfspuwʧ̑uʨ̑/ (v)
同情 する
  czuć emocjonalną bliskość z osobą cierpiącą

współczynnik (n)
係数
  (matematyka, matematyczny) wartość stanowiąca mnożnik jakiejś wielkości lub wyrażenia matematycznego
  jeden z czynników oddziałujących

współczynnik załamania /fspuwˈʧ̑ɨ̃ɲːiɡ ˌzawãˈmãɲa/ (n)
屈折率
  (fizyka, fizyczny) stosunek prędkości fazowej w ośrodku odniesienia do prędkości fazowej w opisywanym ośrodku;

współgrać /ˈfspuwɡraʨ̑/ (v)
映る
  wzajemnie się dopełniać, działać wspólnie

współpraca /fspuwˈpraʦ̑a/ (n)
協力
  wspólne działanie kilku podmiotów

współpracować /ˌfspuwpraˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
協力
  pracować wspólnie z kimś w celu osiągnięcia określonego rezultatu

współpracownik /ˌfspuwpraˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
協力者
  osoba lub inny podmiot pracujący wspólnie z inną osobą lub podmiotem

wstawać /ˈfstavaʨ̑/ (v)
起きる
  wychodzić z posłania po śnie lub odpoczynku
立ち上がる, 立つ
  zmieniać pozycję ciała z leżącej lub siedzącej do stojącej

wstrzemięźliwy (adj)
ほどほどの
  zachowujący umiar, potrafiący powstrzymać się od czego

wstrząs /fsṭʃɔ̃w̃s/ (n)
衝撃
  (medycyna, medyczny) zaburzenia czynności organizmu występujące jako reakcja na ciężkie urazy, następstwo operacji itp.;
  silne, gwałtowne drgnięcie

wstyd /fstɨt/ (n)
恥, 面汚し
  (psychologia, psychologiczny) niemiłe uczucie spowodowane świadomością zrobienia czegoś nieodpowiedniego, złego;
恥, 羞恥心
  uczucie onieśmielenia, zażenowania

wstydzić się /ˈfstɨʥ̑iʨ̑‿ɕɛ/ (v)
恥じる
  odczuwać wstyd (gdy się zrobi coś niewłaściwego)

wstążka /ˈfstɔ̃w̃ʃka/ (n)
リボン
  ozdobny, wąski pasek tkaniny

wstępny /ˈfstɛ̃mpnɨ/ (adj)
予備的
  robiony na początku (wstępie)

wszechmoc (n)
全能
  przymiot tego, kto posiada nieograniczoną moc

wszechmocny /fʃɛxˈmɔʦ̑nɨ/ (adj)
全能
  mający nieograniczoną moc, mogący wszystko

wszechświat /ˈfʃɛxʲɕfʲjat/ (n)
宇宙
  cała przestrzeń, czas, materia i energia; kosmos;

wszyscy /ˈfʃɨsʦ̑ɨ/ (indefinitePronoun)
皆, 皆んな
  ogół ludzi z danego zbioru

wszystek /ˈfʃɨstɛk/ (pronoun)
全て
  taki, który wyczerpuje cały zbiór nie pozostawiając nic

wszystkie drogi prowadzą do Rzymu /ˈfʃɨstʲcɛ ˈdrɔɟi prɔˈvaʣ̑ɔ̃w̃ dɔ‿ˈʒɨ̃mu/ (proverb)
すべての道はローマに通ず, 全ての道はローマに通ず
  do jednego miejsca, celu można dojść na różne sposoby

wszystko /ˈfʃɨstkɔ/ (indefinitePronoun)
全て, 全部
  ogół rzeczy i spraw

wszystko jedno /ˈfʃɨstkɔ ˈjɛdnɔ/ (adv)
それでも
  (związek frazeologiczny) nieistotne, bez znaczenia (ile, jak, gdzie, dokąd itp.)

wszędzie /ˈfʃɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (adv)
どこでも, 各地
  w każdym miejscu

wtedy /ˈftɛdɨ/ (pronoun)
その時
  w tym (określonym wcześniej w zdaniu) czasie

wtorek /ˈftɔrɛk/ (n)
火曜日
  drugi dzień tygodnia

wtyczka /ˈftɨʧ̑ka/ (n)
プラグ
  (elektryczność) element umożliwiający podłączenie urządzeń elektrycznych, zasilanych z sieci elektrycznej do gniazda elektrycznego;

wujek /ˈvujɛk/ (n)
伯父
  brat matki

wulgarny /vulˈɡarnɨ/ (adj)
下品
  zachowujący się w sposób ordynarny, nieprzyzwoity, grubiański

wulkan /ˈvulkãn/ (n)
火山
  (geologia, geologiczny) miejsce na powierzchni Ziemi, z którego wydobywa się lawa, gazy i popioły;
  forma terenu powstała wskutek aktywności wulkanu (1.1)

wuwuzela (n)
ブブゼラ
  (sport, sportowy) afrykański aerofon ustnikowy używany przez kibiców piłki nożnej do robienia hałasu;

wy /vɨ/ (personalPronoun)
あなた
  druga osoba liczby mnogiej, rodzaj męskoosobowy i niemęskoosobowy

wybielacz /vɨˈbʲjɛlaʧ̑/ (n)
漂白剤
  (chemia, chemiczny) środek chemiczny służący do wybielania m.in. tkanin, urządzeń sanitarnych lub zębów;

wybierać /vɨˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
選ぶ
  dokonywać wyboru
  powoływać kogoś na jakieś stanowisko poprzez głosowanie

wybitny /vɨˈbʲitnɨ/ (adj)
傑出した
  wybijający się ponad przeciętność, górujący nad otoczeniem, nieprzeciętny, niezwykle uzdolniony

wyborca /vɨˈbɔrʦ̑a/ (n)
選挙人
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba uprawniona do uczestnictwa w głosowaniu lub wyborach

wyborczy /vɨˈbɔrʧ̑ɨ/ (adj)
選挙の
  taki, który dotyczy wyborów i wyborców; związany z wyborami i wyborcami

wybory /vɨˈbɔrɨ/ (n)
選挙
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) proces, w którym obywatele wybierają spośród zgłoszonych kandydatów swoich przedstawicieli do organów władzy;
  rodzaj konkursu, plebiscytu, w którym dokonuje się wyboru osób pretendujących do jakiegoś tytułu

wybredny /vɨˈbrɛdnɨ/ (adj)
好みのむずかしい
  taki, który jest kapryśny, trudny do zaspokojenia, zadowolenia; taki, któremu trudno zaspokoić, dogodzić

wybryk (n)
いたずら, 奇癖, 奇行
  zaskakujący postępek, odbiegający od przyjętych norm postępowania

wybrzeże /vɨˈbʒɛʒɛ/ (n)
浦, 磯
  (geografia, geograficzny) wąski obszar znajdujący się po obu stronach linii brzegowej;

wybuch /ˈvɨbux/ (n)
爆発
  rozerwanie się czegoś pod wpływem gwałtownej reakcji chemicznej lub jądrowej

wybór /ˈvɨbur/ (n)
最適
  wybranie jednej z wielu możliwości

wychowanie /ˌvɨxɔˈvãɲɛ/ (n)
しつけ
  całokształt działań służących ukształtowaniu człowieka pod względem moralnym, umysłowym i fizycznym; przygotowywanie kogoś do życia w społeczeństwie

wychowawczy (adj)
教育的
  dotyczący wychowania i nauczania

wychwalać /vɨˈxfalaʨ̑/ (v)
褒めそやす
  bardzo chwalić, nie szczędzić pochwał

wycie /ˈvɨʨ̑ɛ/ (n)
叫び声
  (rzeczownik odczasownikowy) od wyć

wycieczka /vɨˈʨ̑ɛʧ̑ka/ (n)
遠足
  wędrówka w celach rekreacyjnych lub turystycznych

wycieraczka /ˌvɨʨ̑ɛˈraʧ̑ka/ (n)
ドアマット
  mata leżąca przed wejściem do budynku lub na granicy pomieszczeń służąca do czyszczenia butów;

wycierać /vɨˈʨ̑ɛraʨ̑/ (v)
拭く
  usuwać z czegoś nalot lub osad przez pocieranie

wyciąg krzesełkowy /ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk ˌːʃɛsɛwˈkɔvɨ/ (n)
チェアリフト
  rodzaj wyciągu linowego popularny w górach, przewożący pasażerów na otwartych siedziskach;

wyciąg narciarski /ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk narʲˈʨ̑arsʲci/ (n)
スキーリフト
  (technologia, technika, techniczny) (sport, sportowy) kolej linowa instalowana na stokach, służąca do transportu narciarzy, snowboardzistów lub turystów

wyciągać kasztany z ognia czyimiś rękami /vɨˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑ kaˈʃtãnɨ ˈz‿ɔɟɲa ʧ̑ɨˈ<sup>j</sup>ĩmʲiɕ rɛ̃ŋˈkãmʲi/ (idiom)
火中の栗を拾う
  używać kogoś do wykonywania czynności, pracy, z której samemu się ma korzyść

wyczerpany (adj)
疲れた
  (przenośnie, przenośnia) skrajnie zmęczony
  wykorzystany do końca, całkowicie spożytkowany, pozbawiony całej swej uprzedniej zawartości

wyczyn /ˈvɨʧ̑ɨ̃n/ (n)
業績
  dokonanie czegoś niezwykłego, brawurowego

wydalenie (n)
排除
  (fizjologia, fizjologiczny) usunięcie na zewnątrz szkodliwych i niepotrzebnych substancji czy bezużytecznych tkanek
  usunięcie, pozbycie się kogoś z jakiejś zbiorowości

wydarzenie /ˌvɨdaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
事件
  to, co się stało

wydawać /vɨˈdavaʨ̑/ (v)
出版する
  publikować coś

wydawnictwo /ˌvɨdavʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
出版社
  firma, która wydaje (drukuje i sprzedaje księgarniom) książki

wydma /ˈvɨdma/ (n)
砂丘, 砂山
  piaszczyste wzniesienie usypane przez wiatr;

wydra /ˈvɨdra/ (n)
川獺, 獺
  (zoologia, zoologiczny) Lutrinae, ssak wód przybrzeżnych o wydłużonym ciele i brązowej sierści;

wydzielina (n)
分泌物
  (biologia, biologiczny) substancja fizjologiczna produkowana przez komórki gruczołowe

wygląd /ˈvɨɡlɔ̃nt/ (n)
外観, 風采, 見掛け, 外見, 見た目, 見目
  grupa cech tworzących obraz zewnętrzny człowieka, zwierzęcia lub przedmiotu

wyglądać /vɨˈɡlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
見える
  mieć dany wygląd

wygnaniec (n)
国外追放者
  ktoś skazany na wygnanie, wypędzony

wygoda (n)
便利
  coś ułatwiającego wykonywanie jakichś czynności

wygrywać /vɨˈɡrɨvaʨ̑/ (v)
勝つ
  grając w coś, zdobyć wygraną
  zdobyć pierwsze miejsce w jakiejś rywalizacji, pokonać przeciwników, odnieść zwycięstwo

wyjawiać /vɨˈjavʲjäʨ̑/ (v)
明かす
  sprawiać, że coś staje się wiadome; dawać informację o czymś, co dotychczas było trzymane w tajemnicy

wyjaśniać /vɨˈjäɕɲäʨ̑/ (v)
説明する
  czynić coś zrozumiałym

wyjaśnienie /ˌvɨjäɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
説明
  przedstawienie, omówienie istoty problemu bądź zagadnienia; wytłumaczenie, uczynienie zrozumiałym

wyjątek /vɨˈjɔ̃ntɛk/ (n)
例外
  coś, do czego nie stosuje się powszechna reguła
  (informatyka, informatyczny) w programowaniu: obiekt używany do przerwania normalnego działania programu i przeniesienia informacji o błędzie do innego miejsca programu

wyjątkowo /ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɔ/ (adv)
例外的
  niekiedy, nieczęsto, bardzo rzadko
特別
  w sposób szczególny, nadzwyczajny

wyjątkowy /ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
並外れる
  wyróżniający się czymś nieprzeciętnym; taki, który jest wyjątkiem

wyjście /ˈvɨjɕʨ̑ɛ/ (n)
出口
  droga lub otwór, którym się wychodzi

wyjść /vɨjɕʨ̑/ (v)
出る, 出掛ける
  opuścić jakieś miejsce
出る
  zakończyć pobyt w jakimś miejscu

wyka (n)
烏野豌豆
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin zielnych należący do rodziny bobowatych;

wykałaczka /ˌvɨkaˈwaʧ̑ka/ (n)
species:Lindera umbellata 黒文字
  (gastronomia) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki, zaostrzony patyczek służący do wtykania w małe porcje jedzenia, koreczki, aby ułatwić ich branie z talerza
爪楊枝, 楊枝, 楊子, species:Lindera umbellata 黒文字
  cienki, zaostrzony patyczek ((dawniej, dawny) także piórko) służący do usuwania spomiędzy zębów resztek jedzenia;

wykluwać się /vɨˈkluvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
孵る, かえる
  (zoologia, zoologiczny) (zootechnika, zootechniczny) wydostawać się z jaja

wykopaliska /ˌvɨkɔpaˈlʲiska/ (n)
発掘
  prace archelogiczne mające prowadzić do wydobycia spod ziemi produktów ludzkiej działalności będących pozostałościami z dawnych wieków

wykrywacz kłamstw /vɨˈkrɨvaʧ̑ ˈkwãmstf/ (n)
嘘発見器
  (potocznie, potoczny) wariograf, poligraf

wykrzyknik /vɨˈkʃɨcɲik/ (n)
感動詞, 間投詞
  (gramatyka) nieodmienne słowo lub wyrażenie służące do wyrażenia stanu emocjonalnego, nakazu lub do imitacji odgłosu z otaczającego świata;
感嘆符
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do wzmacniania ekspresji wypowiedzi, zapisywany za pomocą kropki i umieszczonej nad nią pionowej kreski: !;

wykształcenie /ˌvɨkʃtawˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
教養
  poziom wiedzy nabytej na drodze nauki

wykusz /ˈvɨkuʃ/ (n)
でまど
  (architektura, architektoniczny) forma architektoniczna stanowiąca element wystający z lica elewacji;

wykład /ˈvɨkwat/ (n)
講義
  dłuższa, zaplanowana wypowiedź ustna służąca przekazaniu słuchaczom wiedzy na jakiś temat

wylogowanie (n)
ログアウト, ログオフ
  (rzeczownik odczasownikowy) od wylogować

wymagający (adj)
きつい
  taki, który dużo wymaga, nie jest pobłażliwy

wymagać /vɨ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
挑戦する
  żądać, chcieć coś od kogoś; domagać się

wymarły /vɨ̃ˈmarwɨ/ (adj)
死に絶える
  taki, który już wymarł, wyginął

wymawiać /vɨ̃ˈmavʲjäʨ̑/ (v)
発音する
  wyrażać coś dźwiękowo, słownie

wymiana /vɨ̃ˈmʲjãna/ (n)
交換
  otrzymanie czegoś od kogoś w zamian za coś innego

wymiar /ˈvɨ̃mʲjar/ (n)
寸法
  (matematyka, matematyczny) minimalna liczba współrzędnych, którymi da się opisać położenie punktu w przestrzeni;

wymieniać /vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑/ (v)
両替
  dokonywać wymiany, zmiany - dawać coś za coś innego

wymiennik ciepła /vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲːic ˈʨ̑ɛpwa/ (n)
熱交換器
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wymiany ciepła;

wymierny (adj)
有理
  dający się określić co do wartości lub znaczenia; możliwy do wymierzenia

wymiociny /ˌvɨ̃mʲjɔ̇ˈʨ̑ĩnɨ/ (n)
反吐
  to, czym się wymiotuje

wymioty /vɨ̃ˈmʲjɔtɨ/ (n)
嘔吐
  gwałtowny wyrzut treści pokarmowej na zewnątrz z żołądka poprzez przełyk i jamę ustną;

wymię /ˈvɨ̃mʲjɛ/ (n)
乳房
  (zoologia, zoologiczny) gruczoł mlekowy niektórych ssaków, zwłaszcza hodowlanych;

wymowa /vɨ̃ˈmɔva/ (n)
発音
  (fonetyka, fonetyczny) sposób artykulacji dźwięków mowy;

wymówka (n)
口実
  wykrętne usprawiedliwienie

wynajmować /ˌvɨ̃najˈmɔvaʨ̑/ (v)
貸す
  zezwalać komuś na korzystanie ze swojej własności w zamian za opłatę

wynalazek /ˌvɨ̃naˈlazɛk/ (n)
発明
  coś, co wynaleziono;

wynaleźć (v)
発明する
  odkryć lub opracować coś, co wcześniej było nieznane

wynikać /vɨ̃ˈɲikaʨ̑/ (v)
帰結する
  być wynikiem, konsekwencją, skutkiem, rezultatem czegoś; stawać się następstwem; mieć w czymś początek

wyobraźnia /ˌvɨɔˈbraʑɲa/ (n)
想像力
  zdolność przywoływania i tworzenia w myślach wyobrażeń;

wyobrażenie /ˌvɨɔbraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
心像
  obraz czegoś (przedmiotu, osoby, przebieg sytuacji) stworzony w świadomości na podstawie spostrzeżeń

wypadek /vɨˈpadɛk/ (n)
事故
  nieszczęśliwe zdarzenie, w którym ktoś ucierpiał

wypalać /vɨˈpalaʨ̑/ (v)
焼く
  otrzymywać coś z jakiegoś surowca, prażąc go w ogniu

wypowiadać /ˌvɨpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
謳う
  wyrażać coś słowami, w mowie

wyprzedaż /vɨˈpʃɛdaʃ/ (n)
セール
  (handel, handlowy) sprzedaż towaru, zazwyczaj po obniżonych cenach, w celu pozbycia się go, najczęściej pod koniec sezonu lub w ramach likwidacji sklepu

wypukły /vɨˈpukwɨ/ (adj)
凸
  łukowato wygięty i wystający ponad powierzchnię czegoś

wyrak /ˈvɨrak/ (n)
メガネザル
  (zoologia, zoologiczny) wyłącznie drapieżny ssak naczelny;

wyraźny /vɨˈraʑnɨ/ (adj)
明白
  taki, który jest przejrzysty, zrozumiały, jasny, wyrazisty

wyrażenie /ˌvɨraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
表現
  (językoznawstwo, językoznawczy) zespół wyrazów mających ze sobą związek składniowy

wyrocznia (n)
オラクル
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytności: miejsce kultu, w którym, według ówczesnych wierzeń, bogowie za pośrednictwem kapłanów przepowiadali przyszłość i udzielali rad

wyrok /ˈvɨrɔk/ (n)
判決
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) orzeczenie sądu rozstrzygające merytorycznie sprawę będącą przedmiotem postępowania sądowego;

wyrostek robaczkowy /vɨˈrɔstɛk ˌrɔbaʧ̑ˈkɔvɨ/ (n)
虫垂
  (anatomia, anatomiczny) cienkie uwypuklenie jelita ślepego u niektórych ssaków, m.in. u człowieka;

wyrozumiały (adj)
納得
  podchodzący ze zrozumieniem do czyjegoś niewłaściwego postępowania i skłonny wybaczać

wyrób /ˈvɨrup/ (n)
製品
  przedmiot będący końcowym efektem procesu produkcji

wyróżniać /vɨˈruʒʲɲäʨ̑/ (v)
目立つ
  wyodrębniać się z otoczenia

wysadzać (v)
爆破
  niszczyć poprzez wybuch

wysiadać /vɨˈɕadaʨ̑/ (v)
降りる
  opuszczać pojazd, łódź lub samolot

wysiłek /vɨˈɕiwɛk/ (n)
努力
  wytężenie sił lub dołożenie starań w celu zdobycia, osiągnięcia czegoś

wysoki /vɨˈsɔci/ (adj)
高い
  mający duży wymiar pionowy
  o dźwięku: mający dużą częstotliwość
  znajdujący się na dużej wysokości (wysoko)
  mający dużą zawartość czegoś (zwykle domyślnej cechy)

wysokie napięcie /vɨˈsɔcɛ naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
高圧
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) napięcie elektryczne powyżej 1000 V (= tysiąca woltów); w elektroenergetyce: od 110 kV (= stu dziesięciu kilowoltów)

wysokościowiec (n)
高層ビル
  (architektura, architektoniczny) bardzo wysoki budynek;

wysokość /vɨˈsɔkɔɕʨ̑/ (n)
高さ
  wymiar pionowy czegoś lub kogoś

wyspa /ˈvɨspa/ (n)
島, しま
  (geografia, geograficzny) ląd otoczony ze wszystkich stron wodami morza, jeziora lub rzeki;

wystarczająco /ˌvɨstarʧ̑aˈjɔ̃nʦ̑ɔ/ (adv)
十分
  w sposób wystarczający; dostatecznie, odpowiednio

wystawa /vɨˈstava/ (n)
展覧会
  zbiór eksponatów, przedmioty ustawione na pokaz

występ /ˈvɨstɛ̃mp/ (n)
突起
  to, co wystaje, sterczy poza obręb czegoś

wysypka (n)
発疹
  (medycyna, medyczny) wykwity skórne lub na błonach śluzowych będące objawem jakiejś choroby;

wysyłać /vɨˈsɨwaʨ̑/ (v)
送る
  polecać komuś udanie się dokądś w jakimś celu
  przekazywać komuś coś za pośrednictwem innych osób lub urządzeń technicznych
  nadawać, wydawać z siebie; emitować

wyszukiwanie /ˌvɨʃuciˈvãɲɛ/ (n)
物色
  (rzeczownik odczasownikowy) od wyszukiwać

wysłannik /vɨˈswãɲːik/ (n)
使者
  osoba wysłana dokądś w określonym celu

wytrwałość /vɨˈtr̥fawɔɕʨ̑/ (n)
忍耐
  konsekwencja, upór, zdecydowanie w działaniu lub dążeniu do czegoś

wytwarzać /vɨˈtfaʒaʨ̑/ (v)
作る
  produkować na większą skalę, wydawać

wywiad /ˈvɨvʲjat/ (n)
インタビュー
  rozmowa prowadzona przez dziennikarza z osobą lub grupą osób, mająca na celu przybliżenie poglądów lub działań tych osób odbiorcom

wywoływać /ˌvɨvɔˈwɨvaʨ̑/ (v)
現像する
  (fotografia) oddziaływać w sposób chemiczny na materiał światłoczuły w celu uwidocznienia obrazu
起こす
  powodować

wyznacznik /vɨˈznaʧ̑ʲɲik/ (n)
行列式
  (matematyka, matematyczny) jedna z funkcji w algebrze; wyróżnik, za pomocą którego prosto i krótko formułuje się reguły dotyczące istnienia i liczby rozwiązań układu algebraicznych równań liniowych;
  to, co wyznacza coś lub wskazuje na coś

wyznanie /vɨˈznãɲɛ/ (n)
告白
  przyznanie się do czegoś

wyznanie wiary (n)
信条
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krótki i zwięzły kanoniczny zbiór podstawowych dogmatów, wierzeń określonej religii

wyznawca /vɨˈznafʦ̑a/ (n)
表信者
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto kultywuje jakąś religię, wyznaje ją;

wyzwanie /vɨˈzvãɲɛ/ (n)
チャレンジ
  trudne zadanie, sytuacja sugerująca chęć zmierzenia się z nią

wyzwisko (n)
野次
  słowo obraźliwe dla kogoś

wyć /vɨʨ̑/ (v)
吠える
  o ludziach: przeciągle krzyczeć z bólu lub żałości
  o zwierzętach (zazw. wilkach, psach, hienach): wydawać długi zawodzący głos, przeciągle skowyczeć

wyłącznie /vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
専ら
  wyłączając wszystko inne, wszystkich innych

wyśmiewać (v)
嘲る
  ośmieszać, wytykając braki, słabości, wady

wyświetlacz /vɨˈɕfʲjɛtlaʧ̑/ (n)
ディスプレイ
  tablica informacyjna lub moduł urządzenia elektronicznego, który świecąc podaje informacje

wyżyna /vɨˈʒɨ̃na/ (n)
高原
  (geografia, geograficzny) obszar, którego wysokości bezwzględne przekraczają 300 metrów n.p.m., a wysokości względne są na ogół mniejsze niż 300 metrów;

wzajemnie /vzaˈjɛ̃mʲɲɛ/ (adv)
互いに
  jeden drugiego, jeden drugiemu

wzajemny /vzaˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
相互の, 互い
  dokonywany przez obie strony, osoby wobec siebie nawzajem; taki, który jest odwzajemniony

wzgląd /vzɡlɔ̃nt/ (n)
思考
  branie pod uwagę, liczenie się

względność /ˈvzɡlɛ̃ndnɔɕʨ̑/ (n)
相対
  zależność czegoś od różnych czynników

wzgórze /ˈvzɡuʒɛ/ (n)
視床
  (medycyna, medyczny) część międzymózgowia znajdująca się pod spoidłem wielkim;

wziąć /vʲʑɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
取る
  chwycić ręką
  skorzystać z czegoś
  (potocznie, potoczny) wskazuje na niespodziewaną czynność wyrażoną innym czasownikiem, często z dodatkowym znaczeniem nieprzejmowania się opinią innych osób
  (potocznie, potoczny) wzmacnia tryb rozkazujący

wziąć ślub (v)
結婚する
  zawrzeć związek małżeński

wzloty i upadki /ˈvzlɔtɨ ˌi‿uˈpatʲci/ (idiom)
浮き沈み
  okresy powodzenia, szczęścia i jego braku

wzmianka /ˈvzmʲjãnka/ (n)
言及
  krótka informacja o czymś, napomknięcie

wzniosły (adj)
崇高
  odznaczający się szlachetnością dążeń

wznosić /ˈvznɔɕiʨ̑/ (v)
建立
  budować coś ku górze, coraz wyżej

wzrost /vzrɔst/ (n)
増加
  zwiększanie się jakiejś wartości

wzruszający (adj)
感動的
  wywołujący wzruszenie; powodujący rozrzewnienie

wzruszenie (n)
感動
  (psychologia, psychologiczny) stan emocjonalny wynikający z czułości, tkliwości, współczucia przy zetknięciu się z czym lub kim

wzór /vzur/ (n)
模範
  kolorystyczny motyw (najczęściej z powtarzających się elementów) nadrukowany, namalowany lub wyhaftowany na jakiejś powierzchni lub materiale (ubraniu, kartce)
公式
  sekwencja symboli (liter, cyfr, znaków) dotyczący prawa matematycznego, fizycznego lub chemicznego

wódka /ˈvutka/ (n)
お酒 御酒, 酒, ウォッカ
  (spożywczy) wysokoprocentowy napój alkoholowy składający się z destylatu alkoholowego i wody, czasem z dodatkiem innych składników;

wówczas /ˈvufʧ̑as/ (pronoun)
その とき, 当時
  odsyła do okresu czasu, o którym mowa w danej wypowiedzi

wóz /vus/ (n)
車
  (potocznie, potoczny) dowolny pojazd o co najmniej czterech kołach, również wagon

wóz albo przewóz (idiom)
一か八か
  wyrażenie używane w trudnej sytuacji, gdy mając do wyboru dwie możliwości trzeba podjąć ostateczną decyzję

wózek dziecięcy (n)
ベビーカー
  ręcznie pchany pojazd do przewożenia małego dziecka;

wózek inwalidzki /ˈvuzɛk ˌĩnvaˈlʲiʦ̑ʲci/ (n)
車椅子
  wózek poruszany siłą rąk lub prowadzony przez opiekuna, na którym siedzi osoba niemogąca się poruszać na nogach ze względu na niepełnosprawność, chorobę, uraz itd.;

wózek sklepowy /ˈvuzɛk sklɛˈpɔvɨ/ (n)
カート
  (handel, handlowy) specjalny wózek na duże zakupy w supermarkecie;

wózek widłowy /ˈvuzɛɡ vʲidˈwɔvɨ/ (n)
フォークリフト
  (motoryzacja) niewielki pojazd do przeładunku towarów, wyposażony w podnośnik widłowy;

wół /vuw/ (n)
去勢雄牛
  (zoologia, zoologiczny) wykastrowany samiec bydła domowego;

wąchać /ˈvɔ̃w̃xaʨ̑/ (v)
匂いを感じる
  badać zapach nozdrzami

wąski /ˈvɔ̃w̃sʲci/ (adj)
狭い
  mający niewielką szerokość

wątek /ˈvɔ̃ntɛk/ (n)
スレッド
  (informatyka, informatyczny) jednostka wykonawcza w obrębie jednego procesu, będąca kolejnym ciągiem instrukcji wykonywanym w obrębie tych samych danych (w tej samej przestrzeni adresowej);
  w powieści, filmie lub innym utworze fabularnym - wydarzenia dotyczące jednej postaci, składające się na akcję;
横糸
  sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici osnowy; także same nici tworzące ten układ

wątpić /ˈvɔ̃ntpʲiʨ̑/ (v)
疑う
  nie wierzyć, nie dowierzać; nie mieć pewności; podawać w wątpliwość, podać w wątpliwość

wątpliwość /vɔ̃ntˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
疑問, 不審, 疑い
  brak pewności co do prawdziwości, słuszności czegoś

wątroba /vɔ̃nˈtrɔba/ (n)
肝臓, 肝
  (anatomia, anatomiczny) duży, wielofunkcyjny gruczoł występujący u wszystkich kręgowców, a także u niektórych innych zwierząt;

wątły (adj)
ちっぽけ
  słabej budowy

wąż /vɔ̃w̃ʃ/ (n)
蛇, ヘビ
  (herpetologia, herpetologiczny) przedstawiciel podrzędu beznogich gadów o podłużnym ciele;
蛇
  (przenośnie, przenośnia) ktoś podły i podstępny

węch /vɛ̃w̃x/ (n)
嗅覚
  zmysł pozwalający czuć zapachy i substancje lotne; zmysł powonienia;

wędka /ˈvɛ̃ntka/ (n)
釣り竿
  sprzęt służący do amatorskiego połowu ryb, składający się najczęściej z wędziska, żyłki, spławika i haczyka;

wędkarstwo /vɛ̃ntˈkarstfɔ/ (n)
釣り
  rodzaj hobby i sportu, polegający na łowieniu ryb na wędkę;

wędrowiec (n)
ハイカー
  ktoś, kto wędruje, porusza się pieszo

wędzony (adj)
燻製
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie wędzenia

węgiel /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
炭素
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu C i liczbie atomowej 6;
石炭
  (geologia, geologiczny) bryłka rudy z dużą zawartością węgla (1.1), materiał opałowy;

węgiel brunatny /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl brũˈnatnɨ/ (n)
亜炭
  (geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego roślinnego, pochodząca z okresu neogenu;

węgiel drzewny (n)
木炭
  (chemia, chemiczny) produkt spalania drewna przy ograniczonym dostępie tlenu, lekki i czarny, złożony z węgla pierwiastkowego zanieczyszczonego popiołem i związkami organicznymi;

węgierski /vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci/ (adj)
ハンガリー語
  związany z Węgrami, dotyczący Węgier lub Węgrów

węglan /ˈvɛ̃ŋɡlãn/ (n)
炭酸塩
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu węglowego;

węglan litu /ˈvɛ̃ŋɡlãn ˈlʲitu/ (n)
炭酸リチウム
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól litowa kwasu węglowego, bezwonny, krystaliczny, biały proszek, stosowany w produkcji gotowych zapraw budowlanych i jako lek przeciwdepresyjny;

węglowodan /ˌvɛ̃ŋɡlɔˈvɔdãn/ (n)
炭水化物
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny składający się z atomów węgla, wodoru i tlenu;

węglowodór (n)
炭化水素
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny organiczny złożony wyłącznie z atomów węgla i wodoru;

węgorz /ˈvɛ̃ŋɡɔʃ/ (n)
鰻, ウナギ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny Anguillidae, węgorzowatych;

węzeł /ˈvɛ̃w̃zɛw/ (n)
ノット, 結び目
  (marynarka) (metrologia, metrologiczny) (nawigacja) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka prędkości, równa jednej mili morskiej na godzinę; w nawigacji używana do określania prędkości statków i prądów morskich, zaś w meteorologii - prędkości wiatrów;
結び目
  połączenie, umocowanie lub skrócenie lin lub podobnych materiałów poprzez związanie lub przeplecenie;
  (matematyka, matematyczny) dowolna krzywa zwykła zamknięta zanurzona w przestrzeni trójwymiarowej;

węzeł gordyjski /ˈvɛ̃w̃zɛw ɡɔrˈdɨjsʲci/ (n)
ゴルディオスの結び目
  (związek frazeologiczny) zagadka (problem) trudna do rozwiązania; skomplikowany problem

władza /ˈvwaʣ̑a/ (n)
権力
  relacja, w której jedna strona – rządząca – ma możliwość oddziaływania na drugą

własność /ˈvwasnɔɕʨ̑/ (n)
財産, 資産
  prawo do rozporządzania daną rzeczą i korzystania z niej;
  rzecz posiadana przez kogoś

właz /vwas/ (n)
マンホール
  otwór do wchodzenia, szczególnie na statkach

właściciel /vwaɕˈʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
持ち主
  osoba, do której coś należy, która jest w posiadaniu danej rzeczy; ten, kto ma coś na własność

właściwie /vwaɕˈʨ̑ivʲjɛ/ (adv)
実, 本当
  należycie, adekwatnie, tak jak się powinno, poprawnie

właściwie /vwaɕˈʨ̑ivʲjɛ/ (particle)
一体, 一体全体
  partykuła podkreślająca brak zrozumienia sytuacji

właściwy /vwaɕˈʨ̑ivɨ/ (adj)
きちんとした
  taki, który jest odpowiedni, spełnia określone warunki

właśnie /ˈvwaɕɲɛ/ (adv)
さっき
  …komunikujący, że dane zdarzenie odbywa się w chwili mówienia, odbywało się bezpośrednio przed nią lub w czasie innego zdarzenia

właśnie /ˈvwaɕɲɛ/ (particle)
さっき
  …potwierdzająca słuszność przypuszczenia zawartego w pytaniu rozmówcy
  …wyróżniająca, ze względu na określoną cechę, dany obiekt lub stan rzeczy i przeciwstawiająca go innym

włos /vwɔs/ (n)
毛, 髪
  (anatomia, anatomiczny) nitkowaty twór, pochodzenia naskórkowego, występujący na powierzchni skóry ssaków;

włoski /ˈvwɔsʲci/ (adj)
イタリア語, イタリア
  związany z Włochami, dotyczący Włoch lub Włochów, wywodzący się z Włoch
  charakterystyczny dla Włoch i Włochów, mający cechy lub właściwości przypisywane Włochom lub Italii

włoski /ˈvwɔsʲci/ (n)
イタリア語, 伊語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy romańskich, używany między innymi we Włoszech;

włosy /ˈvwɔsɨ/ (n)
髪, 髪の毛, ヘア
  owłosienie głowy ludzkiej

włócznia /ˈvwuʧ̑ʲɲa/ (n)
槍
  ogólna nazwa długiej prostej broni drzewcowej; ; (zobacz) też włócznia w Encyklopedii staropolskiej

włóczęga /vwuˈʧ̑ɛ̃ŋɡa/ (n)
放浪者
  osoba podróżująca po świecie, szukająca schronienia u innych

włókiennictwo /ˌvwucɛ̇̃ɲˈːiʦ̑tfɔ/ (n)
機業, 繊維工業
  gałąź przemysłu zajmująca się produkcją tkanin, nici, dzianin, itp.

włókno /ˈvwuknɔ/ (n)
繊維
  jednostka strukturalna materiału o długości znacznie większej niż przekrój;

włączać /ˈvwɔ̃n͇ʧ̑aʨ̑/ (v)
組み込む
  wcielać kogoś lub coś do jakiegoś zbioru

wścieklizna /fʲɕʨ̑ɛkˈlʲizna/ (n)
狂犬病
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wirusowa, zawsze śmiertelna choroba zakaźna niektórych zwierząt, mogąca przenieść się na człowieka;

yakuza (n)
ヤクザ, やくざ
  członek mafii japońskiej;

yerba mate /ˈjɛrba ˈmatɛ/ (n)
マテ茶
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napar z ostrokrzewu paragwajskiego, popularny głównie w krajach Ameryki Południowej (Argentynie, Paragwaju, Urugwaju, Brazylii) i w niektórych krajach Bliskiego Wschodu (głównie Syrii i Libanie);

yeti /ˈjɛtʲi/ (n)
イエティー
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) duża, dwunożna istota, podobna do człowieka, o gęstym futrze, żyjąca rzekomo w Himalajach;

yuba (n)
湯葉
  (spożywczy) półprodukt sojowy wykorzystywany w kuchni jako substytut mięsa, produkowany z białka zbierającego się na powierzchni gotowanego mleka sojowego;

yuzu (n)
柚 柚子
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) niewielkie uprawne drzewo lub krzew z gatunku Citrus × junos Siebold ex Tanaka, należącego do rodziny rutowatych;
  (spożywczy) jadalny owoc rośliny yuzu (1.1)

z /s/ /z/ /zet/ (preposition)
と
  …opisujący związek
  …wskazujący zawartość
から
  …wskazujący punkt początku ruchu
  …wskazujący źródło
  …wskazujący składnik, materiał

z domu (adj)
旧姓
  nosząca (lub noszący) przed ślubem nazwisko wskazane po tej frazie

z kolei (adv)
次々
  jako następstwo zdarzeń

z poważaniem /ˌs‿pɔvaˈʒãɲɛ̃m/ (idiom)
不一
  formuła grzecznościowa zamieszczana na końcu listu skierowanego do urzędu lub mniej znanej nadawcy osobie

z powodu /s‿pɔˈvɔdu/
ために, で
  wprowadza przyczynę wystąpienia jakiejś sytuacji lub wykonania jakiejś czynności

z powrotem /s‿pɔˈvrɔtɛ̃m/ (adv)
もとへ
  ponownie, lecz w przeciwnym kierunku niż za pierwszym razem

z przodu (adv)
先に
  będąc przed czymś lub kimś

z ręką na sercu /ˈz‿rɛ̃ŋkɔ̃w̃ na‿ˈsɛrʦ̑u/ (adv)
嘘ついたら針千本飲ます
  otwarcie, szczerze, bez kręcenia

za /za/ (preposition)
後ろ
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których czynność odbywa się w kierunku dalszym w stosunku do wyrażenia za przyimkiem
の 後ろ に で, 後ろ
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których omawiany element znajduje się dalej w stosunku do wyrażenia za przyimkiem

za darmo (adv)
無料 で
  bezpłatnie, gratis

za kratkami /ˌza‿kratˈkãmʲi/ (idiom)
獄中
  (potocznie, potoczny) w więzieniu, w areszcie

za kółkiem /za‿ˈkuwʲcɛ̃m/ (adv)
運転
  (potocznie, potoczny) za kierownicą, jako kierowca

za wszelką cenę (idiom)
万難を排して
  bez względu na wszystko, tak aby osiągnąć cel, nie bacząc na poniesione wysiłki i straty

zaawansowany (adj)
上級
  będący w dalszej fazie rozwoju

zabawa /zaˈbava/ (n)
遊び
  ogół czynności, które wykonuje się dla przyjemności i wywołania zadowolenia

zabawka /zaˈbafka/ (n)
玩具
  rzecz służąca do zabawy;

zabawny /zaˈbavnɨ/ (adj)
面白い
  wywołujący rozbawienie, śmiech

zabijać /zaˈbʲijäʨ̑/ (v)
殺す
  pozbawiać życia
自殺する
  odebrać sobie życie, popełnić samobójstwo

zabić /ˈzabʲiʨ̑/ (v)
殺す
  aspekt dokonany od: zabijać

zaburzenie /ˌzabuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
不調
  nieprawidłowość w działaniu czegoś powodująca odchylenie od określonej normy

zabójca /zaˈbujʦ̑a/ (n)
キラー
  ktoś, kto zabił lub zabija

zabójstwo /zaˈbujstfɔ/ (n)
殺人
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) morderstwo;

zabójstwo honorowe (n)
名誉の殺人
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zabójstwo popełniane przez bliską osobę z rodziny ofiary motywowane chęcią „zmycia hańby”, spowodowanej uznawanym za rzekomo niewłaściwe zachowanie członka tejże rodziny;

zachodzić /zaˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
重なる
  częściowo przykrywać lub pokrywać się
着く, 辿り着く
  dochodzić do jakiegoś miejsca
沈む
  o ciałach niebieskich: znikać za horyzontem, za chmurą
寄る, 立ち寄る
  odwiedzać kogoś przy okazji
生ずる, 起こる
  zdarzać się, odbywać się, mieć miejsce

zachorować /ˌzaxɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
病気になる
  stać się chorym, popaść w chorobę

zachowanie /ˌzaxɔˈvãɲɛ/ (n)
行動
  sposób bycia, postępowania, działania; reakcja na bodźce, sytuacje;

zachowywać /ˌzaxɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
保つ
  być ciągle w posiadaniu czegoś (także w pamięci)
  pozostawiać coś w niezmienionej postaci; w niezmienionym stanie

zachód /ˈzaxut/ (n)
西, 西方
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego zachodu (1.1) w dniu równonocy;
日没
  chwila zniknięcia słońca, księżyca lub innego ciała niebieskiego za horyzontem

zachód słońca /ˈzaxut ˈswɔ̃j̃nʦ̑a/ (n)
日の入り
  zjawisko chowania się słońca za horyzont

zachęcać /zaˈxɛ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
勧める
  próbować wzbudzić w kimś chęć do czegoś

zachłanny /zaˈxwãnːɨ/ (adj)
貪欲
  pragnący więcej niż potrzebuje

zaciemniać (v)
難読化する
  zasłaniać źródło światła lub ograniczać jego dostęp, czyniąc dane miejsce ciemniejszym

zaczynać /zaˈʧ̑ɨ̃naʨ̑/ (v)
始まる
  przystępować do wykonywania jakiejś czynności

zad /zat/ (n)
尻
  (anatomia, anatomiczny) tylna część tułowia czworonożnego zwierzęcia
  (potocznie, potoczny) szerokie i tłuste pośladki człowieka

zadanie /zaˈdãɲɛ/ (n)
タスク
  coś, co należy wykonać

zadowalający (adj)
満足
  wystarczająco dobry

zadowolenie /ˌzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
満足
  uczucie przyjemności wywołane spełnieniem się pragnień lub pomyślnym obrotem sprawy

zadowolony /ˌzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/ (adj)
満足している
  taki, który cieszy się, czerpie zadowolenie, satysfakcję z czegoś; radosny

zagadka /zaˈɡatka/ (n)
謎
  intrygująca tajemnica, trudna do wyjaśnienia
謎, 謎々
  łamigłówka, w której z jednych informacji należy wywnioskować inne
  gatunek literatury ludowej; element fabuły baśni;

zagadkowy /ˌzaɡatˈkɔvɨ/ (adj)
神秘的
  tajemniczy, pełen sekretów

zaginiony w akcji (adj)
行方不明的な
  (wojskowość, wojskowy) o żołnierzu, który zaginał na polu walki, a jego śmierci nie potwierdzono

zagranica /ˌzaɡrãˈɲiʦ̑a/ (n)
海外, 外国
  terytorium położone poza terytorium państwa, o którym mowa

zagrożenie /ˌzaɡrɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
脅し
  coś, co jest niebezpieczne

zaimek /zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
代名詞
  (gramatyka) część mowy, która zastępuje rzeczownik, przymiotnik, liczebnik lub przysłówek i pełni ich funkcje w zdaniu;

zaimek dzierżawczy /zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛɟ ʥ̑ɛrˈʒafʧ̑ɨ/ (n)
所有代名詞
  (gramatyka) zaimek, który wskazuje na przynależność czegoś bądź kogoś do danej osoby lub rzeczy

zainteresowanie /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãɲɛ/ (n)
興味, 関心
  zaciekawienie jakąś rzeczą, obiektem lub osobą

zając /ˈzajɔ̃nʦ̑/ (n)
野兎, ウサギ
  (zoologia, zoologiczny) dziki, roślinożerny ssak polny z długimi uszami;

zajączek /zaˈjɔ̃n͇ʧ̑ɛk/ (n)
子兔
  (zdrobniale) od: zając
  mały lub młody zając

zajęty /zaˈjɛ̃ntɨ/ (adj)
忙しい
  taki, który wykonuje pilnie jakieś zajęcie, czynność

zakasać rękawy /zaˈkasaʨ̑ rɛ̃ŋˈkavɨ/ (v)
腕まくり
  (związek frazeologiczny) zabrać się energicznie do robienia czegoś

zakaz /ˈzakas/ (n)
禁止
  zabronienie czegoś komuś

zakażenie /ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
感染症, 感染
  (medycyna, medyczny) wniknięcie chorobotwórczego drobnoustroju do organizmu

zakochany /ˌzakɔˈxãnɨ/ (adj)
あいこい
  taki, który zakochał się w kimś; odczuwający zakochanie

zakon /ˈzakɔ̃n/ (n)
修道会
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) organizacja religijna osób duchownych lub świeckich związanych ślubami, działająca według ścisłych reguł, realizująca określone przez Kościół cele religijne, gospodarcze, polityczne lub militarne;

zakonnik /zaˈkɔ̃ɲːik/ (n)
修道士
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek męskiego zgromadzenia zakonnego;

zakopać topór wojenny /zaˈkɔpaʨ̑ ˈtɔpur vɔˈjɛ̃nːɨ/ (v)
和睦
  przestać o coś z kimś walczyć

zakreślacz /zaˈkrɛɕlaʧ̑/ (n)
蛍光ペン
  gruby pisak o jaskrawym, prześwitującym kolorze służący do zaznaczania tekstu

zakrzep (n)
血栓
  (medycyna, medyczny) czop zbitej krwi wewnątrz naczynia krwionośnego, który zatyka je częściowo albo całkowicie

zakrzepica (n)
血栓症
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na powstawaniu w żyłach zakrzepów blokujących przepływ krwi

zakręt /ˈzakrɛ̃nt/ (n)
曲線
  odcinek drogi, na którym zmienia ona kierunek, bieg

zakurzony (adj)
ほこりっぽい
  pokryty kurzem; z widoczną warstwą, warstewką kurzu

zakwaterowanie (n)
住む所, 宿泊
  (turystyka, turystyczny) czasowo zajmowane pomieszczenie mieszkalne

zakąska /zaˈkɔ̃w̃ska/ (n)
アペタイザー
  potrawa, niewielkie danie podawane przed głównym posiłkiem lub do wódki

zakład /ˈzakwat/ (n)
賭
  umowa między osobami będącymi odmiennego zdania, która polega na tym, że osoba, której zdanie okaże się mylne, płaci ustaloną kwotę, przekazuje rzecz materialną lub wartość niematerialną osobie, która ma rację bądź wykonuje jakąś czynność

zakładać /zaˈkwadaʨ̑/ (v)
被る
  ubierać się w coś, ozdabiać się czymś

zakładka /zaˈkwatka/ (n)
栞
  (informatyka, informatyczny) pamiętany w przeglądarce internetowej skrót do strony internetowej
  kawałek papieru, wstążki wkładany między kartki książki, gdy ktoś chce zaznaczyć miejsce, w którym przerwał czytanie

zakładnik /zaˈkwadʲɲik/ (n)
人質
  osoba przetrzymywana w celu wymuszenia jakiś korzyści;

zaleta /zaˈlɛta/ (n)
長
  dodatnia cecha charakteru

zalotka /zaˈlɔtka/ (n)
まつげカーラー
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) przyrząd kosmetyczny służący do podkręcania rzęs, kształtem podobny do małych nożyczek, które zamiast ostrz mają zaciskaną na rzęsach końcówkę;

zamach /ˈzãmax/ (n)
暗殺
  targnięcie się na czyjąś własność lub czyjeś życie

zamach stanu /ˈzãmax ˈstãnu/ (n)
クーデター
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nagłe przejęcie władzy w państwie przez jednostkę lub grupę osób wbrew obowiązującemu prawu, często z użyciem siły;

zamek /ˈzãmɛk/ (n)
城, 錠
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) budynek warowny;
ロック, 錠
  (technologia, technika, techniczny) mechanizm zamykający drzwi, szuflady;

zamek błyskawiczny /ˈzãmɛɡ ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑nɨ/ (n)
ファスナー, ジッパー
  (krawiectwo) zapięcie służące do czasowego łączenia dwóch kawałków tkaniny;

zamiar /ˈzãmʲjar/ (n)
意向
  chęć zrobienia czegoś; coś, co się zamierza, planuje

zamiast /ˈzãmʲjast/ (conjunction)
代わり
  słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio

zamiast /ˈzãmʲjast/ (preposition)
代わり
  słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio

zamierzać /zãˈmʲjɛʒaʨ̑/ (v)
つもりである
  planować coś, mieć intencję coś zrobić

zamieszki /zãˈmʲjɛʃʲci/ (n)
騒乱
  demonstracje, uliczne manifestacje i starcia wyrażające bunt przeciwko władzy;

zamieć /ˈzãmʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
吹雪
  (meteorologia, meteorologiczny) śnieg podniesiony z powierzchni ziemi i niesiony przez wiatr;

zamiłowanie /ˌzãmʲiwɔˈvãɲɛ/ (n)
楽しみ
  znajdowanie dużej przyjemności w zajmowaniu się czymś, interesowaniu się czymś

zamknięty /zãˈmʲcɲɛ̃ntɨ/ (adj)
準備中
  bez dostępu, odizolowany

zamknąć /ˈzãmknɔ̃ɲʨ̑/ (v)
閉じる, 閉める
  sprawić, że coś przestaje być otwarte, np. okno

zamorski /zãˈmɔrsʲci/ (adj)
海外
  taki, który znajduje się lub pochodzi z terenów leżących za morzem

zamożny /zãˈmɔʒnɨ/ (adj)
裕福
  dysponujący dużym majątkiem

zamrażarka /ˌzãmraˈʒarka/ (n)
フリーザー
  urządzenie do zamrażania produktów spożywczych

zamsz /zãmʃ/ (n)
スエード
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rodzaj miękkiej w dotyku, nasiąkliwej skóry z delikatnym meszkiem (często owczej lub jeleniej);

zamówienie /ˌzãmuˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
注文
  ustne lub pisemne polecenie dostarczenia lub wykonania czegoś

zamówić /zãˈmuvʲiʨ̑/ (v)
注文する
  zlecić sprowadzenie przedmiotu, wykonanie usługi, rezerwację miejsca itp.

zamęt /ˈzãmɛ̃nt/ (n)
混乱
  sytuacja zakłócenia porządku

zanieczyszczenie /ˌzãɲɛʧ̑ɨʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
汚染
  stan bycia zanieczyszczonym

zapach /ˈzapax/ (n)
匂い
  węchowe wrażenie zmysłowe;

zapadka (n)
歯止め
  (technologia, technika, techniczny) drobny element jakiegoś mechanizmu powodujący blokadę ruchu czegoś

zapalenie /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
炎症
  (medycyna, medyczny) reakcja tkanki organicznej na infekcję, podrażnienie;

zapalenie błędnika (n)
内耳炎
  (medycyna, medyczny) proces zapalny obejmujący ucho wewnętrzne, wywołujący m.in. zaburzenia równowagi;

zapalenie mięśnia sercowego /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈmʲjɛ̃w̃ɕɲa ˌsɛrʦ̑ɔˈvɛɡɔ/ (n)
心筋炎
  (medycyna, medyczny) choroba zapalna dotycząca komórek mięśnia sercowego, tkanki śródmiąższowej i naczyń serca,

zapalenie mózgu (n)
脳炎
  (medycyna, medyczny) zakażenie ośrodkowego układu nerwowego najczęściej spowodowane infekcją wirusową, rzadziej bakteryjną;

zapalenie okrężnicy (n)
大腸炎
  (medycyna, medyczny) stan zapalny występujący w błonie śluzowej okrężnicy

zapalenie osierdzia (n)
心膜炎
  (medycyna, medyczny) stan zapalny blaszek osierdzia;

zapalenie oskrzeli /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ɔˈskʃɛlʲi/ (n)
気管支炎
  (medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej oskrzeli;

zapalenie pęcherza moczowego (n)
膀胱炎
  (medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej pęcherza moczowego

zapalenie płuc /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈpwuʦ̑/ (n)
肺炎
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) stan zapalny miąższu płucnego występujący u ludzi i zwierząt;

zapalenie spojówek (n)
結膜炎
  (medycyna, medyczny) choroba oczu;

zapalenie wyrostka robaczkowego (n)
虫垂炎
  (medycyna, medyczny) ostre lub rzadko przewlekłe schorzenie spowodowane zapaleniem wywołanym najczęściej zatrzymaniem treści pokarmowej w wyrostku;

zapalniczka /ˌzapalʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
ライター
  mały pojemniczek z gazem (lub z benzyną) służący do zapalania, niecenia ognia;

zaparzać /zaˈpaʒaʨ̑/ (v)
入れる 淹れる, 煎じる
  traktować coś wrzątkiem, np. przygotowując napar

zapał /ˈzapaw/ (n)
熱意
  (książkowy) stan ogromnego podniecenia, gotowość do działania

zapałka /zaˈpawka/ (n)
マッチ
  cienki, krótki patyczek zakończony łebkiem z masy zapalającej się przy potarciu o draskę;

zapaść /ˈzapaɕʨ̑/ (n)
崩壊
  (medycyna, medyczny) stan ostrej niewydolności krążenia połączony z nagłym spadkiem ciśnienia krwi

zapiekanka /ˌzapʲjɛˈkãnka/ (n)
蒸し焼き
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie zapiekane w piekarniku, składającego się z różnych składników;

zapis /ˈzapʲis/ (n)
記録
  trwały ślad powstały na skutek rejestracji lub zapisania

zapominalski (adj)
忘れっぽい
  taki, który ma skłonność do łatwego / szybkiego zapominania czegoś przez roztargnienie

zapominać /ˌzapɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
忘れる
  tracić coś z pamięci, przestawać pamiętać o czymś
  gubić coś, zostawiać coś gdzieś (= zapominać (1.1) zabrać coś ze sobą)

zapożyczenie /ˌzapɔʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
外来語
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona z języka obcego;

zapraszać /zaˈpraʃaʨ̑/ (v)
招く, 招待
  proponować komuś, aby przyszedł w odwiedziny

zaprawa (n)
モルタル
  (budownictwo) półpłynny, krzepliwy lepik mineralny służący w budownictwie za spoinę lub okładzinę;

zaproszenie /ˌzaprɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
招待, 招き
  informacja o byciu mile widzianym w roli uczestnika określonego zdarzenia
招待状, 招待
  kartka papieru wyrażająca taką informację

zaprzeczenie (n)
否定, 否
  wypowiedź zaprzeczająca czemuś, przeczenie, negacja

zapłata /zaˈpwata/ (n)
報酬
  należność za coś

zapłodnienie /ˌzapwɔdʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
受精
  (biologia, biologiczny) dokonanie połączenia komórki jajowej z plemnikiem;

zapłon (n)
点火装置
  (fizyka, fizyczny) (motoryzacja) układ umożliwiający (1.1)

zarabiać /zaˈrabʲjäʨ̑/ (v)
稼ぐ
  dostawać regularnie pieniądze za wykonywaną pracę

zaratusztrianizm /ˌzaratuʃtrʲˈjä̃ɲism̥/ (n)
ゾロアスター教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z religii monoteistycznych;

zaraz /ˈzaras/ (particle)
すぐ
  w krótkim czasie

zaraźliwy (adj)
伝染性の
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) łatwo szerzący się między organizmami

zardzewiały (adj)
さびる
  zniszczony przez rdzę

zarodek /zaˈrɔdɛk/ (n)
胎児
  (biologia, biologiczny) organizm powstały z podziałów zygoty
  (botanika, botaniczny) zawiązek rośliny rozwijający się w nasieniu

zarzut /ˈzaʒut/ (n)
非難, 叱責
  słownie sformułowane zastrzeżenie wobec kogoś lub czyjegoś zachowania

zarządzanie /ˌzaʒɔ̃nˈʣ̑ãɲɛ/ (n)
管理
  sprawowanie nad czymś zarządu

zaręczyny (n)
婚約
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) obrzęd wyrażenia woli bycia razem w małżeństwie;

zasada /zaˈsada/ (n)
塩基, アルカリ, 塩基性物質
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny cząsteczek składających się z atomu pierwiastka metalicznego i grupy wodorotlenowej;
主義, 信念, 原理
  reguła rządząca czymś

zasadzka /zaˈsaʦ̑ka/ (n)
不意打ち
  pułapka przygotowana w celu schwytania lub wyrządzenia komuś zła, krzywdy

zasiedzenie (n)
使用取得
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nabycie w wyniku upływu czasu prawa własności do rzeczy przez osobę użytkującą daną rzecz, a niebędącą jej właścicielem;

zasiek /ˈzaɕɛk/ (n)
逆茂木
  (wojskowość, wojskowy) zapora lub ogrodzenie z drutu kolczastego, zwykle prowizoryczne

zasilacz /zaˈɕilaʧ̑/ (n)
電源回路
  urządzenie, które dostarcza energię elektryczną o określonych parametrach do innego urządzenia

zaskroniec /zaˈskrɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
ヤマカガシ
  (zoologia, zoologiczny) niejadowity wąż występujący na terenach podmokłych Europy, Azji i Afryki;

zasmażka /zaˈsmaʃka/ (n)
ルー
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zagęszczacz do zup, sosów otrzymywany przez zasmażenie mąki z tłuszczem;

zastaw (n)
質権
  (ekonomia, ekonomiczny) czasowe posiadanie przedmiotu stanowiącego zabezpieczenie spłaty długu; także: oddanie czegoś jako zabezpieczenie długu
  (ekonomia, ekonomiczny) rzecz, pieniądz stanowiąca zabezpieczenie spłaty długu

zastępca /zaˈstɛ̃mpʦ̑a/ (n)
副
  ktoś, kto zastępuje jakąś osobę w obowiązkach

zasób /ˈzasup/ (n)
資源
  posiadane doświadczenie, wiedza, umiejętności

zasób naturalny (n)
天然資源
  (ekonomia, ekonomiczny) twór organiczny ((na przykład) ekosystem) i nieorganiczny ((na przykład) woda, minerał), który jest wykorzystywany przez człowieka w celach produkcyjnych i konsumpcyjnych;

zasłona /zaˈswɔ̃na/ (n)
カーテン
  tkanina ograniczająca ilość światła wpadającego do pomieszczenia;

zasłona dymna (n)
煙幕
  (przenośnie, przenośnia) pozorowane działanie dla odwrócenia uwagi od czegoś istotnego
  (wojskowość, wojskowy) chmura dymu służąca do ukrycia własnych działań i dezorientacji przeciwnika;

zatar (n)
ザータル
  (spożywczy) arabska mieszanka przyprawowa na bazie zmielonego sumaka, sezamu oraz tymianku, majeranku i oregano

zatoczka (n)
入り江
  mała zatoka

zatoka /zaˈtɔka/ (n)
湾, 入り江
  (geografia, geograficzny) część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd;

zator (n)
塞栓
  (medycyna, medyczny) zaczopowanie naczynia krwionośnego przez wędrujące ciało obce, np. zakrzep

zatrucie (n)
中毒
  (medycyna, medyczny) (toksykologia) stan chorobowy spowodowany dostaniem się substancji trującej do organizmu

zatrucie pokarmowe (n)
食中毒
  (medycyna, medyczny) dolegliwość występująca po zjedzeniu pokarmu zarażonego wirusami lub bakteriami ((na przykład) salmonellą, gronkowcem);

zatrudnienie /ˌzatrudʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
使われている状態
  (rzeczownik odczasownikowy) od zatrudnić

zatrzymanie /ˌzaṭʃɨ̃ˈmãɲɛ/ (n)
停止
  pozbawienie kogoś wolności

zatrzymywać /ˌzaṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
止める
  unieruchamiać coś
  przerywać jakiś proces, maszynę, robienie czegoś
立ち止まる
  stawać w miejscu

zaufanie /ˌza<sup>w</sup>uˈfãɲɛ/ (n)
信用
  przeświadczenie, że można komuś ufać

zauważyć /ˌza<sup>w</sup>uˈvaʒɨʨ̑/ (v)
気付く
  dostrzec coś, patrząc w jakimś kierunku
気が付く
  zrobić uwagę, uświadomić kogoś o czymś

zawartość /zaˈvartɔɕʨ̑/ (n)
内容
  ilość jakiegoś składnika w czymś

zawał serca /ˈzavaw ˈsɛrʦ̑a/ (n)
心筋梗塞
  (medycyna, medyczny) (zobacz) zawał mięśnia sercowego;

zawias (n)
蝶番
  (technologia, technika, techniczny) połączenie ruchome złożone z dwóch części złączonych przegubowo, do mocowania wiek, włazów, skrzydeł drzwi i okien

zawierać /zaˈvʲjɛraʨ̑/ (v)
含む
  mieć coś wewnątrz siebie, mieć coś za składnik siebie, składać się

zawody /zaˈvɔdɨ/ (n)
勝負
  impreza sportowa, podczas której zawodnicy rywalizują ze sobą

zawroty głowy /zaˈvrɔtɨ ˈɡwɔvɨ/ (n)
くらくら
  (medycyna, medyczny) nieprzyjemne, subiektywne odczucie wirowania lub braku równowagi;

zawstydzony /ˌzafstɨˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
恥ずかしい
  odczuwający zawstydzenie, wstyd

zawsze /ˈzafʃɛ/ (pronoun)
いつも, 常に
  w każdym momencie i sytuacji, bez przerwy

zawód /ˈzavut/ (n)
職業
  czynność, którą ktoś wykonuje, by zdobyć pieniądze

zazdrosny /zazˈdrɔsnɨ/ (adj)
嫉妬深い
  taki, który boi się o coś własnego; podejrzliwy wobec wierności osoby, z którą jest w związku
  odczuwający zazdrość o coś; taki, który chce mieć coś całkowicie na własność

zazdrościć (v)
羨む
  odczuwać zazdrość z braku czegoś, chcieć mieć coś, co ma ktoś inny

zazdrość /ˈzazdrɔɕʨ̑/ (n)
ねたみ
  podejrzenie, że ukochana osoba mogłaby nie być wierna
  uczucie chęci posiadania czegoś należącego do innej osoby, robienia tego, co ona

zazdrość o członek (n)
ペニス羨望
  (psychologia, psychologiczny) termin psychoanalityczny będący żeńskim odpowiednikiem kompleksu kastracyjnego;

zazwyczaj /zaˈzvɨʧ̑aj/ (adv)
普段
  w większości przypadków

zaćmienie /zaˈʨ̑mʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
食 蝕, 食
  (astronomia, astronomiczny) zjawisko pozornego znikania ciała niebieskiego wywołane przez jego przesłanianie lub wejście w cień;

załoga /zaˈwɔɡa/ (n)
船員
  grupa ludzi obsługująca jakiś pojazd

załącznik /zaˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
同封物
  dokument uzupełniający treść innego dokumentu lub dzieła książkowego, część addendum
添付
  plik dołączony do wiadomości e-mail

zaświaty /zaˈɕfʲjatɨ/ (n)
冥界
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce poza światem realnym, gdzie przebywają zmarli

zbawić (v)
救う
  wyciągnąć kogoś z opresji, uratować

zbieżność (n)
収束
  schodzenie się w jednym punkcie

zbiornik /ˈzbʲjɔrʲɲik/ (n)
タンク
  przedmiot przeznaczony do zbierania, przechowywania lub transportu materiałów, zwłaszcza cieczy i gazów

zboczeniec /zbɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
痴漢
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek o nienormalnych zachowaniach, zwłaszcza seksualnych

zboże /ˈzbɔʒɛ/ (n)
穀物, 穀類
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodziny traw, uprawiana dla jadalnego ziarna

zbrodnia /ˈzbrɔdʲɲa/ (n)
犯罪
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) bardzo ciężkie przestępstwo;

zbrodnia katyńska /ˈzbrɔdʲɲa kaˈtɨ̃j̃ska/ (n)
カティンの森事件
  (historia, historyczny, historycznie) rozstrzelanie ponad dwudziestu tysięcy polskich oficerów (jeńców wojennych) dokonane przez NKWD w 1940 roku w Katyniu i innych miejscach w ZSRR;

zbrodnia wojenna /ˈzbrɔdʲɲa vɔˈjɛ̃nːa/ (n)
戦争犯罪
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) działanie poważnie naruszające prawa i zwyczaje wojenne, a także bulwersujące międzynarodową moralność i powagę traktatów;

zbrodniarz (n)
犯人
  człowiek, który popełnił zbrodnię

zbroja /ˈzbrɔja/ (n)
鎧
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) okrycie ochronne wojownika (niekiedy konia, słonia bojowego), zabezpieczające przed ciosami;

zbyt /zbɨt/ (adv)
あまり, あんまり
  nadmiernie, w nadmiarze, za bardzo, przesadnie

zbytnio /ˈzbɨtʲɲɔ/ (adv)
あまり, あんまり
  zbyt, nadmiernie, za bardzo

zdanie /ˈzdãɲɛ/ (n)
文
  (gramatyka) wypowiedzenie posiadające orzeczenie (osobową formę czasownika)

zdanie podrzędne /ˈzdãɲɛ pɔḍˈʒɛ̃ndnɛ/ (n)
従属節
  (gramatyka) w zdaniu złożonym: zdanie określające zdanie nadrzędne

zdanie złożone /ˈzdãɲɛ zwɔˈʒɔ̃nɛ/ (n)
重文
  (gramatyka) zdanie dające się podzielić na co najmniej dwa wypowiedzenia (zdania pojedyncze lub równoważniki zdania)

zdarzać /ˈzdaʒaʨ̑/ (v)
起こる
  wydarzać się, trafiać się

zdarzenie /zdaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
イベント
  (informatyka, informatyczny) zapis zajścia w systemie komputerowym określonej sytuacji;
  (matematyka, matematyczny) podzbiór przestrzeni probabilistycznej, symbolizujący pewien zestaw wyników eksperymentu;
  coś, co miało miejsce; co zdarzyło się

zdawać sobie sprawę /ˈzdavaʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈspravɛ/ (v)
気付く て いる
  mieć pełną świadomość czegoś; rozumieć, wiedzieć coś, uświadamiać sobie coś

zdecydować /ˌzdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑/ (v)
決める
  podjąć decyzję

zdejmować /zdɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
脱ぐ
  ściągać ubranie, buty
  ściągać nakrycie głowy, okulary

zderzacz (n)
コライダー
  urządzenie, które ma za zadanie coś zderzać

zderzak /ˈzdɛʒak/ (n)
バンパー
  (motoryzacja) element pojazdu służący do złagodzenia zderzenia pojazdu z drugim pojazdem lub przeszkodą;

zderzenie /zdɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
衝突, 衝撃
  gwałtowne uderzenie się poruszających się obiektów

zdesperowany /ˌzdɛspɛrɔˈvãnɨ/ (adj)
絶望的
  taki, który stracił nadzieję na coś, jest ogarnięty desperacją

zdolność /ˈzdɔlnɔɕʨ̑/ (n)
能力
  umiejętność zrobienia czegoś, predyspozycja do szybkiego opanowywania umiejętności

zdolny /ˈzdɔlnɨ/ (adj)
できる
  będący w stanie wykonać określoną czynność

zdrada /ˈzdrada/ (n)
反逆
  działanie na szkodę narodu lub kraju

zdrada stanu /ˈzdrada ˈstãnu/ (n)
大逆罪
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przestępstwo wymierzone przeciw najistotniejszym interesom państwa, jego bezpieczeństwu lub ustrojowi;

zdradzać /ˈzdraʣ̑aʨ̑/ (v)
不倫
  złamać przysięgę wierności w związku, zwykle przez odbycie stosunku seksualnego z inną osobą niż osoba, z którą jest się w związku

zdrajca /ˈzdrajʦ̑a/ (n)
裏切り者
  ktoś, kto zdradza swój naród, kraj, plemię, społeczność, itp.
  ktoś, kto porzuca wyznawane ideały, wartości

zdrobnienie /zdrɔbʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
指小辞
  (gramatyka) oznaczenie przedmiotu mniejszego w stosunku do poprzedniego, oznaczać może pieszczotliwy lub pogardliwy stosunek mówiącego do obiektu;

zdrowie /ˈzdrɔvʲjɛ/ (n)
健康
  stan organizmu, który funkcjonuje prawidłowo (przeciwieństwo choroby)

zdrowy /ˈzdrɔvɨ/ (adj)
健康に良い, 健康な
  dobry dla zdrowia
健康な, 元気な
  taki, który nie cierpi na żadną chorobę, ma się dobrze

zdrowy rozsądek (n)
常識
  rzeczowe myślenie

zdumiewający (adj)
驚くべき
  taki, który budzi zdumienie

zebra /ˈzɛbra/ (n)
縞馬, シマウマ
  (zoologia, zoologiczny) afrykański ssak z rodziny koniowatych z charakterystycznymi pasami na sierści;

zebranie /zɛˈbrãɲɛ/ (n)
会合, 会議
  zgromadzenie grupy ludzi w celu omówienia jakiejś kwestii, poruszenia tematu

zefir /ˈzɛfʲir/ (n)
微風
  (meteorologia, meteorologiczny) (poetycki, poetycko) (także (środowiskowy) (rybołówstwo, rybacki)) łagodny i ciepły wiatr

zegar /ˈzɛɡar/ (n)
時計
  przyrząd przeznaczony do mierzenia i wskazywania właściwego czasu;

zegar słoneczny /ˈzɛɡar swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (n)
日時計
  zegar określający czas na podstawie pozycji słońca;

zegarek /zɛˈɡarɛk/ (n)
腕時計, 時計
  niewielkich rozmiarów zegar

zemsta /ˈzɛ̃msta/ (n)
復讐, 報復
  odwet za krzywdy

zen /zɛ̃n/ (n)
禅
  szkoła buddyzmu mahajany rodem z Japonii;

zenit /ˈzɛ̃ɲit/ (n)
天頂
  (astronomia, astronomiczny) najwyżej położony punkt na niebie;

zero /ˈzɛrɔ/ (n)
ゼロ, 零, 〇
  liczba 0;

zerowy /zɛˈrɔvɨ/ (adj)
〇番目
  identyfikowany przez zero; taki, który w określonym porządku liczenia poprzedza pierwszy

zerwać /ˈzɛrvaʨ̑/ (v)
別れる
  (potocznie, potoczny) skończyć związek z kimś

zespół /ˈzɛspuw/ (n)
バンド
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa muzyków występująca razem na scenie

zespół Aspergera (n)
アスペルガー症候群
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) łagodne zaburzenie rozwoju ze spektrum autyzmu, którego głównym objawem jest trudność w nawiązywaniu i podtrzymywaniu relacji międzyludzkich;

zespół Downa (n)
ダウン症
  (medycyna, medyczny) zespół wad wrodzonych spowodowany obecnością dodatkowego chromosomu 21;

zespół Guillaina-Barrégo (n)
ギラン・バレー症候群
  (medycyna, medyczny) ostry, zapalny stan chorobowy dotyczący nerwów o nieznanej etiologii;

zespół Sjögrena (n)
シェーグレン症候群
  (medycyna, medyczny) choroba autoimmunizacyjna z powstawaniem nacieków limfocytarnych w obrębie gruczołów wydzielania zewnętrznego, charakteryzująca się suchością śluzówek, zwłaszcza jamy ustnej i spojówek;

zespół kanału nadgarstka /ˈzɛspuw kãˈnawu nadˈɡarstka/ (n)
手根管症候群
  (medycyna, medyczny) zaburzenie będące neuropatią uciskową nerwu pośrodkowego na poziomie kanału nadgarstka

zespół lęku uogólnionego (n)
全般性不安障害
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie, któremu towarzyszy obecność uporczywego lęku nie wiążącego się z żadnym określonym czynnikiem;

zespół napięcia przedmiesiączkowego /ˈzɛspuw naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑a ˌpʃɛdmʲjɛ̇ɕɔ̃n͇ʧ̑kɔˈvɛɡɔ/ (n)
月経前症候群
  (medycyna, medyczny) zespół objawów psychicznych, fizycznych i emocjonalnych występujący od kilku do kilkunastu dni przed menstruacją, ustępujący z chwilą jej rozpoczęcia;

zespół opóźnionej fazy snu (n)
睡眠相後退症候群
  (medycyna, medyczny) zaburzenie snu polegające na zbyt późnym zasypianiu i budzeniu się;

zespół policystycznych jajników (n)
多嚢胞性卵巣症候群
  (medycyna, medyczny) zaburzenie endokrynne dotykające kobiety w wieku reprodukcyjnym;

zespół przyspieszonej fazy snu (n)
睡眠相前進症候群
  (medycyna, medyczny) zaburzenie snu polegające na zbyt wczesnym kładzeniu się spać (między 18 a 21:00) i wczesnym budzeniu się, o ok. 3:00–4:00 w nocy

zestaw /ˈzɛstaf/ (n)
セット
  całość, zbiór składający się z różnych elementów, przedmiotów

zeszyt /ˈzɛʃɨt/ (n)
ノート
  (edukacja, edukacyjny) kartki papieru złożone w całość służące do zapisywania;

zet /zɛt/ (n)
ズィー
  nazwa litery „z”, trzydziestej litery polskiego alfabetu

zewnętrzny /zɛˈvnɛ̃nṭʃnɨ/ (adj)
外側
  taki, który znajduje się poza czymś (poza obrębem); taki, który widać na zewnątrz

zez /zɛs/ (n)
斜視
  (medycyna, medyczny) nierównoległe ustawienie gałek ocznych względem siebie, powodujące nieprawidłowe widzenie;

zeznanie /zɛˈznãɲɛ/ (n)
証言
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) oficjalne wyjaśnienia złożone w sądzie lub przed innymi władzami

zezowaty (adj)
内斜視
  taki, który ma zeza

zgodność /ˈzɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
法令順守
  cecha tego, co jest z czymś zgodne, nie jest sprzeczne

zgromadzenie /ˌzɡrɔ̃maˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
会議
  zespół ludzi reprezentujących daną społeczność i stanowiących jakąś władzę, przedstawicielstwo
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zgrupowanie osób mające na celu obrady lub wyrażenie jakiegoś stanowiska;

zgryźliwy /zɡrɨʑˈlʲivɨ/ (adj)
辛辣な
  świadczący o zgryźliwości

zgubny /ˈzɡubnɨ/ (adj)
有害
  prowadzący do zguby

ziarnko do ziarnka, a zbierze się miarka /ˈʑarn̥kɔ dɔ‿ˈʑarn̥ka ː‿ˈzbʲjɛʒɛ‿ɕɛ ˈmʲjarka/ (proverb)
塵も積もれば山となる
  oszczędzając cierpliwie nawet małe ilości można dużo uzbierać

ziarno /ˈʑarnɔ/ (n)
穀物
  (botanika, botaniczny) nasiono zbóż, trawy, itp.; również porcja tych nasion;
  cząstka czegoś
種
  (fotografia) niepożądane drobne punkty obrazu na fotografii;

zielarstwo /ʑɛˈlarstfɔ/ (n)
本草学
  dział wiedzy zajmujący się zagadnieniami hodowli, uprawy, zbioru, suszenia, pakowania i przechowywania ziół i roślin leczniczych;

zielarz /ˈʑɛlaʃ/ (n)
本草学者
  specjalista w dziedzinie zielarstwa, leczący za pomocą ziół

ziele angielskie (n)
オールスパイス
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce korzennika lekarskiego stosowane jako przyprawa;

zieleniec (n)
緑色片岩
  (geologia, geologiczny) rodzaj masywnej skały metamorficznej;

zieleń /ˈʑɛlɛ̃ɲ/ (n)
緑, 緑色
  kolor zielony

zielona herbata /ʑɛˈlɔ̃na xɛrˈbata/ (n)
緑茶
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przyrządzany wyłącznie z liści herbaty chińskiej, które zostały poddane minimalnemu utlenianiu w czasie przetwarzania

zielony /ʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
青い, 未熟, 緑
  (lekceważąco, lekceważący) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) niedoświadczony, niewyrobiony, niemający rozeznania w jakiejś dziedzinie, zwykle młody
  o roślinach, owocach: taki, który nie osiągnął dojrzałości, będący w stadium poprzedzającym dojrzałość; niedojrzały
未熟, 青い
  (lekceważąco, lekceważący) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) niemający wiedzy na jakiś temat, zwykle młody
青い, 緑 の, 緑色 の, 緑
  mający kolor czwartego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej trawy, szmaragdu, malachitu itp.; mający kolor pochodny, powstały ze zmieszania kolorów podstawowych: żółtego i niebieskiego;

zielsko (n)
柴
  (potocznie, potoczny) roślina dziko rosnąca lub zbiorowisko takich roślin

ziemia /ˈʑɛ̃mʲja/ (n)
土
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna
  gleba
  grunt, podłoże (także w budynku)

ziemniak /ˈʑɛ̃mʲɲak/ (n)
ジャガイモ
  (botanika, botaniczny) Solanum tuberosum L., roślina z rodziny psiankowatych, o jadalnych bulwach;
  (spożywczy) warzywo z bulwy ziemniaka (1.1)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z ziemniaków (1.2)

ziewać /ˈʑɛvaʨ̑/ (v)
欠伸する
  szeroko otwierać usta, wydając charakterystyczny przeciągły odgłos z powodu senności lub znudzenia

ziggurat /zʲikˈːurat/ /zʲiˈɡurat/ (n)
ジッグラト
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) starożytna bliskowschodnia budowla sakralna,

zika (n)
ジカウイルス
  (medycyna, medyczny) wirus przenoszony przez komary, który rozprzestrzenił się w Azji, Ameryce i Europie;

zima /ˈʑĩ.ma/ (n)
冬, ふゆ
  najchłodniejsza z 4 astronomicznych (lub 6 klimatycznych) pór roku;

zimna wojna /ˈʑĩmna ˈvɔjna/ (n)
冷戦
  (historia, historyczny, historycznie) okres napięcia pomiędzy Związkiem Radzieckim a Stanami Zjednoczonymi istniejący w drugiej połowie dwudziestego wieku;

zimno /ˈʑĩmnɔ/ (n)
寒い
  odczuwalna subiektywnie niska temperatura

zimny /ˈʑĩmnɨ/ (adj)
寒い
  mający (względnie) niską temperaturę, wywołujący uczucie zimna

zimorodek /ˌʑĩmɔˈrɔdɛk/ (n)
川蝉, カワセミ
  (ornitologia, ornitologiczny) Alcedo atthis, niewielki, kolorowy ptak żywiący się rybami, które zdobywa, nurkując;

zimowy /ʑĩˈmɔvɨ/ (adj)
冬の
  typowy dla zimy, związany z zimą, odbywający się w zimie

zimozielony /ˌʑĩmɔʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
常緑
  (botanika, botaniczny) (odnośnie rośliny) mający liście zimą

ziołolecznictwo /ˌʑɔwɔlɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
薬草
  (medycyna, medyczny) dział medycyny i farmakologii zajmujący się wytwarzaniem leków ziołowych oraz ich stosowaniem w profilaktyce i terapii chorób;

zięba /ˈʑɛ̃mba/ (n)
ズアオアトリ
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki, melodyjnie śpiewający i barwny ptak z gatunku zięba zwyczajna, Fringilla coelebs;

zięć /ʑɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
婿
  mąż córki

zjawisko /zʲjaˈvʲiskɔ/ (n)
現象
  naturalny proces pozostający w zasięgu percepcji człowieka;

zjednoczony (adj)
連合
  połączony dla wspólnej sprawy

zjeżdżalnia /zʲjɛʒˈʤ̑alʲɲa/ (n)
滑り台
  urządzenie do zabawy z gładką, pochyłą powierzchnią, po której można zsuwać się na pupie;

zlew /zlɛf/ (n)
流し台
  naczynie umiejscowione na ścianie pod kranem, połączone z rurą odpływową

zmarszczka /ˈzmarʃʧ̑ka/ (n)
しわ
  (anatomia, anatomiczny) podłużne zagłębienie skóry powstające w wyniku starzenia się lub ruchów mimicznych

zmartwienie /zmartˈfʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
心配
  coś, co martwi, nurtuje, niepokoi

zmartwychwstanie /ˌzmartfɨxˈfstãɲɛ/ (n)
復活
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) powstanie z martwych, ożywienie;

zmiana /ˈzmʲjãna/ (n)
変化, 変更
  przejście jakiejś cechy albo rzeczy w inną

zmieniać /ˈzmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑/ (v)
変える
  nadawać komuś lub czemuś inne właściwości

zmienna /ˈzmʲjɛ̃nːa/ (n)
可変
  (matematyka, matematyczny) wielkość, która może przyjmować różne wartości;

zmienny /ˈzmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
可変
  niestały w poglądach, uczuciach (w odniesieniu do człowieka)
  ulegający zmianom

zmierzch /zmʲjɛʃx/ (n)
薄明
  moment doby przed zapadnięciem nocy; czas ściemniania się;

zmuszać /ˈzmuʃaʨ̑/ (v)
強いる
  nakłaniać kogoś do zrobienia czegoś; kazać komuś coś zrobić, wywierać nacisk/presję na kogoś

zmysł /zmɨsw̥/ (n)
感覚
  zdolność organizmu do odbierania i analizowania wrażeń określonego rodzaju;

zmysłowość (n)
官能
  cecha tego, co zmysłowe, erotyczne, ponętne

zmysłowy /zmɨsˈwɔvɨ/ (adj)
えん
  taki, który wzbudza pociąg fizyczny; wiąże się z doznaniami erotycznymi

zmywacz do paznokci /ˈzmɨvaʤ̑ ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i/ (n)
ポリッシュリムーバー
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) substancja służąca do usuwania lakieru do paznokci;

zmęczenie /zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
疲労
  stan mniejszej sprawności, brak energii spowodowany wysiłkiem

zmęczony /zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (participleAdjective)
疲れた
  odczuwający zmęczenie, taki, który jest osłabiony fizycznie lub psychicznie ze względu na wysiłek

znaczek pocztowy /ˈznaʧ̑ɛk pɔʧ̑ˈtɔvɨ/ (n)
切手
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (filatelistyka) mały nalepka przyklejana do koperty (pocztówki, paczki) służący jako środek uiszczenia opłaty za usługi pocztowe (np. usługę przesyłki);

znaczenie /znaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
意味, 意義
  to, co dany wyraz, znak, gest oznacza lub sygnalizuje

znacznie /ˈznaʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
かなり, 随分
  dużo, w dużym stopniu, bardzo

znaczyć /ˈznaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
意味
  mieć znaczenie, sens

znajdować /znajˈdɔvaʨ̑/ (v)
拾う
  (przestarzałe, przestarzały) oceniać coś; określać swoje uczucia, stosunek do czegoś
  odkrywać coś wewnątrz czegoś lub na czymś
  zdobywać to, czego się szuka

znajomy /znaˈjɔ̃mɨ/ (n)
知り合い
  taki, którego się zna (osobiście lub z widzenia)

znak /znak/ (n)
合図
  dźwięk, spojrzenie, gest itp. służący do przekazania informacji
印, 記号
  kształt, któremu przypisuje się określone znaczenie

znak drogowy /ˈznaɡ drɔˈɡɔvɨ/ (n)
道路標識
  (motoryzacja) symbol graficzny, świetlny lub napis zawierający informacje, ostrzeżenia, nakazy i zakazy skierowane do użytkowników dróg;

znak wodny /ˈznaɡ ˈvɔdnɨ/ (n)
透かし
  obraz na papierze widzialny pod światło, uzyskiwany w trakcie jego produkcji;

znaleźne (n)
拾得物の謝礼
  nagroda należna znalazcy

znaleźć /ˈznalɛɕʨ̑/ (v)
捜し出す
  odszukać coś lub kogoś ukrytego
  stać się właścicielem dzięki komuś
  uzyskać coś, osiągnąć

znać /znaʨ̑/ (modal)
知る
  mieć informacje na czyjś temat, być komuś w przeszłości przedstawionym
  mieć informacje na temat czegoś, mieć z tym do czynienia w przeszłości
知る, 分かる
  umieć coś, wiedzieć

znowu /ˈznɔvu/ (adv)
また
  jeszcze raz, ponownie, na nowo, znów, powtórnie, apiać

znudzony /znuˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
退屈
  odczuwający nudę; taki, który stracił zainteresowanie czymś

znużenie /znuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
あき, 飽
  zmęczenie czymś, znudzenie, uprzykrzenie się czegoś

znęcać się /ˈznɛ̃nʦ̑aʨ̑‿ɕɛ/ (v)
苛める
  robić krzywdę (najczęściej fizyczną), zadawać ból; męczyć, maltretować

zoisyt /zɔˈ<sup>j</sup>isɨt/ (n)
灰簾石
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów grupowych;

zombi /ˈzɔ̃mbʲi/ (n)
ゾンビ
  (etnografia, etnograficzny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) popkulturowa fikcyjna postać z horrorów – żywy trup, zmarły ożywiony np. dzięki magii;

zoo /ˈzɔː/ (n)
動物園
  ogród zoologiczny

zoofilia /ˌzɔːˈfʲilʲja/ (n)
獣姦
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaspokajanie popędu płciowego ze zwierzętami

zoofobia /ˌzɔːˈfɔbʲja/ (n)
動物恐怖症
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed zwierzętami;

zoolog /zɔˈːlɔk/ (n)
動物学者
  (biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się zoologią

zoologia /ˌzɔːˈlɔɟja/ (n)
動物学
  (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o zwierzętach;

zoonoza /ˌzɔɔ̃ˈnɔza/ (n)
ズーノーシス
  (weterynaria, weterynaryjny) (medycyna, medyczny) choroba zakaźna lub pasożytnicza zwierząt, mogąca wtórnie wystąpić u człowieka;

zorza /ˈzɔʒa/ (n)
夕映え, 夕焼け, 朝焼け
  (meteorologia, meteorologiczny) barwne zjawisko świetlne na niebie

zorza polarna /ˈzɔʒa pɔˈlarna/ (n)
オーロラ, 極光
  zjawisko świetlne w postaci barwnych pasm obserwowanych na niebie w okolicach podbiegunowych;

zostawać /zɔˈstavaʨ̑/ (v)
のままである
  nie odchodzić/odjeżdżać/…, nie ruszać się z miejsca

zrozumiały /ˌzrɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
理解できる
  dający się wytłumaczyć, możliwy do wytłumaczenia

zrozumiały sam przez się /ˌzrɔzũˈmʲjawɨ ˈsãm ˈpʃɛsʲ‿ɕɛ/ (adj)
自明
  niebudzący wątpliwości

zrzęda (n)
不機嫌な人
  (potocznie, potoczny) osoba, która ma tendencje do ciągłego narzekania

zrównoważony rozwój (n)
持続可能な開発
  (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ochrona środowiska) proces przemian zapewniający zaspokajanie potrzeb obecnego pokolenia bez umniejszania szans rozwojowych przyszłych generacji, m.in. dzięki zintegrowanym działaniom w zakresie rozwoju gospodarczego, społecznego i w zakresie środowiska;

zszywacz /ˈsʃɨvaʧ̑/ (n)
ステープラー, ホッチキス
  (biurowość, biurowy) przyrząd służący do łączenia kartek papieru za pomocą metalowych zszywek;

zszywka /ˈsʃɨfka/ (n)
ホッチキス
  (biurowość, biurowy) cienki kawałek metalu, odpowiednio zagięty, służący do łączenia kartek przy użyciu zszywacza

zuchwały /zuxˈfawɨ/ (adj)
あつかましい, 厚かましい
  o nadmiernej pewności siebie, lekceważący innych

zupa /ˈzupa/ (n)
スープ, 汁
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płynna lub półpłynna potrawa, często pierwsze danie obiadu;

zupka chińska /ˈzupka ˈxʲĩj̃ska/ (n)
インスタントラーメン
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa błyskawiczna nadająca się do spożycia po zalaniu gorącą wodą, sprzedawana w plastikowym opakowaniu zawierającym makaron, przyprawy oraz olej, aromatem mająca przypominać tradycyjne zupy kuchni chińskiej, ale też (pomimo swojej nazwy) tajskiej, koreańskiej bądź wietnamskiej

zurwanizm (n)
ズルワーン教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna monistyczna, forma perskiej religii mazdaizmu, opozycyjna wobec zoroastryzmu

zwalniać /ˈzvalʲɲäʨ̑/ (v)
空ける
  zostawiać, opuszczać, przestawać zajmować

zwichnąć (v)
脫臼する
  (medycyna, medyczny) wywołać uszkodzenie stawu poprzez przemieszczenie względem siebie nasad kości tworzących staw

zwieracz /ˈzvʲjɛraʧ̑/ (n)
括約筋
  (anatomia, anatomiczny) mięsień okrężny tworzący pierścień mięśniowy zamykający naturalne otwory ciała lub ujścia niektórych narządów;

zwierzę /ˈzvʲjɛʒɛ/ /ˈzvʲjɛʒɛnta/ (n)
動物, 生き物
  (biologia, biologiczny) organizm cudzożywny o komórkach eukariotycznych, bez ściany komórkowej;

zwierzę domowe /ˈzvʲjɛʒɛ dɔ̃ˈmɔvɛ/ (n)
ペット
  zwierzę udomowione przez człowieka, trzymane w domu dla towarzystwa;

zwierzęcy /zvʲjɛˈʒɛ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
生き物の
  związany ze zwierzęciem, pochodzący, otrzymywany ze zwierzęcia

związek /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk/ (n)
組合
  sformalizowane porozumienie ludzi, organizacji, krajów, miast lub regionów;
関係
  wzajemne powiązanie, stosunek między rzeczami lub zjawiskami

związek zawodowy /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˌzavɔˈdɔvɨ/ (n)
労働組合
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zrzeszająca pracowników w celu reprezentowania i obrony ich wspólnych interesów ekonomicznych i społecznych;

zwolennik /zvɔˈlɛ̃ɲːik/ (n)
弟子
  osoba, która popiera coś, darzy coś sympatią, oddaje swoje poparcie komuś lub czemuś

zwrot /zvrɔt/ (n)
返品
  oddanie komuś czegoś
払い戻し
  spłacenie, pobranie (sumy pieniężnej, kosztów)

zwrotnica /zvrɔtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
分岐器
  urządzenie służące do zmiany toru pojazdów szynowych

zwrotnik /ˈzvrɔtʲɲik/ (n)
回帰線
  (geografia, geograficzny) jedna z dwóch umownych linii na Ziemi, równoleżnik 23°27′ (dwadzieścia trzy stopnie i dwadzieścia siedem minut);

zwrotnik Koziorożca (n)
南回帰線
  (geografia, geograficzny) zwrotnik leżący na półkuli południowej;

zwrotnik Raka (n)
北回帰線
  (geografia, geograficzny) zwrotnik leżący na półkuli północnej;

zwrotny (adj)
再帰的
  (gramatyka) wskazujący, że wykonawca czynności sam jej podlega

zwycięstwo /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (n)
勝利, 勝ち
  sukces (najczęściej w walce lub sporcie), zwalczenie nieprzyjaciela, pokonanie konkurencji

zwycięzca /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃sʦ̑a/ (n)
勝利者
  ten, który zwyciężył, wygrał

zwyciężać /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃ʒaʨ̑/ (v)
勝つ
  odnosić zwycięstwo nad kimś lub czymś

zwyciężyć /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃ʒɨʨ̑/ (v)
勝つ
  (zobacz) zwyciężać

zwyczajny /zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (adj)
普段の
  taki, który niczym się nie wyróżnia, jest przeciętny, zwykły

zwykły /ˈzvɨkwɨ/ (adj)
普段の
  niewyróżniający się niczym

zwój /zvuj/ (n)
とぐろ
  coś zwiniętego w kłębek, rulon

zwłoki /ˈzvwɔci/ (n)
死体
  ciało martwego człowieka;

zygota (n)
受精卵
  (biologia, biologiczny) komórka powstała wskutek zapłodnienia;

zygzak /ˈzɨɡzak/ (n)
ジグザグ
  ostro załamująca się linia łamana, przypominająca literę „z”

zysk /zɨsk/ (n)
黒字
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) (księgowość) przewyższenie wpływów nad wydatkami, dochód ze sprzedaży
利益
  korzyść z czegoś, uzyskana wartość

zyskać /ˈzɨskaʨ̑/ (v)
増強する
  osiągnąć z czegoś zysk

ząb /zɔ̃mp/ (n)
歯
  (anatomia, anatomiczny) twór anatomiczny osadzony w szczęce lub żuchwie, ułatwiający gryzienie pokarmu;
  (technologia, technika, techniczny) fragment urządzenia, który w połączeniu z innym takim fragmentem powoduje przenoszenie ruchu

ząb mądrości (n)
親知らず
  (przenośnie, przenośnia) (stomatologia, stomatologiczny) zwyczajowe określenie trzecich zębów trzonowych u człowieka;

zębowa wróżka /zɛ̃mˈbɔva ˈvruʃka/ (n)
歯の妖精
  baśniowa postać w kulturze anglosaskiej obdarowująca dzieci w zamian za pozostawione przez nie mleczne zęby;

złamać /ˈzwãmaʨ̑/ (v)
破る
  przekroczyć, naruszyć obowiązujące prawo, zasady, przepisy; postąpić wbrew nim; także nie dotrzymać jakiegoś zobowiązania

złamać serce /ˈzwãmaʨ̑ ˈsɛrʦ̑ɛ/ (v)
心を壊す
  skrzywdzić kogoś, porzucić kogoś, zrobić komuś przykrość

złe oko (n)
凶眼
  (związek frazeologiczny) według wierzeń ludowych złe spojrzenie przynoszące nieszczęście, rzucające urok;

zło /zwɔ/ (n)
悪
  coś powszechnie uznane za szkodliwe, negatywne moralnie;

złoczyńca (n)
悪人
  ktoś czyniący zło, popełniający przestępstwa, człowiek zbrodniczy

złodziej /ˈzwɔʥ̑ɛ̇j/ (n)
泥棒
  osoba, która potajemnie i bezprawnie zabiera rzeczy bez zgody ich właściciela

złom /zwɔ̃m/ (n)
スクラップ
  zużyte, niepotrzebne przedmioty, elementy lub odpady metalowe, zbierane i wykorzystywane jako surowiec wtórny

złota rybka (n)
金魚
  (ichtiologia, ichtiologiczny) odmiana hodowlana jednego z podgatunku karasia chińskiego, Carassius auratus;

złotnik /ˈzwɔtʲɲik/ (n)
金工
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się złotnictwem; rzemieślnik artystyczny wyrabiający przedmioty z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu)

złoto /ˈzwɔtɔ/ (n)
金, 黄金
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Au i liczbie atomowej 79;
  stop zawierający złoto (1.1), surowiec do wyrobu m.in. biżuterii, monet
金
  (sport, sportowy) złoty medal
  (jubilerstwo, jubilerski) wyrób ze złota (1.2)

złoty /ˈzwɔtɨ/ (adj)
金色
  (jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze złota

złoty spadochron (n)
ゴールデンパラシュート
  (przenośnie, przenośnia) (środowiskowy) umowa zawierana z osobą na wysokim stanowisku, zapewniająca jej bardzo wysoką odprawę na wypadek odwołania z pełnionej funkcji;

złowieszczy (adj)
前兆的な
  zapowiadający coś złego

złośliwe oprogramowanie (n)
マルウェア, 不正ソフトウェア
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie, którego celem jest wyrządzanie szkód w systemie komputerowym;

złośliwy /zwɔɕˈlʲivɨ/ (adj)
悪意
  nacechowany wrogością, niechęcią, przejawiający niechęć, wrogość
  o chorobie, schorzeniu: mający przebieg groźny dla organizmu, zagrażający życiu

złożenie /zwɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
複合語
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, który powstał poprzez połączenie co najmniej dwóch rdzeni bądź ich derywatów;

złożoność (n)
複雑さ
  cecha posiadania wielu elementów, możliwości, aspektów

zły /zwɨ/ (adj)
悪い
  kiepski, nieznający się
  niekorzystny
  niesmaczny
  niewygodny, nieprzyjemny, nieudany
  o zdrowiu, zmysłach słaby
  niegrzeczny, nieposłuszny
  niepasujący, nieodpowiedni
  niemiły, nieprzyjemny (z charakteru)

złącze /ˈzwɔ̃n͇ʧ̑ɛ/ (n)
端子
  (elektronika, elektroniczny) zespół złożony z wtyku i gniazdka;
  element łączący

Île-de-France (pn)
イル＝ド＝フランス
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny Francji, zawierający w sobie jej stolicę - Paryż
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna zawierająca Paryż z przyległościami, stanowiąca w średniowieczu domenę królewską

à propos /a‿prɔˈpɔ/
ところで
  …wprowadzająca nowy temat, który nasunął się mówiącemu pod wpływem wcześniejszej wypowiedzi

ósemka /uˈsɛ̃mka/ (n)
8分音符
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/8 całej nuty;

ćapati (n)
チャパティ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) indyjski pszenny placek, rodzaj chleba

ćma /ʨ̑ma/ (n)
蛾
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl nocny;

ćwiartka (n)
分の
  jedna z czterech równych części czegoś

ćwiczenie /ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
練習
  czynność powtarzana dla utrwalenia wiedzy lub zdobycia sprawności, nauka

ćwiczyć /ˈʨ̑fʲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
練習
  (edukacja, edukacyjny) wykonywać określoną czynność w celu poprawienia danej umiejętności

ćwierć /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑/ (n)
四分の一
  jedna czwarta, 25%

ćwierćnuta /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈnuta/ (n)
4分音符, 四分音符
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/4 całej nuty;

Łaba /ˈwaba/ (pn)
エルベ川
  (geografia, geograficzny) rzeka przepływająca przez Niemcy i w Czechy;

Łabędź /ˈwabɛ̃ɲʨ̑/ (pn)
はくちょう座
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Deneb; zawiera liczne mgławice; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w sierpniu; konstelacja, której 5 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie krzyża, zwany Krzyżem Północy;

Łazarz /ˈwazaʃ/ (pn)
ラザロ
  (biblijny) postać biblijna
  imię męskie;

Łotwa /ˈwɔtfa/ (pn)
ラトビア, ラトヴィア
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Łucja /ˈwuʦ̑ʲja/ (pn)
ルスィ
  imię żeńskie;

Ługańsk (pn)
ルガンスク
  (geografia, geograficzny) miasto w Ukrainie, administracyjne centrum obwodu ługańskiego;

Ługańska Republika Ludowa (pn)
ルガンスク人民共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) marionetkowe samozwańcze państwo działające na terenie obwodu ługańskiego Ukrainy;

Łukasz /ˈwukaʃ/ (pn)
ルーク
  imię męskie;

Łódź /wuʨ̑/ (pn)
ウッチ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w centralnej Polsce;

łabędzi śpiew /waˈbɛ̃ɲʥ̑i ˈɕpʲjɛf/ (n)
絶唱
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) ostatnie dzieło artysty kończące jego karierę, końcowy twór jakiejkolwiek działalności

łabędź /ˈwabɛ̃ɲʨ̑/ (n)
白鳥, ハクチョウ
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus, ptak wodny o białym lub czarnym upierzeniu i długiej smukłej szyi;

łabędź czarny (n)
黒鳥
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus atratus, gatunek łabędzia o czarnym upierzeniu;

łabędź niemy /ˈwabɛ̃ɲʨ̑ ˈɲɛ̃mɨ/ (n)
コブハクチョウ
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus olor, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych;

łacina /waˈʨ̑ĩna/ (n)
ラテン語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język starożytnych Rzymian;

łacina kościelna (n)
教会ラテン語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język łaciński używany w liturgii Kościoła

łaciński /waˈʨ̑ĩj̃sʲci/ (adj)
ラテン
  właściwy starożytnym Rzymianom, wywodzący się z Imperium Rzymskiego

ładny /ˈwadnɨ/ (adj)
可愛い
  odznaczający się urodą

ładunek /waˈdũnɛk/ (n)
荷
  (fizyka, fizyczny) liczba określająca skalę oddziaływania;
  towar umieszczony w czymś, zwykle do transportu;

ładunek elektryczny (n)
電荷
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa wielkość fizyczna, cecha materii warunkująca siłę oddziaływania elektromagnetycznego między cząstkami;

łagodny /waˈɡɔdnɨ/ (adj)
温厚
  charakteryzujący się łagodnością, spokojem, brakiem gniewu lub niepokoju
  o smaku: słaby, taki, który nie jest pikantny; jest delikatny

łajka jakucka (n)
ヤクーチアン・ライカ
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów należąca do szpiców;

łamaniec językowy /wãˈmãɲɛʦ̑ʲ ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ/ (idiom)
早口言葉
  trudna do wymówienia fraza; (zobacz) też łamańce językowe w Wikicytatach

łamać /ˈwãmaʨ̑/ (v)
破れる
  o rzeczach mało elastycznych: pękać pod wpływem działania siły

łamigłówka (n)
パズル
  (przenośnie, przenośnia) problem życiowy niełatwy do rozwiązania
  zadanie logiczne do rozwiązania poprzez kombinacje

łamistrajk /wãˈmʲistrajk/ (n)
スト破り
  (potocznie, potoczny) osoba pracująca w czasie strajku

łamliwy /wãmˈlʲivɨ/ (adj)
壊す
  łatwo łamiący się

łapa /ˈwapa/ (n)
手
  noga zwierzęcia niemającego kopyt
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) ręka, dłoń

łapówka /waˈpufka/ (n)
賄賂
  wartość materialna lub niematerialna udzielona przez jedną osobę na rzecz drugiej osoby, w celu nielegalnego osiągnięcia pewnej korzyści

łasica /waˈɕiʦ̑a/ (n)
飯綱
  (zoologia, zoologiczny) niewielkie drapieżne zwierzę futerkowe;

łaska /ˈwaska/ (n)
加護
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dar udzielany człowiekowi przez Boga, a którego przyznanie nie jest związane z żadną zasługą

łata /ˈwata/ (n)
パッチ
  (informatyka, informatyczny) plik zawierający poprawki do kodu programu, bazujący na różnicach pomiędzy kodem poprawionym a poprawianym
  fragment materiału przyszyty do tkaniny, aby zasłonić dziurę w tej tkaninie

łatać (v)
かがる
  umieszczać łaty

łatwowierny (adj)
だまされやすい
  taki, który ma skłonność do uznawania za prawdziwe niesprawdzonych informacji

łatwość /ˈwatfɔɕʨ̑/ (n)
たやすさ, 容易さ, 楽
  cecha tego, co jest łatwe, brak trudności

łatwy /ˈwatfɨ/ (adj)
簡単, 易
  nie wymagający wysiłku, trudu, nie stawiający przeszkód

ława /ˈwava/ (n)
コーヒーテーブル
  niski stolik, zwykle podłużny

ławka /ˈwafka/ (n)
ベンチ
  twardy mebel do siedzenia dla kilku osób;

łazienka /waˈʑɛ̃nka/ (n)
浴室, 風呂場
  (architektura, architektoniczny) (hotelarstwo) pomieszczenie do kąpieli z wanną lub prysznicem;

łazik /ˈwaʑik/ (n)
ローバー
  (astronomia, astronomiczny) pojazd kosmiczny badający powierzchnię obcej planety;

łańcuch /ˈwãj̃nʦ̑ux/ (n)
連峰
  (geografia, geograficzny) ciąg podłużnych gór i wzgórz wraz z rozdzielającymi je dolinami;
チェーン, 鎖
  szereg połączonych ze sobą ogniw, zwykle metalowych;

łańcuch pokarmowy /ˈwãj̃nʦ̑ux ˌpɔkarˈmɔvɨ/ (n)
食物連鎖
  (ekologia, ekologiczny) zależność pokarmowa wiążąca w danej biocenozie poszczególne gatunki producentów, konsumentów i reducentów, będących kolejnymi ogniwami w układzie, w którym każde ogniwo poprzedzające jest pokarmem dla następnego;

łaźnia /ˈwaʑɲa/ (n)
バニャ
  budynek lub pomieszczenie do kąpieli w wodzie, parze albo rozgrzanym powietrzu

łechtaczka /wɛxˈtaʧ̑ka/ (n)
陰核, クリトリス
  (anatomia, anatomiczny) nieparzysty, zewnętrzny narząd płciowy samic ssaków;

łodyga /wɔˈdɨɡa/ (n)
茎
  (biologia, biologiczny) nadziemna część rośliny naczyniowej;

łojotokowe zapalenie skóry (n)
脂漏性湿疹
  (medycyna, medyczny) rodzaj przewlekłej choroby skóry;

łokieć /ˈwɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
肘 肱 臂, 肘
  (anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem
エル
  (historia, historyczny, historycznie) dawna miara długości (od 0,5 do 0,8 metra)

łom /wɔ̃m/ (n)
バール
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie mające postać żelaznego pręta zaostrzonego lub spłaszczonego na końcu, służące do podważania ciężarów, rozbijania, kruszenia itp.;

łopata /wɔˈpata/ (n)
シャベル
  narzędzie zazwyczaj obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania lub nabierania sypkich materiałów;

łopatka /wɔˈpatka/ (n)
肩甲骨, 肩胛骨
  (anatomia, anatomiczny) kość pasa barkowego połączona z kością ramienną i obojczykiem;

łosoś /ˈwɔsɔɕ/ (n)
鮭, サーモン
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba o różowym mięsie żyjąca na północnym Atlantyku;
鮭
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso łososia (1.1)

łotewski /wɔˈtɛfsʲci/ (adj)
ラトビア語
  odnoszący się do Łotwy

łotewski /wɔˈtɛfsʲci/ (n)
ラトビア語, ラトヴィア語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Łotwy;

łoś /wɔɕ/ (n)
ムース, ヘラジカ
  (zoologia, zoologiczny) Alces alces, gatunek największego, roślinożernego ssaka kopytnego z rodziny jeleniowatych, o rozłożystym porożu;

łoże śmierci /ˈwɔʒɛ ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
死の床
  łóżko, łoże, w którym leży umierający lub w którym ktoś umarł

łożysko /wɔˈʒɨskɔ/ (n)
胎盤
  (anatomia, anatomiczny) przejściowy narząd płodowy występujący u ssaków łożyskowych, który łączy zarodek ze ścianą macicy i umożliwia wymianę między matką a płodem;
ベアリング
  (technologia, technika, techniczny) część urządzenia technicznego podtrzymująca (łożyskująca) inną jego część (łożyskowaną) w sposób umożliwiający jej względny ruch obrotowy;

łucznictwo /wuʧ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
アーチェリー
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której strzela się z łuku do tarczy

ług /wuk/ (n)
あく
  (chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) wodny roztwór silnej zasady nieorganicznej;

łuk /wuk/ (n)
アーチ, 弓
  (architektura, architektoniczny) element budowli w kształcie łuku (1.1);
弓
  (fizyka, fizyczny) widoczny przepływ prądu elektrycznego między dwoma elektrodami;
  (matematyka, matematyczny) różniczkowalny odcinek krzywej
  każdy kształt przypominający łuk (1.1)
弓, アーチ
  (sport, sportowy) wygięta broń miotająca strzały przez napięcie liny łączącej jej oba końce i nadanie tak strzale energii;

łup /wup/ (n)
戦利品
  zdobycz wojenna lub pochodząca z rabunku, grabieży

łupek /ˈwupɛk/ (n)
粘板岩
  (geologia, geologiczny) skała osadowa lub metamorficzna wykazująca dobrą łupkowatość;

łupież /ˈwupʲjɛʃ/ (n)
雲脂 頭垢, 雲脂
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) choroba skóry głowy, charakteryzująca się złuszczaniem zrogowaciałej warstwy naskórka;

łupina /wuˈpʲĩna/ (n)
殻
  skórka albo zdrewniała powłoka okrywająca owoc, korzeń jadalny lub nasiono

łuska /ˈwuska/ (n)
薬莢
  (wojskowość, wojskowy) część naboju służąca do umieszczenia w niej ładunku miotającego i spłonki
鱗
  (zoologia, zoologiczny) płytki pokrywające ciało niektórych zwierząt

łuszczyca /wuʃˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
乾癬
  (medycyna, medyczny) przewlekła, nawracająca choroba skóry, która charakteryzuje się występowaniem na skórze łuszczących się wykwitów;

łużycki /wuˈʒɨʦ̑ʲci/ (n)
ソルブ語
  język słowiański, którym mówi się na Łużycach;

łydka /ˈwɨtka/ (n)
脹脛
  (anatomia, anatomiczny) tylna część nogi człowieka, między kolanem a stopą;

łyko (n)
靱皮
  (włókiennictwo) włókno wykonane z łyka (1.1) niektórych roślin i używane na maty, sznurki, obuwie, itp.

łysienie /wɨˈɕɛ̇̃ɲɛ/ (n)
禿頭病, 脱毛症
  (medycyna, medyczny) utrata znacznej ilości włosów poprzez ich stopniowe wypadanie

łyska /ˈwɨska/ (n)
オオバン
  (ornitologia, ornitologiczny) Fulica atra, wędrowny ptak nurkujący o czarnym upierzeniu oraz jasnym dziobie i czole;

łysy /ˈwɨsɨ/ (adj)
禿げ
  całkowicie lub częściowo pozbawiony włosów na głowie

łyżeczka /wɨˈʒɛʧ̑ka/ (n)
小さじ
  mała łyżka

łyżka /ˈwɨʃka/ (n)
スプーン, さじ
  sztuciec służący do jedzenia

łyżka do butów /ˈwɨʃka dɔ‿ˈbutuf/ (n)
靴べら
  proste narzędzie ułatwiające zakładanie butów;

łyżkowidelec /ˌwɨʃkɔvʲiˈdɛlɛʦ̑/ (n)
先割れスプーン
  rodzaj sztućca, połączenie łyżki i widelca;

łyżwa /ˈwɨʒva/ (n)
スケート靴
  (sport, sportowy) stalowa, wąska płoza przymocowana do wysokiego, sztywnego buta, służąca do jazdy po lodzie;

łyżwiarstwo /wɨʒˈvʲjarstfɔ/ (n)
スケート
  (sport, sportowy) zbiór dyscyplin sportowych, w których zawodnik porusza się po lodzie za pomocą łyżew;

łyżwiarstwo figurowe (n)
フィギュアスケート
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na jeździe na łyżwach oraz wykonywaniu elementów choreograficznych i akrobatycznych, takich jak: skoki, piruety, podnoszenia (w jeździe w parach) itp.

łyżwiarstwo szybkie (n)
スピードスケート
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa polegająca na jak najszybszym pokonaniu na łyżwach określonego dystansu;

łyżwiarz /ˈwɨʒvʲjaʃ/ (n)
スケーター
  (sport, sportowy) osoba jeżdżąca na łyżwach, także zawodnik wyczynowo uprawiający łyżwiarstwo;

łza /wza/ (n)
涙, 泪
  (fizjologia, fizjologiczny) kropla słonawej wody wydzielonej przez oko;

łzawić /ˈwzavʲiʨ̑/ (v)
分泌液を出す
  o oczach: wydzielać nadmiernie łzy

łódź /wuʨ̑/ (n)
ボート, 船
  mała jednostka pływająca poruszająca się po wodach;

łój (n)
ヘット
  (technologia, technika, techniczny) (spożywczy) tłuszcz zwierzęcy o twardej konsystencji

łóżko /ˈwuʃkɔ/ (n)
ベッド, 寝台
  mebel przeznaczony do spania;

łóżko piętrowe (n)
二段ベッド
  rodzaj łóżka z dwoma (lub więcej) poziomami do spania;

łączyć /ˈwɔ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
結ぶ
  (potocznie, potoczny) umożliwiać rozmowę telefoniczną
  jednoczyć, umożliwiać zespolenie
  kojarzyć ze sobą pojęcia lub zjawiska
  spajać elementy za pomocą środków technicznych

łąka /ˈwɔ̃ŋka/ (n)
草原
  teren gęsto porośnięty trawami;

Śiwa /ˈɕiva/ (pn)
シヴァ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z trzech najważniejszych bogów hinduizmu;

Śląsk /ɕlɔ̃w̃sk/ (pn)
シレジア
  (geografia, geograficzny) terytorium historyczne (kraina geograficzna i historyczna) w dorzeczu górnej i środkowej Odry;

Śnieżka /ˈɕɲɛʃka/ (pn)
白雪姫
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię królewny z baśni braci Grimm;

Średnie Państwo (n)
中王国
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) okres w historii starożytnego Egiptu obejmujący lata od ok. 2050 do ok. 1760 p.n.e.;

Środa Popielcowa /ˈɕrɔda ˌpɔpʲjɛlˈʦ̑ɔva/ (n)
灰の水曜日
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu katolickim pierwszy dzień Wielkiego Postu, w którym głowy wiernych posypuje się popiołem;

Śródziemie /ɕrudʲˈʑɛ̃mʲjɛ/ (pn)
中つ国
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fikcyjny kontynent w mitologii stworzonej przez J.R.R. Tolkiena;

Świdwin /ˈɕfʲidvʲĩn/ (pn)
シフィドヴィン
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Świętowit (n)
スヴァントヴィト, スヴェントヴィト
  (mitologia słowiańska) słowiański bóg wojny i urodzaju czczony przez plemię Ranów, którego główna świątynia znajdowała się na wyspie Rugia, na przylądku Arkona;

Święty Mikołaj /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj/ (pn)
聖ニコラオ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z najpopularniejszych chrześcijańskich świętych; biskup Myry w Azji Mniejszej; patron dzieci, kancelistów parafialnych, piekarzy, podróżnych, żeglarzy, uczonych i studentów; w dniu, lub w wigilię, jego święta (6 grudnia) istnieje zwyczaj obdarowywania podarunkami;

ściana /ˈɕʨ̑ãna/ (n)
壁
  (budownictwo) pionowy element konstrukcyjny oddzielający dwa pomieszczenia lub miejsca;

ściany mają uszy /ˈɕʨ̑ãnɨ ˈmajɔ̃w̃ ˈuʃɨ/ (proverb)
壁に耳あり、 障子に目あり
  mówiąc coś poufnego, należy uważać, aby nie usłyszał lub nie podsłuchał tego ktoś niepożądany

ściek /ɕʨ̑ɛk/ (n)
下水
  zanieczyszczona woda

ścieki /ˈɕʨ̑ɛ̇ci/ (n)
廃水
  płynne odpady

ścierwo /ˈɕʨ̑ɛrvɔ/ (n)
死骸
  martwe, rozkładające się ciało zwierzęcia

ścieżka /ˈɕʨ̑ɛʃka/ (n)
パス
  (informatyka, informatyczny) opis lokalizacji pliku na dysku komputera;
  wąski wydeptany pasek ziemi albo też specjalnie wytyczony i ubity dla pieszych

ścigać (v)
追跡
  gonić kogoś, biec za kimś, aby go dogonić

ścięgno /ˈɕʨ̑ɛ̃ŋɡnɔ/ (n)
腱
  (anatomia, anatomiczny) włóknista tkanka odpowiedzialna za przeniesienie skurczu mięśni na układ kostny;

ścięgno Achillesa (n)
アキレス腱
  (anatomia, anatomiczny) największe ścięgno u człowieka, łączące mięsień trójgłowy łydki z kością piętową

ślad /ɕlat/ (n)
跡
  oznaka przejścia, przejechania, przelotu kogoś lub czegoś

śledziona /ɕlɛˈʥ̑ɔ̃na/ (n)
脾臓, ひぞう
  (anatomia, anatomiczny) narząd limfatyczny magazynujący krew u kręgowców;

śledź /ɕlɛʨ̑/ (n)
鰊, ニシン
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jadalna ryba morska;
ペグ
  metalowy klin zakończony haczykiem wbijany w ziemię w celu naciągnięcia linek utrzymujących konstrukcję namiotu

ślepa uliczka /ˈɕlɛpa uˈlʲiʧ̑ka/ (n)
行き止まり, 袋小路
  uliczka niemająca wylotu

ślepota /ɕlɛˈpɔta/ (n)
盲目
  (medycyna, medyczny) utrata wzroku, niewidzenie

ślimak /ˈɕlʲĩmak/ (n)
蝸牛, 舞舞, カタツムリ
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj bardzo rozpowszechnionego mięczaka;
蝸牛
  (anatomia, anatomiczny) część ucha wewnętrznego ssaków;
カタツムリ
  (architektura, architektoniczny) motyw dekoracyjny w kształcie spiralnie skręconej muszli ślimaka (1.1)

ślina /ˈɕlʲĩna/ (n)
唾, 唾液
  (fizjologia, fizjologiczny) płynna wydzielina wytwarzana w ustach;

śliski /ˈɕlʲisʲci/ (adj)
滑りやすい
  mający gładką powierzchnię nie dającą prawie zupełnie tarcia z innymi ciałami

śliwa /ˈɕlʲiva/ (n)
スモモ
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) drzewo owocowe;
  (spożywczy) duży, dorodny owoc śliwy (1.1)
  (technologia, technika, techniczny) drewno śliwy (1.1)

śliwka /ˈɕlʲifka/ (n)
プラム
  (spożywczy) owoc z dużą pestką rosnący na śliwie

śliwowica /ˌɕlʲivɔˈvʲiʦ̑a/ (n)
スリヴォヴィッツ
  (spożywczy) wytrawna wódka na bazie sfermentowanych śliwek;

ślub /ɕlup/ (n)
結婚式
  akt zawarcia małżeństwa;

ślusarz /ˈɕlusaʃ/ (n)
錠前屋
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający lub naprawiający przedmioty metalowe

śluz /ɕlus/ (n)
粘液
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) bezbarwna, ciągnąca się wydzielina gruczołów śluzowych

śluza (n)
水門
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie, które umożliwia przemieszczanie czegoś między ośrodkami o odmiennych właściwościach, zwykle fizycznych;

śmiać się /ˈɕmʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
笑う
  wydawać z siebie odgłos utożsamiany ze śmiechem

śmiałym szczęście sprzyja /ˈɕmʲjawɨ̃m ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ ˈspʃɨja/ (proverb)
運命の女神は勇者に味方する
  zachęta do podjęcia ryzyka

śmiech /ɕmʲjɛx/ (n)
笑い, 笑い声
  charakterystyczny dźwięk i grymas twarzy wydawany przez człowieka, gdy jest mu wesoło

śmieciarka /ɕmʲjɛ̇ˈʨ̑arka/ (n)
ごみ収集車
  (motoryzacja) pojazd służący do wywożenia śmieci, odpadów;

śmierdzieć /ˈɕmʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
臭い
  o sprawach: wydawać się podejrzanymi
  wydzielać nieprzyjemny zapach

śmierdzący /ɕmʲjɛrˈʣ̑ɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
臭い
  taki, który śmierdzi, cuchnie

śmiertelnik (n)
人間
  (książkowy) istota śmiertelna, jaką jest człowiek

śmiertelność /ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕʨ̑/ (n)
必滅
  podleganie śmierci; cecha tego, co zawsze kiedyś umiera
  stosunek liczby zgonów do liczby ludności bądź do liczby zachorowań na daną chorobę

śmiertelny /ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
必滅
  taki, który może umrzeć, który kiedyś umrze

śmierć /ɕmʲjɛrʲʨ̑/ (n)
死, 死亡
  (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) trwałe ustanie procesów życiowych lub aktywności;
死, 死神
  (mitologia, mitologiczny) (etnografia, etnograficzny) (sztuka) personifikacja śmierci (1.1), często przedstawiana jako szkielet z kosą

śmietana /ɕmʲjɛˈtãna/ (n)
クリーム
  (spożywczy) ukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka

śmietanka /ɕmʲjɛˈtãnka/ (n)
クリーム
  (przenośnie, przenośnia) (zobacz) śmietanka towarzyska
  (spożywczy) nieukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka

śmieć /ɕmʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
廃物
  coś do wyrzucenia, odpadek

śmieć /ɕmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
敢えて
  mieć odwagę, śmiałość

śmigłowiec (n)
ヘリコプター
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny z wirnikiem umieszczonym nad kadłubem, poruszającym się w płaszczyźnie równoległej do ziemi

śniadanie /ɕɲaˈdãɲɛ/ (n)
朝食, 朝ご飯
  poranny posiłek;

śnieg /ɕɲɛk/ (n)
雪, ゆき
  (meteorologia, meteorologiczny) opad w postaci kryształków lodu;
雪
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (technologia, technika, techniczny) zły obraz na ekranie telewizora

śniegowiec (n)
スノーブーツ
  zimowy wysoki but

śnieżki /ˈɕɲɛʃʲci/ (n)
雪合戦
  zabawa we wzajemne obrzucanie się śniegiem

śnieżnobiały /ˌɕɲɛʒnɔˈbʲjawɨ/ (adj)
真っ白い
  (książkowy) biały jak śnieg, bardzo biały

śnić /ɕɲiʨ̑/ (v)
夢を見る
  widzieć sen podczas spania

śpieszyć /ˈɕpʲjɛʃɨʨ̑/ (v)
急ぐ
  robić coś szybko, chcieć z czymś zdążyć

śpiew /ɕpʲjɛf/ (n)
歌唱
  dźwięki zróżnicowane w natężeniu i wysokości, wydawane przez głos ludzki;

śpiewać /ˈɕpʲjɛvaʨ̑/ (v)
歌う
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywać melodię głosem

śpiewnik /ˈɕpʲjɛvʲɲik/ (n)
唱歌集, 歌集
  książka, książeczka lub zeszyt z tekstami, czasem też nutami, piosenek

śpioch /ɕpʲjɔx/ (n)
朝寝坊, 寝坊助
  człowiek lubiący dużo, długo spać

śpiwór /ˈɕpʲivur/ (n)
寝袋, シュラーフ, シュラーフザック
  (turystyka, turystyczny) worek do spania;

śpiący /ˈɕpʲjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
眠い
  taki, któremu chce się spać

śpiączka (n)
昏睡
  (medycyna, medyczny) głębokie zaburzenia świadomości z brakiem przytomności, niereagowaniem nawet na silne bodźce;

średni /ˈɕrɛdʲɲi/ (adj)
平均
  (matematyka, matematyczny) stanowiący wynik dzielenia sumy składników przez ich liczbę lub będący oszacowaniem tej wielkości
  przeciętny, taki sobie

średnia (n)
平均
  (matematyka, matematyczny) (potocznie, potoczny) średnia arytmetyczna, wynik dzielenia sumy danych składników przez ich liczbę;

średnica /ɕrɛdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
直径, 径
  (geometria) odcinek prowadzący od jednej do drugiej krawędzi okręgu, koła lub przekroju cylindra i przechodzący przez jego środek;
直径
  długość średnicy (1.1)

średnik /ˈɕrɛdʲɲik/ (n)
セミコロン
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak przestankowy (;) oddzielający dwie wypowiedzi, posiadajcy funkcję pośrednią między kropką a przecinkiem;

średnioangielski (n)
中期英語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język średnioangielski;

średniowiecze /ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑ɛ/ (n)
中世
  epoka w historii i kulturze europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a czasami nowożytnymi;

średniowieczny /ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
中世
  pochodzący ze średniowiecza, związany ze średniowieczem, dotyczący średniowiecza

środa /ˈɕrɔda/ (n)
水曜日, すいようび
  trzeci dzień tygodnia;

środek /ˈɕrɔdɛk/ (n)
措置
  coś, co ułatwia działanie
中心
  miejsce jednakowo oddalone od krawędzi

środek antykoncepcyjny (n)
避妊薬, 避妊具
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) jedna z metod lub farmaceutyków służących zapobieganiu ciąży

środek transportu (n)
交通手段, 輸送手段
  jednostka umożliwiająca czynne przemieszczanie

środowisko /ˌɕrɔdɔˈvʲiskɔ/ (n)
環境
  (ekologia, ekologiczny) ogół elementów nieożywionych i ożywionych, składających się na otoczenie

śruba /ˈɕruba/ (n)
ボルト
  (technologia, technika, techniczny) pręt metalowy, zakończony łbem z jednej strony, a z drugiej gwintem, umożliwiającym zakręcanie lub odkręcanie;

śrubokręt /ɕruˈbɔkrɛ̃nt/ (n)
ドライバー
  (technologia, technika, techniczny) proste narzędzie do wkręcania lub wykręcania śrub i wkrętów

śrut /ɕrut/ (n)
散弾
  ołowiane kulki

śródlądowy /ˌɕrudlɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
内陸
  znajdujący się w środku lądu

świadczenie /ɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
手当
  (urzędowy) zobowiązanie przekazywania lub wykonywania czegoś na czyjąś rzecz

świadek /ˈɕfʲjadɛk/ (n)
目撃者, 証人
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba zeznająca podczas procesu sądowego;
  osoba, która widziała coś na własne oczy

świadomość /ɕfʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
意識
  zdawanie sobie sprawy z czegoś;

świat /ɕfʲjat/ (n)
世界, 界
  cała Ziemia

światopogląd /ˌɕfʲjatɔˈpɔɡlɔ̃nt/ (n)
世界観
  zespół poglądów, sądów, przekonań danej osoby na temat otaczającego świata czerpanych z rozmaitych dziedzin kultury, mający wpływ na jego zachowanie;

światowy /ɕfʲjaˈtɔvɨ/ (adj)
世界的
  odnoszący się do całego świata

światło /ˈɕfʲjatwɔ/ (n)
光, 明かり
  (fizyka, fizyczny) promieniowanie elektromagnetyczne w zakresie odbieranym przez oko;
光
  przedmiot będący źródłem światła (1.1)

światłowstręt /ɕfʲjatˈwɔfstrɛ̃nt/ (n)
羞明
  (medycyna, medyczny) przewrażliwienie oczu na światło spowodowane podrażnieniem lub schorzeniem oczu (spojówek, tęczówek);

światłowód /ɕfʲjatˈwɔvut/ (n)
光ファイバー
  (technologia, technika, techniczny) włókno, w którym następuje propagacja światła; falowód dla światła;

świeca /ˈɕfʲjɛʦ̑a/ (n)
燭
  (przestarzałe, przestarzały) dawna jednostka natężenia światła równa 1,02 kandeli;
肩 倒立
  (sport, sportowy) ćwiczenie gimnastyczne polegające na uniesieniu w górę nóg z leżenia na plecach;
蝋燭
  przedmiot z wosku, parafiny lub stearyny mający knot, chemiczne źródło światła;

świeca zapłonowa (n)
点火プラグ
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element zapłonu silnika benzynowego;

świecić /ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑iʨ̑/ (v)
光る
  emitować, produkować światło

świerk /ɕfʲjɛrk/ (n)
エゾマツ, トウヒ
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Picea A. Dietr., drzewo iglaste z rodziny sosnowatych;

świerszcz /ɕfʲjɛrʃʧ̑/ (n)
蟋蟀
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skaczący owad wydający charakterystyczne dźwięki;

świerzb /ɕfʲjɛʃp/ (n)
疥癬
  (medycyna, medyczny) pasożytnicza choroba skóry powodowana przez roztocza świerzbowce;

świetlik /ˈɕfʲjɛtlʲik/ (n)
蛍
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lampyridae, świecący owad z rodziny świetlikowatych;
天窓
  (architektura, architektoniczny) element dachu budynku, który doświetla pomieszczenie;

świetnie /ˈɕfʲjɛtʲɲɛ/ (adv)
良好
  bardzo dobrze

świeżość /ˈɕfʲjɛʒɔɕʨ̑/ (n)
新鮮
  cecha tego, co jest świeże

świeży /ˈɕfʲjɛʒɨ/ (adj)
さわやかな
  o produktach, potrawach: taki, który nie utracił walorów smakowych, nie uległ zepsuciu

świnia /ˈɕfʲĩɲa/ /ˈɕfʲĩɲɛ/ (n)
豚
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) o osobie nikczemnej, podłej
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) człowiek zachowujący się nieprzyzwoicie, niekulturalnie
  (zoologia, zoologiczny) każde zwierzę z podrzędu świniokształtnych, Suiformes;
  (zoologia, zoologiczny) samica świni (1.1)
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (wulgarnie, wulgaryzm) w połączeniu z określeniem jakiejś zbiorowości – ogólny epitet wyrażający pogardę
豚, ブタ
  (zoologia, zoologiczny) Sus scrofa subsp. domesticus, zwierzę hodowlane z rodziny parzystokopytnych;

świnka /ˈɕfʲĩnka/ (n)
おたふく 風邪
  (medycyna, medyczny) jedna z chorób zakaźnych, nagminne zapalenie przyusznic

świnka morska /ˈɕfʲĩnka ˈmɔrska/ (n)
モルモット, ギニアピッグ
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z gatunku (1.1)

świstak /ˈɕfʲistak/ (n)
マーモット
  (zoologia, zoologiczny) gromadny, górski gryzoń z rodziny wiewiórkowatych;

świstun /ˈɕfʲistũn/ (n)
ヒドリガモ
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas penelope, gatunek kaczki, z grupy kaczek właściwych (pływających);

świt /ɕfʲit/ (n)
夜明け
  okres między nocą a dniem, gdy słońce wschodzi i niebo rozjaśnia się;
  (przenośnie, przenośnia) moment rozpoczęcia czegoś nowego

świtać (v)
あかつき
  o dniu zaczynać się

świątynia /ɕfʲjɔ̃nˈtɨ̃ɲa/ (n)
寺, 寺院
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budowla postawiona dla celów religijnych: miejsce kultu, składania ofiar, celebrowania obrzędów;

święto /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ/ (n)
祭日, 祭り
  dzień lub więcej dni wyróżniający się od innych, poświęcony czemuś lub komuś, spędzany w inny, szczególny sposób niż zwykłe dni

święto ruchome /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ ruˈxɔ̃mɛ/ (n)
移動祝日
  święto, które co roku wypada w inny dzień

świętość /ˈɕfʲjɛ̃ntɔɕʨ̑/ (n)
尊厳
  coś otaczane szczególnym kultem i czcią

święty /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (adj)
聖者, 聖なる
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o osobie: ktoś uznany przez jakiś Kościół lub społeczność za godnego kultu;
聖なる
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o rzeczy: coś godnego kultu religijnego

święty mikołaj /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj/ (n)
サンタクロース
  człowiek przebrany za Świętego Mikołaja lub świętego mikołaja (1.2), rozdający prezenty ludziom (głównie dzieciom) 6 grudnia, a w niektórych regionach w Wigilię;

źle /ʑlɛ/ (adv)
悪く
  w niewłaściwy, niedobry sposób, niezgodnie z normami

źrebię /ˈʑrɛbʲjɛ/ (n)
子馬
  (zoologia, zoologiczny) młode koniowatych, np. konia, osła lub zebry – bez względu na płeć;

źrenica /ʑrɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
瞳, 瞳孔
  (anatomia, anatomiczny) czarna, okrągła plamka na tęczówce oka, będąca w rzeczywistości rozszerzającym się i zwężającym otworem regulującym dopływ światła do wnętrza oka;
  (optyka, optyczny) obraz otworu przysłony aperturowej

źródło /ˈʑrudwɔ/ (n)
泉
  (hydrologia, hydrologiczny) miejsce, z którego woda wypływa na powierzchnię ziemi;
  często w lm przedmiot, dokument, znalezisko, relacja ustna itp. dostarczające informacji o czymś i będące podstawą do dalszych badań

Żagań /ˈʒaɡãɲ/ (pn)
ジャガニ
  (geografia, geograficzny) jedna z polskich miejscowości;

Żagiel /ˈʒaɟɛl/ (pn)
ほ座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Żmudź (pn)
ジェマイティヤ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) jeden z pięciu regionów etnograficznych współczesnej Litwy ze stolicą w Szawlach, a także historyczna nazwa Dolnej Litwy;

Żuraw /ˈʒuraf/ (pn)
鶴座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Żyd /ʒɨt/ (n)
ユダヤ人
  (etnografia, etnograficzny) członek narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael;

Żydowski Obwód Autonomiczny (pn)
ユダヤ自治州
  (geografia, geograficzny) (administracja) jednostka administracyjna Federacji Rosyjskiej, część Dalekowschodniego Okręgu Federalnego;

Żyrafa /ʒɨˈrafa/ (pn)
きりん座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Żyzny Półksiężyc /ˈʒɨznɨ puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (pn)
肥沃な三日月地帯
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) określenie pasa żyznych ziem przypominającego kształtem półksiężyc i ciągnącego się od Egiptu poprzez Palestynę, Syrię, po tereny dawnej Mezopotamii;

żaba /ˈʒaba/ (n)
蛙, カエル
  (herpetologia, herpetologiczny) (potocznie, potoczny) pospolity płaz bezogonowy z wielu różnych rodzin, głównie z żabowatych;

żabot (n)
ジャボ
  (krawiectwo) (dawniej, dawny) falbana z cienkiego materiału przypinana do ubrania jako ozdobnik pod szyją;

żaden /ˈʒadɛ̃n/ (pronoun)
ありません
  …informujący o braku kogoś lub czegoś

żagiel /ˈʒaɟɛl/ (n)
帆
  (marynarka) płat mocnej tkaniny przymocowany do masztu, służy do wykorzystywania energii wiatru jako napędu dla statku

żaglowiec /ʒaɡˈlɔvʲjɛʦ̑/ (n)
帆船
  (marynarka) statek z żaglami, napędzany siłą wiatru;

żal /ʒal/ (n)
悲しみ
  negatywny stan emocjonalny spowodowany doznaną stratą;

żaluzja /ʒaˈluzʲja/ (n)
ベネシャンブラインド
  osłona przeciwsłoneczna zasłaniająca okno lub drzwi, składająca się z równoległych poziomych lub pionowych listewek, pasów materiału, tworzywa sztucznego lub blachy, regulowanych tak, aby wpuszczać pożądaną ilość światła;

żandarm /ˈʒãndarm/ (n)
憲兵
  funkcjonariusz żandarmerii, policji wojskowej

żar /ʒar/ (n)
余燼
  tlące się, rozgrzane do czerwoności węgle lub drwa

żargon /ˈʒarɡɔ̃n/ (n)
隠語, 専門用語
  (językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zespół jednostek językowych właściwych dla wyodrębnionej grupy społecznej lub zawodowej;

żarliwy /ʒarˈlʲivɨ/ (adj)
熱い
  cechujący się dużym zapałem, oddaniem

żarna /ˈʒarna/ (n)
ひき臼
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) urządzenie do ręcznego mielenia zboża, złożone z dwóch kamieni, jednego nad drugim, z których górny jest ruchomy względem dolnego; ; (zobacz) też żarna w Encyklopedii staropolskiej

żarnik (n)
フィラメント
  (elektryczność) drucik w żarówce emitujący światło

żart /ʒart/ (n)
冗談
  coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć

żartobliwy /ˌʒartɔˈblʲivɨ/ (adj)
剽軽
  często żartujący

żartować /ʒarˈtɔvaʨ̑/ (v)
冗談を言う
  mówić coś śmiesznego; mówić żart, aby kogoś rozśmieszyć

żarówka /ʒaˈrufka/ (n)
電球
  (elektryczność) elektryczne źródło światła, w którym elementem świecącym jest rozżarzony przewód;

żałoba /ʒaˈwɔba/ (n)
喪, 忌み
  smutek, rozpacz po śmierci bliskiej osoby

żałosny /ʒaˈwɔsnɨ/ (adj)
情けない
  wzbudzający politowanie lub pogardę

żałować /ʒaˈwɔvaʨ̑/ (v)
後悔
  odczuwać żal, być smutnym, przygnębionym
  ubolewać nad popełnionym występkiem, złamaniem zasad
悔やむ
  okazywać komuś współczucie z powodu trudnej sytuacji w jakiej się znalazł

żbik /ʒbʲik/ (n)
ヤマネコ
  (zoologia, zoologiczny) eurazjatyckie zwierzę drapieżne z rodziny kotowatych;

że /ʒɛ/ (conjunction)
と
  …rozwijające opis zawarty w zdaniu nadrzędnym

żeberko /ʒɛˈbɛrkɔ/ (n)
肋肉
  (spożywczy) porcja mięsa z żebrami

żebrak /ˈʒɛbrak/ (n)
乞食
  ten, kto żebrze

żebrać /ˈʒɛbraʨ̑/ (v)
請う
  prosić o jałmużnę, prosić o wsparcie

żebro /ˈʒɛbrɔ/ (n)
肋骨
  (anatomia, anatomiczny) kość szkieletu kręgowców wygięta w kształcie łuku, chroniąca klatkę piersiową;

żeglarstwo (n)
出動
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (sport, sportowy) dziedzina turystyki, sportu i rekreacji na statkach żaglowych;

żeglować /ʒɛɡˈlɔvaʨ̑/ (v)
帆走
  przemieszczać się po wodzie środkiem transportu posiadającym żagle

żel /ʒɛl/ (n)
ゲル, ジェル
  (chemia, chemiczny) galaretowata substancja, koloid mający postać sztywnej sieci, efekt zgęstnienia płynu;

żel pod prysznic /ˈʒɛl pɔt‿ˈprɨʃʲɲiʦ̑/ (n)
シャワージェル
  mydło w płynie przeznaczone do używania podczas kąpieli pod prysznicem

żelatyna /ˌʒɛlaˈtɨ̃na/ (n)
ゼラチン
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bezbarwne ciało stałe, naturalna substancja, będąca mieszaniną białek i peptydów, pozyskiwana w drodze częściowej hydrolizy kolagenu, zawartego w skórze, chrząstkach i kościach zwierzęcych, stosowana m.in. w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym i przy produkcji materiałów fotograficznych;

żelazko /ʒɛˈlaskɔ/ (n)
アイロン
  urządzenie służące do ręcznego prasowania;

żelazna kurtyna (n)
鉄のカーテン
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) umowna granica ideologiczno-polityczna, oddzielająca komunistyczne państwa bloku wschodniego od państw zachodu;

żelazny /ʒɛˈlaznɨ/ (adj)
鉄製の
  wykonany z żelaza lub zawierający żelazo

żelazo /ʒɛˈlazɔ/ (n)
鉄
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) metaliczny pierwiastek chemiczny o symbolu Fe i liczbie atomowej 26;
鉄, てつ
  (potocznie, potoczny) pospolity, srebrzystoszary i twardy metal z wysoką zawartością żelaza (1.2)

żelazomangan /ˌʒɛlazɔ̃ˈmãŋɡãn/ (n)
フェロマンガン
  (chemia, chemiczny) żelazostop z dużą zawartością manganu

żelbet /ˈʒɛlbɛt/ (acronym)
鉄筋コンクリート
  = (budownictwo) żelazobeton;

żeliwo /ʒɛˈlʲivɔ/ (n)
鋳鉄
  (hutnictwo, hutniczy) (chemia, chemiczny) stop odlewniczy żelaza z węglem i innymi pierwiastkami;

żelka (n)
グミ
  (spożywczy) żelatynowy cukierek;

żeton /ˈʒɛtɔ̃n/ (n)
トークン
  krążek zastępujący pieniądze m.in. w grach hazardowych;

żeń-szeń /ˈʒɛ̃ɲ‿ʃɛ̃ɲ/ (n)
朝鮮人参
  (botanika, botaniczny) azjatycka bylina zielna uprawiana ze względu na korzenie wykorzystywane w medycynie, kosmetyce oraz jako przyprawa;

żeński /ˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
女性
  odnoszący się do kobiety, przeznaczony dla kobiety
  (biologia, biologiczny) mający narządy wytwarzające jaja, mający komórki ulegające zapłodnieniu, charakterystyczny dla samicy

żmija /ˈʒmʲija/ (n)
クサリヘビ
  (herpetologia, herpetologiczny) gad z podrodziny węży;
ハナダカクサリヘビ
  (przenośnie, przenośnia) osoba zła i podstępna

żmijówka /ʒmʲiˈjufka/ (n)
蛇酒
  (spożywczy) egzotyczny alkohol z wężem (żmiją) zatopionym w butelce

żniwa /ˈʒʲɲiva/ (n)
収穫
  (rolnictwo, rolniczy) koszenie i zbiórka zboża i niektórych innych roślin uprawnych;

żona /ˈʒɔ̃na/ (n)
妻, 奥さん, 家内
  kobieta będąca w związku małżeńskim z inną osobą

żonkil /ˈʒɔ̃ŋʲcil/ (n)
ラッパズイセン
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Narcissus jonquilla, gatunek narcyza o charakterystycznych żółtych kwiatach;

żorżeta /ʒɔrˈʒɛta/ (n)
ジョーゼット
  (włókiennictwo) lekka, przejrzysta tkanina nieregularnie marszczona;

żołna (n)
ハチクイ
  (ornitologia, ornitologiczny) Meropidae, ptak z rzędu kraskowych

żołnierz /ˈʒɔwɲɛʒɛ/ /ˈʒɔwʲɲɛʃ/ (n)
兵士, 兵
  (wojskowość, wojskowy) członek sił zbrojnych państwa; ; (zobacz) też żołnierz w Encyklopedii staropolskiej

żołądek /ʒɔˈwɔ̃ndɛk/ (n)
胃, お腹
  (anatomia, anatomiczny) część układu pokarmowego przed jelitami, który trawi białka przy udziale kwasu solnego;

żołądź /ˈʒɔwɔ̃ɲʨ̑/ (n)
団栗
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) owoc dębu;

żreć /ʒrɛʨ̑/ (v)
食う
  (pospolicie) (obraźliwie) o człowieku: jeść chciwie, łapczywie lub niechlujnie

żubr /ʒupr̥/ (n)
ヨーロッパバイソン
  (zoologia, zoologiczny) masywny ssak z rzędu parzystokopytnych z charakterystycznie uformowaną przez włosy brodą pod pyskiem;

żubrówka (n)
ズブロッカ
  (spożywczy) aromatyzowana wódka destylowana na bazie żyta i wywaru z turówki wonnej;

żuchwa /ˈʒuxfa/ (n)
下顎骨, かがくこつ
  (anatomia, anatomiczny) ruchoma kość szkieletu czaszki;

żul /ʒul/ /ˈʒulɛ/ (n)
破落戸
  (pospolicie) (pogardliwie, pogardliwy) chuligan lub drobny przestępca

żuraw /ˈʒuraf/ (n)
鶴, ツル
  (ornitologia, ornitologiczny) Grus, duży ptak o długiej szyi i nogach z charakterystycznym ogonem w formie pióropusza należący do podrodziny żurawi;
クレーン, 鶴
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie dźwignicowe z kolumną i wysięgnikiem służące do podnoszenia i przenoszenia ciężarów na niewielkie odległości;

żurawina /ˌʒuraˈvʲĩna/ (n)
クランベリー
  (botanika, botaniczny) Vaccinium sect. Oxycoccus Hill., rodzaj krzewinek z rodziny wrzosowatych posiadająca jadalne jagody;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc żurawiny (1.1)

żuć /ʒuʨ̑/ (v)
噛む
  rozgniatać pokarm zębami; wolno coś gryźć

żwacz /ʒvaʧ̑/ (n)
ミノ
  (zoologia, zoologiczny) jeden z przedżołądków u przeżuwaczy;

żwawy /ˈʒvavɨ/ (adj)
丈夫な
  pełen werwy i temperamentu

żwir /ʒvʲir/ /ˈʒvʲirɨ/ (n)
砂利
  okruchowa skała osadowa o luźnej postaci;

żwirowiec łąkowy (n)
ニシツバメチドリ
  (ornitologia, ornitologiczny) Glareola pratincola, gatunek średniego ptaka z rodziny żwirowcowatych

życie /ˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
命, 人生
  (biologia, biologiczny) zespół procesów zachodzących w organizmie żywym lub jego poszczególnych częściach;

życiorys /ʒɨˈʨ̑ɔrɨs/ (n)
前歴
  (urzędowy) (biurowość, biurowy) pismo zawierające podstawowe dane osobowe, wykształcenie i ewentualnie przebieg kariery zawodowej oraz dane kontaktowe
  opis czyjegoś życia i czyjejś działalności

życzenie /ʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
希望
  pragnienie; to, czego się chce, co pragnie się zrealizować
  w lm: to, czego życzy się komuś (najczęściej w święto lub z powodu innej ważnej okazji)

życzliwy /ʒɨʧ̑ˈlʲivɨ/ (adj)
慈悲深い
  przychylnie nastawiony do innych ludzi

żyd /ʒɨt/ (n)
ユダヤ人
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca judaizmu

żydowski /ʒɨˈdɔfsʲci/ (adj)
ユダヤ人
  związany z Żydami, ich religią, kulturą

żyletka /ʒɨˈlɛtka/ (n)
かみそり
  stalowe dwustronne ostrze, umieszczane w maszynce do golenia;

żyrafa /ʒɨˈrafa/ (n)
キリン, 麒麟
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych, z charakterystyczną długą szyją, żyjące na afrykańskich sawannach;

żyrandol /ʒɨˈrãndɔl/ (n)
シャンデリア
  ozdobna, najczęściej wieloramienna, lampa wisząca pod sufitem

żyroskop /ʒɨˈrɔskɔp/ (n)
ジャイロスコープ
  (fizyka, fizyczny) szybko obracający się sztywny obiekt zachowujący stały kierunek osi obrotu;

żyto /ˈʒɨtɔ/ (n)
ライムギ, 黒麦
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Secale L., zbożowa roślina jednoroczna, dwuletnia lub wieloletnia z rodziny wiechlinowatych;

żywica /ʒɨˈvʲiʦ̑a/ (n)
樹脂
  (biologia, biologiczny) półprzezroczysta wydzielina komórek roślinnych, zawierająca węglowodany (terpentynę) i olejki eteryczne oraz inne płynne i stałe substancje;

żywioł /ˈʒɨvʲjɔw/ (n)
元素
  (filozofia, filozoficzny) jeden z elementów tworzących świat materialny: ogień, woda, ziemia, powietrze

żywopłot /ʒɨˈvɔpwɔt/ (n)
垣根, 生け垣
  płot złożony z przyciętych lub naturalnie rosnących roślin;

żywy /ˈʒɨvɨ/ (adj)
生きている
  będący w użyciu
  jasny, jaskrawy, niestonowany
  przejawiający oznaki życia
  żwawy, szybki

żyzny /ˈʒɨznɨ/ (adj)
肥沃
  (rolnictwo, rolniczy) dający wysokie plony
  (rolnictwo, rolniczy) posiadający właściwości umożliwiające wydanie obfitych plonów

żyć /ʒɨʨ̑/ (v)
生きる
  bytować w jakichś warunkach
  istnieć w sposób właściwy organizmom żywym
  obcować z kimś
  trwać

żyła /ˈʒɨwa/ (n)
静脈, 脈
  (anatomia, anatomiczny) naczynie krwionośne, w którym krew płynie do serca;
鉱脈, 水脈
  (geologia, geologiczny) masa skalna lub mineralna wypełniająca szczelinę w skałach;
けちんぼ
  (potocznie, potoczny) człowiek skąpy

żyła wrotna /ˈʒɨwa ˈvrɔtna/ (n)
門脈
  (anatomia, anatomiczny) żyła doprowadzająca krew do wątroby;

żyłka (n)
釣り糸
  cienka, mocna nić

żółta febra (n)
黄熱
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ostra, tropikalna choroba zakaźna ludzi i innych naczelnych wywoływana przez flawiwirusa, a przenoszona przez komary, która może objawiać się m.in. gorączką i żółtaczką

żółta kartka /ˈʒuwta ˈkartka/ (n)
イエローカード
  (sport, sportowy) napomnienie zawodnika następujące po jego niesportowym zagraniu (m.in. przerwaniu korzystnej akcji, granie na czas, dyskutowanie z sędzią);

żółtaczka /ʒuwˈtaʧ̑ka/ (n)
黄疸
  (medycyna, medyczny) ogólnie choroba powodująca zażółcenie skóry, błon śluzowych i białkówki oczu wskutek nagromadzenia się bilirubiny w surowicy krwi i tkankach organizmu;

żółtko /ˈʒuwtkɔ/ (n)
卵黄
  (spożywczy) wewnętrzna, żółta część jajka drobiu stosowana jako półprodukt przy przygotowywaniu potraw, wypieków i deserów
卵黄, 黄身
  (zoologia, zoologiczny) substancja w jaju owadów, gadów i ptaków, stanowiąca materiał budulcowy i odżywczy dla zarodka;

żółty /ˈʒuwtɨ/ (adj)
黄色い, 黄色
  mający kolor trzeciego pasma tęczy, taki jak kolor żółtka, kwiatu jaskra, owocu cytryny itp.; mający kolor podstawowy;

żółty związek zawodowy (n)
御用組合
  (społeczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) fasadowa organizacja pracownicza, która nie dba o interesy pracowników, a w sporach często staje po stronie pracodawcy lub rządu

żółw /ʒuwf/ (n)
亀
  (informatyka, informatyczny) kursor graficzny określający współrzędne na ekranie, kierunek oraz rodzaj i kolor pióra, stosowany np. w języku Logo;
亀, カメ
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu Testudines, należące do gromady gadów;

żółw lamparci /ˈʒuwf lãmˈparʲʨ̑i/ (n)
ヒョウモンガメ
  (zoologia, zoologiczny) Psammobates pardalis, gatunek afrykańskiego żółwia lądowego z rodzaju Psammobates

żółw morski /ˈʒuwf ˈmɔrsʲci/ (n)
ウミガメ
  (zoologia, zoologiczny) żółw, którego środowiskiem naturalnym jest morze

żółć /ʒuwʲʨ̑/ (n)
胆汁
  (medycyna, medyczny) wydzielina wątrobowa;
  (przenośnie, przenośnia) gniew, zdenerwowanie, oburzenie, irytacja

żądać /ˈʒɔ̃ndaʨ̑/ (v)
求める
  domagać się czegoś kategorycznie

żądło /ˈʒɔ̃ndwɔ/ (n)
毒針, 針
  (zoologia, zoologiczny) u owadów z grupy żądłówek: narząd w postaci kolca wbijanego w ciało ofiary, często w połączeniu z wstrzyknięciem jadu;