język polski-日本語 (にほんご) FreeDict+WikDict dictionary
edition published: 2020-02-08
language: pl; ja
availability: Licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported license (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/legalcode)

fobia /ˈfɔbʲja/ (suffix)
ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających nieuzasadniony lęk przed czymś lub przed kimś albo wstręt do czegoś lub kogoś

log /lɔk/ (suffix)
者
  ostatni człon wyrazów złożonych tworzący rzeczowniki określające osoby zajmujące się badaniem, nauką

logia /ˈlɔɟja/ (suffix)
ジー
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z nauką

mierz /ˈmʲjɛʒ/ (suffix)
ostatni człon wyrazów złożonych – nazw przyrządów pomiarowych

naście /ˈnaɕʨ̑ɛ/ (suffix)
tworzący liczebniki główne od 11 do 19 włącznie

AIDS /ɛjts/ (n)
エイズ
  (medycyna, medyczny) nabyty zespół niewydolności immunologicznej;

Aalen /aˈalɛn/ (pn)
アーレン
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Aaron /aˈːrɔ̃n/ (pn)
アアロン
  (biblijny) postać biblijna, brat Mojżesza;
  obcojęzyczne imię męskie pochodzenia semickiego;

Abakan /aˈbakãn/ (pn)
アバカン
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji położone nad rzeką Abakan (1.2), stolica Chakasji;

Abchazja /apˈxazʲja/ (pn)
アブハジア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) formalnie republika autonomiczna wchodząca w skład Gruzji;

Abel /ˈabɛl/ (pn)
アベル
  imię męskie pochodzenia biblijnego;

Abidżan /abʲˈiʤ̑ãn/ /ˈabʲiʤ̑ãn/ (pn)
アビジャン
  (geografia, geograficzny) miasto, siedziba rządu Wybrzeża Kości Słoniowej;

Abisynia /ˌabʲiˈsɨ̃ɲja/ (pn)
アビシニア
  (geografia, geograficzny) (dawniej, dawny) Etiopia;

Abraham /abˈraxãm/ (pn)
アブラハム
  (biblijny) postać biblijna, protoplasta i patriarcha narodu izraelskiego;
エイブラハム, アブラハム
  (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Abram /ˈabrãm/ (pn)
アブラム, エイブラム
  imię męskie

Abruzja /abˈruzʲja/ (pn)
アブルッツォ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w centralnych Włoszech nad Morzem Adriatyckim;

Abu Zabi /ˈabu ˈzabʲi/ (pn)
アブダビ
  (geografia, geograficzny) stolica Zjednoczonych Emiratów Arabskich;

Achilles /aˈxʲilːɛs/ (pn)
アキレス
  (mitologia grecka) heros i bohater wojny trojańskiej, syn Peleusa i Tetydy;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Adam /ˈadãm/ (pn)
アダム
  imię męskie;

Addis Abeba /ˈaddʲis aˈbɛba/ (pn)
アディスアベバ
  (geografia, geograficzny) stolica Etiopii;

Adelajda /ˌadɛˈlajda/ (pn)
アデレード
  (geografia, geograficzny) miasto w Australii;

Aden /ˈadɛn/ (pn)
アデン
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnim Jemenie, nad Zatoką Adeńską;

Adolf /ˈadɔlf/ (pn)
アドルフ
  imię męskie;

Adonis /aˈdɔ̃ɲis/ (pn)
アドーニス
  (mitologia grecka) urodziwa postać mitologiczna, ukochany Afrodyty;

Adygeja /ˌadɨɡˈɛja/ (pn)
アディゲ共和国, アドゥイゲ共和国
  autonomiczna republika w składzie Federacji Rosyjskiej, leżąca na południu jej europejskiej części; stolicą jest Majkop

Afganistan /ˌavɡãˈɲistãn/ (pn)
アフガニスタン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej ze stolicą w Kabulu;

Afroamerykanin /ˌafrɔãmɛrɨˈkãɲĩn/ (n)
アフリカ系アメリカ人
  (eufemistycznie) (etnografia, etnograficzny) czarnoskóry Amerykanin pochodzenia subsaharyjskiego

Afrodyta /ˌafrɔˈdɨta/ (pn)
アフロディーテ
  (mitologia grecka) bogini miłości;

Afryka /ˈafrɨka/ (pn)
アフリカ, 阿弗利加
  (geografia, geograficzny) trzeci pod względem wielkości kontynent na Ziemi;

Afryka Wschodnia /afrˈɨka fsxˈɔdɲʲa/ (pn)
東アフリカ
  (geografia, geograficzny) region Afryki obejmujący wschodnią część kontynentu;

Agamemnon /ˌaɡamˈɛmnɔn/ (pn)
アガメムノン
  (mitologia grecka) mityczny władca Myken;

Agata /aˈɡata/ (pn)
アガタ
  imię żeńskie;

Aisne /aˈisnɛ/ (pn)
エーヌ川
  (geografia, geograficzny) (administracja) departament w północnej Francji;
  (geografia, geograficzny) rzeka we Francji, lewy dopływ rzeki Oise;

Ajschylos /ajsˈxɨlɔs/ (pn)
アイスキュロス
  (historia, historyczny, historycznie) (literacko) starożytny dramatopisarz grecki;

Akadia /aˈkadʲja/ (pn)
アカディア
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna kolonia francuska w Ameryce Północnej;

Akra /ˈakra/ (pn)
アクラ
  (geografia, geograficzny) stolica Ghany;

Aksu /ˈaksu/ (pn)
アクス
  (geografia, geograficzny) miasto w Chinach, w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur, nad rzeką Aksu He

Akwitania /ˌakfʲiˈtãɲja/ (pn)
アキテーヌ地域圏
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji ze stolicą w Bordeaux;

Akwizgran /aˈkfʲizɡrãn/ (pn)
アーヘン
  (geografia, geograficzny) niemieckie miasto na prawach powiatu w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, bezpośrednio przy granicy z Belgią i Holandią;

Alabama /ˌalaˈbãma/ (pn)
アラバマ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Stanach Zjednoczonych;

Aladyn /aˈladɨ̃n/ (pn)
アラジン
  imię bohatera jednej z opowieści „Baśni z tysiąca i jednej nocy”;

Alaska /aˈlaska/ (pn)
アラスカ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Albania /alˈbãɲja/ (pn)
アルバニア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy, ze stolicą w Tiranie;

Albert /ˈalbɛrt/ (pn)
アルベルト
  polskie imię męskie pochodzenia germańskiego;

Alberta /alˈbɛrta/ (pn)
アルバータ
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Albi /ˈalbʲi/ (pn)
アルビ
  (geografia, geograficzny) miejscowość na południu Francji, na północny wschód od Tuluzy;

Aldebaran /ˌaldɛˈbarãn/ (pn)
アルデバラン
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Byka; jedna z gwiazd podwójnych, czerwonych olbrzymów i najjaśniejszych gwiazd na niebie;

Aleksander /ˌalɛˈksãndɛr/ (pn)
アレクサンダー
  imię męskie pochodzenia greckiego;

Aleksandria /ˌalɛˈksãndrʲja/ (pn)
アレクサンドリア
  (geografia, geograficzny) miasto w Egipcie leżące nad brzegiem Morza Śródziemnego;

Aleppo /alˈɛppɔ/ (pn)
アレッポ
  (geografia, geograficzny) muhafaza ze stolicą w Aleppo (1.1)
  (geografia, geograficzny) największe miasto Syrii, położone w północno-zachodniej części kraju, około 50 km na południe od granicy z Turcją, w połowie drogi między Eufratem a wybrzeżem Morza Śródziemnego;

Aleuty /alˈɛwtɨ/ (pn)
アリューシャン列島
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na północy Oceanu Spokojnego,

Alfred /ˈalfrɛt/ (pn)
アルフレッド
  imię męskie;

Alghero /alɡˈɛrɔ/ (pn)
アルゲーロ
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina na Sardynii, w prowincji Sassari;

Algier /ˈalʲɟɛr/ (pn)
アルジェ
  (geografia, geograficzny) stolica Algierii;

Algierczyk /alʲˈɟɛrʧ̑ɨk/ (n)
アルジェリア人
  obywatel Algierii

Algieria /alʲˈɟɛrʲja/ (pn)
アルジェリア
  (geografia, geograficzny) państwo w północnej Afryce ze stolicą w Algierze;

Alicja /aˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
アリス
  imię żeńskie;

Allah /ˈalːax/ (pn)
アッラーフ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w islamie;

Alpy /ˈalpɨ/ (pn)
アルプス山脈
  (geografia, geograficzny) najwyższy łańcuch górski Europy, ciągnący się łukiem od wybrzeża Morza Śródziemnego po dolinę Dunaju w okolicach Wiednia;

Alpy Górnej Prowansji /ˈalpɨ ɡˈurnɛj prɔvˈansji/ (pn)
アルプ＝ド＝オート＝プロヴァンス県
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alpy Nadmorskie /ˈalpɨ nadmˈɔrskʲɛ/ (pn)
アルプ＝マリティーム県
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alpy Wysokie /ˈalpɨ vɨsˈɔkʲɛ/ (pn)
オート＝アルプ県
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alzacja /alˈzaʦ̑ʲja/ (n)
アルザス
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna Francji, położony w północno-wschodniej części kraju nad Renem;

Amazonka /ˌãmaˈzɔ̃nka/ (pn)
アマゾン川
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej;

American Staffordshire terrier /ˌamɛrˈitsan stˌaffɔrtʃˈajɛr tˈɛrʲɛr/ (n)
アメリカン・スタッフォードシャー・テリア
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy terierów w typie bull;

Ameryka /ãˈmɛrɨka/ (pn)
アメリカ州, 亜米利加
  (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;
アメリカ州
  (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) Stany Zjednoczone Ameryki

Ameryka Południowa /ãˈmɛrɨka ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
南アメリカ, 南米
  (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;

Ameryka Północna /ãˈmɛrɨka puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
北アメリカ, 北米
  (geografia, geograficzny) kontynent położony na półkulach: północnej i zachodniej;

Ameryka Łacińska /ãˈmɛrɨka waˈʨ̑ĩj̃ska/ (pn)
ラテンアメリカ
  (geografia, geograficzny) kraje Ameryki Południowej i Środkowej, w których używa się języka hiszpańskiego, portugalskiego lub francuskiego;

Ameryka Środkowa /ãˈmɛrɨka ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
中央アメリカ, 中米
  (geografia, geograficzny) obszar, formalnie zaliczany do Ameryki Północnej, położony na połączeniu obu Ameryk, który obejmuje również wyspy mórz śródlądowych: Morza Karaibskiego i Zatoki Meksykańskiej;

Amerykanin /ˌãmɛrɨˈkãɲĩn/ (n)
アメリカ人
  mieszkaniec Ameryki – kontynentu

Amman /ˈãmːãn/ (pn)
アンマン
  (geografia, geograficzny) stolica Jordanii;

Amos /ˈãmɔs/ (pn)
アモス
  (biblijny) postać biblijna, prorok;

Amsterdam /ãmˈstɛrdãm/ (pn)
アムステルダム
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Holandii;

Amur /ˈãmur/ (pn)
アムール川
  (geografia, geograficzny) rzeka we wschodniej Azji;

Anatolia /ˌãnaˈtɔlʲja/ (pn)
アナトリア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i region współczesnej Turcji obejmujący półwysep Azji Mniejszej;

Andaluzja /ˌãndaˈluzʲja/ (pn)
アンダルシア州
  (geografia, geograficzny) kraina w południowej Hiszpanii

Andora /ãnˈdɔra/ (pn)
アンドラ, アンドラ公国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielkie państwo w Europie między Francją a Hiszpanią;
アンドラ・ラ・ベリャ
  (geografia, geograficzny) stolica państwa Andora (1.1);

Andromeda /ˌãndrɔ̃ˈmɛda/ (pn)
アンドロメダ座
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;
  imię żeńskie;

Andrzej /ˈãnḍʒɛj/ (pn)
アンドリュー
  polskie imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego;

Andy /ˈãndɨ/ (pn)
アンデス山脈
  (geografia, geograficzny) góry w Ameryce Południowej;

Angielka /ãŋʲˈɟɛlka/ (n)
イギリス人
  kobieta narodowości angielskiej

Anglia /ˈãŋɡlʲja/ (pn)
イングランド, 英国
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Wielkiej Brytanii
イギリス, イングランド
  (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej;

Anglik /ˈãŋɡlʲik/ (n)
イギリス人
  mężczyzna narodowości angielskiej

Angola /ãŋˈɡɔla/ (pn)
アンゴラ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Anguilla /ˌaŋɡuˈilla/ (pn)
アンギラ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Morzu Karaibskim;

Aniela /ãˈɲɛla/ (pn)
アンゲラ
  imię żeńskie;

Anioł Stróż /ˈãɲɔw ˈstruʃ/ (n)
守護天使
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich indywidualnie przydzielony anioł czuwający nad człowiekiem od chwili jego narodzin;

Ankara /ãŋˈkara/ (pn)
アンカラ
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Turcji;

Anna /ˈãnːa/ (pn)
アナ
  (oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;

Annapurna /ˌannapˈurna/ (pn)
アンナプルナ
  (geografia, geograficzny) położony w Himalajach dziesiąty pod względem wysokości szczyt na Ziemi;

Antananarywa /ˌãntãnãnaˈrɨva/ (pn)
アンタナナリボ
  (geografia, geograficzny) stolica Madagaskaru;

Antares /ãnˈtarɛs/ (pn)
アンタレス
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Skorpiona;

Antarktyda /ˌãntarkˈtɨda/ (pn)
南極大陸, 南極
  (geografia, geograficzny) kontynent, na którym znajduje się biegun południowy;

Antek /ˈãntɛk/ (pn)
トーニ
  (zdrobniale) Antoni

Antigua i Barbuda /ˌãntʲiˈɡu<sup>w</sup>a ˌi‿barˈbuda/ (pn)
アンティグア・バーブーダ
  (geografia, geograficzny) wyspiarskie państwo na Morzu Karaibskim ze stolicą w Saint John's;

Antoni /ãnˈtɔ̃ɲi/ (pn)
アンソニー
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Antwerpia /ãntˈfɛrpʲja/ (pn)
アントワープ
  (geografia, geograficzny) miasto w Belgii;

Antychryst /antˈɨxrɨst/ (pn)
反キリスト
  (wariant) (biblijny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) antychryst

Antyle Holenderskie /ãnˈtɨlɛ ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲcɛ/ (pn)
オランダ領アンティル
  (geografia, geograficzny) holenderskie terytorium autonomiczne;

Anubis /ãˈnubʲis/ (pn)
アヌビス
  (mitologia egipska) bóg zmarłych, nekropolii i balsamistów;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 1912;

Aosta /aˈɔsta/ (pn)
アオスタ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech, stolica najmniejszego włoskiego regionu Doliny Aosty;

Apeniny /ˌapɛ̃ˈɲĩnɨ/ (pn)
アペニン山脈
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski we Włoszech;

Apia /ˈapʲja/ (pn)
アピア
  (geografia, geograficzny) stolica Samoa;

Apollo /aˈpɔlːɔ/ (pn)
アポローン
  (mitologia grecka) bóg sztuki (muzyki, poezji), światła i wróżbiarstwa, przewodnik muz;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie pochodzenia greckiego; jedno z imion mitologicznych;

Appenzell Innerrhoden /appˈɛnzɛll ˌinnɛrrxˈɔdɛn/ (pn)
アッペンツェル・インナーローデン準州
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton w północno-wschodniej części Szwajcarii;

Apulia /apˈulja/ (pn)
プッリャ
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region administracyjny w południowych Włoszech;

Arab /ˈarap/ (n)
アラビア人
  osoba narodowości arabskiej;

Arabia /aˈrabʲja/ (pn)
アラビア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina zazwyczaj utożsamiana z Półwyspem Arabskim, lecz początkowo obejmująca obszar Azji leżący na południowy zachód od Mezopotamii, obejmując poza półwyspem również część Lewantu;

Arabia Saudyjska /aˈrabʲja sawˈdɨjska/ (pn)
サウジアラビア, サウジ
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim ze stolicą w Rijadzie;

Aragonia /ˌaraˈɡɔ̃ɲja/ (pn)
アラゴン州, アラゴン
  (geografia, geograficzny) region autonomiczny w północnej Hiszpanii

Ararat /aˈrarat/ (pn)
アララト
  (geografia, geograficzny) górski masyw wulkaniczny w Turcji;

Archangielsk /arˈxãŋʲɟɛlsk/ (pn)
アルハンゲリスク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej części europejskiej Rosji;

Archimedes /ˌarxʲĩˈmɛdɛs/ (pn)
アルキメデス
  (historia, historyczny, historycznie) grecki matematyk;

Ardeny /ardˈɛnɨ/ (pn)
アルデンヌ県
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Grand Est;

Ares /ˈarɛs/ (pn)
アレース
  (mitologia grecka) bóg wojny;

Argentyna /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃na/ (pn)
アルゼンチン, 亜爾然丁
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Argentyńczyk /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
アルゼンチン人
  obywatel Argentyny

Argonauta /ˌarɡɔnˈawta/ (n)
アルゴナウタイ
  (mitologia grecka) każdy z uczestników wyprawy po złote runo pod wodzą Jazona na statku Argo;

Argowia /arɡˈɔvja/ (pn)
アールガウ州
  (geografia, geograficzny) kanton w północnej Szwajcarii

Ariel /ˈarʲjɛl/ (pn)
アリエル
  polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Urana;
  (biblijny) stara nazwa Jerozolimy; obecnie miasto w Izraelu

Arizona /ˌarʲiˈzɔ̃na/ (pn)
アリゾナ州
  (geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych;

Arkadia /arˈkadʲja/ (pn)
アルカディア
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na Półwyspie Peloponeskim

Arkansas /arˈkãw̃zas/ /ˈarkãw̃sɔ/ (pn)
アーカンソー
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Arktur /ˈarktur/ (pn)
アークトゥルス
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Wolarza, jedna z najjaśniejszych gwiazd na niebie;

Arktyka /ˈarktɨka/ (pn)
北極
  (geografia, geograficzny) obszar Ziemi otaczający biegun północny;

Armagedon /ˌarmaˈɡɛdɔ̃n/ (n)
ハルマゲドン
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce, w którym przy końcu świata odbędzie się bitwa między narodami;

Armenia /arˈmɛ̃ɲja/ (pn)
アルメニア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Armia Czerwona /ˈarmja tʃɛrvˈɔna/ (pn)
赤軍
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) nazwa sił zbrojnych Rosji sowieckiej i ZSRR od 1918 do 1946;

Artemida /ˌartɛ̃ˈmʲida/ (pn)
アルテミス
  (mitologia grecka) bogini łowów i przyrody (m.in. świata roślinnego i zwierzęcego, gór, lasów, gajów, bagien, źródeł leczniczych), łączona z Selene, Hekate i Persefoną oraz utożsamiana z rzymską Dianą;

Artur /ˈartur/ (pn)
アーサー
  imię męskie;

Aruba /aˈruba/ (pn)
アルバ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Holandii w Ameryce Środkowej;

Arystoteles /ˌarɨstɔˈtɛlɛs/ (pn)
アリストテレス
  (historia, historyczny, historycznie) filozof grecki,

Asklepios /asˈklɛpʲjɔs/ (pn)
アスクレーピオス
  (mitologia grecka) bóg sztuki lekarskiej przedstawiany jako dojrzały, brodaty mężczyzna w długiej szacie, trzymający w ręce laskę owiniętą wężem, utożsamiany z rzymskim Eskulapem; syn Apollina i Koronis, córki Flegiasa; ojciec Higiei, Panacei, Iaso, Ajgle, Akeso, Podalejriosa i Machaona;

Asmara /asˈmara/ (pn)
アスマラ
  (geografia, geograficzny) stolica Erytrei;

Astrachań /aˈstraxãɲ/ (pn)
アストラハン
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej części europejskiej Rosji, położone nad Wołgą, stolica obwodu;

Asturia /astˈurja/ (pn)
アストゥリアス州
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina geograficzna położona w północnej Hiszpanii nad Zatoką Biskajską, w średniowieczu niezależne królestwo

Asyria /aˈsɨrʲja/ (pn)
アッシリア
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii;

Aszchabad /aʃˈxabat/ (pn)
アシガバート
  (geografia, geograficzny) stolica Turkmenistanu;

Atena /aˈtɛ̃na/ (pn)
アテーナー, アテナ, アテネ
  (mitologia grecka) bogini mądrości, wojny sprawiedliwej i rękodzieła (m.in. tkactwa, hafciarstwa, przędzalnictwa), utożsamiana z rzymską Minerwą; córka Zeusa i Metydy; opiekunka Aten; jedna z olimpijczyków;

Ateny /aˈtɛ̃nɨ/ (pn)
アテネ
  (geografia, geograficzny) stolica współczesnej Grecji;

Atlanta /atlˈanta/ (pn)
アトランタ
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica i jednocześnie najludniejsze miasto amerykańskiego stanu Georgia;

Atlantyda /ˌatlãnˈtɨda/ (pn)
アトランティス
  (mitologia, mitologiczny) mityczna wyspa całkowicie zniszczona przez trzęsienie ziemi, leżąca według Platona na Oceanie Atlantyckim naprzeciw Słupów Heraklesa;

Atlantyk /aˈtlãntɨk/ (pn)
大西洋
  (geografia, geograficzny) (potocznie, potoczny) (zobacz) Ocean Atlantycki

Attyka /attˈɨka/ (pn)
アッティカ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w środkowej Grecji leżąca na Półwyspie Attyckim z Atenami jako głównym ośrodkiem;

Augsburg /ˈawɡzburk/ (pn)
アウクスブルク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w Bawarii, historyczna stolica Szwabii;

Auksztota /awkʃtˈɔta/ (pn)
アウクシュタイティヤ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) kraina historyczna i region etnograficzny na Litwie w dorzeczu górnego Niemna, kolebka państwa litewskiego;

Austerlitz /awstˈɛrlits/ (pn)
アウステルリッツ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Sławków w Czechach

Australia /awˈstralʲja/ (pn)
オーストラリア, 濠太剌利
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo obejmujące prawie cały kontynent australijski;
豪州, オーストラリア
  (geografia, geograficzny) najmniejszy kontynent na Ziemi;

Australia Zachodnia /awstrˈalja zaxˈɔdɲʲa/ (pn)
西オーストラリア
  (geografia, geograficzny) (administracja) największy stan Australii, zajmuje zachodnią część kontynentu;

Austria /ˈawstrʲja/ (pn)
オーストリア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Austriaczka /awstrʲˈjaʧ̑ka/ (n)
オーストリア人
  mieszkanka lub obywatelka Austrii

Austriak /ˈawstrʲjak/ (n)
オーストリア人
  mieszkaniec lub obywatel Austrii

Austro-Węgry /ˌawstrɔ‿ˈvɛ̃ŋɡrɨ/ (pn)
オーストリア＝ハンガリー
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) państwo w Europie od 1867 do 1918 r. pod panowaniem Habsburgów, ze stolicami w Wiedniu i Budapeszcie;

Awinion /aˈvʲĩɲɔ̃n/ (pn)
アヴィニョン
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Francji nad Rodanem;

Azerbejdżan /ˌazɛrˈbɛjʤ̑ãn/ (pn)
アゼルバイジャン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Baku;

Azja /ˈazʲja/ (pn)
アジア, 亜細亜
  (geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi;

Azja Mniejsza /ˈazʲja ˈmʲɲɛ̇jʃa/ (pn)
小アジア
  (geografia, geograficzny) półwysep w zachodniej Azji, tworzący pomost lądowy łączący ten kontynent z Europą;

Azja Południowo-Wschodnia /ˈazja pˌɔwudɲʲˈɔvɔfsxˈɔdɲʲa/ (n)
東南アジア
  (geografia, geograficzny) region Azji składający się z Półwyspu Indochińskiego i Archipelagu Malajskiego z wyspami filipińskimi, obejmujący Birmę, Tajlandię, Kambodżę, Laos, Wietnam, Malezję, Singapur, Indonezję, Timor Wschodni, Brunei i Filipiny;

Azja Środkowa /ˈazja ɕrɔtkˈɔva/ (n)
中央アジア
  (geografia, geograficzny) region Azji wyróżniany w geografii historycznej i politycznej;

Azjata /aˈzʲjata/ (n)
東洋人
  mieszkaniec kontynentu azjatyckiego

Azory /aˈzɔrɨ/ (pn)
アゾレス諸島
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim, region autonomiczny Portugalii;

Bab al-Mandab /bˈap ˈalmˈandap/ (pn)
バブ・エル・マンデブ海峡
  (geografia, geograficzny) cieśnina między Afryką a Półwyspem Arabskim, ważny punkt żeglugowy na trasie Europa – Daleki Wschód;

Babilon /baˈbʲilɔ̃n/ (pn)
バビロン
  (starożytność) (geografia, geograficzny) starożytne miasto położone w Mezopotamii, dawna stolica Babilonii, obecnie teren Iraku;

Badenia-Wirtembergia /ˌbadɛ̃ɲa‿vʲirtɛ̃mˈbɛrʲɟja/ (pn)
バーデン＝ヴュルテンベルク州
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy w południowej części Niemiec

Bagdad /ˈbaɡdat/ (pn)
バグダード
  (geografia, geograficzny) stolica Iraku;

Bahamy /baˈxãmɨ/ (pn)
バハマ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo wyspiarskie w Ameryce Północnej;

Bahrajn /ˈbaxrajn/ (pn)
バーレーン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Manamie;

Bairiki /ˌba<sup>j</sup>iˈrʲici/ (pn)
バイリキ
  (geografia, geograficzny) stolica Kiribati;

Bajkał /ˈbajkaw/ (pn)
バイカル
  (geografia, geograficzny) jezioro w Azji, najstarsze i najgłębsze na świecie;

Bajkonur /bajkˈɔnur/ (pn)
バイコヌール
  (geografia, geograficzny) rosyjski kosmodrom na terenie Kazachstanu;

Bajonna /bajˈɔnna/ (pn)
バイヨンヌ
  (geografia, geograficzny) miasto w południowo-zachodniej Francji;

Baku /ˈbaku/ (pn)
バクー
  (geografia, geograficzny) stolica Azerbejdżanu;

Bali /bˈali/ (pn)
バリ島
  (geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Małych Wysp Sundajskich;

Bandżul /ˈbãn͇ʤ̑ul/ (pn)
バンジュール
  (geografia, geograficzny) stolica Gambii;

Bangalur /baŋɡˈalur/ (n)
バンガロール
  (geografia, geograficzny) Bangaluru, miasto w południowych Indiach (oficjalna nazwa do 2006 roku);

Bangkok /ˈbãŋkːɔk/ (pn)
バンコク
  (geografia, geograficzny) stolica Tajlandii;

Bangladesz /bãŋɡˈladɛʃ/ (pn)
バングラデシュ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Dhace;

Banglijczyk /baŋɡlˈijtʃɨk/ (n)
バングラデシュ人
  obywatel Bangladeszu

Baran /ˈbarãn/ (pn)
牡羊座, おひつじ座
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pierwszy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 marca do 19 (20) kwietnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Baranek Boży /baˈrãnɛɡ ˈbɔʒɨ/ (pn)
神の子羊, 神の小羊
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) symboliczny tytuł Jezusa Chrystusa, nawiązujący do jego ofiary na krzyżu i starotestamentowych proroctw;

Barbados /barˈbadɔs/ (pn)
バルバドス
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Barcelona /ˌbarʦ̑ɛˈlɔ̃na/ (pn)
バルセロナ
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Katalonii;

Bari /bari/ (pn)
バーリ
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica Apulii i prowincji Bari (1.2);

Barnauł /bˈarnaww/ (pn)
バルナウル
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, nad Obem;

Bartłomiej /bartˈwɔ̃mʲjɛ̇j/ (pn)
バルトロマイ
  imię męskie;

Basen Paryski /bˈasɛn parˈɨski/ (pn)
パリ盆地
  (geografia, geograficzny) rozległa nizinna kraina w północnej części Francji;

Bask /bask/ (n)
バスク人
  członek narodu zamieszkującego tereny na granicy Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską;

Bastia /bˈastja/ (pn)
バスティア
  (geografia, geograficzny) (administracja) główne miasto handlowe i przemysłowe na Korsyce we Francji;

Baszkiria /baʃkˈirja/ (pn)
バシキリア
  (geografia, geograficzny) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;

Bawaria /baˈvarʲja/ (pn)
バイエルン州, バイエルン自由州
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj związkowy w południowej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Monachium;

Bazylea /ˌbazɨˈlɛa/ (pn)
バーゼル
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;

Bazylea-Miasto /bˌazɨlˈɛamʲˈastɔ/ (pn)
バーゼル＝シュタット準州
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton szwajcarski powstały z podziału dawnego kantonu Bazylea;

Bazylea-Okręg /ˌbazɨˈlɛa ˈɔkrɛ̃ŋk/ (pn)
バーゼル＝ラント準州
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton szwajcarski, powstały z podziału dawnego kantonu Bazylea;

Bazyli /baˈzɨlʲi/ (pn)
バジル
  imię męskie;

Bałkany /bawˈkãnɨ/ (pn)
バルカン半島
  (geografia, geograficzny) region Europy, obejmujący w przybliżeniu obszar Półwyspu Bałkańskiego;

Bałtyka /bawˈtɨka/ (pn)
バルティカ大陸
  (geologia, geologiczny) kraton stanowiący do końca ordowiku samodzielny kontynent;

Beatrycze /ˌbɛaˈtrɨʧ̑ɛ/ (pn)
ベアトリーチェ
  polskie imię żeńskie pochodzenia włoskiego;

Beduin /bɛˈdu<sup>j</sup>ĩn/ (n)
ベドウィン
  (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczych lub półkoczowniczych plemion krajów arabskich;

Bejrut /ˈbɛjrut/ (pn)
ベイルート
  (geografia, geograficzny) miasto w Azji, stolica Libanu;

Belfast /ˈbɛlfast/ (pn)
ベルファスト
  (geografia, geograficzny) stolica Irlandii Północnej,

Belgia /ˈbɛlʲɟja/ (n)
ベルギー, 白耳義
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Zachodniej ze stolicą w Brukseli;

Belgrad /ˈbɛlɡrat/ (pn)
ベオグラード
  stolica Serbii;

Belize /bɛˈlʲizɛ/ (pn)
ベリーズ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Belmopanie;

Benedykt /bɛ̃ˈnɛdɨkt/ (pn)
ベネディクト
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Bengal /ˈbɛ̃ŋɡal/ (pn)
ベンガル地方
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Południowej, w Indiach i Bangladeszu, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską;

Beniamin /bɛ̃ˈɲjãmʲĩn/ (pn)
ベニヤミン
  polskie imię męskie hebrajskiego pochodzenia;

Benin /ˈbɛ̃ɲĩn/ (pn)
ベナン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Berlin /ˈbɛrlʲĩn/ (pn)
ベルリン, 伯林
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Niemiec;

Bermudy /bɛrˈmudɨ/ (pn)
バーミューダ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Bermudach (1.2);

Berno /ˈbɛrnɔ/ (pn)
ベルン州
  (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii;
ベルン
  (geografia, geograficzny) stolica Szwajcarii;

Besarabia /bˌɛsarˈabja/ (pn)
ベッサラビア
  (geografia, geograficzny) kraina położona między Dniestrem a Prutem, obecnie podzielona między Mołdawię i Ukrainę;

Betelgeza /bˌɛtɛlɡˈɛza/ (pn)
ベテルギウス
  (astronomia, astronomiczny) czerwony nadolbrzym w Orionie;

Betlejem /bɛˈtlɛjɛ̃m/ (pn)
ベツレヘム
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej części Palestyny;

Bhutan /ˈbutãn/ (pn)
ブータン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Thimphu;

Bianka /ˈbʲjãŋka/ (pn)
ビアンカ
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Urana;
  imię żeńskie;

Białorusin /ˌbʲjawɔˈruɕĩn/ (n)
ベラルーシ人
  osoba narodowości białoruskiej, obywatel Białorusi, mieszkaniec Białorusi

Białoruś /bʲjaˈwɔruɕ/ (n)
ベラルーシ, 白ロシア
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Biały Dom /bjˈawɨ dˈɔm/ (pn)
ホワイトハウス
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siedziba prezydenta Stanów Zjednoczonych w Waszyngtonie;

Białystok /bʲjaˈwɨstɔk/ (pn)
ビャウィストク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-wschodniej Polsce;

Biblia /ˈbʲiblʲja/ (n)
聖書
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawany przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga;

Birma /ˈbʲirma/ (pn)
ミャンマー, ビルマ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Birobidżan /bʲˌirɔbʲˈidʒan/ (pn)
ビロビジャン
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, położone na Dalekim Wschodzie, między rzekami Birą i Bidżanem;

Bitynia /bʲitˈɨɲʲa/ (pn)
ビテュニア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Mniejszej, prowincja rzymska;

Bizancjum /bʲiˈzãnʦ̑ʲjũm/ (pn)
ビュザンティオン
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto nad cieśniną Bosfor, nad zatoką Złotego Rogu; później Konstantynopol; obecnie Stambuł;

Bliski Wschód /ˈblʲisʲci ˈfsxut/ (pn)
近東
  (geografia, geograficzny) obszar na styku Europy, Afryki i południowo-zachodniej Azji;

Bliźnięta /blʲiʑˈɲɛ̃nta/ (pn)
ふたご座, 双子座
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) trzeci znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) maja do 20 (21) czerwca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Bochum /ˈbɔxũm/ (pn)
ボーフム
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu położone w zachodniej części Niemiec;

Bogota /bɔˈɡɔta/ (pn)
ボゴタ
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Kolumbii;

Boliwia /bɔˈlʲivʲja/ (pn)
ボリビア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Ameryki Południowej, ze stolicą w Sucre;

Bolonia /bɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
ボローニャ
  (geografia, geograficzny) miasto położone między Padem a Apeninami w północnych Włoszech;

Bolzano /bɔlzˈanɔ/ (pn)
ボルツァーノ
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech w regionie Trydent-Górna Adyga;

Bordeaux /bɔʁdo/ (pn)
ボルドー
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica regionu Akwitania;

Borys /ˈbɔrɨs/ (pn)
ボリス
  polskie imię męskie;

Bosfor /ˈbɔsfɔr/ (pn)
ボスフォラス海峡
  (geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Czarne z morzem Marmara, oddzielająca Europę od Azji;

Boston /ˈbɔstɔ̃n/ (pn)
ボストン
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Botswana /bɔtsˈfãna/ (pn)
ボツワナ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Bośnia /ˈbɔɕɲa/ (pn)
ボスニア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w południowej Europie;

Bośnia i Hercegowina /ˈbɔɕɲa ˌi‿xɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩna/ (pn)
ボスニア・ヘルツェゴビナ, ボスニア・ヘルツェゴヴィナ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie;

Boże Ciało /ˈbɔʒɛ ˈʨ̑awɔ/ (n)
聖体の祝日
  (potocznie, potoczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej;

Boże Narodzenie /ˈbɔʒɛ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (pn)
クリスマス
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone 25 i 26 grudnia, w którym wspomina się narodzenie Jezusa Chrystusa;

Brabancja Północna /brabˈantsja puwnˈɔtsna/ (pn)
北ブラバント州
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja na południu Holandii ze stolicą w ’s-Hertogenbosch;

Brandenburgia /brˌandɛnbˈurɡja/ (pn)
ブランデンブルク州
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północno-wschodniej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Poczdamie;

Bratysława /ˌbratɨˈswava/ (pn)
ブラチスラヴァ
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Słowacji;

Brazylia /braˈzɨlʲja/ (pn)
ブラジル, ブラジル 連邦 共和国
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Brema /ˈbrɛ̃ma/ (pn)
ブレーメン
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Niemczech nad Wezerą;

Brenner /brˈɛnnɛr/ (pn)
ブレンナー峠
  (geografia, geograficzny) jedna z najważniejszych alpejskich przełęczy na granicy Austrii i Włoch;

Brest /brɛst/ (pn)
ブレスト
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, w regionie Bretania;

Bretania /brɛˈtãɲja/ (pn)
ブルターニュ地域圏, ブルターニュ
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region w północno-zachodniej Francji;

Briańsk /brjˈaɲsk/ (pn)
ブリャンスク
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, nad Desną, stolica obwodu briańskiego

Brugia /brˈuɡja/ (pn)
ブリュッヘ
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Belgii, ośrodek administracyjny prowincji Flandria Zachodnia;

Bruksela /bruˈksɛla/ (pn)
ブリュッセル
  (geografia, geograficzny) stolica Belgii;

Brunei /brũˈnɛji/ (pn)
ブルネイ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Brunszwik /brˈunʃfik/ (n)
ブラウンシュヴァイク
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia;

Brytania /brɨtˈaɲʲa/ (pn)
ブリテン
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) prowincja rzymska obejmująca dzisiejszą Wielką Brytanię, krainę zamieszkiwaną przez Brytów
  (rzadki, rzadko używany) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na Wielką Brytanię lub całe Imperium Brytyjskie

Brytyjskie Wyspy Dziewicze /brɨˈtɨjsʲcɛ ˈvɨspɨ ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑ɛ/ (pn)
英領ヴァージン諸島
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Środkowej, w basenie Morza Karaibskiego;

Brześć /bʒˈɛɕtɕ/ (pn)
ブレスト
  (geografia, geograficzny) miasto na Białorusi, przy granicy z Polską;

Buchara /buxˈara/ (n)
ブハラ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Uzbekistanie nad rzeką Zarafszan, stolica wilajetu bucharskiego;

Budapeszt /buˈdapɛʃt/ (pn)
ブダペスト
  (geografia, geograficzny) (administracja) (urzędowy) stolica Węgier;

Budziszyn /buˈʥ̑iʃɨ̃n/ (pn)
バウツェン
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech;

Buenos Aires /buˈɛnɔs aˈirɛs/ (pn)
ブエノスアイレス
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Argentyny;

Bukareszt /buˈkarɛʃt/ (pn)
ブカレスト
  (geografia, geograficzny) stolica Rumunii;

Burgas /bˈurɡas/ (pn)
ブルガス
  (geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii nad Morzem Czarnym;

Burgundia /burˈɡũndʲja/ (pn)
ブルゴーニュ地域圏
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region administracyjny położony w centralnej Francji;

Buriacja /burʲˈjat͡s.ja/ (pn)
ブリヤート共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej

Burkina Faso /burʲˈcĩna ˈfasɔ/ (pn)
ブルキナファソ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce;

Burundi /buˈrũndʲi/ (pn)
ブルンジ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Bułgar /ˈbuwɡar/ (n)
ブルガリア人
  człowiek narodowości bułgarskiej, obywatel Bułgarii, mieszkaniec Bułgarii

Bułgaria /buwˈɡarʲja/ (n)
ブルガリア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Sofii;

Bydgoszcz /ˈbɨdɡɔʃʧ̑/ (pn)
ブィドゴシュチュ
  (geografia, geograficzny) (administracja) duże miasto w Polsce, stolica województwa kujawsko-pomorskiego;

Byk /bɨk/ (pn)
おうし座, 牡牛座
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) drugi znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) kwietnia do 20 (21) maja
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Bóg /buk/ (n)
神, 神様
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej;

Błagojewgrad /bwˌaɡɔjˈɛvɡrat/ (pn)
ブラゴエヴグラト
  (geografia, geograficzny) miasto i uzdrowisko w południowo-zachodniej Bułgarii;

Błagowieszczeńsk /bwˌaɡɔvʲˈɛʃtʃɛɲsk/ (pn)
ブラゴヴェシチェンスク
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, nad Amurem;

C-dur /tsˈɛdˈur/ (n)
ハ長調
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku c (w zapisie nutowym bez znaków przykluczowych)

Cambrai /kɛmbrˈai/ (pn)
カンブレー
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Francji, w regionie Hauts-de-France;

Canberra /kanbˈɛra/ (pn)
キャンベラ
  (geografia, geograficzny) stolica Australii;

Cannes /kˈannɛs/ (pn)
カンヌ
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Francji na Lazurowym Wybrzeżu;

Caracas /kaˈrakas/ (pn)
カラカス
  (geografia, geograficzny) stolica Wenezueli;

Carcassonne /tsˌartsassˈɔnnɛ/ (pn)
カルカソンヌ
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Francji, w Oksytanii

Casablanca /tsˌasablˈantsa/ (pn)
カサブランカ
  (geografia, geograficzny) największe miasto Maroka;

Cchinwali /tsçinvˈali/ (pn)
ツヒンヴァリ
  (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto i de facto stolica nieuznawanego państwa Osetii Południowej, de iure zaś miasto w Gruzji;

Cecylia /ʦ̑ɛˈʦ̑ɨlʲja/ (pn)
セシリア
  imię żeńskie;

Cefeusz /ʦ̑ɛˈfɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
ケフェウス座
  (mitologia grecka) król Etiopii, syn Belosa oraz mąż Kasjopei i ojciec Andromedy, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Cefeusza (2.1);
  (mitologia grecka) król Tegei, syn Aleosa; jeden z Argonautów;
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny cały rok;

Cejlon /ˈʦ̑ɛjlɔ̃n/ (pn)
セイロン島
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Indyjskim;

Celt /ʦ̑ɛlt/ (n)
ケルト人
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) członek grupy ludów indoeuropejskich wywodzących się z środkowej Europy

Centaur /ˈʦ̑ɛ̃ntawr/ (pn)
ケンタウルス座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Cerber /ˈʦ̑ɛrbɛr/ (pn)
ケルベロス
  (mitologia grecka) trzygłowy pies o wężowym ogonie, strzegący bram Hadesu;

Ceres /ˈʦ̑ɛrɛs/ (pn)
ケレス
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 1, z pasa głównego planetoid, do 2006 r. zaliczana do planetoid, odkryta w 1801 r.;
  (mitologia rzymska) bogini urodzaju i wegetacji, utożsamiana z grecką Demeter;

Cezar /tsˈɛzar/ (n)
カエサル
  (historia, historyczny, historycznie) przydomek rodowy Juliusza Cezara
シーザーサラダ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj sałatki przyrządzonej głównie z sałaty rzymskiej, grzanek i parmezanu

Chabarowsk /xaˈbarɔfsk/ (pn)
ハバロフスク
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, na Dalekim Wschodzie, stolica Kraju Chabarowskiego;

Chanty-Mansyjsk /ˈxãntɨ ˈmãw̃sɨjsk/ (pn)
ハンティ・マンシースク
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica Chanty-Mansyjskiego Okręgu Autonomicznego – Jugry;

Charków /ˈxarkuf/ (pn)
ハリコフ
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej części Ukrainy;

Charon /ˈxarɔ̃n/ (pn)
カロン
  (mitologia, mitologiczny) przewoźnik dusz zmarłych występujący w mitologii greckiej i etruskiej;
  (astronomia, astronomiczny) naturalny satelita Plutona;

Chartum /ˈxartũm/ (pn)
ハルツーム
  (geografia, geograficzny) stolica Sudanu;

Charybda /xarˈɨbda/ (pn)
カリュブディス
  (mitologia grecka) córka Posejdona i Gai, potwór morski czyhający na marynarzy w Cieśninie Mesyńskiej;

Cheronea /ˌxɛrɔ̃ˈnɛa/ (pn)
カイロネイア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji;

Cheroneja /ˌxɛrɔ̃ˈnɛja/ (pn)
カイロネイア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji;

Chiang Mai /hjˈaŋk mˈai/ (pn)
テーサバーンナコーン・チエンマイ
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Tajlandii;

Chicago /ʃikˈaɡɔ/ (pn)
シカゴ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Chile /ˈʧ̑ʲilɛ/ (pn)
チリ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Chinka /ˈxʲĩŋka/ (n)
ちゅうごくじん
  kobieta lub dziewczyna narodowości chińskiej, obywatelka lub mieszkanka Chin

Chiny /ˈxʲĩnɨ/ (pn)
中国, ちゅうごく
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Chińczyk /ˈxʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
中国人
  obywatel Chin
  osoba narodowości chińskiej;

Chińska Republika Ludowa /ˈxʲĩj̃ska rɛˈpublʲika luˈdɔva/ (pn)
中華人民共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Chin;

Chloe /xlˈɔɛ/ (pn)
クロエ
  imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Chorwacja /xɔrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
クロアチア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy ze stolicą w Zagrzebiu;

Chorwat /ˈxɔrvat/ (n)
クロアチア人
  człowiek narodowości chorwackiej, obywatel Chorwacji, mieszkaniec Chorwacji

Chronos /xrˈɔnɔs/ (pn)
クロノス
  (mitologia grecka) bóstwo pogańskie, bóg czasu;

Chrystus /ˈxrɨstus/ (pn)
キリスト
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł, przydomek Jezusa z Nazaretu;

Connecticut /kəˈnɛtikət/ (pn)
コネチカット
  (geografia, geograficzny) stan USA we wschodniej części Ameryki Północnej, położony na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego;

Cremona /krɛmˈɔna/ (pn)
クレモナ
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, położone w Lombardii, na lewym brzegu Padu, stolica prowincji Cremona (1.2);

Cygan /ˈʦ̑ɨɡãn/ (n)
ジプシー
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości cygańskiej (romskiej);

Cypr /ʦ̑ɨpr̥/ (pn)
キプロス
  (geografia, geograficzny) duża wyspa położona we wschodniej części Morza Śródziemnego;
  (geografia, geograficzny) europejskie państwo na wyspie Cypr (1.1), ze stolicą w Nikozji;

Cyrena /tsɨrˈɛna/ (pn)
キュレネ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w północnej Libii, w prowincji Cyrenajka; współcześnie stanowisko archeologiczne;

Cyrkiel /ˈʦ̑ɨrʲcɛl/ (pn)
コンパス座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów na niebie południowym;

Czad /ʧ̑at/ (pn)
チャド
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Ndżamenie;

Czarnobyl /tʃarnˈɔbɨl/ (pn)
チョルノーブィリ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie w obwodzie kijowskim, rejonie iwankowskim;

Czarnogóra /ˌʧ̑arnɔˈɡura/ (n)
モンテネグロ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Podgoricy;

Czeboksary /tʃˌɛbɔksˈarɨ/ (pn)
チェボクサル
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone na prawym brzegu Wołgi, stolica Republiki Czuwaskiej;

Czechosłowacja /ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
チェコスロバキア
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo istniejące w latach 1918–1938 i 1945–1992, w Europie Środkowej;

Czechy /ˈʧ̑ɛxɨ/ (pn)
ボヘミア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach (1.1);
チェコ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Pradze;

Czeczenia /ʧ̑ɛˈʧ̑ɛ̃ɲja/ (pn)
チェチェン共和国
  (geografia, geograficzny) republika na Kaukazie wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;

Czelabińsk /ʧ̑ɛˈlabʲĩj̃sk/ (pn)
チェリャビンスク
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na południowym Uralu, stolica obwodu czelabińskiego;

Czerkiesk /tʃˈɛrkʲɛsk/ (pn)
チェルケスク
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad Kubaniem, stolica Karaczajo-Czerkiesji;

Czerniowce /ʧ̑ɛrʲˈɲɔfʦ̑ɛ/ (pn)
チェルニウツィー
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie;

Czerwony Krzyż /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈkʃɨʃ/ (pn)
赤十字, 赤十字社
  (potocznie, potoczny) potoczne określenie organizacji humanitarnej Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża lub każdego ze stowarzyszeń krajowych tej organizacji;

Czo Oju /tʃˈɔː ˈɔju/ (pn)
チョ・オユー
  (geografia, geograficzny) szczyt w Himalajach;

Czyta /tʃˈɨta/ (pn)
チタ
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, nad rzekami Czytą (1.2) i Ingodą, w południowej Syberii, w Kraju Zabajkalskim;

Częstochowa /ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈxɔva/ (pn)
チェンストホヴァ
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Polski;

DNA /dɛ‿ɛ̃n‿ˈa/ (acronym)
DNA
  = (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) kwas deoksyrybonukleinowy, biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych;

Dagda /ˈdaɡda/ (pn)
ダグザ
  (mitologia celtycka) główne bóstwo celtyckie występujące w mitologii iryjskiej

Dagestan /daˈɡɛstãn/ (n)
ダゲスタン
  (geografia, geograficzny) republika autonomiczna wchodząca w skład Rosji;

Dakar /ˈdakar/ (pn)
ダカール
  (geografia, geograficzny) stolica Senegalu;

Dakota Południowa /daˈkɔta ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
サウスダコタ
  (geografia, geograficzny) stan w środkowo-północnej części Stanów Zjednoczonych;

Dakota Północna /daˈkɔta puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
ノースダコタ
  (geografia, geograficzny) stan na północy Stanów Zjednoczonych;

Daleki Wschód /daˈlɛci ˈfsxut/ (n)
極東
  (geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia obszaru wschodniej Azji, ciągnącego się wzdłuż wybrzeży Pacyfiku;

Damaszek /dãˈmaʃɛk/ (pn)
ダマスカス
  (geografia, geograficzny) stolica Syrii;

Dania /ˈdãɲja/ (pn)
デンマーク, デンマーク 王国
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Kopenhadze;

Daniel /ˈdãɲɛl/ (pn)
ダニエル
  imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Dar es Salaam /ˈdar ˈɛs ːaˈlaãm/ (pn)
ダルエスサラーム
  (geografia, geograficzny) miasto w Tanzanii, dawna stolica i siedziba władz;

Dardżyling /dardʒˈɨliŋk/ (pn)
ダージリン
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Indiach, w stanie Bengal Zachodni w Himalajach;

Dariusz /ˈdarʲjuʃ/ (pn)
ダレイオス
  imię męskie pochodzenia staroperskiego;

Darmstadt /dˈarmstatt/ (pn)
ダルムシュタット
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Hesji;

Dawid /ˈdavʲit/ (pn)
ダビデ
  imię męskie;

Delta Rodanu /dˈɛlta rɔdˈanu/ (pn)
ブーシュ＝デュ＝ローヌ県
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Demokratyczna Republika Konga /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/ (pn)
コンゴ民主共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Afryki ze stolicą w Kinszasie;

Detroit /dɛtrˈɔit/ (pn)
デトロイト
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Michigan;

Diana /ˈdʲjãna/ (pn)
ダイアナ
  (mitologia rzymska) bogini łowów i przyrody (m.in. świata roślinnego i zwierzęcego, gór, lasów, gajów, źródeł leczniczych), utożsamiana z grecką Artemidą;
  imię żeńskie;

Diego /djˈɛɡɔ/ (pn)
ディエゴ
  hiszpańskie imię męskie

Dili /ˈdʲilʲi/ (pn)
ディリ
  stolica Timoru Wschodniego

Disney /dʲˈisnɛj/ (pn)
ディズニー
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nazwisko twórcy amerykańskiego koncernu filmowego

Disneyland /dʲˌisnɛˈɨlant/ (pn)
ディズニーランド
  (turystyka, turystyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) wspólna nazwa kilku parków rozrywki tematycznie związanych z produkcjami The Walt Disney Company;

Diwali /dʲivˈali/ (pn)
ディーワーリー
  hinduistyczne święto światła obchodzone ku czci bogini Lakszmi;

Dniepr /dʲɲɛpr̥/ (pn)
ドニエプル川
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka uchodząca do Morza Czarnego, przepływająca przez Rosję, Białoruś i Ukrainię;

Dodekanez /dˌɔdɛkˈanɛs/ (pn)
ドデカーニソ
  (geografia, geograficzny) grecki archipelag w południowej części Morza Egejskiego, u wybrzeży Turcji;

Dolna Austria /dˈɔlna ˈawstrja/ (pn)
ニーダーエスターライヒ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północnej Austrii;

Dolna Frankonia /dˈɔlna fraŋkˈɔɲʲa/ (pn)
ウンターフランケン
  (geografia, geograficzny) okręg i rejencja w północno-zachodniej Bawarii;

Dolna Normandia /dˈɔlna nɔrmˈandja/ (pn)
バス・ノルマンディー地域圏
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawny region administracyjny w północnej Francji;

Dolna Saksonia /dˈɔlna saksˈɔɲʲa/ (pn)
ニーダーザクセン州
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w północno-zachodnich Niemczech, ze stolicą w Hanowerze;

Dominik /dɔ̃ˈmʲĩɲik/ (pn)
ドミニク
  imię męskie;

Dominika /ˌdɔ̃mʲĩˈɲika/ (pn)
ドミニカ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie Dominika (1.2), ze stolicą w Roseau;

Dominikana /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãna/ (pn)
ドミニカ共和国
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Donald /ˈdɔ̃nalt/ (pn)
ドナルド
  imię męskie;

Donieck /ˈdɔ̃ɲɛʦ̑k/ (pn)
ドネチク
  (geografia, geograficzny) miasto na wschodzie Ukrainy;

Donna /dˈɔnna/ (pn)
ドナ
  anglosaskie imię żeńskie

Dorota /dɔˈrɔta/ (pn)
ドロシー
  polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Drezno /ˈdrɛznɔ/ (pn)
ドレスデン
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech;

Droga Mleczna /ˈdrɔɡa ˈmlɛʧ̑na/ (pn)
天の川, 天の川銀河, 銀河系, 銀漢
  (astronomia, astronomiczny) pas ze skupiskiem gwiazd widoczny na nocnym niebie

Dubaj /ˈdubaj/ (pn)
ドバイ
  (geografia, geograficzny) jeden z siedmiu emiratów tworzących Zjednoczone Emiraty Arabskie;
  (geografia, geograficzny) stolica emiratu (1.1);

Dublin /ˈdublʲĩn/ (pn)
ダブリン
  (geografia, geograficzny) stolica Irlandii;

Dubrownik /duˈbrɔvʲɲik/ (pn)
ドゥブロヴニク
  (geografia, geograficzny) portowe miasto na południu Chorwacji, nad Adriatykiem;

Duch Święty /ˈduxʲ ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (pn)
聖霊
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: trzecia osoba Trójcy Świętej;

Dunaj /ˈdũnaj/ (pn)
ドナウ川
  (geografia, geograficzny) rzeka w Europie;

Duszanbe /duˈʃãnbɛ/ (pn)
ドゥシャンベ
  (geografia, geograficzny) stolica Tadżykistanu;

Dystrykt Kolumbii /dˈɨstrɨkt kɔlˈumbji/ (pn)
コロンビア特別区
  (geografia, geograficzny) (administracja) formalnie Waszyngton, stolica Stanów Zjednoczonych;

Dzień Matki /dʑˈɛɲ mˈatki/ (n)
母の日
  święto obchodzone w maju jako wyraz szacunku dla wszystkich matek;

Dżakarta /ʤ̑aˈkarta/ (pn)
ジャカルタ
  (geografia, geograficzny) stolica Indonezji;

Dżalalabad /dʒˌalalˈabat/ (pn)
ジャラーラーバード
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Afganistanie, nad rzeką Kabul;

Dżibuti /ʤ̑ʲiˈbutʲi/ (pn)
ジブチ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Dżibuti (1.1);

Edirne /ɛˈdʲirnɛ/ (pn)
エディルネ
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Turcji

Edward /ˈɛdvart/ (pn)
エドワード
  imię męskie;

Edynburg /ɛˈdɨ̃nburk/ (pn)
エディンバラ
  (geografia, geograficzny) stolica Szkocji,

Edyta /ɛˈdɨta/ (pn)
エディータ
  polskie imię żeńskie;

Egipt /ˈɛɟipt/ (pn)
エジプト, 埃及
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce i częściowo w Azji, ze stolicą w Kairze;

Ekwador /ɛˈkfadɔr/ (pn)
エクアドル
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Quito;

Elohim /ɛlˈɔçim/ (pn)
エロヒム
  (biblijny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, starotestamentalne imię Boga;

Elżbieta /ɛlʒˈbʲjɛta/ (pn)
エリザベス
  polskie imię żeńskie pochodzenia hebrajskiego;

Emilia /ɛ̃ˈmʲilʲja/ (pn)
エミリア
  imię żeńskie;

Enceladus /ˌɛntsɛlˈadus/ (pn)
エンケラドゥス, エンケラドス, エンセラダス
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna;

Epir /ˈɛpir/ (pn)
イピロス
  (geografia, geograficzny) górzysta kraina położona w północno-zachodniej części Grecji i południowej Albanii, nad Morzem Jońskim;

Erfurt /ˈɛrfurt/ (pn)
エアフルト
  (geografia, geograficzny) miasto w centralnej części Niemiec, stolica Turyngii;

Eris /ˈɛrʲis/ (pn)
エリス
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 136199;
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie niezgody, kłótni, sporu i rywalizacji oraz towarzyszka Aresa na polu bitwy, utożsamiana z rzymską Dyskordią;

Eros /ˈɛrɔs/ (pn)
エロース
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie miłości oraz namiętności cielesnej, utożsamiany z rzymskim Kupidynem (Amorem);
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 433;

Erydan /ɛˈrɨdãn/ (pn)
エリダヌス座
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy i nieba południowego; zawiera jasną gwiazdę – Achernara; w Polsce widoczny częściowo zimą; góruje o północy w listopadzie; jedna z największych konstelacji;

Eryk /ˈɛrɨk/ (pn)
エリック
  imię męskie;

Erytrea /ˌɛrɨˈtrɛa/ (pn)
エリトリア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Asmarze;

Erywań /ɛˈrɨvãɲ/ (pn)
エレバン
  (geografia, geograficzny) stolica Armenii;

Essen /ˈɛssɛn/ (pn)
エッセン
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, położone w środku Zagłębia Ruhry;

Estera /ɛˈstɛra/ (pn)
エステル
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Estonia /ɛˈstɔ̃ɲja/ (pn)
エストニア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Etiopia /ɛˈtʲjɔpʲja/ (pn)
エチオピア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Etna /ˈɛtna/ (pn)
エトナ火山
  (geografia, geograficzny) czynny wulkan położony na Sycylii, we Włoszech;

Etruria /ɛˈtrurʲja/ (pn)
エトルリア
  (starożytność) (geografia, geograficzny) starożytna kraina w środkowej Italii nad Morzem Tyrreńskim, zasiedlona przez Etrusków w I tys. p.n.e., podbita przez Rzymian w III w. p.n.e.;

Eugenia /ɛwˈɡɛ̃ɲja/ (pn)
ユージェニー
  imię żeńskie;

Eugeniusz /ɛwˈɡɛ̃ɲuʃ/ (pn)
ユージン
  imię męskie;

Eurazja /ɛwˈrazʲja/ (n)
ユーラシア, 亜欧
  (geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi, podzielony umownie na Europę i Azję;

Europa /ɛwˈrɔpa/ (pn)
ヨーロッパ, 欧州
  (geografia, geograficzny) część świata położona na półkuli północnej, stanowiąca razem z Azją kontynent zwany Eurazją;
ユローパ島
  (geografia, geograficzny) wyspa na południu Afryki;

Europa Południowa /ɛwrˈɔpa pˌɔwudɲʲˈɔva/ (n)
南欧
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na południe od Europy Środkowej

Europa Północna /ɛwrˈɔpa puwnˈɔtsna/ (n)
北ヨーロッパ
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na północ od Europy Środkowej

Europa Wschodnia /ɛwrˈɔpa fsxˈɔdɲʲa/ (n)
東ヨーロッパ
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na wschód od Europy Środkowej, graniczący z Azją;

Europa Zachodnia /ɛwˈrɔpa zaˈxɔdʲɲa/ (n)
西ヨーロッパ
  (geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia państw zachodniej części Europy, ze względu na ich przynależność geograficzną, historyczną i kulturową;

Europa Środkowa /ɛwˈrɔpa ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
中央ヨーロッパ, 中欧
  (geografia, geograficzny) region w centralnej Europie;

Europejczyk /ˌɛwrɔˈpɛjʧ̑ɨk/ (n)
ヨーロッパ人
  mieszkaniec Europy

Eustachy /ɛwˈstaxɨ/ (pn)
ユースタス
  imię męskie;

Ewa /ˈɛva/ (pn)
イヴ, イブ
  (biblijny) biblijne imię pierwszej kobiety oraz protoplastki rodu ludzkiego;
  polskie imię żeńskie pochodzenia semickiego;

Ezaw /ˈɛzaf/ (pn)
エサウ
  biblijne imię męskie

Ezdrasz /ˈɛzdraʃ/ (pn)
エズラ
  imię męskie;

Ezechiel /ɛˈzɛxʲjɛl/ (pn)
エゼキエル
  imię męskie pochodzenia biblijnego;

Ezop /ˈɛzɔp/ (pn)
アイソポス
  (historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki bajkopisarz urodzony w VI w. p.n.e., pochodzący z miasta Mistra w Azji Mniejszej;

Facebook /fˌatsɛbˈɔɔk/ (pn)
フェイスブック
  (informatyka, informatyczny) (socjologia, socjologiczny) internetowy serwis społecznościowy;

Federacja Rosyjska /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja rɔˈsɨjska/ (pn)
ロシア連邦
  (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Rosji

Fenicja /fɛ̃ˈɲiʦ̑ʲja/ (pn)
フェニキア
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina wschodniego wybrzeża Morza Śródziemnego, obejmująca tereny dzisiejszego Libanu i zachodniej części Syrii;

Feniks /ˈfɛ̃ɲiks/ (pn)
不死鳥
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Ferdynand /fɛrˈdɨ̃nãnt/ (pn)
ファーディナンド
  imię męskie;

Fidżi /ˈfʲiʤ̑ʲi/ (pn)
フィジー
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Filadelfia /ˌfʲilaˈdɛlfʲja/ (pn)
フィラデルフィア
  (geografia, geograficzny) miasto na północno-wschodnim wybrzeżu USA, w stanie Pensylwania;

Filemon /fʲiˈlɛ̃mɔ̃n/ (pn)
ピレモン
  imię męskie;

Filip /ˈfʲilʲip/ (pn)
フィリップ
  polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Filipiny /ˌfʲilʲiˈpʲĩnɨ/ (pn)
フィリピン
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Filipińczyk /ˌfʲilʲiˈpʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
フィリピン人
  obywatel Filipin

Filistyn /filˈistɨn/ (n)
ペリシテ人
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Filistei;

Fin /fʲĩn/ (n)
フィンランド人
  człowiek narodowości fińskiej, obywatel Finlandii, mieszkaniec Finlandii

Finlandia /fʲĩnˈlãndʲja/ (pn)
フィンランド, フィンランド共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Helsinkach;

Fionia /fjˈɔɲʲa/ (pn)
フュン
  (geografia, geograficzny) wyspa Danii, położona między Półwyspem Jutlandzkim a Zelandią;

Flandria /ˈflãndrʲja/ (pn)
フランドル
  (geografia, geograficzny) (administracja) region Belgii;
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we Francji, Belgii i Holandii

Florencja /flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (pn)
フィレンツェ
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech;

Floryda /flɔˈrɨda/ (n)
フロリダ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) półwysep w południowo-wschodniej części Ameryki Północnej;

Fobos /ˈfɔbɔs/ (pn)
ポボス
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie strachu, towarzysz Aresa na polu bitwy;
フォボス
  (astronomia, astronomiczny) większy i bliższy z dwóch księżyców Marsa;

Formoza /fɔrmˈɔza/ (pn)
フォルモサ
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna nazwa wyspy Tajwan

Franciszka /frãɲˈʨ̑iʃka/ (pn)
フランソワーズ
  imię żeńskie;

Francja /ˈfrãnʦ̑ʲja/ (n)
フランス, 仏蘭西
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Europie, ze stolicą w Paryżu;

Francuz /ˈfrãnʦ̑us/ (n)
フランス人
  człowiek narodowości francuskiej, obywatel Francji, mieszkaniec Francji

Francuzka /frãnˈʦ̑uska/ (n)
フランス人
  kobieta lub dziewczyna narodowości francuskiej, obywatelka Francji

Frankfurt /ˈfrãŋkfurt/ (pn)
フランクフルト
  (geografia, geograficzny) (zobacz) Frankfurt nad Menem
  (geografia, geograficzny) (zobacz) Frankfurt nad Odrą

Freja /ˈfrɛja/ (pn)
フレイヤ
  nordycka bogini z rodu wanów asgardskich, bóstwo wegetacji, miłości, płodności, magii i wojny;

Fryburg /frˈɨburk/ (pn)
フライブルク州, フリブール州
  (geografia, geograficzny) (administracja) jeden z kantonów Szwajcarii;
フライブルク, フリブール
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii nad rzeką Sarine, stolica kantonu Fryburg (1.2);

Fryzja /frˈɨzja/ (pn)
フリースラント州
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-zachodniej Europie, położona wzdłuż wybrzeży Morza Północnego, obecnie w granicach Niemiec, Danii i Holandii;

Fudżi /ˈfuʤ̑ʲi/ (pn)
富士山
  (geografia, geograficzny) wulkan i zarazem najwyższy szczyt Japonii leżący na wyspie Honsiu;

Gabon /ˈɡabɔ̃n/ (pn)
ガボン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gabriel /ˈɡabrʲjɛl/ (pn)
ガブリエル
  imię męskie;

Gad /ɡat/ (n)
ガド
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Biblii jeden z synów Jakuba;

Gaja /ˈɡaja/ (pn)
ガイア
  (mitologia grecka) kosmologiczna grecka bogini, personifikacja matki-ziemi;

Galia /ˈɡalʲja/ (pn)
ガリア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Europie Zachodniej zamieszkiwana przez plemiona celtyckie

Galicia /ɡalˈisja/ (pn)
ガリシア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region autonomiczny i kraina historyczna w płn.-zach. Hiszpanii

Galicja /ɡaˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
ガリツィア
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) ziemie dawnej Rzeczypospolitej, które znalazły się w latach 1772–1918 pod zaborem austriackim;

Galilea /ˌɡalʲiˈlɛa/ (pn)
ガリラヤ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Palestyny i północnego Izraela, pomiędzy Morzem Śródziemnym a rzeką Jordan;

Gambia /ˈɡãmbʲja/ (pn)
ガンビア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gandawa /ɡãnˈdava/ (pn)
ヘント
  (geografia, geograficzny) miasto w Belgii;

Ganges /ˈɡãŋɡɛs/ (pn)
ガンジス
  (geografia, geograficzny) rzeka w Indiach;

Ganimedes /ˌɡãɲĩˈmɛdɛs/ (pn)
ガニメデ
  (mitologia grecka) piękny młodzieniec, ukochany boga Zeusa; królewicz trojański; podczaszy na Olimpie; syn Trosa i Kalliroe;
  (astronomia, astronomiczny) największy księżyc Jowisza; największy księżyc w Układzie Słonecznym; jeden z księżyców galileuszowych;

Garonna /ɡaˈrɔ̃nːa/ (pn)
ガロンヌ川
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-zachodniej Francji;

Garuda /ɡarˈuda/ (pn)
ガルダ, 迦楼羅
  (mitologia, mitologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) hinduistyczne i buddyjskie bóstwo przedstawiane w postaci orła, zwykle o ludzkim ciele w złotych lub czerwonych barwach;

Gaskonia /ɡaskˈɔɲʲa/ (pn)
ガスコーニュ
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji;

Gdańsk /ɡdãj̃sk/ (pn)
グダニスク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce;

Gdynia /ˈɡdɨ̃ɲa/ (pn)
グディニャ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce;

Geldria /ɡˈɛldrja/ (pn)
ヘルダーラント州
  (geografia, geograficzny) (administracja) największa prowincja Holandii, jej stolicą jest Arnhem;

Genewa /ɡɛ̃ˈnɛva/ (pn)
ジュネーヴ州
  (administracja) (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii;
ジュネーヴ
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;

Genowefa /ˌɡɛ̃nɔˈvɛfa/ (pn)
ジュヌヴィエーヴ
  imię żeńskie;

Genua /ɡɛ̃ˈnu<sup>w</sup>a/ (pn)
ジェノヴァ
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica regionu Liguria;

Georgia /dʒˈɔrdʒja/ (pn)
ジョージア
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części USA, ze stolicą w Atlancie;

Getynga /ɡɛtˈɨŋɡa/ (pn)
ゲッティンゲン
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;

Ghana /ˈɡãna/ (pn)
ガーナ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gibraltar /ɟiˈbraltar/ (pn)
ジブラルタル
  (geografia, geograficzny) skalisty półwysep na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego

Glarus /ɡlˈarus/ (pn)
グラールス州
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton w Szwajcarii położony we wschodniej części kraju;
グラールス
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii, w Alpach Glarneńskich;

Goa /ɡˈɔa/ (pn)
ゴア
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodnim wybrzeżu Półwyspu Indyjskiego, nad Morzem Arabskim;

Godzilla /ɡɔˈʥ̑ilːa/ (pn)
ゴジラ
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gigantyczny, fantastyczny potwór z japońskiej serii komiksów i filmów;

Goliat /ɡˈɔljat/ (pn)
ゴリアテ
  (biblijny) filistyński olbrzym pokonany przez Dawida strzałem z procy;

Gomora /ɡɔmˈɔra/ (pn)
ゴモラ
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) biblijne miasto kananejskie w pobliżu Morza Martwego;

Gorycja /ɡɔrˈɨtsja/ (pn)
ゴリツィア
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Friuli-Wenecja Julijska;

Gołąb /ˈɡɔwɔ̃mp/ (pn)
はと座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Grand Est /ɡrˈant ˈɛst/ (pn)
グラン・テスト
  (geografia, geograficzny) (administracja) położony na wschodzie Francji region administracyjny obejmujący Szampanię, Lotaryngię i Alzację

Grecja /ˈɡrɛʦ̑ʲja/ (pn)
ギリシャ, ギリシア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie, ze stolicą w Atenach;

Greczynka /ɡrɛˈʧ̑ɨ̃nka/ (n)
ギリシア人
  osoba płci żeńskiej narodowości greckiej, obywatelka Grecji, mieszkanka Grecji

Grek /ɡrɛk/ (n)
ギリシャ人, ギリシア人
  człowiek narodowości greckiej, obywatel Grecji, mieszkaniec Grecji

Grenada /ɡrɛ̃ˈnada/ (pn)
グレナダ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Grenadyny /ɡrˌɛnadˈɨnɨ/ (pn)
グレナディーン諸島
  (geografia, geograficzny) grupa wysp karaibskich położonych między wyspami Saint Vincent i Grenadą;

Grenlandia /ɡrɛ̃nˈlãndʲja/ (pn)
グリーンランド
  (geografia, geograficzny) ogromna arktyczna wyspa na północnym Atlantyku;

Grenoble /ɡrɛnˈɔblɛ/ (pn)
グルノーブル
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość w południowo-wschodniej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Grodno /ˈɡrɔdnɔ/ (n)
グロドノ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Białorusi;

Gruzin /ˈɡruʑĩn/ (n)
グルジア人
  osoba narodowości gruzińskiej lub obywatel Gruzji

Gruzinka /ɡruˈʑĩŋka/ (n)
グルジア人
  kobieta lub dziewczyna narodowości gruzińskiej lub obywatelka Gruzji

Gruzja /ˈɡruzʲja/ (pn)
グルジア, ジョージア
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na Kaukazie, ze stolicą w Tbilisi;

Gryzonia /ɡrɨˈzɔ̃ɲja/ (pn)
グラウビュンデン州
  (geografia, geograficzny) jeden z dwudziestu sześciu szwajcarskich kantonów;

Grzegorz /ˈɡʒɛɡɔʃ/ (pn)
グレゴリー
  imię męskie;

Guam /ˈɡu<sup>w</sup>ãm/ (pn)
グアム
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Gudźarat /ɡudʑˈarat/ (pn)
グジャラート州
  (geografia, geograficzny) stan w Indiach, leżący w północno-zachodniej części kraju;

Guernsey /ɡuˈɛrnsɛj/ (pn)
ガーンジー島
  (geografia, geograficzny) wyspa w Europie;

Gujana /ɡuˈjãna/ (pn)
ガイアナ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Georgetown;

Gujana Francuska /ɡuˈjãna frãnˈʦ̑uska/ (pn)
フランス領ギアナ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) francuskie terytorium zależne o statusie departamentu zamorskiego, położone w północno-wschodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Atlantyckim;

Gwadelupa /ˌɡvadɛˈlupa/ (pn)
グアドループ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) departament i region zamorski Francji w archipelagu Małych Antyli ze stolicą w Basse-Terre;

Gwatemala /ˌɡvatɛ̃ˈmala/ (pn)
グアテマラ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Ameryce Środkowej;

Gwiazda Betlejemska /ɡvʲˈazda bˌɛtlɛjˈɛmska/ (pn)
ベツレヘムの星
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) nazwa jasnego obiektu astronomicznego, który według Biblii doprowadził Trzech Króli do miejsca narodzin Jezusa Chrystusa w Betlejem;

Gwinea /ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
ギニア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  (geografia, geograficzny) kraina w Afryce, położona głównie nad Zatoką Gwinejską, ciągnie się od masywu Futa Dżalon po krańce pustyni Namib;

Gwinea Bissau /ɡvʲĩˈnɛa ˈbʲisːaw/ (pn)
ギニアビサウ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce ze stolicą w Bissau;

Gwinea Równikowa /ɡvʲĩˈnɛa ˌruvʲɲiˈkɔva/ (pn)
赤道ギニア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Góra Oliwna /ɡˈura ɔlˈivna/ (pn)
橄欖山
  (geografia, geograficzny) wzniesienie nieopodal starego miasta Jerozolimy w Judei;

Górna Austria /ɡˈurna ˈawstrja/ (pn)
オーバーエスターライヒ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej Austrii ze stolicą w Linzu;

Górna Wolta /ɡˈurna vˈɔlta/ (pn)
オートボルタ
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa Burkiny Faso do 1984 r.

Górski Karabach /ˈɡursʲci kaˈrabax/ (pn)
ナゴルノ・カラバフ
  (geografia, geograficzny) terytorium w Azji, na obszarze Kaukazu, będące przedmiotem sporu między Armenią i Azerbejdżanem;

Góry Skaliste /ˈɡurɨ skaˈlʲistɛ/ (pn)
ロッキー山脈
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w Ameryce Północnej;

Göteborg /ɡˈɛtɛbɔrɡ/ (pn)
イェテボリ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Szwecji, położone nad cieśniną Kattegat;

HIV /xʲif/ (acronym)
HIV
  (medycyna, medyczny) wirus wywołujący AIDS;

Habakuk /xabˈakuk/ (pn)
ハバクク
  (biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;

Hades /ˈxadɛs/ (pn)
ハーデース
  (mitologia grecka) bóg zmarłych i świata pozagrobowego, utożsamiany z rzymskim Plutonem;

Haga /ˈxaɡa/ (pn)
ハーグ, デン・ハーグ
  (geografia, geograficzny) miasto w Holandii;

Haiti /xaˈ<sup>j</sup>itʲi/ (pn)
ハイチ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej w archipelagu Antyli;

Hajfa /xˈajfa/ (pn)
ハイファ
  (geografia, geograficzny) miasto portowe na północy Izraela;

Hamburg /ˈxãmburk/ (pn)
ハンブルク州, ハンブルク特別市, 自由ハンザ都市ハンブルク
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy Niemiec
ハンブルク
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;

Hamlet /ˈxãmlɛt/ (pn)
ハムレット
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) tytułowy bohater dramatu Szekspira;
  rzadkie imię męskie
  (geografia, geograficzny) toponim, nazwa gminy w USA, w hrabstwie Renville, w stanie Dakota Północna
  (geografia, geograficzny) toponim, nazwa kilku miejscowości w USA

Hanoi /ˈxãnɔj/ (pn)
ハノイ
  (geografia, geograficzny) stolica Wietnamu;

Hanower /xanˈɔvɛr/ (pn)
ハノーファー
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, stolica Dolnej Saksonii;

Hauts-de-France /xˈawdzdˈɛfrˈantsɛ/ (pn)
オー＝ド＝フランス
  (geografia, geograficzny) (administracja) rejon administracyjny w północnej Francji;

Hawaje /xaˈvajɛ/ (pn)
ハワイ州
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Oceanie Spokojnym;

Hawana /xaˈvãna/ (pn)
ハバナ
  (geografia, geograficzny) miasto portowe, stolica Kuby;

Hawr /xˈavr/ (pn)
ル・アーヴル
  (geografia, geograficzny) duże miasto portowe w północnej Francji, w Normandii;

Hebrajczyk /xɛbrˈajtʃɨk/ (n)
ヘブライ
  (biblijny) (etnografia, etnograficzny) członek starożytnego, półkoczowniczego ludu semickiego posługującego się biblijnym językiem hebrajskim

Helena /xɛˈlɛ̃na/ (pn)
ヘレネ
  (oficjalnie) (urzędowy) polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Helios /ˈxɛlʲjɔs/ (pn)
ヘリオス
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie słońca, przedstawiany jako piękny mężczyzna w promienistej aureoli albo koronie z promieni słonecznych, przemierzający dzienne niebo złotym czterokonnym rydwanem, utożsamiany z rzymskim Solem; świadek przysiąg i czynów; źródło światła; syn Hyperiona i Tei; brat Selene i Eos; jedno z bóstw solarnych; jeden z tytanów drugiego pokolenia;

Helsinki /xɛlˈsʲĩnʲci/ (pn)
ヘルシンキ
  (geografia, geograficzny) stolica Finlandii;

Henryk /ˈxɛ̃nrɨk/ (pn)
ヘンリー
  imię męskie

Hera /ˈxɛra/ (pn)
ヘラ
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 103;
  (mitologia grecka) bogini małżeństw, wierności małżeńskiej, kobiet zamężnych i wdów, utożsamiana z rzymską Junoną;

Herkules /xɛrˈkulɛs/ (pn)
ヘルクレス座
  (mitologia rzymska) mityczny heros;
  imię męskie;
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór na półkuli północnej;

Hermes /ˈxɛrmɛs/ (pn)
ヘルメース
  (mitologia grecka) bóg dróg, podróżnych, wędrowców, kupców, złodziei, pasterzy i wynalazców, utożsamiany z rzymskim Merkurym; posłaniec bogów i psychopomp; syn Zeusa i Mai; jeden z olimpijczyków;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida podwójna o numerze katalogowym 69230, odkryta w 1937 r.;

Herod /ˈxɛrɔt/ (pn)
ヘロデ
  historyczne i biblijne imię męskie pochodzenia greckiego

Hesja /ˈxɛsʲja/ (n)
ヘッセン
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy i kraina historyczna w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Wiesbaden;

Hestia /ˈxɛstʲja/ (pn)
ヘスティアー
  (mitologia grecka) bogini ogniska domowego oraz świętego i wiecznego ognia, utożsamiana z rzymską Westą, symbol domu i rodziny;

Hezbollah /xɛzˈbɔlːax/ (n)
ヒズボッラー
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) libańska partia polityczna muzułmańskich szyitów;

Hezjod /ˈxɛzʲjɔt/ (pn)
ヘシオドス
  (literacko) grecki epik;

Hieronim /xʲjɛˈrɔ̃ɲĩm/ (pn)
ヒエロニムス, ジェローム
  polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Himalaje /ˌxʲĩmaˈlajɛ/ (n)
ヒマラヤ山脈, ヒマラヤ
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski położony w południowej Azji, najwyższy na Ziemi;

Hindukusz /xʲĩnˈdukuʃ/ (pn)
ヒンドゥークシュ山脈
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w środkowej części Azji leżące w północno-zachodnim Pakistanie oraz środkowym i wschodnim Afganistanie;

Hindus /ˈxʲĩndus/ (n)
インド人
  obywatel Indii

Hiob /xʲjɔp/ (pn)
ヨブ
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać biblijna;
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Hiroszima /ˌxʲirɔˈʃʲĩma/ (pn)
広島市
  (geografia, geograficzny) miasto w Japonii, na wyspie Honsiu;

Hiszpan /ˈxʲiʃpãn/ (n)
スペイン人
  człowiek narodowości hiszpańskiej, obywatel Hiszpanii, mieszkaniec Hiszpanii

Hiszpania /xʲiʃˈpãɲja/ (pn)
スペイン, 西班牙
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie położone na Półwyspie Iberyjskim ze stolicą w Madrycie;

Hiszpanka /xʲiʃˈpãnka/ (n)
スペイン人
  kobieta lub dziewczyna narodowości hiszpańskiej, obywatelka Hiszpanii, mieszkanka Hiszpanii

Hokkaido /xˌɔkkaˈidɔ/ (n)
北海道
  (geografia, geograficzny) wyspa nad Oceanem Spokojnym, druga pod względem wielkości wyspa Japonii;

Holandia /xɔˈlãndʲja/ (pn)
ホラント州
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Królestwa Niderlandów;
オランダ, ホラント州
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Holandia Południowa /xɔlˈandja pˌɔwudɲʲˈɔva/ (pn)
南ホラント州
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii, ze stolicą w Hadze, położona wzdłuż wybrzeża Morza Północnego;

Holandia Północna /xɔlˈandja puwnˈɔtsna/ (pn)
北ホラント州
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w północno-zachodniej Holandii ze stolicą w Haarlem;

Holender /xɔˈlɛ̃ndɛr/ (n)
オランダ人
  człowiek narodowości holenderskiej, obywatel Holandii, mieszkaniec Holandii

Holenderka /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrka/ (n)
オランダ人
  kobieta lub dziewczyna narodowości holenderskiej, obywatelka Holandii, mieszkanka Holandii

Homer /ˈxɔ̃mɛr/ (pn)
ホメロス
  (starożytność) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny grecki epik, pieśniarz i poeta, autor „Iliady” i „Odysei”;
  anglosaskie imię męskie pochodzenia greckiego

Honduras /xɔ̃nˈduras/ (pn)
ホンジュラス
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Hongkong /ˈxɔ̃ŋkːɔ̃ŋk/ (pn)
香港, ホンコン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalny region administracyjny w Chinach nad Morzem Południowochińskim;

Honolulu /ˌxɔ̃nɔˈlulu/ (pn)
ホノルル
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica stanu Hawaje;

Honsiu /ˈxɔ̃w̃ɕu/ (pn)
本州
  (geografia, geograficzny) największa wyspa Japonii;

Horacy /xɔˈraʦ̑ɨ/ (pn)
ホラティウス
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Hubert /ˈxubɛrt/ (pn)
ヒュバート
  imię męskie;

Hun /xˈun/ (n)
フン族
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczego ludu, który ok. 370 r. najechał Europę;

Hyde Park /xˈɨdɛ pˈark/ (pn)
ハイド・パーク
  (geografia, geograficzny) park królewski w Londynie;

Hydra /ˈxɨdra/ (pn)
うみへび座
  (astronomia, astronomiczny) największy pod względem powierzchni gwiazdozbiór na niebie;
  (astronomia, astronomiczny) naturalny satelita Plutona;
  (mitologia grecka) wielogłowy wąż wodny, spłodzony przez Tyfona i Echidnę;

Hypnos /ˈxɨpnɔs/ (pn)
ヒュプノス
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie snu utożsamiany z rzymskim Somnusem;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 14827;

IKEA /ikˈɛa/ (acronym)
IKEA
  szwedzka firma produkująca meble i artykuły dekoracyjne;

Ibiza /iˈbʲiza/ (pn)
イビサ島
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica wyspy (1.1)
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, w archipelagu Balearów;

Ida /ˈida/ (pn)
アイダ
  polskie imię żeńskie pochodzenia germańskiego;

Illinois /ˌillinˈɔis/ (pn)
イリノイ 州
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w USA położony na środkowym zachodzie kraju, ze stolicą w Springfield;

Indie /ˈĩndʲjɛ/ (pn)
インド, 印度
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Indochiny Francuskie /ˌindɔçˈinɨ frantsˈuskʲɛ/ (pn)
フランス領インドシナ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna kolonia francuska w południowo-wschodniej Azji;

Indonezja /ˌĩndɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
インドネシア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej Azji ze stolicą w Dżakarcie;

Indonezyjczyk /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
インドネシア人
  obywatel Indonezji

Indus /ˈĩndus/ (pn)
インダス川
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Azji;

Internet /ĩnˈtɛrnɛt/ (pn)
インターネット
  (informatyka, informatyczny) międzynarodowa sieć komputerowa;

Io /ˈi<sup>j</sup>ɔ/ (pn)
イオ
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 85;
  (mitologia grecka) kapłanka Hery w Argos, córka Inachosa, jedna z kochanek Zeusa;
  (astronomia, astronomiczny) trzeci co do wielkości księżyc Jowisza;

Iowa /iˈɔva/ (pn)
アイオワ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Irak /ˈirak/ (pn)
イラク
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Bagdadzie;

Iran /ˈirãn/ (pn)
イラン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Irańczyk /iˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
イラン人
  obywatel Iranu

Irena /iˈrɛ̃na/ (pn)
アイリーン
  imię żeńskie;

Irkuck /ˈirkutsk/ (pn)
イルクーツク
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, na Syberii, położone nad rzeką Irkut;

Irlandczyk /irˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
アイルランド人
  osoba narodowości irlandzkiej, obywatel Irlandii; (także, też) mieszkaniec Irlandii Północnej

Irlandia /irˈlãndʲja/ (pn)
アイルランド
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim i Morzem Irlandzkim;

Irlandia Północna /irˈlãndʲja puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
北アイルランド
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część składowa Wielkiej Brytanii;

Irlandka /irˈlãntka/ (n)
アイルランド人
  kobieta narodowości irlandzkiej, obywatelka Irlandii; (także, też) mieszkanka Irlandii Północnej

Irtysz /ˈirtɨʃ/ (pn)
イルティシュ
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, północno-wschodnim Kazachstanie i zachodnich Chinach, lewy dopływ Obu;

Islamska Republika Mauretańska /isˈlãmska rɛˈpublʲika ˌmawrɛˈtãj̃ska/ (pn)
モーリタニア・イスラム共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Mauretanii

Islandia /isˈlãndʲja/ (pn)
アイスランド
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, ze stolicą w Reykjaviku, obejmujące Islandię (1.1) i otaczające ją mniejsze wyspy;

Itaka /iˈtaka/ (pn)
イタキ島
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) grecka wyspa na Morzu Jońskim, u zachodnich wybrzeży Peloponezu;

Iwanowo /ˌivanˈɔvɔ/ (pn)
イバノボ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w Rosji, położone na północny wschód od Moskwy;

Izaak /iˈzaːk/ (pn)
アイザック
  (biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Izajasz /iˈzajaʃ/ (pn)
イザヤ
  (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia semickiego; jedno z imion biblijnych;

Izrael /izˈraɛl/ (pn)
イスラエル
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego, zamieszkałe w większości przez Żydów;
  (podniośle) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawcy judaizmu
  hebrajskie imię męskie;

Izraelczyk /ˌizraˈɛlʧ̑ɨk/ (n)
イスラエル人
  obywatel lub mieszkaniec współczesnego państwa Izrael

Iżewsk /ˈiʒɛfsk/ (pn)
イジェフスク
  (geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Federacji Rosyjskiej, stolica Udmurcji, położona nad rzeką Iż, dopływem Kamy;

Jacek /ˈjaʦ̑ɛk/ (pn)
ヤツェク
  imię męskie;

Jack Russell terrier /dʒˈɛk rˈussɛll tˈɛrʲɛr/ (pn)
ジャック・ラッセル・テリア
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów należąca do grypy terierów pochodząca z Wielkiej Brytanii i ukształtowana w Australii;

Jadwiga /jadˈvʲiɡa/ (pn)
ヤドヴィガ
  polskie imię żeńskie pochodzenia germańskiego;

Jagiellon /jäˈɟɛlːɔ̃n/ (n)
ヤギェウォ朝
  (historia, historyczny, historycznie) tylko w lm Jagiellonowie → dynastia panująca w Polsce od XIV do XVI w., zapoczątkowana przez Władysława II Jagiełłę, wygasła wraz ze śmiercią Zygmunta II Augusta;

Jahwe /ˈjaxfɛ/ (pn)
ヤハウェ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, sakralne imię Boga;

Jakub /ˈjakup/ (pn)
ヤコブ
  (biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;
ジェーコブ ジェイコブ, ヤコブ
  polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Jakucja /jaˈkuʦ̑ʲja/ (pn)
ヤクーチア
  (geografia, geograficzny) republika wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej, położona we wschodniej Syberii, największa pod względem powierzchni, (ponad 3 miliony km²), jednostka administracyjno-terytorialna na świecie;

Jakuck /ˈjakuʦ̑k/ (pn)
ヤクーツク
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w północno-wschodniej Syberii, stolica Jakucji;

Jamajka /jãˈmajka/ (n)
ジャマイカ人
  mieszkanka Jamajki (1.1-2), obywatelka Jamajki

Jamajka /jãˈmajka/ (pn)
ジャマイカ
  (geografia, geograficzny) państwo położone na tej wyspie (1.1)
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Karaibskim;

Jamusukro /ˌjãmuˈsukrɔ/ (pn)
ヤムスクロ
  (geografia, geograficzny) stolica Wybrzeża Kości Słoniowej;

Jan /jãn/ (pn)
ヤン
  imię męskie;

Jan Mayen /ˈjãn ˈmajɛ̃n/ (pn)
ヤンマイエン島
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) (geografia, geograficzny) wyspa w Arktyce, należąca do Norwegii;

Jangcy /jˈaŋktsɨ/ (pn)
揚子江
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) najdłuższa rzeka Chin i Azji;

Janus /jˈanus/ (pn)
ヤヌス
  (mitologia, mitologiczny) staroitalski bóg o dwóch twarzach;
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna;

Japonia /jaˈpɔ̃ɲja/ (pn)
日本, にっぽん
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Japonka /jaˈpɔ̃nka/ (n)
日本人
  kobieta lub dziewczyna narodowości japońskiej, obywatelka, mieszkanka Japonii

Japończyk /jaˈpɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
日本人, にほんじん
  osoba narodowości japońskiej, obywatel, mieszkaniec Japonii

Jarosław /jaˈrɔswaf/ (pn)
ヤロスラヴリ
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, położone nad górną Wołgą;

Java /jˈava/ (n)
ジャバ
  (informatyka, informatyczny) popularny, obiektowy język programowania;

Jawa /ˈjava/ (pn)
ジャワ島
  (geografia, geograficzny) wyspa z Dżakartą (stolicą Indonezji);

Jaworzno /jaˈvɔʒnɔ/ (pn)
ヤヴォジュノ
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie śląskim;

Jałta /ˈjawta/ (pn)
ヤルタ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto leżące w południowej części Półwyspu Krymskiego, na brzegu Morza Czarnego;

Jehowa /jɛxˈɔva/ (pn)
エホバ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) imię Boga Biblii. Jedna z form oddania hebrajskiego zapisu imienia Bożego יהוה nazywanego tetragramem. Imię to występuje w niektórych przekładach Biblii na język polski. Z posługiwania się tą formą najbardziej znani są świadkowie Jehowy.

Jekaterynburg /jˌɛkatɛrˈɨnburk/ (pn)
エカテリンブルク
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji położone u stóp Uralu, nad rzeką Iset, stolica obwodu swierdłowskiego;

Jemen /ˈjɛ̃mɛ̃n/ (pn)
イエメン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Sanie;

Jenisej /jɛ̇̃ˈɲisɛj/ (pn)
エニセイ川
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji;

Jeremiasz /jɛˈrɛ̃mʲjaʃ/ (pn)
エレミヤ
  (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Jerozolima /ˌjɛrɔˈzɔlʲĩma/ (pn)
エルサレム
  (geografia, geograficzny) miasto o prawnie niewyjaśnionym statusie z większą częścią w Izraelu i wschodnią częścią na Terytoriach Palestyńskich, ośrodek kultu religijnego chrześcijan, żydów i muzułmanów;

Jerycho /jɛˈrɨxɔ/ (pn)
エリコ, イェリコ
  (geografia, geograficzny) (biblijny) miasto w Judei, we wschodniej części Palestyny, znajdujące się pod administracją Autonomii Palestyńskiej;

Jerzy /ˈjɛʒɨ/ (pn)
ジョージ
  imię męskie;

Jezioro Aralskie /jɛ̇ˈʑɔrɔ aˈralsʲcɛ/ (pn)
アラル海
  (geografia, geograficzny) zanikające, bezodpływowe, słone jezioro w Kazachstanie i Uzbekistanie;

Jezioro Bodeńskie /jɛʑˈɔrɔ bɔdˈɛɲskʲɛ/ (pn)
ボーデン湖
  (geografia, geograficzny) jezioro (a właściwie zespół dwóch jezior i odcinka Renu) u podnóża Alp, na pograniczu Niemiec, Austrii i Szwajcarii;

Jezioro Genewskie /jɛʑˈɔrɔ ɡɛnˈɛfskʲɛ/ (pn)
レマン湖
  (geografia, geograficzny) jezioro w Szwajcarii i Francji, nad jego brzegami znajduje się miasto Genewa;

Jezus /ˈjɛzus/ (pn)
イエス, イイスス
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) centralna postać chrześcijaństwa;

Jezus Chrystus /ˈjɛzus ˈxrɨstus/ (pn)
イエス・キリスト
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie imię Syna Bożego;

Joachim /jɔˈaxʲĩm/ (pn)
ヨアヒム
  imię męskie;

Joel /ˈjɔɛl/ (pn)
ヨエル
  (biblijny) Księga Joela;
  (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Jokohama /ˌjɔkɔˈxãma/ (n)
横浜
  (geografia, geograficzny) miasto w Japonii leżące w środkowej części wyspy Honsiu w regionie Kantō;

Jonasz /ˈjɔ̃naʃ/ (pn)
ヨナ
  polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Jordan /ˈjɔrdãn/ (pn)
ヨルダン川
  (geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie, wypływa z Libanu, przepływa przez Jezioro Tyberiadzkie i uchodzi do Morza Martwego;

Jordania /jɔrˈdãɲa/ (pn)
ヨルダン
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Bliskim Wschodzie ze stolicą w Ammanie;

Joszkar-Oła /jˈɔʃkarˈɔwa/ (pn)
ヨシュカル・オラ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, stolica Republiki Mari El;

Jowisz /ˈjɔvʲiʃ/ (pn)
木星
  (mitologia rzymska) bóg światłości, pogodnego nieba, piorunów, błyskawic i nienaruszalności przysięgi, utożsamiany z greckim Zeusem; syn Saturna i Ops; mąż Junony; wraz z Junoną i Minerwą tworzył triadę kapitolińską; obok Marsa i Kwiryna narodowe bóstwo rzymskie; najwyższy bóg panteonu rzymskiego;
  (astronomia, astronomiczny) piąta według oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych; czwarty (po Słońcu, Księżycu i Wenus) najjaśniejszy obiekt na niebie;

Jozue /jɔˈzu<sup>w</sup>ɛ/ (pn)
ヨシュア
  rzadkie imię męskie pochodzenia semickiego;

Juda /ˈjuda/ (pn)
ユダ
  imię męskie pochodzenia semickiego; imię biblijne;
  (administracja) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo na Bliskim Wschodzie;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Judea, nazwa krainy;

Judasz /jˈudaʃ/ (pn)
ユダ
  (biblijny) (zobacz) Judasz Iskariota;

Judea /juˈdɛa/ (pn)
ユダヤ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na Bliskim Wschodzie, prowincja rzymska;

Judyta /juˈdɨta/ (pn)
ユディト
  imię żeńskie;

Jugosławia /ˌjuɡɔˈswavʲja/ (pn)
ユーゴスラビア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) nieistniejące państwo w Europie Południowej na Półwyspie Bałkańskim;

Jukon /ˈjukɔ̃n/ (pn)
ユーコン
  (geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;

Julia /ˈjulʲja/ (pn)
ジュリア
  imię żeńskie;

Julian /ˈjulʲjãn/ (pn)
ジュリアン
  imię męskie;

Jura /jˈura/ (pn)
ジュラ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuskojęzyczny kanton, w północno-zachodniej części Szwajcarii;

Justyn /jˈustɨn/ (pn)
ジャスティン
  imię męskie;

Jutlandia /jutlˈandja/ (pn)
ユトランド半島
  (geografia, geograficzny) półwysep położony w Danii (większość) i Niemczech, oblany morzami Bałtyckim i Północnym i mający nasadę w okolicach Hamburga;

Józef /ˈjuzɛf/ (pn)
ジョセフ
  polskie imię męskie;

Kaaba /kaˈaba/ (pn)
カアバ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islamska świątynia i sanktuarium w Mekce;

Kabul /ˈkabul/ (pn)
カーブル
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Afganistanu;

Kaczor Donald /ˈkaʧ̑ɔr ˈdɔ̃nalt/ (pn)
ドナルドダック
  bohater filmów animowanych;

Kadyks /ˈkadɨks/ (pn)
カディス
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii;

Kafarnaum /kafˈarnawm/ (pn)
カペナウム
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w północnym Izraelu, nad Jeziorem Galilejskim;

Kain /kˈain/ (pn)
カイン
  (biblijny) postać biblijna, syn prarodziców;

Kair /ˈka<sup>j</sup>ir/ (pn)
カイロ
  (geografia, geograficzny) stolica Egiptu;

Kajmany /kajˈmãnɨ/ (pn)
ケイマン諸島
  (geografia, geograficzny) wyspy w Ameryce Środkowej;

Kali /kˈali/ (pn)
カーリー
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) hinduska bogini

Kalifornia /ˌkalʲiˈfɔrʲɲja/ (pn)
カリフォルニア州, 加州
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Kaliopa /kaˈlʲjɔpa/ (pn)
カリオペー
  (mitologia grecka) muza poezji epicznej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

Kalkuta /kalˈkuta/ (pn)
コルカタ
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Indiach (egzonim wariantowy wg KSNG);

Kambodża /kãmˈbɔʤ̑a/ (pn)
カンボジア, カンボディア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Południowo-Wschodniej ze stolicą w Phnom Penh;

Kambodżanin /ˌkãmbɔˈʤ̑ãɲĩn/ (n)
カンボジア人
  mieszkaniec Kambodży, obywatel Kambodży

Kamczatka /kãmˈʧ̑atka/ (pn)
カムチャッカ, カムチャツカ
  (geografia, geograficzny) półwysep w północno-wschodniej części Azji;

Kameleon /ˌkãmɛˈlɛɔ̃n/ (pn)
カメレオン座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Kamerun /kãˈmɛrũn/ (pn)
カメルーン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kanaan /kanˈaan/ (pn)
カナアン
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ziemia obiecana patriarsze Abrahamowi i jego potomstwu;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego;
  (biblijny) imię biblijne

Kanada /kãˈnada/ (pn)
カナダ, 加奈陀
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;

Kanadyjczyk /ˌkãnaˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
カナダ人
  obywatel Kanady

Kanał Panamski /ˈkãnaw pãˈnãmsʲci/ (n)
パナマ運河
  (geografia, geograficzny) sztuczny kanał wodny łączący Ocean Atlantycki z Oceanem Spokojnym;

Kanał Sueski /ˈkãnaw suˈ<sup>w</sup>ɛsʲci/ (n)
スエズ運河
  (geografia, geograficzny) położony w Egipcie kanał głębokowodny dla statków morskich, łączący Morze Śródziemne z Morzem Czerwonym;

Kandahar /kãnˈdaxar/ (pn)
カンダハール
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Afganistanie, położone nad rzeką Helmand;

Kapadocja /kˌapadˈɔtsja/ (pn)
カッパドキア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w tureckiej Anatolii;

Kapsztad /ˈkapʃtat/ (pn)
ケープタウン
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Republice Południowej Afryki;

Kapua /kapˈua/ (pn)
カプア
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, położone na południe od Rzymu nad rzeką Volturno;

Kara-kum /kˈarakˈum/ (pn)
カラクム砂漠
  (geografia, geograficzny) piaszczysta pustynia w Turkmenistanie, na Nizinie Turańskiej;

Karaczi /kaˈraʧ̑ʲi/ (pn)
カラチ
  (geografia, geograficzny) największe miasto Pakistanu, położone w południowej części kraju;

Karia /kˈarja/ (n)
カリア
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina na południowo-zachodnim wybrzeżu Azji Mniejszej;

Karol /ˈkarɔl/ (pn)
シャルル
  imię męskie;

Karolina /ˌkarɔˈlʲĩna/ (pn)
カロリネ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kolonia brytyjska w Ameryce Północnej, dziś dwa stany: Karolina Północna i Południowa
  (potocznie, potoczny) jeden z dwóch stanów (1.2)
  imię żeńskie;

Karolina Południowa /kˌarɔlˈina pˌɔwudɲʲˈɔva/ (pn)
サウスカロライナ
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych;

Karolina Północna /kˌarɔlˈina puwnˈɔtsna/ (pn)
ノースカロライナ
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych;

Karpaty /karˈpatɨ/ (pn)
カルパティア山脈
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w środkowej Europie;

Kartagina /kˌartaɡʲˈina/ (pn)
カルタゴ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo położone na północnym wybrzeżu Afryki, w pobliżu dzisiejszego Tunisu

Karyntia /karˈɨntja/ (pn)
ケルンテン
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna leżąca na obszarze obecnej Austrii i Słowenii

Kastylia /kastˈɨlja/ (n)
カスティーリャ
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w środkowej Hiszpanii;

Kaszmir /ˈkaʃmʲir/ (pn)
カシミール
  (geografia, geograficzny) region na subkontynencie indyjskim

Katalonia /ˌkataˈlɔ̃ɲja/ (pn)
カタルーニャ州, カタロニア
  (geografia, geograficzny) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii;

Katar /ˈkatar/ (pn)
カタール
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, położone we wschodniej części Półwyspu Arabskiego;

Katarzyna /ˌkataˈʒɨ̃na/ (pn)
キャサリン
  polskie imię żeńskie;

Katmandu /katˈmãndu/ (pn)
カトマンズ
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Nepalu

Kaukaz /ˈkawkas/ (pn)
カフカース
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region na pograniczu Europy i Azji;
カフカス山脈
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w zachodniej Azji;

Kazach /ˈkazax/ (n)
カザフ人
  osoba narodowości kazachskiej

Kazachstan /kaˈzaxstãn/ (pn)
カザフスタン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na pograniczu Europy i Azji, ze stolicą w Astanie;

Kefas /kˈɛfas/ (n)
シファス
  (biblijny) aramejski wariant imienia apostoła Piotra
  historyczne imię męskie pochodzenia aramejskiego

Keiko /kɛˈikɔ/ (pn)
景行
  japońskie imię żeńskie;

Kemerowo /kˌɛmɛrˈɔvɔ/ (pn)
ケメロボ
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji;

Kenia /ˈkɛ̃ɲja/ (pn)
ケニア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kent /kɛ̃nt/ (pn)
ケント
  (geografia, geograficzny) nazwa wielu hrabstw, miejscowości, gmin oraz innych toponimów w krajach anglojęzycznych;

Kercz /kˈɛrtʃ/ (pn)
ケルチ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na wschodzie Półwyspu Krymskiego, nad Cieśniną Kerczeńską;

Kijów /ˈcijuf/ (pn)
キエフ
  (geografia, geograficzny) miasto nad Dnieprem, stolica Ukrainy;

Kil /cil/ (pn)
りゅうこつ座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Kilimandżaro /ˌcilʲĩmãn͇ˈʤ̑arɔ/ (pn)
キリマンジャロ
  (geografia, geograficzny) najwyższa góra Afryki położona w Tanzanii niedaleko granicy z Kenią;

King Kong /kˈiŋk kˈɔŋk/ (pn)
キングコング
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna gigantyczna małpa z popkulturowej literatury i filmu;

Kinszasa /cĩw̃ˈʃasa/ (pn)
キンシャサ
  (geografia, geograficzny) stolica Demokratycznej Republiki Konga;

Kioto /kʲˈɔtɔ/ (pn)
京都
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna stolica Japonii;

Kirgistan /cirʲˈɟistãn/ (pn)
キルギス, キルギスタン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Kiribati /ˌcirʲiˈbatʲi/ (pn)
キリバス
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Kiszyniów /ciˈʃɨ̃ɲuf/ (pn)
キシナウ
  (geografia, geograficzny) stolica Mołdawii;

Kiusiu /ˈcüɕu/ (pn)
九州
  (geografia, geograficzny) wyspa nad Oceanem Spokojnym, trzecia pod względem wielkości wyspa Japonii;

Kleopatra /ˌklɛɔˈpatra/ (pn)
クレオパトラ
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 216, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1880 r.;
  (mitologia grecka) córka Idasa i Marpessy oraz żona Meleagra;
  (mitologia grecka) królowa Tracji; córka Boreasza i Orejtyi oraz żona Fineusa;
  imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Kneset /knˈɛsɛt/ (n)
イスラエル国会
  jednoizbowy parlament Izraela

Koblencja /kɔblˈɛntsja/ (pn)
コブレンツ
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Niemiec, u ujścia Mozeli do Renu;

Kolonia /kɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
ケルン
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, położone nad Renem;

Kolorado /kˌɔlɔrˈadɔ/ (pn)
コロラド州
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Kolumbia /kɔˈlũmbʲja/ (pn)
コロンビア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Kolumbia Brytyjska /kɔˈlũmbʲja brɨˈtɨjska/ (pn)
ブリティッシュコロンビア州, ブリティッシュ・コロンビア
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Komisja Europejska /kɔ̃ˈmʲisʲja ˌɛwrɔˈpɛjska/ (n)
欧州委員会
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organ wykonawczy Unii Europejskiej;

Komory /kɔ̃ˈmɔrɨ/ (pn)
コモロ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Konakry /kɔ̃ˈnakrɨ/ (pn)
コナクリ
  (geografia, geograficzny) stolica Gwinei;

Konfederacja Szwajcarska /kˌɔnfɛdɛrˈatsja ʃfajtsˈarska/ (pn)
スイス連邦
  (oficjalnie) (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Szwajcarii jako państwa;

Konfucjusz /kɔnfˈutsjuʃ/ (pn)
孔子
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) chiński filozof;

Kongo /ˈkɔ̃ŋɡɔ/ (pn)
コンゴ
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Afryce;

Konstancja /kɔ̃w̃ˈstãnʦ̑ʲja/ (pn)
コンスタンツ
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;
  imię żeńskie;

Konstantynopol /ˌkɔ̃w̃stãntɨ̃ˈnɔpɔl/ (pn)
コンスタンティノポリス
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Stambułu;

Kopciuszek /kɔptɕˈuʃɛk/ (pn)
シンデレラ
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przydomek głównej bohaterki popularnej baśni;

Kopenhaga /ˌkɔpɛ̃nˈxaɡa/ (pn)
コペンハーゲン
  (geografia, geograficzny) stolica Danii;

Koran /ˈkɔrãn/ (pn)
クルアーン, コーラン
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga islamu;

Korea /kɔˈrɛa/ (pn)
朝鮮, 韓国
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawne zjednoczone państwo w Azji, obecnie Korea Północna i Korea Południowa oraz (potocznie, potoczny) Półwysep Koreański;
  (potocznie, potoczny) Korea Północna lub Korea Południowa

Korea Południowa /kɔˈrɛa ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
韓国
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Korea Północna /kɔˈrɛa puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
北朝鮮
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Koreanka /ˌkɔrɛˈãŋka/ (n)
韩国の女
  obywatelka Korei Południowej lub Korei Północnej; kobieta narodowości koreańskiej

Koreańczyk /ˌkɔrɛˈãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
韓国人
  obywatel Korei Południowej lub Korei Północnej; osoba narodowości koreańskiej

Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna /ˌkɔrɛˈãj̃ska rɛˈpublʲika ˌludɔvɔ‿dɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na/ (pn)
朝鮮民主主義人民共和国
  (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Północnej;

Kornwalia /kɔrnvˈalja/ (pn)
コーンウォール
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna położona na Półwyspie Kornwalijskim;

Korona Południowa /kɔˈrɔ̃na ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
みなみのかんむり座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów znajdujący się na południowej półkuli nieba;

Korona Północna /kɔˈrɔ̃na puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
かんむり座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Korsyka /kɔrˈsɨka/ (pn)
コルシカ島
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, część Francji;

Korynt /kˈɔrɨnt/ (pn)
コリント, コリントス
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji, na półwyspie Peloponez;
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo

Kos /kɔs/ (pn)
コス島
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa w archipelagu Dodekanez;

Kosowo /kɔˈsɔvɔ/ (pn)
コソボ
  (geografia, geograficzny) częściowo uznawane państwo w Europie ze stolicą w Prisztinie;

Kostaryka /ˌkɔstaˈrɨka/ (pn)
コスタリカ
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Kotonu /kɔˈtɔ̃nu/ (pn)
コトヌー
  (geografia, geograficzny) miasto w Beninie;

Kowno /kˈɔvnɔ/ (pn)
カウナス
  drugie najważniejsze miasto Litwy, położone w środkowej Litwie u zbiegu Niemna i Wilii;

Kozak /ˈkɔzak/ (n)
コサック
  (historia, historyczny, historycznie) członek wspólnoty zamieszkującej stepy na południowych pograniczach dawnej Rzeczpospolitej i Rosji;

Koziorożec /ˌkɔʑɔˈrɔʒɛʦ̑/ (pn)
やぎ座, 磨羯宮
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziesiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 grudnia do 20 stycznia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;

Kołobrzeg /kɔˈwɔbʒɛk/ (pn)
コウォブジェク
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce; miasto powiatowe w województwie pomorskim;

Kołyma /kɔwˈɨma/ (pn)
コリマ
  (geografia, geograficzny) rzeka na wschodzie Federacji Rosyjskiej w Jakucji;

Kościół katolicki /ˈkɔɕʨ̑uw ˌkatɔˈlʲiʦ̑ʲci/ (n)
カトリック教会
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, tradycji katolickiej mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych, na którego czele stoi papież;

Kraj Ałtajski /krˈaj awtˈajski/ (pn)
アルタイ地方
  (geografia, geograficzny) (administracja) jednostka administracyjna Federacji Rosyjskiej, położona w południowej części Syberii;

Kraj Loary /krˈaj lɔˈarɨ/ (pn)
ペイ・ド・ラ・ロワール
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w zachodniej Francji;

Kraków /ˈkrakuf/ (pn)
クラクフ
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie małopolskim, dawna stolica Polski;

Krasnodar /krasnˈɔdar/ (pn)
クラスノダール
  (geografia, geograficzny) miasto europejskiej części Rosji, port nad rzeką Kubań, siedziba administracyjna Kraju Krasnodarskiego;

Krasnojarsk /krasˈnɔjarsk/ (pn)
クラスノヤルスク
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na Syberii, stolica Kraju Krasnojarskiego;

Kreta /ˈkrɛta/ (pn)
クレタ島
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Śródziemnym;

Kronos /krˈɔnɔs/ (pn)
クロノス
  (mitologia grecka) bóstwo pogańskie, jeden z tytanów;

Kruk /kruk/ (pn)
からす座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Krym /krɨ̃m/ (pn)
クリミア
  (geografia, geograficzny) półwysep na Morzu Czarnym, połączony z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim; terytorium sporne między Ukrainą a Rosją;

Krystyna /krɨˈstɨ̃na/ (pn)
クリスティーナ
  polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Kryszna /ˈkrɨʃna/ (pn)
クリシュナ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w hinduizmie, ósmy awatar Wisznu;

Krzysztof /ˈkʃɨʃtɔf/ (pn)
クリストファー
  polskie imię męskie pochodzenia łacińsko-greckiego;

Krzyż Południa /ˈkʃɨʃ pɔˈwudʲɲa/ (pn)
みなみじゅうじ座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów;

Królestwo Belgii /krulˈɛstfɔ bˈɛlɡji/ (pn)
ベルギー王国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Belgii

Królestwo Danii /krulˈɛstfɔ dˈaɲʲi/ (pn)
デンマーク王国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa państwa duńskiego, tworzonego przez Danię właściwą, Grenlandię oraz Wyspy Owcze;

Królestwo Hiszpanii /krulˈɛstfɔ çiʃpˈaɲʲi/ (pn)
スペイン王国
  (urzędowy) oficjalna nazwa Hiszpanii

Królestwo Szwecji /kruˈlɛstfɔ ˈʃfɛʦ̑ʲji/ (pn)
スウェーデン王国
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie północnej

Ksawery /ksaˈvɛrɨ/ (pn)
シャビエル
  imię męskie;

Księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (pn)
月
  (astronomia, astronomiczny) jedyny naturalny satelita Ziemi, drugi po Słońcu najjaśniejszy obiekt na niebie;

Kuba /ˈkuba/ (pn)
キューバ, 玖馬
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo leżące na Kubie (1.1) i sąsiednich wyspach;
  (geografia, geograficzny) największa wyspa na Karaibach;

Kubań /kˈubaɲ/ (pn)
クバン
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w zachodniej części Przedkaukazia;

Kubuś Puchatek /ˈkubuɕ puˈxatɛk/ (n)
くまのプーさん
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) postać misia z książek i filmów stworzona przez Alana Alexandra Milne'a;

Kurdystan /kurdˈɨstan/ (pn)
クルディスタン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) górzysta kraina w południowo-zachodniej Azji zamieszkana przez Kurdów;

Kurlandia /kurlˈandja/ (pn)
クールラント
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Łotwy na półwyspie nad Bałtykiem;

Kursk /kˈursk/ (pn)
クルスク
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, stolica obwodu kurskiego, miejsce wielkiej bitwy pancernej w 1943 roku;

Kurytyba /kˌurɨtˈɨba/ (pn)
クリチバ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Brazylii, położone w południowo-wschodniej części kraju, w stanie Parana;

Kuwejt /ˈkuvɛjt/ (pn)
クウェート
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;
  (geografia, geograficzny) stolica Kuwejtu (1.1);

Kyzył /kˈɨzɨw/ (pn)
クズル
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w geograficznym środku Azji, stolica Republiki Tuwy;

Kłajpeda /kwajpˈɛda/ (pn)
クライペダ
  (geografia, geograficzny) miasto na wybrzeżu Morza Bałtyckiego, w zachodniej części Litwy, u ujścia rzeki Dangi do Zalewu Kurońskiego;

LGBT /ˌɛlɡjˌɛbˌɛtˈɛ/ (acronym)
エル ジー ビー ティー
  = lesbijki, geje, osoby biseksualne i transgenderyczne – jako całość;

Lacjum /ˈlaʦ̑ʲjũm/ (pn)
ラツィオ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Rzymie;

Laos /ˈlaɔs/ (pn)
ラオス
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna /lˌaɔtˈaɲska rɛpˈublikˌa ludˈɔvɔdˌɛmɔkratˈɨtʃna/ (pn)
ラオス人民民主共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Laosu jako państwa

Laponia /laˈpɔ̃ɲja/ (pn)
ラップランド
  (geografia, geograficzny) region Europy obejmujący północne tereny Norwegii, Szwecji, Finlandii oraz Półwysep Kolski w Rosji;

Las Vegas /lˈaz vˈɛɡas/ (pn)
ラスベガス
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nevada, w hrabstwie Clark;
  (geografia, geograficzny) niewielkie miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nowy Meksyk, w hrabstwie San Miguel;

Latakia /latˈakja/ (pn)
ラタキア
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;

Lejda /lˈɛjda/ (pn)
ライデン
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa u wybrzeża Morza Północnego;

Leningrad /lɛ̃ˈɲĩŋɡrat/ (pn)
レニングラード
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa Petersburga w latach 1924–1991

Lesotho /lɛˈsɔtɔ/ (pn)
レソト
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Lew /lɛf/ (pn)
しし座, 獅子宮
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) piąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 lipca do 22 (23) sierpnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Lewant /ˈlɛvãnt/ (pn)
レバント
  (książkowy) (geografia, geograficzny) określenie krajów leżących na wschodnim, azjatyckim wybrzeżu Morza Śródziemnego (Syria, Jordania, Liban, Izrael oraz Autonomia Palestyńska);

Lewi /lˈɛvi/ (pn)
レビ
  (biblijny) postać biblijna, protoplasta lewitów;

Lhasa /lxˈasa/ (pn)
ラサ, ラサ市
  (geografia, geograficzny) miasto w Chinach, stolica Tybetańskiego Regionu Autonomicznego;

Liban /ˈlʲibãn/ (pn)
レバノン
  (geografia, geograficzny) państwo w zachodniej Azji;

Libańczyk /lʲiˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
レバノン人
  obywatel Libanu

Liberia /lʲiˈbɛrʲja/ (pn)
リベリア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Libia /ˈlʲibʲja/ (pn)
リビア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Lidia /ˈlʲidʲja/ (pn)
リュディア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina i państwo w zachodniej Azji Mniejszej;
  imię żeńskie;

Liechtenstein /ˈlixtɛnʂtajn/ (pn)
リヒテンシュタイン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo w Europie między Szwajcarią a Austrią;

Liguria /lʲiˈɡurʲja/ (pn)
リグーリア州
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w zachodnich Włoszech;

Lille /lˈillɛ/ (pn)
リール
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji;

Lilongwe /lilˈɔŋɡvɛ/ (pn)
リロングウェ
  (geografia, geograficzny) stolica Malawi;

Linux /lˈinuks/ (n)
リナックス
  (informatyka, informatyczny) każdy system operacyjny z rodziny systemów zapoczątkowanej w latach 90. XX w. przez Linusa Torvaldsa i opartych na stworzonym przez niego jądrze;

Lipieck /lˈipʲɛtsk/ (pn)
リペツク
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad rzeką Woroneż;

Lipsk /lʲipsk/ (pn)
ライプツィヒ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Saksonii;

Lisek /ˈlʲisɛk/ (pn)
こぎつね座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Litwa /ˈlʲitfa/ (pn)
リトアニア
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Wilnie;

Liverpool /lˌivɛrpˈɔɔl/ (pn)
リバプール
  (geografia, geograficzny) miasto w Wielkiej Brytanii;

Lizbona /lʲizˈbɔ̃na/ (pn)
リスボン
  (geografia, geograficzny) stolica Portugalii, miasto położone przy ujściu Tagu do Oceanu Atlantyckiego;

Loara /lɔˈara/ (pn)
ロワール
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;
  (geografia, geograficzny) najdłuższa rzeka Francji, uchodząca do Oceanu Atlantyckiego;

Lombardia /lɔ̃mˈbardʲja/ (pn)
ロンバルディア州
  (geografia, geograficzny) (administracja) region w północnych Włoszech ze stolicą w Mediolanie;

Londyn /ˈlɔ̃ndɨ̃n/ (pn)
ロンドン
  (geografia, geograficzny) stolica Wielkiej Brytanii;

Lotaryngia /ˌlɔtaˈrɨ̃ŋʲɟja/ (pn)
ロレーヌ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w północno-wschodniej Francji;

Lourdes /lɔˈurdɛs/ (pn)
ルルド
  (geografia, geograficzny) miejscowość i ośrodek kultu religijnego we Francji;

Lozanna /lɔˈzãnːa/ (pn)
ローザンヌ
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;

Lubeka /lubˈɛka/ (pn)
リューベック
  (geografia, geograficzny) miasto hanzeatyckie, w północnych Niemczech, w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn;

Lublana /luˈblãna/ (pn)
リュブリャナ
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Słowenii;

Lucerna /luˈʦ̑ɛrna/ (pn)
ルツェルン州, ルツェルン
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton w Szwajcarii, którego stolicą jest Lucerna (1.1);
ルツェルン
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii nad Jeziorem Czterech Kantonów;

Ludwik /ˈludvʲik/ (pn)
ルドヴィコ
  imię męskie;

Luizjana /lˌuizjˈana/ (pn)
ルイジアナ
  (geografia, geograficzny) stan Stanów Zjednoczonych Ameryki;

Luksemburg /luˈksɛ̃mburk/ (pn)
ルクセンブルク
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Luzon /lˈuzɔn/ (pn)
ルソン
  (geografia, geograficzny) największa wyspa w archipelagu Filipiny, leżąca w jego północnej części;

Lwów /lvuf/ (pn)
リヴィウ
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie;

Lyon /lʲjɔ̃n/ (pn)
リヨン
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji nad Rodanem i Saoną;

L’Aquila /laɡvˈila/ (pn)
ラクイラ
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech, położone na północny wschód od Rzymu, u podnóża Apeninu Abruzyjskiego;

MILF /mʲilf/ (n)
熟女
  (wulgarnie, wulgaryzm) atrakcyjna kobieta około czterdziestki

MP3 /ɛ̃m‿pɛ‿ˈṭʃɨ/ (pn)
MP3
  (informatyka, informatyczny) jeden z formatów kompresji dźwięku;

Maastricht /maˈastrixt/ (n)
マーストリヒト
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Holandii;

Macedonia /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
マケドニア, マケドニア共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Macedonia Północna /mˌatsɛdˈɔɲʲa puwnˈɔtsna/ (pn)
北マケドニア
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Europie Południowej;

Machaczkała /ˌmaxaʧ̑ˈkawa/ (pn)
マハチカラ
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej nad Morzem Kaspijskim, stolica Dagestanu;

Macintosh /matɕˈintɔʃ/ (pn)
アップル・マッキントッシュ
  (informatyka, informatyczny) marka komputera

Madagaskar /ˌmadaˈɡaskar/ (pn)
マダガスカル
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;

Madryt /ˈmadrɨt/ (pn)
マドリード
  (geografia, geograficzny) stolica Hiszpanii;

Magdeburg /maɡˈdɛburk/ (pn)
マクデブルク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, leżąca nad Łabą stolica kraju związkowego Saksonia-Anhalt;

Maghreb /mˈaɡrɛp/ (n)
マグリブ
  (geografia, geograficzny) region północno-zachodniej Afryki od Atlantyku po granicę z Egiptem;

Mahomet /maˈxɔ̃mɛt/ (pn)
ムハンマド, マホメット
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) arabski prorok, twórca islamu;

Majkop /mˈajkɔp/ (pn)
マイコープ
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica Adygei;

Majorka /majˈɔrka/ (pn)
マリョルカ島
  (geografia, geograficzny) największa wyspa archipelagu Balearów na Morzu Śródziemnym;

Majotta /maˈjɔtːa/ (n)
マヨット
  (geografia, geograficzny) wyspa francuska na Oceanie Indyjskim;

Makau /ˈmakaw/ (pn)
マカオ
  (geografia, geograficzny) (administracja) specjalny region administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej;

Malabo /maˈlabɔ/ (pn)
マラボ
  (geografia, geograficzny) stolica Gwinei Równikowej;

Malachiasz /malˈahjaʃ/ (pn)
マラキ
  (biblijny) imię męskie;

Malawi /maˈlavʲi/ (pn)
マラウイ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Malediwy /ˌmalɛˈdʲivɨ/ (pn)
モルディブ
  (geografia, geograficzny) państwo i archipelag na Oceanie Indyjskim;

Malezja /maˈlɛzʲja/ (pn)
マレーシア
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Mali /ˈmalʲi/ (pn)
マリ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Bamako;

Malmö /ˈmalmɛ/ (pn)
マルメ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Szwecji i port morski położony nad cieśniną Öresund;

Malta /ˈmalta/ (pn)
マルタ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Manaslu /manˈaslu/ (pn)
マナスル
  (geografia, geograficzny) góra w Nepalu, ośmiotysięcznik w paśmie Himajajów, ósmy pod względem wysokości szczyt Ziemi;

Manchester /manxˈɛstɛr/ (pn)
マンチェスター
  (geografia, geograficzny) miasto w Wielkiej Brytanii, ważny ośrodek przemysłowy;

Mandżuria /mãn͇ˈʤ̑urʲja/ (pn)
満州, 満洲, マンジュ
  (geografia, geograficzny) kraina na północnym wschodzie Chin;

Manitoba /ˌmãɲiˈtɔba/ (pn)
マニトバ
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Mannheim /mannxˈɛim/ (pn)
マンハイム
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Mantua /mantˈua/ (pn)
マントヴァ
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii; stolica prowincji Mantua (1.2);

Maraton /marˈatɔn/ (pn)
マラトン
  miejscowość w Grecji, w Attyce, miejsce słynnego zwycięstwa Greków nad Persami w 490 roku p.n.e.;

Marchia /mˈarhja/ (pn)
マルケ
  (rzadki, rzadko używany) (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Ankonie;

Marcin /ˈmarʲʨ̑ĩn/ (pn)
マーティン
  imię męskie;

Marek /ˈmarɛk/ (pn)
マーク
  imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Maria /ˈmarʲja/ (pn)
マリー
  polskie imię żeńskie pochodzenia semickiego;

Mariany Północne /marʲˈjãnɨ puwˈnɔʦ̑nɛ/ (pn)
北マリアナ諸島
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne USA na Oceanii;

Maroko /maˈrɔkɔ/ (pn)
モロッコ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce Północnej;

Marrakesz /marˈːakɛʃ/ (pn)
マラケシュ
  (geografia, geograficzny) duże miasto na południu Maroka;

Mars /mars/ (pn)
マールス, 火星
  (mitologia rzymska) bóg wojny, utożsamiany z greckim Aresem; protoplasta Rzymian; obok Jowisza i Kwiryna narodowe bóstwo rzymskie; ojciec Romulusa i Remusa; mąż Nerio i kochanek Rei Sylwii;
火星, マース
  (astronomia, astronomiczny) czwarta według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet górnych i planet wewnętrznych; piąty (po Słońcu, Księżycu, Wenus i Jowiszu) najjaśniejszy obiekt na niebie;

Marsylia /marˈsɨlʲja/ (pn)
マルセイユ
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w południowej części Francji;

Marta /ˈmarta/ (pn)
マーサ
  polskie imię żeńskie pochodzenia aramejskiego;

Martynika /ˌmartɨ̃ˈɲika/ (pn)
マルティニーク
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych w Małych Antylach

Maskat /ˈmaskat/ (pn)
マスカット
  (geografia, geograficzny) stolica Omanu;

Massachusetts /mˌassaxˈusɛtts/ (pn)
マサチューセッツ
  (geografia, geograficzny) (administracja) jeden ze stanów USA, położony w północno-wschodniej części, na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego, ze stolicą w Bostonie;

Mateusz /maˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
マシュー, マタイ
  polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Maur /mawr/ (n)
ムーア人
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mieszkaniec starożytnego królestwa Mauretanii, znajdującego się w północno-zachodniej Afryce, obejmującego dzisiejsze tereny Maroka i północno-zachodniej Algierii; przodek współczesnych Berberów;

Mauretania /ˌmawrɛˈtãɲja/ (pn)
モーリタニア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Nawakszut;

Mauritius /mawˈrʲitʲjus/ (pn)
モーリシャス
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;

Mała Niedźwiedzica /ˈmawa ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (pn)
こぐま座
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Małym Wozem;

Małgorzata /ˌmawɡɔˈʒata/ (pn)
マーガレット
  polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Mały Pies /ˈmawɨ ˈpʲjɛs/ (pn)
こいぬ座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Mediolan /mɛˈdʲjɔlãn/ (pn)
ミラノ
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech będące stolicą Lombardii;

Meklemburgia-Pomorze Przednie /mˌɛklɛmbˈurɡjapɔmˈɔʒɛ pʃˈɛdɲʲɛ/ (pn)
メクレンブルク＝フォアポンメルン州
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy Niemiec, położony w ich północno-wschodniej części, obejmuje historyczną Meklemburgię i Pomorze Przednie;

Mekong /ˈmɛkɔ̃ŋk/ (pn)
メコン川
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w południowo-wschodniej Azji;

Meksyk /ˈmɛksɨk/ (pn)
メキシコ, 墨西哥
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej;
メキシコシティ
  (geografia, geograficzny) stolica Meksyku (1.1);

Melanezja /ˌmɛlãˈnɛzʲja/ (pn)
メラネシア
  (geografia, geograficzny) zachodnia część Oceanii;

Melbourne /mˌɛlbɔˈurnɛ/ (pn)
メルボルン
  (geografia, geograficzny) duże miasto w Australii, stolica stanu Victoria;

Melchizedek /mˌɛlçizˈɛdɛk/ (pn)
メルキゼデク
  (biblijny) biblijne imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Men /mɛ̃n/ (pn)
マイン川
  (geografia, geograficzny) rzeka w środkowych Niemczech;

Merkury /mɛrˈkurɨ/ (pn)
メルクリウス, 水星
  (mitologia rzymska) bóg handlu, zysku, kupiectwa, złodziei oraz celników, utożsamiany z greckim Hermesem;
水星, メルクリウス
  (astronomia, astronomiczny) pierwsza według oddalenia od Słońca i najmniejsza planeta Układu Słonecznego, widoczna gołym okiem;

Mesjasz /mˈɛsjaʃ/ (pn)
メシア
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijaństwo Chrystus (jeden z tytułów Jezusa)

Mesyna /mɛsˈɨna/ (pn)
メッシーナ
  (geografia, geograficzny) miastowe Włoszech położone w północno-wschodniej części Sycylii, nad Cieśniną Mesyńską;

Metz /mˈɛts/ (pn)
メス
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji;

Mezopotamia /ˌmɛzɔpɔˈtãmʲja/ (pn)
メソポタミア
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina na Bliskim Wschodzie leżąca w dorzeczu rzek: Tygrysu i Eufratu;

Miami /majˈami/ (pn)
マイアミ
  (geografia, geograficzny) duże miasto na Florydzie;

Michał /ˈmʲixaw/ (pn)
マイケル, ミカエル, ミハウ
  imię męskie;

Micheasz /mixˈɛaʃ/ (pn)
ミカ
  (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia semickiego

Mikołaj /mʲiˈkɔwaj/ (pn)
ニコラ
  imię męskie;

Mikronezja /ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
ミクロネシア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym, część Mikronezji (1.2);
  (geografia, geograficzny) środkowa część Oceanii, na Oceanie Spokojnym;

Miluza /milˈuza/ (pn)
ミュルーズ
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Francji, w Alzacji;

Minerwa /mʲĩˈnɛrva/ (pn)
ミネルバ, ミネルウァ
  (mitologia rzymska) bogini mądrości, wojny sprawiedliwej, rękodzieła i sztuki oraz nauczycieli i szkół, utożsamiana z grecką Ateną;

Minorka /minˈɔrka/ (pn)
ミノルカ島
  (geografia, geograficzny) wyspa hiszpańska na Morzu Śródziemnym, druga co do wielkości w archipelagu Balearów;

Missouri /mˌissɔˈuri/ (pn)
ミズーリ
  (administracja) (geografia, geograficzny) jeden ze stanów w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Północnej, prawy dopływ Missisipi;

Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔva ːˈɡɛ̃nʦ̑ʲja ɛ̃ˈnɛrʲɟji ˌatɔ̃ˈmɔvɛj/ (pn)
国際原子力機関
  organizacja międzynarodowa pracująca na rzecz bezpiecznego i pokojowego wykorzystania energii jądrowej;

Mińsk /mʲĩj̃sk/ (pn)
ミンスク
  (geografia, geograficzny) stolica Białorusi;

Miśnia /ˈmʲiɕɲa/ (pn)
マイセン
  (geografia, geograficzny) miasto w Saksonii;

Mnemosyne /mnˌɛmɔsˈɨnɛ/ (pn)
ムネーモシュネー
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 57;
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie pamięci, matka muz, jedna z tytanid;

Modena /mɔˈdɛ̃na/ (pn)
モデナ
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Mogadiszu /ˌmɔɡaˈdʲiʃu/ (pn)
モガディシュ
  (geografia, geograficzny) stolica Somalii;

Moguncja /mɔˈɡũnʦ̑ʲja/ (pn)
マインツ
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech nad Renem;

Mojżesz /ˈmɔjʒɛʃ/ (pn)
モーゼ, モーセ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) starotestamentowy prorok, wódz narodu izraelskiego;
  imię męskie;

Moluki /mɔlˈuki/ (pn)
モルッカ諸島
  (geografia, geograficzny) grupa wysp we wschodniej części Archipelagu Malajskiego, wchodząca w skład Indonezji;
マルク州
  (geografia, geograficzny) prowincja w Indonezji obejmująca południową część archipelagu Moluki (1.1);

Monachium /mɔ̃ˈnaxʲjũm/ (pn)
ミュンヘン, ミュンヒェン
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica Bawarii;

Monako /mɔ̃ˈnakɔ/ (pn)
モナコ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo na południu Europy, nad Morzem Śródziemnym;

Mongolia /mɔ̃ŋˈɡɔlʲja/ (pn)
モンゴル
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Monika /mɔ̃ˈɲika/ (pn)
モニカ
  imię żeńskie;

Montana /mɔ̃nˈtãna/ (pn)
モンタナ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) obwód administracyjny w Bułgarii
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w USA ze stolicą w Helena;
  (geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii

Montreal /mɔ̃nˈtrɛal/ (pn)
モントリオール
  (geografia, geograficzny) miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec;

Montserrat /mɔntsˈɛrat/ (pn)
モンセラト
  (geografia, geograficzny) wyspa w Ameryce Środkowej, w archipelagu Małych Antyli;

Moorea /mˌɔɔrˈɛa/ (pn)
モーレア島
  (geografia, geograficzny) wyspa wulkaniczna wchodząca w skład Polinezji Francuskiej;

Morawy /mɔˈravɨ/ (pn)
モラヴィア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach, w dorzeczu Morawy i górnej Odry;

Morfeusz /mɔrˈfɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
モルペウス
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie marzeń sennych o ludzkich kształtach;

Morze Adriatyckie /ˈmɔʒɛ ˌadrʲjaˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
アドリア海
  (geografia, geograficzny) basen morski pomiędzy Półwyspem Apeniński a Półwyspem Bałkańskim, północne odgałęzienie Morza Śródziemnego;

Morze Azowskie /ˈmɔʒɛ aˈzɔfsʲcɛ/ (pn)
アゾフ海
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) część Morza Czarnego znajdująca się u wybrzeży Ukrainy oraz Rosji;

Morze Barentsa /ˈmɔʒɛ baˈrɛ̃ntsa/ (pn)
バレンツ海
  (geografia, geograficzny) morze w Oceanie Arktycznym;

Morze Bałtyckie /ˈmɔʒɛ bawˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
バルト海
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone na szelfie kontynentalnym w północnej Europie;

Morze Beringa /mˈɔʒɛ bɛrˈiŋɡa/ (pn)
ベーリング海
  (geografia, geograficzny) obszar wodny położony w północnej części Oceanu Spokojnego, wyznaczany przez Aleuty, Alaskę i wschodnią Syberię;

Morze Białe /ˈmɔʒɛ ˈbʲjawɛ/ (pn)
白海
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Półwyspem Kolskim a wybrzeżem północnej Rosji;

Morze Czarne /ˈmɔʒɛ ˈʧ̑arnɛ/ (pn)
黒海
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowe morze na granicy Azji i Europy;

Morze Czerwone /ˈmɔʒɛ ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɛ/ (pn)
紅海
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Afryką, a Półwyspem Arabskim;

Morze Egejskie /ˈmɔʒɛ ːˈɡɛjsʲcɛ/ (n)
エーゲ海
  (geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego;

Morze Irlandzkie /ˈmɔʒɛ irˈlãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
アイリッシュ海
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Irlandią i Wielką Brytanią;

Morze Japońskie /mˈɔʒɛ japˈɔɲskʲɛ/ (pn)
日本海
  (geografia, geograficzny) morze Oceanu Spokojnego, położone między Japonią, Koreą i Rosją;

Morze Jońskie /ˈmɔʒɛ ˈjɔ̇̃j̃sʲcɛ/ (pn)
イオニア海
  (geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego położona między południowo-zachodnią częścią Półwyspu Bałkańskiego a południowo-wschodnim wybrzeżem Półwyspu Apenińskiego;

Morze Karaibskie /ˈmɔʒɛ ˌkaraˈ<sup>j</sup>ipsʲcɛ/ (pn)
カリブ海
  (geografia, geograficzny) morze położone na północ od Ameryki Południowej, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Kaspijskie /ˈmɔʒɛ kasˈpʲijsʲcɛ/ (pn)
カスピ海
  (geografia, geograficzny) bezodpływowe słone jezioro w Azji i Europie;

Morze Koralowe /ˈmɔʒɛ ˌkɔraˈlɔvɛ/ (pn)
珊瑚海
  (geografia, geograficzny) morze na Oceanie Spokojnym;

Morze Martwe /ˈmɔʒɛ ˈmartfɛ/ (pn)
死海
  (geografia, geograficzny) słone jezioro znajdujące się na pograniczu Izraela, Autonomii Palestyńskiej i Jordanii;

Morze Południowochińskie /ˈmɔʒɛ ˌpɔwudʲɲɔvɔˈxʲĩj̃sʲcɛ/ (pn)
南シナ海
  (geografia, geograficzny) morze przybrzeżne w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Morze Północne /ˈmɔʒɛ puwˈnɔʦ̑nɛ/ (pn)
北海
  (geografia, geograficzny) morze przy północnych brzegach Europy, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Tyrreńskie /ˈmɔʒɛ tɨrˈːɛ̃j̃sʲcɛ/ (pn)
ティレニア海
  (geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego pomiędzy Korsyką, Sardynią, Sycylią a Półwyspem Apenińskim;

Morze Wschodniochińskie /mˈɔʒɛ fsxˌɔdɲʲɔçˈiɲskʲɛ/ (pn)
東シナ海
  (geografia, geograficzny) morze położone w zachodniej części Oceanu Spokojnego, na południe od Morza Żółtego, między wybrzeżem chińskim a wyspami Riukiu; z Morzem Południowochińskim łączy je Cieśnina Tajwańska;

Morze Śródziemne /ˈmɔʒɛ ɕrudʲˈʑɛ̃mnɛ/ (pn)
地中海
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone między Europą, Afryką i Azją, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Żółte /ˈmɔʒɛ ˈʒuwtɛ/ (pn)
黄海
  (geografia, geograficzny) odnoga Oceanu Spokojnego między Koreą a wybrzeżem chińskim;

Moskwa /ˈmɔskfa/ (pn)
モスクワ
  (geografia, geograficzny) stolica Rosji;

Mostar /ˈmɔstar/ (pn)
モスタル
  (geografia, geograficzny) miasto w Hercegowinie, stolica regionu:

Mount Everest /mˈɔunt ɛvˈɛrɛst/ (pn)
エベレスト
  (geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Ziemi, ośmiotysięcznik położony w Himalajach;

Moza /ˈmɔza/ (pn)
マース川
  (geografia, geograficzny) rzeka w Europie;

Mozambik /mɔˈzãmbʲik/ (pn)
モザンビーク
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Mołdawia /mɔwˈdavʲja/ (pn)
モルドバ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Kiszyniowie;

Mucha /ˈmuxa/ (pn)
蝿座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Muntenia /muntˈɛɲʲa/ (pn)
ムンテニア
  (geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna w południowej Rumunii;

Murcja /mˈurtsja/ (pn)
ムルシア
  (geografia, geograficzny) (administracja) nadmorska wspólnota autonomiczna, prowincja i region w Hiszpanii

Murmańsk /ˈmurmãj̃sk/ (pn)
ムルマンスク
  (geografia, geograficzny) miasto na północnym zachodzie Federacji Rosyjskiej, stolica obwodu murmańskiego;

Murzyn /ˈmuʒɨ̃n/ (n)
黒人
  człowiek czarnoskóry

Myanmar /mɨˈanmar/ (pn)
ミャンマー
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Myszka Miki /ˈmɨʃka ˈmʲici/ (pn)
ミッキーマウス
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nazwa jednego z głównych bohaterów animowanych bajek Walta Disneya

NATO /ˈnatɔ/ (acronym)
NATO
  Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego;

NN /ɛ̃n‿ˈɛ̃n/ (acronym)
山田太郎
  osoba o niezidentyfikowanej tożsamości

Nablus /ˈnablus/ (pn)
ナーブルス
  (geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej;

Nabuchodonozor /ˌnabuxɔdɔ̃ˈnɔzɔr/ (pn)
ネブカドネザル
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) imiona czterech władców Babilonii
  (starożytność) (biblijny) biblijny odpowiednik akadyjskiego imienia Nabu-kudurrī-uṣur;

Nachodka /naxˈɔtka/ (pn)
ナホトカ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Nadmorskim, nad Morzem Japońskim;

Naddniestrze /nadˈdʲɲɛsṭʃɛ/ (pn)
沿ドニエストル共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region autonomiczny Mołdawii;

Nadia /ˈnadʲja/ (pn)
ナディア
  imię żeńskie pochodzenia rosyjskiego;

Nadrenia Północna-Westfalia /nadrˈɛɲʲa puwnˈɔtsnavɛstfˈalja/ (pn)
ノルトライン＝ヴェストファーレン州
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy Niemiec, leżący w ich zachodniej części;

Nadrenia-Palatynat /ˌnadrɛ̃ɲa‿palaˈtɨ̃nat/ (pn)
ラインラント＝プファルツ州
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy Republiki Federalnej Niemiec;

Nagasaki /nˌaɡasˈaki/ (pn)
長崎
  (geografia, geograficzny) miasto w Japonii, stolica prefektury Nagasaki
長崎 県
  (geografia, geograficzny) prefektura w Japonii

Nagoja /naɡˈɔja/ (pn)
名古屋
  (geografia, geograficzny) (administracja) japońskie miasto w południowej części wyspy Honsiu;

Nairobi /ˌna<sup>j</sup>iˈrɔbʲi/ (pn)
ナイロビ
  (geografia, geograficzny) stolica Kenii;

Nalczyk /nˈaltʃɨk/ (pn)
ナリチク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, stolica Republiki Kabardyjsko-Bałkarskiej;

Namibia /nãˈmʲibʲja/ (pn)
ナミビア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Namur /nˈamur/ (pn)
ナミュール
  (geografia, geograficzny) (administracja) belgijski region z ośrodkiem administracyjnym w Namurze (1.1);
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Belgii, stolica Walonii;

Nancy /nˈantsɨ/ (pn)
ナンシー
  (geografia, geograficzny) miasto nad rzeką Meurthe we wschodniej Francji;

Nanga Parbat /nˈaŋɡa pˈarbat/ (pn)
ナンガ・パルバット
  (geografia, geograficzny) ośmiotysięcznik na zachodnim skraju Himalajów, na obszarze Kaszmiru w północno-wschodnim Pakistanie, dziewiąty co do wysokości szczyt świata;

Nankin /ˈnãŋʲcĩn/ (pn)
南京
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chinach, port nad dolną Jangcy, dawna stolica;

Nantes /nˈantɛs/ (pn)
ナント
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Francji, port nad Loarą, historyczna stolica Bretanii;

Napoleon /ˌnapɔˈlɛɔ̃n/ (pn)
ナポレオン
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Napoleon Bonaparte, cesarz Francuzów
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Narjan-Mar /ˈnarʲjãn ˈmar/ (pn)
ナリヤン・マル
  (geografia, geograficzny) miasto na północy Federacji Rosyjskiej, stolica Nienieckiego Okręgu Autonomicznego;

Natalia /naˈtalʲja/ (pn)
ナタリー
  polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Natasza /naˈtaʃa/ (pn)
ナターシャ
  imię żeńskie;

Nauru /naˈ<sup>w</sup>uru/ (pn)
ナウル
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii na wyspie Nauru (1.1);

Nawakszut /naˈvakʃut/ (pn)
ヌアクショット
  (geografia, geograficzny) stolica Mauretanii;

Nazaret /naˈzarɛt/ (pn)
ナザレ
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Izraelu;

Ndżamena /n͇ʤ̑ãˈmɛ̃na/ (pn)
ンジャメナ
  (geografia, geograficzny) stolica Czadu;

Neapol /nɛˈapɔl/ (pn)
ナポリ
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Włoszech położone nad Zatoką Neapolitańską; stolica Kampanii;

Nebraska /nɛˈbraska/ (pn)
ネブラスカ
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan USA ze stolicą w Lincoln i największym miastem Omaha;

Negew /nˈɛɡɛf/ (pn)
ネゲヴ
  (geografia, geograficzny) wyżynna pustynia na południu Izraela;

Nehemiasz /nɛxˈɛmjaʃ/ (pn)
ネヘミヤ
  (biblijny) imię męskie

Nepal /ˈnɛpal/ (pn)
ネパール
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Neptun /ˈnɛptũn/ (pn)
海王星, ネプチューン
  (mitologia rzymska) bóg morza, rybaków i żeglarzy, utożsamiany z greckim Posejdonem; mąż Salacji;
  (astronomia, astronomiczny) ósma według oddalenia od Słońca (najdalsza) planeta Układu Słonecznego, odkryta 1846, niewidzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych;

Nevada /nɛvˈada/ (pn)
ネバダ
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w zachodniej części Stanów Zjednoczonych ze stolicą Carson City;

New Jersey /ɲʲˈu dʒˈɛrzi/ (n)
ニュージャージー
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na północno-wschodnim wybrzeżu St. Zj.;

Nicea /ɲiˈʦ̑ɛa/ (pn)
ニース
  (geografia, geograficzny) portowe miasto w południowo-wschodniej Francji nad Morzem Śródziemnym;

Niedziela Palmowa /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla palˈmɔva/ (n)
聖枝祭
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ostatnia niedziela przed Wielkanocą rozpoczynająca Wielki Tydzień;

Niemcy /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ/ (pn)
ドイツ, 独逸
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Niemiec /ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
ドイツ人
  człowiek narodowości niemieckiej

Niemiecka Republika Demokratyczna /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ka rɛˈpublʲika ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na/ (pn)
ドイツ民主共和国
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne niemieckie państwo socjalistyczne w Europie Środkowej ze stolicą w Berlinie;

Niemka /ˈɲɛ̃mka/ (n)
ドイツ人
  kobieta lub dziewczyna narodowości niemieckiej, obywatelka Niemiec

Niger /ˈɲiɡɛr/ (pn)
ニジェール
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Niameyu;

Nigerczyk /ɲiˈɡɛrʧ̑ɨk/ (n)
ニジェール人
  obywatel Nigru

Nigeria /ɲiˈɡɛrʲja/ (pn)
ナイジェリア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Abudży;

Nikaragua /ˌɲikaraˈɡu<sup>w</sup>a/ (pn)
ニカラグア
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Nikołajewsk /ɲˌikɔwˈajɛfsk/ (pn)
ニコラエフスク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Rosji w obwodzie wołgogradzkim, położone nad Wołgą;

Nikołajewsk nad Amurem /ɲˌikɔwˈajɛfsk nat amˈurɛm/ (pn)
ニコラエフスク・ナ・アムーレ
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Chabarowskim, port nad Amurem;

Nil /ɲil/ (pn)
ナイル川
  (geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek na Ziemi, w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu;

Niniwa /ɲiɲˈiva/ (pn)
ニネヴェ
  (starożytność) (geografia, geograficzny) dawne miasto w północnej Mezopotamii, nad wschodnim, lewym brzegiem Tygrysu, jedna ze stolic starożytnej Asyrii, współcześnie stanowisko archeologiczne;

Niue /ˈɲu<sup>w</sup>ɛ/ (pn)
ニウエ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na wyspie Niue (1.1) ze stolicą w Alofi;
  (geografia, geograficzny) polinezyjska wyspa w Oceanii

Nix /ɲiks/ (pn)
ニクス
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Plutona;

Niżny Nowogród /ɲˈiʒnɨ nɔvˈɔɡrut/ (pn)
ニジニ・ノヴゴロド
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, nad Wołgą, u ujścia Oki, stolica Nadwołżańskiego Okręgu Federalnego;

Noe /ˈnɔɛ/ (pn)
ノア
  (biblijny) postać starotestamentowa, budowniczy arki w czasach potopu;
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Noemi /nɔˈɛmi/ (pn)
ナオミ
  polskie imię żeńskie;

Norfolk /ˈnɔrfɔlk/ (pn)
ノーフォーク島
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Normandia /nɔrˈmãndʲja/ (pn)
ノルマンディー
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej Francji;

Norweg /ˈnɔrvɛk/ (n)
ノルウェー人
  człowiek narodowości norweskiej, obywatel Norwegii, mieszkaniec Norwegii

Norwegia /nɔrˈvɛɟja/ (pn)
ノルウェー, 諾威
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Oslo;

Norweżka /nɔrˈvɛʃka/ (n)
ノルウェー人
  kobieta lub dziewczyna narodowości norweskiej lub obywatelka Norwegii

Norymberga /ˌnɔrɨ̃mˈbɛrɡa/ (pn)
ニュルンベルク
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, położone we Frankonii;

Nowa Akwitania /nˈɔva ˌakfitˈaɲʲa/ (pn)
ヌーヴェル＝アキテーヌ
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w południowo-zachodniej Francji, nad Zatoką Biskajską;

Nowa Fundlandia /ˈnɔva fũnˈdlãndʲja/ (pn)
ニューファンドランド
  (geografia, geograficzny) duża wyspa na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej, która stanowi część kanadyjskiej prowincji Nowa Fundlandia i Labrador;

Nowa Gwinea /ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
ニューギニア
  (geografia, geograficzny) wyspa Oceanii;

Nowa Kaledonia /ˈnɔva ˌkalɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
ニューカレドニア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Francji ze stolicą w Numei, położone w Oceanii;

Nowa Południowa Walia /nˈɔva pˌɔwudɲʲˈɔva vˈalja/ (pn)
ニューサウスウェールズ
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Australii;

Nowa Szkocja /ˈnɔva ˈʃkɔʦ̑ʲja/ (pn)
ノバスコシア
  (administracja) (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Nowa Zelandia /ˈnɔva zɛˈlãndʲja/ (pn)
ニュージーランド, 新西蘭
  (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Nowe Delhi /ˈnɔvɛ ˈdɛlʲi/ (pn)
ニューデリー
  (geografia, geograficzny) stolica Indii;

Nowokuźnieck /nˌɔvɔkˈuʑɲʲɛtsk/ (pn)
ノヴォクズネツク
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej, w obwodzie kemerowskim, nad Tomem;

Noworosja /nˌɔvɔrˈɔsja/ (n)
ノヴォロシア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad brzegami Morza Czarnego, ciągnąca się od Dniestru po Doniec, wyłoniła się jako nowa gubernia stworzona z ziem zabranych przez Rosję Turcji w XVIII w.;

Noworosyjsk /nˌɔvɔrˈɔsɨjsk/ (pn)
ノヴォロシースク
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w Kraju Krasnodarskim, w Rosji, nad Morzem Czarnym;

Nowosybirsk /ˌnɔvɔˈsɨbʲirsk/ (pn)
ノヴォシビルスク
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji położone na środkowej Syberii, nad Obem;

Nowy Brunszwik /ˈnɔvɨ ˈbrũw̃ʃfʲik/ (pn)
ニューブランズウィック州
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Nowy Jork /ˈnɔvɨ ˈjɔrk/ (pn)
ニューヨーク
  (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto Stanów Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na północnym wschodzie Stanów Zjednoczonych;

Nowy Meksyk /ˈnɔvɨ ˈmɛksɨk/ (pn)
ニューメキシコ
  (administracja) (geografia, geograficzny) stan na południowym zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Nowy Orlean /ˈnɔvɨ ɔrˈlɛãn/ (pn)
ニューオーリンズ
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Nowy Rok /ˈnɔvɨ ˈrɔk/ (n)
新年
  święto obchodzone pierwszego stycznia w kalendarzu gregoriańskim

Nowy Sad /nˈɔvɨ sˈat/ (pn)
ノヴィサド
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Serbii;

Nubia /ˈnubʲja/ (pn)
ヌビア
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie;

Numidia /nũˈmʲidʲja/ (pn)
ヌミディア
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczne królestwo Berberów w północnej Afryce, obejmujące tereny dzisiejszej Algierii i części Tunezji;

Nunavut /nunˈavut/ (pn)
ヌナブト準州
  (geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;

Nuuk /nˈuuk/ (pn)
ヌーク
  (geografia, geograficzny) stolica Grenlandii;

Nyks /nɨks/ (pn)
ニュクス
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie nocy;

ONZ /ɔ‿ɛ̃n‿ˈzɛt/ (acronym)
国連
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Organizacja Narodów Zjednoczonych

Ob /ɔp/ (pn)
オビ川
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji;

Ocean Arktyczny /ɔˈʦ̑ɛãn arkˈtɨʧ̑nɨ/ (pn)
北極海
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jeden z oceanów Ziemi;

Ocean Atlantycki /ɔˈʦ̑ɛãn ˌatlãnˈtɨʦ̑ʲci/ (pn)
大西洋
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jeden z oceanów Ziemi położony pomiędzy Amerykami a Europą i Afryką;

Ocean Indyjski /ɔˈʦ̑ɛãn ĩnˈdɨjsʲci/ (pn)
インド洋
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) trzeci co do wielkości ocean Ziemi;

Ocean Spokojny /ɔˈʦ̑ɛãn spɔˈkɔjnɨ/ (pn)
太平洋
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) największy oraz najgłębszy ocean na Ziemi;

Oceania /ˌɔʦ̑ɛˈãɲja/ (n)
オセアニア, 大洋州
  (geografia, geograficzny) grupa wysp na Pacyfiku, uznawanych czasem za osobny kontynent;

Odessa /ɔdˈɛssa/ (pn)
オデッサ
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, położone nad Morzem Czarnym;

Odra /ˈɔdra/ (pn)
オーデル川
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Czechach, Polsce i Niemczech;

Odyseja /ˌɔdɨˈsɛja/ (pn)
オデュッセイア
  (literacko) starożytny epos grecki przypisywany Homerowi;

Ofelia /ɔˈfɛlʲja/ (pn)
オフィーリア
  imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Ohio /ˈɔxjɔ/ (n)
オハイオ
  (geografia, geograficzny) rzeka w USA przepływająca przez Ohio (1.1);

Ohio /ˈɔxjɔ/ (pn)
オハイオ
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w środkowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych ze stolicą w Columbus;

Ohrza /ˈɔxʃa/ (pn)
エーガー川
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) lewy dopływ Łaby, przepływa przez Bawarię (Niemcy) oraz Czechy;

Oise /ɔˈisɛ/ (pn)
オワーズ県
  (geografia, geograficzny) (geografia, geograficzny) departament w północnej Francji;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Belgii i północnej Francji, prawy dopływ Sekwany;

Okcydent /ɔkˈʦ̑ɨdɛ̃nt/ (n)
欧米
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) Zachód, ogólne określenie krajów zachodnich

Okinawa /ˌɔkinˈava/ (pn)
沖縄
  (geografia, geograficzny) największa wyspa archipelagu Riukiu na Oceanie Spokojnym;

Oklahoma /ˌɔklaˈxɔ̃ma/ (pn)
オクラホマ
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych Ameryki leżący w środku południowej części kraju;

Oksford /ˈɔksfɔrt/ (pn)
オックスフォード
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Anglii, stolica hrabstwa Oxfordshire;

Oksytania /ˌɔksɨtˈaɲʲa/ (pn)
オクシタニア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna obejmująca obszary, gdzie używano języka oksytańskiego;

Oldenburg /ɔldˈɛnburk/ (pn)
オルデンブルク
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-zachodnich Niemczech, ze stolicą w Oldenburgu (1.2);
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia;

Olimp /ˈɔlʲĩmp/ (pn)
オリンポス山
  (geografia, geograficzny) masyw górski Grecji z najwyższym szczytem Mitikas;

Olita /ɔlˈita/ (pn)
アリートゥス
  (geografia, geograficzny) miasto na Litwie nad Niemnem;

Olsztyn /ˈɔlʃtɨ̃n/ (pn)
オルシュティン
  (geografia, geograficzny) największe miasto i stolica województwa warmińsko-mazurskiego;

Oman /ˈɔ̃mãn/ (pn)
オマーン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Maskacie;

Omsk /ˈɔmsk/ (pn)
オムスク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji, przy ujściu Omu do Irtysza;

Oran /ˈɔrãn/ (pn)
オラン
  miasto w Algierii;

Oregon /ɔˈrɛɡɔ̃n/ (pn)
オレゴン
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Organizacja Narodów Zjednoczonych /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja naˈrɔduv ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɨx/ (pn)
国際連合
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, której celem jest zapewnienie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, rozwój współpracy między narodami oraz popieranie przestrzegania praw człowieka;

Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja trakˈtatu ˌpuwnɔʦ̑nɔatlãntɨʦ̑ʲˈcɛɡɔ/ (pn)
北大西洋条約機構
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja polityczno-wojskowa, obejmująca kraje Europy i Ameryki Północnej;

Orinoko /ˌɔrinˈɔkɔ/ (n)
オリノコ川
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej w Wenezueli i Kolumbii;

Orion /ˈɔrʲjɔ̃n/ (pn)
オリオン座
  (mitologia grecka) olbrzym i myśliwy beocki; kochanek Eos, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Oriona (2.1);
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy;

Orlean /ɔrlˈɛan/ (pn)
オルレアン
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Francji, nad Loarą;

Orontes /ɔrˈɔntɛs/ (pn)
オロンテス川
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Azji, przepływająca przez Liban, Syrię i Turcję;

Orzeł /ˈɔʒɛw/ (pn)
わし座
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba równikowego; zawiera jasną gwiazdę – Altaira; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w lipcu;

Osaka /ɔˈsaka/ (pn)
大阪市
  (geografia, geograficzny) miasto w Japonii leżące w południowo-zachodniej części wyspy Honsiu, w regionie Kinki;

Osetia /ɔsˈɛtja/ (pn)
オセチア
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna na północnym Kaukazie, na pograniczu gruzińsko-rosyjskim, zamieszkana przez Osetyjczyków;

Osetia Południowa /ɔˈsɛtʲja ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
南オセチア
  (geografia, geograficzny) część Gruzji, która ogłosiła niepodległość;

Oslo /ˈɔslɔ/ (pn)
オスロ
  (geografia, geograficzny) stolica Norwegii;

Ottawa /ɔtˈːava/ (pn)
オタワ
  (geografia, geograficzny) stolica Kanady;

Oviedo /ɔvʲˈɛdɔ/ (pn)
オビエド
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Hiszpanii

Ozeasz /ɔzˈɛaʃ/ (pn)
ホセア書
  (biblijny) Księga Ozeasza;
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Ozyrys /ɔˈzɨrɨs/ (pn)
オシリス
  (mitologia egipska) staroegipski bóg śmierci i odrodzonego życia, wielki sędzia zmarłych;

Ołtarz /ˈɔwtaʃ/ (pn)
祭壇座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

PKB /pɛ‿ka‿ˈbɛ/ (acronym)
GDP
  = produkt krajowy brutto;

Pad /pat/ (pn)
ポー川
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północnych Włoszech;

Padwa /ˈpadva/ (pn)
パドヴァ
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech;

Pakistan /paˈcistãn/ (pn)
パキスタン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Palau /ˈpalaw/ (pn)
パラオ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z wyspiarskich państw położonych w Oceanii;

Palermo /paˈlɛrmɔ/ (pn)
パレルモ
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, na Sycylii;

Palestyna /ˌpalɛˈstɨ̃na/ (pn)
パレスチナ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) azjatycka kraina na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego;

Palestyńczyk /ˌpalɛˈstɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
パレスチナ人
  mieszkaniec Palestyny

Pamir /ˈpãmʲir/ (pn)
パミール
  (geografia, geograficzny) rozległy region górski w Azji Środkowej stanowiący węzeł orograficzny, od którego rozchodzą się pasma Hindukusz, Karakorum, Kunlun i inne;
  (geografia, geograficzny) rzeka we wschodnim Tadżykistanie i w północno-zachodnim Afganistanie;

Pan /pãn/ (pn)
パン
  (mitologia grecka) bóg pasterzy, przedstawiany jako człowiek z koźlimi nogami i rogami;
様
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej, zwłaszcza w chrześcijaństwie

Panama /pãˈnãma/ (pn)
パナマ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Pandora /pandˈɔra/ (n)
パンドーラー
  (mitologia grecka) pierwsza kobieta na Ziemi, zesłana przez Zeusa jako kara dla ludzi, otworzywszy swój prezent ślubny otrzymany od bogów, uwolnić miała wszelkie nieszczęścia nękające odtąd ludzkość;

Pangea /pãŋˈɡɛa/ (pn)
パンゲア大陸
  (geologia, geologiczny) superkontynent, który powstał w permie i rozpadł się w jurze;

Panna /ˈpãnːa/ (pn)
おとめ座, 乙女座
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) szósty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 (24) sierpnia do 22 września;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny wiosną;

Panonia /pãˈnɔ̃ɲja/ (pn)
パンノニア
  (starożytność) (geografia, geograficzny) prowincja rzymska położona między Sawą a Dunajem;

Papua-Nowa Gwinea /paˈpu<sup>w</sup>a ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
パプアニューギニア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii ze stolicą w Port Moresby;

Paragwaj /paˈraɡvaj/ (pn)
パラグアイ
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Parma /ˈparma/ (pn)
パルマ
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania; stolica prowincji Parma (1.2);

Partia /pˈartja/ (pn)
パルティア
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina historyczna, położona w dzisiejszym północno-wschodnim Iranie i Turkmenistanie, na południowy wschód od Morza Kaspijskiego;

Parys /ˈparɨs/ (pn)
パリ
  (mitologia grecka) królewicz trojański, syn Priama i Hekuby, sędzia w sporze o jabłko niezgody, ukochany Heleny;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 3317;

Paryż /ˈparɨʃ/ (pn)
パリ
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Francji, położone nad Sekwaną, w północnej części kraju;

Pas Kuipera /ˈpas ˌku<sup>j</sup>iˈpɛra/ (pn)
カイパーベルト
  (astronomia, astronomiczny) zbiór drobnych ciał niebieskich krążących poza orbitą Neptuna w odległości od około 30 do 50 j.a. od Słońca, większości po orbicie o małej inklinacji;

Pasawa /pasˈava/ (pn)
パッサウ
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w południowo-wschodnich Niemczech, w Bawarii, bezpośrednio przy granicy z Austrią;

Pascha /ˈpasxa/ (pn)
過越
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowskie święto obchodzone w pierwszą niedzielę po wiosennej pełni Księżyca na pamiątkę wyzwolenia Izraelitów z niewoli egipskiej; w Izraelu trwa 7 dni, a w diasporze – 8 dni;

Patagonia /ˌpataˈɡɔ̃ɲja/ (pn)
パタゴニア
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna w południowej części Ameryki Południowej;

Paw /paf/ (pn)
孔雀座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Paweł /ˈpavɛw/ (pn)
ポール
  polskie imię męskie;

Państwo Islamskie /pˈaɲstfɔː islˈamskʲɛ/ (pn)
イスラム国
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) quasi-państwowy byt militarny i polityczny powołany w 2014 r. przez salaficką organizację terrorystyczną jako samozwańczy kalifat na terytorium Iraku i Syrii;

Państwo Izrael /pˈaɲstfɔː izrˈaɛl/ (pn)
イスラエル国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Izraela jako państwa

Pekin /ˈpɛcĩn/ (pn)
北京
  (geografia, geograficzny) stolica Chin;

Peloponez /ˌpɛlɔˈpɔ̃nɛs/ (pn)
ペロポネソス半島
  (geografia, geograficzny) półwysep w Grecji między Morzem Jońskim a Morzem Egejskim;

Pendżab /pˈɛndʒap/ (pn)
パンジャーブ州
  (geografia, geograficzny) stan w północno-zachodnich Indiach;

Pensylwania /ˌpɛ̃w̃sɨlˈvãɲja/ (pn)
ペンシルベニア
  (geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych;

Perm /pɛrm/ (pn)
ペルミ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Federacji Rosyjskiej na Uralu, stolica Kraju Permskiego;

Persefona /pˌɛrsɛfˈɔna/ (pn)
ペルセポネー
  (mitologia grecka) bogini grecka, małżonka Hadesa, władczyni świata podziemnego i opiekunka dusz zmarłych;

Perseusz /pɛrˈsɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
ペルセウス
  (mitologia grecka) heros argolidzki i pogromca Meduzy, syn Zeusa i Danae oraz mąż Andromedy, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Perseusza (2.1);
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;

Persja /ˈpɛrsʲja/ (pn)
ペルシア
  (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Iranu;

Perth /pˈɛrs/ (pn)
パース
  (geografia, geograficzny) duże miasto w Australii, stolica stanu Australia Zachodnia;

Peru /ˈpɛru/ (pn)
ペルー
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Limie;

Perugia /pɛrˈuɡja/ (pn)
ペルージャ
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech, stolica Umbrii;

Peszawar /pɛʃˈavar/ (pn)
ペシャーワル
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Pakistanie;

Piemont /ˈpʲjɛ̃mɔ̃nt/ (pn)
ピエモンテ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech, ze stolicą w Turynie;

Pietropawłowsk Kamczacki /ˌpʲjɛtrɔˈpavwɔfsk ːãmˈʧ̑aʦ̑ʲci/ (pn)
ペトロパブロフスク
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na półwyspie Kamczatka, stolica Kraju Kamczackiego;

Pietrozawodsk /ˌpʲjɛtrɔˈzavɔtsk/ (pn)
ペトロザヴォーツク
  (geografia, geograficzny) miasto na północnym zachodzie Federacji Rosyjskiej, stolica Republiki Karelii;

Pikardia /pʲiˈkardʲja/ (pn)
ピカルディ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna we Francji, położona w północnej części kraju nad kanałem La Manche;

Piotr /pʲjɔtr̥/ (pn)
ピーター
  polskie imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego;

Pireneje /ˌpʲirɛ̃ˈnɛjɛ/ (pn)
ピレネー山脈
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w południowo-zachodniej Europie;

Pitagoras /ˌpʲitaˈɡɔras/ (pn)
ピタゴラス
  (filozofia, filozoficzny) (matematyka, matematyczny) grecki matematyk i filozof;

Pittsburgh /pˈiddzburɡ/ (pn)
ピッツバーグ
  (geografia, geograficzny) duże miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Pensylwania, stolica hrabstwa Allegheny;

Piza /pˈiza/ (pn)
ピサ
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Piza (1.2);

Pjongjang /ˈpʲjɔ̃ŋʲɟjãŋk/ (pn)
平壌
  (geografia, geograficzny) (administracja) (urbanistyka, urbanistyczny) stolica Korei Północnej;

Platforma Obywatelska /platˈfɔrma ˌɔbɨvaˈtɛlska/ (pn)
市民プラットフォーム
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z polskich partii politycznych;

Platon /ˈplatɔ̃n/ (pn)
プラトン
  (historia, historyczny, historycznie) grecki filozof;

Plejady /plɛˈjadɨ/ (pn)
スバル
  (astronomia, astronomiczny) otwarta gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka;

Plutarch /plˈutarx/ (pn)
プルタルコス
  (historia, historyczny, historycznie) filozof grecki;
  imię męskie;

Pluton /ˈplutɔ̃n/ (pn)
冥王星, プルート
  (mitologia rzymska) bóg świata zmarłych, utożsamiany z greckim Hadesem;
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 134340, należąca do Pasa Kuipera, do 2006 r. zaliczana do planet Układu Słonecznego;

Poczdam /ˈpɔʤ̑dãm/ (pn)
ポツダム
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica landu Brandenburgia;

Podgorica /ˌpɔdɡɔˈrʲiʦ̑a/ (pn)
ポドゴリツァ
  (geografia, geograficzny) stolica Czarnogóry;

Polak /ˈpɔlak/ (n)
ポーランド人
  obywatel Polski, mieszkaniec Polski, osoba narodowości polskiej;

Polinezja /ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja/ (pn)
ポリネシア
  (geografia, geograficzny) część Oceanii;

Polinezja Francuska /ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja frãnˈʦ̑uska/ (pn)
フランス領ポリネシア, 仏領ポリネシア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Polska /ˈpɔlska/ (pn)
ポーランド
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Warszawie;

Pomorze /pɔ̃ˈmɔʒɛ/ (pn)
ポモージェ
  (geografia, geograficzny) region w północnej części Polski i Niemiec nad Morzem Bałtyckim;

Pompa /ˈpɔ̃mpa/ (pn)
ポンプ座
  (astronomia, astronomiczny) nazwa jednego gwiazdozbiorów;

Pompeje /pɔmpˈɛjɛ/ (pn)
ポンペイ
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone we włoskiej Kampanii u stóp Wezuwiusza, zniszczone jego wybuchem w 79 r. n.e.;

Port-au-Prince /pˈɔrtˈawprˈintsɛ/ (pn)
ポルトープランス
  (geografia, geograficzny) stolica Haiti;

Portoryko /ˌpɔrtɔˈrɨkɔ/ (pn)
プエルトリコ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w San Juan, stowarzyszone ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, położone na wyspie Portoryko (1.1) i kilku sąsiednich;

Portugalczyk /ˌpɔrtuˈɡalʧ̑ɨk/ (n)
ポルトガル人
  człowiek narodowości portugalskiej, obywatel Portugalii, mieszkaniec Portugalii

Portugalia /ˌpɔrtuˈɡalʲja/ (pn)
ポルトガル, 葡萄牙
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie, w zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego;

Posejdon /pɔˈsɛjdɔ̃n/ (pn)
ポセイドン
  (mitologia grecka) bóg mórz, trzęsień ziemi, żeglarzy, rybaków i koni, utożsamiany z rzymskim Neptunem;

Poznań /ˈpɔznãɲ/ (pn)
ポズナン
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica Wielkopolski;

Praga /ˈpraɡa/ (pn)
プラハ
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Czech;

Praia /prˈaja/ (pn)
プライア
  stolica Republiki Zielonego Przylądka;

Prawo i Sprawiedliwość /ˈpravɔ ˌi‿spravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (pn)
法と正義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z czeskich narodowo-konserwatywnych partii politycznych;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z polskich konserwatywno-chadeckich partii politycznych;

Prisztina /priʃtʲˈina/ (pn)
プリシュティナ
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica i największe miasto Kosowa, położone w północno-wschodniej części kraju;

Prometeusz /prˌɔmɛtˈɛuʃ/ (pn)
プロメテウス
  (astronomia, astronomiczny) księżyc Saturna;
  (mitologia grecka) tytan, opiekun ludzi, dla których to wykradł bogom olimpijskim ogień;

Prowansja /prɔˈvãw̃sʲja/ (pn)
プロヴァンス
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji;

Prudnik /'prudɲik/ (pn)
プルドニク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południu Polski;

Prusy /ˈprusɨ/ (n)
プロイセン
  (historia, historyczny, historycznie) państwo położone w Europie Środkowo-Wschodniej

Prypeć /prˈɨpɛtɕ/ (pn)
プリピャチ
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Ukrainie i Białorusi, prawy dopływ Dniepru;

Przylądek Dobrej Nadziei /pʃɨˈlɔ̃ndɛɡ ˈdɔbrɛj naˈʥ̑ɛ̇ji/ (pn)
喜望峰
  (geografia, geograficzny) przylądek w RPA;

Psków /pskuf/ (pn)
プスコフ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone nad jeziorem Pejpus;

Psy Gończe /ˈpsɨ ˈɡɔ̃j̃n͇ʧ̑ɛ/ (pn)
りょうけん座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Ptak Rajski /ˈptak ˈrajsʲci/ (pn)
ふうちょう座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów południowego nieba;

Puchar /ˈpuxar/ (pn)
コップ座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Pusan /ˈpusãn/ (pn)
釜山
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w Korei Południowej;

Puszkin /pˈuʃkin/ (pn)
プーシキン
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, administracyjnie część Sankt Petersburga;

Półwysep Antarktyczny /puwvˈɨsɛp ˌantarktˈɨtʃnɨ/ (pn)
南極半島
  (geografia, geograficzny) półwysep Antarktydy, położony w Antarktyce Zachodniej, na południe od Ameryki Południowej;

Półwysep Arabski /puwˈvɨsɛp aˈrapsʲci/ (n)
アラビア半島
  (geografia, geograficzny) największy półwysep świata położony w Azji Południowo-Zachodniej, między Morzem Czerwonym, Morzem Arabskim i Zatoką Perską;

Półwysep Krymski /puwvˈɨsɛp krˈɨmski/ (pn)
クリミア半島
  (geografia, geograficzny) (zobacz) Krym

Płowdiw /pwˈɔvdʲif/ (pn)
プロヴディフ
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Bułgarii, położone nad rzeką Maricą;

Quebec /ɡvˈɛbɛts/ (n)
ケベック州
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Queensland /ɡvˈinslant/ (pn)
クイーンズランド州
  (geografia, geograficzny) stan w Australii

Quito /ɡvˈitɔ/ (pn)
キト
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) stolica Ekwadoru;

Québec /ɡvˈɛbɛts/ (n)
ケベック市
  miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec

RAM /rãm/ (acronym)
ラム
  (informatyka, informatyczny) pamięć o dostępie swobodnym, pamięć, do której urządzenie może zapisywać dane i je odczytywać;

RNA /ɛr‿ɛ̃n‿ˈa/ (n)
RNA
  (biochemia, biochemiczny) kwas rybonukleinowy;

Ra /ra/ /ɛr‿ˈa/ (n)
ラー
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) staroegipski bóg słońca;

Rabat /ˈrabat/ (pn)
ラバト
  (geografia, geograficzny) stolica Maroka;

Rachela /raˈxɛla/ (pn)
ラケル
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Radom /ˈradɔ̃m/ (n)
ラドム
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w centralno-wschodniej Polsce, nad rzeką Mleczną;

Rafał /ˈrafaw/ (pn)
ラファエル
  imię męskie;

Rak /rak/ (pn)
かに座, 巨蟹宮
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) czwarty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) czerwca do 22 lipca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą;

Ramzes /rˈamzɛs/ (pn)
ラムセス
  (historia, historyczny, historycznie) imię kilkunastu faraonów;

Ratyzbona /rˌatɨzbˈɔna/ (pn)
レーゲンスブルク
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Niemczech, w Bawarii, położone nad Dunajem;

Rawenna /ravˈɛnna/ (pn)
ラヴェンナ
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, stolica prowincji Rawenna (1.2);

Realpolitik /ˌrɛalpɔlʲiˈtʲik/ (n)
レアルポリティーク
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka oparta na kalkulacji siły i narodowych interesów, odrzucająca czynniki moralne i etyczne jako zakłócające realistyczne podejście do danej sprawy;

Ren /rɛ̃n/ (pn)
ライン川
  (geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek w Europie przepływająca przez Niemcy oraz Szwajcarię; rzeka graniczna między Szwajcarią a Liechtensteinem;

Rennes /rˈɛnnɛs/ (pn)
レンヌ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania;

Republika Angoli /rɛpˈublikˌa aŋɡˈɔli/ (pn)
アンゴラ共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Angoli

Republika Austrii /rɛpˈublikˌa ˈawstrji/ (pn)
オーストリア共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Austrii;

Republika Ałtaju /rɛpˈublikˌa awtˈaju/ (pn)
アルタイ共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Ałtaju jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej ;

Republika Baszkortostanu /rɛpˈublikˌa bˌaʃkɔrtɔstˈanu/ (pn)
バシコルトスタン共和国
  (geografia, geograficzny) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej

Republika Buriacji /rɛpˈublikˌa burjˈatsji/ (pn)
ブリヤート共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Buriacji jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Bułgarii /rɛpˈublikˌa buwɡˈarji/ (pn)
ブルガリア共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Bułgarii;

Republika Chakasji /rɛpˈublikˌa xakˈasji/ (pn)
ハカス共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Chakasji jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Chorwacji /rɛpˈublikˌa xɔrvˈatsji/ (pn)
クロアチア共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Chorwacji;

Republika Czeczeńska /rɛpˈublikˌa tʃɛtʃˈɛɲska/ (pn)
チェチェン共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Czeczenii jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Czeska /rɛˈpublʲika ˈʧ̑ɛska/ (pn)
チェコ共和国, チェコ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) (zobacz) Czechy (państwo)

Republika Czuwaska /rɛpˈublikˌa tʃuvˈaska/ (pn)
チュヴァシ共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Czuwaszji jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Dagestanu /rɛpˈublikˌa dˌaɡɛstˈanu/ (pn)
ダゲスタン共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Dagestanu jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Estońska /rɛpˈublikˌa ɛstˈɔɲska/ (pn)
エストニア共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Estonii;

Republika Federalna Niemiec /rɛˈpublʲika ˌfɛdɛˈralna ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (pn)
ドイツ連邦共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Berlinie, a wcześniej w Bonn;

Republika Francuska /rɛpˈublikˌa frantsˈuska/ (pn)
フランス共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Francji jako państwa;

Republika Inguszetii /rɛpˈublikˌa ˌiŋɡuʃˈɛtji/ (pn)
イングーシ共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Inguszetii jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Kabardyjsko-Bałkarska /rɛpˈublikˌa kˌabardˈɨjskɔbawkˈarska/ (pn)
カバルダ・バルカル共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Kabardo-Bałkarii jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Karaczajsko-Czerkieska /rɛpˈublikˌa kˌaratʃˈajskɔtʃɛrkʲˈɛska/ (pn)
カラチャイ・チェルケス共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Karaczajo-Czerkiesji jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Karelii /rɛpˈublikˌa karˈɛlji/ (pn)
カレリア共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Karelii jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Kałmucji /rɛpˈublikˌa kawmˈutsji/ (pn)
カルムイク共和国
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Kałmucji jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Komi /rɛˈpublʲika ˈkɔ̃mʲi/ (pn)
コミ共和国
  (geografia, geograficzny) republika w północno zachodniej części Federacjii Rosyjskiej, około jednej czwartej populacji Republiki stanowi rdzenny naród Komi;

Republika Konga /rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/ (pn)
コンゴ共和国
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państw w środkowej części Afryki ze stolicą w Brazzaville;

Republika Korei /rɛˈpublʲika kɔˈrɛji/ (pn)
大韓民国
  (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Południowej;

Republika Libańska /rɛpˈublikˌa libˈaɲska/ (pn)
レバノン共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Libanu jako państwa

Republika Macedonii /rɛˈpublʲika ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲji/ (pn)
マケドニア共和国
  (oficjalnie) nazwa państwa Macedonii

Republika Portugalska /rɛpˈublikˌa pˌɔrtuɡˈalska/ (pn)
ポルトガル共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Portugalii jako państwa;

Republika San Marino /rɛpˈublikˌa sˈan marˈinɔ/ (pn)
サンマリノ共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa San Marino jako państwa;

Republika Serbii /rɛpˈublikˌa sˈɛrbji/ (pn)
セルビア共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Serbii jako państwa;

Republika Słowacka /rɛˈpublʲika swɔˈvaʦ̑ka/ (pn)
スロバキア共和国
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Środkowej, graniczące z Polską, Ukrainą, Węgrami, Austrią i Czechami;

Republika Włoska /rɛpˈublikˌa vwˈɔska/ (pn)
イタリア共和国
  (geografia, geograficzny) (administracja) nazwa oficjalna Włoch

Republika Zielonego Przylądka /rɛˈpublʲika ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pʃɨˈlɔ̃ntka/ (pn)
カーボベルデ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Republika Środkowoafrykańska /rɛˈpublʲika ˌɕrɔtkɔvɔafrɨˈkãj̃ska/ (pn)
中央アフリカ共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce, w środkowej części tego kontynentu, ze stolicą w Bangi;

Riazań /rjˈazaɲ/ (pn)
リャザン
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji nad Oką, stolica obwodu riazańskiego;

Rijad /ˈrʲijat/ (pn)
リヤド
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Arabii Saudyjskiej;

Robert /ˈrɔbɛrt/ (pn)
ロバート
  polskie imię męskie pochodzenia germańskiego;

Roberta /rɔˈbɛrta/ (pn)
ロバータ
  polskie imię żeńskie pochodzenia germańskiego;

Rodan /ˈrɔdãn/ (pn)
ローヌ川
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Francji;

Rodos /ˈrɔdɔs/ (pn)
ロードス島
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Egejskim;

Roger /ˈrɔɡɛr/ (n)
ロジャー
  imię męskie

Romeo /rɔmˈɛɔ/ (pn)
ロミオ
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię bohatera dramatu Szekspira

Rosja /ˈrɔsʲja/ (pn)
ロシア, 露西亜
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie i Azji ze stolicą w Moskwie;

Rosjanin /rɔˈsʲjä̃ɲĩn/ (n)
ロシア人
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości rosyjskiej, obywatel Rosji, mieszkaniec Rosji;

Rosjanka /rɔˈsʲjãŋka/ (n)
ロシア人
  obywatelka Rosji

Rostów /rˈɔstuf/ (pn)
ロストフ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie jarosławskim;

Rotterdam /rɔttˈɛrdam/ (pn)
ロッテルダム
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa;

Rudolf /ˈrudɔlf/ (pn)
ルドルフ
  imię męskie;

Rufa /ˈrufa/ (pn)
艫座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Rugia /ˈruɟja/ (n)
リューゲン島
  (geografia, geograficzny) niemiecka wyspa na Morzu Bałtyckim;

Rumun /ˈrũmũn/ (n)
ルーマニア人
  człowiek narodowości rumuńskiej, obywatel Rumunii, mieszkaniec Rumunii

Rumunia /rũˈmũɲja/ (pn)
ルーマニア
  (geografia, geograficzny) kraj europejski nad Morzem Czarnym, ze stolicą w Bukareszcie;

Rut /ˈcɕɛ̃ŋɡa ˈrut/ (pn)
ルツ
  imię żeńskie

Rwanda /ˈrvãnda/ (pn)
ルワンダ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowo-wschodniej Afryce ze stolicą w Kigali;

Ryby /ˈrɨbɨ/ (pn)
魚座, うお座
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dwunasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) lutego do 20 marca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią;

Ryga /ˈrɨɡa/ (pn)
リガ
  (geografia, geograficzny) stolica Łotwy;

Rylec /ˈrɨlɛʦ̑/ (pn)
ちょうこくぐ座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Ryszard /ˈrɨʃart/ (pn)
リチャード
  polskie imię męskie pochodzenia germańskiego;

Rzeczpospolita Polska /ˌʒɛʧ̑pɔˈspɔlʲita ˈpɔlska/ (pn)
ポーランド共和国
  oficjalna nazwa państwa polskiego;

Rzym /ʒɨ̃m/ (pn)
ローマ
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Włoch;
  (historia, historyczny, historycznie) Cesarstwo Rzymskie;
  (przenośnie, przenośnia) papież; najwyższe władze Kościoła katolickiego

Rzymianin /ʒɨ̃ˈmʲjä̃ɲĩn/ (n)
ローマ人
  (starożytność) obywatel starożytnego państwa rzymskiego

Saara /saˈara/ (pn)
ザールラント州
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej części Niemiec;
ザール川
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka we Francji i Niemczech, prawy dopływ Mozeli, jej źródło znajduje się w Alzacji;

Sahara /saˈxara/ (pn)
サハラ
  (geografia, geograficzny) pustynia w północnej Afryce;

Sahara Zachodnia /saˈxara zaˈxɔdʲɲa/ (pn)
西サハラ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium u wybrzeży Oceanu Atlantyckiego, graniczące z Marokiem, Algierią oraz Mauretanią i znajdujące się pod kontrolą Maroka, jednakże przez wiele rządów uznane za samodzielne państwo;

Saint Lucia /sˈaint lˈutɕa/ (pn)
セントルシア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie (1.2) o tej samej nazwie;
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych;

Saint Vincent i Grenadyny /sˈaind vˈintsɛnt i ɡrˌɛnadˈɨnɨ/ (pn)
セントビンセント・グレナディーン
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej;

Saint-Denis /sˈainddˈɛɲis/ (pn)
サン＝ドニ
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto francuskiej wyspy Reunion;

Saipan /saˈipan/ (pn)
サイパン島
  (administracja) okręg administracyjny Marianów Północnych obejmujący wyspy: Saipan (1.1), Maigo Fahang, Mañagaha i Aguijan;
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Marianów Północnych, w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Sajgon /sˈajɡɔn/ (pn)
サイゴン
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Wietnamie (od roku 1976 nazywane Ho Chi Minh);

Saksonia /saˈksɔ̃ɲja/ (pn)
ザクセン州, ザクセン自由州
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna i kraj związkowy w Niemczech;

Saksonia-Anhalt /saksˈɔɲʲaˈanxalt/ (pn)
ザクセン＝アンハルト州
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w Niemczech, ze stolicą w Magdeburgu;

Salechard /salˈɛxart/ (pn)
サレハルド
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, położone nad Obem;

Salomon /saˈlɔ̃mɔ̃n/ (pn)
ソロモン
  (biblijny) prorok biblijny i król Izraela słynący z mądrości;
  imię męskie pochodzenia semickiego;

Salwador /salˈvadɔr/ (pn)
エルサルバドル
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Samaria /sãˈmarʲja/ (pn)
サマリア
  (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Izraela i Autonomii Palestyńskiej, między Galileą a Judeą;
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasta położonego w Samarii (1.1); współcześnie ruiny;

Samarkanda /sˌamarkˈanda/ (pn)
サマルカンド
  (geografia, geograficzny) miasto w Uzbekistanie;

Samoa /sãˈmɔa/ (pn)
サモア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Oceanii ze stolicą w Apia;

Samoa Amerykańskie /sãˈmɔa ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲcɛ/ (pn)
アメリカンサモア, アメリカン・サモア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Samuel /sãˈmu<sup>w</sup>ɛl/ (pn)
サミュエル, サムエル
  polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

San Marino /ˈsãn maˈrʲĩnɔ/ (pn)
サンマリノ, サン・マリノ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Sana /ˈsãna/ (pn)
サヌア
  (geografia, geograficzny) stolica Jemenu;

Santa Fe /sˈanta fˈɛ/ (pn)
サンタフェ
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica stanu Nowy Meksyk

Sara /ˈsara/ (pn)
サラ
  polskie imię żeńskie;

Saragossa /ˌsaraˈɡɔsːa/ (pn)
サラゴサ
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Hiszpanii;

Sarajewo /ˌsaraˈjɛvɔ/ (pn)
サラエボ, サラエヴォ
  (geografia, geograficzny) stolica Bośni i Hercegowiny;

Sarańsk /sˈaraɲsk/ (pn)
サランスク
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad rzeką Insar, stolica Republiki Mordowii;

Sardynia /sarˈdɨ̃ɲja/ (pn)
サルデーニャ島, サルデーニャ
  (geografia, geograficzny) duża włoska wyspa na Morzu Śródziemnym;

Saturn /ˈsaturn/ (pn)
土星
  (mitologia rzymska) bóg rolnictwa i zasiewów przedstawiany jako starzec trzymający w ręce sierp albo kosę, utożsamiany z greckim Kronosem; legendarny władca Italii; mąż Ops;
  (astronomia, astronomiczny) szósta według oddalenia od Słońca i druga największa planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych;
サターン, 土星
  seria amerykańskich rakiet nośnych;

Sawa /sˈava/ (pn)
サヴァ
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowej Europie, prawy dopływ Dunaju;

Sebastian /sɛˈbastʲjãn/ (pn)
セバスチャン
  imię męskie;

Sejm /sɛjm/ (pn)
国会
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedna z izb polskiego parlamentu;

Sekwana /sɛˈkfãna/ (pn)
セーヌ川
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnej Francji, przepływająca przez Paryż;

Senegal /sɛ̃ˈnɛɡal/ (pn)
セネガル
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej części Afryce, ze stolicą w Dakarze;

Septuaginta /sˌɛptuaɡʲˈinta/ (pn)
七十人訳聖書
  (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) pierwsze tłumaczenie Starego Testamentu z hebrajskiego i aramejskiego na koine;

Serbia /ˈsɛrbʲja/ (pn)
セルビア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj w Europie, powstał po rozpadzie Serbii i Czarnogóry;

Serbia i Czarnogóra /ˈsɛrbʲja ˌi‿ʧ̑arnɔˈɡura/ (pn)
セルビア・モンテネグロ
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne państwo w Europie;

Sergiusz /ˈsɛrʲɟuʃ/ (pn)
セルゲイ
  imię męskie;

Seszele /sɛˈʃɛlɛ/ (pn)
セーシェル
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) afrykańskie wyspiarskie państwo na Oceanie Indyjskim;
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Indyjskim;

Seul /ˈsɛ<sup>w</sup>ul/ (pn)
ソウル
  (geografia, geograficzny) stolica Korei Południowej;

Sewastopol /sˌɛvastˈɔpɔl/ (pn)
セヴァストポリ
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Półwyspu Krymskiego;

Sewilla /sɛˈvʲilːa/ (pn)
セビリア, セビリャ
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Andaluzji;

Sfederowane Stany Mikronezji /ˌsfɛdɛrɔˈvãnɛ ˈstãnɨ ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲji/ (pn)
ミクロネシア連邦
  (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Sfinks /sfˈiŋks/ (n)
スフィンクス
  (mitologia, mitologiczny) stwór z głową niewieścią i tułowiem lwa żyjący pod Tebami;

Siedlce /ˈɕɛtl̥ʦ̑ɛ/ (pn)
シェドルツェ
  (geografia, geograficzny) miasto w województwie mazowieckim;

Sierra Leone /ˈsʲjɛrːa lɛˈɔ̃nɛ/ (pn)
シエラレオネ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą we Freetown;

Sikoku /ɕikˈɔku/ (pn)
四国
  (geografia, geograficzny) wyspa nad Oceanem Spokojnym, najmniejsza z wysp japońskich;

Sindbad /ɕˈindbat/ (pn)
シンドバッド
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna postać literacka i filmowa;

Singapur /sʲĩŋˈɡapur/ (pn)
シンガポール, 新嘉坡
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) miasto-państwo w Azji;

Singapurczyk /ˌsʲĩŋɡaˈpurʧ̑ɨk/ (n)
シンガポール人
  obywatel Singapuru

Skandynawia /ˌskãndɨ̃ˈnavʲja/ (n)
スカンディナヴィア
  (geografia, geograficzny) region północnej Europy obejmujący kraje Danię, Norwegię i Szwecję;

Skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (pn)
さそり座
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) ósmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 października do 21 listopada;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny częściowo latem, nisko nad horyzontem;

Smok /smɔk/ (pn)
竜座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Smoleńsk /ˈsmɔlɛ̃j̃sk/ (pn)
スモレンスク
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w zachodniej Rosji, położone nad Dnieprem;

Soczi /ˈsɔʧ̑ʲi/ (pn)
ソチ
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone w Kraju Krasnodarskim, nad Morzem Czarnym;

Sofia /ˈsɔfʲja/ (pn)
ソフィア
  (geografia, geograficzny) stolica Bułgarii;

Sogdiana /sɔɡdjˈana/ (pn)
ソグディアナ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w Azji Środkowej leżąca nad rzeką Zarafszan, między rzekami Amu-darią i Syr-darią, na północ od Margiany i Baktrii, a na wschód od Fergany;

Sokrates /sɔˈkratɛs/ (pn)
ソクラテス
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) starożytny, grecki filozof;

Solon /ˈsɔlɔ̃n/ (pn)
ソロン
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta, mąż stanu i prawodawca ateński żyjący na przełomie VII i VI w. p.n.e.;

Somalia /sɔ̃ˈmalʲja/ (pn)
ソマリア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Mogadiszu;

Sopot /ˈsɔpɔt/ (pn)
ソポト
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto powiatowe i nadmorski kurort w Polsce, w województwie pomorskim;

Sparta /ˈsparta/ (pn)
スパルタ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo w południowej Grecji;
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Grecji, na Peloponezie

Spira /spˈira/ (pn)
シュパイアー
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w Niemczech, położone nad Renem w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat;

Sri Dźajawardanapura Kotte /ˈsrʲi ˌʥ̑äjavardãnaˈpura ˈkɔtːɛ/ (pn)
スリジャヤワルダナプラコッテ
  (geografia, geograficzny) stolica Sri Lanki;

Sri Lanka /ˈsrʲi ˈlãnka/ (pn)
スリランカ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji na wyspie Cejlon;

Stambuł /ˈstãmbuw/ (pn)
イスタンブル
  (geografia, geograficzny) największe miasto Turcji, leżące nad Bosforem, na dwóch kontynentach;

Stany Zjednoczone /ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ/ (pn)
アメリカ合衆国, 米国
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;

Stary Testament /ˈstarɨ tɛˈstãmɛ̃nt/ (pn)
旧約聖書
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część Biblii, w skład której wchodzą księgi przejęte z judaizmu, napisane przed naszą erą;

Stary Świat /stˈarɨ ɕfʲˈat/ (pn)
旧世界
  (geografia, geograficzny) wspólna nazwa dla Europy, Azji i Afryki;

Stawropol /stavrˈɔpɔl/ (pn)
スタブロポリ
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Rosji, stolica Kraju Stawropolskiego;

Stepanakert /ˌstɛpãˈnakɛrt/ (pn)
ステパナケルト
  (geografia, geograficzny) miasto w Azji, stolica Górskiego Karabachu;

Stolica Apostolska /stɔˈlʲiʦ̑a ˌːpɔˈstɔlska/ (n)
聖座
  siedziba papieża, Watykan

Strasburg /strˈazburk/ (pn)
ストラスブール
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica Alzacji;

Strefa Gazy /ˈstrɛfa ˈɡazɨ/ (pn)
ガザ地区
  część Autonomii Palestyńskiej na wybrzeżu śródziemnomorskim;

Strzelec /ˈsṭʃɛlɛʦ̑/ (pn)
いて座, 射手座
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziewiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 listopada do 21 grudnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;

Stuttgart /stˈuddɡart/ (pn)
シュトゥットガルト
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, stolica i największe miasto kraju związkowego Badenia-Wirtembergia;

Styria /stˈɨrja/ (pn)
シュタイアーマルク州
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w środkowej Europie, podzielona między Austrię i Słowenię;

Suazi /suˈaʑi/ (pn)
スワジランド
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawna nazwa państwa Eswatini;

Subaru /subˈaru/ (pn)
スバル
  (motoryzacja) marka samochodu

Sudan /ˈsudãn/ (pn)
スーダン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Sudan Południowy /ˈsudãn ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (pn)
南スーダン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Sudety /suˈdɛtɨ/ (pn)
ズデーテン
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski na pograniczu Polski i Czech, rozciągającym się pomiędzy Doliną Łaby a Bramą Morawską;

Sumatra /sũˈmatra/ (pn)
スマトラ
  (geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Wielkich Wysp Sundajskich;

Surinam /suˈrʲĩnãm/ (pn)
スリナム
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Paramaribo;

Svalbard /ˈsfalbart/ (pn)
スヴァールバル諸島
  (geografia, geograficzny) archipelag arktyczny, prowincja Norwegii;

Syberia /sɨˈbɛrʲja/ (pn)
シベリア
  (geografia, geograficzny) azjatycka część Rosji;

Sycylia /sɨˈʦ̑ɨlʲja/ (pn)
日本語, シチリア
  (geografia, geograficzny) (administracja) wyspa na Morzu Śródziemnym i autonomiczny region administracyjny we Włoszech;

Sydney /sˈɨdnɛj/ (pn)
シドニー
  (geografia, geograficzny) największe miasto Australii;

Sydon /ˈsɨdɔ̃n/ (pn)
サイダ
  (geografia, geograficzny) trzecie pod względem wielkości miasto Libanu, położone na wybrzeżu Morza Śródziemnego;

Syjam /ˈsɨjãm/ (pn)
シャム, サイアム
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna nazwa Tajlandii

Syjon /sˈɨjɔn/ (pn)
ザイオン
  (geografia, geograficzny) (biblijny) figuratywne określenie całej Jerozolimy
  (geografia, geograficzny) jedno ze wzgórz Jerozolimy;

Sylwester /sɨlˈvɛstɛr/ (pn)
シルヴェスター
  imię męskie;

Symferopol /ˌsɨ̃w̃fɛˈrɔpɔl/ (pn)
シンフェローポリ
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, stolica Republiki Autonomicznej Krymu;

Syrakuzy /sˌɨrakˈuzɨ/ (pn)
シラキュース
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone na wschodnim wybrzeżu Sycylii;

Syria /ˈsɨrʲja/ (pn)
シリア
  (geografia, geograficzny) kraj w Azji;

Syriusz /ˈsɨrʲjuʃ/ (pn)
シリウス
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda na nocnym niebie, znajdująca się w gwiazdozbiorze Wielkiego Psa;

Syzyf /sˈɨzɨf/ (pn)
シーシュポス
  (mitologia grecka) król Koryntu, który próbując oszukać śmierć sprzeciwił się woli bogów, za co został skazany na wieczną i bezużyteczną pracę - wtaczanie głazu na szczyt góry, który to głaz zawsze wymykał mu się z rąk, tuż przed osiągnięciem wierzchołka;

Szampania /ʃãmˈpãɲja/ (pn)
シャンパーニュ
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej Francji;

Szanghaj /ʃˈaŋɡaj/ (pn)
シャンハイ, 上海
  (geografia, geograficzny) największe miasto w Chinach, nad rzeką Jangcy;

Szatan /ʃˈatan/ (pn)
サタン
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich najwyższy spośród upadłych aniołów, przywódca złych duchów niekiedy utożsamiany z Lucyferem;

Szczecin /ˈʃʧ̑ɛʨ̑ĩn/ (pn)
シュチェチン
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica województwa zachodniopomorskiego;

Sziraz /ʃˈiras/ (pn)
シーラーズ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Iranie u podnóża gór Zagros, ośrodek administracyjny ostanu Fars i dawna stolica Persji;

Szkocja /ˈʃkɔʦ̑ʲja/ (pn)
スコットランド
  (geografia, geograficzny) część Wielkiej Brytanii, dawniej niepodległe państwo;

Szlezwik-Holsztyn /ʃlˈɛzvikxˈɔlʃtɨn/ (pn)
シュレースヴィヒ＝ホルシュタイン州
  (geografia, geograficzny) (administracja) najbardziej na północ wysunięty kraj związkowy Niemiec ze stolicą w Kilonii;

Sztokholm /ˈʃtɔkxɔlm/ (pn)
ストックホルム
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Szwecji;

Szwabia /ˈʃfabʲja/ (pn)
シュヴァーベン
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna i etniczna kraina Niemiec, obecnie położona głównie na terenie Badenii-Wirtembergii, ale także części Bawarii oraz Szwajcarii i Francji;

Szwajcaria /ʃfajˈʦ̑arʲja/ (pn)
スイス, 瑞西
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Bernie;

Szwecja /ˈʃfɛʦ̑ʲja/ (pn)
スウェーデン
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie, położone w środkowej części Półwyspu Skandynawskiego;

Szwed /ʃfɛt/ (n)
スウェーデン人
  człowiek narodowości szwedzkiej, obywatel Szwecji, mieszkaniec Szwecji

Szymon /ˈʃɨ̃mɔ̃n/ (pn)
サイモン
  polskie imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego;

Słowacja /swɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
スロバキア, スロヴァキア
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Środkowej;

Słowenia /swɔˈvɛ̃ɲja/ (pn)
スロベニア, スロヴェニア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Lublanie;

Słoweniec /swɔˈvɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
スロベニア人
  człowiek narodowości słoweńskiej, obywatel Słowenii, mieszkaniec Słowenii

Słowianin /swɔˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
スラブ人
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy;

Słońce /ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (pn)
太陽
  (astronomia, astronomiczny) centralne ciało niebieskie Układu Słonecznego; najbliższa Ziemi gwiazda; w dzień najjaśniejszy obiekt na niebie;

T-shirt /t‿ʃʲirt/ (n)
Ｔシャツ
  (krawiectwo) koszulka z krótkim rękawem

Tadź Mahal /tˈatɕ mˈaxal/ (pn)
タージ・マハル
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) mauzoleum w indyjskim mieście Agra, wzniesione przez Szahdżahana, władcę z dynastii Wielkich Mogołów, dla zmarłej żony Mumtaz Mahal;

Tadżykistan /ˌtaʤ̑ɨˈcistãn/ (pn)
タジキスタン
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Tajlandia /tajˈlãndʲja/ (pn)
タイ, タイ国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Tajpej /ˈtajpɛj/ (pn)
台北
  (geografia, geograficzny) stolica Tajwanu;

Tajwan /ˈtajvãn/ (n)
台湾
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Chińska, państwo na wyspie Tajwan (1.1), przez Chińską Republikę Ludową uznawane za zbuntowaną prowincję;
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Spokojnym;

Tallin /tˈallin/ (pn)
タリン
  (geografia, geograficzny) stolica Estonii;

Tambow /tˈambɔf/ (pn)
タンボフ
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w środku europejskiej części Rosji, położone nad rzeką Cną;

Tamiza /tãˈmʲiza/ (pn)
テムズ川
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowej Anglii;

Tanatos /tãˈnatɔs/ (pn)
タナトス
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie śmierci utożsamiany z rzymską Mors;

Tanganika /taŋɡˈaɲikˌa/ (pn)
タンガニーカ
  (geografia, geograficzny) (administracja) planowana prowincja w Demokratycznej Republice Konga;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kontynentalna część Tanzanii, była kolonia Cesarstwa Niemieckiego, a między 1961 a 1964 niepodległe państwo;
  (geografia, geograficzny) jezioro w Afryce Wschodniej w strefie ryftu wschodnioafrykańskiego;

Tangier /ˈtãŋʲɟɛr/ (pn)
タンジェ
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnim Maroku w Zatoce Tangerskiej, port nad Cieśniną Gibraltarską;

Tanzania /tãw̃ˈzãɲja/ (n)
タンザニア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Dodoma;

Tarent /tˈarɛnt/ (pn)
ターラント
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w regionie Apulia, w prowincji Tarent (1.2), w południowych Włoszech;

Tartus /tˈartus/ (pn)
タルトゥース
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;

Tasmania /tasˈmãɲja/ (pn)
タスマニア
  (geografia, geograficzny) wyspa u wybrzeża Australii;

Taszkent /ˈtaʃkɛ̃nt/ (pn)
タシケント
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Uzbekistanu;

Tatry /ˈtatrɨ/ (pn)
タトラ山脈
  (geografia, geograficzny) góry w Polsce i Słowacji;

Taurogi /tawrˈɔɡʲi/ (pn)
タウラゲ
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Litwie;

Tbilisi /ˌtbʲiˈlʲisʲi/ (pn)
トビリシ
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Gruzji;

Teby /tˈɛbɨ/ (pn)
テーバイ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w Górnym Egipcie, położone nad Nilem;
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji, w Beocji;

Tegucigalpa /ˌtɛɡuʨ̑iˈɡalpa/ (pn)
テグシガルパ
  (geografia, geograficzny) stolica Hondurasu;

Teheran /tɛˈxɛrãn/ (pn)
テヘラン
  (geografia, geograficzny) stolica Iranu;

Teksas /ˈtɛksas/ (pn)
テキサス
  (geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych;

Teneryfa /tˌɛnɛrˈɨfa/ (pn)
テネリフェ島
  (geografia, geograficzny) hiszpańska wyspa w archipelagu Wysp Kanaryjskich;

Teodor /tɛˈɔdɔr/ (pn)
セオドア
  polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Teodoryk /tˌɛɔdˈɔrɨk/ (pn)
デレク
  rzadkie polskie imię męskie;

Teresa /tɛˈrɛsa/ (pn)
テレサ
  polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Termopile /ˌtɛrmɔˈpʲilɛ/ (pn)
テルモピュレ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) strategiczne, wąskie przejście między pasmem górskim Oita a wodami Zatoki Malijskiej, prowadzące z Tesalii do Grecji środkowej w pobliżu miejscowości Lamia w Grecji;

Terpsychora /ˌtɛrpsɨˈxɔra/ (pn)
テルプシコラー
  (mitologia grecka) muza tańca i pieśni chóralnej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

Terytoria Północno-Zachodnie /ˌtɛrɨˈtɔrʲja ˌpuwnɔʦ̑nɔ‿zaˈxɔdʲɲɛ/ (pn)
ノースウェスト準州
  (geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;

Tetyda /tɛˈtɨda/ (pn)
テティス
  (mitologia grecka) nimfa; córka Nereusa i żona Peleusa; matka Achillesa; jedna z nereid;

Tezeusz /tɛˈzɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
テーセウス
  (mitologia grecka) heros ateński i pogromca Minotaura, syn Egeusza (albo Posejdona) i Ajtry;

Thimphu /tˈimfu/ (pn)
ティンプー
  (geografia, geograficzny) stolica Bhutanu

Timor Wschodni /ˈtʲĩmɔr ˈfsxɔdʲɲi/ (pn)
東チモール, 東ティモール
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Tirana /tʲiˈrãna/ (pn)
ティラナ
  (geografia, geograficzny) stolica Albanii;

Tiumeń /tjˈumɛɲ/ (pn)
チュメニ
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w syberyjskiej części Rosji, położone nad rzeką Turą;

Tobago /tɔbˈaɡɔ/ (pn)
トバゴ島
  (geografia, geograficzny) karaibska wyspa na Atlantyku u północno-wschodnich wybrzeży Ameryki Południowej, na północny wschód od Trynidadu z którym tworzy jedno państwo Trynidad i Tobago;

Tobiasz /ˈtɔbʲjaʃ/ (pn)
トバイアス, トビアス
  imię męskie;

Togliatti /tɔɡljˈattʲi/ (pn)
トリヤッチ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie samarskim, port nad Wołgą;

Togo /ˈtɔɡɔ/ (pn)
トーゴ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Lomé;

Tokio /ˈtɔcɔ/ (pn)
東京都, 東京
  (geografia, geograficzny) stolica Japonii;

Tomasz /ˈtɔ̃maʃ/ (pn)
トマス
  polskie imię męskie;

Tonga /ˈtɔ̃ŋɡa/ (pn)
トンガ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Oceanii;

Tora /ˈtɔra/ (pn)
トーラー
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga judaizmu składająca się z pięciu ksiąg;

Toronto /tɔˈrɔ̃ntɔ/ (pn)
トロント
  (geografia, geograficzny) największe miasto Kanady, stolica prowincji Ontario

Toskania /tɔˈskãɲja/ (pn)
トスカーナ州
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w środkowych Włoszech;

Trewir /trˈɛvir/ (pn)
トリーア
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, port nad Mozelą;

Triest /trjˈɛst/ (pn)
トリエステ
  (geografia, geograficzny) portowe miasto w północno-wschodnich Włoszech, nad Morzem Adriatyckim, stolica regionu autonomicznego Friuli-Wenecja Julijska;

Troja /ˈtrɔja/ (pn)
イリオス
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w Troadzie u zachodnich wybrzeży Azji Mniejszej;

Trydent /trˈɨdɛnt/ (pn)
トレント
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i gmina w północnych Włoszech;

Trynidad i Tobago /trɨ̃ˈɲidat ˌi‿tɔˈbaɡɔ/ (pn)
トリニダード・トバゴ
  (geografia, geograficzny) państwo w archipelagu Małych Antyli, położone u wybrzeży Ameryki Południowej;

Trzej Królowie /ˈṭʃɛj kruˈlɔvʲjɛ/ (pn)
東方の三博士
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postacie z biblijnej opowieści, które podążając za Gwiazdą Betlejemską przybyły do nowonarodzonego Chrystusa z darami;

Trójca Święta /ˈtrujʦ̑a ˈɕfʲjɛ̃nta/ (pn)
三位一体
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w doktrynie chrześcijańskiej: trzy postacie (Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty), pod którymi przejawia się jeden Bóg;

Tulon /tˈulɔn/ (pn)
トゥーロン
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Var;

Tuluza /tuˈluza/ (pn)
トゥールーズ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Francji, położone nad Garonną;

Tunezja /tũˈnɛzʲja/ (pn)
チュニジア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Tunis /ˈtũɲis/ (pn)
チュニス
  (geografia, geograficzny) stolica Tunezji;

Turcja /ˈturʦ̑ʲja/ (pn)
トルコ, 土耳古
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na pograniczu Europy i Azji;

Turkmenistan /ˌturkmɛ̃ˈɲistãn/ (pn)
トルクメニスタン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Azji Środkowej;

Turks i Caicos /tˈurks i tsaˈitsɔs/ (pn)
タークス・カイコス諸島
  (geografia, geograficzny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii w Ameryce Środkowej, na Oceanie Atlantyckim;

Turyn /ˈturɨ̃n/ (pn)
トリノ
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnich Włoszech nad rzeką Pad; stolica Piemontu;

Turyngia /tuˈrɨ̃ŋʲɟja/ (pn)
テューリンゲン州
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Erfurcie;

Tutanchamon /tˌutanxˈamɔn/ (pn)
ツタンカーメン
  (historia, historyczny, historycznie) jeden z faraonów;

Tuła /tˈuwa/ (pn)
トゥーラ
  (geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Rosji, nad Upą, stolica obwodu tulskiego;

Twer /tfˈɛr/ (pn)
トベリ
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad Wołgą, przy ujściu Twercy;

Tyber /ˈtɨbɛr/ (pn)
テヴェレ川
  (geografia, geograficzny) rzeka we Włoszech przepływająca przez Rzym;

Tybet /ˈtɨbɛt/ (pn)
チベット
  (geografia, geograficzny) region historyczno-geograficzny położony na Wyżynie Tybetańskiej;
  kraj na Wyżynie Tybetańskiej

Tybetańczyk /ˌtɨbɛˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
チベット人
  mieszkaniec Tybetu, Tybetańskiego Regionu Autonomicznego

Tybinga /tɨbʲˈiŋɡa/ (pn)
テュービンゲン
  (geografia, geograficzny) powiatowe miasto w południowo-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, siedziba rejencji Tybinga (1.2);

Tymoteusz /ˌtɨ̃mɔˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
テモテ
  imię męskie;

Tyr /tɨr/ (pn)
ティルス
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i port w południowym Libanie, na wybrzeżu Morza Śródziemnego, w starożytności miasto fenickie;

Tyraspol /tɨrˈaspɔl/ (pn)
ティラスポリ, ティラスポール
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na terenie Mołdawii, na lewym brzegu Dniestru, stolica samozwańczej republiki Naddniestrza;

Tytan /ˈtɨtãn/ (pn)
タイタン, ティタン
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna;

Tytus /ˈtɨtus/ (pn)
テトス
  imię męskie;

UNESCO /unˈɛstsɔ/ (acronym)
UNESCO
  = (angielski) United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization → Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury

USA /u‿ɛs‿ˈa/ (acronym)
USA
  = (angielski) United States of America → Stany Zjednoczone Ameryki;

Udine /udʲˈinɛ/ (pn)
ウーディネ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech, w regionie autonomicznym Friuli-Wenecja Julijska;

Uganda /uˈɡãnda/ (pn)
ウガンダ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Kampali;

Ukraina /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
ウクライナ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kijowie;

Układ Słoneczny /ˈukwat swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (pn)
太陽系
  (astronomia, astronomiczny) układ planetarny złożony ze Słońca, jako centralnego ciała niebieskiego, i ośmiu planet: Merkurego, Wenus, Ziemi, Marsa, Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna oraz z pięciu planet karłowatych, tysięcy planetoid, księżyców, komet, meteoroidów i materii międzyplanetarnej;

Uljanowsk /uljˈanɔfsk/ (pn)
ウリヤノフスク
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w południowo-zachodniej części Rosji nad Wołgą;

Ulm /ˈulm/ (pn)
ウルム
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w południowych Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Umbria /ˈũmbrʲja/ (pn)
ウンブリア
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech;

Unia Europejska /ˈũɲja ˌɛwrɔˈpɛjska/ (pn)
欧州連合, ヨーロッパ連合
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja zrzeszająca 28 państw europejskich;

Uppsala /upˈsala/ (pn)
ウプサラ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwecji, w prowincji historycznej Uppland;

Ural /ˈural/ (pn)
ウラル山脈
  (geografia, geograficzny) góry w Rosji;

Uran /ˈurãn/ (pn)
天王星, ウラヌス
  (astronomia, astronomiczny) siódma według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, odkryta 1781, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych;

Uranos /uˈrãnɔs/ (pn)
ウラヌス
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie nieba; syn i mąż Gai, ojciec tytanów (Hyperiona, Japetosa, Kojosa, Kriosa, Kronosa, Okeanosa), tytanid (Fojbe, Mnemosyne, Rei, Tei, Temidy, Tetydy), hekatonchejrów, cyklopów niebiańskich, Erynii, gigantów i nimf jesionowych;

Uri /ˈuri/ (n)
ウーリ州
  (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii położony w środkowej części kraju;

Uriasz /ˈurjaʃ/ (pn)
ウリヤ
  (biblijny) imię męskie

Urugwaj /uˈruɡvaj/ (pn)
ウルグアイ
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Urumczi /urˈumtʃi/ (pn)
ウルムチ
  (geografia, geograficzny) (administracja) (urbanistyka, urbanistyczny) stolica Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur w Chinach

Ussuryjsk /ussˈurɨjsk/ (pn)
ウスリースク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Nadmorskim, na Dalekim Wschodzie;

Utah /ˈutax/ (pn)
ユタ
  (geografia, geograficzny) (administracja) gmina w USA, w stanie Indiana
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w USA ze stolicą w Salt Lake City;
  (geografia, geograficzny) jezioro w Wielkiej Kotlinie w USA;

Uzbekistan /ˌuzbɛˈcistãn/ (pn)
ウズベキスタン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Ułan Bator /ˈuwãn ˈbatɔr/ (pn)
ウランバートル
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Mongolii;

Ułan Ude /ˈuwan ˈudɛ/ (pn)
ウラン・ウデ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, stolica Buriacji;

VIP /vʲip/ (acronym)
VIP
  ktoś bardzo ważny, najczęściej ze świata polityki lub biznesu;

Valletta /vallˈɛtta/ (pn)
バレッタ
  (geografia, geograficzny) stolica Malty;

Vancouver /vãŋˈkuvɛr/ (pn)
バンクーバー
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Kanadzie
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w USA w stanie Waszyngton

Vanuatu /vˌanuˈatu/ (pn)
バヌアツ, ヴァヌアツ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielki kraj wyspiarski w Oceanii;

Vicenza /witsɛnzˈa/ (pn)
ヴィチェンツァ
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północno-wschodnich Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska;

WNP /vu‿ɛ̃n‿ˈpɛ/ (acronym)
CIS
  = Wspólnota Niepodległych Państw;

Waga /ˈvaɡa/ (pn)
てんびん座, 天秤座
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) siódmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 września do 22 października;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny wiosną i latem;

Wagadugu /vˌaɡadˈuɡu/ (pn)
ワガドゥグー
  (geografia, geograficzny) stolica Burkiny Faso;

Walencja /vaˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (pn)
バレンシア
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii;

Walhalla /valxˈalla/ (n)
ヴァルハラ
  (mitologia, mitologiczny) w mitologii nordyckiej raj, który czeka wojowników poległych w boju

Walia /ˈvalʲja/ (pn)
ウェールズ
  (geografia, geograficzny) jeden z czterech historycznych krajów Wielkiej Brytanii;

Warkocz Bereniki /ˈvarkɔʤ̑ ˌbɛrɛ̃ˈɲici/ (pn)
かみのけ座
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego;

Warmia /ˈvarmʲja/ (pn)
ヴァルミア
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej Polsce, na wschód od Pasłęki;

Warna /vˈarna/ (pn)
バルナ
  (geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii, port nad Morzem Czarnym, stolica obwodu Warna;

Warszawa /varˈʃava/ (pn)
ワルシャワ
  (geografia, geograficzny) stolica Polski, największe polskie miasto;

Wasza Wysokość /vˈaʃa vɨsˈɔkɔɕtɕ/ (n)
陛下
  zwrot grzecznościowy w stosunku do osoby z rodziny królewskiej lub książęcej

Waszyngton /vaˈʃɨ̃ŋktɔ̃n/ (pn)
ワシントン
  (geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) stolica Stanów Zjednoczonych;

Watykan /vaˈtɨkãn/ (pn)
バチカン
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Wellington /vˈɛlliŋktɔn/ (pn)
ウェリントン
  (geografia, geograficzny) stolica Nowej Zelandii;

Wenecja /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja/ (pn)
ヴェネツィア, ベネチア
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, wcześniej również państwo;

Wenecja Euganejska /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja ˌɛwɡãˈnɛjska/ (pn)
ヴェネト州
  (geografia, geograficzny) region we Włoszech;

Wenezuela /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛla/ (pn)
ベネズエラ
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Caracas;

Wenus /ˈvɛ̃nus/ (pn)
金星, ビーナス
  (astronomia, astronomiczny) druga według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet dolnych i planet wewnętrznych; trzeci (po Słońcu i Księżycu) najjaśniejszy obiekt na niebie;
  (mitologia rzymska) bogini piękna i miłości, utożsamiana z grecką Afrodytą;

Werona /vɛrˈɔna/ (pn)
ヴェローナ
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech, w regionie administracyjnym Wenecja Euganejska;

Weronika /ˌvɛrɔ̃ˈɲika/ (pn)
ヴェロニカ
  polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Wersal /ˈvɛrsal/ (pn)
ヴェルサイユ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) miejscowość we Francji położona na zachód od Paryża, słynąca z rezydencji królów francuskich;

Wesołych Świąt /vɛˈsɔwɨxʲ ˈɕfʲjɔ̃nt/ (interjection)
クリスマスおめでとう, メリークリスマス
  …używana do życzenia komuś miłych świąt Bożego Narodzenia

Westerplatte /ˌvɛstɛrˈplatːɛ/ (pn)
ヴェステルプラッテ
  (geografia, geograficzny) półwysep (dawniej wyspa) w Gdańsku, stanowiący symbol początku II wojny światowej

Wezuwiusz /vɛˈzuvʲjuʃ/ (pn)
ヴェスヴィオ
  (geografia, geograficzny) wulkan we Włoszech;

Wełtawa /vɛwˈtava/ (pn)
ヴルタヴァ川
  (geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, lewobrzeżny dopływ Łaby;

Wiedeń /ˈvʲjɛdɛ̃ɲ/ (pn)
ウィーン
  (geografia, geograficzny) stolica Austrii;

Wielka Brytania /ˈvʲjɛlka brɨˈtãɲja/ (pn)
グレートブリテン島
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;
グレートブリテン島, イギリス, ブリテン
  (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim a Morzem Północnym;

Wielka Niedźwiedzica /ˈvʲjɛlka ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (pn)
おおぐま座
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Wielkim Wozem; jedna z największych konstelacji;

Wielkanoc /vʲjɛlˈkãnɔʦ̑/ (n)
復活祭, イースター
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa;

Wielki Pies /ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɛs/ (pn)
おおいぬ座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Wielki Piątek /ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
受難日
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) piątek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę męki i śmierci Jezusa Chrystusa;

Wielki Post /ˈvʲjɛlʲci ˈpɔst/ (n)
四旬節
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: czas pokuty przygotowujący do przeżycia świąt Wielkanocy, w którym obowiązuje zakaz urządzania hucznych zabaw, obejmujący czterdzieści dni od Środy Popielcowej do Wielkiej Soboty włącznie;

Wielki Wybuch /ˈvʲjɛlʲci ˈvɨbux/ (pn)
ビッグバン
  (astronomia, astronomiczny) model powstania Wszechświata;

Wielki Wóz /vʲˈɛlki vˈus/ (pn)
北斗七星
  (astronomia, astronomiczny) asteryzm składający się z siedmiu najjaśniejszych gwiazd gwiazdozbioru Wielkiej Niedźwiedzicy;

Wielkie Antyle /ˈvʲjɛlʲcɛ ãnˈtɨlɛ/ (pn)
大アンティル諸島
  (geografia, geograficzny) część Antyli, archipelag na Oceanie Atlantyckim, w skład którego wchodzą Kuba, Haiti, Jamajka i Portoryko wraz z mniejszymi wyspami leżącymi u ich wybrzeży;

Wielkie Jeziora Północnoamerykańskie /vʲˈɛlkʲɛ jɛʑˈɔra pˌuwnɔtsnˌɔamˌɛrɨkˈaɲskʲɛ/ (pn)
五大湖
  (geografia, geograficzny) grupa pięciu jezior w Ameryce Północnej na pograniczu Kanady i USA;

Wielkie Księstwo Litewskie /vʲˈɛlkʲɛ kɕˈɛ̃stfɔ litˈɛfskʲɛ/ (pn)
リトアニア大公国
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie istniejące w latach 1240-1795;

Wieloryb /vʲjɛˈlɔrɨp/ (pn)
くじら座
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy;

Wieluń /ˈvʲjɛlũɲ/ (pn)
ヴィエルニ
  (geografia, geograficzny) miasto w centralnej Polsce;

Wientian /ˈvʲjɛ̃ntʲjãn/ (pn)
ヴィエンチャン
  (geografia, geograficzny) stolica Laosu;

Wiesbaden /vʲɛzbˈadɛn/ (pn)
ヴィースバーデン
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i uzdrowisko w środkowych Niemczech, stolica kraju związkowego Hesja;

Wietnam /ˈvʲjɛtnãm/ (pn)
ベトナム
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Wigilia /vʲiˈɟilʲja/ (pn)
クリスマス・イヴ
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dzień poprzedzający święto Bożego Narodzenia;

Wikipedia /ˌvʲiciˈpɛdʲja/ (pn)
ウィキペディア
  (informatyka, informatyczny) internetowa encyklopedia, którą każdy może edytować; projekt Fundacji Wikimedia

Wikisłownik /ˌvʲiciˈswɔvʲɲik/ (pn)
ウィクショナリー
  (neologizm) wolny internetowy wielojęzyczny słownik, który każdy może edytować;

Wikiźródła /ˌvʲiciʑˈrudwa/ (pn)
ウィキソース
  wolne internetowe repozytorium tekstów źródłowych, które każdy może redagować; projekt Fundacji Wikimedia;

Wiktoria /vʲikˈtɔrʲja/ (pn)
ビクトリア
  (geografia, geograficzny) (administracja) jeden ze stanów w Australii;
  (mitologia rzymska) bogini i uosobienie zwycięstwa, utożsamiana z grecką Nike;
  imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Wilhelm /ˈvʲilxɛlm/ (pn)
ウィリアム
  imię męskie;

Wilk /vʲilk/ (pn)
おおかみ座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Wilno /ˈvʲilnɔ/ (pn)
ビリニュス
  (geografia, geograficzny) stolica Litwy;

Wincenty /vʲĩnˈʦ̑ɛ̃ntɨ/ (pn)
ヴァンサン
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Windhuk /ˈvʲĩntxuk/ (pn)
ウィントフック
  (geografia, geograficzny) stolica Namibii;

Wisconsin /vistsˈɔnɕin/ (pn)
ウィスコンシン 州
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w północnej części Stanów Zjednoczonych;

Wisznu /ˈvʲiʃnu/ (pn)
ヴィシュヌ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z trzech najważniejszych bogów hinduizmu

Wisła /ˈvʲiswa/ (pn)
ヴィスワ川
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Polsce;

Wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (pn)
みずがめ座, 宝瓶宮
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) jedenasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 stycznia do 19 (20) lutego;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny częściowo latem i jesienią;

Wogezy /vɔɡˈɛzɨ/ (n)
ヴォージュ県
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Grand Est;
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie we wschodniej Francji;

Wojwodina /vˌɔjvɔdʲˈina/ (pn)
ヴォイヴォディナ
  (geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczny okręg w północnej Serbii ze stolicą w Nowym Sadzie;

Wolarz /ˈvɔlaʃ/ (pn)
うしかい座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Woroneż /vɔrˈɔnɛʃ/ (pn)
ボロネジ
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad rzeką o tej samej nazwie;

Wołga /ˈvɔwɡa/ (pn)
ボルガ川
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji przeduralskiej, największa i najdłuższa rzeka Europy, uchodzi do Morza Kaspijskiego;

Wołgograd /vɔwˈɡɔɡrat/ (pn)
ヴォルゴグラード
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone nad Wołgą;

Wołogda /vɔˈwɔɡda/ (pn)
ボログダ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w północno zachodniej części Federacji Rosyjskiej;

Wołoszczyzna /vˌɔwɔʃtʃˈɨzna/ (pn)
ワラキア
  (geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna na Morawach;
  (geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna w Rumunii;
  (historia, historyczny, historycznie) państwo na Nizinie Wołoskiej istniejące od początku XIV w. do 1861 roku;

Woźnica /vɔʑˈɲiʦ̑a/ (pn)
ぎょしゃ座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Wrocław /ˈvrɔʦ̑waf/ (pn)
ヴロツワフ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto wojewódzkie nad Odrą, w południowo-zachodniej Polsce;

Wschodnie Wybrzeże /fsxˈɔdɲʲɛ vɨbʒˈɛʒɛ/ (pn)
イーストコースト
  (geografia, geograficzny) wybrzeże nad Atlantykiem w Stanach Zjednoczonych

Wszystkich Świętych /fʃˈɨstkix ɕfʲˈɛntɨx/ (n)
諸聖人の日
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie ku czci wszystkich świętych, obchodzone 1 listopada, a także dzień, w którym zwyczajowo odwiedza się groby bliskich zmarłych;

Wuj Sam /vˈuj sˈam/ (n)
アンクル・サム
  (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) personifikacja rządu Stanów Zjednoczonych Ameryki;

Wybrzeże Kości Słoniowej /vɨˈbʒɛʒɛ ˈkɔɕʨ̑i swɔ̃ˈɲɔvɛj/ (pn)
コートジボワール, コートジボアール
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Wyspa Bożego Narodzenia /ˈvɨspa bɔˈʒɛɡɔ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (pn)
クリスマス島
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Wyspa Księcia Edwarda /ˈvɨspa ˈcɕɛ̇̃ɲʨ̑a ɛdˈvarda/ (pn)
プリンスエドワードアイランド
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Wyspa Man /ˈvɨspa ˈmãn/ (pn)
マン島
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne od Korony brytyjskiej (dependencja Korony brytyjskiej); jedna z wysp wchodząca w skład archipelagu Wysp Brytyjskich, położona na Morzu Irlandzkim;

Wyspa Wielkanocna /vˈɨspa vʲˌɛlkanˈɔtsna/ (pn)
イースター島
  (geografia, geograficzny) chilijska wyspa położona na południowym Pacyfiku, znana z występujących tam figur moai;

Wyspa Świętej Heleny /ˈvɨspa ˈɕfʲjɛ̃ntɛj xɛˈlɛ̃nɨ/ (pn)
セントヘレナ島
  (geografia, geograficzny) wyspa wulkaniczna na Oceanie Atlantyckim

Wyspy Brytyjskie /ˈvɨspɨ brɨˈtɨjsʲcɛ/ (pn)
イギリス諸島
  (geografia, geograficzny) grupa wysp na północno-wschodnim Atlantyku, położona na zachód od kontynentalnej Europy;

Wyspy Cooka /ˈvɨspɨ ˈkuka/ (pn)
クック諸島
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii, terytorium zależne Nowej Zelandii;

Wyspy Kanaryjskie /ˈvɨspɨ ˌkãnaˈrɨjsʲcɛ/ (pn)
カナリア諸島, カナリアス諸島
  (geografia, geograficzny) archipelag położony na Oceanie Atlantyckim u wybrzeży Maroka i Sahary Zachodniej;
  (geografia, geograficzny) terytorium autonomiczne Hiszpanii obejmujące Wyspy Kanaryjskie (1.1)

Wyspy Kurylskie /vˈɨspɨ kurˈɨlskʲɛ/ (pn)
クリル列島, 千島列島
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Spokojnym położony między Hokkaido a Kamczatką;

Wyspy Marshalla /ˈvɨspɨ marˈʃala/ (pn)
マーシャル諸島
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym ze stolicą w Majuro;

Wyspy Owcze /ˈvɨspɨ ˈɔfʧ̑ɛ/ (pn)
フェロー諸島
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Morzu Norweskim;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium autonomiczne Danii położone w archipelagu Wyspy Owcze (1.1)

Wyspy Salomona /ˈvɨspɨ ˌsalɔ̃ˈmɔ̃na/ (pn)
ソロモン諸島
  (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca /ˈvɨspɨ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑a/ (pn)
サントメ・プリンシペ, サントメプリンシペ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw wyspiarskich w Afryce;

Wyżyna Tybetańska /vɨʒˈɨna tˌɨbɛtˈaɲska/ (pn)
チベット高原
  (geografia, geograficzny) rozległa wyżyna w Azji Środkowej;

Węgier /ˈvɛ̃ŋʲɟɛr/ (n)
ハンガリー人
  człowiek narodowości węgierskiej, obywatel Węgier, mieszkaniec Węgier

Węgry /ˈvɛ̃ŋɡrɨ/ (pn)
ハンガリー
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Wężownik /vɛ̃w̃ˈʒɔvʲɲik/ (pn)
へびつかい座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Władykaukaz /vwˌadɨkˈawkas/ (pn)
ウラジカフカス
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Rosji, w północnym Kaukazie, położone nad rzeką Terek, stolica Republiki Północnej Osetii-Alanii;

Władywostok /ˌvwadɨˈvɔstɔk/ (pn)
ウラジオストク
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w Rosji nad Morzem Japońskim;

Włoch /vwɔx/ (n)
イタリア人
  człowiek narodowości włoskiej, obywatel Włoch, mieszkaniec Włoch

Włochy /ˈvwɔxɨ/ (pn)
イタリア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, położone na Półwyspie Apenińskim, obejmujące także Sycylię i Sardynię;

Włocławek /vwɔʦ̑ˈwavɛk/ (pn)
ヴウォツワヴェク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim, nad Wisłą;

Włoszka /ˈvwɔʃka/ (n)
イタリア人
  kobieta lub dziewczyna narodowości włoskiej, obywatelka Włoch

York /jˈɔrk/ (pn)
ヨーク
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Anglii;

ZSRR /ˌzɛt‿ɛs‿ɛr‿ˈɛr/ (acronym)
ソ連
  = (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich

Zabulon /zabˈulɔn/ (pn)
ゼブルン
  imię męskie pochodzenia biblijnego;

Zachariasz /zaˈxarʲjaʃ/ (pn)
ゼカリヤ
  polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Zachodni Brzeg /zaˈxɔdʲɲi ˈbʒɛk/ (pn)
ヨルダン川西岸地区
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część Palestyny administrowana przez Izrael;

Zachodnie Wybrzeże /zaxˈɔdɲʲɛ vɨbʒˈɛʒɛ/ (pn)
ウエストコースト
  (geografia, geograficzny) wybrzeże nad Pacyfikiem w Stanach Zjednoczonych

Zachód /ˈzaxut/ (n)
欧米
  (potocznie, potoczny) cywilizacja zachodnia, kraje Europy Zachodniej i Środkowej, Ameryki Południowej, Stany Zjednoczone, Australia i Nowa Zelandia

Zaduszki /zadˈuʃki/ (n)
死者の日
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim dzień poświęcony pamięci wszystkich zmarłych, przypadający na 2 listopada (po dniu Wszystkich Świętych);

Zagrzeb /ˈzaɡʒɛp/ (pn)
ザグレブ
  (geografia, geograficzny) stolica Chorwacji;

Zagłębie Ruhry /zaɡwˈɛmbjɛ rˈuxrɨ/ (pn)
ルール地方
  (geografia, geograficzny) region przemysłowy w Niemczech, nad rzeką Ruhrą;

Zając /ˈzajɔ̃nʦ̑/ (pn)
兎座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Zambia /ˈzãmbʲja/ (pn)
ザンビア
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Zamość /ˈzãmɔɕʨ̑/ (pn)
ザモシチ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, w południowej części województwa lubelskiego;

Zanzibar /zanzˈibar/ (pn)
ザンジバル
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Indyjskim, u wybrzeży Afryki;

Zatoka Adeńska /zatˈɔka adˈɛɲska/ (pn)
アデン湾
  (geografia, geograficzny) obszar wodny na Oceanie Indyjskim między Jemenem na południowym brzegu Półwyspu Arabskiego, a Somalią;

Zatoka Biskajska /zaˈtɔka bʲiˈskajska/ (pn)
ビスケー湾
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego, położona pomiędzy północnym wybrzeżem Półwyspu Pirenejskiego a południowo-zachodnim wybrzeżem Francji;

Zatoka Fińska /zaˈtɔka ˈfʲĩj̃ska/ (pn)
フィンランド湾
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego między Estonią, Rosją i Finlandią;

Zatoka Gwinejska /zatˈɔka ɡvinˈɛjska/ (pn)
ギニア湾
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego u zachodniego wybrzeża Afryki, między przylądkami Palmas i Lopez;

Zatoka Kalifornijska /zatˈɔka kˌalifɔrɲˈijska/ (pn)
カリフォルニア湾
  (geografia, geograficzny) zatoka na wschodnim Pacyfiku, rozpościerająca się wzdłuż północno-zachodniego wybrzeża Meksyku;

Zatoka Meksykańska /zaˈtɔka ˌmɛksɨˈkãj̃ska/ (n)
メキシコ湾
  (geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego u wybrzeży Ameryki Północnej;

Zatoka Neapolitańska /zatˈɔka nˌɛapˌɔlitˈaɲska/ (pn)
ナポリ湾
  (geografia, geograficzny) zatoka morska położona na południowo-zachodnim wybrzeżu Włoch, w regionie Kampania;

Zatoka Perska /zaˈtɔka ˈpɛrska/ (pn)
ペルシア湾
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) zatoka Morza Arabskiego między Półwyspem Arabskim a Iranem;

Zatoka Ryska /zatˈɔka rˈɨska/ (pn)
リガ湾
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego pomiędzy Łotwą a Estonią;

Zatoka Sueska /zaˈtɔka suˈ<sup>w</sup>ɛska/ (pn)
スエズ湾
  (geografia, geograficzny) zatoka na północno-zachodnim końcu Morza Czerwonego należąca do Egiptu;

Zatoka Tajlandzka /zaˈtɔka tajˈlãnʦ̑ka/ (pn)
タイランド湾
  (geografia, geograficzny) rozległa, płytka zatoka zachodniej części Oceanu Spokojnego, w południowo-zachodniej części Morza Południowochińskiego;

Zatoka Tokijska /zatˈɔka tɔkˈijska/ (pn)
東京湾
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) zatoka w Japonii, na południowo-wschodnim wybrzeżu wyspy Honsiu;

Zatoka Triesteńska /zatˈɔka trjɛstˈɛɲska/ (pn)
トリエステ湾
  (geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Adriatyckiego, stanowiąca część Zatoki Weneckiej;

Zelandia /zɛˈlãndʲja/ (pn)
シェラン
  (geografia, geograficzny) wyspa Danii;

Zesłanie Ducha Świętego /zɛswˈaɲʲɛ dˈuxa ɕfʲɛntˈɛɡɔ/ (pn)
ペンテコステ
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone pięćdziesiąt dni po Wielkanocy, w którym wspomina się zstąpienie Ducha Świętego na Maryję i Apostołów

Zeus /ˈzɛus/ (pn)
ゼウス
  (mitologia grecka) bóg pogodnego i pochmurnego nieba oraz piorunów i błyskawic, pan Olimpu, utożsamiany z rzymskim Jowiszem, najwyższe bóstwo greckiego panteonu;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 5731;

Zgorzelec /zɡɔˈʒɛlɛʦ̑/ (pn)
ゲルリッツ
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Ziemia /ˈʑɛ̃mʲja/ (pn)
地球
  (astronomia, astronomiczny) trzecia pod względem oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Ziemia Święta /ʑˈɛmʲa ɕfʲˈɛnta/ (pn)
聖地
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsca w Palestynie opisane w Nowym Testamencie, gdzie urodził się, żył i umarł Jezus Chrystus;

Zimbabwe /zʲĩmˈbabvɛ/ (pn)
ジンバブエ
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Harare;

Zjednoczone Emiraty Arabskie /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ˌɛ̃mʲiˈratɨ aˈrapsʲcɛ/ (pn)
アラブ首長国連邦
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Zjednoczone Królestwo /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ/ (pn)
イギリス, 連合王国
  (geografia, geograficzny) skrócona forma od Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ ˈvʲjɛlʲcɛ̇j brɨˈtãɲji ˌː‿ːrˈlãndʲji puwˈnɔʦ̑nɛj/ (pn)
グレートブリテン及び北アイルランド連合王国
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) nazwa państwa leżącego w Europie Zachodniej składającego się z Anglii, Walii, Szkocji i Irlandii Północnej;

Zurych /zˈurɨx/ (pn)
チューリッヒ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii;

Zuzanna /zuˈzãnːa/ (pn)
スーザン
  imię żeńskie;

Związek Radziecki /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk raˈʥ̑ɛʦ̑ʲci/ (pn)
ソビエト連邦, ソ連
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo komunistyczne w Europie i Azji, które istniało w latach 1922-1991;

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨx rɛˈpublʲik raˈʥ̑ɛʦ̑ʲcix/ (pn)
ソビエト社会主義共和国連邦
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieistniejące obecnie federacyjne państwo, które w XX w. obejmowało wschodnią Europę i północną Azję;

a cappella /a kappˈɛlla/ (adj)
アカペラ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bez akompaniamentu;

a cappella /a kappˈɛlla/ (adv)
アカペラ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bez akompaniamentu

a-moll /ˈa‿mɔl/ (n)
イ短調
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku a (w zapisie nutowym bez znaków przykluczowych);

abaka /aˈbaka/ (n)
マニラアサ
  lekkie, wytrzymałe włókno z pochew liściowych banana manilskiego wykorzystywane do sporządzania lin, zwłaszcza w żeglarstwie;

abakus /aˈbakus/ (n)
頂板
  (architektura, architektoniczny) kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny;
  przyrząd do liczenia w postaci deski z rowkami na poszczególne rodzaje jednostek liczbowych, używany przez starożytnych Greków i Rzymian, także w zachodniej Europie do XVIII w.; pierwowzór liczydeł;

abandon /aˈbãndɔ̃n/ (n)
放棄
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (morski) zrzeczenie się na rzecz ubezpieczyciela praw do statku, który stracił swoją wartość handlową;

abandonware /ˌabandɔnvˈarɛ/ (n)
アバンダンウェア
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie komputerowe, które nie jest dłużej wspierane ani reklamowane, uważane za porzucone przez jego twórców;

abasiofilia /ˌabasʲiɔˈfʲilʲja/ (n)
アベイショフィリア, 身体障害性愛
  (medycyna, medyczny) zaburzenie preferencji seksualnych polegające na odczuwaniu pociągu seksualnego do osób z dysfunkcjami narządów ruchu;

abażur /aˈbaʒur/ (n)
ランプシェード
  osłona na lampę lub świecznik, tłumiąca zbyt jaskrawe światło

abchaski /apˈxasʲci/ (adj)
アブハズ語
  związany z Abchazją, dotyczący Abchazji lub jej mieszkańców

abchaski /apˈxasʲci/ (n)
アブハズ語
  język używany w Abchazji;

abdykacja /ˌabdɨˈkaʦ̑ʲja/ (n)
退位
  zrzeczenie się władzy, rezygnacja monarchy z tronu; ; (zobacz) też abdykacja w Encyklopedii staropolskiej

abdykować /ˌabdɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
放棄する
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zrzekać się władzy monarszej; dokonywać abdykacji

ablatyw /abˈlatɨf/ (n)
奪格
  (gramatyka) przypadek gramatyczny wyrażający odchodzenie i oddzielanie się od czegoś, a w łacinie spełniający także inne role, m.in. narzędnika i miejscownika;

abolicjonizm /ˌabɔlʲiˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
奴隷制度廃止運動, 奴隷廃止運動
  (historia, historyczny, historycznie) ruch polityczny w Stanach Zjednoczonych, który dążył do zniesienia niewolnictwa;

abonament /ˌabɔ̃ˈnãmɛ̃nt/ (n)
予約
  regularna opłata za korzystanie z usługi (np. internetu);

aborcja /aˈbɔrʦ̑ʲja/ (n)
人工妊娠中絶, 中絶
  (medycyna, medyczny) zabieg przerwania ciąży; sztuczne wywołanie poronienia;

absolutnie /ˌapsɔˈlutʲɲɛ/ (adv)
絶対
  całkowicie, niezależnie od niczego

absolutyzm /ˌapsɔˈlutɨsm̥/ (n)
専制主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchia nieograniczona;

absolwent /apˈsɔlvɛ̃nt/ (n)
卒業生
  osoba, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs;

absorbować /ˌapsɔrˈbɔvaʨ̑/ (v)
吸収する
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) pochłaniać substancję, energię; wiązać chemicznie

absorpcja /apˈsɔrpʦ̑ʲja/ (n)
吸収
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) proces wnikania cząstek do wnętrza innej substancji tworzącej dowolną fazę ciągłą;
  proces pochłaniania energii fali przez ciało;

abstrakcjonizm /ˌapstrakˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
抽象主義
  (sztuka) kierunek w sztuce XX wieku, w którym charakterystyczne jest wyeliminowanie wszelkich bezpośrednich odniesień do form lub przedmiotów obserwowanych w naturze;

abstrakcyjny /ˌapstrakˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
抽象的
  nie mający związku z rzeczywistością

abstynencja /ˌapstɨ̃ˈnɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
小斎
  (medycyna, medyczny) powstrzymywanie się głównie przed piciem alkoholu; w szerszym znaczeniu także od wszelkich używek, seksu itp.;

absurdalny /ˌapsurˈdalnɨ/ (adj)
愚か
  nie podlegający logicznemu wyjaśnieniu

absynt /ˈapsɨ̃nt/ (n)
アブサン
  (spożywczy) alkoholowy napój wysokoprocentowy, otrzymywany w procesie destylacji z różnego rodzaju ziół, przede wszystkim z kwiatów i liści piołunu;

abulia /aˈbulʲja/ (n)
意志欠乏
  chorobliwe osłabienie lub brak woli w podejmowaniu decyzji

aceton /aˈʦ̑ɛtɔ̃n/ (n)
アセトン
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy przedstawiciel grupy ketonów o wzorze C3H6O, bezbarwna, łatwopalna i toksyczna ciecz o ostrym zapachu, wykorzystywany w syntezie chemicznej i jako rozpuszczalnik;

acetylen /ˌaʦ̑ɛˈtɨlɛ̃n/ (n)
アセチレン
  (chemia, chemiczny) (zobacz) etyn

ach /ax/ (interjection)
あ
  …służący wyrażaniu stanów uczuciowych, takich jak m.in.: zachwyt, zaskoczenie, przestrach, irytacja, podziw, zdziwienie, pragnienie

adamaszek /ˌadãˈmaʃɛk/ (n)
絢緞子
  (włókiennictwo) wzorzysta tkanina dwustronna, z jednej strony matowa, z drugiej błyszcząca; ; (zobacz) też adamaszek w Encyklopedii staropolskiej

adaptacja /ˌadapˈtaʦ̑ʲja/ (n)
適応
  przystosowanie do nowego sposobu użytkowania, przeróbka
  (biologia, biologiczny) przystosowanie się organizmu do nowych warunków;
  (psychologia, psychologiczny) przystosowanie się do nowej sytuacji
  dostosowanie się organów do sytuacji
  efekt (dzieło, przedmiot, budynek) dokonanej adaptacji (1.1)

adekwatny /ˌadɛˈkfatnɨ/ (adj)
ふさわしい, 適当な, 釣り合った
  dokładnie czemuś odpowiadający

adenina /ˌadɛɲˈina/ (n)
アデニン
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, składnik nukleotydów tworzących kwasy nukleinowe;

adhan /ˈatxan/ (n)
アザーン
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny)muzułmańskie wezwanie do modlitwy, wygłaszane m.in. przez muezina z minaretu;

adipocyt /ˌadʲiˈpɔʦ̑ɨt/ (n)
脂肪細胞
  (biologia, biologiczny) komórka syntetyzująca i magazynująca trójglicerydy (tłuszcze proste)

administracja /ˌadmʲĩɲiˈstraʦ̑ʲja/ (n)
管理
  system organów państwowych i samorządowych, służący sprawowaniu władzy wykonawczej w państwie;

administrator /ˌadmʲĩɲiˈstratɔr/ (n)
管理者
  osoba zarządzająca czymś

admirał /adˈmʲiraw/ (n)
提督
  (marynarka) najwyższy stopień (dowódca) w marynarce wojennej, równoważny stopniowi generała broni w armii lądowej, naczelny wódz floty;
  (marynarka) oficer mający stopień admirała (1.1)
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) rusałka admirał, motyl z rodziny rusałkowatych

admitancja /ˌadmitˈantsja/ (n)
アドミタンス
  (fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna będąca odwrotnością impedancji, całkowita przewodność elektryczna w obwodach prądu przemiennego;

adnotacja /ˌadnɔˈtaʦ̑ʲja/ (n)
付記, 注釈
  uwaga, dopisek, przypisek, notatka

adopcja /aˈdɔpʦ̑ʲja/ (n)
養子縁組
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawne uznanie obcego dziecka za własne;

adopcyjny /ˌadɔptsˈɨjnɨ/ (adj)
養
  związany z adopcją, dotyczący adopcji

adrenalina /ˌadrɛ̃naˈlʲĩna/ (n)
アドレナリン
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon wydzielany w sytuacjach zagrożenia i stresu;

adres /ˈadrɛs/ (n)
住所
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (urzędowy) informacje o tym, gdzie znajduje się jakiś budynek lub gdzie ktoś mieszka

adresat /aˈdrɛsat/ (n)
受け手
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba, do której ktoś wysyła list, przesyłkę itp.

adret /ˈadrɛt/ (n)
日向斜面
  (geografia, geograficzny) stok góry lub wzgórza będący bardziej nasłoneczniony w stosunku do przeciwnego stoku tego samego wzniesienia bądź pasma górskiego;

adular /aˈdular/ (n)
正長石#氷長石
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

adwent /ˈadvɛ̃nt/ (n)
降臨節, アドベント
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim okres około czterech tygodni (dawniej czterdziestu dni) przed Bożym Narodzeniem, przygotowujący do uroczystości Narodzenia Pańskiego, symbolizujący oczekiwanie na przyjście Mesjasza; ; (zobacz) też adwent w Encyklopedii staropolskiej

adwokat /adˈvɔkat/ (n)
弁護士
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik udzielający porad i prowadzący sprawy klientów w sądzie;

adwokat diabła /adˈvɔkad ˈdʲjabwa/ (n)
あまのじゃく
  (kościelny) (potocznie, potoczny) duchowny, który w Kościele katolickim podczas procesu beatyfikacyjnego lub kanonizacyjnego, ma za zadanie wyszukiwać przyczyn przeciw wyniesieniu na ołtarze

adźiwika /ˌadʑivˈika/ (n)
アージーヴィカ教
  (filozofia, filozoficzny) (historia, historyczny, historycznie) jeden z nurtów filozoficzno-religijnych w Indiach głoszący determinizm, ascetyzm i swoisty ateizm

aerobiologia /ˌaɛrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
空中生物学
  nauka zajmująca się badaniem cząsteczek biologicznych znajdujących się w powietrzu atmosferycznym;

aerodynamika /ˌaɛrɔdɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
空気力学
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się ruchem gazów;

aerograf /ˌaɛrˈɔɡraf/ (n)
エアブラシ
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie malarskie rozpylające farbę za pomocą sprężonego powietrza;

afazja /aˈfazʲja/ (n)
失語症
  (medycyna, medyczny) zaburzenia mowy lub rozumienia mowy na skutek uszkodzenia mózgu;

afgański /avˈɡãj̃sʲci/ (adj)
アフガニスタンの
  odnoszący się do Afgańczyków lub Afganistan u

afiks /ˈafʲiks/ (n)
接辞
  (gramatyka) morfem będący częścią składową wyrazu, różny od rdzenia, zrostek;

afisz /ˈafʲiʃ/ (n)
ポスター
  (poligrafia) plakat informujący o jakiejś imprezie publicznej lub akcji, nawołujący do czegoś; ; (zobacz) też afisz w Encyklopedii staropolskiej

afro /ˈafrɔ/ (n)
アフロ, アフロヘアー
  rodzaj fryzury w formie kuli z napuszonych, drobno skręconych loczków;

afroamerykański /ˌafrɔˌamɛrɨkˈaɲski/ (adj)
アフリカ系アメリカ人
  dotyczący Afroamerykanów, czarnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych

afrobeat /afˈrɔbʲit/ (n)
アフロビート
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyczny, powstały w Afryce w połowie lat 60. XX wieku, łączący afrykańskie rytmy z funkiem i jazzem;

afrodyzjak /ˌafrɔˈdɨzʲjak/ (n)
媚薬
  (medycyna, medyczny) środek (roślina, lek itp.) pobudzający popęd seksualny, wzmagający potencję lub doznania erotyczne;

afrykanerski /ˌafrɨkãˈnɛrsʲci/ (n)
アフリカーンス語
  język z grupy germańskich, używany w południowej Afryce;

afrykata /ˌafrɨkˈata/ (n)
破擦音
  (językoznawstwo, językoznawczy) spółgłoska zwarto-szczelinowa;

afrykański /ˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
アフリカ
  związany z Afryką, dotyczący Afryki, zamieszkujący Afrykę

agape /aˈɡapɛ/ (n)
アガペー
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bezwarunkowa miłość Boga do człowieka;

agat /ˈaɡat/ (n)
瑪瑙
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana chalcedonu; kamień półszlachetny o charakterystycznych paskach układających się koncentrycznie;

agencja /aˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
代理店
  firma świadcząca różne usługi

aglutynacyjny /ˌaɡlutˌɨnatsˈɨjnɨ/ (adj)
膠着(語)
  (językoznawstwo, językoznawczy) taki, który tworzy wyrazy pochodne przez zlepianie słów, a nie na drodze odmiany

agnostycyzm /ˌaɡnɔˈstɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
不可知論
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd negujący całkowicie lub częściowo możliwość poznania bytu;

agnostyk /aˈɡnɔstɨk/ (n)
不可知論者
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwolennik agnostycyzmu

agonia /aˈɡɔ̃ɲja/ (n)
苦悩
  stan bezpośrednio poprzedzający zgon;

agorafobia /ˌaɡɔraˈfɔbʲja/ (n)
広場恐怖症
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem samemu w miejscach publicznych;

agrafka /aˈɡrafka/ (n)
ピン
  rodzaj zapinki wykonanej z drutu, której jeden koniec zahacza się o zagięcie znajdujące się na drugim końcu;

agresja /aˈɡrɛsʲja/ (n)
侵略
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrojny najazd jednego państwa na inne;
  (psychologia, psychologiczny) zachowanie, którego celem jest wyładowanie gniewu, wyrządzenie szkody;

agrest /ˈaɡrɛst/ (n)
グーズベリー
  (spożywczy) owoc agrestu (1.1)

agresywny /ˌaɡrɛˈsɨvnɨ/ (adj)
侵略的
  zachowujący się wrogo, napastliwie

agronomia /ˌaɡrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
農学
  (rolnictwo, rolniczy) teoretyczna i praktyczna wiedza o rolnictwie i zarządzaniu produkcją żywności roślinnej;

agroturystyka /ˌaɡrɔtuˈrɨstɨka/ (n)
アグリツーリズム
  (rolnictwo, rolniczy) (turystyka, turystyczny) wypoczynek spędzany w chłopskim gospodarstwie, może być połączony z pracą w gospodarstwie;

aha /ˈaxa/ (interjection)
ああ
  …wyrażenie potwierdzenia/zrozumienia
  …wyrażenie przypomnienia

ahinsa /aˈxʲĩw̃sa/ (n)
アヒンサー
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zasada moralna hinduizmu, buddyzmu i dźinizmu, nakazująca poszanowanie wszelkiego życia, odrzucająca zabijanie i zadawanie obrażeń fizycznych wszelkim istotom żywym – ludziom, zwierzętom, a w dźinizmie także roślinom i Ziemi;

aikido /ajˈcidɔ/ (n)
合気道, 合氣道
  japońska sztuka samoobrony;

ajoen /ajˈɔɛn/ (n)
アホエン
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny występujący w czosnku, bezwonny produkt rozpadu alliiny

ajran /ˈajran/ (n)
アイラン
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) turecki i ałtajski napój sporządzany z jogurtu, wody i soli;

ajwar /ˈajvar/ (n)
アイバル
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bałkańska pasta przyrządzana z papryki, bakłażanów i pomidorów;

akacja /aˈkaʦ̑ʲja/ (n)
アカシア
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) tropikalne drzewo lub krzew z rodzaju (1.1)

akademia /ˌakaˈdɛ̃mʲja/ (n)
アカデミー
  instytucja, towarzystwo naukowe
アカデミー, 大学
  szkoła wyższa;

akademicki /ˌakadɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
大学
  (szkolnictwo, szkolny) dotyczący uczelni wyższej, studiów i studentów
  zgodny z określonymi, utartymi wzorami

akapit /aˈkapʲit/ (n)
段落
  fragment tekstu rozpoczynający się od nowego wiersza;

akcent /ˈakʦ̑ɛ̃nt/ (n)
ストレス, 強勢
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu;

akceptacja /ˌakʦ̑ɛpˈtaʦ̑ʲja/ (n)
承認
  wyrażenie zgody

akcja /ˈakʦ̑ʲja/ (n)
株式, 株
  papier wartościowy wystawiany posiadaczowi części kapitału spółki akcyjnej (często w lm);

akcjonariusz /ˌakʦ̑ʲjɔ̃ˈnarʲjuʃ/ (n)
株主
  (ekonomia, ekonomiczny) właściciel akcji spółki akcyjnej;

akcyza /akˈʦ̑ɨza/ (n)
消費税
  (ekonomia, ekonomiczny) rodzaj podatku pośredniego nakładanego na niektóre towary celem ograniczenia ich konsumpcji;

aklimatyzacja /ˌaklimˌatɨzˈatsja/ (n)
適応
  (biologia, biologiczny) przystosowanie się organizmów roślinnych i zwierzęcych do nowego środowiska;

akolita /ˌakɔˈlʲita/ (n)
侍者
  (kościelny) osoba, której udzielono posługi akolitatu;

akomodacja /ˌakɔ̃mɔˈdaʦ̑ʲja/ (n)
調節
  (medycyna, medyczny) dostosowanie się układu optycznego oka do ostrego widzenia

akord /ˈakɔrt/ (n)
和音
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) równoczesne współbrzmienie co najmniej trzech dźwięków;

akordeon /ˌakɔrˈdɛɔ̃n/ (n)
アコーディオン
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów;

akrofobia /ˌakrɔˈfɔbʲja/ (n)
高所恐怖症
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk wysokości;

akromegalia /ˌakrɔmɛɡˈalja/ (n)
先端巨大症
  (medycyna, medyczny) choroba spowodowana nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu, występuje u osób dorosłych i powoduje przerost kości i rozrost tkanek miękkich;

aksamit /aˈksãmʲit/ (n)
ベルベット, ビロード
  (włókiennictwo) tkanina bawełniana z krótką okrywą włosową z jedwabnych, wełnianych lub bawełnianych nici;

aksamitka /ˌaksãˈmʲitka/ (n)
マリーゴールド
  (botanika, botaniczny) Tagetes, kwitnąca roślina ozdobna;

aksjomat /akˈsʲjɔ̃mat/ (n)
公理
  (matematyka, matematyczny) (logika, logiczny) element aksjomatyki, czyli tak wybranego zestawu twierdzeń, że na ich bazie daje się wyprowadzić wszystkie pozostałe twierdzenia danej teorii matematycznej;

aksolotl /aˈksɔlɔtl̥/ (n)
アホロートル
  (zoologia, zoologiczny) forma larwalna niektórych płazów zdolna do rozmnażania płciowego

akson /ˈaksɔ̃n/ (n)
軸索
  (biologia, biologiczny) nitkowate przedłużenie komórki nerwowej;

akt /akt/ (n)
ヌード
  (sztuka) (fotografia) zdjęcie lub obraz nagiej modelki lub modela;
幕
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) część sztuki teatralnej;
  czyn, działanie

akt urodzenia /ˈakt ˌurɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (n)
出生証明書
  akt stanu cywilnego stwierdzający fakt narodzin dziecka;

aktor /akˈtɔʒɨ/ /ˈaktɔr/ (n)
役者, 俳優
  osoba, która gra rolę w teatrze lub w filmie;

aktorka /akˈtɔrka/ (n)
女優
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) kobieta, która w teatrze lub na filmie udaje jakąś postać, bohatera

aktuariusz /ˌaktuˈarjuʃ/ (n)
アクチュアリー
  (ekonomia, ekonomiczny) specjalista z zakresu matematyki finansowej, obliczania ryzyka oraz wyceny projektów finansowych;

aktyn /ˈaktɨ̃n/ (n)
アクチニウム
  (chemia, chemiczny) radioaktywny pierwiastek chemiczny o symbolu Ac i liczbie atomowej 89;

aktywa /aktˈɨva/ (n)
資産
  (księgowość) kontrolowane przez jednostkę gospodarczą zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, które użyte spowodują wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych;

aktywista /ˌaktɨˈvʲista/ (n)
活動家
  bardzo czynny członek organizacji walczący w imię określonych praw lub przekonań

aktywność /akˈtɨvnɔɕʨ̑/ (n)
活動
  działanie, przejawianie inicjatywy, branie udziału

akupunktura /ˌakupũŋkˈtura/ (n)
針
  (medycyna, medyczny) sztuka leczenia polegająca na wbijaniu igieł w określone miejsca na ciele człowieka;

akustyczny /ˌakustˈɨtʃnɨ/ (adj)
アコースティック
  odnoszący się do zjawisk dźwiękowych

akwaforta /ˌakfaˈfɔrta/ (n)
エッチング
  (sztuka) grafika wykonana techniką akwaforty (1.1)
  (sztuka) technika trawienia płyt z naniesionym rysunkiem i wykonywania z nich odbitek;

akwamaryn /ˌakfãˈmarɨ̃n/ (n)
アクアマリン
  (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysty minerał o niebieskawozielonej barwie, odmiana berylu;

akwarela /ˌakfaˈrɛla/ (n)
水彩画
  (sztuka) obraz malowany akwarelami (1.1)
  (sztuka) technika malowania akwarelami (1.1);

akwarium /aˈkfarʲjũm/ (n)
水族館
  duży, przezroczysty, prostopadłościenny zbiornik na wodę
  budynek w ogrodzie zoologicznym z ekspozycją ryb
アクアリウム
  hodowla ryb urządzona w akwarium (1.1)

akwedukt /aˈkfɛdukt/ (n)
用水路
  kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł na ogół do miast przy wykorzystaniu siły ciążenia ziemskiego;

al dente /ˈal ˈdɛ̃ntɛ/ (adj)
アルデンテ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półtwardy, nierozgotowany, nie za miękki

alabaster /ˌalaˈbastɛr/ (n)
アラバスター
  (mineralogia, mineralogiczny) zbita, drobnoziarnista odmiana gipsu, delikatnie zabarwiona lub biała;

alanina /ˌalaɲˈina/ (n)
アラニン
  (biologia, biologiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z dwudziestu podstawowych aminokwasów białkowych;

alarm /ˈalarm/ (n)
警報
  sygnał dźwiękowy lub świetlny ostrzegający przed niebezpieczeństwem

albatros /alˈbatrɔs/ (n)
アホウドリ, 信天翁
  (ornitologia, ornitologiczny) żyjący w koloniach, żywotny ptak oceaniczny o masywnym dziobie;

albański /alˈbãj̃sʲci/ (adj)
アルバニア語
  związany z Albanią, dotyczący Albanii

albedo /alˈbɛdɔ/ (n)
アルベド
  (fizyka, fizyczny) liczba charakteryzująca stosunek natężenia światła odbitego do natężenia światła padającego;
  biała część skórki w owocach cytrusowych

albinizm /alˈbʲĩɲism̥/ (n)
アルビノ
  (botanika, botaniczny) brak chlorofilu
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wrodzony brak barwnika skóry, włosów u ludzi i zwierząt;

albinos /alˈbʲĩnɔs/ (n)
アルビノ, 白子
  człowiek dotknięty albinizmem (niedoborem pigmentu w skórze)

albit /ˈalbʲit/ (n)
曹長石
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, glinokrzemian sodowy;

albo /ˈalbɔ/ (conjunction)
か
  …łączący dwa zdania równorzędne, oraz dwie części zdania, wskazujący, że tylko jedna część jest prawdziwa;

album /ˈalbũm/ (n)
アルバム, 写真帳
  zbiór reprodukcji, fotografii, pocztówek, znaczków itp.

alchemia /alˈxɛ̃mʲja/ (n)
錬金術
  średniowieczna chemia, której zadaniem było odkrycie sposobu na przemianę metali nieszlachetnych w złoto

alchemik /alˈxɛ̃mʲik/ (n)
錬金術師
  osoba zajmująca się alchemią w średniowieczu

aldehyd /alˈdɛxɨt/ (n)
アルデヒド
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny posiadający grupę aldehydową, czyli grupę karbonylową (C=O) połączoną z jednym (-CHO) lub dwoma (CH2O) atomami wodoru, aktywny chemicznie, ma silne właściwości redukujące;

aldosteron /ˌaldɔˈstɛrɔ̃n/ (n)
アルドステロン
  (biologia, biologiczny) (biochemia, biochemiczny) hormon sterydowy wytwarzany przez warstwę kłębkowatą kory nadnerczy, należący do grupy mineralokortykoidów

ale /ɛjl/ /ˈalɛ/ (conjunction)
けれども
  …służący do łączenia zdań wtedy, gdy jedno z nich jest przeciwieństwem drugiego, gdy sytuacja z jednego z nich zachodzi pomimo sytuacji ze zdania drugiego

ale /ɛjl/ /ˈalɛ/ (n)
エール
  (spożywczy) gatunek piwa;

alegoria /ˌalɛˈɡɔrʲja/ (n)
アレゴリー, 寓話
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nawiązanie do czegoś/kogoś, przywołanie przekazane nie wprost, ale metaforycznie, za pomocą wypowiedzi zaszyfrowanej w przypowieści;

aleja /aˈlɛja/ (n)
大道り
  droga wysadzana po obu stronach drzewami lub krzewami;

aleksandryt /ˌalɛksˈandrɨt/ (n)
アレキサンドライト
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, rzadka, przezroczysta odmiana chryzoberylu;

alergen /aˈlɛrɡɛ̃n/ (n)
アレルゲン
  (medycyna, medyczny) antygen (czynnik) zewnątrzpochodny, który wywołuje reakcję alergiczną;

alergia /aˈlɛrʲɟja/ (n)
アレルギー
  (medycyna, medyczny) uczulenie, nadmierna reakcja organizmu na jakiś czynnik;

alergiczny /ˌalɛrʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
アレルギー
  związany z alergią

ależ /ˈalɛʃ/ (particle)
ね
  wyraz zdumienia, zaskoczenia

alfa /ˈalfa/ (n)
アルファ
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa pierwszej litery alfabetu greckiego, α;

alfabet /alˈfabɛt/ (n)
アルファベット
  zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku;

alfanumeryczny /ˌalfanˌumɛrˈɨtʃnɨ/ (adj)
英数字
  (informatyka, informatyczny) zawierający lub wykorzystujący litery i cyfry

algebra /alˈɡɛbra/ (n)
代数学
  jeden z działów matematyki;

algierski /alʲˈɟɛrsʲci/ (adj)
アルジェリア
  odnoszący się do państwa Algieria

algorytm /algɔˈrɨtmɨ/ /alˈɡɔrɨtm̥/ (n)
アルゴリズム
  sposób postępowania w określonej sytuacji, przepis;

alibi /aˈlʲibʲi/ (n)
アリバイ
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezbity dowód czyjejś nieobecności w miejscu przestępstwa w czasie jego popełnienia;

aligator /ˌalʲiˈɡatɔr/ (n)
アリゲーター
  (herpetologia, herpetologiczny) wodny, drapieżny gad z rodziny Alligatoridae, o szerokim pysku, mylony często z krokodylem;

alija /alˈija/ (n)
アリーヤー
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) imigracja Żydów do Palestyny, a po 1948 roku do współczesnego Izraela;

aliteracja /ˌalʲitɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
頭韻
  (językoznawstwo, językoznawczy) powtórzenie jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers;

alkaloid /ˌalkaˈlɔ<sup>j</sup>it/ (n)
アルカロイド
  (chemia, chemiczny) naturalnie występujący zasadowy związek chemiczny (na ogół heterocykliczny), głównie pochodzenia roślinnego, zawierający azot;

alkan /ˈalkãn/ (n)
アルカン
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, łańcuchowy węglowodór nasycony, w którym występują wyłącznie pojedyncze wiązania chemiczne;

alken /ˈalkɛ̃n/ (n)
アルケン
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów nienasyconych, w którym występuje jedno podwójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla;

alkin /ˈalʲcĩn/ (n)
アセチレン系炭化水素
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, w którym występują przynajmniej jedno potrójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla;

alkohol /alˈkɔxɔl/ (n)
アルコール, 酒
  (chemia, chemiczny) grupa związków chemicznych, pochodnych węglowodoru, w których cząsteczce jeden lub kilka atomów wodoru zastąpiono grupą hydroksylową (-OH);
アルコール, 酒, お酒, 御酒
  (handel, handlowy) (spożywczy) każdy napój, który zawiera minimum 0,5% alkoholu etylowego;

alkoholizm /ˌalkɔˈxɔlʲism̥/ (n)
アルコール依存症
  (medycyna, medyczny) nałóg alkoholowy, choroba polegająca na odczuwaniu potrzeby picia napojów alkoholowych;

alkoholowy /ˌalkɔxɔˈlɔvɨ/ (adj)
アルコールの
  zawierający alkohol; związany z alkoholem

alkowa /alˈkɔva/ (n)
壁龕
  (przestarzałe, przestarzały) (architektura, architektoniczny) wnęka sypialni z łożem małżeńskim, zazwyczaj bez okna; ; (zobacz) też alkowa w Encyklopedii staropolskiej

allel /ˈalːɛl/ (n)
対立遺伝子
  (biologia, biologiczny) jedna z wersji genu w określonym miejscu chromosomu powodująca zmienność cechy;

alleluja /ˌalːɛˈluja/ (interjection)
ハレルヤ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w liturgii judaistycznej i chrześcijańskiej: okrzyk radości i triumfu zaczynający lub kończący psalmy i pieśni, szczególnie wielkanocne; wezwanie do złożenia hołdu Bogu; ; (zobacz) też aleluja w Encyklopedii staropolskiej

almanach /alˈmãnax/ (n)
年鑑
  rodzaj publikacji;

aloes /aˈlɔɛs/ (n)
アロエ
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych;

alpaka /alˈpaka/ (n)
アルパカ
  (zoologia, zoologiczny) Vicugna pacos, południowoamerykański, udomowiony gatunek lamy;
  gładka, wełniana tkanina w pasy;
  wełna z lamy (1.1)

alpinista /ˌalpʲĩˈɲista/ (n)
登山家
  osoba uprawiająca alpinizm;

alternator /ˌaltɛrˈnatɔr/ (n)
オルタネーター
  (motoryzacja) prądnica prądu przemiennego;

alternatywny /ˌaltɛrnatˈɨvnɨ/ (adj)
代替
  taki, który daje możność wyboru jednej z dwóch wykluczających się możliwości
  taki, który przeciwstawia się temu, co tradycyjne i oficjalnie uznawane

altruizm /alˈtru<sup>j</sup>ism̥/ (n)
利他
  bezinteresowna chęć służenia innym ludziom, poświęcenia się ich sprawom;

altówka /alˈtufka/ (n)
ビオラ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy instrument muzyczny;

amarylis /ˌãmaˈrɨlʲis/ (n)
彼岸花
  (botanika, botaniczny) Amaryllis L., monotypowy rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych;

amator /ãˈmatɔr/ (n)
アマチュア
  miłośnik, ktoś oddany czemuś

ambasada /ˌãmbaˈsada/ (n)
大使館
  stała instytucja (misja dyplomatyczna) o najwyższej randze, utrzymywana przez państwo w innym kraju lub przy organizacji międzynarodowej;
  wydzielony budynek lub teren, gdzie mieści się ambasada (1.1)
  gwara więzienna brzuch, żołądek

ambasador /ˌãmbaˈsadɔr/ (n)
大使
  (administracja) (urzędowy) przedstawiciel dyplomatyczny państwa lub organizacji międzynarodowej

ambicja /ãmˈbʲiʦ̑ʲja/ (n)
野心
  pragnienie osiągnięcia czegoś trudnego

ambitny /ãmˈbʲitnɨ/ (adj)
野心的
  charakteryzujący się ambicją; taki, który w swoim działaniu kieruje się ambicją

ambiwalentny /ˌãmbʲivaˈlɛ̃ntnɨ/ (adj)
どっちつかず
  charakteryzujący się sprzecznymi uczuciami, postawami lub opiniami

ambona /ãmˈbɔ̃na/ (n)
講壇
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań; ; (zobacz) też ambona w Encyklopedii staropolskiej

ambrozja /ãmˈbrɔzʲja/ (n)
豚草
  (botanika, botaniczny) Ambrosia L., rodzaj roślin z rodziny astrowatych;
アムブロシア
  (mitologia grecka) pokarm bogów zapewniający im nieśmiertelność;

ambulans /ãmˈbulãw̃s/ (n)
救急車
  środek transportu przeznaczony do przewozu chorych lub rannych;

ameba /ãˈmɛba/ (n)
アメーバ
  (biologia, biologiczny) pierwotniak posiadający zmienny kształt, poruszający się poprzez wysuwanie nibynóżek;

amen /ˈãmɛ̃n/ (interjection)
アーメン
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) …używany na zakończenie chrześcijańskiej modlitwy

ameryk /ãˈmɛrɨk/ (n)
アメリシウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Am i liczbie atomowej 95;

amerykanizm /ˌãmɛrɨˈkãɲism̥/ (n)
米語
  cechy charakterystyczne dla kultury Stanów Zjednoczonych Ameryki

amerykanizować /ˌamɛrˌɨkaɲizˈɔvatɕ/ (v)
アメリカナイズ
  narzucać kulturę amerykańską, przeprowadzać amerykanizację

amerykański /ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
アメリカ, 米国
  dotyczący Ameryki (kontynentu)
  dotyczący Stanów Zjednoczonych Ameryki

ametyst /ãˈmɛtɨst/ (n)
アメシスト, 紫水晶
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, kamień półszlachetny, fioletowa lub purpurowa, przezroczysta odmiana krzemionki SiO2;

amfetamina /ˌãw̃fɛtãˈmʲĩna/ (n)
アンフェタミン
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o silnym działaniu psychotropowym i pobudzającym ośrodkowy układ nerwowy;

amharski /ãmˈxarsʲci/ (n)
アムハラ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język semicki będący językiem oficjalnym Etiopii

aminokwas /ˌãmʲĩˈnɔkfas/ (n)
アミノ酸
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, materiał budulcowy białek;

amnestia /ãmˈnɛstʲja/ (n)
恩赦
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) darowanie lub złagodzenie kar dla niektórych skazanych;

amnezja /ãmˈnɛzʲja/ (n)
健忘症
  (medycyna, medyczny) zanik pamięci

amoniak /ãˈmɔ̃ɲak/ (n)
アンモニア
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, związek azotu z wodorem, bezbarwny gaz o ostrym zapachu;

amortyzator /ˌãmɔrtɨˈzatɔr/ (n)
ショックアブソーバー
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do łagodzenia skutków wstrząsów, uderzeń, drgań, natężenia dźwięku w pojazdach lub maszynach;

amper /ˈãmpɛr/ (n)
アンペア
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa jednostka natężenia prądu elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem A;

amperomierz /ˌãmpɛˈrɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
電流計
  (metrologia, metrologiczny) (elektryczność) przyrząd do pomiaru natężenia prądu elektrycznego;

amplituda /ˌãmplʲiˈtuda/ (n)
振幅
  (fizyka, fizyczny) największe wychylenie cechy, funkcji, charakterystyki okresowo zmiennej;

amputacja /ˌãmpuˈtaʦ̑ʲja/ (n)
切断
  (medycyna, medyczny) operacyjne lub wypadkowe usunięcie części lub całego narządu, zwykle kończyny;

amulet /ãˈmulɛt/ (n)
お守り
  (ezoteryka) przedmiot, który ma w magiczny sposób chronić swojego właściciela przed czarami, nieszczęściami lub złem;

amuzja /ãˈmuzʲja/ (n)
音痴
  (medycyna, medyczny) niezdolność do rozpoznawania i do odtwarzania melodii spowodowana uszkodzeniem mózgu;

anachroniczny /ˌanaxrɔɲˈitʃnɨ/ (adj)
時代錯誤
  niezgodny z duchem czasu lub obecnym stanem wiedzy

anachronizm /ˌãnaxˈrɔ̃ɲism̥/ (n)
時代錯誤
  błąd chronologiczny, polegający na umiejscawianiu w dziele przedmiotu, zjawiska, zachowania itp., które miało miejsce w innym czasie: po lub przed;

anagram /ãˈnaɡrãm/ (n)
アナグラム
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zespół wyrazów, powstały przez zmianę kolejności liter innego wyrazu lub zespołu wyrazów;

anakonda /ˌãnaˈkɔ̃nda/ (n)
アナコンダ
  (herpetologia, herpetologiczny) ziemnowodny wąż zamieszkujący lasy tropikalne, największy dusiciel;

analityczny /ˌãnalʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
分析 の, 分析的
  dający się rozłożyć na składowe
  związany z analizą

analityk /ˌãnaˈlʲitɨk/ (n)
アナリスト
  specjalista zajmujący się analizą danych i wysuwaniem prognoz w obrębie konkretnej dziedziny wiedzy

analiza /ˌãnaˈlʲiza/ (n)
分析
  badanie danych cech, części, elementów, struktury jakiegoś przedmiotu, pojęcia, zjawiska;

analizować /ˌãnalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
分析
  przeprowadzać proces analizy

analogia /ˌãnaˈlɔɟja/ (n)
アナロジー
  podobieństwo danych rzeczy, sytuacji, zjawisk pod jakichś względem;

analogowy /ˌanalɔɡˈɔvɨ/ (adj)
アナログ
  (technologia, technika, techniczny) wykorzystujący technikę analogową

ananas /ãˈnãnas/ (n)
パイナップル
  (botanika, botaniczny) Ananas Mill., rodzaj roślin z rodziny bromeliowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owocostan rośliny z rodzaju (1.1)

anarchia /ãˈnarxʲja/ (n)
無政府状態
  (potocznie, potoczny) chaos organizacyjny w instytucji, organizacji lub społeczności
  forma struktury społeczno-politycznej, w której nie ma żadnej ukonstytuowanej władzy;

anarchizm /ãˈnarxʲism̥/ (n)
アナキズム, 無政府主義
  ruch społeczny i ideologia głosząca likwidację państwa oraz postulująca nieograniczoną wolność za nadrzędną wartość;

anarchoindywidualizm /ˌanarxˌɔindˌɨviduˈalizm/ (n)
個人主義的無政府主義
  (socjologia, socjologiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrajna forma indywidualizmu, doktryna społeczno-polityczna występująca przeciwko państwu, społeczeństwu, narodowi i rodzinie jako źródłom przymusu i zniewolenia jednostki;

anarchopacyfizm /ˌanarxˌɔpatsˈɨfizm/ (n)
平和主義アナキズム
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nurt anarchizmu całkowicie odrzucający używanie przemocy, niezależnie od jej formy i celów

anatomia /ˌãnaˈtɔ̃mʲja/ (n)
解剖学
  (biologia, biologiczny) nauka o anatomii (1.1);
  (biologia, biologiczny) budowa organizmów żywych

androfobia /ˌandrɔfˈɔbja/ (n)
男性恐怖症
  (psychologia, psychologiczny) irracjonalny, chorobliwy lęk przed mężczyznami

android /ãnˈdrɔ<sup>j</sup>it/ (n)
人造人間
  robot mający postać człowieka;

anegdota /ˌãnɛɡˈdɔta/ (n)
逸話
  krótkie, zabawne opowiadanie o prawdziwym wydarzeniu z czyjegoś życia

anektować /ˌãnɛkˈtɔvaʨ̑/ (v)
併合する
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarniać terytorium innego państwa; dokonywać aneksji

anestetyk /ˌanɛstˈɛtɨk/ (n)
麻酔
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) środek do znieczulenia ogólnego lub miejscowego;

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (adj)
イギリス の, 英国 の
  odnoszący się do Anglii; związany z Anglią, z Anglikami

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (n)
英語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Wielkiej Brytanii i wielu innych krajach;

angina /ãŋʲˈɟĩna/ (n)
扁桃炎
  (medycyna, medyczny) ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła;

anglikanizm /ˌaŋɡlikˈaɲizm/ (n)
聖公会
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) gałąź chrześcijaństwa łącząca tradycję protestancką z katolicką, powstała w Anglii w XVI w., uznająca króla za zwierzchnika Kościoła

angstrem /ˈãŋkstrɛ̃m/ (n)
オングストローム
  (fizyka, fizyczny) jednostka długości równa jednej dziesięciomiliardowej części metra;

animacja /ˌãɲĩˈmaʦ̑ʲja/ (n)
アニメーション, 動画
  rodzaj filmu, tworzonego techniką zdjęć poklatkowych, rejestrującego na pojedynczych klatkach filmu kolejne fazy ruchu;

anime /ãˈɲĩmɛ/ (n)
アニメ
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) japoński film animowany;

animizm /ãˈɲĩmʲism̥/ (n)
アニミズム
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zespół wierzeń zakładający istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisujący duszę wszystkim ludziom, roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom;

animozja /ˌaɲimˈɔzja/ (n)
敵意
  niechęć lub niesnaska wywołana urazą

anion /ˈãɲjɔ̃n/ (n)
アニオン
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) ujemnie naładowany jon;

anioł /ˈãɲɔw/ (n)
天使
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota duchowa, nadprzyrodzona, pośrednik pomiędzy Bogiem a człowiekiem;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) szlachetny, dobry człowiek

ankieta /ãŋʲˈcɛta/ (n)
アンケート
  (statystyka, statystyczny) zbieranie danych na jakiś temat za pomocą formularza

anko /ˈaŋkɔ/ (n)
餡子
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półprodukt, słodka pasta z fasoli azuki stosowana w kuchni japońskiej i chińskiej jako składnik deserów i wypieków cukierniczych;

anoda /ãˈnɔda/ (n)
アノード
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (elektryczność) elektroda przez którą ładunek ujemny opuszcza układ elektryczny lub, alternatywnie, przez którą do układu dostaje się ładunek dodatni;

anomalia /ˌãnɔ̃ˈmalʲja/ (n)
変則
  incydent nieprawidłowości, odchylenie od normy

anonimowy /ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɨ/ (adj)
匿名の
  o nieujawnionym nazwisku

anorak /ãˈnɔrak/ (n)
アノラック
  (etnografia, etnograficzny) eskimoski skafander wkładany przez głowę, wykonany z futra, płótna lub skóry;

anoreksja /ˌãnɔˈrɛksʲja/ (n)
拒食症
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na celowej utracie wagi wywołanej i podtrzymywanej przez chorego, połączonej z zaburzonym postrzeganiem własnego ciała i psychicznym wstrętem do jedzenia;

anortyt /anˈɔrtɨt/ (n)
灰長石
  (mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów;

antarktyczny /ˌantarktˈɨtʃnɨ/ (adj)
南極の
  (geografia, geograficzny) związany z Antarktyką

antena /ãnˈtɛ̃na/ (n)
アンテナ
  urządzenie służące do zamiany fal elektromagnetycznych na sygnał elektryczny i odwrotnie;

antologia /ˌãntɔˈlɔɟja/ (n)
アンソロジー
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wybór (całości lub fragmentów) utworów literackich powiązanych wspólną cechą, np. ten sam autor, gatunek, krąg kulturowy;

antonim /ãnˈtɔ̃ɲĩm/ (n)
反対語, 対義語
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu przeciwnym do danego

antropocentryzm /ˌantrɔpɔtsˈɛntrɨzm/ (n)
人間中心主義
  (filozofia, filozoficzny) przekonanie, wedle którego człowiek to ośrodek świata, a wszystko w przyrodzie dzieje się ze względu na niego

antropolog /ˌãntrɔˈpɔlɔk/ (n)
人類学者
  badacz rozwoju i zróżnicowania jednostek ludzkich, gatunku ludzkiego oraz ludzkich społeczności;

antropologia /ˌãntrɔpɔˈlɔɟja/ (n)
人類学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o człowieku;

antropomorfizm /ˌãntrɔpɔ̃ˈmɔrfʲism̥/ (n)
擬人化, 擬人観
  nadawanie cech ludzkich innym (niebędącymi ludźmi) istotom i zjawiskom;

antybakteryjny /ˌãntɨbaktɛˈrɨjnɨ/ (adj)
抗菌性
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) chroniący przed bakteriami, zapobiegający namnażaniu się bakterii

antybiotyk /ˌãntɨˈbʲjɔtɨk/ (n)
抗生物質
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) naturalny lub sztuczny lek unieszkodliwiający drobnoustroje;

antychryst /antˈɨxrɨst/ (n)
反キリスト
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) eschatologiczny przeciwnik Chrystusa;

antyczny /ãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
古
  (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do starożytnej Grecji i Rzymu

antycząstka /ˌantɨtʃˈɔ̃stka/ (n)
反粒子
  (fizyka, fizyczny) cząstka antymaterii

antyfeminizm /ˌantɨfɛmˈiɲizm/ (n)
反フェミニズム
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) stanowisko sprzeciwiające się ideom i ruchowi feministycznemu

antygen /ãnˈtɨɡɛ̃n/ (n)
抗原
  (medycyna, medyczny) substancja, której pojawienie się w organizmie powoduje jego reakcję odpornościową;

antyk /ˈãntɨk/ (n)
古代
  (historia, historyczny, historycznie) świat starożytnej kultury grecko-łacińskiej;
骨董品
  (potocznie, potoczny) przedmiot stary, zabytkowy

antyklerykalizm /ˌãntɨklɛrɨˈkalʲism̥/ (n)
反教権主義
  ideologia społeczno-polityczna przeciwstawiająca się klerykalizmowi, krytyczna wobec autorytetu lub władzy kleru i duchowieństwa w przestrzeni publicznej (poza miejscami kultu);

antykoncepcja /ˌãntɨkɔ̃nˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
避妊
  (medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) działania zapobiegające zapłodnieniu

antylopa /ˌãntɨˈlɔpa/ (n)
羚羊, れいよう
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) nienaukowa nazwa dla grupy kilkunastu zwierząt z rodziny wołowatych i widłorogich zamieszkujący sawanny i stepy

antymateria /ˌãntɨ̃maˈtɛrʲja/ (n)
反物質
  (fizyka, fizyczny) materia, która składa się z antycząstek, a w kontakcie ze zwykłą materią ulega anihilacji;

antymon /ãnˈtɨ̃mɔ̃n/ (n)
アンチモン, アンチモニー
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sb i liczbie atomowej 51;

antymonit /ˌantɨmˈɔɲit/ (n)
輝安鉱
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z grupy siarczków, siarczek antymonu;

antynatalizm /ˌantɨnatˈalizm/ (n)
反出生主義
  (filozofia, filozoficzny) stanowisko przypisujące negatywną wartość narodzinom;

antynomia /ˌantɨnˈɔmja/ (n)
アンチノミー
  (logika, logiczny) (filozofia, filozoficzny) sprzeczność, wykluczenie się dwóch twierdzeń, mimo, że osobno zdają się być prawdziwe;

antypatia /ˌãntɨˈpatʲja/ (n)
厭悪感
  niechęć do kogoś

antysemityzm /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲitɨsm̥/ (n)
反ユダヤ主義
  nienawiść, uprzedzenie i wrogość wobec narodu żydowskiego, związana z nietolerancją i rasizmem;

antywojenny /ˌãntɨvɔˈjɛ̃nːɨ/ (adj)
反戦
  potępiający wojnę, skierowany przeciwko wojnie

anyż /ˈãnɨʃ/ (n)
アニス
  (botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna pochodząca z wschodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego;

anyż gwiaździsty /ˈãnɨʒ ɡvʲjäʑˈʥ̑istɨ/ (n)
八角
  (botanika, botaniczny) (zobacz) badian właściwy

aorta /aˈɔrta/ (n)
大動脈
  (anatomia, anatomiczny) główna i największa tętnica człowieka;

aoryst /aˈɔrɨst/ (n)
アオリスト
  (gramatyka) czas gramatyczny, mający różne znaczenia w zależności od języka, np. w językach indoeuropejskich to czas przeszły, w językach ałtajskich – teraźniejszo-przyszły;

aparat /aˈparat/ (n)
装置
  (medycyna, medyczny) grupa narządów organizmów żywych spełniających określone zadania
  (medycyna, medyczny) przyrząd do korekcji wad
  urządzenie o określonej funkcjonalności, np. telefoniczny, fotograficzny

aparat fotograficzny /aˈparat ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (n)
カメラ
  (fotografia) urządzenie służące do robienia fotografii;

aparat słuchowy /apˈarat swuxˈɔvɨ/ (n)
補聴器
  przeznaczone dla osób niedosłyszących douszne urządzenie wzmacniające głośność dźwięków;

aparatczyk /ˌaparˈattʃɨk/ (n)
アパラチク
  (pejoratywnie, pejoratywny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek aparatu partyjnego, urzędnik partyjny na kierowniczym stanowisku, zwłaszcza w partii komunistycznej

apartheid /aˈpartxajt/ /aˈpartxɛjt/ (n)
アパルトヘイト
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka oddzielnego życia ludzi różnych ras połączona z ograniczeniem praw i dyskryminacją ludności niebiałej, czasem potwierdzona w prawie państwowym

apatia /aˈpatʲja/ (n)
無感動
  (psychologia, psychologiczny) stan obojętności i braku zainteresowania oraz braku aktywności;

apatyczny /ˌapaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
無感動
  obojętny na otoczenie; niewrażliwy na to, co się wokół dzieje

apatyt /aˈpatɨt/ (n)
燐灰石
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów;

apetyczny /ˌapɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
甘い
  zachęcający do jedzenia

apetyt /aˈpɛtɨt/ (n)
欲望
  (przenośnie, przenośnia) pragnienie, chęć na coś
食欲
  chęć jedzenia, łaknienie;

aphelium /afˈɛljum/ (n)
遠日点
  (astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najdalej od Słońca;

apokopa /ˌapɔˈkɔpa/ (n)
語末音消失
  (językoznawstwo, językoznawczy) skrócenie wyrazu w procesie zaniku głosek na jego końcu lub przez celowe ich opuszczenie;

apoptoza /ˌapɔˈptɔza/ (n)
アポトーシス
  (biologia, biologiczny) zaprogramowana śmierć komórki żywego organizmu;

aporia /aˈpɔrʲja/ (n)
アポリア
  (filozofia, filozoficzny) trudność w rozumowaniu logicznym, niemożliwa do przezwyciężenia lub rozwiązania, zawierająca sprzeczne albo przeciwstawne rozwiązania;

apostoł /aˈpɔstɔw/ (n)
使徒
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z dwunastu najbliższych uczniów Jezusa Chrystusa powołanych przez niego w celu głoszenia jego nauk;
ハイイロツチスドリ
  (uczniowskie) (przenośnie, przenośnia) nauczyciel

apostrof /aˈpɔstrɔf/ (n)
アポストロフィ
  znak podobny do przecinka stawiany w górnym indeksie;

aprobować /ˌaprɔˈbɔvaʨ̑/ (v)
賛成
  uznawać coś za słuszne, godne poparcia, pozwalać, zgadzać się

apsik /aˈpʲɕik/ (interjection)
ハクション
  …naśladujący dźwięk wydawany podczas kichania

apteczka pierwszej pomocy /apˈtɛʧ̑ka ˈpʲjɛrfʃɛj pɔ̃ˈmɔʦ̑ɨ/ (n)
救急箱
  pojemnik służący do przechowywania materiałów i środków przeznaczonych do udzielania pierwszej pomocy

apteka /apˈtɛka/ (n)
薬屋, 薬局
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) miejsce, w którym sprzedaje się i przechowuje leki;

aptekarz /apˈtɛkaʃ/ (n)
薬剤師
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) osoba pracująca w aptece lub jej właściciel;

aquapark /akˈfapark/ (n)
アクアパーク
  wodny park rozrywki z kompleksem basenów, zjeżdżalni itp.;

ara /ˈara/ (n)
コンゴウインコ
  (ornitologia, ornitologiczny) duża, kolorowa papuga z rodzaju ara (1.1);
金剛鸚哥
  (ornitologia, ornitologiczny) nazwa niektórych papug z podrodziny papug neotropikalnych;

ara modra /ˈara ˈmɔdra/ (n)
アオコンゴウインコ
  (ornitologia, ornitologiczny) Cyanopsitta spixii, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, jedyny przedstawiciel rodzaju Cyanopsitta;

arabeska /ˌaraˈbɛska/ (n)
アラベスク
  (sztuka) (architektura, architektoniczny) ozdobny ornament roślinny wywodzący się z kultury arabskiej;

arabizacja /ˌarabʲizˈatsja/ (n)
アラビア化
  narzucanie danemu ludowi lub przyswajanie przez dany lud arabskiej kultury, obyczajów i języka

arabski /aˈrapsʲci/ (n)
アラビア語
  język Arabów, najpowszechniejszy język semicki będący językiem oficjalnym licznych krajów regionu bliskowschodniego i północnoafrykańskiego;

arachnofobia /ˌaraxnɔˈfɔbʲja/ (n)
蜘蛛恐怖症
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed pająkami;

aragoński /ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci/ (adj)
アラゴン語
  dotyczący Aragonii lub jej mieszkańców, związany z Aragonią, pochodzący z Aragonii

aragoński /ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci/ (n)
アラゴン語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język aragoński;

arak /ˈarak/ (n)
アラック
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) arabska (głównie libańska) wódka anyżowa;

aramejski /ˌarãˈmɛjsʲci/ (adj)
アラム語
  związany z Aramejczykami, z dawną Syrią

aramejski /ˌarãˈmɛjsʲci/ (n)
アラム語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy semickiej, używany na Bliskim Wschodzie od II tysiąclecia p.n.e. do czasów dzisiejszych;

aranżacja /ˌaranʒˈatsja/ (n)
アレンジ
  zmiana stylistyki utworu muzycznego, bez naruszania jego podstawowej linii melodyjnej

arbitralny /ˌarbʲiˈtralnɨ/ (adj)
任意
  narzucający swoje zdanie, nielubiący sprzeciwu

arboretum /ˌarbɔˈrɛtũm/ (n)
森林公園
  wyodrębniony obszar, na którym znajduje się kolekcja drzew i krzewów, utrzymywany w celu naukowo-badawczym (np. prace nad aklimatyzacją obcych gatunków), bądź ochrony rzadkich gatunków i odmian;

arbuz /ˈarbus/ (n)
西瓜, すいか
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Citrullus Schrad., rodzaj roślin z rodziny dyniowatych;
水瓜, 西瓜
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc arbuza (1.1), wielka kula w zielonej, twardej skórce i z czerwonym, wodnistym miąższem o słodkim smaku

archaiczny /ˌarxaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ/ (adj)
初期
  będący typowym dla dawnych czasów

archaizm /arxˈaizm/ (n)
古語, アルカイズム
  (językoznawstwo, językoznawczy) forma językowa, która wyszła z użycia

archanioł /arˈxãɲɔw/ (n)
大天使
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy byt duchowy stojący w hierarchii niebiańskiej wyżej niż chór aniołów;

archeologia /ˌarxɛɔˈlɔɟja/ (n)
考古学
  nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie materialnych pozostałości działań ludzkich;

archetyp /arˈxɛtɨp/ (n)
元型
  (literacko) pierwowzór postaci
  (psychologia, psychologiczny) pierwotne wyobrażenie i wzorzec zachowania;

archimandryta /ˌarçimandrˈɨta/ (n)
掌院
  (kościelny) przełożony klasztoru w katolickich Kościołach wschodnich
  w okresie wczesnego chrześcijaństwa: opiekun klasztorów na terenie danej diecezji

archipelag /ˌarxʲiˈpɛlak/ (n)
列島, 群島
  (geografia, geograficzny) grupa wysp położonych blisko siebie;

architekt /arˈxʲitɛkt/ (n)
建築家
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) osoba zajmująca się projektowaniem budynków i obiektów infrastruktury w zakresie architektury

architektura /ˌarxʲitɛkˈtura/ (n)
建築, 建築学
  (architektura, architektoniczny) dziedzina techniki, a jednocześnie sztuki, która zajmuje się projektowaniem budynków i budowli;

archiwum /arˈxʲivũm/ (n)
アーカイブ
  budynek lub pomieszczenie, w którym mieści się archiwum (1.1)
  uporządkowany zbiór akt, dokumentów, nagrań dźwiękowych lub filmów mających znaczenie historyczne

arcybiskup /ˌarʦ̑ɨˈbʲiskup/ (n)
大主教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł honorowy nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezji), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa („ad personam”);

arcydzieło /ˌarʦ̑ɨˈʥ̑ɛwɔ/ (n)
傑作
  (przenośnie, przenośnia) dobrze wykonana praca
  utwór artystyczny uważany przez większość za wybitny, ponadprzeciętny i ponadczasowy, wyróżniający się nieprzeciętnymi walorami literackimi, plastycznymi czy muzycznymi;

arcykapłan /artsɨkˈapwan/ (n)
大祭司
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) najwyższy urząd w świątyni jerozolimskiej, przełożony kapłanów i lewitów;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższy kapłan w bliskowschodnich kultach pogańskich;
  (teologia, teologiczny) w chrześcijaństwie tytuł jedynego pośrednika między Bogiem a ludźmi przysługujący Chrystusowi

arcyksiążę /artsɨkɕˈɔ̃ʒɛ/ (n)
大公
  austriacki tytuł książęcy
  osoba nosząca tytuł (1.1)

areszt domowy /ˈarɛʒd ːɔ̃ˈmɔvɨ/ (n)
軟禁
  zakaz opuszczania własnego mieszkania lub wskazanej kwatery;

aresztować /ˌarɛˈʃtɔvaʨ̑/ (v)
捕える
  pozbawić (pozbawiać) wolności osobę podejrzaną o popełnienie przestępstwa

argentyt /arɡˈɛntɨt/ (n)
輝銀鉱
  minerał z grupy siarczków, siarczek srebra Ag2S;

argon /ˈarɡɔ̃n/ (n)
アルゴン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ar i liczbie atomowej 18;

argument /arˈɡũmɛ̃nt/ (n)
引数
  fakt lub okoliczność przytaczane celem potwierdzenia lub obalenia tezy;

aria /ˈarʲja/ (n)
アリア
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń wykonywana solo w czasie opery lub oratorium;

ariański /arʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
アリウス派の
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z naukami lub osobą Ariusza, arianami lub arianizmem

arka /ˈarka/ (n)
箱舟
  (przestarzałe, przestarzały) duża, drewniana łódź; w domyśle: arka Noego

arkebuz /arˈkɛbus/ (n)
火縄銃
  czarnoprochowa, odprzodowa długa broń palna wyposażona w lufę gładką kalibru od 10 do 12 milimetrów

arkusz /ˈarkuʃ/ (n)
シート
  płaski, kwadratowy albo prostokątny fragment jakiegoś materiału, np. papieru, blachy itp.

arkusz kalkulacyjny /ˈarkuʃ ˌkalkulaˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
スプレッド
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy przedstawiający dane, głównie liczbowe, w postaci zestawu dużych, dwuwymiarowych tabel, pozwalający na automatyczną obróbkę tych danych oraz na ich prezentację w różny sposób;

armia /ˈarmʲja/ (n)
軍隊, 陸軍, 軍
  określenie ogółu sił zbrojnych danego państwa;

arogancja /ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
傲慢
  pewność siebie połączona z lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się

arogancki /ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲci/ (adj)
傲慢
  (książkowy) będący oznaką arogancji
  (książkowy) taki, którego cechą jest arogancja

aromat /aˈrɔ̃mat/ (n)
アロマ
  zapach sprawiający przyjemność

arsen /ˈarsɛ̃n/ (n)
ヒ素, 砒素
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu As i liczbie atomowej 33;

arsenian /arˈsɛ̃ɲãn/ (n)
砒酸塩
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu arsenowego;

artefakt /arˈtɛfakt/ (n)
埋蔵物
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) struktura lub własność, która nie pojawiła się naturalnie w badanym zjawisku, ale jako rezultat oddziaływania zewnętrznego lub błędu pomiarowego;
  przedmiot wykonany ludzką ręką;

artykuł /arˈtɨkuw/ (n)
記事
  tekst publicystyczny, literacki lub naukowy zamieszczony w gazecie lub czasopiśmie
  (językoznawstwo, językoznawczy) rodzajnik, przedimek
  część ustawy lub umowy stanowiąca zamkniętą całość
  rzecz, która jest przedmiotem handlu

artyleria /ˌartɨˈlɛrʲja/ (n)
大砲
  (wojskowość, wojskowy) formacja wojskowa wyposażona w działa o dużym zasięgu, współcześnie także w niektóre rodzaje broni rakietowej; ; (zobacz) też artyleria w Encyklopedii staropolskiej

artysta /arˈtɨsta/ (n)
芸術家
  człowiek zajmujący się sztuką, tworzący ją

artystyczny /ˌartɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
芸術的
  związany z artyzmem, sztuką, twórczością artysty

arystokracja /ˌarɨstɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
特権階級
  najwyższy stan społeczny, do którego przynależy się (najczęściej) ze względu na urodzenie;

arystokrata /ˌarɨstɔˈkrata/ (n)
アリストクラット
  osoba należąca do arystokracji

arystotelizm /ˌarɨstɔtˈɛlizm/ (n)
アリストテレス主義
  (filozofia, filozoficzny) doktryna filozoficzna Arystotelesa

arytmetyka /ˌarɨtˈmɛtɨka/ (n)
算数
  (matematyka, matematyczny) gałąź matematyki, zajmująca się własnościami liczb i związkami między liczbami;

arytmia /aˈrɨtmʲja/ (n)
不整脈
  (medycyna, medyczny) nieprawidłowy rytm pracy serca

as /a ɛs/ /as/ (n)
エース
  (termin karciany) najwyższa z kart w każdym z kolorów talii;
  osoba przodująca w danej dziedzinie, przeważnie związanej z jakąś służbą

asafetyda /ˌasafɛˈtɨda/ (n)
アサフェティダ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) indyjska substancja przyprawowa i lecznicza, gumożywica wydzielana z kłączy zapaliczki cuchnącej, Ferula assa-foetida L., zamiennik cebuli i czosnku;

asana /aˈsãna/ (n)
アーサナ
  postawa ciała w jodze;

asceza /asˈʦ̑ɛza/ (n)
禁欲主義
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postawa polegająca na wyrzeczeniu się radości życia w celu uzyskania zbawienia w niebie lub oświecenia duchowego

aseksualizm /ˌasɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
非性愛
  (seksuologia, seksuologiczny) określenie osób nieodczuwających pożądania seksualnego;

asembler /aˈsɛ̃mblɛr/ (n)
アセンブラ
  (informatyka, informatyczny) program tłumaczący kod języka asemblera na język maszynowy;

asfalt /ˈasfalt/ (n)
アスファルト
  (technologia, technika, techniczny) półpłynny lub stały materiał pochodzenia naturalnego;

aspartam /asˈpartãm/ (n)
アスパルテーム
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) syntetyczny, niskokaloryczny środek słodzący

aspekt /ˈaspɛkt/ (n)
アスペクト
  (gramatyka) cecha czasownika określająca jego dokonanie lub niedokonanie;
見方
  punkt widzenia, kontekst, w którym dana kwestia jest rozpatrywana

aspiryna /ˌaspʲiˈrɨ̃na/ (n)
アスピリン
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) kwas acetylosalicylowy używany jako lek; pastylka lub płyn z tą substancją;

astat /ˈastat/ (n)
アスタチン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu At i liczbie atomowej 85;

astenosfera /ˌastɛ̃nɔˈsfɛra/ (n)
アセノスフェア
  (geologia, geologiczny) warstwa płaszcza ziemskiego;

asterysk /aˈstɛrɨsk/ (n)
アステリスク
  (poligrafia) znak pisarski w kształcie gwiazdki (*), najczęściej pięcio- lub sześcioramiennej, umieszczany w przybliżeniu pomiędzy średnią i górną linią pisma, stosowany m.in. jako znak umowny, symbol odsyłacza do przypisu, wieloznacznik ogólny, separator tekstu oraz jako element ozdobny;

asteryzm /aˈstɛrɨsm̥/ (n)
アステリズム
  (astronomia, astronomiczny) układ gwiazd tworzący na niebie pewien widoczny zbiór, niebędący gwiazdozbiorem;
  (mineralogia, mineralogiczny) efekt optyczny polegający na powstaniu promieni świetlnych na minerale wskutek jego specyficznych właściwości;
  znak ⁂;

astma /ˈastma/ (n)
喘息
  (medycyna, medyczny) stan, w którym dominującym objawem jest ostra duszność powiązana ze świszczącym oddechem;

astrofizyka /ˌastrɔfˈizɨkˌa/ (n)
宇宙物理学
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka o budowie, ewolucji, właściwościach chemicznych i fizycznych ciał niebieskich oraz materii rozproszonej w przestrzeni poza Ziemią;

astrolabium /ˌastrɔˈlabʲjũm/ (n)
アストロラーベ
  (astronomia, astronomiczny) (historia, historyczny, historycznie) narzędzie do mierzenia wysokości ciał niebieskich

astrolog /aˈstrɔlɔk/ (n)
占星術師
  człowiek zajmujący się astrologią, przepowiadający przyszłość z położenia ciał niebieskich

astrologia /ˌastrɔˈlɔɟja/ (n)
占星術
  (ezoteryka) wróżenie z położenia ciał niebieskich; paranauka zajmująca się badaniem związku między położeniem ciał niebieskich na niebie a wydarzeniami na Ziemi i losami człowieka;

astronauta /ˌastrɔ̃ˈnawta/ (n)
宇宙飛行士
  (astronomia, astronomiczny) (zawód, zawodowy, zawodowo) osoba zajmująca się lotami w kosmos i badaniem przestrzeni kosmicznej

astronom /aˈstrɔ̃nɔ̃m/ (n)
天文学者
  miłośnik i znawca astronomii
  specjalista w zakresie astronomii;

astronomia /ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
天文学
  nauka zajmująca się badaniem kosmosu;

asymilacja /ˌasɨmilˈatsja/ (n)
同化
  przystosowanie się do życia w obcej społeczności

asymptota /ˌasɨ̃mpˈtɔta/ (n)
漸近
  (matematyka, matematyczny) prosta, do której dąży dana krzywa lub wykres danej funkcji;

asystent /asˈɨstɛnt/ (n)
助手
  osoba pomagająca specjaliście przy wykonywanej przez niego pracy

atak /ˈatak/ (n)
攻撃
  (medycyna, medyczny) nieprzewidziane pojawienie się objawów chorobowych
  (wojskowość, wojskowy) działanie zaczepne przeciw wrogowi

atak serca /ˈatak ˈsɛrʦ̑a/ (n)
心筋梗塞
  (medycyna, medyczny) zawał serca (mięśnia sercowego);

atari /atˈari/ (n)
当たり
  taktyczna sytuacja przymusu w grze w go, w której grupa kamieni ma tylko jeden oddech i może zostać zbita w następnym ruchu;

ateista /ˌatɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
無神論者
  człowiek odrzucający wiarę w istnienie bogów

ateistyczny /ˌatɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
無神論の
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z ateizmem lub ateistami, zgodny z ateizmem

ateizm /aˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
無神論
  (filozofia, filozoficzny) pogląd w jednoznaczny sposób odrzucający wiarę w istnienie Boga lub bogów;

atlas /ˈatlas/ (n)
地図帳
  zbiór map, rycin, tabeli wydany w postaci książki lub albumu;

atmosfera /ˌatmɔˈsfɛra/ (n)
空気, くうき
  (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) powłoka gazowa otaczająca Ziemię lub inne ciało niebieskie;
  powietrze wypełniające jakieś pomieszczenie
雰囲気
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary ciśnienia
雰囲気, 大気
  (przenośnie, przenośnia) klimat psychiczny w jakimś środowisku, miejscu, otoczeniu itd.

atol /ˈatɔl/ (n)
環礁
  (geografia, geograficzny) typ płaskiej wyspy koralowej w kształcie pierścienia powstałej na skutek zapadnięcia się wulkanu otoczonego przez rafę koralową;

atom /ˈatɔ̃m/ (n)
原子, アトム
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) najmniejszy element materii, dla którego można jeszcze wyróżniać pierwiastki;

atomowy /ˌatɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
原子の
  charakterystyczny dla atomu, odnoszący się do atomu

atrakcyjny /ˌatrakˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
魅力的
  o człowieku: przystojny (w odniesieniu do mężczyzny), ładny (o kobiecie)

atrament /aˈtrãmɛ̃nt/ (n)
インク
  roztwór wody i barwnika, zazwyczaj granatowego lub czarnego, używany do pisania lub drukowania;

atropina /ˌatrɔpˈina/ (n)
アトロピン
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów tropanowych o sumarycznym wzorze C17H23NO3, stosowana jako lek rozkurczowy i środek rozszerzający źrenice;

atrybucja /ˌatrɨˈbuʦ̑ʲja/ (n)
帰属
  przypisywanie (czegoś komuś lub czemuś)

atrybut /aˈtrɨbut/ (n)
性質
  rzecz lub cecha typowa dla czegoś lub kogoś

attaché /attˈaxɛ/ (n)
アタッシェ
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) najniższy stopień członka personelu dyplomatycznego;

atut /ˈatut/ (n)
切り札
  (termin karciany) kolor ustalony jako najbardziej wartościowy, umożliwiający przebicie innych kolorów; karta tego koloru

atłas /ˈatwas/ (n)
サティン
  (włókiennictwo) gładka i delikatna tkanina, jednostronnie błyszcząca;

audycja /awˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
番組
  program radiowy;

audyt /ˈawdɨt/ (n)
監査
  okresowa kontrola przedsiębiorstwa ukierunkowana na sprawdzenie dochodowości lub zgodności stosowanych procedur z założeniami;

audytorium /ˌawdɨˈtɔrʲjũm/ (n)
講堂
  sala wykładowa, odczytowa;

aukcja /ˈawkʦ̑ʲja/ (n)
競売, オークション
  sprzedaż przedmiotów, podczas której kupujący licytują cenę, aukcję wygrywa osoba, która przedstawiła najwyższą ofertę;

aura /ˈawra/ (n)
オーラ
  (medycyna, medyczny) zespół objawów przed wystąpieniem ataku padaczki

aureola /ˌawrɛˈɔla/ (n)
輪っか
  (przenośnie, przenośnia) sława pewnego rodzaju, która kogoś otacza
  obwódka, zazwyczaj złotego koloru, na obrazach i rzeźbach o tematyce religijnej, otaczająca głowy świętych

australijski /ˌawstraˈlʲijsʲci/ (adj)
オーストラリア
  odnoszący się do państwa lub kontynentu Australia, kojarzony z Australią, jej cechami lub składnikami

australijski pies pasterski /ˌawstraˈlʲijsʲci ˈpʲjɛs paˈstɛrsʲci/ (n)
オーストラリアン・キャトル・ドッグ
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów należąca do grupy psów pasterskich i zaganiających;

austriacki /awstrʲˈjaʦ̑ʲci/ (adj)
オーストリア の
  odnoszący się do Austrii lub Austriaków

auto /ˈawtɔ/ (n)
自動車, 車
  (motoryzacja) pojazd mechaniczny, wyposażony w co najmniej 4 koła, poruszający się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;

autobiografia /ˌawtɔbʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
自伝
  własnoręcznie napisany swój życiorys;

autobus /awˈtɔbus/ (n)
バス
  (motoryzacja) duży pojazd przeznaczony do przewozu osób w transporcie zbiorowym;

autograf /awˈtɔɡraf/ (n)
サイン
  własnoręczny podpis

autoklaw /awˈtɔklaf/ (n)
オートクレーブ
  (chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) hermetyczny, ogrzewany zbiornik służący do przeprowadzania różnych procesów chemicznych lub do wyjaławiania w podwyższonej temperaturze i przy zwiększonym ciśnieniu narzędzi chirurgicznych, środków spożywczych i farmaceutycznych;

autokracja /ˌawtɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
専制政治
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki lub wąskiej grupy, sprawowane poza kontrolą społeczną;

automat sprzedający /awˈtɔ̃mat ˌspʃɛdaˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
自動販売機
  automat z drobnymi artykułami do sprzedaży, takimi jak np. napoje, papierosy

automatyczna sekretarka /ˌawtɔmatˈɨtʃna sˌɛkrɛtˈarka/ (n)
留守番電話
  (telekomunikacja) oprogramowanie lub urządzenie odbierające połączenia telefoniczne i nagrywające ich treści

autonomia /ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
自治
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) częściowa niezależność;

autopsja /awˈtɔpsʲja/ (n)
検死
  sekcja zwłok;

autor /ˈawtɔr/ (n)
作家
  twórca, wynalazca, założyciel

autorytaryzm /ˌawtɔrɨtˈarɨzm/ (n)
権威主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów opartych o bezwzględny posłuch obywateli

autorytatywny /ˌawtɔrɨtaˈtɨvnɨ/ (adj)
威圧的
  oparty na wiarygodnym autorytecie

autorytet /ˌawtɔˈrɨtɛt/ (n)
権威
  człowiek mający uznanie i wpływ na innych ludzi
  wpływ osobisty, powaga, prestiż

autostopowicz /ˌawtɔstɔˈpɔvʲiʧ̑/ (n)
便乗者
  ktoś, kto podróżuje autostopem

autostrada /ˌawtɔˈstrada/ (n)
高速道路, 公道
  (motoryzacja) droga kołowa przystosowana do szybkiego ruchu samochodowego, charakteryzująca się bezkolizyjnymi skrzyżowaniami oraz podzielona na pasy ruchu dla różnych szybkości i kierunków;

autotomia /ˌawtɔtˈɔmja/ (n)
自切
  (zoologia, zoologiczny) zdolność niektórych zwierząt do odrzucenia części własnego ciała, a następnie jego regeneracji;

autunit /awtˈuɲit/ (n)
燐灰ウラン石
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady minerałów uranylu, Ca[PO4][UO2]2 • 8 -12H2O;

autyzm /ˈawtɨsm̥/ (n)
自閉症
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie neuropsychiatryczne charakteryzujące się problemami w kontaktach międzyludzkich i brakiem relacji z rówieśnikami;

awangarda /ˌavaŋɡˈarda/ (n)
前衛
  (wojskowość, wojskowy) część wojska od przodu ubezpieczająca główne siły
  grupa ludzi wytyczających nowe drogi rozwoju danej dziedziny

awansować /ˌavansˈɔvatɕ/ (v)
増進させる
  przenosić / przenieść na wyższe stanowisko czy stopień

awarski /avˈarski/ (n)
アヴァル語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język awarski, którym posługują się kaukascy Awarowie;

awatar /aˈvatar/ (n)
天降
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w hinduizmie: zstąpienie boga, bóstwa lub jego wcielenie (inkarnacja) w doczesnej formie; cielesna manifestacja boga

awestyjski /ˌavɛstˈɨjski/ (n)
アヴェスター語
  (językoznawstwo, językoznawczy) należący do rodziny języków indoeuropejskich język klasyczny używany w starożytnej Persji, w którym został zapisany zbiór prac Zaratustry (czyli Awesta);

awitaminoza /ˌavʲitãmʲĩˈnɔza/ (n)
ビタミン欠乏症
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy spowodowany niedoborem jednej lub więcej witamin;

awokado /ˌavɔˈkadɔ/ (n)
アボカド, 鰐梨
  (botanika, botaniczny) Persea L., rodzaj wiecznie zielonych drzew o skórzastych liściach, rosnące w strefie tropikalnej;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnozielony owoc rośliny (1.2) o gruszkowatym kształcie, zielonkawożółtym miąższu, z dużą pestką
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

azalia /azˈalja/ (n)
躑躅
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) ozdobny kwitnący krzew, hodowany w donicach, ogrodach i parkach, różanecznik

azerski /aˈzɛrsʲci/ (adj)
アゼルバイジャン語
  odnoszący się do Azerów lub Azerbejdżanu

azjatycki /ˌazʲjaˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
アジアの, アジア
  dotyczący Azji, związany z Azją, pochodzący z Azji

azot /ˈazɔt/ (n)
窒素
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu N i liczbie atomowej 7;

azuryt /aˈzurɨt/ (n)
藍銅鉱
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał – zasadowy węglan miedzi;

azymut /azˈɨmut/ (n)
方位角
  kąt zawarty między północną częścią południka odniesienia a danym kierunkiem poziomym;

ałun /ˈawũn/ (n)
ミョウバン
  (chemia, chemiczny) stosowany w garbarstwie i medycynie, rozpuszczalny w wodzie, krystaliczny siarczan metalu

ałunit /awˈuɲit/ (n)
明ばん石
  (mineralogia, mineralogiczny) siarczan glinowo-potasowy KAl3 (SO4)2 (OH)6, stosowany do otrzymywania ałunu;

aż /aʃ/ (particle)
ほど
  …podkreślająca wielkość jakiejś cechy

babcia /ˈbapʲʨ̑a/ (n)
お婆さん, 御婆さん
  (potocznie, potoczny) stara kobieta
祖母, お祖母さん, 御祖母さん
  (zdrobniale) babka (matka ojca lub matki)

babie lato /ˈbabʲjɛ ˈlatɔ/ (n)
小春日和
  wczesnojesienne dni;

babka /ˈbapka/ (n)
オオバコ
  (botanika, botaniczny) Plantago, rodzaj roślin z rodziny babkowatych;

bachor /ˈbaxɔr/ (n)
ちび
  (pejoratywnie, pejoratywny) dziecko, zwłaszcza niegrzeczne ((dawniej, dawny) szczególnie żydowskie)

badanie /baˈdãɲɛ/ (n)
調査
  poszukiwanie rozwiązania problemu naukowego
取調べ
  sprawdzenie stanu zdrowia
診察
  szczegółowa obserwacja i analiza

badać /ˈbadaʨ̑/ (v)
研究 する
  przeprowadzać obserwację, analizę naukową czegoś (obiektu, pojęcia)
診察 する
  sprawdzać stan zdrowia pacjenta, poddawać pacjenta oględzinom lekarskim

badian właściwy /ˈbadʲjãn vwaɕˈʨ̑ivɨ/ (n)
トウシキミ
  (botanika, botaniczny) Illicium verum Hook. f., gatunek drzewa pochodzącego z południowo-wschodniej Azji i mającego znaczenie przede wszystkim jako przyprawa;

badminton /badˈmʲĩntɔ̃n/ (n)
バドミントン
  (sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu rakietkami plastikowej lotki na boisku przedzielonym rozpiętą na pewnej wysokości siatką;

bagaż /ˈbaɡaʃ/ (n)
荷物, 手荷物
  zapakowane przedmioty zabierane w podróż

bagażnik /baˈɡaʒʲɲik/ (n)
トランク
  miejsce na bagaż wydzielone w rowerach, motocyklach, samochodach, autobusach i innych pojazdach

bagażnik dachowy /baɡˈaʒɲiɡ daxˈɔvɨ/ (n)
ルーフレール
  (motoryzacja) metalowa konstrukcja na dachu samochodu służąca do mocowania i transportu rzeczy

bagietka /baˈɟɛtka/ (n)
バゲット
  (spożywczy) długa, cienka bułka;

baglama /baɡˈlãma/ (n)
サズ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bezprogowy instrument strunowy pochodzący z Bliskiego Wschodu;

bagnet /ˈbaɡnɛt/ (n)
銃剣
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj noża zakładany na lufę karabinu umożliwiający użycie go do walki wręcz;

bajka /ˈbajka/ (n)
寓言
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki utwór literacki, zwykle wierszowany i żartobliwy, posługujący się alegorią i morałem;

bajka na dobranoc /bˈajka na dɔbrˈanɔts/ (n)
寝物語
  historyjka opowiadana lub czytana dziecku do snu

bajt /bajt/ (n)
バイト
  (informatyka, informatyczny) jednostka pamięci komputerowej równa 8 bitom;

bak /bak/ (n)
タンク
  zbiornik na paliwo w samochodzie, motocyklu;

bakarat /baˈkarat/ (n)
バカラ
  (termin karciany) hazardowa gra w karty;

bakteria /bakˈtɛrʲja/ (n)
細菌
  (biologia, biologiczny) rodzaj mikroskopijnego organizmu jednokomórkowego;

bakteriologia /ˌbaktɛrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
細菌学
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) dziedzina mikrobiologii zajmująca się badaniem bakterii, ich budową, sposobem życia, właściwościami oraz ich znaczeniem dla człowieka, zwierząt i roślin;

baktrian /ˈbaktrʲjãn/ (n)
フタコブラクダ
  (zoologia, zoologiczny) wielbłąd dwugarbny

bakłażan /bakˈwaʒãn/ (n)
ナス
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina jednoroczna z gatunku psianka podłużna Solanum melongena L., o jadalnych owocach;

bal /bal/ (n)
舞踏会
  (choreografia, choreograficzny) uroczyste przyjęcie, na którym głównym elementem zabawy są tańce;

balerina /ˌbalɛˈrʲĩna/ (n)
バレリーナ
  (potocznie, potoczny) damskie lekkie czółenko, wzorowane na baletkach, na płaskim obcasie lub bez obcasa, często obszyte elastyczną taśmą lub gumą
  tancerka, solistka zespołu baletowego

balet /ˈbalɛt/ (n)
バレエ, バレエー
  (choreografia, choreograficzny) rodzaj tanecznego widowiska teatralnego;

baletnica /ˌbalɛtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
バレリーナ
  kobieta, która tańczy w balecie

balistyczny /ˌbalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
弾道の
  taki, który leci po krzywej balistycznej
  związany z balistyką, dotyczący balistyki

balistyka /balˈistɨkˌa/ (n)
弾道学
  nauka badająca ruch pocisków;

balkon /ˈbalkɔ̃n/ (n)
バルコニー
  (architektura, architektoniczny) wystająca z budynku płyta ograniczona balustradą

ballada /balˈːada/ (n)
乗り心地
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierszowany utwór opisujący niezwykłe wydarzenia;

balneologia /ˌbalnɛɔˈlɔɟja/ (n)
温泉療法
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny uzdrowiskowej zajmująca się badaniem właściwości leczniczych wód podziemnych i borowin oraz ich zastosowaniem w lecznictwie;

balon /ˈbalɔ̃n/ (n)
風船, バルーン
  ozdobny przedmiot z gumy napełniany powietrzem;

bambus /ˈbãmbus/ (n)
竹
  (botanika, botaniczny) Bambusa Shreb., rodzaj wieloletnich roślin trawiastych o drewniejących łodygach, z rodziny wiechlinowatych;

banalny /bãˈnalnɨ/ (adj)
ありふれた
  zwyczajny, przeciętny, pozbawiony oryginalności

banan /ˈbãnãn/ (n)
バナナ
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny bananowatych;
  (spożywczy) owoc rośliny (1.1), podłużny, zazwyczaj żółty

bandaż /ˈbãndaʃ/ (n)
包帯
  (medycyna, medyczny) długi pas tkaniny lub dzianiny stosowany do owijania na ciele z różnych powodów, np. mocowania opatrunku, ochrony dłoni w boksie itp.;

bandura /bãnˈdura/ (n)
バンドゥーラ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ludowy instrument muzyczny przypominający lutnię z długą szyjką;

banjo /ˈbãn͇ʤ̑ɔ/ (n)
バンジョー
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj gitary z okrągłym pudłem rezonansowym i długim gryfem;

bank /bãŋk/ (n)
銀行
  (bankowość, bankowy) instytucja zajmująca się finansami, w szczególności udzielaniem kredytów, przechowywaniem oszczędności swoich klientów
  (bankowość, bankowy) (architektura, architektoniczny) budynek, w którym znajduje się siedziba banku (1.1)
  (medycyna, medyczny) miejsce przechowywania organów, tkanek, płynów ustrojowych itp. przeznaczonych do późniejszych zabiegów

bankier /bˈaŋkʲɛr/ (n)
銀行家
  właściciel lub dyrektor banku

bankiet /ˈbãŋcɛt/ (n)
バンケット
  wystawne, uroczyste przyjęcie

banknot /ˈbãŋknɔt/ (n)
紙幣
  (bankowość, bankowy) kawałek papieru, z odpowiednim nadrukiem, emitowany przez bank, wart pewną kwotę;

bankomat /bãŋˈkɔ̃mat/ (n)
現金自動預け払い機
  urządzenie służące do wypłaty gotówki za pomocą karty płatniczej;

bankructwo /bãŋˈkruʦ̑tfɔ/ (n)
破産
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) upadłość osoby prawnej lub fizycznej ogłoszona przez sąd
倒産
  utrata znaczenia i wpływów, ideowy, moralny upadek, klęska planów życiowych

baptyzm /ˈbaptɨsm̥/ (n)
バプテスト教会
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt wyznań chrześcijańskich należących do protestantyzmu;

bar /bar/ (n)
バリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ba i liczbie atomowej 56;
バール
  (fizyka, fizyczny) jedna z jednostek ciśnienia;
バー, バール
  (gastronomia) lokal gastronomiczny, w którym spożywa się ciepłe posiłki lub pije alkohole;
バー
  (gastronomia) miejsce w lokalu, przy którym odbiera się lub konsumuje posiłki lub alkohol

barak /ˈbarak/ (n)
仮小屋
  prowizoryczny budynek

baran /ˈbarãn/ (n)
牡羊, 雄羊
  (zoologia, zoologiczny) samiec owcy
馬鹿
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) głupek, idiota

baranina /ˌbarãˈɲĩna/ (n)
羊肉
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso otrzymywane z owcy lub barana;

barbarzyński /bˌarbaʒˈɨɲski/ (adj)
惨い
  cechujący się prymitywizmem lub okrucieństwem

barbeta /barˈbɛta/ (n)
バーベット
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) nieruchoma opancerzona niska cylindryczna osłona działa na okręcie;

barbituran /bˌarbʲitˈuran/ (n)
バルビツレート
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) związek organiczny o właściwościach nasennych i przeciwdrgawkowych

bardzo /ˈbarʣ̑ɔ/ (adv)
とても, 大変, 非常に, ずいぶん
  służący do podkreślenia cechy przymiotnika, przysłówka lub czasownika w wysokim stopniu, dużo

barion /bˈarjɔn/ (n)
バリオン
  (fizyka, fizyczny) fermion o niezerowej liczbie barionowej

bark /bark/ (n)
肩
  (anatomia, anatomiczny) część ciała w miejscu połączenia ręki lub (u zwierząt) kończyny przedniej z tułowiem;

barkentyna /ˌbarkɛ̃nˈtɨ̃na/ (n)
バーケンティン
  żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; pierwszy z nich ma omasztowanie rejowe, pozostałe maszty niosą ożaglowanie skośne;

barometr /baˈrɔ̃mɛtr̥/ (n)
気圧計
  (meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do mierzenia ciśnienia atmosferycznego;

baron /ˈbarɔ̃n/ (n)
男爵
  niski tytuł arystokratyczny;

baronet /baˈrɔ̃nɛt/ (n)
准男爵
  dziedziczny, nieszlachecki brytyjski tytuł honorowy;
  mężczyzna noszący tytuł (1.1)

barszcz /barʃʧ̑/ (n)
ボルシチ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kwaśna zupa;

barter /ˈbartɛr/ (n)
バーター
  (ekonomia, ekonomiczny) wymiana bezgotówkowa, czyli towar (bądź usługa) za towar;

barwienie /barˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
着色
  (rzeczownik odczasownikowy) od: barwić

barykada /ˌbarɨˈkada/ (n)
バリケード
  (wojskowość, wojskowy) doraźna zapora zbudowana w poprzek ulicy podczas walk w mieście;

bas /bas/ (n)
ベース
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najniższy głos męski;
  (potocznie, potoczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara basowa; każdy instrument o niskich dźwiękach
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewak o takim głosie

baseball /basˈɛball/ (n)
塁
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której najistotniejszym elementem rozgrywki jest odbicie piłki drewnianym kijem;

basen /ˈbasɛ̃n/ (n)
盆地
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) region wokół morza lub innego zbiornika wodnego
プール
  forma skrócona od basen pływacki

baskijski /baˈsʲcijsʲci/ (adj)
バスク語
  związany z Baskami, dotyczący Basków

baskijski /baˈsʲcijsʲci/ (n)
バスク語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Basków;

basset /ˈbasːɛt/ (n)
バセットハウンド
  (kynologia, kynologiczny) masywny pies myśliwski o zwisających uszach;

baszkirski /baʃkˈirski/ (adj)
バシキール語
  związany z Baszkirami

baszkirski /baʃkˈirski/ (n)
バシキール語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język baszkirski;

bat /bat/ (n)
バーツ
  (jednostka monetarna) waluta Tajlandii;

batalion /baˈtalʲjɔ̃n/ (n)
大隊
  (wojskowość, wojskowy) mniejsza od pułku jednostka organizacyjna wojska;
エリマキシギ
  (ornitologia, ornitologiczny) Philomachus pugnax, ptak wędrowny, charakterystycznie rozkładający różnobarwne pióra w trakcie tokowania;

batat /bˈatat/ (n)
サツマイモ
  (botanika, botaniczny) Ipomoea batatas, bylina z rodziny powojowatych pochodząca z Ameryki Południowej i Środkowej;

bateria /baˈtɛrʲja/ (n)
バッテリー
  (elektryczność) zespół elementów połączonych w jeden układ będący źródłem energii

batik /ˈbatʲik/ (n)
バティック
  (włókiennictwo) technika barwienia tkaniny polegająca na zanurzeniu jej w barwniku po uprzednim pokryciu woskiem (czasem zawiązaniu sznurkiem) miejsc, które mają pozostać niezabarwione;

batuta /baˈtuta/ (n)
指揮棒
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pałeczka dyrygenta służąca do wyznaczania taktu;

batyskaf /baˈtɨskaf/ (n)
バチスカーフ
  statek podwodny do badań na dużych głębokościach;

bawełna /baˈvɛwna/ (n)
綿, コットン
  (włókiennictwo) rodzaj materiału (tkaniny, dzianiny) otrzymanego z bawełny (1.1-2), używanego do produkcji ubrań
コットン, 綿
  (włókiennictwo) włókno otrzymane z bawełny (1.1);

bawół /ˈbavuw/ (n)
野牛
  (zoologia, zoologiczny) duże azjatyckie i afrykańskie ssaki podobne do bydła;

baza /ˈbaza/ (n)
基地
  główny obiekt wojskowy, z którego prowadzone są działania
  podstawa, fundament, ogół elementów istotnych dla powstania i funkcjonowania lub zrozumienia

baza danych /bˈaza dˈanɨx/ (n)
データベース
  (informatyka, informatyczny) zorganizowany zbiór informacji gromadzony, przetwarzany i przechowywany w danym programie komputerowym

bazalt /ˈbazalt/ (n)
玄武岩
  (geologia, geologiczny) magmowa skała wylewna, o przeważnie czarnej barwie;

bazylia /baˈzɨlʲja/ (n)
バジル, バジリコ
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju bazylia (1.1);

bazylia azjatycka /bazˈɨlja ˌazjatˈɨtska/ (n)
カミメボウキ
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku (1.1), pochodząca z tropikalnej Azji (Półwysep Indyjski, Malezja), będąca jedną z najważniejszych roślin w symbolice hinduistycznej

bazylika /baˈzɨlʲika/ (n)
バシリカ
  (architektura, architektoniczny) typ kościoła wielonawowego, z nawą główną wyższą od naw bocznych, posiadającą okna ponad dachami naw bocznych (w odróżnieniu od kościoła halowego);
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: duża sala w pałacu
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: hala sądowa i targowa na forum
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościół, któremu nadano taki tytuł
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł nadawany przez papieża niektórym kościołom

bazyliszek /bˌazɨlˈiʃɛk/ (n)
バシリスク
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj jaszczurek;
  (mitologia, mitologiczny) stwór występujący w legendach, przedstawiany jako kogut o żabich oczach i ogonie żmii, zabijający wzrokiem i oddechem

bać się /ˈbaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
怖る
  martwić się, niepokoić się
  odczuwać strach, bojaźń, lęk przed czymś lub przed kimś

bałałajka /ˌbawaˈwajka/ (n)
バラライカ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rosyjski i ukraiński ludowy instrument strunowy z trójkątnym pudłem rezonansowym;

bałkanizacja /bˌawkaɲizˈatsja/ (n)
バルカニゼーション
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces rozpadania się państw, w wyniku którego powstają nowe państwa, często wrogo wobec siebie nastawione

bałwan /ˈbawvãn/ (n)
雪だるま
  figura człowieka ulepiona ze śniegu;

bałwochwalstwo /bˌawvɔxfˈalstfɔ/ (n)
偶像崇拝
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kult bożków (bałwanów)

bańka /ˈbãɲka/ (n)
泡
  (potocznie, potoczny) bańka mydlana

bańka mydlana /ˈbãɲka mɨˈdlãna/ (n)
石鹸の泡
  pęcherzyk powietrza otoczony cienką błoną mydła rozpuszczonego w wodzie;

bażant /ˈbaʒãnt/ (n)
キジ, 雉
  (ornitologia, ornitologiczny) (łowiectwo, łowiecki) Phasianus colchicus, gatunek ptaka żyjącego na polach;

beatyfikacja /ˌbɛatɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
列福
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie przez Kościół katolicki lub Cerkiew zmarłej osoby za błogosławioną i zezwolenie na jej lokalny kult;

beczka /ˈbɛʧ̑ka/ (n)
樽
  cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami;

bednarz /ˈbɛdnaʃ/ (n)
桶屋
  rzemieślnik wykonujący i naprawiający drewniane naczynia z klepek, trudniący się bednarstwem

befsztyk /ˈbɛfʃtɨk/ (n)
ビフテキ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gruby plaster mięsa wołowego, zwykle z polędwicy lub rostbefu, smażony lub grillowany

behawioryzm /bˌɛxavʲˈɔrɨzm/ (n)
行動主義心理学
  (psychologia, psychologiczny) podejście do psychologii skupiające się na obserwowalnym zachowaniu, negujące poznawalność umysłu i przeważnie zakładające, że zachowanie jest określane przez środowisko;

bejsbolówka /bˌɛjzbɔlˈufka/ (n)
野球帽
  sportowe nakrycie głowy, wykonane z miękkiego materiału, z twardym daszkiem, zazwyczaj z tyłu posiada regulowalne zapięcie

bekerel /bɛkˈɛrɛl/ (n)
ベクレル
  (fizyka, fizyczny) jednostka miary aktywności promieniotwórczej w układzie SI;

belka /ˈbɛlka/ (n)
梁
  (technologia, technika, techniczny) w wagach element łączący szalki i osadzony lub zawieszony punktowo
  (technologia, technika, techniczny) zwykle poziomy element konstrukcyjny przenoszący obciążenie

bemol /ˈbɛ̃mɔl/ (n)
フラット
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny obniżający nutę o półton;

benzen /bˈɛnzɛn/ (n)
ベンゼン
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy arenów, najprostszy obojętny węglowodór aromatyczny;

benzofuran /bˌɛnzɔfˈuran/ (n)
ベンゾフラン
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny; bezbarwna, oleista ciecz używana do produkcji żywic kumaronowych;

benzyna /bɛ̃w̃ˈzɨ̃na/ (n)
ガソリン
  paliwo stosowane do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy;

berdysz /ˈbɛrdɨʃ/ (n)
バルディッシュ
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) rodzaj broni drzewcowej, ciężki, szeroki topór o silnie zakrzywionym ostrzu i długim drzewcu;

beret /ˈbɛrɛt/ (n)
ベレー帽
  (krawiectwo) płaskie, okrągłe nakrycie głowy, bez daszka, wykonane zazwyczaj z pilśni lub wełny;

beri-beri /bˈɛribˈɛri/ (n)
脚気
  (medycyna, medyczny) awitaminoza, choroba wywoływana ostrym niedoborem witaminy B1;

berkel /ˈbɛrkɛl/ (n)
バークリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97;

beryl /ˈbɛrɨl/ (n)
ベリリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4;

berło /ˈbɛrwɔ/ (n)
王笏
  ozdobna pałka będąca insygnium królewskim;

bestseller /bɛˈstsɛlɛr/ (n)
ベストセラー
  dobrze sprzedająca się książka, utwór muzyczny (płyta), filmowy czy inny

beszamel /bɛˈʃãmɛl/ (n)
ベシャメルソース
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty sos przyrządzany z masła, mąki, jajek i mleka lub śmietany;

beton /ˈbɛtɔ̃n/ (n)
コンクリート
  (budownictwo) materiał budowlany, powstały ze zmieszania piasku, żwiru lub innego kruszywa z roztworem materiałów wiążących;

betonowy /ˌbɛtɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
コンクリートの
  wykonany z betonu

bez /bɛs/ (n)
接骨木
  (botanika, botaniczny) roślina krzewiasta z rodzaju Sambucus;

bez /bɛs/ (preposition)
なし
  …służący do tworzenia konstrukcji, w których czynność została wykonana pomimo braku czegoś, co opisuje wyrażenie za przyimkiem

bez grosza przy duszy /bˈɛz ɡrˈɔʃa pʃɨ dˈuʃɨ/ (adj)
一文無し
  (potocznie, potoczny) bez pieniędzy, bez środków do życia

bez- /bɛs/ /bɛz/ (prefix)
ない
  …służący do tworzenia złożeń oznaczających brak czegoś

beza /ˈbɛza/ (n)
メレンゲ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto lub ciastko z białka ubitego z cukrem;

bezbarwny /bɛzˈbarvnɨ/ (adj)
無色
  nie mający barwy

bezbolesny /bˌɛzbɔlˈɛsnɨ/ (adj)
無痛
  niepowodujący, niesprawiający bólu

bezcenny /bɛsˈʦ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
プライスレス
  mający ogromną wartość

bezczelny /bɛʃˈʧ̑ɛlnɨ/ (adj)
厚かましい
  cechujący się bezczelnością, zbytnią pewnością siebie, zuchwałością

bezdomność /bɛzˈdɔ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
ホームレス
  (socjologia, socjologiczny) problem społeczny, charakteryzujący się brakiem miejsca zamieszkania;

bezdomny /bɛzˈdɔ̃mnɨ/ (adj)
ホームレス
  taki, który nie ma domu

bezdzietny /bɛʑˈʥ̑ɛtnɨ/ (adj)
子供のいない
  niemający dzieci, potomstwa

bezdźwięczny /bɛzdʑvʲˈɛntʃnɨ/ (adj)
無声
  (językoznawstwo, językoznawczy) o spółgłoskach: taka przy wymawianiu, której nie drżą więzadła głosowe
  nie wydający dźwięku (głosu)

bezimienny /ˌbɛzʲĩˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
匿名
  nie mający imienia czy nazwy

bezinteresowny /ˌbɛzʲĩntɛrɛˈsɔvnɨ/ (adj)
利他的
  taki, który nie oczekuje korzyści ze swoich szlachetnych działań, czynów, dobrych uczynków

bezkrwawy /bɛskrfˈavɨ/ (adj)
無血
  taki, który obywa się bez rozlewu krwi

bezkręgowiec /bˌɛskrɛŋɡˈɔvʲɛts/ (n)
無脊椎動物
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę nie mające szkieletu;

bezokolicznik /ˌbɛzɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
不定詞
  (gramatyka) forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu;

bezpieczeństwo /ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
安全
  stan braku zagrożenia, obawy, powodów do strachu; bycie bezpiecznym

bezpiecznik /bɛsˈpʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
電力ヒューズ
  podzespół chroniący przed nieprawidłowym działaniem urządzenia lub sieci (np. elektrycznej, gazowej);

bezpieczny /bɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
安全
  taki, który nie jest zagrożony, któremu nic nie grozi

bezpodstawny /ˌbɛspɔtˈstavnɨ/ (adj)
根拠
  nieuzasadniony, niesłuszny, nie mający słusznych podstaw

bezpośredni /ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲi/ (adj)
直接
  taki, który nie ma pośredników ani ogniw pośrednich; taki, który trafia do kogoś lub czegoś wprost

bezpośredniość /ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲɔ̇ɕʨ̑/ (n)
直接
  cecha tego, kto jest bezpośredni

bezprzewodowy /bˌɛspʃɛvɔdˈɔvɨ/ (adj)
無線
  (technologia, technika, techniczny) taki, który obywa się bez przewodów elektrycznych

bezrobocie /ˌbɛzrɔˈbɔʨ̑ɛ/ (n)
失業
  (ekonomia, ekonomiczny) stan, w którym część osób zdolnych do pracy i chcących ją podjąć nie może jej znaleźć;

bezrobotny /ˌbɛzrɔˈbɔtnɨ/ (n)
失業者
  osoba bez pracy

bezsenność /bɛsˈːɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
不眠症
  (fizjologia, fizjologiczny) niemożność zaśnięcia;

bezsensowny /ˌbɛsːɛ̃w̃ˈsɔvnɨ/ (adj)
無意味, 馬鹿げた
  taki, który jest pozbawiony sensu, uzasadnienia

bezsilny /bɛɕˈːilnɨ/ (adj)
弱い
  taki, który nie potrafi z czymś się zmagać

bezstronność /bɛsstrˈɔnnɔɕtɕ/ (n)
中立, 公平
  cecha tego, co jest bezstronne, kto jest bezstronny

beztroski /bɛsˈtrɔsʲci/ (adj)
のんびり
  nie mający trosk, zmartwień

bezużyteczny /ˌbɛzuʒɨˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
無用
  taki, z którego nie ma żadnego użytku

bezwarunkowo /bˌɛzvaruŋkˈɔvɔ/ (adv)
絶対
  bez względu na cokolwiek, bez stawiania warunków

bezwarunkowy /ˌbɛzvarũŋˈkɔvɨ/ (adj)
無条件
  nieograniczony warunkami, niezależny od żadnych warunków; całkowity, absolutny, zupełny

bezwstydny /bɛsˈfstɨdnɨ/ (adj)
破廉恥
  taki, który nie odczuwa wstydu; bez skrupułów
  taki, który świadczy o braku skromności

bezwzględny /bɛzˈvzɡlɛ̃ndnɨ/ (adj)
薄情
  okrutny, pozbawiony współczucia

bezzałogowy /bˌɛzzawɔɡˈɔvɨ/ (adj)
無人
  (lotnictwo, lotniczy) (astronautyka, astronautyczny) taki, który nie ma załogi

bezzwłocznie /bɛzˈːvwɔʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
至急
  w sposób bezzwłoczny, natychmiast

beżowy /bɛˈʒɔvɨ/ (adj)
ベージュ
  mający kolor kawy z mlekiem lub piasku

biała herbata /ˈbʲjawa xɛrˈbata/ (n)
白茶
  herbata powstająca z młodych pączków i pochodząca z chińskich prowincji

białaczka /bʲjaˈwaʧ̑ka/ (n)
白血病, はっけつびょう
  (medycyna, medyczny) nadmierne wytwarzanie białych krwinek;

białas /bjˈawas/ (n)
白んぼ
  (potocznie, potoczny) (slangowo) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek o białej skórze, człowiek białej rasy

białawy /bʲjaˈwavɨ/ (adj)
白っぽい
  mający kolor podobny do białego; niezupełnie biały, prawie biały, jasny

białko /ˈbʲjawkɔ/ (n)
蛋白, 蛋白質
  (biochemia, biochemiczny) wielocząsteczkowy związek organiczny zbudowany z aminokwasów;

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (adj)
ベラルーシ語
  dotyczący Białorusi lub Białorusinów, charakterystyczny dla Białorusi lub Białorusinów

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (n)
ベラルーシ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język wschodniosłowiański używany na Białorusi;

biały /ˈbʲjawɨ/ (adj)
白い, 白
  mający bardzo jasną barwę przeciwstawną do czarnego, taką jak czysty śnieg, mleko itp.

biblijny /bʲiˈblʲijnɨ/ (adj)
聖書
  pochodzący z Biblii, związany z Biblią, charakterystyczny dla Biblii

bibliografia /ˌbʲiblʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
書誌学, 書誌
  wykaz odrębnych jednostek piśmienniczych, zestawiony z utworzonych według ustalonych zasad opisów bibliograficznych;

biblioteka /ˌbʲiblʲjɔˈtɛka/ (n)
図書館
  instytucja zajmująca się gromadzeniem i wypożyczaniem książek; budynek tej instytucji;
  (informatyka, informatyczny) zbiór programów, procedur, elementów graficznych itp., które mogą być używane w innych programach;

bibliotekarz /ˌbʲiblʲjɔˈtɛkaʃ/ (n)
司書
  pracownik biblioteki;

biblistyka /bʲiblˈistɨkˌa/ (n)
聖書学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) szereg dyscyplin naukowych zajmujących się badaniem Biblii;

bibuła /bʲibˈuwa/ (n)
吸い取り紙
  rodzaj porowatego papieru o właściwościach chłonnych;

bidet /ˈbʲidɛt/ (n)
ビデ
  urządzenie sanitarne służące do higieny intymnej;

biec /bʲjɛʦ̑/ (v)
走る
  szybko poruszać się na nogach w krokach, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi

bieda /ˈbʲjɛda/ (n)
貧乏 貧しさ
  stan braku środków do życia

biedermeier /ˌbʲidɛrˈmajɛr/ (n)
ビーダーマイヤー
  (sztuka) prosty i funkcjonalny styl w architekturze i wyposażeniu wnętrz;

biedny /ˈbʲjɛdnɨ/ (adj)
貧しい 貧乏
  taki, któremu brakuje środków do życia

biedronka /bʲjɛˈdrɔ̃nka/ (n)
テントウムシ
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny Coccinellidae, biedronkowatych;

bieg /bʲjɛk/ (n)
走る
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa, w której chodzi o jak najszybsze dobiegnięcie do mety
  poruszanie się przez krótkie i szybkie podskoki

bieg płotkarski /ˈbʲjɛk pwɔtˈkarsʲci/ (n)
障害走
  (sport, sportowy) rodzaj biegów lekkoatletycznych, w którym zawodnicy pokonują równomiernie rozstawione płotki;

biegać /ˈbʲjɛɡaʨ̑/ (v)
走る
  przemieszczać się szybkimi krokami, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi, być w ruchu, uprawiać biegi

biegun /ˈbʲjɛɡũn/ (n)
極
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun elektryczny
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun magnetyczny
  jeden z dwóch punktów na powierzchni obracającego się ciała niebieskiego, przez które przechodzi jego oś obrotu
  miejsce z jakiegoś względu najdalsze lub posiadające najbardziej ekstremalne cechy;

biegun magnetyczny /ˈbʲjɛɡũn ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ/ (n)
磁極
  (fizyka, fizyczny) miejsce w materiale magnetycznym, w którym natężenie pola magnetycznego jest największe;
  (geografia, geograficzny) miejsce, w którym linie ziemskiego pola magnetycznego tworzą z powierzchnią Ziemi kąt prosty;

biegunka /bʲjɛˈɡũnka/ (n)
下痢
  (medycyna, medyczny) częste wypróżnianie stolcem o rzadkiej konsystencji;

biel /bʲjɛl/ (n)
白, 白色
  biały kolor;

bielizna /bʲjɛˈlʲizna/ (n)
下着
  odzież spodnia, np. majtki, biustonosz, podkoszulka

bierne palenie /ˈbʲjɛrnɛ paˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
受動喫煙
  zjawisko polegające na mimowolnym wdychaniu szkodliwych dla zdrowia substancji wydzielących się podczas palenia tytoniu (najczęściej papierosów);

biernik /ˈbʲjɛrʲɲik/ (n)
対格
  (gramatyka) czwarty przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? co?;

biernikowy /ˌbʲjɛrʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
対格の
  (gramatyka) dotyczący biernika

bierny /ˈbʲjɛrnɨ/ (adj)
受け身
  (gramatyka) związany ze stroną bierną
  niewykazujący inicjatywy

bierzmowanie /ˌbʲjɛʒmɔˈvãɲɛ/ (n)
堅信
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim i Cerkwi prawosławnej sakrament potwierdzenia dojrzałości chrześcijańskiej;

bieżnik /ˈbʲjɛʒʲɲik/ (n)
タイヤ溝
  (motoryzacja) zewnętrzna, ochronna warstwa opony z wgłębieniami na powierzchni, które poprawiają jej przyczepność;

bigamia /bʲiˈɡãmʲja/ (n)
重婚
  pozostawanie w związku małżeńskim z dwiema osobami;

bigos /ˈbʲiɡɔs/ (n)
ビゴス
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z duszonej kapusty kiszonej z rozmaitymi dodatkami; ; (zobacz) też bigos w Encyklopedii staropolskiej

bijekcja /bʲijˈɛktsja/ (n)
全単射
  (matematyka, matematyczny) funkcja wzajemnie jednoznaczna;

bikini /bʲiˈcĩɲi/ (n)
ビキニ
  dwuczęściowy damski kostium plażowy;

bilard /ˈbʲilart/ (n)
ビリヤード
  (sport, sportowy) gra towarzyska i sportowa polegająca na odbijaniu drewnianych kul kijem na specjalnym stole;
  pokryty suknem stół z bandami przystosowanydo gry w bilard (1.1);

bilbil /bʲˈilbʲil/ (n)
鵯
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny bilbili (Pycnonotidae);

bilet /ˈbʲilɛt/ (n)
切符
  dokument zezwalający na przejazd pociągiem, autobusem, samolotem itp., albo na wstęp do kina lub teatru

biliard /ˈbʲilʲjart/ (n)
千兆
  (matematyka, matematyczny) liczba o wartości 1 000 000 000 000 000 = 1015;

bilion /ˈbʲilʲjɔ̃n/ (n)
兆
  liczba o wartości: 1 000 000 000 000 = 1012;

bilokacja /bʲˌilɔkˈatsja/ (n)
バイロケーション
  (ezoteryka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jednoczesne przebywanie w dwóch odległych od siebie miejscach;

bimber /ˈbʲĩmbɛr/ (n)
密造酒
  (spożywczy) mocny alkohol domowej roboty, zazwyczaj wytwarzany nielegalnie;

bingo /ˈbʲĩŋɡɔ/ (interjection)
ビンゴ
  okrzyk zwycięstwa, wyrażający zadowolenie z czegoś

bingo /ˈbʲĩŋɡɔ/ (n)
ビンゴ
  rodzaj gry hazardowej

biochemia /bʲjɔˈxɛ̃mʲja/ (n)
生化学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka na pograniczu chemii organicznej i biologii zajmująca się substancjami organicznymi o znaczeniu biologicznym;

biodro /ˈbʲjɔdrɔ/ (n)
腰
  (anatomia, anatomiczny) część ciała, którą stanowią: staw biodrowy, boczna część miednicy i górna zewnętrzna część uda

biofizyka /bjɔfˈizɨkˌa/ (n)
生物物理学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina biologii badająca fizyczne podstawy procesów życiowych;

biografia /bʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
伝記
  opis życia i działalności jakiejś osoby;

biolog /ˈbʲjɔlɔk/ (n)
生物学者
  specjalista w zakresie biologii

biologia /bʲjɔˈlɔɟja/ (n)
生物学, せいぶつがく
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka przyrodnicza o życiu, rozwoju i ewolucji osobniczej;

biologia molekularna /bjɔlˈɔɡja mˌɔlɛkulˈarna/ (n)
分子生物学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii badający organizmy na poziomie molekularnym, określający związki między budową a funkcjami pełnionymi przez różne cząstki w komórkach

biologiczny /ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
生物学の
  związany z biologią, dotyczący biologii

biopaliwo /bjˌɔpalˈivɔ/ (n)
バイオ燃料
  paliwo otrzymywane z biomasy;

bioróżnorodność /ˌbʲjɔruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑/ (n)
生物多様性
  zróżnicowanie życia na wszelkich poziomach jego organizacji;

biotyna /bʲjɔˈtɨ̃na/ (n)
ビオチン
  (biochemia, biochemiczny) witamina B7, organiczny związek chemiczny rozpuszczalny w wodzie, odpowiedzialny za metabolizm tłuszczów i węglowodorów;

biret /ˈbʲirɛt/ (n)
ビレッタ帽
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kanciaste nakrycie głowy duchownych

biseksualizm /ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
両性愛
  (seksuologia, seksuologiczny) odczuwanie popędu płciowego do osobników obu płci;

biseksualny /ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
バイセクシュアル
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) odczuwający pociąg seksualny do osobników obu płci

biskup /ˈbʲiskup/ (n)
主教, 司教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kościołach chrześcijańskich duchowny wysokiego szczebla, ze święceniami biskupimi lub ordynowany na urząd biskupi, najczęściej kierujący diecezją;

bistro /ˈbʲistrɔ/ (n)
ビストロ
  (książkowy) (gastronomia) niewielka restauracja, winiarnia, bar z zakąskami i napojami alkoholowymi;

bit /bʲit/ (n)
ビット
  (informatyka, informatyczny) (matematyka, matematyczny) najmniejsza porcja informacji, liczba binarna, mogąca przyjąć wartości 0 lub 1

bita śmietana /ˈbʲita ɕmʲjɛˈtãna/ (n)
クリーム
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) śmietana o wysokiej zawartości tłuszczu napowietrzona poprzez ubijanie, będąca dodatkiem do deserów, dekoracją napojów lub samodzielnym deserem;

bitwa /ˈbʲitfa/ (n)
sentou
  (przenośnie, przenośnia) każda inna potyczka, również dla zabawy
戦い
  (wojskowość, wojskowy) bezpośrednie starcie zbrojne wojsk skonfliktowanych stron;

biurko /ˈbʲjurkɔ/ (n)
机
  mebel, który służy do wygodnego pisania i czytania

biuro /ˈbʲjurɔ/ (n)
事務所
  budynek lub pomieszczenie, w którym są wykonywane prace administracyjne, umysłowe, są zbierane i przetwarzane informacje;

biuro podróży /ˈbʲjurɔ pɔdˈruʒɨ/ (n)
旅行代理店
  instytucja organizująca wycieczki i pośrednicząca w sprzedaży biletów lotniczych, autobusowych itd.

biuro rzeczy znalezionych /bjˈurɔ ʒˈɛtʃɨ znˌalɛʑˈɔnɨx/ (n)
遺失物取扱所
  (turystyka, turystyczny) miejsce, w którym gromadzi się rzeczy znalezione, aby właściciele mogli je odzyskać

biurokracja /ˌbʲjurɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
官僚制
  (potocznie, potoczny) przesadna formalistyka w działalności urzędów, bezduszne przestrzeganie przepisów w załatwianiu spraw urzędowych i interesantów

biurokrata /bjˌurɔkrˈata/ (n)
官僚
  urzędnik ściśle przestrzegający i wymagający przestrzegania kwestii formalnych

biust /bʲjust/ (n)
乳房
  popiersie

biustonosz /bʲjuˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
ブラジャー
  (krawiectwo) część garderoby podtrzymująca kobiece piersi;

bizmut /ˈbʲizmut/ (n)
ビスマス
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bi i liczbie atomowej 83;

bizon /ˈbʲizɔ̃n/ (n)
アメリカ野牛
  (zoologia, zoologiczny) największy stadny ssak Ameryki Północnej, zamieszkujący prerie i lasy;

bić /bʲiʨ̑/ (v)
殴る
  uderzać kogoś, zadawać komuś ból
  o sercu / pulsie normalna lub (częściej) wzmożona, czynność serca, odczuwalny puls
  o skrzydłach i rękach machać nimi
  uderzać w jakiś instrument perkusyjny
  w grach zabierać przeciwnikowi kartę, pionka, itp.

biżuteria /ˌbʲiʒuˈtɛrʲja/ (n)
玉
  przedmioty wyrabiane z metali szlachetnych i kamieni szlachetnych (lub ich imitacji) służące do ozdoby stroju, ciała;

blacha /ˈblaxa/ (n)
板金
  cienki, płaski kawałek metalu;

blady /ˈbladɨ/ (adj)
青白い
  o barwie skóry ludzkiej pozbawiony rumieńca, opalenizny, mający jasną karnację

blaszka /ˈblaʃka/ (n)
襞
  (botanika, botaniczny) element owocnika grzyba budujący jeden z typów hymenoforu;

bliski /ˈblʲisʲci/ (adj)
近い
  taki, który jest w niewielkiej odległości
  bezpośrednio spokrewniony
  taki, który prawie osiągnął jakiś stan
  zbliżony do czegoś, podobny

blisko /ˈblʲiskɔ/ (adv)
近い
  w niewielkiej odległości

blizna /ˈblʲizna/ (n)
瘢痕, 傷跡
  (medycyna, medyczny) ślad po ranie;

bliźniak /ˈblʲiʑɲak/ (n)
双子
  każda z dwóch osób urodzonych w jednym porodzie

blog /blɔk/ (n)
ブログ
  (informatyka, informatyczny) dziennik (pamiętnik) dostępny w Internecie;

bloger /ˈblɔɡɛr/ (n)
ブロガー
  (informatyka, informatyczny) osoba prowadząca bloga

blogosfera /blˌɔɡɔsfˈɛra/ (n)
ブロゴスフィア
  (publikatory) (społeczny) ogół blogów traktowanych jako przestrzeń społeczna i publicystyczna autorów oraz ich czytelników;

blok mieszkalny /ˈblɔk mʲjɛˈʃkalnɨ/ (n)
マンション
  budynek mieszkalny, często wielopiętrowy i wieloklatkowy;

blond /blɔ̃nt/ (adj)
金髪
  o włosach jasny, płowy

bluszcz /bluʃʧ̑/ (n)
ツタ
  (botanika, botaniczny) roślina pnąca, którą można zobaczyć najczęściej na murach lub drzewach, której liście pozostają zielone w zimie;

bluza /ˈbluza/ (n)
スウェットシャツ
  (krawiectwo) jednoczęściowe ubranie na tułów;

boa /ˈbɔa/ (n)
ボア
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny dusicieli;

bobslej /ˈbɔpslɛj/ (n)
ボブスレー
  sanki sportowe wyposażone w kierownicę i hamulec;

bobsleje /bɔpsˈlɛjɛ/ (n)
ボブスレー
  (sport, sportowy) zimowa dyscyplina sportowa polegająca na zjeżdżaniu bobslejami po sztucznym torze lodowym;

bocian /ˈbɔʨ̑ãn/ (n)
コウノトリ
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia duży ptak brodzący z rodziny bocianów;

bocian biały /ˈbɔʨ̑ãn ˈbʲjawɨ/ (n)
シュバシコウ
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia ciconia Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący m.in. w Polsce;

bocian czarny /ˈbɔʨ̑ãn ˈʧ̑arnɨ/ (n)
ナベコウ
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia nigra, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący również w Polsce;

bod /bɔt/ (n)
ボー
  (informatyka, informatyczny) jednostka prędkości transmisji sygnału;

bodhisattwa /bˌɔtçisˈattfa/ (n)
菩薩
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek, który w buddyzmie mahajana dąży do stanu buddy, kieruje się altruistyczną motywacją przynoszenia pożytku innym;

bodo /bˈɔdɔ/ (n)
ボド語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy stanu Asam w Indiach;

bodziec /ˈbɔʥ̑ɛʦ̑/ (n)
刺激
  (medycyna, medyczny) czynnik wywołujący pobudzenie receptorów, pochodzący ze środowiska zewnętrznego lub ze środowiska wewnętrznego;
  (przenośnie, przenośnia) podnieta, zachęta

bogacz /ˈbɔɡaʧ̑/ (n)
財産家
  osoba bardzo bogata

bogaty /bɔˈɡatɨ/ (adj)
豊か, 金持ち
  posiadający duży majątek lub osiągający wysokie dochody

bogini /bɔˈɟĩɲi/ (n)
女神
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóstwo rodzaju żeńskiego

bohater /bɔˈxatɛr/ (n)
英雄
  człowiek, który wykazał się męstwem, odwagą, poświęceniem itp.
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) główna postać utworu

bohaterka /ˌbɔxaˈtɛrka/ (n)
ヒロイン
  forma żeńska od: bohater; główna postać wydarzenia
  forma żeńska od: bohater; kobieta odważna
  forma żeńska od: bohater; postać utworu

bohr /bɔxr̥/ (n)
ボーリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bh i liczbie atomowej 107;

bojkot /ˈbɔjkɔt/ (n)
ボイコット
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) zerwanie kontaktów (handlowych, ekonomicznych, stosunków dyplomatycznych, towarzyskich, zawodowych) w celu wywarcia nacisku;

bojkotować /bˌɔjkɔtˈɔvatɕ/ (v)
ボイコット
  zrywać stosunki z państwem, instytucją, organizacją lub osobą w celu wywarcia nacisku lub wyrażenia protestu

bojler /ˈbɔjlɛr/ (n)
ボイラー
  zbiornik do podgrzewania wody

bok /bɔk/ (n)
横, 横腹, 脇, 脇腹
  lewa lub prawa strona człowieka, zwierzęcia, przedmiotu

bokeh /bˈɔkɛx/ (n)
ボケ
  (fotografia) efekt wyodrębnienia fotografowanego obiektu poprzez rozmycie tła uzyskiwany dzięki ustawieniu małej głębi ostrości;

boks /bɔks/ (n)
ボクシング
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na biciu przeciwnika pięściami;

bokser /ˈbɔksɛr/ (n)
ボクサー
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów molosowatych w typie mastifa;

bolesny /bɔˈlɛsnɨ/ (adj)
痛
  (medycyna, medyczny) taki, który sprawia ból fizyczny

boleć /ˈbɔlɛʨ̑/ (v)
痛い, 痛む
  (medycyna, medyczny) być źródłem bólu

boloński /bɔˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
ボローニャの
  wywodzący się z Bolonii, charakterystyczny dla Bolonii

bomba /ˈbɔ̃mba/ (n)
爆弾
  (wojskowość, wojskowy) ładunek wypełniony materiałem wybuchowym zrzucany z samolotu lub okrętu, zwykle z mechanicznym zapalnikiem;

bomba atomowa /bˈɔmba ˌatɔmˈɔva/ (n)
原子爆弾, 原爆
  (wojskowość, wojskowy) bomba czerpiąca swoją energię z reakcji rozszczepienia ciężkich jąder atomowych ((na przykład) uranu lub plutonu) na lżejsze pod wpływem bombardowania neutronami

bombardować /ˌbɔ̃mbarˈdɔvaʨ̑/ (v)
爆撃
  (wojskowość, wojskowy) zrzucać bomby lub ostrzeliwać pociskami artyleryjskimi

bonapartyzm /bˌɔnapˈartɨzm/ (n)
ボナパルティズム
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchistyczna ideologia inspirowana dokonaniami Napoleona I; (także, też) frakcja polityczna dążąca do wskrzeszenia we Francji cesarstwa pod rządami rodziny Napoleona Bonaparte;

bonsai /bɔnsˈai/ (n)
盆栽
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) japońska sztuka uprawy ozdobnych drzew, polegający na ich skarlaniu i odpowiednim formowaniu;

boom /bˈɔɔm/ (n)
ブーム
  (ekonomia, ekonomiczny) szybki wzrost koniunktury gospodarczej

bor /bɔr/ (n)
ホウ素, 硼素
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu B i liczbie atomowej 5;

borsuk /ˈbɔrsuk/ (n)
穴熊
  (zoologia, zoologiczny) Meles, rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny kunowatych;

botanika /bɔˈtãɲika/ (n)
植物学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o roślinach;

botulizm /bɔˈtulʲism̥/ (n)
ボツリヌス中毒
  (medycyna, medyczny) zatrucie wywołane przez egzotoksynę wytwarzaną przez botulinę;

bozon /ˈbɔzɔ̃n/ (n)
ボース粒子
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o całkowitym spinie;

bożodrzew gruczołowaty /bɔʒˈɔdʒɛv ɡrˌutʃɔwɔvˈatɨ/ (n)
ニワウルシ
  (botanika, botaniczny) Ailanthus altissima, gatunek rośliny z rodziny biegunecznikowatych, pochodzący z Chin, obecnie rozpowszechniony zarówno w Europie, jak i Ameryce Północnej;

brak /brak/ (n)
不足
  fakt nieistnienia czegoś

brak miesiączki /ˈbrak mʲjɛ̇ˈɕɔ̃n͇ʧ̑ʲci/ (n)
無月経
  (medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na zaniku miesiączki z powodów innych niż fizjologiczne;

brakować /braˈkɔvaʨ̑/ (v)
欠く
  być w zbyt małej ilości lub liczbie, nie wystarczać

brama /ˈbrãma/ (n)
鳥居
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charakterystyczna japońska budowla o symbolicznym, mistycznym znaczeniu;

bramka /ˈbrãmka/ (n)
ゲート
  (sport, sportowy) w narciarstwie i kajakarstwie dwa słupki między którymi należy przejechać
  (technologia, technika, techniczny) element realizujący funkcję logiczną;
  (zdrobniale) od: brama

bramkarz /ˈbrãmkaʃ/ (n)
ゴールキーパー, キーパー
  (sport, sportowy) sportowiec, którego głównym zadaniem podczas gry jest obrona bramki przed strzałem;

bransoletka /ˌbrãw̃sɔˈlɛtka/ (n)
ブレスレット
  ozdoba w formie opaski, noszona na nadgarstku lub (rzadziej) na nodze;

branża /ˈbrãn͇ʒa/ (n)
工業
  gałąź produkcji, handlu lub usług obejmująca jeden typ towaru lub działalności

brat /brat/ (n)
兄, 弟
  potomek płci męskiej (w stosunku do rodzeństwa); syn tego samego ojca; syn tej samej matki;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik, mnich

bratanek /braˈtãnɛk/ (n)
甥
  syn brata

bratanica /ˌbratãˈɲiʦ̑a/ (n)
姪
  córka brata

bratek /ˈbratɛk/ (n)
パンジー
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Viola wittrockiana, dwuletnia roślina ozdobna o aksamitnych, różnobarwnych kwiatach, będąca skrzyżowaniem dzikich gatunków fiołka;

braterstwo /braˈtɛrstfɔ/ (n)
友愛
  braterskie uczucia, jak m.in. zaufanie, szczerość, solidarność, poświęcenie
兄弟の間柄
  pokrewieństwo między synami jednych rodziców

bratnia dusza /ˈbratʲɲa ˈduʃa/ (idiom)
ソウルメイト
  osoba bliska pod jakimś względem

bratowa /braˈtɔva/ (n)
兄嫁
  żona brata

brawo /ˈbravɔ/ (interjection)
ブラボー
  … pokazujący entuzjastyczną aprobatę

brać /braʨ̑/ (v)
取る
  chwytać coś ręką, unosić coś
  (potocznie, potoczny) wziąć jako czasownik posiłkowy w trybie rozkazującym
  zobowiązywać się do czegoś

bretoński /brɛˈtɔ̃j̃sʲci/ (n)
ブルトン語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki, którym posługują się Bretończycy;

brew /brɛf/ (n)
眉毛
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) pasmo krótkich włosów nad oczodołem

brexit /brˈɛksit/ (n)
ブレグジット
  (historia, historyczny, historycznie) (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej

brezent /ˈbrɛzɛ̃nt/ (n)
タープ
  gruba, nieprzemakalna tkanina, używana do wyrobu namiotów, plandek, plecaków itp.;

broda /ˈbrɔda/ (n)
髭, 鬚
  zarost na brodzie (1.1)

brodaty /brɔˈdatɨ/ (adj)
ひげがあります
  mający zarost na dolnej części twarzy

brodawka /brɔdˈafka/ (n)
疣
  (medycyna, medyczny) większa, chorobowa wypukłość na skórze

brodawka sutkowa /brɔˈdafka sutˈkɔva/ (n)
乳首
  (anatomia, anatomiczny) brodawka kończąca sutek;

brodziec pławny /ˈbrɔʥ̑ɛʦ̑ ˈpwavnɨ/ (n)
コアオアシシギ
  (ornitologia, ornitologiczny) Tringa stagnatilis, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

brodziec śniady /ˈbrɔʥ̑ɛʦ̑ʲ ˈɕɲadɨ/ (n)
ツルシギ
  (ornitologia, ornitologiczny) Tringa erythropus, gatunek średniego ptaka z rodziny bekasowatych;

brokuł /ˈbrɔkuw/ (n)
ブロッコリー, ブロッコリ
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. italica L., odmiana kapusty warzywnej o charakterystyczny zielonym kwiatostanie;

brom /brɔ̃m/ (n)
臭素
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Br i liczbie atomowej 35;

brona /ˈbrɔ̃na/ (n)
マグワ
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie w postaci żelaznej kraty z kolcami, używane do spulchniania i wyrównywania zaoranej ziemi oraz przykrywania ziarna po siewie;

bronić /ˈbrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
守る
  odpierać atak

bronować /brɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
まぐわをかける
  (rolnictwo, rolniczy) spulchniać ziemię za pomocą brony

browar /ˈbrɔvar/ (n)
醸造所
  zakład, w którym warzy się (produkuje) piwo;

broń /brɔ̃ɲ/ (n)
武器
  (wojskowość, wojskowy) narzędzie walki, służące do obrony lub ataku na wroga;

broń biała /ˈbrɔ̃ɲ ˈbʲjawa/ (n)
冷兵器
  (wojskowość, wojskowy) ogół broni służącej do walki wręcz;

broń biologiczna /ˈbrɔ̃ɲ ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑na/ (n)
生物兵器
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj broni masowego rażenia, w której ładunkiem bojowym są patogenne mikroorganizmy lub wirusy;

broń palna /ˈbrɔ̃ɲ ˈpalna/ (n)
ファイアアーム
  (wojskowość, wojskowy) broń miotająca pociski energią gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego;

brud /brut/ (n)
汚物
  każde zanieczyszczenie osiadłe na czymś

brudna bomba /brˈudna bˈɔmba/ (n)
汚い爆弾
  (wojskowość, wojskowy) bomba, której celem jest rozsianie materiału radioaktywnego, a przez to doprowadzenie do promieniotwórczego skażenia terenu;

brudny /ˈbrudnɨ/ (adj)
汚, 汚い
  (potocznie, potoczny) naganny, niezgodny z normami etycznymi
  mający na swojej powierzchni zanieczyszczenia, brud

brudzić /brˈudʑitɕ/ (v)
汚す
  czynić brudnym, pokrywać brudem

brukiew /ˈbrucɛf/ (n)
ルタバガ
  (botanika, botaniczny) roślina jadalna lub pastewna z gatunku Brassica napus var. rapifera L.;

brukselka /bruˈksɛlka/ (n)
コモチカンラン
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) odmiana kapusty warzywnej;

brumaire /brumˈɛrɛ/ (n)
ブリュメール
  nazwa drugiego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

brunatna koszula /brunˈatna kɔʃˈula/ (n)
突撃隊員
  (potocznie, potoczny) (historia, historyczny, historycznie) członek SA, hitlerowskich Oddziałów Szturmowych NSDAP

brutalny /bruˈtalnɨ/ (adj)
荒い
  działający za pomocą siły, agresywny

bruzda /brˈuzda/ (n)
溝
  (rolnictwo, rolniczy) wgłębienie powstałe po zastosowaniu pługa;

brydż /brɨʧ̑/ (n)
コントラクトブリッジ
  (termin karciany) gra rozgrywana jedną talią kart przez cztery osoby, tworzące dwie pary;

brygantyna /ˌbrɨɡãnˈtɨ̃na/ (n)
ブリガンティン
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek żaglowy z dwoma masztami: przednim z ożaglowaniem rejowym, a tylnym gaflowym;

brylant /ˈbrɨlãnt/ (n)
ブリリアント
  (jubilerstwo, jubilerski) oszlifowany diament;

brytyjski /brɨˈtɨjsʲci/ (adj)
イギリス
  odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako państwa

bryła /ˈbrɨwa/ (n)
立体
  (matematyka, matematyczny) figura trójwymiarowa, ściślej – zbiór punktów euklidesowej przestrzeni trójwymiarowej;

brzask /bʒask/ (n)
明け方
  (przestarzałe, przestarzały) blask rzucany przez określone źródło światła
  światło na niebie przed wschodem słońca

brzeg /bʒɛk/ (n)
縁
  krańcowa linia czegoś
岸, 磯
  pas lądu ograniczający zbiornik wodny;

brzemię /ˈbʒɛ̃mʲjɛ/ (n)
負担
  (dawniej, dawny) ciężar dźwigany na plecach lub oburącz przed sobą
  coś, co jest trudne do zniesienia

brzmienie /ˈbʒmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
のサウンド
  zespół cech dźwiękowych danego instrumentu, sprzętu lub głosu

brzmieć /bʒmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
鳴る
  (książkowy) być słyszanym, przejawiać się jako dźwięk
  (książkowy) zawierać określoną treść, myśl, wymowę, wydźwięk
  (książkowy) zwykle o instrumentach muzycznych: wydawać dźwięk

brzoskwinia /bʒɔsˈkfʲĩɲa/ (n)
桃, もも
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc brzoskwini (1.1)

brzoza /ˈbʒɔza/ (n)
樺, 樺の木
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny brzozowatych;

brzuch /bʒux/ (n)
御腹, 腹
  (anatomia, anatomiczny) dolna część tułowia;

brzuchomówca /ˌbʒuxɔ̃ˈmufʦ̑a/ (n)
腹話術師
  (książkowy) osoba potrafiąca mówić bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu

brzuchomówstwo /ˌbʒuxɔ̃ˈmufstfɔ/ (n)
腹話術
  (książkowy) zdolność mówienia bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu;

brzuszek /ˈbʒuʃɛk/ (n)
ぽんぽん
  (zdrobniale) od: brzuch

brzydki /ˈbʒɨtʲci/ (adj)
醜い
  subiektywnie pozbawiony piękna, wartości estetycznych

brzydkie kaczątko /ˈbʒɨtʲcɛ kaˈʧ̑ɔ̃ntkɔ/ (n)
みにくいアヒルの子
  (przenośnie, przenośnia) ktoś brzydki i nielubiany, który nagle przemienia się w osobę niewiarygodnie piękną, o niesamowitym usposobieniu ducha

brzydota /bʒɨˈdɔta/ (n)
醜
  nieatrakcyjność, zazwyczaj fizyczna

brzytwa /ˈbʒɨtfa/ (n)
剃刀
  ostry nóż do usuwania zarostu;

brzęczyk /ˈbʒɛ̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
ブザー
  (technologia, technika, techniczny) elektryczne urządzenie akustyczne wytwarzające charakterystyczny dźwięk (brzęczenie)

bród /brut/ (n)
浅瀬
  płytkie miejsce w wodzie, zwłaszcza w rzece, umożliwiające przeprawienie się na drugi brzeg

brąz /brɔ̃w̃s/ (n)
青銅, 青銅色
  (hutnictwo, hutniczy) stop miedzi z cyną; także stopy miedzi z innymi metalami;
  przedmiot (medal, rzeźba itp.) wykonany z brązu (1.1)
茶色, 褐色
  kolor brązowy – kolor brązu (1.1)

brązowy /brɔ̃w̃ˈzɔvɨ/ (adj)
茶色い, 褐色の
  mający kolor brązu;

brązowy medal /brɔ̃w̃ˈzɔvɨ ˈmɛdal/ (n)
銅メダル
  medal przyznawany za trzecie miejsce w zawodach sportowych, w konkursach, na wystawach itp.

buda /ˈbuda/ (n)
犬小屋
  schronienie dla psa

budda /ˈbudːa/ (n)
仏
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w buddyzmie: człowiek oświecony;
仏像
  posążek lub posąg buddy (1.1)

buddysta /budˈːɨsta/ (n)
仏教徒
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca buddyzmu

buddyzm /ˈbudːɨsm̥/ (n)
仏教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-etyczny, którego założycielem był Siddhārtha Gautama;

budka telefoniczna /ˈbutka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
電話ボックス
  (telekomunikacja) niewielka, lekka budowla z aparatem telefonicznym, ustawiona w miejscu publicznym;

budowanie /ˌbudɔˈvãɲɛ/ (n)
建立
  (rzeczownik odczasownikowy) od: budować

budować /buˈdɔvaʨ̑/ (v)
建てる
  tworzyć, wznosić budynki albo inne konstrukcje

budynek /buˈdɨ̃nɛk/ (n)
建物, 建築物
  (architektura, architektoniczny) budowla naziemna o funkcji mieszkalnej lub użytkowej

budyń /ˈbudɨ̃ɲ/ (n)
プディング
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kisiel mleczny, deser sporządzany z mąki ziemniaczanej, cukru, mleka i innych dodatków;

budzik /ˈbuʥ̑ik/ (n)
目覚まし時計
  zegar, który dzwonkiem lub innym sygnałem dźwiękowym wskazuje nadejście określonej godziny, pory

budzić /ˈbuʥ̑iʨ̑/ (v)
起こす
  przerywać czyjś sen
起きる
  przestawać spać

budżet /ˈbuḍʒɛt/ (n)
予算
  (ekonomia, ekonomiczny) plan dochodów i wydatków na jakiś okres, zwykle na następny rok;

buk /buk/ (n)
ぶな
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z rodziny bukowatych;

bukinista /ˌbucĩˈɲista/ (n)
古書店
  uliczny sprzedawca starych książek, rycin i gazet, zwłaszcza we Francji;

bukszpan /ˈbukʃpãn/ (n)
黄楊
  (botanika, botaniczny) głównie żywopłotowy krzew ozdobny o drobnych, odpornych na zimę liściach;

bukszpryt /ˈbukʃprɨt/ (n)
バウスプリット
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niemal poziomy maszt wystający na dziobie żaglowca;

bulaj /ˈbulaj/ (n)
舷窓
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) okrągłe okienko na statku;

buldog /ˈbuldɔk/ (n)
ブルドッグ
  (kynologia, kynologiczny) typ psa mocnej budowy, z krótką kufą pierwotnie wykorzystywanego do walk z bykami, obecnie jako pies stróżujący lub do towarzystwa;

buldog francuski /ˈbuldɔk frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
フレンチ・ブルドッグ
  (kynologia, kynologiczny) rasa małego psa z grupy psów do towarzystwa;

bulimia /buˈlʲĩmʲja/ (n)
神経性大食症
  (medycyna, medyczny) zaburzenie odżywiania objawiające się chorobliwym uczuciem głodu;

bulterier /bulˈtɛrʲjɛr/ (n)
ブルテリア
  (kynologia, kynologiczny) rasa mocno zbudowanych i umięśnionych psów z grupy terierów;

bulwa /ˈbulva/ (n)
芋
  (botanika, botaniczny) zgrubiała część korzenia lub pędu;

bulwar /ˈbulvar/ (n)
ブールバール
  (historia, historyczny, historycznie) element fortyfikacji stałej w postaci wysuniętej budowli ziemnej o kształcie pięciokątnym, wykorzystywanej jako stanowisko artylerii
  (książkowy) szeroka, zadrzewiona ulica miejska o charakterze spacerowym lub komunikacyjnym

bumerang /bumˈɛraŋk/ (n)
ブーメラン
  płaski, zakrzywiony przedmiot przeznaczony do rzucania, czerpiący siłę nośną z ruchu obrotowego wokół osi prostopadłej do kierunku rzutu, dawniej używany jako broń, dziś już tylko sportowo;

bunraku /bũnˈraku/ (n)
人形浄瑠璃, 文楽
  teatr lalek wywodzący się z japońskiego teatru epickiego;

bunt /bũnt/ (n)
反抗
  wystąpienie przeciwko władzy lub autorytetowi np. państwa, innych ludzi

burak /ˈburak/ (n)
カブ, 大根
  (botanika, botaniczny) Beta L., rodzaj roślin z rodziny komosowatych;

burak cukrowy /ˈburak ʦ̑uˈkrɔvɨ/ (n)
サトウダイコン
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) odmiana buraka zwyczajnego, z której otrzymuje się cukier;

burmistrz /ˈburmʲisṭʃ/ (n)
首長, 市長
  (administracja) urzędnik na czele samorządu gminy miejskiej lub miejsko-wiejskiej;

bursztyn /ˈburʃtɨ̃n/ (n)
琥珀
  (mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, kopalna żywica drzew;

burza /ˈbuʒa/ (n)
雷雨
  (meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady deszczu lub deszczu i gradu, któremu towarzyszą wyładowania elektryczne w atmosferze (błyskawice i grzmoty);

burza mózgów /ˈbuʒa ˈmuzɡuf/ (idiom)
ブレインストーミング
  metoda zespołowego rozwiązywania problemów, polegająca na formułowaniu wszelkich nasuwających się skojarzeń, pomysłów rozwiązania danego problemu, bez ich oceny;

burza piaskowa /bˈuʒa pʲaskˈɔva/ (n)
砂嵐
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko atmosferyczne polegające na gwałtownym unoszeniu przez silny wiatr olbrzymich ilości piasku;

burza w szklance wody /ˈbuʒa ˈf‿ʃklãnʦ̑ɛ ˈvɔdɨ/ (n)
コップの中の嵐
  zamęt wywołany z błahych powodów

burżuazja /ˌburʒuˈ<sup>w</sup>azʲja/ (n)
ブルジョワジー
  ogół przedsiębiorców i osób zamożnych od XV wieku;

bustrofedon /ˌbustrɔˈfɛdɔ̃n/ (n)
牛耕式
  sposób pisania w kolejnych wierszach tekstu na przemian: raz od prawej do lewej, raz od lewej do prawej przy odwracaniu również samych liter;

but /but/ (n)
靴, シューズ
  część ubrania, noszona na stopie, chroniąca stopy;

butan /ˈbutãn/ (n)
ブタン
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezbarwny i bezwonny gaz, jego mieszanina z propanem znana jest jako LPG;

butelka /buˈtɛlka/ (n)
瓶, ボトル
  szklany, plastikowy, ceramiczny lub metalowy pojemnik na wodę i inne płyny w kształcie walca o zwężającym się jednym z końców

butik /ˈbutʲik/ (n)
ブティック
  mały sklep z odzieżą, galanterią, także z kosmetykami

buzuki /buˈzuci/ (n)
ブズーキ
  (choreografia, choreograficzny) grecki taniec
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grecki instrument strunowy szarpany
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) irlandzki instrument strunowy szarpany

buława /buˈwava/ (n)
メイス
  krótka laska zakończona ozdobną gałką, będąca dawniej symbolem władzy hetmańskiej, obecnie oznaką władzy marszałkowskiej

bułgarski /buwˈɡarsʲci/ (adj)
ブルガリア語
  związany z Bułgarią lub Bułgarami

bułka /ˈbuw.ka/ (n)
ロールパン
  wypiek o niewielkich rozmiarach;

bułka z masłem /ˈbuwka ˈz‿maswɛ̃m/ (n)
朝飯前
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) coś łatwego i prostego do wykonania

bydło /ˈbɨdwɔ/ (n)
家畜
  (rolnictwo, rolniczy) (zootechnika, zootechniczny) ogólne określenie zwierząt hodowlanych wywodzących się od tura lub innych dzikich przedstawicieli rodziny krętorogich;

byk /bɨk/ (n)
雄牛, 牡牛
  (zoologia, zoologiczny) dorosły, niesterylizowany samiec bydła hodowlanego, także: bizona, żubra, jelenia itp.

być /bɨʨ̑/ (v)
だ, である
  charakteryzować się jakąś cechą
  należeć do jakiejś organizacji
  pracować jako ktoś, wykonywać jakiś zawód; zajmować się czymś z zainteresowań
  uczestniczyć w czymś
だ, です
  istnieć; trwać
いる, ある
  znajdować się w jakimś miejscu

być może /bˈɨtɕ mˈɔʒɛ/
多分
  …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia

być w siódmym niebie /ˈbɨʨ̑ ˈfʲ‿ɕudmɨ̃mʲ ˈɲɛbʲjɛ/ (idiom)
天にも昇る心地
  być z czegoś bardzo zadowolonym, uradowanym

były /ˈbɨwɨ/ (adj)
元 の
  taki, który był i przestał istnieć lub przestał pełnić jakąś funkcję, występować w jakiejś roli

były /ˈbɨwɨ/ (n)
元彼
  (potocznie, potoczny) były (1.1) mąż, chłopak, narzeczony

bóbr /bupr̥/ (n)
ビーバー, 海狸
  (zoologia, zoologiczny) ziemnowodny gryzoń z rodziny Castoridae, o charakterystycznym ogonie;

bóg /buk/ /bɔˈgɔvʲɛ/ (n)
神
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń politeistycznych: istota potężniejsza od człowieka, mająca wpływ na jego los, zwykle także pogodę, zjawiska wywoływane przez Ziemię (wulkany, trzęsienia ziemi itp.);

ból /bul/ (n)
痛, 痛み
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie fizyczne;
痛み
  (psychologia, psychologiczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie psychiczne

bóstwo /ˈbustfɔ/ (n)
神
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (mitologia, mitologiczny) nadludzka istota z wierzeń lub mitów

bąk /bɔ̃ŋk/ (n)
虻
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Tabanus, jedna z muchówek;

bęben /ˈbɛ̃mbɛ̃n/ (n)
ドラム, 太鼓
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny uderzany za pomocą specjalnych pałeczek;

bękart /ˈbɛ̃ŋkart/ (n)
私生子
  (pogardliwie) potomek z nieślubnego związku („z nieprawego łoża”);

błogosławieństwo /ˌbwɔɡɔswaˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
祝福
  (podniośle) życzenie pomyślności, przychylności losu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd, gest powierzenia kogoś, czegoś boskiej opiece
  sprzyjanie, przychylność, pomyślność

błogosławić /bwˌɔɡɔswˈavitɕ/ (v)
恵む
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) udzielać błogosławieństwa

błogość /bwˈɔɡɔɕtɕ/ (n)
幸福
  przyjemny stan zadowolenia, spokoju

błona /ˈbwɔ̃na/ (n)
膜
  (biologia, biologiczny) cienka, zwykle elastyczna tkanka, spełniająca różne funkcje w organizmach żywych

błona bębenkowa /ˈbwɔ̃na ˌbɛ̃mbɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
鼓膜
  (anatomia, anatomiczny) błona oddzielająca przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego;

błona dziewicza /ˈbwɔ̃na ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑a/ (n)
処女膜
  (medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) błona śluzowa w ujściu pochwy;

błona śluzowa /ˈbwɔ̃na ɕluˈzɔva/ (n)
粘膜
  (anatomia, anatomiczny) unaczyniona wyściółka narządów wewnętrznych;

błotnik /ˈbwɔtʲɲik/ (n)
フェンダー
  część pojazdu osłaniająca koło i zabezpieczająca pojazd przed bryzgami wody/błota spod kół

błoto /ˈbwɔtɔ/ (n)
泥
  mieszanina ziemi i wody;

błyskawica /ˌbwɨskaˈvʲiʦ̑a/ (n)
稲妻, 雷, 雷光
  zjawisko świetlne w postaci silnego błysku, towarzyszące piorunowi

błąd /bwɔ̃nt/ (n)
誤差
  niezgodność z zasadami, założeniami

błąd poznawczy /ˈbwɔ̃nt pɔˈznafʧ̑ɨ/ (n)
認知バイアス
  (psychologia, psychologiczny) nieracjonalny sposób postrzegania rzeczywistości obejmujący błędy w ocenianiu prawdopodobieństwa, błędy atrybucji, stereotypy i selektywność ludzkiej pamięci;

błądzić /bwˈɔɲdʑitɕ/ (v)
彷徨う
  poruszać się bez celu
  poruszać się szukając właściwej drogi
誤る
  postępować, myśleć mylnie

błędne koło /ˈbwɛ̃ndnɛ ˈkɔwɔ/ (n)
悪循環
  (potocznie, potoczny) sytuacja, której skutki przyczyniają się do jej trwania

cacyki /ʦ̑aˈʦ̑ɨci/ (n)
ザジキ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) grecki zimny sos z jogurtu i świeżego ogórka;

cal /ʦ̑al/ (n)
吋, インチ
  pozaukładowa jednostka miary długości odpowiadająca szerokości kciuka, około 2,54 cm;

camera obscura /kɛmˈɛra ɔpstsˈura/ (n)
カメラ・オブスクラ
  (optyka, optyczny) prosty przyrząd optyczny pozwalający uzyskać obraz rzeczywisty, pierwowzór aparatu fotograficznego;

car /ʦ̑ar/ (n)
ツァーリ
  (historia, historyczny, historycznie) cesarz Rosji, władca Bułgarii lub średniowiecznej Serbii (w domyśle: Rosji);

caryca /tsarˈɨtsa/ (n)
ツァリーツァ
  (historia, historyczny, historycznie) władczyni Rosji
  (historia, historyczny, historycznie) żona cara

casting /tsˈastʲiŋk/ (n)
キャスティング
  (środowiskowy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) konkurs mający wyłonić aktora (czasem także zwierzę) do jakiejś roli, prezentera, modelkę itp.;

cała nuta /tsˈawa nˈuta/ (n)
全音符
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta stanowiąca podstawową wartość rytmiczną;

całka /ˈʦ̑awka/ (n)
積分
  (matematyka, matematyczny) wspólna nazwa wielu powiązanych pojęć rachunku całkowego;

całka oznaczona /ˈʦ̑awka ˌɔznaˈʧ̑ɔ̃na/ (n)
定積分
  (matematyka, matematyczny) pole między wykresem funkcji a osią odciętych wzięte ze znakiem plus dla obszaru nad osią i minus dla obszaru pod osią;

całkowanie /tsˌawkɔvˈaɲʲɛ/ (n)
積分
  (matematyka, matematyczny) wykonywanie operacji matematycznej przy użyciu całek

całkowity /ˌʦ̑awkɔˈvʲitɨ/ (adj)
専ら
  taki, który obejmuje całość; jest pełny, zupełny, kompletny, nie jest ułamkowy, częściowy

całować /ʦ̑aˈwɔvaʨ̑/ (v)
キスする
  dawać komuś pocałunek; dotykać ustami kogoś, rzadziej czegoś

całość /ˈʦ̑awɔɕʨ̑/ (n)
全体
  wszystkie elementy czegoś tworzące razem jakąś samodzielną jednostkę

cały /ˈʦ̑awɨ/ (adj)
ずっと
  jedyny, wyłączny
全体
  zupełny, zawierający wszystkie elementy w czasie i przestrzeni

cały i zdrowy /ˈʦ̑awɨ i‿ˈzdrɔvɨ/ (adj)
無事
  o osobie taki, który jest zdrowy, nie jest zraniony, kontuzjowany, chory

cebula /ʦ̑ɛˈbula/ (n)
玉葱, タマネギ
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) cebula jadalna, Allium cepa L., roślina warzywna z rodzaju czosnkowatych o jadalnych podziemnych pędach i zielonych rurkowatych liściach;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z rośliny (1.1)

cebulka /tsɛbˈulka/ (n)
球根
  (botanika, botaniczny) bulwa stawiąca organ rozmnażania wegetatywnego roślin cebulkowych

cecha /ˈʦ̑ɛxa/ (n)
特色, 特徴
  parametr opisujący coś lub kogoś, mogący odróżniać to od innych przedmiotów lub osób

cedr /ʦ̑ɛtr̥/ (n)
ヒマラヤ杉
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cedrus, rodzaj drzew z rodziny sosnowatych;

cegła /ˈʦ̑ɛɡwa/ (n)
煉瓦
  (budownictwo) ceramiczny element budowlany w kształcie prostopadłościanu;

cel /ʦ̑ɛl/ (n)
目的
  to, do czego się dąży, co chce się osiągnąć (także (przenośnie, przenośnia))

cel uświęca środki /ˈʦ̑ɛl uɕˈfʲjɛ̃nʦ̑a ˈɕrɔtʲci/ (proverb)
目的のためには手段を選ばない
  można stosować wszystkie metody, żeby tylko osiągnąć cel

celestyn /ʦ̑ɛˈlɛstɨ̃n/ (n)
天青石
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, siarczan strontu;

celibat /ʦ̑ɛˈlʲibat/ (n)
独身
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) dobrowolne powstrzymanie się od stosunków płciowych
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bezżeństwo duchownych;

cellulit /ʦ̑ɛˈlulʲit/ (n)
セルライト
  nieprawidłowe rozmieszczenie tkanki tłuszczowej, którego efektem jest nierówna i pofałdowana powierzchnia skóry ud, bioder, kolan, pośladków i/lub ramion;

celnik /ˈʦ̑ɛlʲɲik/ (n)
税関吏
  osoba kontrolująca lub pobierająca cło na granicy

celownik /ʦ̑ɛˈlɔvʲɲik/ (n)
与格
  (gramatyka) trzeci przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: komu? czemu?;

celownikowy /tsˌɛlɔvɲikˈɔvɨ/ (adj)
与格
  (gramatyka) związany z celownikiem, dotyczący celownika

cement /ˈʦ̑ɛ̃mɛ̃nt/ (n)
セメント
  hydrauliczne spoiwo otrzymywane z surowców mineralnych (margiel lub wapień i glina)

cena /ˈʦ̑ɛ̃na/ (n)
値段, 価格
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kwota, jaką trzeba zapłacić, aby kupić dany towar

cenić /ˈʦ̑ɛ̃ɲiʨ̑/ (v)
重視
  uznawać walory kogoś/czegoś

cennik /ˈʦ̑ɛ̃ɲːik/ (n)
価格表
  (handel, handlowy) spis towarów wraz z ich cenami

cenotaf /ʦ̑ɛ̃ˈnɔtaf/ (n)
慰霊碑
  (książkowy) (architektura, architektoniczny) symboliczny grób, niezawierający ciała, stawiany w przypadku nieznalezienia ciała lub w celu upamiętnienia bohaterstwa zmarłego, często w miejscu jego śmierci;

cent /ʦ̑ɛ̃nt/ (n)
セント
  (jednostka monetarna) moneta zdawkowa, jedna setna m.in. dolara, euro, lita, rupii, randa;

centaur /ˈʦ̑ɛ̃ntawr/ (n)
ケンタウロス
  (mitologia grecka) stworzenie mityczne, pół mężczyzna, pół koń;

centralny /ʦ̑ɛ̃nˈtralnɨ/ (adj)
中央
  znajdujący się w centrum, w środku; skierowany do środka

centrum /ˈʦ̑ɛ̃ntrũm/ (n)
中央
  główna, zwykle środkowa część miasta
核心
  miejsce, gdzie coś się koncentruje
中心
  środkowa część czegoś

centrum handlowe /tsˈɛntrum xandlˈɔvɛ/ (n)
ショッピングセンター
  (handel, handlowy) obiekt z licznymi sklepami i punktami usługowymi

centurion /ʦ̑ɛ̃nˈturʲjɔ̃n/ (n)
ケントゥリオ
  (starożytność) (wojskowość, wojskowy) niższy oficer, dowódca centurii;

centymetr /ʦ̑ɛ̃nˈtɨ̃mɛtr̥/ (n)
センチメートル, 糎
  miara długości; jedna setna metra;

cenzura /ʦ̑ɛ̃w̃ˈzura/ (n)
検閲
  kontrola publicznego przekazywania informacji, ograniczająca wolność publicznego wyrażania myśli i przekonań;

cep /ʦ̑ɛp/ (n)
唐棹
  (historia, historyczny, historycznie) (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze do ręcznego młócenia zboża, składające się z dwóch kijów: dłuższego trzonka (zwanego dzierżakiem lub cepiskiem) i krótszego bijaka połączonych ze sobą rzemienną gązwą;

cer /ʦ̑ɛr/ (n)
セリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ce i liczbie atomowej 58;

ceramika /ʦ̑ɛˈrãmʲika/ (n)
陶芸
  (potocznie, potoczny) ogół produktów ceramicznych – artystycznych, użytkowych lub technicznych
  dziedzina sztuki, rzemiosła i przemysłu; sztuka wyrabiania przedmiotów z wypalonej gliny;

cerować /ʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
かがる, 繕う
  wypełniać ściegiem dziury, łączyć rozdarcia w tkaninie

certyfikat /ˌʦ̑ɛrtɨˈfʲikat/ (n)
認定書
  dokument o randze świadectwa lub zaświadczenia

cesarstwo /ʦ̑ɛˈsarstfɔ/ (n)
帝国
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny w którym władzę sprawuje cesarz;

cesarz /ˈʦ̑ɛsaʃ/ (n)
天皇
  najwyższy stopień monarchiczny;

cewka moczowa /ˈʦ̑ɛfka mɔˈʧ̑ɔva/ (n)
尿道
  (anatomia, anatomiczny) zakończenie układu moczowego, przez które na zewnątrz wyprowadzany jest mocz;

cez /ʦ̑ɛs/ (n)
セシウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cs i liczbie atomowej 55;

chaczapuri /xˌatʃapˈuri/ (n)
ハチャプリ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) placek zapiekany z serem, danie kuchni kaukaskich, chlebek serowy;

chalcedon /xalˈʦ̑ɛdɔ̃n/ (n)
玉髄
  (mineralogia, mineralogiczny) skrytokrystaliczna odmiana kwarcu;

chan /xãn/ (n)
ハーン
  (historia, historyczny, historycznie) głowa chanatu, tytuł oznaczający władcę w dawnych krajach Wschodu

chaos /ˈxaɔs/ (n)
混沌
  nieporządek, bezład

charakter /xaˈraktɛr/ (n)
特質
  (psychologia, psychologiczny) zespół cech psychicznych danej osoby

charcik włoski /ˈxarʲʨ̑iɡ ˈvwɔsʲci/ (n)
イタリアン・グレイハウンド
  (kynologia, kynologiczny) rasa psa z grupy chartów pochodząca z północnej Afryki;

chart afrykański /ˈxart ˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (n)
アザワク
  (kynologia, kynologiczny) rasa psa krótkowłosego pochodząca z północnej Afryki;

charyzma /xaˈrɨzma/ (n)
カリスマ
  cecha jednostki, dająca jej niekwestionowany autorytet w grupie

chata /ˈxata/ (n)
小屋
  drewniany budynek mieszkalny na wsi lub w górach

chałwa /ˈxawva/ (n)
ハルヴァ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób cukierniczy z karmelu oraz zmiażdżonych nasion oleistych;

chciwość /ˈxʲʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
強欲
  silne, zwykle nieuzasadnione pragnienie posiadania czegoś

cheeseburger /xˌɛɛsɛbˈurɡɛr/ (n)
チーズバーガー
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) hamburger serwowany z plastrem żółtego sera;

chemia /ˈxɛ̃mʲja/ (n)
化学
  nauka zajmująca się badaniem substancji pod względem ich budowy i ich wzajemnym wpływem;

chemia organiczna /ˈxɛ̃mʲja ˌɔrɡãˈɲiʧ̑na/ (n)
有機化学
  dział chemii zajmujący się związkami organicznymi jak np. węglowodory czy alkohole;

chemiczny /xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
化学的, 化学
  związany z chemią

chemik /ˈxɛ̃mʲik/ (n)
化学者
  specjalista w zakresie chemii, osoba zajmująca się chemią

chemioterapia /ˌxɛ̃mʲjɔtɛˈrapʲja/ (n)
化学療法
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) terapia syntetycznymi środkami chemicznymi;

chemotaksja /ˌxɛ̃mɔˈtaksʲja/ (n)
走化性
  (biologia, biologiczny) ruch drobnych organizmów lub komórek (np. leukocytów czy plemników) w określonym kierunku pod wpływem różnej wielkości stężenia danej substancji chemicznej w różnych miejscach;

chiaroscuro /hjˌarɔstsˈurɔ/ (n)
キアロスクーロ
  (sztuka) rozłożenie światła i cienia na obrazie

chimera /xʲĩˈmɛra/ (n)
キマイラ
  (biologia, biologiczny) organizm składający się z tkanek o różnych genotypach;
  (ichtiologia, ichtiologiczny) morska ryba głębinowa z rodzaju Chimaera;
  (przenośnie, przenośnia) coś nierealnego, fantastycznego, wymyślonego

chinina /xʲĩˈɲĩna/ (n)
キニーネ
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o gorzkim smaku, znajdujący się w korze drzewa chinowego rosnącego w Ameryce Południowej;

chirurg /ˈxʲirurk/ (n)
執刀医, 外科医
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się operacjami i zabiegami

chirurgia /xʲiˈrurʲɟja/ (n)
外科
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym;

chirurgia plastyczna /xʲiˈrurʲɟja plaˈstɨʧ̑na/ (n)
形成外科
  (medycyna, medyczny) operacyjna korekta naturalnych lub nabytych defektów ciała

chitozan /çitˈɔzan/ (n)
キトサン
  (biochemia, biochemiczny) substancja organiczna będąca naturalnym polimerem, polisacharyd, pochodna chityny;

chityna /çitˈɨna/ (n)
キチン
  (biologia, biologiczny) organiczna substancja tworząca m.in. pancerze skorupiaków i pokrywy skrzydeł chrząszczy;

chiński /ˈxʲĩj̃sʲci/ (n)
中国語
  język urzędowy w Chinach;

chleb /xlɛp/ (n)
パン
  pieczywo z mąki, wody i drożdży;

chlebak /ˈxlɛbak/ (n)
パンケース
  średniej wielkości pojemnik, w którym przechowuje się pieczywo;

chlew /xlɛf/ (n)
豚小屋
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym panuje bałagan i jest brudno
  pomieszczenie lub wydzielone miejsce przeznaczone dla świń;

chlor /xlɔr/ (n)
塩素
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cl i liczbie atomowej 17;

chlorek /ˈxlɔrɛk/ (n)
塩化物
  (chemia, chemiczny) sól kwasu solnego;

chlorek sodu /ˈxlɔrɛk ˈsɔdu/ (n)
塩化ナトリウム
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól kwasu chlorowodorowego i sodu, bezbarwna substancja krystaliczna, główny składnik soli kuchennej;

chloroaceton /ˌxlɔrɔaˈʦ̑ɛtɔ̃n/ (n)
クロロアセトン
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy ketonów, chlorowa pochodna acetonu, trujący lakrymator;

chlorofil /xlɔˈrɔfʲil/ (n)
クロロフィル
  organiczny związek chemiczny obecny m.in. w roślinach i algach, nadający im zielony kolor;

chloroform /xlɔˈrɔfɔrm/ (n)
クロロホルム
  (chemia, chemiczny) chlorowa pochodna metanu, lotna, niepalna ciecz, wykorzystywana jako rozpuszczalnik, a dawniej także jako środek znieczulający;

chmiel /xmʲjɛl/ (n)
ホップ
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju (1.1)

chmura /ˈxmura/ (n)
雲
  (meteorologia, meteorologiczny) krople wody lub kryształki lodu zawieszone w atmosferze;

chochla /ˈxɔxla/ (n)
お玉杓子
  duża łyżka służąca do nakładania posiłków, najczęściej zupy;

chociaż /ˈxɔʨ̑aʃ/ (conjunction)
雖も
  robić coś pomimo jakiegoś niekorzystnego faktu lub nie robić mimo sprzyjającego

chodnik /ˈxɔdʲɲik/ (n)
歩道
  wydzielona część ulicy przeznaczona dla pieszych;

chodzić /ˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
歩く
  poruszać się za pomocą nóg
  o mechanizmie: działać, pracować
  (potocznie, potoczny) spotykać się ze sobą, będąc parą w nieformalnym związku

choina /xɔˈina/ (n)
ツガ
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tsuga Carriere, rodzaj iglastych drzew z rodziny sosnowatych, pochodzących z chłodniejszych obszarów Ameryki Północnej i Azji;

choinka /xɔˈ<sup>j</sup>ĩnka/ (n)
クリスマスツリー
  choinka (1.1) lub przypominający ją sztuczny przedmiot przyozdabiany w okresie świąt Bożego Narodzenia;

cholecystektomia /ˌxɔlɛʦ̑ɨstɛkˈtɔ̃mʲja/ (n)
胆嚢摘出術
  (medycyna, medyczny) zabieg wycięcia pęcherzyka żółciowego;

cholera /xɔˈlɛra/ (n)
コレラ
  (medycyna, medyczny) groźna choroba zakaźna;

cholesterol /ˌxɔlɛˈstɛrɔl/ (n)
コレステロール
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek chemiczny z grupy steroli, znajdujący się w każdej komórce zwierzęcej;

chomik /ˈxɔ̃mʲik/ (n)
キヌゲネズミ
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny Cricetidae;

choreografia /ˌxɔrɛɔˈɡrafʲja/ (n)
振り付け
  (choreografia, choreograficzny) sztuka, umiejętność komponowania układów tanecznych

choroba /xɔˈrɔba/ (n)
病気, 疾病
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odstępstwo od stanu określanego jako pełnia zdrowia organizmu;

choroba Alzheimera /xɔˈrɔba ˌːlʦ̑xajˈmɛra/ (n)
アルツハイマー型認知症
  (medycyna, medyczny) postępująca choroba układu nerwowego człowieka;

choroba Heinego-Medina /xɔrˈɔba xˌɛinˈɛɡɔmɛdʲˈina/ (n)
ポリオ
  (medycyna, medyczny) choroba, którą powoduje wirus polio, objawiająca się często porażeniem mięśni

choroba Parkinsona /xɔˈrɔba ˌparʲcĩw̃ˈsɔ̃na/ (n)
パーキンソン病
  (medycyna, medyczny) samoistne zwyrodnienie układu nerwowego skutkujące m.in. zaburzeniami ruchu, mowy, ślinotokiem;

choroba morska /xɔˈrɔba ˈmɔrska/ (n)
船酔い
  (medycyna, medyczny) (morski) choroba lokomocyjna wywoływana kołysaniem statku

choroba psychiczna /xɔrˈɔba psɨçˈitʃna/ (n)
精神障害
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie w psychice będące źródłem cierpienia lub utrudnień w funkcjonowaniu społecznym;

chorwacki /xɔrˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
クロアチアの
  związany z Chorwacją, dotyczący Chorwacji lub Chorwatów

chorwacki /xɔrˈvaʦ̑ʲci/ (n)
クロアチア語
  jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Chorwacji i BiH;

chory /ˈxɔrɨ/ (adj)
病気
  dotknięty chorobą

chory /ˈxɔrɨ/ (n)
病人
  osoba dotknięta chorobą

chowany /xɔˈvãnɨ/ (n)
隠れん坊
  dziecięca zabawa, polegająca na tym, że wszystkie dzieci usiłują ukryć się, a jedno z nich szuka;

chrapanie /xraˈpãɲɛ/ (n)
鼾
  o ludziach hałaśliwe charczenie w czasie snu

chrapać /ˈxrapaʨ̑/ (v)
いびきをかく
  oddychać w trakcie snu charcząc

chrom /xrɔ̃m/ (n)
クロム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cr i liczbie atomowej 24;

chromosom /xrɔ̃ˈmɔsɔ̃m/ (n)
染色体
  (biochemia, biochemiczny) nośnik informacji genetycznej w komórce;

chroniczny /xrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
慢性的
  (medycyna, medyczny) długotrwały

chronić /ˈxrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
保護する, 保護
  bronić przed niebezpieczeństwem; opiekować się, pomagać, ratować

chronologia /ˌxrɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
編年
  następstwo, kolejność zdarzeń

chronologiczny /xrˌɔnɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
経時的
  (książkowy) ułożony według kolejności wydarzeń, ich następstwa w czasie

chronometr /xrɔnˈɔmɛtr/ (n)
クロノメーター
  (metrologia, metrologiczny) bardzo dokładny zegar, stosowany w astronomii, geodezji i nawigacji;

chryzantema /ˌxrɨzãnˈtɛ̃ma/ (n)
菊
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

chrzan /xʃãn/ (n)
ホースラディッシュ
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku (1.2)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) korzeń chrzanu (1.3) o silnym, gryzącym zapachu i ostrym smaku
  (potocznie, potoczny) Armoracia rusticana G. Gaertn., chrzan pospolity
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z tartego chrzanu (1.4)

chrzcielnica /xʃʲʨ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
洗礼盤
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościelne naczynie z wodą święconą przeznaczone do chrztu;

chrzest /xʃɛst/ (n)
洗礼
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd przyjęcia kogoś do Kościoła, połączony z obmyciem wodą lub zanurzeniem w wodzie;

chrześcijanin /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃ɲĩn/ (n)
キリスト教徒
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca chrześcijaństwa

chrześcijaństwo /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃stfɔ/ (n)
キリスト教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna wywodząca się z judaizmu, której członkowie wierzą, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym i zmartwychwstał po swojej śmierci;

chrząstka /ˈxʃɔ̃w̃stka/ (n)
軟骨
  (anatomia, anatomiczny) elastyczna tkanka stanowiąca część wielu narządów, np. nosa, krtani, stawów itp.;

chudy /ˈxudɨ/ (adj)
ほっそりした
  o człowieku: wąski w pasie; bardziej, niż szczupły; taki, któremu daleko do otyłości

chuj /xuj/ (n)
肉棒, 陰茎
  (wulgarnie, wulgaryzm) penis, członek

chusteczka /xuˈstɛʧ̑ka/ (n)
ハンカチ
  niewielki kawałek miękkiej tkaniny lub papieru używany zwykle do wycierania nosa

chusteczka do nosa /xustˈɛtʃka dɔ nˈɔsa/ (n)
ハンカチ, ハンカチーフ, 鼻拭き
  kawałek delikatnej tkaniny lub papieru służący do higieny jamy nosowej i twarzy

chustka /ˈxustka/ (n)
ハンカチ, ティッシュ, ティッシュペーパー
  chusteczka do nosa
スカーフ
  okrycie głowy

chwast /xfast/ (n)
雑草
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina dziko rosnąca, niekorzystnie wpływająca na rozwój roślin uprawnych przez pobieranie z gleby wilgoci i składników pokarmowych;

chwila /ˈxfʲila/ (n)
瞬間
  bardzo krótki czas
  punkt w czasie

chyba że /ˈxɨba ˈʒɛ/
もし...でなければ
  …wprowadza zdanie podrzędne wyrażające warunek, żeby nie nastąpiło to, o czym mowa w zdaniu nadrzędnym

chytry /ˈxɨtrɨ/ (adj)
腹黒い
  podstępny, przebiegły

chór /xur/ (n)
合唱団
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny składający się z wokalistów;
コーラス, 合唱
  utwór napisany do wykonywania przez chór (1.1)

chów wsobny /ˈxuf ˈːsɔbnɨ/ (n)
近親交配
  (biologia, biologiczny) kojarzenie blisko spokrewnionych osobników;

chętny /ˈxɛ̃ntnɨ/ (adj)
真剣
  mający chęć zrobienia czegoś

chłodny /ˈxwɔdnɨ/ (adj)
涼しい
  raczej zimny; rześki

chłoniak /xwˈɔɲʲak/ (n)
悪性リンパ腫
  (medycyna, medyczny) rodzaj nowotworu złośliwego, wywodzącego się z elementów tkanki chłonnej;

chłopak /ˈxwɔpak/ (n)
彼, カレ, カレシ, 彼氏
  (potocznie, potoczny) młody mężczyzna darzony sympatią lub miłością przez drugą osobę
少年, 男の子
  dziecko płci męskiej

chłopczyca /xwɔpˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
おてんば
  (potocznie, potoczny) dziewczyna lub dziewczynka, ubierająca się i zachowująca się jak chłopak;

chłopiec /ˈxwɔpʲjɛʦ̑/ (n)
少年, 男の子
  młody człowiek płci męskiej

chłopiec do piłek /xwˈɔpʲɛdʑ dɔ pˈiwɛk/ (n)
ボールパーソン
  (sport, sportowy) chłopak zbierający piłki podczas meczu i podający je grającemu

chłopstwo /xwˈɔpstfɔ/ (n)
農民
  (historia, historyczny, historycznie) (socjologia, socjologiczny) warstwa społeczna składając się z drobnych rolników;

chłostać /ˈxwɔstaʨ̑/ (v)
鞭打つ
  bić rózgą, biczem (i tym podobne, i temu podobne)

chłód /xwut/ (n)
寒さ
  dość niska temperatura powietrza, umiarkowane zimno

ciasny /ˈʨ̑asnɨ/ (adj)
きつい
  o ubraniu: zbyt mały lub wąski

ciastko /ˈʨ̑astkɔ/ (n)
クッキー
  mały, słodki wypiek, często zdobiony kremem, owocami, lukrem;

ciasto /ˈʨ̑astɔ/ (n)
ケーキ, お菓子
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) słodki, deserowy wypiek, zwykle w formie placka;

ciało /ˈʨ̑awɔ/ (n)
物質, 体
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) materia, substancja
体, 身体
  (matematyka, matematyczny) zbiór, którego elementy mogą być dodawane, odejmowane, mnożone i dzielone (z wyjątkiem dzielenia przez zero);
体, 身体, 人体
  organizm ludzki lub zwierzęcy
死体, 体
  zwłoki człowieka i zwierzęcia

ciało doskonale czarne /tɕˈawɔ dˌɔskɔnˈalɛ tʃˈarnɛ/ (n)
黒体
  (fizyka, fizyczny) ciało pochłaniające całkowicie padające na nie promieniowanie;

ciało niebieskie /ˈʨ̑awɔ ɲɛˈbʲjɛsʲcɛ/ (n)
天体
  (astronomia, astronomiczny) obiekt będący poza Ziemią, znajdujący się w przestrzeni wszechświata;

ciało stałe /tɕˈawɔ stˈawɛ/ (n)
固体
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) forma ciała skondensowanego, dawniej jeden ze stanów skupienia, substancja zachowująca objętość i kształt;

ciało szkliste /tɕˈawɔ ʃklˈistɛ/ (n)
硝子体
  (anatomia, anatomiczny) przezroczysta substancja wypełniająca wnętrze gałki ocznej;

cicho /ˈʨ̑ixɔ/ (adv)
静か
  bez wydawania dźwięku lub o niskim natężeniu dźwięku

cichy /ˈʨ̑ixɨ/ (adj)
静か
  o małej głośności
  spokojny

ciecierzyca /ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a/ (n)
ヒヨコマメ
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku ciecierzyca pospolita uprawiana ze względu na jadalne nasiona;

ciecierzyca pospolita /ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a ˌpɔspɔˈlʲita/ (n)
ヒヨコマメ
  (botanika, botaniczny) Cicer arietinum L., gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny bobowatych;

ciecz /ʨ̑ɛʧ̑/ (n)
液体
  (fizyka, fizyczny) substancja o ciekłym (pośrednim między gazowym a stałym) stanie skupienia

ciekawostka /ˌʨ̑ɛkaˈvɔstka/ (n)
珍奇
  szczegół lub informacja budząca zainteresowanie

ciekawość /ʨ̑ɛˈkavɔɕʨ̑/ (n)
好奇心
  chęć poznania czegoś, doświadczenia czegoś

ciekawy /ʨ̑ɛˈkavɨ/ (adj)
面白い
  taki, który wzbudza zainteresowanie

ciekły /ˈʨ̑ɛkwɨ/ (adj)
液体の
  (fizyka, fizyczny) mający właściwości cieczy

cielesny /ʨ̑ɛˈlɛsnɨ/ (adj)
身体的
  dotyczący ciała i cielesności

cielę /ˈʨ̑ɛlɛ/ (n)
子牛
  (zootechnika, zootechniczny) młode bydła domowego;

cielęcina /ˌʨ̑ɛlɛ̃ɲˈʨ̑ĩna/ (n)
仔牛肉
  mięso z młodej krowy (cielęcia)

ciemna materia /tɕˈɛmna matˈɛrja/ (n)
暗黒物質
  (astronomia, astronomiczny) hipotetyczna materia nieemitująca i nieodbijająca promieniowania elektromagnetycznego;

ciemnia /tɕˈɛmɲʲa/ (n)
暗室
  (fotografia) specjalne pomieszczenie do obróbki materiałów światłoczułych;

ciemnoczerwony /ˌʨ̑ɛ̃mnɔʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
紅
  mający kolor czerwony o ciemnym odcieniu

ciemność /ˈʨ̑ɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
闇
  stan, w którym jest brak światła, jasności;

ciemny /ˈʨ̑ɛ̃mnɨ/ (adj)
やみ
  (potocznie, potoczny) wątpliwy, nie wzbudzający zaufania
愚昧
  (potocznie, potoczny) zacofany, nieświadomy, pozbawiony wiedzy
浅黒い, 黒い
  o cerze: mająca odcień między jasną a czarną; opalona, ogorzała, śniada
暗い
  o kolorze: zbliżony do czarnego

cienki /ˈʨ̑ɛ̃nʲci/ (adj)
薄い
  (potocznie, potoczny) o napojach, pokarmach: rzadki, rozwodniony, słaby
  o ubraniu: lekki, przewiewny
薄い, 細い
  mający niewielki przekrój poprzeczny

ciepło /ˈʨ̑ɛpwɔ/ (n)
熱
  (fizyka, fizyczny) sposób przekazywania energii chaotycznego ruchu cząsteczek;

ciepły /ˈʨ̑ɛpwɨ/ (adj)
暖かい
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) żywy
  o okryciu, ubraniu, dzięki któremu utrzymuje się ciepło
暖かい, 温かい
  mający temperaturę równą temperaturze pokojowej lub niewiele od niej większą

cierpienie /ʨ̑ɛrˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
苦痛, 苦
  długotrwały lub silny ból

cierpieć /ˈʨ̑ɛrpʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
耐える, 我慢する
  (przestarzałe, przestarzały) znosić, tolerować kogoś lub coś
病む, 病気になる
  chorować na coś
苦しむ, 痛む
  odczuwać ból fizyczny lub psychiczny
悔やむ, 憂う
  ubolewać z powodu czegoś

cierpliwość /ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
我慢, 辛抱
  zdolność spokojnego, długotrwałego znoszenia rzeczy przykrych

cierpliwy /ʨ̑ɛrˈplʲivɨ/ (adj)
気が長い
  niezrażający się czekaniem

cierń /ʨ̑ɛrʲɲ/ (n)
とげ
  ostry wyrostek na pędzie rośliny;

cieszyć /ˈʨ̑ɛʃɨʨ̑/ (v)
喜ぶ
  dawać radość, szczęście, weselić; nastrajać pozytywnie, radośnie

cietrzew /ˈʨ̑ɛṭʃɛf/ (n)
クロライチョウ
  (ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak łowny;

cień /ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
影
  zaciemniony obszar, który powstaje za rzeczą lub osobą, gdy jest ona oświetlana z drugiej strony;

cieśla /ˈʨ̑ɛ̇ɕla/ (n)
大工
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba profesjonalnie zajmująca się wykonywaniem drewnianych konstrukcji budowlanych oraz drewnianych domów

cieśnina /ʨ̑ɛ̇ɕˈɲĩna/ (n)
海峡
  (geografia, geograficzny) zwężenie obszaru wodnego pomiędzy dwoma akwenami (oceanami, morzami lub jeziorami)

ciocia /ˈʨ̑ɔ̇ʨ̑a/ (n)
おば, 伯母
  siostra matki

cios /ʨ̑ɔs/ (n)
牙
  (zoologia, zoologiczny) siekacz słonia

cipa /ˈʨ̑ipa/ (n)
まんこ
  (wulgarnie, wulgaryzm) (dawniej (gwara, gwarowe)) żeński narząd rozrodczy

cirrocumulus /tsˌirɔtsumˈulus/ (n)
巻積雲
  (meteorologia, meteorologiczny) rodzaj chmury, kłębiasto-pierzasta chmura wysokiego piętra;

cirrus /tsˈirus/ (n)
すじ雲
  (meteorologia, meteorologiczny) rodzaj chury pierzastej piętra wysokiego – biała w postaci pasemek lub kłaczków, niepowodująca opadów;

cis /ʦ̑is/ /ʨ̑is/ (n)
イチイ属, イチイ
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj roślin z rodziny cisowatych;

cis japoński /ˈʨ̑isʲ jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
イチイ
  (botanika, botaniczny) wiecznie zielone drzewo z rodziny cisowatych

cis pospolity /ˈʨ̑is ˌpɔspɔˈlʲitɨ/ (n)
ヨーロッパイチイ
  (botanika, botaniczny) gatunek wiecznie zielonego drzewa iglastego lub dużego krzewu z rodziny cisowatych

cisza /ˈʨ̑iʃa/ (n)
静けさ
  brak dźwięku

cisza przed burzą /tɕˈiʃa pʃɛd bˈuʒɔ̃/ (n)
嵐の前の静けさ
  pozorny spokój (często nic nie zapowiada gwałtownych wydarzeń, awantury, kłopotów itd.; jeśli jest spokojnie, można się spodziewać najgorszego)

ciąg /ʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
数列
  (matematyka, matematyczny) ponumerowana lista, formalnie funkcja o dziedzinie w liczbach naturalnych;

ciągnięcie /ʨ̑ɔ̃ŋʲɟˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
引き
  (rzeczownik odczasownikowy) od: ciągnąć

ciągnąć /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
引く
  wlec, przesuwać za sobą

ciąć /ʨ̑ɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
切
  dzielić na części ostrym narzędziem

ciąża /ˈʨ̑ɔ̃w̃ʒa/ (n)
妊娠
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) u ssaków płci żeńskiej okres od zapłodnienia do porodu;

ciąża ektopowa /tɕˈɔ̃ʒa ˌɛktɔpˈɔva/ (n)
子宮外妊娠
  (medycyna, medyczny) ciąża, w której zapłodnione jajo płodowe jest umieszczone poza jamą macicy, zazwyczaj w obrębie jajowodu;

cięciwa /tɕɛɲtɕˈiva/ (n)
弦
  (matematyka, matematyczny) odcinek łączący dwa dowolne punkty krzywej lub powierzchni, który nie ma innych punktów wspólnych z daną krzywą czy powierzchnią
弓弦
  linka łącząca końce łuku albo kuszy

ciężar /ˈʨ̑ɛ̃w̃ʒar/ (n)
荷
  obciążenie, utrudnienie, problem

ciężarna /ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarna/ (n)
妊婦
  kobieta w ciąży

ciężarny /ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarnɨ/ (adj)
妊娠
  będący w ciąży

ciężarówka /ˌʨ̑ɛ̃w̃ʒaˈrufka/ (n)
トラック
  (motoryzacja) duży samochód do przewozu różnych towarów;

ciężki /ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃʲci/ (adj)
重い
  taki, który dużo waży, ma dużą masę

ciśnienie /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
圧力, 気圧
  (fizyka, fizyczny) stosunek siły do powierzchni, na którą działa;
血圧, 圧力
  (medycyna, medyczny) ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze;
重圧
  presja, nacisk

ciśnienie krwi /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ ˈkr̥fʲi/ (n)
血圧
  (medycyna, medyczny) parcie krwi na ściany naczyń krwionośnych

cmentarz /ˈʦ̑mɛ̃ntaʃ/ (n)
墓地
  obszar, gdzie celowo i niepojedynczo umieszcza się na stałe zwłoki lub prochy;

cnota /ˈʦ̑nɔta/ (n)
徳
  dodatnia cecha moralna

co /ʦ̑ɔ/ (interrogativePronoun)
何
  …służący do zadawania pytań o orzeczniki

co /ʦ̑ɔ/ (pronoun)
何
  …wprowadzający zdanie podrzędne zawężające zakres zdania nadrzędnego który, jaki, jak

co dwie głowy, to nie jedna /ˈʦ̑ɔ ˈdvʲjɛ ˈɡwɔvɨ ˈtɔ ɲɛ‿ˈjɛdna/ (proverb)
三人寄れば文珠の知恵
  dwie osoby zrobią coś lepiej niż jedna; będą miały więcej pomysłów i rozwiązań

co ty nie powiesz /tsˈɔ tɨ ɲʲɛ pˈɔvʲɛʃ/
うそ
  (ironicznie) oznaczająca, że ktoś nie jest zdziwiony tym, co słyszy

co z oczu, to z serca /ˈʦ̑ɔ ˈz‿ɔʧ̑u ˈtɔ ˈs‿ːɛrʦ̑a/ (proverb)
去る者は日々に疎し
  jeśli się coś (lub kogoś) nieczęsto widzi, łatwo się zapomina

codziennie /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲːɛ/ (adv)
毎日
  w każdym dniu, co dzień

codzienny /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
日刊
  powtarzający się z pewną regularnością każdego dnia

cokolwiek /ʦ̑ɔˈkɔlvʲjɛk/ (pronoun)
何でも
  wszystko jedno co; obojętnie który

cos /kɔˈsʲĩnus/ (symbol)
cos
  = (matematyka, matematyczny) cosinus

cotygodniowy /ˌʦ̑ɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ/ (adj)
毎週
  powtarzający się co tydzień

coś /ʦ̑ɔɕ/ (indefinitePronoun)
何か
  …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie chce określić
  …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie umie określić

crescendo /krɛˈʃɛ̃ndɔ/ (n)
クレッシェンド
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stopniowe wzmacnianie siły dźwięku

croissant /krˌuasˈaŋ/ (n)
クロワッサン
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj rogala wypiekanego z francuskiego ciasta;

ctg /kɔˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (symbol)
cot
  = (matematyka, matematyczny) cotangens

cud /ʦ̑ut/ (n)
不思議
  (przenośnie, przenośnia) rzecz niezwykła, niespodziewana, mało prawdopodobna
奇跡, ミラクル
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej;

cudowny /ʦ̑uˈdɔvnɨ/ (adj)
不思議
  fantastyczny, bardzo piękny, zachwycający, godny podziwu

cudzoziemiec /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
外人
  osoba pochodząca z innego kraju

cudzołożyć /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈwɔʒɨʨ̑/ (v)
姦淫
  dopuszczać się lub dopuścić się zdrady małżeńskiej; zdradzać lub zdradzić męża, żonę

cukier /ˈʦ̑ucɛr/ (n)
砂糖
  (chemia, chemiczny) związek organiczny zbudowany z atomów węgla, wodoru i tlenu;
砂糖, さとう
  (spożywczy) krystaliczna substancja, najczęściej o białej barwie, otrzymywana z trzciny cukrowej lub z buraków cukrowych, przeznaczona do słodzenia produktów spożywczych;

cukierek /ʦ̑uˈcɛrɛk/ (n)
飴
  (spożywczy) drobny wyrób o słodkim smaku, pakowany zwykle w papierki, sporządzany z cukru i dodatków smakowych;

cukiernia /ʦ̑uˈcɛrʲɲa/ (n)
菓子屋
  miejsce, gdzie kupuje się wyroby cukiernicze (ciastka, torty itp.)

cukinia /ʦ̑uˈcĩɲja/ (n)
ズッキーニ
  (botanika, botaniczny) odmiana dyni zwyczajnej;

cukrowy /ʦ̑uˈkrɔvɨ/ (adj)
甘い
  dotyczący cukru, związany z cukrem

cukrzyca /ʦ̑uˈkʃɨʦ̑a/ (n)
糖尿病
  (medycyna, medyczny) choroba metaboliczna objawiająca się podwyższonym poziomem cukru we krwi;

cukrzyk /ˈʦ̑ukʃɨk/ (n)
マミジロミツドリ
  (ornitologia, ornitologiczny) Coereba flaveola, mały ptak tropikalny z rodziny cukrzyków;

cumować /ʦ̑ũˈmɔvaʨ̑/ (v)
停泊
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mocować statek do nabrzeża

curry /kˈarɨ/ (n)
カレー
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) klasa potraw kuchni indyjskiej, rodzaj ragoût z warzyw, ryb lub mięsa w pikantnym sosie
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mieszanka przypraw charakterystyczna dla kuchni indyjskiej;

cyber- /tsˈɨbɛr/
サイバー
  (potocznie, potoczny) pierwszy człon wyrazów złożonych mających związek znaczeniowy z „cyberprzestrzenią” (Internetem)

cyberkultura /tsˌɨbɛrkultˈura/ (n)
サイバーカルチャー
  (neologizm) kultura wieku informacji, ogół działań związanych ze światem komputerów, Internetu, multimediów itp.;

cybernetyka /tsˌɨbɛrnˈɛtɨkˌa/ (n)
サイバネティックス
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o procesach sterowania oraz przekazywania i przekształcania informacji w systemach;

cyberprzestrzeń /ˌʦ̑ɨbɛrˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
サイバースペース
  (przestarzałe, przestarzały) rzekoma przestrzeń w której komunikują się komputery

cyberseks /ʦ̑ɨˈbɛrsɛks/ (n)
サイバースセックス
  wirtualny stosunek seksualny odbywany za pośrednictwem komputera połączonego z Internetem, podczas którego strony wysyłają do siebie pobudzające seksualnie komunikaty, często jednocześnie masturbując się;

cydr /ʦ̑ɨtr̥/ (n)
シードル
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) niskoalkoholowy napój jabłkowy ze sfermentowanego, niesłodzonego moszczu;

cyfra /ˈʦ̑ɨfra/ (n)
数字
  (potocznie, potoczny) znak pisarski symbolizujący cyfrę (1.1) systemu dziesiętnego: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9
  (matematyka, matematyczny) abstrakcyjny obiekt matematyczny, stanowiący element ciągu, reprezentującego liczbę w danym systemie liczbowym
  symboliczna reprezentacja cyfry (1.1)

cyfrowy /ʦ̑ɨfˈrɔvɨ/ (adj)
デジタル
  wykorzystujący technikę cyfrową

cygaro /ʦ̑ɨˈɡarɔ/ (n)
葉巻, シガー
  suche, zawinięte w rulon liście tytoniu, przeznaczone do palenia

cyjanek /tsɨjˈanɛk/ (n)
青酸塩
  (chemia, chemiczny) sól kwasu cyjanowodorowego, substancja trująca;

cyjanek potasu /tsɨjˈanɛk pɔtˈasu/ (n)
シアン化カリウム
  silna trucizna, nieorganiczny związek chemiczny z grupy cyjanków, sól potasowa kwasu cyjanowodorowego;

cyjanometr /tsˌɨjanˈɔmɛtr/ (n)
シアン計
  (metrologia, metrologiczny) (historia, historyczny, historycznie) dawny, prosty przyrząd do określania odcieni barwy nieba

cyjon /ˈʦ̑ɨjɔ̃n/ (n)
ドール
  (zoologia, zoologiczny) Cuon alpinus, azjatycki drapieżnik przypominający lisa i psa, zmieniający na zimę kolor sierści;

cykada /ʦ̑ɨˈkada/ (n)
蝉
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lyristes plebejus, tropikalny owad wydający głośne dźwięki;

cyklop /ˈʦ̑ɨklɔp/ (n)
キュクロプス
  (mitologia grecka) olbrzym z jednym okiem pośrodku czoła;

cyklotron /ʦ̑ɨkˈlɔtrɔ̃n/ (n)
サイクロトロン
  (fizyka, fizyczny) najprostsza forma akceleratora cyklicznego naładowanych cząstek elementarnych;

cyklotymia /ˌʦ̑ɨklɔˈtɨ̃mʲja/ (n)
気分循環性障害
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na utrzymujących się wahaniach nastroju w postaci łagodnych epizodów subdepresji i hipomanii;

cykoria /ʦ̑ɨˈkɔrʲja/ (n)
チコリー
  (botanika, botaniczny) Cichorium L., rodzaj roślin zielnych z rodziny astrowatych
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

cyna /ˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
スズ, 錫
  (chemia, chemiczny) szary metal, pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 50, oznaczany symbolem Sn;

cynamon /ʦ̑ɨ̃ˈnãmɔ̃n/ (n)
シナモン, 肉桂
  suszona kora cynamonowca, używana jako przyprawa;

cynizm /ˈʦ̑ɨ̃ɲism̥/ (n)
キニク主義
  wyzywające i lekceważące odnoszenie się do wartości moralnych, nieliczenie się z uczuciami i odczuciami innych

cynk /ʦ̑ɨ̃ŋk/ (n)
亜鉛
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zn i liczbie atomowej 30;

cynober /ʦ̑ɨ̃ˈnɔbɛr/ (n)
辰砂
  jeden z odcieni koloru czerwonego;

cyprys /ˈʦ̑ɨprɨs/ (n)
サイプレス, 糸杉
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cupressus L., rodzaj drzew iglastych z rodziny cyprysowatych;

cyrk /ʦ̑ɨrk/ (n)
サーカス
  miejsce, w którym pokazuje się występy akrobatyczne;

cyrkiel /ˈʦ̑ɨrʲcɛl/ (n)
コンパス
  przyrząd składający się z dwóch ramion, służący do rysowania okręgów;

cyrkon /ˈʦ̑ɨrkɔ̃n/ (n)
ジルコニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zr i liczbie atomowej 40;

cyrylica /ˌʦ̑ɨrɨˈlʲiʦ̑a/ (n)
キリル
  (językoznawstwo, językoznawczy) alfabet używany do zapisu niektórych języków słowiańskich;

cyrylicki /tsˌɨrɨlˈitski/ (adj)
キリル
  (językoznawstwo, językoznawczy) napisany cyrylicą, związany z cyrylicą

cysterna /ʦ̑ɨˈstɛrna/ (n)
タンク
  (technologia, technika, techniczny) zamknięty zbiornik do magazynowania wody
  duży pojemnik do magazynowania wody

cytadela /ˌʦ̑ɨtaˈdɛla/ (n)
城塞
  (wojskowość, wojskowy) w starszych fortyfikacjach: samodzielna twierdza dominująca nad miastem lub prowincją;

cytat /ˈʦ̑ɨtat/ (n)
引用
  przytoczona wypowiedź, fragment innego tekstu;

cytologia /ˌʦ̑ɨtɔˈlɔɟja/ (n)
細胞生物学
  (biologia, biologiczny) nauka o komórce

cytoplazma /tsˌɨtɔplˈazma/ (n)
細胞質
  (biologia, biologiczny) półpłynne wnętrze komórki, z wyłączeniem jądra komórkowego (jeśli komórka je zawiera), a obejmujące także: cytozol, organella, pęcherzyki i cytoszkielet;

cytotoksyczność /tsˌɨtɔtɔksˈɨtʃnɔɕtɕ/ (n)
細胞毒性
  cecha tego, co cytotoksyczne

cytować /ʦ̑ɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
引用
  dokładnie przytaczać w swojej wypowiedzi lub tekście słowa innej wypowiedzi lub fragmentu tekstu

cytra /ˈʦ̑ɨtra/ (n)
ツィター
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy o płaskim pudle;

cytron /ˈʦ̑ɨtrɔ̃n/ (n)
シトロン
  (botanika, botaniczny) Citrus medica, gatunek roślin wieloletnich z rodziny rutowatych;

cytryna /ʦ̑ɨˈtrɨ̃na/ (n)
檸檬, レモン
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) kwaśny owoc o żółtej skórce

cytyzyna /tsˌɨtɨzˈɨna/ (n)
シチシン
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, alkaloid występujący we wszystkich częściach złotokapu zwyczajnego;

cywilizacja /ˌʦ̑ɨvʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
文明
  poziom rozwoju społeczeństwa w danym okresie historycznym, któremu właściwy jest określony dorobek w postaci kultury materialnej i nagromadzenie instytucji społecznych uwarunkowane stopniem opanowania środowiska naturalnego;

cywilny /ʦ̑ɨˈvʲilnɨ/ (adj)
民事
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) taki, który odnosi się do strony prawnej relacji osobistych, majątkowych oraz rodzinnych między obywatelami
市民
  nie należący do wojska

czador /ˈʧ̑adɔr/ (n)
チャードル
  zasłaniający prawie całe ciało poza twarzą, tradycyjny strój noszony przez kobiety głównie w Iranie, którego noszenie jest jedną z form przestrzegania hidżabu;

czajka /ˈʧ̑ajka/ (n)
タゲリ
  (ornitologia, ornitologiczny) Vanellus vanellus, europejski i azjatycki ptak wędrowny z charakterystycznym czubkiem na głowie;

czajnik /ˈʧ̑ajɲik/ (n)
ティーポット
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zamknięte od góry naczynie z dziobkiem służące do podgrzewania wody;

czapka /ˈʧ̑apka/ (n)
帽子
  rodzaj nakrycia głowy wykonanego przeważnie z miękkiego materiału, czasem ze sztywnymi wstawkami takimi jak denko lub daszek;

czapla /ˈʧ̑apla/ (n)
サギ, シラサギ
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardeidae, duży ptak brodzący;

czarcie koło /tʃˈartɕɛ kˈɔwɔ/ (n)
菌輪, 菌環
  (mikologia, mikologiczny) kolisty wzór powstały wśród traw utworzony przez owocniki grzybów;

czarna dziura /ˈʧ̑arna ˈʥ̑ura/ (n)
ブラックホール
  (astronomia, astronomiczny) obiekt astronomiczny, który tak silnie oddziałuje grawitacyjnie na swoje otoczenie, że nawet światło nie może uciec z jego otoczenia;

czarna herbata /tʃˈarna xɛrbˈata/ (n)
紅茶
  (spożywczy) najpopularniejszy w Europie rodzaj herbaty wyprodukowany ze sfermentowanych liści Camellia sinensis

czarna magia /ˈʧ̑arna ˈmaɟja/ (n)
黒魔術
  (ezoteryka) magia wykorzystująca siły zła, mająca na celu uzyskanie złoczynnego skutku;

czarna owca /ˈʧ̑arna ˈɔfʦ̑a/ (n)
厄介者
  (przenośnie, przenośnia) osoba przynosząca wstyd, źle widziana w określonym otoczeniu

czarna porzeczka /ˈʧ̑arna pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
黒すぐり
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) gatunek porzeczki, krzewu należącego do rodziny agrestowatych;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc tego krzewu

czarna skrzynka /tʃˈarna skʃˈɨŋka/ (n)
ブラックボックス
  (lotnictwo, lotniczy) zabezpieczone urządzenie, które rejestruje parametry lotu samolotu;
  (matematyka, matematyczny) teoretyczny model układu, który jest rozpatrywany, gdy absolutnie nic nie wiadomo o jego budowie wewnętrznej

czarna śmierć /tʃˈarna ɕmʲˈɛrtɕ/ (n)
黒死病
  (medycyna, medyczny) (historia, historyczny, historycznie) określenie epidemii panującej w m.in. czternastowiecznej Europie, utożsamianej z dżumą;

czarno-biały /ˌʧ̑arnɔ‿ˈbʲjawɨ/ (adj)
白黒
  (fotografia) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) w kolorach: białym, czarnym i różnych odcieniach szarości; taki, który oddaje tylko te barwy
  taki, który ma dwa kolory: czarny i biały

czarnowron /ʧ̑arˈnɔvrɔ̃n/ (n)
ハシボソガラス
  (ornitologia, ornitologiczny) gatunek średniego ptaka z rodziny krukowatych;

czarnoziem /ʧ̑arˈnɔʑɛ̃m/ (n)
チェルノジョーム
  (rolnictwo, rolniczy) bardzo żyzna gleba wykształcona na lessach;

czarny /ˈʧ̑arnɨ/ (adj)
黒い
  mający najciemniejszy możliwy kolor
  (fizyka, fizyczny) pochłaniający padające całe promieniowanie
  (szachy, pojęcie szachowe) należący do czarnych (2.1)
  nielegalny

czarny blok /tʃˈarnɨ blˈɔk/ (n)
ブラック・ブロック
  taktyka demonstracji stosowana przez anarchistów i autonomistów, polegająca na manifestowaniu w czarnym ubraniu i maskowaniu się w celu utrudnienia identyfikacji przez policję;

czarny charakter /ˈʧ̑arnɨ xaˈraktɛr/ (idiom)
悪役
  postać złego, negatywnego bohatera w filmie lub sztuce teatralnej

czarny koń /ˈʧ̑arnɨ ˈkɔ̃ɲ/ (n)
惑星
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto nieoczekiwanie zwycięża lub odgrywa wielką rolę w jakichś wydarzeniach, choć nikt się tego nie spodziewał

czarny rynek /ˈʧ̑arnɨ ˈrɨ̃nɛk/ (n)
闇市, 闇市場
  (ekonomia, ekonomiczny) działalność gospodarcza zakazana przez prawo;

czarodziejka /tʃˌarɔdʑˈɛjka/ (n)
魔女
  (fantasy) kobieta potrafiąca czarować, rzucać czary
  (przenośnie, przenośnia) kobieta piękna, oczarowująca, uwodzicielska

czarownica /ˌʧ̑arɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
魔女
  w wierzeniach ludowych: kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia

czary /ˈʧ̑arɨ/ (n)
魔法
  magiczne obrzędy

czas /ʧ̑as/ (n)
時制, テンス
  (gramatyka) sposób odmiany czasownika, polegający na rozróżnianiu chwili wykonania czynności względem momentu wypowiedzi
時, 一瞬
  chwila, moment, pora
時間, 時
  wymiar używany do określania kolejności zdarzeń;

czas leczy rany /tʃˈas lˈɛtʃɨ rˈanɨ/ (proverb)
すべての傷を治癒する時間
  po jakimś czasie człowiek lepiej znosi wspomnienie o nieszczęściu, które go spotkało

czas przeszły /ˈʧ̑as ˈpʃɛʃwɨ/ (n)
過去形
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wcześniejszą czynność lub wcześniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;

czas przyszły /ˈʧ̑as ˈpʃɨʃwɨ/ (n)
未来
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa późniejszą czynność lub późniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;

czas teraźniejszy /ˈʧ̑as ˌtɛraˈʑɲɛ̇jʃɨ/ (n)
現在形
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wykonywaną czynność lub stan istniejący w momencie mówienia lub pisania o nich;

czas to pieniądz /ˈʧ̑as ˈtɔ ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (proverb)
時は金なり
  czas jest wartościowy, tracąc go traci się pieniądze, które by się wtedy zarobiło

czasem /ˈʧ̑asɛ̃m/ (adv)
時々, 時
  niekiedy, co pewien czas

czasopismo /ˌʧ̑asɔˈpʲismɔ/ (n)
雑誌
  druk ukazujący się najczęściej w określonych terminach, pod niezmienionym tytułem, zwykle posiadający numerację ciągłą;

czasoprzestrzeń /ˌʧ̑asɔˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
時空
  (fizyka, fizyczny) matematyczny model opisujący czas i przestrzeń zgodnie z postulatami teorii względności;

czasownik /ʧ̑aˈsɔvʲɲik/ (n)
動詞, どうし
  (gramatyka) część mowy opisująca czynności lub stany

czasownik modalny /ʧ̑aˈsɔvʲɲik mɔˈdalnɨ/ (n)
法助動詞
  (gramatyka) czasownik, który określa stosunek mówiącego do czynności

czasownik nieprzechodni /ʧ̑aˈsɔvʲɲic ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/ (n)
自動詞
  (gramatyka) czasownik, który nie ma formy strony biernej

czasownik przechodni /ʧ̑aˈsɔvʲɲik pʃɛˈxɔdʲɲi/ (n)
他動詞
  (gramatyka) czasownik, który może utworzyć formę strony biernej

czasownik ułomny /tʃasˈɔvɲik uwˈɔmnɨ/ (n)
けつじょどうし
  (gramatyka) czasownik, który nie tworzy pewnych form gramatycznych;

czasownik zwrotny /ʧ̑aˈsɔvʲɲiɡ ˈzvrɔtnɨ/ (n)
再帰動詞
  (gramatyka) czasownik, który odnosi się do wykonawcy czynności przez zaimek "się"

czaszka /ˈʧ̑aʃka/ (n)
頭蓋骨
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu chroniąca mózg, znajdująca się w głowie

czat /tʃˈat/ (n)
チャット
  (informatyka, informatyczny) internetowa rozmowa w formie pisemnych komunikatów

czcionka /ˈʧ̑ʲʨ̑ɔ̃nka/ (n)
フォント
  (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) krój pisma użyty w tekście komputerowym

czcić /ʧ̑ʲʨ̑iʨ̑/ (v)
崇拝
  oddawać cześć

czeczeński /tʃɛtʃˈɛɲski/ (adj)
チェチェン語
  dotyczący Czeczenii, Czeczenów

czeczeński /tʃɛtʃˈɛɲski/ (n)
チェチェン語
  język czeczeński

czekać /ˈʧ̑ɛkaʨ̑/ (v)
待, 待つ
  zatrzymywać się, pozostawać w jakimś miejscu, aż coś się wydarzy

czekolada /ˌʧ̑ɛkɔˈlada/ (n)
チョコレート, ショコラ
  (spożywczy) (cukiernictwo) półprodukt cukierniczy sporządzany z kakao, cukru i tłuszczu;

czekoladowy /ˌʧ̑ɛkɔlaˈdɔvɨ/ (adj)
チョコレート
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) dotyczący czekolady, zawierający czekoladę, zrobiony z czekolady, przyrządzony z czekoladą
  mający kolor brązowy, taki jak kolor czekolady

czelesta /ʧ̑ɛˈlɛsta/ (n)
チェレスタ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) idiofon przypominający kształtem fisharmonię, w którym dźwięk pochodzi z płytek uderzanych przez młoteczki uruchamiane przez klawisze;

czepek pływacki /tʃˈɛpɛk pwɨvˈatski/ (n)
スイムキャップ
  (sport, sportowy) elastyczna osłona zakładana na włosy podczas pływania

czepiec /ˈʧ̑ɛpʲjɛʦ̑/ (n)
ハチノス
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) jeden z żołądków przeżuwaczy;

czeremcha /ʧ̑ɛˈrɛ̃mxa/ (n)
エゾノウワミズザクラ
  (botanika, botaniczny) Padus, rodzaj rośliny z rodziny różowatych o białych, silnie pachnących kwiatach i ciemnoczerwonych lub czarnych owocach;
  (spożywczy) owoc czeremchy (1.1)

czerwiec /ˈʧ̑ɛrvʲjɛʦ̑/ (n)
六月, 6月
  szósty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

czerwień /ˈʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
赤
  kolor czerwony

czerwone mięso /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɛ ˈmʲjɛ̃w̃sɔ/ (n)
赤肉
  (spożywczy) mięso o ciemnym kolorze: wieprzowina, wołowina, baranina, dziczyzna itp.

czerwony /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
赤い
  mający kolor pierwszego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej krwi, truskawki itp.; mający kolor podstawowy;
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) [[komunistyczny, lewicowy]]

czerń /ʧ̑ɛrʲɲ/ (n)
黒, 黒色
  czarny kolor

czesać /ˈʧ̑ɛsaʨ̑/ (v)
解かす
  (fryzyjski) układać, wygładzać (włosy, sierść itp.) za pomocą grzebienia lub szczotki

czeski /ˈʧ̑ɛsʲci/ (n)
チェコ語
  język urzędowy Republiki Czeskiej;

cześć /ʧ̑ɛɕʨ̑/ (interjection)
おはよう
  (potocznie, potoczny) pozdrowienie, przywitanie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych

czirokeski /tʃˌirɔkˈɛski/ (adj)
チェロキー語
  związany z Czirokezami, dotyczący Czirokezów

czkawka /ˈʧ̑kafka/ (n)
吃逆, しゃっくり
  (fizjologia, fizjologiczny) rytmicznie powtarzające się skurcze przepony objawiające się charakterystycznym odgłosem wydawanym przez zamknięcie głośni i strun głosowych przy wdechu;

czopek /ˈʧ̑ɔpɛk/ (n)
座薬 坐薬, 坐剤
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lekarstwo do przyjmowania doodbytniczo, rzadziej dopochwowo lub docewkowo;

czosnek /ˈʧ̑ɔsnɛk/ (n)
大蒜, ニンニク
  (spożywczy) jarzyna przyprawowa z cebuli uprawnych gatunków czosnku (1.1), zwykle czosnku pospolitego

czołg /ʧ̑ɔwk/ (n)
戦車
  (wojskowość, wojskowy) pojazd bojowy poruszający się na gąsienicach, wyposażony w armatę i pancerz;

czoło /ˈʧ̑ɔwɔ/ (n)
額, おでこ
  (anatomia, anatomiczny) część głowy nad brwiami i pomiędzy skrońmi

czołówka /ʧ̑ɔˈwufka/ (n)
オープニングクレジット
  (telewizja, telewizyjny) plansze początkowe filmu

czterdzieści /ʧ̑tɛrʲˈʥ̑ɛ̇ɕʨ̑i/ (cardinalNumeral)
四十
  liczba naturalna następna po 39 i poprzedzająca 41;

czubek /ˈʧ̑ubɛk/ (n)
先
  szpiczaste, ostre zakończenie czegoś

czuwak /ˈʧ̑uvak/ (n)
デッドマン装置
  (kolejnictwo) urządzenie hamulcowe w pojeździe szynowym, zatrzymujące pociąg w wypadku niedyspozycji lub zaśnięcia maszynisty;

czuwać /ˈʧ̑uvaʨ̑/ (v)
起きる
  nie spać

czuć /ʧ̑uʨ̑/ (v)
感じる
  odbierać wrażenia psychiczne lub odbierać wrażenia za pomocą zmysłów
  odbierać wrażenia za pomocą zmysłu dotyku

czwartek /ˈʧ̑fartɛk/ (n)
木曜日, もくようび
  czwarty dzień tygodnia

czwartorzęd /ʧ̑farˈtɔʒɛ̃nt/ (n)
第四紀
  (geologia, geologiczny) okres w dziejach Ziemi, który rozpoczął się około 2,58 mln lat temu i trwa do dziś;

czworaczek /tʃfɔrˈatʃɛk/ (n)
四つ子
  jedno dziecko z czworga urodzonych podczas tego samego porodu

czworonóg /ʧ̑fɔˈrɔ̃nuk/ (n)
四肢動物
  zwierzę czworonożne

czworościan /tʃfɔrˈɔɕtɕan/ (n)
三角錐, 四面体
  (matematyka, matematyczny) wielościan o czterech trójkątnych ścianach;

czy /ʧ̑ɨ/ (conjunction)
か
  łączy zdanie podrzędne o charakterze pytajnym ze zdaniem nadrzędnym

czyj /ʧ̑ɨj/ (pronoun)
どなた
  używany do rozpoczynania pytania zależnego, które określa właściciela czegoś, posiadacza cechy w swoim dopełnieniu
  używany do zadawania pytań o właściciela czegoś, posiadacza jakiejś cechy

czyn /ʧ̑ɨ̃n/ (n)
行動
  działanie, postępek, akt;

czynić /ˈʧ̑ɨ̃ɲiʨ̑/ (v)
させる
  robić coś, wykonywać

czynny /ˈʧ̑ɨ̃nːɨ/ (adj)
能動
  funkcjonujący, uruchomiony
  skłonny do działania, aktywny
  wykonujący jakąś czynność

czyrak /tʃˈɨrak/ (n)
おでき
  (medycyna, medyczny) ropne zapalenie skóry w okolicy mieszka włosowego;

czystka /ˈʧ̑ɨstka/ (n)
パージ
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) usunięcie ze stanowiska niepożądanych lub niewygodnych osób;
  fizyczna likwidacja pewnej grupy etnicznej bądź przeciwników politycznych

czystość /ˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
純潔
  wstrzemięźliwość, powściągliwość seksualna

czysty /ˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
清潔
  pozbawiony brudu

czytanie /ʧ̑ɨˈtãɲɛ/ (n)
読む
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odczytywanie fragmentów Pisma Świętego podczas mszy świętej i Liturgii godzin
  fragment tekstu odczytywany jako (1.4)
  zapoznawanie się z treścią tego, co zostało napisane

czytać /ˈʧ̑ɨtaʨ̑/ (v)
読, 読む
  przebiegać wzrokiem lub dotykiem tekst w postaci liter lub ideogramów oraz znaków pisarskich i rozumieć treść przezeń przekazywaną

czytać między wierszami /ˈʧ̑ɨtaʨ̑ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ vʲjɛrˈʃãmʲi/ (v)
行間を読む
  domyślać się z treści jakichś faktów i informacji chociaż nie zostały one wyrażone wprost

czytelnia /ʧ̑ɨˈtɛlʲɲa/ (n)
読書室
  sala przeznaczona do czytania, zwykle w bibliotece

czyściec /ˈʧ̑ɨɕʨ̑ɛʦ̑/ (n)
煉獄
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w niektórych wyznaniach: stan lub miejsce, gdzie po śmierci niektóre dusze odbywają pokutę przed wejściem do nieba;

czyścić /ˈʧ̑ɨɕʨ̑iʨ̑/ (v)
きれい
  usuwać brud, zanieczyszczenia

cząber /ˈʧ̑ɔ̃mbɛr/ (n)
キダチハッカ
  (botanika, botaniczny) Satureja, rodzaj aromatycznych roślin rocznych i wieloletnich o bladoliliowych lub białawych kwiatach i lancetowatych liściach; używanych jako przyprawa i do wyrobu leków;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z cząbru ogrodowego

cząsteczka /ʧ̑ɔ̃w̃ˈstɛʧ̑ka/ (n)
分子
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) indywiduum chemiczne, złożone z więcej niż jednego atomu;

cząstka /ˈʧ̑ɔ̃w̃stka/ (n)
粒子
  (fizyka, fizyczny) fragment materii niewidoczny dla oka;

często /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔ/ (adv)
屡, よく
  (zobacz) częsty

częstoskurcz /ʧ̑ɛ̃w̃ˈstɔskurʧ̑/ (n)
頻脈
  (medycyna, medyczny) znaczne przyśpieszenie czynności rytmu serca

częstotliwość /ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈtlʲivɔɕʨ̑/ (n)
周波数
  (fizyka, fizyczny) liczba cykli zjawiska okresowego występujących w jednostce czasu;

częsty /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɨ/ (adj)
頻繁
  odbywający się lub zdarzający się wiele razy, z krótkimi przerwami pomiędzy kolejnymi wydarzeniami

częściowo /ʧ̑ɛ̃w̃ɕˈʨ̑ɔvɔ/ (adv)
一部
  w jakiejś części, nie w całości

część /ʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
パーツ, 部品
  (mechanika) urządzenie elektryczne lub mechaniczne, działające w określony sposób, przeznaczone do pracy wewnątrz innego urządzenia lub we współpracy z nim
部分, 部
  fragment jakiejś całości

część mowy /ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ ˈmɔvɨ/ (n)
品詞
  (gramatyka) kategoria gramatyczna, grupująca wyrazy ze względu na ich sposób odmiany, funkcje w zdaniu lub znaczenie;

członek /ˈʧ̑wɔ̃nɛk/ (n)
メンバー
  część ciała człowieka lub rzadziej zwierząt;
  (anatomia, anatomiczny) penis;

członkostwo /tʃwɔŋkˈɔstfɔ/ (n)
メンバーシップ
  bycie członkiem jakiejś organizacji, stowarzyszenia, klubu, partii politycznej

człowiek /ˈʧ̑wɔvʲjɛk/ (n)
人間, 人
  Homo sapiens, istota o najwyższym stopniu świadomości zamieszkująca Ziemię;
人間 人, 人
  ktoś, jakaś osoba

człowiek śniegu /tʃwˈɔvʲɛk ɕɲʲˈɛɡu/ (n)
イエティ
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) duża, dwunożna istota, podobna do człowieka, o gęstym futrze, żyjąca rzekomo w Himalajach

córka /ˈʦ̑urka/ (n)
娘, お嬢さん
  potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodziców)

cętka /ˈʦ̑ɛ̃ntka/ (n)
斑
  mała plamka na tle o jednolitej barwie

cło /ʦ̑wɔ/ (n)
関税
  opłata pobierana przez państwo na granicy przy imporcie pewnych towarów;

dach /dax/ (n)
屋根
  górna część budynku, pojazdu itp., pokrycie osłaniające wnętrze przed deszczem, słońcem itp.;

dachówka /daˈxufka/ (n)
瓦
  (budownictwo) ceramiczna (niekiedy kamienna lub betonowa) płytka stosowana do pokrywania dachów;

daikon /daˈ<sup>j</sup>ikɔ̃n/ (n)
大根
  (zobacz) rzodkiew japońska

daktyl /ˈdaktɨl/ (n)
棗椰子, デーツ
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) (cukiernictwo) owoc daktylowca

daleki /daˈlɛci/ (adj)
遠
  taki, który jest w dużej odległości

daleko /daˈlɛkɔ/ (adv)
遠く
  w znacznej odległości

dalekopis /dˌalɛkˈɔpis/ (n)
テレタイプ
  (telekomunikacja) aparat telegraficzny przesyłający komunikatów w postaci drukowanej

dalia /ˈdalʲja/ (n)
ダリア
  (botanika, botaniczny) Dahlia, rodzaj roślin nasiennych należących do rodziny astrowatych, mających kolorowe kwiaty ułożone w koszyczki; uprawiana jako roślina ozdobna;

dalmatyńczyk /ˌdalmaˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
ダルメシアン
  (kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosego biało-czarnego psa pochodząca z Dalmacji;

dalmierz /dˈalmʲɛʃ/ (n)
測距儀
  przyrząd do zdalnego pomiaru odległości;

dama /ˈdãma/ (n)
クイーン
  (termin karciany) figura w kartach oznaczona literą Q lub D;
淑女
  dystyngowana kobieta

dane /ˈdãnɛ/ (n)
データ
  wiadomości, informacje stanowiące podstawy jakiś twierdzeń, przekonań, wniosków

danie /ˈdãɲɛ/ (n)
料理
  pojedyncza potrawa składająca się na posiłek

danina /daɲˈina/ (n)
貢ぎ
  (historia, historyczny, historycznie) świadczenie obowiązkowe w naturze albo pieniężne składane przez poddanych rządzącemu
  coś składanego w ofierze

dao /ˈdaɔ/ (n)
道
  (filozofia, filozoficzny) podstawowe pojęcie filozofii chińskiej, któremu przypisywane są bardzo różne znaczenia;

darmsztadt /ˈdarm̥ʃtat/ (n)
ダームスタチウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ds i liczbie atomowej 110;

darwinizm /darvˈiɲizm/ (n)
ダーウィニズム
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) stworzona przez Darwina teoria ewolucji, która wyjaśnia powstawanie gatunków doborem naturalnym i walką o byt

dashi /dˈaʃi/ (n)
出汁
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) koncentrat bulionu rybnego wykorzystywany w kuchni japońskiej;

data /ˈdata/ (n)
日付, 年月日
  umowne oznaczenie dnia, miesiąca i roku, kalendarzowy termin jakiegoś zdarzenia;

dawać /ˈdavaʨ̑/ (v)
上げる
  (zobacz) dać

dawka /ˈdafka/ (n)
用量
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) pewna ilość substancji chemicznej lub promieniowania przekazywana do organizmu;

dawno /ˈdavnɔ/ (adv)
ずっと
  w odległych czasach

dać /daʨ̑/ (v)
上げる, やる
  wręczyć, ofiarować coś (także przenośnie) komuś

debil /ˈdɛbʲil/ (n)
低能者
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) osoba mało inteligentna

debiut /ˈdɛbʲjut/ (n)
デビュー
  wydarzenie, kiedy ktoś wykonuje po raz pierwszy publicznie jakąś czynność w jakiejś dziedzinie

decentralizacja /dˌɛtsɛntrˌalizˈatsja/ (n)
地方分権
  przeniesienie uprawnień władzy centralnej na lokalne organy władzy,

dechrystianizacja /ˌdɛxrɨstʲjä̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
脱キリスト教化
  działania polegające na ograniczeniu lub zniesieniu wpływu chrześcijaństwa na danym terenie
  proces odchodzenia od chrześcijaństwa

decybel /dɛˈʦ̑ɨbɛl/ (n)
デシベル
  (fizyka, fizyczny) miara stosunku dowolnych wielkości fizycznych o tym samym wymiarze;

decydować /ˌdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑/ (v)
決める
  podejmować decyzję, postanawiać o czymś
決まる
  postanawiać coś zrobić

decymetr /dɛtsˈɨmɛtr/ (n)
デシメートル
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesiątej części metra;

decyzja /dɛˈʦ̑ɨzʲja/ (n)
決定
  postanowienie, zamiar, rezolucja; rozstrzygnięcie

defekacja /ˌdɛfɛˈkaʦ̑ʲja/ (n)
排便
  (fizjologia, fizjologiczny) wydalanie kału;

defenestracja /ˌdɛfɛ̃nɛˈstraʦ̑ʲja/ (n)
デフェネストレーション
  wyrzucenie kogoś lub czegoś przez okno;

defetyzm /dɛˈfɛtɨsm̥/ (n)
敗北主義
  niewiara w powodzenie sprawy, w zwycięstwo; przewidywanie porażki z góry, przed decydującą rozgrywką

defibrylator /ˌdɛfʲibrɨˈlatɔr/ (n)
除細動器
  (medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie elektryczne służące do defibrylacji;

deficyt /dɛˈfʲiʦ̑ɨt/ (n)
赤字
  niedobór, brak;
  (ekonomia, ekonomiczny) przewaga wydatków nad dochodami

definicja /ˌdɛfʲĩˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
定義, 語義
  wyjaśnienie znaczenia wyrazu, pojęcia lub całego wyrażenia;

deflacja /dɛˈflaʦ̑ʲja/ (n)
デフレーション
  (ekonomia, ekonomiczny) zjawisko obniżenia ogólnego poziomu cen z powodu zmniejszonego dopływu pieniądza do gospodarki

dekametr /dɛkˈamɛtr/ (n)
デカメートル
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesięciu metrom;

dekapitacja /ˌdɛkapʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
打ち首
  ucięcie głowy;

dekielek /dɛˈcɛlɛk/ (n)
レンズキャップ
  (fotografia) element zakładany na obiektyw, służący do zabezpieczenia szkła obiektywu przed brudem czy zarysowaniem

deklinacja /ˌdɛklʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
赤緯
  (astronomia, astronomiczny) jedna ze współrzędnych ciała niebieskiego w układach równikowych;
曲用, 格変化
  (gramatyka) odmiana przez przypadki i liczby;

dekolonizacja /ˌdɛkɔlɔ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
脱植民地化
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces uzyskiwania niezależności państwowej przez terytoria będące koloniami; obalanie systemu kolonialnego, likwidacja kolonializmu;

dekoracja /ˌdɛkɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
飾り
  element upiększający, ozdabiający dany przedmiot, budynek lub jego wnętrze

delegacja /ˌdɛlɛˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
代表団
  wyjazd w sprawach służbowych

delegat /dɛˈlɛɡat/ (n)
代理人
  oficjalny wysłannik jakiejś zbiorowości reprezentujący jej interesy

delfin /ˈdɛlfʲĩn/ (n)
イルカ, 海豚
  (zoologia, zoologiczny) ssak morski z rzędu waleni;
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł następcy tronu francuskiego;

delikatesy /ˌdɛlʲikaˈtɛsɨ/ (n)
デリカテッセン
  (handel, handlowy) dobrze zaopatrzony sklep spożywczy;

delikatny /ˌdɛlʲiˈkatnɨ/ (adj)
繊細な
  charakteryzujący się delikatnością, subtelnością, kruchością

delta /ˈdɛlta/ (n)
三角州
  (geografia, geograficzny) ujście rzeki w kształcie trójkąta, wielkiej litery delta (1.1);

demagog /dɛ̃ˈmaɡɔk/ (n)
扇動
  polityk, działacz, który wygłasza hasła nierealne, lecz dające mu szerokie poparcie

demobilizacja /ˌdɛ̃mɔbʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
復員
  rozbrojenie, przejście sił zbrojnych państwa ze stanu wojennego do stanu pokojowego
  zwalnianie odbywających czynną służbę wojskową do rezerwy

demografia /ˌdɛ̃mɔˈɡrafʲja/ (n)
人口学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka zajmująca się jakościowym i ilościowym badaniem stanów, struktur, ruchów i rozwoju ludności w określonych warunkach historycznych;

demokracja /ˌdɛ̃mɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
民主主義, 民主
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli, przy respektowaniu praw mniejszości;

demokrata /ˌdɛ̃mɔˈkrata/ (n)
民主主義者
  zwolennik demokracji

demokratycznie /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
民主的
  zgodnie z założeniami demokracji, w sposób demokratyczny

demokratyczny /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
民主的な
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z demokracją

demokratyzacja /ˌdɛ̃mɔkratɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
民主化
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces przeobrażania systemu politycznego celem rozszerzenia uczestnictwa politycznego obywateli państwa, wprowadzanie zasad rządzenia opartych na współdecydowaniu wszystkich obywateli;

demon /ˈdɛ̃mɔ̃n/ (n)
悪魔
  istota nadprzyrodzona występująca w wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach, zajmująca pozycję pośrednią między bogami a ludźmi; o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej nieprzyjazna człowiekowi;

demonologia /ˌdɛ̃mɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
悪魔学
  (teologia, teologiczny) dział teologii zajmujący się demonami

demonstracja /ˌdɛ̃mɔ̃w̃ˈstraʦ̑ʲja/ (n)
デモ
  czynność pokazywania czegoś

dendrologia /ˌdɛ̃ndrɔˈlɔɟja/ (n)
樹木学
  (botanika, botaniczny) dział botaniki, nauka o drzewach, krzewach, krzewinkach i pnączach o zdrewniałych łodygach;

dentysta /dɛ̃nˈtɨsta/ (n)
歯医者, 歯科医
  (zobacz) stomatolog;

depilacja /ˌdɛpʲiˈlaʦ̑ʲja/ (n)
脱毛
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) usuwanie włosów z miejsc niepożądanych za pomocą urządzeń lub środków chemicznych;

deportacja /ˌdɛpɔrˈtaʦ̑ʲja/ (n)
追放
  zesłanie do określonego miejsca na przymusowy pobyt

depresja /dɛˈprɛsʲja/ (n)
うつ病
  (ekonomia, ekonomiczny) faza cyklu koniunkturalnego następująca po kryzysie
  (geografia, geograficzny) obszar leżący poniżej poziomu morza;
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) chorobliwe przygnębienie i zahamowanie czynności psychicznych;
鬱
  pozorne pogłębienie poziomu, kąt między płaszczyzną poziomą a linią wiodącą od oka obserwatora do wyodrębnionego punktu na horyzoncie

deptać /ˈdɛptaʨ̑/ (v)
踏む
  przygniatać coś, stąpając po tym

dereń /ˈdɛrɛ̃ɲ/ (n)
水木
  (botanika, botaniczny) ozdobny lub uprawny krzew albo drzewo z rodzaju (1.1), często o jadalnych owocach

dermatolog /ˌdɛrmaˈtɔlɔk/ (n)
皮膚科医
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznaniem, profilaktyką oraz leczeniem chorób, objawiających się na skórze, paznokciach i włosach

derwisz /ˈdɛrvʲiʃ/ (n)
ダルヴィーシュ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek muzułmańskiego bractwa religijnego o charakterze mistycznym

derywat /dɛrˈɨvat/ (n)
派生語
  wyraz pochodny

deser /ˈdɛsɛr/ (n)
デザート
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie, najczęściej słodkie, serwowane po daniu głównym

deseń /dˈɛsɛɲ/ (n)
模様
  ozdobny, powtarzający się wzór – drukowany, tkany lub wytłaczany na powierzchni czegoś

deska /ˈdɛska/ (n)
板
  podłużny, płaski sprzęt, np. sportowy, domowy, kuchenny
  płaski kawałek drewna;

deska do krojenia /dˈɛska dɔ krɔjˈɛɲʲa/ (n)
まな板
  deska kuchenna, wykonana najczęściej z drewna, rzadziej z plastiku lub ceramiki, służąca do krojenia żywności

deska do prasowania /dˈɛska dɔ prˌasɔvˈaɲʲa/ (n)
アイロン台
  specjalny podłużny blat do prasowania ubrań, rzeczy z tkaniny

deska rozdzielcza /ˈdɛska rɔʑˈʥ̑ɛlʧ̑a/ (n)
ダッシュボード
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element wyposażenia samochodu umieszczony przed kierowcą zawierający wskaźniki, regulatory i przełączniki;

deskorolka /ˌdɛskɔˈrɔlka/ (n)
スケートボード
  (sport, sportowy) deska na kółkach, służąca do rekreacji oraz sportu;

deskryptywizm /dˌɛskrɨptˈɨvizm/ (n)
記述主義
  dążność do opisywania faktów w sposób neutralny
  (filozofia, filozoficzny) deskryptywna teoria nazw
  (językoznawstwo, językoznawczy) dążność do opisywania realnie używanego języka w sposób neutralny, bez wartościowania jego elementów;

despota /dɛsˈpɔta/ (n)
暴君
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł dworski w Cesarstwie Bizantyjskim, nadawany honorowo synom lub zięciom cesarzy;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władca absolutny, mający nieograniczoną władzę

despotyzm /dɛsˈpɔtɨsm̥/ (n)
専制
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) bezwzględna i nieograniczona władza, opierająca się na terrorze oraz nieprzestrzeganiu praw i wolności obywatelskich

destalinizacja /dˌɛstalˌiɲizˈatsja/ (n)
非スターリン化
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) likwidowanie stalinizmu, proces odchodzenia od stalinizmu;

destrukcyjny /ˌdɛstrukˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
破壊的
  posiadający własność niszczenia czegoś lub burzenia jego struktury

destylacja /ˌdɛstɨˈlaʦ̑ʲja/ (n)
蒸留
  (chemia, chemiczny) sposób rozdziału substancji wykorzystujący różnicę w prężnościach par (temperaturach wrzenia);

deszcz /dɛʃʧ̑/ (n)
雨, 雨水
  (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny, krople wody powstające w chmurach i spadające na ziemię;
雨
  (przenośnie, przenośnia) duża ilość czegoś, co spada lub pojawia się niespodziewanie

deszczowy /dɛʃˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
雨が降る
  związany z deszczem, odnoszący się do deszczu

deszczówka /dɛʃtʃˈufka/ (n)
雨水
  (potocznie, potoczny) woda pochodząca z opadów deszczu

detektyw /dɛˈtɛktɨf/ (n)
探偵
  człowiek zajmujący się dochodzeniem, śledzeniem, rozwiązywaniem spraw o charakterze kryminalnym jako funkcjonariusz policji lub jako pracownik jakiejś firmy prowadzącej śledztwa

deuter /ˈdɛwtɛr/ (n)
重水素
  izotop wodoru mający w jądrze jeden proton i jeden neutron;

deuteron /dɛwˈtɛrɔ̃n/ (n)
重陽子
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) jądro atomu deuteru;

dezinformacja /dˌɛzinfɔrmˈatsja/ (n)
偽情報
  wprowadzenie kogoś w błąd przez podanie mylących lub fałszywych informacji;

dezodorant /ˌdɛzɔˈdɔrãnt/ (n)
デオドラント
  (higiena, higieniczny) produkt kosmetyczny pomagający zwalczać nieprzyjemny zapach ciała i jego potu;

dezynfekcja /ˌdɛzɨ̃nˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
消毒
  odkażanie, postępowanie mające na celu maksymalne zmniejszenie liczby drobnoustrojów w odkażanym materiale;

dharma /txˈarma/ (n)
法
  (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: doktryna buddyjska
  (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: element składowy materii
  (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: ostateczna rzeczywistość, prawda
  (filozofia, filozoficzny) w hinduizmie i buddyzmie: podstawowe zasady etyczne
  (filozofia, filozoficzny) w hinduizmie i buddyzmie: prawo karmiczne decydujące o życiu człowieka (prawo przyczyny i skutku);

diabelski młyn /dʲjaˈbɛlsʲci ˈmwɨ̃n/ (n)
観覧車
  rodzaj karuzeli mającej postać wielkiego koła obracającego się w płaszczyźnie pionowej

diabeł /ˈdʲjabɛw/ (n)
悪魔, 悪
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) upadły anioł, kuszący do grzechu;

diabeł tasmański /djˈabɛw tasmˈaɲski/ (n)
タスマニアデビル, フクロアナグマ, フクロクズリ, フクログマ
  (zoologia, zoologiczny) Sarcophilus harrisii, gatunek torbacza z rodziny niełazowatych;

diagram /ˈdʲjaɡrãm/ (n)
ダイヤグラム
  graficzna, schematyczna ilustracja czegoś, np. struktury, idei, procesu, wartości;

diakon /djˈakɔn/ (n)
執事
  (kościelny) duchowny z najniższym stopniem świeceń prezbiteratu;

dialekt /ˈdʲjalɛkt/ (n)
方言
  (językoznawstwo, językoznawczy) swoista odmiana języka, właściwa dla pewnej społeczności, grupy społecznej lub pewnego terytorium;

dialektologia /djˌalɛktɔlˈɔɡja/ (n)
方言学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o dialektach i gwarach;

dialektologiczny /djˌalɛktˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
方言学的
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z dialektologią, nauką o dialektach i gwarach

dializa /djalˈiza/ (n)
人工透析
  metoda oczyszczania roztworów koloidalnych z elektrolitów przy użyciu błony półprzepuszczalnej.

dialog /ˈdʲjalɔk/ (n)
対話
  rozmowa dwóch osób

diament /ˈdʲjãmɛ̃nt/ (n)
ダイヤモンド, 金剛石
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał, przezroczysta odmiana węgla występująca w przyrodzie;

didaskalia /ˌdʲidaˈskalʲja/ (n)
ト書
  wskazówki autora, tekst poboczny zawierający objaśnienia dotyczące sposobu wystawienia sztuki

diecezja /dʲjɛˈʦ̑ɛzʲja/ (n)
教区
  (historia, historyczny, historycznie) jednostka administracyjna w starożytnym Rzymie;
  (kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez biskupa;

dielektryk /dʲjɛˈlɛktrɨk/ (n)
誘電体
  materiał, który bardzo słabo przewodzi prąd;

dieta /ˈdʲjɛta/ (n)
ダイエット
  (medycyna, medyczny) sposób odżywiania się

dinar /ˈdʲĩnar/ (n)
ディナール
  (jednostka monetarna) współczesny i historyczny pieniądz wielu krajów;

dingo /ˈdʲĩŋɡɔ/ (n)
ディンゴ
  (zoologia, zoologiczny) Canis lupus dingo, ssak z rodziny psowatych, zamieszkujący Australię, Nową Gwineę, oraz Azję Południowo-Wschodnią;

dinozaur /dʲĩˈnɔzawr/ (n)
恐竜
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły gad naczelny z grupy archozaurów, która zdominowały ziemskie ekosystemy na ponad 160 mln lat, pojawiając się w środkowym triasie;

dioda /ˈdʲjɔda/ (n)
ダイオード
  (elektronika, elektroniczny) element elektroniczny wykazujący różny opór w zależności od kierunku przepływu prądu;

diplodok /dʲiˈplɔdɔk/ (n)
ディプロドクス
  (paleontologia, paleontologiczny) gatunek dinozaura roślinożernego z okresu późnej jury;

dla /dla/ (preposition)
ため
  …używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności

dlaczego /dlaˈʧ̑ɛɡɔ/ (interrogativePronoun)
どうして, 何故, なんで
  …używany w zdaniach, w których pytający pyta o przyczynę lub cel jakiejś czynności

dlaczego /dlaˈʧ̑ɛɡɔ/ (pronoun)
どうして, 何故, なんで
  …używany w zdaniach podrzędnych określających przyczynę lub cel czynności

dmuchany zamek /dmuxˈanɨ zˈamɛk/ (n)
バウンシーキャッスル
  mobilne miejsce do zabawy dla dzieci wykonane z nadmuchiwanych elementów i trampolin do skakania

dmuchawa /dmuxˈava/ (n)
ブロワー
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj wentylatora o ukierunkowanym strumieniu powietrza

dmuchać /ˈdmuxaʨ̑/ (v)
吹く
  wypuszczać powietrze z ust

dno /dnɔ/ (n)
底
  dolna powierzchnia wgłębienia w skorupie ziemskiej, np. koryta rzeki lub wąwozu

do /dɔ/ (preposition)
へ
  …określający końcowy punkt w przestrzeni

do góry nogami /dɔ‿ˈɡurɨ nɔˈɡãmʲi/ (adv)
逆さ, 逆さま
  dnem, spodnią częścią w kierunku góry, obrócony o 180 stopni w osi równoległej do podstawy

do trzech razy sztuka /dɔ‿ˈṭʃɛx ˈrazɨ ˈʃtuka/ (proverb)
三度目の正直
  trzecia próba czegoś będzie udana

do widzenia /ˌdɔ‿vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
さようなら, じゃあ, 失礼します, それでは, では
  uprzejmy zwrot używany do pożegnania się z kimś

doberman /dɔˈbɛrmãn/ (n)
ドーベルマン
  (kynologia, kynologiczny) silny i duży, wilkowaty pies z grupy pinczerów, o gładkiej ciemnej sierści;

dobranoc /dɔˈbrãnɔʦ̑/ (interjection)
おやすみ, おやすみなさい
  pożegnanie używane wieczorem, kiedy chcemy komuś życzyć dobrej, spokojnej nocy

dobrobyt /dɔˈbrɔbɨt/ (n)
福祉
  dobre warunki materialne

dobrowolny /ˌdɔbrɔˈvɔlnɨ/ (adj)
志願して
  wynikający z własnej woli, działający bez przymusu

dobry /ˈdɔbrɨ/ (adj)
善良, 良, いい
  miły, uczynny, usłużny, szlachetny

dobry wieczór /ˈdɔbrɨ ˈvʲjɛʧ̑ur/ (interjection)
今晩は
  uprzejme powitanie używane wieczorem

dobrymi chęciami jest piekło wybrukowane /dɔˈbrɨ̃mʲi xɛ̃ɲˈʨ̑ãmʲi ˈjɛst ˈpʲjɛkwɔ ˌvɨbrukɔˈvãnɛ/ (proverb)
地獄への道は善意で舗装されている
  mając dobre intencje można czasem wyrządzić coś złego

dobrze /ˈdɔbʒɛ/ (adv)
良く
  przyjemnie
  w należyty sposób

dobór /dˈɔbur/ (n)
選択
  wybranie najodpowiedniejszych do określonego celu osób, zwierząt lub przedmiotów

doceniać /dɔˈʦ̑ɛ̃ɲäʨ̑/ (v)
感謝する
  dostrzegać wartość kogoś lub czegoś; cenić coś wysoko

dochód /ˈdɔxut/ (n)
収入, 所得
  (ekonomia, ekonomiczny) suma wpływów z wszystkich źródeł lub określonego ich typu;

dodatek /dɔˈdatɛk/ (n)
建て増し
  coś dodanego, dodatkowego

dodatni /dɔˈdatʲɲi/ (adj)
正
  dobry lub korzystny

dodawanie /ˌdɔdaˈvãɲɛ/ (n)
付加
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne oznaczane symbolem + (plus);
  (matematyka, matematyczny) jedno z dwóch działań w pierścieniu – uogólnienie dodawania (1.1)
  (rzeczownik odczasownikowy) od: dodawać

dodawać /dɔˈdavaʨ̑/ (v)
足す
  (matematyka, matematyczny) wykonywać dodawanie, sumować

dodo /ˈdɔdɔ/ (n)
ドードー
  (ornitologia, ornitologiczny) wymarły ptak nielot z wyspy Mauritius z gatunku Raphus cucullatus;

dogmat /dˈɔɡmat/ (n)
教義
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) prawda uznana za objawioną przez Kościół
  twierdzenie przyjęte bezkrytycznie za pewne bez względu na brak stwierdzenia jego prawdziwości

dogodny /dɔɡˈɔdnɨ/ (adj)
便利
  odpowiedni, właściwy, nadający się do czegoś, odpowiadający określonym potrzebom/wymaganiom

dogrywka /dɔˈɡrɨfka/ (n)
延長戦
  (sport, sportowy) czas dodany do spotkania sportowego, gdy wynik meczu nie został rozstrzygnięty we właściwym czasie trwania spotkania

doić /ˈdɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
乳を搾る
  (zootechnika, zootechniczny) pozyskiwać mleko, wyciskając je z wymion krowy, owcy

dojrzałość /dɔjʒˈawɔɕtɕ/ (n)
成熟
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: dojrzały

dojrzały /dɔjˈʒawɨ/ (adj)
円熟
  o żywych organizmach: taki, który osiągnął dojrzałość; taki, który jest w pełni swego rozwoju
  taki, który postępuje jak dorosły; działa rozsądnie, mądrze, jest odpowiedzialny

dojrzewanie /ˌdɔjʒɛˈvãɲɛ/ (n)
青年期
  okres życia między dzieciństwem a dorosłością;

dok /dɔk/ (n)
埠頭
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) basen portowy lub pływająca konstrukcja, zapewniające utrzymanie położenia statku w stałej pozycji

dokonany /ˌdɔkɔ̃ˈnãnɨ/ (adj)
完了
  (gramatyka) opisujący czynność, która się zakończyła

doktor /ˈdɔktɔr/ (n)
博士
  (potocznie, potoczny) lekarz
  stopień naukowy;

doktorat /dɔktˈɔrat/ (n)
博士
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) uzyskany stopień doktora w danej dziedzinie

doktryna /dɔkˈtrɨ̃na/ (n)
ドクトリン
  podstawowe założenia i twierdzenia jakiejś dziedziny wiedzy lub ideologii

dokument /dɔˈkũmɛ̃nt/ (n)
文書
  materiał w postaci papierowej potwierdzający coś;

dokąd /ˈdɔkɔ̃nt/ (pronoun)
どこ
  … pytajny, służący do pytania o miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch
何処
  … względny, służący do łączenia zdania głównego z podrzędnym, gdy zdanie podrzędne określa miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch

dokładnie /dɔˈkwadʲɲɛ/ (adv)
正確
  w sposób dokładny, precyzyjny, staranny; z dbałością o szczegóły

dolar /ˈdɔlar/ (n)
ドル
  (jednostka monetarna) waluta niektórych krajów świata o symbolu $;

dolaryzacja /ˌdɔlarɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
ドル化
  (ekonomia, ekonomiczny) wprowadzenie dolara do obrotu w innym państwie jako urzędowej waluty;

dolewać oliwy do ognia /dɔˈlɛvaʨ̑ ɔˈlʲivɨ dɔ‿ˈːɟɲa/ (v)
火に油を注ぐ
  zwiększać czyjeś niezadowolenie lub rozdrażnienie, eskalować spór i potęgować negatywne emocje

dolina /dɔˈlʲĩna/ (n)
谷
  (geografia, geograficzny) wklęsła, wydłużona forma terenu, znajdująca się poniżej poziomu otaczającego terenu;

dolmen /ˈdɔlmɛ̃n/ (n)
支石墓
  (archeologia, archeologiczny) prehistoryczna budowla megalityczna o charakterze grobowca, składająca się z głazów wkopanych pionowo w ziemię i wielkiego płaskiego bloku skalnego, który był na nich ułożony;

dolnoniemiecki /dˌɔlnɔɲʲɛmjˈɛtski/ (n)
低地ドイツ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język dolnoniemiecki;

dom /dɔ̃m/ /ˈdɔmɨ/ (n)
家, 建物
  (architektura, architektoniczny) (urbanistyka, urbanistyczny) oddzielny budynek mieszkalny
家
  pomieszczenie lub miejsce które kojarzymy z domem rodzinnym lub z ogniskiem domowym
  (urzędowy) placówka społeczna, usługowa lub handlowa

dom dziecka /ˈdɔ̃mʲ ˈʥ̑ɛʦ̑ka/ (n)
孤児院
  placówka opiekuńczo-wychowawcza typu socjalizacyjnego dla dzieci i młodzieży, których potrzeby stale lub okresowo nie mogą być zaspokajane w domu rodzinnym;

dom starców /ˈdɔ̃m ˈstarʦ̑uf/ (n)
老人ホーム
  zakład, w którym dożywają osoby stare i pozbawione opieki

dom towarowy /dˈɔm tˌɔvarˈɔvɨ/ (n)
デパート
  (handel, handlowy) wielobranżowy i wielkopowierzchniowy sklep;

domek z kart /ˈdɔ̃mɛk ˈs‿kart/ (n)
砂上の楼閣
  (przenośnie, przenośnia) coś, co jest nietrwałe
  budowla z kart do gry, najczęściej mająca kształt piramidki

domena /dɔ̃ˈmɛ̃na/ (n)
ドメイン
  (biologia, biologiczny) kategoria systematyczna wyższa od królestwa;
  (fizyka, fizyczny) obszar samorzutnie namagnesowany, w którym momenty magnetyczne mają ten sam kierunek;
  charakterystyczna część działalności, obszar zainteresowań, przestrzeń gdzie coś istnieje, jest dokonane lub ma jakąś własność

domino /dɔ̃ˈmʲĩnɔ/ (n)
ドミノ
  gra towarzyska rozgrywana 28 kamieniami, z których każdy ma na swoich końcach od 0 do 6 kropek;

dominować /ˌdɔ̃mʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
支配
  panować nad czymś, nad kimś
  przeważać nad czymś, nad kimś

domofon /dɔ̃ˈmɔfɔ̃n/ (n)
インターホン
  urządzenie elektroniczne wykorzystywane w blokach mieszkalnych do komunikacji głosowej na małe odległości bez pośrednictwa centrali;

doniczka /dɔ̃ˈɲiʧ̑ka/ (n)
植木鉢
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) naczynie, przeważnie z terakoty, zazwyczaj z otworem w denku służące do hodowania roślin ozdobnych;

donikąd /dɔ̃ˈɲikɔ̃nt/ (adv)
どこへも
  do żadnego określonego miejsca

dopełniacz /dɔˈpɛwʲɲaʧ̑/ (n)
属格
  (gramatyka) drugi przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? czego?;

dopełnienie /ˌdɔpɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
目的語
  (gramatyka) część zdania oznaczająca przedmiot wykonywanej czynności;
差集合
  (matematyka, matematyczny) zbiór elementów nie należących do danego zbioru;

doping /ˈdɔpʲĩŋk/ (n)
ドーピング
  (sport, sportowy) zwiększanie swoich możliwości fizycznych przez stosowanie substancji nielegalnych lub dozwolonych, ale w zbyt dużej ilości

dopóki /dɔˈpuci/ (conjunction)
時
  jeśli zdanie podrzędne jest twierdzące, informuje, że sytuacja opisana w zdaniu nadrzędnym trwa tak długo, jak długo prawdziwe jest zdanie podrzędne

dopływ /ˈdɔpwɨf/ (n)
支流
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka, która uchodzi do innej rzeki lub jeziora

doradca /dɔrˈattsa/ (n)
顧問
  osoba udzielająca porad

dorastać /dɔrˈastatɕ/ (v)
おとな
  stawać się dorosłym; zbliżać się do pełnoletniości

dorosłość /dɔrˈɔswɔɕtɕ/ (n)
成人
  cecha tego, co dorosłe

dorosły /dɔˈrɔswɨ/ (adj)
大人
  o człowieku lub zwierzęciu: będący w wieku, w którym przeciętny organizm ma zdolność rozrodu, lub starszym

dorosły /dɔˈrɔswɨ/ (n)
大人
  dorosła (1.1) osoba

dorsz /dɔrʃ/ (n)
鱈
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Gadus, drapieżna ryba morska;

dorzecze /dɔˈʒɛʧ̑ɛ/ (n)
流域
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) obszar, z którego wszystkie wody spływają do jednej rzeki

doręczyciel /ˌdɔrɛ̃n͇ˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
郵便配達
  (urzędowy) listonosz

doskonałość /ˌdɔskɔ̃ˈnawɔɕʨ̑/ (n)
丸
  szczyt, zupełność, brak jakiejkolwiek wady, niedostatku lub możliwości ulepszenia;

doskonały /ˌdɔskɔ̃ˈnawɨ/ (adj)
全い
  skończony, perfekcyjny; taki, któremu nic nie brakuje, w którym już nic nie da się ulepszyć

dostarczać /dɔˈstarʧ̑aʨ̑/ (v)
届ける
  sprawiać, że coś będzie w jakimś miejscu, zapewniać coś

dostawać /dɔˈstavaʨ̑/ (v)
貰う
  stawać się (bez własnego aktywnego udziału) posiadaczem czegoś, co wcześniej miał ktoś inny

dostojnik /dɔˈstɔjɲik/ (n)
高官
  osoba piastująca wysokie funkcje, wpływowa

dostęp /ˈdɔstɛ̃mp/ (n)
アクセス
  możliwość dotarcia do jakiegoś miejsca, zasobu lub osoby

dostępny /dɔˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
手に入る
  możliwy do zdobycia, uzyskania lub osiągnięcia

dosłownie /dɔˈswɔvʲɲɛ/ (adv)
文字通り
  w sposób ścisły; dokładnie tak, jak znaczą słowa

dotyk /ˈdɔtɨk/ (n)
タッチ
  (fizjologia, fizjologiczny) jeden ze zmysłów umożliwiający odbiór rzeczywistości za pomocą narządów czucia powierzchniowego i głębokiego;

dotykać /dɔˈtɨkaʨ̑/ (v)
触れる
  (przenośnie, przenośnia) poruszać jakieś zagadnienie w rozmowie

dotąd /ˈdɔtɔ̃nt/ (pronoun)
まで
  … wyrażający granicę czasową: aż do teraz, dotychczas

dowiedzieć się /dɔˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑‿ɕɛ/ (v)
分かる
  uzyskać nową informację

dowód /ˈdɔvut/ (n)
証拠
  przedmiot, okoliczność wykazujące coś (dowodzące czegoś)
  (matematyka, matematyczny) skończony ciąg zdań wykazujący prawdziwość twierdzenia;

dowód osobisty /ˈdɔvut ˌɔsɔˈbʲistɨ/ (n)
ID
  (administracja) dokument identyfikujący osobę oraz poświadczający jej obywatelstwo;

dowódca /dɔˈvutʦ̑a/ (n)
校
  osoba kierująca grupą wojskowych;

doświadczenie /ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
経験
  ogół zdobytych wiadomości i umiejętności

doświadczony /ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
経験豊かな
  mający doświadczenie

dożylny /dɔʒˈɨlnɨ/ (adj)
静脈内の
  bezpośrednio wprowadzany do krwiobiegu przez żyłę

dożywocie /ˌdɔʒɨˈvɔʨ̑ɛ/ (n)
終身刑
  (potocznie, potoczny) kara dożywotniego pozbawienia wolności;

drabina /draˈbʲĩna/ (n)
梯子
  drewniana lub metalowa konstrukcja z dwóch pionowych belek połączonych poziomymi szczeblami ułatwiająca wchodzenie na niewielkie wysokości, zazwyczaj do kilku metrów;

drabinka /draˈbʲĩnka/ (n)
シチョウ
  w go sposób łapania grupy kamieni polegający na stawianiu ich przy każdym kolejnym ruchu w atari;

drag queen /drˈaɡ ɡvˈin/ (n)
ドラァグクイーン
  artysta rewiowy, kabaretowy lub estradowy w kobiecym emploi, w charakterystycznym groteskowym stylu;

dragon /ˈdraɡɔ̃n/ (n)
竜騎兵
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej jazdy, pieszy i konny, później tylko konny

dramat /ˈdrãmat/ (n)
ドラマ
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jeden z trzech rodzajów literackich, obok liryki i epiki;

drapacz chmur /ˈdrapaʧ̑ ˈxmur/ (n)
摩天楼
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) bardzo wysoki budynek

drapieżnictwo /drˌapʲɛʒɲˈitstfɔ/ (n)
捕食
  (ekologia, ekologiczny) forma zaspokajania potrzeb pokarmowych przez zjadanie ciała ofiary;

drapieżnik /draˈpʲjɛʒʲɲik/ (n)
天敵
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, którego pokarmem są inne zwierzęta, a jego sposób odżywiania doprowadza do śmierci ofiar

drednot /ˈdrɛdnɔt/ (n)
ドレッドノート
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) pancernik o silnej artylerii głównej dużego kalibru, będący przedstawicielem generacji okrętów budowanej na kilka lat przed i po I wojnie światowej;

dres /drɛs/ (n)
トラックスーツ
  (krawiectwo) (sport, sportowy) wygodny strój treningowy (komplet góra i dół) noszony najczęściej przez sportowców

dreszcz /drɛʃʧ̑/ (n)
スリル
  (fizjologia, fizjologiczny) odczucie zimna wraz z drżeniem ciała wywołane silną emocją lub chorobą;

dreszczowiec /drɛʃˈʧ̑ɔvʲjɛʦ̑/ (n)
スリラー映画
  rodzaj utworu sensacyjnego, filmu lub powieści mającego wywołać u odbiorcy uczucie grozy; w odróżnieniu od horroru zagrożenie jest realne;

drewniak /ˈdrɛvʲɲak/ (n)
木靴
  but (zwykle klapek) z drewna lub na grubej drewnianej podeszwie

drewno /ˈdrɛvnɔ/ (n)
木部
  (botanika, botaniczny) tkanka roślinna zbudowana głównie z martwych komórek, przewodząca wodę i sole mineralne z korzeni do liści oraz stanowiąca szkielet podtrzymujący roślinę;
木, 木材
  materiał uzyskiwany z gałęzi i pni drzew używany w budownictwie, stolarstwie, bednarstwie itp. do wytwarzania różnych przedmiotów oraz jako opał;

drink /drʲĩŋk/ (n)
お酒
  (spożywczy) napój złożony z kilku wymieszanych ze sobą alkoholi, alkoholu z sokiem, wodą itp.

drobne /ˈdrɔbnɛ/ (n)
小銭
  (potocznie, potoczny) pieniądze o niewielkim nominale, monety

drobnomieszczaństwo /drˌɔbnɔmjɛʃtʃˈaɲstfɔ/ (n)
小ブルジョア
  (socjologia, socjologiczny) mieszczanie nie posiadający dużego majątku;

droga /ˈdrɔɡa/ (n)
道
  każdy wytyczony lub przyjęty pas terenu przeznaczony do ruchu pojazdów i ludzi, także zwierząt;

droga krzyżowa /ˈdrɔɡa kʃɨˈʒɔva/ (n)
十字架の道
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: rodzaj nabożeństwa wielkopostnego;

drogi /ˈdrɔɟi/ (adj)
高い
  posiadający wysoką cenę

drogowskaz /drɔˈɡɔfskas/ (n)
道標
  tabliczka lub tabliczki, najczęściej na słupie, stawiane w pobliżu drogi i wskazujące kierunek, w jakim trzeba się udać, by osiągnąć wymieniony na tabliczce cel oraz dodatkowo odległość lub czas tej podróży;

dromader /drɔ̃ˈmadɛr/ (n)
ヒトコブラクダ
  (zoologia, zoologiczny) wielbłąd jednogarbny;

drozd /drɔst/ (n)
つぐみ
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki, owadożerny ptak śpiewający posiadający różnorodne upierzenie;

drożdże /ˈdrɔʒʤ̑ɛ/ (n)
酵母
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa z drożdży (1.1) wykorzystywana m.in. w piekarnictwie, piwowarstwie i gorzelnictwie
  (mikologia, mikologiczny) Saccharomyces, rodzaj jednokomórkowych grzybów, które bez tlenu, na podłożu zawierającym cukier, wywołują fermentację alkoholową;

druga wojna światowa /ˈdruɡa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
第二次世界大戦
  (historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1939-1945;

druid /ˈdru<sup>j</sup>it/ (n)
ドルイド
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny kapłan celtycki;

druk /druk/ (n)
印刷物
  (biurowość, biurowy) często lm druki: pismo, akta, formularz
  (drukarstwo, drukarski) odbitka będąca efektem druku (1.1)
印刷
  (drukarstwo, drukarski) proces drukowania

drukarka /druˈkarka/ (n)
プリンター, 印刷機
  urządzenie służące do drukowania

drukarnia /druˈkarʲɲa/ (n)
印刷所
  zakład zajmujący się produkcją druków; miejsce, w którym się drukuje

drukarz /ˈdrukaʃ/ (n)
印刷工
  człowiek wyspecjalizowany w zawodzie drukarskim, pracownik drukarni;

drukować /druˈkɔvaʨ̑/ (v)
印刷
  dawać coś do druku, publikować
  robić odbitki na prasie drukarskiej albo drukarce

drumla /ˈdrũmla/ (n)
口琴
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) metalowy instrument wydający dźwięki dzięki wzbudzaniu drgań umieszczonej w ustach sprężystej blaszki;

drut /drut/ (n)
針金
  (technologia, technika, techniczny) długi, cienki i elastyczny element metalowy;

drut kolczasty /ˈdrut kɔlˈʧ̑astɨ/ (n)
有刺鉄線
  materiał na ogrodzenia i zasieki w formie skręconych stalowych drutów z wystającymi ostrymi cierniami;

drużba /drˈuʒba/ (n)
ベストマン
  mężczyzna towarzyszący panu młodemu podczas ślubu;

drwal /drval/ (n)
木こり
  człowiek pracujący w leśnictwie, który ścina drzewa;

drwić /drvʲiʨ̑/ (v)
嘲る, 嘲笑 する, 嘲笑う
  szydzić z kogoś, wyśmiewać, kpić, lekceważyć kogoś lub coś

drybling /ˈdrɨblʲĩŋk/ (n)
ドリブル
  (sport, sportowy) seria szybkich wymachów nogami nad piłką połączonych z nagłymi zwrotami ciała i zmianami kierunku poruszania się zawodnika w celu ominięcia zawodników przeciwnej drużyny i niestracenia przy tym piłki;

drzemka /ˈḍʒɛ̃mka/ (n)
午睡, 昼寝
  krótki sen, przespanie się

drzemlik /ˈḍʒɛ̃mlʲik/ (n)
コチョウゲンボウ
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco columbarius, gatunek sokoła, występujący w północnych częściach Eurazji i Ameryki Północnej;

drzewo /ˈḍʒɛvɔ/ (n)
木, 樹木
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) wieloletnia roślina składająca się z pnia i korony;
  (informatyka, informatyczny) struktura danych reprezentująca (1.2);
  (matematyka, matematyczny) graf acykliczny i spójny, przypominający wyglądem odwrócone do góry nogami drzewo (1.1);

drzewo genealogiczne /ˈḍʒɛvɔ ˌɡɛ̃nɛalɔˈɟiʧ̑nɛ/ (n)
家系図
  graf przedstawiający koligacje rodzinne

drzewo iglaste /ˈḍʒɛvɔ iɡˈlastɛ/ (n)
針葉樹鵜
  (botanika, botaniczny) drzewo, którego liście mają formę igieł

drzeworyt /dʒɛvˈɔrɨt/ (n)
木版画
  (sztuka) technika graficzna druku wypukłego posługująca się drewnianymi płytkami do wykonywania odbitek;

drzwi /ḍʒvʲi/ (n)
ドア, 扉, 戸
  ruchome zakrycie otworu w ścianie umożliwiającego przejście; sam taki otwór

drób /drup/ (n)
家禽, 家禽類
  (zootechnika, zootechniczny) ptactwo hodowlane (kury, gęsi, indyki, kaczki itp.)

drżenie /ˈdrʒɛ̃ɲɛ/ (n)
震い
  (rzeczownik odczasownikowy) od: drżeć

drżeć /drʒɛʨ̑/ (v)
震える
  trząść się, drgać, dygotać

dualizm /duˈalizm/ (n)
二元論
  (filozofia, filozoficzny) nurt w filozofii uznający za postawę bytu dwie odrębne substancje

dualizm korpuskularno-falowy /duˈalizm kˌɔrpuskulˈarnɔfalˈɔvɨ/ (n)
粒子と波動の二重性
  (fizyka, fizyczny) właściwość materii polegająca na tym, że w pewnych przypadkach ujawnia naturę falową, a w innych cząsteczkową (korpuskularną);

dubbing /ˈdabʲĩŋk/ (n)
吹き替え
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dialogi przetłumaczone z obcego języka, przygotowane w postprodukcji i zastępujące oryginalną ścieżkę dialogową w filmie, serialu lub grze komputerowej;

dubn /dupn̥/ (n)
ドブニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Db i liczbie atomowej 105;

duch /dux/ (n)
精神, 霊, 魂
  dusza ludzka
幽霊
  niematerialna postać, często obdarzona nienaturalną siłą lub zdolnościami;
心, 精神, 魂
  umysł, myśli ludzkie

duchowny /duˈxɔvnɨ/ (n)
牧師
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba sprawująca posługę duchową, religijną

duchowy /duˈxɔvɨ/ (adj)
精神的
  odnoszący się do sfery ducha i duchowości

dudek /ˈdudɛk/ (n)
ヤツガシラ
  (ornitologia, ornitologiczny) Upupa epops, średni ptak wędrowny o upierzeniu w kolorach pomarańczowym, czarnym i białym, z czubem na głowie;

dudy /ˈdudɨ/ (n)
バグパイプ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ludowy instrument muzyczny z grupy aerofonów stroikowych;

duet /ˈdu<sup>w</sup>ɛt/ (n)
デュエット
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny przeznaczony dla dwóch instrumentów lub na dwa głosy
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny złożony z dwóch osób

duma /ˈdũma/ (n)
誇り
  (przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś będący powodem czyjejś dumy (1.1)
  poczucie osobistej godności
  zbyt wysokie mniemanie o sobie

dumny /ˈdũmnɨ/ (adj)
誇
  wyniosły, pyszny, o wygórowanym mniemaniu

dupa /ˈdupa/ (n)
けつの穴
  (wulgarnie, wulgaryzm) pośladki lub odbyt

dupek /ˈdupɛk/ (n)
野郎
  (grubiański, grubiańsko) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba lekceważona i pogardzana z racji swej niezaradności, głupoty i naiwności

durszlak /ˈdurʃlak/ (n)
コランダー
  dziurkowana miska do odcedzania

dusić /ˈduɕiʨ̑/ (v)
窒息
  podrażniać drogi oddechowe
  ginąć z braku powietrza

dusza /ˈduʃa/ (n)
魂, 霊, 魂魄, たま
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niematerialny byt opuszczający człowieka (w niektórych religiach także zwierzę) w chwili śmierci;

duszność /dˈuʃnɔɕtɕ/ (n)
呼吸困難
  (medycyna, medyczny) subiektywne poczucie ograniczenia oddechu;

duński /ˈdũj̃sʲci/ (n)
デンマーク語
  język urzędowy Danii;

dużo /ˈduʒɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
多い, 沢山, 大勢, 多数
  w wielkiej ilości

duży /ˈduʒɨ/ (adj)
大
  mający znaczne, wielkie rozmiary

dworzec /ˈdvɔʒɛʦ̑/ (n)
駅
  miejsce przyjazdu, odjazdu i postoju autobusów lub pociągów wraz z budynkiem przystosowanym do obsługi pasażerów (kasami, poczekalnią, punktami gastronomicznymi itp.);

dwubiegunowy /ˌdvubʲjɛɡũˈnɔvɨ/ (adj)
二極
  taki, który ma dwa bieguny

dwugłowy /dvuˈɡwɔvɨ/ (adj)
双頭
  mający dwie głowy

dwujęzyczny /ˌdvujɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
バイリンガル
  o człowieku: mówiący w dwóch językach

dwukropek /dvuˈkrɔpɛk/ (n)
コロン
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny używany przed zapisem np. cytatu lub wyliczaniem pojęć

dwukrotnie /dvuˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
二倍
  dwa razy

dwulicowość /ˌdvulʲiˈʦ̑ɔvɔɕʨ̑/ (n)
二心
  cecha kogoś, kto swoje zachowanie zmienia w zależności od sytuacji i osób, z którymi się styka

dwulicowy /ˌdvulʲiˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
二枚舌を使うような
  postępujący według zasad podwójnej moralności

dwunastnica /ˌdvũnaˈstʲɲiʦ̑a/ (n)
十二指腸
  (anatomia, anatomiczny) początkowy odcinek jelita cienkiego;

dwunastokąt /dvˌunastˈɔkɔnt/ (n)
十二角形
  (geometria) wielokąt o dwunastu bokach

dwupłat /ˈdvupwat/ (n)
複葉機
  (lotnictwo, lotniczy) samolot o dwóch płatach nośnych;

dwusieczna /dvuˈɕɛʧ̑na/ (n)
二等分線
  (matematyka, matematyczny) linia prosta dzieląca kąt na połowy;

dwutlenek /dvutlˈɛnɛk/ (n)
二酸化物
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z jednego atomu danego pierwiastka połączonego z dwoma atomami tlenu

dwutlenek węgla /dvuˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla/ (n)
二酸化炭素
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny, bezwonny i niepalny gaz, produkt spalania i oddychania, wykorzystywany przez rośliny w procesie fotosyntezy;

dwór /dvur/ (n)
宮廷
  siedziba władcy

dybuk /ˈdɨbuk/ (n)
ディブク
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (ezoteryka) w mistycyzmie i folklorze żydowskim dusza zmarłego, która zawładnęła ciałem żywej osoby; zły duch, który wstępuje w żywego człowieka i nadaje mu obcą osobowość;

dychotomia /ˌdɨxɔˈtɔ̃mʲja/ (n)
二分法
  (filozofia, filozoficzny) podział pewnej klasy na dwie, zwykle przeciwstawne, grupy elementów lub zestawienie par przeciwstawnych pojęć

dyftong /ˈdɨftɔ̃ŋk/ (n)
二重母音
  (językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk samogłoskowy o zmiennym przebiegu artykulacji, będący złożeniem samogłoski i półsamogłoski; przez użytkowników języka postrzegany jako złożenie dwóch samogłosek;

dykcja /ˈdɨkʦ̑ʲja/ (n)
ディクション
  sposób wymawiania wyrazów i zdań

dyktando /dɨktˈandɔ/ (n)
聞き取り
  (szkolnictwo, szkolny) ćwiczenie ortograficzne polegające na zapisywaniu dyktowanej treści

dyktator /dɨkˈtatɔr/ (n)
独裁者
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca kraju, który sprawuje władzę w sposób autorytarny, pozaprawny i zwykle brutalny

dyktatura /dˌɨktatˈura/ (n)
独裁, 独裁政治
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma sprawowania absolutnej i nieograniczonej władzy przez jedną osobę lub grupę osób;

dylemat /dɨlˈɛmat/ (n)
ジレンマ
  (logika, logiczny) wnioskowanie, gdzie oprócz dwóch zdań warunkowych trzecią przesłanką jest zdanie alternatywne
  sytuacja wymagająca trudnego wyboru

dyletant /dɨˈlɛtãnt/ (n)
アマチュア
  człowiek zajmujący się jakąś dziedziną, nie znając się na niej, bez odpowiedniego przygotowania

dym /dɨ̃m/ (n)
煙
  produkty spalania zawieszone w powietrzu

dymić /ˈdɨ̃mʲiʨ̑/ (v)
煙
  wydzielać dym

dynamika /dɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
ダイナミクス
  (fizyka, fizyczny) dział mechaniki zajmujący się ruchem ciał materialnych pod działaniem sił;

dynamit /dɨ̃ˈnãmʲit/ (n)
ダイナマイト
  materiał wybuchowy otrzymywany z mieszanki nitrogliceryny i ziemi okrzemkowej;

dynia /ˈdɨ̃ɲa/ (n)
パンプキン
  (botanika, botaniczny) Cucurbita, roślina z rodziny dyniowatych;
カボチャ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) duży, najczęściej żółty lub pomarańczowy owoc dyni (1.1)

dyplom /ˈdɨplɔ̃m/ (n)
ディプロマ
  dokument stwierdzający czyjś tytuł naukowy bądź zawodowy

dyplomacja /dˌɨplɔmˈatsja/ (n)
外交
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sposób prowadzenia polityki międzynarodowej środkami pokojowymi

dyptyk /ˈdɨptɨk/ (n)
ディプティク
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dwuczęściowy, dwuskrzydłowy ołtarz
  (sztuka) dwuczęściowe malowidło lub płaskorzeźba

dyrektor /dɨˈrɛktɔr/ (n)
管理者
  osoba zarządzająca jakąś instytucją

dyrektywa /dˌɨrɛktˈɨva/ (n)
指示
  wskazówka co do postępowania

dyrygent /dɨˈrɨɡɛ̃nt/ (n)
指揮者
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) człowiek, który kieruje wykonaniem utworu przez zespół muzyczny;

dyscyplina /ˌdɨsʦ̑ɨˈplʲĩna/ (n)
規律
  dział nauki, techniki itp.
  rodzaj uprawianego sportu
  rygorystyczne zasady postępowania

dysfagia /dɨsfˈaɡja/ (n)
嚥下障害
  (medycyna, medyczny) zaburzenie połykania;

dysk /dɨsk/ (n)
ディスク
  (informatyka, informatyczny) każdy nośnik danych w kształcie dysku (1.1)
  (anatomia, anatomiczny) część kręgosłupa łącząca dwa kręgi;
  każdy przedmiot w kształcie dysku (1.1)
  płyta kompaktowa
円盤
  (sport, sportowy) przyrząd sportowy do rzucania na odległość w kształcie płaskiego, cienkiego koła;

dysk twardy /ˈdɨsk ˈtfardɨ/ (n)
ハードディスク
  (informatyka, informatyczny) urządzenie będące jednym z rodzajów magnetycznego nośnika umożliwiającego przechowywanie danych;

dyskietka /dɨsʲˈcɛtka/ (n)
フロッピー
  (informatyka, informatyczny) przenośny nośnik magnetyczny o niewielkiej pojemności, umożliwiający zarówno odczyt jak i zapis danych;

dyskoteka /ˌdɨskɔˈtɛka/ (n)
ディスコ
  (przestarzałe, przestarzały) płytoteka
  lokal, w którym takie zabawy (1.1) odbywają się;

dyskryminacja /ˌdɨskrɨ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
差別
  ograniczanie przywilejów, praw, a nawet prześladowanie części społeczności, zwykle na tle rasowym, etnicznym, religijnym lub kulturowym

dyskryminować /dˌɨskrɨminˈɔvatɕ/ (v)
冷遇
  prześladować poszczególne osoby lub grupy lub ograniczać ich prawa ze względu na rasę, narodowość, wyznanie, płeć itp.

dyskusja /dɨsˈkusʲja/ (n)
議論, 討論
  jeden ze sposobów wymiany poglądów praktykowany przez dwoje lub więcej osób zainteresowanych danym tematem lub zjawiskiem;

dysleksja /dɨsˈlɛksʲja/ (n)
ディスレクシア
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) specyficzne trudności w nauce czytania i pisania;

dysmorfofobia /dˌɨsmɔrfɔfˈɔbja/ (n)
身体醜形障害
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwe, lękowe przekonanie o własnej szpetocie;

dysproz /ˈdɨsprɔs/ (n)
ジスプロシウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Dy i liczbie atomowej 66;

dystopia /dɨsˈtɔpʲja/ (n)
ディストピア
  (literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (sztuka) utwór fabularny z dziedziny literatury fantastyczno-naukowej, przedstawiający czarną wizję przyszłości;

dystrykt /ˈdɨstrɨkt/ (n)
区
  (administracja) nazwa okręgu administracyjnego bądź sądowego w kraju lub mieście

dysydent /dɨˈsɨdɛ̃nt/ (n)
反体制
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odstępca od dogmatów kościelnych, w dawnej Polsce ktoś wyznający religię chrześcijańską inną niż katolicyzm, szczególnie protestant;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba występująca przeciwko władzy i z tego powodu represjonowana;

dysza /ˈdɨʃa/ (n)
ノズル
  (technologia, technika, techniczny) część przewodu, w której zwiększa się energia kinetyczna płynu

dywan /ˈdɨvãn/ (n)
カーペット
  gruba, wzorzysta tkanina, przeznaczona do przykrycia podłogi;

dywergencja /ˌdɨvɛrˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
発散
  (matematyka, matematyczny) operator określający dla danego pola wektorowego pole skalarne, na podstawie którego można określić źródła i ujścia pola;
  powstawanie rozbieżności
  rozbieżność, różnorodność

dywersja /dɨvˈɛrsja/ (n)
陽動
  (wojskowość, wojskowy) tajne działania prowadzone by osłabić nieprzyjaciela

dywidenda /ˌdɨvʲiˈdɛ̃nda/ (n)
配当
  (ekonomia, ekonomiczny) część rocznego zysku netto spółki akcyjnej dzielona między akcjonariuszy proporcjonalnie do liczby posiadanych przez nich akcji;

dziabka /dʑˈapka/ (n)
鍬
  TemplateParserError:LuaError motyka

dziadek /ˈʥ̑adɛk/ (n)
祖父, お爺さん
  ojciec ojca
  ojciec matki

dziadek do orzechów /ˈʥ̑adɛɡ ˌdɔ‿ːˈʒɛxuf/ (n)
くるみ割り
  ręczne narzędzie kuchenne, służące do rozłupywania skorup orzechów;

działalność /ʥ̑aˈwalnɔɕʨ̑/ (n)
活動
  zorganizowany zespół działań, aktywności podjętych w określonym celu i mających jasno określony zakres

działać /ˈʥ̑awaʨ̑/ (v)
機能する
  aktywnie uczestniczyć, pracować

działo /ˈʥ̑awɔ/ (n)
大砲
  (wojskowość, wojskowy) broń palna kalibru co najmniej 20 mm;

dzidziuś /ˈʥ̑iʥ̑üɕ/ (n)
赤ちゃん
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) małe dziecko

dzieciobójstwo /ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ɔˈbujstfɔ/ (n)
子殺し
  (książkowy) zabójstwo dziecka, najczęściej własnego;

dzieciństwo /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩj̃stfɔ/ (n)
子供時代
  okres rozwoju w życiu człowieka poprzedzający dojrzewanie i okres młodzieńczy;

dziecko /ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ/ (n)
子供, 子
  potomek niezależnie od wieku: syn lub córka w odniesieniu do swoich rodziców biologicznych lub przybranych;
  istota ludzka w okresie wzrostu i dojrzewania, umownie do 18 roku życia;

dziedzictwo /dʑɛdʑˈitstfɔ/ (n)
家宝
  majątek przejęty po kimś

dziedziczenie /ˌʥ̑ɛ̇ʥ̑iˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
継承
  (rzeczownik odczasownikowy) od: dziedziczyć

dziedzina /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑ĩna/ (n)
定義域
  (matematyka, matematyczny) zbiór wszystkich możliwych argumentów danej funkcji;

dzielenie /ʥ̑ɛˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
割り算, 除算
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, odwrotne do mnożenia;

dzielić /ˈʥ̑ɛlʲiʨ̑/ (v)
分ける
  dokonywać podziału, wyróżniać części jednej całości
  (matematyka, matematyczny) wyznaczać iloraz, stosunek dwóch wielkości, funkcji itp.;
共有
  mieć z czymś / kimś coś wspólnego

dzielna /dʑˈɛlna/ (n)
被除数
  (matematyka, matematyczny) liczba dzielona; pierwsza z dwóch liczb na których wykonywa się nieprzemienne działanie dzielenia, w zapisie ułamkowym odpowiada jej licznik

dzielnica /ʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
地区
  wydzielona, zwyczajowo lub administracyjnie, część dużego miasta;

dzielnica czerwonych latarni /dʑɛlɲˈitsa tʃɛrvˈɔnɨx latˈarɲi/ (n)
風俗街
  dzielnica, w której świadczone są usługi erotyczne;

dzielnik /ˈʥ̑ɛlʲɲik/ (n)
除数
  (matematyka, matematyczny) liczba, przez którą dzielimy inną liczbę;

dzielny /ˈʥ̑ɛlnɨ/ (adj)
勇
  nie poddający się przeciwnościom

dziennik /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲːik/ (n)
ニュース
  (telewizja, telewizyjny) informacyjny program telewizyjny, radiowy

dziennik pokładowy /dʑˈɛnɲik pˌɔkwadˈɔvɨ/ (n)
日誌
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (lotnictwo, lotniczy) podstawowy dokument załogi statku odtwarzający przebieg lotu;

dziennikarstwo /ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarstfɔ/ (n)
ジャーナリズム
  zajęcie dziennikarzy i dziennikarek

dziennikarz /ʥ̑ɛ̇̃ɲˈːikaʃ/ (n)
きしゃ
  osoba przygotowująca informacje do prasy, radia, telewizji, Internetu, itp.;

dziesięciokąt /dʑˌɛɕɛɲtɕˈɔkɔnt/ (n)
十角形
  (geometria) wielokąt o dziesięciu bokach (kątach wewnętrznych)

dziewanna /ʥ̑ɛˈvãnːa/ (n)
毛蕊花
  (botanika, botaniczny) Verbascum liczący około 360 gatunków rodzaj roślin z rodziny trędownikowatych;

dziewczyna /ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
乙女
  młoda, niezamężna kobieta
  partnerka, nieformalna narzeczona

dziewczynka /ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃nka/ (n)
少女
  dziecko płci żeńskiej

dziewczęcy /ʥ̑ɛfˈʧ̑ɛ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
女の子
  dotyczący dziewczyny, taki, jak u dziewczyny/dziewczynki

dziewica /ʥ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
処女
  osoba płci żeńskiej, która nie straciła dziewictwa; kobieta przed pierwszym stosunkiem seksualnym

dziewictwo /dʑɛvˈitstfɔ/ (n)
処女
  (fizjologia, fizjologiczny) stan kobiety do chwili pierwszego stosunku płciowego; bycie dziewicą

dziewiętnaście /ˌʥ̑ɛvʲjɛtˈnaɕʨ̑ɛ/ (cardinalNumeral)
十九
  liczba 19

dzieło sztuki /ˈʥ̑ɛwɔ ˈʃtuci/ (n)
作品
  (sztuka) wytwór działalności artystycznej mający specjalną wartość artystyczną

dzień /ʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
日, 昼
  okres pomiędzy dwiema kolejnymi północami; doba
  okres od świtu do zmierzchu

dzień dobry /ˈʥ̑ɛɲ ˈdɔbrɨ/ (interjection)
おはよう, こんにちは, おはよう ございます
  zwrot używany, kiedy chcemy życzyć dobrego dnia; uprzejme powitanie stosowane do zmierzchu

dzik /ʥ̑ik/ (n)
猪, 野猪
  (zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka z rzędu parzystokopytnych;

dziki /ˈʥ̑ici/ (adj)
野性的
  nieudomowiony, żyjący w naturalnych warunkach

dzikość /dʑˈikɔɕtɕ/ (n)
野性
  cecha tego, co jest dzikie, nieokiełznane, nieoswojone

dzikus /ˈʥ̑ikus/ (n)
野蛮人
  osobnik niecywilizowany

dziobak /ˈʥ̑ɔbak/ (n)
鴨嘴, カモノハシ
  (zoologia, zoologiczny) Ornithorhynchidae, stekowiec z rodziny dziobakowatych;

dzioborożec /ˌʥ̑ɔbɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
サイチョウ
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak posiadający duży dziób z rogowymi naroślami;

dzisiaj /ˈʥ̑iɕäj/ (adv)
今日
  cały dzień, który jest w tej chwili, dziś

dziupla /ˈʥ̑upla/ (n)
樹洞
  otwór, pusta komora wewnątrz pnia lub gałęzi drzewa;

dziura /ˈʥ̑ura/ (n)
穴
  otwór powstały wskutek uszkodzenia
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) dziura elektronowa

dziwaczny /ʥ̑iˈvaʧ̑nɨ/ (adj)
変
  cechujący się osobliwością, śmiesznością, nietypowością

dziwić /dʑˈivitɕ/ (v)
驚かす
  powodować odczucie zdumienia

dziwny /ˈʥ̑ivnɨ/ (adj)
不思議
  charakteryzujący się czymś niezrozumiałym

dziób /ʥ̑up/ (n)
嘴, くちばし
  (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie głowy u ptaków oraz niektórych innych zwierząt służące najczęściej do chwytania pokarmów;

dzięcioł /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw/ (n)
啄木鳥
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny dzięciołów, Picinae

dzięcioł czarny /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈʧ̑arnɨ/ (n)
クマゲラ
  (ornitologia, ornitologiczny) Dryocopus martius Linnaeus, największy gatunek dzięcioła, występujący w Polsce;

dzięcioł duży /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈduʒɨ/ (n)
アカゲラ
  (ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos major, pospolity gatunek dzięcioła;

dzięcioł zielony /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔwʲ ʑɛˈlɔ̃nɨ/ (n)
ヨーロッパアオゲラ
  (ornitologia, ornitologiczny) Picus viridis, gatunek dzięcioła, występujący pospolicie w Polsce;

dzięgiel /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
アンゼリカ
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

dzięki /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci/ (preposition)
おかげ
  …służący do powiedzenia, że dana czynność odbywa się z niezbędną pomocą osoby, rzeczy itp., opisanych przez wyrażenie za przyimkiem

dziękować /ʥ̑ɛ̃ŋˈkɔvaʨ̑/ (v)
感謝
  składać podziękowanie

dziękuję /ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ/
有難う, ありがとう
  …wyrażający wdzięczność

dziękuję bardzo /ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ ˈbarʣ̑ɔ/
どうもありがとうございます
  …wyrażający wdzięczność

dzwon /ʣ̑vɔ̃n/ (n)
鐘
  duży metalowy przedmiot, który uderzany wydaje dźwięk;

dzwonek /ˈʣ̑vɔ̃nɛk/ (n)
チャイム
  urządzenie sygnalizacyjne, często elektryczne, np. przy drzwiach wejściowych, w szkole, teatrze, przy rowerze

dzwonić /ˈʣ̑vɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
鳴る
  (potocznie, potoczny) (telekomunikacja) telefonować, próbować nawiązać połączenie telefoniczne
呼び鈴を鳴らす
  o dzwonie, dzwonku, telefonie: wydawać dźwięk
  wywoływać dźwięk za pomocą dzwonu lub dzwonka

dzwonnica /ˌʣ̑vɔ̃nˈɲiʦ̑a/ (n)
鐘楼
  (architektura, architektoniczny) część budynku (najczęściej wieża) lub osobna budowla, konstrukcja przeznaczone do zawieszania dzwonów;

dąb /dɔ̃mp/ (n)
オーク
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus L., rodzaj roślin drzewiastych lub krzewiastych z rodziny bukowatych;

dłoń /dwɔ̃ɲ/ (n)
手のひら
  (anatomia, anatomiczny) powierzchnia ręki pozbawiona owłosienia i mająca linie papilarne;

dług /dwuk/ (n)
借金
  to, co zostało do oddania lub zapłacenia po wzięciu pożyczki lub na podstawie innej umowy;

długi /ˈdwuɟi/ (adj)
長い
  mający znaczny wymiar podłużny (długość)
  trwający znaczny czas
  (potocznie, potoczny) używany przy określaniu długości lub czasu, jw.
  (żartobliwie) o człowieku: wysoki

długonogi /ˌdwuɡɔ̃ˈnɔɟi/ (adj)
足の長い
  mający długie nogi

długopis /dwuˈɡɔpʲis/ (n)
ボールペン
  narzędzie do pisania, w którym pisze się wymiennymi wkładami z atramentem lub żelem

długość /ˈdwuɡɔɕʨ̑/ (n)
長さ
  (fizyka, fizyczny) miara odległości między dwoma punktami liczona w linii prostej albo po krzywej;

dłuto /ˈdwutɔ/ (n)
鑿, 鏨
  (technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie, złożone z uchwytu i ostrza, używane m.in. do ręcznej obróbki rzeźbiarskiej, wykonywania otworów, zagłębień, rzeźbienia, przecinania i wygładzania;

dźinizm /ˈʥ̑ĩɲism̥/ (n)
ジャイナ教
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nonteistyczny system filozoficzny i religijny powstały w Indiach w VII-VI wieku p.n.e.;

dźwignia /ˈʥ̑vʲiɟɲa/ (n)
梃子
  (technologia, technika, techniczny) przełącznik zrealizowany za pomocą dającego się przesuwać drążka

dźwięczny /dʑvʲˈɛntʃnɨ/ (adj)
有声
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymawiany przy zsuniętych i drgających więzadłach głosowych

dźwięk /ʥ̑vʲjɛ̃ŋk/ (n)
音
  fala akustyczna odbierana przez słuch człowieka;

dżakfrut /ˈʤ̑akfrut/ (n)
ジャックフルーツ
  (spożywczy) ogromny, jadalny owoc drzewa bochenkowego;

dżdżownica /ʤ̑ːɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
ミミズ
  (zoologia, zoologiczny) walcowaty, zbudowany z pierścieni bezkręgowiec;

dżem /ʤ̑ɛ̃m/ (n)
ジャム
  (spożywczy) słodka, lepka substancja do smarowania chleba lub dodawana do naleśników, wytwarzana przez gotowanie owoców z cukrem;

dżentelmen /ʤ̑ɛ̃nˈtɛlmɛ̃n/ (n)
ジェントルマン
  mężczyzna nienaganny pod względem form towarzyskich, taktowny, honorowy, godny zaufania, kulturalny, dobrze wychowany, uprzejmy, postępujący szlachetnie,

dżihad /ˈʤ̑ʲixat/ (n)
ジハード
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) święta wojna muzułmańska

dżin /dʒˈin/ (n)
ジン
  (mitologia, mitologiczny) duch w wierzeniach staroarabskich, powstały z czystego ognia albo też obłoku pary, który wpływa na losy ludzkie

dżinn /ʤ̑ʲĩn/ (n)
ジン
  (mitologia arabska) według pogańskich, przedislamskich wierzeń staroarabskich: istota o nadnaturalnej potędze, powstała z ognia (lecz mogąca przyjmować dowolną postać), mająca wpływ na losy ludzi

dżip /ʤ̑ʲip/ (n)
ジープ
  (motoryzacja) samochód marki Jeep;

dżokej /ˈʤ̑ɔkɛj/ (n)
騎手
  (jeździectwo, jeździecki) jeździec zawodowo startujący w wyścigach konnych

dżoker /ˈʤ̑ɔkɛr/ (n)
ジョーカー
  (termin karciany) dodatkowa karta w talii, używana w niektórych grach, zastępująca dowolną inną kartę

dżonka /dʒˈɔŋka/ (n)
ジャンク
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) drewniany statek handlowy lub rybacki używany w krajach Dalekiego Wschodu;

dżudo /ˈʤ̑udɔ/ (n)
柔道
  (sport, sportowy) japońska sztuka walki

dżul /ʤ̑ul/ (n)
ジュール
  (fizyka, fizyczny) jednostka pracy, energii i ciepła w układzie SI, oznaczana J;

dżuma /ˈʤ̑ũma/ (n)
ペスト
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) choroba zakaźna, o ostrym przebiegu, wywoływana przez pałeczkę Yersinia pestis;

dżungla /ˈʤ̑ũŋɡla/ (n)
密林, ジャングル
  wilgotny las tropikalny;

e-mail /ˈĩmɛjl/ (n)
メールアドレス
  (informatyka, informatyczny) adres, na który wysyła się wiadomości w (1.1)
電子メール, メール
  (informatyka, informatyczny) usługa wysyłania elektronicznych wiadomości;
  (informatyka, informatyczny) wiadomość wysłana za pośrednictwem (1.1)

e-mailowy /ˌĩmɛjˈlɔvɨ/ (adj)
電子 メール の
  (informatyka, informatyczny) związany z pocztą e-mail

e-moll /ˈɛ‿mɔl/ (n)
イ短調
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku e (w zapisie nutowym z jednym krzyżykiem)

ebonit /ɛbˈɔɲit/ (n)
エボナイト
  tworzywo sztuczne otrzymywane w wyniku wulkanizacji kauczuku z dużą ilością siarki, zwykle barwy czarnej lub ciemnobrązowej, posiada dobre właściwości izolacyjne;

echo /ˈɛxɔ/ (n)
反響, こだま
  (akustyka, akustyczny) powtórzenie dźwięku słyszalne wskutek odbicia się go od oddalonej powierzchni;

echolokacja /ˌɛxɔlɔkˈatsja/ (n)
反響定位
  metoda stosowana przez niektóre zwierzęta polegająca na określaniu położenia przeszkód lub poszukiwanych obiektów w otoczeniu z użyciem zjawiska echa akustycznego;

edredon /ɛˈdrɛdɔ̃n/ (n)
ホンケワタガモ
  (ornitologia, ornitologiczny) Somateria mollissima, duży, zamieszkujący skaliste wybrzeża, morski ptak o szczególnie miękkim puchu;

edycja /ɛdˈɨtsja/ (n)
版
  wydanie, publikacja

efekt cieplarniany /ˈɛfɛktʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ/ (n)
温室効果
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższania temperatury Ziemi powodowane przez gazy cieplarniane;

efekt uboczny /ˈɛfɛkt uˈbɔʧ̑nɨ/ (n)
副作用
  (informatyka, informatyczny) w programowaniu dowolny efekt wyrażenia, który zmienia stan programu
  dodatkowa, niepożądana i inna od oczekiwanej, reakcja organizmu pacjenta na dany lek

efektywność /ˌɛfɛktˈɨvnɔɕtɕ/ (n)
効率
  bycie wydajnym; zdolność osiągania dobrego wyniku

egalitaryzm /ˌɛɡalitˈarɨzm/ (n)
平等主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) koncepcja głosząca, iż zasada równości obywateli powinna być podstawą sprawiedliwego ustroju społecznego;

egida /ɛˈɟida/ (n)
アイギス
  (mitologia grecka) tarcza Zeusa wykuta przez Hefajstosa;

egipski /ɛˈɟipsʲci/ (adj)
エジプトの
  odnoszący się do Egiptu, dotyczący Egiptu, pochodzący z Egiptu

egiryn /ɛɡʲˈirɨn/ (n)
エジリン輝石
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów łańcuchowych, zaliczany do grupy piroksenów, wzór chemiczny NaFe3+(Si2O6);

egocentryzm /ˌɛɡɔtsˈɛntrɨzm/ (n)
自己中心性
  (pejoratywnie, pejoratywny) przecenianie swojego znaczenia w świecie, postrzeganie siebie jako ośrodka wszystkiego, odbieranie wszystkich wydarzeń w stosunku do własnej osoby
  (psychologia, psychologiczny) tok rozumowania, który polega na centralnym umiejscowieniu własnej osoby w świecie;

egoistyczny /ˌɛɡɔ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
利己的な
  charakterystyczny dla egoisty i egoizmu

egzamin /ɛɡˈzãmʲĩn/ (n)
試験
  (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) procedura sprawdzania wiedzy teoretycznej lub praktycznej

egzamin wstępny /ɛɡˈzãmʲĩn ˈfstɛ̃mpnɨ/ (n)
入学試験
  (edukacja, edukacyjny) egzamin organizowany przez instytucję edukacyjną, którego wyniki decydują o przyjęciu na kolejny etap kształcenia

egzegeza /ˌɛɡzɛɡˈɛza/ (n)
訓詁
  (językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) badanie, wyjaśnianie i komentowanie tekstów;

egzekucja /ˌɛɡzɛˈkuʦ̑ʲja/ (n)
処刑
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przymusowe ściąganie należności, z których zapłaceniem jakaś osoba lub instytucja zalega
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wykonanie wyroku, orzeczenia, decyzji administracyjnej lub uchwały organu kolegialnego
  wykonanie wyroku śmierci

egzonim /ɛɡˈzɔ̃ɲĩm/ (n)
エクソニム
  (językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) zaadaptowana na potrzeby własnego języka nazwa obiektu geograficznego inna od nazwy używanej w języku lub językach oficjalnych na obszarze, gdzie dany obiekt geograficzny się znajduje;

egzorcysta /ˌɛɡzɔrtsˈɨsta/ (n)
破魔師
  (kościelny) osoba uprawniona do odprawienia egzorcyzmu;

egzosfera /ˌɛɡzɔˈsfɛra/ (n)
外気圏
  (meteorologia, meteorologiczny) zewnętrzna warstwa atmosfery Ziemi;

egzotyczny /ˌɛɡzɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
エキゾチック
  typowy dla dalekich krajów o odmiennej kulturze i klimacie

egzystencja /ˌɛɡzɨˈstɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
存在
  istnienie, byt, życie i jego warunki

egzystencjalizm /ˌɛɡzɨstɛ̃nˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
実存主義
  (filozofia, filozoficzny) współczesny kierunek filozoficzny, którego przedmiotem badań są indywidualne losy jednostki ludzkiej;

einstein /ˈajn͇ʃtajn/ (n)
アインスタイニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Es i liczbie atomowej 99;

ejakulacja /ˌɛjakuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
射精
  (fizjologia, fizjologiczny) wytrysk spermy (nasienia);

ejakulat /ˌɛjakˈulat/ (n)
精液
  (fizjologia, fizjologiczny) porcja nasienia wydzielanego przez osobnika męskiego podczas wytrysku

ekierka /ɛˈcɛrka/ (n)
三角定規
  przyrząd kreślarski o kształcie trójkąta prostokątnego

ekliptyka /ɛkˈlʲiptɨka/ (n)
黄道
  (astronomia, astronomiczny) koło na sferze niebieskiej, wyznaczone przez pozorną, obserwowaną z Ziemi drogę Słońca na niebie;

ekolog /ɛˈkɔlɔk/ (n)
環境学者
  (biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się ekologią
環境保護論者
  (potocznie, potoczny) działacz społeczny, aktywista na rzecz ekologii; ekologista

ekologia /ˌɛkɔˈlɔɟja/ (n)
生態学
  (biologia, biologiczny) nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody;

ekosystem /ˌɛkɔˈsɨstɛ̃m/ (n)
生態系
  fragment przyrody będący funkcjonalną całością;

ekran /ˈɛkrãn/ (n)
画面
  część urządzeń pokazujących obraz lub tekst, na której wyświetlane są informacje

ekscentryczny /ˌɛksʦ̑ɛ̃nˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
偏心
  dziwaczny, odbiegający od normy

ekshibicjonizm /ˌɛksxʲibʲiˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
露出狂
  (seksuologia, seksuologiczny) dewiacja seksualna polegająca na obnażaniu się w miejscu publicznym;

ekshumacja /ˌɛksxumˈatsja/ (n)
発掘
  wydobycie pochowanych ludzkich szczątków;

ekshumować /ˌɛksxumˈɔvatɕ/ (v)
掘り出す
  wydobywać pochowane zwłoki

ekskomunika /ˌɛkskɔ̃ˈmũɲika/ (n)
破門
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyłączenie ze wspólnoty Kościoła, najsurowsza kara w Kościele katolickim;

ekspansja /ɛksˈpãw̃sʲja/ (n)
拡大
  rozprzestrzenianie się czegoś na jakimś obszarze
展開
  zajmowanie przez państwo, cesarstwo nowych terytoriów

ekspert /ˈɛkspɛrt/ (n)
家
  specjalista w danej dziedzinie, osoba o teoretycznej i praktycznej znajomości danego tematu

eksperyment /ˌɛkspɛˈrɨ̃mɛ̃nt/ (n)
実験
  przeprowadzenie zjawiska w celach badawczych;

eksplozja /ɛksˈplɔzʲja/ (n)
爆発
  rozerwanie się z hukiem;

ekspresjonizm /ˌɛksprɛˈsʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
表現主義
  (sztuka) kierunek w sztuce, który miał na celu wyrażenie uczuć artysty;

ekstaza /ɛkˈstaza/ (n)
エクスタシー
  (psychologia, psychologiczny) stan zachwytu o charakterze majaczeniowym, często mający treść lub zabarwienie religijne; stan oderwania od rzeczywistości;

ekstrapolacja /ˌɛkstrapɔˈlaʦ̑ʲja/ (n)
外挿
  (matematyka, matematyczny) wyznaczanie wartości funkcji poza przedziałem, w którym wartości tej funkcji są znane
  prognozowanie przebiegu wydarzeń na podstawie znajomości analogicznych zjawisk
  rezultat ekstrapolacji (1.1) lub (1.2)

ekstrawagancja /ˌɛkstravaˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
贅沢
  wygląd lub zachowanie jaskrawo odmienne od powszechnego

ekstrawagancki /ˌɛkstravaˈɡãnʦ̑ʲci/ (adj)
強勢
  taki, który jest przejawem ekstrawagancji

ekstremalnie /ˌɛkstrɛ̃ˈmalʲɲɛ/ (adv)
大変
  w sposób ekstremalny

ekstremizm /ɛksˈtrɛ̃mʲism̥/ (n)
極端主義
  wyznawanie skrajnych, krańcowych poglądów w jakiejś kwestii

eksykator /ˌɛksɨˈkatɔr/ (n)
デシケーター
  rodzaj naczynia laboratoryjnego, służącego do ochrony przed wilgocią;

elasmoterium /ˌɛlasmɔtˈɛrjum/ (n)
エラスモテリウム
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Elasmotherium, rodzaj prehistorycznego nosorożca;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju (1.1)

elbait /ɛlˈba<sup>j</sup>it/ (n)
リシア電気石
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

elegancja /ˌɛlɛˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
優雅
  dobry smak w ubiorze i zachowaniu

elektroda /ˌɛlɛkˈtrɔda/ (n)
電極
  (fizyka, fizyczny) końcówka przewodnika pozostającego w kontakcie ze środowiskiem, do którego doprowadza lub z którego odprowadza prąd elektryczny;

elektroliza /ˌɛlɛktrɔˈlʲiza/ (n)
電気分解
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zmiana struktury chemicznej substancji, zachodzące pod wpływem przyłożonego do niej zewnętrznego napięcia elektrycznego

elektron /ɛˈlɛktrɔ̃n/ (n)
電子
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o ujemnym ładunku elektrycznym, będąca leptonem i składnikiem atomu;

elektroniczny /ˌɛlɛktrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
電子
  związany z elektroniką, opierający się na elektronice

elektronika /ˌɛlɛkˈtrɔ̃ɲika/ (n)
電子工学, エレクトロニクス
  dziedzina zajmującą się wytwarzaniem i przetwarzaniem sygnałów w postaci prądów i napięć elektrycznych;

elektrownia /ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa/ (n)
発電所
  (elektryczność) zakład przemysłowy, w którym wytwarza się energię elektryczną;

elektrownia wodna /ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa ˈvɔdna/ (n)
水力発電所
  (technologia, technika, techniczny) elektrownia, która zamienia energię kinetyczną lub energię potencjalną (grawitacyjną) wody na energię elektryczną;

elektryczność /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
電気学, 電気
  (fizyka, fizyczny) własność materii, pozwalająca jej oddziaływać z polem elektromagnetycznym;
電気, 電流
  (potocznie, potoczny) prąd elektryczny

elektryczny /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
エレクトリック
  związany z elektrycznością; działający przy wykorzystaniu elektryczności

elektryk /ɛˈlɛktrɨk/ (n)
電工
  osoba zajmująca się urządzeniami elektrycznymi

element /ɛˈlɛ̃mɛ̃nt/ (n)
要素
  część składowa

elementarz /ˌɛlɛ̃ˈmɛ̃ntaʃ/ (n)
入門書
  (edukacja, edukacyjny) podręcznik do początkowej nauki czytania i pisania;

elf /ɛlf/ (n)
エルフ
  istota fantastyczna;

elipsa /ɛˈlʲipsa/ (n)
楕円
  (matematyka, matematyczny) zamknięta krzywa drugiego stopnia taka, że suma odległości każdego z punktów tej krzywej od dwóch innych, dowolnie obranych punktów (ognisk elipsy) jest stała;
  (literacko) figura retoryczna, polegająca na celowym pominięciu jednego lub kilku wyrazów w zdaniu lub wersie;

elita /ɛˈlʲita/ (n)
エリート
  wyodrębniona, niekoniecznie sformalizowana, grupa przywódcza, stanowiąca wzór dla reszty społeczeństwa, kierująca jego życiem i określająca lub przynajmniej wpływająca na kierunek jego rozwoju

elizja /ɛlˈizja/ (n)
エリジオン
  (językoznawstwo, językoznawczy) opuszczenie wygłoskowej głoski lub sylaby wyrazu przed pierwszą samogłoską następującego po niej wyrazu;

emancypacja /ˌɛ̃mãnʦ̑ɨˈpaʦ̑ʲja/ (n)
解放
  (społeczny) uwolnienie się od zależności i zdobycie lepszej pozycji w strukturze społecznej

embargo /ɛ̃mˈbarɡɔ/ (n)
出港停止
  zakaz opuszczania przez obce statki handlowe portów albo wód terytorialnych danego państwa
  zakaz przywozu lub wywozu określonych towarów do lub z danego państwa ogłaszany przez inne państwo lub organizację międzynarodową;
  zakaz publikowania w środkach masowego przekazu jakiejś wiadomości przed określonym dniem i określoną godziną
  zarekwirowanie w czasie wojny mienia (statków, przedmiotów zaopatrzenia wojennego itp.) państwa neutralnego

emerytura /ˌɛ̃mɛrɨˈtura/ (n)
年金
  okresowe świadczenia pieniężne (pensja) otrzymywane za przepracowanie ustawowej liczby lat lub po osiągnięciu wymaganego wieku;

emir /ˈɛ̃mʲir/ (n)
アミール
  tytuł książęcy przysługujący władcom w państwach arabskich

emirat /ɛ̃ˈmʲirat/ (n)
首長国
  (administracja) terytorium podległe władzy emira

emisariusz /ˌɛmisˈarjuʃ/ (n)
使者
  tajny wysłannik polityczny

emocja /ɛ̃ˈmɔʦ̑ʲja/ (n)
感情
  silne poruszenie, wzruszenie, przejęcie, podniecenie; przeżywanie czegoś pod względem emocjonalnym, uczuciowym;

empiryzm /ɛ̃mˈpʲirɨsm̥/ (n)
経験論
  (filozofia, filozoficzny) doktryna głosząca, że źródłem ludzkiego poznania są bodźce zmysłowe docierające ze świata zewnętrznego i wobec nich wszystkie idee, teorie są wtórne;

emu /ˈɛ̃mu/ (n)
エミュー
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku (1.2), jedyny żyjący przedstawiciel podrodziny emu (1.1)

encefalopatia /ˌɛntsɛfˌalɔpˈatja/ (n)
脳症
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ogólne określenie uszkodzenia mózgu przez czynniki różnego pochodzenia;

encyklopedia /ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔˈpɛdʲja/ (n)
百科事典
  dzieło opisujące ogół wiedzy, uporządkowane w formie haseł;

endokrynologia /ˌɛ̃ndɔkrɨ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
内分泌学
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się zaburzeniami funkcji gruczołów wydzielania wewnętrznego
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o wydzielaniu wewnętrznym, gruczołach, hormonach i ich działaniu;
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) klinika, oddział lub pododdział w szpitalu, gdzie leczeni są pacjenci z chorobami tarczycy

endometrioza /ˌɛndɔmɛtrjˈɔza/ (n)
子宮内膜症
  (medycyna, medyczny) choroba kobiet polegająca na nieprawidłowym umiejscowieniu błony śluzowej trzonu macicy;

endonim /ɛ̃nˈdɔ̃ɲĩm/ (n)
内名
  (językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) nazwa obiektu geograficznego w jednym z języków używanych na danym obszarze, gdzie dany obiekt się znajduje, używana poza miejscem występowania tego języka;

endorfina /ˌɛ̃ndɔrˈfʲĩna/ (n)
エンドルフィン
  (biochemia, biochemiczny) hormon peptydowy, endogenny opioid, który wywołuje zadowolenie i doskonałe samopoczucie oraz tłumi odczuwanie drętwienia i bólu;

energia /ɛ̃ˈnɛrʲɟja/ (n)
エネルギー
  (fizyka, fizyczny) zasób, kosztem którego możliwe jest wykonanie pracy;
  entuzjazm, chęć do działania

energiczny /ˌɛ̃nɛrʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
エネルギッシュ
  taki, który jest pełen energii, żywości, wigoru; stanowczy

entalpia /ɛ̃nˈtalpʲja/ (n)
エンタルピー
  (fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, miara ilości energii zawartej w układzie pod stałym ciśnieniem;

entalpia swobodna /ɛ̃nˈtalpʲja sfɔˈbɔdna/ (n)
ギブズエネルギー
  (fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, zwana również funkcją Gibbsa;

entropia /ɛ̃nˈtrɔpʲja/ (n)
エントロピー
  (fizyka, fizyczny) jedna z termodynamicznych funkcji stanu, jest miarą liczby sposobów, na jakie można ułożyć elementy układu bez zmiany jego parametrów makroskopowych;

entuzjazm /ɛ̃nˈtuzʲjasm̥/ (n)
熱意, 情熱
  stan zachwytu czymś; zapał, radość

enzym /ˈɛ̃w̃zɨ̃m/ (n)
酵素
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) białko wytwarzane przez komórki żywe i działające jako katalizator w procesach chemicznych organizmów;

eon /ˈɛɔ̃n/ (n)
累代
  wiek, era

epicentrum /ˈɛpitsˌɛntrum/ (n)
震源地
  (geofizyka) obszar na powierzchni Ziemi, znajdujący się bezpośrednio nad ogniskiem trzęsienia ziemi

epicki /ɛpˈitski/ (adj)
壮大
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) związany z epiką
  (slangowo) niebywały, najlepszy, bardzo dobry, wspaniały, wyjątkowy; (także, też) imponujący, spektakularny

epidemia /ˌɛpʲiˈdɛ̃mʲja/ (n)
伝染病
  (medycyna, medyczny) duża liczba zachorowań na tę samą chorobę, na tym samym obszarze i w tym samym czasie;

epidemiczny /ˌɛpidɛmˈitʃnɨ/ (adj)
流行性
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odnoszący się do epidemii

epigenetyka /ˌɛpiɡɛnˈɛtɨkˌa/ (n)
エピジェネティクス
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) badanie dziedziczności pozagenowej

epigraf /ɛˈpʲiɡraf/ (n)
エピグラフ
  (historia, historyczny, historycznie) napis wykuty w kamieniu lub wycięty w drewnie, stanowiący element architektury, pomnika, nagrobka;

epitafium /ˌɛpʲiˈtafʲjũm/ (n)
エピタフ
  inskrypcja nagrobna;

epizod /ɛˈpʲizɔt/ (n)
エピソード
  zdarzenie, wydarzenie (zwykle mało istotne)

epoka brązu /ɛpˈɔka brˈɔ̃zu/ (n)
青銅器時代
  (archeologia, archeologiczny) epoka prehistorii i starożytności, następująca po epoce kamienia i poprzedzająca epokę żelaza;

epoka kamienia /ɛpˈɔka kamjˈɛɲʲa/ (n)
石器時代
  (archeologia, archeologiczny) najstarsza i najdłuższa epoka prehistoryczna;

epoka żelaza /ɛpˈɔka ʒɛlˈaza/ (n)
鉄器時代
  (archeologia, archeologiczny) epoka dziejów następująca po epoce brązu;

eponim /ɛˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
名祖
  (językoznawstwo, językoznawczy) słowo utworzone od nazwy własnej;

epsilon /ɛpˈsʲilɔ̃n/ (n)
イプシロン
  nazwa piątej litery alfabetu greckiego, ε;

era /ˈɛra/ (n)
時代
  (historia, historyczny, historycznie) okres zapoczątkowany jakimś ważnym wydarzeniem - rzeczywistym lub legendarnym - który stanowi podstawę rachuby lat w kalendarzu.
  (geologia, geologiczny) jednostka podziału dziejów Ziemi;

erb /ɛrp/ (n)
エルビウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Er i liczbie atomowej 68;

erekcja /ɛˈrɛkʦ̑ʲja/ (n)
勃起
  (fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) usztywnienie i powiększenie się niektórych narządów (np. prącia, łechtaczki, sutka) w wyniku zwiększonego ciśnienia krwi;

erotyczny /ˌɛrɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
エロチック
  dotyczący erotyki, seksu

erozja /ɛˈrɔzʲja/ (n)
浸食
  (geologia, geologiczny) proces niszczenia powierzchni terenu (gruntu, skał) przez różne czynniki – wodę, wiatr, słońce, grawitację czy działalność organizmów żywych;

errata /ɛrˈːata/ (n)
正誤表
  (drukarstwo, drukarski) spis oraz sprostowanie omyłek zauważonych w wydrukowanej już książce, dołączone do niej w postaci wkładki lub wklejki

erupcja /ɛˈrupʦ̑ʲja/ (n)
噴火
  (geologia, geologiczny) wybuch wulkanu;

erytrocyt /ˌɛrɨˈtrɔʦ̑ɨt/ (n)
赤血球
  (medycyna, medyczny) składnik morfotyczny krwi;

eschatologia /ˌɛsxatɔˈlɔɟja/ (n)
終末論
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) dział teologii i filozofii dotyczący spraw ostatecznych: śmierci, końca świata, życia pozagrobowego, rodzajów sądu pośmiertnego, świata zmarłych itp.

esej /ˈɛsɛj/ (n)
エッセイ
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma literacka lub literacko-naukowa, prezentująca punkt widzenia autora;

esencja /ɛsˈɛntsja/ (n)
本質
  istota, sedno

eskalacja /ˌɛskalˈatsja/ (n)
エスカレーション
  stopniowe zwiększanie, potęgowanie się czegoś

eskapizm /ɛskˈapizm/ (n)
現実逃避
  (psychologia, psychologiczny) ucieczka od problemów codzienności i życia społecznego

esperanto /ˌɛspɛˈrãntɔ/ (n)
エスペラント
  (językoznawstwo, językoznawczy) sztuczny język opracowany przez Ludwika Zamenhofa w 1887 r.;

espresso /ɛsˈprɛsːɔ/ (n)
エスプレッソ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska mocna kawa z ekspresu ciśnieniowego, przygotowana z małej, około 30 ml, ilości wody;

establishment /ˌɛstablˈiʃmɛnt/ (n)
エスタブリッシュメント, 支配階級
  (pejoratywnie, pejoratywny) określenie grupy osób sprawujących władzę w Wielkiej Brytanii, uważanych za ekskluzywną i uprzywilejowaną społeczność
  (pejoratywnie, pejoratywny) w szerszym znaczeniu: elita władzy w każdym kraju

estetyczny /ˌɛstɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
美的
  zgodny z wymaganiami estetyki, dotyczący zmysłu piękna

estetyka /ɛˈstɛtɨka/ (n)
美学
  ładny, gustowny wygląd czegoś

estoński /ɛˈstɔ̃j̃sʲci/ (n)
エストニア語
  język urzędowy Estonii;

estrogen /ɛˈstrɔɡɛ̃n/ (n)
エストロゲン
  (fizjologia, fizjologiczny) żeński hormon płciowy;

estuarium /ˌɛstuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/ (n)
河口
  (geografia, geograficzny) poszerzone, lejkowate ujście rzeki, powstałe w wyniku działania pływów morskich;

etan /ˈɛtãn/ (n)
エタン
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników gazu ziemnego;

etanol /ɛˈtãnɔl/ (n)
エタノール
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkoholi o wzorze C2H5OH;

eter /ˈɛtɛr/ (n)
エーテル
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, w którym występują wiązania C-O-C;
  (chemia, chemiczny) skrótowe określenie eteru dietylowego;
  w fizyce i filozofii hipotetyczna substancja wypełniająca całą przestrzeń;
  (poetycki, poetycko) powietrze
  (potocznie, potoczny) przestrzeń fal radiowych

etiuda /ɛˈtʲjuda/ (n)
練習曲
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna, zwykle na instrument solowy;
  krótki utwór w sztuce, mający na celu doskonalenie stylu literackiego, gry aktorskiej, techniki malarskiej itp.;

etniczny /ɛtʲˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
民族
  związany z przynależnością do grupy narodowej

etnocentryzm /ˌɛtnɔˈʦ̑ɛ̃ntrɨsm̥/ (n)
エスノセントリズム
  przekonanie o wyższości jednej grupy etnicznej i jej kultury nad innymi i związana z tym pogarda wobec innych kultur i ich tradycji

etopozyd /ˌɛtɔˈpɔzɨt/ (n)
エトポシド
  (medycyna, medyczny) półsyntetyczna pochodna podofilotoksyny o działaniu cytostatycznym;

etruski /ɛˈtrusʲci/ (adj)
エトルリアの
  dotyczący Etrurii lub Etrusków

etruski /ɛˈtrusʲci/ (n)
エトルリアの
  język Etrusków

etyka /ˈɛtɨka/ (n)
倫理学
  (filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się badaniem moralności i tworzeniem systemów myślowych, z których można wyprowadzać zasady moralne;

etykieta /ˌɛtɨˈcɛta/ (n)
エチケット
  zbiór norm i zasad panujących w określonej grupie społecznej lub środowisku;

etymologia /ˌɛtɨ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
語源学
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się pochodzeniem wyrazów;
語源
  (językoznawstwo, językoznawczy) pochodzenie danego wyrazu; informacja o tym pochodzeniu

eudajmonizm /ˌɛwdajmˈɔɲizm/ (n)
幸福主義
  stanowisko etyczne głoszące, że szczęście jest najwyższą wartością i celem życia człowieka

eufemizm /ɛwˈfɛ̃mʲism̥/ (n)
婉曲法
  (językoznawstwo, językoznawczy) oględne, delikatne słowo lub wyrażenie zastępujące inne, który jest zbyt drastyczne, nieprzyzwoite, dosadne;

euforia /ɛwˈfɔrʲja/ (n)
多幸感
  stan dużego zadowolenia, błogostan, stan radosnego podniecenia

eukaliptus /ˌɛwkalˈiptus/ (n)
ユーカリ
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Eucalyptus L'Hér., drzewo lub krzew o wiecznie zielonych liściach rosnące w Australii;

eukariont /ɛwkˈarjɔnt/ (n)
真核生物
  (biologia, biologiczny) (systematyka) organizm należący do królestwa eukariontów
  (biologia, biologiczny) organizm zbudowany z komórek posiadających jądro komórkowe z chromosomami

eunuch /ˈɛwnux/ (n)
宦官
  mężczyzna z wyciętymi jądrami;
  (dawniej, dawny) sługa dworski, pokojowiec

euro /ˈɛwrɔ/ (n)
ユーロ
  (jednostka monetarna) waluta Unii Europejskiej;

europ /ˈɛwrɔp/ (n)
ユウロピウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu "Eu" i liczbie atomowej 63;

europeizacja /ˌɛwrɔpˌɛizˈatsja/ (n)
ヨーロッパ化
  czynienie czegoś europejskim, nadawanie cech europejskich

europejski /ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
ヨーロッパの, 欧州の
  dotyczący Europy

eutanazja /ˌɛwtãˈnazʲja/ (n)
安楽死
  (medycyna, medyczny) zadanie śmierci osobie nieuleczalnie chorej umotywowane skróceniem jej cierpień;

ewakuacja /ˌɛvakuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
避難
  opuszczenie jakiegoś terenu lub obiektu przez ludzi, najczęściej wraz z dobytkiem i inwentarzem, z powodu klęski żywiołowej, wojny lub innego zagrożenia;

ewangelia /ˌɛvãŋˈɡɛlʲja/ (n)
福音
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) wczesnochrześcijański utwór zawierający opis życia i nauki Jezusa;

ewentualny /ˌɛvɛ̃ntuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
可能性がある
  przypuszczalny, możliwy

ewikcja /ɛvˈiktsja/ (n)
立ち退かせること
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) sądowne lub administracyjne pozbawienie prawa własności

ewolucja /ˌɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
進化
  (biologia, biologiczny) ciągły proces, polegający na stopniowych zmianach cech gatunkowych kolejnych pokoleń wskutek eliminacji przez dobór naturalny lub sztuczny części osobników z populacji;
  proces stopniowego zwiększania złożoności bądź jakości czegoś
  (wojskowość, wojskowy) manewr zespołu okrętów
  trudna figura akrobatyczna, gimnastyczna bądź taneczna

ewolucjonista /ˌɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
進化論者
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) badacz ewolucji

ex situ /ˈɛks ɕˈitu/ (adv)
ex situ
  poza swoim pierwotnym, naturalnym położeniem, miejscem

ezetymib /ˌɛzɛtˈɨmip/ (n)
エゼチミブ
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwmiażdżycowy, który hamuje wchłanianie steroli, w tym cholesterolu, z jelit

fabryka /ˈfabrɨka/ (n)
工場
  produkcyjny zakład przemysłowy

fagot /ˈfaɡɔt/ (n)
バスーン
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stroikowy, drewniany instrument dęty o niskiej skali;

fair play /fˈɛr plˈɛj/ (n)
フェアプレー
  uczciwa rywalizacja w sporcie

fajerwerk /fajˈɛrvɛrk/ (n)
花火
  ładunek pirotechniczny, który wybuchając daje przyciągające wzrok efekty świetlne

fajka /ˈfajka/ (n)
パイプ
  przedmiot do palenia tytoniu;

fajny /ˈfajnɨ/ (adj)
クール
  potoczny wyraz o bardzo szerokim pozytywnym znaczeniu dla mówiącego: ciekawy, interesujący, świetny

faks /faks/ (n)
ファックス
  (technologia, technika, techniczny) (biurowość, biurowy) (dawniej, dawny) (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) urządzenie przesyłające wiadomość za pomocą łącza telefonicznego;

fakt /fakt/ (n)
事実
  to, co miało lub ma miejsce w rzeczywistości;

faktura /fakˈtura/ (n)
インボイス
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) rodzaj dokumentu będącego dowodem transakcji kupna i sprzedaży;

fala /ˈfala/ (n)
周波, 波
  (fizyka, fizyczny) każde rozprzestrzeniające się zaburzenie w dowolnym środowisku;
波
  (przenośnie, przenośnia) duża grupa przedmiotów, zwierząt, ludzi poruszająca się w jedną stronę; duże, powtarzające się nasycenie czegoś w krótkim okresie
波, 周波
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rozprzestrzeniające się zaburzenie powierzchni wody

falafel /falˈafɛl/ (n)
ファラフェル
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) arabski kotlecik z ciecierzycy lub bobu z sezamem;

falanga /faˈlãŋɡa/ (n)
ファランクス
  (historia, historyczny, historycznie) zwarty oddział piechoty w starożytnej Grecji;

falliczny /fallˈitʃnɨ/ (adj)
男根の
  mający kształt prącia, zwłaszcza w czasie wzwodu

fallus /ˈfalːus/ (n)
ファルス
  (anatomia, anatomiczny) penis, męski organ płciowy, symbol płodności

falochron /faˈlɔxrɔ̃n/ (n)
防波堤
  konstrukcja hydrotechniczna, która służy do ochrony wybrzeża lub portu przed działaniem fal;

falowód /faˈlɔvut/ (n)
導波路
  (technologia, technika, techniczny) kanał do prowadzenia w przestrzeni fal mechanicznych lub elektromagnetycznych wzdłuż określonej drogi;

falset /fˈalsɛt/ (n)
ファルセット
  wysoki rejestr głosu ludzkiego

fan /fãn/ (n)
ファン
  (potocznie, potoczny) zagorzały wielbiciel czegoś lub kogoś;

fanatyzm /fãˈnatɨsm̥/ (n)
熱狂
  postawa charakteryzująca się ślepą i bezkrytyczną wiarą w słuszność jakichś poglądów politycznych, religijnych lub społecznych

fantasmagoria /fˌantasmaɡˈɔrja/ (n)
幻
  (książkowy) omamy wzrokowe, przywidzenia

fantastyka naukowa /fantˈastɨkˌa nˌaukˈɔva/ (n)
空想科学小説
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gatunek literacki, filmowy oraz gier komputerowych z fabułą umieszczona w przyszłości lub innej części wszechświata;

fantom /ˈfãntɔ̃m/ (n)
幻
  zjawa, przywidzenie

farad /ˈfarat/ (n)
ファラド
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary pojemności elektrycznej w układzie SI;

faraon /faˈraɔ̃n/ (n)
ファラオ
  (historia, historyczny, historycznie) władca starożytnego Egiptu;

farba /ˈfarba/ (n)
ペンキ, 塗料
  mieszanina barwników służąca do malowania

farerski /faˈrɛrsʲci/ (adj)
フェロー語
  odnoszący się do Wysp Owczych

farerski /faˈrɛrsʲci/ (n)
フェロー語
  język z grupy skandynawskiej języków germańskich, urzędowy na Wyspach Owczych;

farmakologia /ˌfarmakɔˈlɔɟja/ (n)
薬理学
  dziedzina medycyny i farmacji; nauka o działaniu leków

farsz /farʃ/ (n)
ファルシ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa umieszczana wewnątrz niektórych potraw (ciast, wydrążonych mięs, ryb, warzyw czy owoców) powstała ze zmieszania siekanych lub zmielonych produktów spożywczych;

fartuch /ˈfartux/ (n)
エプロン
  ubranie ochronne zakładane na wierzch codziennego stroju mające kształt płaszcza, kurtki lub kawałka materiału zawiązywanego w pasie;

fascynacja /fˌastsɨnˈatsja/ (n)
魅惑
  bardzo silne zainteresowanie się czymś lub kimś

fasola /faˈsɔla/ (n)
荏, 豆
  (botanika, botaniczny) Phaseolus L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;

fast food /fˈast fˈɔɔt/ (n)
ファースト・フード
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pożywienie szybko przygotowywane i serwowane na poczekaniu, na ogół tanie i niezdrowe;

faszysta /faˈʃɨsta/ (n)
ファシスト
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik faszyzmu

faszyzm /ˈfaʃɨsm̥/ (n)
ファシズム
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna polityczna powstała w okresie międzywojennym we Włoszech, m.in. sprzeciwiająca się demokracji parlamentarnej, głosząca kult państwa;

fatamorgana /fˌatamɔrɡˈana/ (n)
ファタ・モルガーナ
  zjawisko świetlne polegające na powstawaniu pozornych obrazów odległych przedmiotów spowodowane różnicami współczynników załamania światła w warstwach powietrza o różnej temperaturze;

fatwa /ˈfatfa/ (n)
ファトワー
  w islamie: opinia teologa muzułmańskiego wyjaśniająca kontrowersję teologiczną, czasem zawierająca konkretne wskazania w indywidualnej sprawie, np. wydająca wyrok śmierci lub zakazująca jakiś praktyk;

faul /fawl/ (n)
ファウル
  (sport, sportowy) umyślne lub przypadkowe zagranie niezgodne z przepisami gry;

fawela /faˈvɛla/ (n)
ファヴェーラ
  (socjologia, socjologiczny) rozległa dzielnica nędzy powstała wokół miast Brazylii, brazylijski slums;

faza /ˈfaza/ (n)
段階
  miejsce, etap

fałszywy przyjaciel /fawˈʃɨvɨ pʃɨˈjäʨ̑ɛl/ (idiom)
偽りの友
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz w jednym języku o podobnym bądź takim samym brzmieniu, co wyraz w innym języku, jednak różniący się od niego znaczeniem;

federacja /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
連邦
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo składające się z mniejszych, obdarzonych autonomią państw związkowych (np. stanów, krajów, prowincji, kantonów, landów), ale posiadających wspólny (federalny) rząd;

fellatio /fɛlˈːatʲjɔ/ (n)
フェラ
  (seksuologia, seksuologiczny) oralna stymulacja penisa;

feminizm /fɛ̃ˈmʲĩɲism̥/ (n)
フェミニズム
  (książkowy) ideologia i ruch wyzwolenia kobiet;

fenek /ˈfɛ̃nɛk/ (n)
フェネック
  (zoologia, zoologiczny) mały, pustynny lis o puszystym ogonie i dużych uszach;

feniks /ˈfɛ̃ɲiks/ (n)
フェニックス
  (mitologia, mitologiczny) ognisty ptak z legend, symbol słońca, odradzania się i nieśmiertelności;

fenkuł /fˈɛŋkuw/ (n)
茴香
  (botanika, botaniczny) Foeniculum vulgare, roślina warzywna, o białych, mięsistych łodygach;
  (spożywczy) jarzyna z rośliny (1.1)

fenol /ˈfɛ̃nɔl/ (n)
フェノール
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, C6H5OH;

fenomenalizm /fˌɛnɔmɛnˈalizm/ (n)
現象主義
  (filozofia, filozoficzny) przekonanie, iż bezpośrednio dostępne poznaniu są wyłącznie zjawiska, natomiast istota rzeczy jest niepoznawalna lub nie istnieje;

ferm /fɛrm/ (n)
フェルミウム
  (chemia, chemiczny) nietrwały pierwiastek chemiczny o symbolu Fm i liczbie atomowej 100;

fermata /fɛrˈmata/ (n)
フェルマータ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element notacji muzycznej dowolnie przedłużający czas trwania nuty lub pauzy;

fermentacja /ˌfɛrmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
酵
  (biochemia, biochemiczny) reakcja biochemiczna zachodząca pod wpływem enzymów produkowanych przez mikroorganizmy;

fermion /ˈfɛrmʲjɔ̃n/ (n)
フェルミ粒子
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o połówkowym spinie;

festiwal /fɛˈstʲival/ (n)
フェスティバル
  impreza artystyczna, często cykliczna, połączona z konkursem

feta /ˈfɛta/ (n)
フェタチーズ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj greckiego sera (zwykle owczego), o słonym smaku;

fetyszyzm /fɛtˈɨʃɨzm/ (n)
フェチ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z pierwotnych form wierzeń religijnych polegająca na kulcie fetyszy, czyli posążków czy przedmiotów obdarzonych siłą nadprzyrodzoną

feudalizm /fɛwdˈalizm/ (n)
封建制度
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny system społeczno-ekonomicznych zależności między warstwami społecznymi, z reguły: chłopstwem, duchowieństwem, mieszczaństwem i szlachtą. Opierał się na ścisłej hierarchii stanów o określonych przywilejach;

fez /fɛs/ (n)
フェズ
  orientalne nakrycie głowy o kształcie ściętego stożka, wykonane z bordowego filcu i ozdobione czarnym frędzlem;

fidżyjski /fʲiˈʤ̑ɨjsʲci/ (n)
フィジー語
  język urzędowy Fidżi,

figa /ˈfʲiɡa/ (n)
イチジク
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc figi (1.1)

figiel /ˈfʲiɟɛl/ (n)
悪戯
  coś zrobionego dla żartu, dla rozrywki

figowiec /fʲiˈɡɔvʲjɛʦ̑/ (n)
映日果
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ficus carica, figowiec pospolity, roślina rodząca figi
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ficus, rodzaj roślin z rodziny morwowatych;

figura retoryczna /fʲiˈɡura ˌrɛtɔˈrɨʧ̑na/ (n)
修辞技法
  (językoznawstwo, językoznawczy) środek ekspresji językowej wzmacniający emocjonalność, obrazowość języka, polegający na stosowaniu ozdobnych zwrotów lub wyrażeń;

fikcyjne małżeństwo /fiktsˈɨjnɛ mawʒˈɛɲstfɔ/ (n)
偽装結婚
  małżeństwo zawierane w celu obejścia przepisów (na przykład) o legalizacji pobytu, wykorzystujące istniejące luki w prawie

filantrop /filˈantrɔp/ (n)
博愛主義者
  człowiek zajmujący się działalnością dobroczynną, wspomagający biednych i potrzebujących

filantropia /fˌilantrˈɔpja/ (n)
人間好き
  bezinteresowne świadczenie pomocy

filar /ˈfʲilar/ (n)
柱
  (górnictwo, górniczy) nietknięta część górotworu, pozostawiona do podparcia stropu
  wieloboczna, pionowa wolno stojąca podpora konstrukcji;

filatelistyka /ˌfʲilatɛˈlʲistɨka/ (n)
切手収集
  hobby polegające na kolekcjonowaniu artefaktów pocztowych;

filipika /ˌfʲilʲiˈpʲika/ (n)
ピリッピカ
  stanowcze, gwałtowne, oponujące mówienie;

filiżanka /ˌfʲilʲiˈʒãnka/ (n)
カップ, コップ
  niewielkie naczynie z uszkiem, z którego pije się gorące napoje
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) miara objętości równa pojemności filiżanki (1.1)

film /fʲilm/ (n)
映画
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) utwór audiowizualny na jakiś temat; nośnik, na którym jest nagrany taki utwór;
フィルム
  (fotografia) światłoczuła taśma filmowa lub fotograficzna

film dokumentalny /fˈilm dˌɔkumɛntˈalnɨ/ (n)
記録映画
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) dzieło filmowe utrzymane w gatunku (1.1)

film grozy /fˈilm ɡrˈɔzɨ/ (n)
ホラー映画
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (zobacz) horror

film niemy /fˈilm ɲʲˈɛmɨ/ (n)
サイレント映画
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) film bez ścieżki dźwiękowej;

filologia /ˌfʲilɔˈlɔɟja/ (n)
文献学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina humanistyczna, zajmująca się językiem i literaturą jakiegoś narodu lub kręgu cywilizacyjnego;

filozof /fʲiˈlɔzɔf/ (n)
哲学者
  (edukacja, edukacyjny) (filozofia, filozoficzny) specjalista w zakresie filozofii

filozofia /ˌfʲilɔˈzɔfʲja/ (n)
哲学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się rozważaniami na temat istoty bytu, źródeł poznania itp.;

filozoficzny /ˌfʲilɔzɔˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
哲学だ
  związany z filozofią, dotyczący zagadnień filozofii

filozofować /fˌilɔzɔfˈɔvatɕ/ (v)
思索する
  (filozofia, filozoficzny) uprawiać filozofię

filtr /fʲiltr̥/ (n)
フィルター
  (optyka, optyczny) materiał przepuszczający tylko promieniowanie w pewnym zakresie częstotliwości lub określonej polaryzacji
  błona lub warstwa, zaprojektowana do przepuszczania jedynie pewnej grupy substancji i zatrzymywania innych
  (elektronika, elektroniczny) fragment obwodu elektrycznego odpowiedzialny za tłumienie sygnałów w określonym przedziale częstotliwości

finanse /finˈansɛ/ (n)
ファイナンス
  ogół spraw związanych z pieniędzmi, kosztami, płaceniem

finansować /fˌinansˈɔvatɕ/ (v)
融資
  dostarczać finansów

finał /ˈfʲĩnaw/ (n)
フィナーレ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ostatnia część cyklu sonatowego lub suitowego
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakończenie aktu lub całej opery, przedstawienia
ファイナル
  (sport, sportowy) końcowe zawody między zwycięzcami eliminacji mające na celu wyłonienie ostatecznego zwycięzcy rozgrywek
  koniec, zakończenie

finlandyzacja /ˌfʲĩnlãndɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
フィンランド化
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ograniczenie przez obce mocarstwo swobody polityki zagranicznej innego państwa, w zamian za zmniejszenie interwencji w jego politykę wewnętrzną;

fiolet /fjˈɔlɛt/ (n)
紫色
  kolor fioletowy;

fiolka /ˈfʲjɔlka/ (n)
小瓶
  małe, szklane naczynie z zatyczką;

fiord /fʲjɔrt/ (n)
フィヨルド
  (geografia, geograficzny) rodzaj głębokiej zatoki wrzynającej się w ląd;

fiołek /ˈfʲjɔwɛk/ (n)
スミレ, 菫
  (botanika, botaniczny) Viola L., rodzaj roślin zielnych z rodziny fiołkowatych rosnący w strefie umiarkowanej;

fitoestrogen /fˌitɔɛstrˈɔɡɛn/ (n)
フィトエストロゲン
  (biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) występująca w roślinach, dowolna niesterydowa substancja (włączając izoflawony i lignany), która jest strukturalnie lub funkcjonalnie podobna do estrogenu ssaków, mająca za zadanie zwiększać odporność rośliny na choroby, a u ssaków działająca jako słaby agonista lub antagonista estrogenu;

fitopatologia /ˌfʲitɔpatɔˈlɔɟja/ (n)
植物病理学
  (botanika, botaniczny) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział botaniki, nauka o chorobach roślin

fizjologia /fˌizjɔlˈɔɡja/ (n)
生理学
  nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów

fizyczny /fʲiˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
肉体
  dostępny zmysłom

fizyk /ˈfʲizɨk/ (n)
物理学者
  naukowiec zajmujący się fizyką

fizyka /ˈfʲizɨka/ (n)
物理学
  nauka zajmująca się badaniem właściwości i oddziaływań materii;

fiński /ˈfʲĩj̃sʲci/ (adj)
フィンランド語
  odnoszący się do Finów lub Finlandii, pochodzący z Finlandii

fiński /ˈfʲĩj̃sʲci/ (n)
フィンランド語
  ugrofiński język używany przez Finów;

flaga /ˈflaɡa/ (n)
旗, はた
  płat tkaniny określonego kształtu, barwy i znaczenia, przymocowywany do drzewca lub masztu

flaki /ˈflaci/ (n)
トライプ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z różnych części żołądka wołowego lub cielęcego pokrojonego w cienkie paski gotowana na wywarze z włoszczyzny;

flamandzki /flamˈantski/ (adj)
フラマン語
  odnoszący się do regionu w północnej części Belgii, Flandrii

flamandzki /flamˈantski/ (n)
フラマン語
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt, etnolekt, język używany we Flandrii; jeden z trzech języków urzędowych w Belgii

flerow /flˈɛrɔf/ (n)
フレロビウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fl i liczbie atomowej 114;

flet /flɛt/ (n)
笛, フルート
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny;

flet poprzeczny /ˈflɛt pɔˈpʃɛʧ̑nɨ/ (n)
フルート
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu z metalu lub drewna, na którym gra się trzymając go w poprzek;

fletnia Pana /ˈflɛtʲɲa ˈpãna/ (n)
パンパイプ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny; aerofon wargowy złożony z drewnianych piszczałek różnej długości, połączonych w jednym rzędzie; emblemat wiatru;

flora /ˈflɔra/ (n)
植物相
  (botanika, botaniczny) ogół organizmów roślinnych

floréal /flɔrˈɛal/ (n)
花月
  nazwa ósmego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

fluid /ˈflu<sup>j</sup>it/ (n)
ファンデーション
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) płynna postać podkładu

fluktuacja /ˌfluktuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
変動
  zmienność, płynność, niestałość, falowanie, zmienność nasilenia, odstępstwo od średniej statystycznej lub od normy;

fluoksetyna /ˌflu<sup>w</sup>ɔksɛˈtɨ̃na/ (n)
フルオキセチン
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) substancja czynna leków tymoleptycznych — stosowanych głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych i obsesyjno-kompulsyjnych;

fluor /ˈflu<sup>w</sup>ɔr/ (n)
フッ素, 弗素
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9;

fluoryt /fluˈɔrɨt/ (n)
蛍石
  (mineralogia, mineralogiczny) różnobarwny minerał z gromady halogenków, zawierający fluorek wapnia;

fobia /ˈfɔbʲja/ (n)
恐怖症
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, paniczny (często nieuzasadniony i uporczywy) lęk przed kimś lub przed czymś;

foka /ˈfɔka/ (n)
海豹
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) morski ssak drapieżny;

folder /ˈfɔldɛr/ (n)
フォルダー
  (informatyka, informatyczny) (zobacz) katalog

folia /ˈfɔlʲja/ (n)
フォイル
  cienkie tworzywo w arkuszach lub rolkach;

folklor /ˈfɔlklɔr/ (n)
民話
  (etnografia, etnograficzny) ogół ludowej kultury i twórczości artystycznej, jak baśnie, pieśni, obrzędy, stroje, architektura, kuchnia itp.

folklorystyka /fˌɔlklɔrˈɨstɨkˌa/ (n)
民俗学
  (etnografia, etnograficzny) (sztuka) nauka badająca folklor;

fondue /fɔ̃dˈi/ (n)
フォンデュ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) szwajcarska i francuska potrawa z roztopionego sera i białego wina podawanego na gorąco, w którym macza się kawałki pieczywa lub warzyw;

fonem /ˈfɔ̃nɛ̃m/ (n)
音素
  (językoznawstwo, językoznawczy) najmniejsza jednostka mowy rozróżnialna dla użytkowników danego języka;

fonetyka /fɔ̃ˈnɛtɨka/ (n)
音声学
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się opisywaniem głosek danego języka;

fontanna /fɔ̃nˈtãnːa/ (n)
噴水
  dekoracyjny element architektoniczny złożony ze zbiornika z wodą oraz otworu, przez który woda wpada do zbiornika;

forma /ˈfɔrma/ (n)
形
  (językoznawstwo, językoznawczy) konstrukcja wyrazu;
型
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) naczynie do pieczenia ciast
  rodzaj naczynia do formowania jakiejś plastycznej masy
体調
  kondycja fizyczna osoby
形式
  sposób robienia (mówienia, wyrażania) czegoś
形, 外形
  zewnętrzny kształt

formalizm /fɔrmˈalizm/ (n)
形式主義
  ścisłe trzymanie się litery przepisów w danym działaniu

formalny /fɔrˈmalnɨ/ (adj)
フォーマル
  zgodny z pewnymi normami i przepisami, wymagany do utrzymania porządku

formoterol /ˌfɔrmɔˈtɛrɔl/ (n)
ホルモテロール
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny stosowany jako lek przeciwastmatyczny;

forsycja /fɔrsˈɨtsja/ (n)
レンギョウ
  (botanika, botaniczny) Forsythia Vahl, kwitnący wiosną krzew ozdobny o żółtych kwiatach;

fort /fɔrt/ (n)
要塞
  (wojskowość, wojskowy) budowla obronna

fortepian /fɔrˈtɛpʲjãn/ (n)
ピアノ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny, z poziomo umieszczonym pudłem rezonansowym;

fortuna /fɔrˈtũna/ (n)
財産
  wielkie bogactwo

forum /ˈfɔrũm/ (n)
フォーラム
  miejsce spotkań, publicznych wystąpień, dyskusji
  spotkanie poświęcone dyskusji na dany temat

fory /fˈɔrɨ/ (n)
ハンデ
  dobrowolne ograniczenie własnej przewagi nad przeciwnikiem, np. by skłonić go do rywalizacji

fosa /ˈfɔsa/ (n)
堀
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) zapora w postaci rowu otaczającego umocnienia;

fosfolipid /fˌɔsfɔlˈipit/ (n)
リン脂質
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny stanowiący istotny składnik budowy błony komórkowej;

fosfor /ˈfɔsfɔr/ (n)
リン, 燐
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu P i liczbie atomowej 15;

fosforan /fɔsfˈɔran/ (n)
燐酸塩
  (chemia, chemiczny) pochodna kwasu fosforowego;

fosforescencja /ˌfɔsfɔrɛˈsʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
燐光
  (fizyka, fizyczny) świecenie ciał wywołane uprzednim naświetlaniem i trwające po jego ustaniu;

fotel /ˈfɔtɛl/ (n)
アームチェア
  rodzaj siedziska z oparciem na plecy i podłokietnikami;

fotograf /fɔˈtɔɡraf/ (n)
写真家, 写真師
  osoba zajmująca się wykonywaniem fotografii, najczęściej zawodowo;

fotografia /ˌfɔtɔˈɡrafʲja/ (n)
写真, フォト
  nieruchomy obraz rzeczywistości utrwalony aparatem fotograficznym
写真術
  sztuka wykonywania fotografii (1.1);

fotografować /ˌfɔtɔɡraˈfɔvaʨ̑/ (v)
写す
  robić zdjęcie, robić fotografię

fotomontaż /ˌfɔtɔ̃ˈmɔ̃ntaʃ/ (n)
フォトモンタージュ
  (fotografia) obraz fotograficzny powstały przez manipulację lub skomponowanie kilku obrazów;

foton /ˈfɔtɔ̃n/ (n)
光子
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o zerowej masie spoczynkowej i ładunku, kwant oddziaływania elektromagnetycznego;

fotorealizm /fˌɔtɔrɛˈalizm/ (n)
スーパーリアリズム
  (sztuka) sposób malowania obrazów, mających sprawiać wrażenie, że są fotografiami; malarstwo charakteryzujące się fotograficzną dokładnością;

fotosynteza /fˌɔtɔsɨntˈɛza/ (n)
光合成
  (biochemia, biochemiczny) (botanika, botaniczny) proces wytwarzania przez rośliny zielone i niektóre bakterie związków organicznych z dwutlenku węgla i wody przy udziale światła;

fototropizm /ˌfɔtɔˈtrɔpʲism̥/ (n)
向日性, 屈光性
  (botanika, botaniczny) zwrócenie się rośliny w kierunku źródła światła lub w przeciwną stronę;

fowizm /fˈɔvizm/ (n)
フォーヴィスム
  (sztuka) kierunek w malarstwie francuskim początku XX wieku o bardzo żywej kolorystyce dzieł

frak /frak/ (n)
テールコート
  część męskiego stroju wieczorowego, rodzaj marynarki o połach obciętych z przodu i wydłużonych z tyłu;

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (adj)
フランス語, 仏
  odnoszący się do Francji lub Francuzów; związany lub wywodzący się z Francji

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
フランス語, 仏語
  język urzędowy Francji, części Belgii, Szwajcarii, Kanady oraz kilkunastu innych państw;

francuski pocałunek /frãnˈʦ̑usʲci ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk/ (n)
ディープ・キス
  namiętny, erotyczny pocałunek, podczas którego języki obojga partnerów dotykają się i wchodzą w kontakt z wnętrzem ich ust;

franczyza /frantʃˈɨza/ (n)
フランチャイズ
  (ekonomia, ekonomiczny) rodzaj współpracy gospodarczej pomiędzy samodzielnymi podmiotami, w ramach której franczyzobiorca prowadzi swoje przedsiębiorstwo pod marką i według koncepcji franczyzodawcy;

frank /frãŋk/ (n)
フラン
  (jednostka monetarna) pieniądz niektórych krajów europejskich i afrykańskich

frans /frãw̃s/ (n)
フランシウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fr i liczbie atomowej 87;

fregata /frɛˈɡata/ (n)
フリゲート
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe;

fresk /frɛsk/ (n)
フレスコ
  (sztuka) technika malarska nakładania farby na świeży tynk;

fretka /ˈfrɛtka/ (n)
フェレット
  (zoologia, zoologiczny) Mustela putorius furo, udomowiony, hodowlany drapieżnik spokrewniony z tchórzem;

frezja /ˈfrɛzʲja/ (n)
フリージア
  (botanika, botaniczny) Freesia, rodzaj bylin ozdobnych z rodziny kosaćcowatych, mających silnie pachnące, na ogół dzwonkowate kwiaty;

frimaire /frimˈɛrɛ/ (n)
フリメール
  nazwa trzeciego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

front /frɔ̃nt/ (n)
前
  (wojskowość, wojskowy) rejon działań wojennych;

fronton /frˈɔntɔn/ (n)
ペディメント
  (architektura, architektoniczny) trójkątne zwieńczenie fasady lub ryzalitu budynku;

fructidor /frutstʲˈidɔr/ (n)
フリュクティドール
  nazwa dwunastego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

fruktoza /fruktˈɔza/ (n)
フルクトース
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy ketoz, naturalnie występujący w stanie wolnym w owocach, miodzie, nektarze kwiatów;

frustracja /frustrˈatsja/ (n)
フラストレーション
  (psychologia, psychologiczny) stan nieprzyjemnego napięcia emocjonalnego wynikły z niemożności zaspokojenia jakiejś potrzeby albo osiągnięcia danego celu;

frutarianizm /frˌutarjˈaɲizm/ (n)
果実食主義
  sposób żywienia dopuszczający spożywanie wyłącznie owoców i warzyw, których zerwanie nie powoduje zniszczenia rośliny;

frytka /ˈfrɨtka/ (n)
フライドポテト
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki słupek z krojonego ziemniaka usmażony na głębokim tłuszczu;

frytkownica /frˌɨtkɔvɲˈitsa/ (n)
揚げ鍋
  (technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do smażenia frytek;

fryzjer /ˈfrɨzʲjɛr/ (n)
理髪師
  osoba zajmująca się obcinaniem włosów, ich czesaniem i pielęgnacją; u mężczyzn również goleniem

fryzura /frɨˈzura/ (n)
髪型
  (fryzjerstwo, fryzjerski) efekt uczesania, ułożenia lub ścięcia włosów w charakterystyczny sposób;

fryzyjski /frɨzˈɨjski/ (adj)
フリジア語
  dotyczący Fryzji albo Fryzów (Fryzyjczyków)

fryzyjski /frɨzˈɨjski/ (n)
フリジア語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język zachodniogermański, którym posługują się Fryzowie

fuj /fˈuj/ (interjection)
ウッ
  (potocznie, potoczny) wyrażanie obrzydzenia

fuksja /ˈfuksʲja/ (n)
フクシャ
  (botanika, botaniczny) Fuchsia L., rodzaj roślin z rodziny wiesiołkowatych o zwisających kwiatach, często biało-czerwonych lub fioletowych;
  fioletowo-czerwony kolor

fundacja /fũnˈdaʦ̑ʲja/ (n)
基金
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zbierająca pieniądze na cel dobroczynny;

fundament /fũnˈdãmɛ̃nt/ (n)
土台
  (budownictwo) wykonany z betonu, żelbetu, murowany z cegieł lub kamieni, rzadziej z drewna, dolny element konstrukcyjny budowli lub urządzenia przekazujący na podłoże gruntowe całość obciążeń;

fundamentalizm /fˌundamɛntˈalizm/ (n)
原理主義
  pozbawiony refleksji rygoryzm w przestrzeganiu zasad jakiejś religii albo ideologii, oparty na najbardziej dosłownej ich interpretacji

fundamentalny /ˌfũndãmɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
基本
  podstawowy, stanowiący podstawę, elementarny, zasadniczy

fundusz /ˈfũnduʃ/ (n)
ファンド
  (ekonomia, ekonomiczny) wyodrębniony zasób finansowy przeznaczony na określone cele

funkcja /ˈfũŋkʦ̑ʲja/ (n)
関数
  (informatyka, informatyczny) podprogram; wydzielona część programu wykonująca określone zadanie;
  (matematyka, matematyczny) przyporządkowanie każdemu elementowi ze zbioru dokładnie jednego elementu z innego zbioru; (potocznie, potoczny) wykres, rysunek takiego przyporządkowania;
役, 関数
  przeznaczenie, zadanie jakiegoś urządzenia lub osoby, cel jego działania;

funkcjonalność /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑/ (n)
機能性
  cecha tego, co jest funkcjonalne
  funkcja, cecha użytkowa programu lub urządzenia

funt /fũnt/ (n)
ポンド
  (jednostka monetarna) waluta niektórych państw

furosemid /ˌfurɔˈsɛ̃mʲit/ (n)
フロセミド
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający i przeciwnadciśnieniowy, diuretyk pętlowy

futuryzm /fuˈturɨsm̥/ (n)
フューチャリズム
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) awangardowy kierunek w sztuce dwudziestowiecznej powstały we Włoszech na początku XX w. manifestujący fascynację techniką, mechanizacją i dynamizmem wielkomiejskim;

fuzja /ˈfuzʲja/ (n)
核融合
  (fizyka, fizyczny) reakcja, której głównym efektem jest połączenie dwóch jąder atomowych w jedno cięższe

gad /ɡat/ (n)
爬虫
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady Reptilia, kręgowiec zmiennocieplny oddychający wyłącznie płucami;

gadolin /ɡaˈdɔlʲĩn/ (n)
ガドリニウム
  (chemia, chemiczny) srebrzystobiały metal; pierwiastek chemiczny o symbolu Gd i liczbie atomowej 64;

gadżet /ˈɡaʤ̑ɛt/ (n)
ガジェット
  (książkowy) przedmiot, urządzenie będące nowością techniki, zazwyczaj małe, często niepotrzebne, służący z reguły zaimponowaniu innym, rozbawieniu lub reklamie;

gafa /ɡˈafa/ (n)
失策
  nietaktowny postępek, niezręczne odezwanie się

gag /ɡak/ (n)
冗談
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) chwyt komediowy wywołujący u widza efekt komiczny oparty na sytuacjach wizualnych

gagat /ˈɡaɡat/ (n)
黒玉
  (mineralogia, mineralogiczny) bitumiczna odmiana węgla brunatnego o zbitej, jednorodnej budowie;

gal /ɡal/ (n)
ガリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ga i liczbie atomowej 31;

galaktyka /ɡaˈlaktɨka/ (n)
銀河系, 銀河
  (astronomia, astronomiczny) duży obiekt składający się z miliardów gwiazd oraz czarnych dziur, pyłu i gazów;

galeon /ɡaˈlɛɔ̃n/ (n)
ガレオン船
  (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) XVI-XVII wieczny, żaglowy statek wojenny albo handlowy, cechujący się wysoką zwężającą się ku górze nadbudówką rufową oraz galionem - figurą na dziobie okrętu, z reguły uosabiającą jego nazwę;

galeria /ɡaˈlɛrʲja/ (n)
ギャラリー
  (sztuka) kolekcja dzieł sztuki, np. w muzeum

galicyjski /ˌɡalʲiˈʦ̑ɨjsʲci/ (adj)
ガリシア語
  dotyczący Galicji, związany z Galicją, pochodzący z Galicji (części Polski pod zaborami)

galon /ˈɡalɔ̃n/ (n)
ガロン
  (jednostka miary) jednostka objętości używana w krajach anglosaskich;

gama /ˈɡãma/ (n)
全領域
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odpowiedni szereg dźwięków ze skali muzycznej, zaczynający się od dowolnego dźwięku;

gambit /ˈɡãmbʲit/ (n)
ギャンビット
  (szachy, pojęcie szachowe) otwarcie, w którym poświęca się jedną lub kilka bierek, w zamian za uzyskanie lepszej pozycji;

gameta /ɡãˈmɛta/ (n)
配偶子
  (biologia, biologiczny) komórka służąca do rozmnażania płciowego;

gang /ɡãŋk/ (n)
ギャング
  grupa przestępcza

garaż /ˈɡaraʃ/ (n)
ガレージ
  wydzielony budynek lub część budynku służąca do parkowania pojazdów i zapewniająca im ochronę przed środowiskiem zewnętrznym i złodziejami;

garb /ɡarp/ (n)
こぶ
  (medycyna, medyczny) skrzywienie kręgosłupa polegające na jego zaokrągleniu;
  (zoologia, zoologiczny) wypukłość na grzbiecie wielbłąda, wypełniona tłuszczem
  wypukłość na jakimś przedmiocie

garbarz /ˈɡarbaʃ/ (n)
皮鞣し
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik lub robotnik zajmujący się garbowaniem skór

garderoba /ˌɡardɛˈrɔba/ (n)
洋服一式
  ogół odzieży, ubrań, które się posiada
  pomieszczenie służące do przechowywania odzieży

gardzić /ˈɡarʲʥ̑iʨ̑/ (v)
唾棄
  myśleć o kimś lub postępować z nim z pogardą

gardło /ˈɡardwɔ/ (n)
咽頭
  (anatomia, anatomiczny) odcinek między przełykiem a jamą ustną, mieszczący się w przedniej części szyi;

garnek /ˈɡarnɛk/ (n)
鍋
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ognioodporny pojemnik do przygotowywania i przechowywania ciepłych potraw;

garnitur /ɡarʲˈɲitur/ (n)
背広, スーツ
  (krawiectwo) eleganckie ubranie męskie;

garść /ɡarʲɕʨ̑/ (n)
一掴み
  ilość mieszcząca się w garści (1.1)

gasnąć /ˈɡasnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
消える
  o źródle światła lub ciepła, o uczuciach zanikać, zmniejszać swoją moc, siłę

gatunek /gaˈtuŋki/ /ɡaˈtũnɛk/ (n)
種
  (biologia, biologiczny) najniższa jednostka klasyfikacji organizmów żywych;

gawial /ɡˈavʲal/ (n)
ガビアル
  (zoologia, zoologiczny) gad z gatunku gawial gangesowy;

gawron /ˈɡavrɔ̃n/ (n)
ミヤマガラス
  (ornitologia, ornitologiczny) Corvus frugilegus, gatunek ptaka o czarnym upierzeniu z rodziny krukowatych, ale mniejszy od kruka;

gaz /ɡas/ (n)
気体, ガス
  (fizyka, fizyczny) lotny stan materii;
  (technologia, technika, techniczny) substancja służąca do opalania, gotowania itp., w postaci gazu (1.1)
  (wojskowość, wojskowy) gaz (1.1), mający właściwości trujące, używany jako broń chemiczna

gaz szlachetny /ˈɡas ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
貴ガス
  (chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny gaz, którego atomy nie łączą się w cząsteczki;

gaz ziemny /ˈɡazʲ ˈʑɛ̃mnɨ/ (n)
天然ガス
  (geologia, geologiczny) mieszanina lekkich węglowodorów, wśród których dominuje metan, towarzysząca ropie naftowej lub tworząca własne złoża;

gazela /ɡaˈzɛla/ (n)
ガゼル
  (zoologia, zoologiczny) mała afrykańska antylopa;

gazeta /ɡaˈzɛta/ (n)
新聞
  drukowany środek przekazu informacji, zazwyczaj ukazujący się codziennie;

gałka muszkatołowa /ˈɡawka ˌmuʃkatɔˈwɔva/ (n)
ナツメグ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) jądro nasiona muszkatołowca korzennego używane jako przyprawa i w przemyśle farmaceutycznym;

gałka oczna /ɡˈawka ˈɔtʃna/ (n)
目玉
  (anatomia, anatomiczny) kulista część oka wypełniająca oczodół

gałąź /ˈɡawɔ̃w̃ɕ/ (n)
枝
  (botanika, botaniczny) boczny pęd drzewa lub krzewu

gaśnica /ɡaɕˈɲiʦ̑a/ (n)
消火器
  (technologia, technika, techniczny) przenośny przyrząd do gaszenia pożaru;

gdy /ɡdɨ/ (conjunction)
したら
  …rozpoczynający zdanie podrzędne określające czas zajścia czynności ze zdania głównego

gdyby /ˈɡdɨbɨ/ (conjunction)
なら, ならば
  …wprowadzający w zdaniu podrzędnym warunek, który w danej sytuacji nie jest możliwy do spełnienia

gdzie /ɟʥ̑ɛ/ (interrogativePronoun)
どこ, 何処, 奈辺
  służący do tworzenia pytań o lokalizację

gdzie /ɟʥ̑ɛ/ (pronoun)
どこ
  …względny, zastępujący określenie miejsca

gdzie indziej /ˈɟʥ̑ɛ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j/
ほかの場所で
  do innego miejsca
  w innym miejscu

gdzie kucharek sześć, tam nie ma co jeść /ˈɟʥ̑ɛ kuˈxarɛk ˈʃɛɕʨ̑ ˈtãmʲ ˈɲɛ‿ma ˈʦ̑ɔ ˈjɛ̇ɕʨ̑/ (proverb)
船頭多くして船山に登る
  jeśli zbyt wiele osób pracuje nad tą samą rzeczą, tym samym problemem, dublują się ich zadania, to nie odniosą sukcesu

gdziekolwiek /ɟʥ̑ɛˈkɔlvʲjɛk/ (indefinitePronoun)
どこでも
  (wskazuje na) bliżej nieokreślone miejsce

gdzieś /ɟʥ̑ɛ̇ɕ/ (indefinitePronoun)
どこか
  w pewnym miejscu
  (potocznie, potoczny) używany do podkreślenia przybliżonego określania jakiejś wielkości

geek /ɡˈɛɛk/ (n)
オタク
  (slangowo) człowiek, który dąży do pogłębiania swojej wiedzy i umiejętności w jakiejś dziedzinie (najczęściej informatyce oraz naukach ścisłych) w stopniu daleko wykraczającym poza zwykłe hobby;

gejsza /ˈɡɛjʃa/ (n)
芸者
  w kulturze Japonii, kobieta do towarzystwa o umiejętnościach artystycznych – konwersacji, tańca, gry na instrumentach, dobrych manier, literatury, poezji itp.;

gejzer /ˈɡɛjzɛr/ (n)
間欠泉 間歇泉
  (geologia, geologiczny) źródło tryskające gorącą wodą i parą;

gekon /ˈɡɛkɔ̃n/ (n)
ヤモリ
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny gekonowatych o palcach umożliwiających wspinanie się po gładkich ścianach

gen /ɡɛ̃n/ (n)
遺伝子
  (biologia, biologiczny) część chromosomów jądra komórkowego, podstawowa jednostka dziedziczności odpowiedzialna za przekazanie cech dziedzicznych organizmu;

generał /ɡɛ̃ˈnɛraw/ (n)
大将
  (wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych;

genetyczny /ˌɡɛ̃nɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
遺伝的
  (biologia, biologiczny) dotyczący genetyki, związany z genetyką

genetyka /ɡɛ̃ˈnɛtɨka/ (n)
遺伝学
  dziedzina naukowa zajmująca się badaniami nad dziedzicznością;

geniusz /ˈɡɛ̃ɲuʃ/ (n)
天才
  osoba wybitna, o nieprzeciętnych zdolnościach
  czyjeś nieprzeciętne zdolności, umiejętności, czyjś wybitny talent

genom /ˈɡɛ̃nɔ̃m/ (n)
ゲノム
  (biologia, biologiczny) materiał genetyczny zawarty w podstawowym (haploidalnym) zespole chromosomów;

geodeta /ˌɡɛɔˈdɛta/ (n)
測量[[家#Etymology 5|家]]
  osoba zajmująca się geodezją

geodezja /ˌɡɛɔˈdɛzʲja/ (n)
測地学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka o pomiarach Ziemi;

geografia /ˌɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
地理学, 地理
  nauka zajmująca się badaniem zjawisk przyrodniczych i społecznych na powierzchni Ziemi;

geograficzny /ˌɡɛɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
地理的
  związany z geografią, odnoszący się do geografii

geologia /ˌɡɛɔˈlɔɟja/ (n)
地質学
  nauka zajmująca się budową, własnościami i historią Ziemi;

geomancja /ˌɡɛɔ̃ˈmãnʦ̑ʲja/ (n)
ジオマンシー
  niepotwierdzona naukowo tradycyjna praktyka wykorzystania właściwego usytuowania obiektów budowlanych, ogrodków itd., tak, by jak najlepiej wyczerpać dobre oddziaływanie otoczenia, danego terenu;

geometria /ˌɡɛɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
幾何学
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki badający figury geometryczne i zależności między nimi
  (matematyka, matematyczny) szerzej: dział matematyki badający dla wybranych przekształceń ich niezmienniki;

geomorfologia /ˌɡɛɔ̃mɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
地形学
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) nauka o formach rzeźby powierzchni Ziemi, ich wyglądzie zewnętrznym, właściwościach, pochodzeniu, rozwoju i rozmieszczeniu;

geopolityka /ɡˌɛɔpɔlˈitɨkˌa/ (n)
地政学
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna, która głosi, że warunki geograficzne wyznaczają procesy i fakty polityczne

gepard /ˈɡɛpart/ (n)
チーター
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z rodziny kotowatych;

geriatria /ɡɛrʲˈjatrʲja/ (n)
老人医学
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami wieku podeszłego;

german /ˈɡɛrmãn/ (n)
ゲルマニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ge i liczbie atomowej 32;

germański /ɡɛrˈmãj̃sʲci/ (adj)
ゲルマン
  dotyczący Germanów lub Germanii

germinal /ɡɛrmˈinal/ (n)
芽月
  nazwa siódmego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

gest /ɡɛst/ (n)
ジェスチャー
  ruch ciała, zazwyczaj dłoni, podkreślający treść wypowiedzi

getto /ˈɡɛtːɔ/ (n)
ゲットー
  (historia, historyczny, historycznie) dzielnica przymusowego zamknięcia Żydów w czasie drugiej wojny światowej
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, środowisko lub grupa społeczna (etniczna, religijna lub kulturowa) izolująca się od otoczenia, żyjąca w izolacji od otoczenia
  dzielnica biedoty, zwykle zamieszkana w większości przez jedną grupę etniczną lub religijną (np. Murzynów, Chińczyków, Portorykańczyków w USA)
  w średniowieczu i później: zwarte skupisko, dzielnica miejska odseparowana od pozostałych części miasta i zamieszkiwana przez mniejszość etniczną, zwykle żydowską, pozwalająca im na zachowanie odrębności etnicznej i religijnej

ghul /ɡˈul/ (n)
グール
  (mitologia, mitologiczny) w wierzeniach przedmuzułmańskiej Arabii zły duch zamieszkujący cmentarze, bezczeszczący groby i pożerający trupy; postać często występująca w grach i literaturze fantastycznej;

gibelin /ɡʲibˈɛlin/ (n)
ギベリン
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik cesarstwa w średniowiecznych Włoszech;

gibon /ˈɟibɔ̃n/ (n)
テナガザル
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel rodziny małp człekokształtnych o długich kończynach przednich i bez ogona

giełda /ˈɟɛwda/ (n)
証券取引所
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) instytucja publiczna, w której kupcy i pośrednicy (maklerzy) kupują lub sprzedają papiery wartościowe i niektóre towary masowe;

gigabajt /ɡʲiɡˈabajt/ (n)
ギガバイト
  (informatyka, informatyczny) jednostka ilości informacji: zapisywanej, przetwarzanej lub przesyłanej; również jednostka pojemności pamięci operacyjnej komputera i nośników danych;

gigantyczny /ˌɟiɡãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
巨大な
  ogromny, bardzo duży

gil /ɟil/ (n)
ウソ
  (ornitologia, ornitologiczny) Pyrrhula, barwny ptak wielkości wróbla, z rodziny łuszczaków;

gilotyna /ˌɟilɔˈtɨ̃na/ (n)
ギロチン
  urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez ścięcie głowy;

gimnastyka /ɟĩmˈnastɨka/ (n)
体操
  (sport, sportowy) ogół ćwiczeń rozciągających i poprawiających sprawność fizyczną

ginekolog /ˌɟĩnɛˈkɔlɔk/ (n)
婦人科医
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista ginekologii

ginekologia /ˌɟĩnɛkɔˈlɔɟja/ (n)
婦人科学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób żeńskiego układu płciowego;

ginekomastia /ˌɟĩnɛkɔ̃ˈmastʲja/ (n)
女性化乳房
  (medycyna, medyczny) rozrost tkanki gruczołowej sutka u mężczyzny, objawiające się jego powiększeniem

gingerol /ɡʲiŋɡˈɛrɔl/ (n)
ギンゲロール
  (biochemia, biochemiczny) fitoskładnik imbiru

gips /ɟips/ (n)
石膏
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczanów, dwuwodny siarczan wapnia; także skała osadowa której głównym składnikiem jest dwuwodny siarczan wapnia, dodatkowo może ona zawierać anhydryt, iły, różne węglany;

gitara /ɟiˈtara/ (n)
ギター
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) strunowy instrument muzyczny;

gitara basowa /ɡʲitˈara basˈɔva/ (n)
ベース
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na gryfie, transponujący o oktawę w dół;

gitara elektryczna /ɟiˈtara ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑na/ (n)
エレクトリック・ギター, エレクトリックギター
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara wyposażona w urządzenie przekazujące sygnał do wzmacniacza i modulujące dźwięk;

gitarzysta /ˌɟitaˈʒɨsta/ (n)
ギタリスト
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na gitarze

glacjologia /ˌɡlaʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
雪氷学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o lodowcach i lądolodach;

gladiator /ɡlaˈdʲjatɔr/ (n)
グラディエイター
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: osoba walcząca dla uciechy publiczności na arenie z innymi osobami lub dzikimi zwierzętami;

glaukofan /ɡlawkˈɔfan/ (n)
藍閃石
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy amfiboli;

gliceryna /ˌɡlʲiʦ̑ɛˈrɨ̃na/ (n)
グリセリン
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy cukroli;

glin /ɡlʲĩn/ (n)
アルミニウム, 礬素, 軽銀
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Al i liczbie atomowej 13;

glina /ˈɡlʲĩna/ (n)
粘土
  (geologia, geologiczny) skała osadowa;

globalizacja /ˌɡlɔbalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
グローバリゼーション
  proces zacieśniania się powiązań państw poprzez m.in. zwiększanie obrotów handlowych i przepływu ludzi oraz powodujący ujednolicanie się kultur i trybu życia ludzi na świecie;

globalne ocieplenie /ɡlɔˈbalnɛ ˌɔʨ̑ɛˈplɛ̃ɲɛ/ (n)
地球温暖化
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższenia średniej temperatury atmosfery przy powierzchni ziemi i oceanów;

globus /ˈɡlɔbus/ (n)
グローブ
  kulisty model Ziemi, sfery niebieskiej lub innego ciała niebieskiego z umieszczoną (narysowaną lub naklejoną) na nim mapą;

glon /ɡlɔ̃n/ (n)
藻類
  Algae, rodzaj organizmów wodnych;

glosariusz /ɡlɔsˈarjuʃ/ (n)
用語集
  słownik dołączony do tekstu objaśniający przestarzałe lub obecnie rzadko używane wyrazy

glukoza /ɡlukˈɔza/ (n)
グルコース
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, monosacharyd występujący we wszystkich organizmach żywych;

glutaminian sodu /ɡlˌutamˈiɲʲan sˈɔdu/ (n)
グルタミン酸ナトリウム
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) organiczny związek chemiczny, sól sodowa kwasu glutaminowego, biały proszek dodawany do potraw i konserw w celu uwydatnienia ich właściwości smakowych i zapachowych

gluten /ˈɡlutɛ̃n/ (n)
グルテン
  (biochemia, biochemiczny) mieszanina białek roślinnych, gluteniny i gliadyny, występująca w ziarnach niektórych zbóż;

gmina /ˈɡmʲĩna/ (n)
グミナ
  (administracja) podstawowa i zarazem najmniejsza jednostka samorządu terytorialnego;

gnejs /ɡnɛjs/ (n)
片麻岩
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna średnio- i gruboziarnista o teksturze kierunkowej;

gniady /ˈɟɲadɨ/ (adj)
薄赤褐色
  (hipologia, hipologiczny) o koniu: mający brązową (jasną bądź ciemną) sierść oraz czarną grzywę, ogon i dolne odcinki kończyn

gniazdo /ˈɟɲazdɔ/ (n)
コンセント
  (technologia, technika, techniczny) element konstrukcyjnie przystosowany do łączenia urządzeń sieci elektrycznej, telefonicznej itp.;
スロット
  (technologia, technika, techniczny) miejsce, gdzie do komputera podłącza się procesor, kartę graficzną lub inne karty
巣
  (zoologia, zoologiczny) konstrukcja lęgowa najczęściej ptaków i innych zwierząt;

gnida /ˈɟɲida/ (n)
寄生虫の卵
  jajo wszy;

gniew /ɟɲɛf/ (n)
怒り
  uczucie złości, silne niezadowolenie z czegoś lub kogoś;

gnieść /ɟɲɛ̇ɕʨ̑/ (v)
捏ねる
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrabiać (ciasto)

gnić /ɟɲiʨ̑/ (v)
腐敗する
  ulegać procesowi rozkładu pod wpływem działania drobnoustrojów: bakterii i grzybów

gnomon /ˈɡnɔ̃mɔ̃n/ (n)
グノモン
  prosty zegar słoneczny

gnu /ɡnu/ (n)
ヌー
  (zoologia, zoologiczny) Connochaetes, rodzaj dużych antylop z rodziny krętorogich;

gnój /ɡnuj/ (n)
厩肥
  (pospolicie) (rolnictwo, rolniczy) stałe i płynne odchody zwierzęce, zmieszane ze ściółką, używane do nawożenia gleby;

go /ɡɔ/ (n)
囲碁, 碁
  rodzaj gry planszowej;

goban /ˈɡɔbãn/ (n)
碁盤
  (sport, sportowy) plansza do go i gomoku;

goblin /ˈɡɔblʲĩn/ (n)
ゴブリン
  (literacko) (fantasy) człekokształtne brzydkie stworzenie, pełen złośliwości bohater ludowych opowieści;

gocki /ɡˈɔtski/ (adj)
ゴート語
  związany z Gotami, dotyczący Gotów

gocki /ɡˈɔtski/ (n)
ゴート語
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język wschodniogermański, używany przez germańskie plemię Gotów;

godzina /ɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
時間, 時
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) odstęp, przedział czasu równy 60 minutom; równy 3600 sekundom;
  jedna z 24 chwil podczas doby oddzielonych od siebie co godzinę (1.1), począwszy od północy
時間
  (szkolnictwo, szkolny) (uczniowskie) (zobacz) godzina lekcyjna

godzina policyjna /ɡɔˈʥ̑ĩna ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjna/ (n)
門限, 夜間外出禁止令
  pora doby, w której zakazane jest przebywanie na ulicach;

godziny szczytu /ɡɔdʑˈinɨ ʃtʃˈɨtu/ (n)
ラッシュアワー
  (ekonomia, ekonomiczny) (telekomunikacja) okres największego obciążenia sieci np. elektrycznej, telekomunikacyjnej, sieci dróg

gofr /ɡɔfr̥/ (n)
ワッフル
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wafel z ciasta naleśnikowego spożywany na ciepło, często z dodatkami;

gogle /ɡˈɔɡlɛ/ (n)
ゴーグル
  okulary z oprawą ściśle przylegającą do twarzy, chroniących oczy przed wiatrem, deszczem, urazami;

gol /ɡɔl/ (n)
ゴール, 得点
  (sport, sportowy) umieszczenie piłki lub krążka w bramce i punkt zdobyty w ten sposób

golarka /ɡɔˈlarka/ (n)
シェーバー
  (elektryczność) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) urządzenie elektryczne służące do golenia;

golem /ˈɡɔlɛ̃m/ (n)
ゴーレム
  (folklor) istota podobna do człowieka, ulepiona z gliny, niema i bezwolna, występująca w kulturze i wierzeniach żydowskich;

goleń /ˈɡɔlɛ̃ɲ/ (n)
脛
  (anatomia, anatomiczny) część nogi człowieka (lub tylnej kończyny zwierzęcia) znajdująca się między kolanem a stopą;

golf /ɡɔlf/ (n)
ゴルフ
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu polegająca na bijaniu kijem do dołków małej piłki;

gondola /ɡɔ̃nˈdɔla/ (n)
ゴンドラ
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wąska, drewniana łódka z jednym wiosłem, przystosowana do przewozu pasażerów, stosowana głównie w Wenecji;

gondolier /ɡɔ̃nˈdɔlʲjɛr/ (n)
ゴンドラの船頭
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) człowiek sterujący gondolą

gong /ɡɔ̃ŋk/ (n)
ゴング
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny w formie okrągłej, mosiężnej płyty zawieszonej pionowo na stelażu;

goniec /ˈɡɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
ビショップ
  (szachy, pojęcie szachowe) figura poruszająca się po szachownicy na skos;

gonić /ˈɡɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
追, 追掛
  biec, poruszać się szybko za czymś lub kimś, aby go doścignąć i schwytać

gont /ɡˈɔnt/ (n)
こけら葺
  (budownictwo) drewniany materiał do wykonywania pokryć dachowych;

googlować /ɡuɡˈlɔvaʨ̑/ (v)
ググる ググル ぐぐる
  (potocznie, potoczny) wyszukiwać w Internecie za pomocą wyszukiwarki Google

gorset /ˈɡɔrsɛt/ (n)
コルセット
  część ubioru damskiego używana od końca XIV wieku do pierwszej dekady XX wieku;

goryl /ˈɡɔrɨl/ (n)
ゴリラ
  (zoologia, zoologiczny) Gorilla gorilla, największa małpa człekokształtna;
  (potocznie, potoczny) osobisty ochroniarz, szczególnie jeśli wysoki i mocno zbudowany

gorzki /ˈɡɔʃʲci/ (adj)
苦い
  taki, którego smak zawiera gorycz; przeciwny słodkiemu

gorący /ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
暑い, 熱い
  bardzo ciepły, tak, że odczuwany nieprzyjemnie

gorączka /ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
熱, 発熱
  (medycyna, medyczny) stan, w którym temperatura ciała człowieka przekracza 38℃;

gospodarz /ɡɔsˈpɔdaʃ/ (n)
主人
  (biologia, biologiczny) organizm żywy, na którym żyje pasożyt;
  osoba przyjmująca gości

gospodyni domowa /ˌɡɔspɔˈdɨ̃ɲi dɔ̃ˈmɔva/ (n)
主婦
  kobieta, która zajmuje się własnym domem i opieką nad dziećmi

gotować /ɡɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
ゆだる
  doprowadzać do wrzenia
料理する
  przyrządzać ciepłą potrawę
ゆだる
  (o wodzie, potrawie) osiągać temperaturę wrzenia
料理する
  (potocznie, potoczny) odczuwać dyskomfort i pocić się obficie z powodu gorąca

gotowy /ɡɔˈtɔvɨ/ (adj)
準備
  chętny i zdolny do zrobienia czegoś
出来上がり
  przygotowany do czegoś, na coś
  skończony, wykonany

gotyk /ˈɡɔtɨk/ (n)
ゴシック
  (sztuka) (architektura, architektoniczny) styl w architekturze i sztuce średniowiecza;

gotówka /ɡɔˈtufka/ (n)
現金
  pieniądze w postaci banknotów lub monet

gołąb /ˈɡɔwɔ̃mp/ (n)
鳩
  (ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości ptak często spotykany w miastach;

gościnność /ɡɔɕtɕˈinnɔɕtɕ/ (n)
厚情
  szacunek, serdeczność i troskliwość okazywane gościom

gościnny /ɡɔɕˈʨ̑ĩnːɨ/ (adj)
もてなしのよい
  chętnie przyjmujący kogoś u siebie, serdeczny i przyjazny dla gości

gość /ɡɔɕʨ̑/ (n)
客, お客さん
  osoba przychodząca do kogoś w odwiedziny, zaproszona na spotkanie, przyjęcie, imprezę, bal, itp.

goździk /ˈɡɔʑʥ̑ik/ (n)
なでしこ
  (botanika, botaniczny) Dianthus, roślina ozdobna o różnokolorowych kwiatach;

gra /ɡra/ (n)
試合
  (sport, sportowy) mecz
ゲーム, 試合
  zabawa według ustalonych reguł;

gra słów /ˈɡra ˈswuf/ (n)
言葉遊び
  budowanie zdań w oparciu o wieloznaczność lub homonimię wyrazów

grab /ɡrap/ (n)
セイヨウシデ
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodziny Stylocerataceae o gładkiej, nieznacznie spękanej, popielatej korze;
  drewno grabu (1.1)

grabarz /ˈɡrabaʃ/ (n)
墓掘り
  osoba zajmująca się kopaniem grobów i grzebaniem zmarłych;

grabie /ˈɡrabʲjɛ/ (n)
熊手
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) ręczne narzędzie rolnicze lub ogrodnicze (drewniane lub metalowe) służące do grabienia;

gracz /ɡraʧ̑/ (n)
選手
  uczestnik gry lub zawodów

grad /ɡrat/ (n)
グラード
  (matematyka, matematyczny) jednostka miary kąta płaskiego równa jednej setnej kąta prostego;
雹, 氷雨
  (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny w postaci kulek lodu;
雹
  (potocznie, potoczny) (meteorologia, meteorologiczny) kulki gradu (1.1) po opadnięciu na ziemię
雨霰, 雹
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) wiele przedmiotów (także: słów, wyzwisk itp.) lecących w jakąś stronę

gradobicie /ˌɡradɔˈbʲiʨ̑ɛ/ (n)
降雹
  (meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady gradu w postaci dużych bryłek lodu powodujące znaczne straty materialne

graf /ɡraf/ (n)
グラフ
  (matematyka, matematyczny) zbiór wierzchołków, połączonych krawędziami;

grafen /ˈɡrafɛ̃n/ (n)
グラフェン
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) jedna z form węgla, zbudowana z jednoatomowej warstwy tego pierwiastka;

graffiti /ɡrafˈfʲitʲi/ (n)
グラフィティ
  (sztuka) obrazy i rysunki artystyczne umieszczone w przestrzeni publicznej, najczęściej na murach, zwykle nielegalnie;

grafit /ˈɡrafʲit/ (n)
石墨
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana alotropowa węgla, krucha, stalowoszara, dobrze przewodząca prąd elektryczny i ciepło, używana do wyrobu ołówków, smarów, elektrod itd. czy jako moderator w elektrowniach jądrowych;

grafoskop /ɡraˈfɔskɔp/ (n)
オーバーヘッドプロジェクタ
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie projekcyjne służące do wyświetlania na ekranie grafiki lub tekstu umieszczonych na folii diapozytywowej (foliogramie);

gram /ɡrãm/ (n)
グラム
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary (masy), która jest równa jednej tysięcznej kilograma;

gramatyk /ɡrãˈmatɨk/ (n)
文法学者
  specjalista w dziedzinie gramatyki

gramatyka /ɡrãˈmatɨka/ (n)
文法
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa obejmujący morfologię i składnię;
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór reguł opisujących system języka;
  (szkolnictwo, szkolny) lekcja w szkole mająca za przedmiot właściwości gramatyczne jakiegoś języka
文典, 文法
  podręcznik zawierający sformułowane reguły gramatyczne

granat /ˈɡrãnat/ (n)
石榴
  (spożywczy) owoc granatowca

granatowiec /ˌɡrãnaˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
柘榴
  (botanika, botaniczny) Punica granatum L., drzewo lub krzew z rodziny krwawnicowatych o jadalnych owocach, rodzące granaty;

granatowy /ˌɡrãnaˈtɔvɨ/ (adj)
紺
  mający kolor szóstego pasma tęczy, taki jak kolor bezchmurnego, nocnego nieba itp.; kolor ciemnoniebieski;

graniastosłup /ˌɡrãɲaˈstɔswup/ (n)
プリズム
  (matematyka, matematyczny) wielościan, którego wszystkie wierzchołki są położone na dwóch równoległych płaszczyznach i którego wszystkie krawędzie leżące poza tymi podstawami są do siebie równoległe;

granica /ɡrãˈɲiʦ̑a/ (n)
国境
  (administracja) umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.;

granit /ˈɡrãɲit/ (n)
花崗岩
  (geologia, geologiczny) pospolita, kwaśna skała magmowa;

granola /ɡranˈɔla/ (n)
グラノーラ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczone na chrupko płatki owsiane z dodatkiem suszonych owoców i orzechów, jadane z mlekiem lub jogurtem;

grappa /ˈɡrapːa/ (n)
グラッパ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wódka z winogron (i ich pestek)

grasica /ɡraɕˈitsa/ (n)
胸腺
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł układu chłonnego znajdujący się tuż za mostkiem, szczególnie aktywny w okresie dorastania;

gratulacje /ɡrˌatulˈatsjɛ/ (n)
お祝い
  wyrazy uznania przekazywane komu z okazji szczęśliwego wydarzenia w życiu tej osoby

grawitacja /ˌɡravʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
引力, 重力
  (fizyka, fizyczny) powszechna siła przyciągania działająca pomiędzy ciałami mającymi masę;

grawitacyjny /ˌɡravʲitaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
重力的
  (fizyka, fizyczny) związany z grawitacją, dotyczący grawitacji

grawiton /ɡravˈitɔn/ (n)
重力子
  (fizyka, fizyczny) hipotetyczny kwant pola grawitacyjnego;

grać /ɡraʨ̑/ (v)
演奏
  brać udział w grze – sportowej, towarzyskiej itp.
  o przedmiocie: wydawać dźwięki
  być aktorem odtwarzającym jakąś postać w przedstawieniu lub filmie
  wydobywać dźwięki używając instrumentu muzycznego

grecki /ˈɡrɛʦ̑ʲci/ (n)
ギリシア語
  język Greków i po części Cypryjczyków;

grejpfrut /ˈɡrɛjpfrut/ (n)
グレープフルーツ
  (botanika, botaniczny) roślina cytrusowa z rodziny rutowatych;

grobowiec /ɡrɔˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
墓
  okazała budowla lub wydzielone, zazwyczaj ozdobione, miejsce w innej budowli, gdzie pochowany jest zmarły;

groch /ɡrɔx/ (n)
エンドウ豆, 豌豆
  (botanika, botaniczny) Pisum L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;

grochy /ˈɡrɔxɨ/ (n)
水玉
  deseń w postaci dużych kropek wyraźnie odcinających się od tła

grog /ɡrɔk/ (n)
グロッグ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rum lub inny mocny trunek rozcieńczony gorącą wodą, czasami dodaje się również do niego sok z cytrusów, cynamon lub cukier;

gromadzić /ɡrɔ̃ˈmaʥ̑iʨ̑/ (v)
集
  składać, zbierać w jednym miejscu
  zbierać, kolekcjonować
  zbierać się w gromadę
  zbierać się w większej ilości

gronostaj /ɡrɔ̃ˈnɔstaj/ (n)
おこじょ
  (zoologia, zoologiczny) Mustela erminea, gatunek niewielkiego ssaka drapieżnego z rodziny łasicowatych;
オコジョ
  futro z gronostaja (1.1), zwykle w lm gronostaje; (dawniej, dawny) symbol władzy

gros /ɡrɔ/ /ɡrɔs/ (n)
ダース
  (przestarzałe, przestarzały) dwanaście tuzinów; 144 sztuki;

grosz /ɡrɔʃ/ (n)
グロシュ
  (jednostka monetarna) jednostka monetarna w Polsce, obecnie setna część złotego;

grot /ɡrɔt/ (n)
矢尻
  (wojskowość, wojskowy) ostre, najczęściej metalowe zakończenie strzał, broni drzewcowej, czy innych znaków wojskowych;

grota /ˈɡrɔta/ (n)
洞穴
  (geologia, geologiczny) naturalne zagłębienie w skale, zwykle niezbyt głębokie;

groteskowy /ˌɡrɔtɛˈskɔvɨ/ (adj)
グロ
  podobny do groteski; taki, jak groteska – karykaturalny, śmieszny

groźba /ˈɡrɔʑba/ (n)
脅迫
  zapowiedź kary, zemsty, niebezpieczeństwa itd.

grubodziób /ɡruˈbɔʥ̑up/ (n)
シメ
  (ornitologia, ornitologiczny) Coccothraustes coccothraustes, mały eurazjatycki ptak o masywnym dziobie zmieniającym kolor zależnie od pory roku;

grubość /ɡrˈubɔɕtɕ/ (n)
厚み
  wymiar w krótszej osi

gruby /ˈɡrubɨ/ (adj)
厚い
  mający dużą grubość, średnicę
  o odzieży: ciepły
太い
  otyły

gruczoł /ˈɡruʧ̑ɔw/ (n)
グランド
  (anatomia, anatomiczny) narząd w organizmie ludzkim lub zwierzęcym składający się z tkanki nabłonkowej, o przeznaczeniu wydzielania i wytwarzania swoistych substancji, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania ustroju;

grudzień /ˈɡruʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
十二月, 12月
  dwunasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

grupa /ˈɡrupa/ (n)
グループ, 集団
  (chemia, chemiczny) kolumna układu okresowego
  zbiór elementów (żywych lub martwych) o wspólnej cesze
連, グループ
  zbiór osób lub zwierząt (rzadziej: przedmiotów) znajdujących się blisko siebie

grupa krwi /ɡrˈupa krfˈi/ (n)
血液型
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) typ krwi ze względu na zestaw antygenów obecnych na powierzchni krwinek czerwonych

grupa śmierci /ˈɡrupa ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
死の組
  (sport, sportowy) grupa w rozgrywkach, której drużyny/uczestnicy prezentują podobny, wysoki poziom i każdy z nich może być upatrywany w roli faworyta

gruszka /ˈɡruʃka/ (n)
梨
  (spożywczy) owoc gruszy;

gruziński /ɡruˈʑĩj̃sʲci/ (adj)
グルジア語
  dotyczący Gruzji, związany z Gruzją lub Gruzinami

gryf /ɡrɨf/ (n)
グリフォン
  (mitologia, mitologiczny) fantastyczny stwór z ciałem lwa oraz szponami i głową orła;

gryka /ˈɡrɨka/ (n)
ソバ, 蕎麦
  (botanika, botaniczny) Fagopyrum L., roślina uprawna na kaszę gryczaną;

grymas /ˈɡrɨ̃mas/ (n)
しかめっ面
  wykrzywienie twarzy

grynszpan /ˈɡrɨ̃w̃ʃpãn/ (n)
緑青
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, zasadowa sól miedzi i kwasu octowego, powstająca w wyniku korozji;
  niebieskozielony kolor grynszpanu (1.1)

grypa /ˈɡrɨpa/ (n)
インフルエンザ
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna układu oddechowego;

gryzoń /ˈɡrɨzɔ̃ɲ/ (n)
齧歯類
  ssak z rzędu Rodentia, którego wyróżnia para ciągle wzrastających siekaczy;

gryźć /ɡrɨɕʨ̑/ (v)
噛む
  zatapiać w czymś zęby

grzbiet /ɡʒbʲjɛt/ (n)
尾
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część tułowia u zwierząt, przeciwna do strony brzusznej
  część łańcucha górskiego

grzebień /ˈɡʒɛbʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
櫛, くし
  (fryzjerstwo, fryzjerski) przyrząd do czesania, rozczesywania włosów;

grzech /ɡʒɛx/ (n)
罪
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celowe przekroczenie norm moralnych uznawanych w danej religii;

grzechotnik /ɡʒɛˈxɔtʲɲik/ (n)
ガラガラヘビ
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż o długich zębach jadowych i z charakterystyczną grzechotką na końcu ogona;

grzyb /ɡʒɨp/ /ˈɡʒɨbɨ/ (n)
茸
  (mikologia, mikologiczny) organizm cudzożywny plechowy;
茸, きのこ
  owocnik grzyba (1.1) kapeluszowego, np. borowik, maślak, kurka, muchomor

grzywa /ˈɡʒɨva/ (n)
鬣
  (zoologia, zoologiczny) dłuższa sierść niektórych zwierząt znajdująca się na tylnej części głowy lub szyi

grzywka /ˈɡʒɨfka/ (n)
前髪
  włosy przycięte tak, że spadają na czoło

grzywna /ɡʒˈɨvna/ (n)
反則金
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) kara pieniężna nakładana przez organy sądowe lub administracyjne

grzęda /ˈɡʒɛ̃nda/ (n)
塒
  poziomy drążek w kurniku, na którym może odpoczywać ptactwo domowe

grób /ɡrup/ (n)
墓
  przykryty dół, gdzie jest pochowany zmarły;

guano /ɡuˈ<sup>w</sup>ãnɔ/ /ˈɡwãnɔ/ (n)
グアノ
  (rolnictwo, rolniczy) suche odchody ptaków morskich lub nietoperzy, stosowane jako nawóz;

gubernator /ˌɡubɛrˈnatɔr/ (n)
知事
  (administracja) tytuł wysokich urzędników zarządzających częścią terytorium w niektórych państwach;

gubernia /ɡubˈɛrɲʲa/ (n)
グベールニヤ
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego szczebla w Rosji i krajach okupowanych;

gudźarati /ˌɡuʥ̑aˈratʲi/ (n)
グジャラート 語
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków nowoindyjskich, którym posługuje się ponad 46 mln mówiących – głównie mieszkańców Indii, stanu Gudźarat;

guglać /ˈɡuɡlaʨ̑/ (v)
ググる ググル ぐぐる
  (potocznie, potoczny) poszukiwać informacji przy pomocy wyszukiwarki internetowej Google

guma /ˈɡũma/ (n)
ゴム
  rodzaj rozciągliwego tworzywa;

guma do żucia /ɡˈuma dɔ ʒˈutɕa/ (n)
ガム, チューインガム
  (spożywczy) wyrób cukierniczy przeznaczony do żucia;

gumka /ˈɡũmka/ (n)
輪 ゴム
  (handel, handlowy) rozciągliwa, gumowa taśma, służąca do związywania przedmiotów; (zobacz) gumka recepturka
消す ゴム, 消しゴム
  (szkolnictwo, szkolny) (biurowość, biurowy) kawałek kauczuku służący do wycierania śladów ołówka i kredek z papieru;

guru /ˈɡuru/ (n)
教祖
  (przenośnie, przenośnia) osoba uważana za niepodważalny autorytet w jakiejś określonej dziedzinie, w jakimś środowisku
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba o wielkim autorytecie religijnym, przewodnik duchowy w hinduizmie, sikhizmie i niektórych odłamach buddyzmu;

guziec /ˈɡuʑɛʦ̑/ (n)
イボイノシシ
  (zoologia, zoologiczny) przypominający świnię masywny ssak afrykański o długich kłach;

guzik /ˈɡuʑik/ (n)
ボタン
  (krawiectwo) element ubioru służący do zapinania np. płaszcza, swetra, spodni;
  (potocznie, potoczny) włącznik, przycisk

gułag /ˈɡuwak/ (n)
グラグ
  system obozów pracy przymusowej w ZSRR;

gwarancja /ɡvaˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
保証
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) odpowiedzialność zaciągana przez osobę trzecią, zapewniająca wierzyciela o dotrzymaniu zobowiązania dłużnika wobec wierzyciela
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) zobowiązanie producenta lub sprzedawcy do bezpłatnej naprawy lub wymiany danego wyrobu (w razie pojawienia się w nim w określonym czasie jakichś wad);
  poręczenie, rękojmia, zapewnienie o czymś

gwałcić /ˈɡvawʲʨ̑iʨ̑/ (v)
強姦する
  (książkowy) naruszać siłą zasady lub normy
  zmuszać do stosunku płciowego

gwałt /ɡvawt/ (n)
強姦, レイプ
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (seksuologia, seksuologiczny) zmuszenie do odbycia stosunku seksualnego lub innej czynności seksualnej;

gwałtowny /ɡvawˈtɔvnɨ/ (adj)
急速
  nagły, szybki

gwelf /ɡvˈɛlf/ (n)
ゲルフ
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik papiestwa w średniowiecznych Włoszech;

gwiazda /ˈɡvʲjazda/ (n)
星, 恒星
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie będące skupiskiem związanej grawitacyjnie materii, w której zachodzą reakcje syntezy jądrowej;
星
  karta tarota należąca do Arkanów Wielkich;
  sławna osobistość w danym środowisku

gwiazda Dawida /ɡvʲˈazda davˈida/ (n)
ダビデの星
  (żydowski) symbol w postaci sześcioramiennej gwiazdy, utworzonej przez dwa zachodzące na siebie trójkąty równoboczne, będący m.in. godłem Izraela;

gwiazdozbiór /ɡvʲjazˈdɔzbʲjur/ (n)
星座
  (astronomia, astronomiczny) grupa gwiazd, zajmujących pewien obszar nieba;

gwizd /ɡvˈist/ (n)
口笛
  wysoki dźwięk wywołany szybkim ruchem powietrza przelatującego przez wąski otwór

gwizdać /ˈɡvʲizdaʨ̑/ (v)
口笛を吹く
  wydawać z siebie gwizd, gwizdanie

gwizdek /ˈɡvʲizdɛk/ (n)
ホイッスル
  nieposiadający części ruchomych przyrząd wytwarzający dźwięki pod wpływem wdmuchiwanego powietrza;

gwóźdź /ɡvuɕʨ̑/ (n)
釘
  podłużny cienki metalowy trzpień, o jednym końcu ostrym, a drugim zakończonym płaską główką, służący do łączenia elementów;

gyokuro /ɡˌɨɔkˈurɔ/ (n)
玉露
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jeden z jakościowo najlepszych gatunków japońskiej herbaty zielonej

gyoza /ɡɨˈɔza/ (n)
餃子
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) japoński pierożek z mięsnym farszem; potrawa o chińskiej proweniencji

gzyms /ɡzɨ̃ms/ (n)
コーニス
  (architektura, architektoniczny) pozioma, zwykle profilowana listwa wystająca przed lico muru, która chromi elewację budynku przed ściekającą wodą deszczową;

góra /ˈɡura/ (n)
山, やま
  (geografia, geograficzny) duże wzniesienie terenu;

góra lodowa /ˈɡura lɔˈdɔva/ (n)
氷山
  olbrzymia bryła lodu unosząca się na falach morza lub oceanu;

góralek /ɡurˈalɛk/ (n)
岩狸
  (zoologia, zoologiczny) Hyrax, zwierzę współcześnie zaliczane do rodziny góralkowatych

górnictwo /ɡurɲˈitstfɔ/ (n)
鉱業
  dział przemysłu zajmujący się wydobywaniem z ziemi kopalin użytecznych i jej przygotowania do zastosowania w różnych dziedzinach przemysłu;

górnik /ˈɡurʲɲik/ (n)
坑夫
  pracownik kopalni zatrudniony przy wydobyciu z ziemi kopalin

gówno /ˈɡuvnɔ/ (n)
糞
  (wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) coś brzydkiego, bezwartościowego
  (wulgarnie, wulgaryzm) odchody stałe, kał

gąbka /ˈɡɔ̃mpka/ (n)
海綿, スポンジ
  (zoologia, zoologiczny) prymitywne, beztkankowe zwierzę wodne;
  najczęściej miękki, piankowy przedmiot wchłaniający wodę, wykorzystywany do utrzymania czystości ludzkiego ciała i przedmiotów;

gągołek /ɡɔŋɡˈɔwɛk/ (n)
ヒメハジロ
  (ornitologia, ornitologiczny) Bucephala albeola, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych zamieszkujący kontynent amerykański;

gąsienica /ˌɡɔ̃w̃ɕɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
毛虫, 芋虫
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) larwa motyla; także każdy owad o wielu odnóżach i bez skrzydeł;

gąsior /ˈɡɔ̃w̃ɕɔr/ (n)
雄ガチョウ
  (ornitologia, ornitologiczny) samiec gęsi

gęsia skórka /ˈɡɛ̃w̃ɕa ˈskurka/ (n)
鳥肌
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) fizjologiczna reakcja skóry na zimno lub emocje objawiająca się wyprostowaniem włosków;

gęstość zaludnienia /ˈɡɛ̃w̃stɔʑʥ̑ ˌzaludʲˈɲɛ̇̃ɲa/
人口密度
  (statystyka, statystyczny) miara przyporządkowująca populację do powierzchni, podawana zazwyczaj w liczbie osób na km²;

gęsty /ˈɡɛ̃w̃stɨ/ (adj)
濃い
  taki, który składa się z wielu części (cząstek), umieszczonych blisko siebie

gęś /ɡɛ̃j̃ɕ/ /ɡɛ̃w̃ɕ/ /ɡɛ̃ɕ/ (n)
ガチョウ, 鵞鳥
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;

gładki /ˈɡwatʲci/ (adj)
滑らか
  mający powierzchnię bez nierówności, chropowatości

głaskać /ˈɡwaskaʨ̑/ (v)
なでる
  łagodnie przesuwać dłonią po jakiejś powierzchni

głasnost /ˈɡwasnɔst/ (n)
グラスノスチ
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jawność, otwartość – pojęcie używane w kontekście upublicznienia faktów historycznych oraz sytuacji politycznej i gospodarczej w ZSRR w okresie przemian rozpoczętych przez Michaiła Gorbaczowa;

głaz /ɡwas/ (n)
丸石
  (geologia, geologiczny) fragment skały o średnicy większej niż 20 cm, obtoczony wskutek transportu i erozji;

głodny /ˈɡwɔdnɨ/ (adj)
腹が減る
  czujący potrzebę zjedzenia czegoś; również w użyciu rzeczownikowym ten, kto jest głodny

głos /ɡwɔs/ (n)
声, 投票
  decyzja wyrażona podczas wyborów, głosowania
声
  dźwięk wydawany przez istoty żyjące
  prawo / pozwolenie przemawiania
  zdanie, osąd, opinia
  zdolność wydawania dźwięku (1.1)
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) partia jednego z wokalistów w utworze zespołowym

głosować /ɡwɔˈsɔvaʨ̑/ (v)
投票
  oddawać głos, dokonywać wyboru w czasie głosowania

głowa /ˈɡwɔva/ (n)
頭, 頭部
  (anatomia, anatomiczny) część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg;

głowa rodziny /ˈɡwɔva rɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
世帯主
  (przenośnie, przenośnia) osoba, na której spoczywa główna odpowiedzialność za utrzymanie rodziny; osoba, która podejmuje ważne decyzje w danej rodzinie

głowienka /ɡwɔˈvʲjɛ̃nka/ (n)
ホシハジロ, 星羽白
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya ferina, eurazjatycki ptak nurkujący;

głowonóg /ɡwɔvˈɔnuk/ (n)
頭足類
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel gromady morskich mięczaków;

głośnik /ˈɡwɔɕɲik/ (n)
スピーカー
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wzmacniania dźwięku; do odtwarzania dźwięku zapisanego w postaci elektrycznej;

głośno /ˈɡwɔɕnɔ/ (adv)
大きな声で
  w sposób głośny, słyszalny, nie szeptem

głośny /ˈɡwɔɕnɨ/ (adj)
騒々しい
  taki, który jest dobrze słyszalny

głuchoniemy /ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mɨ/ (adj)
聾唖
  niesłyszący i jednocześnie nieumiejący mówić

głuchota /ɡwuˈxɔta/ (n)
ろう者
  utrata zdolności słyszenia;

głuchy /ˈɡwuxɨ/ (adj)
耳 が聞
  niesłyszący, pozbawiony zmysłu słuchu

głupi /ˈɡwupʲi/ (adj)
馬鹿, あほ
  niemądry, ograniczony intelektualnie

głupiec /ˈɡwupʲjɛʦ̑/ (n)
バカ 馬鹿
  osoba dokonująca nierozsądnych wyborów, niemądra, naiwna i bezmyślna

głuptak /ˈɡwuptak/ (n)
シロカツオドリ
  (ornitologia, ornitologiczny) Morus bassanus, głuptak zwyczajny, duży ptak morski z rzędu pełnopłetwych;

głód /ɡwut/ (n)
飢え, 空腹
  (fizjologia, fizjologiczny) uczucie potrzeby zjedzenia pożywienia;

głóg /ɡwuk/ (n)
サンザシ
  (botanika, botaniczny) Crataegus L., rodzaj krzew lub niskie drzewo z rodziny różowatych, o ciernistych pędach, białych lub czerwonych kwiatach i kulistych owocach;

główka /ˈɡwufka/ (n)
頭
  (biologia, biologiczny) przednia część plemnika zawierająca materiał genetyczny i akrosom

główny /ˈɡwuvnɨ/ (adj)
主
  pierwszorzędny, podstawowy, zasadniczy, najważniejszy

głębia /ˈɡwɛ̃mbʲja/ (n)
ふかみ, 深
  miejsce o dużej głębokości

głęboki /ɡwɛ̃mˈbɔci/ (adj)
深 の ある
  (przenośnie, przenośnia) taki, który nie ma banalnego, powierzchownego znaczenia; jest dociekliwy, zawierający istotę omawianego problemu
深, 深い
  charakteryzujący się dużym wymiarem w głąb czegoś, daleko od brzegu
濃
  mający duży stopień zaawansowania, nasilenia, nasycenia

głęboko /ɡwɛ̃mˈbɔkɔ/ (adv)
深く
  daleko w głębi

głębokość /ɡwɛ̃mˈbɔkɔɕʨ̑/ (n)
深さ, 深浅
  odległość od powierzchni lub poziomu czegoś w dół, do dna lub w głąb, do wnętrza

habit nie czyni mnicha /ˈxabʲitʲ ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈmʲɲixa/ (proverb)
馬子にも衣装
  wygląd zewnętrzny nie świadczy o wartości człowieka

hadron /ˈxadrɔ̃n/ (n)
ハドロン
  (fizyka, fizyczny) silnie oddziałująca cząstka złożona z kwarków;

hafn /xafn̥/ (n)
ハフニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hf i liczbie atomowej 72

haft /xaft/ (n)
刺繍
  dekoracyjny wzór wyszyty na tkaninie;

haftować /xafˈtɔvaʨ̑/ (v)
刺繍
  (rękodzieło, rękodzielniczy) (włókiennictwo) wyszywać igłą wzór na materiale

haggis /xˈaɡɡʲis/ (n)
ハギス
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) szkocka potrawa z podrobów baranich, zaszytych w owczym żołądku

haiku /xaˈ<sup>j</sup>iku/ (n)
俳句
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wywodzący się z Japonii gatunek poezji lirycznej o zwięzłej formie;

halabarda /ˌxalaˈbarda/ (n)
ハルバード
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) średniowieczna broń piechoty przypominająca topór o długim drzewcu;

halibut /xaˈlʲibut/ (n)
オヒョウ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Hippoglossus hippoglossus, drapieżna ryba morska z rodziny flądrowatych o szerokim otworze gębowym;

halka /ˈxalka/ (n)
ペチコート
  (krawiectwo) część bielizny damskiej zakładana pod suknię lub spódnicę;

halo /ˈxalɔ/ (interjection)
もしもし
  wyrażenie używane przy odbieraniu telefonu

hamak /ˈxãmak/ (n)
ハンモック
  podłużny materiał zawieszany między dwoma drzewami lub słupami, służący za łóżko;

hamburczyk /xambˈurtʃɨk/ (n)
ハンブルク人
  mieszkaniec Hamburga; mężczyzna wywodzący się z Hamburga

hamburger /xãmˈburɡɛr/ (n)
ハンバーガー
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kanapka z kotletem z mielonej wołowiny podawana na ciepło;

hamować /xãˈmɔvaʨ̑/ (v)
ブレーキをかける
  zwalniać lub zatrzymywać pojazd za pomocą hamulca

hamulec /xãˈmulɛʦ̑/ (n)
ブレーキ
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zmniejszania prędkości pojazdu lub maszyny;

hamza /xˈamza/ (n)
ハムザ
  arabska pomocnicza litera nie zaliczana do alfabetu, reprezentująca zwarcie głośniowe;

handel /ˈxãndɛl/ (n)
商業, 貿易
  proces gospodarczy polegający na sprzedaży i kupnie; wymiana dóbr materialnych;

handel ludźmi /xˈandɛl lˈudʑmi/ (n)
人身売買
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępczy proceder będący formą niewolnictwa polegający na działaniach nakierunkowanych na wyzysk ludzi, niezależnie od płci i wieku, naruszający ich prawo do decydowania o sobie;

handicapizm /xˌandʲitsˈapizm/ (n)
障害者差別
  (socjologia, socjologiczny) dyskryminacja, niechęć, niechęć, pogarda lub wrogość skierowane wobec osób uważanych za niepełnosprawne;

handlarz /ˈxãndlaʃ/ (n)
商人
  osoba zajmująca się drobnym handlem

hangar /ˈxãŋɡar/ (n)
ハンガー
  pomieszczenie, garaż służący do przechowywania samolotów, szybowców (rzadziej także do trzymania statków wodnych lub ładunków portowych);

hangul /xˈaŋɡul/ (n)
ハングル
  (językoznawstwo, językoznawczy) alfabet koreański;

haploidalny /xˌaplɔidˈalnɨ/ (adj)
半数体の
  (biologia, biologiczny) mający tylko jeden garnitur chromosomowy

haplologia /ˌxaplɔˈlɔɟja/ (n)
重音脱落
  (językoznawstwo, językoznawczy) zjawisko fonetyczne polegające na skróceniu wyrazu przez usunięcie jednej z sylab bezpośrednio po sobie następujących, jednakowych lub o jednakowym spółgłoskowym nagłosie;

hardware /xardvˈarɛ/ (n)
ハードウェア
  (informatyka, informatyczny) (środowiskowy) sprzęt komputerowy, materialna część komputera

harem /ˈxarɛ̃m/ (n)
ハーレム
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) część domu muzułmańskiego, do którego nie mają wstępu obcy mężczyźni;
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wszystkie żony i nałożnice muzułmanina, zamieszkałe w haremie (1.1)

harfa /ˈxarfa/ (n)
ハープ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy w kształcie trójkąta;

harpun /ˈxarpũn/ (n)
銛
  miotana broń myśliwska w postaci grotu z zadziorami, osadzonego na drzewcu (drewnianym lub metalowym); umocowana na linie;

harówka /xaˈrufka/ (n)
苦役
  bardzo ciężka praca

has /xas/ (n)
ハッシウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hs i liczbie atomowej 108;

haszysz /ˈxaʃɨʃ/ (n)
ハシシ
  narkotyk uzyskiwany z żywicy konopi indyjskich;

hasło /ˈxaswɔ/ (n)
パスワード
  tajny wyraz lub ciąg znaków

hau /xaw/ (interjection)
ワン, キャン
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) onomatopeja naśladująca szczekanie psa

haubica /xawˈbʲiʦ̑a/ (n)
榴弾砲
  (wojskowość, wojskowy) działo o krótkiej lufie i małej prędkości początkowej pocisku, przeznaczone głównie do strzelania stromotorowego;

hawajski /xaˈvajsʲci/ (adj)
ハワイ語
  związany z Hawajami, dotyczący Hawajów

hawajski /xaˈvajsʲci/ (n)
ハワイ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy na Hawajach

hazard /ˈxazart/ (n)
ギャンブル
  gry pieniężne, w których o wygranej decyduje los;

hazardzista /ˌxazarʲˈʥ̑ista/ (n)
ギャンブラー
  człowiek uprawiający hazard; gracz hazardowy

hałas /ˈxawas/ (n)
騒音
  głośne, uciążliwe dźwięki;

hałaśliwy /ˌxawaɕˈlʲivɨ/ (adj)
うるさい, やかましい
  powodujący hałas

hańbić /ˈxãɲbʲiʨ̑/ (v)
汚
  okrywać hańbą, przynosić hańbę

heavy metal /xˈɛvi mˈɛtal/ (n)
ヘビメタ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek metalu (muzyki);

heban /ˈxɛbãn/ (n)
コクタン
  cenne drewno różnych gatunków drzew (głównie hebanowców) rosnących w strefie międzyzwrotnikowej i podzwrotnikowej;

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (adj)
ヘブライ, ヘブライ語
  związany z Hebrajczykami

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (n)
ヘブライ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy kananejskiej języków semickich;

hedonizm /xɛdˈɔɲizm/ (n)
快楽主義
  (filozofia, filozoficzny) doktryna etyczna głosząca, iż rozkosz (i unikanie przykrości/cierpienia) jest najwyższym lub jedynym dobrem i celem życia

hegemonia /ˌxɛɡɛ̃ˈmɔ̃ɲja/ (n)
覇権
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) panowanie, przewodnictwo jakiejś osoby lub grupy osób (np. klasy społecznej, partii politycznej czy państwa) nad kimś lub czymś

hektar /ˈxɛktar/ (n)
ヘクタール
  (fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) jednostka powierzchni równa stu arom (10 000 metrów kwadratowych);

hel /xɛl/ (n)
ヘリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu He i liczbie atomowej 2;

hematyt /xɛmˈatɨt/ (n)
ヘマタイト
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał, tlenek żelaza (III);

hemodynamika /xˌɛmɔdɨnˈamikˌa/ (n)
血行動態
  (medycyna, medyczny) dział kardiologii, który zajmuje się badaniem przepływu krwi w sercu i dużych naczyniach krwionośnych

hemofilia /xˌɛmɔfˈilja/ (n)
血友病
  (medycyna, medyczny) wrodzona choroba krwi polegająca na obniżeniu jej krzepliwości;

hemoglobinuria /xˌɛmɔɡlˌɔbʲinˈurja/ (n)
血色素尿症
  (medycyna, medyczny) schorzenie, w którym wolna hemoglobina przedostaje się do moczu;

hemoliza /ˌxɛ̃mɔˈlʲiza/ (n)
溶血
  (biologia, biologiczny) przechodzenie hemoglobiny do osocza krwi wywołane zniszczeniem erytrocytów;

henr /xɛ̃nr/ (n)
ヘンリー
  jednostka indukcyjności oraz permeancji w układzie SI, oznaczana H;

hentai /ˈxɛ̃ntaj/ (n)
H
  (sztuka) japońska animacja, komiks lub gra komputerowa zawierająca treści pornograficzne;

heparyna /ˌxɛpaˈrɨ̃na/ (n)
ヘパリン
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwzakrzepowy, aktywator antytrombiny;

heptan /ˈxɛptãn/ (n)
ヘプタン
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, alkan, bezbarwna, toksyczna ciecz;

heraldyka /xɛrˈaldɨkˌa/ (n)
紋章学
  nauka o herbach i rodach szlacheckich;

herb /xɛrp/ (n)
紋章
  (heraldyka, heraldyczny) godło miejskie, państwowe, regionalne, firmowe
  (heraldyka, heraldyczny) dziedziczny znak szlachecki;

herbaciarnia /ˌxɛrbaˈʨ̑arʲɲa/ (n)
喫茶店
  (gastronomia) lokal gastronomiczny specjalizujący się w podawaniu herbaty

herbata /xɛrˈbata/ (n)
茶, お茶
  napój, napar z suszu (1.2);
茶
  susz z pąków lub liści służący do przygotowania herbaty (1.3)
  wiecznie zielona roślina z rodzaju Camellia, zwłaszcza Camellia sinensis, uprawiana dla herbaty (1.2);

herbicyd /xɛrˈbʲiʦ̑ɨt/ (n)
除草剤
  (biochemia, biochemiczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) pestycyd do zwalczania chwastów;

herc /xɛrʦ̑/ (n)
ヘルツ
  (fizyka, fizyczny) jednostka miary częstotliwości; (symbolicznie) Hz;

heretyk /xɛrˈɛtɨk/ (n)
異端者
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) zwolennik herezji

herezja /xɛˈrɛzʲja/ (n)
異端
  (przenośnie, przenośnia) kontrowersyjny pogląd, odstępstwo od powszechnie przyjętych poglądów
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd religijny sprzeczny z dogmatami religii panującej;

hermafrodyta /xˌɛrmafrɔdˈɨta/ (n)
双成り
  (biologia, biologiczny) osobnik wytwarzający gamety zarówno męskie, jak i żeńskie

hermeneutyka /xˌɛrmɛnˈɛwtɨkˌa/ (n)
解釈学
  (językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) sztuka objaśniania tekstów literackich;

heroina /ˌxɛrɔˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
ヘロイン
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, pochodna morfiny, biały krystaliczny proszek;

herpetologia /ˌxɛrpɛtɔˈlɔɟja/ (n)
爬虫類学
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o płazach i gadach;

heterogenny /xˌɛtɛrɔɡˈɛnnɨ/ (adj)
異種の
  zawierający elementy niejednorodne

heteroseksualny /ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
異性
  odczuwający pociąg seksualny wyłącznie do osób płci przeciwnej

hetman /ˈxɛtmãn/ (n)
ヘトマン
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) najwyższy dowódca wojsk Polski i Litwy;
クイーン
  (szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się w każdym kierunku;

heurystyka /xɛwˈrɨstɨka/ (n)
ヒューリスティックス
  (logika, logiczny) umiejętność wykrywania nowych faktów oraz znajdywania związków między faktami, zwłaszcza z wykorzystaniem hipotez;

hiacynt /ˈxʲjaʦ̑ɨ̃nt/ (n)
ヒヤシンス
  (botanika, botaniczny) wieloletnia roślina cebulowa z rodzaju Hyacinthus L. o ozdobnych kwiatach;

hidźra /ˈxʲiʥ̑ra/ (n)
ヒジュラー
  osoba trzeciej płci na subkontynencie indyjskim;

hidżab /ˈxʲiʤ̑ap/ (n)
ヒジャーブ, ヒジャブ, ヘジャブ
  rodzaj szala lub chusty noszonej głównie przez muzułmanki, zakrywającej głowę, uszy, włosy i szyję, ale pozostawiającej twarz odsłoniętą;

hiena /ˈxʲjɛ̃na/ (n)
ハイエナ
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak przypominający masywnego kota i żywiący się padliną;

hienołak /xʲjɛ̃ˈnɔwak/ (n)
ハイエナ人間
  (fantasy) człowiek, którego jedną z form jest hiena
  (mitologia, mitologiczny) (folklor) człowiek potrafiący zmienić się w hienę lub hiena ukrywająca się pod postacią człowieka

hierarchia /xʲjɛˈrarxʲja/ (n)
ヒエラルキー
  układ elementów jakiejś struktury uporządkowany od najwyższych do najniższych według określonego kryterium;

hierarchizacja /xjˌɛrarçizˈatsja/ (n)
階層化
  uporządkowanie elementów czegoś według pewnej hierarchii

hieroglif /xʲjɛˈrɔɡlʲif/ (n)
象形文字
  starożytne egipskie pismo obrazkowe;

higiena /xʲiˈɟɛ̃na/ (n)
衛生
  dbanie o czystość ciała

higieniczny /çˌiɡjɛɲˈitʃnɨ/ (adj)
衛生的
  zapewniający przestrzeganie czystości i utrzymywanie zdrowia

higroskopijność /ˌxʲiɡrɔskɔˈpʲijnɔɕʨ̑/ (n)
吸湿性
  podatność niektórych substancji na wchłanianie wilgoci;

hindi /ˈxʲĩndʲi/ (n)
ヒンディー語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Indii

hinduizm /xʲĩnˈdu<sup>j</sup>ism̥/ (n)
ヒンドゥー教
  (teologia, teologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wierzeń religijnych wyznawanych głównie na Półwyspie Indyjskim;

hiperbola /ˌxʲipɛrˈbɔla/ (n)
誇張
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zabieg stylistyczny polegający na wyolbrzymieniu, przejaskrawieniu cech przedmiotów, osób, zjawisk;
双曲線
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów, których bezwzględna wartość różnicy odległości od dwóch ustalonych punktów jest stała;

hiperonim /ˌxʲipɛrˈɔ̃ɲĩm/ (n)
上位語
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu szerszym od danego i nadrzędnym wobec niego, np. „roślina” w stosunku do słowa „drzewo”;

hiperseksualność /çˌipɛrsˌɛksuˈalnɔɕtɕ/ (n)
異常性欲
  (medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) zaburzenie charakteryzujące się ciągłą, wyniszczającą i uporczywą potrzebą uprawiania stosunków płciowych;

hipersomnia /çˌipɛrsˈɔmɲʲa/ (n)
過眠症
  (medycyna, medyczny) nadmierna senność, występowanie senności mimo przespania nocy, przedłużanie się snu lub występowanie senności w czasie przeznaczonym na aktywność;

hipertermia /ˌxʲipɛrˈtɛrmʲja/ (n)
熱中症
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) stan nadmiernego wzrostu temperatury organizmu stałocieplnego;

hiperwitaminoza /çˌipɛrvˌitaminˈɔza/ (n)
ビタミン過剰症
  (medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych wywołany nadmiarem niektórych witamin w organizmie;

hipnoza /xʲipˈnɔza/ (n)
催眠
  wywołany przez sugestię hipnotyzera lub autosugestię stan przypominający sen

hipochondria /çˌipɔxˈɔndrja/ (n)
ヒポコンデリー
  (medycyna, medyczny) chorobliwy strach o własne zdrowie i życie; ciągłe doszukiwanie się u siebie objawów chorób, wyolbrzymianie dolegliwości

hipodrom /çipˈɔdrɔm/ (n)
競馬場
  (architektura, architektoniczny) (sport, sportowy) starożytny konny tor wyścigowy o kształcie wydłużonego, zaokrąglonego prostokąta

hipoglikemia /çˌipɔɡlikˈɛmja/ (n)
低血糖症
  (medycyna, medyczny) obniżenie się zawartości glukozy we krwi do poziomu poniżej normy fizjologicznej

hipokryta /ˌxʲipɔˈkrɨta/ (n)
偽善者
  osoba dwulicowa, obłudna, nieszczera, fałszywa

hipokryzja /ˌxʲipɔˈkrɨzʲja/ (n)
偽善
  (psychologia, psychologiczny) postawa osoby, która postępuje sprzecznie z deklarowanymi przez siebie zasadami moralnymi w celu osiągania korzyści lub przedstawienia siebie w lepszym świetle;

hiponim /xʲiˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
下位語
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu węższym od danego i podrzędnym wobec niego, np. „drzewo” w stosunku do słowa „roślina”;

hipopotam /ˌxʲipɔˈpɔtãm/ (n)
河馬, カバ
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych prowadzący ziemnowodny tryb życia;

hipoteka /ˌxʲipɔˈtɛka/ (n)
抵当
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj zabezpieczenia długu poprzez umożliwienie wierzycielowi odzyskanie go z nieruchomości, której to zabezpieczenie dotyczy;

hipoteza /ˌxʲipɔˈtɛza/ (n)
仮説
  niepotwierdzony konstrukt myślowy wyjaśniający dane zagadnienie;

histereza /ˌxʲistɛˈrɛza/ (n)
ヒステリシス
  zjawisko zależności aktualnego stanu układu od stanów w poprzedzających chwilach;

histeria /xʲiˈstɛrʲja/ (n)
ヒステリー
  (psychologia, psychologiczny) wybuchowa płaczliwość, nerwowość, rozemocjonowanie;

histologia /çˌistɔlˈɔɡja/ (n)
組織学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka o tkankach

historia /xʲiˈstɔrʲja/ (n)
歴史
  nauka zajmująca się badaniem przeszłości;
  krótka opowieść, opis jakiegoś wydarzenia

historycznie /ˌxʲistɔˈrɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
歴史的
  w dawnych czasach, ujmując określoną historię

historyczny /ˌxʲistɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
歴史的な
  związany z historią, z przeszłością, opisujący przeszłość

historyk /xʲiˈstɔrɨk/ (n)
史家, 歴史家
  specjalista w dziedzinie historii, badacz dziejów

hiszpanka /xʲiʃˈpãnka/ (n)
スペインかぜ
  (potocznie, potoczny) groźna dla życia odmiana grypy, która w latach 1918-1919 wywołała pandemię;

hiszpański /xʲiʃˈpãj̃sʲci/ (adj)
スペイン語
  nawiązujący do/pochodzący z Hiszpanii lub odnoszący się do Hiszpanów

hiszpański /xʲiʃˈpãj̃sʲci/ (n)
スペイン語
  romański język używany m.in. w Hiszpanii;

hitleryzm /xʲiˈtlɛrɨsm̥/ (n)
ヒトラー主義
  (historia, historyczny, historycznie) nazizm, niemiecka skrajna odmiana faszyzmu

hmm /xm̥m/ (interjection)
うーん
  …sygnalizujący namysł

hobbit /ˈxɔbbʲit/ (n)
ホビット
  (fantasy) (literacko) niewielka istota ze świata fantastyki charakteryzująca się niskim wzrostem i krępą budową ciała;

hobby /ˈxɔbbʲi/ (n)
趣味
  pasja, zamiłowanie do robienia czegoś; zainteresowanie

hokej /ˈxɔkɛj/ (n)
ホッケー
  (sport, sportowy) każda z kilku rodzajów gier zespołowych rozgrywanych na lodowisku lub na boisku, w której zawodnicy trącając zakrzywionym kijem krążek lub małą piłkę, starają się trafić do bramki przeciwnika;

hokej na lodzie /ˈxɔkɛj na‿ˈlɔʥ̑ɛ/ (n)
アイスホッケー
  (sport, sportowy) hokej rozgrywany na lodowisku;

holenderski /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci/ (n)
オランダ語
  główny język Holandii;

holm /xɔlm/ (n)
ホルミウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ho i liczbie atomowej 67;

holownik /xɔˈlɔvʲɲik/ (n)
タグボート
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niewielki, silny i zwrotny statek przystosowany do ciągnięcia większych jednostek;

homar /ˈxɔ̃mar/ (n)
伊勢海老
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak z rzędu homarowatych – Nephropidae – masowo poławiany dla celów spożywczych;

homeopatia /ˌxɔ̃mɛɔˈpatʲja/ (n)
ホメオパシー
  leczenie schorzenia za pomocą rozcieńczonego czynnika wywołującego daną chorobę;

homeostaza /ˌxɔ̃mɛɔˈstaza/ (n)
恒常性
  zdolność organizmu do utrzymywania stałości parametrów wewnętrznych mimo zmian w otoczeniu

homofobia /ˌxɔ̃mɔˈfɔbʲja/ (n)
ホモフォビア
  silna niechęć do homoseksualizmu i homoseksualistów;

homonim /xɔ̃ˈmɔ̃ɲĩm/ (n)
同音異義語
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o identycznym brzmieniu z innym wyrazem, ale o odmiennym znaczeniu (niekiedy też pisowni) i zwykle innym pochodzeniu

homoseksualizm /ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
同性愛
  (seksuologia, seksuologiczny) kierowanie popędu seksualnego do osobników tej samej płci

homoseksualny /ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
同性愛者
  związany z homoseksualizmem, dotyczący homoseksualizmu

honor /ˈxɔ̃nɔr/ (n)
名誉
  czyjeś poczucie godności

horda /ˈxɔrda/ (n)
オルド
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) wojsko koczowniczych ludów tureckich i mongolskich
  (książkowy) tłum, zgraja, banda

hormon /ˈxɔrmɔ̃n/ (n)
ホルモン
  (biologia, biologiczny) wytwarzana w organizmie substancja która reguluje procesy życiowe;

horoskop /xɔˈrɔskɔp/ (n)
星占い
  opis konfiguracji ciał niebieskich, na podstawie którego sporządza się przepowiednię

horror punk /xˈɔrɔr pˈuŋk/ (n)
ホラー・パンク
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyczny, łączący cechy punk rocka i gotyckiego rocka, inspirowany stylistyką horroru;

hortensja /xɔrˈtɛ̃w̃sʲja/ (n)
紫陽花
  (botanika, botaniczny) Hydrangea L., rodzaj roślin z rodziny hortensjowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
  (potocznie, potoczny) kwiat rośliny z rodzaju (1.1)

horyzont /xɔˈrɨzɔ̃nt/ (n)
地平線, 水平線
  linia powstała z przecięcia sfery niebieskiej na dwie części, i wyznaczająca granicę pomiędzy przestrzenią widoczną dla obserwacji i zasłoniętą przez Ziemię;

horyzont zdarzeń /xɔrˈɨzɔnd zdˈaʒɛɲ/ (n)
事象の地平線
  (astronomia, astronomiczny) sfera otaczająca czarną dziurę lub tunel czasoprzestrzenny, oddzielająca obserwatora zdarzenia od zdarzeń, o których nie może on nigdy otrzymać żadnych informacji;

hosanna /xɔsˈanna/ (interjection)
ホサナ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pierwotnie wezwanie do Boga o pomoc, współcześnie wykrzyknik stosowany jako radosna inwokacja;

hospitalizacja /ˌxɔspʲitalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
入院
  umieszczenie pacjenta w szpitalu

hostel /xˈɔstɛl/ (n)
ホステル
  tani hotel, o niższym standardzie

hotel /ˈxɔtɛl/ (n)
ホテル, 宿
  (hotelarstwo) budynek do czasowego pobytu za opłatą;

hrabia /ˈxrabʲja/ (n)
伯爵
  tytuł szlachecki;

hrabina /xraˈbʲĩna/ (n)
伯爵婦人
  żona hrabiego

hrywna /ˈxrɨvna/ (n)
フリヴニャ
  (jednostka monetarna) waluta Ukrainy;

hulajnoga /ˌxulajˈnɔɡa/ (n)
キックスケーター
  prosty pojazd złożony z dwóch lub trzech kół, kierownicy i miejsc na nogi

humanizm /xumˈaɲizm/ (n)
人文主義
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) intelektualny i kulturalny prąd epoki Odrodzenia przedkładający sprawy ludzkie, doczesne nad to, co nieziemskie
  postawa moralna i intelektualna przejawiająca się zainteresowaniem człowiekiem, jego dobrem, godnością i wolnością

humanoid /xˌumanˈɔit/ (n)
ヒューマノイド
  twór przypominający człowieka

humanoidalny /xˌumanˌɔidˈalnɨ/ (adj)
人型
  mający cechy ludzkie

hummus /xˈummus/ (n)
フムス
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta z ciecierzycy, czosnku i pasty tahini, popularna na Bliskim Wschodzie;

humor /ˈxũmɔr/ (n)
ユーモア
  zdolność dostrzegania komicznych stron rzeczywistości
  chwilowy stan psychiczny, zwłaszcza dobry

huragan /xuˈraɡãn/ (n)
ハリケーン
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty wiatr, w którego prędkość wynosi powyżej 33 m/s, zwykle towarzyszący cyklonom tropikalnym;

hurysa /xurˈɨsa/ (n)
フーリー
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w islamie: jedna z wiecznie młodych i pięknych dziewic będących dla muzułmanina nagrodą w raju za przykładne życie;

huśtawka /xuɕˈtafka/ (n)
ブランコ, ぶらんこ
  przyrząd do bujania dzieci;

hydrant /ˈxɨdrãnt/ (n)
消火栓
  urządzenie, które umożliwia bezpośredni pobór z głównych przewodów sieci wodociągowej wody do celów gospodarczych i pożarniczych;

hydraulik /xɨˈdrawlʲik/ (n)
板金屋
  robotnik, którego praca polega na montażu i naprawie instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej oraz centralnego ogrzewania

hydrochinon /xˌɨdrɔçˈinɔn/ (n)
ヒドロキノン
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy fenoli, łagodny środek redukujący;

hydroliza /ˌxɨdrɔˈlʲiza/ (n)
加水分解
  (chemia, chemiczny) rozkład substancji chemicznych pod wpływem wody;

hydrologia /ˌxɨdrɔˈlɔɟja/ (n)
水文学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) nauka o wodzie występującej w przyrodzie;

hydroponika /ˌxɨdrɔˈpɔ̃ɲika/ (n)
水耕栽培
  bezglebowa metoda uprawy roślin w roztworach wodnych, z których pobierają one składniki pokarmowe, a ziemia została zastąpiona ceramicznym granulatem służącym jedynie do utrzymania rośliny w pionie;

hymn /xɨ̃mn/ (n)
聖歌
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (urzędowy) uroczysta i podniosła pieśń pochwalna o apostroficznym charakterze wypowiedzi, komponowana na cześć bóstwa, szczególnej osoby, wydarzenia, ojczyzny (kraju), a także idei;

i /i/ (conjunction)
然して
  …uwydatniający znaczenie (przy powtórzeniach)
と, や, かつ, とか
  …łączący słowa i zdania równorzędne

i tak dalej /i tˈaɡ dˈalɛj/ (adv)
など
  wyrażenie zamykające wypowiedź, zastępujące dalszy ciąg wyliczenia

ibis /ˈibʲis/ (n)
とき
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak brodzący z podrodziny ibisów, Threskiornithinae;

ibuprofen /ˌibuprˈɔfɛn/ (n)
イブプロフェン
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) niesteroidowy środek przeciwzapalny, przeciwbólowy, przeciwgorączkowy, pochodna kwasu propionowego

ich /ix/ (pronoun)
彼らの
  3. (osoba) lm

ichtiologia /ˌixtʲjɔˈlɔɟja/ (n)
魚類学
  (zoologia, zoologiczny) nauka o rybach;

id /it/ (n)
エス
  (psychologia, psychologiczny) w psychoanalizie impulsywny komponent osobowości (jeden z trzech komponentów, obok ego i superego)

idea /iˈdɛa/ (n)
思想
  pomysł

idealny /ˌidɛˈalnɨ/ (adj)
理想的
  taki, który ma cechy ideału, doskonały, bezbłędny

ideał /idˈɛaw/ (n)
理想
  doskonałość, najwyższy cel dążeń, pragnień

identyczny /ˌidɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
同
  dokładnie taki sam

identyfikować /ˌidɛntˌɨfikˈɔvatɕ/ (v)
識別
  ustalać kim lub czym coś lub ktoś jest

ideogram /ˌidɛˈɔɡrãm/ (n)
表意文字
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak graficzny, który pojedynczo może oznaczać określony przedmiot, ale też zależnie od kontekstu pewną ideę; nie informuje o wymowie;

ideolog /ˌidɛˈɔlɔk/ (n)
空論家
  twórca, teoretyk lub zagorzały propagator określonej ideologii

ideologia /ˌidɛɔˈlɔɟja/ (n)
イデオロギー
  system poglądów, idei jednostki lub grupy; wspólnota światopoglądów, której celem jest świadome dążenie do realizacji określonego interesu klasowego, grupowego lub narodowego

ideologiczny /ˌidɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
イデオロギーの
  związany z ideologią, mający cechy ideologii

idiom /ˈidʲjɔ̃m/ (n)
成句
  wyrażenie językowe, którego znaczenie jest swoiste, odmienne od znaczenia, jakie należałoby mu przypisać, biorąc pod uwagę poszczególne części składowe oraz reguły składni;
  (przestarzałe, przestarzały) (rzadki, rzadko używany) mowa, narzecze

idiota /iˈdʲjɔta/ (n)
莫迦
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek głupi; tępak

ido /ˈidɔ/ (n)
イド語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język sztuczny, opracowany na bazie esperanto;

idol /ˈidɔl/ (n)
アイドル, 偶像
  osoba, którą się podziwia
偶像
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) figura bóstwa

iglica /iɡˈlʲiʦ̑a/ (n)
尖塔
  (architektura, architektoniczny) długi, wąski stożek zwieńczający wieżę

igloo /ˈiɡlu/ /ˈiɡlɔ/ (n)
イグルー
  kopulasty domek z brył ubitego śniegu lub lodu;

ignorować /ˌiɡnɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
忽略
  pomijać, nie zwracać uwagi

igła /ˈiɡwa/ (n)
針
  (krawiectwo) cienki podłużny przedmiot o ostrym zakończeniu, najczęściej wykonany z metalu;

ikona /iˈkɔ̃na/ (n)
聖像
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (sztuka) obraz sakralny, malowany na drewnie, wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne;

ikra /ˈikra/ (n)
卵
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jaja ryb

ile /ˈilɛ/ (interrogativePronoun)
いくつ
  używany do pytania o liczność elementów w zbiorze

ile /ˈilɛ/ (pronoun)
いくつ
  rozpoczynający zdanie podrzędne określające liczność elementów w zbiorze

iloczyn /iˈlɔʧ̑ɨ̃n/ (n)
積
  (matematyka, matematyczny) wynik mnożenia arytmetycznego

iloraz /iˈlɔras/ (n)
商
  (matematyka, matematyczny) wynik dzielenia

ilość /ˈilɔɕʨ̑/ (n)
量
  liczba określająca objętość lub masę;

ilustrator /ˌiluˈstratɔr/ (n)
イラストレーター
  osoba tworząca ilustracje, osoba zajmująca się ilustrowaniem – opatrywaniem tekstów ilustracjami

iluzja /ilˈuzja/ (n)
イリュージョン
  (psychologia, psychologiczny) uświadomione doznanie wrażenia widzenia czegoś nieistniejącego, zniekształcone widzenie

imadło /ĩˈmadwɔ/ (n)
バイス
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd, który służy do mocowania przedmiotów poddawanych obróbce lub w trakcie montażu;

imago /ĩˈmaɡɔ/ (n)
成虫
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad dorosły, ostateczna postać owada;
  (psychologia, psychologiczny) idealny obraz określonej osoby wytworzony we wczesnym dzieciństwie, projektowany później na inne osoby z otoczenia

imam /ˈĩmãm/ (n)
イマーム
  uczony duchowny muzułmański, przywódca religijny;

imbecyl /ĩmˈbɛʦ̑ɨl/ (n)
ばか
  (pejoratywnie, pejoratywny) (pogardliwie) (obraźliwie) głupek

imbir /ˈĩmbʲir/ (n)
生姜
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin wieloletnich, Zingiber Boehm., pochodzących z Azji i Australii;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z imbiru lekarskiego, Zingiber officinale Rosc., w formie świeżego kłącza lub proszku

imiennik /ĩˈmʲjɛ̇̃ɲːik/ (n)
同名異人
  ktoś, kto ma takie samo imię, jak dana osoba

imiesłów /ĩˈmʲjɛswuf/ (n)
過去分詞, 分詞
  (gramatyka) forma czasownika używana jako przymiotnik lub przysłówek;

imigracja /ˌĩmʲiˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
イミグレーション
  napływ cudzoziemców do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim

imię /ˈĩmʲjɛ/ (n)
名前, ファーストネーム
  indywidualna nazwa osoby i stworzeń wyższych (anioła, boga, diabła itd.); (potocznie, potoczny) również nazwa zwierzęcia, rośliny itp.;
  imię (1.1) i nazwisko

immunologia /ˌimmunɔlˈɔɡja/ (n)
免疫学
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) nauka o mechanizmach odpornościowych organizmu;

impala /ĩmˈpala/ (n)
インパラ
  (zoologia, zoologiczny) Aepyceros melampus, gatunek afrykańskiej antylopy;

impeachment /ˌimpɛˈaxmɛnt/ (n)
弾劾裁判
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) procedura formalnego oskarżenia o przestępstwo osoby mającej immunitet i zajmującej wysokie stanowisko państwowe;

imperator /ˌĩmpɛˈratɔr/ (n)
天皇
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: dowódca wojskowy

imperializm /ˌimpɛrjˈalizm/ (n)
帝国主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka zagraniczna oparta o militaryzm, dążenie do podporządkowania sobie innych krajów, stania się imperium

imperium /ĩmˈpɛrʲjũm/ (n)
帝国
  wielkie i potężne państwo, które podporządkowuje sobie inne kraje

implant /ˈĩmplãnt/ (n)
インプラント
  ciało obce wszczepiane do organizmu w celu odtworzenia naturalnej funkcji lub estetyki uszkodzonego organu;

implementacja /ˌĩmplɛ̃mɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
実装
  (publikatory) (urzędowy) wdrożenie czegoś w życie;

imponować /ˌĩmpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
印象 を与
  wzbudzać w kimś uznanie, podziw

imponujący /ˌimpɔnujˈɔntsɨ/ (adj)
印象的
  wzbudzający uznanie i zachwyt

importować /ˌimpɔrtˈɔvatɕ/ (v)
輸入する
  (handel, handlowy) sprowadzać towary z innych krajów

impresjonizm /ˌimprɛsjˈɔɲizm/ (n)
印象派
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nurt w sztuce europejskiej i amerykańskiej drugiej połowy XIX wieku;

impromptu /ĩmˈprɔ̃mptu/ (n)
即興曲
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny składający się z trzech części o nastroju lirycznym i improwizacyjnym

in situ /ˈin ɕˈitu/ (adv)
in situ
  w swoim pierwotnym, naturalnym położeniu, miejscu

inaczej /ĩˈnaʧ̑ɛj/ (adv)
そうではないと
  w innym przypadku

inauguracja /ˌĩnawɡuˈraʦ̑ʲja/ (n)
就任
  (podniośle) uroczyste rozpoczęcie

ind /ĩnt/ (n)
インジウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu In i liczbie atomowej 49;

indiański /ĩnˈdʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
インディアン
  związany z Indianami, dotyczący Indian

indoeuropeistyka /ˌindɔˌɛwrɔpɛˈistɨkˌa/ (n)
印欧語学
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się badaniem języków indoeuropejskich;

indoeuropejski /ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
インドヨーロッパ
  (językoznawstwo, językoznawczy) wywodzący się z praindoeuropejskiej wspólnoty językowej lub stanowiący jej kontynuację

indoktrynacja /ˌĩndɔktrɨ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
教化
  natarczywe, regularne wpajanie komuś jakichś doktryn, idei;

indonezyjski /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci/ (adj)
インドネシア, インドネシア語
  odnoszący się do państwa Indonezja

indonezyjski /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci/ (n)
インドネシア語
  język urzędowy Indonezji

indygo /indˈɨɡɔ/ (n)
インジゴ
  kolor ciemnobłękitny

indygokarmin /ˌĩndɨɡɔˈkarmʲĩn/ (n)
インジゴカルミン
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, sulfonowa pochodna indyga, niebieski barwnik syntetyczny, stosowany w medycynie, przemyśle barwników i jako odczynnik chemiczny;

indyjski /ĩnˈdɨjsʲci/ (adj)
インド
  związany z Indiami, dotyczący Indii

indyk /ˈĩndɨk/ (n)
七面鳥
  (ornitologia, ornitologiczny) Meleagris, duży hodowlany ptak grzebiący z rodziny kurowatych;

indywidualizm /ˌindɨvˌiduˈalizm/ (n)
個人主義
  poczucie własnej niezależności i odrębności powiązane z dążeniem do zachowania własnych poglądów

infekcja /ĩnˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
伝染
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) proces chorobowy wywołany przez drobnoustroje chorobotwórcze w organizmie;

inflacja /ĩnˈflaʦ̑ʲja/ (n)
インフレーション
  (ekonomia, ekonomiczny) postępujący spadek wartości pieniądza prowadzący do wzrostu cen;

informacja /ˌĩnfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
情報
  poinformowanie o czymś, zakomunikowanie

informatyka /ˌĩnfɔrˈmatɨka/ (n)
情報工学
  nauka o gromadzeniu i przetwarzaniu informacji;

infrastruktura /ˌĩnfrastrukˈtura/ (n)
インフラストラクチャー
  podstawowe struktury techniczne lub organizacyjne, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania społeczeństwa, gospodarki lub określonego przedsięwzięcia;

inguski /iŋɡˈuski/ (n)
イングーシ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język inguski;

inhalacja /ˌĩnxaˈlaʦ̑ʲja/ (n)
吸気
  (medycyna, medyczny) wdychanie pary wodnej, gazów lub substancji w celach leczniczych

iniekcja /iɲʲˈɛktsja/ (n)
単射
  (medycyna, medyczny) zastrzyk

inkunabuł /ˌĩŋkũˈnabuw/ (n)
インキュナブラ
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) książka wydrukowana w Europie przed 1501 rokiem (przed XVI wiekiem);

inkwizycja /ˌĩŋkfʲiˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
異端審問
  (historia, historyczny, historycznie) system śledczo-sądowniczy Kościoła katolickiego, działający od XIII do XIX wieku;

innowacja /ˌinnɔvˈatsja/ (n)
イノベーション
  proces wprowadzenia czegoś nowego, ulepszania czegoś

inny /ˈĩnːɨ/ (indefinitePronoun)
他, 別
  nie ten, jakiś odmienny

innymi słowy /ĩnˈːɨ̃mʲi ˈswɔvɨ/
即ち
  inaczej mówiąc, ujmując coś w innych słowach

inozytol /ˌinɔzˈɨtɔl/ (n)
イノシトール
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy cukroli;

instalacja /ˌĩw̃staˈlaʦ̑ʲja/ (n)
装置
  (sztuka) przestrzenne dzieło sztuki zaaranżowane z przedmiotów;
  (technologia, technika, techniczny) czynność instalowania – montowanie czegoś z części i podzespołów
  (technologia, technika, techniczny) system urządzeń, przewodów tworzący jakąś całość

instalator /ˌinstalˈatɔr/ (n)
インストーラ
  (technologia, technika, techniczny) osoba zakładająca instalację

instrument /ĩw̃ˈstrũmɛ̃nt/ (n)
楽器
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd wytwarzający dźwięk, (zobacz) instrument muzyczny
器具, 器械
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie
計器
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd pomiarowy;

instrument muzyczny /instrˈumɛnt muzˈɨtʃnɨ/ (n)
楽器
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd służący do wytwarzania dźwięków muzycznych;

instrumentalny /ˌinstrumɛntˈalnɨ/ (adj)
インストゥルメンタル
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywany za pomocą instrumentów muzycznych, bez udziału śpiewu

instynkt /ˈĩw̃stɨ̃ŋkt/ (n)
本能
  wrodzona zdolność nieracjonalnego, acz adekwatnego zachowywania się w danej sytuacji

instynktownie /ˌinstɨŋktˈɔvɲʲɛ/ (adv)
思わず
  w sposób instynktowny

instytucja /ˌĩw̃stɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
機関
  zakład o charakterze publicznym zajmujący się określonym zakresem spraw

instytut /ĩw̃ˈstɨtut/ (n)
大学
  nazwa różnego typu instytucji, przede wszystkim naukowo-badawczych i dydaktycznych;

insulina /ˌĩw̃suˈlʲĩna/ (n)
インスリン
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon produkowany przez trzustkę;

insulinooporność /ˌĩw̃sulʲĩnɔːˈpɔrnɔɕʨ̑/ (n)
インスリン抵抗性
  (medycyna, medyczny) zaburzenie homeostazy glukozy polegające na zmniejszeniu czułości mięśni, tkanki tłuszczowej, wątroby i innych tkanek organizmu na insulinę;

integracja /ˌĩntɛˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
統合
  połączenie danych części w całość (włączenie elementu do całości)

intelektualista /ˌintɛlˌɛktualˈista/ (n)
知識人
  człowiek posiadający dużą wiedzę i imponujące zdolności umysłowe;

intelektualizm /ˌintɛlˌɛktuˈalizm/ (n)
主知主義
  pogląd, który przypisuje intelektowi fundamentalne lub wyłączne znaczenie w procesie poznawczym

inteligencja /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
知力, 知性
  sprawność umysłowa, umiejętność polegająca na rozumieniu danych sytuacji;

inteligentny /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃ntnɨ/ (adj)
利口
  odznaczający się inteligencją

intencja /ĩnˈtɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
意思
  chęć, zamiar

intensywny /ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvnɨ/ (adj)
強意語
  natężony, mocny, nasycony

interakcja /ˌĩntɛrˈakʦ̑ʲja/ (n)
相互作用
  wzajemne oddziaływanie na siebie obiektów (osób, przedmiotów, zjawisk itp.); zetknięcie, spotkanie kilku akcji lub dążeń

intercyza /ˌĩntɛrˈʦ̑ɨza/ (n)
婚前契約
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kontrakt przedmałżeński/przedślubny, umowa między narzeczonymi lub małżonkami o zachowaniu odrębnych majątków, rezygnacji ze wspólnoty majątkowej

interesujący /ˌĩntɛrɛsuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
興味深い, 面白い
  ciekawy, zajmujący

interfejs /ĩnˈtɛrfɛjs/ (n)
インターフェース
  (technologia, technika, techniczny) charakterystyczny zestaw poleceń rozpoznawanych przez automat
  (technologia, technika, techniczny) charakterystyczny zestaw suwaków, pokręteł i przycisków, umieszczonych na tablicy rozdzielczej przyrządu
  (technologia, technika, techniczny) sposób połączenia różnych urządzeń lub modułów programowych, umożliwiający przeniesienie energii lub informacji;

interfejs użytkownika /ĩnˈtɛrfɛjs ˌuʒɨtkɔvʲˈɲika/ (n)
ユーザーインターフェース
  (informatyka, informatyczny) część oprogramowania odpowiadająca za interakcję między aplikacją i użytkownikiem;

interlingua /ˌĩntɛrˈlʲĩŋɡva/ (n)
インターリングア
  międzynarodowy sztuczny język pomocniczy;

internacjonalizm /ˌintɛrnˌatsjɔnˈalizm/ (n)
インターナショナリズム
  współpraca, solidarność międzynarodowa

interwencja /ˌĩntɛrˈvɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
介入
  wejście pomiędzy, mieszać się do czegoś aby osiągnąć zamierzony cel

intonacja /ˌĩntɔ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
イントネーション
  (językoznawstwo, językoznawczy) sposób akcentowania wyrazów i zdań;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rozpoczęcie śpiewu zbiorowego przez jedną osobę; zaśpiew;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sposób wydobywania dźwięków, szczególnie w śpiewie, na instrumencie smyczkowym lub dętym;

intronizacja /ˌintrɔɲizˈatsja/ (n)
即位
  wyniesienie na tron, objęcie władzy królewskiej lub wysokiego stanowiska kościelnego

introspekcja /ˌĩntrɔˈspɛkʦ̑ʲja/ (n)
内省
  (psychologia, psychologiczny) analiza własnych procesów psychicznych

intuicja /ˌĩntuˈ<sup>j</sup>iʦ̑ʲja/ (n)
直感
  (filozofia, filozoficzny) proces polegający na poznaniu prawdy za pomocą wewnętrznego przekonania
  (potocznie, potoczny) zdolność przeczuwania, przewidywania
  (psychologia, psychologiczny) proces myślowy polegający na szybkim dopasowaniu danej sytuacji do znanych już szablonów i zależności, objawiący się w postaci nagłego przebłysku myślowego;

intymność /intˈɨmnɔɕtɕ/ (n)
親交
  cecha tego, co jest intymne, osobiste; osobisty charakter czegoś

intymny /ĩnˈtɨ̃mnɨ/ (adj)
親密
  mocno osobisty

inulina /ˌinulˈina/ (n)
イヌリン
  (biochemia, biochemiczny) polisacharyd, roślinna substancja, którą stosuje się m.in. w diagnostyce chorób nerek;

inwalida /ˌĩnvaˈlʲida/ (n)
身障者
  osoba, która jest pozbawiona możliwości pracy (całkowicie lub połowicznie) ze względu na kalectwo, utratę zdrowia

inwestor /ĩnˈvɛstɔr/ (n)
出資者
  (ekonomia, ekonomiczny) osoba lub firma/spółka dokonująca inwestycji

inwestycja /ˌĩnvɛˈstɨʦ̑ʲja/ (n)
投資
  (ekonomia, ekonomiczny) nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego;

inwigilacja /ˌĩnvʲiɟiˈlaʦ̑ʲja/ (n)
サーベイランス
  tajna obserwacja kogoś lub tajny nadzór nad kimś;

inżynier /ĩn͇ˈʒɨ̃ɲɛr/ (n)
工兵
  (dawniej, dawny) człowiek, który zna się na budownictwie wojennym
技術者, エンジニア
  człowiek zajmujący się zawodowo inżynierią, mający wyższe wykształcenie techniczne;

inżynieria /ˌĩn͇ʒɨ̃ˈɲɛrʲja/ (n)
工学
  nauka wykorzystująca matematykę, technologię i praktyczne doświadczenie do projektowania, produkowania i kontrolowania obiektów bądź procesów służących człowiekowi

iperyt siarkowy /iˈpɛrɨtʲ ɕarˈkɔvɨ/ (n)
マスタードガス
  (chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) związek siarkoorganiczny z grupy tioeterów stosowany jako parzący bojowy środek trujący, gęsta, oleista ciecz o działaniu silnie trującym, po raz pierwszy zastosowany z powodzeniem w 1917 roku pod Iprą w Belgii;

irański /iˈrãj̃sʲci/ (adj)
イラン
  odnoszący się do państwa Iran

irlandzki /irˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
アイルランド語
  język celtycki używany przez Irlandczyków;

ironia /iˈrɔ̃ɲja/ (n)
アイロニー
  zawoalowana drwina, szyderstwo lub złośliwość ukryte pod pozorną aprobatą;

ironiczny /ˌirɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
風刺的な
  zawierający ukryte szyderstwo, drwiący pod pozorem czegoś innego

iryd /ˈirɨt/ (n)
イリジウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ir i liczbie atomowej 77

irytować /ˌirɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
いらいらさせる
  denerwować się, wpadać w irytację

iskra /ˈiskra/ (n)
火花
  rozżarzona cząstka płonącego ciała oddzielająca się od całości

islam /ˈislãm/ (n)
イスラム教, イスラム
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna założona przez Mahometa;

islamizacja /ˌislãmʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
イスラム教化
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (socjologia, socjologiczny) proces narzucania islamu albo poddawania się wpływom islamu

islamizm /isˈlãmʲism̥/ (n)
イスラム主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islam polityczny – doktryna polityczna oparta na islamie, łącząca religię z ideologią, w której Koran uznany jest za podstawę prawa i polityki państwa;

islamofobia /ˌislãmɔˈfɔbʲja/ (n)
イスラム恐怖症
  uprzedzenie, niechęć, wrogość w stosunku do islamu i muzułmanów;

islamski /isˈlãmsʲci/ (adj)
イスラム教
  związany z islamem, dotyczący islamu

islandzki /isˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
アイスランドの, アイスランド語
  odnoszący się do Islandii lub Islandczyków

islandzki /isˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
アイスランド語
  język urzędowy Islandii;

istnieć /ˈistʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
存在する
  być, występować w rzeczywistości

iterb /ˈitɛrp/ (n)
イッテルビウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Yb i liczbie atomowej 70;

itr /itr̥/ (n)
イットリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Y i liczbie atomowej 39;

izba /ˈizba/ (n)
議院
  (urzędowy) jeden z organów parlamentu w niektórych państwach

izba niższa /ˈizba ˈɲiʃːa/ (n)
下院
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w niektórych krajach organ parlamentu dwuizbowego inicjujący i uchwalający ustawy

izba wyższa /ˈizba ˈvɨʃːa/ (n)
上院
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w niektórych krajach organ parlamentu dwuizbowego zatwierdzający ustawy

izoglosa /ˌizɔˈɡlɔsa/ (n)
等語線
  (językoznawstwo, językoznawczy) linia na mapie wyznaczająca zasięg danej cechy językowej

izolacjonizm /ˌizɔlaˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
孤立主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka danego państwa polegająca na ograniczeniu angażowania się w sprawy zagraniczne i skupieniu się na problemach wewnętrznych kraju;

izolować /ˌizɔlˈɔvatɕ/ (v)
切り離す
  pokrywać izolacją

izotop /iˈzɔtɔp/ (n)
同位体
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) każda z odmian tego samego pierwiastka chemicznego, która ma jednakową liczbę protonów w atomach, lecz różne liczby neutronów;

iść /iɕʨ̑/ (v)
歩く あるく, 歩む あゆむ
  poruszać się, zmieniać swoje położenie za pomocą nóg, nie tracąc przy tym ani na chwilę kontaktu z podłożem
歩く て 行く, 行く いく
  udawać się w jakimś kierunku lub celem wykonania jakiejś czynności, część drogi pokonując pieszo

ja /ja/ (personalPronoun)
私, あたい, 俺
  pierwsza osoba liczby pojedynczej

jabłko /ˈjap.kɔ/ /ˈjap.w̥kɔ/ (n)
りんご 林檎, 林檎, りんご
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc jabłoni

jabłko Adama /ˈjap.kɔ a.ˈdã.ma/ /ˈjapw̥.kɔ a.ˈdã.ma/ (n)
喉頭隆起, 喉仏
  (przenośnie, przenośnia) (anatomia, anatomiczny) (zobacz) grdyka (u mężczyzn)

jabłoń /ˈjabwɔ̃ɲ/ (n)
林檎の木
  drzewo, na którym rosną jabłka;

jacht /jaxt/ (n)
ヨット
  lekki statek o napędzie żaglowym lub motorowym służący do rekreacji, turystyki, uprawiania sportu;

jad /jadɨ/ /jat/ (n)
毒
  substancja pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub bakteryjnego mająca właściwości toksyczne dla innego organizmu;

jadalnia /jaˈdalʲɲa/ (n)
食堂
  pomieszczenie przeznaczone do spożywania w nim posiłków

jadalny /jaˈdalnɨ/ (adj)
食用
  nadający się do jedzenia; taki, którym nie można się otruć

jaggery /jaɡɡˈɛrɨ/ (n)
ジャガリー
  (spożywczy) nierafinowany cukier palmowy o żółtej barwie produkowany tradycyjnie w Indiach

jaglica /jaɡlˈitsa/ (n)
トラコーマ
  (medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie spojówek lub całego oka;

jagnięcina /ˌjäɟɲɛ̇̃ɲˈʨ̑ĩna/ (n)
ラム
  (spożywczy) mięso jagnięce (z młodej owcy)

jagoda /jaˈɡɔda/ (n)
ベリー
  (botanika, botaniczny) owoc mięsisty zawierający wewnątrz nasiona;

jaguar /jaˈɡu<sup>w</sup>ar/ (n)
ジャガー, アメリカ豹
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z gatunku jaguar amerykański, Panthera onca;

jajecznica /ˌjäjɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
スクランブルエッグ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) smażona potrawa z wymieszanych jajek;

jajko /ˈjäjkɔ/ (n)
卵
  (ornitologia, ornitologiczny) ptasi zarodek w wapiennej osłonce

jajko na twardo /ˈjäjkɔ na‿ˈtfardɔ/ (n)
固ゆで卵
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jajko ugotowane do całkowitego ścięcia się zawartości;

jajnik /ˈjäjɲik/ (n)
卵巣
  (anatomia, anatomiczny) żeński gruczoł płciowy;

jajo /ˈjäjɔ/ (n)
卵
  (biologia, biologiczny) dojrzała komórka rozrodcza żeńska zwierząt i człowieka;
  (spożywczy) jajo (1.1) drobiu używane przez ludzi jako pożywienie;

jajowód /jäˈjɔvut/ (n)
らっぱ管
  (anatomia, anatomiczny) przewód o długości ok. 10-12 cm, który biegnie od rogu macicy, dochodząc do jajnika;

jak /jak/ (n)
ヤク
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny pustorożców;

jak /jak/ (pronoun)
どう
  …używany w emfatycznych wypowiedziach nt. sposobu lub stanu
どう, どんなに
  …używany w pytaniach o sposób lub stan

jak się masz /ˈjäc‿ɕɛ ˈmaʃ/
お元気ですか
  …otwierający rozmowę i będący pytaniem o czyjeś samopoczucie, nastrój

jakby /ˈjaɡbɨ/ (conjunction)
まるで
  …określający sytuację, która mogłaby mieć miejsce, biorąc pod uwagę resztę wypowiedzi, ale tak naprawdę jest nieprawdziwa

jakiś /ˈjäciɕ/ (indefinitePronoun)
ある
  bliżej nieokreślony, bliżej nieznany

jako /ˈjakɔ/ (preposition)
として
  używany do określania roli, stanowiska, znaczenia itp., które sprawuje podmiot

jakoś /ˈjakɔɕ/ (pronoun)
なんとなく
  w pewien, nie do końca określony, sposób

jakość /ˈjakɔɕʨ̑/ (n)
品質
  wartość, rodzaj, stan czegoś; zalety przedmiotu świadczące o jego użyteczności, wartości, porządnym wykonaniu

jakucki /jaˈkuʦ̑ʲci/ (n)
ヤクート語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język jakucki;

jamnik /ˈjãmʲɲik/ (n)
ダックスフント
  (kynologia, kynologiczny) pies rasy (1.1)
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów o niskim wzroście, długim tułowiu i krótkich nogach;

jamraj /ˈjãmraj/ (n)
バンディクート
  (zoologia, zoologiczny) niewielki torbacz zamieszkujący Australię i Nową Gwineę;

japonistyka /jˌapɔɲˈistɨkˌa/ (n)
日本学
  (edukacja, edukacyjny) nauka o kulturze, sztuce i języku ludów zamieszkujących Japonię

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (adj)
日本語, 日本
  dotyczący lub odnoszący się do Japonii lub Japończyków

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
日本 の日本語, 日本語
  język używany w Japonii;

jard /jˈart/ (n)
ヤード
  brytyjska i amerykańska miara długości, równa trzem stopom lub 36 calom, albo 0,9144 metra

jarmułka /jarmˈuwka/ (n)
キッパ
  okrągła czapeczka bez daszka, okrywająca tylko czubek głowy, noszona głównie przez Żydów;

jarmuż /ˈjarmuʃ/ (n)
ケール
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. sabellica L., odmiana botaniczna kapusty warzywnej o mocno pomarszczonych liściach;

jarzmo /ˈjaʒmɔ/ (n)
横木
  (przenośnie, przenośnia) coś co zniewala i zmusza do ponoszenia ciężarów
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące spinaniu, zwieraniu czegoś
  (zootechnika, zootechniczny) drewniana uprząż zakładana zwierzęciu pociągowemu na kark, szyję, czoło lub rogi;

jaskier /ˈjasʲcɛr/ (n)
キンポウゲ
  (botanika, botaniczny) Ranunculus, liczący około 400 gatunków rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

jaskinia /jaˈsʲcĩɲa/ (n)
洞窟
  naturalna pusta przestrzeń w skale, a ściśle taka o rozmiarach umożliwiających penetrację przez człowieka;

jaskiniowiec /ˌjasʲcĩˈɲɔvʲjɛʦ̑/ (n)
穴居人
  (antropologia, antropologiczny) człowiek jaskiniowy, wczesny człowiek mieszkający w jaskini

jaskółka /jaˈskuwka/ (n)
つばくろ
  (ornitologia, ornitologiczny) Hirundo, owadożerny ptak o długich i ostro zakończonych skrzydłach i ogonie;

jasnoniebieski /ˌjasnɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
水色い
  mający kolor niebieski o jasnym odcieniu

jasny /ˈjasnɨ/ (adj)
明らか
  (potocznie, potoczny) zrozumiały, prosty, oczywisty
薄い
  o kolorze: mało intensywny
明るい
  pełen światła, słońca, nie zaciemniony

jaspis /ˈjaspʲis/ (n)
ジャスパー
  (mineralogia, mineralogiczny) skała osadowa, składająca się głównie z chalcedonu i kwarcu (w różnych proporcjach), mogąca przybierać barwy: czerwoną, żółtą, brązową lub zieloną;

jastrząb /ˈjasṭʃɔ̃mp/ (n)
鷹, タカ
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych;

jaszczurka /jaʃˈʧ̑urka/ (n)
トカゲ, 蜥蜴
  (herpetologia, herpetologiczny) czworonożny lub beznogi gad o wydłużonym ciele, oczach uzbrojonych w powieki i mocnych szczękach;

jawajski /jaˈvajsʲci/ (adj)
ジャワ語
  związany z Jawą, dotyczący Jawy

jazz /ʤ̑ɛs/ (n)
ジャズ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z improwizowanych gatunków muzycznych;

jałmużna /jawˈmuʒna/ (n)
施し
  (książkowy) dobrowolne ofiarowanie czegoś komuś biedniejszemu; coś, co jest przekazane w ramach tego ofiarowania

jałowiec /jaˈwɔvʲjɛʦ̑/ (n)
ジュニパー, ビャクシン
  (botanika, botaniczny) roślina iglasta należący do rodzaju jałowcowatych, Juniperus L.;

jaśmin /ˈjäɕmʲĩn/ (n)
ジャスミン
  (botanika, botaniczny) Jasminum L, rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych (Oleaceae);

jechać /ˈjɛxaʨ̑/ (v)
走る
  o pojazdach: poruszać się, przemieszczać się z jednego miejsca na inne

jeden /ˈjɛdɛ̃n/ (cardinalNumeral)
一
  liczba 1

jeden za wszystkich, wszyscy za jednego /jˈɛdɛn za fʃˈɨstkix fʃˈɨstsɨ za jɛdnˈɛɡɔ/ (idiom)
一人は皆の為に、皆は一人の為に
  zawołanie podkreślające solidarność i współodpowiedzialność

jednogłośny /ˌjɛdnɔˈɡwɔɕnɨ/ (adj)
全会一致
  jednomyślny

jednokomórkowy /ˌjɛdnɔkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
単細胞
  (biologia, biologiczny) składający się z jednej komórki

jednomyślność /ˌjɛdnɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑/ (n)
満場一致
  zupełna zgodność zdań, opinii, myśli

jednooki /ˌjɛdnɔˈːci/ (adj)
一つ目
  taki, który ma jedno oko

jednorodny /jˌɛdnɔrˈɔdnɨ/ (adj)
一定の
  mający identyczne cechy

jednorożec /ˌjɛdnɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
ユニコーン, 一角獣
  (mitologia, mitologiczny) (książkowy) fantastyczne stworzenie posiadające jeden róg na czole, pojawiające się w mitach i legendach;

jednostka /jɛdˈnɔstka/ (n)
一式
  część całości
単位
  określona wartość jakiejś wielkości
  placówka określonej instytucji

jednostka astronomiczna /jɛdnˈɔstka ˌastrɔnɔmˈitʃna/ (n)
天文単位
  (jednostka miary) (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa 149 597 870 700 metrom, co w przybliżeniu odpowiada średniej odległości Ziemi od Słońca;

jednosylabowy /ˌjɛdnɔsɨlaˈbɔvɨ/ (adj)
単音節
  liczący jedną sylabę, składający się z jednej sylaby

jedwab /ˈjɛdvap/ (n)
絹
  (włókiennictwo) tkanina z przędzy (1.1);

jedwabny szlak /jɛdvˈabnɨ ʃlˈak/ (n)
シルクロード
  (historia, historyczny, historycznie) dawny szlak handlowy łączący Chiny z Europą i Bliskim Wschodem, którym transportowano towary, m.in. jedwabie;

jedyny /jɛˈdɨ̃nɨ/ (adj)
唯一
  istniejący tylko w jednym egzemplarzu

jedzenie /jɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
食べ物
  coś, co można jeść; żywność, pokarm

jej /jɛ̇j/ (pronoun)
彼女 の
  3. (osoba) lp, rodzaj żeński

jeleń /ˈjɛlɛ̃ɲ/ (n)
鹿
  (zoologia, zoologiczny) duży ssak lądowy o rozłożystym porożu u samców;

jelito /jɛˈlʲitɔ/ (n)
腸
  (anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego między żołądkiem a odbytem;

jelito cienkie /jɛlˈitɔ tɕˈɛŋkʲɛ/ (n)
小腸
  (anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego położona między żołądkiem a jelitem grubym

jelito grube /jɛlˈitɔ ɡrˈubɛ/ (n)
大腸
  (anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego od ujścia jelita cienkiego do odbytnicy;

jelonek /jɛˈlɔ̃nɛk/ (n)
子鹿
  młody jeleń

jelonek rogacz /jɛˈlɔ̃nɛk ˈrɔɡaʧ̑/ (n)
クワガタ
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lucanus cervus, gatunek chrząszcza z rodziny jelonków;

jemioła /jɛ̃ˈmʲjɔwa/ (n)
宿木
  (botanika, botaniczny) rodzaj pasożytniczej rośliny;

jemiołuszka /ˌjɛ̃mʲjɔˈwuʃka/ (n)
黄連雀
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzaj ptaka z rodziny jemiołuszek / jemiołuszkowatych Bombycillidae, ;

jen /jɛ̃n/ (n)
円
  (jednostka monetarna) waluta Japonii;

jeniec /ˈjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
捕虜
  osoba wzięta do niewoli w czasie wojny;

jer /jɛr/ (n)
アトリ, 花鶏
  (ornitologia, ornitologiczny) Fringilla montifringilla, mały ptak z rodziny łuszczaków;

jesień /ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
秋, あき
  pora roku między latem a zimą;

jesion /ˈjɛ̇ɕɔ̃n/ (n)
トネリコ
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fraxinus L., rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych;

jesiotr /ˈjɛ̇ɕɔtr̥/ (n)
チョウザメ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Acipenser, duża ryba wędrowna o wydłużonej głowie i szorstkiej, pokrytej płytkami kostnymi skórze;

jeszcze /ˈjɛʃʧ̑ɛ/ (particle)
未だ
  w funkcji przysłówka znowu, znów, ponownie; dodatkowo
  …z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym podkreślająca ten stopień bardziej
おおくの
  …oznaczająca, że coś ciągle trwa, odbywa się wciąż, ciągle
まだ
  …podkreślająca odległość (w czasie lub przestrzeni) jakiegoś wydarzenia już

jezioro /jɛ̇ˈʑɔrɔ/ (n)
湖, 池
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowy zbiornik wodny, zwykle naturalny;

jeść /jɛ̇ɕʨ̑/ (v)
食べる, たべる, 上がる
  przyjmować pokarmy

jeździec /ˈjɛ̇ʑʥ̑ɛʦ̑/ (n)
ライダー
  (jeździectwo, jeździecki) osoba jeżdżąca wierzchem na zwierzęciu wierzchowym;

jeż /jɛʃ/ (n)
針鼠, ハリネズミ
  (zoologia, zoologiczny) owadożerny ssak pokryty igłami

jeżeli /jɛˈʒɛlʲi/ (conjunction)
もし なら だったら ならば
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających warunek zajścia wydarzenia ze zdania głównego

jeżozwierz /jɛˈʒɔzvʲjɛʃ/ (n)
ヤマアラシ
  (zoologia, zoologiczny) Hystrix, duży gryzoń pokryty długimi kolcami;

jeżyna /jɛˈʒɨ̃na/ (n)
黒苺
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) krzew jeżyny (1.1) o czarnych owocach, m.in. z gatunku jeżyna popielica
  (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych o pędach okrytych kolcami i czarnych lub czerwonych jadalnych owocach;

jidysz /ˈjidɨʃ/ (n)
イディッシュ語
  język Żydów aszkenazyjskich;

jidyszowy /jˌidɨʃˈɔvɨ/ (adj)
イディッシュ の, イディッシュ語 の
  (językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący języka jidysz, związany z językiem jidysz

jod /jɔt/ (n)
ヨウ素
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu I i liczbie atomowej 53;

jodła /ˈjɔdwa/ (n)
モミ
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny sosnowatych;

jodłować /jɔdˈwɔvaʨ̑/ (v)
ヨーデルする
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewać wykorzystując samogłoski a, o dla niskich dźwięków i oraz e, i dla wysokich, z nagłymi przejściami z piersiowego rejestru głosu na falset;

joga /ˈjɔɡa/ (n)
ヨーガ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) jeden z sześciu ortodoksyjnych systemów filozofii indyjskiej;
  tradycyjny indyjski system ćwiczeń duchowych i fizycznych

jogging /jˈɔɡɡʲiŋk/ (n)
ジョギング
  (sport, sportowy) forma rekreacji lub treningu polegająca na niespiesznym bieganiu, zwykle w miejscu publicznym;

jogurt /ˈjɔɡurt/ (n)
ヨーグルト
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt mleczarski fermentowany mlekowo;

jon /jɔ̃n/ (n)
イオン
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) atom lub grupa atomów posiadająca ładunek elektryczny (ujemny lub dodatni);

jonizacja /ˌjɔ̇̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
イオン化
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) rozpad cząsteczki na jony;

joruba /jɔrˈuba/ (n)
ヨルバ語
  język używany przez Joruba;

jot /jɔt/ (n)
ジェイ
  nazwa litery J

juan /ˈju<sup>w</sup>ãn/ (n)
ユアン
  (jednostka monetarna) (potocznie, potoczny) waluta Chin;

judaizm /juˈda<sup>j</sup>ism̥/ (n)
ユダヤ教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna, narodowa religia Żydów;

judo /ˈʤ̑udɔ/ (n)
柔道
  (sport, sportowy) japońska sztuka walki;

juglon /ˈjuɡlɔ̃n/ (n)
ジュグロン, ユグロン
  barwnik chinonowy występujący w liściach, korzeniach i łupinach orzechów

jura /ˈjura/ (n)
ジュラ紀
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;

jurta /ˈjurta/ (n)
ゲル
  (etnografia, etnograficzny) namiot pokryty zazwyczaj skórami lub wojłokiem, używany przez ludy tureckie i mongolskie w środkowej Azji i południowej Syberii;

jury /jˈurɨ/ (n)
審判団
  grupa ludzi, zwykle specjalistów w danej dziedzinie, dokonujących oceny osób lub dzieł biorących udział we współzawodnictwie

jurysdykcja /jˌurɨzdˈɨktsja/ (n)
管轄
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uprawnienie organu władzy do rozstrzygania spornych spraw

juta /ˈjuta/ (n)
コウマ
  (botanika, botaniczny) Corchorus, roślina tropikalna z rodziny ślazowatych;
  (włókiennictwo) tkanina z tego włókna;
  (włókiennictwo) włókno otrzymywane z łodyg tej rośliny

jutro /ˈjutrɔ/ (adv)
明日
  następnego dnia po obecnym

jutro /ˈjutrɔ/ (n)
明日
  dzień następny w stosunku do obecnego

już /juʃ/ (particle)
もう, 最早
  …określająca granicę między przeszłością a przyszłością
もう, 既に
  …podkreślająca, że coś jest wynikiem minionego czasu i zdarzeń

jąderko /jɔndˈɛrkɔ/ (n)
核小体
  (biologia, biologiczny) element jądra komórkowego, który odpowiada za syntezę RNA;

jądro /ˈjɔ̃ndrɔ/ (n)
精巣
  (anatomia, anatomiczny) narząd rozrodczy wytwarzający nasienie;

jądrowy /jɔ̃nˈdrɔvɨ/ (adj)
核
  (fizyka, fizyczny) dotyczący jądra atomowego

jąkać /jˈɔŋkatɕ/ (v)
吃る
  (rzadki, rzadko używany) mówić w sposób nieskładny, mało zrozumiały

jęczeć /jˈɛntʃɛtɕ/ (v)
呻き
  o człowieku, zwierzętach: wydawać przeciągły, żałosny dźwięk wyrażający ból, cierpienie

jęczmień /ˈjɛ̃n͇ʧ̑mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
物貰い
  (potocznie, potoczny) torbielowata infekcja powieki;
大麦
  (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodzaju (1.1)

jęk /jɛ̃ŋk/ (n)
呻き
  żałosny głos wydawany przez człowieka pod wpływem bólu lub cierpienia
  żałosny, przeciągły dźwięk wydawany przez niektóre ptaki, wytwarzany przez maszyny, instrumenty muzyczne, szum wiatru itp.

jętka /ˈjɛ̃ntka/ (n)
蜉蝣
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wodny owad żyjący bardzo krótko;

języczek /jɛ̃zˈɨtʃɛk/ (n)
のどちんこ
  (anatomia, anatomiczny) u ssaków: wyrostek na tylnym brzegu podniebienia miękkiego;

język /ˈjɛ̃w̃zɨk/ (n)
舌, べろ
  (anatomia, anatomiczny) mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej, pełniący funkcję narządu smaku, ułatwiający jedzenie, a u ludzi także mówienie;
言語
  (informatyka, informatyczny) zbiór rozkazów i reguł ich łączenia sterujących pracą komputera;
言語, 言葉, 語
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów, reguł gramatycznych, zasad wymowy, idiomów, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór;
用語, 言語
  część języka (1.2), obejmująca tylko terminy z jednej dziedziny wiedzy; (także, też) konkretny wariant danego języka (1.2), wydzielony geograficznie, środowiskowo lub stylistycznie

język literacki /jˈɛ̃zɨk lˌitɛrˈatski/ (n)
書き言葉
  (językoznawstwo, językoznawczy) staranniejszy rejestr języka, używany głównie w piśmie (forma języka stawiana w opozycji do standardowej mowy potocznej)

język migowy /ˈjɛ̃w̃zɨk mʲiˈɡɔvɨ/ (n)
手話
  język gestów (tzw. znaków migowych), za pomocą którego rozmawiają głusi

język obcy /ˈjɛ̃w̃zɨk ˈɔpʦ̑ɨ/ (n)
外国語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język inny niż język ojczysty

język ojczysty /ˈjɛ̃w̃zɨk ɔjˈʧ̑ɨstɨ/ (n)
母語, 母国語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język przyswojony jako pierwszy w otoczeniu, w którym się wychowuje;

język pisany /jˈɛ̃zɨk pisˈanɨ/ (n)
文語
  (językoznawstwo, językoznawczy) reprezentacja języka mówionego za pomocą pisma;

język programowania /ˈjɛ̃w̃zɨk ˌprɔɡrãmɔˈvãɲa/ (n)
プログラミング言語
  (informatyka, informatyczny) język sztuczny przeznaczony do zapisu algorytmów lub programów komputerowych

ka /ka/ (n)
ケイ
  nazwa litery k / K

kabaret /kaˈbarɛt/ (n)
キャバレー
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) spektakl (niekiedy na estradzie, czasem w restauracji, kawiarni) o lekkim repertuarze skeczów, monologów literackich, piosenek, tańców itp.;

kabel /ˈkabɛl/ (n)
ケーブル
  (elektryczność) gruby przewód elektryczny lub światłowodowy, zwykle spleciony z kilku odizolowanych żył;
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednostka długości równa 185,2 metra, czyli jednej dziesiątej mili morskiej;

kabriolet /kaˈbrʲjɔlɛt/ (n)
オープンカー
  (motoryzacja) samochód osobowy o otwartym nadwoziu (brak stałego dachu)

kabuki /kaˈbuci/ (n)
歌舞伎
  rodzaj tradycyjnego teatru japońskiego;

kabura /kabˈura/ (n)
ホルスター
  (wojskowość, wojskowy) futerał, pokrowiec na krótką broń palną, noszony zazwyczaj u pasa, mający zabezpieczenie przed wypadaniem broni;

kac /kaʦ̑/ (n)
二日酔い
  (potocznie, potoczny) występowanie nieprzyjemnych objawów (bólu głowy, pragnienia), na skutek nadmiernego spożycia alkoholu;

kaczka /ˈkaʧ̑ka/ (n)
鴨, アヒル
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;

kaczka krzyżówka /kˈatʃka kʃɨʒˈufka/ (n)
真鴨
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas platyrhynchos, gatunek ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych;

kaczor /ˈkaʧ̑ɔr/ (n)
雄鴨
  (ornitologia, ornitologiczny) samiec kaczki

kadaweryna /ˌkadavɛˈrɨ̃na/ (n)
カダベリン
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy diamin, amina biogenna powstająca w procesie gnilnym białka, należy do tzw. "trupich jadów";

kadencja /kaˈdɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
保有期間
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres pełnienia funkcji (urzędu) przez obieralnego urzędnika lub organ;

kadm /katm̥/ (n)
カドミウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cd i liczbie atomowej 48;

kadzidło /kaˈʥ̑idwɔ/ (n)
香, 薫香
  przeznaczona do spalenia w celach kultu mieszanina żywic, dająca intensywną, przyjemną woń

kadłub /ˈkadwup/ (n)
機体
  (potocznie, potoczny) kadłub (1.1) samolotu

kafar /ˈkafar/ (n)
杭打ち機
  maszyna do wbijania pali w grunt;

kafetiera tłokowa /kˌafɛtjˈɛra twɔkˈɔva/ (n)
フレンチプレス
  szklany lub rzadziej stalowy dzbanek z tłokiem do przygotowywania kawy lub herbaty

kaftan /ˈkaftãn/ (n)
カフタン
  męski ubiór o wschodnim pochodzeniu, sięgający do kolan lub krótszy, z długimi rękawami i zapinany z przodu;

kaganiec /kaˈɡãɲɛʦ̑/ (n)
口輪
  siatka pleciona z drutu lub skóry zakładana zwierzętom na pysk;

kajak /ˈkajak/ (n)
カヤック
  niewielka łódź zakryta z wierzchu, z otworem na pomieszczenie jednej, dwu lub czterech osób, poruszana wiosłami o dwu piórach;

kajdanki /kajdˈaŋki/ (n)
手錠
  para połączonych ze sobą obręczy, zamykanych na zatrzask, ograniczających swobodę ruchów;

kajdany /kajdˈanɨ/ (n)
手錠
  metalowe pęta do skuwania kończyn więźniów

kajman /ˈkajmãn/ (n)
カイマン
  (zoologia, zoologiczny) Caiman, gad z rodziny aligatorów;

kajuta /kaˈjuta/ (n)
キャビン
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) małe zamykane pomieszczenie mieszkalne na statku;

kakadu /kaˈkadu/ (n)
鸚鵡
  (ornitologia, ornitologiczny) papuga posiadająca na głowie charakterystyczny czub z piór;

kakao /kaˈkaɔ/ (n)
ココア
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój sporządzony z proszku kakao (1.2), zalanego wodą lub mlekiem
  (spożywczy) proszek z nasion kakaowca
  (botanika, botaniczny) ziarno kakaowca; potocznie również sam kakaowiec;

kaktus /ˈkaktus/ (n)
サボテン
  (botanika, botaniczny) roślina o soczystych, zgrubiałych łodygach pokrytych kolcami, rosnąca na pustynnych obszarach Ameryki Środkowej i Południowej;

kalafior /kaˈlafʲjɔr/ (n)
カリフラワー
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. botrytis L., odmiana kapusty o białych, mięsistych kwiatach;

kalafonia /ˌkalaˈfɔ̃ɲja/ (n)
ロジン
  (technologia, technika, techniczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) łamliwa i przezroczysta pozostałość po destylacji terpentyny z żywicy drzew iglastych;

kalarepa /ˌkalaˈrɛpa/ (n)
コールラビ
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Brassica oleracea var. gongylodes L., odmiana kapusty warzywnej;

kalcyt /ˈkalʦ̑ɨt/ (n)
方解石
  (geologia, geologiczny) minerał, składnik skał osadowych;

kaldera /kalˈdɛra/ (n)
カルデラ
  (geologia, geologiczny) rozległe, koliste zagłębienie w szczytowej części wulkanu powstałe wskutek gwałtownej eksplozji;

kalejdoskop /ˌkalɛjˈdɔskɔp/ (n)
万華鏡
  (optyka, optyczny) urządzenie optyczne (zabawka), w którym dzięki wielokrotnym odbiciom obrazów różnokolorowych szkiełek, w odpowiednio rozmieszczonych zwierciadłach, obserwuje się różnobarwne, symetryczne figury, zmieniające się przy jego obracaniu;

kaleka /kaˈlɛka/ (n)
不具者
  człowiek dotknięty kalectwem
  kobieta dotknięta kalectwem

kalendarz /kaˈlɛ̃ndaʃ/ (n)
カレンダー, 暦
  system rachuby dni i dłuższych odstępów czasu, oparty zazwyczaj na cyklu zmian pór roku (związanych z obiegiem Ziemi wokół Słońca) i zmian faz Księżyca;

kalendarz adwentowy /kalˈɛndaʃ ˌadvɛntˈɔvɨ/ (n)
アドベントカレンダー
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się z tradycji niemieckiej, specjalny dziecięcy kalendarz służący do odliczania dni od pierwszego dnia grudnia do wigilii Bożego Narodzenia;

kalif /ˈkalʲif/ (n)
カリフ
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islamski przywódca religijny, a początkowo także i polityczny, tytularny następca Mahometa;

kalifat /kaˈlʲifat/ (n)
イスラム帝国
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) islamski ustrój polityczny państwa rządzonego przez kalifa, odpowiednik sułtanatu, cesarstwa lub królestwa;

kaliforn /kaˈlʲifɔrn/ (n)
カリホルニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cf i liczbie atomowej 98;

kaligrafia /ˌkalʲiˈɡrafʲja/ (n)
カリグラフィー
  sztuka polegająca na pięknym, starannym pisaniu;

kalkulator /ˌkalkuˈlatɔr/ (n)
電卓, 計算機
  małe urządzenie służące do wykonywania obliczeń arytmetycznych;

kaloria /kaˈlɔrʲja/ (n)
カロリー
  (fizyka, fizyczny) pozaukładowa jednostka ciepła równa ilości ciepła potrzebnej do podgrzania 1 grama wody o 1 kelwin;

kalosz /ˈkalɔʃ/ (n)
ガロッシュ
  gumowy but służący do ochrony przed błotem lub wodą;

kalwinizm /kalˈvʲĩɲism̥/ (n)
カルビン主義
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system teologiczny stworzony przez Jana Kalwina; jedna z religii protestanckich;

kamea /kamˈɛa/ (n)
カメオ
  (sztuka) szlachetny lub półszlachetny kamień ozdobiony reliefem ciętym wypukło;

kameleon /ˌkãmɛˈlɛɔ̃n/ (n)
カメレオン
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka słynąca ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała;
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, który łatwo zmienia poglądy

kamera /kãˈmɛra/ (n)
ビデオカメラ
  urządzenie do nagrywania ruchomego obrazu, często również z dźwiękiem;

kamerdyner /kˌamɛrdˈɨnɛr/ (n)
執事
  starszy lokaj nadzorujący służbę, podawanie do stołu czy prace porządkowe

kamerzysta /ˌkãmɛˈʒɨsta/ (n)
カメラマン
  ktoś, kto obsługuje kamerę i filmuje

kamfora /kãw̃ˈfɔra/ (n)
樟脳
  organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, pochodna kamfenu, stosowany w technice i medycynie;

kamienica czynszowa /kˌamjɛɲˈitsa tʃɨnʃˈɔva/ (n)
アパート
  okazały budynek z wieloma mieszkaniami do wynajęcia

kamieniołom /kˌamjɛɲʲˈɔwɔm/ (n)
石切
  (górnictwo, górniczy) miejsce pozyskiwania kamienia budowlanego, zwykle metodą odkrywkową;

kamienny /kãˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
石製
  zrobiony, powstały z kamienia, złożony z kamieni

kamień /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
石
  (mineralogia, mineralogiczny) obiekt pochodzenia mineralnego o konsystencji stałej, twardy, wyraźnie odgraniczający się od otoczenia
歯石
  twardy osad powstający w naczyniach, kotłach itp.;

kamień milowy /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ mʲiˈlɔvɨ/ (idiom)
キロポスト
  bardzo ważny, przełomowy moment

kamień milowy /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ mʲiˈlɔvɨ/ (n)
キロポスト
  słupek przy drodze z napisaną na nim odległością do najbliższego miasta;

kamień nazębny /kˈamjɛɲ nazˈɛmbnɨ/ (n)
しせき
  (stomatologia, stomatologiczny) twardy osad powstający na powierzchni zębów;

kamień węgielny /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ vɛ̃ŋʲˈɟɛlnɨ/ (n)
礎石
  (przenośnie, przenośnia) podstawa, najważniejsza część czegoś
  kamień znajdujący się w węgle
  obecnie pierwsza cegła lub inny element budowlany stawiany jako pierwszy podczas budowy, mający znaczenie symboliczne

kampania /kampˈaɲʲa/ (n)
キャンペーン
  (przenośnie, przenośnia) (publikatory) szereg zorganizowanych działań nastawionych na osiągnięcie celu;
  (wojskowość, wojskowy) ciąg działań wojennych na jakimś terytorium objętych wspólnym planem;

kampus /ˈkãmpus/ (n)
キャンパス
  kompleks budynków i terenów uniwersyteckich

kamuflaż /kãˈmuflaʃ/ (n)
迷彩
  (zoologia, zoologiczny) czynność wykonywana przez zwierzęta w celu ukrycia się przed drapieżnikami;

kanadyjka /ˌkãnaˈdɨjka/ (n)
カナディアンカヌー
  łódź wiosłowa, w której wiosłuje się wiosłem o jednym piórze, klęcząc na jednym kolanie twarzą do kierunku płynięcia;

kanadyjski /ˌkãnaˈdɨjsʲci/ (adj)
カナダの
  związany z Kanadą, dotyczący Kanady

kanalizacja /ˌkãnalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
下水道
  system urządzeń sanitarnych służących do odprowadzania ścieków

kanapa /kãˈnapa/ (n)
ソファー
  podłużny mebel z oparciem przeznaczony do siedzenia

kanapka /kãˈnapka/ (n)
サンドイッチ
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczywo posmarowane czymś lub z dodatkiem znajdującym się na nim ;

kanarecznik biały /kˌanarˈɛtʃɲiɡ bjˈawɨ/ (n)
カンラン
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Canarium album, gatunek drzewa z rodziny osoczynowatych;

kanarek /kãˈnarɛk/ (n)
カナリア
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak hodowlany o żółtym upierzeniu;

kanał /ˈkãnaw/ (n)
運河
  wykonany przez człowieka wykop w ziemi, którym płynie woda; służy np. do nawadniania lub osuszania pól albo umożliwienia żeglugi statków

kanclerz /kˈantslɛʃ/ (n)
首相
  (administracja) tytuł urzędnika zarządzającego pracą kancelarii, sprawami administracyjno-organizacyjnymi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tytuł szefa rządu w niektórych krajach, np. w Austrii czy Niemczech

kandela /kãnˈdɛla/ (n)
カンデラ
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka światłości w układzie SI, oznaczana symbolem cd;

kandydat /kãnˈdɨdat/ (n)
候補者
  ktoś, kto kandyduje do czegoś, ubiega się o coś

kangur /ˈkãŋɡur/ (n)
カンガルー
  (zoologia, zoologiczny) torbacz słynący z długich skoków;

kania /ˈkãɲa/ (n)
トビ
  (ornitologia, ornitologiczny) Milvus, ptak drapieżny gnieżdżący się na drzewach i w szczelinach skalnych;

kanibalizm /ˌkãɲiˈbalʲism̥/ (n)
カニバリズム
  (zoologia, zoologiczny) praktyka zjadania osobników własnego gatunku;

kanister /kãˈɲistɛr/ (n)
ジェリカン
  (motoryzacja) przenośny zbiornik na paliwo z uchwytem umożliwiajacym ręczny transport;

kanon /ˈkãnɔ̃n/ (n)
カノン
  (biblijny) zamknięty zbiór ksiąg uznany w Kościele za natchnione;
  (kościelny) modlitwa eucharystyczna, część mszy świętej;
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) lista norm, zasad, tekstów o podstawowym znaczeniu
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ogólnie przyjęta zasada czy wzorzec (postępowania, estetyki, itp.);
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna z powtarzającym się tematem;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pojedynczy przepis w kodeksie

kanonada /kˌanɔnˈada/ (n)
砲撃
  (wojskowość, wojskowy) silny, długotrwały ostrzał z dział, nawała artyleryjska

kanonierka /ˌkãnɔ̃ˈɲɛrka/ (n)
砲艦
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) historyczna klasa okrętów artyleryjskich średniej lub małej wielkości

kanonik /kanˈɔɲik/ (n)
カノン
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu Kanoników Regularnych św. Augustyna;

kanonizować /kˌanɔɲizˈɔvatɕ/ (v)
列聖する
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś świętym

kanopa /kãˈnɔpa/ (n)
カノプス壺
  (sztuka) (archeologia, archeologiczny) cylindryczne naczynie, gliniana lub alabastrowa urna egipska, w której przechowywano wnętrzności zmarłego, wyjęte podczas balsamowania, używane od czasów Nowego Państwa (XVI w. p.n.e.);

kantar /kˈantar/ (n)
無口
  (jeździectwo, jeździecki) rodzaj uproszczonej uzdy bez wędzidła

kantoński /kantˈɔɲski/ (adj)
広東語, 粤語
  związany z Kantonem, dotyczący Kantonu (miasta w Chinach)

kantoński /kantˈɔɲski/ (n)
広東語, 粤語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język kantoński, używany w południowych Chinach, Hongkongu i Makau;

kaolin /kaˈɔlʲĩn/ (n)
カオリナイト
  (geologia, geologiczny) skała osadowa zawierająca w swym składzie głównie kaolinit, surowiec ceramiczny;

kapać /ˈkapaʨ̑/ (v)
滴る
  o cieczy spadać kroplami

kapelan /kapˈɛlan/ (n)
チャップレン
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny duszpasterzujący w wojsku, więzieniu, szpitalu, żeńskim domu zakonnym albo w prywatnej kaplicy;

kapelusz /kaˈpɛluʃ/ (n)
帽子
  rodzaj nakrycia głowy z rondem i częścią wypukłą w środku;

kapelusznik /kˌapɛlˈuʃɲik/ (n)
帽子屋
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wytwórca kapeluszy

kapeć /ˈkapɛʨ̑/ (n)
スリッパ
  obuwie używane tylko w domu

kapitalizm /ˌkapʲiˈtalʲism̥/ (n)
資本主義
  (ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) system ekonomiczny i społeczny oparty na prywatnej własności, swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej, wolnej konkurencji, zapewniający podstawowe wolności i prawa obywatelskie;

kapitan /kaˈpʲitãn/ (n)
船長
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) dowódca cywilnego statku wodnego lub samolotu
  (sport, sportowy) gracz reprezentujący całą swoją drużynę
大尉
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, między porucznikiem a majorem;

kapitał /kaˈpʲitaw/ (n)
資本
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) majątek, zasoby (zwykle pieniędzy)

kapitulacja /ˌkapʲituˈlaʦ̑ʲja/ (n)
投降
  rezygnacja ze swoich zamiarów, przyznanie racji stronie przeciwnej
  warunki poddania się
  zaprzestanie walki, poddanie się wrogowi

kaplica /kaˈplʲiʦ̑a/ (n)
チャペル
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niewielki wolnostojący budynek służący celom religijnym;
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wydzielona część budynku, służąca do odprawiania nabożeństw, często z umieszczonym ołtarzem

kapral /ˈkapral/ (n)
伍長
  (wojskowość, wojskowy) najniższy stopień wojskowy w korpusie podoficerskim;

kapsaicyna /kˌapsaitsˈɨna/ (n)
カプサイシン
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny odpowiedzialny za ostry, piekący smak papryki chili;

kapsel /ˈkapsɛl/ (n)
王冠
  metalowa przykrywka obciskana na końcu szklanej butelki;

kapsułka /kapˈsuwka/ (n)
カプセル剤
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) zbiorniczek, małe opakowanie leku wykonane z żelatyny;

kaptur /ˈkaptur/ (n)
フード
  część płaszcza, kurtki lub bluzy służąca jako nakrycie głowy

kapusta /kaˈpusta/ (n)
キャベツ
  (botanika, botaniczny) roślina warzywna o jadalnych liściach zbitych w główkę;

kapłanka /kapˈwãnka/ (n)
女教士
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta, która sprawuje posługę religijną

kara /ˈkara/ (n)
罰
  dolegliwość wymierzona jako sankcja

kara cielesna /ˈkara ʨ̑ɛˈlɛsna/ (n)
体罰
  kara mająca na celu zadanie bólu fizycznego osobie karanej;

kara śmierci /ˈkara ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
死刑
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara polegająca na pozbawieniu życia sprawcy przestępstwa;

karabin /kaˈrabʲĩn/ (n)
小銃
  (wojskowość, wojskowy) indywidualna broń strzelecka o długiej lufie;

karabin maszynowy /kaˈrabʲĩn ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
機関銃
  (wojskowość, wojskowy) zespołowa broń samoczynna zasilana amunicją o kalibrze do 20 mm;

karabinek /ˌkaraˈbʲĩnɛk/ (n)
カービン
  indywidualna broń strzelecka o lufie krótszej niż w karabinie;

karafka /kaˈrafka/ (n)
カラフ
  rodzaj butelki z wąską szyjką;

karaka /kaˈraka/ (n)
キャラック
  (marynarka) typ dawnego statku transportowego;

karakuł /kaˈrakuw/ (n)
カラクール
  (zoologia, zoologiczny) owca pochodzenia azjatyckiego, której jagnię ma sierść zwiniętą w charakterystyczne loki;

karalny /kaˈralnɨ/ (adj)
罰する
  taki, który podlega karze

karaluch /kaˈralux/ (n)
アマメ
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Blatta orientalis, duży, żyjący w siedliskach ludzkich owad żywiący się produktami spożywczymi;

karaoke /ˌkaraˈɔkɛ/ (n)
カラオケ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewanie znanych piosenek do odtwarzanej z taśmy melodii w przeznaczonych do tego lokalach

karat /ˈkarat/ (n)
カラット
  dawna miara zawartości złota w stopach (czyste złoto miało 24 karaty);
  jubilerska jednostka masy równa 0,2 g, stosowana do mierzenia masy kamieni szlachetnych i pereł;

karate /kaˈratɛ/ (n)
空手, 空手道
  (sport, sportowy) japońska sztuka walki;

karateka /ˌkaraˈtɛka/ (n)
空手家
  (sport, sportowy) osoba uprawiająca karate

karawan /karˈavan/ (n)
霊柩車
  pojazd do przewozu trumny ze zwłokami

karawana /ˌkaraˈvãna/ (n)
キャラバン, 隊商
  wielbłądzia ekspedycja transportowa lub pielgrzymkowa na pustyni;

karawela /ˌkaraˈvɛla/ (n)
キャラベル
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednopokładowy, dwu- lub trójmasztowy żaglowiec o wysokich nadbudówkach na dziobie i rufie, używany od XV do XVII wieku;

karać /ˈkaraʨ̑/ (v)
罰する
  wymierzać karę

karbunkuł /karˈbũŋkuw/ (n)
カーバンクル 癰
  (medycyna, medyczny) czyrak mnogi, czyrak gromadny; grupa blisko położonych czyraków (zapaleń ropnych sąsiadujących torebek włosowych i przylegających gruczołów łojowych) zbierająca się w jeden ropień, wywołana przez zakażenie

karczoch /ˈkarʧ̑ɔx/ (n)
アーティチョーク
  (botanika, botaniczny) Cynara scolymus, rodzaj wieloletnich roślin z rodziny astrowatych;

kardamon /karˈdãmɔ̃n/ (n)
カルダモン
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku kardamon malabarski lub któregoś z innych gatunków należącego do rodzaju Elettaria;

kardiolog /karˈdʲjɔlɔk/ (n)
心臓学医
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób serca i układu naczyniowego

kardiologia /ˌkardʲjɔˈlɔɟja/ (n)
循環器学
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami i wadami układu sercowo-naczyniowego, ich rozpoznawaniem i leczeniem;

kardynalny /kˌardɨnˈalnɨ/ (adj)
基数
  główny, najważniejszy, zasadniczy

kardynał /karˈdɨ̃naw/ (n)
枢機卿
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim;

karelski /karˈɛlski/ (adj)
カレリア語
  związany z Karelią, dotyczący Karelii lub Karelów

karelski /karˈɛlski/ (n)
カレリア語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język karelski;

kariera /karʲˈjɛra/ (n)
キャリア
  osiągnięcie sukcesu w życiu zawodowym

kark /kark/ (n)
項
  (anatomia, anatomiczny) tylny fragment szyi powyżej grzbietu

karma /ˈkarma/ (n)
業
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: przeszłe czyny i zamiary mające wpływ na przyszłość czującej istoty (np. człowieka) i jej następne wcielenia;
餌
  pokarm dla zwierząt

karmazyn /karˈmazɨ̃n/ (n)
クリムゾン
  barwa intensywnie czerwona

karmazynowy /kˌarmazɨnˈɔvɨ/ (adj)
深紅色
  intensywnie czerwony

karmel /ˈkarmɛl/ (n)
カラメル
  (spożywczy) brązowy barwnik spożywczy, otrzymywany przez ogrzewanie cukru, sacharozy lub glukozy, używany jako dodatek do słodyczy, deserów i piwa

karmić /ˈkarmʲiʨ̑/ (v)
食べさせる
  dostarczać jedzenia, dawać pożywienie, żywić kogoś

karnawał /karˈnavaw/ (n)
カーニバル, 謝肉祭
  okres od święta Trzech Króli (albo od Bożego Narodzenia, albo od Nowego Roku) do Środy Popielcowej, w czasie którego urządzane są zabawy, bale, maskarady i pochody;

karo /ˈkarɔ/ (n)
ダイヤ
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym rombem; karta tego koloru;

karotenoid /ˌkarɔtɛ̃ˈnɔ<sup>j</sup>it/ (n)
カロテノイド
  (biochemia, biochemiczny) substancja z grupy organicznych związków chemicznych, żółtych, czerwonych, pomarańczowych i różowych barwników roślinnych, które stanowią naturalne przeciwutleniacze;

karp /karp/ (n)
鯉, コイ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Cyprinus carpio, ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, hodowlana;

karta SIM /kˈarta ˌɛsˌiˈɛm/ (n)
SIMカード
  (telekomunikacja) stosowana w telekomunikacji, wymienna plastikowa karta elektroniczna z wbudowaną pamięcią i mikroprocesorem;

karta do gry /ˈkarta dɔ‿ˈɡrɨ/ (n)
トランプ
  (termin karciany) (sport, sportowy) papierowa lub plastikowa karta z symbolem z jednej strony, służąca do gier karcianych;

karta do głosowania /kˈarta dɔ ɡwˌɔsɔvˈaɲʲa/ (n)
投票用紙
  (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kartka papieru służąca do tajnego głosowania w wyborach

karta graficzna /ˈkarta ɡraˈfʲiʧ̑na/ (n)
ビデオカード
  (informatyka, informatyczny) urządzenie odpowiadające za wyświetlany obraz na monitorze komputera;

karta kredytowa /ˈkarta ˌkrɛdɨˈtɔva/ (n)
クレジットカード
  (bankowość, bankowy) karta magnetyczna uprawniająca do korzystania ze środków pieniężnych przyznanych jej posiadaczowi w ramach limitu kredytowego ustalonego przez daną instytucję finansową;

kartografia /ˌkartɔˈɡrafʲja/ (n)
地図学
  nauka o tworzeniu map;

karton /ˈkartɔ̃n/ (n)
厚紙
  gruby, sztywny papier

karuzela /ˌkaruˈzɛla/ (n)
メリーゴーラウンド
  urządzenie do zabawy, które się kręci;

karykatura /ˌkarɨkaˈtura/ (n)
カリカチュア
  humorystyczna praca plastyczna lub literacka ośmieszająca i uwydatniająca charakterystyczne cechy osoby;

karzeł /ˈkaʒɛw/ (n)
小人
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać fantastyczna, istota niewielkiego wzrostu
  (medycyna, medyczny) człowiek o niedoborze wzrostu;
  (astronomia, astronomiczny) nieduża gwiazda ciągu głównego;

karłowatość /kˌarwɔvˈatɔɕtɕ/ (n)
小人症
  bycie karłowatym, bycie karłem

kasa /ˈkasa/ (n)
レジ
  stanowisko do naliczania należności za towar lub usługi, gdzie na miejscu dokonuje się zapłaty / płatności
  (potocznie, potoczny) pieniądze
  miejsce przechowywania pieniędzy

kaseta /kasˈɛta/ (n)
カセット
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie, podzespół, moduł lub materiał eksploatacyjny w standardowej, zamkniętej obudowie

kaskader /kaskˈadɛr/ (n)
スタントマン
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba zastępująca aktora w ryzykownych albo technicznie wymagających scenach

kasta /ˈkasta/ (n)
カースト
  (społeczny) grupa społeczna powstała w wyniku podziału pracy lub nakazów religijnych, zwykle zamknięta ze względu na zawieranie małżeństw i dziedziczenie przynależności, wraz z innymi kastami tworząca hierarchię;

kastet /kˈastɛt/ (n)
ナックルダスター
  broń do walki wręcz w kształcie zespojonych ze sobą pierścieni;

kastrować /kaˈstrɔvaʨ̑/ (v)
去勢
  usuwać mężczyźnie lub samcowi jądra lub w inny sposób pozbawiać zdolności rozrodczych, dokonywać kastracji

kasyno /kaˈsɨ̃nɔ/ (n)
カジノ
  ekskluzywny lokal rozrywkowy przeznaczony do legalnego uprawiania hazardu;

kaszalot /kaˈʃalɔt/ (n)
マッコウクジラ
  (zoologia, zoologiczny) Physeter macrocephalus, waleń z rodziny kaszalowatych o dużej głowie i potężnej poziomej płetwie ogonowej;

kaszel /ˈkaʃɛl/ (n)
咳
  nagłe wyrzucenie powietrza z płuc połączone z zachrypnięciem, spodowane podrażnieniem układu oddechowego;

kaszleć /ˈkaʃlɛʨ̑/ (v)
咳をする
  gwałtownie wyrzucać powietrze z płuc

kaszmir /kˈaʃmir/ (n)
カシミヤ
  (włókiennictwo) miękka tkanina z wełny kóz kaszmirskich;

kasztan /ˈkaʃtãn/ (n)
栗
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc (orzech) kasztana (1.1)
  nasienie kasztanowca

kat /kat/ (n)
死刑執行人
  osoba wykonująca wyroki sądowe skazujące na chłostę, tortury lub śmierć;

kataklizm /katˈaklizm/ (n)
shrekoning
  gwałtowne zmiany w przyrodzie wywołujące znaczne zniszczenia, spustoszenie

kataliza /kˌatalˈiza/ (n)
触媒作用
  (chemia, chemiczny) zjawisko przyśpieszenia lub spowolnienia reakcji chemiczna zachodzące pod wpływem katalizatora;

katalizator /ˌkatalʲiˈzatɔr/ (n)
触媒
  (chemia, chemiczny) substancja przyspieszająca przebieg reakcji chemicznej;

katalog /kaˈtalɔk/ (n)
ディレクトリ
  (informatyka, informatyczny) plik interpretowany przez system plików jako lista odwołań do innych plików;
  spis zawartości biblioteki

kataloński /ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/ (n)
カタルーニャ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Katalonii;

katamaran /ˌkatãˈmarãn/ (n)
カタマラン
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek zbudowany z dwóch kadłubów, które są połączone ze sobą równolegle

katana /kaˈtãna/ (n)
日本刀, 刀
  rodzaj miecza japońskiego;

katapulta /ˌkataˈpulta/ (n)
カタパルト
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) oblężnicza machina wojenna używana w starożytności i w średniowieczu do miotania ciężkich pocisków;

katar /ˈkatar/ (n)
カタル
  (medycyna, medyczny) zapalenie błony śluzowej, zwykle w odniesieniu do nosa;
風邪
  (potocznie, potoczny) przeziębienie, któremu towarzyszy katar (1.2)
水っ洟, 鼻水
  (potocznie, potoczny) śluz, wydzielina z nosa, skutek kataru (1.2)

katarynka /kˌatarˈɨŋka/ (n)
手回しオルガン
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) urządzenie mechaniczne, napędzane korbą, odtwarzające muzykę zapisaną na specjalnych kartach dziurkowanych, które sterują piszczałkami;

katastrofa /ˌkataˈstrɔfa/ (n)
災害
  tragiczny wypadek, którego skutkiem jest czasami śmierć wielu ludzi

katechizm /katˈɛçizm/ (n)
カテキズム
  (kościelny) podręcznik do katechezy
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wykład podstawowych zasad doktryny chrześcijańskiej;

katechumen /ˌkatɛˈxũmɛ̃n/ (n)
求道者
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba przygotowująca się do przyjęcia chrztu

katedra /kaˈtɛdra/ (n)
大聖堂
  (kościelny) główny kościół diecezji;

kategoria /ˌkatɛˈɡɔrʲja/ (n)
分類
  każdy z rodzajów, na które podzielona jest zbiorowość według pewnej klasyfikacji

katharewusa /kˌasarɛvˈusa/ (n)
カサレヴサ
  (językoznawstwo, językoznawczy) greka oczyszczona, sztuczny język grecki stworzony na początku XIX w.;

kation /ˈkatʲjɔ̃n/ (n)
カチオン
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dodatnio naładowany jon;

katoda /kaˈtɔda/ (n)
カソード
  (elektryczność) elektroda o ujemnym potencjale;

katolicki /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ʲci/ (adj)
カソリック
  związany z katolicyzmem i katolikami, dotyczący katolicyzmu

katolicyzm /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
カトリシズム, カトリック教会
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych;

katolik /kaˈtɔlʲik/ (n)
カトリック教徒
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek Kościoła katolickiego

kaucja /ˈkawʦ̑ʲja/ (n)
保釈金
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) suma pieniężna złożona jako gwarancja dotrzymania zobowiązania

kawa /ˈkava/ (n)
コーヒー, 珈琲
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) napój przygotowany z palonych i rozdrobnionych ziaren kawowych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) ziarna rośliny (1.1), z których po odpowiednim przygotowaniu można uzyskać aromatyczny napój (1.3)
コーヒーの木, コーヒー
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) kawowiec, drzewo lub krzew z rodziny marzanowatych Coffea

kawaler /kaˈvalɛr/ (n)
独身
  mężczyzna, który nigdy nie był żonaty

kawiarnia /kaˈvʲjarʲɲa/ (n)
喫茶店, カフェ
  lokal, w którym podaje się kawę i inne napoje;

kawior /ˈkavʲjɔr/ (n)
キャビア
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przekąska z solonej ikry niektórych gatunków ryb (np. łososia, dorsza), w kolorze czarnym lub czerwonym;

kawitacja /kˌavitˈatsja/ (n)
キャビテーション
  (fizyka, fizyczny) zjawisko gwałtownego tworzenia się bąbelków gazu w cieczy pod wpływem zmian ciśnienia;

kawka /ˈkafka/ (n)
ニシコクマルガラス
  (ornitologia, ornitologiczny) Coloeus, ptak z rodziny krukowatych;

kawowiec /kaˈvɔvʲjɛʦ̑/ (n)
コーヒーの木
  (botanika, botaniczny) Coffea wiecznie zielony krzew i drzewo z rodziny marzanowatych;

kazanie /kaˈzãɲɛ/ (n)
説教
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) nadęta mowa umoralniająca
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna przemowa, której celem jest przekazanie prawd wiary i zasad życia moralnego, w chrześcijaństwie także część mszy lub nabożeństwa;

kazeina /ˌkazɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
カゼイン
  (biochemia, biochemiczny) białko z mleka ssaków;

kazirodztwo /kˌazirˈɔtstfɔ/ (n)
近親相姦
  stosunki płciowe z osobą blisko spokrewnioną, rodzaj parafilii;

kaznodzieja /kˌaznɔdʑˈɛja/ (n)
説教者
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto wygłasza kazania;

kazuar /kaˈzu<sup>w</sup>ar/ (n)
火食い鳥
  (ornitologia, ornitologiczny) Casuarius, duży, australijski, tasmański i nowogwinejski nielot;

kał /kaw/ (n)
大便
  (fizjologia, fizjologiczny) wydalone, niestrawione resztki pokarmowe;

kałamarz /kaˈwãmaʃ/ (n)
インク入れ
  pojemnik do przechowywania atramentu lub tuszu;

kałuża /kaˈwuʒa/ (n)
水たまり
  płytki dołek wypełniony wodą, błotem

każdy /ˈkaʒdɨ/ (pronoun)
それぞれ, 各, 各々, 銘々
  odnoszący się do wszystkich, wszystkiego w danym zbiorze, bez wyjątku

kciuk /cʨ̑uk/ (n)
親指
  (anatomia, anatomiczny) pierwszy palec dłoni u ssaków naczelnych, położony przeciwstawnie do pozostałych palców;

kebab /ˈkɛbap/ (n)
ケバブ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) popularne w kuchni tureckiej kawałki pieczonego mięsa z dodatkami;

keczup /ˈkɛʧ̑up/ (n)
ケチャップ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) sos z pomidorów z przyprawami, stosowany na zimno jako dodatek do potraw;

kefir /ˈkɛfʲir/ (n)
ケフィア
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój otrzymywany ze sfermentowanego mleka pasteryzowanego;

keks /kɛks/ (n)
フルーツケーキ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto biszkoptowe z bakaliami;

kelnerka /kɛlˈnɛrka/ (n)
ウエイトレス
  osoba płci żeńskiej przyjmująca w restauracji zamówienie i przynosząca potrawy

kelwin /ˈkɛlvʲĩn/ (n)
ケルビン
  (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka temperatury w układzie SI, oznaczana K;

khmerski /ˈkmɛrsʲci/ (n)
クメール語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Kambodży, używany również w Tajlandii, Wietnamie i Chinach

kibic /ˈcibʲiʦ̑/ (n)
我慢する
  osoba interesująca się danym sportem, przyglądająca się rozgrywkom sportowym, kibicująca jakiejś drużynie sportowej lub sportowcowi;

kibuc /ˈcibuʦ̑/ (n)
キブツ
  izraelskie spółdzielcze gospodarstwo rolne lub produkcyjne wraz z osadą mieszkańców, w którym ziemia i środki produkcji są własnością wspólną;

kichać /ˈcixaʨ̑/ (v)
くしゃみをする
  gwałtownie wypuszczać powietrze z powodu podrażnienia nosa np. przez kurz

kichnięcie /kixɲʲˈɛɲtɕɛ/ (n)
くしゃみ
  gwałtowne wyrzucenie powietrza przez nos z towarzyszącym charakterystycznym odgłosem

kicz /ciʧ̑/ (n)
キッチュ
  mierne artystycznie dzieło lub utwór, który jest wyrazem złego, ale popularnego gustu

kiedy /ˈcɛdɨ/ (pronoun)
いつ
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających czas jakiegoś zdarzenia
  …służący do tworzenia pytań o czasie jakiegoś wydarzenia

kiedykolwiek /ˌcɛdɨˈkɔlvʲjɛk/ (adv)
いつでも
  w dowolnym, nieokreślonym czasie

kiedyś /ˈcɛdɨɕ/ (indefinitePronoun)
いつか
  w pewnym czasie, w jakiejś chwili (w nieokreślonej przeszłości lub przyszłości)

kielnia /ˈcɛlʲɲa/ (n)
こて
  narzędzie murarskie składające się z płaskiej stalowej płytki i trzonka;

kiepski /ˈcɛpsʲci/ (adj)
ださださ
  (potocznie, potoczny) marny, nędzny, zły

kier /cɛr/ (n)
ハート
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym sercem; karta tego koloru

kierowca /cɛˈrɔfʦ̑a/ (n)
運転手
  osoba kierująca pojazdem (mężczyzna lub kobieta)

kierownica /ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
ハンドル
  (motoryzacja) element służący do zmiany kierunku jazdy pojazdu;

kierownictwo /ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
弁理
  kierowanie, zarządzanie czymś lub kimś

kierunek /cɛˈrũnɛk/ (n)
方向
  droga, linia łącząca miejsce początku ruchu z końcem ruchu, w domyśle określająca cel

kieszeń /ˈcɛʃɛ̃ɲ/ (n)
ポケット
  (krawiectwo) rodzaj małego schowka np. w ubraniu lub torbie;

kieszonkowe /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɛ/ (n)
小遣い
  zazwyczaj stała suma pieniędzy otrzymywana przez dziecko od rodziców na własne wydatki

kieszonkowiec /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
掏摸
  osoba, która kradnie przedmioty z kieszeni ludzi

kieł /cɛw/ (n)
犬歯, 糸切り歯
  (zoologia, zoologiczny) ząb między siekaczami a zębami trzonowymi;

kiełbasa /cɛwˈbasa/ (n)
ソーセージ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wędlina z rozdrobnionego mięsa w osłonce sztucznej lub z jelita zwierzęcego;

kij /cij/ (n)
キュー, クラブ, スティック, バット
  (sport, sportowy) długi przyrząd sportowy do uderzania
棒
  długi patyk;

kijanka /ciˈjãnka/ (n)
おたまじゃくし, オタマジャクシ
  (zoologia, zoologiczny) prowadząca wodny tryb życia larwa płazów;

kikut /ˈcikut/ (n)
切り株
  resztka kończyny lub palca po amputacji

kilka /ˈcilka/ (indefinitePronoun)
いくらかの
  oznaczenie w sposób przybliżony ilości od trzech do dziewięciu

kilo- /ˈcilɔ/
キロ-
  (fizyka, fizyczny) (informatyka, informatyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednostki miary tysiąc razy większe od podstawowych;

kilof /ˈcilɔf/ (n)
つるはし
  (technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie służące do rozdrabniania skał, twardego podłoża, murów itp.;

kilogram /ciˈlɔɡrãm/ (n)
キログラム
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka masy w układzie SI, oznaczana kg;

kilometr /ciˈlɔ̃mɛtr̥/ (n)
キロメートル
  jednostka długości równa tysiącowi metrów;

kilowatogodzina /ˌcilɔvatɔɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
キロワット時
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) (elektryczność) ilość energii elektrycznej równa pracy wykonywanej przez prąd o mocy 1 kilowata w ciągu jednej godziny;

kilwater /cilˈvatɛr/ (n)
航跡
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ślad na wodzie, jaki pozostawia za sobą płynący statek

kimono /cĩˈmɔ̃nɔ/ (n)
着物
  tradycyjny strój japoński;

kinematograf /kˌinɛmatˈɔɡraf/ (n)
シネマトグラフ
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) aparat do realizacji i ekranowej projekcji ruchomych obrazów;

kinezjologia /kˌinɛzjɔlˈɔɡja/ (n)
キネシオロジー
  nauka o mięśniach w ruchu;

kino /ˈcĩnɔ/ (n)
映画館
  (sztuka) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) budynek, w którym wyświetla się filmy

kiosk /cɔsk/ (n)
売店
  mała budka handlowa, w której sprzedaje się m.in. pisma, bilety, papierosy

kirgiski /cirʲˈɟisʲci/ (adj)
キルギス語
  odnoszący się do Kirgistanu lub Kirgizów

kirgiski /cirʲˈɟisʲci/ (n)
キルギス語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Kirgistanu;

kit /cit/ (n)
パテ
  masa plastyczna używana w budownictwie do montażu szyb, uszczelniania, wypełniania nierówności itp.

kita /ˈcita/ (n)
尾
  puszysty ogon zwierzęcia

kiur /cjur/ (n)
キュリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cm i liczbie atomowej 96;

kiwi /ˈki.vʲi/ (n)
キーウィ
  (spożywczy) zielony w środku owoc aktinidii o meszkowatej brązowej skórce;
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzina ptaków nielotów zamieszkująca tylko Nową Zelandię;

kiła /ˈciwa/ (n)
梅毒
  (medycyna, medyczny) choroba weneryczna wywoływana przez krętka bladego;

klakson /ˈklaksɔ̃n/ (n)
クラクション
  (motoryzacja) urządzenie służące do wydawania sygnałów dźwiękowych (najczęściej w celu ostrzeżenia);

klamerka /klãˈmɛrka/ (n)
洗濯挟み
  przyrząd do przypinania suszącej się odzieży do sznura

klan /klãn/ (n)
クラン
  (historia, historyczny, historycznie) patriarchalny klan (1.1) z silnym przywódcą w dawnej Irlandii i Szkocji;
  (środowiskowy) (informatyka, informatyczny) nazwa zespołu w sportach elektronicznych;
  wielopokoleniowa rodzina, której członkowie są silnie ze sobą związani;
  związek osób wspierających się i mających wspólne interesy

klarnet /ˈklarnɛt/ (n)
クラリネット
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty drewniany ze stroikiem;

klasa /ˈklasa/ (n)
クラス
  (informatyka, informatyczny) w programowaniu obiektowym: typ wyrażony przez rekord danych wraz z funkcjami operującymi na tych danych

klaser /ˈklasɛr/ (n)
アルバム
  (filatelistyka) specjalny album do przechowywania kolekcji znaczków pocztowych, pocztówek, etykiet itp.;

klasy /klˈasɨ/ (n)
石蹴り
  zabawa dziecięca polegająca na przeskakiwaniu pól narysowanych kredą

klasyfikacja /ˌklasɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
分類
  systematyczny podział czegoś (przedmiotów lub zjawisk) na klasy, działy, poddziały itp. według określonej zasady
  zaklasyfikowanie danego zjawiska lub przedmiotu do odpowiedniej klasy, grupy itp.

klasztor /ˈklaʃtɔr/ (n)
修道院
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek lub kompleks budynków będący siedzibą zakonnic lub zakonników określonej reguły
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (administracja) zakon, wspólnota zakonników

klatka /ˈklatka/ (n)
ケージ
  skrzynia, pomieszczenie z prętów lub siatki

klatka piersiowa /ˈklatka pʲjɛrʲˈɕɔva/ (n)
胸部, 胸郭
  (anatomia, anatomiczny) część ciała chroniąca żebrami płuca i serce;

klaustrofobia /ˌklawstrɔˈfɔbʲja/ (n)
閉所恐怖症
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem w pomieszczeniu zamkniętym lub ciasnym

klawesyn /klaˈvɛsɨ̃n/ (n)
ハープシコード
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument strunowy, w którym dźwięk wzbudzany jest przez piórka szarpiące struny;

klawiatura /ˌklavʲjaˈtura/ (n)
キーボード, 鍵盤
  część maszyny do pisania, komputera i innych urządzeń, wyposażona w klawisze i pozwalająca na wprowadzanie znaków
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) układ klawiszy umieszczonych kolejno obok siebie, zamocowanych w odpowiedni sposób, ułatwiający granie na instrumentach klawiszowych

klawisz /ˈklavʲiʃ/ (n)
キー
  element klawiatury odpowiadający za wydobywanie dźwięku w instrumentach muzycznych lub za wprowadzenie znaku w komputerach, maszynach do pisania itp.;

kleik /ˈklɛ<sup>j</sup>ik/ (n)
粥
  potrawa z rozgotowanego ryżu lub kaszy, podawana głównie chorym lub dzieciom

klej /klɛj/ (n)
糊, 膠
  lepka substancja, rodzaj spoiwa używanego do łączenia przedmiotów

klejnot /klˈɛjnɔt/ (n)
宝石
  drogocenny kamień lub wyrób jubilerski

klementynka /klˌɛmɛntˈɨŋka/ (n)
クレメンタイン
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc drzewa (1.1)

kleptomania /ˌklɛptɔ̃ˈmãɲja/ (n)
盗癖
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne, objawiające się jako trudna lub niemożliwa do powstrzymania potrzeba kradzieży, zwykle nie motywowana zyskiem, ani chęcią posiadania;

klerykalizm /klˌɛrɨkˈalizm/ (n)
聖職者主義
  tendencja do podporządkowania klerowi i Kościołowi wszelkich dziedzin życia w państwie;

kleszcz /klɛʃʧ̑/ (n)
だに
  (zoologia, zoologiczny) pasożytniczy pajęczak żywiący się krwią;

kleszcze /ˈklɛʃʧ̑ɛ/ (n)
やっとこ
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie z uchwytami służące do chwytania przedmiotów

klient /ˈklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nt/ (n)
お客さん
  (handel, handlowy) osoba kupująca w sklepie, interesant załatwiający sprawy w urzędzie lub placówce usługowej

klientela /ˌklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nˈtɛla/ (n)
顧客
  ogół klientów jakiejś instytucji, jakiegoś sklepu, punktu usługowego itp.

klif /klʲif/ (n)
崖
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) wysoki i stromy, często pionowy, urwisty brzeg morza lub jeziora, powstały w wyniku abrazji;

klimat /ˈklʲĩmat/ (n)
気候, 風土
  (geografia, geograficzny) warunki pogodowe przeważające na danym obszarze przez wiele lat;

klimatyzacja /ˌklʲĩmatɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
エアコン
  automatyczny system utrzymywania stałej temperatury i innych warunków klimatycznych w zamkniętym pomieszczeniu;

klimatyzator /ˌklʲĩmatɨˈzatɔr/ (n)
エアコン
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do klimatyzowania pomieszczeń;

klin /klʲĩn/ (n)
くさび
  (fizyka, fizyczny) maszyna prosta, o kształcie trójkąta;
  kształt tej maszyny

klingoński /kliŋɡˈɔɲski/ (adj)
クリンゴン語
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dotyczący Klingonów

klingoński /kliŋɡˈɔɲski/ (n)
クリンゴン語
  (językoznawstwo, językoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) sztuczny język używany przez przedstawicieli rasy Klingonów z serialu "Star Trek"

kliniczny /kliɲˈitʃnɨ/ (adj)
臨床の
  (medycyna, medyczny) dotyczący lecznictwa zamkniętego

klisza /ˈklʲiʃa/ (n)
フィルム
  (fotografia) błona pokryta substancją chemiczną w celu wykonania negatywu zdjęcia

klon /klɔ̃n/ (n)
クローン
  (biologia, biologiczny) zbiór komórek lub cały organizm wywodzący się z jednej komórki, identyczny pod względem genetycznym;
カエデ, 楓
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Acer L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny klonowatych;

klops /klɔps/ (n)
ミートボール
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięsna kulka duszona w sosie;

klub /klup/ (n)
クラブ
  stowarzyszenie, grupa osób o wspólnych zainteresowaniach

klub nocny /klˈup nˈɔtsnɨ/ (n)
ナイトクラブ
  lokal rozrywkowy otwarty w nocy;

klucz /kluʧ̑/ (n)
鍵
  kod do szyfru;
  podpowiedź umożliwiająca rozwiązanie zagadki
  (informatyka, informatyczny) kolumna bazy danych lub ich zbiór, które identyfikują rekord
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak na pięciolinii określający wysokość opisywanych dźwięków;
  narzędzie w postaci dźwigni rozwidlonej na końcu do odkręcania i przykręcania śrub
鍵, キー
  przyrząd do otwierania zamka;

kluczowy /kluˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
キー
  podstawowy, najważniejszy

klątwa /klˈɔntfa/ (n)
宣誓
  (dawniej, dawny) przeklinanie, wykrzykiwanie złych słów

klęczeć /ˈklɛ̃n͇ʧ̑ɛʨ̑/ (v)
跪く
  mając nogi zgięte w kolanach i opierając kolana na ziemi, trwać w tej pozycji

kmin rzymski /ˈkmʲĩn ˈʒɨ̃msʲci/ (n)
クミン
  (botanika, botaniczny) Cuminum cyminum L., gatunek rośliny jednorocznej z rodziny selerowatych;
  (botanika, botaniczny) uprawna roślina z gatunku (1.1), pochodząca prawdopodobnie ze wschodnich rejonów nad Morzem Śródziemnym
  (spożywczy) przyprawa z nasion rośliny (1.2) w formie ziaren lub zmielonego proszku

kminek /ˈkmʲĩnɛk/ (n)
クミンの実
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce jednej z odmian tej rośliny zawierające olejek kminkowy, stosowany w sztuce kulinarnej jako przyprawa oraz w ziołolecznictwie

knebel /ˈknɛbɛl/ (n)
猿轡
  (książkowy) szmata wepchnięta komuś przemocą do ust, aby uniemożliwić mu wydobycie głosu;

koala /kɔˈala/ (n)
コアラ
  (zoologia, zoologiczny) nadrzewny ssak australijski;

koalicja /ˌkɔaˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
連合
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) porozumienie partii politycznych, które realizują wspólne cele polityczne tworząc rząd albo działając w opozycji

kobalt /ˈkɔbalt/ (n)
コバルト
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Co i liczbie atomowej 27;

kobiecy /kɔˈbʲjɛʦ̑ɨ/ (adj)
女 の, 女 らしい, 女性 の, 女性 らしい
  dotyczący kobiety, kobiecości; charakterystyczny dla kobiety

kobieta /kɔˈbʲjɛta/ (n)
女, 女性, 女の人
  dorosły człowiek płci żeńskiej;

kobra /ˈkɔbra/ (n)
コブラ
  (herpetologia, herpetologiczny) duży i jadowity wąż zamieszkujący tropikalne i pustynne tereny Azji i Afryki;

kobuz /ˈkɔbus/ (n)
チゴハヤブサ
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco subbuteo, ptak drapieżny z rodziny sokołowatych;

koc /kɔʦ̑/ (n)
毛布
  gruba tkanina, zwykle wełniana, najczęściej w kształcie prostokąta, służąca do okrywania w celu ochrony przed zimnem

kochanek /kɔˈxãnɛk/ (n)
情夫
  mężczyzna utrzymujący stosunki seksualne bez wchodzenia w związek małżeński

kochanka /kɔˈxãnka/ (n)
情婦
  kobieta pozostająca w nieformalnym związku seksualnym z mężczyzną

kochany /kɔˈxãnɨ/ (adj)
だいすき, 大好き
  taki, który jest komuś miły, bliski; związany z miłością, kochaniem, sympatią

kochać /ˈkɔxaʨ̑/ (v)
愛する, 恋する
  odczuwać miłość do kogoś
恋する, 愛する
  uwielbiać jakąś rzecz
  uwielbiać, darzyć kogoś wielkim podziwem

kocica /kɔtɕˈitsa/ (n)
雌猫
  (zoologia, zoologiczny) samica kota domowego

kocimiętka /kˌɔtɕimjˈɛntka/ (n)
イヌハッカ属
  (botanika, botaniczny) (Nepeta) bylina o białych, niebieskie, różowe lub liliowych kwiatach zebranych na szczytach łodyg;

kocioł /ˈkɔʨ̑ɔw/ (n)
大釜
  duże naczynie metalowe z pokrywą
ボイラー
  urządzenie służące do podgrzewania cieczy (np. wody);

koczkodan /kɔʧ̑ˈkɔdãn/ (n)
オナガザル
  (zoologia, zoologiczny) Cercopithecus niewielka afrykańska małpa;

kod /kɔt/ (n)
コード
  system symboli i ich powiązań o różnym przeznaczeniu, służący do przekazywania informacji;

kod kreskowy /ˈkɔt krɛˈskɔvɨ/ (n)
バーコード
  standaryzowany znak graficzny w formie kresek, w którym zapisywana jest informacja do automatycznego odczytania przez specjalne czytniki;

kod pocztowy /kˈɔt pɔtʃtˈɔvɨ/ (n)
郵便番号
  ciąg cyfr ułatwiający sortowanie i dostarczanie przesyłek

kod źródłowy /ˈkɔdʲ ʑrudˈwɔvɨ/ (n)
ソースコード
  (informatyka, informatyczny) zapis programu komputerowego w którymś ze zrozumiałych dla człowieka (programisty), wyjściowym języku programowania;

kodeina /kˌɔdɛˈina/ (n)
コデイン
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) przeciwkaszlowy lek narkotyczny, pochodna morfiny

kodowanie /ˌkɔdɔˈvãɲɛ/ (n)
エンコーディング
  (rzeczownik odczasownikowy) od: kodować
  kod, sposób zakodowania

kofeina /ˌkɔfɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
カフェイン
  (biochemia, biochemiczny) alkaloid znajdujący się w surowcach roślinnych będący środkiem pobudzającym;

kogeneracja /ˌkɔɡɛ̃nɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
コジェネレーション
  (technologia, technika, techniczny) proces jednoczesnego wytwarzania energii elektrycznej i użytkowej energii cieplnej w elektrociepłowni

kogut /ˈkɔɡut/ (n)
雄鳥
  (ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) samiec kury domowej;

kojot /ˈkɔjɔt/ (n)
コヨーテ
  (zoologia, zoologiczny) Canis latrans, preriowy drapieżnik przypominający wilka;

kok /kɔk/ (n)
お団子
  (fryzjerstwo, fryzjerski) włosy upięte w węzeł z tyłu głowy

kokaina /ˌkɔkaˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
コカイン
  silna, uzależniająca substancja psychotropowa uzyskiwana z krasnodrzewu pospolitego (krzewu koka), używana jako narkotyk i środek medyczny;

kokarda /kɔˈkarda/ (n)
蝶結び
  rodzaj ozdoby, zawiązana wstążka

kokon /kˈɔkɔn/ (n)
繭
  (zoologia, zoologiczny) powłoka osłaniająca larwy lub jaja niektórych zwierząt;

koks /kɔks/ (n)
コークス, 骸炭
  stały produkt suchej destylacji węgla;

koktajl /ˈkɔktajl/ (n)
カクテル
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kolorowy napój alkoholowy z różnych napitków i soków, często podawany w dekoracyjny sposób;

koktajl Mołotowa /ˈkɔktajl ˌmɔwɔˈtɔva/ (n)
火炎瓶
  (potocznie, potoczny) prymitywny granat zapalający wykonany z butelki napełnionej benzyną;

kolaboracja /ˌkɔlabɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
利敵協力
  (przestarzałe, przestarzały) dowolna współpraca
  współpraca z okupantem, wrogiem;

kolacja /kɔˈlaʦ̑ʲja/ (n)
夕食, 夕飯
  ostatni posiłek w ciągu dnia

kolano /kɔˈlãnɔ/ (n)
膝
  (anatomia, anatomiczny) największy staw w organizmie człowieka, łączy dwie części nogi: udo i łydkę;

kolarstwo /kɔˈlarstfɔ/ (n)
サイクリング
  forma sportu polegająca na ściganiu się na rowerach lub akrobacjach rowerowych;

kolaż /kɔlˈaʃ/ (n)
コラージュ
  (sztuka) kompozycja plastyczna wykonana z kawałków różnych materiałów, fragmentów innych obiektów;

kolchicyna /ˌkɔlxʲiˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
コルヒチン
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek organiczny z grupy alkaloidów, silnie trująca, otrzymywana z nasion zimowita jesiennego, stosowana w leczeniu napadów zapalenia stawów w przebiegu dny moczanowej i leczeniu rodzinnej gorączki śródziemnomorskiej;

kolcowój pospolity /kɔltsˈɔvuj pˌɔspɔlˈitɨ/ (n)
クコ
  (botanika, botaniczny) Lycium barbarum, pochodzący z Chin gatunek krzewu z rodziny psiankowatych;

kolczatka /kɔlˈʧ̑atka/ (n)
ハリモグラ
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się mrówkami ssak pokryty kolcami;

kolczuga /kɔlˈʧ̑uɡa/ (n)
鎖帷子
  pancerz rycerski z metalowej plecionki, przypominający koszulę

kolczyk /ˈkɔlʧ̑ɨk/ (n)
イヤリング
  ozdoba zawieszana w przekłutej skórze, np. na płatkach uszu,

kolebka /kɔˈlɛpka/ (n)
発祥地
  kołyska, łóżeczko dla dziecka

kolega /kɔˈlɛɡa/ (n)
仲間
  towarzysz pracy, nauki lub zabawy

kolej /ˈkɔlɛj/ (n)
鉄道
  środek transportu lądowego wytyczony torem lub liną;

kolejka /kɔˈlɛjka/ (n)
列
  uporządkowana zbiorowość ludzi czekających na coś;
  (informatyka, informatyczny) jedna ze struktur danych;

kolejność /kɔˈlɛjnɔɕʨ̑/ (n)
順序
  uporządkowanie pozwalające ustalić dla dowolnych dwóch elementów pewnej zbiorowości (haseł, czynności, ludzi, itp.), który z nich jest wcześniejszy, a który późniejszy

kolekcja /kɔˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
収集
  zbiór przedmiotów tego samego typu, gromadzonych zwykle z powodu ich wartości (artystycznej, historycznej itp.)
  zestaw projektów jakiejś firmy na dany sezon

kolektywizacja /kˌɔlɛktˌɨvizˈatsja/ (n)
集団化
  nadawanie czemuś formy kolektywnej;

kolektywizm /kˌɔlɛktˈɨvizm/ (n)
集産主義
  (socjologia, socjologiczny) przeciwstawiany indywidualizmowi pogląd akcentujący rolę wspólnot, grup i zbiorowości;

kolendra /kɔˈlɛ̃ndra/ (n)
コリアンダー
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny selerowatych, mających zastosowanie kulinarne;

koliber /kɔˈlʲibɛr/ (n)
ハチドリ
  (ornitologia, ornitologiczny) barwnie upierzony i żywiący się nektarem najmniejszy z ptaków;

kolizja /kɔˈlʲizʲja/ (n)
衝突
  wypadek samochodowy; zderzenie, stłuczka

koloid /kɔlˈɔit/ (n)
コロイド
  (potocznie, potoczny) (chemia, chemiczny) niejednorodna mieszanina tworząca układ dwóch substancji, w którym jedna z nich jest rozproszona w drugiej

kolokacja /ˌkɔlɔˈkaʦ̑ʲja/ (n)
連語
  (językoznawstwo, językoznawczy) często spotykany związek wyrazów, którego znaczenie wynika ze znaczenia jego składników;

kolonia /kɔˈlɔ̃ɲja/ (n)
コロニー
  (biologia, biologiczny) forma życiowa organizmów polegająca na tworzeniu przez poszczególne osobniki związku funkcjonującego jak odrębny osobnik;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) posiadłość państwa poza jego granicami podległa mu politycznie i gospodarczo;

kolonializm /ˌkɔlɔ̃ˈɲalʲism̥/ (n)
植民地主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) system i polityka mocarstw opierająca się na opanowaniu i utrzymywaniu w politycznej oraz ekonomicznej zależności krajów słabo rozwiniętych w celu czerpania z nich zysków;

kolonizacja /kˌɔlɔɲizˈatsja/ (n)
植民地化
  tworzenie osad na obszarach słabo zamieszkanych lub niezamieszkanych

kolonizować /kˌɔlɔɲizˈɔvatɕ/ (v)
植民地化する
  przekształcać zdobyty kraj we własną kolonię

kolonoskopia /ˌkɔlɔ̃nɔˈskɔpʲja/ (n)
大腸内視鏡
  (medycyna, medyczny) endoskopowe badanie jelita grubego przez odbyt; może obejmować również niewielkie zabiegi;

kolor /ˈkɔlɔr/ (n)
色, 色彩
  cecha przedmiotu, określająca, jaka część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot;

kolorowanka /ˌkɔlɔrɔˈvãnka/ (n)
塗り絵
  książeczka, w której małe dzieci wypełniają kontury kredkami lub farbami;

koloryt /kɔlˈɔrɨt/ (n)
色彩
  zabarwienie

kolosalny /ˌkɔlɔˈsalnɨ/ (adj)
巨大な
  bardzo duży; wielki

kolumna /kɔˈlũmna/ (n)
柱
  (architektura, architektoniczny) pionowy element architektoniczny pełniący rolę konstrukcyjną, dekoracyjną i symboliczną;

kolęda /kɔˈlɛ̃nda/ (n)
クリスマス・キャロル
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pieśń religijna, tematycznie nawiązująca do Bożego Narodzenia;

komar /ˈkɔ̃mar/ (n)
蚊
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki latający owad z rodziny Culicidae, znany ze swędzących ugryzień;

komedia /kɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
コメディー, 喜劇
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór sceniczny lub filmowy przedstawiający w sposób zabawny lub satyryczny postacie, obyczaje, wydarzenia itp.;

komentarz /kɔ̃ˈmɛ̃ntaʃ/ (n)
コメント
  uwaga odnośnie czegoś lub kogoś

komentator /ˌkɔ̃mɛ̃nˈtatɔr/ (n)
コメンテーター
  (sport, sportowy) sprawozdawca sportowy
  osoba, która komentuje coś

komentować /ˌkɔ̃mɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
解説する
  wyrażać opinię na jakiś temat; oceniać coś, robić uwagi

komercyjny /ˌkɔ̃mɛrˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
商業
  nastawiony na zysk; związany z odnoszeniem korzyści ze swoich działań

kometa /kɔ̃ˈmɛta/ (n)
彗星
  (astronomia, astronomiczny) małe, nietrwałe ciało niebieskie, złożone z jądra otoczonego komą, które na krótko pojawia się w pobliżu gwiazdy centralnej;

komiks /ˈkɔ̃mʲiks/ (n)
漫画, コミック
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) z reguły opowiadanie utworzone przez połączenie kilku lub więcej obrazków składających się na jakąś historię;

komin /ˈkɔ̃mʲĩn/ (n)
煙突
  (budownictwo) konstrukcja służąca do odprowadzenia ku górze dymu z paleniska, silnika lub pieca;

kominek /kɔ̃ˈmʲĩnɛk/ (n)
暖炉
  otwarte palenisko umieszczone bezpośrednio w ścianie lub przed nią w celu ogrzewania wnętrza pomieszczenia;

kominiarka /ˌkɔ̃mʲĩˈɲarka/ (n)
目出し帽
  (potocznie, potoczny) czapka okrywająca głowę i szyję, mająca niewielkie wycięcie na twarz, a czasem tylko na oczy i usta, noszona także w formie wywiniętej wokół głowy

kominiarz /kɔ̃ˈmʲĩɲaʃ/ (n)
煙突掃除夫
  rzemieślnik zajmujący się czyszczeniem kominów;

komisariat /ˌkɔ̃mʲiˈsarʲjat/ (n)
警察署
  lokal, w którym urzędują pracownicy policji

komisja /kɔ̃ˈmʲisʲja/ (n)
任務
  grupa wydelegowana z większego grona, powołana do sprawowania określonych funkcji, najczęściej do zbadania jakiejś kwestii, kontroli czyjejś działalności;

komitet /ˈkɔ̃mʲitɛt/ (n)
委員会
  grupa osób powołanych do wykonania określonych zadań

komiwojażer /kˌɔmivɔjˈaʒɛr/ (n)
セールスマン
  (handel, handlowy) (przestarzałe, przestarzały) przedstawiciel handlowy odbywający podróże w celu zdobycia nabywców produktu czy usługi

komoda /kɔ̃ˈmɔda/ (n)
箪笥
  mebel z szufladami, niski, ok. metr, półtora metra wysoki;

komoku /kɔ̃ˈmɔku/ (n)
小目
  w go punkt położony na czwartej linii licząc od jednego boku gobanu i na trzeciej od drugiego boku;

komora /kɔ̃ˈmɔra/ (n)
薬室
  (wojskowość, wojskowy) tylna część przewodu lufy lub otwór w bębnie rewolwerowym, w której umieszcza się nabój;
房
  wydzielone pomieszczenie

komora gazowa /kɔ̃ˈmɔra ɡaˈzɔva/ (n)
ガス室
  urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez zagazowanie skazańca;

kompania /kɔ̃mˈpãɲja/ (n)
中隊
  (wojskowość, wojskowy) jednostka wojskowa (rzadziej policyjna) składająca się z kilkudziesięciu żołnierzy pod dowództwem młodszego oficera;
  kilka osób spędzających wspólnie czas

kompas /ˈkɔ̃mpas/ (n)
羅針盤, 方位磁石
  przyrząd nawigacyjny służący do wyznaczania bieżącego kierunku południka magnetycznego;

kompilator /ˌkɔ̃mpʲiˈlatɔr/ (n)
コンパイラ
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy dokonujący kompilacji;

kompleks /ˈkɔ̃mplɛks/ (n)
コンプレックス
  (budownictwo) zespół budowli i urządzeń, które tworzą jakąś całość
  (psychologia, psychologiczny) zespół wyobrażeń lub odczuć tkwiących w psychice człowieka i nieakceptowanych przez niego;
  zespół zjawisk lub cech, które są grupowane w całość

kompleks niższości /kˈɔmplɛks ɲiʃʃˈɔɕtɕi/ (n)
劣等感
  (psychologia, psychologiczny) poczucie bycia gorszym wywołane odkryciem w sobie jakiejkolwiek niedoskonałości czy ułomności;

kompletny /kɔ̃mˈplɛtnɨ/ (adj)
完全
  cały, będący w komplecie

kompost /ˈkɔ̃mpɔst/ (n)
堆肥
  produkt rozkładu substancji organicznych, najczęściej odpadów, za pomocą mikroorganizmów - bakterii i grzybów, insektów i robaków (dżdżownic)

kompozytor /ˌkɔ̃mpɔˈzɨtɔr/ (n)
作曲家
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba tworząca, komponująca muzykę

kompromis /kɔ̃mˈprɔ̃mʲis/ (n)
和解
  sposób zakończenia dyskusji lub sporu, w którym obie strony rezygnują z części swoich żądań, chcąc zawrzeć porozumienie;

komputer /kɔ̃mˈputɛr/ (n)
コンピュータ, 計算機, パソコン
  (informatyka, informatyczny) maszyna licząca, służąca do przetwarzania wszelkich informacji, które da się zapisać w formie ciągu cyfr, albo sygnału ciągłego;

komputer osobisty /kɔmpˈutɛr ˌɔsɔbʲˈistɨ/ (n)
パソコン
  (informatyka, informatyczny) mikrokomputer przeznaczony przede wszystkim do użytku osobistego w domu i biurze;

komunikacja /ˌkɔ̃mũɲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
コミュニケーション
  ogół działań składających się na utrzymanie łączności między danymi miejscami; drogi, szlaki i środki lokomocji służące do utrzymywania tej łączności

komunizm /kɔ̃ˈmũɲism̥/ (n)
共産主義
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój ekonomiczny i doktryna polityczna, zgodnie z którymi środki produkcji powinny być własnością społeczeństwa;

komórka /kɔ̃ˈmurka/ (n)
細胞
  (biologia, biologiczny) podstawowa jednostka budowy organizmów żywych;

komórkowy /ˌkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
細胞の
  związany z komórką

koncert /ˈkɔ̃nʦ̑ɛrt/ (n)
コンサート
  występ muzyczny instrumentalny, wokalny, bądź wokalno-instrumentalny;

kondensator /ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsatɔr/ (n)
コンデンサ, キャパシタ
  (elektryczność) (elektronika, elektroniczny) podzespół zbudowany z dwóch przewodników rozdzielonych dielektrykiem, mający za zadanie gromadzić ładunki elektryczne;

kondominium /ˌkɔ̃ndɔ̃ˈmʲĩɲũm/ (n)
共同主権
  terytorium podlegające wspólnej władzy przynajmniej dwóch państw;

konduktor /kɔ̃nˈduktɔr/ (n)
車掌
  osoba zajmująca się sprawdzaniem biletów, czasem też ich sprzedażą w pociągu (dawniej także w autobusie, tramwaju itp.);

konewka /kɔ̃ˈnɛfka/ (n)
じょうろ
  pojemnik z uchem i szyjką, który służy do podlewania roślin;

konfederacja /ˌkɔ̃nfɛdɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
コンフェデレーション
  związek, stowarzyszenie, unia

konferencja /ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
会議
  zjazd, spotkanie przedstawicieli instytucji bądź organizacji, w celu omówienia pewnych zagadnień

konferencja prasowa /ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja praˈsɔva/ (n)
記者会見
  spotkanie przedstawicieli jakiejś instytucji z dziennikarzami, wysłannikami mediów;

konfesjonał /kˌɔnfɛsjˈɔnaw/ (n)
告解場
  (kościelny) kościelny mebel służący do słuchania spowiedzi;

konfiguracja /kˌɔnfiɡurˈatsja/ (n)
コンフィギュレーション
  układ elementów wchodzących we wzajemne relacje

konfiskata /kˌɔnfiskˈata/ (n)
没収
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zajęcie części lub całego majątku osoby prywatnej na rzecz państwa

konfiskować /ˌkɔ̃nfʲiˈskɔvaʨ̑/ (v)
没収
  dokonywać konfiskaty

konflikt /ˈkɔ̃nflʲikt/ (n)
衝突
  sprzeczność (racji, wartości), spór między osobami; brak zgodności

konfucjanizm /kˌɔnfutsjˈaɲizm/ (n)
儒教
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-religijny zapoczątkowany przez Konfucjusza;

kongres /ˈkɔ̃ŋɡrɛs/ (n)
国会
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja
  najwyższy organ niektórych organizacji
  zjazd osób o wspólnych zainteresowaniach, podobnej działalności, zrzeszonych w jednej organizacji

koniak /ˈkɔ̃ɲak/ (n)
コニャック
  rodzaj mocnego alkoholu, wytwarzanego we wschodniej Francji;

koniczyna /ˌkɔ̃ɲiˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
クローバー
  (botanika, botaniczny) Trifolium L., rodzaj roślin z rodziny bobowatych;
  liść tej rośliny; motyw graficzny przypominający ten liść

koniec /ˈkɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
終わり, 終了
  chwila, w której jakaś czynność nie jest już dłużej wykonywana
  miejsce, w którym nastąpił koniec (1.2) ruchu
  okoliczności końca (1.2)
終わり
  ostatni fragment, część podłużnego przedmiotu, czubek

koniecznie /kɔɲʲˈɛtʃɲʲɛ/ (adv)
必ず
  bezwzględnie, absolutnie

konieczny /kɔ̃ˈɲɛʧ̑nɨ/ (adj)
不可欠
  taki, który dotyczy konieczności; jest nieunikniony lub niezbędny

konik /ˈkɔ̃ɲik/ (n)
ダフ屋
  (potocznie, potoczny) osoba sprzedająca nielegalnie bilety na widowiska, koncerty

konina /kɔ̃ˈɲĩna/ (n)
桜肉
  (spożywczy) mięso końskie;

koniugacja /ˌkɔ̃ɲuˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
接合
  (językoznawstwo, językoznawczy) odmiana czasownika przez osoby, liczbę, czas, tryb, aspekt, rodzaj;

koniunkcja /kɔ̃ˈɲũŋkʦ̑ʲja/ (n)
会合
  (astronomia, astronomiczny) ustawienie ciał niebieskich i obserwatora w jednej linii;
  (logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) iloczyn logiczny, symbol odpowiadający spójnikowi „i”;
  (matematyka, matematyczny) odpowiednik koniunkcji (1.2) dla dowolnej algebry Boole’a, np. koniunkcja zbiorów, koniunkcja zdarzeń

konklawe /kɔ̃ŋˈklavɛ/ (n)
コンクラーヴェ
  (kościelny) w Kościele katolickim: zgromadzenie wybierające papieża; obrady tego zgromadzenia.

konkubina /ˌkɔ̃ŋkuˈbʲĩna/ (n)
情婦
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kobieta żyjąca z mężczyzną bez zawarcia związku małżeńskiego

konkurować /kˌɔŋkurˈɔvatɕ/ (v)
争う
  robić konkurencję, uczestniczyć w konkurencji, ubiegać się o pierwszeństwo

konkurs /ˈkɔ̃ŋkurs/ (n)
コンテスト
  (sport, sportowy) przedsięwzięcie rozrywkowe, artystyczne lub sportowe pozwalające wyłonić najlepszego uczestnika (lub uczestników), który najczęściej zostaje nagrodzony

konopie /kɔ̃ˈnɔpʲjɛ/ (n)
麻
  (botanika, botaniczny) Cannabis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny konopiowatych, pochodzących z Azji, uprawianych dla mocnych włókien, nasion oraz używek;

konował /kɔ̃ˈnɔvaw/ (n)
もぐりの医者
  (pogardliwie) zły, kiepski lekarz

konsensus /kɔ̃w̃ˈsɛ̃w̃sus/ (n)
コンセンサス
  porozumienie osiągnięte w wyniku dyskusji i kompromisu

konserwacja /kˌɔnsɛrvˈatsja/ (n)
保守
  (technologia, technika, techniczny) zabiegi mające na celu utrzymywanie czegoś w dobrym stanie i chronienie tego przed zniszczeniem

konserwatywny /ˌkɔ̃w̃sɛrvaˈtɨvnɨ/ (adj)
コンサーバティブ
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z konserwatyzmem, charakterystyczny dla konserwatyzmu lub konserwatystów

konserwatyzm /ˌkɔ̃w̃sɛrˈvatɨsm̥/ (n)
保守主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kierunek w polityce, popierający konserwatyzm (1.1)
  postawa cechująca się przywiązaniem do tradycji, a niechęcią do zmian;

konsjerż /kˈɔnsjɛrʃ/ (n)
コンシエルジュ
  dozorca domu, gospodarz domu — szczególnie we Francji

konsola /kɔ̃w̃ˈsɔla/ (n)
ゲーム機
  (technologia, technika, techniczny) zestaw cyfrowych urządzeń multimedialnych do gier, odtwarzania muzyki, filmów itp.;

konsorcjum /kɔ̃w̃ˈsɔrʦ̑ʲjũm/ (n)
コンソーシアム
  (zarządzanie) związek kilku przedsiębiorstw zawarty w celu dokonania wspólnego przedsięwzięcia;

konsternacja /ˌkɔ̃w̃stɛrˈnaʦ̑ʲja/ (n)
驚愕
  stan osłupienia spowodowany nieoczekiwanym zwrotem sytuacji, w której znajduje się osoba „skonsternowana”; uczucie strachu spowodowane nieprzewidywalnością dalszego przebiegu sytuacji

konstytucja /ˌkɔ̃w̃stɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
憲法
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny, określany także jako ustawa zasadnicza, który zazwyczaj ma najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie;

konsul /ˈkɔ̃w̃sul/ (n)
領事
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: wysoki urzędnik odpowiedzialny za politykę zagraniczną;
  (historia, historyczny, historycznie) we Francji: tytuł jednego z trzech najwyższych członków rządu w okresie I Republiki;
  urzędnik państwa pełniący funkcje za granicą, w urzędzie konsularnym;

konsulat /kɔ̃w̃ˈsulat/ (n)
領事館
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: godność konsula
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: okres, gdy władzę sprawował jeden z dwóch najwyższych rangą urzędników wybieranych przez komicja centurialne na roczną kadencję
  (historia, historyczny, historycznie) we Francji: okres w latach 1799-1804, gdy władzę sprawowali trzej konsulowie;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urząd państwa wysyłającego w państwie przyjmującym;

konsumpcja /kɔ̃w̃ˈsũmpʦ̑ʲja/ (n)
消費
  zużywanie dóbr w celu zaspokojenia określonych potrzeb; kupowanie, nabywanie, używanie, użytkowanie, zużycie, wykorzystanie

kontakt /ˈkɔ̃ntakt/ (n)
お問い合わせ
  zetknięcie się

kontekst /ˈkɔ̃ntɛkst/ (n)
コンテクスト
  (językoznawstwo, językoznawczy) tekst, którego częścią jest dany wyraz;
前後関係
  (przenośnie, przenośnia) sytuacja, tło, okoliczności, które określają lub wyjaśniają znaczenie zdarzenia lub następstwo innych zdarzeń

kontener /kɔ̃nˈtɛ̃nɛr/ (n)
コンテナ
  (informatyka, informatyczny) struktura danych, której zadaniem jest przechowywanie w zorganizowany sposób zbioru danych;

konto /ˈkɔ̃ntɔ/ (n)
口座
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) rachunek w banku, na którym są przechowywane pieniądze klienta;

kontrabas /kɔ̃nˈtrabas/ (n)
コントラバス
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) największy smyczkowy instrument strunowy;

kontrast /ˈkɔ̃ntrast/ (n)
コントラスト
  (optyka, optyczny) stosunek między największym a najmniejszym stopniem naświetlenia jakiegoś przedmiotu
  sprzeczność występująca między zestawionymi elementami (przedmiotami, zjawiskami itp.)

kontrofensywa /kˌɔntrɔfɛnsˈɨva/ (n)
反攻
  (wojskowość, wojskowy) natarcie wojsk, które następuje bezpośrednio po odparciu ofensywy wroga

kontrola /kɔ̃nˈtrɔla/ (n)
コントロール
  (potocznie, potoczny) nadzór nad kimś lub nad czymś

kontrowersyjny /ˌkɔ̃ntrɔvɛrˈsɨjnɨ/ (adj)
論争の的の
  wzbudzający kontrowersje, prowokujący spory i dyskusje

kontrwywiad /kɔ̃ndr‿vɨˈvʲjat/ (n)
防諜
  instytucja państwowa zajmująca się bezpieczeństwem państwa poprzez uniemożliwianie działalności szpiegom obcych państw;

kontur /ˈkɔ̃ntur/ (n)
輪郭
  linia, zarys kształtu

kontynent /kɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
大陸
  (geografia, geograficzny) wielki obszar lądu otoczony morzem lub oceanem, mający więcej niż 5 000 000 kilometrów kwadratowych;

kontynuacja /kˌɔntɨnuˈatsja/ (n)
継続
  dalsze trwanie czegoś lub następna część czegoś albo jakiejś działalności

kontynuować /ˌkɔ̃ntɨ̃nuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
続ける
  dalej wykonywać określoną czynność; rozwijać coś

konurbacja /ˌkɔ̃nurˈbaʦ̑ʲja/ (n)
コナベーション
  zespół wielu sąsiadujących ze sobą miast, z których żadne nie dominuje nad pozostałymi;

konwalia /kɔ̃nˈvalʲja/ (n)
鈴蘭
  (botanika, botaniczny) Convallaria L., rodzaj roślin o białych kwiatach i intensywnym zapachu;

konwój /ˈkɔ̃nvuj/ (n)
車列
  poruszająca się wspólnie grupa pojazdów lub okrętów, sformowana ze względów logistycznych lub z uwagi na bezpieczeństwo;

kooperacja /ˌkɔːpɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
協力
  współpraca, współdziałanie

kopalnia /kɔˈpalʲɲa/ (n)
鉱山
  zakład górniczy zajmujący się wydobyciem kopalin;

koparka /kɔˈparka/ (n)
ゆあつショベル
  maszyna budowlana, pojazd służący do kopania dużych dołów w miękkim gruncie lub do wybierania gruntu

kopać /ˈkɔpaʨ̑/ (v)
蹴る
  uderzać kogoś / coś nogą

koper /ˈkɔpɛr/ (n)
イノンド
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) roślina o pierzastych liściach i zielonożółtych kwiatach, używana jako przyprawa;

kopernik /kɔˈpɛrʲɲik/ (n)
コペルニシウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cn i liczbie atomowej 112;

koperta /kɔˈpɛrta/ (n)
封筒
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) płaskie opakowanie papierowe na list, pismo lub drobne przedmioty;

kopia /ˈkɔpʲja/ (n)
コピー
  przedmiot wykonany na wzór pierwszego, nie oryginał

kopiec /kˈɔpjɛts/ (n)
マウンド
  (książkowy) lub (architektura, architektoniczny) pomnik w formie takiego wzniesienia

kopnięcie /kɔpʲˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
蹴
  cios zadany nogą

kopuła /kɔˈpuwa/ (n)
ドーム, 天蓋
  (architektura, architektoniczny) półkoliste lub półeliptyczne sklepienie;

kopyto /kɔˈpɨtɔ/ (n)
蹄
  (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie kończyn niektórych ssaków;

kora /ˈkɔra/ (n)
樹皮
  (botanika, botaniczny) kora pierwotna tkanka łodygi i korzenia znajdująca się między walcem osiowym a skórką
  (botanika, botaniczny) kora wtórna występująca u starszych roślin tkanka złożona z łyka oraz korka lub korowiny

koral /ˈkɔral/ (n)
サンゴ
  (biologia, biologiczny) koralowiec
  (jubilerstwo, jubilerski) drobny element w postaci kulki itp., wykonany z koralowiny

kord /kɔrt/ (n)
カットラス
  (staropolski) krótki miecz, używany zazwyczaj przez niższe warstwy społeczeństwa;

koreański /ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
朝鮮語
  odnoszący się do Korei lub Koreańczyków

koreański /ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (n)
朝鮮語
  język urzędowy Korei Południowej i Korei Północnej;

korek /ˈkɔrɛk/ (n)
コルク
  (botanika, botaniczny) tkanka roślinna pokrywająca łodygi, bulwy i korzenie dębu korkowego i korkowca
  zatyczka od butelki wykonana z korka (1.3) lub innego materiału
交通渋滞
  (potocznie, potoczny) zahamowanie w ruchu ulicznym;

korespondować /ˌkɔrɛspɔ̃nˈdɔvaʨ̑/ (v)
文通
  prowadzić korespondencję, wymieniać się listami

korkociąg /kɔrˈkɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
栓抜き
  urządzenie służące do wyjmowania korków z butelek;

kormoran /kɔrˈmɔrãn/ (n)
鵜
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak wodny zamieszkujący brzegi mórz i rzek;

kornijski /kɔrɲˈijski/ (adj)
コーンウォール語
  odnoszący się do Kornwalii lub Kornwalijczyków

kornijski /kɔrɲˈijski/ (n)
コーンウォール語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy brytańskiej języków celtyckich;

koromysło /kˌɔrɔmˈɨswɔ/ (n)
天秤棒
  nosidło do dźwigania na barkach ciężarów, zwykle wiader z wodą;

korona /kɔˈrɔ̃na/ (n)
王冠
  atrybut królewski (złota obręcz zakładana na głowę)
  (jednostka monetarna) waluta w Skandynawii;

koronacja /kˌɔrɔnˈatsja/ (n)
戴冠式
  akt przekazania insygniów królewskich następcy tronu

koronawirus /kˌɔrɔnavˈirus/ (n)
コロナウイルス
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus powodujący infekcje układu oddechowego;

koronka /kɔˈrɔ̃nka/ (n)
クラウン
  (potocznie, potoczny) (stomatologia, stomatologiczny) stałe uzupełnienie protetyczne odtwarzające znaczny ubytek korony klinicznej zęba
ボビンレース, レース
  (włókiennictwo) wyrób będący rodzajem ażurowej plecionki z nici

korpulentny /ˌkɔrpuˈlɛ̃ntnɨ/ (adj)
肥満
  o człowieku odznaczający się nadwagą, o tęgiej budowie ciała

korsarz /kˈɔrsaʃ/ (n)
コルセア
  (historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pirat na usługach państwa;

korsykański /ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
コルシカの
  odnoszący się do Korsyki, związany lub wywodzący się z Korsyki

korsykański /ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/ (n)
コルシカの
  język używany na Korsyce;

kortyzol /kɔrtˈɨzɔl/ (n)
コルチゾール
  (biochemia, biochemiczny) hormon należący do kortykosteroidów;

korund /ˈkɔrũnt/ (n)
コランダム
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, najtwardszy po diamencie; tlenek glinu;

korupcja /kɔˈrupʦ̑ʲja/ (n)
汚職
  nadużycie stanowiska publicznego w celu uzyskania prywatnych korzyści;

korweta /kɔrvˈɛta/ (n)
コルベット
  (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) okręt żaglowy do służby zwiadowczej oraz zadań pomocniczych;
  (marynarka) średni okręt wojenny o wyporności od 500 do 1000 ton;

korytarz /kɔˈrɨtaʃ/ (n)
廊下, 回廊
  (budownictwo) wąskie pomieszczenie łączące inne pomieszczenia w budynku;

korzeń /ˈkɔʒɛ̃ɲ/ (n)
根
  (botanika, botaniczny) organ roślin naczyniowych umiejscowiony zwykle w podłożu (glebie), utrzymujący roślinę w jednym miejscu i pobierający dla niej wodę i składniki mineralne;

korzystać /kɔˈʒɨstaʨ̑/ (v)
利益 を 得る
  uzyskiwać z czegoś korzyści
使う, 用いる, 使用 する, 利用 する
  używać czegoś

korzystny /kɔˈʒɨstnɨ/ (adj)
有利
  przynoszący korzyść
有益
  sprzyjający

korzyść /ˈkɔʒɨɕʨ̑/ (n)
得
  zysk, pożytek

kos /kɔs/ (n)
クロウタドリ
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak leśny, ogrodowy i parkowy z gatunku (1.1)

kosa /ˈkɔsa/ (n)
大鎌
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie do ścinania zbóż, traw itp.: ostrze na długim kiju;

kosarz /ˈkɔsaʃ/ (n)
ザトウムシ
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pajęczak o bardzo długich odnóżach;

kosmetyka /kɔsˈmɛtɨka/ (n)
化粧品
  sztuka upiększania, pielęgnowania ciała, włosów; stosowanie środków lub zabiegów mających na celu pielęgnowanie ciała lub włosów

kosmodrom /kɔsˈmɔdrɔ̃m/ (n)
宇宙基地
  (astronautyka, astronautyczny) ośrodek, w którym przeprowadza się starty statków kosmicznych oraz starty i lądowania promów kosmicznych, w którym przygotowuje się i nadzoruje loty kosmiczne;

kosmologia /ˌkɔsmɔˈlɔɟja/ (n)
宇宙論
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, który zajmuje się kosmosem; nauka o wszechświecie;

kosmonauta /ˌkɔsmɔ̃ˈnawta/ (n)
コスモノート
  człowiek, który wziął udział w podróży kosmicznej

kosmopolita /ˌkɔsmɔpɔˈlʲita/ (n)
世界人
  człowiek nieuznający jakiegokolwiek obywatelstwa, a jedynie światowe

kosmyk /kˈɔsmɨk/ (n)
アホ毛
  niewielki pukiel włosów

kostka /ˈkɔstka/ (n)
踝
  (anatomia, anatomiczny) mała kość łącząca stopę z nogą;

kostka lodu /kˈɔstka lˈɔdu/ (n)
クラッシュドアイス
  lód w kształcie małego sześcianu powstały w wyniku zamrożenia wody w odpowiedniej formie

kostnica /kɔˈstʲɲiʦ̑a/ (n)
遺体安置所
  pomieszczenie, w którym przechowuje się ciała zmarłych do chwili pogrzebu;

kosz /kɔʃ/ (n)
ごみ箱
  pojemnik na odpady
かご
  pojemnik pleciony z elastycznego materiału naturalnego lub sztucznego

koszerny /kɔʃˈɛrnɨ/ (adj)
コーシャ
  taki, który spełnia wymogi żydowskiego prawa w zakresie czystości rytualnej pokarmów, napojów i leków

koszmar /ˈkɔʃmar/ (n)
悪夢
  marzenie senne o treści wywołującej u śniącego uczucie strachu;

koszt /kɔʃt/ (n)
費用
  (ekonomia, ekonomiczny) poniesiony wydatek

kosztować /kɔˈʃtɔvaʨ̑/ (v)
掛かる
  mieć jakąś cenę (także przenośnie)

koszula /kɔˈʃula/ (n)
シャツ, ワイシャツ
  (krawiectwo) lekkie ubranie z rękawami, nakładane na tułów, zapinane na guziki;

koszykówka /ˌkɔʃɨˈkufka/ (n)
バスケットボール, バスケ
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu drużynowego, w której dwie pięcioosobowe drużyny grają przeciwko sobie, próbując zdobyć punkty, umieszczając piłkę w koszu;

kot /kɔt/ (n)
猫
  (zoologia, zoologiczny) Felis silvestris domesticus, zwierzę domowe;

kot domowy /kˈɔd dɔmˈɔvɨ/ (n)
イエネコ
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Felis silvestris catus Linnaeus, udomowiony gatunek ssaka z rzędu drapieżnych w rodzinie kotowatych;

kot perski /ˈkɔt ˈpɛrsʲci/ (n)
ペルシャ
  (felinologia, felinologiczny) rasa kota domowego o długich włosach;

kotek /ˈkɔtɛk/ (n)
小猫
  (językoznawstwo, językoznawczy) (zdrobniale) od: kot

kotka /ˈkɔtka/ (n)
雌猫
  (zoologia, zoologiczny) samica kota

kotlet /ˈkɔtlɛt/ (n)
カツレツ
  mięso (ale również warzywa, jajka) uformowane zazwyczaj w plastry i usmażone na tłuszczu;

kotwica /kɔtˈfʲiʦ̑a/ (n)
錨
  przyrząd służący do unieruchomienia statku (czasem także innych pływających obiektów) przez zaczepienie o dno;

kowadło /kɔˈvadwɔ/ (n)
金床
  (technologia, technika, techniczny) ciężka, stalowa podstawa, na której kładzie się obrabiany przedmiot w trakcie kucia ręcznego;

kowal /ˈkɔval/ (n)
鍛冶屋
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający przedmioty z metalu;

koza /ˈkɔza/ (n)
山羊
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny krętorogich;

kozia bródka /ˈkɔʑa ˈbrutka/ (idiom)
山羊髭
  zarost w formie spiczastej, nieco podkręconej w górę bródki

kozica /kɔˈʑiʦ̑a/ (n)
シャモア
  (zoologia, zoologiczny) Rupicapra rupicapra, ssak górski o bujnej sierści i pionowo wyrastających rogach, zagiętych ku tyłowi u samca;

kozioł ofiarny /ˈkɔʑɔw ɔˈfʲjarnɨ/ (n)
スケープゴート
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, na którego inni zrzucają całą odpowiedzialność za coś;
  (biblijny) (dosłownie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ofiara z kozła składana Bogu, wg Bibliii, za grzechy ludzi

kołacz /ˈkɔwaʧ̑/ (n)
カラーチ
  rodzaj obrzędowego pieczywa, pierwotnie o okrągłym kształcie;

kołchoz /ˈkɔwxɔs/ (n)
コルホーズ
  spółdzielcze gospodarstwo rolne w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich;

kołczan /ˈkɔwʧ̑ãn/ (n)
矢筒
  podłużny pojemnik na strzały noszony na pasku u boku lub na plecach;

kołnierz /ˈkɔwʲɲɛʃ/ (n)
カラー, 襟
  część ubrania otaczająca szyję;

koło /ˈkɔwɔ/ (n)
円
  (geometria) okrąg wraz z odciętym wewnątrz niego fragmentem płaszczyzny;
丸
  (potocznie, potoczny) linia o kształcie brzegu koła (1.1), okrąg
車輪, ホイール, ウィール
  przedmiot o takim kształcie, zwykle część maszyny lub urządzenia, zwłaszcza pojazdu;

koło garncarskie /ˈkɔwɔ ɡarn̥ˈʦ̑arsʲcɛ/ (n)
轆轤
  urządzenie do wykonywania przedmiotów i narzędzi z gliny techniką toczenia;

koło ratunkowe /ˈkɔwɔ ˌratũŋˈkɔvɛ/ (n)
浮き輪
  przyrząd służący do ratowania tonącej osoby w postaci obręczy z lekkiego impregnowanego materiału, z płótna wypełnionego korkiem, ze styropianu lub z gumy wypełnionej powietrzem;

koło zębate /ˈkɔwɔ zɛ̃mˈbatɛ/ (n)
歯車
  (mechanika) koło lub walec z wystającymi zębami, element czynny przekładni zębatej oraz innych mechanizmów;

kołodziej /kɔˈwɔʥ̑ɛ̇j/ (n)
車大工
  (historia, historyczny, historycznie) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający i naprawiający koła do wozów;

kołpak /kˈɔwpak/ (n)
ホイールキャップ
  (motoryzacja) wypukła pokrywa osłaniająca np. piastę koła samochodowego od zewnętrznej strony, piastę śmigła w samolocie itp.;

kołysanka /ˌkɔwɨˈsãnka/ (n)
ララバイ, 子守歌
  piosenka śpiewana małym dzieciom, żeby łatwiej zasnęły

kołyska /kɔˈwɨska/ (n)
揺り籠
  sprzęt do kołysania małych dzieci np. łóżeczko na biegunach;

koń /kɔ̃ɲ/ (n)
鞍馬, 馬
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w formie skrzyni na czterech nogach
馬
  (szachy, pojęcie szachowe) (potocznie, potoczny) skoczek szachowy;
馬, ウマ
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku Equus caballus L., hodowane jako pociągowe lub do jazdy wierzchem;

koń mechaniczny /ˈkɔ̃ɲ ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
馬力
  (fizyka, fizyczny) jedna z pozaukładowych jednostek mocy;

koń trojański /ˈkɔ̃ɲ trɔˈjä̃j̃sʲci/ (idiom)
トロイの木馬
  (przenośnie, przenośnia) o czymś pozornie wyglądającym na przyjacielski podarunek, w rzeczywistości będącym niebezpieczeństwem; ukryte niebezpieczeństwo; spisek, podstęp

kończyna /kɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
手足
  (anatomia, anatomiczny) narząd ruchu u kręgowców

kończyć /ˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
終わる
  wykonywać coś, co zostało zaczęte, do końca

kości zostały rzucone /ˈkɔɕʨ̑i zɔˈstawɨ ʒuˈʦ̑ɔ̃nɛ/ (idiom)
賽は投げられた
  (książkowy) stała się rzecz nieodwracalna; zapadła ostateczna decyzja;

kościec /ˈkɔɕʨ̑ɛʦ̑/ (n)
骨格
  (anatomia, anatomiczny) mocna kostna i częściowo chrzęstna konstrukcja anatomiczna stanowiąca podporę dla ciała organizmu i nadająca jemu kształt

kościół /ˈkɔɕʨ̑uw/ (n)
教会
  (budownictwo) świątynia chrześcijańska;

kość /kɔɕʨ̑/ (n)
骨
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu ludzi lub zwierząt;
賽子, 骰子, サイコロ
  wielościan z oczkami służący do gry;

kość guziczna /kˈɔʑdʑ ɡuzˈitʃna/ (n)
尾骨
  (anatomia, anatomiczny) końcowy odcinek kręgosłupa człowieka;

kość słoniowa /ˈkɔɕʨ̑ swɔ̃ˈɲɔva/ (n)
象牙
  (zoologia, zoologiczny) materiał pochodzący z zębów dużych ssaków: słonia, morsa, hipopotama, narwala;

koźlę /kˈɔʑlɛ/ (n)
仔ヤギ
  (zootechnika, zootechniczny) młode kozy domowej

kożuch /ˈkɔʒux/ (n)
膜
  wierzchnia, gęstsza lub stężała warstwa jakiegoś płynu

kra /kra/ (n)
氷塊
  tafla lodu oddzielona od reszty pokrywy lodowej na rzece, jeziorze itp.; także: o zbiorowisku takich tafli;

krab /krap/ (n)
蟹, カニ
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak ciepłych mórz;

kradzież /ˈkraʥ̑ɛʃ/ (n)
窃盗
  przejęcie cudzej własności bez zgody właściciela i bez podstawy prawnej

kraj /kraj/ (n)
国
  (geografia, geograficzny) kraina, obszar geograficzny;
  państwo

krajobraz /kraˈjɔbras/ (n)
景色, 風景
  wygląd ziemi w określonym miejscu, widok okolicy;

krajowy /kraˈjɔvɨ/ (adj)
国内
  związany z konkretnym krajem; uzyskany, wytworzony w tym kraju, dziejący się wewnątrz kraju

kran /krãn/ (n)
蛇口
  rodzaj zaworu pozwalający na regulację przepływu cieczy lub gazu;

krater /ˈkratɛr/ (n)
クレーター
  (geologia, geologiczny) lejkowate zagłębienie na szczycie stożka wulkanicznego, przez który wydobywa się lawa i gazy wulkaniczne;
  (geologia, geologiczny) owalne zagłębienie spowodowane upadkiem meteorytu;

krawat /ˈkravat/ (n)
ネクタイ
  (krawiectwo) pasek materiału noszony na szyi przez mężczyzn, rzadziej przez kobiety;

krawiec /ˈkravʲjɛʦ̑/ (n)
仕立て屋
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się szyciem ubrań i innych rzeczy z tkanin;

krawędź /ˈkravɛ̃ɲʨ̑/ (n)
縁
  brzeg powierzchni, zwłaszcza ostry

krawężnik /kraˈvɛ̃w̃ʒʲɲik/ (n)
縁石
  (budownictwo) element budowlany oddzielający chodnik od jezdni i wyznaczający granicę między chodnikiem a jezdnią

kraść /kraɕʨ̑/ (v)
盗む
  brać coś na własność bez zgody i wiedzy właściciela

kreacjonizm /ˌkrɛaˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
創造論
  pogląd, według którego świat i życie powstały w wyniku stworzenia przez istotę wyższą (np. Boga);

kreda /ˈkrɛda/ (n)
チョーク
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) miękka skała osadowa składająca się z węglanu wapnia;
  (szkolnictwo, szkolny) kruchy, najczęściej biały materiał z kredy (1.1) do pisania po tablicy lub kartonie

krem /krɛ̃m/ (n)
クリーム
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) stała lub półtłusta emulsja nakładana na skórę w dermatologii i kosmetyce;

kremacja /krɛ̃ˈmaʦ̑ʲja/ (n)
火葬
  forma pogrzebu zwłok zmarłego, polegająca na spaleniu ciała

krematorium /ˌkrɛ̃maˈtɔrʲjũm/ (n)
火葬場
  budynek, w którym spopiela się zwłoki ludzkie;

kreska /ˈkrɛska/ (n)
長点
  (marynarka) dłuższy sygnał w alfabecie Morse'a
  (potocznie, potoczny) (szkolnictwo, szkolny) znak graficzny pełniący różne funkcje w języku pisanym, np. myślnik, dywiz, oznaczenie miękkości spółgłoski

kret /krɛt/ (n)
モグラ, 土竜
  (zoologia, zoologiczny) ssak owadożerny o czarnej sierści, kopiący podziemne tunele;

kretowisko /ˌkrɛtɔˈvʲiskɔ/ (n)
もぐらづか
  teren pokryty kretowiskami (1.1)

kretyn /ˈkrɛtɨ̃n/ (n)
馬鹿
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) obraźliwa forma zwrócenia się do mężczyzny
  (przestarzałe, przestarzały) (medycyna, medyczny) osoba dotknięta wrodzonym zespołem niedoboru jodu, nazywanego dawniej kretynizmem lub matołectwem

krew /krɛf/ (n)
血, 血液
  (biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) płynna tkanka łączna zwierząt;

krewetka /krɛˈvɛtka/ (n)
海老, 醤蝦
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z odwłoka niektórych małych gatunków krewetek (1.1)
  (zoologia, zoologiczny) Caridea, rodzaj skorupiaków o dziesięciu nogach;

krocze /krˈɔtʃɛ/ (n)
会陰
  (anatomia, anatomiczny) część ciała położona między narządami płciowymi a odbytem

krok /krɔk/ (n)
足取り, 歩
  przestawienie nogi, by wykonać ruch

krokodyl /krɔˈkɔdɨl/ (n)
鰐, ワニ
  (herpetologia, herpetologiczny) drapieżny, ziemnowodny gad z rzędu krokodyli (Crocodilia), o wydłużonym ciele;

krokomierz /krɔˈkɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
万歩計
  (metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie mierzące odległość w krokach lub tylko samą liczbę kroków;

krokosz /krˈɔkɔʃ/ (n)
紅花
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku krokosz barwierski;

krokosz barwierski /krˈɔkɔʒ barvʲˈɛrski/ (n)
ベニバナ
  (botanika, botaniczny) (systematyka) Carthamus tinctorius L., gatunek rośliny jednorocznej z rodziny astrowatych;

kromka /ˈkrɔ̃mka/ (n)
一切れ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki kawałek chleba odcięty nożem

kromlech /krˈɔmlɛx/ (n)
クロムレック
  prehistoryczny megalityczny krąg;

kronika /ˈkrɔ̃ɲika/ (n)
記録
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj księgi, w której wydarzenia prezentowane są zwykle w porządku chronologicznym;

kropka /ˈkrɔpka/ (n)
点, ピリオド
  znak graficzny w postaci drobnego kółka (punktu) stosowany m.in.:

kropla /ˈkrɔpla/ (n)
滴, 雫
  drobna ilość płynu w kształcie zbliżonym do kuli, utrzymująca spoistość;

krosno /ˈkrɔsnɔ/ (n)
機
  (włókiennictwo) maszyna włókiennicza lub ręczny warsztat tkacki do wytwarzania tkanin, dywanów itp. przez wielokrotne przeplatanie nitek osnowy i wątku;

krowa /ˈkrɔva/ (n)
牛, 雌牛
  (zoologia, zoologiczny) dorosła samica bydła domowego;

krtaniowy /krtaɲʲˈɔvɨ/ (adj)
喉頭
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący krtani

krtań /kr̥tãɲ/ (n)
喉頭
  (anatomia, anatomiczny) górny odcinek układu oddechowego łączący gardło z tchawicą;

kruchy /ˈkruxɨ/ (adj)
脆い
  (przenośnie, przenośnia) nietrwały, delikatny, słaby
  łatwo ulegający złamaniu, pokruszeniu

krucjata /kruˈʦ̑ʲjata/ (n)
十字軍
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyprawa wojenna podejmowana w XI–XII wieku przez chrześcijaństwo zachodnie w celu zdobycia Ziemi Świętej;
  (przenośnie, przenośnia) kampania prowadzona przeciwko komuś lub czemuś

krucyfiks /kruˈʦ̑ɨfʲiks/ (n)
磔刑像
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krzyż z wizerunkiem ukrzyżowanego Chrystusa;

kruczoczarny /ˌkruʧ̑ɔˈʧ̑arnɨ/ (adj)
真っ黒
  (książkowy) mający kolor czarny, taki jak kolor pióra kruka; bardzo czarny, intensywnie czarny

kruk /kruk/ (n)
烏, 大鴉
  (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax, czarny ptak z rodziny krukowatych, większy od wrony i gawrona, zamieszkujący półkulę północną;

krużganek /kruʒˈɡãnɛk/ (n)
回廊
  (architektura, architektoniczny) korytarz otwarty arkadami na dziedziniec;

krwawić /ˈkr̥favʲiʨ̑/ (v)
出血
  (medycyna, medyczny) broczyć krwią, tracić krew, wypływać z naczyń krwionośnych

krwawy /krfˈavɨ/ (adj)
流血の
  (przenośnie, przenośnia) okrutny, brutalny

krwinka /ˈkr̥fʲĩnka/ (n)
血球
  (biologia, biologiczny) komórka krwi

krwinka biała /krfˈiŋka bjˈawa/ (n)
白血球
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) krwinka odpowiadająca za ochronę ustroju

krwiodawca /kr̥fʲjɔˈdafʦ̑a/ (n)
献血者
  (medycyna, medyczny) osoba oddająca swoją krew w celu wykorzystania jej w krwiolecznictwie

krwiomocz /ˈkr̥fʲjɔ̃mɔʧ̑/ (n)
血尿
  (medycyna, medyczny) obecność krwi w moczu

krwiopijca /kr̥fʲjɔˈpʲijʦ̑a/ (n)
吸血動物
  ten, który pije krew

krykiet /ˈkrɨcɛt/ (n)
クリケット
  (sport, sportowy) gra zespołowa, w której zawodnicy dwóch drużyn próbują na zmianę zbić bramkę drużyny przeciwnej i obronić swoją;

kryminologia /ˌkrɨ̃mʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
犯罪学
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nauka o przestępczości (przestępstwach, przestępcy, objawach i przyczynach przestępczości oraz wszelkich związanych z nią zjawiskach);

krymskotatarski /ˌkrɨ̃mskɔtaˈtarsʲci/ (adj)
クリミア・タタール語
  odnoszący się do Tatarów krymskich

krypta /ˈkrɨpta/ (n)
納骨堂
  podziemne pomieszczenie w kościele przeznaczone do przechowywania relikwii lub chowania zmarłych;

kryptografia /krˌɨptɔɡrˈafja/ (n)
暗号論
  umiejętność przekształcania tekstu zrozumiałego dla wszystkich w tekst zaszyfrowany; szyfrowanie

kryptologia /krˌɨptɔlˈɔɡja/ (n)
暗号学
  (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) dziedzina wiedzy zajmująca się przekazywaniem informacji w sposób zabezpieczony przed nieuprawnionym dostępem, obejmuje tak utajnianie wiadomości (kryptografię) jak i przełamywanie ich zabezpieczeń i odczyt treści (kryptoanalizę);

krypton /ˈkrɨptɔ̃n/ (n)
クリプトン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Kr i liczbie atomowej 36;

kryształ /ˈkrɨʃ.taw/ (n)
クリスタル
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (mineralogia, mineralogiczny) ciało stałe o geometrycznie uporządkowanej budowie wewnętrznej;

kryterium /krɨtˈɛrjum/ (n)
判断基準
  obserwowany czynnik, wchodzący w skład danych służących za podstawę oceny, wyceny, podziału, decyzji lub wyboru

krytyka /ˈkrɨtɨka/ (n)
批評
  surowa lub negatywna ocena kogoś lub czegoś

krytykować /ˌkrɨtɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
批判
  oceniać negatywnie, wytykać będy, niepowodzenia, wady

kryzys /ˈkrɨzɨs/ (n)
不景気, 危機
  (ekonomia, ekonomiczny) załamanie procesu wzrostu gospodarczego
危機
  zła sytuacja (trwająca dłużej)

kryzys wieku średniego /krˈɨzɨz vʲˈɛku ɕrɛdɲʲˈɛɡɔ/ (n)
中年の危機
  (psychologia, psychologiczny) nazwa okresu w połowie życia człowieka polegająca na przewartościowaniu dotychczasowych priorytetów, (na przykład) dotyczących pracy zawodowej, małżeństwa czy rodziny;

krzak /kʃak/ (n)
低木, 灌木
  (botanika, botaniczny) krzew
文字化け
  (przenośnie, przenośnia) (informatyka, informatyczny) zwykle w lm zbiór bezsensownych znaków powstały z logicznego tekstu, np. na skutek niepoprawnych ustawień strony kodowej lub wystąpienia błędów

krzem /kʃɛ̃m/ (n)
ケイ素, シリコン, 珪素, 硅素
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Si i liczbie atomowej 14;

krzemian /ˈkʃɛ̃mʲjãn/ (n)
珪酸塩
  (chemia, chemiczny) sól kwasu krzemowego;

krzesło /ˈkʃɛswɔ/ (n)
椅子, 椅
  (branża meblarka, meblarstwo, meble) mebel przeznaczony do siedzenia z oparciem na plecy (zazwyczaj bez podłokietników i z czterema nogami);

krzesło elektryczne /ˈkʃɛswɔ ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɛ/ (n)
電気椅子
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wykonywania wyroków śmierci;

krzyczeć /ˈkʃɨʧ̑ɛʨ̑/ (v)
叫ぶ
  mówić lub wołać bardzo głośno

krzyk /kʃɨk/ (n)
悲鳴
  głośne wołanie lub nieartykułowane dźwięki

krzywa /ˈkʃɨva/ (n)
曲線
  (matematyka, matematyczny) dowolna linia ciągła na płaszczyźnie lub w przestrzeni;

krzywda /ˈkʃɨvda/ (n)
不善, 曲事
  szkoda, strata, która spotyka kogoś niezasłużenie, niesłusznie

krzywoprzysięstwo /ˌkʃɨvɔpʃɨˈɕɛ̃w̃stfɔ/ (n)
偽証罪
  złożenie fałszywych zeznań pod przysięgą

krzyż /kʃɨʃ/ (n)
十字, 十字架
  konstrukcja, figura geometryczna lub znak złożony z dwóch przecinających się linii;
十字
  order, odznaczenie w kształcie krzyża (1.1)

krzyżmo /kʃˈɨʒmɔ/ (n)
聖油
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie konsekrowany olej używany m.in. przy poświęcaniu ołtarzy i kościołów;

krzyżowiec /kʃɨʒˈɔvʲɛts/ (n)
十字軍
  (historia, historyczny, historycznie) uczestnik zwoływanych przez kościół wypraw krzyżowych

krzyżówka /kʃɨˈʒufka/ (n)
クロスワードパズル
  zagadka, którą rozwiązuje się przez wpisywanie w odpowiednie pola odgadniętych wyrazów;

król /krul/ (n)
国王, 王様, 王
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koronowany władca państwa;
キング, 王
  (szachy, pojęcie szachowe) najważniejsza figura w szachach;
  (termin karciany) figura w kartach między damą a asem;

król zwierząt /ˈkrul ˈzvʲjɛʒɔ̃nt/ (idiom)
百獣の王
  lew

królestwo /kruˈlɛstfa/ /kruˈlɛstfɔ/ (n)
王国, 界
  ustrój państwa, w którym rządzi król lub królowa;

królewski /kruˈlɛfsʲci/ (adj)
王
  mający związek z królem lub królową

królik /ˈkrulʲik/ (n)
兎, ウサギ
  (zoologia, zoologiczny) udomowione zwierzę z rodziny zającowatych;

królowa /kruˈlɔva/ (n)
女王
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) płodna samica niektórych owadów społecznych, np. pszczół, os, trzmieli, mrówek, termitów
女王, 王妃
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchini rządząca królestwem
クイーン
  (termin karciany) dama
王妃, 皇后
  żona króla

krótki /ˈkrutʲci/ (adj)
短い
  mający małą długość
  trwający niedługo

krótkowzroczność /ˌkrutkɔˈvzrɔʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
近視
  (medycyna, medyczny) wada refrakcyjna wzroku, polegająca na tym, że oko nieprawidłowo skupia promienie świetlne, przez co niewyraźnie widzi się odległe przedmioty;

krążek /ˈkrɔ̃w̃ʒɛk/ (n)
パック
  (sport, sportowy) przedmiot, którym rozgrywa się hokej

krążownik /krɔ̃w̃ˈʒɔvʲɲik/ (n)
巡洋艦
  (wojskowość, wojskowy) opancerzony okręt bojowy o silnym uzbrojeniu;

kręcić /ˈkrɛ̃ɲʨ̑iʨ̑/ (v)
捻る
  zwijać

kręg /krˈɛŋk/ (n)
椎骨
  (anatomia, anatomiczny) podstawowy element budujący kręgosłup

kręgiel /krˈɛŋɡʲɛl/ (n)
ピン
  pion o butelkowatym kształcie używany do gry w kręgle

kręgle /krˈɛŋɡlɛ/ (n)
ボウリング
  (sport, sportowy) gra polegająca na strącaniu kulami ciężkich butelkowatych pionów;

kręgosłup /krɛ̃ŋˈɡɔswup/ (n)
背骨, 脊椎
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu, stanowiąca jego główną oś i podporę;

kręgowiec /krɛ̃ŋˈɡɔvʲjɛʦ̑/ (n)
脊椎, 脊椎動物
  (zoologia, zoologiczny) organizm mający szkielet z kręgosłupem;

krętogłów /krɛ̃nˈtɔɡwuf/ (n)
アリスイ
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Jynginae, krętogłowy;

ksenofobia /ˌksɛ̃nɔˈfɔbʲja/ (n)
外国人恐怖症, 外国人嫌悪
  (psychologia, psychologiczny) niechęć, wrogość, lęk wobec obcokrajowców i wszystkiego, co obce, zagraniczne, cudzoziemskie;

ksenon /ˈksɛ̃nɔ̃n/ (n)
キセノン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Xe i liczbie atomowej 54;

ksiądz /cɕɔ̃nʦ̑/ (n)
司祭
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijański duchowny, posiadający święcenia kapłańskie lub ordynowany na tę funkcję;

książka /ˈcɕɔ̃w̃ʃka/ (n)
本, 書籍
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) dokument piśmienniczy w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym;

książka kucharska /ˈcɕɔ̃w̃ʃka kuˈxarska/ (n)
料理の本
  książka będąca zbiorem przepisów kulinarnych;

książkowy /cɕɔ̃w̃ʃˈkɔvɨ/ (adj)
文語の
  odnoszący się do książki, zawarty w książce

książę /ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ/ (n)
公爵
  wysoki tytuł szlachecki
王子
  władca księstwa, monarcha niekoronowany na króla

księgarnia /cɕɛ̃ŋˈɡarʲɲa/ (n)
書店
  sklep z książkami, czasopismami, mapami itp.;

księstwo /ˈcɕɛ̃w̃stfɔ/ (n)
公国
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez księcia (dux) państwo lub jego część;
侯国
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez księcia (princeps) państwo lub jego część;

księżna /ˈcɕɛ̃w̃ʒna/ (n)
公爵夫人
  kobieta, która sprawuje władzę w księstwie

księżniczka /cɕɛ̃w̃ʒʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
王女王女, 姫
  córka księcia i/lub księżnej

księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
衛星
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie obiegające planetę, planetę karłowatą, planetoidę itp.;
月, tsuki
  Księżyc widziany jako tarcza na niebie lub jej część

ksylitol /ksɨˈlʲitɔl/ (n)
キシリトール
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) zredukowana pochodna ksylozy stosowana w przemyśle spożywczym jako dodatek służący do słodzenia żywności;

ksylofon /ksɨˈlɔfɔ̃n/ (n)
木琴, シロフォン
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) samobrzmiący instrument perkusyjny (idiofon uderzany), w którym dźwięk powstaje na skutek uderzenia w szereg płytek różnej długości;

kształt /kʃtawt/ (n)
ようす
  zarys przedmiotu, inny przedmiot, figura lub bryła, które ten przedmiot przypomina

kto /ktɔ/ (interrogativePronoun)
誰, だれ
  …służący do zadawania pytań o osobę lub zwierzę

kto /ktɔ/ (pronoun)
誰
  (zobacz) ktoś
誰, どなた
  …służący do przyłączania zdania podrzędnego, gdy określa ono osobę lub zwierzę

kto pierwszy, ten lepszy /ktˈɔ pʲˈɛrʃɨ tɛn lˈɛpʃɨ/ (proverb)
先着順
  pierwszy więcej korzysta; im prędzej ktoś coś zrobi lub gdzieś się znajdzie, tym prędzej osiągnie swój cel

kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje /ˈktɔ ˈrãnɔ ˈfstajɛ ˈtɛ̃mu ˈpãn‿buɡ ˈdajɛ/ (proverb)
早起きは三文の徳
  ludziom pracowitym dobrze się wiedzie, bo wszystko im sprzyja, nawet sam Bóg

kto się na gorącym sparzył, ten na zimne dmucha /ˈktɔ‿ɕɛ ˌna‿ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ̃m ˈspaʒɨw ˈtɛ̃n ːa‿ˈʑĩmnɛ ˈdmuxa/ (proverb)
羮に懲りて膾を吹く
  po bolesnych doświadczeniach ludzie stają się przesadnie ostrożni

ktoś /ktɔɕ/ (indefinitePronoun)
誰, 誰か
  nieokreślona osoba, nieznany człowiek

który /ˈkturɨ/ (pronoun)
どの, どれ, どちら
  …pytajny, służący do tworzenia pytań o numer elementu w danej grupie

kubek /ˈkubɛk/ (n)
マグカップ
  naczynie ceramiczne bądź drewniane, z którego można pić, może być zaopatrzone w ucho,

kubizm /ˈkubʲism̥/ (n)
キュビズム
  (architektura, architektoniczny) czeski i słowacki styl w architekturze na początku XX w.;
  (sztuka) kierunek w sztuce zapoczątkowany we Francji na początku XX wieku, który opiera się o spłaszczenie perspektywy i zgeometryzowanie kształtów;

kuc /kuʦ̑/ (n)
ポニー
  (zoologia, zoologiczny) (jeździectwo, jeździecki) koń niewielkich rozmiarów, nie przekraczający 148 cm w kłębie;

kucać /ˈkuʦ̑aʨ̑/ (v)
しゃがむ
  obniżać się opierając ciało na zgiętych nogach

kucharz /ˈkuxaʃ/ (n)
料理人, コック
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ten, kto gotuje potrawy;

kuchenka /kuˈxɛ̃nka/ (n)
コンロ
  (potocznie, potoczny) sprzęt kuchenny służący do dostarczania ciepła podczas gotowania

kuchenka mikrofalowa /kuxˈɛŋka mˌikrɔfalˈɔva/ (n)
電子レンジ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (technologia, technika, techniczny) piecyk kuchenny podgrzewający produkty przy pomocy energii mikrofal radiowych;

kuchnia /ˈkuxʲɲa/ (n)
台所, 厨房
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pomieszczenie w budynku lub mieszkaniu do przygotowywania posiłków;
料理, 台所
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zbiór dań charakterystycznych dla danej narodowości lub sposobu odżywiania się
台所, キッチン
  komplet mebli kuchennych
料理
  sposób przyrządzania potraw przez daną osobę, restaurację itp.

kucie /ˈkuʨ̑ɛ/ (n)
鍛造
  (rzeczownik odczasownikowy) od: kuć

kucyk /ˈkuʦ̑ɨk/ (n)
ポニーテール
  (fryzjerstwo, fryzjerski) rodzaj fryzury, w której włosy są związane razem i luźno opadają;

kujon /ˈkujɔ̃n/ (n)
がり勉
  (pogardliwie) osoba, która dużo się uczy, ale bez zrozumienia

kukabura /kˌukabˈura/ (n)
ワライカワセミ
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Dacelo;

kukurydza /ˌkukuˈrɨʣ̑a/ (n)
コーン, トウモロコシ
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Zea L., rodzaj roślin zbożowych z rodziny wiechlinowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kolba kukurydzy (1.1)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ziarno kukurydzy (1.1)

kukuryku /ˌkukuˈrɨku/ (interjection)
コケコッコー
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk naśladujący pianie koguta

kukułka /kuˈkuwka/ (n)
カッコウ
  (ornitologia, ornitologiczny) Cuculus canorus, ptak wędrowny podrzucający jaja do innych gniazd;

kukła /ˈkukwa/ (n)
肖像
  przedmiot wykonany na podobieństwo postaci człowieka, zwykle przedstawionej karykaturalne

kula /ˈkula/ (n)
球
  (geometria) abstrakcyjna bryła utworzona z wszystkich punktów, których odległość od pewnego ustalonego punktu jest niewiększa od pewnej ustalonej liczby;
  każdy przedmiot o kształcie zbliżonym do kuli (1.1)
  (fizyka, fizyczny) (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie w kształcie zbliżonym do kuli (1.1)
松葉杖
  (medycyna, medyczny) rodzaj laski do wysokości pachy ułatwiająca chodzenie inwalidzie;
玉
  (wojskowość, wojskowy) pocisk z broni palnej
  (sport, sportowy) sprzęt lekkoatletyczny używany w konkurencji pchnięcia kulą;

kula ziemska /kˈula ʑˈɛmska/ (n)
地球
  (geografia, geograficzny) glob ziemski

kulczyk /ˈkulʧ̑ɨk/ (n)
セリン
  (ornitologia, ornitologiczny) Serinus serinus, ptak z rodziny łuszczaków;

kulomb /ˈkulɔ̃mp/ (n)
クーロン
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) jednostka ładunku elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem C;

kuloodporny /kˌulɔɔtpˈɔrnɨ/ (adj)
防弾
  taki, który jest odporny na przebicie kulą z broni palnej

kult /kult/ (n)
崇拝
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zachowania o charakterze religijnym skupione na bóstwie, innej istocie lub przedmiocie;

kultura /kulˈtura/ (n)
文化, カルチャー
  całokształt dorobku materialnego i duchowego danej społeczności lub całej ludzkości

kultywar /kulˈtɨvar/ (n)
栽培品種
  (botanika, botaniczny) odmiana uprawna rośliny wybrana z uwagi na szczególne właściwości;

kum /kũm/ (interjection)
ケロ
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) imitacja dźwięku wydawanego przez żabę

kumaryna /kˌumarˈɨna/ (n)
クマリン
  (biochemia, biochemiczny) bezbarwna substancja występująca w roślinach;

kumkwat /ˈkũmkfat/ (n)
キンカン
  mały, pomarańczowy, słodko-kwaśny owoc tej rośliny

kumpel /ˈkũmpɛl/ (n)
仲間
  (potocznie, potoczny) kolega, przyjaciel

kumys /ˈkũmɨs/ (n)
クミス
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (etnografia, etnograficzny) napój alkoholowy otrzymywany z mleka klaczy lub oślicy poddanego fermentacji, popularny w Azji;

kuna /ˈkũna/ (n)
テン
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny łasicowatych (Martes), zwyczajowo także ssak należący do tego rodzaju;

kundalini /kˌundalˈiɲi/ (n)
クンダリニー
  (filozofia, filozoficzny) w filozofii i mistyce hinduskiej: energia, która spoczywa u podstawy kręgosłupa

kupiec /ˈkupʲjɛʦ̑/ (n)
商人
  ktoś, kto trudni się handlem, właściciel sklepu, przedsiębiorstwa handlowego

kupno /ˈkupnɔ/ (n)
購入
  nabywanie czegoś

kupować /kuˈpɔvaʨ̑/ (v)
買う, 購入 する
  nabywać coś w zamian za jakąś sumę pieniędzy

kupryt /ˈkuprɨt/ (n)
赤銅鉱
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, tlenek miedzi; ruda miedzi;

kura /ˈkura/ (n)
雌鶏
  (ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) ptak hodowany dla mięsa i jaj;

kurczak /ˈkurʧ̑ak/ (n)
チキン
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z kurczaka (1.1)
  większe kurczę (pisklę kury)

kurdyjski /kurˈdɨjsʲci/ (adj)
クルド語
  dotyczący / pochodzący z ludu Kurdów

kurdyjski /kurˈdɨjsʲci/ (n)
クルド語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Kurdów

kurhan /ˈkurxãn/ (n)
クルガン
  (archeologia, archeologiczny) rodzaj mogiły w kształcie kopca;

kurka /ˈkurka/ (n)
杏茸
  (potocznie, potoczny) (mikologia, mikologiczny) pieprznik jadalny (Cantharellus cibarius), gatunek grzyba jadalnego;

kurka wodna /ˈkurka ˈvɔdna/ (n)
バン
  (ornitologia, ornitologiczny) Gallinula chloropus, pospolity, występujący na całym świecie, ptak wodny z rodziny chruścieli, w Polsce chroniony;

kurkuma /kurˈkũma/ (n)
ウコン
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Curcuma, ostryż, ostryż długi

kurnik /ˈkurʲɲik/ (n)
鶏小屋
  (rolnictwo, rolniczy) pomieszczenie gospodarcze dla kur;

kuropatwa /ˌkurɔˈpatfa/ (n)
ヤマウズラ
  (ornitologia, ornitologiczny) Perdix perdix, polny ptak łowny, żywiący się m.in. stonką ziemniaczaną;

kurs /kurs/ (n)
方針
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) cena walut, akcji itp.; zmiana tej ceny w czasie
コース
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) kierunek ruchu statku, także samolotu; trasa takiego ruchu
  cykl lekcji, tekstów, audycji itp. służący zdobyciu wiedzy na jakiś temat

kursor /ˈkursɔr/ (n)
カーソル
  (informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego wyznaczający miejsce wpisywania znaków z klawiatury
  (informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego poruszający się wraz z ruchami myszy komputerowej;

kurtka /ˈkurtka/ (n)
ジャケット
  (krawiectwo) krótkie okrycie wierzchnie;

kurtyna /kurˈtɨ̃na/ (n)
幕
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) zasłona oddzielająca scenę od widowni

kurtyzana /ˌkurtɨˈzãna/ (n)
遊女
  (przestarzałe, przestarzały) lub (literacko) (eufemistycznie) prostytutka

kurwa /ˈkurva/ (n)
売春婦
  (wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka
  (wulgarnie, wulgaryzm) kobieta prowadząca rozwiązły tryb życia

kurz /kuʃ/ (n)
ほこり
  pył powstały ze sproszkowanych ziarenek piasku, ziemi itp.

kurzawka /kuˈʒafka/ (n)
流砂
  (geologia, geologiczny) drobnoziarniste piaski lub mułki, przesycone wodą i łatwo ulegające upłynnieniu;

kusić /ˈkuɕiʨ̑/ (v)
誘惑する
  wystawiać na pokusę

kuskus /ˈkuskus/ (n)
クスクス
  tradycyjny produkt spożywczy wywodzący się z krajów Maghrebu łączący cechy makaronu i kaszy;

kuzyn /ˈkuzɨ̃n/ (n)
いとこ, 従兄弟
  syn wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki

kuzynka /kuˈzɨ̃nka/ (n)
いとこ, 従姉妹
  córka wujka/stryjka lub cioci/wujenki/stryjenki

kuć żelazo, póki gorące /ˈkuʥ̑ ʒɛˈlazɔ ˈpuci ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɛ/ (proverb)
善は急げ
  robić coś wykorzystując sprzyjające okoliczności; próbować zdążyć ze swoim celem póki jest to możliwe

kułak /kˈuwak/ (n)
クラーク
  (historia, historyczny, historycznie) (pogardliwie) majętny chłop tępiony przez władzę radziecką;

kwadrat /ˈkfadrat/ (n)
正方形
  (geometria) figura geometryczna, czworokąt foremny;
  (matematyka, matematyczny) wynik potęgowania stopnia drugiego jakiejś liczby;

kwadratowy /ˌkfadraˈtɔvɨ/ (adj)
四角い
  (matematyka, matematyczny) o pierwiastku: drugiego stopnia

kwadrylion /kfaˈdrɨlʲjɔ̃n/ (n)
一秭
  liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 000 000 = 1024;

kwalifikacja /ˌkfalʲifʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
資格
  (książkowy) zaliczenie do określonej kategorii

kwant /kfãnt/ (n)
量子
  (fizyka, fizyczny) najmniejsza porcja o jaką może zmienić się wielkość fizyczna;

kwarantanna /kfˌarantˈanna/ (n)
けんえき
  przymusowe odosobnienie osób, zwierząt i rzeczy przybyłych z miejsc objętych epidemią

kwarc /kfarʦ̑/ (n)
石英
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał zbudowany głównie z dwutlenku krzemu występujący w wielu odmianach i kolorach;

kwark /kfark/ (n)
クォーク
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, składnik m.in. protonów i neutronów;

kwartalnik /kfarˈtalʲɲik/ (n)
季刊雑誌
  czasopismo periodyczne ukazujące się co kwartał

kwartał /ˈkfartaw/ (n)
四半期
  trzy miesiące, czwarta część roku

kwartet /ˈkfartɛt/ (n)
カルテット
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół czterech muzyków lub śpiewaków

kwas /kfas/ (n)
酸
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, składający się z wodoru i reszty kwasowej;

kwas akrylowy /ˈkfas ˌakrɨˈlɔvɨ/ (n)
アクリル酸
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy nienasycony kwas karboksylowy, stosowany do produkcji tworzyw sztucznych i żywic akrylowych;

kwas arsenowy /ˈkfas ˌarsɛ̃ˈnɔvɨ/ (n)
砒酸
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny będący kwasem arsenu o wzorze AsO(OH)3;

kwas askorbinowy /ˈkfas ˌaskɔrbʲĩˈnɔvɨ/ (n)
アスコルビン酸
  (biochemia, biochemiczny) rozpuszczalny w wodzie związek organiczny stosowany jako środek zwiększający odporność organizmu;

kwas azotowy /ˈkfas ˌazɔˈtɔvɨ/ (n)
硝酸
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, silny kwas o wzorze HNO3

kwas chlebowy /kfˈas xlɛbˈɔvɨ/ (n)
クワス
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bezalkoholowy napój otrzymywany przez fermentację chleba lub słodu zbożowego;

kwas foliowy /ˈkfas fɔˈlʲjɔvɨ/ (n)
葉酸
  (biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B;

kwas hialuronowy /kfˈas xjˌalurɔnˈɔvɨ/ (n)
ヒアルロン酸
  (biochemia, biochemiczny) związek wiążący wodę w skórze właściwej, glikozoaminoglikan występujący we wszystkich organizmach żywych;

kwas krotonowy /ˈkfas ˌkrɔtɔ̃ˈnɔvɨ/ (n)
クロトン酸
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy kwasów karboksylowych;

kwas mlekowy /ˈkfas mlɛˈkɔvɨ/ (n)
乳酸
  (chemia, chemiczny) organiczny hydroksykwas, obecny w skwaśniałym mleku, powstający w mięśniach w trakcie intensywnego wysiłku fizycznego, kiedy dochodzi do procesu beztlenowej glikolizy;

kwas octowy /ˈkfas ɔʦ̑ˈtɔvɨ/ (n)
酢酸
  (chemia, chemiczny) bezbarwny i ciekły lub skrystalizowany związek organiczny o wzorze sumarycznym CH3COOH;

kwas salicylowy /kfˈas sˌalitsɨlˈɔvɨ/ (n)
サリチル酸
  (chemia, chemiczny) związek organiczny o właściwościach bakteriobójczych, stosowany do produkcji kwasu acetylosalicylowego (aspiryny);

kwas siarkowy /ˈkfasʲ ɕarˈkɔvɨ/ (n)
硫酸
  (chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny i żrący tlenowy kwas nieorganiczny, związek siarki sześciowartościowej;

kwas węglowy /ˈkfaz vɛ̃ŋɡˈlɔvɨ/ (n)
炭酸
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny z grupy nieorganicznych kwasów tlenowych, słaby kwas występujący jedynie w wodnych roztworach dwutlenku węgla, służący do produkcji napojów gazowanych;

kwasica /kfaɕˈitsa/ (n)
アシドーシス
  (medycyna, medyczny) stan zwiększonej kwasowości krwi;

kwatera /kfaˈtɛra/ (n)
宿
  mieszkanie lub inne pomieszczenie wynajmowane lub zajęte na pobyt czasowy

kwazar /ˈkfazar/ (n)
クエーサー
  (astronomia, astronomiczny) bardzo odległe ciało niebieskie emitujące promieniowanie elektromagnetyczne o ogromnej mocy, oglądane przez teleskop wygląda jak gwiazda;

kwaśny /ˈkfaɕnɨ/ (adj)
酸性, 酸っぱい
  (chemia, chemiczny) mający właściwości kwasu
酸っぱい
  mający cierpki smak

kwiaciarnia /kfʲjäˈʨ̑arʲɲa/ (n)
花屋
  (handel, handlowy) sklep z kwiatami

kwiat /kfʲjat/ (n)
花
  (botanika, botaniczny) organ roślin nasiennych, w którym wykształcają się wyspecjalizowane elementy służące do rozmnażania
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) kwitnąca roślina ozdobna
  (potocznie, potoczny) roślina doniczkowa
  (przenośnie, przenośnia) najlepsza część

kwiatostan /kfʲjaˈtɔstãn/ (n)
花序
  (botanika, botaniczny) zgrupowanie kwiatów na jednym pędzie rośliny;

kwiczoł /ˈkfʲiʧ̑ɔw/ (n)
noharatsugumi
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki europejski ptak wędrowny;

kwiecień /ˈkfʲjɛ̇ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
卯月, ４月, 四月
  czwarty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

kwietnik /ˈkfʲjɛtʲɲik/ (n)
花壇
  teren obsadzony kwiatami;

kwintesencja /ˌkfʲĩntɛˈsɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
精髄
  elementy najważniejsze dla jakiejś sprawy; istota rzeczy

kwitnąć /ˈkfʲitnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
咲く
  (botanika, botaniczny) rozwijać i wydawać kwiaty

kworum /ˈkfɔrũm/ (n)
定数
  liczba uczestników niezbędna do obradowania i podejmowania prawomocnych decyzji

kąpać /ˈkɔ̃mpaʨ̑/ (v)
浴びる
  zanurzać się w wodzie lub oblewać się nią w celu umycia, relaksu bądź w celach leczniczych

kąpiel /ˈkɔ̃mpʲjɛl/ (n)
入浴, 沐浴
  kąpanie kogoś, kąpanie się

kąt /kɔ̃nt/ (n)
角度, 角
  (geometria) część płaszczyzny ograniczona dwiema półprostymi

kąt prosty /ˈkɔ̃nt ˈprɔstɨ/ (n)
直角
  (geometria) kąt równy 90 stopni;

kątomierz /kɔntˈɔmjɛʃ/ (n)
ぶんどき
  przyrząd kreślarski służący do ustalania miar kątów;

kłamać /ˈkwãmaʨ̑/ (v)
嘘を吐く
  świadomie mówić nieprawdę

kłamca /ˈkwãmʦ̑a/ (n)
嘘吐き, 嘘つき
  osoba płci męskiej, która kłamie

kłamstwo /ˈkwãmstfɔ/ (n)
嘘
  nieprawda powiedziana świadomie mająca na celu wprowadzenie kogoś w błąd;

kłaść /kwaɕʨ̑/ (v)
寝かす, 寝かせる
  sprawiać że ktoś się położy, lub pójdzie spać
寝る
  iść spać
  zmieniać pozycję na leżącą

kłopotliwy /ˌkwɔpɔˈtlʲivɨ/ (adj)
厄介
  sprawiający kłopot lub wprowadzający w zakłopotanie

kłos /kwɔs/ (n)
穂
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) rodzaj kwiatostanu i owocostanu groniastego, występujący głównie u traw i zbóż;

kłus /kwus/ (n)
速歩
  (jeździectwo, jeździecki) dwutaktowy chód konia;

kłusownictwo /kwˌusɔvɲˈitstfɔ/ (n)
密猟
  (łowiectwo, łowiecki) nielegalne łowienie zwierząt

kłusownik /kwuˈsɔvʲɲik/ (n)
密猟 者
  (łowiectwo, łowiecki) człowiek zajmujący się kłusownictwem, nielegalnie polujący na zwierzęta

kłuć /kwuʨ̑/ (v)
刺す
  (o owadach) żądlić
  przebijać coś czymś ostro zakończonym, spiczastym
  wywoływać uczucie ostrego bólu

kłócić /ˈkwuʨ̑iʨ̑/ (v)
争う
  toczyć spór, spierać się

kłódka /ˈkwutka/ (n)
南京錠
  przenośne urządzenie do zamykania w formie pałąka i sztabki z zamkiem;

kłódka miłości /ˈkwutka mʲiˈwɔɕʨ̑i/ (n)
愛の南京錠
  kłódka wieszana w miejscu publicznym, najczęściej na moście lub drzewie, jako symbol miłości zakochanej w sobie pary;

kłótnia /ˈkwutʲɲa/ (n)
口喧嘩, 口論, 喧嘩
  brak zgody, ostra wymiana zdań, awantura

kłąb /kwˈɔmp/ (n)
かせ
  zbite, obłe, splątane nagromadzenie czegoś

kłącze /ˈkwɔ̃n͇ʧ̑ɛ/ (n)
根茎
  (botanika, botaniczny) pęd podziemny niektórych roślin, pełniący funkcję organu spichrzowego i przetrwalnikowego;
リゾーム, 根茎
  (filozofia, filozoficzny) twór pozbawiony centrum i różny w każdym swoim punkcie

labirynt /laˈbʲirɨ̃nt/ (n)
迷路, 迷宮
  ciąg korytarzy, w którym trudno znaleźć wyjście;

laborant /laˈbɔrãnt/ (n)
検査技師
  pracownik laboratorium

laboratorium /ˌlabɔraˈtɔrʲjũm/ (n)
研究所
  pomieszczenie przeznaczone do przeprowadzania eksperymentów naukowych, analiz medycznych lub nadzorowania procesów technologicznych;

labrador retriever /labrˈadɔr rɛtrjˈɛvɛr/ (n)
ラブラドール・レトリバー
  (kynologia, kynologiczny) popularna rasa psów aportujących wywodząca się z Nowej Fundlandii;

lada /ˈlada/ (n)
カウンタ
  (handel, handlowy) rodzaj stołu lub blat w sklepach, służący do obsługi klientów, wydawania oraz prezentacji towaru

ladyboy /ladˈɨbɔj/ (n)
ニューハーフ
  określenie transgenderycznego mężczyzny funkcjonującego w społeczeństwie Tajlandii

laguna /laˈɡũna/ (n)
ラグーン
  (geografia, geograficzny) zatoka, najczęściej płytka, odcięta od morza przez lido, mierzeję, rafę koralową lub atol;

lahar /ˈlaxar/ (n)
ラハール
  (geologia, geologiczny) spływ błotny, w którym biorą udział przesycone wodą produkty erupcji wulkanicznej, przede wszystkim popiół wulkaniczny;

laik /ˈla<sup>j</sup>ik/ (n)
俗人
  ktoś niekompetentny

lak /lak/ (n)
封蝋
  topliwy materiał do odciskania pieczęci;

lakaza /lakˈaza/ (n)
ラッカーゼ
  (biochemia, biochemiczny) enzym roślinny, charakterystyczny przede wszystkim dla grzybów rosnących na rozkładającym się drewnie

lakier /ˈlacɛr/ (n)
ニス
  (technologia, technika, techniczny) płynny i twardniejący środek do pokrywania powierzchni przedmiotów w celu jej upiększenia lub ochrony

lakier do paznokci /ˈlacɛr ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i/ (n)
ネールポリッシュ
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) lakier do nakładania na paznokcie w celach ozdobnych, pielęgnacyjnych lub leczniczych

lakierować /lˌakʲɛrˈɔvatɕ/ (v)
塗る
  pokrywać, powlekać coś lakierem

lakmus /ˈlakmus/ (n)
リトマス
  (chemia, chemiczny) wskaźnik pH, naturalnie występujący w wielu gatunkach porostów;

laktacja /lakˈtaʦ̑ʲja/ (n)
授乳
  (biologia, biologiczny) wydzielanie mleka z sutków samicy ssaków w okresie karmienia;

laktaza /lakˈtaza/ (n)
ラクターゼ
  enzym trawienny rozkładający laktozę do glukozy i galaktozy;

laktoza /lakˈtɔza/ (n)
ラクトース
  (chemia, chemiczny) dwucukier występujący w mleku ssaków;

lalka /ˈlalka/ (n)
人形
  dziecięca zabawka mająca ludzką postać;

lama /ˈlãma/ (n)
ラマ, リャマ
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę juczne o sierści wykorzystywanej do produkcji wełny;
ラマ, 喇嘛
  jedwabna tkanina ze srebrnymi lub złotymi nićmi

lampa /ˈlãmpa/ (n)
灯, 電灯, 電気
  urządzenie będące sztucznym źródłem światła; wytwarzające światło;

lampart /ˈlãmpart/ (n)
ヒョウ
  (zoologia, zoologiczny) zwykle cętkowany, afrykański i azjatycki kot drapieżny;

lancet /ˈlãnʦ̑ɛt/ (n)
メス
  mały nóż chirurgiczny o obustronnym ostrzu

lantan /ˈlãntãn/ (n)
ランタン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu La i liczbie atomowej 57;

laotański /ˌlaɔˈtãj̃sʲci/ (n)
ラーオ語
  język urzędowy Laosu;

laparoskopia /ˌlaparɔˈskɔpʲja/ (n)
腹腔鏡
  (medycyna, medyczny) wziernikowanie jamy otrzewnej;

lapis lazuli /ˈlapʲis laˈzulʲi/ (n)
ラピスラズリ
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał o intensywnie niebieskiej barwie

laptop /ˈlaptɔp/ (n)
ラップトップ, ノートパソコン
  (informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) komputer przenośny większy niż palmtop;

larwa /ˈlarva/ (n)
幼虫
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) stadium życia owada różniące się pod względem budowy i zachowań od osobnika dojrzałego;

laryngolog /ˌlarɨ̃ŋˈɡɔlɔk/ (n)
咽喉科学者
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób krtani i gardła

las /las/ (n)
森, 林, 森林
  gęste zbiorowisko drzew;

lasagne /lasˈaɡnɛ/ (n)
ラザニア
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zapiekanka z tego makaronu ułożonego warstwami, na przemian z mięsem mielonym lub innym farszem, beszamelem i sosem pomidorowym, posypana parmezanem
  (spożywczy) włoski makaron o kształcie szerokich pasków;

laser /ˈlasɛr/ (n)
レーザー
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) generator światła, wykorzystujący zjawisko emisji wymuszonej;

laska /ˈlaska/ (n)
ステッキ
  jednostka czegoś (np. dynamitu, cynamonu)

lassi /lˈasɕi/ (n)
ラッシー
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) orientalny napój chłodzący na bazie wody i jogurtu, przyrządzany na różne sposoby, specjalność m.in. kuchni hinduskiej i pakistańskiej;

lasówka złotogłowa /lasˈufka zwˌɔtɔɡwˈɔva/ (n)
カマドムシクイ
  (ornitologia, ornitologiczny) Seiurus aurocapilla, gatunek niedużego, wędrownego ptaka zasiedlającego lasy liściaste Ameryki

latarka /laˈtarka/ (n)
懐中電灯
  podręczne urządzenie elektryczne emitujące światło

latarnia /laˈtarʲɲa/ (n)
ランタン
  lampa przeznaczona do oświetlania otwartej przestrzeni

latarnia morska /laˈtarʲɲa ˈmɔrska/ (n)
灯台
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) budowla z silnym światłem na szczycie, wznoszona do celów nawigacyjnych w pobliżu wybrzeża morskiego;

latarnik /latˈarɲik/ (n)
灯台守
  (morski) osoba, która mieszka w latarni morskiej i nadzoruje jej pracę

latawiec /laˈtavʲjɛʦ̑/ (n)
凧
  zabawka w kształcie czworokąta, zrobiona z drewna i papieru lub płótna, która lata na wietrze na uwięzi;

latać /ˈlataʨ̑/ (v)
飛
  umieć przemieszczać się ponad gruntem, w powietrzu lub kosmosie

lateks /ˈlatɛks/ (n)
ラテックス
  (chemia, chemiczny) koloidalny roztwór kauczuku w cieczy;

lato /ˈlatɔ/ (n)
夏, なつ
  pora roku, charakteryzująca się najwyższymi temperaturami;

latynizacja /lˌatɨɲizˈatsja/ (n)
ラテン化
  (książkowy) poddawanie wpływowi języka łacińskiego lub cywilizacji łacińskiej; uleganie takiemu wpływowi
  (książkowy) tłumaczenie (najczęściej nazwy własnej lub terminu) na język łaciński, nadawanie wyrazowi postaci językowej łacińskiej

lawa /ˈlava/ (n)
ラヴァ
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) ciekły produkt działalności wulkanicznej;

lawenda /laˈvɛ̃nda/ (n)
ラベンダー
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych kwitnących na niebiesko lub purpurowo, niektóre gatunki są uprawiane dla olejków wykorzystywanych w kosmetyce i w lecznictwie;

laweta /laˈvɛta/ (n)
レッカー
  (motoryzacja) samochód z platformą do przewożenia samochodów osobowych, często z wyciągarką do wtaczania niesprawnych pojazdów

lawina /laˈvʲĩna/ (n)
雪崩
  masa śniegu, lodu, ziemi lub kamieni schodząca ze stoku górskiego;

lazuryt /laˈzurɨt/ (n)
ラピスラズリ, 瑠璃
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;

lać /laʨ̑/ (v)
注ぐ
  powodować, że ciecz wypływa z czegoś lub płynie

lać jak z cebra /ˈlaʨ̑ ˈjak ˈs‿ʦ̑ɛbra/ (v)
土砂降りになる
  (potocznie, potoczny) bardzo mocno padać, o ulewnym deszczu

lecieć /ˈlɛʨ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
蝿 (はえ, hae)
  podróżować samolotem
  przemieszczać się w powietrzu

lecytyna /lˌɛtsɨtˈɨna/ (n)
レシチン
  (biochemia, biochemiczny) mieszanina lipidów, związek organiczny, który występuje głównie w tkance nerwowej

leczenie /lɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
治療
  (rzeczownik odczasownikowy) od: leczyć

leczyć /ˈlɛʧ̑ɨʨ̑/ (v)
治す
  przywracać do zdrowia; uwalniać od choroby

legalizacja /ˌlɛɡalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
合法化
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie mocy prawnej, uznanie czegoś za zgodne z prawem

legenda /lɛˈɡɛ̃nda/ (n)
伝説, 神話
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) opowieść fantastyczna, przekazywana jako część tradycji;

legion /ˈlɛɟɔ̃n/ (n)
軍団
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: jednostka wojskowa o liczebności do 6000 żołnierzy;

lej /lɛj/ (n)
レウ
  (jednostka monetarna) waluta Mołdawii
  (jednostka monetarna) waluta Rumunii;

lekarka /lɛˈkarka/ (n)
女医
  (potocznie, potoczny) kobieta pracująca jako lekarz

lekarstwo /lɛˈkarstfɔ/ (n)
薬
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) produkt, który leczy

lekarz /ˈlɛkaʃ/ (n)
医師, 医者
  (medycyna, medyczny) osoba, która zawodowo zajmuje się zdrowiem ludzi lub zwierząt;

lekceważący /lˌɛktsɛvaʒˈɔntsɨ/ (adj)
不敬な
  świadczący o lekceważeniu, bagatelizowaniu

lekcja /ˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
レッスン, 授業
  jednostka zajęć dydaktycznych

lekki /ˈlɛcːi/ (adj)
軽, 軽い
  o małej wadze, małym ciężarze

lekkoatletyka /ˌlɛkːɔaˈtlɛtɨka/ (n)
陸上競技
  (sport, sportowy) zespół konkurencji sportowych obejmujący biegi, skoki i rzuty;

leksem /ˈlɛksɛ̃m/ (n)
語彙素
  (językoznawstwo, językoznawczy) zestaw form, jakie może przyjmować dany wyraz, nie tracąc swojego znaczenia;

leksykograf /lˌɛksɨkˈɔɡraf/ (n)
辞書編集者
  (językoznawstwo, językoznawczy) badacz i znawca leksykografii

leksykologia /lˌɛksɨkɔlˈɔɡja/ (n)
語彙論
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o słownictwie, zasobie wyrazów i związków wyrazowych, badanie wyrazów ze względu na ich znaczenie i sposoby użycia;

leksykon /lɛksˈɨkɔn/ (n)
辞書
  publikacja książkowa, niekiedy wielotomowa, będąca uporządkowanym zbiorem wiedzy w formie skondensowanej;

lektyka /ˈlɛktɨka/ (n)
駕籠
  łoże osłonięte baldachimem, ściankami i daszkiem;

lelek kozodój /ˈlɛlɛk ːɔˈzɔduj/ (n)
ヨアロッパヨタカ
  (ornitologia, ornitologiczny) europejski ptak leśny ze sztywnymi piórami otaczającymi dziób;

lemiesz /ˈlɛ̃mʲjɛʃ/ (n)
刃先
  (rolnictwo, rolniczy) dolna część pługa odcinająca skibę;

leming /ˈlɛ̃mʲĩŋk/ (n)
レミング
  (zoologia, zoologiczny) Lemmus lemmus, gatunek ssaków, małych gryzoni występujących w dużych ilościach w tundrze północnej Europy, Azji i Ameryki Północnej;

lemoniada /ˌlɛ̃mɔ̃ˈɲada/ (n)
レモネード
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z cytryn

lemur /ˈlɛ̃mur/ (n)
キツネザル
  (zoologia, zoologiczny) Lemur, madagaskarska małpiatka o puszystym futrze;

len /lɛ̃n/ (n)
亜麻
  (botanika, botaniczny) Linum, roślina kilkuletnia z rodziny lnowatych, uprawiana dla włókien i oleistych nasion

lenistwo /lɛ̃ˈɲistfɔ/ (n)
無精, 横着, 気無精, 物臭
  odpoczywanie ponad potrzebę, unikanie wysiłku

leniuch /lˈɛɲʲux/ (n)
怠け者
  (potocznie, potoczny) osoba bardzo leniwa (wyrażenie nacechowane emocjonalnie)

leniwiec /lɛ̃ˈɲivʲjɛʦ̑/ (n)
ナマケモノ 樹懶
  (zoologia, zoologiczny) średniej wielkości, powolny, nadrzewny, roślinożerny ssak z rodziny leniwcowatych (Bradypodidae) lub leniuchowcowatych (Megalonychidae);

leniwy /lɛ̃ˈɲivɨ/ (adj)
ナマケモノ
  charakteryzujący się lenistwem

lepiej późno niż wcale /ˈlɛpʲjɛ̇j ˈpuʑnɔ ˈɲiʃ ˈfʦ̑alɛ/ (proverb)
遅くてもやらないよりまし
  sytuacja, w której robi się coś po właściwym czasie, z opóźnieniem, jest lepsza niż niezrobienie tej czynności wcale

lepki /ˈlɛpʲci/ (adj)
ベタベタする
  mający właściwości kleju

lepkość /lˈɛpkɔɕtɕ/ (n)
粘度
  (fizyka, fizyczny) tarcie pomiędzy poruszającymi się względem siebie warstwami cieczy lub plastycznego ciała stałego

lepszy wróbel w garści niż gołąb na dachu /ˈlɛpʃɨ ˈvrubɛl ˈv‿ɡarʲɕʨ̑i ˈɲiʒ ˈɡɔwɔ̃mp na‿ˈdaxu/ (proverb)
明日の百より今日の五十
  lepsze coś, co jest niedoskonałe, ale pewne, dostępne niż niedostępny ideał

lepton /ˈlɛptɔ̃n/ (n)
レプトン
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna będąca fermionem, lecz niebędąca kwarkiem;
  (historia, historyczny, historycznie) moneta miedziana bita w starożytnej Grecji;

lesbijka /lɛzˈbʲijka/ (n)
レズ, レズビアン
  homoseksualna kobieta;

lesbijski /lɛzbʲˈijski/ (adj)
レズ
  dotyczący lesbijek, właściwy lesbijkom

less /lɛs/ (n)
黄土
  (geologia, geologiczny) pylasta skała osadowa pochodzenia eolicznego;

leszcz /lɛʃʧ̑/ (n)
ブリーム
  (ichtiologia, ichtiologiczny) eurazjatycka duża spłaszczona ryba słodkowodna;

leszy /lˈɛʃɨ/ (n)
レーシー
  (mitologia słowiańska) demon lasu;

letni /ˈlɛtʲɲi/ (adj)
ぬるい
  o substancji: ciepły, lecz nie gorący

lew /lɛf/ (n)
ライオン, 獅子
  (zoologia, zoologiczny) Panthera leo, gatunek dużego ssaka z rodziny kotowatych;

lewar /lˈɛvar/ (n)
ジャッキ
  (technologia, technika, techniczny) (mechanika) rodzaj dźwigni do podnoszenia ciężarów

lewica /lɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
左党, 左翼
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na ogół sił politycznych dążących do zmian polityczno-ustrojowych, społecznych i gospodarczych, przeciwstawiających się tzw. tradycyjnemu porządkowi społecznemu, przeciwieństwo prawicy

lewy /ˈlɛvɨ/ (adj)
ひだり, 左
  znajdujący się po tej stronie, po której znajduje się serce człowieka

leń /lɛ̃ɲ/ (n)
怠け者
  człowiek odpoczywający ponad potrzebę, unikający pracy

leśnictwo /lɛɕˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
林業
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) zespół nauk leśnych zajmujący się całokształtem zagadnień związanych z gospodarką leśną

leżak /ˈlɛʒak/ (n)
デッキチェア, 寝台
  rodzaj fotela, służący do leżenia; zwykle składany, co umożliwia jego łatwy transport

leżeć /ˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
寝る
  zachowywać pozycję poziomą

liberalizm /ˌlʲibɛˈralʲism̥/ (n)
自由主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia i kierunek polityczny, według którego wolność jest nadrzędną wartością;

liberalny /ˌlʲibɛˈralnɨ/ (adj)
リベラル
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący liberalizmu w polityce i gospodarce
  nieuznający przymusu, tolerancyjny

libido /lʲiˈbʲidɔ/ (n)
リビドー
  (seksuologia, seksuologiczny) pożądanie, dążenie do zaspokojenia seksualnego;

licencja /lʲiˈʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
ライセンス, 免許
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa określająca warunki korzystania z jakiegoś dobra, np. patentu albo programu komputerowego;

liceum /lʲiˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
高校, 高等学校
  (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) szkoła średnia ogólnokształcąca lub zawodowa, przygotowująca do studiów uniwersyteckich;

lichwiarz /lˈixfʲaʃ/ (n)
高利貸し
  (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek pożyczający pieniądze na wysoki procent

liczba /ˈlʲiʤ̑ba/ (n)
数, 数字
  (matematyka, matematyczny) pojęcie będące w najprostszym przypadku abstrakcyjną reprezentacją liczebności zbioru lub poziomu jakiejś wielkości (np. fizycznej);
  zapis liczby (1.1)

liczba atomowa /ˈlʲiʤ̑ba ˌːtɔ̃ˈmɔva/ (n)
原子番号
  (fizyka, fizyczny) liczba określająca, ile protonów znajduje się w jądrze danego atomu;

liczba całkowita /ˈlʲiʤ̑ba ˌʦ̑awkɔˈvʲita/ (n)
整数
  (matematyka, matematyczny) liczba należąca do zbioru liczb naturalnych dodatnich lub zbioru liczb przeciwnych do nich, a także liczba 0;

liczba mnoga /ˈlʲiʤ̑ba ˈmnɔɡa/ (n)
複数形, 複数
  (gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego więcej niż jeden element

liczba niewymierna /ˈlʲiʤ̑ba ˌɲɛvɨ̃ˈmʲjɛrna/ (n)
無理数
  (matematyka, matematyczny) liczba rzeczywista niedająca się zapisać w postaci ilorazu liczb całkowitych;

liczba pierwsza /ˈlʲiʤ̑ba ˈpʲjɛrfʃa/ (n)
素数
  (matematyka, matematyczny) liczba naturalna, która ma dokładnie dwa dzielniki naturalne: jedynkę i siebie samą;

liczba pojedyncza /ˈlʲiʤ̑ba ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑a/ (n)
単数, 単数形
  (gramatyka) cecha wyrazu oznaczająca, iż odnosi się on do jednej osoby lub jednej rzeczy;

liczba rzeczywista /lˈidʒba ʒˌɛtʃɨvˈista/ (n)
実数
  (matematyka, matematyczny) liczba wymierna (ułamek) lub dowolna liczba pomiędzy liczbami wymiernymi;

liczba urojona /lˈidʒba ˌurɔjˈɔna/ (n)
虚数
  (matematyka, matematyczny) liczba, której kwadrat jest liczbą rzeczywistą niedodatnią

liczba wymierna /lˈidʒba vɨmjˈɛrna/ (n)
有理数
  (matematyka, matematyczny) liczba dająca się przedstawić jako ułamek liczb całkowitych;

liczba zespolona /lˈidʒba zˌɛspɔlˈɔna/ (n)
複素数
  (matematyka, matematyczny) liczba postaci a+bi, gdzie a i b to liczby rzeczywiste oraz i²=-1;

liczebnik /lʲiˈʧ̑ɛbʲɲik/ (n)
数詞
  (gramatyka) nazwa liczby

liczebnik porządkowy /litʃˈɛbɲik pˌɔʒɔntkˈɔvɨ/ (n)
序数
  (gramatyka) nazwa liczby określająca położenie elementu w pewnym szeregu

liczi chińskie /ˈlʲiʧ̑ʲi ˈxʲĩj̃sʲcɛ/ (n)
レイシ
  (botanika, botaniczny) Litchi chinensis, gatunek drzew tropikalnych z rodziny mydleńcowatych, pochodzący z rejonu Kambodży, Wietnamu i Filipin, uprawiany w wielu krajach o ciepłym klimacie

licznik /ˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
分子
  (matematyka, matematyczny) część ułamka znajdująca się nad kreską ułamkową;

liczny /ˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
多い
  (o rzeczownikach zbiorowych) składający się z wielu jednostek

liczyć /ˈlʲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
数, 数える
  określać liczbę elementów składających się na dany zbiór
計算 する
  wykonywać działania matematyczne, przetwarzać dane numeryczne
信用 する, 信頼 する
  pokładać swoje zaufanie

liga /ˈlʲiɡa/ (n)
リーグ
  (sport, sportowy) klasa rozgrywek w sportach zespołowych, np. w piłce nożnej, siatkówce, hokeju, itp.
  zrzeszenie osób, organizacji lub państw

likier /ˈlʲicɛr/ (n)
リキュール
  słodki i mocny napój alkoholowy;

likoryna /lˌikɔrˈɨna/ (n)
リコリン
  (chemia, chemiczny) (botanika, botaniczny) trujący alkaloid stosowany również jako lek, występujący w roślinach z rodziny amarylkowatych

limburski /lʲĩmˈbursʲci/ (n)
リンブルフ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język (dialekt) limburski;

limit /ˈlʲĩmʲit/ (n)
限界
  granica niemożliwa do przekroczenia

limnologia /ˌlʲĩmnɔˈlɔɟja/ (n)
陸水学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) (hydrologia, hydrologiczny) dział hydrobiologii i hydrologii badający życie organizmów wodnych w zbiornikach śródlądowych jak też właściwości chemiczne i fizyczne tego środowiska;

limo /ˈlʲĩmɔ/ (n)
パンダ目
  (potocznie, potoczny) podbite oko

limuzyna /lˌimuzˈɨna/ (n)
リムジン
  (motoryzacja) luksusowy samochód;

lin /lʲĩn/ (n)
テンチ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) słodkowodna ryba;

lina /ˈlʲĩna/ (n)
縄
  elastyczne cięgno z włókna lub drutów;

lingwistyka /lʲĩŋɡˈvʲistɨka/ (n)
言語学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku

linia /ˈlʲĩɲja/ (n)
線
  kształt dający się narysować jednym pociągnięciem ołówka

linie lotnicze /lˈiɲʲɛ lɔtɲˈitʃɛ/ (n)
エアライン
  (lotnictwo, lotniczy) przedsiębiorstwo świadczące usługi transportu lotniczego;

linijka /lʲĩˈɲijka/ (n)
定規
  przyrząd służący do kreślenia linii i odmierzania odległości;

linoskoczek /ˌlʲĩnɔˈskɔʧ̑ɛk/ (n)
綱渡り師
  cyrkowiec wykonujący ćwiczenia gimnastyczne na wysoko zawieszonej linie

lipa /ˈlʲipa/ (n)
リンデン
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tilia L., rodzaj drzew liściastych z podrodziny lipowatych;

lipiec /ˈlʲipʲjɛʦ̑/ (n)
七月 ７月, 七月
  siódmy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

liposukcja /ˌlʲipɔˈsukʦ̑ʲja/ (n)
脂肪吸引
  (medycyna, medyczny) zabieg odsysania tkanki tłuszczowej;

lira /ˈlʲira/ (n)
ライアー
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy strunowy instrument muzyczny, posiadający trzy lub cztery struny, popularny na Krecie, Dodekanezie, w Tracji i wśród uchodźców z Azji Mniejszej
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) starogrecki instrument muzyczny, szarpany posiadający od czterech do dziesięciu strun;

lis /lʲis/ (n)
狐, キツネ
  (zoologia, zoologiczny) Vulpes, drapieżnik z rodziny psów o długim i puszystym ogonie;

lisica /lʲiˈɕiʦ̑a/ (n)
牝狐
  (zoologia, zoologiczny) samica lisa

list /lʲist/ (n)
手紙
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa zawierająca korespondencję lub drobne rzeczy dopuszczone do przewozu pocztowego, nadane w zamkniętym opakowaniu
  papier, na którym napisano wypowiedź (1.1)
手紙, 便り
  wiadomość, wypowiedź sformułowana pisemnie

list otwarty /ˈlʲist ɔtˈfartɨ/ (n)
公開状
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) upubliczniony list z apelem lub deklaracją;

lista /ˈlʲista/ (n)
リスト
  elementy zapisane w kolejności
  (informatyka, informatyczny) jedna ze struktur danych używana w infomatyce;

lista dyskusyjna /ˈlʲista ˌdɨskuˈsɨjna/ (n)
メーリングリスト
  (informatyka, informatyczny) rodzaj grupy dyskusyjnej, gdzie wiadomości są rozsyłane e-mailami;

listonosz /lʲiˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
郵便配達
  pracownik urzędu pocztowego, który doręcza adresatom listy i inne przesyłki

listopad /lʲiˈstɔpat/ (n)
十一月, 11月, 霜月
  jedenasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

listwa przypodłogowa /lˈistfa pʃˌɨpɔdwɔɡˈɔva/ (n)
幅木
  (budownictwo) podłużny dekoracyjny element konstrukcyjny, który wykańcza ścianę przy podłodze

lit /lʲit/ (n)
リチウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Li i liczbie atomowej 3;

litera /lʲiˈtɛra/ (n)
文字
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwany znak graficzny, odpowiadający konkretnemu dźwiękowi, umożliwiający zapis słów;

literacki /ˌlʲitɛˈraʦ̑ʲci/ (adj)
文学
  mający związek z literaturą

literatura /ˌlʲitɛraˈtura/ (n)
文学
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wszystkie dzieła artystyczne zachowane w formie pisanej lub w przekazie ustnym;

literatura faktu /lˌitɛratˈura fˈaktu/ (n)
ノンフィクション
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ogół piśmiennictwa o charakterze dokumentalnym;

literaturoznawstwo /ˌlʲitɛraˈturɔˈznafstfɔ/ (n)
文芸学
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą;

litewski /lʲiˈtɛfsʲci/ (adj)
リトアニア語
  odnoszący się do Litwy lub Litwinów

litewski /lʲiˈtɛfsʲci/ (n)
リトアニア語
  bałtyjski język używany przez Litwinów;

litografia /ˌlʲitɔˈɡrafʲja/ (n)
リトグラフ
  (drukarstwo, drukarski) (sztuka) technika graficzna, zaliczana do druku płaskiego lub wklęsłego;

litr /lʲitr̥/ (n)
リットル
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, decymetr sześcienny;

liturgia /lʲiˈturʲɟja/ (n)
典礼
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w religiach chrześcijańskich – ogół obrzędów i ceremonii towarzyszących czynnościom kultowym;

liwermor /livˈɛrmɔr/ (n)
リバモリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lv i liczbie atomowej 116;

liza /ˈlʲiza/ (n)
溶菌
  (biologia, biologiczny) rozpad na cząstki elementarne;

lizak /ˈlʲizak/ (n)
飴ん棒
  twardy cukierek na patyku

lizać /ˈlʲizaʨ̑/ (v)
舐ぶる
  dotykać czegoś językiem i przesuwając po tym

liścień /ˈlʲiɕʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
子葉
  (biologia, biologiczny) pierwszy liść rośliny nasiennej;

liściokwiat garbnikowy /lʲiɕˈʨ̑ɔkfʲjad ˌɡarbʲɲiˈkɔvɨ/ (n)
ユカン
  (botanika, botaniczny) Phyllanthus emblica, gatunek drzewa z rodziny liściokwiatowatych pochodzący z Azji;

liść /lʲiɕʨ̑/ (n)
葉, 葉っぱ
  (botanika, botaniczny) element budowy sporofitu rośliny naczyniowej, pełniący funkcje odżywcze dzięki zawartości chlorofilu;

lodowiec /lɔˈdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
氷河
  (geologia, geologiczny) ogromna masa lodu powstała z przekształcenia pokładów wiecznego śniegu;

lodowisko /ˌlɔdɔˈvʲiskɔ/ (n)
スケートリンク
  miejsce przeznaczone do sportowej lub rekreacyjnej jazdy na łyżwach;

lodołamacz /ˌlɔdɔˈwãmaʧ̑/ (n)
砕氷船
  statek o wzmocnionym kadłubie, przystosowany do rozbijania pokrywy lodu na morzu lub rzece celem utworzenia drogi dla innych statków;

lody /lˈɔdɨ/ (n)
アイスクリーム, アイス
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser, który stanowi słodka, zamrożona masa sporządzona z mleka, cukru, jaj i innych dodatków

lodówka /lɔˈdufka/ (n)
冷蔵庫
  pojemnik, szafka lub urządzenie izolowane termicznie, umożliwiające przechowywanie czegoś w obniżonej temperaturze;

logarytm /lɔˈɡarɨtm̥/ (n)
対数
  (matematyka, matematyczny) wykładnik potęgi, do której należy podnieść określoną liczbę (podstawę logarytmu), aby uzyskać jego argument;

logika /ˈlɔɟika/ (n)
論理学, 論理
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina naukowa zajmująca się regułami poprawnego myślenia i wnioskowania;
論理
  poprawne, rzeczowe myślenie, oparte na związkach przyczynowo-skutkowych

logistyka /lɔɡʲˈistɨkˌa/ (n)
物流
  (ekonomia, ekonomiczny) planowanie i realizacja przepływu dóbr;
  (wojskowość, wojskowy) organizacja i realizacja zaopatrzenia dla wojska;

logo /ˈlɔɡɔ/ (n)
ロゴ
  znak graficzny spełniający rolę marketingową i informacyjną;

logotyp /lɔɡˈɔtɨp/ (n)
ロゴタイプ
  logo w formie tekstowej zawierające nazwę firmy lub jej akronim;

lojalność /lɔjˈalnɔɕtɕ/ (n)
忠誠心
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest lojalne; cecha tych, którzy są lojalni

lokalizacja /ˌlɔkalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
所
  usytuowanie, położenie jakiegoś obiektu; miejsce, pozycja zajmowana przez jakiś obiekt

lokomotywa /ˌlɔkɔ̃mɔˈtɨva/ (n)
機関車, 汽車
  (kolejnictwo) pojazd szynowy mający własny napęd, przeznaczony do ciągnięcia (lub pchania) wagonów; .

lokówka /lɔˈkufka/ (n)
ヘアカーラー
  (fryzyjski) wałek wykonany z metalu lub tworzyw sztucznych, służący do zakręcania włosów

lombard /ˈlɔ̃mbart/ (n)
質屋
  instytucja udzielająca pożyczek pod zastaw przedmiotów lub papierów wartościowych;

lont /lɔ̃nt/ (n)
導火線
  (wojskowość, wojskowy) łatwopalna linka przy starej broni artyleryjskiej lub ładunku wybuchowym, służąca do odpalenia go lub oddania strzału z bezpiecznej odległości, poprzez zapalenie końca tej linki i stopniowe przenoszenie się płomienia do zapalnika

lorens /ˈlɔrɛ̃w̃s/ (n)
ローレンシウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lr i liczbie atomowej 103;

lornetka /lɔrˈnɛtka/ (n)
双眼鏡
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny do obserwacji dwuocznej, składający się z dwóch jednakowych, połączonych zawiasowo, ułożonych równolegle lunet obserwacyjnych

losowy /lɔˈsɔvɨ/ (adj)
ランダム
  przypadkowy, niezależny od decyzji

lot /lɔt/ (n)
フライト
  przemieszczanie się w jakiejś przestrzeni w powietrzu
  podróż, np. samolotem, balonem

loteria /lɔtˈɛrja/ (n)
くじ
  gra, której uczestnicy nabywają losy, a o wygranej decyduje losowanie

lotka /ˈlɔtka/ (n)
羽根
  (sport, sportowy) uskrzydlony przedmiot służący do gry w badmintona

lotnisko /lɔtʲˈɲiskɔ/ (n)
空港
  wydzielony obszar na ziemi przystosowany do obsługi statków powietrznych;

lotniskowiec /ˌlɔtʲɲiˈskɔvʲjɛʦ̑/ (n)
航空母艦, 空母
  (wojskowość, wojskowy) okręt stanowiący ruchomą bazę dla samolotów, poprzez odpowiednio ukształtowany pokład jako pas startowy;

lotny /lˈɔtnɨ/ (adj)
揮発性
  (fizyka, fizyczny) występujący w postaci gazowej lub łatwo w nią przechodzący
  łatwo unoszący się w powietrzu

lotos /ˈlɔtɔs/ (n)
ハス科
  (botanika, botaniczny) Nelumbo Adans., rodzaj roślin z rodziny lotosowatych;

lubić /ˈlubʲiʨ̑/ (v)
好む, 好き
  darzyć kogoś lub coś pozytywnym uczuciem

lucerna /luˈʦ̑ɛrna/ (n)
アルファルファ
  (botanika, botaniczny) rodzaj jednorocznych lub dwuletnich bylin z rodziny bobowatych;

lud /lut/ (n)
平民
  warstwa społeczeństwa, której członkowie pracują fizycznie
  zbiorowość ludzi o wspólnym języku i kulturze, niebędąca narodem

ludność /ˈludnɔɕʨ̑/ (n)
人口
  ogół ludzi zamieszkujących dane terytorium

ludobójstwo /ˌludɔˈbujstfɔ/ (n)
ジェノサイド, 集団虐殺
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrodnia przeciwko ludzkości polegająca na celowym wyniszczaniu całych narodów lub ich części (grup etnicznych / religijnych / rasowych) poprzez zabójstwa jak i tworzenie warunków życia obliczonych na fizyczne wyniszczenie;

ludzkość /ˈluʦ̑kɔɕʨ̑/ (n)
人類
  ród ludzki; ogół, suma ludzi na świecie

lufa /ˈlufa/ (n)
銃身
  część broni palnej w postaci rury, w której następuje rozpędzenie pocisku przy strzale;

lukier /ˈlucɛr/ (n)
アイシング
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) polewa używana do pokrywania wyrobów cukierniczych, sporządzana z roztopionego cukru pudru;

lukrecja /luˈkrɛʦ̑ʲja/ (n)
カンゾウ属, 甘草
  (botanika, botaniczny) Glycyrrhiza, rodzaj bylin z rodziny bobowatych, rosnących w Eurazji;

luksemburski /ˌluksɛ̃mˈbursʲci/ (adj)
ルクセンブルク語
  odnoszący się do miasta Luksemburg
  odnoszący się do państwa Luksemburg

lumbago /lũmˈbaɡɔ/ (n)
腰痛
  (medycyna, medyczny) ból okolicy lędźwiowej, mogący mieć różne przyczyny, m.in. zapalenie korzonków czy urazy i zmiany kręgosłupa;

lupa /ˈlupa/ (n)
拡大鏡, 虫眼鏡
  wypukła soczewka wyposażona w uchwyt, prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu;

lusterko wsteczne /luˈstɛrkɔ ˈfstɛʧ̑nɛ/ (n)
ドアミラー
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) lusterko pojazdu (samochodu, samolotu) znajdujące się w polu widzenia kierowcy, służące do obserwacji tego, co dzieje się z tyłu, bez odwracania głowy

lustro /ˈlustrɔ/ (n)
鏡
  gładka powierzchnia odbijająca światło; tafla szkła od spodu pokrytego warstwą srebra lub aluminium;

luteranizm /ˌlutɛˈrãɲism̥/ (n)
ルーテル教会
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna teologiczna, jeden z nurtów protestantyzmu, zapoczątkowany przez Marcina Lutra;

luterański /lˌutɛrˈaɲski/ (adj)
ルター派
  związany z luteranizmem

lutet /ˈlutɛt/ (n)
ルテチウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lu i liczbie atomowej 71;

lutnia /ˈlutʲɲa/ (n)
リュート
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument strunowy przypominający mandolinę;

lutować /luˈtɔvaʨ̑/ (v)
はんだづけ
  (technologia, technika, techniczny) łączyć metalowe elementy przy pomocy lutu roztopionego lutownicą lub palnikiem

lutownica /ˌlutɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
半田鏝
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie do lutowania;

luty /ˈlutɨ/ (n)
如月, ２月, 二月
  drugi miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

luźny /ˈluʑnɨ/ (adj)
緩む
  nieprzylegający, swobodny, zapewniający swobodę ruchów (o ubraniach)
  nieumocowany

lwia część /ˈlvʲja ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (idiom)
獅子の分け前
  ironiczne określenie zagarniętej całości lub niemalże całości, jako efekt współpracy z kimś silniejszym

lwica /ˈlvʲiʦ̑a/ (n)
雌ライオン
  (zoologia, zoologiczny) samica lwa

lystrozaur /lɨstrˈɔzawr/ (n)
リストロサウルス
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Lystrosaurus, rodzaj terapsyda z rodziny Lystrosauridae;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju (1.1)

lód /lut/ (n)
氷
  stały stan skupienia wody;
  (potocznie, potoczny) lodowisko
アイスクリーム, 氷
  (potocznie, potoczny) porcja lodów przeznaczona do zjedzenia przez jedną osobę

ląd /lɔ̃nt/ (n)
土地
  obszar skorupy ziemskiej niepokryty wodami mórz i oceanów;

lądowanie /ˌlɔ̃ndɔˈvãɲɛ/ (n)
上陸
  (rzeczownik odczasownikowy) od: lądować

lądować /lɔ̃nˈdɔvaʨ̑/ (v)
上陸
  osiadać na czymś – z powietrza lub wody

lędźwie /ˈlɛ̃ɲʥ̑vʲjɛ/ (n)
腰部
  (anatomia, anatomiczny) część pleców między żebrami a miednicą

lęk /lɛ̃ŋk/ (n)
恐怖症
  uczucie niepokoju, obawy przed czymś, co może być groźne

lśnić /l̥ʲɕɲiʨ̑/ (v)
輝く
  świecić, błyszczeć, odbijać światło

maca /ˈmaʦ̑a/ (n)
マッツァー
  płaski pszenny placek z przaśnego (niekwaszonego) ciasta, jadany przez Żydów podczas święta Paschy;

macedoński /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃sʲci/ (adj)
マケドニア
  odnoszący się do krainy Macedonii w Grecji lub mieszkańców tego regionu
マケドニア語
  odnoszący się do państwa Macedonii lub Macedończyków

macedoński /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃sʲci/ (n)
マケドニア
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Macedonii;
  (językoznawstwo, językoznawczy) język wymarły używany przez starożytnych mieszkańców Macedonii;

machać /ˈmaxaʨ̑/ (v)
振り動かす
  szybko, wahadłowo ruszać czymś

macica /maˈʨ̑iʦ̑a/ (n)
子宮
  (anatomia, anatomiczny) narząd kręgowców, w którym rozwija się embrion;

macierz /ˈmaʨ̑ɛʃ/ (n)
行列
  (matematyka, matematyczny) prostokątna tablica wielkości należących do pewnego ciała K lub pierścienia;

macocha /maˈʦ̑ɔxa/ (n)
継母
  żona ojca, ale nie matka

maczeta /maˈʧ̑ɛta/ (n)
マチェテ
  długi, szeroki nóż podobny do tasaka, używany przeważnie do wyrąbywania ścieżek w gęstych zaroślach;

maczuga /matʃˈuɡa/ (n)
棍棒
  jedna z najstarszych broni obuchowych, pałka z grubym końcem nabitym ostrymi kamieniami lub kawałkami metalu;

mafia /ˈmafʲja/ (n)
マフィア
  zorganizowana grupa przestępcza wywodząca się z Włoch (obecnie działająca w wielu krajach), o hierarchicznej strukturze, działająca w wielu obszarach życia, również dążąca do uzyskania wpływów w polityce

magazyn /maˈɡazɨ̃n/ (n)
倉庫
  pomieszczenie do przechowywania przedmiotów, zwłaszcza towarów

magenta /maˈɡɛ̃nta/ (n)
マゼンタ
  barwa purpurowa;

magia /ˈmaɟja/ (n)
魔法
  (ezoteryka) lub (fantasy) praktyki oparte na wierze w zjawiska nadprzyrodzone, wykorzystujące zaklęcia i czynności rytualne;

magiczny /maˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
魔法的
  związany z magią

magma /ˈmaɡma/ (n)
マグマ
  (geologia, geologiczny) gorąca, ruchliwa materia, ciekły stop złożony głównie z krzemianów i glinokrzemianów, znajdujący się w głębi skorupy ziemskiej;

magnes /ˈmaɡnɛs/ (n)
磁石
  przedmiot mający zdolność przyciągania niektórych przedmiotów (zrobionych z żelaza i jego stopów);

magnetofon /ˌmaɡnɛˈtɔfɔ̃n/ (n)
テープレコーダー
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wielokrotnego nagrywania i odtwarzania dźwięku na specjalnej taśmie magnetycznej;

magnetyczny /ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
磁気
  (fizyka, fizyczny) charakteryzujący się magnetyzmem; dotyczący magnesu, magnetyzmu; mający właściwości takie jak magnes
  taki, który jest przyciągający, działa przyciągająco (również w znaczeniu przenośnym)

magnetyzm /maɡnˈɛtɨzm/ (n)
磁性
  (fizyka, fizyczny) zjawiska i właściwości materii odnoszące się do oddziaływania pól magnetycznych
  (przenośnie, przenośnia) siła przyciągająca

magnez /ˈmaɡnɛs/ (n)
マグネシウム, 苦土素
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mg i liczbie atomowej 12

magnolia /maɡˈnɔlʲja/ (n)
モクレン属
  (botanika, botaniczny) Magnolia L., drzewo lub krzew należący do rodziny magnoliowatych;

magnoliowate /ˌmaɡnɔlʲjɔˈvatɛ/ (n)
モクレン科
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Magnoliaceae Juss., rodzina drzew, krzewów lub pnączy należąca do rzędu magnoliowców;

mahajana /ˌmaxaˈjãna/ (n)
マハーヤーナ, 大乗仏教
  (filozofia, filozoficzny) kierunek buddyzmu, wyodrębniony w pierwszym wieku p.n.e.;

mahoń /ˈmaxɔ̃ɲ/ (n)
マホガニー
  (potocznie, potoczny) mebel z mahoniu (1.1)
  drewno otrzymywane z mahoniowca
  kolor czerwonobrunatny
  mahoniowiec

maj /maj/ (n)
五月 ５月, 五月
  piąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

majestat /maˈjɛstat/ (n)
凛々しさ
  dostojeństwo, powaga lub okazałość jakichś osób, zjawisk lub rzeczy

majestatyczny /ˌmajɛstaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
威厳
  (książkowy) pełen dostojnej powagi

majonez /maˈjɔ̃nɛs/ (n)
マヨネーズ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty sos z żółtek, musztardy, przypraw i oleju;

major /ˈmajɔr/ (n)
少佐
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych wyższy od kapitana;

majtki /ˈmajtʲci/ (n)
パンツ, パンティー
  (krawiectwo) dolna część bielizny okrywająca biodra;

majątek /maˈjɔ̃ntɛk/ (n)
財産
  bogactwo, fortuna

majętny /maˈjɛ̃ntnɨ/ (adj)
お金持 の
  posiadający duży majątek

mak /mak/ (n)
芥子
  (botanika, botaniczny) Papaver L., rodzaj roślin z rodziny makowatych;

makak /ˈmakak/ (n)
マカク
  (zoologia, zoologiczny) Macaca, niewielka, wąskonosa małpa;

makak japoński /mˈakak japˈɔɲski/ (n)
ニホンザル
  (zoologia, zoologiczny) Macaca fuscata L., gatunek małpy z rodziny koczkodanowatych;

makak pacyficzny /mˈakak pˌatsɨfˈitʃnɨ/ (n)
ヤクシマザル
  (zoologia, zoologiczny) Macaca fuscata yakui L., podgatunek makaka japońskiego

makaron /maˈkarɔ̃n/ (n)
パスタ, マカロニ
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półprodukt żywnościowy wytwarzany z ciasta zagniecionego z mąki, wody i soli;

makijaż /maˈcijaʃ/ (n)
メイク, 化粧
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) czynność nakładania na twarz kosmetyków, sztuka zdobienia twarzy
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyki (szminka, tusz, cień do powiek itp.) nałożone na twarz

makolągwa /ˌmakɔˈlɔ̃ŋɡva/ (n)
ムネアカヒワ
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis cannabina, mniejszy od wróbla ptak gniazdujący w krzewach;

makrela /maˈkrɛla/ (n)
鯖, サバ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska z rodziny makrelowatych z rodzaju Scomber lub Scomberomorus;

maksimum /ˈmaksʲĩmũm/ (n)
最大
  największy stopień, największa ilość / wartość / wielkość

maksyma /maksˈɨma/ (n)
格言
  (literacko) myśl zwięźle wyrażona, zawierająca jakąś zasadę postępowania

malachit /maˈlaxʲit/ (n)
くじゃく石
  (mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) minerał o zielonej barwie, wykorzystywany w jubilerstwie, architekturze, sztuce zdobniczej oraz jako pigment;

malajski /maˈlajsʲci/ (adj)
マレー語
  dotyczący Malajów (lub Malezji)

malajski /maˈlajsʲci/ (n)
マレー語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Malezji i Malajów

malapropizm /mˌalaprˈɔpizm/ (n)
言い間違い
  (językoznawstwo, językoznawczy) użycie innego słowa czy wyrażenia niż zamierzony, często dające komiczny efekt;

malaria /maˈlarʲja/ (n)
マラリア
  (medycyna, medyczny) zimnica, rodzaj choroby tropikalnej;

malarstwo /maˈlarstfɔ/ (n)
絵画
  (sztuka) sztuka plastyczna posługująca się m.in. plamą barwną, linią nakładaną na określoną powierzchnię (np. płótno, tektura, deska, ściana);

malarz /ˈmalaʃ/ (n)
画家, ペンキ屋
  (budownictwo) rzemieślnik, który maluje ściany i inne części budynku
画家, がか
  (sztuka) artysta, który maluje obrazy

malina /maˈlʲĩna/ (n)
木苺
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc maliny właściwej (1.2)
  (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych;

malinka /maˈlʲĩnka/ (n)
キスマーク
  (potocznie, potoczny) ślad na skórze po intensywnym pocałunku;

malować /maˈlɔvaʨ̑/ (v)
描く
  (technologia, technika, techniczny) nakładać farbę na jakąś powierzchnię (płótno, papier, tekturę, ścianę), wypełniać coś kolorem
  (sztuka) tworzyć obraz lub dzieło malarskie
絵の具を塗る
  (o uczuciu, stanie ducha) ukazywać się, uwidaczniać się na twarzy lub w postawie człowieka

maltański /malˈtãj̃sʲci/ (n)
マルタ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Malty;

mama /ˈmãma/ (n)
母, ママ
  (potocznie, potoczny) matka

mamka /ˈmãmka/ (n)
乳母
  kobieta karmiąca piersią cudze dziecko

mammografia /ˌmãmːɔˈɡrafʲja/ (n)
マンモグラフィー
  (medycyna, medyczny) radiologiczne badanie piersi;

mamonizm /mamˈɔɲizm/ (n)
貪欲
  (dawniej, dawny) żądza zysku, bogactwa, kult pieniądza

mamut /ˈmãmut/ (n)
マンモス
  (zoologia, zoologiczny) Elephas primigenius wymarły ssak z rodziny słoniowatych;

mandarynka /ˌmãndaˈrɨ̃nka/ (n)
みかん, 蜜柑
  (botanika, botaniczny) Citrus reticulata Blanco, niewysokie, wiecznie zielone drzewo cytrusowe rosnące w ciepłych krajach, uprawiane dla jadalnych owoców;
鴛鴦
  (ornitologia, ornitologiczny) Aix galericulata, ptak wodny z rodziny kaczkowatych;
みかん
  (spożywczy) owoc mandarynki (1.1) mniejszy od pomarańczy, o cienkiej skórce
みかん色
  barwa, jeden z odcieni pomarańczu

mandaryński /mˌandarˈɨɲski/ (n)
北京官話
  (językoznawstwo, językoznawczy) standardowy język chiński;

mandat /ˈmãndat/ (n)
違反切符
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara w postaci grzywny za wykroczenie;

mandolina /ˌmãndɔˈlʲĩna/ (n)
マンドリン
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szarpany strunowy instrument muzyczny;

mandragora /ˌmãndraˈɡɔra/ (n)
マンドレイク
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1), której ze względu na kształt korzeni przypominający postać ludzką, przypisywano dawniej lecznicze i magiczne własności

manekin /mãˈnɛcĩn/ (n)
マネキン人形
  figura z dowolnego materiału mająca kształt człowieka;

manga /ˈmãŋɡa/ (n)
漫画, コミック
  japoński komiks;

mangan /ˈmãŋɡãn/ (n)
マンガン, 満俺
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mn i liczbie atomowej 25;

mango /ˈmãŋɡɔ/ (n)
マンゴー
  (botanika, botaniczny) Mangifera L., mangowiec, rodzaj drzew owocowych z rodzaju nanerczowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc drzewa z rodzaju mango (1.1)

mangusta /mãŋˈɡusta/ (n)
マングース
  (zoologia, zoologiczny) mały, kotokształtny drapieżnik afrykański i azjatycki;

mania prześladowcza /mˈaɲʲa pʃˌɛɕladˈɔftʃa/ (n)
被害妄想
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy stan psychiczny objawiający się nieustannym dopatrywaniu się niebezpieczeństw i urojonych wrogów, której towarzyszy wzrost serotoniny i adrenaliny w organizmie

manierka /maɲʲˈɛrka/ (n)
フラスコ
  płaska, blaszana butelka używana przez żołnierzy i skautów do przenoszenia płynów;

manipulować /ˌmãɲipuˈlɔvaʨ̑/ (v)
御
  kierować kimś, powodować, że ktoś coś robi, bez jego wiedzy i zgody

mankiet /ˈmãŋʲcɛt/ (n)
カフ
  (krawiectwo) pasek materiału kończący rękaw, nogawkę lub skarpetkę

mannitol /manɲˈitɔl/ (n)
マンニトール
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, alkohol cukrowy występujący w roślinach;

manometr /mãˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
圧力計
  przyrząd do mierzenia ciśnienia;

mantykora /mˌantɨkˈɔra/ (n)
マンティコア
  (mitologia grecka) potwór o głowie ludzkiej, skrzydłach smoczych lub nietoperzych oraz ogonie skorpionim, który zawierać miał silną truciznę, mogąca zabić w kilka chwil;

manuka /manˈuka/ (n)
ギョリュウバイ
  (botanika, botaniczny) (Leptospermum scoparium) krzew z rodziny mirtowatych pochodzący z Nowej Zelandii i południowo-wschodniej Australii;

manul /mˈanul/ (n)
マヌルネコ
  (zoologia, zoologiczny) azjatycki drapieżnik z rodziny kotowatych;

manx /mãŋks/ (n)
マン島語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki używany na Wyspie Man;

maoizm /maˈɔizm/ (n)
毛沢東思想
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sformułowana przez Mao Tse-tunga doktryna Komunistycznej Partii Chin;

maoryski /mˌaɔrˈɨski/ (adj)
マオリ語
  związany z Maorysami, dotyczący Maorysów

maoryski /mˌaɔrˈɨski/ (n)
マオリ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język maoryski;

mapa /ˈmapa/ (n)
地図
  graficzne odwzorowanie terenu, także nieba;

marabut indyjski /maˈrabut ĩnˈdɨjsʲci/ (n)
オオハゲコウ
  (ornitologia, ornitologiczny) Leptoptilos dubius, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych;

marathi /marˈasi/ (n)
マラーティー語
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z szerzej używanych w Indiach języków, język urzędowy stanu Maharasztra;

maraton /maˈratɔ̃n/ (n)
マラソン
  (sport, sportowy) bieg na dystansie 42 km i 195 m

marcepan /marˈʦ̑ɛpãn/ (n)
マルチパン
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa ze zmielonych migdałów utartych z cukrem i białkiem, używana w do wyrobów cukierniczych;

marchew /ˈmarxɛf/ (n)
人参
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodzaju selerowatych, Daucus L.;

margaryna /ˌmarɡaˈrɨ̃na/ (n)
マーガリン
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) produkt spożywczy, tłuszcz jadalny podobny do masła, wytwarzany z olejów roślinnych;

margiel /ˈmarʲɟɛl/ (n)
泥灰土
  (geologia, geologiczny) skała osadowa złożona głównie z węglanów oraz minerałów ilastych;

marihuana /ˌmarʲixuˈ<sup>w</sup>ãna/ (n)
マリワナ
  substancja psychoaktywna wytwarzana z konopi siewnych;

marka /ˈmarka/ (n)
マルク
  (handel, handlowy) znak na produktach danej firmy

markaczka /marˈkaʧ̑ka/ (n)
ヨーロッパクロガモ
  (ornitologia, ornitologiczny) Melanitta nigra, gatunek morskiej kaczki o czarnym upierzeniu;

marketing /markˈɛtʲiŋk/ (n)
マーケティング
  (ekonomia, ekonomiczny) działania zorientowane wokół potrzeb konsumentów, polegające na ustaleniu wielkości produkcji oraz metod dystrybucji, sprzedaży i reklamy towarów;

markiz /mˈarkis/ (n)
侯爵
  tytuł arystokratyczny pomiędzy księciem a hrabią;

markiza /marʲˈciza/ (n)
天幕
  daszek, najczęściej z płótna, umieszczany nad oknami domów, wystawami sklepów itp.

marksizm /ˈmarʲcɕism̥/ (n)
マルクス主義
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koncepcja filozoficzna, ekonomiczna i społeczno-polityczna stworzona przez Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, zakładająca, że motorem zmian historycznych jest walka klas, prowadząca do utworzenia społeczeństwa komunistycznego;

marmolada /ˌmarmɔˈlada/ (n)
マーマレード
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, stężony przetwór owocowy sporządzany z przetartych owoców gotowanych z cukrem;

marmur /ˈmarmur/ (n)
大理石
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, stosowana jako dekoracyjny materiał budowlany i artystyczny;

marmurek /marˈmurɛk/ (n)
大理石蛋糕
  rodzaj babki lub keksa z dwóch rodzajów ciasta, o marmurkowym deseniu po ukrojeniu kawałka

marnieć /mˈarɲʲɛtɕ/ (v)
元気がなくなる
  tracić wartość, stawać się marnym

marnować /marˈnɔvaʨ̑/ (v)
無駄にする
  wykorzystywać w sposób, który nie przynosi korzyści

marsjański /marˈsʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
火星
  (przymiotnik) od Mars

marsz /marʃ/ (n)
行進
  przemieszczanie się, pochód wojsk;
  rodzaj aktywności fizycznej, równomierny chód, również szybki rytmiczny chód wojskowy
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o wyraźnej rytmice;

marszand /ˈmarʃãnt/ (n)
画商
  (sztuka) osoba handlująca dziełami sztuki

marszałek /marˈʃawɛk/ (n)
元帥
  (wojskowość, wojskowy) najwyższy stopień wojskowy, m.in. w Polsce;

martwa natura /ˈmartfa naˈtura/ (n)
静物画
  (sztuka) kompozycja malarska przedstawiająca drobne przedmioty, owoce, zabite zwierzęta itp.

martwicze zapalenie powięzi /martfˈitʃɛ zˌapalˈɛɲʲɛ pɔvʲˈɛ̃ʑi/ (n)
壊死性筋膜炎
  (medycyna, medyczny) rzadkie, ostre zakażenie podskórnej tkanki łącznej szerzące się wzdłuż powięzi okrywających mięśnie tułowia i kończyn;

martwy /ˈmartfɨ/ (adj)
死
  taki, który umarł

marynarka /ˌmarɨ̃ˈnarka/ (n)
海軍
  (wojskowość, wojskowy) wojska walczące na wodzie albo ogół statków, infrastruktury i ich obsługi przeznaczonych do jednego celu

marynarka wojenna /ˌmarɨ̃ˈnarka vɔˈjɛ̃nːa/ (n)
海軍
  (wojskowość, wojskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ogół morskich sił zbrojnych jakiegoś państwa;

marynarz /maˈrɨ̃naʃ/ (n)
船員
  (marynarka) człowiek należący do załogi okrętu lub statku;

marynata /mˌarɨnˈata/ (n)
マリネ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mieszanina przypraw suchych lub płynnych przygotowana do nadania produktom spożywczym pewnych walorów smakowych;

marynować /mˌarɨnˈɔvatɕ/ (v)
マリネにする
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zaprawiać w zalewie octowej

marzec /ˈmaʒɛʦ̑/ (n)
３月, 三月
  trzeci miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

marzenie /maˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
ドリーム
  (przenośnie, przenośnia) coś niewiarygodnego, nierzeczywistego
  ciąg nieuporządkowanych myśli pojawiający się podczas snu
  fantazjowanie, pragnienie czegoś, chęć uzyskania lub osiągnięcia czegoś

marznący deszcz /marzˈnɔ̃nʦ̑ɨ ˈdɛʃʧ̑/ (n)
凍雨
  (meteorologia, meteorologiczny) deszcz, którego krople mają ujemną temperaturę, są przechłodzone i zamarzają błyskawicznie po uderzeniu w ziemię;

marzyciel /maʒˈɨtɕɛl/ (n)
夢想家
  ten, kto marzy

marzyć /ˈmaʒɨʨ̑/ (v)
夢見る
  myśleć o czymś przyjemnym, stwarzając tego obraz w wyobraźni; bardzo pragnąć, aby coś się wydarzyło

masa /ˈmasa/ (n)
質量
  (fizyka, fizyczny) podstawowa wielkość fizyczna określająca ilość materii;

masa krytyczna /ˈmasa krɨˈtɨʧ̑na/ (n)
臨界量
  (fizyka, fizyczny) najmniejsza ilość materiału rozszczepialnego, niezbędna by mogła nastąpić i utrzymać się jądrowa reakcja łańcuchowa

masa molowa /mˈasa mɔlˈɔva/ (n)
モル質量
  (chemia, chemiczny) masa jednego mola substancji chemicznej;

masaż /ˈmasaʃ/ (n)
マッサージ
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zabieg fizjoterapeutyczny lub kosmetyczny wykonywany ręcznie lub przy pomocy aparatury, polegający na ugniataniu, głaskaniu, rozcieraniu, oklepywaniu ciała;

maska /ˈmaska/ (n)
マスク
  przykrycie twarzy lub jej części z otworami na oczy, używana w różnych celach, np. ochronnych lub obrzędowych;

maskonur /maˈskɔ̃nur/ (n)
角目鳥
  (ornitologia, ornitologiczny) Fratercula arctica, wodny ptak o krótkim, silnym i kolorowym dziobie występujący na północnych wybrzeżach Atlantyku;

masochizm /maˈsɔxʲism̥/ (n)
マゾヒズム
  (psychologia, psychologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zboczenie seksualne, które polega na odczuwaniu satysfakcji seksualnej pod wpływem bólu lub upokorzenia
  przyjemność w zadawaniu sobie bólu lub w poddawaniu się bolesnym praktykom;

masować /masˈɔvatɕ/ (v)
マッサージ
  wykonywać masaż

masturbacja /ˌmasturˈbaʦ̑ʲja/ (n)
オナニー, マスターベーション
  (medycyna, medyczny) (zobacz) onanizm

masyw /ˈmasɨf/ (n)
山塊
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) grupa gór mająca podobną rzeźbę

masywny /masˈɨvnɨ/ (adj)
重い
  o mocnej budowie i dużym ciężarze

maszerować /mˌaʃɛrˈɔvatɕ/ (v)
行軍
  iść miarowym, równym krokiem

maszt /maʃt/ (n)
マスト
  (architektura, architektoniczny) wysoki słup lub pionowa konstrukcja opierająca się na fundamencie;
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pionowe drzewce ustawione przeważnie w osi jednostki pływającej o napędzie żaglowym, którego podstawowym zadaniem jest stawianie na nim żagli i przenoszenie działania siły aerodynamicznej na kadłub jednostki;

maszyna /maˈʃɨ̃na/ (n)
機械, 機, 機関
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zawierające mechanizm lub zespół współdziałających mechanizmów, służące do przetwarzania energii albo do wykonywania określonej pracy

maszyna do pisania /maˈʃɨ̃na ˌdɔ‿pʲiˈsãɲa/ (n)
タイプライター
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie mechaniczne do pisania tekstów;

maszyna do szycia /maˈʃɨ̃na dɔ‿ˈʃɨʨ̑a/ (n)
ミシン, 裁縫機械
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do łączenia kawałków materiałów przy pomocy nici;

maszynista /ˌmaʃɨ̃ˈɲista/ (n)
機関士
  (kolejnictwo) osoba prowadząca pociąg;

masło /ˈmaswɔ/ (n)
バター
  (spożywczy) tłuszcz jadalny produkowany z mleka;
  (spożywczy) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) spożywczy lub kosmetyczny zamiennik masła (1.1) produkowany z tłuszczy roślinnych

masło orzechowe /ˈmaswɔ ˌːʒɛˈxɔvɛ/ (n)
ピーナッツバター
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta produkowana z orzeszków ziemnych, wywodząca się z kuchni amerykańskiej;

mat /mat/ (n)
チェックメイト
  (szachy, pojęcie szachowe) stan gry, w którym król jednej ze stron jest zaszachowany i nie ma żadnego pola, na które mógłby odejść;

matcha /mˈatxa/ (n)
抹茶
  (spożywczy) specjalny rodzaj sproszkowanej zielonej herbaty;

matematyczny /ˌmatɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
数学 の
  związany z matematyką

matematyk /ˌmatɛ̃ˈmatɨk/ (n)
数学者
  osoba zajmująca się zawodowo matematyką

matematyka /ˌmatɛ̃ˈmatɨka/ (n)
数学
  (edukacja, edukacyjny) nauka dedukcyjna zajmująca się analizą zbiorów, liczb i innych elementów abstrakcyjnych;

materac /maˈtɛraʦ̑/ (n)
マットレス
  duży płaski przedmiot, wypełniony elastycznym materiałem dla uniknięcia kontaktu z twardą powierzchnią np. podczas snu lub ćwiczeń gimnastycznych;

materia /maˈtɛrʲja/ (n)
物質
  (filozofia, filozoficzny) byt rozciągły w przestrzeni i czasie;
  (fizyka, fizyczny) ogół obiektywnie istniejących przedmiotów, poznawalnych za pomocą zmysłów lub przyrządów pomiarowych;

materializm /ˌmatɛrʲˈjalʲism̥/ (n)
唯物主義
  kierowanie się w życiu względami materialnymi

materiał /maˈtɛrʲjaw/ (n)
材料
  to, z czego są wytwarzane przedmioty
  zbiór wiadomości z jakiegoś zakresu, na jakiś temat

matka /ˈmatka/ (n)
お母さん
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica, przełożona klasztoru
  (zoologia, zoologiczny) samica mająca potomstwo
お母さん, 母
  rodzic płci żeńskiej;

matma /ˈmatma/ (n)
数学
  (potocznie, potoczny) (uczniowskie) lekcja matematyki
  (potocznie, potoczny) (uczniowskie) przedmiot matematyki

matrioszka /maˈtrʲjɔʃka/ (n)
マトリョーシカ
  rosyjska ludowa drewniana zabawka w formie kilku lalek wkładanych jedna w drugą;

mauzoleum /ˌmawzɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
霊廟
  (architektura, architektoniczny) monumentalny grobowiec, przeważnie osobna budowla pełniąca taką funkcję;

mazurek /maˈzurɛk/ (n)
マズルカ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (choreografia, choreograficzny) stylizowany taneczny utwór muzyczny w takcie 3/4, oparty na mazurze, oberku lub kujawiaku;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (choreografia, choreograficzny) wiejska taneczna forma muzyczna często utożsamiana z oberkiem;
雀
  (ornitologia, ornitologiczny) Passer montanus, gatunek małego ptaka podobnego do wróbla;

mała czarna /ˈmawa ˈʧ̑arna/ (n)
リトル・ブラック・ドレス
  czarna sukienka (także spódnica) kończąca się powyżej kolan;

mało /ˈmawɔ/ (adv)
少ない
  w niewielkim stopniu

mało /ˈmawɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
少ない
  niewielka ilość czegoś lub kogoś

małpa /ˈmawpa/ (n)
猿, 類人猿
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu naczelnych o silnie rozwiniętym mózgu i chwytnych kończynach;

mały /ˈmawɨ/ (adj)
小さい
  mający niewielkie rozmiary, nieduży, drobny, niski
低い
  występujący w niewielkiej ilości lub liczbie (zwykle z domyślną cechą)

mały palec /ˈmawɨ ˈpalɛʦ̑/ (n)
小指
  (anatomia, anatomiczny) piąty, najmniejszy palec u ręki lub nogi

małż /mawʃ/ (n)
二枚貝
  (zoologia, zoologiczny) spłaszczony i okryty muszlą mięczak;

małżeństwo /mawˈʒɛ̃j̃stfɔ/ (n)
結婚, 婚姻
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) usankcjonowany prawnie lub kulturowo stały związek dwóch osób, zwykle płci przeciwnej, tradycyjnie mający ułatwić wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego i finansów, pożycie oraz wychowanie dzieci;
夫婦
  dwie osoby będące w związku (1.1)

małżeństwo wymuszone /mawʒˈɛɲstfɔ vˌɨmuʃˈɔnɛ/ (n)
強制結婚
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związek małżeński, który został zawarty wbrew woli jednej ze stron, zazwyczaj kobiety;

małżonka /mawˈʒɔ̃nka/ (n)
夫人
  (podniośle) cudza żona

małżowina uszna /mˌawʒɔvˈina ˈuʃna/ (n)
耳介
  (anatomia, anatomiczny) część ucha zewnętrznego zbierająca bodźce słuchowe z otoczenia

maślanka /maɕˈlãnka/ (n)
バターミルク
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój mleczny powstały w efekcie oddzielenia tłuszczu od zmaślonej śmietany;

maść /maɕʨ̑/ (n)
軟膏
  (medycyna, medyczny) substancja o półstałej, miękkiej konsystencji i o właściwościach leczniczych przeznaczona do smarowania skóry;

mebel /ˈmɛbɛl/ (n)
家具
  ruchomy sprzęt użytkowy przeznaczony do wyposażenia pomieszczeń;

mech /mɛx/ (n)
苔, 蘚苔
  (botanika, botaniczny) drobna, niewielka roślina zarodnikowa żyjąca w ocienionych i wilgotnych miejscach

mechanika /mɛˈxãɲika/ (n)
力学
  (technologia, technika, techniczny) dział techniki zajmujący się konstruowaniem i budowaniem maszyn i pojazdów;

mechanizm /mɛˈxãɲism̥/ (n)
機構学
  grupa współdziałających wydarzeń, procesów lub zachowań

mecz /mɛʧ̑/ (n)
試合
  (sport, sportowy) część rozgrywek sportowych, rozgrywana między dwoma zawodnikami lub drużynami, umożliwiająca wyłonienie zwycięzcy

meczet /ˈmɛʧ̑ɛt/ (n)
モスク
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek, miejsce modlitwy i sprawowania kultu Boga w islamie;

medal /ˈmɛdal/ (n)
メダル, 勲章
  niewielki okrągły wytwór metalowy, ozdobiony reliefem, często na wstążce, wykonany dla upamiętnienia ważnych wydarzeń lub jako odznaczenie;

medalion /mɛˈdalʲjɔ̃n/ (n)
ロケット
  (jubilerstwo, jubilerski) ozdobny wisiorek-pojemniczek, w którym umieszcza się miniaturowy portret lub pamiątkę;

mediana /mɛˈdʲjãna/ (n)
中間数, 中央値
  (statystyka, statystyczny) wartość liczbowa, która zajmująca środkowe miejsce w rosnącym szeregu liczb (przy parzystej ilości elementów jest średnią dwóch środkowych liczb);

mediolański /ˌmɛdʲjɔˈlãj̃sʲci/ (adj)
ミラノの
  związany z Mediolanem, wywodzący się z Mediolanu

meduza /mɛˈduza/ (n)
クラゲ, 海月
  (zoologia, zoologiczny) galaretowate zwierzę morskie, którego parasolowate ciało unoszone jest przez toń morską;

medycyna /ˌmɛdɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
医学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka o zdrowiu i chorobach człowieka i zwierząt oraz sposobach zapobiegania i leczenia,

medycyna weterynaryjna /mˌɛdɨtsˈɨna vˌɛtɛrˌɨnarˈɨjna/ (n)
獣医学
  nauka o zdrowiu i chorobach zwierząt, ich leczeniu oraz profilaktyce;

medytacja /ˌmɛdɨˈtaʦ̑ʲja/ (n)
思索
  w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: praktyki mające na celu samopoznanie, samodoskonalenie;

medytować /ˌmɛdɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
瞑想する
  uprawiać medytację

megabajt /mɛɡˈabajt/ (n)
メガバイト
  (informatyka, informatyczny) jednostka pojemności dysków i pamięci komputera równa 1048 576 bajtów;

megafon /mɛˈɡafɔ̃n/ (n)
メガホン
  (technologia, technika, techniczny) głośnik o dużej mocy, instalowany w miejscach publicznych
  (technologia, technika, techniczny) przenośne urządzenie składające się z mikrofonu i głośnika tubowego

megaterium /mˌɛɡatˈɛrjum/ (n)
オオナマケモノ, メガテリウム, 大懶獣
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Megatherium, rodzaj leniwców żyjących od późnego pliocenu do późnego plejstocenu;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju (1.1)

meitner /ˈmajtnɛr/ (n)
マイトネリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mt i liczbie atomowej 109;

meksykanin /ˌmɛksɨˈkãɲĩn/ (n)
メキシコ人
  mieszkaniec Meksyku (stolicy państwa Meksyk)

melancholia /ˌmɛlãnˈxɔlʲja/ (n)
憂鬱
  (psychologia, psychologiczny) depresja psychiczna objawiająca się apatią i niechęcią do życia

melasa /mɛˈlasa/ (n)
糖蜜
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnobrązowy, gęsty syrop o odczynie słabo alkalicznym, który powstaje jako produkt uboczny podczas produkcji cukru spożywczego;

melatonina /ˌmɛlatɔ̃ˈɲĩna/ (n)
メラトニン
  (biochemia, biochemiczny) hormon syntetyzowany w pinealocytach szyszynki, odpowiadający za regulację dobowego cyklu snu i czuwania;

melodia /mɛˈlɔdʲja/ (n)
メロディ, メロディー
  ciąg dźwięków, każdy o określonej wysokości i czasie trwania, rozpoznawany przez słuchacza jako jedna całość;

melon /ˈmɛlɔ̃n/ (n)
メロン
  (spożywczy) jadalny owoc rośliny (1.1)

melonik /mɛˈlɔ̃ɲik/ (n)
山高帽子
  sztywny, półkolisty kapelusz męski

mem /mɛ̃m/ (n)
ミーム
  dająca się powielać i podlegająca ewolucji jednostka kultury;
  śmieszna idea, obrazek lub animacja, powielana w internecie

memorandum /ˌmɛ̃mɔˈrãndũm/ (n)
覚書
  niepodpisane i niepodstemplowane jeszcze pismo, dokument dyplomatyczny, mogący być przedmiotem rokowań

mendelew /mɛ̃nˈdɛlɛf/ (n)
メンデレビウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Md i liczbie atomowej 101;

mendoweszka /ˌmɛ̃ndɔˈvɛʃka/ (n)
毛じらみ
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (medycyna, medyczny) Pthirus pubis, wesz łonowa, menda;

mennica /mɛnɲˈitsa/ (n)
造幣局
  przedsiębiorstwo przemysłu metalowego produkujące monety, medale oraz stemple;

menora /mɛ̃ˈnɔra/ (n)
メノーラー
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski siedmioramienny świecznik liturgiczny;

menstruacja /ˌmɛ̃w̃struˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
月経
  (fizjologia, fizjologiczny) cykliczne złuszczanie się nabłonka macicy kobiety pod wpływem zmian stężenia hormonów płciowych;

mentalność /mɛntˈalnɔɕtɕ/ (n)
メンタリティー
  właściwy komuś sposób myślenia i postrzegania rzeczywistości

menu /mˈɛnu/ (n)
メニュー
  karta z nazwami potraw oferowanych w restauracji

merytokracja /mˌɛrɨtɔkrˈatsja/ (n)
能力主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system, w którym władza powierzana jest osobom kompetentnym;

messidor /mɛssˈidɔr/ (n)
収穫月
  nazwa dziesiątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

meta /ˈmɛta/ (n)
ゴール
  (sport, sportowy) miejsce, które należy osiągnać w zawodach

metabolizm /ˌmɛtaˈbɔlʲism̥/ (n)
代謝
  (biochemia, biochemiczny) przemiana materii w organizmie;

metafizyka /mˌɛtafˈizɨkˌa/ (n)
形而上学
  (filozofia, filozoficzny) podstawowa dyscyplina filozoficzna, badająca powszechne własności bytu

metafora /ˌmɛtaˈfɔra/ (n)
メタファー, 文
  (językoznawstwo, językoznawczy) środek stylistyczny polegający na zestawieniu obcych sobie znaczeniowo wyrazów w celu uzyskania nowego, przenośnego znaczenia;

metaforyczny /mˌɛtafɔrˈɨtʃnɨ/ (adj)
比喩
  dotyczący metafory

metal /ˈmɛtal/ (n)
金属
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny charakteryzujący się obecnością w sieci krystalicznej elektronów swobodnych;
  (heraldyka, heraldyczny) jeden z rodzajów tynktury heraldycznej;

metamfetamina /mˌɛtamfˌɛtamˈina/ (n)
メタンフェタミン
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) pochodna amfetaminy o silnym działaniu psychoaktywnym;

metan /ˈmɛtãn/ (n)
メタン
  (chemia, chemiczny) najprostszy alkan, bezwonny i bezbarwny gaz, główny składnik gazu ziemnego, stosowany do syntezy wielu związków organicznych i jako gaz opałowy;

metastaza /mˌɛtastˈaza/ (n)
転移
  (medycyna, medyczny) przerzut nowotworowy, guz wtórny nowotworu złośliwego

metempsychoza /mˌɛtɛmpsɨxˈɔza/ (n)
輪廻
  reinkarnacja, ponowne wcielenie duszy, wędrówka dusz

meteor /mɛˈtɛɔr/ (n)
流星
  (astronomia, astronomiczny) świecący ślad, jaki zostawia po sobie spalający się w górnych warstwach atmosfery okruch skalny (meteoroid);

meteorologia /ˌmɛtɛɔrɔˈlɔɟja/ (n)
気象学
  nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze i stanem pogody;

meteoryt /ˌmɛtɛˈɔrɨt/ (n)
隕石
  (astronomia, astronomiczny) pozostałość drobnego skalnego ciała niebieskiego (meteoroidu) przyciągniętego przez znacznie większe ciało niebieskie, która w postaci ciała stałego dotarła do jego powierzchni;

metformina /mˌɛtfɔrmˈina/ (n)
メトホルミン
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemiczny związek organiczny, dimetylowa pochodna biguanidu, będąca lekiem z grupy biguanidów, stosowanym jako doustny lek przeciwcukrzycowy;

metoda /mɛˈtɔda/ (n)
メソッド
  (informatyka, informatyczny) funkcja składowa klasy
方法
  sposób postępowania mający doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego celu

metodologia /ˌmɛtɔdɔˈlɔɟja/ (n)
手法
  nauka o metodach badań naukowych, ich skuteczności i wartości poznawczej;

metonimia /mˌɛtɔɲˈimja/ (n)
換喩
  (językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na zastąpieniu nazwy czegoś nazwą czegoś innego, co pozostaje z nim w uchwytnej zależności;

metr /mɛtr̥/ (n)
メートル
  odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 sekundy;

metr kwadratowy /ˈmɛtr̥ ˌkfadraˈtɔvɨ/ (n)
平方メートル, 平米
  (matematyka, matematyczny) jednostka miary równa polu kwadratu o boku jednego metra;

metr sześcienny /mˈɛtr ʃɛɕtɕˈɛnnɨ/ (n)
立方メートル
  (jednostka miary) jednostka objętości równa objętości sześcianu o krawędzi jednego metra;

metro /ˈmɛtrɔ/ (n)
地下鉄, メトロ
  podziemna kolej miejska

metrologia /ˌmɛtrɔˈlɔɟja/ (n)
測定学
  nauka o miarach, systemach mierzenia i przyrządach pomiarowych;

metronom /mɛˈtrɔ̃nɔ̃m/ (n)
メトロノーム
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd do ustalania tempa utworu muzycznego;

metropolia /ˌmɛtrɔˈpɔlʲja/ (n)
メトロポリス
  (administracja) (kościelny) prowincja kościelna zarządzana przez arcybiskupa, składająca się z kilku diecezji;
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) główne miasto kraju

metroseksualny /ˌmɛtrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
メトロセクシャル
  o wielkomiejskim mężczyźnie nowoczesny, dbający o swój wygląd, podążający za modą, korzystający ze zdobyczy kosmetologii

mewa /ˈmɛva/ (n)
カモメ, 鴎
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak płetwonogi o upierzeniu koloru białego lub popielatego żyjący na wybrzeżach;

mezuza /mɛzˈuza/ (n)
メズーザー
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ozdobny wąski pojemnik z fragmentem Tory wieszany przez żydów na odrzwiach domu;

mglisty /ˈmɡlʲistɨ/ (adj)
霞み
  pełen mgły

mgła /mɡwa/ (n)
霧, 霞, 靄
  zawiesina mikroskopijnych kropelek wody unosząca się nisko nad ziemią w postaci obłoku utrudniającego widoczność;

mgławica /mɡwaˈvʲiʦ̑a/ (n)
星雲
  (astronomia, astronomiczny) obłok gazu i pyłu międzygwiazdowego;

mianowicie /ˌmʲjãnɔˈvʲiʨ̑ɛ/ (conjunction)
すなわち
  służy wprowadzeniu do uszczegółownienia wcześniejszej wypowiedzi

mianownik /mʲjãˈnɔvʲɲik/ (n)
主格
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) pierwszy przypadek deklinacji, który odpowiada na pytania: kto? co?;
分母
  (matematyka, matematyczny) w wyrażeniu ułamkowym: część tego wyrażenia umieszczona pod kreską ułamkową;

miasto /ˈmʲjastɔ/ (n)
都市, 町
  (administracja) znaczny obszar gęsto zabudowany, będący skupiskiem ludności wykonującej zawody nierolnicze, a który otrzymał prawa miejskie;
町, 街
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ogół mieszkańców miasta (1.1)
  (potocznie, potoczny) centrum, główne miejsce miasta (1.1)

miasto widmo /mʲˈastɔ vˈidmɔ/ (n)
ゴーストタウン
  opuszczony teren zabudowany z niszczejącymi budynkami

miauczeć /ˈmʲjawʧ̑ɛʨ̑/ (v)
鳴く
  (zoologia, zoologiczny) o kocie: wydawać charakterystyczny głos

miazga /ˈmʲjazɡa/ (n)
歯髄
  bezkształtna masa powstała wskutek rozbicia, zgniecenia lub roztarcia czegoś

miażdżyca /mʲjaʒˈʤ̑ɨʦ̑a/ (n)
動脈硬化症
  (medycyna, medyczny) przewlekły proces zapalno-zwyrodnieniowy tętnic, powodujący ich stwardnienie i zwężenie ich światła; jedna z chorób cywilizacyjnych;

micela /mʲiˈʦ̑ɛla/ (n)
ミセル
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) kulista cząstka, zawierająca od kilkudziesięciu do kilkuset cząsteczek;

miecz /mʲjɛʧ̑/ (n)
剣, 刀
  obosieczna broń z długim, prostym metalowym ostrzem;

miecz Damoklesa /ˈmʲjɛʤ̑ ˌdãmɔkˈlɛsa/ (n)
ダモクレスの剣
  wyrok losu, kara nieubłaganie wisząca nad człowiekiem;

miecz świetlny /mʲjɛʧ̑‿ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/ (n)
ライトセーバー
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) laserowa biała broń i atrybut rycerzy Jedi w uniwersum „Gwiezdnych wojen”;

mieczyk /ˈmʲjɛʧ̑ɨk/ (n)
グラジオラス
  (botanika, botaniczny) Gladiolus L., rodzaj roślin z rodziny kosaćcowatych o kwiatach w postaci grona na wzniesionej łodydze;

miedziany /mʲjɛ̇ˈʥ̑ãnɨ/ (adj)
銅製
  zawierający miedź lub zrobiony z miedzi

miedź /mʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
銅, 赤金
  (chemia, chemiczny) metal, pierwiastek chemiczny o symbolu Cu i liczbie atomowej 29;

miejsce /ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ/ (n)
場所
  miejsce (1.1), niezajęte przez nic, wolne do umieszczenia w nim czegoś
場所, 所
  obszar lub punkt w przestrzeni

miejscownik /mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
処格
  (gramatyka) szósty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (o) kim? (o) czym?;

miejska legenda /ˈmʲjɛ̇jska lɛˈɡɛ̃nda/ (n)
都市伝説
  pozornie prawdziwa informacja rozpowszechniana przez media, Internet lub w kręgach towarzyskich, budząca wielkie emocje u odbiorców;

miejski /ˈmʲjɛ̇jsʲci/ (adj)
都市
  związany z miastem (jako miejscem lub jednostką administracyjną)

mielizna /mʲjɛˈlʲizna/ (n)
浅瀬
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) płytkie miejsce w morzu, jeziorze lub rzece;

mierzyć /ˈmʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
試着 する
  (krawiectwo) zakładać na siebie ubranie lub obuwie, sprawdzając czy pasuje
狙
  (wojskowość, wojskowy)celować do kogoś lub czegoś; brać kogoś / coś na cel
測, 計
  liczbowo określać właściwość (np. ilość, długość) czegoś poprzez porównanie z ustalonym wzorcem (np. calem, metrem czy długością własnej stopy); robić pomiar

miesiąc /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑/ (n)
月
  (jednostka miary) jednostka czasu obejmująca 28–31 dni; każda z dwunastu części roku;
  (przestarzałe, przestarzały) ((współcześnie) (poetycki, poetycko) (literacko) lub (gwara, gwarowe)) księżyc (naturalny satelita Ziemi)

miesiąc miodowy /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑ mʲjɔˈdɔvɨ/ (n)
蜜月
  pierwsze tygodnie po ślubie spędzane tylko we dwoje

miesiączkować /mʲˌɛɕɔntʃkˈɔvatɕ/ (v)
生理がある
  (fizjologia, fizjologiczny) mieć miesiączkę

miesięcznik /mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
月刊誌, 月刊雑誌
  czasopismo wydawane co miesiąc

mieszać /ˈmʲjɛʃaʨ̑/ (v)
まぜる
  dodawać, łączyć pojęcia itp.
  łączyć składniki podczas mieszania (poruszając lub potrząsając substancją)

mieszczaństwo /mʲjɛʃˈʧ̑ãj̃stfɔ/ (n)
市民
  (historia, historyczny, historycznie) stan społeczny wyodrębniony w średniowieczu, złożony z wolnych mieszkańców miast;

mieszkanie /mʲjɛˈʃkãɲɛ/ (n)
アパート, マンション
  zespół pomieszczeń mający odrębne wejście, przystosowanych do zamieszkania przez ludzi;

mieszkaniec /mʲjɛˈʃkãɲɛʦ̑/ (n)
住民, 居住者, 住人
  osoba, która gdzieś mieszka (żyje)

mieszkać /ˈmʲjɛʃkaʨ̑/ (v)
住む, 暮らす
  przebywać w jakimś miejscu przez wiele dni, wraz ze spaniem

mieć /mʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
持つ
  być w posiadaniu czegoś, posiadać coś
  czasownik posiłkowy używany do podkreślenia aspektu dokonanego innego czasownika
  dysponować środkami na wykonanie czegoś

mieć miejsce /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ/ (idiom)
行われる
  rozgrywać się, odbywać się, zaistnieć

mieć nadzieję /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ naˈʥ̑ɛ̇jɛ/ (v)
望む
  wierzyć, ufać, wyrażać nadzieję na coś; myśleć, że; spodziewać się, że

migdał /ˈmʲiɡdaw/ (n)
アーモンド
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalna pestka owocu migdałowca pokryta brązową łuską, wewnątrz barwy kremowej;
  (zobacz) migdałowiec

migdałek /miɡdˈawɛk/ (n)
扁桃腺
  (anatomia, anatomiczny) skupisko tkanki chłonnej wchodzące w skład pierścienia chłonnego gardła;

migdałowiec /mˌiɡdawˈɔvʲɛts/ (n)
アーモンド
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) krzew lub nieduży drzewo z rodziny różowatych o owocach z jadalnym nasieniem w środku

migiem /ˈmʲiɟɛ̃m/ (adv)
忽
  szybko, natychmiast

migotanie przedsionków /ˌmʲiɡɔˈtãɲɛ pʃɛtʲˈɕɔ̃nkuf/ (n)
心房細動
  (medycyna, medyczny) arytmia serca polegająca na braku koordynacji pobudzeń przedsionków serca;

migrena /mʲiˈɡrɛ̃na/ (n)
偏頭痛
  (medycyna, medyczny) choroba objawiająca się napadami silnego bólu głowy połączonego często z mdłościami;

mikotoksyna /mˌikɔtɔksˈɨna/ (n)
マイコトキシン
  (biochemia, biochemiczny) substancja trująca pochodzenia grzybowego;

mikrobiologia /ˌmʲikrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
微生物学
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem organizmów niewidocznych gołym okiem;

mikrobus /mikrˈɔbus/ (n)
マイクロバス
  (motoryzacja) mały autobus dla około dziesięciu osób

mikroelement /mˌikrɔɛlˈɛmɛnt/ (n)
微量元素
  pierwiastek chemiczny występujący w minimalnych ilościach w organizmach żywych

mikrofon /mʲiˈkrɔfɔ̃n/ (n)
マイクロフォン, マイク
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do zamiany informacji dźwiękowej na sygnał elektryczny, zwykle celem jej wzmocnienia;

mikrometr /mikrˈɔmɛtr/ (n)
マイクロメータ
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa milionowej części metra;
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie do mierzenia bardzo małych długości lub grubości

mikroorganizm /ˌmʲikrɔːrˈɡãɲism̥/ (n)
微生物
  (biologia, biologiczny) organizm żywy widoczny tylko pod mikroskopem

mikroskop /mʲiˈkrɔskɔp/ (n)
顕微鏡
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny umożliwiający obserwowanie z bliskiej odległości przedmiotów niewidocznych gołym okiem;

mikroskop elektronowy /mikrˈɔskɔp ˌɛlɛktrɔnˈɔvɨ/ (n)
電子顕微鏡
  (optyka, optyczny) mikroskop, który dzięki użyciu wiązki elektronów o długości fali mniejszej niż ma światło, pozwala uzyskać powiększenie obrazu powyżej 1500 razy i badać budowę materii nawet na poziomie atomowym

mila /ˈmʲila/ (n)
マイル
  jednostka długości stosowana m.in. w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych;

milczenie /mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
沈黙
  nieodzywanie się, niemówienie

milczeć /ˈmʲilʧ̑ɛʨ̑/ (v)
黙る
  nie mówić, nie wydawać głosu

mili- /ˈmʲilʲi/
ミリ-
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary tysiąc razy mniejsze od podstawowych;

miliarder /mʲiˈlʲjardɛr/ (n)
億万長者
  osoba bardzo bogata, posiadająca miliardy

milicja /mʲiˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
民兵
  formacja wojskowa tworzona z cywilów mających własną broń, zwykle na czas wojny
  w niektórych krajach, w tym w PRL: nazwa policji

mililitr /milˈilitr/ (n)
ミリリットル
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, milionowa część metra sześciennego;

milimetr /mʲiˈlʲĩmɛtr̥/ (n)
ミリメートル, ミリ
  tysięczna część metra;

milioner /mʲiˈlʲjɔ̃nɛr/ (n)
大富豪
  osoba bardzo bogata, posiadająca miliony

militaryzm /mˌilitˈarɨzm/ (n)
軍國主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tendencja w polityce wewnętrznej polegająca na rozbudowywaniu potencjału militarnego państwa do rozmiarów przekraczających rzeczywiste potrzeby obronne

mina /ˈmʲĩna/ (n)
表情
  wyraz twarzy

minaret /mʲĩˈnarɛt/ (n)
ミナレット
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wieża przy meczecie, z której muezin woła wiernych na modlitwę;

mineralny /mˌinɛrˈalnɨ/ (adj)
鉱物
  nie będący organicznym

mineralogia /ˌmʲĩnɛraˈlɔɟja/ (n)
鉱物学
  (geologia, geologiczny) nauka o minerałach;

minerał /mʲĩˈnɛraw/ (n)
鉱物
  (geologia, geologiczny) substancja, której struktura ukształtowała się w wyniku procesów geologicznych, będąca ciałem krystalicznym lub posiadająca jednorodną strukturę chemiczną;

minispódniczka /ˌmʲĩɲispudʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
ミニスカート
  (krawiectwo) spódnica okrywająca jedynie uda lub ich część;

minister /mʲĩˈɲistɛr/ (n)
大臣
  urzędnik będący członkiem rządu i kierujący ministerstwem;

ministerstwo /ˌmʲĩɲiˈstɛrstfɔ/ (n)
省
  urząd, którego szefem jest minister

minus /ˈmʲĩnus/ (conjunction)
引く
  oprócz, z wyjątkiem

minus /ˈmʲĩnus/ (n)
引く
  (termin typograficzny) znak oznaczający odejmowanie lub wartość poniżej zera;

minuta /mʲĩˈnuta/ (n)
分
  (jednostka miary) jednostka czasu, równa 60 sekundom (= sześćdziesięciu);
  (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego równa 1/60 stopnia (= jednej sześćdziesiątej); poprawnie minuta kątowa;

mion /mʲˈɔn/ (n)
ミュー粒子
  (fizyka, fizyczny) nietrwała cząstka elementarna należąca do leptonów, podobna do elektronu, ale cięższa od niego

miotła /ˈmʲjɔtwa/ (n)
箒
  narzędzie służące do zamiatania, zazwyczaj w postaci pęku rózg związanych z jednej strony i przymocowanych do trzonka; symbol czarownicy;

mioza /mʲˈɔza/ (n)
縮瞳
  (medycyna, medyczny) nienaturalne zwężenie źrenicy oka;

mirra /ˈmʲirːa/ (n)
没薬, ミルラ
  żywica o przyjemnym zapachu, gorzkim, korzennym smaku otrzymywana z drzew i krzewów z rodzaju balsamowiec;

mirt /mʲirt/ (n)
ギンバイカ
  (botanika, botaniczny) Myrtus, krzew wiecznie zielony, o wonnych liściach i białych kwiatach, będący symbolem dziewictwa;

misa /ˈmʲisa/ (n)
ボール
  duża miska, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry; także zawartość tego naczynia

misja /ˈmʲisʲja/ (n)
伝道, 使命
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) działalność instytucji religijnych mająca na celu rozpowszechnianie jakiejś religii i pozyskanie jej nowych wyznawców
  posłannictwo, ważne, odpowiedzialne zadanie do wykonania

misjonarz /mʲiˈsʲjɔ̃naʃ/ (n)
宣教師
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny lub osoba świecka uczestnicząca w działalności misyjnej

miska /ˈmʲiska/ (n)
ボール
  mała misa, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry;

miso /ˈmʲisɔ/ (n)
味噌
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna gęsta pasta japońska produkowana ze sfermentowanego ryżu, pszenicy, soli, drożdży i/lub soi;

mistrz /mʲisṭʃ/ (n)
せんせい
  (rzemiosło, rzemieślniczy) najwyższy stopień kształcenia zawodowego;
  osoba najlepsza w czymś

mistrzostwo /mʲiˈsṭʃɔstfɔ/ (n)
チャンピオンシップ
  (sport, sportowy) tytuł mistrza w określonej konkurencji lub dyscyplinie

mistycyzm /mʲiˈstɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
神秘主義
  kierunek religijno-filozoficzny dopuszczający możliwość pozazmysłowego, bezpośredniego kontaktu z Bogiem;

mistyczny /mistˈɨtʃnɨ/ (adj)
神秘
  związany z mistyką, mistycyzmem

mistyka /ˈmʲistɨka/ (n)
神秘主義
  duchowość opierająca się na mistycyzmie

mit /mʲit/ (n)
神話
  (literacko) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) baśń, stara opowieść fantastyczna;

mitochondrium /mˌitɔxˈɔndrjum/ (n)
ミトコンドリア
  (biologia, biologiczny) organellum odpowiadające za oddychanie komórkowe;

mitologia /ˌmʲitɔˈlɔɟja/ (n)
神話学, 神話
  funkcjonujący w określonej religii lub społeczności zbiór mitów i podań;
神話
  nauka zajmująca się mitami

mizantrop /mizˈantrɔp/ (n)
厭人者
  ktoś stroniący od ludzi, czujący do nich niechęć lub wręcz wrogość

mizantropia /ˌmʲizãnˈtrɔpʲja/ (n)
人間嫌い
  niechęć do ludzi, do obcowania z nimi;

mizofobia /mˌizɔfˈɔbja/ (n)
潔癖
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed brudem;

mizofonia /ˌmʲizɔˈfɔ̃ɲa/ (n)
ミソフォニア
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) nadwrażliwość na dźwięki objawiająca się złością i lękiem;

mizoginia /ˌmʲizɔˈɟĩɲja/ (n)
ミソジニー
  patologiczne, silne uprzedzenie mężczyzny do kobiet;

miód /mʲjut/ (n)
蜂蜜
  (spożywczy) gęsty, słodki produkt spożywczy, w kolorze żółtym lub brązowym, wytwarzany przez pszczoły;

miód pitny /ˈmʲjut ˈpʲitnɨ/ (n)
ミード
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjny polski napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu i przypraw;

miąższ /mʲjɔ̃w̃ʃ/ (n)
果肉
  miękka, wewnętrzna część czegoś, głównie owoców

mięczak /ˈmʲjɛ̃n͇ʧ̑ak/ (n)
軟体動物
  (zoologia, zoologiczny) bezkręgowe zwierzę wodne;

między /ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ/ (preposition)
uchi
  …określający przedział czasowy
  …podkreślający pośredni charakter czegoś
  …używany, gdy coś jest dzielone lub jest tego wiele, a części dostaje kilkoro odbiorców
  …używany, gdy coś otoczone jest większą ilością czegoś innego
  …zaznaczający możliwość wyboru
間
  …używany, gdy coś znajduje się pomiędzy obiektami

między innymi /mʲˌɛndʑɨ innˈɨmi/ (adv)
とりわけ
  fraza informująca o tym, że oprócz wymienionych po niej rzeczy, osób itd. istnieją również inne, które odnoszą się do tego, o czym mowa

między młotem a kowadłem /ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈmwɔtɛ̃m ˌa‿kɔˈvadwɛ̃m/ (adv)
板ばさみ
  (związek frazeologiczny) w sytuacji wyboru między dwiema złymi możliwościami

międzynarodowy /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ/ (adj)
国際, 国際的
  taki, który dotyczy dwu lub więcej narodów

międzyrasowy /mʲˌɛndʑɨrasˈɔvɨ/ (adj)
異人種間
  odbywający się pomiędzy różnymi rasami

miękki /ˈmʲjɛ̃ŋʲci/ (adj)
軟らかい, 軟らか
  taki, który łatwo ugina się pod naciskiem

mięsień gruszkowaty /mʲˈɛɲɕɛɲ ɡrˌuʃkɔvˈatɨ/ (n)
梨状筋
  (anatomia, anatomiczny) mięsień szkieletowy zaczynający się na miedniczej kości krzyżowej;

mięso /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ/ (n)
肉
  (spożywczy) jadalne części zabitego zwierzęcia;

mięso armatnie /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ arˈmatʲɲɛ/ (n)
砲弾の餌食
  (związek frazeologiczny) żołnierze wysyłani na pewną śmierć, żołnierze mający zginąć na wojnie

mięso mielone /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ mʲjɛˈlɔ̃nɛ/ (n)
挽肉
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowiec spożywczy z mocno rozdrobnionego mięsa (bez względu na pochodzenie)

mięsożerny /ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
肉食
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się mięsem

mięta /ˈmʲjɛ̃nta/ (n)
ミント
  (botanika, botaniczny) Mentha, ziele z rodziny wargowych o charakterystycznym zapachu;

miłosierdzie /ˌmʲiwɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ/ (n)
情け
  okazywane współczucie, dobroć lub litość

miłosierny /ˌmʲiwɔˈɕɛrnɨ/ (adj)
慈悲深い, 情け深い, 罪のない
  okazujący dobroć i współczucie cierpiącym

miłostka /mʲiˈwɔstka/ (n)
あいじょう
  (książkowy) mało istotny, krótkotrwały romans

miłośnik /mʲiˈwɔɕɲik/ (n)
ファン
  wielbiciel, amator, fan czegoś

miłość /ˈmʲiwɔɕʨ̑/ (n)
愛
  osoba, którą się kocha
愛, 愛情, 恋, 恋愛
  uczucie, którym się darzy kochaną osobę;

miłość jest ślepa /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˈjɛstʲ ˈɕlɛpa/ (proverb)
あばたもえくぼ
  osoba kochająca nie widzi wad, błędów osoby, którą kocha

miłość od pierwszego wejrzenia /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌɔt‿pʲjɛrfˈʃɛɡɔ vɛjˈʒɛ̃ɲa/ (n)
一目惚れ
  zakochanie się w kimś od momentu zobaczenia go po raz pierwszy

miłość platoniczna /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌplatɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
プラトニック・ラブ
  miłość pozbawiona zmysłowości, miłość aseksualna

miłość własna /ˈmʲiwɔʑʥ̑ ˈvwasna/ (n)
自愛
  poczucie własnej wartości, pewność siebie, miłość do samego siebie, kierowana pragnieniem własnego szczęścia (w pozytywnym znaczeniu)

miły /ˈmʲiwɨ/ (adj)
親切な
  uprzejmy, serdeczny
心地よい, 気持ちいい
  wywołujący przyjemne uczucie

miły /ˈmʲiwɨ/ (n)
恋人
  ukochana osoba

miś /mʲiɕ/ (n)
テディベア
  zabawka wyobrażająca misia (1.1);

mlecz /mlɛʧ̑/ (n)
魚精
  (ichtiologia, ichtiologiczny) nasienie samców ryb;

mleczarnia /mlɛtʃˈarɲʲa/ (n)
牧場
  (zootechnika, zootechniczny) miejsce, gdzie przechowuje, oczyszcza i przetwarza się mleko

mleczarz /ˈmlɛʧ̑aʃ/ (n)
牛乳屋
  (potocznie, potoczny) roznosiciel lub sprzedawca mleka

mleko /ˈmlɛkɔ/ (n)
牛乳, ミルク, 乳
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) wydzielina gruczołów mlecznych, najczęściej krowy, spożywana przez ludzi jako dodatek do pokarmu

mleko sojowe /ˈmlɛkɔ sɔˈjɔvɛ/ (n)
豆乳
  tradycyjny chiński napój otrzymywany poprzez namoczenie w wodzie ziaren soi;

mleć /mlɛʨ̑/ (v)
すりつぶす
  rozdrabniać coś za pomocą odpowiednich przyrządów

mniej więcej /ˈmʲɲɛ̇j ˈvʲjɛ̃nʦ̑ɛj/
約, およそ
  szacunkowe podanie miary, wielkości

mniejszość /ˈmʲɲɛ̇jʃɔɕʨ̑/ (n)
少数
  mniejsza część jakiejś całości

mnogi /ˈmnɔɟi/ (adj)
複数
  dotyczący jakiejś zbiorowości, mnogości

mnożenie /mnɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
乗法, 掛け算
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, będące dla liczb naturalnych wielokrotnym dodawaniem

mnożyć /ˈmnɔʒɨʨ̑/ (v)
増える
  powiększać ilość, liczbę czegoś; pomnażać

mobilizacja /ˌmɔbʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
動員
  (wojskowość, wojskowy) powołanie rezerwistów do czynnej służby wojskowej

moc /mɔʦ̑/ (n)
仕事率
  (fizyka, fizyczny) ilość pracy w jednostce czasu, wielkość fizyczna wyrażana w watach;

mocny /ˈmɔʦ̑nɨ/ (adj)
凄い
  wytrzymały

mocz /mɔʧ̑/ (n)
尿
  (fizjologia, fizjologiczny) płynne resztki usuwane z organizmu zwierząt;

moczowód /mɔtʃˈɔvut/ (n)
尿管
  (anatomia, anatomiczny) parzysty przewód biegnący z miedniczki nerkowej do pęcherza moczowego;

moda /ˈmɔda/ (n)
ファッション
  zmieniający się styl życia, ubioru, obyczaju związany z epoką, normami danego społeczeństwa

model /ˈmɔdɛl/ (n)
模型
  (matematyka, matematyczny) (ekonomia, ekonomiczny) matematyczny opis zachowania jakiegoś układu;
  (matematyka, matematyczny) zbiór obiektów matematycznych, spełniających pewne aksjomaty;
  kopia czegoś wykonana w mniejszych rozmiarach
  mężczyzna prezentujący stroje na pokazach mody

modem /ˈmɔdɛ̃m/ (n)
モデム
  (informatyka, informatyczny) urządzenie zmieniające sygnał elektryczny w postaci analogowej na sygnał cyfrowy, przystosowany do odbioru przez komputer i na odwrót;

modliszka /mɔˈdlʲiʃka/ (n)
とうろう
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Mantodea, drapieżny owad z rzędu Mantodea, przypominający osobę ze złożonymi rękoma do modlitwy;

modlitwa /mɔˈdlʲitfa/ (n)
祈り
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma kultu religijnego, kierowanie myśli do boga, świętych, aniołów, ogólnie do sfery sacrum;

modlić się /ˈmɔdlʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
祈る
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mówić modlitwę, prosić Boga (bóstwa) o coś, dziękować Mu (im) za coś

modry /mˈɔdrɨ/ (adj)
セルリアンブルー
  niebieski o dużej intensywności

modrzew /ˈmɔḍʒɛf/ (n)
カラマツ
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo iglaste z rodzaju (1.1), o delikatnych, jasnozielonych igłach, opadających na zimę

moduł /mˈɔduw/ (n)
モジュール
  wyodrębniony i wymienny zespół funkcjonalny, używany w ramach większej całości

moher /ˈmɔxɛr/ (n)
モヘア
  wełna z kóz angorskich;

mojito /mɔjˈitɔ/ (n)
モヒート
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kubański alkoholowy drink przygotowany na bazie białego rumu z dodatkiem limonki i mięty;

mokradło /mɔˈkradwɔ/ (n)
湿地
  obszar o grząskiej ziemi, częściowo zalany wodą;

mokry /ˈmɔkrɨ/ (adj)
濡れた
  pokryty lub nasiąknięty wodą, albo inną cieczą

mol /mɔl/ (n)
モル
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka liczności materii w układzie SI;

molekularny /mˌɔlɛkulˈarnɨ/ (adj)
分子の
  dotyczący cząsteczki, najmniejszych części czegoś

molibden /mɔˈlʲibdɛ̃n/ (n)
モリブデン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mo i liczbie atomowej 42;

molibdenit /mˌɔlibdˈɛɲit/ (n)
輝水鉛鉱
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarczków, którego głównym składnikiem jest disiarczek molibdenu;

molo /ˈmɔlɔ/ (n)
桟橋
  pomost spacerowy wychodzący w morze;

momo /mˈɔmɔ/ (n)
モモ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj tybetańskiego pierożka mięsnego;

monarcha /mɔ̃ˈnarxa/ (n)
君主
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba, która rządzi krajem o ustroju nierepublikańskim;

monarchia /mɔ̃ˈnarxʲja/ (n)
君主制
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym krajem rządzi jedna osoba nazywana monarchą;

moneta /mɔ̃ˈnɛta/ (n)
硬貨, コイン
  metalowy krążek lub wielobok, o określonym wymiarze, wadze i wzorze plastycznym, służący jako środek płatniczy;

mongolski /mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/ (adj)
モンゴル語
  odnoszący się do Mongolii lub Mongołów

mongolski /mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/ (n)
モンゴル語, 蒙古語
  język urzędowy Mongolii;

monitor /mɔ̃ˈɲitɔr/ (n)
モニター
  (marynarka) (wojskowość, wojskowy) mały okręt artyleryjski uzbrojony w działa dużego kalibru;
  (technologia, technika, techniczny) uproszczony telewizor odbierający sygnał z urządzeń technicznych lub komputera

monocykl /mɔ̃ˈnɔʦ̑ɨkl̥/ (n)
一輪車
  rower z jednym kołem

monoftong /mɔ̃ˈnɔftɔ̃ŋk/ (n)
単母音
  (językoznawstwo, językoznawczy) prosty dźwięk samogłoskowy

monoftongizacja /ˌmɔ̃nɔftɔ̃ŋʲɟiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
単母音化
  (językoznawstwo, językoznawczy) proces przekształcania się dyftongu w monoftong;

monogamia /ˌmɔ̃nɔˈɡãmʲja/ (n)
一夫一婦
  życie w związku z tylko jednym partnerem;

monografia /ˌmɔ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
モノグラフ
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) rozprawa naukowa o jednym zagadnieniu – epoce, życiu, twórczości jednej osoby itp., której celem jest wyczerpujące i wielostronne przedstawienie omawianego tematu;

monogram /mɔ̃ˈnɔɡrãm/ (n)
モノグラム
  ozdobny znak graficzny z połączonych kilku liter;

monomer /mɔ̃ˈnɔ̃mɛr/ (n)
モノマー
  (chemia, chemiczny) cząsteczka składowa polimeru;

monopol /mɔ̃ˈnɔpɔl/ (n)
独占
  (handel, handlowy) wyłączne prawo do produkcji i/lub handlu czymś; (także, też) przedsiębiorstwo, które ma takie prawo;

monosacharyd /mˌɔnɔsaxˈarɨt/ (n)
単糖
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, bezbarwna, krystaliczna substancja tworzona przez rośliny w procesie fotosyntezy;

monoteista /ˌmɔ̃nɔtɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
一神教信者
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca jednego, jedynego boga

monoteletyzm /mˌɔnɔtɛlˈɛtɨzm/ (n)
単意論
  (teologia, teologiczny) pogląd teologiczny, według którego Chrystus w obu naturach kierował się jedną wolą;

monstrancja /mɔnstrˈantsja/ (n)
聖体顕示台
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie liturgiczne do wystawiania konsekrowanej hostii; ; (zobacz) też monstrancja w Encyklopedii staropolskiej

monsun /mˈɔnsun/ (n)
モンスーン
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) wiatr (system wiatrów) sezonowo zmienny pomiędzy oceanem, a lądem, często będący przyczyną występowania pory suchej i deszczowej;

montować /mɔ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
組み立てる
  budować coś z części

mop /mɔp/ (n)
モップ
  zmywak do podłogi na kiju

moralność /mɔˈralnɔɕʨ̑/ (n)
道徳
  zbiór zasad postępowania zgodnych z tym, co jest dobre, prawidłowe, nieszkodliwe;

morderca /mɔrˈdɛrʦ̑a/ (n)
殺人者, 殺し屋
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która popełniła morderstwo

morela /mɔˈrɛla/ (n)
杏子
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny różowatych;
杏子, あんず
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoce tego drzewa

morelowy /ˌmɔrɛˈlɔvɨ/ (adj)
杏子色
  przyrządzony z moreli, z dodatkiem moreli

morena /mɔˈrɛ̃na/ (n)
モレーン
  (geologia, geologiczny) materiał skalny transportowany i osadzany przez lodowiec;

morfem /ˈmɔrfɛ̃m/ (n)
形態素
  (gramatyka) najmniejsza znacząca cząstka wyrazu;

morfina /mɔrˈfʲĩna/ (n)
モヒ
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) narkotyk (alkaloid opium) stosowany w medycynie jako silny środek przeciwbólowy, otrzymywany z maku;

morfologia /ˌmɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
形態論
  (biologia, biologiczny) nauka o budowie organizmów zwierzęcych i roślinnych;

mors /mɔrs/ (n)
セイウチ
  (zoologia, zoologiczny) duży ssak, Odobenus rosmarus, mieszkaniec Arktyki;

morwa /mˈɔrva/ (n)
桑
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

morze /ˈmɔ.ʒɛ/ (n)
海
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) duży zbiornik słonej wody mający połączenie z oceanem;
  (przenośnie, przenośnia) ogromna ilość czegoś

morze Marmara /mˈɔʒɛ marmˈara/ (pn)
マルマラ海
  (geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego, łączące je z Morzem Czarnym;

morświn /ˈmɔrʲɕfʲĩn/ (n)
ネズミイルカ
  (dawniej, dawny) (zoologia, zoologiczny) Phocoena phocoena Linnaeus, morświn zwyczajny;

mosiądz /ˈmɔɕɔ̃nʦ̑/ (n)
黄銅
  stop miedzi z cynkiem;

moskow /mˈɔskɔf/ (n)
モスコビウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mc i liczbie atomowej 115;

most /mɔst/ (n)
橋
  (architektura, architektoniczny) konstrukcja tworząca drogę ponad wodą;

most zwodzony /mˈɔzd zvɔdʑˈɔnɨ/ (n)
跳ね橋
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj mostu, który posiada ruchomą część umożliwiającą ruch statków;

mostek /ˈmɔstɛk/ (n)
胸骨
  (anatomia, anatomiczny) środkowa kość przedniej ściany klatki piersiowej;
ブリッジ
  (stomatologia, stomatologiczny) rodzaj protezy zębowej

moszna /ˈmɔʃna/ (n)
陰嚢
  (anatomia, anatomiczny) skórno-mięśniowy woreczek, w którym mieszczą się jądra, występujący u samców wielu ssaków lądowych (w tym u człowieka), znajdujący się pomiędzy prąciem i odbytem;

motel /ˈmɔtɛl/ (n)
モテル
  hotel znajdujący się w pobliżu szosy, zazwyczaj składający się z małych oddzielnych domków i obsługujący przejezdnych podróżnych;

motocykl /mɔˈtɔʦ̑ɨkl̥/ (n)
オートバイ, バイク, 単車, モーターサイクル
  (motoryzacja) niemający nadwozia pojazd silnikowy, najczęściej dwukołowy, przeznaczony dla jednej, dwóch lub rzadko dla trzech osób;

motocyklista /ˌmɔtɔʦ̑ɨkˈlʲista/ (n)
モーターサイクリスト
  osoba kierująca motocyklem

motorower /ˌmɔtɔˈrɔvɛr/ (n)
モペッド, モペット, モーペッド
  (motoryzacja) pojazd jednośladowy lub dwuśladowy, posiadający dwa lub cztery koła jezdne, wyposażony w silnik spalinowy o pojemności do 50 cm³ i czasem również pedały;

motorówka /ˌmɔtɔˈrufka/ (n)
モーターボート
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mała jednostka pływająca napędzana silnikiem mechanicznym;

motyka /mɔˈtɨka/ (n)
鍬
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) proste narzędzie rolnicze służące m.in. do spulchniania ziemi;

motyl /ˈmɔtɨl/ (n)
蝶, 蝶々
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dorosły owad z rodziny motyli, Lepidoptera;

motyw /ˈmɔtɨf/ (n)
動機
  (psychologia, psychologiczny) bodziec skłaniający do działania

motywacja /ˌmɔtɨˈvaʦ̑ʲja/ (n)
モチベーション
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uzasadnienie czyichś działań lub decyzji
  coś, co powoduje podjęcie jakichś działań lub decyzji

mowa /ˈmɔva/ (n)
演説
  przemówienie, wypowiedź;

mowa ciała /mˈɔva tɕˈawa/ (n)
ボディーランゲージ
  zespół niewerbalnych komunikatów jak: gesty i ruchy ciała, mimika, postawa i ukierunkowanie ciała, sposób używania przestrzeni interpersonalnej itp.;

mowa jest srebrem, a milczenie złotem /ˈmɔva ˈjɛst ˈsrɛbrɛ̃m ˌa‿mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ ˈzwɔtɛ̃m/ (proverb)
言わぬが花
  chociaż mowa jest dobra, to czasem lepiej milczeć

mowa nienawiści /mˈɔva ɲʲˌɛnavˈiɕtɕi/ (n)
ヘイトスピーチ
  (socjologia, socjologiczny) język używany w celu znieważenia, pomówienia lub rozbudzenia nienawiści wobec osoby lub grupy społecznej;

mozaika /mɔˈzajka/ (n)
モザイク
  (sztuka) dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z małych, wielobarwnych kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki o różnej fakturze i kształcie;

mozazaur /mɔzˈazawr/ (n)
モササウルス
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Mosasaurus, rodzaj zauropsydów żyjących w późnej kredzie;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju (1.1)

mozzarella /mˌɔtsarˈɛlla/ (n)
モッツァレラ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) biały, miękki, wilgotny ser o łagodnym smaku, dawniej wytwarzany z mleka bawolic, dziś – z mleka krowiego;

moździerz /ˈmɔʑʥ̑ɛʃ/ (n)
迫撃砲
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) narzędzie kuchenne lub laboratoryjne w postaci ciężkiego naczynia i tłuczka, służące do rozdrabniania czegoś na proszek;
  (wojskowość, wojskowy) lekka broń artyleryjska ładowana od lufy, umożliwia częsty ostrzał pociskami małego kalibru;

może /ˈmɔʒɛ/ (particle)
多分
  …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia

możliwość /mɔʒˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
可能性
  stan, w którym coś jest możliwe (da się zrealizować)

możliwy /mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
可能
  taki, który da się zrealizować lub urzeczywistnić

mrok /mrɔk/ (n)
闇
  brak wystarczającej jasności, światła, ciemna szarość, która pojawia się po zachodzie słońca, zgaszeniu światła lub wypełnia słabo oświetlone miejsca

mrowisko /mrɔˈvʲiskɔ/ (n)
蟻塚
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) gniazdo budowane przez owady z rodziny mrówkowatych;

mrugać /ˈmruɡaʨ̑/ (v)
瞬く
  (przenośnie, przenośnia) świecić nieregularnym, przerywanym światłem
  wykonywać szybkie ruchy powiekami

mrzonka /ˈmʒɔ̃nka/ (n)
夢物語
  pomysł, zamiar niemożliwy do urzeczywistnienia

mrówka /ˈmrufka/ (n)
蟻, あり
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodzaju mrówkowatych, Formicidae

mrówkojad /mrufˈkɔjat/ (n)
あり食
  (zoologia, zoologiczny) południowoamerykański ssak żywiący się mrówkami i termitami;

mrówkolew /mrufˈkɔlɛf/ (n)
ウスバカゲロウ
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Myrmeleon, owad, którego larwy budują piaskowe pułapki na mrówki (którymi się żywią);

mrówkowanie /ˌmrufkɔˈvãɲɛ/ (n)
蟻浴
  (ornitologia, ornitologiczny) pielęgnacyjny zabieg ptasi polegający na sadowieniu się ptaka w pobliżu mrowiska w celu kontaktu z mrówkami i wydzielanym przez nie kwasem mrówkowym

mrównik /ˈmruvʲɲik/ (n)
ツチブタ, アリクイ
  (zoologia, zoologiczny) Orycteropus, gatunek afrykańskiego ssaka;

mróz /mrus/ (n)
霜
  temperatura poniżej 0 stopni Celsjusza;

msza /m̥ʃa/ (n)
ミサ, ミサ曲
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna pierwotnie wykonywana podczas mszy (1.1), która ewoluowała w osobnym, czysto artystycznym kierunku;
ミサ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celebracja liturgiczna sprawowana w katolicyzmie i prawosławiu;

mszyca /ˈm̥ʃɨʦ̑a/ (n)
油虫
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały owad żerujący na roślinach;

mu /mu/ (interjection)
モー
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) imitacja dźwięku wydawanego przez bydło

mucha /ˈmu.xa/ (n)
蝿, ハエ
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pospolity dwuskrzydły owad;

muchomor /muˈxɔ̃mɔr/ (n)
テングタケ
  (systematyka) (biologia, biologiczny) Amanita Pers., rodzaj grzybów kapeluszowych, często trujących;

muchomor czerwony /muˈxɔ̃mɔr ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (n)
ベニテングタケ
  (mikologia, mikologiczny) Amanita muscaria, trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o czerwonym kolorze kapelusza;

muchomor plamisty /muˈxɔ̃mɔr plãˈmʲistɨ/ (n)
テングタケ
  (mikologia, mikologiczny) Amanita pantherina, silnie trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o brunatnej barwie kapelusza, z białymi cętkami;

muezin /muˈ<sup>w</sup>ɛzʲĩn/ (n)
ムアッジン
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) w islamie: mężczyzna wzywający z minaretu pięć razy dziennie wiernych na modlitwę;

muffin /mˈuffin/ (n)
マフィン
  (cukiernictwo) (spożywczy) rodzaj okrągłej babeczki;

mufka /mˈufka/ (n)
マフ
  rodzaj futrzanego lub sukiennego tunelu do ocieplania rąk, noszonego przeważnie przez kobiety;

muflon /mˈuflɔn/ (n)
ムフロン
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Ovis aries musimon Pallas, podgatunek ssaków łożyskowych z rzędu parzystokopytnych;

mugol /ˈmuɡɔl/ (n)
マグル
  (fantasy) (literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba nieposiadająca magicznych zdolności;

mumia /ˈmũmʲja/ (n)
木乃伊, ミイラ
  zwłoki zabezpieczone przed rozkładem;

mur /mur/ (n)
壁
  (budownictwo) kamienna lub ceglana konstrukcja, np. ściany budynku
  (sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnicy ustawieni jeden obok drugiego tak, aby zasłonić drogę do bramki zawodnikowi wykonującemu rzut wolny

murarz /ˈmuraʃ/ (n)
煉瓦職人
  robotnik pracujący przy wznoszeniu ścian, murów

musaka /muˈsaka/ (n)
ムサカ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zapiekanka z bakłażanów, mielonego mięsa i ziemniaków znana z kuchni bałkańskiej i tureckiej;

musieć /ˈmuɕɛ̇ʨ̑/ (modal)
なきゃ
  być zobowiązanym do zrobienia czegoś
いけない
  zapewne, z dużym prawdopodobieństwem; zgodnie z domysłami

muszka /ˈmuʃka/ (n)
照星
  jeden z elementów celownika mechanicznego;

muszkiet /ˈmuʃʲcɛt/ (n)
マスケット銃
  (wojskowość, wojskowy) czarnoprochowa, odprzodowa długa broń palna wyposażona w lufę gładką kalibru od 17 do 25 milimetrów,

muszkieter /muʃkʲˈɛtɛr/ (n)
銃士
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz uzbrojony w muszkiet;

musztarda /muˈʃtarda/ (n)
芥子
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa wytwarzana z ziaren gorczycy i octu;

mutacja /muˈtaʦ̑ʲja/ (n)
突然変異
  (biologia, biologiczny) zmiana w liczbie i strukturze elementów dziedzicznych;

muza /ˈmuza/ (n)
ムーサ
  (mitologia grecka) każda z dziewięciu bogiń sztuki i nauki, córek Zeusa i Mnemosyne, utożsamianych z rzymskimi kamenami;

muzeum /muˈzɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
博物館
  (turystyka, turystyczny) budynek instytucji (1.1)
博物館, 美術館
  (turystyka, turystyczny) instytucja zajmująca się przechowywaniem obiektów o wartości historycznej, zwykle z jednej dziedziny wiedzy, celem pokazywania ich odwiedzającym;

muzułmanin /ˌmuzuwˈmãɲĩn/ (n)
ムスリム
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca islamu;

muzyczny /muˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
ミュージカル
  odnoszący się do muzyki, związany z muzyką

muzyk /ˈmuzɨk/ (n)
音楽家
  osoba, która zajmuje się muzyką;

muzyka /ˈmuzɨka/ (n)
音楽
  całokształt takich kompozycji
  sztuka układania takich kompozycji
音楽, ミュージック
  kompozycja artystyczna złożona z dźwięków

muzykologia /mˌuzɨkɔlˈɔɡja/ (n)
音楽学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naukowe badania nad muzyką w aspekcie historycznym, teoretycznym czy też fizycznej natury dźwięku;

muł /muw/ (n)
ミュール
  (zoologia, zoologiczny) juczny, wytrzymały mieszaniec ogiera osła i klaczy konia;

mułła /mˈuwwa/ (n)
ムッラー
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w szyizmie: honorowy tytuł teologa lub prawnika muzułmańskiego;

muślin /ˈmuɕlʲĩn/ (n)
モスリン
  (włókiennictwo) cienka, lekka, przejrzysta tkanina jedwabna lub bawełniana o splocie płóciennym, zwykle jednobarwna;

my /mɨ/ (personalPronoun)
私達 私たち, 我々, 私たち
  pierwsza osoba liczby mnogiej, grupa osób, wśród której znajduje się osoba mówiąca

mydelniczka /ˌmɨdɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
ソープディッシュ
  pojemnik na mydło

mydło /ˈmɨdwɔ/ (n)
石鹸, せっけん
  (higiena, higieniczny) substancja używana do mycia i prania

mysz /mɨʃ/ (n)
鼠, マウス
  (zoologia, zoologiczny) nazwa kilkunastu gatunków gryzoni z rodziny myszowatych;
  (informatyka, informatyczny) urządzenie komputerowe umożliwiające poruszanie kursorem na ekranie monitora

myszołów /mɨˈʃɔwuf/ (n)
鵟
  (ornitologia, ornitologiczny) Buteo, duży ptak drapieżny o zakrzywionym, krótkim dziobie, polujący na drobne gryzonie, płazy i gady;

myć /mɨʨ̑/ (v)
洗う
  czyścić coś za pomocą wody

myśl /mɨɕl̥/ (n)
思考, 考え
  efekt pracy umysłu

myślenie /mɨɕˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
思考
  (rzeczownik odczasownikowy) od: myśleć

myśleć /ˈmɨɕlɛʨ̑/ (v)
思, 考
  chcieć coś zrobić, mieć zamiar
  kojarzyć, wnioskować, zastanawiać się, przetwarzać świadomie informację w mózgu
  mieć zdanie
  skupiać się nad czymś

myśliwy /mɨɕˈlʲivɨ/ (n)
猟師
  (łowiectwo, łowiecki) osoba polująca na dzikie zwierzęta

móc /muʦ̑/ (modal)
できる, 出来る
  być w stanie coś wykonać
できる
  mieć zezwolenie lub uprawnienie do wykonania czegoś

mój /muj/ (pronoun)
私の, 僕
  1. (osoba) lp

mól /mul/ (n)
蛾
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl z rodziny molowatych niszczący ubrania;

mól książkowy /ˈmul cɕɔ̃w̃ʃˈkɔvɨ/ (n)
本の虫
  osoba, która czyta bardzo dużo książek, spędza dużo czasu na czytaniu

mówca /ˈmufʦ̑a/ (n)
話者
  człowiek wygłaszający mowę, dający przemówienie; ten, który zabiera głos podczas kongresu, zebrania

mówić /ˈmuvʲiʨ̑/ (v)
言う
  (przenośnie, przenośnia) o rzeczach, zjawiskach: mieć jakieś znaczenie
話す, 語る
  posługiwać się jakimś językiem
話す
  rozmawiać
話す, 言う
  używać mowy do wyrażania myśli

mózg /musk/ (n)
脳
  (anatomia, anatomiczny) narząd znajdujący się wewnątrz czaszki odpowiedzialny za myślenie;

móżdżek /mˈuʒdʒɛk/ (n)
小脳
  (anatomia, anatomiczny) część mózgu, której działanie polega na koordynowaniu ruchu mięśni;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z mózgu cielęcego lub wieprzowego

mąciwoda /mˌɔɲtɕivˈɔda/ (n)
トラブルメーカー
  (potocznie, potoczny) człowiek wprowadzający zamęt, podburzający przeciwko komuś lub czemuś

mądrość /ˈmɔ̃ndrɔɕʨ̑/ (n)
知恵
  umiejętność podejmowania uzasadnionych decyzji, poparta wiedzą i doświadczeniem

mądry /ˈmɔ̃ndrɨ/ (adj)
賢い
  odznaczający się umiejętnością podejmowania uzasadnionych decyzji, mający wiedzę, inteligencję i doświadczenie
  przygotowany przez kogoś z wiedzą, erudycją; dobrze obmyślony

mąka /ˈmɔ̃ŋka/ (n)
小麦粉, 粉
  (spożywczy) zmielone na drobny proszek ziarna zbóż;

mątwa /ˈmɔ̃ntfa/ (n)
イカ
  (zoologia, zoologiczny) Sepia, głowonóg o owalnym, spłaszczonym kształcie;

mąż /mɔ̃w̃ʃ/ (n)
夫, 主人, ご主人, 御主人
  mężczyzna będący w małżeństwie

męczennik /mɛntʃˈɛnɲik/ (n)
殉教者
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto poniósł śmierć za wiarę i zwykle został wyniesiony na ołtarze;

męczeństwo /mɛntʃˈɛɲstfɔ/ (n)
殉教
  znoszenie mąk (przeważnie z powodów religijnych bądź politycznych)

mędrzec /ˈmɛ̃nḍʒɛʦ̑/ (n)
哲人
  osoba o bardzo dużej wiedzy i doświadczeniu

męka /ˈmɛ̃ŋka/ (n)
苦痛
  wielkie cierpienie (fizyczne lub psychiczne)

męski /ˈmɛ̃w̃sʲci/ (adj)
男
  (biologia, biologiczny) zawierający cechy, organy (głównie płciowe) właściwe samcom

mężczyzna /mɛ̃w̃ʃˈʧ̑ɨzna/ (n)
男, 男性
  dorosły człowiek płci męskiej;

młode /ˈmwɔdɛ/ (n)
子
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, które jeszcze nie osiągnęło dojrzałości płciowej

młodość /ˈmwɔdɔɕʨ̑/ (n)
若さ
  cecha tego, co młode; cecha tego, kto jest młody
青春, 青年 時代
  okres życia pomiędzy dzieciństwem a dorosłością

młody /ˈmwɔdɨ/ (adj)
若い
  znajdujący się w okresie między dzieciństwem a dorosłością

młody /ˈmwɔdɨ/ (n)
花婿
  (potocznie, potoczny) (zobacz) pan młody

młodzież /ˈmwɔʥ̑ɛʃ/ (n)
若者, 青年
  młodzi ludzie

młoteczek /mwɔˈtɛʧ̑ɛk/ (n)
槌骨
  (anatomia, anatomiczny) jedna z trzech kosteczek słuchowych w uchu środkowym

młotek /ˈmwɔtɛk/ (n)
ハンマー
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie służące do uderzania, najczęściej do przybijania gwoździ

młyn /mwɨ̃n/ (n)
製粉所, 粉砕機
  budynek, w którym zboże miele się na mąkę

młynarz /ˈmwɨ̃naʃ/ (n)
粉屋
  człowiek, który miele mąkę w młynie

młócić /mwˈutɕitɕ/ (v)
脱穀
  (rolnictwo, rolniczy) łuskać ziarna z kłosów, strąków używając do tego cepów lub maszyn

mżawka /ˈmʒafka/ (n)
煙雨
  (meteorologia, meteorologiczny) bardzo drobny opad, składający się z kropelek wody o średnicy poniżej 0,5 mm;

na /na/ (preposition)
著
  …opisujący miarę, zakres, stopień
  …opisujący moment w czasie
上
  …opisujący miejsce, w którym odbywa się czynność, tak że wyrażenie za przyimkiem znajduje się pod podmiotem
  …opisujący miejsce jak opisane w (1.1), w kierunku którego odbywa się ruch

na koszt firmy /na‿ˈkɔʃt ˈfʲirmɨ/ (adv)
サービス
  o poczęstunku, który jest fundowany przez restauratora

na lewą stronę /na‿ˈlɛvɔ̃w̃ ˈstrɔ̃nɛ/ (adv)
裏表逆
  o ubraniu: w sposób, w którym wewnętrzna część ubrania znajduje się na zewnątrz

na pamięć /na‿ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (adv)
暗記
  w taki sposób, aby wiernie zapamiętać

na pewno /na‿ˈpɛvnɔ/ (adv)
確かに
  z całą pewnością, bez wątpliwości

na pierwszy rzut oka /na‿ˈpʲjɛrfʃɨ ˈʒut ˈɔka/
一目見ただけで
  o wstępnej, pochopnej ocenie: na oko, pozornie, bez głębszej analizy

na pokaz /na‿ˈpɔkas/ (adj)
けばけばしい
  czyniony, demonstrowany dla pozoru, dla efektu

na przykład /na‿ˈpʃɨkwat/
例えば
  … poprzedzająca wyliczenie przykładów

na wszelki wypadek /na‿ˈfʃɛlʲci vɨˈpadɛk/ (idiom)
念のため
  przewidując wszelkie możliwe okoliczności, zabezpieczając się przed czymś niespodziewanym

na zawsze /na zˈafʃɛ/ (adv)
何時までも
  bez możliwości zmiany danego stanu

na zdrowie /na‿ˈzdrɔvʲjɛ/ (interjection)
乾杯
  zwrot używany przed toastem

na zewnątrz /na‿ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/
外
  w kierunku do obszaru poza daną ograniczoną przestrzenią
  poza daną ograniczoną przestrzenią

na zewnątrz /na‿ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/ (adv)
外
  poza daną ograniczoną przestrzenią (zwykle budynkiem)
  w kierunku do obszaru poza daną ograniczoną przestrzenią (zwykle budynkiem)

na żywo /na ʒˈɨvɔ/ (adv)
ライブ
  będąc przedstawianym w sposób bezpośredni, a nie z nagrania

nabiał /ˈnabʲjaw/ (n)
乳製品
  (spożywczy) ogólne określenie mleka i produktów mlecznych oraz jaj;

nabój /ˈnabuj/ (n)
実包
  (wojskowość, wojskowy) jednostka amunicji broni palnej w formie metalowego walca zawierającego pocisk oraz materiał wybuchowy;

nabłonek /nabwˈɔnɛk/ (n)
上皮細胞
  (anatomia, anatomiczny) tkanka, która okrywa skórę oraz błony wyściełające jamy narządów i przewodów organizmu

nacięcie krocza /natɕˈɛɲtɕɛ krˈɔtʃa/ (n)
会陰切開
  (medycyna, medyczny) zabieg ginekologiczno-położniczy stosowany często podczas porodu, polegający na nacięciu krocza w celu ochrony przed samoczynnym pęknięciem krocza i ułatwienia porodu;

nacjonalizm /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥/ (n)
民族主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia społeczno-polityczna i postawa uznająca naród za najwyższe dobro;

naczelny /natʃˈɛlnɨ/ (n)
霊長類
  (zoologia, zoologiczny) zwykle w lm Primates, przedstawiciel rzędu ssaków charakteryzujących się najlepiej rozwiniętym mózgiem;

naczyniak krwionośny /naˈʧ̑ɨ̃ɲak ːr̥fʲjɔ̃ˈnɔɕnɨ/ (n)
血管腫
  łagodny nowotwór z naczyń krwionośnych

naczynie /naˈʧ̑ɨ̃ɲɛ/ (n)
容器
  (biologia, biologiczny) rodzaj tkanki lub element układu przystosowany do transportowania płynów (limfy, krwi, wody)
器
  rodzaj pojemnika używanego, zwykle do przechowywania, przyrządzania lub serwowania jedzenia

naczynie krwionośne /natʃˈɨɲʲɛ krfʲɔnˈɔɕnɛ/ (n)
血管
  (anatomia, anatomiczny) narząd przenoszący krew, stanowiący element układu krążenia

nad /nat/ (preposition)
上
  …położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia
  …ruch kogoś lub czegoś w kierunku góry omawianego wyrażenia

nadawać /naˈdavaʨ̑/ (v)
放送
  emitować komunikat, wiadomość za pomocą radio, telewizji lub w inny sposób

nadawca /naˈdafʦ̑a/ (n)
差出人
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) ktoś wysyłający list, przekaz, przesyłkę
  ten, kto nadaje komunikat, wiadomość

nadciśnienie /nˌattɕiɕɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
高血圧
  (medycyna, medyczny) wzrost ciśnienia tętniczego krwi ponad wartości uznawane za normalne

naddźwiękowy /ˌnadʲʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
超音速
  poruszający się szybciej niż dźwięk (w powietrzu)

nadepnąć /naˈdɛpnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
踏む
  przygnieść coś stopą; nastąpić na coś

nadgarstek /nadˈɡarstɛk/ (n)
手首
  (anatomia, anatomiczny) część ręki pomiędzy przedramieniem a dłonią;

nadgodzina /ˌnadɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
残業
  (urzędowy) godzina nadliczbowa, spędzona w pracy poza obowiązującym wymiarem

nadir /ˈnadʲir/ (n)
天底
  (astronomia, astronomiczny) punkt na sferze niebieskiej, położony naprzeciwko zenitu;

nadludzki /nadˈluʦ̑ʲci/ (adj)
神ってる
  taki, który przekracza ludzkie siły i wytrzymałość

nadmierny /nadˈmʲjɛrnɨ/ (adj)
過度の
  taki, który (swoją intensywnością, rozmiarem) przekracza miarę, normę

nadnercze /nadˈnɛrʧ̑ɛ/ (n)
副腎
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w sąsiedztwie nerek;

nadprzewodnik /ˌnatpʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
超伝導体
  (fizyka, fizyczny) ciało, u którego w obniżonej temperaturze zanika opór elektryczny

nadużycie /nˌaduʒˈɨtɕɛ/ (n)
濫用
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie lub czyn niezgodne z prawem

nadwaga /nadˈvaɡa/ (n)
メタボな
  (medycyna, medyczny) nadmierna masa ciała, nagromadzenie tkanki tłuszczowej w organizmie przekraczające optymalne ilości zdrowotne;

nadwzroczność /nadvzrˈɔtʃnɔɕtɕ/ (n)
遠視
  (medycyna, medyczny) druga obok krótkowzroczności najczęściej spotykana wada refrakcyjna wzroku objawiająca się złym widzeniem przedmiotów znajdujących się blisko;

nadzieja /naˈʥ̑ɛ̇ja/ (n)
希望
  oczekiwanie spełnienia się upragnionej rzeczy; wiara, że to się wydarzy

nafta /ˈnafta/ (n)
ケロシン
  (chemia, chemiczny) ciekła frakcja ropy naftowej będąca mieszaniną węglowodorów, żółtawa, palna ciecz, stosowana dawniej do celów oświetleniowych, obecnie jako paliwo lotnicze, rozpuszczalnik oraz w kosmetyce;

nagietek /naˈɟɛtɛk/ (n)
キンセンカ
  (botanika, botaniczny) Calendula, rodzaj roślin z rodziny astrowatych liczący około 20 gatunków;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

nagle /ˈnaɡlɛ/ (adv)
突然, 不意に
  w nieoczekiwany i gwałtowny sposób

nagość /ˈnaɡɔɕʨ̑/ (n)
裸体
  brak ubrania na ciele

nagranie /naˈɡrãɲɛ/ (n)
録音
  zapis dźwięku lub obrazu taki, że można później znowu zobaczyć ten obraz lub posłuchać tego dźwięku

nagrobek /naˈɡrɔbɛk/ (n)
墓石
  trwałe oznaczenie miejsca pochówku ciała lub prochów osób, rzadziej zwierząt, w postaci kompozycji architektonicznej;

nagroda /naˈɡrɔda/ (n)
賞品, 賞
  wyróżnienie lub wynagrodzenie za dokonany czyn lub pracę

nagły /ˈnaɡwɨ/ (adj)
突然
  taki, który dzieje się nagle, niespodziewanie, raptownie, szybko, znienacka

nagłówek /naˈɡwuvɛk/ (n)
題, 見出し
  wyróżniony napis umieszczony nad tekstem

najada /najˈada/ (n)
ナーイアス
  (mitologia grecka) nimfa wód lądowych, wodospadów, potoków, strumieni, źródeł rzek, jezior,

najciemniej jest pod latarnią /najˈʨ̑ɛ̃mʲɲɛ̇j ˈːɛst ˌpɔd‿laˈtarʲɲɔ̃w̃/ (proverb)
灯台もと暗し, 灯台下暗し
  często nie zauważamy tego, co wydaje się oczywiste

najpierw /ˈnajpʲjɛrf/ (adv)
先ず
  przedtem, na początku, jako pierwsze w kolejności

najstarszy zawód świata /najˈstarʃɨ ˈzavutʲ ˈɕfʲjata/ (idiom)
世界最古の職業
  (eufemistycznie) prostytucja

najądrze /najˈɔndʒɛ/ (n)
精巣上体
  (anatomia, anatomiczny) narząd płciowy męski wewnętrzny, przylegający od góry do jądra;

nakrętka /naˈkrɛ̃ntka/ (n)
ナット
  (technologia, technika, techniczny) element konstrukcyjny o wewnętrznym gwincie

nakład /ˈnakwat/ (n)
発行部数
  liczba egzemplarzy wydanej książki, czasopisma

nalewka /naˈlɛfka/ (n)
チンキ
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) roślinny wyciąg alkoholowy stanowiący lekarstwo

naleśnik /naˈlɛɕɲik/ (n)
パンケーキ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) cienki placek z rzadkiego ciasta, z mąki, mleka i jaj, smażony na patelni, podawany zwykle z nadzieniem, zwinięty w rulonik lub złożony w rożek;

należeć /naˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
属する
  być członkiem jakiejś organizacji, społeczności, elementem zbioru
  być w posiadaniu czyimś

namiot /ˈnãmʲjɔt/ (n)
テント, 天幕
  (turystyka, turystyczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj przenośnego schronienia z impregnowanej tkaniny, używanego przez jedną lub więcej osób;

nanometr /nãˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
ナノメートル
  jednostka długości równa jednej miliardowej metra

napalony /ˌnapaˈlɔ̃nɨ/ (adj)
むらむら
  (potocznie, potoczny) podniecony seksualnie

naparstek /naˈparstɛk/ (n)
指ぬき
  (krawiectwo) metalowa nasadka na palec ułatwiająca wbijanie igieł przy ręcznym szyciu;

napastnik /naˈpastʲɲik/ (n)
フォワード
  (sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnik mający za zadanie strzelać bramki;

napiwek /naˈpʲivɛk/ (n)
チップ, タバコ銭
  pieniądze dodawane przez klienta do właściwej opłaty za usługę;

napletek /naˈplɛtɛk/ (n)
包皮, 陰茎包皮
  (anatomia, anatomiczny) fałd skórny osłaniający częściowo lub całkowicie żołądź prącia;

naprawa /naˈprava/ (n)
修理
  doprowadzanie czegoś do właściwego stanu, użyteczności, porządku; usuwanie błędów

naprawdę /naˈpravdɛ/ (particle)
本当, マジ で
  …potwierdzająca, że coś jest zgodne z prawdą, z rzeczywistością

naprawiać /naˈpravʲjäʨ̑/ (v)
修理
  likwidować, usuwać uszkodzenia; ponownie doprowadzić coś do użyteczności

naprzeciwko /nˌapʃɛtɕˈifkɔ/ (preposition)
あべこべ
  po przeciwnej stronie

napój /ˈnapuj/ (n)
のみもの 飲み物, 飲物, 飲料
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płyn przeznaczony do picia;

napój gazowany /nˈapuj ɡˌazɔvˈanɨ/ (n)
ソフトドリンク
  (spożywczy) zwykle orzeźwiający napój nasycony dwutlenkiem węgla

narciarstwo /narʲˈʨ̑arstfɔ/ (n)
スキー
  dyscyplina sportowa obejmująca biegi, skoki, zjazdy na nartach;

narciarz /ˈnarʲʨ̑aʃ/ (n)
スキーヤー
  (sport, sportowy) osoba jeżdżąca na nartach – po śniegu lub wodzie; także: zawodnik uprawiający narciarstwo

narcyz /ˈnarʦ̑ɨs/ (n)
水仙
  (botanika, botaniczny) Narcissus L., rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
  (potocznie, potoczny) kwiat rośliny (1.2)

narcyzm /nˈartsɨzm/ (n)
ナルシシズム
  (psychologia, psychologiczny) cecha charakteru polegająca na samouwielbieniu i bezkrytycznym stosunku do swojej osoby

narkolepsja /nˌarkɔlˈɛpsja/ (n)
ナルコレプシー
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na nadmiernej senności w ciągu dnia i napadach krótkiego oraz niekontrolowanego snu;

narkoman /narˈkɔ̃mãn/ (n)
麻薬中毒者
  osoba uzależniona od narkotyków

narkomania /ˌnarkɔ̃ˈmãɲja/ (n)
薬物嗜癖
  nałóg związany z ciągłą potrzebą zażywania narkotyków;

narkotyk /narˈkɔtɨk/ (n)
麻薬
  substancja, którą przyjmowanie powoduje po jakimś okresie używania uzależnienie fizyczne;

narodowość /ˌnarɔˈdɔvɔɕʨ̑/ (n)
国籍
  przynależność do określonego narodu (np. polskiego, niemieckiego, rosyjskiego), poczucie przynależności do narodu;

narodowy /ˌnarɔˈdɔvɨ/ (adj)
国立, 国家的
  charakterystyczny dla danego narodu (lub kraju zamieszkiwanego przez dany naród), związany z danym narodem lub krajem

narodowy socjalizm /ˌnarɔˈdɔvɨ sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
ナチズム
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) nazizm;

narodziny /ˌnarɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
生み, 産み
  akt przyjścia na świat potomstwa, dziecka

narta /ˈnarta/ (n)
スキー
  (sport, sportowy) długa listwa wygięta z przodu do góry, ze specjalnym wiązaniem służącym do przymocowania do buta (zwykle też specjalnego), przeznaczona do jeżdżenia po śniegu;

narzeczona /ˌnaʒɛˈʧ̑ɔ̃na/ (n)
フィアンセ
  kobieta, która jest w stanie narzeczeństwa, jest zaręczona

narzeczony /nˌaʒɛtʃˈɔnɨ/ (n)
フィアンセ
  mężczyzna w okresie narzeczeństwa

narzędnik /naˈʒɛ̃ndʲɲik/ (n)
具格
  (gramatyka) piąty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (z) kim? (z) czym?;

narzędzie /naˈʒɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (n)
ツール
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy służący do wykonywania danej czynności lub zadania
傀儡, 道具
  (przenośnie, przenośnia) osoba wykorzystywana bez swojej wiedzy
道具
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zazwyczaj trzymane w ręku, służące do wykonywania danej czynności lub zadania;

naród /ˈnarut/ (n)
国民, 民
  grupa ludzi, których łączy wspólna kultura, język, religia, historia lub pochodzenie etniczne;

nasieniowód /nˌaɕɛɲʲˈɔvut/ (n)
精管
  (anatomia, anatomiczny) parzysty przewód wyprowadzający plemniki z jąder

naskórek /naˈskurɛk/ (n)
表皮
  najbardziej zewnętrzna warstwa skóry;

nastolatek /ˌnastɔˈlatɛk/ (n)
ティーンエイジャー
  chłopiec w wieku od jedenastu do dziewiętnastu lat

nastrój /ˈnastruj/ (n)
気分, 気持ち, 心持ち
  (psychologia, psychologiczny) utrzymujący się jakiś czas stan psychiczny;
雰囲気
  wrażenia emocjonalne charakterystyczne dla danego utworu, filmu czy miejsca

następca /naˈstɛ̃mpʦ̑a/ (n)
後任
  ktoś obejmujący, dziedziczący po kimś jakąś funkcję, posadę, urząd itp.

następnie /naˈstɛ̃mpʲɲɛ/ (adv)
次に
  później, w chwili następnej

następny /naˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
次
  mający nastąpić, kolejny

następować /ˌnastɛ̃mˈpɔvaʨ̑/ (v)
相次ぐ
  występować po sobie kolejno

nasz /naʃ/ (pronoun)
私達の
  1. (osoba) lm (należący do nas lub mający związek z nami)

naszyjnik /naˈʃɨjɲik/ (n)
ネックレス
  (rzemiosło, rzemieślniczy) (jubilerstwo, jubilerski) element biżuterii w postaci ozdoby na szyję;

natura /naˈtura/ (n)
気立て
  ogół cech człowieka lub zwierzęcia

naturalizacja /ˌnaturalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
帰化
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie cudzoziemcowi obywatelstwa państwa, na terytorium którego się osiedlił;

naturalizm /ˌnatuˈralʲism̥/ (n)
自然主義
  (filozofia, filozoficzny) kierunek usiłujący tłumaczyć wszystkie zjawiska działaniem praw natury;
  (książkowy) uwypuklenie czegoś brutalnego
  (literacko) (sztuka) kierunek powstały we Francji w XIX w., zakładający jak najwierniejsze ukazywanie życia, podkreślający czynniki biologiczne towarzyszące człowiekowi; ;
  (pedagogika, pedagogiczny) kierunek oparty na założeniu, że pracę wychowawczą należy przystosować do psychologicznej natury dziecka
  (socjologia, socjologiczny) kierunek zakładający, że społeczeństwo jest integralną częścią przyrody, a jej prawa rządzą procesami społecznymi;

naturalnie /ˌnatuˈralʲɲɛ/ (adv)
勿論
  w sposób naturalny, zgodnie z naturą

naturalny /ˌnatuˈralnɨ/ (adj)
天然
  charakterystyczny dla natury
  najbardziej powszechny, zwykły
  wykonany z surowców występujących w naturze

natychmiast /naˈtɨxmʲjast/ (adv)
直ちに, 早速, 直ぐに
  bardzo szybko, bez zwłoki

nauczyciel /ˌna<sup>w</sup>uˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
教師, 先生
  osoba zajmująca się nauczaniem;

nauka /naˈ<sup>w</sup>uka/ (n)
科学
  usystematyzowana, wielokrotnie rzeczowo weryfikowana i rzetelna wiedza;

naukowiec /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
科学者
  człowiek zajmujący się nauką;

naukowy /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvɨ/ (adj)
科学的
  związany z nauką

nawet /ˈnavɛt/ (particle)
でも
  …wyrażająca obojętność mówiącego wobec czyjegoś wyboru
で さえ, で すら
  …wyrażająca zdziwienie mówiącego wywołane jakąś nietypową lub nieoczekiwaną sytuacją

nawias /ˈnavʲjas/ (n)
括弧
  (termin typograficzny) (matematyka, matematyczny) parzysty znak graficzny w postaci łuków lub klamer zwróconych w przeciwne strony, który grupuje lub wyodrębnia tekst lub symbole i pełni pewną umowną rolę – piśmienniczą, matematyczną, programistyczną, w zapisie chemicznym itp.;
  (termin typograficzny) każdy z dwóch łuków będących elementem nawiasu (1.1)

nawijać /navˈijatɕ/ (v)
巻く
  zwijać coś na coś

nawilżać /naˈvʲilʒaʨ̑/ (v)
湿る
  nasycać coś wilgocią; sprawiać, że powierzchnia czegoś staje się lekko wilgotna

nawzajem /naˈvzajɛ̃m/ (adv)
お互い
  o wykonywaniu czynności przez podmiot zbiorowy każdy tak samo dla innego

nawóz /ˈnavus/ (n)
肥
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia nieorganicznego służący do polepszania jakości gleby
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia organicznego służący do polepszania jakości gleby;

nazista /naˈʑista/ (n)
ナチス
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik nazizmu

nazistowski /nˌazistˈɔfski/ (adj)
ナチ
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z nazizmem lub nazistami, dotyczący nazizmu lub nazistów

nazizm /ˈnaʑism̥/ (n)
ナチズム
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna i ideologia państwowa III Rzeszy niemieckiej, charakteryzująca się m.in. nacjonalizmem, rasizmem, antykomunizmem, antyparlamentaryzmem, korporacjonizmem i kultem wodza;

nazwa /ˈnazva/ (n)
名前
  wyraz lub termin określający coś

nazwa własna /ˈnazva ˈvwasna/ (n)
固有名詞
  (zobacz) rzeczownik własny

nazwisko /naˈzvʲiskɔ/ (n)
姓, 名字, 名前
  nazwa własna rodziny, do której dana osoba należy;

nazwisko panieńskie /nazvˈiskɔ paɲʲˈɛɲskʲɛ/ (n)
結婚前の姓
  nazwisko kobiety przed wyjściem za mąż

nazywać /naˈzɨvaʨ̑/ (v)
名付ける
  nadawać nazwę lub imię
呼ぶ
  określać nazwą, mianem

nazywać rzeczy po imieniu /naˈzɨvaʥ̑ ˈʒɛʧ̑ɨ ˌpɔ‿ĩˈmʲjɛ̇̃ɲu/ (v)
歯に衣着せぬ
  mówić szczerze, bez ogródek

neandertalczyk /ˌnɛãndɛrˈtalʧ̑ɨk/ (n)
ネアンデルタール人
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) osoba nieokrzesana

neapolitański /ˌnɛapɔlʲiˈtãj̃sʲci/ (adj)
ナポリ語
  związany z Neapolem lub neapolitańczykami

negacja /nɛˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
否定
  zaprzeczenie, przeciwieństwo

negatyw /nɛˈɡatɨf/ (n)
ネガフィルム
  (fotografia) obraz na kliszy fotograficznej lub taśmie filmowej mający odwrócone barwy;

negatywny /ˌnɛɡaˈtɨvnɨ/ (adj)
否定的
  niekorzystny dla kogoś, zły, niewłaściwy

nekromancja /nˌɛkrɔmˈantsja/ (n)
ネクロマンシー
  (ezoteryka) wróżenie polegające na wywoływaniu duchów zmarłych w celu uzyskania od nich wiedzy o przyszłości;

neodym /nɛˈɔdɨ̃m/ (n)
ネオジム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nd i liczbie atomowej 60;

neologizm /ˌnɛɔˈlɔɟism̥/ (n)
新語, 新造語
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub wyrażenie, które niedawno pojawiło się w danym języku;

neon /ˈnɛɔ̃n/ (n)
ネオン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ne i liczbie atomowej 10;

nepalski /nɛˈpalsʲci/ (adj)
ネパール語
  odnoszący się do państwa Nepal

neptun /ˈnɛptũn/ (n)
ネプツニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Np i liczbie atomowej 93;

nerd /nɛrt/ (n)
おたく
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba pasjonująca się naukami ścisłymi, informatyką, grami komputerowymi itp. kosztem nieprzystosowania do życia społecznego, niezdolności utrzymywania stosunków towarzyskich lub niedbałości o formę fizyczną;

nerka /ˈnɛrka/ (n)
腎臓
  (anatomia, anatomiczny) narząd w układzie wydalniczym zwierząt;

nerw /nɛrf/ (n)
神経
  (anatomia, anatomiczny) splot włókien okrytych wspólną otoczką, którego zadaniem jest przewodzenie bodźców czuciowych i ruchowych;
  (botanika, botaniczny) włókno w roślinach, głównie liściach, służące przewodzeniu i wzmacnianiu;

nerwica /nɛrvˈitsa/ (n)
ノイローゼ
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) zaburzenie czynności ośrodkowego układu nerwowego charakteryzujące się nadmierną jego pobudliwością i wzmożonymi reakcjami na negatywne bodźce zewnętrzne;

nerwowy /nɛrˈvɔvɨ/ (adj)
神経の
  (anatomia, anatomiczny) związany z nerwami, dotyczący nerwów

neurastenia /nˌɛwrastˈɛɲʲa/ (n)
神経衰弱
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) nerwica polegająca na pobudliwości, drażliwości i szybkim wyczerpywaniem się układu nerwowego;

neuroleptyk /nˌɛwrɔlˈɛptɨk/ (n)
抗精神病薬
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek psychotropowy, który stosuje się w leczeniu psychoz i nerwic

neurologia /ˌnɛwrɔˈlɔɟja/ (n)
神経学
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się schorzeniami układu nerwowego

neurotoksyna /nˌɛwrɔtɔksˈɨna/ (n)
神経毒
  (biochemia, biochemiczny) substancja działająca destrukcyjnie na układ nerwowy;

neurotyczny /ˌnɛwrɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
神経質過ぎ
  mający skłonność do nerwicowych reakcji lub cierpiący na nerwicę

neutralność /nɛwtrˈalnɔɕtɕ/ (n)
中立
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sytuacja państwa, które nie bierze udziału w wojnie toczącej się między innymi państwami

neutralny /nɛwˈtralnɨ/ /ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɨ/ (adj)
中立 の
  taki, który nie opowiada się za żadną ze stron w sporze, bezstronny

neutrino /nɛwˈtrʲĩnɔ/ (n)
ニュートリノ
  (fizyka, fizyczny) trwała cząstka elementarna, należąca do leptonów, mająca zerowy ładunek elektryczny i masę bliską zeru;

neutron /nɛˈ<sup>w</sup>utrɔ̃n/ /ˈnɛwtrɔ̃n/ (n)
中性子
  (fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków dolnych i jednego górnego;

newsroom /nɛfsrˈɔɔm/ (n)
ニュースルーム
  pomieszczenie telewizyjnej redakcji programów informacyjnych;

ni /ɲi/ (n)
ニ
  nazwa trzynastej litery alfabetu greckiego, „ν”;

niacyna /ɲaˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
ナイアシン
  (zobacz) witamina PP

nic /ɲiʦ̑/ (indefinitePronoun)
何もない, 何でもない
  …sygnalizujący – zazwyczaj w połączeniu z przeczeniem – nieistnienie obiektu lub zdarzenia o właściwościach określonych w danym zdaniu

niderlandzki /ˌɲidɛrˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
オランダ語
  związany z Niderlandami, dotyczący Niderlandów

nie /ɲɛ/ (particle)
ない, ではない
  zaprzeczenie orzeczenia, także innych wyrazów
いいえ, いえ
  zaprzeczenie w odpowiedzi na pytanie o prawdziwość czegoś

nie ma dymu bez ognia /ˈɲɛ‿ma ˈdɨ̃mu bɛz‿ˈɔɟɲa/ (proverb)
火のないところに煙は立たない
  nie ma skutku bez przyczyny

nie ma mowy /ˈɲɛ‿ma ˈmɔvɨ/ (interjection)
うそ
  o czymś zupełnie niemożliwym do zrealizowania; stanowcza odmowa

nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło /ɲʲˈɛma tˌɛɡɔ zwˈɛɡɔ tsˈɔ bˈɨ na dˈɔbrɛ ɲʲɛ vˈɨʃwɔ/ (proverb)
楽あれば苦あり
  każda niepomyślna sytuacja może mieć pozytywny skutek, nawet pozornie negatywne wydarzenia ostatecznie mogą spowodować pozytywne zmiany

nie ma za co /ɲʲˈɛma za tsˈɔ/
いいえ
  odpowiedź na „dziękuję”

nie od razu Kraków zbudowano /ˌɲɛ‿ɔd‿ˈrazu ˈkrakuv ˌzbudɔˈvãnɔ/ (proverb)
ローマは一日にして成らず
  nie osiąga się natychmiast imponujących wyników

nie wszystko złoto, co się świeci /ɲɛ‿ˈfʃɨstkɔ ˈzwɔtɔ ˈʦ̑ɔ‿ɕɛ ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑i/ (proverb)
光る物必ずしも金ならず
  nie wszystko, co na pozór wydaje się idealne, jest takie w rzeczywistości

nie- /ɲɛ/ (prefix)
不
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon czasowników pochodnych od podstaw dziś rzadkich lub nieużywanych
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon nielicznych zaimków i liczebników mających inne znaczenie z przeczeniem „nie” i bez przeczenia (w tym drugim przypadku pisane osobno)
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon przysłówków złożonych utworzonych od zaprzeczonych przymiotników, od imiesłowów czynnych lub od imiesłowów biernych
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon rzeczowników złożonych…
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon wyrazów pochodnych, utworzonych za pomocą różnych sufiksów od innych wyrazów połączonych z „nie-” lub od wyrazów podstawowych, które mają „nie-” w swoim składzie słowotwórczym
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon złożonych imiesłowów przymiotnikowych
不, 無
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon przymiotników złożonych oznaczający…

nieaktywny /ˌɲɛakˈtɨvnɨ/ (adj)
つまらない
  taki, który nie działa, nie jest aktywny/włączony do działania

niebezpieczeństwo /ˌɲɛbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
危険
  sytuacja zagrażająca czemuś lub komuś, mogąca wywołać szkody

niebezpieczny /ˌɲɛbɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
危ない
  taki, który stanowi niebezpieczeństwo: jest groźny, szkodliwy lub taki, który może spowodować wypadek lub coś złego

niebiańskie pnie /ɲɛˈbʲjä̃j̃sʲcɛ ˈpʲɲɛ/ (n)
十干
  dziesięciostopniowy system cykliczny używany w chińskiej filozofii, alchemii i astrologii;

niebieski /ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
青い
  mający kolor piątego pasma tęczy, taki jak kolor pogodnego, bezchmurnego nieba, kwiatu lnu itp.; mający kolor podstawowy;

niebo /ˈɲɛbɔ/ (n)
空, 天
  (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) część atmosfery lub kosmosu widziana z Ziemi jako otaczająca ją sfera;
空
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mityczne miejsce, gdzie przebywa Bóg, bogowie

niech żyje /ˈɲɛγ ˈʒɨjɛ/ (interjection)
万歳
  wiwat na cześć kogoś lub czegoś

niechlujny /ɲɛˈxlujnɨ/ (adj)
ぐちゃぐちゃ
  niestaranny, niedbały, byle jaki

niechętny /ɲɛˈxɛ̃ntnɨ/ (adj)
嫌
  nieskory, taki, który nie chcący czegoś zrobić; (także, też) wyrażający niechęć, brak entuzjazmu

niecierpliwość /ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
短気
  brak cierpliwości, brak umiejętności czekania na coś

niecny /ɲʲˈɛtsnɨ/ (adj)
卑しい
  (książkowy) haniebny, niegodziwy, nikczemny

nieczystość /ɲɛˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
不純
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezachowywanie zaleceń lub przykazań swojej religii odnośnie życia seksualnego

niedawno /ɲɛˈdavnɔ/ (adv)
最近
  w niedalekiej przeszłości

niedbały /ɲʲɛdbˈawɨ/ (adj)
不注意
  świadczący o braku staranności

niedojrzały /ˌɲɛdɔjˈʒawɨ/ (adj)
未熟な
  o człowieku: niedorosły; taki, który nie osiągnął dojrzałości, nie jest w pełni ukształtowany psychicznie lub fizycznie

niedokonany /ˌɲɛdɔkɔ̃ˈnãnɨ/ (adj)
未完了
  (gramatyka) opisujący czynność trwającą lub powtarzającą się

niedokrwienie /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
虚血
  (medycyna, medyczny) lokalne zaburzenie ukrwienia będące skutkiem ograniczenia lub całkowitego zatrzymania dopływu krwi do tkanki lub narządu

niedokrwistość /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔɕʨ̑/ (n)
貧血
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na niższym poziomie niektórych składników krwi;

niedoskonałość /ˌɲɛdɔskɔ̃ˈnawɔɕʨ̑/ (n)
不完全
  brak doskonałości

niedostatek /ˌɲɛdɔˈstatɛk/ (n)
不自由
  brak środków do życia
希少性
  zbyt mała ilość

niedotlenienie /ɲʲˌɛdɔtlɛɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
低酸素症
  (fizjologia, fizjologiczny) stan wynikły z niedostarczenia organizmowi dostatecznej ilości tlenu

niedoświadczony /ɲʲˌɛdɔɕfʲattʃˈɔnɨ/ (adj)
経験のない
  nie mający doświadczenia w określonej dziedzinie

niedożywienie /ˌɲɛdɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
栄養失調
  nieprawidłowy stan organizmu będący skutkiem trwającego przez dłuższy czas niedoboru składników pokarmowych, wynikający z niedoboru określonych składników odżywczych w pokarmach lub z niewielkiej ilości spożywanych pokarmów

niedużo /ɲɛˈduʒɔ/ (adv)
少ない
  niewiele, mało

niedziela /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla/ (n)
日曜日, 日曜
  siódmy i ostatni dzień tygodnia;

niedzielny kierowca /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛlnɨ cɛˈrɔfʦ̑a/ (idiom)
サンデードライバー
  (żartobliwie) słaby kierowca, który rzadko jeździ samochodem (zwykle w dni świąteczne)

niedźwiedzica /ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (n)
雌 の熊
  (zoologia, zoologiczny) samica niedźwiedzia

niedźwiedź /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
熊, クマ
  (zoologia, zoologiczny) duży, drapieżny ssak pokryty futrem z rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae);

niedźwiedź polarny /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑ pɔˈlarnɨ/ (n)
ホッキョクグマ
  (zoologia, zoologiczny) Ursus maritimus, gatunek zwierzęcia z rodzaju Ursus, o białym futrze, zamieszkujący Arktykę;

niegodziwy /ɲʲˌɛɡɔdʑˈivɨ/ (adj)
浅ましい
  taki, który postępuje nieszlachetnie, nieuczciwie; (także, też) świadczący o niegodziwości

niegrzeczny /ɲɛˈɡʒɛʧ̑nɨ/ (adj)
失礼
  zachowujący się niewłaściwie, nieuprzejmy

niehigieniczny /ˌɲɛxʲiɟɛ̇̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
不潔
  niezgodny z podstawowymi zasadami higieny

nieistnienie /ˌɲɛ<sup>j</sup>iˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
非実在
  fakt, że coś nie istnieje

nieistotny /ˌɲɛ<sup>j</sup>iˈstɔtnɨ/ (adj)
取るに足らない
  bez znaczenia, pozbawiony treści; nieważny, błahy

niejadalny /ˌɲɛ̇jaˈdalnɨ/ (adj)
食う
  nienadający się do jedzenia

niejasny /ɲɛ̇ˈjasnɨ/ (adj)
不明
  trudny do zrozumienia, mętny, zawiły, budzący wątpliwości

niekompetentny /ˌɲɛkɔ̃mpɛˈtɛ̃ntnɨ/ (adj)
できない
  nieposiadający pełnych kompetencji lub profesjonalizmu

niekonstytucyjność /ˌɲɛkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɔɕʨ̑/ (n)
違憲
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezgodność z konstytucją

niekonstytucyjny /ˌɲɛkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
違憲
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezgodny z konstytucją

nielegalnie /ˌɲɛlɛˈɡalʲɲɛ/ (adv)
違法
  w sposób nielegalny; niezgodnie z prawem

nielegalny /ˌɲɛlɛˈɡalnɨ/ (adj)
違法
  niezgodny z prawem

nieliczny /ɲɛˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
少ない
  który nie jest liczny, którego nie jest dużo

nielogiczny /ɲʲˌɛlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
支離滅裂
  sprzeczny z prawidłami logiki

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
独, ドイツ の, ドイツ語
  związany z Niemcami, dotyczący Niemców lub Niemiec

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
ドイツ語, 独語
  język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki);

niemiły /ɲɛ̃ˈmʲiwɨ/ (adj)
不快
  wywołujący nieprzyjemne uczucie

niemoralny /ˌɲɛ̃mɔˈralnɨ/ (adj)
不道徳
  niezgodny z zasadami postrzeganymi w danej społeczności za dobre i słuszne

niemowlak /ɲʲɛmˈɔvlak/ (n)
赤ちゃん, 赤ん坊
  (potocznie, potoczny) małe dziecko nieumiejące jeszcze mówić

niemowlę /ɲɛ̃ˈmɔvlɛ/ (n)
赤ちゃん, 赤ん坊
  małe dziecko nie umiejące jeszcze mówić;

niemożliwy /ˌɲɛ̃mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
不可能
  taki, którego nie da się urzeczywistnić

niemy /ˈɲɛ̃mɨ/ (adj)
口の利けない
  taki, który nie może mówić

nienawidzić /ˌɲɛ̃naˈvʲiʥ̑iʨ̑/ (v)
憎む, 嫌う
  czuć nienawiść do jakiegoś obiektu (osoby czy przedmiotu) lub pojęcia; być do czegoś lub kogoś bardzo negatywnie nastawionym; mieć silną awersję, niechęć wobec czegoś lub kogoś

nienawiść /ɲɛ̃ˈnavʲiɕʨ̑/ (n)
憎悪
  silna niechęć, awersja, wrogość

nieobecność /ˌɲɛɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑/ (n)
不在
  brak kogoś w jakimś miejscu
  (przenośnie, przenośnia) brak uwagi, brak koncentracji
  (urzędowy) opuszczenie lekcji, zajęć, dnia pracy itp.

nieobecny /ˌɲɛɔˈbɛʦ̑nɨ/ (adj)
欠席する
  taki, którego nie ma tam, gdzie być powinien lub gdzie się go spodziewa

nieoczekiwanie /ˌɲɛɔʧ̑ɛciˈvãɲɛ/ (adv)
案外
  nagle, niespodziewanie

nieoczekiwany /ˌɲɛɔʧ̑ɛciˈvãnɨ/ (adj)
思い掛けない, 案外
  taki, którego nikt nie oczekiwał, nie spodziewał się

nieodparty /ɲʲˌɛɔtpˈartɨ/ (adj)
抗えない
  taki, któremu nie da się oprzeć

nieodpowiedni /ˌɲɛɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi/ (adj)
不便
  niewłaściwy, niespełniający warunków

nieodwracalny /ɲʲˌɛɔdvratsˈalnɨ/ (adj)
不可逆
  taki, którego nie można usunąć, cofnąć; uniemożliwiający przywrócenie do poprzedniego stanu

nieoficjalny /ɲʲˌɛɔfitsjˈalnɨ/ (adj)
非公式, 非公認
  taki, który nie został podany oficjalnie do wiadomości

nieokreślony /ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (adj)
不安定
  niejasny, nieprecyzyjny, niezupełnie zdefiniowany, niezupełnie określony

nieokrzesany /ˌɲɛɔkʃɛˈsãnɨ/ (adj)
荒い
  nieposiadający ogłady towarzyskiej

nieorganiczny /ɲʲˌɛɔrɡaɲˈitʃnɨ/ (adj)
無機
  powstający bez konieczności udziału organizmów żywych

nieostrożny /ˌɲɛɔˈstrɔʒnɨ/ (adj)
そそっかしい
  taki, który nie jest ostrożny, który nie uważa

nieparzysty /ˌɲɛpaˈʒɨstɨ/ (adj)
半
  (matematyka, matematyczny) niedzielący się przez dwa

niepewność /ɲɛˈpɛvnɔɕʨ̑/ (n)
不安定
  brak pewności

niepewny /ɲɛˈpɛvnɨ/ (adj)
危ない
  ciężki do przewidzenia, niebezpieczny, ryzykowny; taki, który nie jest pewny, oczywisty, jasny

niepełnosprawność /ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɔɕʨ̑/ (n)
不自由
  bycie niepełnosprawnym, cecha osoby niepełnosprawnej

niepełnosprawny /ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ/ (adj)
障害者
  nieosiągający wystarczających władz fizycznych lub umysłowych wskutek ułomności swego ciała

niepełnosprawny /ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ/ (n)
障害者
  osoba niepełnosprawna (1.1)

niepodległość /ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
独立
  niezależność państwa od innych państw pod względem stosunków zewnętrznych i spraw wewnętrznych;

niepokój /ɲɛˈpɔkuj/ (n)
不安
  stan emocjonalny, który charakteryzuje się napięciem, pobudzeniem psychicznym, brakiem równowagi

nieporozumienie /ˌɲɛpɔrɔzũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
誤解
  pomyłka wynikła z niewłaściwego zrozumienia słów, sytuacji

nieposłuszeństwo /ˌɲɛpɔswuˈʃɛ̃j̃stfɔ/ (n)
不服従
  cecha kogoś, kto jest nieposłuszny; brak posłuszeństwa

niepotrzebny /ˌɲɛpɔˈṭʃɛbnɨ/ (adj)
不必要
  taki, który nie jest potrzebny

niepowstrzymany /ɲʲˌɛpɔfstʃɨmˈanɨ/ (adj)
止める
  niedający się powstrzymać, powściągnąć

niepożądany /ɲʲˌɛpɔʒɔndˈanɨ/ (adj)
望ましい
  taki, jakiego się unika; odwrotny do zamierzonego

nieprzechodni /ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/ (adj)
自動詞
  (gramatyka) o czasowniku: niemający formy strony biernej

nieprzetłumaczalny /ˌɲɛpʃɛtwũmaˈʧ̑alnɨ/ (adj)
翻訳不可能
  niemożliwy do przetłumaczenia, nie dający się przetłumaczyć na inny język

nieprzewidywalny /ˌɲɛpʃɛvʲidɨˈvalnɨ/ (adj)
予測
  taki, którego nie da się przewidzieć

nieprzyjazny /ˌɲɛpʃɨˈjaznɨ/ (adj)
不親切
  który nie sprzyja, nastawiony niechętnie, wrogo

nieprzyzwoitość /ɲʲˌɛpʃɨzvɔˈitɔɕtɕ/ (n)
下品, 不体裁
  brak przyzwoitości

nieraz /ˈɲɛras/ (adv)
時々
  czasami, niekiedy

nieregularny /ɲʲˌɛrɛɡulˈarnɨ/ (adj)
不規則
  pojawiający się, działający, występujący, w nierównych odstępach czasu

niereligijność /ɲʲˌɛrɛliɡʲˈijnɔɕtɕ/ (n)
無信心
  brak religijności, bycie niereligijnym, niewiara

nierozłączka /ˌɲɛrɔzˈwɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
ラブバード
  (ornitologia, ornitologiczny) mała papuga żyjąca w Afryce, zawsze w parze z inną;

nieruchomość /ˌɲɛruˈxɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
不動産
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) grunt, budynek trwale związany z gruntem lub część budynku, które stanowią odrębny przedmiot własności;

nieruchomy /ˌɲɛruˈxɔ̃mɨ/ (adj)
不動
  bez ruchu, nie zmieniający pozycji, położenia

nierówność /ɲɛˈruvnɔɕʨ̑/ (n)
不平等
  brak równości, nierównowaga lub brak sprawiedliwości

niespodzianka /ˌɲɛspɔˈʥ̑ãŋka/ (n)
驚き
  coś, czego się ktoś nie spodziewa

niespodziewanie /ˌɲɛspɔʥ̑ɛˈvãɲɛ/ (adv)
不意に
  w sposób nieoczekiwany, niespodziewany, powodujący zaskoczenie

niespodziewany /ˌɲɛspɔʥ̑ɛˈvãnɨ/ (adj)
思い掛けない, 案外
  zdarzenie, którego się nie spodziewano; rzecz zaskakująca, nieoczekiwana, nagła

niespokojny /ˌɲɛspɔˈkɔjnɨ/ (adj)
荒い
  o morzu: wzburzone

niesporczak /ɲɛˈspɔr.t͡ʂak/ (n)
クマムシ, 緩歩動物
  (zoologia, zoologiczny) Tardigrada, typ bardzo małych zwierząt bezkręgowych;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę tego typu (1.1)

niesprawiedliwość /ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
不公平
  brak sprawiedliwości
  niesprawiedliwy czyn; przykre, niesprawiedliwe zdarzenie

niesprawiedliwy /ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (adj)
不正
  taki, który nie jest sprawiedliwy; postępujący wbrew zasadom sprawiedliwości

niestabilny /ˌɲɛstaˈbʲilnɨ/ (adj)
不安定
  chwiejny, który nie ma stabilizacji, który się łatwo zmienia

niestety /ɲɛˈstɛtɨ/ (particle)
残念
  …służąca do wyrażania żalu, że dana sytuacja ma miejsce

nieszczęścia chodzą parami /ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑a ˈxɔʣ̑ɔ̃w̃ paˈrãmʲi/ (proverb)
一難去って、又一難
  jedno niepowodzenie pociąga za sobą następne

nieszczęśliwy /ˌɲɛʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ/ (adj)
不幸
  nieodczuwający szczęścia, przygnębiony

nieszkodliwy /ɲʲˌɛʃkɔdlˈivɨ/ (adj)
無害
  niestanowiący zagrożenia

niesławny /ɲʲɛswˈavnɨ/ (adj)
悪名高い
  okryty niesławą, okryty hańbą

niesłyszalny /ˌɲɛswɨˈʃalnɨ/ (adj)
聞こえる
  taki, którego nie da się usłyszeć

nietaktowny /ˌɲɛtakˈtɔvnɨ/ (adj)
失礼
  pozbawiony taktu, nieuprzejmy, niekulturalny, niezręczny

nietolerancja /ˌɲɛtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
不寛容
  brak tolerancji, nieakceptowanie/nietolerowanie czegoś lub kogoś
  negatywne reagowanie organizmu na pokarm, szczepionkę itd.

nietoperz /ɲɛˈtɔpɛʃ/ (n)
蝙蝠, コウモリ
  (zoologia, zoologiczny) niewielki, latający ssak, kierujący się echolokacją;

nieuczciwy /ˌɲɛ<sup>w</sup>uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ/ (adj)
不正直
  taki, który nie jest uczciwy; postępujący niewłaściwie lub świadczący o niewłaściwym zachowaniu

nieunikniony /ˌɲɛ<sup>w</sup>ũɲiˈcɲɔ̃nɨ/ (adj)
やむを得ない
  taki, który musi się stać

nieuprzejmy /ɲʲˌɛupʃˈɛjmɨ/ (adj)
薄情
  niemiły, nieżyczliwy, zachowujący się wobec innych w sposób pozbawiony uprzejmości

nieurodzaj /ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈrɔʣ̑aj/ (n)
不作
  zmniejszenie się zbiorów w rolnictwie w stosunku do innych lat

nieustraszony /ˌɲɛ<sup>w</sup>ustraˈʃɔ̃nɨ/ (adj)
大胆
  dzielny, nie ulegający strachowi

nieuwaga /ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈvaɡa/ (n)
不注意
  brak uwagi, koncentracji

nieważkość /ɲʲɛvˈaʃkɔɕtɕ/ (n)
無重力
  (fizyka, fizyczny) stan braku lub znikomości siły ciążenia;

nieważny /ɲɛˈvaʒnɨ/ (adj)
無効
  bez istotnego elementu i z tego powodu bez znaczenia

niewdzięczny /ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
恩知らずの
  pozbawiony wdzięczności, nieokazujący wdzięczności; (także, też) świadczący o wdzięczności

niewiarygodny /ˌɲɛvʲjarɨˈɡɔdnɨ/ (adj)
ありえない
  w który trudno uwierzyć, graniczący z nieprawdopodobieństwem

niewidzialny /ˌɲɛvʲiˈʥ̑alnɨ/ (adj)
インビジブル
  niemożliwy do zaobserwowania wzrokiem lub, ogólniej, instrumentami pomiarowymi

niewiele /ɲɛˈvʲjɛlɛ/ (indefiniteCardinalNumeral)
少
  nieduża ilość kogoś lub czegoś

niewinność /ɲɛˈvʲĩnːɔɕʨ̑/ (n)
潔白
  cecha tego, co niewinne, nie ma w sobie winy; brak popełnienia przestępstwa, grzechu, określonego błędu

niewinny /ɲɛˈvʲĩnːɨ/ (adj)
無罪
  taki, który nie popełnił czegoś złego; taki, który nie ma winy
  taki, który nie ma poważnych konsekwencji
  taki, który nie zna zła, postępuje czysto, jest nieskalany

niewola /ɲɛˈvɔla/ (n)
監禁
  areszt dla żołnierzy drugiej strony podczas wojny
  brak wolności, suwerenności; zamknięcie

niewolnictwo /ˌɲɛvɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
奴隷制度, 奴隷制
  (socjologia, socjologiczny) system społeczny oparty na pozbawieniu pewnej grupy ludzi wolności i uczynieniu ich czyjąś własnością, zwykle w celu wykorzystywania do przymusowej pracy bez wynagrodzenia;

niewolnik /ɲɛˈvɔlʲɲik/ (n)
奴隷
  osoba będąca w niewoli

niewrażliwy /ɲʲˌɛvraʒlˈivɨ/ (adj)
感情のない
  pozbawiony wrażliwości

niewydolność /ˌɲɛvɨˈdɔlnɔɕʨ̑/ (n)
不全
  (medycyna, medyczny) niezdolność do skutecznego działania

niewyobrażalny /ˌɲɛvɨɔbraˈʒalnɨ/ (adj)
思いもよらない, 考えられない
  (książkowy) niedający się wyobrazić

niewystarczający /ɲʲˌɛvɨstˌartʃajˈɔntsɨ/ (adj)
不十分
  niedostateczny, nieodpowiadający określonym wymaganiom

niewątpliwie /ˌɲɛvɔ̃ntˈplʲivʲjɛ/ (adv)
疑いもなく
  od: niewątpliwy; z pewnością, bez wątpienia

niewłaściwy /ˌɲɛvwaɕˈʨ̑ivɨ/ (adj)
よくない
  inny, niż oczekiwano; inny niż powinien być

niezadowolenie /ˌɲɛzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
不満, 不平
  brak zadowolenia; negatywne uczucie będące rezultatem tego, że coś dzieje się niezgodnie z czyimś życzeniem, planem, zamiarem

niezadowolony /ˌɲɛzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/ (adj)
不満な
  odczuwający niezadowolenie

niezależnie /ɲʲˌɛzalˈɛʒɲʲɛ/ (adv)
単独
  bez związku z czymś (sugeruje brak koordynacji i zależności)

niezależność /ˌɲɛzaˈlɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
独立
  bycie niezależnym od kogoś

niezapominajka /ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnajka/ (n)
勿忘草
  (botanika, botaniczny) Myosotis L., rodzaj roślin z rodziny ogórecznikowatych;
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju (1.1)

niezapomniany /ɲʲˌɛzapɔmɲʲˈanɨ/ (adj)
忘れる
  taki, którego nie można zapomnieć

niezaprzeczalny /ɲʲˌɛzapʃɛtʃˈalnɨ/ (adj)
否めない
  taki, któremu nie można zaprzeczyć, nie budzący wątpliwości

niezatapialny /ɲʲˌɛzatapʲˈalnɨ/ (adj)
不沈
  taki, którego nie da się zatopić

niezbyt /ˈɲɛzbɨt/ (adv)
あまり, あんまり
  w małym stopniu, tylko trochę, nie bardzo, mało, nieznacznie

niezbędny /ɲɛˈzbɛ̃ndnɨ/ (adj)
不可欠
  taki, bez którego nie można przetrwać, normalnie funkcjonować; taki, który jest bardzo potrzebny

niezdecydowanie /ˌɲɛzdɛʦ̑ɨdɔˈvãɲɛ/ (n)
優柔不断
  nieumiejętność podjęcia decyzji

niezdolny /ɲʲɛzdˈɔlnɨ/ (adj)
できない
  niebędący w stanie; taki, który nie nadaje się; bez predyspozycji

niezgoda /ɲɛˈzɡɔda/ (n)
不調和
  brak zgody, harmonii; istnienie konfliktowych sytuacji; waśnie między kimś

niezidentyfikowany obiekt latający /ɲʲˌɛzidˌɛntɨfˌikɔvˈanɨ ˈɔbjɛkt lˌatajˈɔntsɨ/ (n)
UFO
  obserwowany statek powietrzny o nieustalonym pochodzeniu, domniemany obiekt pozaziemski;

niezliczony /ɲʲˌɛzlitʃˈɔnɨ/ (adj)
数え切れない, 無数 の
  niedający się zliczyć, bardzo liczny

nieznany /ɲɛˈznãnɨ/ (adj)
未知
  ten, którego się nie zna; niezidentyfikowany

niezniszczalny /ˌɲɛzʲɲiʃˈʧ̑alnɨ/ (adj)
びくともしない
  taki, którego nie da się zniszczyć

niezrozumiały /ˌɲɛzrɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
不可解
  niedający się zrozumieć

niezwyciężony /ˌɲɛzvɨʨ̑ɛ̃w̃ˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
不敗
  taki, którego nie da się zwyciężyć

niezwykle /ɲɛˈzvɨklɛ/ (adv)
非常に
  bardzo, silnie, mocno, intensywnie

niezwłocznie /ɲɛˈzvwɔʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
早速
  bez zwłoki, natychmiast

nieśmiałość /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔɕʨ̑/ (n)
人見知り
  cecha tego, kto jest nieśmiały, wstydliwy, nie ma pewności siebie

nieśmiały /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɨ/ (adj)
慎重
  niemający pewności siebie, wstydliwy

nieśmiertelność /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕʨ̑/ (n)
不死, 永遠
  koncepcja życia przez potencjalnie nieskończenie długi czas;

nieśmiertelny /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
不滅
  wiecznie żywy, żyjący, nieumierający

nieświadomie /ˌɲɛ̇ɕfʲjaˈdɔ̃mʲjɛ/ (adv)
思わず
  w sposób nieświadomy

nieświeży /ɲʲɛɕfʲˈɛʒɨ/ (adj)
悪い
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) taki, który utracił świeżość

nieść /ɲɛ̇ɕʨ̑/ (v)
持って行く, 運
  zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu, idąc i będąc nim obciążonym

nieżonaty /ˌɲɛʒɔ̃ˈnatɨ/ (n)
独身
  mężczyzna, który nie ma żony

nigdy /ˈɲiɡdɨ/ (pronoun)
何時も, 決して
  w żadnym czasie, momencie, sytuacji

nigdzie /ˈɲiɟʥ̑ɛ/ (adv)
どこにも
  w żadnym miejscu

nihilizm /ɲiçˈilizm/ (n)
ニヒリズム
  (filozofia, filozoficzny) postawa polegająca na całkowitej relatywizacji ogólnie przyjętych norm i wartości;

nikiel /ˈɲicɛl/ (n)
ニッケル
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ni i liczbie atomowej 28;

nikotyna /ˌɲikɔˈtɨ̃na/ (n)
ニコチン
  bezbarwny, płynny alkaloid spotykany przede wszystkim w liściach tytoniu;

nikt /ɲikt/ (pronoun)
誰も
  żadna osoba

nimfa /ˈɲĩw̃fa/ (n)
ニュンペー
  (mitologia, mitologiczny) w mitologii greckiej i rzymskiej boginka mająca postać pięknej, młodej dziewczyny, będąca uosobieniem sił przyrody
  (zoologia, zoologiczny) ostatnie stadium larwalne niektórych pajęczaków i owadów

niob /ɲɔp/ (n)
ニオブ
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nb i liczbie atomowej 41;

nirwana /ɲirˈvãna/ (n)
入寂
  w buddyzmie: oświecenie, wyzwolenie, cel praktyki buddyjskiej;

niski /ˈɲisʲci/ (adj)
低い
  mający mały wymiar w pionie
質 が 低い, 低い
  mały w porównaniu z innymi na skali jakiejś wartości
下等
  oceniany ujemnie w sensie moralnym

nisza /ɲˈiʃa/ (n)
壁龕
  (architektura, architektoniczny) wnęka w ścianie budynku, zwykle będąca ramą architektoniczną dla rzeźby

niszczarka /ɲiʃtʃˈarka/ (n)
シュレッダー
  urządzenie służące do niszczenia dokumentów

niszczyciel /ɲiʃˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
破壊者
  ten, kto niszczy
  (wojskowość, wojskowy) szybki okręt przystosowany do zwalczania małych jednostek pływających;

niszczyć /ˈɲiʃʧ̑ɨʨ̑/ (v)
破壊する, 壊す, 破る, 粉砕する
  pozbawiać rzecz jej kształtu bądź funkcji
破れる
  ulegać destrukcji, szkodliwemu wpływowi czegoś

nit /ɲit/ (n)
リベット
  (technologia, technika, techniczny) metalowy element łączący w połączeniu nitowanym;

niuans /ˈɲu<sup>w</sup>ãw̃s/ (n)
ニュアンス
  drobna, subtelna różnica, ledwo dostrzegalna zmiana; odcień

niuton /ˈɲutɔ̃n/ (n)
ニュートン
  (fizyka, fizyczny) jednostka siły w układzie SI;

nivôse /ɲivˈɔsɛ/ (n)
ニヴォーズ
  nazwa czwartego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

niwchijski /ɲifçˈijski/ (n)
ニヴフ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język niwchijski;

nizina /ɲiˈʑĩna/ (n)
低地
  (geografia, geograficzny) obszar leżący na wysokości od 0 do 200 m n.p.m.

nić /ɲiʨ̑/ (n)
糸
  cienkie włókno używane np. do szycia

niż /ɲiʃ/ (conjunction)
より
  …używany przy porównaniach, służący do wyrażenia, że dana cecha opisująca wyrażenia przed i za spójnikiem silniej występuje w zwrocie przed spójnikiem; służący do podkreślania różnic między takimi wyrażeniami

no /nɔ/ (particle)
ああ
  (potocznie, potoczny) …oznaczająca przytaknięcie

nobel /ˈnɔbɛl/ (n)
ノーベリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu No i liczbie atomowej 102;

noc /nɔʦ̑/ (n)
夜
  okres od zmierzchu do świtu;

nocna zmiana /ˈnɔʦ̑na ˈzmʲjãna/ (n)
夜勤
  okres czasu pracy przebiegający w nocy

nocnik /ˈnɔʦ̑ʲɲik/ (n)
便器
  naczynie do wypróżniania się, używane zwłaszcza przez małe dzieci;

nocny /ˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
夜行
  związany z nocą – mający miejsce w nocy, żyjący w nocy, pracujący w nocy, przeznaczony do użycia w nocy

nocny marek /ˈnɔʦ̑nɨ ˈmarɛk/ (n)
夜型
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto pracuje w nocy; w nocy wykonuje czynności, które zazwyczaj wykonuje się w dzień

noga /ˈnɔɡa/ (n)
足, 脚
  (anatomia, anatomiczny) kończyna dolna człowieka lub jedna z kończyn czworonoga;

nokturn /nˈɔkturn/ (n)
ノクターン
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalna forma muzyczna inspirowana nastrojem nocy;

nom de plume /nˈɔm dˈɛ plˈumɛ/ (n)
ペンネーム
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pseudonim literacki

nomadyzm /nɔmˈadɨzm/ (n)
遊牧
  (zobacz) koczownictwo

norma /ˈnɔrma/ (n)
ノルマ
  (matematyka, matematyczny) odwzorowanie określane w pierścieniach Euklidesa;
  (matematyka, matematyczny) podgrupa rozważana w teorii grup;
  (matematyka, matematyczny) przekształcenie rozważane w tzw. przestrzeniach unormowanych;
  ogólnie przyjęta zasada;
  typowe zachowanie
  wyznaczona granica pewnej wielkości, której nie powinno się przekraczać

normalizacja /nˌɔrmalizˈatsja/ (n)
ノーマライゼーション
  doprowadzenie czegoś do normalnego stanu
  opracowanie i wprowadzenie norm w zakresie danych czynności

normalność /nɔrmˈalnɔɕtɕ/ (n)
正常
  cecha tego, co normalne; brak dziwactw

normalny /nɔrˈmalnɨ/ (adj)
常態
  (chemia, chemiczny) odnoszący się do stężenia normalnego, określający stężenie normalne
正常
  zgodny z normą, uchodzący za taki, jaki powinien być

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (adj)
ノルウェーの, ノルウェー語
  odnoszący się do państwa Norwegia lub Norwegów

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (n)
ノルウェー語
  język urzędowy Norwegii;

nos /nɔs/ (n)
鼻
  (anatomia, anatomiczny) część twarzy powyżej ust, między oczami, narząd zmysłu węchu, część układu oddechowego, również u zwierząt;
  dziób samolotu

nosić /ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
着る
  o ubraniu, okularach, znakach, itd mieć na sobie

nosorożec /ˌnɔsɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
犀, サイ
  (zoologia, zoologiczny) Rhinoceros, duży ssak z rzędu nieparzystokopytnych;

nostalgia /nɔˈstalʲɟja/ (n)
ノスタルジー
  tęsknota, zwłaszcza za krajem

nosze /nˈɔʃɛ/ (n)
担架
  (medycyna, medyczny) sprzęt do ręcznego przenoszenia chorych lub rannych;

notariusz /nɔtˈarjuʃ/ (n)
公証人
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urzędnik sporządzający akty prawne na żądanie stron

notatka /nɔˈtatka/ (n)
メモ
  krótki tekst, mający na celu przypomnienie jakiejś informacji
ノート
  robocze, odręczne zapiski, np. z wykładów, z pracy koncepcyjnej

notes /ˈnɔtɛs/ (n)
ノートブック
  plik zszytych kartek papieru, zwykle w sztywnej oprawie, który służy do zapisywania osobistych notatek;

notować /nɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
書き留める
  zapisywać wykład, czyjąś wypowiedź

nowenna /nɔvˈɛnna/ (n)
ノベナ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w katolicyzmie praktyka dewocyjna polegająca na powtarzaniu dziewięciokrotnie, w tych samych odstępach czasu, zwykle przed większymi uroczystościami kościelnymi, specjalnej modlitwy lub modlitw;

nowicjat /nɔˈvʲiʦ̑ʲjat/ (n)
ノビシャド
  okres próbny kandydata do zakonu;

nowiutki /nɔˈvʲjutʲci/ (adj)
新
  nowy, świeżo kupiony lub zrobiony, nie używany

nowomowa /nˌɔvɔmˈɔva/ (n)
ニュースピーク
  język władzy i kontrolowanych przez nią środków przekazu w państwach totalitarnych;

noworodek /ˌnɔvɔˈrɔdɛk/ (n)
新生児
  człowiek lub zwierzę tuż po przyjściu na świat;

nowotwór /nɔˈvɔtfur/ (n)
腫瘍
  (medycyna, medyczny) choroba rozrostowa ludzi, zwierząt i roślin polegająca na niekontrolowanej proliferacji komórek wywodzących się z danej tkanki;

nowożytność /nˌɔvɔʒˈɨtnɔɕtɕ/ (n)
近世
  (historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości następujący po średniowieczu;

nowy /ˈnɔvɨ/ (adj)
新, 新しい
  istniejący od niedawna

nozdrze /ˈnɔzḍʒɛ/ (n)
鼻の穴
  (anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch otworów nosa

nożyczki /nɔˈʒɨʧ̑ʲci/ (n)
鋏, はさみ
  małe nożyce;

nuda /ˈnuda/ (n)
退屈
  stan, gdy jest nudno, gdy nie dzieje się nic ciekawego;

nudny /ˈnudnɨ/ (adj)
退屈, 詰
  wywołujący nudę, niebudzący zainteresowania, powodujący apatię i zmęczenie

nuklid /nˈuklit/ (n)
核種
  (fizyka, fizyczny) jądro atomu o określonej liczbie nukleonów;

numer /ˈnũmɛr/ (n)
番号, 番
  liczba naturalna, która identyfikuje jakiś element ze zbioru

numeryczny /ˌnũmɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
数値
  składający się z liczb lub cyfr

nur /nur/ (n)
嘴黒阿比
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak wodny zamieszkujący Amerykę Północną i północną część Europy;

nurek /ˈnurɛk/ (n)
ダイバー
  człowiek uprawiający nurkowanie zawodowo lub w celach sportowych

nurkowanie /ˌnurkɔˈvãɲɛ/ (n)
ダイビング
  (przenośnie, przenośnia) szybkie chowanie się w czymś
  (rzeczownik odczasownikowy) od: nurkować
  o samolotach, ptakach szybki lot w dół
  pływanie pod wodą;
  skakanie do wody

nurkować /nurˈkɔvaʨ̑/ (v)
潜る
  pływać pod powierzchnią wody

nurzyk polarny /ˈnuʒɨk pɔˈlarnɨ/ (n)
ハシブトウミガラス
  (ornitologia, ornitologiczny) Uria lomvia, gatunek ptaka z rodziny alk gnieżdżący się na arktycznych wybrzeżach;

nuta /ˈnuta/ (n)
音符
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny oznaczający długość trwania dźwięku, a po umieszczeniu na pięciolinii także jego wysokość

nutria /ˈnutrʲja/ (n)
ヌートリア
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę futerkowe z gatunku nutria amerykańska (Myocastor coypus), prowadzące ziemno-wodny tryb życia;

nuty /ˈnutɨ/ (n)
楽譜
  zapis nutowy melodii

nużyca /nuʒˈɨtsa/ (n)
毛包虫症
  (weterynaria, weterynaryjny) choroba skóry wywoływana przez nużeńce mogąca dotykać wiele gatunków zwierząt;

nyktofobia /ˌnɨktɔˈfɔbʲja/ (n)
暗所恐怖症
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy strach przed ciemnością;

nylon /ˈnɨlɔ̃n/ (n)
ナイロン
  tkanina syntetyczna o dużej wytrzymałości, stosowana głównie do wyrobu spadochronów i pończoch

nów /nuf/ (n)
新月
  (astronomia, astronomiczny) faza Księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez Słońce w taki sposób, że z Ziemi widać wyłącznie jego zacienioną część;

nóż /nuʃ/ (n)
ナイフ, 刃
  krótkie i ostre narzędzie ręczne do krojenia lub cięcia;

nędzny /ˈnɛ̃nʣ̑nɨ/ (adj)
悲惨
  niewiele wart, będący w złym stanie; ubogi, zapuszczony

o /ɔ/ (preposition)
について
  …wskazujący treść, zawartość znaczeniową, sens (z niektórymi czasownikami)

o wilku mowa /ɔ‿ˈvʲilku ˈmɔva/ (idiom)
噂をすれば影
  wyrażenie używane, gdy osoba, o której mówimy, nagle się pojawia; zobacz też: o wilku mowa w Wikicytatach

oaza /ɔˈaza/ (n)
オアシス
  (geografia, geograficzny) odosobniony teren o bardzo bujnej roślinności wegetującej na obszarze pustyń i półpustyń dzięki lokalnej obecności wody;

obawa /ɔˈbava/ (n)
不安, 不安定
  niepokój o przyszłość połączony z lękiem; przewidywanie, że coś może się nie powieść

obcas /ˈɔpʦ̑as/ (n)
ヒール
  część buta w tylnej jego części, pod piętą, często unoszący ją do góry;

obcy /ˈɔpʦ̑ɨ/ (adj)
外来
  nienależący do jakiegoś kręgu

obcy /ˈɔpʦ̑ɨ/ (n)
外国人
  ktoś nienależący do danej grupy

obcęgi /ɔptsˈɛŋɡʲi/ (n)
プライヤー
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie ręczne wykonane z metalu, złożone z dwóch ruchomych na zawiasach uchwytów z ostrymi rękojeściami, służące do przytrzymywania czego, przecinania metalu, wyciągania gwoździ, itp.

obecność /ɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑/ (n)
存在
  bycie, przebywanie gdzieś
出席
  uczestnictwo w wydarzeniu, spotkaniu, stawienie się gdzieś

obecny /ɔˈbɛʦ̑nɨ/ (adj)
現在
  dzisiejszy, teraźniejszy, współczesny
  osobiście przy czymś będący, znajdujący się gdzieś w danej chwili

obelisk /ɔˈbɛlʲisk/ (n)
オベリスク
  pomnik w formie wysokiego, smukłego słupa, najczęściej o czworobocznej podstawie, wykonanego z jednego bloku skalnego;

obfitość /ɔpˈfʲitɔɕʨ̑/ (n)
多量
  duża, w zupełności wystarczająca ilość czegoś

obfity /ɔpˈfʲitɨ/ (adj)
多い
  występujący w dużej ilości lub w dużym natężeniu, składający się z dużej liczby czegoś

obiad /ˈɔbʲjat/ (n)
昼食, 昼飯
  gorący posiłek spożywany zwykle w środku dnia;

obiekt /ˈɔbʲjɛkt/ (n)
オブジェクト
  (informatyka, informatyczny) istniejąca w pamięci komputera reprezentacja klasy lub struktury
  osoba lub przedmiot będące adresatem lub celem wykonywanej czynności
  rzecz fizycznie istniejąca

obiektyw /ɔˈbʲjɛktɨf/ (n)
レンズ, 対物レンズ
  (technologia, technika, techniczny) (fotografia) soczewka, układ optyczny lub magnetyczny, przenoszący obraz przedmiotu do dalszej części urządzenia

obiektywność /ˌɔbjɛktˈɨvnɔɕtɕ/ (n)
客観性
  cecha tego, co jest obiektywne, bezstronność

obiektywny /ˌɔbʲjɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
客観
  istniejący niezależnie od poznającego podmiotu
  odznaczający się obiektywizmem, wolny od uprzedzeń

obietnica /ˌɔbʲjɛtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
約束
  wypowiedź zapewniająca kogoś o zrobieniu czegoś w przyszłości

objaw /ˈɔbʲjaf/ (n)
症候
  oznaka jakiegoś zjawiska

objaśniać /ɔbʲˈjäɕɲäʨ̑/ (v)
説明
  czynić coś zrozumiałym dla kogoś

objętość /ɔbʲˈjɛ̃ntɔɕʨ̑/ (n)
体積
  (fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna określająca rozmiar zajmowanej przez układ fizyczny przestrzeni (wyrażana w metrach sześciennych, litrach itp.); (potocznie, potoczny) rozmiar zajmowanej przez coś przestrzeni
  (matematyka, matematyczny) miara przestrzeni

oblewać /ɔbˈlɛvaʨ̑/ (v)
浴びる
  wylewać coś na samego siebie

oblężenie /ˌɔblɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
包囲
  otoczenie siłami zbrojnymi jakiejś twierdzy lub miasta w celu ich zdobycia

obojczyk /ɔˈbɔjʧ̑ɨk/ (n)
鎖骨
  (anatomia, anatomiczny) kość obręczy barkowej, która łączący mostek z łopatką;

obojętnie /ˌɔbɔˈjɛ̃ntʲɲɛ/ (adv)
冷淡な
  w sposób dowolny, nieistotny, bez różnicy; wszystko jedno jak

obojętność /ˌɔbɔˈjɛ̃ntnɔɕʨ̑/ (n)
冷淡
  brak zainteresowania czymś, brak czułości wobec czegoś, kogoś

obojętny /ˌɔbɔˈjɛ̃ntnɨ/ (adj)
どこ吹く風
  taki, który nie wykazuje zainteresowania czymś, nie jest wrażliwy na coś

obok /ˈɔbɔk/ (preposition)
隣
  w niedużej odległości

obora /ɔˈbɔra/ (n)
牛舎
  budynek gospodarski dla krów, miejsce ich przebywania

obowiązek /ˌɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zɛk/ (n)
義務
  nakaz, konieczność wykonania czegoś, czasami też pod groźbą kary

obrabiarka /ˌɔbraˈbʲjarka/ (n)
マシンツール
  maszyna do mechanicznej obróbki przedmiotów;

obraz /ˈɔbras/ (n)
絵画, 絵
  (sztuka) dzieło plastyczne, wykonane ręcznie dwuwymiarowe odwzorowanie rzeczywistości lub wizji
映像, 絵
  widok na ekranie urządzenia
絵
  wyobrażenie, wizja, koncepcja danego zagadnienia

obraźliwy /ˌɔbraʑˈlʲivɨ/ (adj)
攻撃的
  stanowiący dla kogoś obrazę

obrona /ɔbˈrɔ̃na/ (n)
衛
  przeciwdziałanie atakowi, chronienie się przed obcą agresją

obrońca /ɔbˈrɔ̃j̃nʦ̑a/ (n)
ディフェンダー
  (sport, sportowy) gracz broniący dostępu do bramki swojej drużyny
  osoba, która broni, chroni przed czymś, wstawia się za kimś lub zajmuje się obroną czegoś przed zagrożeniem, krzywdą, napaścią itp.

obroża /ɔbˈrɔʒa/ (n)
首輪
  taśma albo łańcuszek zapinany na szyi zwierzęcia domowego

obrus /ˈɔbrus/ (n)
テーブルクロス
  wykończony i zazwyczaj zdobiony materiał używany do przykrycia jadalnego stołu;

obrzezanie /ˌɔbʒɛˈzãɲɛ/ (n)
割礼
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (medycyna, medyczny) zabieg częściowego usunięcia napletka ze względów rytualnych, religijnych, leczniczych, higienicznych bądź estetycznych;

obrzydliwy /ˌɔbʒɨˈdlʲivɨ/ (adj)
いや, 厭や, 悪い, 憎い
  (książkowy) budzący odrazę

obrzęk /ˈɔbʒɛŋk/ (n)
浮腫
  (medycyna, medyczny) nagromadzenie się płynu w przestrzeni pozakomórkowej, powodujące zauważalne powiększenie narządu lub części ciała;

obrót /ˈɔbrut/ (n)
公転
  (geometria) odwzorowanie geometryczne, jedna z izometrii, obok przesunięcia i symetrii;
  ruch zmieniający kierunek, w jakim zwrócony jest obiekt materialny

obręcz /ˈɔbrɛ̃n͇ʧ̑/ (n)
フープ
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w kształcie okręgu;
  sztywny pas z połączonymi końcami, opasujący coś

obsada /ɔpsˈada/ (n)
演奏
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) zespół ludzi, który wciela się w role w sztuce, filmie, przedstawieniu baletowym, kabaretowym, operowym itp.

obsceniczność /ˌɔpsʦ̑ɛ̃ˈɲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
猥褻
  cecha tego, co obsceniczne, bezwstydne, wulgarne

obserwacja /ˌɔpsɛrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
観察
  dokładne przyglądanie się czemuś lub komuś, celowe zauważanie jego ruchów lub czynów
  wniosek sformułowany w wyniku obserwacji (1.1)

obserwatorium /ˌɔpsɛrvaˈtɔrʲjũm/ (n)
天文台
  miejsce lub budowla do obserwowania czegoś, zwykle placówka naukowa;

obserwatorium astronomiczne /ˌɔpsɛrvatˈɔrjum ˌastrɔnɔmˈitʃnɛ/ (n)
天文台
  (astronomia, astronomiczny) miejsce lub budowla do obserwacji ciał i zjawisk na nieboskłonie;

obserwować /ˌɔpsɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
観察
  uważnie, przez dłuższy czas przyglądać się czemuś

obsesja /ɔpˈsɛsʲja/ (n)
妄想
  (książkowy) myśl, idea, przekonanie itp. uporczywie kogoś prześladujące, niemożność uwolnienia się od takich myśli lub od wykonywania powtarzających się czynności

obszar /ˈɔpʃar/ (n)
領域
  ograniczona część powierzchni, zwykle dużych rozmiarów

obsługiwać /ˌɔpswuˈɟivaʨ̑/ (v)
動かす, 操作する
  sterować pracą jakiegoś urządzenia, wykonywać czynności potrzebne do jego działania

oburęczny /ˌɔbuˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
両手利き
  posługujący się z równą sprawnością obiema rękami

obuwie /ɔˈbuvʲjɛ/ (n)
履き物
  wierzchnie okrycie stóp, z podeszwami chroniącymi stopy przed obrażeniami

obwodnica /ˌɔbvɔdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
バイパス
  droga poprowadzona wokół obszarów miejskich, umożliwiająca ich ominięcie;

obwód /ˈɔbvut/ (n)
回路
  (elektryczność) układ, w którym może stale płynąć prąd;
周り
  (geometria) długość brzegu figury geometrycznej;

obwód drukowany /ˈɔbvud drˌukɔvˈanɨ/ (n)
プリント基板
  (elektronika, elektroniczny) płytka z materiału izolacyjnego z naniesionymi na powierzchni ścieżkami przewodzącymi oraz punktami lutowniczymi do montażu elementów elektronicznych;

obywatel /ˌɔbɨˈvatɛl/ (n)
国民
  członek społeczeństwa danego państwa, mający określone uprawnienia i obowiązki zastrzeżone przez prawo i konstytucję;

obywatelstwo /ˌɔbɨvaˈtɛlstfɔ/ (n)
市民権, 公民権, 国籍
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) związek prawny osoby fizycznej z jakimś państwem, który daje jej określone prawa i obowiązki;

obój /ˈɔbuj/ (n)
オーボエ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego drewnianego z grupy aerofonów dwustroikowych;

obóz /ˈɔbus/ (n)
キャンプ
  wydzielony teren, na którym tymczasowo ustawia się namioty lub inne zwykle prowizoryczne konstrukcje

obóz dla uchodźców /ˈɔbuz dla uxˈɔtɕtsuf/ (n)
難民キャンプ
  tymczasowa osada dla osób, które opuściły swój dom ze względu na wojnę, prześladowania lub klęskę żywiołową;

obłok /ˈɔbwɔk/ (n)
雲
  (meteorologia, meteorologiczny) chmura niewielkich rozmiarów

ocean /ɔˈʦ̑ɛãn/ (n)
大洋, 海洋
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rozległy obszar słonej wody, pokrywający większą część powierzchni Ziemi

oceanografia /ˌɔʦ̑ɛãnɔˈɡrafʲja/ (n)
海洋学
  nauka o oceanach i morzach;

ocelot /ɔˈʦ̑ɛlɔt/ (n)
オセロット
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Leopardus Gray, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;
  (zoologia, zoologiczny) kot z rodzaju (1.1)

ocena /ɔˈʦ̑ɛ̃na/ (n)
成績
  (szkolnictwo, szkolny) nota dawana uczniowi lub studentowi
評価
  opinia kogoś o czymś lub kimś
  oszacowanie wartości czegoś

ocet /ˈɔʦ̑ɛt/ (n)
酢
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) spożywczy kwas octowy o stężeniu 5–10%, czasem z domieszkami;

ochlokracja /ˌɔxlɔkrˈatsja/ (n)
衆愚政治
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy motłochu, zwyrodniała forma demokracji, w której władza jest sprawowana bez żadnych struktur i zasad prawnych, bezpośrednio przez niezorganizowany i ulegający emocjom tłum;

ochota /ɔˈxɔta/ (n)
したい気持ち
  pragnienie osiągnięcia, posiadania lub doświadczenia czegoś

ochra /ˈɔxra/ (n)
黄土
  barwa żółtobrunatna

ochrona /ɔxˈrɔ̃na/ (n)
保護
  dbanie o to, aby coś się nie zniszczyło; pilnowanie, aby coś nie uległo szkodzie, skrzywdzeniu

octan /ˈɔktãn/ (n)
酢酸塩
  (chemia, chemiczny) ester albo sól kwasu octowego;

oczekiwać /ˌɔʧ̑ɛˈcivaʨ̑/ (v)
予想する
  spodziewać się czegoś, liczyć na coś, chcieć czegoś

oczerniać /ɔtʃˈɛrɲʲatɕ/ (v)
謗る
  rozgłaszać nieprawdziwe informacje o kimś, mając na celu przedstawienie go w niekorzystnym świetle

oczyszczenie /ˌɔʧ̑ɨʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
浄化
  otrzymanie czystej substancji z substratu

oczytany /ˌɔtʃɨtˈanɨ/ (adj)
多読
  taki, który przeczytał wiele książek

oczywisty /ˌɔʧ̑ɨˈvʲistɨ/ (adj)
明らか
  taki, który jest bezsporny, jasny, pewny, określony; taki, co do którego nie ma wątpliwości, którego nie trzeba objaśniać

oczywiście /ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (interjection)
当たり前, 当然
  wykrzyknik wyrażający aprobatę, potwierdzenie

oczywiście /ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (particle)
もちろん
  partykuła wyrażająca brak wątpliwości

od /ɔt/ (preposition)
から
  …tworzący konstrukcje opisujące początek omawianego wydarzenia lub miejsce początku czegoś
  …tworzący konstrukcje opisujące źródło, z którego pochodzi podmiot
  …tworzący konstrukcje opisujące przyczynę omawianego wydarzenia

od czasu do czasu /ɔt‿ˈʧ̑asu dɔ‿ˈʧ̑asu/ (adv)
時々
  co jakiś czas, niezbyt regularnie lub niezbyt często

od razu /ɔd‿ˈrazu/ (adv)
早速
  bez zwłoki, natychmiast, z miejsca

oda /ˈɔda/ (n)
頌歌
  patetyczny utwór liryczny sławiący wybitną osobę, doniosłe wydarzenie lub wzniosłe idee;

odbicie /ɔdˈbʲiʨ̑ɛ/ (n)
反射
  (fizyka, fizyczny) refleks świetlny;
  obraz w lustrze lub innej błyszczącej powierzchni

odbijać /ɔdˈbʲijäʨ̑/ (v)
映す
  o powierzchniach mających właściwości zwierciadła: odtwarzać, dawać obraz czegoś
奪う かえす, 奪還
  odzyskiwać coś w walce lub uwalniać kogoś uwięzionego
反射, 跳ね返す
  uderzeniem nadawać inny kierunek czemuś będącemu w ruchu
跳ね返る
  uderzywszy o coś, o kogoś, odskakiwać lub zmieniać kierunek swego ruchu
映る
  ukazywać obicie obiektu w lustrze, wodzie itp.

odbiór /ˈɔdbʲjur/ (n)
入会
  (elektronika, elektroniczny) wychwycenie sygnału radiowego lub telewizyjnego
  (fizjologia, fizjologiczny) odczuwanie sygnałów ze zmysłów

odbudowa /ˌɔdbuˈdɔva/ (n)
回復
  odnowienie, wzniesienie czegoś, co zostało zniszczone

odbyt /ˈɔdbɨt/ (n)
肛門
  (anatomia, anatomiczny) końcowy otwór, ujście układu pokarmowego;

odbytnica /ˌɔdbɨtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
直腸
  (anatomia, anatomiczny) końcowy odcinek jelita grubego ssaków;

odchody połogowe /ɔtxˈɔdɨ pˌɔwɔɡˈɔvɛ/ (n)
悪露
  (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina wydzielająca się z pochwy po porodzie

odcień /ˈɔtʲʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
深浅
  odmiana koloru, która różni się od niego intensywnością lub domieszką innego koloru

odcinek /ɔtʲˈʨ̑ĩnɛk/ (n)
区間
  (matematyka, matematyczny) zbiór wszystkich punktów leżących pomiędzy dwoma punktami krzywej (w domyśle: prostej), włącznie z tymi punktami;
  fragment czegoś podłużnego, na podobieństwo odcinka (1.2)
エピソード
  jeden fragment powieści, filmu itp., należący do większej całości, publikowany lub emitowany osobno

odcisk palca /ˈɔtʲʨ̑isk ˈpalʦ̑a/ (n)
指紋
  wzór linii papilarnych palca odciśnięty na jakiejś powierzchni w celu identyfikacji osoby

oddychać /ɔdˈːɨxaʨ̑/ (v)
呼吸する
  (fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) (biologia, biologiczny) pobierać tlen z naturalnego dla danego gatunku środowiska

oddzielić ziarno od plew /ɔdʲˈʥ̑ɛlʲiʥ̑ ˈʑarnɔ ːt‿ˈplɛf/ (v)
もみがらから麦をより分ける
  wybrać to, co wartościowe, spośród tego, co niewiele warte lub bezwartościowe

odejmowanie /ˌɔdɛjmɔˈvãɲɛ/ (n)
引き算
  (matematyka, matematyczny) działanie odwrotne do dodawania;
  (rzeczownik odczasownikowy) od: odejmować

odkrycie /ɔtˈkrɨʨ̑ɛ/ (n)
発見
  napotkanie i opisanie prawa lub rzeczy istniejącej w naturze, ale przez nikogo do tej pory nieopisanej

odkurzacz /ɔtˈkuʒaʧ̑/ (n)
掃除機
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zbierania kurzu i drobnych śmieci poprzez wsysanie ich do specjalnego zbiornika;

odmiana /ɔdˈmʲjãna/ (n)
語形変化
  (językoznawstwo, językoznawczy) zmiana formy wyrazu w zależności od przypadku, osoby itp.

odmienny /ɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
別の, 異なった
  różny

odpoczynek /ˌɔtpɔˈʧ̑ɨ̃nɛk/ (n)
休み
  przerwa podczas jakiegoś wysiłku, mająca na celu ponowne nabranie sił

odpoczywać /ˌɔtpɔˈʧ̑ɨvaʨ̑/ (v)
休む
  przerwać czynność fizyczną w celu zrelaksowania się i nabrania sił

odporność /ɔtˈpɔrnɔɕʨ̑/ (n)
免疫
  (medycyna, medyczny) zdolność do czynnej i biernej obrony organizmu przed patogenami

odpowiadać /ˌɔtpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
対応する, 相当する
  być równoważnym czemuś
責任 を 負う
  być za coś odpowiedzialnym
合う, 噛み合う, 対応する
  być zgodnym z czymś
返事 を 書く
  odpisywać (np. na list)
回答する, 答える
  odpowiadać (1.1) na pytania nauczyciela w celu oceny wiedzy
合う
  podobać się
適う
  spełniać jakieś warunki, oczekiwania
答える, 返答する
  udzielać odpowiedzi

odpowiednik /ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲik/ (n)
対応 もの
  (książkowy) pojęcie, przedmiot lub osoba o podobnych cechach, elementach, mające to samo zastosowanie, mogące pełnić tę samą funkcję

odpowiednio /ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲɔ/ (adv)
それぞれ
  (książkowy) w tej samej kolejności

odpowiedzialność /ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɔɕʨ̑/ (n)
責任
  obowiązek odpowiadania za swoje działanie, bycia odpowiedzialnym za coś

odpowiedzialny /ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ/ (adj)
責任
  będący przyczyną
  mający poczucie winy w przypadku, gdy coś się nie udaje
  poważnie traktujący swoje obowiązki
  przeznaczony do pewnej czynności

odpowiedź /ɔtˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
答え, 回答
  reakcja na pytanie

odpływ /ˈɔtpwɨf/ (n)
低潮
  (hydrologia, hydrologiczny) niski stan wody w akwenie morskim wynikający ze zjawiska pływów

odra /ˈɔdra/ (n)
麻疹
  (medycyna, medyczny) wirusowa choroba zakaźna wieku dziecięcego, której objawami są: wysoka gorączka, stan zapalny górnych dróg oddechowych, plamista wysypka;

odruch /ˈɔdrux/ (n)
反射
  (biologia, biologiczny) reakcja ustroju na bodziec, przebiegająca za pośrednictwem układu nerwowego

odruchowo /ˌɔdruxˈɔvɔ/ (adv)
思わず
  w sposób odruchowy

odrzucać /ɔḍˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
否む
  wykonywać czynność świadczącą o nieakceptowaniu czegoś

odszkodowanie /ˌɔṭʃkɔdɔˈvãɲɛ/ (n)
弁償, 補償, 賠償, 賠償金
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj świadczenia, które wynika z odpowiedzialności za szkodę;

odtwarzacz /ɔttfˈaʒatʃ/ (n)
プレーヤー
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie odtwarzające dźwięk lub obraz i dźwięk

odtąd /ˈɔtːɔ̃nt/ (pronoun)
ここ から
  od tego miejsca
これから
  od tej chwili, od teraz

odwach /ˈɔdvax/ (n)
営倉
  areszt wojskowy

odwaga /ɔdˈvaɡa/ (n)
勇気
  zdolność zrobienia czegoś, podjęcia ryzyka, mimo silnych obaw lub strachu czy niebezpieczeństwa

odważny /ɔdˈvaʒnɨ/ (adj)
勇ましい, 勇敢
  taki, który ma odwagę

odwet /ˈɔdvɛt/ (n)
復讐
  odwzajemnienie za zło

odwiedzać /ɔdˈvʲjɛʣ̑aʨ̑/ (v)
訪れる, 訪ねる
  składać wizytę, pójść na spotkanie z kimś

odwrotność /ɔdˈvrɔtnɔɕʨ̑/ (n)
逆数
  (matematyka, matematyczny) liczba, która pomnożona przez daną niezerową liczbę daje jeden;

odwrót /ˈɔdvrut/ (n)
後退
  (wojskowość, wojskowy) wycofanie się wojska

odwłok /ˈɔdvwɔk/ (n)
腹
  (zoologia, zoologiczny) tylny odcinek ciała stawonogów

odzież /ˈɔʥ̑ɛʃ/ (n)
被服, 服
  ubranie, okrycie, tkanina służąca do ochrony przed zimnem, wilgocią oraz okrywająca intymne miejsca

odznaczać /ɔdˈznaʧ̑aʨ̑/ (v)
叙勲
  nadawać odznaczenie
目立つ, 際立つ
  wyróżniać się czymś

odżywka do włosów /ɔdʒˈɨfka dɔ vwˈɔsuf/ (n)
リンス
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) produkt kosmetyczny nakładany na włosy najczęściej po ich umyciu w celach pielęgnacyjnych

offset /ˈɔfːsɛt/ (n)
オフセット
  (drukarstwo, drukarski) technika druku płaskiego;

ofiara /ɔˈfʲjara/ (n)
犠牲
  osoba lub zwierzę, która została napadnięta, zaatakowana przez kogoś
  osoba, która ucierpiała wskutek wypadku

oficer /ɔˈfʲiʦ̑ɛr/ (n)
士官
  (wojskowość, wojskowy) (administracja) osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień od podporucznika wzwyż;

oficjalny /ˌɔfʲiˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
正式
  zatwierdzony przez jakiś organ władzy i obowiązujący

oganeson /ɔɡˈanɛsɔn/ (n)
オガネソン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Og i liczbie atomowej 118;

ogier /ˈɔɟɛr/ (n)
種馬
  (zootechnika, zootechniczny) niekastrowany samiec konia i innych koniowatych;

ogień /ˈɔɟɛ̇̃ɲ/ (n)
火
  (przenośnie, przenośnia) głębokie zaangażowanie w coś, przeżywanie czegoś
  (wojskowość, wojskowy) strzelanie z broni palnej
火, 火事
  płomienie i żar powstające podczas procesu gwałtownego utleniania;

oglądać /ɔɡˈlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
眺める
  przypatrywać się komuś lub czemuś

ognie świętego Elma /ˈɔɟɲɛ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˈɛlma/ (n)
セントエルモの火
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) zjawisko tworzenia się światła w otoczeniu ostro zakończonych przedmiotów pod wpływem silnego pola elektrycznego;

ognisko /ɔɟˈɲiskɔ/ (n)
焦点
  (fizyka, fizyczny) punkt na zewnątrz soczewki lub zwierciadła, w którym skupiają się przechodzące przez nią promienie

ogniskowa /ˌɔɟɲiˈskɔva/ (n)
焦点距離
  (fizyka, fizyczny) (fotografia) odległość ogniska układu optycznego od soczewki lub zwierciadła;

ogniwo /ɔɟˈɲivɔ/ (n)
セル
  (technologia, technika, techniczny) źródło prądu elektrycznego działającego na zasadzie reakcji chemicznej, cieplnej lub promieniowania elektromagnetycznego

ogon /ˈɔɡɔ̃n/ (n)
尻尾, 尾
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część ciała niektórych zwierząt, składająca się z włosów, piór lub kręgów, także futro z tej części ciała;
尾
  końcowa część jakiegoś przedmiotu

ogonek /ɔˈɡɔ̃nɛk/ (n)
オゴネク
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak diakrytyczny w postaci ogonka (1.2) umieszczany pod literą

ogr /ɔkr̥/ (n)
オーガ
  legendarne stworzenie;

ograniczony /ˌɔɡrãɲiˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
有限
  taki, który ma jasno określone granice, mieszczący się w określonym zakresie (najczęściej niewielkim)

ogromny /ɔˈɡrɔ̃mnɨ/ (adj)
莫大
  mający bardzo duży rozmiar

ogryzek /ɔˈɡrɨzɛk/ (n)
仲核
  ogryziony, niedojedzony kawałek czegoś (np. jabłka)

ogrzewanie /ˌɔɡʒɛˈvãɲɛ/ (n)
加熱
  czynność dostarczania ciepła
  urządzenie lub instalacja, która zapewnia ciepło

ogrzewać /ɔˈɡʒɛvaʨ̑/ (v)
暖める
  zwiększać temperaturę czegoś, dostarczać czemuś ciepła, czynić coś cieplejszym

ogród /ˈɔɡrut/ (n)
庭, 庭園
  miejsce, gdzie uprawia się rośliny – np. kwiaty, drzewa, krzewy – w celach konsumpcyjnych lub estetycznych;

ogród botaniczny /ˈɔɡrud ˌbɔtãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
植物園
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) ogród, w którym jest hodowane dla celów naukowych rośliny różnych stref klimatycznych i środowisk, zwykle dostępny dla zwiedzających;

ogólnie /ɔˈɡulʲɲɛ/ (adv)
一般
  powszechnie, w sposób przyjęty przez ogół określonych ludzi lub grupy
  w sposób pozbawiony wnikania w szczegóły

ogólny /ɔˈɡulnɨ/ (adj)
一般
  nieuwzględniający szczegółów
  zbierający w całość

ogórecznik lekarski /ˌɔɡuˈrɛʧ̑ʲɲik lɛˈkarsʲci/ (n)
ルリジサ
  (botanika, botaniczny) Borago officinalis, roślina z rodziny ogórecznikowatych pochodząca z krajów śródziemnomorskich, w Polsce uprawiana, czasami występuje w formie zdziczałej;

ogórek /ɔˈɡurɛk/ (n)
キュウリ, 胡瓜
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Cucumis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych;

ogłoszenie /ˌɔɡwɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
お知らせ
  (rzeczownik odczasownikowy) od: ogłosić

ohydny /ɔˈxɨdnɨ/ (adj)
厭や
  obrzydliwy, budzący wstręt

ojciec /ˈɔjʨ̑ɛʦ̑/ (n)
父, お父さん
  mężczyzna mający własne dziecko (w stosunku do tego dziecka);

ojciec chrzestny /ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈxʃɛstnɨ/ (n)
親分
  (etnografia, etnograficzny) przywódca mafijny we Włoszech i w Stanach Zjednoczonych
  (kościelny) mężczyzna przedstawiający do chrztu osobę chrzczoną

ojczym /ˈɔjʧ̑ɨ̃m/ (n)
継父
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mąż matki, który nie jest ojcem biologicznym

ojczyzna /ɔjˈʧ̑ɨzna/ (n)
祖国
  kraj, w którym ktoś się urodził;

okap /ˈɔkap/ (n)
軒端
  (architektura, architektoniczny) dolna krawędź dachu, która wystaje poza obrys budynku;

okapi /ɔˈkapʲi/ (n)
オカピ
  (zoologia, zoologiczny) brunatny ssak kopytny lasów tropikalnych o pręgowanych nogach;

okaryna /ˌɔkaˈrɨ̃na/ (n)
オカリナ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu naczyniowego o jajowatym korpusie;

okazja /ɔˈkazʲja/ (n)
機会, 機
  sytuacja sprzyjająca komuś lub czemuś

okiennica /ˌɔcɛ̇̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
雨戸
  rozchylane na boki zamknięcie okna w postaci skrzydła, służące do zabezpieczania lub zacieniania okna od zewnątrz;

okno /ˈɔkna/ /ˈɔknɔ/ (n)
窓
  (matematyka, matematyczny) czas, w którym pobierane są wartości sygnałów do danego filtra
窓, ウィンドウ
  oszklony otwór w ścianie
  (informatyka, informatyczny) wydzielony obszar na ekranie obsługiwany przez jeden program

oko /ˈɔkɔ/ (n)
目, め, アイ
  (anatomia, anatomiczny) narząd wzroku;
目
  (meteorologia, meteorologiczny) centrum cyklonu tropikalnego
  w grze go, niezajęty punkt lub punkty otoczone przez kamienie tego samego koloru;

oko za oko, ząb za ząb /ˈɔkɔ za‿ˈɔkɔ ˈzɔ̃mb za‿ˈzɔ̃mp/ (proverb)
目には目を、歯には歯を
  zasada odwetu, odpłacanie złem za zło;

oko złożone /ˈɔkɔ zwɔʒˈɔnɛ/ (n)
複眼
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) rodzaj oka występujący u owadów, wijów i niektórych skorupiaków, składające się z tysięcy drobnych omatidiów;

okolica /ˌɔkɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
付近
  obszar wokół czegoś

okolicznik /ˌɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
副詞
  (gramatyka) część zdania określająca czasownik;

okoliczność /ˌɔkɔˈlʲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
事情
  coś, co towarzyszy czemuś; kontekst sytuacji, zdarzenia

około /ɔˈkɔwɔ/ (particle)
ぐらい, 約
  … wskazująca przybliżenie liczby, miary, czasu

około /ɔˈkɔwɔ/ (preposition)
ぐらい, 約
  … wskazujący przybliżenie liczby, miary, czasu

okołorostek /ˌɔkɔwɔˈrɔstɛk/ (n)
接周辞
  (językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy otaczający leksem, np. morfem otaczający rdzeń;

okoń /ˈɔkɔ̃ɲ/ (n)
ペルカ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Perca fluviatilis, słodkowodna ryba drapieżna;

okres /ˈɔkrɛs/ (n)
時代
  (fizyka, fizyczny) czas, po którym jakieś zjawisko się powtarza; czas trwania jakiegoś zjawiska, po którym się ono powtórzy;
  (potocznie, potoczny) (fizjologia, fizjologiczny) u kobiety: część cyklu menstruacyjnego, która wiąże się z krwawieniem
  przedział czasu, czas trwania czegoś
  (geologia, geologiczny) część podziału historii Ziemi, podzielona na epoki;
  (matematyka, matematyczny) dla funkcji okresowej: przedział zmiennej niezależnej, w którym zmienna zależna (wartości funkcji) przyjmuje te same wartości, co w każdym przedziale odległym o całkowitą wielokrotność długości tego przedziału;

okresowy /ˌɔkrɛˈsɔvɨ/ (adj)
周期的
  cyklicznie powtarzający się

okrucieństwo /ˌɔkruˈʨ̑ɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
惨酷
  skłonność do zadawania cierpień ludziom i zwierzętom;

okrutny /ɔˈkrutnɨ/ (adj)
薄情, 残酷
  nie znający litości, nieludzki, charakteryzujący się okrucieństwem

okrąg /ˈɔkrɔ̃ŋk/ (n)
丸
  (geometria) krzywa na płaszczyźnie wyznaczona przez wszystkie punkty leżące w jednakowej odległości od danego punktu (środka okręgu);
  kształt utworzony na podobieństwo okręgu (1.1)

okrągły /ɔˈkrɔ̃ŋɡwɨ/ (adj)
丸い
  mający kształt koła, owalu, elipsy, kuli lub zbliżony do nich

okręt podwodny /ˈɔkrɛnt pɔdvˈɔdnɨ/ (n)
潜水艦
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) okręt wojenny, który może pływać i walczyć w zanurzeniu;

okrężnica /ˌɔkrɛ̃ʒɲˈitsa/ (n)
大腸
  (anatomia, anatomiczny) najdłuższa część jelita grubego

oksymoron /ˌɔksɨ̃ˈmɔrɔ̃n/ (n)
撞着語法
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna polegająca na celowym zestawieniu dwóch pojęć sprzecznych;

oksytocyna /ˌɔksɨtɔˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
オキシトシン
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) hormon powodujący skurcze mięśni gładkich, będący fizjologicznym bodźcem do rozpoczęcia porodu;

oktan /ˈɔktãn/ (n)
オクタン
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników benzyny;

oktawa /ɔkˈtava/ (n)
オクターブ
  (literacko) strofa składająca się z ośmiu wierszy
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) interwał między pierwszym a ósmym dźwiękiem w skali diatonicznej
  przedział czasu równy ośmiu dniom; również ostatni dzień tego okresu

okulary /ˌɔkuˈlarɨ/ (n)
眼鏡
  przedmiot służący do korekty wzroku lub ochrony oczu;

okulary przeciwsłoneczne /ˌɔkuˈlarɨ ˌpʃɛʨ̑ifswɔ̃ˈnɛʧ̑nɛ/ (n)
サングラス
  (optyka, optyczny) rodzaj okularów z przyciemnianymi szkłami, chroniących przed słońcem;

okultyzm /ɔkˈultɨzm/ (n)
オカルト
  doktryna ezoteryczna zakładająca istnienie w przyrodzie i człowieku sił tajemnych, które można pobudzić poprzez stosowanie odpowiednich praktyk;

okup /ˈɔkup/ (n)
身代金
  pieniądze dawane porywaczom w zamian za uwolnienie zakładników

okupacja /ˌɔkuˈpaʦ̑ʲja/ (n)
占領
  (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przejęcie władzy nad obcym terytorium

okupować /ˌɔkuˈpɔvaʨ̑/ (v)
占める
  zbrojnie zajmować terytorium innego państwa

okładka /ɔˈkwatka/ (n)
カバー
  wierzchnia, trwała część książki lub zeszytu

olej /ˈɔlɛj/ (n)
油
  (spożywczy) płynny tłuszcz otrzymywany z nasion lub owoców niektórych roślin lub tkanek zwierząt, używany np. w przemyśle spożywczym i jako paliwo
  (technologia, technika, techniczny) produkt rafinacji ropy naftowej, przerobu smoły węglowej lub węgla kamiennego służący jako paliwo lub smar

olej palmowy /ˈɔlɛj palmˈɔvɨ/ (n)
パーム油
  (spożywczy) olej spożywczy i techniczny o czerwonej barwie uzyskiwany z nasion lub miąższu owoców olejowca gwinejskiego;

olej rycynowy /ˈɔlɛj rˌɨtsɨnˈɔvɨ/ (n)
ひまし油
  olej pozyskiwany z nasion rącznika pospolitego, mający zastosowanie w medycynie i kosmetyce;

olej sezamowy /ˈɔlɛj sˌɛzamˈɔvɨ/ (n)
胡麻油
  (spożywczy) olej tłoczony z ziaren sezamu;

olej słonecznikowy /ˈɔlɛj ˌswɔ̃nɛʧ̑ʲɲiˈkɔvɨ/ (n)
ひまわり油
  olej wytwarzany z nasion słonecznika;

olejek eteryczny /ɔˈlɛjɛk ˌɛtɛˈrɨʧ̑nɨ/ (n)
精油, エッセンシャルオイル
  mieszanina bezbarwnych, lotnych związków organicznych o przyjemnym zapachu, występujących naturalnie w roślinach, mająca zastosowanie w przemyśle spożywczym i perfumeryjnym oraz w lecznictwie;

oligarcha /ˌɔliɡˈarxa/ (n)
寡頭
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek oligarchii

oligarchia /ˌɔlʲiˈɡarxʲja/ (n)
寡頭政治
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielka grupa uprzywilejowanych ludzi sprawująca władzę lub mająca na nią duży wpływ
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów, polegający na sprawowaniu władzy w państwie przez wąską grupę uprzywilejowanych obywateli;

olimpiada /ˌɔlʲĩmˈpʲjada/ (n)
オリンピアード
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: odstęp czasu między dwoma następującymi po sobie igrzyskami, trwający zazwyczaj cztery lata;
  (sport, sportowy) igrzyska olimpijskie
  zawody, rozgrywki, konkursy o wysokiej randze lub dużym znaczeniu

oliwka /ɔˈlʲifka/ (n)
オリーブ
  owoc oliwki (1.1)
  (botanika, botaniczny) Olea, rodzaj drzew z rodziny oliwkowatych, wykorzystywane również jako rośliny uprawne;

om /ɔ̃m/ (n)
オーム
  (elektryczność) jednostka oporu elektrycznego;

om mani padme hum /ˈɔm mˈaɲi pˈadmɛ xˈum/
六字大明呪
  buddyjska sześciosylabowa mantra bodhisattwy;

ombudsman /ɔ̃mˈbutsmãn/ (n)
オンブズマン
  (zobacz) rzecznik praw obywatelskich

omdlenie /ɔ̃ˈmdlɛ̃ɲɛ/ (n)
失神
  (medycyna, medyczny) chwilowa utrata przytomności spowodowana zmniejszeniem dopływu krwi do mózgu na skutek wyczerpania, wykrwawienia, bólu, niedoboru tlenu itp.;

omega /ɔ̃ˈmɛɡa/ (n)
オメガ
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa dwudziestej czwartej litery alfabetu greckiego, ω;

omlet /ˈɔ̃mlɛt/ (n)
オムレツ
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa przyrządzona z ubitych jajek z dodatkiem mleka i mąki, smażona, przypominająca gruby naleśnik; podawana samodzielnie lub z nadzieniem, na słodko lub pikantnie;

omnibus /ɔ̃mʲˈɲibus/ (n)
普通列車
  (motoryzacja) dawny wieloosobowy pojazd;

omocznia /ɔ̃ˈmɔʧ̑ʲɲa/ (n)
尿膜
  (biologia, biologiczny) jedna z błon płodowych;

on /ɔ̃n/ (personalPronoun)
彼, あの人
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski

ona /ˈɔ̃na/ (personalPronoun)
彼女
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński

onanizm /ɔ̃ˈnãɲism̥/ (n)
自慰
  (seksuologia, seksuologiczny) zachowanie seksualne polegające na erotycznym pobudzaniu własnych organów płciowych;

one /ˈɔ̃nɛ/ (personalPronoun)
彼女
  3 (osoba) lm rodzaju niemęskoosobowego

oni /ˈɔ̃ɲi/ (personalPronoun)
あの人, 彼
  trzecia osoba liczby mnogiej rodzaju męskoosobowego

onkologia /ˌɔ̃ŋkɔˈlɔɟja/ (n)
腫瘍学
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się nowotworami

onomastyka /ˌɔ̃nɔ̃ˈmastɨka/ (n)
固有名詞学
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się badaniem nazw własnych (osobowych i geograficznych);

onomatopeja /ˌɔ̃nɔ̃matɔˈpɛja/ (n)
擬音語
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wyraz dźwiękonaśladowczy;

ontologia /ˌɔ̃ntɔˈlɔɟja/ (n)
存在論, オントロジー
  (filozofia, filozoficzny) dziedzina wiedzy, która stara się odpowiadać na pytania o strukturę rzeczywistości i problematykę związaną z pojęciem bytu;
存在論
  (informatyka, informatyczny) formalna reprezentacja pewnej dziedziny wiedzy, na którą składa się zapis zbioru konceptów i relacji między nimi;

onuca /ɔ̃ˈnuʦ̑a/ (n)
ポルチャンキ
  pas tkaniny do owijania stopy;

onyks /ˈɔnɨks/ (n)
オニキス
  (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, odmiana chalcedonu o równoległym ułożeniu warstewek, na przemian białej i czarnej lub ciemnobrunatnej

oologia /ˌɔːˈlɔɟja/ (n)
鳥卵学
  (ornitologia, ornitologiczny) dział ornitologii zajmujący się jajami, w szczególności ptasimi – ich budową, ubarwieniem, wielkością, kształtem i zmiennością

opactwo /ɔˈpaʦ̑tfɔ/ (n)
修道院
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor katolicki pod zarządem opata;

opal /ˈɔpal/ (n)
オパール
  (mineralogia, mineralogiczny) mieniący się barwami minerał zaliczany do krzemianów, uwodniony dwutlenek krzemu;

opalać /ɔˈpalaʨ̑/ (v)
焼ける
  poddawać siebie działaniu promieni słonecznych, w celu uzyskania ciemnego koloru skóry

opalenizna /ˌɔpalɛ̃ˈɲizna/ (n)
日に焼ける
  ciemniejsze zabarwienie skóry uzyskane poprzez działanie promieni słonecznych lub UV;

opanowanie /ˌɔpãnɔˈvãɲɛ/ (n)
我慢
  spokój, panowanie nad swoimi emocjami

opat /ˈɔpat/ (n)
修道院長
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony opactwa

opatrunek /ˌɔpatrˈunɛk/ (n)
包帯
  (medycyna, medyczny) materiał do zabezpieczania i leczenia uszkodzeń ciała

opcja /ˈɔpʦ̑ʲja/ (n)
オプション
  jedna z możliwości do wyboru

opera /ˈɔpɛra/ (n)
オペラ, 歌劇
  budynek przeznaczony do wystawiania oper (1.1);
  utwór muzyczny, przedstawienie z fabułą, przeznaczone dla orkiestry i śpiewaków, będących jednocześnie aktorami;

operacja /ˌɔpɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
手術
  (medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny;
  działania skierowane na wykonanie określonego zadania

operator /ˌɔpɛˈratɔr/ (n)
オペレーター
  człowiek obsługujący maszynę lub urządzenie
  (matematyka, matematyczny) funkcja; najczęściej określenie funkcji przekształcającej funkcję w funkcję

operetka /ˌɔpɛrˈɛtka/ (n)
オペレッタ
  sceniczny utwór muzyczny podobny do opery, lecz o komediowym charakterze

opieka /ɔˈpʲjɛka/ (n)
世話
  dbanie o kogoś lub coś;

opieka zdrowotna /ɔˈpʲjɛka zdrɔˈvɔtna/ (n)
ヘルスケア
  ogół środków, których celem ma być zapobieganie chorobom i leczenie ich;

opiekować się /ˌɔpʲjɛˈkɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
世話をする
  sprawować opiekę nad kimś lub czymś; chronić coś / kogoś

opiekun /ɔˈpʲjɛkũn/ (n)
保護者
  osoba, która się kimś lub czymś opiekuje

opinia /ɔˈpʲĩɲja/ (n)
意見
  sąd, zdanie na jakiś temat

opinia publiczna /ɔˈpʲĩɲja puˈblʲiʧ̑na/ (n)
世論
  reakcja zbiorowości ludzkich na działania polityczne i społeczne; wyrażany publicznie stan świadomości owych zbiorowości;

opis /ˈɔpʲis/ (n)
描写
  określenie podstawowych cech czegoś

opium /ˈɔpʲjũm/ (n)
オピウム
  wysuszony sok mleczny z ponacinanych, niedojrzałych makówek;

opona /ɔˈpɔ̃na/ (n)
タイヤ
  (motoryzacja) zewnętrzna część koła nakładana na felgę lub obręcz;

opowiadanie /ˌɔpɔvʲjaˈdãɲɛ/ (n)
物語
  coś, co zostało opowiedziane
  krótki utwór epicki

opowiadać /ˌɔpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
語る
  mówić o jakiejś historii, przedstawiać słowami jakieś wydarzenie, relacjonować

opowieść /ɔˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
コント
  (językoznawstwo, językoznawczy) utwór narracyjny o bogatej fabule i gawędziarskiej narracji, zwykle dłuższy od opowiadania i noweli, krótszy od powieści
  opowiadana historia

opozycja /ˌɔpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
野党
  przeciwstawienie, przeciwdziałanie

oprogramowanie /ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
ソフトウェア
  ogół programów komputerowych

opryszczka /ɔprˈɨʃtʃka/ (n)
ヘルペス, 口唇ヘルペス
  (medycyna, medyczny) (Herpes simplex) choroba zakaźna wywołana przez wirusy HSV1 i HSV2;

optyk /ˈɔptɨk/ (n)
眼鏡屋
  naukowiec fizyk, specjalista w dziedzinie optyki
  rzemieślnik wykonujący soczewki i okulary
  sprzedawca okularów

optyka /ˈɔptɨkˌa/ (n)
光学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki będący nauką o świetle

optymista /ˌɔptɨ̃ˈmʲista/ (n)
楽天家
  człowiek przeniknięty skłonnością do dostrzegania dobrych stron życia

optymistyczny /ˌɔptɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
楽観的
  pełen optymizmu, właściwy optymiście; dostrzegający pozytywne strony czegoś, wierzący w powodzenie

optymizm /ɔpˈtɨ̃mʲism̥/ (n)
楽観主義, オプティミズム, 楽天主義, 楽観
  wiara w pomyślność, dostrzeganie pozytywów

opuszczać /ɔˈpuʃʧ̑aʨ̑/ (v)
省く
  pomijać

opuszka /ɔpˈuʃka/ (n)
指先
  (anatomia, anatomiczny) końcowa, zaokrąglona część palca

opór /ˈɔpur/ (n)
抵抗
  (fizyka, fizyczny) siła bierna pojawiająca się w trakcie wprawiania ciała w ruch lub spowodowana ruchem tego ciała, skierowana w stronę przeciwną od kierunku ruchu
  akt przeciwstawiania się cudzej przemocy, woli, rozkazom itp.
  w lm przeszkody, utrudnienia

opóźnienie /ˌɔpuʑˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
遅れ
  odsunięcie zdarzenia w czasie

opłakiwać /ˌɔpwaˈcivaʨ̑/ (v)
いたむ, かなしむ, 哀, 悲
  płakać, doznawać bólu, wyrażać go po utracie kogoś lub czegoś

opłata /ɔˈpwata/ (n)
料金
  kwota płacona za usługę, świadczenie

opłucna /ɔpwˈutsna/ (n)
胸膜
  (anatomia, anatomiczny) błona surowicza okrywająca płuca i wyściełająca wnętrze klatki piersiowej;

oranżada /ˌɔrãn͇ˈʒada/ (n)
オレンジエード
  napój o smaku pomarańczowym, również jego surogat

orać /ˈɔraʨ̑/ (v)
耕す
  (rolnictwo, rolniczy) przygotowywać ziemię pod zasiew poprzez przerzucenie górnej jej warstwy pługiem

orbita /ɔrˈbʲita/ (n)
軌道
  (astronomia, astronomiczny) tor ciała krążącego lub przelatującego obok innego ciała, zakrzywiony w wyniku ich wzajemnego przyciągania;

orchidea /ˌɔrxʲiˈdɛa/ (n)
蘭
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) egzotyczny storczyk;

ordalia /ɔrˈdalʲja/ (n)
神明裁判
  (historia, historyczny, historycznie) Sąd Boży;

order /ˈɔrdɛr/ (n)
勲章
  wysokiej rangi odznaczenie, wywodzące się z dawnych zakonów rycerskich (religijnych i świeckich);

oregano /ˌɔrɛˈɡãnɔ/ (n)
オレガノ
  (botanika, botaniczny) lebiodka pospolita, gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny jasnotowatych, Origanum vulgare L.
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) liście lebiodki stosowane jako przyprawa

organ /ˈɔrɡãn/ (n)
機関
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja powoływana w celu sprawowania władzy lub nadzoru czegoś;

organiczny /ˌɔrɡãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
有機
  (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) będący częścią świata zwierzęcego lub roślinnego, właściwy organizmom żywym lub z nich pochodzący

organizacja /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
組織, 機関
  grupa społeczna funkcjonująca według określonych reguł, współpracująca ze sobą w celu osiągnięcia określonych celów
組織
  sposób przygotowywania czegoś, planowania

organizacja pozarządowa /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja ˌpɔzaʒɔ̃nˈdɔva/ (n)
非政府組織
  stowarzyszenie zrzeszające osoby fizyczne lub osoby prawne, które jest niezależne od władz państwowych i nie działa dla zysku;

organizm /ɔrˈɡãɲism̥/ (n)
生物
  (biologia, biologiczny) istota żywa charakteryzująca się procesami życiowymi;

organy /ɔrɡˈanɨ/ (n)
オルガン, 風琴
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny stosowany głównie w kościołach, posiadający wiele piszczałek, klawiaturę i pedały;

orgazm /ˈɔrɡasm̥/ (n)
オルガスムス
  (seksuologia, seksuologiczny) szczytowy moment podniecenia w stosunku płciowym, związany z odczuwaniem rozkoszy;

orgia /ˈɔrʲɟja/ (n)
オージー
  (potocznie, potoczny) zabawa niemoralna, nieprzyzwoita, często alkoholowa, hałaśliwa, uciążliwa dla otoczenia

orientacja seksualna /ˌɔrjɛntˈatsja sˌɛksuˈalna/ (n)
性的指向
  (psychologia, psychologiczny) pociąg erotyczny odczuwany do osób określonej płci

origami /ˌɔrʲiˈɡãmʲi/ (n)
折り紙
  (sztuka) technika artystycznego składania papieru, pochodząca z Chin, rozwinięta w Japonii;

ork /ɔrk/ (n)
オーク
  (literacko) (fantasy) rosły człekokształtny potwór z zieloną skórą

orka /ˈɔrka/ (n)
耕起
  (rolnictwo, rolniczy) czynność rozdrabniania i odwracania wierzchniej warstwa gleby;
鯱
  (zoologia, zoologiczny) Orcinus orca, drapieżny gatunek delfina, ubarwiony w czarno-białe plamy;

orkiestra /ɔrʲˈcɛstra/ (n)
オーケストラ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloosobowy zespół instrumentalny, który pod kierownictwem dyrygenta wykonuje utwory muzyczne

orlik /ˈɔrlʲik/ (n)
オダマキ
  (botanika, botaniczny) Aquilegia, roślina zielna o dużych, różnobarwnych kwiatach;

orlik krzykliwy /ˈɔrlik kʃɨklˈivɨ/ (n)
アシナガワシ
  (ornitologia, ornitologiczny) Aquila pomarina, ptak drapieżny z podrodziny orłów należący do polskiej ornitofauny;

ormiański /ɔrˈmʲjä̃j̃sʲci/ (n)
アルメニア語
  język urzędowy Armenii;

ornament /ɔrˈnãmɛ̃nt/ (n)
装飾
  (sztuka) motyw zdobniczy stosowany w architekturze, sztuce, rzemiośle artystycznym,

ornat /ˈɔrnat/ (n)
カズラ
  (kościelny) wierzchnia szata liturgiczna prezbiterów;

ornitologia /ˌɔrʲɲitɔˈlɔɟja/ (n)
鳥類学
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o ptakach;

orogeneza /ˌɔrɔɡɛ̃ˈnɛza/ (n)
造山運動
  (geologia, geologiczny) proces powstawanie gór z przyczyn tektonicznych;

ortoepia /ˌɔrtɔˈɛpja/ (n)
正音学
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o normach wymowy

ortografia /ˌɔrtɔˈɡrafʲja/ (n)
正書法
  zbiór umownych przepisów regulujących sposób posługiwania się systemem pisma, normalizowanych i przystosowywanych do danego języka

orzech /ˈɔʒɛx/ (n)
堅果
  suchy owoc o zdrewniałej łupinie;

orzech laskowy /ˈɔʒɛx laskˈɔvɨ/ (n)
ヘーゼルナッツ
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) jadalny owoc leszczyny

orzech włoski /ˈɔʒɛɣ vwˈɔski/ (n)
クルミ
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalne nasiono, orzech z drzewa (1.2)
  (botanika, botaniczny) Juglans regia L., gatunek drzewa liściastego z rodziny orzechowatych;

orzeczenie /ˌɔʒɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
述語
  (językoznawstwo, językoznawczy) część zdania informująca o czynności lub stanie podmiotu

orzeł /ˈɔʒɛw/ (n)
鷲, わし
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z podrodziny Aquilinae, o zakrzywionym dziobie, mocnych szponach i szerokich, deskowatych skrzydłach;

osa /ˈɔsa/ (n)
雀蜂, 蜂
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Vespula, uskrzydlony owad o żółto-czarnym ubarwieniu, posiadający żądło;

osad /ˈɔsat/ (n)
堆積物
  (chemia, chemiczny) substancja nierozpuszczalna, wydzielająca się z roztworu w postaci ciała stałego;

oset /ˈɔsɛt/ (n)
アザミ, 薊
  (botanika, botaniczny) Carduus, rodzaj roślin z rodziny astrowatych;

osełka /ɔsˈɛwka/ (n)
砥石
  narzędzie służące do ręcznego ostrzenia narzędzi

osiedle /ɔˈɕɛdlɛ/ (n)
団地
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) nieduże skupisko budynków miejskich lub wiejskich

osierdzie /ɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ/ (n)
心嚢
  (anatomia, anatomiczny) worek surowiczy ochraniający serce;

osioł /ˈɔɕɔw/ (n)
驢馬
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę domowe z rodziny koniowatych;
  (potocznie, potoczny) głupi człowiek

osiągać /ɔˈɕɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
達成する
  docierać do określonego miejsca
  uzyskiwać pewną minimalną lub maksymalną wartość jakiejś cechy

oskarżenie /ˌɔskarˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
告発
  zarzut dokonania czynu nagannego lub niezgodnego z prawem

oskarżyciel /ˌɔskarʒˈɨtɕɛl/ (n)
原告
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) w procesie karnym osoba wnosząca do sądu akt oskarżenia przeciw komuś
  człowiek, który oskarża

osm /ɔsm̥/ (n)
オスミウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Os i liczbie atomowej 76;

osnowa /ɔsˈnɔva/ (n)
経
  (włókiennictwo) sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici wątku; także same nici tworzące ten układ;

osoba /ɔˈsɔba/ (n)
人称
  (gramatyka) pojęcie używane do określenia formy czasownika, w zależności od wykonawcy czynności
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot czynności prawnych
  bohater dramatu
人, 人称
  pojedynczy człowiek, ktoś

osobiście /ˌɔsɔˈbʲiɕʨ̑ɛ/ (adv)
直々に
  we własnej osobie, samemu, bez pośrednictwa

osobliwość /ˌɔsɔblˈivɔɕtɕ/ (n)
特異点
  osoba lub rzecz niezwykła, oryginalna

osobliwy /ˌɔsɔblˈivɨ/ (adj)
奇異
  nietypowy, oryginalny, dziwaczny, inny niż reszta

osobowość /ˌɔsɔˈbɔvɔɕʨ̑/ (n)
性格
  (psychologia, psychologiczny) zespół najbardziej trwałych cech psychicznych lub dyspozycji psychicznych człowieka, odróżniających go od innych ludzi;

osocze /ɔsˈɔtʃɛ/ (n)
血漿
  (biologia, biologiczny) płynna składowa zawarta w naczyniach, w której są zawieszone krwinki

ospa wietrzna /ˈɔspa vʲˈɛtʃna/ (n)
水痘, 水疱瘡
  (medycyna, medyczny) bardzo zakaźna choroba wirusowa głównie wieku dziecięcego, wywoływana przez VZV;

ostatecznie /ˌɔstaˈtɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
最終的
  wreszcie, w końcu

ostatni /ɔˈstatʲɲi/ (adj)
最後
  znajdujący się na końcu listy, kolejności

ostatnio /ɔˈstatʲɲɔ/ (adv)
最近
  w niedalekiej przeszłości

ostentacja /ˌɔstɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
げんき
  (książkowy) demonstracyjny, manifestacyjny sposób zachowania się, mający na celu zwrócenie czyjejś uwagi, na pokaz

ostentacyjny /ˌɔstɛ̃ntaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
けばけばしい
  (książkowy) robiony na pokaz, w sposób mający zwrócić czyjąś uwagę

osteoporoza /ˌɔstɛɔpɔˈrɔza/ (n)
骨粗鬆症
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy charakteryzujący się postępującym ubytkiem masy kostnej, osłabieniem struktury kości i większą podatnością na ich złamania;

ostracyzm /ɔˈstraʦ̑ɨsm̥/ (n)
陶片追放
  bojkot jakiejś osoby wykluczonej ze swojego środowiska zwykle z powodu nieakceptowanego przez resztę społeczności zachowania; okazywanie jej wykluczenia

ostroga /ɔstrˈɔɡa/ (n)
拍車
  (jeździectwo, jeździecki) ostro zakończony metalowy kabłąk przypinany do butów, wspomagający działanie łydki;

ostrokrzew /ɔˈstrɔkʃɛf/ (n)
犬黄楊
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ilex L., rodzaj roślin z rodziny ostrokrzewowatych; krzew lub drzewo zimozielone o pojedynczych, skórzastych, ciemnozielonych, całobrzegich lub kolczasto ząbkowanych liściach i kulistych owocach;

ostrosłup /ɔˈstrɔswup/ (n)
角錐
  (geometria) bryła o wielokącie w podstawie i trójkątnych ścianach zbiegających się w jednym punkcie;

ostrożnie /ɔˈstrɔʒʲɲɛ/ (adv)
じっくり
  w sposób ostrożny, uważny

ostrożny /ɔˈstrɔʒnɨ/ (adj)
思慮深い
  postępujący, zachowujący się i podejmujący decyzje z rozwagą, mający się na baczności

ostry /ˈɔstrɨ/ (adj)
鋭い
  taki, który ma kłujące lub tnące zakończenie
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o potrawie: mający intensywny smak, silnie odczuwany, gryzący, palący

ostryga /ɔˈstrɨɡa/ (n)
カキ
  (zoologia, zoologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) osiadły małż morski żyjący w ławicach na przybrzeżnych skałach płytkich mórz, o dużym znaczeniu w przemyśle spożywczym;

ostrygojad /ˌɔstrɨˈɡɔjat/ (n)
ミヤコドリ, 都鳥
  (ornitologia, ornitologiczny) czarno-biały ptak nadmorski o czerwonych nogach i dziobie;

ostrze /ˈɔsṭʃɛ/ (n)
ブレード
  część robocza narzędzia do krajania, ostre zakończenie lub krawędź przedmiotu

ostrzeżenie /ˌɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
警告
  akt ostrzegania; przestroga przed czymś

ostrzyć /ˈɔsṭʃɨʨ̑/ (v)
研
  czynić ostrym (krawędź czegoś)

osuwisko /ˌɔsuˈvʲiskɔ/ (n)
地滑り
  (geologia, geologiczny) forma rzeźby terenu powstała w wyniku przemieszczenia materiału skalnego w dół stoku wzdłuż powierzchni poślizgu, efekt osuwania

oswojony /ˌɔsfɔˈjɔ̃nɨ/ (adj)
飼いならす
  o dzikim zwierzęciu: takie, które straciło dzikość

oszczep /ˈɔʃʧ̑ɛp/ (n)
ジャベリン, 投げ槍
  (łowiectwo, łowiecki) (wojskowość, wojskowy) (dawniej, dawny) broń wojenna lub myśliwska, o długim drzewcu i twardym, metalowym a wcześniej kamiennym, grocie;
  (sport, sportowy) długi, zaostrzony pręt używany w lekkoatletyce do rzucania;

oszczerstwo /ɔʃˈʧ̑ɛrstfɔ/ (n)
冤
  kłamliwa wypowiedź, która ma na celu poniżenie lub ośmieszenie kogoś

oszczędność /ɔʃˈʧ̑ɛ̃ndnɔɕʨ̑/ (n)
倹約
  cecha osoby, która ogranicza swoje wydatki

oszczędny /ɔʃtʃˈɛndnɨ/ (adj)
倹しい
  nietrwoniący pieniędzy, majątku

oszczędzać /ɔʃˈʧ̑ɛ̃nʣ̑aʨ̑/ (v)
貯金する
  zużywać w niewielkiej ilości

oszukańczy /ˌɔʃuˈkãj̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
詐欺
  opierający się na oszustwie, nieuczciwości

oszukiwać /ˌɔʃuˈcivaʨ̑/ (v)
まやかす
  doprowadzać kogoś do niekorzystnego rozporządzenia jego mieniem przez podanie nieprawdy lub ukrycie nieznanych mu faktów
  mówić komuś nieprawdę, kłamać
  celowo i potajemnie nie przestrzegać reguł podczas gry celem uzyskania lepszego wyniku; oszukiwać (1.1) partnerów gry

oszust /ˈɔʃust/ (n)
ペテン師
  ten, kto oszukuje

oszustwo /ɔˈʃustfɔ/ (n)
いんちき
  (potocznie, potoczny) świadome wprowadzenie kogoś w błąd dla własnej korzyści

otaczać /ɔˈtaʧ̑aʨ̑/ (v)
取り巻く
  rozciągać się wokół, znajdować się dookoła (statyczny stan)
  zajmować ze wszystkich stron tereny wokół określonego miejsca, okrążać (ruch)

otoczenie /ˌɔtɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
周囲
  łącznie to, co znajduje się blisko ze wszystkich stron

otrzewna /ɔtʃˈɛvna/ (n)
腹膜
  (anatomia, anatomiczny) błona surowicza wyścielająca jamę brzuszną i jamę miednicy;

otręby /ɔˈtrɛ̃mbɨ/ (n)
糠
  (rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) łuski nasion i zarodki ziarna pozostałe po jego zmieleniu, używane jako cenna pasza treściwa lub dodawane do potraw;

otwarty /ɔtˈfartɨ/ (adj)
営業中
  (informatyka, informatyczny) mający dostępny kod źródłowy
  niestawiający przeszkód do wejścia / przejścia, niczym nieokolony
  o problemie, kwestii: do tej pory nierozwiązany, wciąż podlegający dyskusji;
  o sklepie: czynny, działający
  ogólnie dostępny, nieobłożony ograniczeniami
開いている
  o człowieku: nieukrywający swoich intencji, uczuć

otwierać /ɔtˈfʲjɛraʨ̑/ (v)
開ける
  powodować, że coś przestaje być zamknięte
  rozchylać przylegające do siebie części

otwór /ˈɔtfur/ (n)
穴
  dziura lub wgłębienie

otyłość /ɔˈtɨwɔɕʨ̑/ (n)
肥満
  (medycyna, medyczny) szkodliwy dla zdrowia skutek spożywania zbyt dużych ilości jedzenia przy braku ruchu; poważna nadwaga;

otyły /ɔˈtɨwɨ/ (adj)
肥満
  o człowieku lub zwierzęciu: ważący o wiele za dużo; o dużej nadwadze

owad /ˈɔvat/ (n)
昆虫
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielkie zwierzę, zaliczane do stawonogów, posiadające trzy pary odnóży oraz zazwyczaj dwie pary skrzydeł;

owadożerny /ˌɔvadɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
食虫
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się owadami

owal /ˈɔval/ (n)
オーバル
  (geometria) krzywa płaska, zamknięta, kształtem przypominająca elipsę;

owca /ˈɔfʦ̑a/ (n)
羊, ひつじ
  (zoologia, zoologiczny) Ovis, zwierzę hodowlane o białej wełnie;

owies /ˈɔvʲjɛs/ (n)
オートムギ, 燕麦
  (botanika, botaniczny) Avena L., rodzaj roślin zbożowych należących do rodziny wiechlinowatych, mających kwiatostan w kształcie wiechy;

owoc /ˈɔvɔʦ̑/ (n)
果物, 果実
  (botanika, botaniczny) organ rozrodczy roślin, powstający z zalążni, zawierający nasiona;

owoce morza /ɔˈvɔʦ̑ɛ ˈmɔʒa/ (n)
魚介, シーフード, 海産 食品
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) jadalne skorupiaki, mięczaki morskie i małże

owocnia /ɔˈvɔʦ̑ʲɲa/ (n)
果皮
  (botanika, botaniczny) część owocu, powstająca ze ściany zalążni;

owsianka /ɔfʲˈɕãnka/ (n)
ポリッジ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z płatków owsianych na mleku lub wodzie;

owulacja /ˌɔvulˈatsja/ (n)
排卵
  (biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) proces wytwarzania komórek jajowych u ssaków płci żeńskiej;

ozdabiać /ɔzˈdabʲjäʨ̑/ (v)
飾る
  czynić coś ładniejszym lub strojniejszym

ozdoba /ɔzˈdɔba/ (n)
置物
  coś, co ozdabia; dodatek upiększający coś

oziębłość /ɔˈʑɛ̃mbwɔɕʨ̑/ (n)
不感症
  (seksuologia, seksuologiczny) osłabienie popędu płciowego, hipolibidemia

ozon /ˈɔzɔ̃n/ (n)
オゾン
  (chemia, chemiczny) alotropowa odmiana tlenu o trzech atomach;

ołtarz /ˈɔwtaʃ/ (n)
祭壇
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stół lub podwyższenie, na którym składa się ofiarę bogu lub bóstwu;

ołów /ˈɔwuf/ (n)
鉛
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pb i liczbie atomowej 82;

ołówek /ɔˈwuvɛk/ (n)
鉛筆
  przyrząd służący do pisania, mający rysik z grafitu, można go zmazywać;

oś /ɔɕ/ (n)
軸
  centralna linia danego układu

ośmiokąt /ɔɕmʲˈɔkɔnt/ (n)
八角形
  (matematyka, matematyczny) figura geometryczna zamknięta mająca osiem kątów;

ośmiornica /ˌɔɕmʲjɔˈrʲɲiʦ̑a/ (n)
蛸
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny głowonóg o ośmiu ramionach;

ość /ɔɕʨ̑/ (n)
ほね
  (ichtiologia, ichtiologiczny) mała kość u ryb;

ożywiać /ɔʒˈɨvʲatɕ/ (v)
蘇る
  przywracać do życia

pacha /ˈpaxa/ (n)
脇の下, 腋下 腋窩
  (anatomia, anatomiczny) wgłębienie pod stawem ramiennym

pachwina /paxˈfʲĩna/ (n)
鼠蹊部
  (anatomia, anatomiczny) zagłębienie między dolną (u człowieka) lub tylną (u zwierząt) boczną częścią podbrzusza a wewnętrzną powierzchnią górnej części uda

pacjent /ˈpaʦ̑ʲjɛ̃nt/ (n)
患者
  osoba, która korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej;

pacyfizm /patsˈɨfizm/ (n)
平和主義
  pogląd głoszący pokój i konieczność zaprzestania wojen

pacynka /paˈʦ̑ɨ̃nka/ (n)
指人形
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka nakładana na dłoń i poruszana palcami;

paczka /ˈpaʧ̑ka/ (n)
パケット
  (handel, handlowy) małe opakowanie

padaczka /paˈdaʧ̑ka/ (n)
てんかん
  (medycyna, medyczny) choroba cechująca się napadami padaczkowymi będącymi efektem przejściowych zaburzeń czynności mózgu, polegających na nadmiernych i gwałtownych, samorzutnych wyładowaniach bioelektrycznych w komórkach nerwowych;

padać /ˈpadaʨ̑/ (v)
降る
  (meteorologia, meteorologiczny) o opadach atmosferycznych: opadać na powierzchnię (z podmiotem domyślnym w 3 os. lp rodzaju nijakiego)
  w sposób gwałtowny zmieniać pozycję z pionowej na poziomą
  zlatywać, lecieć w dół

padlina /paˈdlʲĩna/ (n)
死肉
  zwierzęce zwłoki

padlinożerca /ˌpadlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
死肉食
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się padliną

paella /paˈɛlla/ (n)
パエリア
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jednogarnkowa potrawa z ryżu z szafranem i z dodatkami np. mięsa królika, kurczaka, owoców morza, ślimaków, grzybów, fasoli, pomidorów i innych warzyw, przygotowywana na specjalnej patelni z dwoma uchwytami, specjalność kuchni hiszpańskiej;

pager /ˈpɛjʤ̑ɛr/ (n)
ページャ
  (technologia, technika, techniczny) elektroniczne urządzenie używane do komunikowania się poprzez krótkie informacje odczytywane z wyświetlacza;

pagoda /paˈɡɔda/ (n)
パゴダ
  (budownictwo) azjatycka budowla o wielu kondygnacjach zaznaczonych z zewnątrz wystającymi daszkami

pagórek /paˈɡurɛk/ (n)
丘
  niewielkie wzniesienie, zazwyczaj od kilku do kilkudziesięciu metrów

paisley /paˈislɛj/ (n)
ペーズリー
  delikatny, kwiatowo-geometryczny deseń tkaniny o orientalnej, przypuszczalnie perskiej, proweniencji

pajac /ˈpajaʦ̑/ (n)
道化
  (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) ktoś zachowujący się niepoważnie, bez godności

pająk /ˈpajɔ̃ŋk/ (n)
蜘蛛, クモ
  (zoologia, zoologiczny) ośmionożny pajęczak budujący pajęczyny;

pajęczyna /ˌpajɛ̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
蜘蛛の巣
  sieć tkana przez pająka

pakistański /ˌpaciˈstãj̃sʲci/ (adj)
パキスタンの
  związany z Pakistanem, dotyczący Pakistanu

pakować /paˈkɔvaʨ̑/ (v)
包
  umieszczać rzeczy razem w paczce, bagażu, plecaku

pal /pal/ (n)
支柱
  (historia, historyczny, historycznie) narzędzie kaźni w formie zaostrzonego słupa, na którego wbijano skazańca
  gruby słup osadzony w gruncie, pełniący zwykle funkcję konstrukcyjną

palacz /ˈpalaʧ̑/ (n)
喫煙者
  osoba, która pali tytoń, zwykle nałogowo

palec /ˈpalɛʦ̑/ (n)
指
  część rękawiczki przykrywająca palce (1.1)
指, 趾
  u człowieka i zwierzęcia: jedno z pięciu cienkich zakończeń dłoni lub stopy

palec wskazujący /ˈpalɛʦ̑ ˌfskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
人差し指
  (anatomia, anatomiczny) drugi po kciuku palec ręki;

palenie /paˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
喫煙
  zwyczaj palenia papierosów, tytoniu

paleografia /ˌpalɛɔˈɡrafʲja/ (n)
古文書
  badanie dziejów pisma i rozwoju narzędzi piśmienniczych;

paleontologia /ˌpalɛɔ̃ntɔˈlɔɟja/ (n)
古生物学
  (biologia, biologiczny) nauka o organizmach kopalnych;

pali /ˈpalʲi/ (n)
パーリ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) martwy język średnioindyjski z grupy indoaryjskiej języków indoeuropejskich, mający duże podobieństwo do języka wedyjskiego i sanskrytu klasycznego, jeden z prakrytów używany w tekstach buddyjskich

paliczek /paˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
指骨
  (anatomia, anatomiczny) mała kość palców stopy i dłoni;

palindrom /paˈlʲĩndrɔ̃m/ (n)
回文
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zdanie brzmiące tak samo przy czytaniu od lewej strony do prawej, jak i odwrotnie (np. kajak, zaraz);

paliwo /paˈlʲivɔ/ (n)
燃料
  substancja palna używana do napędzania silników i maszyn lub do palenia w piecach

palić /ˈpalʲiʨ̑/ (v)
焼く
  niszczyć coś za pomocą ognia
焼ける
  ulegać działaniu ognia, niszczeć pod wpływem ognia

pallad /ˈpalːat/ (n)
パラジウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pd i liczbie atomowej 46;

palma /ˈpalma/ (n)
椰子
  (botanika, botaniczny) Arecaceae, roślina drzewiasta z rodziny arekowatych z gładkim pniem i charakterystycznym pióropuszem liści na szczycie

pamiątka /pãˈmʲjɔ̃ntka/ (n)
土産
  drobny przedmiot lub znak przypominający jakieś zdarzenie, miejsce albo osobę

pamięć /ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
思い出
  fakt zachowania informacji, możliwość przypominania sobie – indywidualnie albo w umyśle i kulturze zbiorowości
記憶, メモリ
  zdolność umysłu do zapamiętywania – przechowywania wspomnień, informacji itp.;

pan /pãn/ (n)
様
  feudał lub właściciel ziemski, również magnat; władca
  pracodawca dla służby
  właściciel niewolników
さん, 氏
  zwrot grzecznościowy w stosunku do mężczyzny; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty

pan młody /ˈpãn ˈmwɔdɨ/ (n)
新郎
  mężczyzna w dniu swojego ślubu

panaceum /ˌpãnaˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
万能薬
  (książkowy) lek (środek) na wszystko; superlekarstwo

pancernik /pãnˈʦ̑ɛrʲɲik/ (n)
アルマジロ
  (zoologia, zoologiczny) niewielki ssak o pancerzu złożonym z ruchomych tarczek;
戦艦
  (marynarka) (wojskowość, wojskowy) silnie opancerzony okręt, wyposażony w działa bardzo dużego kalibru;

pancerz /ˈpãnʦ̑ɛʃ/ (n)
装甲
  (zoologia, zoologiczny) u niektórych zwierząt: fragment twardej skóry lub innej powierzchni chroniący narządy wewnętrzne przed uszkodzeniem mechanicznym; ubranie o takiej cesze;

panczenlama /pˌantʃɛnlˈama/ (n)
パンチェン・ラマ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny tybetański, najwyższy obok dalajlamy;

panda /ˈpãnda/ (n)
パンダ
  (zoologia, zoologiczny) panda mała
  (zoologia, zoologiczny) panda wielka

pandeizm /pãnˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
汎理神論
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) poglądy teologiczne i filozoficzne lub przekonania religijne utożsamiające Boga ze światem;

pandemia /pãnˈdɛ̃mʲja/ (n)
パンデミック
  (medycyna, medyczny) globalna epidemia, obejmująca duże obszary (kraj, kontynent lub cały świat)

pani /ˈpãɲi/ (n)
夫人, さん
  zwrot grzecznościowy w stosunku do kobiety; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty

panichida /ˌpãɲiˈxʲida/ (n)
パニヒダ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) prawosławne nabożeństwo żałobne;

panienka /pãˈɲɛ̃nka/ (n)
お姉さん
  młoda dziewczyna

panika /paɲˈika/ (n)
パニック, 恐慌
  nagły, nierzadko bezpodstawny strach, przerażenie (często dotyczy grup ludzi, tłumu)

panikować /pˌaɲikˈɔvatɕ/ (v)
パニックになる
  wpadać w panikę

panna /ˈpãnːa/ (n)
お嬢
  dziewczyna, młoda kobieta
独身, お嬢さん
  kobieta, która nigdy nie była mężatką, dawniej tytuł grzecznościowy dla takiej kobiety (obecnie: pani)

panna młoda /ˈpãnːa ˈmwɔda/ (n)
花嫁
  kobieta w dniu swojego ślubu

panorama /ˌpãnɔˈrãma/ (n)
全景
  rozległy, szeroki widok

panpsychizm /panpsˈɨçizm/ (n)
汎心論
  (filozofia, filozoficzny) pogląd, który głosi, iż wszystkie obiekty materialne obdarzone są właściwościami psychicznymi

panslawizm /pãw̃ˈslavʲism̥/ (n)
汎スラヴ主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch ideowy dążący do zjednoczenia Słowian bazujący na jedności kulturowo-językowej narodów słowiańskich;

panteizm /pãnˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
汎神論
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, że Bogiem jest wszechświat, ubóstwienie natury;

panteon /pãnˈtɛɔ̃n/ (n)
パンテオン
  (starożytność) (architektura, architektoniczny) w starożytnej Grecji i Rzymie świątynia poświęcona wszystkim bogom;

pantera mglista /pantˈɛra mɡlˈista/ (n)
ウンピョウ
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Neofelis nebulosa Griffith, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w południowo-wschodniej Azji;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku (1.1)

pantera śnieżna /pãnˈtɛra ˈɕɲɛʒna/ (n)
ユキヒョウ
  (zoologia, zoologiczny) gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący na terenach Azji Środkowej;

pantograf /pãnˈtɔɡraf/ (n)
パンタグラフ
  przyrząd kreślarski do wykonywania powiększeń lub pomniejszeń;
  przyrząd służący do pobierania prądu z napowietrznej sieci trakcyjnej przez pojazdy szynowe;

papeć /pˈapɛtɕ/ (n)
スリッパ
  (potocznie, potoczny) również (regionalizm poznański) zwykle w lm papcie pantofle domowe, kapcie

papier /ˈpapʲjɛr/ (n)
紙
  wyrób z celulozy w postaci arkusza, zwykle przeznaczony do zapisywania informacji;
  (potocznie, potoczny) (biurowość, biurowy) (księgowość) (urzędowy) dokument

papier toaletowy /ˈpapʲjɛr ˌtɔalɛˈtɔvɨ/ (n)
トイレットペーパー
  chłonny papier przeznaczony do utrzymywania higieny po wypróżnieniu;

papier wartościowy /ˈpapʲjɛr ˌvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
有価証券
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) dokument lub zapis w systemie informatycznym, który poświadcza prawo posiadacza do własności lub innych praw majątkowych;

papier ścierny /ˈpapʲjɛrʲ ˈɕʨ̑ɛrnɨ/ (n)
サンドペーパー
  jeden z rodzajów wyrobów ściernych przeznaczonych do obróbki ściernej powierzchni przedmiotów wykonanych z takich materiałów jak drewno, metal, tworzywa sztuczne;

papiernia /papʲˈɛrɲʲa/ (n)
製紙工場
  zakład wytwarzający papier

papieros /paˈpʲjɛrɔs/ (n)
煙草, タバコ
  wyrób tytoniowy w postaci cienkiej papierowej rurki długości kilku centymetrów wypełnionej zmielonym tytoniem;

papierośnica /ˌpapʲjɛrɔɕˈɲiʦ̑a/ (n)
シガレットケース
  mały, elegancki pojemnik do trzymania papierosów.

papież /ˈpapʲjɛʃ/ (n)
教皇, ローマ教皇
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biskup i patriarcha Rzymu, głowa Kościoła katolickiego oraz państwa Watykan;

papirologia /pˌapirɔlˈɔɡja/ (n)
パピルス学
  nauka, która zajmuje się badaniem i odczytywaniem rękopisów;

papirus /paˈpʲirus/ (n)
カミガヤツリ
  (botanika, botaniczny) Cyperus papyrus L., cibora papirusowa, gatunek roślin należący do rodziny ciborowatych, pochodzący z Afryki, głównie z Egiptu;
  materiał pisarski, wyrabiany z włókien (1.1);
  zwój lub dokument spisany na (1.2)

paproć /ˈpaprɔʨ̑/ (n)
羊歯
  (botanika, botaniczny) Polypodiopsida, klasa roślin z gromady paprotników;

papryka /ˈpaprɨka/ (n)
ピーマン
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) gatunek rośliny uprawnej o owocach spożywane jako warzywo lub przyprawa;

papuga /paˈpuɡa/ (n)
オウム, 鸚鵡
  (ornitologia, ornitologiczny) Psittaciformes Wagler, rząd ptaków tropikalnych;
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto powtarza czyjeś słowa lub gesty

papużka falista /paˈpuʃka faˈlʲista/ (n)
セキセイインコ
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Melopsittacus undulatus Shaw, gatunek ptaka z rodziny papug wschodnich, występujacy w Australii, ceniony przez hodowców ze względu na różnorodne barwy upierzenia;

para /ˈpara/ (n)
蒸気
  (fizyka, fizyczny) woda w stanie gazowym;
カップル, 対
  dwie osoby, darzące się uczuciem

paradoks /paˈradɔks/ (n)
パラドックス
  rozumowanie logiczne, pozornie oczywiste, prowadzące z powodu pewnych nieścisłości logicznych do wyniku sprzecznego z założeniem lub udowadniające jednocześnie dwie sprzeczne tezy
  zaskakujące twierdzenie sprzeczne z przyjętą powszechnie opinią

paradoksalny /ˌparadɔˈksalnɨ/ (adj)
逆説的
  sprzeczny z tym, co jest lub wydaje się oczywiste, będący paradoksem lub mający cechy paradoksu, osobliwy, absurdalny

paradygmat /ˌparaˈdɨɡmat/ (n)
パラダイム
  (filozofia, filozoficzny) zbiór pojęć i teorii tworzących podstawy danej nauki;
  (językoznawstwo, językoznawczy) system form odmieniającego się wyrazu;

parafia /paˈrafʲja/ (n)
小教区
  (kościelny) najmniejsza jednostka podziału administracyjnego w niektórych wspólnotach chrześcijańskich, wspólnota eucharystyczna kierowana przez proboszcza;

paragon /paˈraɡɔ̃n/ (n)
レシート
  (księgowość) dokument, najczęściej kwit z bloczka kasowego, świadczący o zapłacie za zakupiony towar

paranoja /pˌaranˈɔja/ (n)
パラノイア
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna charakteryzująca się występowaniem urojeń o różnym podłożu;

parapetówka /ˌparapɛˈtufka/ (n)
新築祝い
  (potocznie, potoczny) impreza z okazji wprowadzenia się do nowego domu/mieszkania

paraplegia /ˌparaˈplɛɟja/ (n)
対麻痺
  (medycyna, medyczny) porażenie dwóch kończyn spowodowane urazem rdzenia kręgowego na różnych poziomach lub mózgu;

parapsychologia /ˌparapsɨxɔˈlɔɟja/ (n)
超心理学
  dziedzina badań zajmująca się zjawiskami psychicznymi, których charakter nie został jeszcze w pełni wyjaśniony przez naukę

parasol /paˈrasɔl/ (n)
傘, 日傘
  przyrząd jak parasol (1.1) do ochrony przed słońcem
傘
  przyrząd składający się z laski i czaszy, używany do ochrony przed deszczem

parcela /partsˈɛla/ (n)
地割
  działka gruntu utworzona poprzez wydzielenie jej z większego obszaru

pardwa /ˈpardva/ (n)
雷鳥
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z jednego z gatunków rodzaju Lagopus;

pardwa górska /ˈpardva ˈɡurska/ (n)
ライチョウ
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus muta, gatunek ptaka z rodziny kurowatych;

pardwa mszarna /ˈpardva ˈm̥ʃarna/ (n)
カラフトライチョウ
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus lagopus, gatunek ptaka z rodziny kurowatych;

park /park/ (n)
公園
  (turystyka, turystyczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) duży miejski, rekreacyjny zadrzewiony teren zielony z wytyczonymi alejkami;

park narodowy /ˈpark ˌnarɔˈdɔvɨ/ (n)
国立公園
  obszar wydzielony przez władze państwowe w celu ochrony przyrody;

park rozrywki /pˈark rɔzrˈɨfki/ (n)
アミューズメントパーク, 遊園地
  (turystyka, turystyczny) teren z atrakcjami i punktami gastronomicznymi

parking /ˈparʲcĩŋk/ (n)
駐車場
  plac lub budynek przeznaczony do odstawiania (parkowania) pojazdów mechanicznych;

parlament /parˈlãmɛ̃nt/ (n)
国会, 議会
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w systemach demokratycznych najwyższy organ ustawodawczy;
  gmach w którym obraduje parlament (1.1)

parmezan /parˈmɛzãn/ (n)
パルメザン
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski twardy ser podpuszczkowy, dojrzewający kilka lat, utarty dodawany do potraw jako przyprawa;

parodia /paˈrɔdʲja/ (n)
パロディ
  celowa przeróbka czyjegoś utworu (książki, filmu, muzyki itp., także stylu) lub zachowania, gestów, służąca ośmieszeniu oryginału lub będąca żartem z niego;

paronim /paˈrɔ̃ɲĩm/ (n)
類音語
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz kojarzący się z innym ze względu na podobieństwo brzmienia, ale odmienny pod względem znaczeniowym;

parowóz /paˈrɔvus/ (n)
蒸気機関車
  (kolejnictwo) lokomotywa, której napęd stanowi silnik parowy

partenogeneza /pˌartɛnˌɔɡɛnˈɛza/ (n)
単為生殖
  (biologia, biologiczny) rozmnażanie z niezapłodnionej komórki jajowej;

parter /ˈpartɛr/ (n)
一階
  kondygnacja budynku położona tuż nad ziemią

partia polityczna /ˈpartʲja ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
政党
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) grupa ludzi, zwykle zarejestrowana w odpowiedni sposób w administracji państwowej, których celem jest przejęcie władzy i rządzenie państwem;

partner /ˈpartnɛr/ (n)
相手
  współuczestnik w grze, rozmowie, zabawie lub przedsięwzięciu

partnerstwo /partnˈɛrstfɔ/ (n)
パートナーシップ
  równe traktowanie siebie nawzajem, bycie partnerami

partykuła /ˌpartɨˈkuwa/ (n)
助詞
  (językoznawstwo, językoznawczy) nieodmienna i niesamodzielna część mowy wyrażająca, uwydatniająca pytanie, rozkaz, zaprzeczenie, życzenie, np. bym, byście, -li, -ż, -że, nie, czy, niech;

partyzantka /pˌartɨzˈantka/ (n)
ゲリラ
  (wojskowość, wojskowy) forma walki zbrojnej z ukrycia

paryżanin /ˌparɨˈʒãɲĩn/ (n)
パリジャン
  mieszkaniec Paryża

parzysty /paˈʒɨstɨ/ (adj)
丁
  (matematyka, matematyczny) podzielny przez dwa;

pas /pas/ (n)
ベルト
  część ubioru służąca do trzymania spodni, koszuli itp. blisko ciała, zwykle uniemożliwiając im zsunięcie się;
  (technologia, technika, techniczny) część maszyny, zbliżona wyglądem do pasa (1.1), służąca do przenoszenia ruchu obrotowego na duże odległości
腰
  miejsce wokół ciała wzdłuż bioder, gdzie nosi się pas (1.1)
縞
  szeroka linia na deseniu

pas cnoty /ˈpas ˈʦ̑nɔtɨ/ (n)
貞操帯
  (historia, historyczny, historycznie) specjalny metalowy lub skórzany pas, który mąż mocował wokół bioder i pachwin żony, aby uniemożliwić jej stosunek seksualny z drugim mężczyzną podczas swojej nieobecności;

pas planetoid /pˈas plˌanɛtˈɔit/ (n)
アステロイドベルト, 小惑星帯
  (astronomia, astronomiczny) w Układzie Słonecznym obszar między orbitami Marsa i Jowisza, w którym porusza się większość planetoid;

pasek narzędzi /ˈpasɛk naˈʒɛ̃ɲʥ̑i/ (n)
ツールバー
  (informatyka, informatyczny) pasek interfejsu graficznego programu, na którym znajdują się ikony narzędzi programu

pasieka /paˈɕɛka/ (n)
養蜂場
  (pszczelarstwo, pszczelarski) teren z ustawionymi ulami;

pasierb /ˈpaɕɛrp/ (n)
継息子
  syn małżonka z innego małżeństwa

pasierbica /ˌpaɕɛrˈbʲiʦ̑a/ (n)
継娘
  córka małżonka z innego małżeństwa

pasja /ˈpasʲja/ (n)
受難
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) utwór artystyczny lub przedstawienie religijne opisujący mękę Jezusa Chrystusa

pasjans /ˈpasʲjãw̃s/ (n)
ソリティア
  (termin karciany) rodzaj jednoosobowej gry karcianej polegająca na układaniu w odpowiedni sposób talii kart na stole;

paskal /ˈpaskal/ (n)
パスカル
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka ciśnienia w układzie SI;

pasmanteria /ˌpasmãnˈtɛrʲja/ (n)
服飾品
  sklep z odzieżowymi elementami wykończeniowymi
  wyroby włókiennicze służące do obszywania i wykańczania odzieży (frędzle, wstążki, lamówki, tasiemki)

pasować /paˈsɔvaʨ̑/ (v)
合 あう
  być w sam raz wobec czegoś, zgadzać się z czymś pod określonymi względami; nie być ani za dużym, ani za małym, przylegać, mieścić się

pasożyt /paˈsɔʒɨt/ (n)
寄生虫
  (biologia, biologiczny) organizm żerujący na innym organizmie, zazwyczaj ze szkodą dla swego żywiciela;

pasta do zębów /ˈpasta dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/ (n)
歯磨剤
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) półpłynna substancja przechowywana w tubce służąca do utrzymywania czystości zębów i jamy ustnej;

pasternak /pastˈɛrnak/ (n)
パースニップ
  (botanika, botaniczny) Pastinaca, roślina warzywna i pastewna o jadalnym korzeniu;

pasteryzacja /ˌpastɛrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
パスチャライゼーション
  (spożywczy) metoda konserwacji żywności przez jej podgrzewanie;

pastisz /ˈpastʲiʃ/ (n)
パスティーシュ
  (książkowy) dzieło sztuki, którego autor świadomie naśladuje styl innego autora, innej szkoły lub epoki;

pastuch /pˈastux/ (n)
牧人
  człowiek wypasający hodowlane zwierzęta domowe

pastwisko /paˈstfʲiskɔ/ (n)
牧草
  (rolnictwo, rolniczy) teren porośnięty trawą, przeznaczony do wypasania zwierząt

pasza /ˈpaʃa/ (n)
パシャ
  (historia, historyczny, historycznie) wysoki urzędnik wojskowy lub cywilny w Imperium Osmańskim; także tytuł tego dostojnika;
飼料
  (zootechnika, zootechniczny) pożywienie przeznaczone dla zwierząt gospodarskich; karma;

paszport /ˈpaʃpɔrt/ (n)
パスポート, 旅券
  dokument tożsamości uprawniający do przekraczania granic państwowych;

pasztet /ˈpaʃtɛt/ (n)
ペースト
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) potrawa z kilku gatunków duszonego lub gotowanego mięsa i podrobów, które się miele i zwykle zapieka
めちゃくちゃ
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) kłopotliwa sytuacja

pasztet strasburski /ˈpaʃtɛt strazˈbursʲci/ (n)
フォアグラ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasztet z otłuszczonych wątróbek gęsich lub kaczych, specjalność kuchni francuskiej;

paszto /ˈpaʃtɔ/ (n)
パシュトー語
  język Pasztunów;

pat /pat/ (n)
ステイルメイト
  (szachy, pojęcie szachowe) sytuacja remisowa, w której gracz, na którego przypada posunięcie, nie może wykonać ruchu, a jego król nie jest szachowany;

patelnia /paˈtɛlʲɲa/ (n)
フライパン
  naczynie kuchenne służące do smażenia potraw;

patent /ˈpatɛ̃nt/ (n)
専売特許
  dokument uznający czyjeś wyłączne prawa do wynalazku;

patologia /ˌpatɔˈlɔɟja/ (n)
病理学
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) nauka badająca przyczyny, mechanizmy i skutki chorób
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) zaburzenia w funkcjonowaniu organizmu
病理
  (socjologia, socjologiczny) nieprawidłowe zjawiska społeczne, prowadzące do złego funkcjonowania społeczeństwa

patriarcha /paˈtrʲjarxa/ (n)
総主教
  (biblijny) tytuł legendarnych praojców ludzkości i Izraela – Abrahama, Izaaka, Jakuba i jego 12 synów
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mężczyzna stojący na czele rodu w społecznościach rodowych
  (przenośnie, przenośnia) sędziwy, czcigodny starzec
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność najwyższego duchownego dostojnika w Kościołach wschodnich
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność tytularna niektórych biskupów w Kościele katolickim
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł biskupów najważniejszych miast we wczesnym chrześcijaństwie

patriarchat /patrjˈarxat/ (n)
家父長制
  dominująca rola mężczyzny, zwłaszcza ojca, w rodzinie

patriota /paˈtrʲjɔta/ (n)
愛国者
  człowiek kochający swoją ojczyznę, gotów do poświęceń dla niej

patriotyzm /paˈtrʲjɔtɨsm̥/ (n)
愛国主義, パトリオティズム
  miłość ojczyzny i własnego narodu, często połączona z gorliwością ofiar dla ojczczyzny;

patyczek do uszu /patˈɨtʃɛɡ dɔː ˈuʃu/ (n)
綿棒
  plastikowy patyczek zakończony watą przeznaczony do higieny uszu

patyna /paˈtɨ̃na/ (n)
緑青
  rdza na miedzi i jej stopach (brąz, mosiądz) w postaci zielonego nalotu

paw /paf/ (n)
孔雀
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju (1.1)

pawian /ˈpavʲjãn/ (n)
狒々
  (zoologia, zoologiczny) małpa z charakterystycznie odsłoniętymi pośladkami i o wydłużonym pysku;

pawica /pavˈitsa/ (n)
雌孔雀
  (ornitologia, ornitologiczny) samica pawia

paznokieć /pazˈnɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
爪
  (anatomia, anatomiczny) płaska rogowa osłona ostatniego członu palca małp i człowieka;

pazur /ˈpazur/ (n)
爪
  (zoologia, zoologiczny) ostro zakończony, rogowy twór naskórka na końcach palców niektórych zwierząt, zwłaszcza drapieżnych;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) długi paznokieć

pałac /ˈpawaʦ̑/ (n)
宮殿
  (architektura, architektoniczny) okazały, pozbawiony cech obronnych budynek mieszkalny należący do władcy lub bogatego człowieka

pałeczka /paˈwɛʧ̑ka/ (n)
おてもと
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (zobacz) pałeczki
バトン
  (sport, sportowy) cylindryczny przedmiot przekazywany przez zawodników podczas sztafety lekkoatletycznej

państwo /ˈpãj̃stfɔ/ (n)
国家, 国
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) struktura polityczna obejmująca określony obszar i grupę ludzi go zamieszkującą, rządzona przez osoby reprezentujące tę grupę; ustrój takiej struktury;
夫妻
  tytuł grzecznościowy wobec małżeństwa
皆さん, 皆様
  zwrot grzecznościowy względem grupy, w której są zarówno kobiety, jak i mężczyźni

państwowy /pãj̃ˈstfɔvɨ/ (adj)
国立
  będący w posiadaniu lub pod kontrolą państwa, ustanowiony lub sprawowany przez państwo; odnoszący się do państwa, związany z państwem

paść /paɕʨ̑/ (v)
放牧
  doglądać zwierząt pożywiających się na łące

październik /paʑˈʥ̑ɛrʲɲik/ (n)
10月, 十月
  dziesiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

pchli targ /ˈpxlʲi ˈtark/ (n)
蚤の市, フリーマーケット
  (handel, handlowy) bazar z rzeczami używanymi, artykułami dla kolekcjonerów

pchnięcie kulą /ˈpxʲɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ ˈkulɔ̃w̃/ (n)
砲丸投
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, polegająca na wypchnięciu kuli jednorącz z koła o średnicy 2,135 m;

pchła /pxwa/ (n)
ノミ, 蚤
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, bezskrzydły, skaczący owad żywiący się krwią;

pe /pɛ/ (n)
ピー
  nazwa litery p / P

pech /pɛx/ (n)
不運
  niepomyślny zbieg okoliczności

pedagogika /ˌpɛdaˈɡɔɟika/ (n)
教育学
  nauka o celach, metodach i środkach nauczania i wychowania;

pedał /ˈpɛdaw/ (n)
ペダル
  (technologia, technika, techniczny) dźwignia przeznaczona do obsługi stopą w samochodzie, samolocie, rowerze itp., także w niektórych instrumentach muzycznych;

pediatra /pɛˈdʲjatra/ (n)
小児科医
  (medycyna, medyczny) lekarz dziecięcy

pediatria /pɛdjˈatrja/ (n)
小児科学
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się dziećmi, ich rozwojem, opieką nad nimi oraz chorobami dziecięcymi;

pedofil /pɛˈdɔfʲil/ (n)
ロリコン
  (seksuologia, seksuologiczny) dorosły odczuwający popęd płciowy do dzieci

pedofilia /ˌpɛdɔˈfʲilʲja/ (n)
ペドフィリア
  (seksuologia, seksuologiczny) (psychologia, psychologiczny) popęd seksualny do dzieci;

pejoratywny /ˌpɛjɔraˈtɨvnɨ/ (adj)
軽蔑的な
  mający negatywny, ujemny (obraźliwy, zniechęcający) wydźwięk

pejzaż /ˈpɛjzaʃ/ (n)
風景画
  (sztuka) obraz, którego tematem jest krajobraz

pekińczyk /pɛˈcĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
ペキニーズ
  (kynologia, kynologiczny) rasa małych psów o długiej sierści i krótkim pysku;

peleryna /ˌpɛlɛˈrɨ̃na/ (n)
クローク
  wierzchnie okrycie bez rękawów, zarzucone na ramiona, niekiedy krótsze, tylko do łokci;

pelikan /pɛˈlʲikãn/ (n)
ペリカン
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rzędu pełnopłetwych;

pendżabski /pɛ̃n͇ˈʤ̑apsʲci/ (adj)
パンジャブの
  związany z Pendżabem, wywodzący się z Pendżabu

pendżabski /pɛ̃n͇ˈʤ̑apsʲci/ (n)
パンジャブの
  (językoznawstwo, językoznawczy) indoaryjski język używany przez 28 milionów osób zamieszkujących historyczną krainę Pendżab na pograniczu indyjsko-pakistańskim

penis /ˈpɛ̃ɲis/ (n)
陰茎, ペニス, 男根
  (anatomia, anatomiczny) narząd kopulacyjny samców, zarówno u ludzi, jak i u niektórych zwierząt;

pensjonat /pɛ̃w̃ˈsʲjɔ̃nat/ (n)
民宿
  (książkowy) dom mieszkalny, najczęściej w miejscowościach wypoczynkowych, z pokojami do czasowego wynajęcia, często zapewniający całodzienne wyżywienie;

pentagram /pɛ̃nˈtaɡrãm/ (n)
五芒星
  (geometria) pięciokąt gwiaździsty;

pepsi /ˈpɛpsʲi/ (n)
ペプシ
  rodzaj ciemnego, gazowanego napoju chłodzącego produkowanego przez koncern PepsiCo;

peptyd /ˈpɛptɨt/ (n)
ペプチド
  (biochemia, biochemiczny) produkt rozkładu peptonów

per se /ˈpɛr ˈse/
それ自体
  (książkowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) sam z siebie, sam przez się

perfekcjonizm /ˌpɛrfɛkˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
完全主義
  dążenie do doskonałości

perfumy /pɛrˈfũmɨ/ (n)
香水
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) roztwór alkoholowy odpowiednio dobranych substancji zapachowych, stosowany jako kosmetyk

pergamin /pɛrɡˈamin/ (n)
羊皮紙
  niegarbowana, cienka, odpowiednio przygotowana skóra owcza, cielęca lub ośla, przeznaczona do pisania lub malowania

pergola /pɛrˈɡɔla/ (n)
パーゴラ
  (architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) budowla ogrodowa w postaci dwóch rzędów podpór i umieszczonej na nich poziomej ażurowej konstrukcji, po której pną się rośliny;

perkoz /ˈpɛrkɔs/ (n)
息長鳥
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak śródlądowy zmieniający upierzenie stosownie do pory roku;

perkusista /ˌpɛrkuˈɕista/ (n)
ドラマー
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na perkusji

perm /pɛrm/ (n)
ペルム紀
  (geologia, geologiczny) szósty i ostatni okres ery paleozoicznej;

permakultura /pˌɛrmakultˈura/ (n)
パーマカルチャー
  (ochrona środowiska) (ekologia, ekologiczny) idea inspirowania się naturą i korzystanie z zasad w niej funkcjonujących – projektowania ekologicznego, które tworzy zrównoważoną architekturę i samoregulujące się systemy rolnictwa na wzór ekosystemów naturalnych itp.;

permanencja /pˌɛrmanˈɛntsja/ (n)
永久
  cecha osób, rzeczy i zjawisk niezmiennych w czasie

perski /ˈpɛrsʲci/ (adj)
ペルシア語
  dotyczący Persji, pochodzący z Persji

perski /ˈpɛrsʲci/ (n)
ペルシア語
  język urzędowy Iranu, Afganistanu i Tadżykistanu;

perspektywa /ˌpɛrspɛkˈtɨva/ (n)
見通し
  perspektywy widoki na przyszłość, wizje świetlanej przyszłości

perswazja /pɛrsˈfazʲja/ (n)
説得
  nakłanianie, tłumaczenie, przekonywanie kogoś do czegoś

persymona /ˌpɛrsɨ̃ˈmɔ̃na/ (n)
かき
  (botanika, botaniczny) Diospyros L., rodzaj tropikalnych roślin drzewiastych z rodziny hebankowatych;

peruka /pɛˈruka/ (n)
鬘, ウィッグ
  cudze lub sztuczne włosy przystosowane do zakładania na głowę;

peruwiański /ˌpɛruˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
ペルー
  odnoszący się do państwa Peru

perwersja /pɛrvˈɛrsja/ (n)
悪用, 曲解
  (psychologia, psychologiczny) skłonność do zaspokajania popędów w sposób odbiegający od normy

peryhelium /ˌpɛrɨˈxɛlʲjũm/ (n)
近日点
  (astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najbliżej Słońca;

perła /ˈpɛrwa/ (n)
真珠
  (biologia, biologiczny) wytwór płaszcza niektórych mięczaków, szczególnie perłopławów;

pestycyd /pɛˈstɨʦ̑ɨt/ (n)
殺虫剤
  częściej w lm: (chemia, chemiczny) substancja syntetyczna lub naturalna stosowana do zwalczania organizmów szkodliwych lub niepożądanych, używana głównie do ochrony roślin uprawnych, lasów, zbiorników wodnych;

pesymistyczny /ˌpɛsɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
悲観的
  pełen pesymizmu, właściwy pesymiście; dostrzegający tylko negatywne strony czegoś, przewidujący jedynie niepowodzenia i nieszczęścia

petting /pˈɛttʲiŋk/ (n)
ペッティング
  (książkowy) (seksuologia, seksuologiczny) technika seksualna polegająca na wzajemnych pieszczotach okolic narządów płciowych bez stosunku płciowego

petycja /pɛˈtɨʦ̑ʲja/ (n)
請願
  (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pismo zawierające zbiorową prośbę, kierowane najczęściej do organów władzy;

pewność /ˈpɛvnɔɕʨ̑/ (n)
確信
  całkowite przekonanie o czymś

pewność siebie /pˈɛvnɔɕtɕ ɕˈɛbjɛ/ (n)
自信
  (psychologia, psychologiczny) wiara w swoją wartość, we własne możliwości

pewny /ˈpɛvnɨ/ (adj)
確か
  nie ulegający wątpliwości; taki, który niewątpliwie nastąpi

pewny siebie /pˈɛvnɨ ɕˈɛbjɛ/ (adj)
自信
  przekonany o swojej wartości lub swoich możliwościach

pełnia /ˈpɛwʲɲa/ (n)
満月
  (astronomia, astronomiczny) faza księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez słońce w taki sposób, że z ziemi widać wyłącznie jego jasną część

pełny /ˈpɛwnɨ/ (adj)
いっぱい
  wypełniony w największym możliwym stopniu

pi /pʲi/ (n)
パイ
  (matematyka, matematyczny) stała matematyczna, równa stosunkowi długości okręgu do jego średnicy;

piana /ˈpʲjãna/ (n)
泡
  masa drobnych pęcherzyków powietrza na powierzchni płynu

pianino /pʲjä̃ˈɲĩnɔ/ (n)
ピアノ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny ze strunami w środku ustawionymi pionowo;

pianista /pʲjä̃ˈɲista/ (n)
ピアニスト
  osoba, która gra na pianinie lub fortepianie

pianka /ˈpʲjãnka/ (n)
マシュマロ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodki, spieniony deser, np. z produktów mlecznych i jajek

piasek /ˈpʲjasɛk/ (n)
砂
  luźna skała osadowa złożona z ziaren i okruchów skalnych o rozmiarze od 0,0625 do 2 mm, głównie kwarcu;

piaskowiec /pʲjaˈskɔvʲjɛʦ̑/ (n)
砂岩
  (geologia, geologiczny) zwięzła skała osadowa powstała przez scementowanie ziaren piasku spoiwem;

piaskownica /ˌpʲjaskɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
砂場
  wydzielone miejsce pokryte lub wypełnione piaskiem, przeznaczone do zabaw dla dzieci;

piasta /ˈpʲjasta/ (n)
轂
  (technologia, technika, techniczny) część koła, w którą mocuje się oś;

piec /pʲjɛʦ̑/ (v)
焼く
  poddawać coś (zwykle żywność) działaniu wysokiej temperatury powyżej 100°C bez udziału wody

piechota /pʲjɛˈxɔta/ (n)
步兵
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących pieszo i w bliskim kontakcie z nieprzyjacielem;

pieczarka /pʲjɛˈʧ̑arka/ (n)
マッシュルーム
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny owocnik pieczarki (1.1), surowiec kulinarny

pieczeń /ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
ロースト用の肉
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z upieczonego mięsa (z wyjątkiem ryb)

pieczony /pʲɛtʃˈɔnɨ/ (adj)
焼いた, ローストの
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie pieczenia

pieczęć /ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲʨ̑/ (n)
印
  znak rozpoznawczy osoby prawnej lub fizycznej, wyciskany za pomocą stempla (tłoka); nadaje moc prawną pismu lub dokumentowi, stanowi świadectwo wiarygodności
判
  środek zabezpieczający nienaruszalność zamkniętego pisma lub przedmiotu

piedestał /pʲjɛˈdɛstaw/ (n)
台座
  podstawa, na której umieszczono pomnik, posąg, popiersie, kolumnę;

pieg /pʲjɛk/ (n)
雀斑
  mała plamka na skórze człowieka występująca najczęściej u osób o jasnej karnacji (blondynów i rudych);

piekarnia /pʲjɛˈkarʲɲa/ (n)
パン屋
  miejsce pracy piekarza; zakład produkujący chleb oraz inne wyroby z mąki

piekarz /ˈpʲjɛkaʃ/ (n)
パン屋
  człowiek, który pracuje w piekarni i wypieka chleb, bułki itp.

piekło /ˈpʲjɛkwɔ/ (n)
地獄
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym trudno wytrzymać (z powodu ciężkich warunków), bardzo nieprzyjemna sytuacja, wydarzenie przysparzające wielu cierpień
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) (filozofia, filozoficzny) miejsce przebywania dusz zmarłych potępionych za grzechy lub winy wobec bogów popełnione na ziemi;

pielgrzymka /pʲjɛlˈɡʒɨ̃mka/ (n)
巡礼
  wędrówka do świętego miejsca

pielęgniarka /ˌpʲjɛlɛ̃ŋʲɟˈɲarka/ (n)
看護婦
  kobieta sprawująca podstawową opiekę medyczną nad pacjentami;

piemontyt /pʲɛmˈɔntɨt/ (n)
紅簾石
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów o czerwonej lub brunatnej barwie;

pieniądz /pʲɛ̇ˈɲɔnʣɛ/ /ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (n)
お金, 貨幣
  (bankowość, bankowy) umowny środek płatniczy, obecnie w postaci monet i banknotów;

pieprz /pʲjɛpʃ/ (n)
胡椒
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa otrzymywana z nasion rośliny (1.1)

pieprzniczka /pʲjɛˈpʃʲɲiʧ̑ka/ (n)
コショウ入れ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) małe naczynie stołowe lub pojemnik do przechowywania pieprzu

pierdzieć /ˈpʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
おならをする
  (wulgarnie, wulgaryzm) wypuszczać gazy trawienne

piernik /ˈpʲjɛrʲɲik/ (n)
ジンジャーブレッド
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) twarde ciemnobrązowe ciasto robione z mieszaniny mąki pszennej i żytniej, mleka, jajek, skarmelizowanego cukru, miodu, silnie przyprawione cynamonem, imbirem;

pierwiastek /pʲjɛrˈvʲjastɛk/ (n)
元素
  (chemia, chemiczny) substancja składająca się z atomów o tej samej liczbie protonów w jądrze (liczbie atomowej); pierwiastek chemiczny;

pierwiosnek /pʲjɛrˈvʲjɔsnɛk/ (n)
チフチャフ
  (ornitologia, ornitologiczny) (zobacz) pierwiosnek zwyczajny

pierworodny /ˌpʲjɛrvɔˈrɔdnɨ/ (adj)
初子
  urodzony jako pierwszy z potomstwa

pierwsza dama /ˈpʲjɛrfʃa ˈdãma/ (n)
ファーストレディ
  nieformalny, honorowy tytuł, przysługujący małżonce głowy (przywódcy) państwa, zwykle żonie prezydenta;

pierwsza pomoc /ˈpʲjɛrfʃa ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
応急処置
  pomoc przedmedyczna i medyczna udzielana ofiarom wypadków, rannym na miejscu zdarzenia;

pierwsza wojna światowa /ˈpʲjɛrfʃa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
第一次世界大戦
  (historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1914-1918;

pierwszy /ˈpʲjɛrfʃɨ/ (adj)
一番目
  od liczby 1
最初
  (matematyka, matematyczny) niemający nietrywialnych dzielników
一番目
  najważniejszy

pieróg /ˈpʲjɛruk/ (n)
ギョーザ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kawałek rozwałkowanego cienko ciasta nadzianego farszem mięsnym, serowym, warzywnym lub owocowym; gotowany, czasem też smażony na głębokim tłuszczu lub opiekany po ugotowaniu;

pierś /pʲjɛrʲɕ/ (n)
乳首
  (anatomia, anatomiczny) parzysty gruczoł mlekowy człowieka;
胸, 乳房, 乳
  (anatomia, anatomiczny) przednia, górna część tułowia u człowieka lub innego zwierzęcia

pierścień /ˈpʲjɛrʲɕʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
環
  krąg naokoło czegoś
  ozdoba nakładana na palec, masywna obrączka zazwyczaj z oczkiem;
  (matematyka, matematyczny) rodzaj struktury algebraicznej;

pies /pʲjɛs/ (n)
犬, いぬ
  (zoologia, zoologiczny) Canis familiaris, zwierzę domowe;
犬
  samiec psa (1.1)

pies pasterski /ˈpʲjɛs paˈstɛrsʲci/ (n)
牧畜犬
  (kynologia, kynologiczny) pies pilnujący stada zwierząt i chroniący je przed drapieżnikami;

pies policyjny /ˈpʲjɛs ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
警察犬
  pies wyszkolony do pracy z policją, m.in. wykrywający narkotyki, broń, materiały wybuchowe lub zaginione osoby

pies przewodnik /ˈpʲjɛs pʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
盲導犬
  pies szkolony w celu pomocy osobom niewidomym lub niesłyszącym

pieszczota /pʲjɛʃˈʧ̑ɔta/ (n)
愛撫
  czułe dotykanie, głaskanie, całowanie kogoś

pieszo /ˈpʲjɛʃɔ/ (adv)
徒歩で
  idąc, biegnąc, nie zaś pojazdem

pieszy /ˈpʲjɛʃɨ/ (n)
歩行者
  osoba, która porusza się na własnych nogach

pietruszka /pʲjɛˈtruʃka/ (n)
パセリ
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalne warzywo o białym korzeniu i zielonej naci;

pień /pʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
幹
  zdrewniała łodyga drzewa, nadziemna część drzewa bez gałęzi

pieśń /pʲjɛ̇ɕɲ̊/ (n)
歌, 歌曲
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna utworu wokalnego, instrumentalnego lub wokalno-instrumentalnego;

pigment /ˈpʲiɡmɛ̃nt/ (n)
色素
  (biologia, biologiczny) substancja barwiąca wytwarzana przez komórki i tkanki organizmów żywych, która nadaje im kolor
  (technologia, technika, techniczny) sproszkowana, kryjąca substancja barwiąca, nierozpuszczalna w wodzie i olejach, używana do sporządzania farb

pigułka /pʲiˈɡuwka/ (n)
丸薬
  mała porcja lekarstwa w zwartej postaci i zwykle o obłym kształcie

pigwa /ˈpʲiɡva/ (n)
マルメロ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc pigwy (1.1) używany na przetwory

pijany /pʲiˈjãnɨ/ (adj)
酔っ払い, 酔い, 酔う, 酔っ払う
  pod wpływem alkoholu

pijawka /pʲiˈjafka/ (n)
ヒル
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto czerpie korzyści z innych
  (zoologia, zoologiczny) drobne zwierzę wodne z typu pierścienic;

pik /pʲik/ (n)
スペード
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czarną pojedynczym listkiem; karta tego koloru

piknik /ˈpʲicɲik/ (n)
ピクニック
  wycieczka na łono natury z zabawą i jedzeniem zabranej ze sobą żywności;

piksel /ˈpʲiksɛl/ (n)
ピクセル
  (informatyka, informatyczny) najmniejszy jednolity element obrazu wyświetlanego na ekranie, drukowanego lub uzyskiwanego za pomocą urządzeń przetwarzania obrazu (aparat cyfrowy, skaner);

piktogram /pʲikˈtɔɡrãm/ (n)
象形
  pojęcie przedstawione obrazem;

pilaw /ˈpʲilaf/ (n)
ピラフ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z ryżu, ostrych przypraw i mięsa, najczęściej baraniego, pochodząca z Bliskiego Wschodu;

pilnie /pˈilɲʲɛ/ (adv)
勉める
  ze starannością, z gorliwością

pilnik /ˈpʲilʲɲik/ (n)
鑢
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj narzędzia z hartowanej stali w kształcie płaskiej sztabki o chropowatej powierzchni, używany do ścierania, gładzenia lub obrabiana, najczęściej kawałków drewna;

pilnować /pʲilˈnɔvaʨ̑/ (v)
見守る
  sprawować nadzór; strzec czegoś lub kogoś

pilny /ˈpʲilnɨ/ (adj)
勤勉
  gorliwie i rzetelnie coś wykonujący
急を要する
  wymagający pośpiechu, szybkiego działania

pilot /ˈpʲilɔt/ (n)
操縦士, パイロット
  (lotnictwo, lotniczy) osoba kierująca pojazdem latającym – statkiem kosmicznym, śmigłowcem lub samolotem

pinczer średni /ˈpʲĩn͇ʧ̑ɛrʲ ˈɕrɛdʲɲi/ (n)
ジャーマン・ピンシャー
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy pinczerów pochodząca z Niemiec;

pinezka /pʲĩˈnɛska/ (n)
画鋲
  krótka szpilka z płaską lub kulistą główką;

pingwin /ˈpʲĩŋɡvʲĩn/ (n)
ペンギン
  (ornitologia, ornitologiczny) nielotny, czarno-biały ptak zamieszkujący zimne morza półkuli południowej;

pionek /ˈpʲjɔ̃nɛk/ (n)
ポーン
  (szachy, pojęcie szachowe) najsłabsza bierka;

pionier /ˈpʲjɔ̇̃ɲɛr/ (n)
パイオニア
  ktoś, kto pierwszy coś odkrywa, poznaje

piorun /ˈpʲjɔrũn/ (n)
稲妻, 雷
  (meteorologia, meteorologiczny) wyładowanie elektryczne między dwiema chmurami lub między chmurą a ziemią;

piorunochron /ˌpʲjɔrũˈnɔxrɔ̃n/ (n)
避雷針
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie instalowane na budynkach lub obok nich, aby chronić je przed bezpośrednim uderzeniem pioruna ;

piosenka /pʲjɔˈsɛ̃nka/ (n)
歌, 歌曲
  wokalny utwór muzyczny, zwykle o rozrywkowym charakterze;

piosenkarz /pʲjɔˈsɛ̃ŋkaʃ/ (n)
歌手
  osoba zajmująca się zawodowo śpiewaniem;

piołun /ˈpʲjɔwũn/ (n)
苦蓬
  (botanika, botaniczny) bylica piołun

pipeta /pipˈɛta/ (n)
ピペット
  (laboratoryjny, związany z laboratorium) (chemia, chemiczny) wąsko zakończona rurka, zwykle szklana, służąca do przenoszenia lub odmierzania niewielkiej ilości cieczy;

piractwo /pʲiˈraʦ̑tfɔ/ (n)
パイレーシ
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki akt dobrowolnego udziału w korzystaniu ze statku morskiego lub powietrznego, jeżeli jego sprawca wiedział o okolicznościach nadających takiemu statkowi charakter pirackiego statku morskiego lub powietrznego
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki akt podżegania do popełnienia czynów określonych w definicjach (1.1) i (1.2) lub wszelki akt celowego ułatwiania popełnienia takich czynów
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki bezprawny akt gwałtu, zatrzymania lub grabieży popełniony dla celów osobistych przez załogę lub pasażerów prywatnego statku lub samolotu na pełnym morzu lub w miejscu niepodlegającym jurysdykcji żadnego państwa wymierzony przeciwko innemu statkowi morskiemu lub powietrznemu albo przeciwko osobom lub mieniu na pokładzie takiego statku

piramida /ˌpʲirãˈmʲida/ (n)
ピラミッド
  (architektura, architektoniczny) budowla w kształcie ostrosłupa, grobowiec faraona;

pirania /pʲiˈrãɲja/ (n)
ピラニア
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba drapieżna występująca głównie w dorzeczu Amazonki;

pirargyryt /pˌirarɡˈɨrɨt/ (n)
濃紅銀鉱
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady siarkosoli, antymonowa siarkosól srebra;

pirat /ˈpʲirat/ (n)
海賊
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozbójnik napadający na statki morskie lub powietrzne;

pirol /ˈpʲirɔl/ (n)
ピロール
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny o wzorze C4H5N;

piromania /ˌpʲirɔ̃ˈmãɲja/ (n)
放火癖
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwa żądza podpalania lub bawienia się ogniem;

pirotechnika /pˌirɔtˈɛxɲikˌa/ (n)
パイロテクニクス
  dział chemii i techniki zajmujący się sporządzaniem wyrobów służących do wywoływania efektów świetlnych i akustycznych;

piryt /ˈpʲirɨt/ (n)
黄鉄鉱
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, polimorficzna odmiana siarczku żelaza;

pisarz /ˈpʲisaʃ/ (n)
作家, 著者
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) osoba, która tworzy utwory literackie, zwłaszcza prozą;

pisać /ˈpʲisaʨ̑/ (v)
書く
  tworzyć utwór literacki; przekazywać jakieś informacje za pomocą pisma
書く, かく
  umieszczać tekst na jakimś materiale lub medium

pisklę /ˈpʲisklɛ/ (n)
雛
  (ornitologia, ornitologiczny) niedawno wyklute młode ptaka;
  (przenośnie, przenośnia) pieszczotliwie o dziecku

pismo /ˈpʲismɔ/ (n)
文字, 筆記
  zbiór liter i innych znaków graficznych umożliwiający wyrażanie i przechowywanie myśli za pomocą tekstu;

pisownia /pʲiˈsɔvʲɲa/ (n)
スペル
  zasady dotyczące poprawnego pisania wyrazów

pistacja /pʲiˈstaʦ̑ʲja/ (n)
ピスタチオ
  owoc drzewa pistacjowego

pistolet /pʲiˈstɔlɛt/ (n)
拳銃
  ręczna, krótka broń palna, zasilana z magazynka lub jednostrzałowa;

pistolet maszynowy /pʲiˈstɔlɛt ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
サブマシンガン
  indywidualna broń długa zasilana amunicją pistoletową, z mechanizmem spustowym umożliwiającym strzelanie seriami,

pisuar /pʲiˈsu<sup>w</sup>ar/ (n)
便器
  muszla w ubikacji męskiej do oddawania moczu na stojąco

piuska /ˈpʲjuska/ (n)
カロッタ
  płaska, okrągła czapka, wykonana z tkaniny; pierwotnie służyła do przykrycia tonsury;

piwnica /pʲivʲˈɲiʦ̑a/ (n)
地下室
  podziemne piętro budynku

piwo /ˈpʲivɔ/ (n)
麦酒, ビア, ビール
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) niskoalkoholowy napój orzeźwiający;

pizza /ˈpʲiʦ̑ːa/ (n)
ピザ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płaski placek z ciasta drożdżowego z dodatkami, danie o włoskim rodowodzie;

pizzeria /pʲiʦ̑ˈːɛrʲja/ (n)
ピッツェリア, ピザ屋
  (gastronomia) restauracja, w której pizza jest głównym daniem;

piórnik /ˈpʲjurʲɲik/ (n)
筆箱, 筆入れ
  (szkolnictwo, szkolny) zwykle podłużne etui z przyborami szkolnymi;

pióro /ˈpʲjurɔ/ (n)
羽
  (ornitologia, ornitologiczny) wytwór naskórka ptaków, pokrywający ich ciało, składający się z elastycznej osi i dwu chorągiewek;
ペン, 羽
  przyrząd do pisania

piąta kolumna /ˈpʲjɔ̃nta kɔˈlũmna/ (n)
第5列
  (potocznie, potoczny) dywersanci, sabotażyści, prowokatorzy, szpiedzy, wrogowie wewnętrzni;

piątek /ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
金曜日, きんようび
  piąty dzień tygodnia

pić /pʲiʨ̑/ (v)
飲む, 上がる
  spożywać płyny
飲む
  pić (1.1) alkohol, również nałogowo

pić jak szewc /ˈpʲiʨ̑ ˈjak ˈʃɛfʦ̑/ (idiom)
鯨飲
  pić dużo alkoholu, pić nałogowo, być pijakiem

pięciokąt /pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔkɔ̃nt/ (n)
五角形
  (geometria) wielokąt mający pięć boków;

pięciolinia /pʲˌɛɲtɕɔlˈiɲʲa/ (n)
五線
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element graficzny składający się z pięciu równoległych lini, który służy do zapisu muzyki;

piękno /ˈpʲjɛ̃ŋknɔ/ (n)
美
  zbiór pozytywnych cech (harmonia, proporcja) należących do obiektu, pojęcia; coś, co podoba się, wzbudza zachwyt;

piękny /ˈpʲjɛ̃ŋknɨ/ (adj)
美しい, 綺麗
  taki, którego cechuje piękno: bardzo ładny, wzbudzający zachwyt

pięta /ˈpʲjɛ̃nta/ (n)
踵
  (anatomia, anatomiczny) tylna część stopy
ヒール
  część skarpety, pończochy, buta w okolicach pięty (1.1)

piętnaście /pʲjɛtˈnaɕʨ̑ɛ/ (cardinalNumeral)
十五
  liczba 15

piętno /pʲˈɛntnɔ/ (n)
恥辱
  cecha charakterystyczna, trwały ślad po czymś, znak rozpoznawczy

piętro /ˈpʲjɛ̃ntrɔ/ (n)
階
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) nadziemna kondygnacja budynku bezpośrednio nad parterem albo jeszcze wyżej

pięść /pʲjɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
拳
  zaciśnięta dłoń

piła /ˈpʲiwa/ (n)
鋸鱏
  (ichtiologia, ichtiologiczny) (potocznie, potoczny) ryba Pristis pristis z rodziny piłowatych, wyglądem przypominająca rekina;
鋸
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie tnące z zębatym ostrzem;

piłka /ˈpʲiwka/ (n)
ボール
  (sport, sportowy) gumowy lub wykonany z innych materiałów przedmiot o kształcie kulistym lub zbliżonym do kuli o różnym rozmiarze i sprężystości, zazwyczaj pusty w środku lub wypełniony powietrzem, służący do zabaw bądź gier sportowych

piłka nożna /ˈpʲiwka ˈnɔʒna/ (n)
サッカー
  (sport, sportowy) sport zespołowy rozgrywany na trawiastym boisku przez dwie jedenastoosobowe drużyny, które starają się wbić piłkę do bramki przeciwnika;

piłka ręczna /ˈpʲiwka ˈrɛ̃n͇ʧ̑na/ (n)
ハンドボール
  (sport, sportowy) sport zespołowy, w którym dwie siedmioosobowe drużyny starają się wrzucić za pomocą rąk piłkę do bramki przeciwnika;

piłkarzyki /ˌpʲiwkaˈʒɨci/ (n)
テーブル・フットボール
  gra zręcznościowa przypominająca futbol, rozgrywana w specjalnej skrzynce z figurkami piłkarzy na ruchomych prętach;

piżama /pʲiˈʒãma/ (n)
パジャマ, 寝間着, 寝巻, 寝巻き
  strój, który zakłada się, idąc spać;

piżmak /ˈpʲiʒmak/ (n)
マスクラット
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń półkuli północnej wytwarzający piżmo;

piżmo /pˈiʒmɔ/ (n)
麝香
  (zootechnika, zootechniczny) wydzielina z gruczołów okołoodbytniczych piżmowca syberyjskiego;

plac /plaʦ̑/ (n)
広場
  wydzielona część miasta, otoczona ulicami i budynkami, zwykle wyłączona z ruchu pojazdów;

plac zabaw /ˈplaʣ̑ ˈzabaf/ (n)
遊び場
  niewielki teren, często ogrodzony, specjalnie urządzony dla dzieci do zabawy;

plagiat /ˈplaɟjat/ (n)
パクリ
  skopiowanie cudzego utworu lub jego fragmentu i przypisanie sobie autorstwa;
  utwór, praca naukowa będąca efektem plagiatu (1.1)

plama /ˈplãma/ (n)
染み
  brudny lub oszpecający ślad pozostawiony na powierzchni czegoś

plan /plãn/ (n)
予定
  odwzorowanie terenu w postaci mapy, makiety
計画
  to, co chcemy zrobić
プラン
  układ czegoś, szkic

planeta /plãˈnɛta/ (n)
惑星
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o znacznej masie nie emitujące światła i zazwyczaj okrążające macierzystą gwiazdę;

planeta karłowata /plãˈnɛta ˌkarwɔˈvata/ (n)
矮惑星
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o rozmiarze pośrednim między planetą a planetoidą;

planetarium /ˌplãnɛˈtarʲjũm/ (n)
プラネタリウム
  (astronomia, astronomiczny) (edukacja, edukacyjny) odpowiednio wyposażony obiekt przeznaczony do popularyzacji astronomii poprzez odtwarzanie na sferycznym ekranie wyglądu nieba i ruchów ciał niebieskich;

planista /plãˈɲista/ (n)
計画者
  człowiek, który zajmuje się opracowywaniem planów gospodarczych danej instytucji lub przedsiębiorstwa

plankton /ˈplãŋktɔ̃n/ (n)
プランクトン
  zespół organizmów żywych unoszących się w wodzie;

planować /plãˈnɔvaʨ̑/ (v)
企てる
  obmyślać sekwencje i warianty czynności do wykonania w przyszłości
  tworzyć dokument zwany planem, np. rozmieszczenia lamp, albo finansowy
計画する
  zamierzać

plantacja /plãnˈtaʦ̑ʲja/ (n)
プランテーション
  gospodarstwo rolne specjalizujące się w uprawie rośliny na skalę przemysłową

plastelina /ˌplastɛˈlʲĩna/ (n)
プラスチシン
  zwykle barwiona, odporna na wysychanie masa plastyczna, do zabawy dla dzieci;

plaster /ˈplastɛr/ (n)
絆創膏
  (medycyna, medyczny) kawałek materiału pokryty substancją samoprzylepną, stosowany na rany
ハニカム
  (pszczelarstwo, pszczelarski) uformowany przez pszczoły zlepek sześciokątnych komórek woskowych

platyna /plaˈtɨ̃na/ (n)
プラチナ
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pt i liczbie atomowej 78;

playboy /plaˈɨbɔj/ (n)
プレイボーイ
  hedonista prowadzący łatwe życie, także oddający się uciechom seksualnym

plazma /ˈplazma/ (n)
プラズマ
  (fizyka, fizyczny) materia powstała w bardzo wysokiej temperaturze z silnie zjonizowanego gazu, składająca się z naładowanych i obojętnych elektrycznie cząstek;

plaża /ˈplaʒa/ (n)
浜, 海岸
  brzeg akwenu, pokryty piaskiem lub żwirem, nadający się do opalania i rekreacji;

plebiscyt /plɛˈbʲisʦ̑ɨt/ (n)
国民投票
  (publikatory) powszechne głosowanie określonej publiczności w celu wybrania najlepszej ich zdaniem osoby lub rzeczy

plecak /ˈplɛʦ̑ak/ (n)
リュックサック
  rodzaj worka lub torby przystosowanej za pomocą dwóch pasków do noszenia na plecach;

plecy /ˈplɛʦ̑ɨ/ (n)
背中, 背
  (anatomia, anatomiczny) tylna część tułowia, od barków do pasa;

plejstocen /plɛjˈstɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
更新世
  (geologia, geologiczny) starsza epoka czwartorzędu;

plemię /ˈplɛ̃mʲjɔna/ /ˈplɛ̃mʲjɛ/ (n)
族
  (biologia, biologiczny) kategoria systematyki roślin i zwierząt;
部族, 民族
  forma przedpaństwowej organizacji społeczeństw, grupa spokrewnionych rodów zamieszkujących jeden obszar;

plemnik /ˈplɛ̃mʲɲik/ (n)
精子
  (biologia, biologiczny) męska komórka rozrodcza – u ludzi, zwierząt i niektórych roślin;

pleonazm /plɛˈɔ̃nasm̥/ (n)
冗語
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie składające się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących;

pleć /plɛʨ̑/ (v)
むしる
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) wyrywać chwasty spośród roślin uprawnych

pleśń /plˈɛɕɲ/ (n)
黴 かび, 黴
  gęsty nalot utworzony przez niektóre grzyby na produktach spożywczych i innych substancjach organicznych

plik /plʲik/ (n)
ファイル
  (informatyka, informatyczny) zbiór danych stanowiących jedną całość;

pliszka /ˈplʲiʃka/ (n)
鶺鴒
  (ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak z długim ogonem należacy do jednego z dwóch rodzajów rodziny pliszkowatych, Motacillidae;

plotka /ˈplɔtka/ (n)
噂
  pogłoska, często nieprawdziwa i szkodliwa dla czyjejś reputacji; wiadomość powtarzana z ust do ust, która traci swoje pierwsze, prawdziwe znaczenie

pluskać /ˈpluskaʨ̑/ (v)
し吹く
  o cieczy: chlapać, wydając odgłos

pluskwa /ˈpluskfa/ (n)
南京虫
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, żywiący się krwią, żyjący w pomieszczeniach owad z gatunku pluskwa domowa, Cimex lectularius;
盗聴器
  (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) błąd uniemożliwiający poprawne działanie programu
  (potocznie, potoczny) małe urządzenie służące do podsłuchu;

plusz /plˈuʃ/ (n)
フラシテン
  (włókiennictwo) rodzaj miękkiej, puszystej tkaniny z okrywą włókienną

pluszowy miś /pluˈʃɔvɨ ˈmʲiɕ/ (n)
テディベア
  zabawka w kształcie misia wykonana z pluszu

plutokracja /plˌutɔkrˈatsja/ (n)
金権政治
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma rządów, w której władzę sprawują najbogatsi

pluton /ˈplutɔ̃n/ (n)
プルトニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pu i liczbie atomowej 94;

pluviôse /pluvʲˈɔsɛ/ (n)
プリュヴィオーズ
  nazwa piątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

pląsawica /ˌplɔ̃w̃saˈvʲiʦ̑a/ (n)
舞踏病
  (medycyna, medyczny) mimowolne, nieprawidłowe ruchy obwodowych części ciała;

plątanina /ˌplɔ̃ntãˈɲĩna/ (n)
縺れ
  jeden lub wiele podłużnych elementów bezładnie skierowanych tak, że na pierwszy rzut oka trudno określić ich początek, koniec lub przebieg

po /pɔ/ (preposition)
ずつ
  każdy dokładnie (tyle samo)
から, 後
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których część za przyimkiem odbyła się wcześniej, niż część przed przyimkiem, lub znajduje się dalej w kolejności

po moim trupie /pɔ‿ˈmɔ<sup>j</sup>ĩm ˈtrupʲjɛ/ (interjection)
そんなことは絶対させない
  nigdy na to nie pozwolę, nigdy na to się nie zgodzę, sprzeciwiam się absolutnie

pobić /ˈpɔbʲiʨ̑/ (v)
破る
  zwyciężyć kogoś

pobliże /pɔˈblʲiʒɛ/ (n)
付近
  miejsce położone blisko czegoś, pobliska okolica

pobyt /ˈpɔbɨt/ (n)
滞在
  przebywanie w jakimś miejscu, pozostawanie gdzieś

pobór /pˈɔbur/ (n)
徴兵
  (administracja) (wojskowość, wojskowy) powołanie grupy mężczyzn do służby wojskowej;

pocałunek /ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk/ (n)
キス, 接吻
  serdeczne dotknięcie ustami innej osoby

pochlebca /pɔxlˈɛptsa/ (n)
おべっか使い
  człowiek pochlebiający komu

pochlebstwo /pɔxlˈɛpstfɔ/ (n)
おべっか
  nadmierna lub nieszczera pochwała z celem przypodobania się

pochmurny /pɔˈxmurnɨ/ (adj)
曇り
  pokryty chmurami, mroczny wskutek pokrycia chmurami

pochodna /pɔˈxɔdna/ (n)
誘導体
  (matematyka, matematyczny) granica ilorazu różnicowego;

pochodnia /pɔˈxɔdʲɲa/ (n)
炬火
  smolne łuczywo lub skręcone pakuły, szmaty nasycone smołą osadzone na kawałku drewna, używane dawniej do oświetlania, obecnie raczej dla efektów świetlnych;

pochodzenie /ˌpɔxɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
原因
  wywodzenie się z czegoś

pochwa /ˈpɔxfa/ (n)
膣, バギナ, ワギナ, まんこ, 腟
  (anatomia, anatomiczny) żeński narząd rozrodczy ssaków;
鞘
  futerał na broń białą;

pochwała /pɔxˈfawa/ (n)
賞賛
  pochwalenie kogoś lub czegoś

pochwowy /pɔxfˈɔvɨ/ (adj)
膣
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący pochwy

pociecha /pɔˈʨ̑ɛxa/ (n)
慰め
  to, co pociesza; pokrzepiające słowa, wsparcie

pocieszać /pɔˈʨ̑ɛʃaʨ̑/ (v)
慰める
  mówić komuś zasmuconemu miłe rzeczy w celu wprawienia go w lepszy nastrój

pocisk /ˈpɔʨ̑isk/ (n)
弾丸
  przedmiot miotany z broni miotającej lub wyrzutni mający razić cel lub wykonać inne zadanie, np. zadymić, oświetlić pole walki;

pociąg /ˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
列車, 電車
  (kolejnictwo) (technologia, technika, techniczny) lokomotywa z wagonami;

pociągać /pɔtɕˈɔŋɡatɕ/ (v)
引きつける
  być dla kogoś interesującym, intrygującym, również seksualnie atrakcyjnym

pocić się /ˈpɔʨ̑iʨ̑‿ɕɛ/ (v)
汗をかく
  (fizjologia, fizjologiczny) wydzielać pot wskutek działania temperatury, choroby, wysiłku
  (przenośnie, przenośnia) o szkle i innych materiałach: skraplać na sobie wilgoć lub wydzielać ją z siebie
  (przenośnie, przenośnia) trudzić się, wysilać się

poczekalnia /ˌpɔʧ̑ɛˈkalʲɲa/ (n)
待合室
  miejsce dla osób, które czekają

poczta /ˈpɔʧ̑ta/ (n)
郵便局, 郵便
  budynek lub pomieszczenie, w którym znajduje się siedziba poczty (1.1)
郵便
  instytucja zajmująca się przekazywaniem listów, paczek, towarów, pieniędzy itp.
  korespondencja, listy

poczucie /pɔˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
意識
  świadomość czegoś, zdawanie sobie sprawy z czegoś; zdolność odbierania, odczuwania, rozumienia czegoś

poczucie humoru /pɔˈʧ̑uʨ̑ɛ xũˈmɔru/ (n)
ユーモアのセンス
  umiejętność dostrzegania rzeczy śmiesznych, zabawnych, wrażliwość na komizm czegoś

poczwarka /pɔʧ̑ˈfarka/ (n)
蛹
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) przejściowa forma owadów w rozwoju larwalnym;

początek /pɔˈʧ̑ɔ̃ntɛk/ (n)
開始
  to, od czego się coś zaczyna

początkowy /ˌpɔʧ̑ɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
初期
  stanowiący początek czegoś, występujący lub odbywający się na początku czegoś

początkujący /pˌɔtʃɔntkujˈɔntsɨ/ (n)
ビギナー
  osoba początkująca (1.1)

poczęcie /pɔˈʧ̑ɛ̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
受胎
  (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) zajście kobiety w ciążę

pod /pɔt/ (preposition)
した, 下
  …wskazujący położenie kogoś lub czegoś poniżej omawianego wyrażenia

podanie /pɔˈdãɲɛ/ (n)
伝説, 物語, 言い伝え
  (literacko) opowieść o przeszłości przekazywana w ustnej formie z pokolenia na pokolenie;
出願, 志願, 申し込み, 申請, 願書
  pismo z prośbą skierowane do władz;

podatek /pɔˈdatɛk/ (n)
税金, 税
  powszechna obowiązkowa danina uiszczana zwykle na rzecz państwa, ale również na rzecz Kościoła, władcy

podcast /pˈɔttsast/ (n)
ポッドキャスト
  (publikatory) (informatyka, informatyczny) audycja dźwiękowa lub wideo dostarczana za pomocą RSS;

podczas /ˈpɔṭʧ̑as/ (preposition)
うち
  …służący do wyrażenia zdarzenia, równolegle z którym dzieje się (lub odbyła się) czynność, a które trwało przez cały czas wykonywania czynności

podczerwień /pɔṭˈʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
赤外線
  (optyka, optyczny) zakres promieniowania elektromagnetycznego o długości fali zawierającej się pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi;

podczerwony /ˌpɔṭʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
赤外
  (optyka, optyczny) o promieniowaniu elektromagnetycznym: mający długość fali z zakresu pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi

poddasze /pɔdˈːaʃɛ/ (n)
屋根裏部屋
  (budownictwo) przestrzeń znajdująca się bezpośrednio pod stromym dachem, wykorzystywana jako strych lub do celów mieszkalnych

podejrzenie /ˌpɔdɛjˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
容疑
  posądzenie kogoś o coś, domniemanie czyjejś winy

podejrzewać /ˌpɔdɛjˈʒɛvaʨ̑/ (v)
疑う
  przypuszczać

podeszwa /pɔˈdɛʃfa/ (n)
足の裏
  dolna część buta chroniąca stopę przed różnymi urazami

podgatunek /pˌɔdɡatˈunɛk/ (n)
亜種
  (systematyka) (biologia, biologiczny) (subspecies), jednostka taksonomiczna;

podium /ˈpɔdʲjũm/ (n)
表彰台
  podwyższenie w sali albo na świeżym powietrzu przeznaczone dla mówców, na występy artystyczne;

podkast /pˈɔtkast/ (n)
ポッドキャスト
  (publikatory) (informatyka, informatyczny) audycja w formie radiowej umieszczona w internecie z kanałem RSS umożliwiającym subskrybowanie przez słuchaczy

podkoszulek /ˌpɔtkɔˈʃulɛk/ (n)
アンダーシャツ
  krótka trykotowa lub bawełniana koszulka, noszona bezpośrednio na ciele;

podkowa /pɔtˈkɔva/ (n)
蹄鉄
  metalowe wzmocnienie kopyt końskich;

podkład /ˈpɔtkwat/ (n)
ファンデーション
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) puder w kremie, nakładany na twarz przed zrobieniem makijażu

podkładka /pɔtkwˈatka/ (n)
ワッシャー
  (technologia, technika, techniczny) element pomocniczy, płytka pomiędzy oddzielnymi materiałami, wprowadzona celem wzmocnienia, zabezpieczenia lub wyrównania konstrukcji

podkładka pod mysz /pɔtkwˈatka pɔt mˈɨʃ/ (n)
マウスパッド
  (informatyka, informatyczny) mały materiałowy lub plastikowy dywanik używany pod myszkę komputerową

podmiejski /pɔdˈmʲjɛ̇jsʲci/ (adj)
郊外
  znajdujący się na przedmieściu

podmiot /ˈpɔdmʲjɔt/ (n)
主語
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) część zdania, wyraz lub grupa wyrazów określająca wykonawcę czynności;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba lub instytucja, która wykonuje jakąś czynność prawną, mająca prawa wobec czegoś

podniebienie /ˌpɔdʲɲɛˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
口蓋
  (anatomia, anatomiczny) górna część jamy gębowej kręgowców;

podnosić /pɔdˈnɔɕiʨ̑/ (v)
上げる
  unieść, wziąć coś do góry
立つ
  unosić się, wstawać

podnóże /pɔdˈnuʒɛ/ (n)
麓
  miejsce u spodu czegoś, co się wznosi

podobieństwo /ˌpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
類似
  (matematyka, matematyczny) przekształcenie geometryczne, w którym zachowany jest stosunek odległości punktów;
  zgodność pewnych cech, właściwości pomiędzy osobami lub rzeczami

podobny /pɔˈdɔbnɨ/ (adj)
似る
  (geometria) mający swoje części w proporcji do części innej figury;
  wyglądający prawie tak samo, mający zbliżony wygląd

podoficer /pˌɔdɔfˈitsɛr/ (n)
下士官
  (wojskowość, wojskowy) (administracja) osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień co najmniej kaprala, a niższy niż podporucznika;

podpalenie /ˌpɔtpaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
放火
  umyślne podłożenie ognia mające na celu wywołanie pożaru;

podpaska /pɔtpˈaska/ (n)
生理用ナプキン
  (higiena, higieniczny) chłonny wkład zewnętrznie pochłaniający krew menstruacyjną

podpis /ˈpɔtpʲis/ (n)
サイン, 署名
  własnoręcznie napisane imię i nazwisko (lub symbol)

podpisywać /ˌpɔtpʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
サインする
  składać swój podpis na dokumencie – np. jako akceptację, uwiarygodnienie, poświadczenie

podpuszczka /pɔtˈpuʃʧ̑ka/ (n)
レンネット
  (biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (spożywczy) enzym trawienny wchodzący w skład soku żołądkowego, powodujący ścinanie się białka mleka, używany w mleczarstwie do produkcji serów;

podrywać /pɔdˈrɨvaʨ̑/ (v)
ナンパする
  (potocznie, potoczny) zagadywać osobę przeciwnej płci i starać się zainteresować ją sobą; uwodzić

podrzędny /pɔḍˈʒɛ̃ndnɨ/ (adj)
劣後
  (gramatyka) występujący w związku zależności jako element podporządkowany elementowi nadrzędnemu

podróż /ˈpɔdruʃ/ (n)
旅行, 旅
  długotrwałe przemieszczanie się z jednego miejsca do drugiego

podróżniczek /ˌpɔdruʒʲˈɲiʧ̑ɛk/ (n)
オガワコマドリ
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia svecica, mały, eurazjatycki ptak występujący na terenach wilgotnych;

podróżnik /pɔdˈruʒʲɲik/ (n)
旅人, 旅行者
  ktoś, kto podróżuje, jest w podróży (szczególnie często)

podróżować /ˌpɔdruˈʒɔvaʨ̑/ (v)
旅行する
  przebywać drogę w celu odwiedzenia odległego miejsca

podręcznik /pɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
教科書
  książka służąca do nauki, podająca wiedzę z jakiejś dziedziny;

podstawa /pɔtˈstava/ (n)
底
  pewna zasada, baza teoretyczna
  to, na czym coś stoi

podtyp /pˈɔttɨp/ (n)
亜門
  (biologia, biologiczny) (systematyka) w systematyce takson niższy od typu

poduszka /pɔˈduʃka/ (n)
枕, まくら
  worek wypełniony miękkim materiałem używany jako część pościeli lub w celach dekoracyjnych;

poduszka powietrzna /pɔˈduʃka pɔˈvʲjɛṭʃna/ (n)
エアバッグ
  (motoryzacja) rodzaj poduszki zabezpieczającej kierowcę lub pasażera przed skutkami wypadku drogowego, w momencie zderzenia wypełniającej się błyskawicznie gazem; element pasywnego systemu bezpieczeństwa w samochodzie;

poduszkowiec /ˌpɔduˈʃkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
ホバークラフト
  pojazd wodno-lądowy unoszący się nad podłożem na poduszce powietrznej;

podwiązka /pɔdˈvʲjɔ̃w̃ska/ (n)
ガーター
  opaska lub taśma elastyczna podtrzymująca pończochę, skarpetkę;

podwodny /pɔdˈvɔdnɨ/ (adj)
水中の
  będący pod powierzchnią wody; odbywający się pod wodą, w całkowitym zanurzeniu

podwozie /pɔdˈvɔʑɛ/ (n)
脚
  (lotnictwo, lotniczy) dolna część samolotu umożliwiająca jego postój oraz toczenie się po ziemi;

podwyższać /pɔdˈvɨʃːaʨ̑/ (v)
上げる
  osiągać powiększenie w liczbie, osiągać większe nasilenie

podwójny /pɔˈdvujnɨ/ (adj)
二重
  składający się z dwóch jednakowych lub podobnych części

podział /ˈpɔʥ̑aw/ (n)
分割
  podzielenie czegoś na dwie lub więcej części

podzielny /pɔdʑˈɛlnɨ/ (adj)
分けられる
  (matematyka, matematyczny) taki, który daje się podzielić bez reszty przez konkretną liczbę

podziemny /pɔdʲˈʑɛ̃mnɨ/ (adj)
地下
  znajdujący się pod powierzchnią ziemi

podziw /ˈpɔʥ̑if/ (n)
感心
  zdumienie połączone z uznaniem, zachwytem

podziękowanie /ˌpɔʥ̑ɛ̃ŋkɔˈvãɲɛ/ (n)
感謝
  (rzeczownik odczasownikowy) od: podziękować

podłoga /pɔdˈwɔɡa/ (n)
床
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże

podły /ˈpɔdwɨ/ (adj)
浅ましい
  pozbawiony skrupułów, postępujący nieuczciwie w sposób świadomy, celowy, popełniający czyny haniebne, zasługujący na potępienie i pogardę

podświadomość /pˌɔtɕfʲadˈɔmɔɕtɕ/ (n)
潜在意識
  (psychologia, psychologiczny) element życia psychicznego, który nie jest poddawany kontroli świadomości;

podżegać /pɔdʒˈɛɡatɕ/ (v)
嗾ける
  wzniecać negatywne uczucie lub czyny wobec kogo lub czego

poeta /pɔˈɛta/ (n)
詩人
  literat piszący wiersze, tworzący poezję

poezja /pɔˈɛzʲja/ (n)
詩, 詩歌
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) działalność literacka obejmująca wiersze, twórczość poetycką

pogarda /pɔˈɡarda/ (n)
侮蔑
  uczucie niechęci, poczucie wyższości wobec kogoś lub czegoś

pogardliwy /ˌpɔɡarˈdlʲivɨ/ (adj)
軽蔑的
  wyrażający pogardę

pogawędka /ˌpɔɡaˈvɛ̃ntka/ (n)
おしゃべり
  krótka, lekka rozmowa

pogaństwo /pɔˈɡãj̃stfɔ/ (n)
ペイガニズム
  często (pejoratywnie, pejoratywny) określenie zazwyczaj używane przez wyznawców religii monoteistycznych (judaizmu, chrześcijaństwa i islamu) na określenie wyznawania religii niechrześcijańskich, głównie politeistycznych lub animalistycznych

pogląd /ˈpɔɡlɔ̃nt/ (n)
思想
  sąd, opinia na określony temat

pogoda /pɔˈɡɔda/ (n)
天気, 天候
  chwilowy stan atmosfery

pogodny /pɔˈɡɔdnɨ/ (adj)
晴れる
  (książkowy) pełen spokoju, wesoły, odznaczający się pogodą ducha
  odznaczający się ładną pogodą, brakiem opadów

pogranicze /ˌpɔɡrãˈɲiʧ̑ɛ/ (n)
界
  obszar przy granicy dzielącej przestrzenie

pogrom /ˈpɔɡrɔ̃m/ (n)
ポグロム
  masowe zabójstwo ludności należącej do tej samej grupy np. narodowościowej, etnicznej, religijnej

pogrzeb /ˈpɔɡʒɛp/ (n)
お葬式
  uroczyste pogrzebanie zmarłego w ziemi

poimek /pɔˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
後置詞
  (gramatyka) nieodmienna część mowy, łącząca się z wyrazem (występująca po nim) i zmieniająca jego sens, występująca m.in. w językach ugrofińskich;

pointylizm /pˌɔintˈɨlizm/ (n)
点描
  (sztuka) technika malarska polegająca na równomiernym pokrywaniu powierzchni obrazu drobnymi punktami czystych kolorów;

pojawiać się /pɔˈjavʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
現れる
  stawać się widocznym, jawnym

pojazd /ˈpɔjast/ (n)
車
  (potocznie, potoczny) samochód
  maszyna mogąca przemieszczać się sama lub z pomocą zwierząt pociągowych;

pojedynek /pˌɔjɛdˈɨnɛk/ (n)
決闘
  dawna metoda rozwiązywania zatargów honorowych polegająca na walce dwóch przeciwników używających broni siecznej lub palnej w obecności sekundantów

pojemnik /pɔˈjɛ̃mʲɲik/ (n)
容器
  zbiornik (naczynie, skrzynia, kosz itp.), w którym przechowywane są materiały, towary, przedmioty, substancje

pojutrze /pɔˈjuṭʃɛ/ (adv)
明後日, あさって
  za dwa dni, dwa dni po dniu dzisiejszym

pokazywać /ˌpɔkaˈzɨvaʨ̑/ (v)
示す
  dawać możliwość zobaczenia czegoś
  wykonywać ruchy informujące kogoś o czymś

poker /ˈpɔkɛr/ (n)
ポーカー
  (termin karciany) gra hazardowa, w różnych odmianach, polegająca na uzyskaniu najlepszej kombinacji kart w ręku w stosunku do przeciwników;

pokojowy /ˌpɔkɔˈjɔvɨ/ (adj)
平和
  dotyczący porozumienia lub zgody
  o spokojnym usposobieniu

pokolenie /ˌpɔkɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
世代
  członkowie rodziny, będący mniej więcej w tym samym wieku i pełniący te same funkcje (dziadkowie, rodzice, dzieci)
  grupa ludzi lub zwierząt będących mniej więcej w tym samym wieku
  grupa ludzi żyjących w tych samych czasach, będących świadkami podobnych wydarzeń

pokonywać /ˌpɔkɔ̃ˈnɨvaʨ̑/ (v)
破る
  odnosić zwycięstwo nad kimś

pokora /pɔˈkɔra/ (n)
謙遜
  świadomość własnych ograniczeń i słabości skłaniająca do niesprzeciwiania się życiowym koniecznościom

pokrzywa /pɔˈkʃɨva/ (n)
蕁麻
  (botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna lub bylina z rodzaju (1.1), o ząbkowatych liściach pokrytych parzącymi włoskami

pokuta /pɔˈkuta/ (n)
告解
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przyjęta dobrowolnie lub narzucona kara za grzechy;

pokój /ˈpɔkuj/ (n)
部屋
  (budownictwo) część mieszkania, izba
平和
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) stan panujący między dwoma narodami, bez działań wojennych, bez wypowiedzenia wojny
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pakt kończący wojnę
  (przestarzałe, przestarzały) spokój

pokój dwuosobowy /pˈɔkuj dvˌuɔsɔbˈɔvɨ/ (n)
ダブルルーム
  pokój przeznaczony dla dwóch osób, najczęściej z jednym łóżkiem

pokład /ˈpɔkwat/ (n)
デッキ
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) każde poziome pokrycie kadłuba statku;

polacca /pɔlˈatstsa/ (n)
ポラッカ
  (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) śródziemnomorski dwumasztowiec lub trójmasztowiec z ożaglowaniem typu łacińskiego lub skośnego;

polana /pɔˈlãna/ (n)
林間
  pozbawione drzew miejsce w lesie;

polatucha /ˌpɔlaˈtuxa/ (n)
ムササビ
  (zoologia, zoologiczny) Pteromys volans, gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych, występuje w tajdze od Finlandii po Sachalin i Kamczatkę;

pole /ˈpɔlɛ/ (n)
フィールド, 場
  (fizyka, fizyczny) obszar działania sił;
場, 畑
  część ziemi przeznaczona pod uprawę;
フィールド, 戦場
  miejsce do wypełnienia w formularzu, krzyżówce, na planszy, w formularzu elektronicznym

pole bitwy /ˈpɔlɛ ˈbʲitfɨ/ (n)
戦場
  miejsce, w którym odbyła/odbywa się bitwa, walka lub starcie

pole elektryczne /ˈpɔlɛ ˌːlɛkˈtrɨʧ̑nɛ/ (n)
電場
  (fizyka, fizyczny) pole fizyczne, stan przestrzeni, w której na ładunek elektryczny działa siła;

pole ryżowe /pˈɔlɛ rɨʒˈɔvɛ/ (n)
田
  podtopiony obszar, na którym uprawia się ryż

polecać /pɔˈlɛʦ̑aʨ̑/ (v)
勧める
  przedstawiać kogoś lub coś w korzystnym świetle

polegać /pɔˈlɛɡaʨ̑/ (v)
頼りにする
  na czymś opierać się na czymś, ufać czemuś
  na kimś ufać komuś, być pewnym jego zachowania

poli- /pˈɔli/
多
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na wielość, mnogość czegoś

poliamoria /ˌpɔlʲi<sup>j</sup>ãˈmɔrʲja/ (n)
ポリアモリー
  (socjologia, socjologiczny) zaangażowanie w związek miłosny z więcej niż jedną osobą jednocześnie za zgodą i wiedzą wszystkich osób tworzących dany związek;

poliandria /ˌpɔlʲiˈ<sup>j</sup>ãndrʲja/ (n)
ポリアンドリー, 一妻多夫制
  forma poligamii, w której kobieta jest zamężna jednocześnie z dwoma lub więcej mężczyznami;

policja /pɔˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
警察
  instytucja państwowa mająca za zadanie ochronę obywateli przed przestępcami, wykrywanie przestępstw itp.;

policjant /pɔˈlʲiʦ̑ʲjãnt/ (n)
けいかん 警官, 警官
  funkcjonariusz policji

policjantka /ˌpɔlʲiˈʦ̑ʲjãntka/ (n)
女性警官
  kobieta, która pracuje w policji

policzalny /pˌɔlitʃˈalnɨ/ (adj)
可算
  taki, który daje się policzyć

policzek /pɔˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
頬, ほっぺた
  (anatomia, anatomiczny) każde z dwóch miejsc na twarzy pod okiem, obok nosa

polifenol /pˌɔlifˈɛnɔl/ (n)
ポリフェノール
  (biochemia, biochemiczny) występujący w roślinach organiczny związek chemiczny wykazujący działanie przeciwutleniające i zmniejszające ryzyko wystąpienia chorób układu krwionośnego i raka;

poligamia /ˌpɔlʲiˈɡãmʲja/ (n)
複婚
  (socjologia, socjologiczny) związek małżeński z wieloma osobami

poliglota /ˌpɔlʲiˈɡlɔta/ (n)
多言語
  osoba znająca i biegle się posługująca wieloma językami

poligynia /ˌpɔlʲiˈɡɨ̃ɲja/ (n)
一夫多妻
  forma poligamii, w której mężczyzna jest żonaty jednocześnie z dwiema lub więcej kobietami;

polimer /pɔlˈimɛr/ (n)
重合体
  (chemia, chemiczny) substancja chemiczna o bardzo dużej masie cząsteczkowej, składająca się z merów;

polineuropatia /pˌɔlinˌɛwrɔpˈatja/ (n)
多発性神経炎
  (medycyna, medyczny) zespół objawów wynikłych z uszkodzenia wielu nerwów obwodowych

polipropylen /pˌɔliprɔpˈɨlɛn/ (n)
ポリプロピレン
  (chemia, chemiczny) termoplastyczny polimer syntetyczny;

polis /ˈpɔlʲis/ (n)
ポリス
  (historia, historyczny, historycznie) typ organizacji państwa w starożytnej Grecji, który obejmował ośrodek miejski wraz z przyległymi obszarami;

polistyren /ˌpɔlʲiˈstɨrɛ̃n/ (n)
ポリスチレン
  (chemia, chemiczny) polimer z grupy poliolefin otrzymywany w procesie polimeryzacji styrenu;

politechnika /ˌpɔlʲiˈtɛxʲɲika/ (n)
理工学部
  uczelnia wyższa o statusie uniwersyteckim i profilu technicznym;

politeizm /ˌpɔlʲiˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
多神教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielobóstwo, kult wielu bogów;

politologia /ˌpɔlʲitɔˈlɔɟja/ (n)
政治学
  nauka zajmująca się ogólnie pojętą polityką;

polityczny /ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
政治的
  dotyczący polityki, związany z polityką, nastawiony na osiągnięcie korzyści w polityce

polityk /pɔˈlʲitɨk/ (n)
政治家, 政治屋
  osoba zajmująca się polityką

polityka /pɔˈlʲitɨka/ (n)
政治, 方針
  całokształt działań jakiejś grupy, partii politycznej lub organizacji związanych z dążeniem do zdobycia i utrzymania władzy;

polka /ˈpɔlka/ (n)
ポルカ
  (choreografia, choreograficzny) czeski taniec ludowy;

polo /ˈpɔlɔ/ (n)
ポロ
  (sport, sportowy) gra drużynowa rozgrywana konno, w której za pomocą długich kijów dąży się do umieszczenia drewnianej kuli w bramce przeciwnej drużyny;

polon /ˈpɔlɔ̃n/ (n)
ポロニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny promieniotwórczy o symbolu Po i liczbie atomowej 84;

polonez /pɔˈlɔ̃nɛs/ (n)
ポロネーズ
  (choreografia, choreograficzny) tradycyjny, ludowy taniec polski w metrum 3/4;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyczna forma oparta o polonez (1.1);

polować /pɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
狩る
  brać udział w polowaniu, tropić aby zabić

polski /ˈpɔlsʲci/ (adj)
ポーランド の, ポーランド語
  odnoszący się do Polski lub Polaków

polski /ˈpɔlsʲci/ (n)
ポーランド語
  (językoznawstwo, językoznawczy) zachodniosłowiański język używany przez Polaków;

poltergeist /pˌɔltɛrɡˈɛist/ (n)
ポルターガイスト
  niewidzialny duch, hałasujący w nawiedzanym domu

pomagać /pɔ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
助ける
  ułatwiać komuś jakąś czynność, poprzez branie udziału w niej

pomarańcza /ˌpɔ̃maˈrãj̃n͇ʧ̑a/ (n)
オレンジ
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc cytrusowy o pomarańczowej skórce;

pomarańczowy /ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
オレンジ色, 橙色
  mający kolor drugiego pasma tęczy, taki jak kolor owocu pomarańczy itp.; żółty z czerwonym zabarwieniem;

pomiar /ˈpɔ̃mʲjar/ (n)
測定
  (metrologia, metrologiczny) ustalenie wartości pewnej wielkości fizycznej;

pomidor /pɔ̃ˈmʲidɔr/ (n)
トマト
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) owoc pomidora (1.2)
  (botanika, botaniczny) Lycopersicon, rodzaj roślin z rodziny psiankowatych;

pomieszczenie /ˌpɔ̃mʲjɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
部屋
  (budownictwo) część budynku o określonym przeznaczeniu

pomijać /pɔ̃ˈmʲijäʨ̑/ (v)
省く
  nie mówić czegoś, opuścić temat, który chciało lub miało się poruszyć
  nie uwzględniać czegoś

pomnik /ˈpɔ̃mʲɲik/ (n)
モニュメント, 像
  rzeźba, posąg utworzony w celu upamiętnienia jakiegoś wydarzenia lub osoby;

pomoc /ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
助, 助け
  ułatwienie komuś życia lub wykonania określonej czynności

pompa /ˈpɔ̃mpa/ (n)
ポンプ
  (mechanika) maszyna do wymuszania przepływu cieczy lub gazu;

pompka /ˈpɔ̃mpka/ (n)
腕立て伏せ
  (sport, sportowy) ćwiczenie gimnastyczne polegające na uginaniu i prostowaniu ramion, wykonywane z dłońmi i palcami stóp opartymi o podłogę;

pompon /ˈpɔ̃mpɔ̃n/ (n)
ポンポン
  duża puszysta ozdoba do machania dla czirliderki
  przyszywana ozdoba z włóczki w formie puszystej kulki;

pomysł /ˈpɔ̃mɨsw̥/ (n)
思想, 思い付き
  myśl zawierająca plan działania lub rozwiązanie jakiegoś problemu

ponadto /pɔ̃ˈnatːɔ/ (particle)
さらに
  nawiązuje do poprzedniego kontekstu wypowiedzi i wprowadza nową informację na omawiany już temat

poncz /pˈɔntʃ/ (n)
パンチ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z wymieszanych różnych rodzajów alkoholi, soków owocowych i innych składników;

poniedziałek /ˌpɔ̃ɲɛ̇ˈʥ̑awɛk/ (n)
月曜日, げつようび
  pierwszy dzień tygodnia;

ponieważ /pɔ̃ˈɲɛvaʃ/ (conjunction)
から, だって, なぜなら
  …wyrażający przyczynę czegoś z takiego powodu, że…

pontyfikat /ˌpɔ̃ntɨˈfʲikat/ (n)
司教の職
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) urząd sprawowany przez pontyfika w starożytnym Rzymie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) okres sprawowania władzy przez papieża lub biskupa;

ponury /pɔ̃ˈnurɨ/ (adj)
おもくるしい
  pełen smutku, przygnębienia

popcorn /pˈɔptsɔrn/ (n)
ポップコーン
  prażona kukurydza

popielniczka /ˌpɔpʲjɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
灰皿
  otwarty pojemnik służący do strząsania do niego popiołu z papierosa;

popiersie /pɔˈpʲjɛrʲɕɛ/ (n)
胸像
  (sztuka) rzeźbiarskie lub malarskie przedstawienie postaci od tułowia w górę;

popiół /ˈpɔpʲjuw/ (n)
灰
  szary proch pozostający po spaleniu czegoś

popołudnie /ˌpɔpɔˈwudʲɲɛ/ (n)
午後
  okres pomiędzy południem a wieczorem

poprawka /pɔprˈafka/ (n)
修正案
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) formalna propozycja zmiany procedowanego w parlamencie aktu prawnego

poprawność polityczna /pɔˈpravnɔɕʨ̑ ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
ポリコレ
  (socjologia, socjologiczny) norma językowa zalecająca w tzw. dyskursie publicznym unikanie określeń i zwrotów, które mogą urazić, obrazić, naruszyć godność osób, o których się wypowiadamy czy z którymi polemizujemy;

poprawny /pɔˈpravnɨ/ (adj)
正しい ただしい
  zgodny z poprawnością, z normą lub zasadami, nie mający błędów, nie wykraczający poza określoną normę

poprzeczka /pɔˈpʃɛʧ̑ka/ (n)
クロスバー
  (sport, sportowy) belka układana na stojakach do skoków wzwyż i skoków o tyczce
  (sport, sportowy) poprzeczna belka łącząca górne końce pionowych słupków bramki

poprzednik /pɔpʃˈɛdɲik/ (n)
前任者
  ten, który zajmował się daną sprawą lub był w określonym miejscu poprzednio

poprzedzać /pɔˈpʃɛʣ̑aʨ̑/ (v)
先んずる
  być, poruszać się przed kimś, czymś

popularność /ˌpɔpuˈlarnɔɕʨ̑/ (n)
人気
  bycie powszechnie znanym i lubianym, ogólne uznanie i rozgłos

popularny /ˌpɔpuˈlarnɨ/ (adj)
人気
  taki, który jest stworzony, przedstawiony w sposób przystępny i zrozumiały dla ogółu
  taki, który jest używany powszechnie, znany ogółowi społeczeństwa

populizm /pɔˈpulʲism̥/ (n)
ポピュリズム
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) popieranie idei politycznych i ekonomicznych, które są w danym momencie najbardziej popularne w celu łatwego zdobycia poparcia bez zwracania uwagi na rzeczywistą możliwość zrealizowania obietnic, zwłaszcza pod kątem finansowym;

por /pɔr/ (n)
葱
  (botanika, botaniczny) Allium porrum L., dwuletnia roślina uprawna z rodziny czosnkowatych;

pora /ˈpɔra/ (n)
時
  pewien okres, czas trwania czegoś
  stosowny moment, właściwa chwila na jakąś czynność

pora roku /ˈpɔra ˈrɔku/ (n)
季節
  okres, w którym na skutek ruchu Ziemi i zmian jej oświetlenia występują zbliżone warunki klimatyczne, wpływające na wegetację roślin i zwierząt;

porażka /pɔˈraʃka/ (n)
敗北
  przegrana bitwa

porcelana /ˌpɔrʦ̑ɛˈlãna/ (n)
磁器, 陶磁器
  masa ceramiczna służąca do wyrobu delikatnych naczyń stołowych lub ozdób;

pornografia /ˌpɔrnɔˈɡrafʲja/ (n)
ポルノ, ポルノグラフィー
  wizerunek osób lub przedmiotów, wywołujący podniecenie seksualne;

pornokracja /pˌɔrnɔkrˈatsja/ (n)
ポルノクラシー
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie czasów, w których kobiety rozpustne, kurtyzany wywierały znaczny wpływ na sprawy publiczne;

poronienie /ˌpɔrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
堕胎
  (medycyna, medyczny) przedwczesne zakończenie ciąży wskutek wydalenia obumarłego zarodka lub płodu;

porowatość /pˌɔrɔvˈatɔɕtɕ/ (n)
気孔
  cecha tego, co jest porowate, co ma pory

port /pɔrt/ (n)
港
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyznaczone miejsce, wyposażone w odpowiednią infrastrukturę, umożliwiające załadunek i wyładunek statków wodnych;
  (informatyka, informatyczny) miejsce w urządzeniu do podłączenia innych urządzeń;
  (potocznie, potoczny) miasto z portem (1.1)

portal /ˈpɔrtal/ (n)
ポータル
  (architektura, architektoniczny) ozdobne obramowanie otworu drzwiowego;
  (informatyka, informatyczny) rozbudowany internetowy serwis informacyjny – ogólny lub poświęcony wąskiej tematyce;

portmonetka /pˌɔrtmɔnˈɛtka/ (n)
巾着
  mała, kieszonkowa, zamykana torebka na bilon

portret /ˈpɔrtrɛt/ (n)
肖像
  (przenośnie, przenośnia) charakterystyka postaci (zwłaszcza literackiej)
  dzieło plastyczne przedstawiające konkretną osobę lub grupę osób

portugalski /ˌpɔrtuˈɡalsʲci/ (adj)
ポルトガル語
  odnoszący się do państwa Portugalia, wywodzący się z Portugalii, związany z Portugalią

portugalski /ˌpɔrtuˈɡalsʲci/ (n)
ポルトガル語
  język urzędowy Portugalii;

portyk /pˈɔrtɨk/ (n)
ポルチコ
  (architektura, architektoniczny) przednia część budowli przed wejściem głównym, z rzędem kolumn;

porucznik /pɔˈruʧ̑ʲɲik/ (n)
中尉
  (wojskowość, wojskowy) jeden z oficerskich stopni wojskowych;

poruszać /pɔˈruʃaʨ̑/ (v)
動く
  zmieniać miejsce przebywania, przenosić się z jednego miejsca na drugie

porzeczka /pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
スグリ
  (botanika, botaniczny) Ribes, rodzaj roślin z rodziny agrestowatych;

porządek /pɔˈʒɔ̃ndɛk/ (n)
順番
  kolejność czegoś
掃除
  porządki czynność sprzątania, porządkowania
秩序
  stan, w którym jest czysto, coś jest ułożone według jakiegoś planu

poród /ˈpɔrut/ (n)
分娩
  (fizjologia, fizjologiczny) (ginekologia, ginekologiczny) zakończenie ciąży, wydanie dojrzałego płodu z organizmu matki;

porównanie /ˌpɔruvˈnãɲɛ/ (n)
対比
  (rzeczownik odczasownikowy) od: porównać
比較
  konstrukcja semantyczna i figura retoryczna, w której cechy jednego przedmiotu zestawione są z cechami innego;

porównywalny /pˌɔruvnɨvˈalnɨ/ (adj)
比較
  na tyle podobny do czegoś, że można go z tym porównać, zestawić

porównywać /ˌpɔruvˈnɨvaʨ̑/ (v)
比べる
  zestawiać ze sobą rzeczy lub osoby w celu znalezienia ich cech wspólnych lub różnic

poręczyciel /pˌɔrɛntʃˈɨtɕɛl/ (n)
保証人
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ktoś, kto poręcza czyjeś wierzytelności

posada /pɔˈsada/ (n)
職
  miejsce pracy dające stały dochód

posag /ˈpɔsak/ (n)
持参金
  rzeczy, które panna dostawała dawniej od rodziców, kiedy wychodziła za mąż

posiadanie /ˌpɔɕaˈdãɲɛ/ (n)
所有
  (rzeczownik odczasownikowy) od: posiadać

posiadać /pɔˈɕadaʨ̑/ (v)
占有
  (książkowy) o człowieku: być właścicielem czegoś o dużej wartości

posiadłość /pɔˈɕadwɔɕʨ̑/ (n)
占領地
  teren i zabudowania należące do kogoś

posiłek /pɔˈɕiwɛk/ (n)
食事
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) coś do zjedzenia, pożywienia się

postać /ˈpɔstaʨ̑/ (n)
キャラクター
  bohater utworu literackiego, filmu

postprodukcja /pˌɔstprɔdˈuktsja/ (n)
ポストプロダクション
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) etap produkcji filmu między filmowaniem, a premierą, w którym przetwarza się surowy materiał filmowy dodając efekty komputerowe, ścieżkę dźwiękową, napisy itp.

postęp /ˈpɔstɛ̃mp/ (n)
進歩
  rozwój, osiągnięcie kolejnego etapu

postępowanie /ˌpɔstɛ̃mpɔˈvãɲɛ/ (n)
手続き
  określony prawem uporządkowany ciąg czynności urzędowych organu wykonującego zadania publiczne (sądu, administracji, prawodawcy)

posyłać /pɔsˈɨwatɕ/ (v)
送る
  polecać komuś udanie się gdzieś dla załatwienia czegoś
  przekazywać za pośrednictwem
  kierować coś dokądś szybkim ruchem

poszukiwacz /ˌpɔʃuˈcivaʧ̑/ (n)
探鉱者
  osoba, która czegoś poszukuje

posłuszeństwo /pˌɔswuʃˈɛɲstfɔ/ (n)
恭順
  postawa zgody na wykonywanie cudzych poleceń, rozkazów

posłuszny /pɔˈswuʃnɨ/ (adj)
大人しい
  spełniający bez protestu polecenia

pot /pɔt/ (n)
汗
  (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina gruczołów potowych;

potas /ˈpɔtas/ (n)
カリウム, カリ, ポタシウム, 加里
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu K i liczbie atomowej 19;

potencjalny /ˌpɔtɛ̃nˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
潜在的
  możliwy do zrealizowania, osiągnięcia

potencjometr /ˌpɔtɛ̃nˈʦ̑ʲjɔ̃mɛtr̥/ (n)
ポテンショメータ
  (technologia, technika, techniczny) opornik z możliwością zmiany (poprzez zmianę położenia styku na ścieżce oporowej) rezystancji przez użytkownika;

potomek /pɔˈtɔ̃mɛk/ (n)
胤
  (książkowy) dziecko (w stosunku do rodziców), także dalszy następca (wnuk, prawnuk)

potop szwedzki /ˈpɔtɔp ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (n)
大洪水時代
  (historia, historyczny, historycznie) najazd Szwecji na Polskę w 1655 roku w czasie II wojny północnej

potrzeba /pɔˈṭʃɛba/ (n)
必要
  cel jakiegoś działania
  uczucie konieczności wykonania lub zrobienia czegoś

potrzeba /pɔˈṭʃɛba/ (v)
必然性
  tylko jako orzecznik wymagać czegoś, potrzebować czegoś

potrzeba jest matką wynalazków /pɔˈṭʃɛba ˈjɛst ˈmatkɔ̃w̃ ˌvɨ̃naˈlaskuf/ (proverb)
必要は発明の母
  to sytuacja skłania do wprowadzania innowacji i ułatwiania sobie życia

potrzebny /pɔˈṭʃɛbnɨ/ (adj)
必要
  taki, bez którego trudno jest się obyć, niezbędny lub przydatny

potrzebować /ˌpɔṭʃɛˈbɔvaʨ̑/ (v)
必要 と する, 要
  mieć potrzebę/pragnienie posiadania/zrobienia czegoś; pragnąć kogoś w jakimś celu

potwierdzenie /ˌpɔtfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
承認
  pismo, wypowiedź lub podpis, które coś potwierdzają

potwór /ˈpɔtfur/ (n)
怪物
  straszny stwór

potęga /pɔˈtɛ̃ŋɡa/ (n)
乗
  (matematyka, matematyczny) wynik potęgowania;
  coś potężnego
  przeważająca siła i skuteczność

poufny /pɔˈ<sup>w</sup>ufnɨ/ (adj)
親展
  tajny, powierzony w sekrecie

poważnie /pɔˈvaʒʲɲɛ/ (adv)
まじ
  w sposób poważny

poważny /pɔˈvaʒnɨ/ (adj)
本気
  budzący obawy, groźny dla życia; (także, też) skomplikowany, obarczony dużym ryzykiem
  mający uznanie u innych osób
  o człowieku, sytuacji, opinii itp.: charakteryzujący się powagą
  odpowiedzialny, godny zaufania

powiat /ˈpɔvʲjat/ (n)
郡
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego w Polsce, wchodząca w skład województwa;

powiedzenie /ˌpɔvʲjɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
格言
  przysłowie, maksyma, popularne zdanie

powieka /pɔˈvʲjɛka/ (n)
目蓋, 瞼
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kawałek skóry zakrywający oko;

powierzchnia /pɔˈvʲjɛʃxʲɲa/ /pɔˈvʲjɛʃxʲɲɛ/ (n)
面積
  (potocznie, potoczny) miara wielkości zbioru na płaszczyźnie, pole powierzchni
表面
  zewnętrzna strona

powieszenie /ˌpɔvʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
絞殺刑
  jeden ze sposobów wykonywania kary śmierci;

powietrze /pɔˈvʲjɛṭʃɛ/ (n)
空気
  mieszanina gazów, z której składa się atmosfera Ziemi;
空中
  w związkach z przyimkami miejsce ponad ziemią

powieściopisarz /ˌpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑ɔˈpʲisaʃ/ (n)
小説家
  autor powieści

powieść /ˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
小説
  (literacko) długi utwór narracyjny opisujący rozbudowany ciąg zdarzeń; zwykle udostępniany w formie książki;

powinien /pɔˈvʲĩɲɛ̃n/ (modal)
べき
  musieć
  wyrażający coś, co warto, żeby podmiot zrobił
  wyrażający coś, czego mówiący spodziewa się po podmiocie

powitanie /ˌpɔvʲiˈtãɲɛ/ (n)
あいさつ
  forma zwrotu grzecznościowego lub gest wykonywany podczas witania się z inną osobą;

powodować /ˌpɔvɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
起こす
  być powodem czegoś, przyczyną

powodzenia /ˌpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
がんばって
  wyraża życzenie udanej pracy, szczęścia

powolność /pɔvˈɔlnɔɕtɕ/ (n)
緩慢
  cecha bycia powolnym; właściwość rozwijania się nieśpiesznie

powrót /ˈpɔvrut/ (n)
帰還
  ponowne osiągnięcie tego samego stanu, sytuacji
  ponowne przybycie do tego samego miejsca
  wznowienie wykonywania czegoś po przerwie

powstanie /pɔˈfstãɲɛ/ (n)
反乱
  zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy, najczęściej okupacyjnej;

powstanie warszawskie /pɔˈfstãɲɛ varˈʃafsʲcɛ/ (n)
ワルシャワ蜂起
  (historia, historyczny, historycznie) działania zbrojne podjęte przez żołnierzy Armii Krajowej na terenie Warszawy i w jej okolicach od 1 sierpnia 1944 roku;

powstawać /pɔˈfstavaʨ̑/ (v)
立つ
  wstawać, podnosić się, stawać na nogi

powstrzymywać /ˌpɔfsṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
押さえる
  pohamowywać kogoś lub coś zapobiegając czemuś

powszechnie /pɔˈfʃɛxʲɲɛ/ (adv)
一般
  w sposób powszechny

powtarzać /pɔˈftaʒaʨ̑/ (v)
復習する
  ponownie przyswajać jakiś materiał, wiedzę; uczyć się do sprawdzianu, testu, egzaminu

powód /ˈpɔvut/ (n)
理由
  coś, co uzasadnia podjęcie jakiegoś działania lub zmianę stanu emocjonalnego

powódź /ˈpɔvuʨ̑/ (n)
洪水, 大水
  (meteorologia, meteorologiczny) (hydrologia, hydrologiczny) zalanie wodą pewnego obszaru;

pozamałżeński /ˌpɔzãmawˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
婚外
  odbywający się poza związkiem małżeńskim danej osoby, (także, też) będący rezultatem takiego działania

pozaziemski /pˌɔzaʑˈɛmski/ (adj)
地球外
  pochodzący spoza Ziemi

pozdrawiać /pɔˈzdravʲjäʨ̑/ (v)
あいさつする
  witać

pozdrowienie /ˌpɔzdrɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
あいさつ, 挨拶
  słowa, gesty wymawiane na powitanie lub pożegnanie

poziom morza /ˈpɔʑɔ̃m ˈːɔʒa/ (n)
海水面
  (geografia, geograficzny) umowny punkt wyjścia do pomiarów wysokości lub głębokości;

poziomy /pɔˈʑɔ̃mɨ/ (adj)
横の
  prostopadły do kierunku siły grawitacji

poznać /ˈpɔznaʨ̑/ (v)
知り合う
  zdobyć wiedzę o czymś zwłaszcza poprzez bezpośrednie doświadczenie

pozornie /pɔzˈɔrɲʲɛ/ (adv)
うわべは
  sprawiając wrażenie prawdziwego

pozostałość /ˌpɔzɔˈstawɔɕʨ̑/ (n)
残り
  coś, co zostało w danym miejscu po czymś

pozycja misjonarska /pɔzˈɨtsja mˌisjɔnˈarska/ (n)
正常位, 通常位
  (seksuologia, seksuologiczny) klasyczna pozycja seksualna, w której mężczyzna jest na górze, a kobieta pod nim;

połabski /pɔwˈapski/ (n)
ポラーブ語
  język połabski;

połowa /pɔˈwɔva/ (n)
半, 半分
  jedna z dwóch równych części całości

położnictwo /pˌɔwɔʒɲˈitstfɔ/ (n)
産科学
  (medycyna, medyczny) gałąź medycyny zajmująca się przebiegiem ciąży, porodu i połogu
  (medycyna, medyczny) oddział szpitalny przeznaczony dla położnic

południe /pɔˈwudʲɲɛ/ (n)
南, 南方
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez lewą rękę przy patrzeniu na zachód;
正午
  chwila, kiedy Słońce jest najwyżej nad horyzontem w ciągu dnia; godzina dwunasta;

południk /pɔˈwudʲɲik/ (n)
子午線
  (geografia, geograficzny) umowna linia na powierzchni Ziemi łącząca bieguny;

południowiec /pˌɔwudɲʲˈɔvʲɛts/ (n)
南国人
  (historia, historyczny, historycznie) (potocznie, potoczny) osoba z południowych stanów USA, zwłaszcza w kontekście wojny secesyjnej
  osoba z południa, z krajów na południu

południowo-zachodni /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔ zaˈxɔdʲɲi/ (adj)
南西
  będący na południowym zachodzie

południowokoreański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
韓国の
  odnoszący się do Korei Południowej, państwa na Półwyspie Koreańskim

południowy /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (adj)
南
  (geografia, geograficzny) mający miejsce na południu, dotyczący południa (kierunek)

południowy wschód /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈfsxut/ (n)
南東, 東南
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a wschodnim

południowy zachód /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈzaxut/ (n)
南西, 西南
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a zachodnim

pończocha /pɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔxa/ (n)
ストッキング
  obcisła, elastyczna część garderoby, okrywająca nogę;

pościg /pˈɔɕtɕik/ (n)
追求
  (przenośnie, przenośnia) przesadne staranie się, by coś zdobyć
  ściganie kogo lub czego

pościć /ˈpɔɕʨ̑iʨ̑/ (v)
断食する
  przestrzegać postu nakazanego przez religię

pośladek /pɔˈɕladɛk/ (n)
尻
  (anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch umięśnionych obszarów z tyłu ciała między kręgosłupem a udami;

pośmiertnie /pɔɕmʲˈɛrtɲʲɛ/ (adv)
死後
  po śmierci

pośpiech /ˈpɔɕpʲjɛx/ (n)
急ぐ
  spieszenie się, robienie czegoś szybko

pożar /ˈpɔʒar/ (n)
火事, 火災
  niekontrolowane rozprzestrzenianie się ognia;

pożyczać /pɔˈʒɨʧ̑aʨ̑/ (v)
借りる
  brać coś od kogoś na pewien czas za jego zgodą

pożyczka /pɔˈʒɨʧ̑ka/ (n)
ローン
  danie komuś albo wzięcie od kogoś na pewien czas pieniędzy lub innych dóbr pod warunkiem ich zwrotu w określonym terminie; (także, też) to, co zostało pożyczone;

pożywienie /ˌpɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
栄養
  jedzenie, pokarm, strawa

praca /ˈpraʦ̑a/ (n)
仕事, 労働
  (fizyka, fizyczny) energia potrzebna do przesunięcia ciała o danych parametrach z jednego punktu pola do drugiego;
仕事
  miejsce pracy (1.1); funkcja pełniona w takim miejscu
労働, 仕事
  wykonywanie jakiejś czynności, służącej uzyskaniu dóbr;

praca domowa /ˈpraʦ̑a dɔ̃ˈmɔva/ (n)
宿題
  (szkolnictwo, szkolny) praca zadana uczniom w szkole do zrobienia w domu

pracodawca /ˌpraʦ̑ɔˈdafʦ̑a/ (n)
雇用者
  osoba lub przedsiębiorstwo zatrudniające pracowników;

pracoholik /ˌpraʦ̑ɔˈxɔlʲik/ (n)
仕事の虫
  osoba cierpiąca na pracoholizm, uzależniona od wykonywanej pracy

pracować /praˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
働く, 勤める
  wykonywać jakąś pracę; być zatrudnionym

pradziadek /praˈʥ̑adɛk/ (n)
曾祖父
  ojciec dziadka lub babci

pragmatyczny /prˌaɡmatˈɨtʃnɨ/ (adj)
実利的な
  oparty na przyczynowych związkach wydarzeń
  wynikający z pragmatyzmu, oparty na przekonaniu, że podejmowane czynności powinny być praktyczne, dawać korzyść

pragnienie /praˈɟɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
渇, 喉の渇き
  (fizjologia, fizjologiczny) jedna z najbardziej podstawowych potrzeb biologicznych człowieka i zwierząt przejawiająca się w popędzie ku pobraniu odpowiedniej ilości wody do organizmu;

praindoeuropejski /ˌpra<sup>j</sup>ĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
インド・ヨーロッパ祖語
  (językoznawstwo, językoznawczy) indoeuropejski pierwotny, odnoszący się do pierwotnego okresu wspólnoty indoeuropejskiej

prairial /prˈɛrjal/ (n)
プレリアール
  nazwa dziewiątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

prajęzyk /prajˈɛ̃zɨk/ (n)
祖語
  język, z którego wywodzą się inne języki;

praktyczny /prakˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
実用的な
  związany z praktyką, przeznaczony do zastosowania w praktyce

praktyka /ˈpraktɨka/ (n)
業務
  doświadczenie zdobyte dzięki działalności ludzkiej
  okres szkolenia lub nabywania wprawy w jakimś zawodzie
  wykonywanie zawodu
  świadoma i celowa działalność ludzka

pralka /ˈpralka/ (n)
洗濯機
  (technologia, technika, techniczny) mechaniczne urządzenie piorące tkaniny;

pralnia /ˈpralʲɲa/ (n)
ランドリー
  miejsce, w którym pierze się odzież

pranie /ˈprãɲɛ/ (n)
洗濯物
  czyszczenie odzieży na mokro; cały proces czynności z tym związanych – wkładanie do pralki, dodawanie detergentów, programowanie, wieszanie itp.;
洗濯
  porcja ubrań przygotowanych do prania (1.1) lub już wypranych

prapradziad /praˈpraʥ̑at/ (n)
高祖父
  ojciec pradziada

prasa /ˈprasa/ (n)
ズボンプレス
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie wywierające nacisk np. do spłaszczenia substancji;

prasowanie /ˌprasɔˈvãɲɛ/ (n)
アイロン掛け
  wygładzanie ubrania za pomocą żelazka

prasować /praˈsɔvaʨ̑/ (v)
アイロン
  wygładzać ubranie za pomocą żelazka

prawa człowieka /ˈprava ʧ̑wɔˈvʲjɛka/ (n)
人権
  niezbywalne, nienaruszalne, naturalne i niepodzielne prawa przysługujące każdemu człowiekowi wynikające z jego godności;

prawa zwierząt /ˈprava ˈzvʲjɛʒɔ̃nt/ (n)
動物の権利, アニマル・ライツ
  idea, zgodnie z którą zwierzęta mają fundamentalne interesy, które powinny być uszanowane tak samo, jak w przypadku podstawowych, analogicznych interesów ludzi;

prawda /ˈpravda/ (n)
真理, 真実, 実
  treść zgodna z rzeczywistością;

prawda w oczy kole /ˈpravda ˈv‿ɔʧ̑ɨ ˈkɔlɛ/ (proverb)
良薬は口に苦し
  inni mają rację, a my nie potrafimy się z tym pogodzić

prawdopodobieństwo /ˌpravdɔpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
確率
  (matematyka, matematyczny) ogólne określenie pojęć matematycznych, służących do określenia takiej szansy (1.1);
  szansa, że coś się wydarzy

prawdopodobny /ˌpravdɔpɔˈdɔbnɨ/ (adj)
おそらく
  przypuszczalnie prawdziwy; taki, o którym można sądzić, że jest prawdziwy

prawdziwy /pravʲˈʥ̑ivɨ/ (adj)
本物
  naturalny
本当
  rzeczywisty
真
  typowy dla naszych wyobrażeń

prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie /pravʲˈʥ̑ivɨx pʃɨˈjäʨ̑uw pɔˈznajɛ‿ɕɛ ˈv‿bʲjɛ̇ʥ̑ɛ/ (proverb)
まさかの友は真の友
  szczery przyjaciel nie opuszcza kogoś, gdy ten ma kłopoty; w nieszczęściu, niepowodzeniu okazuje się, kto jest prawdziwym przyjacielem

prawica /praˈvʲiʦ̑a/ (n)
右翼
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siła polityczna o programie, odwołującym się do tradycji, autorytetów, religii i istniejącej hierarchii społecznej

prawie /ˈpravʲjɛ/ (particle)
ほとんど
  …informująca o niecałkowitym osiągnięciu danego stanu

prawnik /ˈpravʲɲik/ (n)
法学者
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba posiadająca wykształcenie prawnicze

prawnuczka /praˈvnuʧ̑ka/ (n)
ひ孫娘
  córka wnuka lub wnuczki

prawnuk /ˈpravnuk/ (n)
ひ孫
  syn wnuczki lub wnuka

prawny /ˈpravnɨ/ (adj)
法律の
  taki, który dotyczy prawa, wywodzi się z prawa, jest z nim zgodny

prawo /ˈpravɔ/ (n)
法律
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów, zezwoleń, obowiązków, przywilejów oraz kar związanych z ich nieprzestrzeganiem;

prawo dżungli /ˈpravɔ ˈʤ̑ũŋɡlʲi/ (n)
弱肉強食
  (przenośnie, przenośnia) prawo pięści, władza silniejszego

prawo jazdy /ˈpravɔ ˈjazdɨ/ (n)
運転免許証, 免許証
  (motoryzacja) dokument potwierdzający umiejętności jego posiadacza do prowadzenia pojazdów mechanicznych, wydawany przez odpowiednie organy państwowe;

prawo pierwszej nocy /ˈpravɔ ˈpʲjɛrfʃɛj ˈnɔʦ̑ɨ/ (n)
初夜権
  w feudalnej Europie i u niektórych ludów pierwotnych: prawo spędzenia z żoną wasala lub poddanego jej nocy poślubnej

prawy /ˈpravɨ/ (adj)
右
  znajdujący się po przeciwnej stronie ciała człowieka w stosunku do tej, gdzie jest serce
  (krawiectwo) (o stronie tkaniny, odzieży): przeznaczony do noszenia na danej stronie

prazeodym /ˌprazɛˈɔdɨ̃m/ (n)
プラセオジム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pr i liczbie atomowej 59;

prażyć /ˈpraʒɨʨ̑/ (v)
ロースト する, 炒, 炙, 焼
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać żywność działaniu wysokiej temperatury bez użycia tłuszczu

precel /prˈɛtsɛl/ (n)
プレッツェル
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj obwarzanka o charakterystycznym kształcie zbliżonym do ósemki;

precesja /prɛˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
歳差
  (fizyka, fizyczny) zjawisko jednostajnej zmiany kierunku osi obrotu wirującego ciała;

prefektura /ˌprɛfɛkˈtura/ (n)
県
  teren działania prefekta

prefiks /ˈprɛfʲiks/ (n)
接頭辞
  (językoznawstwo, językoznawczy) afiks występujący przed rdzeniem, przedrostek;

prehistoria /ˌprɛxʲiˈstɔrʲja/ (n)
先史時代
  okres dziejów od pojawienia się człowieka do powstania pisma;

prehistoryczny /prˌɛçistɔrˈɨtʃnɨ/ (adj)
先史時代の, 有史以前の
  związany z prehistorią

prekariat /prɛˈkarʲjat/ (n)
プレカリアート
  (ekonomia, ekonomiczny) (socjologia, socjologiczny) określenie tzw. nowej klasy społecznej, powstałej w wyniku kryzysu ekonomicznego – ludzie bez perspektyw życiowych: seryjni stażyści, pracownicy tymczasowi, młodzi bezrobotni lub pracujący poniżej swojego wykształcenia;

prekognicja /ˌprɛkɔɟˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
予知
  zjawisko paranormalne mające polegać na umiejętności przewidywania zdarzeń, które dopiero będą miały miejsce w przyszłości;

prekursor /prɛˈkursɔr/ (n)
先駆者
  osoba, która w danej dziedzinie wyprzedza innych, zwiastuje jakiś nowy kierunek, okres itp.

premier /ˈprɛ̃mʲjɛr/ (n)
首相, 内閣総理大臣
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) szef, kierownik rządu;

premiera /prɛ̃ˈmʲjɛra/ (n)
初演
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) pierwsze publiczne przedstawienie utworu, zwłaszcza scenicznego lub filmu; uroczystość związana z tym przedstawieniem

prezent /ˈprɛzɛ̃nt/ (n)
プレゼント
  rzecz wręczona komuś z jakiejś okazji lub bez okazji, jako wyraz sympatii

prezentacja /ˌprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
プレゼンテーション
  wystawienie czegoś na pewnym forum

prezerwatywa /ˌprɛzɛrvaˈtɨva/ (n)
コンドーム
  (seksuologia, seksuologiczny) mechaniczny środek antykoncepcyjny stosowany głównie przez mężczyzn, wykonany z lateksu;

prezydent /ˈprɛzɨdɛ̃nt/ (n)
大統領
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głowa państwa, najważniejsza osoba w kraju w niektórych ustrojach;

prezydentura /ˌprɛzɨdɛ̃nˈtura/ (n)
大統領職
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) bycie prezydentem
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres, gdy ktoś jest prezydentem

prima aprilis /ˈprʲĩma ːˈprʲilʲis/ (n)
エイプリルフール, 万愚節
  dzień żartów obchodzony pierwszego kwietnia w wielu krajach, w tym w Polsce;

primadonna /prˌimadˈɔnna/ (n)
プリマドンナ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pierwsza, najlepsza śpiewaczka operowa

primogenitura /ˌprʲĩmɔɡɛ̃ɲiˈtura/ (n)
長子相続制
  dziedziczenie przez najstarszego w rodzie;

priorytet /prʲjɔˈrɨtɛt/ (n)
優先
  pierwszeństwo przysługujące czemuś

pro-choice /prˈɔxɔˈitsɛ/ (n)
プロチョイス
  ogół ruchów społecznych i organizacji, które opowiadają się za legalizacją aborcji;

problem /ˈprɔblɛ̃m/ (n)
問題
  interesujące zagadnienie

proboszcz /ˈprɔbɔʃʧ̑/ (n)
教区牧師
  (kościelny) ksiądz zarządzający parafią;

probówka /prɔbˈufka/ (n)
試験管
  (chemia, chemiczny) naczynie laboratoryjne, zwykle szklane, o wąskim, cylindrycznym kształcie, służące do przeprowadzania badań i eksperymentów;

procedura /ˌprɔʦ̑ɛˈdura/ (n)
やり方
  (informatyka, informatyczny) wydzielona część programu;
  określone reguły postępowania w jakiejś sprawie

procent /ˈprɔʦ̑ɛ̃nt/ (n)
パーセント
  (drukarstwo, drukarski) symbol procenta (1.1)
パーセンテージ
  bliżej nieokreślony ułamek, część

procent /ˈprɔʦ̑ɛ̃nt/ (numeralFraction)
パーセント
  (matematyka, matematyczny) setna część całości;

proces /ˈprɔʦ̑ɛs/ (n)
過程
  (informatyka, informatyczny) każdy egzemplarz wykonywanego programu
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie w sądzie
  uporządkowany ciąg zdarzeń zachodzących po sobie

procesor /prɔˈʦ̑ɛsɔr/ (n)
プロセッサ
  (informatyka, informatyczny) urządzenie cyfrowe potrafiące pobierać, interpretować i wykonywać ciąg rozkazów;

produkcja /prɔˈdukʦ̑ʲja/ (n)
製造業
  uporządkowana działalność prowadząca do wytwarzania określonych rzeczy, produktów

produkt /ˈprɔdukt/ (n)
製品
  (chemia, chemiczny) substancja powstała w wyniku reakcji chemicznej
  (matematyka, matematyczny) uogólnienie iloczynu kartezjańskiego;
  rezultat pracy twórczej
  rezultat procesu produkcji lub ogólniej działalności przedsiębiorstwa
  w marketingu: wszystko, co można zaoferować na rynku;

profesor /prɔˈfɛsɔr/ (n)
教授
  (edukacja, edukacyjny) nazwa stanowiska pracy na uczelniach wyższych i w instytucjach naukowych;
教授, 先生
  (edukacja, edukacyjny) tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym;

prognoza pogody /prɔɡnˈɔza pɔɡˈɔdɨ/ (n)
天気予報
  przewidywanie zjawisk meteorologicznych na określonym obszarze w określonym czasie

program /ˈprɔɡrãm/ (n)
番組
  odrębna audycja nadawana przez telewizję lub radio

program telewizyjny /prˈɔɡram tˌɛlɛvizˈɨjnɨ/ (n)
テレビプログラム
  (telewizja, telewizyjny) telewizyjna produkcja audiowizualna, podstawowa jednostka ramówek stacji telewizyjnych;

programowanie /ˌprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
プログラミング
  (informatyka, informatyczny) tworzenie programów komputerowych;

programować /ˌprɔɡrãˈmɔvaʨ̑/ (v)
プログラムを作る
  (informatyka, informatyczny) tworzyć programy komputerowe

projekcja /prɔˈjɛkʦ̑ʲja/ (n)
投影
  (psychologia, psychologiczny) narcystyczny mechanizm obronny polegający na przypisywaniu innym własnych poglądów, zachowań lub cech, najczęściej negatywnych; rzutowanie własnych cech i przypisywanie swoich motywacji drugiej osobie;

projekt /ˈprɔjɛkt/ (n)
プロジェクト, 計画
  (zarządzanie) zorganizowany ciąg działań, ograniczony w czasie, zmierzający do osiągnięcia założonego celu

prokariont /prɔkˈarjɔnt/ (n)
原核生物
  (biologia, biologiczny) (systematyka) organizm należący do królestwa prokariontów
  (biologia, biologiczny) mikroorganizm, najczęściej jednokomórkowy, którego komórka nie zawiera jądra komórkowego oraz organelli komórkowych

prokrastynacja /prˌɔkrastɨnˈatsja/ (n)
先延ばし
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwa tendencja do nieustannego odkładania pewnych czynności na później;

prokreacja /prˌɔkrɛˈatsja/ (n)
生殖
  (biologia, biologiczny) płodzenie i rodzenie potomstwa

prokurator /ˌprɔkuˈratɔr/ (n)
検事
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) funkcjonariusz czuwający nad ściganiem przestępstw i oskarżający przed sądem;

proletariat /ˌprɔlɛˈtarʲjat/ (n)
プロレタリアート
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie warstwa najuboższych, niemających ziemi obywateli, wolna w zasadzie od podatków i służby wojskowej, u schyłku republiki w znacznym stopniu utrzymywana przez państwo;
  (socjologia, socjologiczny) najuboższa warstwa społeczna
  (socjologia, socjologiczny) w marksizmie klasa społeczna pozbawiona środków produkcji, złożona z robotników najemnych, posiadająca świadomość klasową, tocząca walkę z burżuazją

prolog /ˈprɔlɔk/ (n)
序詞
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) początkowy człon utworu wprowadzający informacje o okolicznościach poprzedzających właściwą akcję;

prom /prɔ̃m/ (n)
フェリー, フェリーボート
  statek przewożący pasażerów, samochody i towary i kursujący wahadłowo;

promenada /ˌprɔ̃mɛ̃ˈnada/ (n)
遊歩道
  ulica, aleja spacerowa

promet /ˈprɔ̃mɛt/ (n)
プロメチウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pm i liczbie atomowej 61;

promieniowanie /ˌprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲɔˈvãɲɛ/ (n)
放射
  (fizyka, fizyczny) strumień cząstek lub fal wysyłanych przez ciało;

promień /ˈprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
半径
  (matematyka, matematyczny) odcinek łączący środek koła, okręgu, sfery lub kuli z dowolnym punktem położonym na jej brzegu, długość tego odcinka;

propaganda /ˌprɔpaˈɡãnda/ (n)
宣伝
  działanie mające na celu szerzenie, wyjaśnianie i rozpowszechnianie pewnych poglądów, idei, haseł w celu pozyskania zwolenników;

propan /ˈprɔpãn/ (n)
プロパン
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezwonny i bezbarwny gaz, jego mieszanina z butanem znana jest jako LPG;

proponować /ˌprɔpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
勧める
  zgłaszać, wysuwać, zachwalać propozycję (ofertę, pomysł, projekt)

propozycja /ˌprɔpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
提案
  coś, co się komuś proponuje

propriocepcja /ˌprɔprʲjɔˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
深部感覚
  (fizjologia, fizjologiczny) zmysł orientacji ułożenia części własnego ciała

proroctwo /prɔˈrɔʦ̑tfɔ/ (n)
予言
  przepowiednia przyszłości, najczęściej wygłaszana przez proroka

prorok /ˈprɔrɔk/ (n)
預言者, 予言者
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczny przywódca lub reformator religijny, któremu przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolności wizjonerskie;

prorokini /ˌprɔrɔˈcĩɲi/ (n)
女預言者
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczna przywódczyni religijna, której przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolność przepowiadania przyszłości

prosić /ˈprɔɕiʨ̑/ (v)
頼む, 要請する
  zwracać się uprzejmie do kogoś w celu uzyskania czegoś

proso /ˈprɔsɔ/ (n)
黍
  (botanika, botaniczny) Panicum miliaceum, roślina zbożowa;

prostata /prɔˈstata/ (n)
前立腺
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł płciowy męski położony w miednicy mniejszej, wydzielający składniki nasienia

prostokąt /prɔˈstɔkɔ̃nt/ (n)
長方形
  (geometria) czworokąt, który ma wszystkie wewnętrzne kąty proste;

prostokątny /ˌprɔstɔˈkɔ̃ntnɨ/ (adj)
直角の
  mający kształt prostokąta

prostopadłościan /ˌprɔstɔpadˈwɔɕʨ̑ãn/ (n)
立方体
  (geometria) wielościan wypukły, którego wszystkie ściany są prostokątami;

prostopadły /ˌprɔstɔˈpadwɨ/ (adj)
垂直
  tworzący z daną prostą albo płaszczyzną kąt prosty

prosty /ˈprɔstɨ/ (adj)
簡単
  łatwy, o niewielkiej trudności

prostytucja /ˌprɔstɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
売春, 切り売り主義
  proceder sprzedaży usług seksualnych;

prostytutka /ˌprɔstɨˈtutka/ (n)
売春婦
  (książkowy) kobieta sprzedająca własne usługi seksualne

proszek /ˈprɔʃɛk/ (n)
粉
  substancja roztarta, rozkruszona, zmielona lub w inny sposób podzielona na wiele bardzo drobnych cząsteczek

proszek do pieczenia /prˈɔʃɛɡ dɔ pʲɛtʃˈɛɲʲa/ (n)
ベーキングパウダー
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) substancja spulchniająca do wypieków, której podstawowym składnikiem jest soda oczyszczona czyli wodorowęglan sodu;

proszę /ˈprɔʃɛ/
お願いします
  zwrot używany zamiast trybu rozkazującego
え
  zwrot używany zamiast wołacza, wraz z rzeczownikiem w dopełniaczu przy skierowaniu wypowiedzi do kogoś

protagonista /ˌprɔtaɡɔ̃ˈɲista/ (n)
主人公
  (historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w starożytnej Grecji: pierwszy aktor, prowadzący dialog z chórem, a w późniejszym okresie także z innymi aktorami
  bojownik, przywódca, prowodyr w walce o jakąś sprawę
  najwybitniejszy aktor w zespole
  odtwórca głównej roli

protaktyn /prɔˈtaktɨ̃n/ (n)
プロトアクチニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pa i liczbie atomowej 91;

protekcjonizm /ˌprɔtɛkˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
保護主義
  (ekonomia, ekonomiczny) polityka ochrony przemysłu i handlu krajowego przed konkurencją zagraniczną, głównie za pomocą ceł nakładanych na przywożone towary;

protel /prˈɔtɛl/ (n)
アードウルフ
  (zoologia, zoologiczny) Proteles cristata, drapieżnik lądowy;

protest /ˈprɔtɛst/ (n)
プロテスト
  demonstracyjny sprzeciw wobec czegoś

protestantyzm /ˌprɔtɛˈstãntɨsm̥/ (n)
新教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z głównych kierunków chrześcijaństwa, składający się z wierzeń powstałych głównie na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych w XVI wieku;

protestować /ˌprɔtɛˈstɔvaʨ̑/ (v)
抗議する
  wyrażać sprzeciw, pokazywać, że się z czymś nie zgadza

proton /ˈprɔtɔ̃n/ (n)
陽子
  (fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków górnych i jednego dolnego;

prototyp /prɔˈtɔtɨp/ (n)
プロトタイプ
  (technologia, technika, techniczny) pierwszy działający egzemplarz maszyny lub urządzenia, wykonany według dokumentacji i stanowiący podstawę do dalszej produkcji;

prowadzenie /ˌprɔvaˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
案内
  (rzeczownik odczasownikowy) od: prowadzić

prowadzić /prɔˈvaʥ̑iʨ̑/ (v)
導く
  (sport, sportowy) także (przenośnie, przenośnia) być pierwszym w trakcie wyścigu
案内する, 導く
  być czyimś przewodnikiem, kierować kogoś do jakiegoś miejsca

prowansalski /ˌprɔvãw̃ˈsalsʲci/ (n)
オック語
  jeden z dialektów języka oksytańskiego używany w południowo-wschodniej Francji;

prowiant /ˈprɔvʲjãnt/ (n)
食料
  żywność, zapasy żywności

prowincja /prɔˈvʲĩnʦ̑ʲja/ (n)
省, 地方
  (administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kościelna jednostka administracyjna pod zarządem metropolity lub arcybiskupa;
地方, 省
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zakonna jednostka administracyjna pod jurysdykcją przełożonego prowincjalengo;

prowokacja /ˌprɔvɔˈkaʦ̑ʲja/ (n)
挑発
  podstępne czyny, których celem jest nakłonienie kogoś do określonego działania
  podstępny czyn tajnych agentów, podszywających się pod członków jakiejś organizacji w celu wyrządzenia jej szkody

prozopagnozja /ˌprɔzɔpaɡˈnɔzʲja/ (n)
相貌失認症
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) niezdolność do rozpoznawania twarzy;

prycza /ˈprɨʧ̑a/ (n)
寝台
  prymitywne drewniane lub metalowe łóżko, czasem piętrowe

prymatologia /ˌprɨ̃matɔˈlɔɟja/ (n)
霊長類学
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się badaniem zarówno współczesnych, jak też wymarłych ssaków naczelnych, oprócz człowieka;

prymitywny /ˌprɨ̃mʲiˈtɨvnɨ/ (adj)
原始的
  mający prostą, nieskomplikowaną formę lub budowę
  (pejoratywnie, pejoratywny) odznaczającym się niskim poziomem kultury

pryszcz /prɨʃʧ̑/ (n)
にきび
  krosta

prysznic /ˈprɨʃʲɲiʦ̑/ (n)
シャワー
  aparat do kąpieli natryskowej, w którym woda przechodząca przez rury spada gęstym deszczem kropli;

prywatność /prɨvˈatnɔɕtɕ/ (n)
プライバシー
  życie, sprawy prywatne, osobiste, prawo do życia intymnego, chronionego przed ingerencją obcych;

prywatny /prɨˈvatnɨ/ (adj)
私立
  niebędący własnością skarbu państwa ani państwowej instytucji (lub przynajmniej państwo nie ma większości w akcjonariacie)
  wynajęty do osobistego użytku

prywatyzacja /ˌprɨvatɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
民営化
  (ekonomia, ekonomiczny) przekazanie prywatnym właścicielom mienia państwowego lub komunalnego;

przebiegły /pʃɛˈbʲjɛɡwɨ/ (adj)
腹黒い
  postępujący chytrze, przemyślnie

przebój /pʃˈɛbuj/ (n)
ヒット
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (telewizja, telewizyjny) coś bardzo popularnego, szczególnie w odniesieniu do utworów muzycznych

przechodni /pʃɛˈxɔdʲɲi/ (adj)
他動
  (gramatyka) o czasowniku: posiadający formy strony biernej

przechodzień /pʃɛˈxɔʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
通行人
  osoba idąca ulicą lub chodnikiem

przeciek /ˈpʃɛʨ̑ɛk/ (n)
リーク
  (przenośnie, przenośnia) niekontrolowane, nielegalne przedostanie się poufnych informacji do mediów lub opinii publicznej
  wypływ cieczy lub uchodzenie gazu z miejsca, w którym powstała nieszczelność

przecinek /pʃɛˈʨ̑ĩnɛk/ (n)
コンマ
  znak interpunkcyjny służący do oddzielania pojęć przy ich wymienianiu lub do oddzielania zdań w zdaniu złożonym;

przeciwciało /ˌpʃɛʨ̑ifʲˈʨ̑awɔ/ (n)
抗体
  (medycyna, medyczny) substancja znajdująca się w organizmach kręgowców lub wytwarzana w odpowiedzi na wprowadzenie antygenów, przed którymi broni organizm;

przeciwny /pʃɛˈʨ̑ivnɨ/ (adj)
あべこべ
  (matematyka, matematyczny) o znaku zmienionym z plus na minus lub odwrotnie;
  o sprzecznych z kimś celach
  znajdujący się naprzeciw czegoś

przeciwprostokątna /pʃˌɛtɕifprˌɔstɔkˈɔntna/ (n)
斜辺
  (matematyka, matematyczny) najdłuższy bok w trójkącie prostokątnym, leżący naprzeciw kąta prostego

przeciwutleniacz /ˌpʃɛʨ̑ivuˈtlɛ̃ɲaʧ̑/ (n)
抗酸化物質
  związek chemiczny chroniący przed utlenianiem inne związki albo pierwiastki

przeciąg /ˈpʃɛʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
隙間風
  strumień chłodnego powietrza powstały w pomieszczeniu z otwartymi lub nieszczelnymi drzwiami lub oknami

przeciętny /pʃɛˈʨ̑ɛ̃ntnɨ/ (adj)
平凡
  niczym się nie wyróżniający, zwykły, nie wykraczający poza przeciętną
  (matematyka, matematyczny) będący wynikiem średniej arytmetycznej, czyli podzielenia sumy wartości przez ich liczbę;
  (potocznie, potoczny) banalny, nieskomplikowany, prosty
  (statystyka, statystyczny) reprezentatywny, typowy

przed /pʃɛt/ (preposition)
...の前に
  …określający, że coś znajduje się bliżej punktu patrzenia niż wyrażenie za przyimkiem; znajduje się bliżej w kolejności
  …służący do opisania ruchu w kierunku miejsca określonego w (1.1)
前
  …służący do wyrażenia, że wydarzenie miało, ma lub będzie miało miejsce wcześniej niż wydarzenie opisane za przyimkiem

przede wszystkim /ˌpʃɛdɛ‿ˈfʃɨstʲcĩm/ (adv)
主に
  o czym mówiący chce przekazać w pierwszej kolejności, co jest dla niego najistotniejsze

przedmieście /pʃɛdˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ/ (n)
近郊
  (urbanistyka, urbanistyczny) jednostka osadnicza tuż poza miastem;

przedmiot /ˈpʃɛdmʲjɔt/ (n)
物, 物体, 物品
  rzecz, obiekt nieożywiony

przedmowa /pʃɛdmˈɔva/ (n)
前書き
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wypowiedź zamieszczona przed głównym tekstem, stanowiąca autorską bądź redakcyjną dyskusję dotyczącą utworu

przedostatni /ˌpʃɛdɔˈstatʲɲi/ (adj)
次末
  będący przed ostatnim elementem, drugi od końca

przedpokój /pʃɛtˈpɔkuj/ (n)
回廊, 廊下
  pomieszczenie w mieszkaniu, z którego można dostać się do pozostałych pomieszczeń

przedpołudnie /ˌpʃɛtpɔˈwudʲɲɛ/ (n)
午前
  okres pomiędzy rankiem a południem

przedramię /pʃɛdˈrãmʲjɛ/ (n)
前腕
  (anatomia, anatomiczny) odcinek kończyny piersiowej (przedniej, górnej) od stawu łokciowego do nadgarstka

przedsionek /pʃɛtɕˈɔnɛk/ (n)
アトリウム
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) u kręgowców część serca oddzielona zastawką od komory

przedsiębiorca /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrʦ̑a/ (n)
アントルプルヌール
  (ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo;

przedsiębiorczość /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrʧ̑ɔɕʨ̑/ (n)
起業
  nauka lub sztuka podejmowania ryzyka i innowacyjności w budowaniu biznesu
  zespół cech człowieka stanowiących o chęci i powodzeniu w załatwianiu różnych spraw (bycie przedsiębiorczym)
冒険心
  ogół przedsiębiorców i przedsiębiorstw

przedsiębiorstwo /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrstfɔ/ (n)
企業
  samodzielna jednostka prowadząca działalność gospodarczą, najczęściej w celu osiągnięcia zysku;

przedszkole /pʃɛṭˈʃkɔlɛ/ (n)
幼稚園
  (szkolnictwo, szkolny) dzienna placówka o charakterze opiekuńczo-wychowawczym, do której uczęszczają dzieci w wieku od trzech lat do chwili rozpoczęcia obowiązku szkolnego;

przedwczoraj /pʃɛtˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
一昨日
  dwa dni przed dniem dzisiejszym; dzień przed wczoraj

przedział /ˈpʃɛʥ̑aw/ (n)
コンパートメント
  (kolejnictwo) jedno z pomieszczeń dla pasażerów, na które podzielony jest wagon;

przegroda nosowa /pʃɛˈɡrɔda nɔˈsɔva/ (n)
鼻中隔
  (anatomia, anatomiczny) przegroda dzieląca jamę nosową na dwie części;

przegrywać /pʃɛˈɡrɨvaʨ̑/ (v)
負ける, 敗れる
  okazywać się słabszym, odnosić porażkę, doznawać niepowodzenia, zostawać pokonanym w jakiejś rywalizacji

przejęzyczenie /ˌpʃɛjɛ̃w̃zɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
失言
  rodzaj błędu popełnionego w wypowiedzi przez człowieka (a nie przez maszynę) w wyniku roztargnienia, przez nieuwagę;

przejście dla pieszych /pʃˈɛjɕtɕɛ dla pʲˈɛʃɨx/ (n)
横断歩道
  miejsce na trasie ruchu pojazdów wyznaczone do pokonywania przez pieszych;

przejście podziemne /pʃˈɛjɕtɕɛ pɔdʑˈɛmnɛ/ (n)
地下道
  budowla zapewniająca możliwość przejścia pod szlakiem komunikacyjnym;

przekaźnik /pʃɛˈkaʑɲik/ (n)
継電器
  (elektryczność) urządzenie do zamiany sygnału o pewnych parametrach lub do pomiaru jego niektórych cech na sygnał o innych parametrach do celów automatyki, pomiarów itp.;

przekleństwo /pʃɛˈklɛ̃j̃stfɔ/ (n)
呪い
  klątwa, życzenie komuś źle

przekonanie /ˌpʃɛkɔ̃ˈnãɲɛ/ (n)
信念
  czyjeś przeświadczenie o prawdziwości jakiejś opinii

przekonywać /ˌpʃɛkɔ̃ˈnɨvaʨ̑/ (v)
説得する
  zmieniać czyjś stosunek do czegoś przez wykazywanie pewnych racji, dowodzenie słuszności

przekroczenie prędkości /pʃˌɛkrɔtʃˈɛɲʲɛ prɛntkˈɔɕtɕi/ (n)
スピード違反
  (motoryzacja) poruszanie się pojazdem z prędkością wyższą niż dozwolona

przekąska /pʃɛˈkɔ̃w̃ska/ (n)
おやつ
  niewielka porcja jedzenia, spożywana między regularnymi posiłkami dla zaspokojenia głodu lub ze względów smakowych;

przekątna /pʃɛˈkɔ̃ntna/ (n)
対角線
  (matematyka, matematyczny) odcinek łączący dwa wierzchołki wielokąta lub wielościanu, nieleżące na jego jednym boku lub ścianie i znajdujące się całkowicie wewnątrz tego wielokąta lub wielościanu

przelewać /pʃɛˈlɛvaʨ̑/ (v)
あふれる
  o cieczy: wylewać się, występować z brzegów

przeludnienie /ˌpʃɛludʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
人口過剰
  sytuacja, w której liczba ludności przekracza znacząco pojemność środowiska

przemoc /ˈpʃɛ̃mɔʦ̑/ (n)
暴力
  zastosowanie przewagi siły wobec kogoś, aby zmusić go do posłuszeństwa

przemoc domowa /pʃˈɛmɔdʑ dɔmˈɔva/ (n)
DV
  (socjologia, socjologiczny) zjawisko społeczne zachodzące, gdy członek rodziny (mąż, żona (i tym podobne, i temu podobne)) próbuje zdominować fizycznie lub psychicznie drugiego członka rodziny;

przemysł /ˈpʃɛ̃mɨsw̥/ (n)
産業, 工業
  dział gospodarki, obejmujący produkcję dóbr na dużą skalę;

przemysłowiec /pʃˌɛmɨswˈɔvʲɛts/ (n)
実業家
  właściciel zakładu przemysłowego

przenikać /pʃɛɲˈikatɕ/ (v)
突き通る
  przechodzić przez pewną barierę lub rozprzestrzeniać się w czym

przenosić /pʃɛ̃ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
転勤させる
  przemieszczać coś niosąc

przepis /ˈpʃɛpʲis/ (n)
レシピ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sposób przygotowania potrawy

przepiórka /pʃɛˈpʲjurka/ (n)
ヨーロッパウズラ, ヨアロッパウズラ
  (ornitologia, ornitologiczny) Coturnix coturnix, średni ptak ze smugami na upierzeniu grzbietowej stronie ciała;

przepona /pʃɛˈpɔ̃na/ (n)
横隔膜
  (anatomia, anatomiczny) duży mięsień w kształcie kopuły, oddzielający klatkę od niżej położonych narządów

przepowiednia /ˌpʃɛpɔˈvʲjɛdʲɲa/ (n)
予言
  wypowiedź o wydarzeniach, które mają nastąpić, określająca ich szczegóły

przepraszam /pʃɛˈpraʃãm/ (interjection)
すみません
  uprzejme zwrócenie na siebie uwagi
御免, ごめんなさい
  wyrażenie żalu, przeprosin za wyrządzoną przez siebie krzywdę, niezręczność

przeprowadzka /ˌpʃɛprɔˈvaʦ̑ka/ (n)
引っ越し
  zmiana miejsca zamieszkania lub siedziby

przepuklina /pʃˌɛpuklˈina/ (n)
ヘルニア, 脱腸
  (medycyna, medyczny) patologiczne przemieszczenie się tkanki, części narządu poza naturalne umiejscowienie, wpuklając się w sąsiednią okolicę anatomiczną

przepustka /pʃɛpˈustka/ (n)
許可証
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) dokument zezwalający na wejście i przebywanie gdzieś lub wwiezienie czegoś;

przerażający /pʃˌɛraʒajˈɔntsɨ/ (adj)
怖い
  taki, który budzi grozę, strach

przerwa /ˈpʃɛrva/ (n)
休憩
  czas wolny między godzinami pracy, nauki w szkole

przesada /pʃɛˈsada/ (n)
誇大
  wyolbrzymione przedstawianie czegoś, pojmowanie czegoś z nadmierną afektacją, nienaturalność

przesadzać /pʃɛˈsaʣ̑aʨ̑/ (v)
誇張
  przedstawiać coś poważniejszym, większym, niż jest w rzeczywistości

przesilenie /pʃˌɛɕilˈɛɲʲɛ/ (n)
冬至
  (astronomia, astronomiczny) skrajny punkt odchylenia Słońca od równika;

przesilenie letnie /pʃˌɛɕilˈɛɲʲɛ lˈɛtɲʲɛ/ (n)
夏至
  (astronomia, astronomiczny) przesilenie przypadające na koniec czerwca (około 24.), gdy Słońce znajduje się najbliżej bieguna północnego

przesilenie zimowe /pʃˌɛɕilˈɛɲʲɛ ʑimˈɔvɛ/ (n)
冬至
  (astronomia, astronomiczny) moment górowania Słońca w zenicie w możliwie najdalej na południe wysuniętej szerokości geograficznej półkuli północnej;

przesmyk /ˈpʃɛsmɨk/ (n)
地峡
  (geografia, geograficzny) wąski pas lądu łączący dwa większe obszary lądowe;

przestronny /pʃɛˈstrɔ̃nːɨ/ (adj)
広々
  taki, który ma dużo wolnego miejsca, wolnej przestrzeni

przestrzegać /pʃɛˈsṭʃɛɡaʨ̑/ (v)
従う
  stosować się do czegoś, być w zgodzie z jakimś przepisem

przestrzenny /pʃɛstʃˈɛnnɨ/ (adj)
空間的
  dotyczący przestrzeni

przestrzeń /ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
空間
  (fizyka, fizyczny) miejsce w którym odbywają się zjawiska fizyczne;
  (geometria) nieograniczona co najmniej trójwymiarowa rozciągłość, jedno z podstawowych pojęć geometrii;
  (matematyka, matematyczny) zbiór, na którym określono dodatkową strukturę;
  określony obszar

przestępca /pʃɛˈstɛ̃mpʦ̑a/ (n)
犯人, 罪人
  osoba, która dopuściła się przestępstwa

przestępstwo /pʃɛˈstɛ̃mpstfɔ/ (n)
犯罪
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn zabroniony pod groźbą kary jako zbrodnia lub występek, przez ustawę karną obowiązującą w czasie jego popełnienia, bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy;

przeszczep /ˈpʃɛʃʧ̑ɛp/ (n)
移植
  (medycyna, medyczny) przeniesienie narządu w całości lub w części z jednego ciała do innego

przeszkoda /pʃɛˈʃkɔda/ (n)
邪魔
  coś, co przeszkadza, utrudnia

przeszłość /ˈpʃɛʃwɔɕʨ̑/ (n)
過去
  wszystko to, co już się wydarzyło;

przesąd /ˈpʃɛsɔ̃nt/ (n)
迷信
  wiara w tajemnicze, nadprzyrodzone związki między zjawiskami, w fatalną moc słów, rzeczy i znaków;

przesłanka /pʃɛˈswãnka/ (n)
前提
  okoliczność sprzyjająca realizacji, urzeczywistnienia czegoś

przeważający /pʃˌɛvaʒajˈɔntsɨ/ (adj)
有力な
  będący w większej ilości lub liczbie

przeważnie /pʃɛˈvaʒʲɲɛ/ (adv)
大抵, 大体, 大方
  w przeważającej części

przewidywalny /pʃˌɛvidɨvˈalnɨ/ (adj)
予測
  taki, który daje się przewidzieć

przewidywać /ˌpʃɛvʲiˈdɨvaʨ̑/ (v)
予測
  prognozować przyszłe zdarzenia

przewlekły /pʃɛˈvlɛkwɨ/ (adj)
慢性的
  trwający długo lub stale

przewodniczący /ˌpʃɛvɔdʲɲiˈʧ̑ɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
委員長
  osoba przewodnicząca jakiejś instytucji, organizacji

przewodnik /pʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
案内人
  (turystyka, turystyczny) osoba zajmująca się oprowadzaniem wycieczek turystycznych, pokazująca turystom miejsca warte zobaczenia, eksponaty itp.
  osoba, która czemuś przewodzi, pokazuje drogę

przez /pʃɛs/ (preposition)
によって
  …narzędzia użytego do wykonania czynności
  …operacji dzielenia (w matematyce)

przeziębienie /ˌpʃɛʑɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
風邪, 感冒
  (medycyna, medyczny) choroba będąca następstwem obniżenia odporności ustroju po zziębnięciu

przeznaczenie /ˌpʃɛznaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
運命
  nieunikniona przyszłość; coś, co musi się stać

przezroczysty /ˌpʃɛzrɔˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
透明
  taki, który przepuszcza światło

przełom /ˈpʃɛwɔ̃m/ (n)
突破
  (książkowy) nagła, zasadnicza zmiana, zwrotny moment w czymś

przełożony /ˌpʃɛwɔˈʒɔ̃nɨ/ (n)
上役
  osoba wyższa rangą, mająca władzę nad kimś lub czymś

przełyk /ˈpʃɛwɨk/ (n)
食道
  (anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego łączący gardło z żołądkiem,

prześcieradło /ˌpʃɛɕʨ̑ɛˈradwɔ/ (n)
シーツ
  prostokątny płat materiału należący do bielizny pościelowej i służący do ścielenia łóżka jako pościel pod spód;

prześladowanie /ˌpʃɛɕladɔˈvãɲɛ/ (n)
迫害
  powtarzające się przykrości, szykany przeciwko osobom o innych poglądach, wierze itp.

przeświadczenie /ˌpʃɛɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
信念
  przekonanie na jakiś temat

przeżuwacz /pʃɛˈʒuvaʧ̑/ (n)
反芻動物
  (zoologia, zoologiczny) ssak z uzębieniem i żołądkiem przystosowanym do przeżuwania roślin;

przodek /ˈpʃɔdɛk/ (n)
祖先
  ktoś, od kogo ktoś pochodzi

prztyczek /ˈpʃtɨʧ̑ɛk/ (n)
フィンガースナップ
  lekkie uderzenie końcem palca wskazującego, opartego wcześniej o kciuk

przybywać /pʃɨˈbɨvaʨ̑/ (v)
着く
  docierać do pewnego miejsca

przychodzić /pʃɨˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
来る
  przybywać dokądś

przycisk /ˈpʃɨʨ̑isk/ (n)
ボタン
  (informatyka, informatyczny) pole na ekranie, które reaguje na wskazanie, kliknięcie, wybór itp.
  część urządzenia elektrycznego, która przyciśnięta, steruje obwodem

przyczepa /pʃɨtʃˈɛpa/ (n)
トレーラー
  (motoryzacja) platforma na kołach przystosowana do ciągnięcia jej przez inny pojazd

przyczyna /pʃɨˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
理由
  powód, dla którego coś się stało; czynnik, który wywołał jakieś zjawisko

przyczółek /pʃɨtʃˈuwɛk/ (n)
橋頭堡
  (wojskowość, wojskowy) teren broniony za przeszkodą wodną;

przydawka /pʃɨˈdafka/ (n)
修飾子
  (gramatyka) część zdania, będąca określeniem rzeczownika;

przydomek /pʃɨdˈɔmɛk/ (n)
あだ名
  dodatkowa nazwa nadana komuś, bazująca na cesze charakterystycznej tej osoby

przygoda /pʃɨˈɡɔda/ (n)
冒険
  niecodzienne, niezwykłe zdarzenie

przyimek /pʃɨˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
前置詞
  (gramatyka) wyraz nieodmienny i niesamodzielny poprzedzający zawsze wyrazy odmieniające się przez przypadki (= imiona) i sygnalizujący związki składniowe między wyrazem poprzedzającym a następującym;

przyjaciel /pʃɨˈjäʨ̑ɛl/ (n)
友達
  osoba obdarzana zaufaniem, żyjąca z kimś w serdecznych stosunkach
友達, 友
  osoba okazująca komuś lub czemuś swoją sympatię, zainteresowanie, będąca zwolennikiem

przyjaciółka /ˌpʃɨjäˈʨ̑uwka/ (n)
女友達
  kobieta zaprzyjaźniona z kimś

przyjazny /pʃɨˈjaznɨ/ (adj)
しんせつ
  (przestarzałe, przestarzały) taki, który sprzyja komuś / czemuś i nie przynosi szkód
親切
  taki, który żywi dla kogoś / czegoś uczucie przyjaźni lub jest wyrazem takiego uczucia

przyjaźń /ˈpʃɨjäɕɲ̊/ (n)
友情, 友好, 友誼, フレンドシップ, 友愛, 和親
  dobra, serdeczna relacja pomiędzy osobami opierająca się na wzajemnym zaufaniu, pomocy, życzliwości;

przyjemność /pʃɨˈjɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
楽しみ, 喜び, 愉快
  cecha tego, co przyjemne; dające zadowolenie, satysfakcjonujące

przyjemny /pʃɨˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
面白い
  sprawiający przyjemność, dodatnie wrażenie

przyjmować /pʃɨjˈmɔvaʨ̑/ (v)
服用する
  o lekach: zażywać
受け入れる, 受理する
  odbierać coś (rzecz, informację)

przyjęcie /pʃɨˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
レセプション
  uroczysty posiłek dla gości, zorganizowany na ogół z jakiejś okazji

przykazanie /ˌpʃɨkaˈzãɲɛ/ (n)
戒
  kategoryczne polecenie, nakaz

przykrość /ˈpʃɨkrɔɕʨ̑/ (n)
悔い
  niemiłe, nieprzyjemne uczucie, zdarzenie, wrażenie lub odczucie spowodowane negatywnymi bodźcami

przykład /ˈpʃɨkwat/ (n)
例, 例え
  fakt, obrazujący lub zgodny z twierdzeniem

przylądek /pʃɨˈlɔ̃ndɛk/ (n)
岬
  (geografia, geograficzny) fragment lądu wysunięty w kierunku dużego zbiornika wodnego;

przymiotnik /pʃɨ̃ˈmʲjɔtʲɲik/ (n)
形容詞, 形容動詞
  (gramatyka) wyraz określający cechę rzeczownika np. „biały”, „niski”, „ładny”;

przymiotnikowy /ˌpʃɨ̃mʲjɔtʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
形容詞
  odnoszący się do przymiotnika, mający charakter przymiotnika, utworzony od przymiotnika, będący przymiotnikiem

przymus /ˈpʃɨ̃mus/ (n)
強制
  presja wywierana na kogoś w celu zmuszenia do czegoś

przynęta /pʃɨnˈɛnta/ (n)
餌
  (wędkarstwo) (łowiectwo, łowiecki) pokarm, który umieszcza się w sieciach, na wędkach lub w pułapkach aby wabić zwierzynę łowną, ryby, ptaki;

przypadek /pʃɨˈpadɛk/ (n)
格
  (gramatyka) forma wyrazu w deklinacji;
偶然
  losowe, nieplanowane wydarzenie

przypadkowo /ˌpʃɨpatˈkɔvɔ/ (adv)
偶然
  wskutek przypadku lub zbiegu okoliczności

przypadkowy /ˌpʃɨpatˈkɔvɨ/ (adj)
偶然
  będący wynikiem przypadku

przypominać /ˌpʃɨpɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
思い出す
  przywodzić coś na myśl, przywoływać wspomnienie o czymś

przyprawa /pʃɨˈprava/ (n)
スパイス, 香辛料
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) składnik dodawany do potrawy w celu poprawienia jej smaku lub zapachu;

przypuszczalnie /pʃˌɨpuʃtʃˈalɲʲɛ/ (adv)
おそらく
  prawdopodobnie, być może

przypuszczać /pʃɨˈpuʃʧ̑aʨ̑/ (v)
推測 する
  uważać coś, domyślać się czegoś bez dostatecznych podstaw, bez pewności

przypływ /pʃˈɨpwɨf/ (n)
満ち潮
  (hydrologia, hydrologiczny) podniesienie się poziomu wód morskich związane z wpływem grawitacji Księżyca i Słońca

przyroda /pʃɨˈrɔda/ (n)
自然
  świat fizyczny, ożywiony i nieożywiony, otaczający człowieka, bez wytworów jego działalności;

przyrostek /pʃɨˈrɔstɛk/ (n)
接尾辞
  (językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany po leksemie;

przysadka mózgowa /pʃɨˈsatka muzˈɡɔva/ (n)
下垂体
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny, którego funkcją jest wytwarzanie i wydzielanie hormonów;

przysięga /pʃɨˈɕɛ̃ŋɡa/ (n)
誓い
  uroczyste przyrzeczenie, wypowiadane najczęściej w słowach ustalonych zwyczajowo lub prawnie; bezwzględne zapewnienie wykonania czegoś, stwierdzenie, potwierdzenie prawdziwości tego

przysięgać /pʃɨˈɕɛ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
誓う
  silnie deklarować, mocno obiecywać

przyssawka /pʃɨˈsːafka/ (n)
吸盤
  miękka miseczka przysysająca się do podłoża po naciśnięciu

przystanek /pʃɨˈstãnɛk/ (n)
停留所
  miejsce, gdzie pasażerowie drogowego transportu publicznego mogą wsiąść lub wysiąść

przystanek autobusowy /pʃɨˈstãnɛk ˌawtɔbuˈsɔvɨ/ (n)
バス停
  przystanek, na którym zatrzymują się autobusy

przyszłość /ˈpʃɨʃwɔɕʨ̑/ (n)
未来, 将来
  czas, który dopiero nadejdzie, nastąpi;

przysłowie /pʃɨˈswɔvʲjɛ/ (n)
諺
  zdanie utrwalone w tradycji ustnej, czasem w formie wierszowanej, wyrażające jakąś myśl ogólną: regułę życiową, wskazówkę, przestrogę;

przysłówek /pʃɨˈswuvɛk/ (n)
副詞
  (gramatyka) część mowy określająca sposób, czas lub miejsce wykonywania czynności albo stopień nasycenia cechy wyrażonej przymiotnikiem;

przytułek /pʃɨtˈuwɛk/ (n)
避難
  miejsce schronienia

przywilej /pʃɨˈvʲilɛj/ (n)
特権
  (książkowy) szczególne uprawnienie, prawo korzystania ze szczególnych względów w jakimś zakresie;

przywódca /pʃɨˈvutʦ̑a/ (n)
ガイド
  osoba, która przewodzi innym dzięki swojemu autorytetowi lub posiadanej władzy

przyśpieszać /pʃɨɕˈpʲjɛʃaʨ̑/ (v)
早める
  sprawiać, że coś dzieje się szybciej
  zwiększać prędkość

przyśpieszenie /ˌpʃɨɕpʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
加速度
  (fizyka, fizyczny) zmiana prędkości w jednostce czasu;

próba /ˈpruba/ (n)
試み
  test, sprawdzenie poprawności działania czegoś lub kogoś
  usiłowanie dokonania czegoś
予行演習
  ćwiczenie czegoś, co będzie przedstawione przed publicznością, np. koncertu, spektaklu

próbka /ˈprupka/ (n)
標本
  mała porcja czegoś przeznaczona do badań

próbować /pruˈbɔvaʨ̑/ (v)
試みる
  starać się coś zrobić

próchnica /pruxɲˈitsa/ (n)
虫歯
  (stomatologia, stomatologiczny) choroba bakteryjna twardych tkanek zębów, powodująca powstawanie ubytków;

próg /pruk/ (n)
フレット
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element na gryfie niektórych instrumentów, do którego dociska się struny
戸口の踏み段
  listwa w podłodze na styku dwóch pomieszczeń, dolna część futryny
閾値
  wielkość graniczna

próżnia /ˈpruʒʲɲa/ (n)
真空
  (fizyka, fizyczny) przestrzeń, w której nie ma cząsteczek obdarzonych masą (pomijając cząstki wirtualne);

próżność /ˈpruʒnɔɕʨ̑/ (n)
虚栄心
  cecha osoby, która jest próżna; charakteryzuje ją chęć imponowania innym lub małostkowe ambicje

prąd /prɔ̃nt/ (n)
電流
  (fizyka, fizyczny) ruch ładunków elektrycznych;
電力
  (potocznie, potoczny) energia elektryczna
水 の流, 水流
  strumień wody
傾向
  tendencja, kierunek

prądnica /prɔ̃ndʲˈɲiʦ̑a/ (n)
発電機
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) urządzenie do zamiany energii mechanicznej na elektryczną;

pręcik /ˈprɛ̃ɲʨ̑ik/ (n)
雄蕊
  (botanika, botaniczny) męski organ płciowy roślin znajdujący się w kwiatach;

prędkość /ˈprɛ̃ntkɔɕʨ̑/ (n)
速度
  (fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa wyrażająca zmianę wektora położenia w jednostce czasu;

prędzej czy później /ˈprɛ̃nʣ̑ɛj ˈʧ̑ɨ ˈpuʑɲɛ̇j/ (adv)
早晩
  w bliskiej lub dalekiej przyszłości (o czymś co na pewno się wydarzy, ale nie wiadomo kiedy)

pręt /prɛ̃nt/ (n)
棒
  drążek, tyczka, witka
  wyrób hutniczy znacznie bardziej dłuższy niż gruby i szeroki

psalm /psalm/ (n)
詩篇
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) liryczny utwór modlitewny wzorowany na poezji starotestamentalnej
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijny utwór modlitewno-hymniczny;

psałterz /psˈawtɛʃ/ (n)
聖詠
  zbiór psalmów

pseudoefedryna /psˌɛwdɔˌɛfɛdrˈɨna/ (n)
プソイドエフェドリン
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny analog efedryny, substancja stosowana w zapaleniach górnych dróg oddechowych;

pseudonauka /ˌpsɛwdɔ̃naˈ<sup>w</sup>uka/ (n)
疑似科学
  zbiór twierdzeń nieakceptowanych powszechnie przez środowisko naukowe, które aspirują do miana nauki;

pseudonim /psɛwˈdɔ̃ɲĩm/ (n)
あざな, 字
  (książkowy) przybrane imię, nazwisko lub inna nazwa, używane najczęściej przez artystów lub konspiratorów zamiast lub oprócz prawdziwych;

psi /psʲi/ /pʲɕi/ (n)
プサイ
  nazwa dwudziestej trzeciej litery alfabetu greckiego, ψ;

psina /ˈpʲɕĩna/ (n)
狗肉
  (potocznie, potoczny) (rzadki, rzadko używany) (spożywczy) mięso z psa

psowate /psɔˈvatɛ/ (n)
イヌ科
  (zoologia, zoologiczny) rodzina lądowych ssaków drapieżnych obejmująca ponad 30 współcześnie żyjących gatunków, m.in.: psy, wilki, lisy, fenki, kojoty i szakale;

pstrąg /pstrɔ̃ŋk/ (n)
鱒
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba słodkowodna z charakterystycznymi plamkami na bokach;

psuć /psuʨ̑/ (v)
腐敗する
  o żywności: stawać się niejadalną w wyniku gnicia, rozkładu, fermentacji

psychiatra /psɨˈxʲjatra/ (n)
精神科医
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych

psychiatria /psɨˈxʲjatrʲja/ (n)
精神医学
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dział medycyny zajmujący się pochodzeniem, rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych;

psychoanaliza /psˌɨxɔˌanalˈiza/ (n)
精神分析学
  (psychologia, psychologiczny) kierunek w psychologii XX w. stworzony przez Zygmunta Freuda, tłumaczący strukturę, działanie i rozwój osobowości, a także zjawiska społeczno-historyczne oddziaływaniem nieświadomych mechanizmów motywacyjnych pozostających we wzajemnych konfliktach

psychologia /ˌpsɨxɔˈlɔɟja/ (n)
心理学
  nauka badająca psychikę oraz zachowanie człowieka;

psychopomp /psɨˈxɔpɔ̃mp/ (n)
お迎え現象
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota (anioł, bóstwo, duch, zwierzę) odprowadzająca lub przenosząca dusze zmarłych do świata pozagrobowego;

psychoza /psɨˈxɔza/ (n)
精神病
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna objawiająca się halucynacjami, urojeniami, niezdolnością do współżycia społecznego;

pszczelarstwo /pʃʧ̑ɛˈlarstfɔ/ (n)
養蜂
  (rolnictwo, rolniczy) hodowla pszczół;

pszczelarz /ˈpʃʧ̑ɛlaʃ/ (n)
養蜂家
  (pszczelarstwo, pszczelarski) osoba hodująca pszczoły w celu uzyskania produktów pszczelich, takich jak miód, wosk, pyłek, pierzga, propolis lub zapewnienia dostatecznej ilości pszczół do zapylania użytków rolnych

pszczoła /ˈpʃʧ̑ɔwa/ (n)
蜜蜂, 蜂
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Apis mellifera, pszczoła miodna, latający owad wytwarzający miód, żyjący w zorganizowanych społecznościach;

pszenica /pʃɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
小麦
  roślina zbożowa z rodzaju (1.1)

ptak /ptak/ (n)
鳥, とり
  (ornitologia, ornitologiczny) zwierzę opierzone posiadające skrzydła i dziób;

ptasia grypa /ˈptaɕa ˈɡrɨpa/ (n)
トリインフルエンザ
  (weterynaria, weterynaryjny) rodzaj grypy przenoszony przez ptaki;

publiczny /puˈblʲiʧ̑nɨ/ (adj)
公立
  taki, który dotyczy ogółu ludzi, społeczności; służy ludziom, jest stworzony dla ludzi

puch /pux/ (n)
ダウン
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzaj delikatnego pierza

puchacz /ˈpuxaʧ̑/ (n)
鷲木菟, ワシミミズク
  (ornitologia, ornitologiczny) największa występująca w Polsce sowa;

puchar /ˈpuxar/ (n)
カップ
  (sport, sportowy) trofeum przyznawane jako nagroda;
  naczynie, rodzaj czary z nóżką, w postaci dużego kielicha, niekiedy z grubego szkła;

pud /pˈut/ (n)
プード
  (jednostka miary) dawna rosyjska jednostka masy równa 40 ówczesnym funtom (16,38kg);

pudel /ˈpudɛl/ (n)
プードル
  (kynologia, kynologiczny) rasa hodowanych w kilku odmianach psów do towarzystwa; pies należący do tej rasy;

puder /ˈpudɛr/ (n)
ファンデーション
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk o charakterystycznej kruchej i sypkiej konsystencji, służący do pielęgnacji i upiększania skóry, najczęściej twarzy;

puk-puk /pˈukpˈuk/ (interjection)
ノックノック
  onomatopeja naśladująca odgłos pukania, zwykle do drzwi

pulpit /ˈpulpʲit/ (n)
教壇
  stolik do pisania z pochyłym blatem

puls /puls/ (n)
脈
  (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) miejsce na ciele, w którym wyczucie tętna jest łatwiejsze
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) rozciąganie ściany tętnic spowodowane zmianami ciśnienia krwi, które są wynikiem skurczów i rozkurczów komór serca

pulsar /ˈpulsar/ (n)
パルサー
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda neutronowa, wysyłająca regularne impulsy elektromagnetyczne;

puma /ˈpũma/ (n)
ピューマ
  (zoologia, zoologiczny) Puma, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;

pumeks /ˈpũmɛks/ (n)
軽石
  (geologia, geologiczny) wulkaniczna skała magmowa zbudowana z porowatego szkliwa wulkanicznego powstałego z silnie gazującej lawy;

punkt /pũŋkt/ (n)
点
  (geometria) najmniejszy, bezwymiarowy obiekt geometryczny;
  (potocznie, potoczny) o kropce
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jednostka redakcyjna tekstu prawnego;

punkt widokowy /pˈuŋɡd vˌidɔkˈɔvɨ/ (n)
高所
  (turystyka, turystyczny) wzniesione miejsce w terenie, z którego roztacza się atrakcyjny, szeroki widok na okolicę;

punkt widzenia /ˈpũŋɡd vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (n)
観点
  stanowisko, z którego rozpatruje się jakąś sprawę, sposób, w jaki ujmuje się jakieś zagadnienie

punkt wyjścia /ˈpũŋɡd ˈvɨjɕʨ̑a/ (n)
出発点
  początkowe położenie, stan inicjujący jakiś proces, podłoże zmiany, źródło wydarzeń

punktualny /ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
正確
  przybywający o określonej godzinie, nie spóźniający się; przestrzegający punktualności

pupa /ˈpupa/ (n)
お尻
  dziecięce pośladki, (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) każde inne

purpuryna /pˌurpurˈɨna/ (n)
プルプリン
  (chemia, chemiczny) organiczny barwnik stosowany do otrzymywania zaprawowych barwników kwasowych, farb imitujących złoto i w chemii analitycznej

puryna /purˈɨna/ (n)
プリン
  (biochemia, biochemiczny) aromatyczny, organiczny związek chemiczny;

puryzm /pˈurɨzm/ (n)
ピュリスム
  (językoznawstwo, językoznawczy) postawa wobec języka charakteryzująca się koncentracją na ideałach różnie pojmowanej „czystości” językowej;

pustelnik /puˈstɛlʲɲik/ (n)
仙人
  człowiek mieszkający w odosobnieniu i oddający się modlitwie

pustka /pˈustka/ (n)
明き
  teren niezaludniony lub opuszczony, obszar niezagospodarowany

pustułka /puˈstuwka/ (n)
チョウゲンボウ
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco tinnunculus, barwny, drapieżny ptak eurazjatycki;

pusty /ˈpustɨ/ (adj)
空
  niezawierający niczego

pustynia /puˈstɨ̃ɲa/ (n)
砂漠, 沙漠
  (geografia, geograficzny) teren niemal całkowicie pozbawiony roślinności na skutek małej ilości opadów;

pustynnienie /pˌustɨnɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
砂漠化
  (geologia, geologiczny) zjawisko zamieniania się jakiegoś obszaru w pustynię;

puszka /ˈpuʃka/ (n)
缶
  metalowy, zamykany pojemnik – na żywność, napoje, farby itp.;

puszysty /puʃˈɨstɨ/ (adj)
ふかふか
  o miękkim i gęstym owłosieniu, futrze lub sierści

puzon /pˈuzɔn/ (n)
トロンボーン
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, w którym wysokość dźwięku reguluje się teleskopowym suwakiem;

pułk /pˈuwk/ (n)
連隊
  (wojskowość, wojskowy) duża jednostka wojskowa większa od batalionu i mniejsza od brygady lub dywizji;

pułkownik /puwˈkɔvʲɲik/ (n)
大佐
  wyższy stopień oficerski niższy od generała;

pycha /ˈpɨxa/ (n)
傲慢, 高慢
  nadmierne przekonanie o własnej doskonałości

pyrrusowe zwycięstwo /ˌpɨrːuˈsɔvɛ zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (idiom)
ピュロスの勝利
  zwycięstwo osiągnięte zbyt wysokim kosztem;

pyszny /ˈpɨʃnɨ/ (adj)
美味しい, おいしい
  bardzo smaczny

pytanie /pɨˈtãɲɛ/ (n)
質問, shitsumon
  wypowiedź, której celem jest uzyskanie informacji
問題
  zagadnienie, problem

pytanie retoryczne /pɨˈtãɲɛ ˌrɛtɔˈrɨʧ̑nɛ/ (n)
反語
  (językoznawstwo, językoznawczy) pytanie, na które nie oczekuje się lub nie udziela się odpowiedzi, stosowane jako figura retoryczna lub wyraz powątpiewania;

pytać /ˈpɨtaʨ̑/ (v)
尋ねる, 問う
  wypowiadać się w formie wymagającej odpowiedzi

pyton /pˈɨtɔn/ (n)
ニシキヘビ
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny pytonów

pójdźka /pˈujtɕka/ (n)
コキンメフクロウ
  (ornitologia, ornitologiczny) nazwa ptaków z rodzaju Athene, z rodziny puszczykowatych;

półbóg /ˈpuwbuk/ (n)
半神
  (mitologia, mitologiczny) syn boga i śmiertelniczki lub bogini i śmiertelnika

półfinał /puwfˈinaw/ (n)
準決勝
  etap rozgrywek po ćwierćfinale, w którym walczy się o udział w finale

półka /ˈpuwka/ (n)
棚
  osobny mebel lub część szafy, kredensu, regału itp., w kształcie poziomej deski, służący do trzymania na nim przedmiotów

półkole /puwkˈɔlɛ/ (n)
半円
  (geometria) półokrąg, łuk stanowiący połowę obwodu koła;

półkolisty /pˌuwkɔlˈistɨ/ (adj)
半円形
  (geometria) o kształcie lub przekroju półkola

półksiężyc /puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
三日月
  (przenośnie, przenośnia) symbol w kształcie półksiężyca (1.1);

półkula /puwˈkula/ (n)
半球
  (geometria) połowa kuli;
  (anatomia, anatomiczny) jedna z dwóch części mózgu;
  (geografia, geograficzny) półkula (1.1) Ziemi;

północ /ˈpuwnɔʦ̑/ (n)
午前0時, 正子
  godzina 24:00
北
  kierunek wskazywany przez prawą rękę przy patrzeniu na zachód, przeciwny do południa;

północnokoreański /puwˈnɔʦ̑nɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
北朝鮮の
  odnoszący się do Korei Północnej

północny /puwˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
北
  (geografia, geograficzny) dotyczący północy, jako strony świata, kierunku

północny wschód /puwˈnɔʦ̑nɨ ˈfsxut/ (n)
北東, 東北
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a wschodnim

północny zachód /puwˈnɔʦ̑nɨ ˈzaxut/ (n)
北西
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a zachodnim

półnuta /puwnˈuta/ (n)
二分音符
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca połowę całej nuty;

półpasiec /puwˈpaɕɛʦ̑/ (n)
帯状疱疹
  (medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie nerwu, które objawia się bolesnymi wykwitami występującymi na skórze;

półprzewodnik /ˌpuwpʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
半導体
  (fizyka, fizyczny) ciało stałe będące przewodnikiem, o oporze większym niż w metalach, a mniejszym niż w dielektrykach;

półsamogłoska /ˌpuwsãmɔɡˈwɔska/ (n)
半母音
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska mająca cechy samogłoski, lecz nie mająca zdolności sylabotwórczej

półwysep /puwˈvɨsɛp/ (n)
半島
  (geografia, geograficzny) wysunięta część lądu otoczona z trzech stron wodami morza, jeziora lub rzeki;

półświatek /puwɕfʲˈatɛk/ (n)
下層
  (socjologia, socjologiczny) ludzie z marginesu społecznego

później /ˈpuʑɲɛ̇j/ (adv)
後で
  stopień wyższy od późno

późno /ˈpuʑnɔ/ (adv)
遅い
  pod koniec jakiegoś czasu lub okresu

późny /ˈpuʑnɨ/ (adj)
晩い
  będący w końcowej fazie, w jednym z ostatnich stadiów
  następujący po relatywnie dłuższym czasie niż to zwykle bywa

pęcherz /pˈɛnxɛʃ/ (n)
嚢
  (anatomia, anatomiczny) zbiornik moczu u kręgowców
  (dawniej, dawny) dętka piłki nadmuchiwana powietrzem
水疱
  wypełniony płynem (ropą) podskórny bąbel, który powstał na skutek oparzenia lub otarcia

pęcherz moczowy /pˈɛnxɛʃ mɔtʃˈɔvɨ/ (n)
膀胱
  (anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny stanowiący zbiornik moczu

pęcherzyk żółciowy /pɛnxˈɛʒɨɡ ʒuwtɕˈɔvɨ/ (n)
胆嚢
  (anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny służący do gromadzenia i zagęszczania żółci

pęd /pɛ̃nt/ (n)
運動量
  (fizyka, fizyczny) prędkość pomnożona przez masę;

pędzel /ˈpɛ̃nʣ̑ɛl/ (n)
筆, 絵筆
  (sztuka) (technologia, technika, techniczny) narzędzie składające się z pęczka włosia osadzonego na trzonku, służące m.in. do malowania;

pępek /ˈpɛ̃mpɛk/ (n)
臍, へそ
  (anatomia, anatomiczny) blizna w środkowej części brzucha, która stanowi pozostałość po odpadniętej lub usuniętej pępowinie;

pępowina /pˌɛmpɔvˈina/ (n)
臍帯, 臍の緒
  (anatomia, anatomiczny) przewód łączący płód z błonami płodowymi (u człowieka z łożyskiem), doprowadzający do niego treść bogatą w tlen i substancje odżywcze

pęseta /pɛ̃sˈɛta/ (n)
ピンセット
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj szczypczyków o sprężystych ramionach służących do chwytania lub usuwania czegoś

pętla /ˈpɛ̃ntla/ (n)
ループ
  (informatyka, informatyczny) blok kodu wykonywany wielokrotnie
  związany na powrót sznur lub drut

płaca /ˈpwaʦ̑a/ (n)
給料
  zarobek, wynagrodzenie za pracę

płacić /ˈpwaʨ̑iʨ̑/ (v)
払う
  dawać (przekazywać) pieniądze za coś

płakać /ˈpwakaʨ̑/ (v)
泣く
  wylewać łzy, ronić łzy

płakać nad rozlanym mlekiem /ˈpwakaʨ̑ ˌnad‿rɔzˈlãnɨ̃m ˈːlɛcɛ̃m/ (v)
覆水盆に返らず
  użalać się nad czymś co już się zdarzyło i nie może wrócić do poprzedniego stanu; rozpaczać po fakcie

płaskostopie /pwˌaskɔstˈɔpʲɛ/ (n)
扁平足
  (medycyna, medyczny) zniekształcenie stopy polegające na spłaszczeniu przez obniżenie się jej fizjologicznych sklepień;

płaszcz /pwaʃʧ̑/ (n)
コート
  (krawiectwo) wierzchnie okrycie sięgające do kolan lub dłuższe, chroniące przed zimnem lub deszczem;
  (anatomia, anatomiczny) fałd tkanki okrywający ciało mięczaków;

płaszczka /ˈpwaʃʧ̑ka/ (n)
エイ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) silnie spłaszczona ryba żyjąca przy dnie morskim;

płaszczyzna /pwaˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
平面
  (geometria) dwuwymiarowa przestrzeń euklidesowa;

płatek /ˈpwatɛk/ (n)
花びら, 花弁
  (botanika, botaniczny) część korony u kwiatów:

płatność /ˈpwatnɔɕʨ̑/ (n)
支払い
  efekt, akt płacenia dokonywany w wyznaczonym terminie

płaz /pwas/ (n)
両生類
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców ziemnowodnych Amphibia;

płetwa /ˈpwɛtfa/ (n)
鰭
  (zoologia, zoologiczny) narząd służący do utrzymywania pożądanej pozycji ciała oraz do poruszania się, występujący u ryb oraz u ssaków wodnych;
  płaski element nakładany na stopę i ułatwiający poruszanie się człowieka w wodzie;

płetwa ogonowa /pwˈɛtfa ˌɔɡɔnˈɔva/ (n)
尾びれ
  (zoologia, zoologiczny) tylna płetwa zwierząt wodnych

płetwal błękitny /pwˈɛtfal bwɛŋkˈitnɨ/ (n)
シロナガスクジラ
  (zoologia, zoologiczny) Balaenoptera musculus, gatunek wieloryba z rodzaju płetwal;

płeć /pwɛʨ̑/ (n)
性別, 性
  cecha organizmów żywych w obrębie jednego gatunku charakteryzująca je pod względem ich zdolności rozrodczych;

płomień /ˈpwɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
炎, 火炎
  język ognia unoszący się nad płonącym przedmiotem;

płonąć /ˈpwɔ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
焼ける
  być trawionym przez ogień

płoć /pwɔʨ̑/ (n)
ローチ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Rutilus rutilus, niewielka srebrzysta ryba eurazjatycka;

płuco /ˈpwuʦ̑ɔ/ (n)
肺, 肺臓
  (anatomia, anatomiczny) pojedynczy lub parzysty narząd oddechowy właściwy dla kręgowców;

pług /pwuk/ (n)
鋤
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze, uprawowe, służące do przeprowadzania orki;

płynąć /ˈpwɨ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
流れる
  o cieczy: poruszać się w jakimś kierunku

płyta główna /ˈpwɨta ˈɡwuvna/ (n)
マザーボード
  (elektronika, elektroniczny) najważniejsza część urządzenia (w szczególności komputera) pozwalająca na komunikację wszystkich urządzeń do niej podłączonych;

płytki /ˈpwɨtʲci/ (adj)
浅い
  taki, który nie ma dużej głębokości; charakteryzujący się płytkością; niegłęboki

pływactwo /pwɨvˈatstfɔ/ (n)
水泳
  (sport, sportowy) sport pływacki, zawody pływackie

pływacz /pwˈɨvatʃ/ (n)
狸藻
  (botanika, botaniczny) Utricularia L., rodzaj roślin owadożernych z rodziny pływaczowatych;

pływać /ˈpwɨvaʨ̑/ (v)
浮く
  mieć cechy, które uniemożliwiają zatonięcie w wodzie
泳ぐ
  poruszać się w wodzie, po wodzie lub innym płynie

płód /pwut/ (n)
胎児
  zarodek ssaków w późniejszym stadium rozwoju

płótno /ˈpwutnɔ/ (n)
カンバス
  tkanina o najprosztszym splocie (płóciennym), najczęściej z surowej lub bielonej przędzy;

quad /kwɔt/ (n)
ATV
  (motoryzacja) pojazd terenowy podobny do motocykla na czterech kołach;

quesadilla /ɡvˌɛsadʲˈilla/ (n)
ケサディージャ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) meksykańskie danie z kukurydzianej tortilli z roztopionym serem i różnorakim nadzieniem;

quiz /ɡvˈis/ (n)
クイズ
  rozrywka intelektualna lub rodzaj zadania w postaci zestawu pytań;

rabarbar /raˈbarbar/ (n)
ダイオウ
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Rheum L., roślina warzywna z rodziny rdestowatych;

rabat /ˈrabat/ (n)
割引
  obniżka ceny

rabin /ˈrabʲĩn/ (n)
ラビ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony gminy żydowskiej, uczony w prawie żydowskim;

rachatłukum /ˌraxatˈwukũm/ (n)
ロクム, くずもち, 葛餅
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) słodki przysmak z Bliskiego Wschodu, wyrób cukierniczy o konsystencji galaretki, zawierający dodatki, np. migdały, orzechy lub kawałki owoców, podawany w formie kostek oprószonych cukrem pudrem;

rachunek /raˈxũnɛk/ (n)
勘定
  spis należności za towar lub usługę, jako forma rozliczenia sprzedawcy, zawierający sumę końcową
  (bankowość, bankowy) konto w banku, przez które przeprowadza się operacje finansowe

racjonalny /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
理に適った
  opierający się na logicznym rozumowaniu

raczej /ˈraʧ̑ɛj/ (adv)
どちら か と いう と, どちら か と いう ば
  … wskazujący na to, że autor zdania nie jest pewny co do jakiejś decyzji, ale uznaje za bardziej prawdopodobne, że podejmie tę decyzję
どちら か と いう と, どちら か と いう ば, 割と
  … wskazujący na to, że autor zdania nie jest pewny co do jakiejś opinii, ale bardziej przychyla się do jej potwierdzenia
どちら か と いう と, どちら か と いう ば, 割かし, 割と
  … wskazujący na to, że autor zdania nie jest pewny co do jego prawdziwości, ale uznaje za bardziej prawdopodobne, że jest prawdziwe

rad /rat/ (n)
ラジウム, ラディウム
  (chemia, chemiczny) promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 88, srebrzystobiały metal;

rada /ˈrada/ (n)
助言
  wypowiedź skierowana do kogoś, zawierająca zalecenie, jak się należy zachować w określonej sytuacji
  grupa osób, najczęściej wydzielona formalnie w ramach jakiejś organizacji lub społeczności, której celem jest znalezienie poprzez dyskusję lub z racji posiadanego doświadczenia, rozwiązania określonego problemu
  zebranie, na którym dyskutowany jest jakiś problem

radar /ˈradar/ (n)
レーダー
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne określonej długości i odbierające te fale odbite od obiektów i na tej podstawie określające położenie tych obiektów;

radian /ˈradʲjãn/ (n)
ラジアン
  (matematyka, matematyczny) (jednostka miary) jednostka miary łukowej kąta płaskiego, określona w taki sposób, że jeden radian to taki kąt środkowy, którego ramiona wycinają na okręgu łuk o długości równej promieniowi tego okręgu;

radiator /raˈdʲjatɔr/ (n)
ラジエーター
  (technologia, technika, techniczny) element lub zespół elementów wypromieniowujących ciepło do otoczenia;

radio /ˈradʲjɔ/ (n)
ラジオ
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do odbioru takich audycji;
  instytucja nadająca audycje za pomocą fal elektromagnetycznych

radioaktywność /rˌadjɔaktˈɨvnɔɕtɕ/ (n)
放射能
  (fizyka, fizyczny) zdolność jąder atomowych do samorzutnej emisji promieniowania korpuskularnego alfa lub beta albo promieniowania elektromagnetycznego gamma

radioteleskop /rˌadjɔtɛlˈɛskɔp/ (n)
電波望遠鏡
  (astronomia, astronomiczny) teleskop, który wykorzystuje fale radiowe do obserwacji odległych obiektów astronomicznych;

radiowóz /raˈdʲjɔvus/ (n)
パトカー
  samochód policyjny;

radon /ˈradɔ̃n/ (n)
ラドン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rn i liczbie atomowej 86, promieniotwórczy gaz szlachetny, bezbarwny i bezwonny;

radość /ˈradɔɕʨ̑/ (n)
喜び
  uczucie zadowolenia i satysfakcji, przejawiające się śmiechem, optymistycznym spojrzeniem na rzeczywistość czy poczuciem beztroski

radykalizm /rˌadɨkˈalizm/ (n)
急進主義
  postawa polegająca na bezkompromisowym dążeniu do zmian postrzeganych za jedyne słuszne

radzić /ˈraʥ̑iʨ̑/ (v)
やりくり
  na bieżąco pokonywać trudności

rafa /ˈrafa/ (n)
暗礁
  zwykle podwodna przeszkoda wapienna powstała ze szkieletów organizmów morskich;

rafineria /ˌrafʲĩˈnɛrʲja/ (n)
精錬所
  zakład przemysłowy przeprowadzający oczyszczanie jakiegoś surowca

rafinować /ˌrafʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
精製する
  poddawać procesowi rafinacji

raj /raj/ (n)
天国
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce wiecznej szczęśliwości, które istniało na początku ludzkości, które czeka również po śmierci;

raj podatkowy /ˈraj ˌpɔdatˈkɔvɨ/ (n)
タックスヘイブン
  (potocznie, potoczny) kraj o łagodnych przepisach podatkowych dla obcokrajowców;

rajstopy /rajˈstɔpɨ/ (n)
タイツ
  rodzaj damskiej garderoby noszonej na nogach i dolnej części tułowia;

rak /rak/ (n)
アイゼン
  (sport, sportowy) każdy z pary kolców alpinistycznych zakładanych na buty;
ザリガニ
  (zoologia, zoologiczny) jadalny skorupiak z podtypu stawonogów;

rakieta /raˈcɛta/ (n)
ロケット
  pojazd latający lub pocisk napędzany silnikiem rakietowym;

rakieta śnieżna /rakʲˈɛta ɕɲʲˈɛʒna/ (n)
かんじき
  nakładka na but pozwalająca chodzić po śniegu bez zapadania się;

ramadan /rãˈmadãn/ (n)
ラマダーン
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w islamie: ścisły post obowiązujący muzułmanów od świtu do nocy w miesiącu ramadan (1.1)
  dziewiąty miesiąc kalendarza muzułmańskiego

ramen /rˈamɛn/ (n)
ラーメン
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) japoński bulion z makaronem i dodatkami przyrządzany na wiele sposobów;

ramię /ˈrãmʲjɛ/ (n)
肩
  (anatomia, anatomiczny) część ciała od szyi do stawu barkowego
上腕
  (anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej pomiędzy stawami: barkowym a łokciowym

rana /ˈrãna/ (n)
傷, 怪我
  (medycyna, medyczny) uszkodzenie ciągłości skóry, a często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu, oparzenia itp.;

randka /ˈrãntka/ (n)
デート
  umówione, najczęściej romantyczne spotkanie dwóch zainteresowanych sobą osób, w celu bliższego poznania się lub spędzenia razem czasu

raniuszek /rãˈɲuʃɛk/ (n)
エナガ
  (ornitologia, ornitologiczny) raniuszek zwyczajny Aegithalos caudatus, mały ptak o puszystej sylwetce z czarnym wierzchem i białoróżowawym spodzie oraz długim schodkowatym ogonem;

ranny /ˈrãnːɨ/ (adj)
負傷
  taki, który ma ranę

rano /ˈrãnɔ/ (n)
朝
  wczesna pora dnia

rap /rap/ (n)
ラップ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl w muzyce;

rasa /ˈrasa/ (n)
人種, 品種
  (zoologia, zoologiczny) dawna kategoria systematyczna zwierząt zajmująca niższy poziom niż gatunek;

rasizm /ˈraɕism̥/ (n)
人種差別, レイシズム
  ideologia oraz wypływające z niej zachowania przyjmujące założenie wyższości niektórych ras ludzi nad innymi;

ratować /raˈtɔvaʨ̑/ (v)
助ける
  wyciągać kogoś z kłopotów, tarapatów

ratunek /raˈtũnɛk/ (n)
救出
  pomoc w niebezpieczeństwie
  uniknięcie niebezpieczeństwa

ratusz /ˈratuʃ/ (n)
市役所
  (architektura, architektoniczny) budynek, w którym swoją siedzibę mają władze miasta;

raz /'razɨ/ /ras/ (n)
度
  jednostka jakiejś wielkości
度, 回
  pojedyncza realizacja czynności

razem /ˈrazɛ̃m/ (adv)
一緒に
  (o wielu elementach, osobach itp.) łącznie, równocześnie, wszyscy / wszystkie

rdza /rʣ̑a/ (n)
錆
  warstwa na powierzchni metalu lub stopu (zwykle żelaza i stali) złożona z tlenku tego metalu;

rdzeń /rʣ̑ɛ̃ɲ/ (n)
語根
  (językoznawstwo, językoznawczy) główny morfem wyrazu, który pozostaje po oddzieleniu od niego wszystkich afiksów;

rdzeń kręgowy /rdʑˈɛɲ krɛŋɡˈɔvɨ/ (n)
脊髄
  (anatomia, anatomiczny) narząd będący częścią ośrodkowego układu nerwowego, który przesyła informacje między mózgiem a resztą ciała

reagent /rɛˈaɡɛ̃nt/ (n)
試薬
  (chemia, chemiczny) odczynnik

reakcja /rɛˈakʦ̑ʲja/ (n)
反応
  (chemia, chemiczny) proces polegający na przejściu jednych substancji w inne;
  (fizyka, fizyczny) jedna z sił wywieranych przez ciała zgodnie z trzecią zasadą dynamiki
  (fizyka, fizyczny) proces, przemiana
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) opór wobec zmian
  zachowanie organizmów żywych w odpowiedzi na bodźce
リアクション, 反応
  odpowiedź na coś w formie działania lub postawy

reaktancja /ˌrɛakˈtãnʦ̑ʲja/ (n)
誘導抵抗
  (fizyka, fizyczny) wkład do oporności układu elektrycznego pojawiający się przy przepływie prądów zmiennych, związany z obecnością w tym układzie indukcyjności i pojemności; część urojona impedancji;

reaktor /rɛˈaktɔr/ (n)
リアクター
  (chemia, chemiczny) zbiornik, w którym zachodzi reakcja chemiczna;
  (fizyka, fizyczny) urządzenie do wyzwalania energii jądrowej;

reaktor katalityczny /rɛˈaktɔr ˌkatalʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (n)
三元触媒
  (motoryzacja) część układu wydechowego wszystkich współczesnych samochodów osobowych spełniająca funkcję pozasilnikowego systemu zmniejszania emisji szkodliwych składników spalin;

realgar /rɛˈalɡar/ (n)
鶏冠石
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków, zbudowany z czterosiarczku czteroarsenu;

realistyczny /rˌɛalistˈɨtʃnɨ/ (adj)
現実的
  oparty na trzeźwym patrzeniu na świat

realny /rɛˈalnɨ/ (adj)
現実に存在する
  (ekonomia, ekonomiczny) odniesiony do wzrostu cen

recepcja /rɛˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
フロント, 受付
  (hotelarstwo) biuro przy wejściu, które obsługuje osoby wchodzące
  (książkowy) (sztuka) (literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odbiór, przyjęcie dzieła, utworu, kierunku w sztuce

recepta /rɛtsˈɛpta/ (n)
処方
  (przenośnie, przenośnia) niezawodna metoda, sprawdzony sposób postępowania
  pisemne zlecenie wydania leku

recesja /rɛˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
不況, 不景気, 景気後退
  (ekonomia, ekonomiczny) okres zahamowania i spadku rozwoju gospodarczego

recytacja /rˌɛtsɨtˈatsja/ (n)
暗唱
  wydeklamowanie utworu literackiego

recytować /rˌɛtsɨtˈɔvatɕ/ (v)
吟ずる
  wygłaszać z pamięci utwór literacki

redaktor /rɛˈdaktɔr/ (n)
編集者
  pracownik redakcji, który zajmuje się redagowaniem tekstów, opracowywaniem audycji radiowych lub programów telewizyjnych

reelekcja /rˌɛɛlˈɛktsja/ (n)
再選
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ponowny wybór kogoś na stanowisko wybieralne

refektarz /rɛˈfɛktaʃ/ (n)
食堂
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie klasztorne przeznaczone do spożywania posiłków;

referat /rɛˈfɛrat/ (n)
発表
  pisemne lub ustne opracowanie danego zagadnienia, często wygłaszane w gronie zainteresowanych osób

referendum /ˌrɛfɛˈrɛ̃ndũm/ (n)
住民投票
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głosowanie, którego celem jest rozstrzygnięcie jakiejś kwestii przez ogół obywateli kraju, regionu lub gminy;

reflektor /rɛfˈlɛktɔr/ (n)
ヘッドライト
  (technologia, technika, techniczny) lampa z reflektorem (1.1) dająca kierunkowy strumień światła

reforma /rɛˈfɔrma/ (n)
一新
  zmiana lub szereg zmian mająca na celu ulepszenie dziedziny, której dotyczy

reformacja /ˌrɛfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
宗教改革
  (historia, historyczny, historycznie) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ruch religijno-polityczno-społeczny w XVI wieku zapoczątkowany w Niemczech przez Marcina Lutra, dążący do wprowadzenia reform w Kościele katolickim;

reformować /rˌɛfɔrmˈɔvatɕ/ (v)
改善する, 改良する
  dokonywać reformy

refrakcja /rɛfˈrakʦ̑ʲja/ (n)
屈折
  (fizyka, fizyczny) odchylenie kierunku rozchodzenia się fali związana ze zmianą jej prędkości przy przejściu do innego ośrodka;

refren /ˈrɛfrɛ̃n/ (n)
コーラス
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w utworze śpiewanym jest to powtarzająca się melodia i tekst

regaty /rɛˈɡatɨ/ (n)
レガッタ
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyścig łodzi lub statków;

regał /ˈrɛɡaw/ (n)
棚
  mebel z półkami

regencja /rɛɡˈɛntsja/ (n)
摂政
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władza sprawowana przez regenta, regentkę

reggae /ˈrɛɡɛ/ (n)
レゲエ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj muzyki;

region /ˈrɛɟɔ̃n/ (n)
地方
  (książkowy) wydzielony, stosunkowo jednorodny obszar odróżniający się od terenów przyległych określonymi cechami naturalnymi lub nabytymi

regularny /ˌrɛɡuˈlarnɨ/ (adj)
規則
  (gramatyka) posiadający typową odmianę
  powtarzający się w stałych odstępach czasu lub przestrzeni

reguła /rɛˈɡuwa/ (n)
規則
  zasada, według której należy postępować

rejs /rˈɛjs/ (n)
クルーズ
  (morski) podróż statku na danej trasie, od portu początkowego do końcowego

rekin /ˈrɛcĩn/ (n)
鮫, サメ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba chrzęstnoszkieletowa żyjąca w ciepłych morzach i oceanach;

reklama /rɛkˈlãma/ (n)
広告
  informacja połączona z komunikatem perswazyjnym, mająca zachęcić do kupienia produktu lub skorzystania z usługi;

rekomendacja /ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdaʦ̑ʲja/ (n)
推薦
  (książkowy) opinia o kimś (zazwyczaj pozytywna)

rekomendować /ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdɔvaʨ̑/ (v)
推薦する
  dawać pozytywne świadectwo, ocenę; polecać coś komuś

rekonstrukcja /rˌɛkɔnstrˈuktsja/ (n)
復元, 改修, 改築
  odtworzenie czegoś opierając się o zachowane fragmenty, informacje, szczątki, przekazy itd.; (także, też) rzecz, która została odtworzona/zrekonstruowana

rekrutacja /ˌrɛkruˈtaʦ̑ʲja/ (n)
募集
  (wojskowość, wojskowy) nabór żołnierzy do służby wojskowej
  przyjmowanie pracowników do zakładów pracy, kandydatów na wyższe uczelnie, kandydatów do szkół itp.;

rekwizyt /rɛˈkfʲizɨt/ (n)
持ち道具
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przedmiot sceniczny używany podczas przedstawienia teatralnego lub filmu, którym aktor manipuluje w czasie gry;

relacja /rɛˈlaʦ̑ʲja/ (n)
関係
  zależność między dwoma bądź większą liczbą elementów

relief /ˈrɛlʲjɛf/ (n)
リリーフ
  płaskorzeźba;

religia /rɛˈlʲiɟja/ (n)
宗教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system wierzeń i praktyk, określający relację jednostki do różnie pojmowanej sfery sacrum, czyli świętości i sfery boskiej;

religijny /ˌrɛlʲiˈɟijnɨ/ (adj)
宗教的
  dotyczący religii, opisujący religię
  postępujący zgodnie z zasadami religii

remake /rɛmˈakɛ/ (n)
リメイク
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nowa wersja filmu nakręconego przed laty;

remis /ˈrɛ̃mʲis/ (n)
引き分け
  wynik jakiejś rywalizacji (np. gry, rozgrywki sportowej), w której żadna ze stron nie została pokonana; także gra nierozstrzygnięta

remiza /rɛ̃ˈmʲiza/ (n)
消防署
  (potocznie, potoczny) remiza (1.1) jako miejsce zabaw
  (łowiectwo, łowiecki) miejsce na polu lub łące stanowiące schronienie dla zwierzyny (zwłaszcza zimą) ze względu na obecność drzew i krzewów
  budynek straży pożarnej, magazyn sprzętu przeciwpożarowego;
  zajezdnia tramwajowa, trolejbusowa, autobusowa, itp.

remont /ˈrɛ̃mɔ̃nt/ (n)
修築
  doprowadzenie do stanu użyteczności

ren /rɛ̃n/ (n)
レニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Re i liczbie atomowej 75;

renifer /rɛ̃ˈɲifɛr/ (n)
トナカイ
  (zoologia, zoologiczny) Rangifer tarandus, ssak z rodziny jeleniowatych, zamieszkujący arktyczną tundrę i lasotundrę;

repertuar /ˌrɛpɛrˈtu<sup>w</sup>ar/ (n)
レパートリー
  zestaw utworów grany w danej instytucji (teatrze, filharmonii itp.) w określonym czasie

reprezentacja /ˌrɛprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
代表
  grupa osób, które występują w czyimś imieniu

reprezentant /ˌrɛprɛˈzɛ̃ntãnt/ (n)
代理人
  osoba działająca w imieniu jakiejś grupy, reprezentująca kogoś lub coś

reprezentować /ˌrɛprɛzɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
代わりをする
  występować w czyimś imieniu, być czyimś przedstawicielem

republika /rɛˈpublʲika/ (n)
共和国
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym władza jest sprawowana przez organ wyłoniony w wyniku wyborów na określony czas;

republika bananowa /rɛˈpublʲika ˌbãnãˈnɔva/ (n)
バナナ共和国
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) małe, niestabilne politycznie państwo, gospodarczo zależne od eksportu jednego surowca, rządzone przez dyktatora lub reżim wojskowy;

republikanizm /rˌɛpublikˈaɲizm/ (n)
共和
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pogląd, który uznaje republikę za najlepszą formę rządu

requiem /rˈɛɡvjɛm/ (n)
鎮魂歌
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) msza żałobna lub nabożeństwo;

respekt /ˈrɛspɛkt/ (n)
尊敬
  szacunek, poważanie

restauracja /ˌrɛstawˈraʦ̑ʲja/ (n)
レストラン, 料理屋
  (gastronomia) lokal gastronomiczny o stosunkowo wysokim standardzie;

reszka /ˈrɛʃka/ (n)
裏
  strona monety ukazująca często oblicze jakiejś osoby, znak okolicznościowy lub sam nominał monety

reszta /ˈrɛʃta/ (n)
余り
  (matematyka, matematyczny) przy dzieleniu liczb całkowitych: liczba, która dodana do zaokrąglonego w dół wyniku dzielenia, pomnożonego przez dzielnik daje dzielną;
残り, 余り
  elementy, które zostały
お釣り, 釣り銭
  przy płaceniu: kwota, którą kupujący nadpłacił i którą sprzedawca powinien mu oddać

retoryka /rɛtˈɔrɨkˌa/ (n)
修辞学
  (językoznawstwo, językoznawczy) mowa lub przesadny styl, mające przekonać słuchających
  (językoznawstwo, językoznawczy) sztuka posługiwania się językiem, zwłaszcza w wystąpieniach publicznych, mających na celu przekonywanie słuchaczy;
  (językoznawstwo, językoznawczy) średniowieczny przedmiot wykładany na uniwersytetach jako (1.1)

reumatologia /ˌrɛwmatɔˈlɔɟja/ (n)
リウマチ学
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami reumatycznymi kości i stawów;

rewolucja /ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
改革
  (przenośnie, przenośnia) duże i nagłe zmiany
革命, 改革
  gwałtowne przemiany w społeczeństwie, związane np. z przewrotem;

rewolucja francuska /ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja frãnˈʦ̑uska/ (n)
フランス革命
  (historia, historyczny, historycznie) rewolucyjny okres we Francji w latach 1789-1799, w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych;

rezerwa /rɛzˈɛrva/ (n)
予備兵力
  powściągliwość, brak serdeczności, chłód w sposobie bycia
  zapas czegoś

rezerwacja /ˌrɛzɛrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
予約
  czynność rezerwowania czegoś
  dowód zarezerwowania czegoś

rezerwat przyrody /rɛzˈɛrvat pʃɨrˈɔdɨ/ (n)
自然保護区
  (ekologia, ekologiczny) obszarowa forma ochrony przyrody w Polsce;

rezygnacja /ˌrɛzɨɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
思い切り
  stan przygnębienia, który zwykle towarzyszy sytuacji, na którą nie ma się wpływu

reżyser /rɛˈʒɨsɛr/ (n)
監督
  realizator koncepcji filmu, programu telewizyjnego, sztuki teatralnej;

riksza /ˈrʲikʃa/ (n)
人力車
  dwukołowy pojazd ciągnięty przez człowieka
自転車タクシー
  trójkołowy rower do przewozu bagażu lub osób;

ring /rʲĩŋk/ (n)
リング
  (sport, sportowy) kwadratowa konstrukcja, otoczona linami, służąca jako miejsce rozgrywania pojedynków niektórych dyscyplin walki wręcz, np. bokserskich;

risotto /rʲiˈsɔtːɔ/ (n)
リゾット
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska potrawa przyrządzana na bazie ryżu;

robak /ˈrɔbak/ (n)
ワーム
  (zoologia, zoologiczny) (przestarzałe, przestarzały) typ bezkręgowca o nitkowatym kształcie;
  (informatyka, informatyczny) powielający się samoistnie program komputerowy, który wykonuje niepożądane działania;

robić /ˈrɔbʲiʨ̑/ (v)
作る
  wykonywać coś, tworzyć, produkować, przyrządzać, przygotowywać
やる
  zajmować się czymś, wykonywać jakąś czynność; wywoływać jakiś stan

robić na drutach /ˈrɔbʲiʨ̑ na‿ˈdrutax/ (v)
あむ
  wykonywać robotę dzianą na drutach; dziać

robot /ˈrɔbɔt/ (n)
ロボット
  (technologia, technika, techniczny) maszyna, urządzenie zbudowane do wykonywania pewnych czynności według nakazanego programu;
  (przenośnie, przenośnia) o człowieku: bezduszny, niewrażliwy, wykonujący swoją pracę automatycznie

robotnik /rɔˈbɔtʲɲik/ (n)
労働者
  pracownik wykonujący pracę fizyczną

robotyka /rɔˈbɔtɨka/ (n)
ロボット工学
  nauka zajmująca się projektowaniem i zastosowaniem robotów, ich mechaniką i sterowaniem;

rock /rɔk/ (n)
ロック
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek silnie rytmicznej muzyki rozrywkowej granej głównie z użyciem instrumentów nagłośnionych elektrycznie;

roczny /ˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
毎年
  obejmujący czas roku
  trwający przez rok

rod /rɔt/ (n)
ロジウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rh i liczbie atomowej 45;

rodeo /rɔdˈɛɔ/ (n)
ロデオ
  (sport, sportowy) widowisko, które polega na popisach w poskramianiu zwierząt gospodarskich: nieujeżdżonych koni, cieląt, byków

rodowód /rɔdˈɔvut/ (n)
血統
  dokument potwierdzający przynależność zwierzęcia i jego przodków do określonej rasy

rodzaj /ˈrɔʣ̑aj/ (n)
属
  (biologia, biologiczny) grupa obejmująca gatunki blisko spokrewnione, podrzędna względem rodziny;

rodzaj męski /ˈrɔʣ̑aj ˈmɛ̃w̃sʲci/ (n)
男性
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci męskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzaj nijaki /ˈrɔʣ̑aj ɲiˈjäci/ (n)
中性
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty niedojrzałe lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzaj żeński /ˈrɔʣ̑aj ˈʒɛ̃j̃sʲci/ (n)
女性
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci żeńskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzajnik /rɔˈʣ̑ajɲik/ (n)
冠詞
  (gramatyka) wyraz precyzujący znaczenie rzeczownika lub wyrażenia występującego w roli rzeczownika;

rodzajnik określony /rɔˈʣ̑ajɲik ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (n)
定冠詞
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach odnoszących się do konkretnych przedmiotów lub osób (np. znanych z kontekstu) oraz pojęć ogólnych

rodzeństwo /rɔˈʣ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
兄弟
  brat (bracia), siostra (siostry);

rodzic /ˈrɔʥ̑iʦ̑/ (n)
親
  pierwszy biologiczny przodek danej osoby, ojciec lub matka

rodzice /rɔˈʥ̑iʦ̑ɛ/ (n)
両親, 親, 父母
  ojciec i matka

rodzina /rɔˈʥ̑ĩna/ (n)
家族
  (biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka wyższa od rodzaju;
かぞく, 家族
  rodzice wraz z ich dziećmi

rodzina językowa /rɔˈʥ̑ĩna ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔva/ (n)
語族
  grupa języków, co do których zakłada się lub istnieją bezpośrednie dowody, że wywodzą się one od wspólnego prajęzyka;

rodzina wyrazów /rɔˈʥ̑ĩna vɨˈrazuf/ (n)
単語族
  (językoznawstwo, językoznawczy) grupa wyrazów zawierających ten sam rdzeń;

rodzić /ˈrɔʥ̑iʨ̑/ (v)
生む
  (fizjologia, fizjologiczny) u ssaków: wydawać potomstwo na świat

roentgen /ˈrɛ̃ndɡɛ̃n/ (n)
レントゲニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rg i liczbie atomowej 111;

rogacz /ˈrɔɡaʧ̑/ (n)
コキュ
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) lub (pogardliwie) zdradzany mąż

rogowiec /rɔɡˈɔvʲɛts/ (n)
チャート
  (geologia, geologiczny) czarna, brunatna lub szara skała osadowa lub przeobrażona, składająca się głównie z krzemionki

rogówka /rɔɡˈufka/ (n)
角膜
  (anatomia, anatomiczny) wypukła zewnętrzna warstwa gałki ocznej;
パニエ
  (dawniej, dawny) stelaż zwiększający szerokość sukni;

rok /rɔk/ (n)
年
  czas, jaki w przybliżeniu zajmuje Ziemi obiegnięcie Słońca, równy 365 lub 366 dni;

rok przestępny /ˈrɔk pʃɛˈstɛ̃mpnɨ/ (n)
閏年
  (astronomia, astronomiczny) rok kalendarzowy liczący 366 dni;

rok szkolny /ˈrɔk ˈʃkɔlnɨ/ (n)
学年
  (szkolnictwo, szkolny) okres nauki w szkole podstawowej, średniej, zawodowej oraz w technikum i gimnazjum, zaczynający się w Polsce we wrześniu, a kończący się 31 sierpnia;

rok świetlny /ˈrɔc ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/ (n)
光年
  (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa odległości, jaką przebywa w próżni światło w czasie jednego roku;

rola /ˈrɔla/ (n)
役
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) wcielenie się w postać przez aktora
耕作地, 耕地, 農地
  (rolnictwo, rolniczy) pole
役割, 役
  funkcja, odpowiedzialność

rolnictwo /rɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
農業
  (rolnictwo, rolniczy) dział gospodarki i zajęcie, które polega na wytwarzaniu żywności i surowców przemysłowych poprzez uprawę roślin i hodowlę zwierząt;

rolnik /ˈrɔlʲɲik/ (n)
農夫, 農家
  osoba zajmująca się rolnictwem i gospodarstwem rolnym

romaji /rɔmˈaji/ (n)
ローマ字
  (językoznawstwo, językoznawczy) zapis języka japońskiego pismem łacińskim, transkrypcja na alfabet łaciński;

romans /ˈrɔ̃mãw̃s/ (n)
ロマンス
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) miłosna pieśń liryczna
ラブアフェア
  związek miłosny osób niebędących parą małżeńską

romantyczny /ˌrɔ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
ロマンチック
  (potocznie, potoczny) taki, który jest tajemniczy, wrażliwy, uczuciowy, poetyczny, marzycielski
  związany z romantyzmem jako epoką literacką (i kierunkiem w sztuce), charakteryzujący romantyzm

romantyzm /rɔ̃ˈmãntɨsm̥/ (n)
ロマン主義
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) epoka w historii sztuki i literatury, trwająca od lat 90. XVIII wieku do lat 40. XIX wieku, charakteryzująca się zainteresowaniem sferą indywidualnych uczuć, kulturą ludową i historią, zaprzeczająca racjonalizmowi, głosząca swobodę twórczą i odrzucająca sztywne kanony klasycyzmu;

romański /rɔmˈaɲski/ (adj)
ラテン
  wywodzący się ze starożytnej kultury rzymskiej lub z nią związany

romb /rɔ̃mp/ (n)
斜方形, 菱形
  (geometria) czworokąt o wszystkich bokach równych;

rondo /ˈrɔ̃ndɔ/ (n)
ラウンドアバウト
  (motoryzacja) skrzyżowanie z wyspą środkową i jednokierunkową jezdnią wokół wyspy;

ronin /rˈɔɲin/ (n)
浪人
  (historia, historyczny, historycznie) w dawnej Japonii: człowiek, który utracił swoje miejsce w feudalnej hierarchii społecznej

ropa /ˈrɔpa/ (n)
膿
  (medycyna, medyczny) wydzielina wydobywająca się z zainfekowanej rany o żółtawym zabarwieniu

ropa naftowa /ˈrɔpa naˈftɔva/ (n)
石油
  (geologia, geologiczny) (chemia, chemiczny) ciekła kopalina, mieszanina naturalnych węglowodorów gazowych, ciekłych i stałych, stanowi ważny surowiec energetyczny oraz dla przemysłu chemicznego;

ropieć /rˈɔpʲɛtɕ/ (v)
うむ
  (medycyna, medyczny) wydzielać ropę

ropień /ˈrɔpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
膿瘍
  zbiorowisko ropy w tkance, zwykle bardzo bolesne

ropucha /rɔˈpuxa/ (n)
ひき
  (herpetologia, herpetologiczny) płaz lądowy z gruczołami jadowymi;

rosa /ˈrɔsa/ (n)
露
  krople wody osadzające się na ziemi i roślinach

rosiczka /rɔɕˈitʃka/ (n)
毛氈苔
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

rosnąć /ˈrɔsnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
生える
  o organizmach dążyć do osiągnięcia dojrzałości
  powiększać swoje rozmiary, skalę

rosomak /rɔˈsɔ̃mak/ (n)
クズリ
  (zoologia, zoologiczny) Gulo gulo, duży, zagrożony wyginięciem drapieżnik lądowy;

rostbef /ˈrɔzdbɛf/ (n)
ローストビーフ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczeń z rostbefu (1.1), zazwyczaj nie do końca przepieczona

rosyjski /rɔˈsɨjsʲci/ (adj)
ロシア語
  dotyczący Rosji lub Rosjan, charakterystyczny dla Rosji lub Rosjan

rosyjski /rɔˈsɨjsʲci/ (n)
ロシア語
  język urzędowy Rosji;

rottweiler /rˌɔttfɛˈilɛr/ (n)
ロットワイラー
  (kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosych psów o silnym ciele wywodząca się z Germanii;

rower /ˈrɔvɛr/ (n)
自転車, ケッタ
  jednośladowy pojazd napędzany siłą ludzkich mięśni;

rowerzysta /ˌrɔvɛˈʒɨsta/ (n)
サイクリスト
  osoba poruszająca się za pomocą roweru

rozbieżność /rɔzˈbʲjɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
不一致
  różnica, nieścisłość, brak spójności/zgodności

rozczarowany /rˌɔstʃarɔvˈanɨ/ (adj)
がっかりした
  taki, którego życzenia, nadzieje, oczekiwania nie spełniły się

rozdział /ˈrɔʑʥ̑aw/ (n)
章
  (drukarstwo, drukarski) każda z części, na które podzielona jest książka lub rękopis

rozdzielać /rɔʑˈʥ̑ɛlaʨ̑/ (v)
配付 する, 配布 する
  rozdawać, dystrybuować coś między grupę ludzi lub zwierząt

rozejm /rˈɔzɛjm/ (n)
休戦協定
  czasowe lub bezterminowe wstrzymanie działań wojennych na podstawie umowy między walczącymi stronami

rozgwiazda /rɔzˈɡvʲjazda/ (n)
海星 人手, 海星
  (zoologia, zoologiczny) Asteroidea, drapieżne zwierzę morskie z typu szkarłupni, kształtem przypominający gwiazdę;

rozjaśnić /rɔzʲˈjäɕɲiʨ̑/ (v)
明ける
  stać się jaśniejszym

rozkaz /ˈrɔskas/ (n)
命令
  polecenie wykonania czegoś wydane przez osobę uprawnioną do tego lub mającą nad kimś jakąś przewagę

rozkoszować się /ˌrɔskɔˈʃɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
楽しむ
  odczuwać dużą przyjemność, doznawać rozkoszy z jakiego powodu

rozkład /ˈrɔskwat/ (n)
腐敗
  proces lub wynik gnicia
予定表
  tablica zawierająca informacje o rozkładzie (1.1)

rozległy /rɔzˈlɛɡwɨ/ (adj)
幅広い
  posiadający znaczny zakres, zasięg

rozmaryn /rɔzˈmarɨ̃n/ (n)
ローズマリー
  (botanika, botaniczny) Rosmarinus L., rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z jednego z gatunków rodzaju rozmaryn (1.1)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa uzyskana ze świeżych lub wysuszonych liści rozmarynu (1.2)

rozmawiać /rɔzˈmavʲjäʨ̑/ (v)
話す
  wymieniać wzajemnie myśli i poglądy za pomocą wypowiadanych słów

rozmiar /ˈrɔzmʲjar/ (n)
サイズ
  wielkość czegoś (pod względem długości, szerokości, objętości lub wysokości)

rozmowa /rɔzˈmɔva/ (n)
会話
  ustna wymiana zdań

rozmówki /rɔzˈmufʲci/ (n)
熟語集
  niewielka książeczka zawierająca podstawowe zwroty używane w typowych sytuacjach, pomocna w nauce języka obcego lub w porozumiewaniu się za granicą; także: dialogi zawarte w takiej książeczce

rozporek /rɔsˈpɔrɛk/ (n)
ファスナー隠し
  (krawiectwo) zapinane rozcięcie w spodniach

rozprawa /rɔsˈprava/ (n)
公判
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) proces sądowy

rozpusta /rɔspˈusta/ (n)
放蕩
  brak moralności w sferze seksualnej

rozpuszczalnik /rɔs.puʂˈt͡ʂal.ɲik/ (n)
溶剤
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) ciecz powodująca rozpuszczanie innych ciał

rozpuszczalny /rˌɔspuʃtʃˈalnɨ/ (adj)
溶かす
  taki, który można rozpuścić

rozrywka /rɔzˈrɨfka/ (n)
娯楽, 気晴らし, 遊び
  działanie, które służy zabawie, przyjemności, wypoczynkowi

rozrzutny /rɔzʒˈutnɨ/ (adj)
不経済
  wydający pieniądze lub zużywający jakieś dobra ponad miarę i bez potrzeby; (także, też) będący objawem czyjegoś marnotrawstwa

roztargniony /ˌrɔstarʲɟˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
上の空
  nieuważny, charakteryzujący się nieuwagą, roztargnieniem; taki, który nie może skoncentrować się

roztrzepany /rˌɔstʃɛpˈanɨ/ (adj)
そそっかしい
  skłonny do nieuwagi i chaotyczności

roztwór /ˈrɔstfur/ (n)
溶液
  (chemia, chemiczny) jednorodna mieszanina dwóch lub więcej substancji tworząca jedną fazę, występującą w różnych stanach skupienia;

rozum /ˈrɔzũm/ (n)
思慮
  zdolność ludzkiego umysłu do operowania pojęciami abstrakcyjnymi lub zdolność analitycznego myślenia;

rozumieć /rɔˈzũmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
分かる, 理解
  pojmować coś, interpretować coś, mieć świadomość mechanizmów zdarzeń

rozważanie /ˌrɔzvaˈʒãɲɛ/ (n)
思考
  (rzeczownik odczasownikowy) od: rozważać

rozważać /rɔzˈvaʒaʨ̑/ (v)
よく考える
  (książkowy) zastanawiać się, rozpatrywać jakąś kwestię, wnikliwie analizując

rozwidlenie /ˌrɔzvʲiˈdlɛ̃ɲɛ/ (n)
分岐点
  miejsce, w którym coś się rozdziela na odnogi

rozwiązanie /ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/ (n)
回答
  (matematyka, matematyczny) wynik
解決
  załatwienie czegoś, poradzenie sobie z czymś; wynik, rezultat jakiegoś działania

rozwiązywać /ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʨ̑/ (v)
解決する
  dochodzić do wyniku zadania, testu
  szukać odpowiedzi na zagadkę
  szukać sposobu usunięcia problemu

rozwód /ˈrɔzvut/ (n)
離婚
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozwiązanie małżeństwa w formie określonej prawem;

rozwój /ˈrɔzvuj/ (n)
発展
  następstwo zdarzeń, dzianie się kolejnych rzeczy
  proces przemian prowadzący do osiągnięcia lepszego, bardziej zaawansowanego stanu
  proces zmian w organizmie lub jego części następujący z czasem życia bądź z kolejnymi pokoleniami

rozładować /ˌrɔzwaˈdɔvaʨ̑/ (v)
発射
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) pozbawić akumulator, kondensator itp. ładunku elektrycznego; także o całym urządzeniu z akumulatorem

rozłożyć /rɔzwˈɔʒɨtɕ/ (v)
伸ばす
  postawić coś złożonego w swej okazałości

roślina /rɔɕˈlʲĩna/ (n)
植物
  (botanika, botaniczny) wykształcony żywy organizm, który posiada zdolność wytwarzania substancji odżywczych dzięki pochłanianiu światła;

roślinność /rɔɕˈlʲĩnːɔɕʨ̑/ (n)
植物
  wszystkie rośliny danego terenu

roślinożerca /ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
草食動物
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się roślinami
  (żartobliwie) wegetarianin, weganin

rożen /ˈrɔʒɛ̃n/ (n)
串
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pręt z metalu do opiekania mięsa nad ogniem

rożeniec /rɔˈʒɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
onagagamo
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas acuta, duży ptak wodny gniazdujący na lądzie;

rtęć /r̥tɛ̃ɲʨ̑/ (n)
水銀
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hg i liczbie atomowej 80;

rubid /ˈrubʲit/ (n)
ルビジウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rb i liczbie atomowej 37;

rubin /ˈrubʲĩn/ (n)
ルビー
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) tlenek glinu, czerwona odmiana korundu;

ruch /rux/ (n)
運動
  (fizyka, fizyczny) zmiana położenia w czasie;
  gest, ruszenie częścią ciała
  grupa ludzi dążących do jakiegoś celu politycznego lub społecznego

ruchomy chodnik /ruˈxɔ̃mɨ ˈxɔdʲɲik/ (n)
動く歩道
  urządzenie do poziomego transportu ludzi;

ruda /ˈruda/ (n)
鉱石
  (geologia, geologiczny) kopalina wydobywana jako źródło uzyskiwania metali

rudzik /ˈruʥ̑ik/ (n)
駒鳥
  (ornitologia, ornitologiczny) Erithacus rubecula, występujący licznie w Polsce niewielki ptak z rdzawym podgardlem;

rufa /ˈrufa/ (n)
船尾
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tylna część kadłuba statku;

rugby /`rʌgbɪ/ /ˈruɡbɨ/ (n)
ラグビー
  (sport, sportowy) sport drużynowy z użyciem owalnej piłki;

ruina /ruˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
廃墟
  mocno zniszczona, opuszczona konstrukcja, zwykle budowla

rukola /ruˈkɔla/ (n)
ルッコラ
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) rokietta siewna, roślina warzywna i przyprawowa

rum /rũm/ (n)
ラム酒
  (spożywczy) napój alkoholowy o wysokiej zawartości alkoholu, wytwarzany z trzciny cukrowej;

rumianek /rũˈmʲjãnɛk/ (n)
カモミール, カモマイル
  (botanika, botaniczny) Matricaria, roślina z rodziny astrowatych, o białych kwiatach z żółtymi główkami, używana w medycynie naturalnej i kosmetyce;

rumuński /rũˈmũj̃sʲci/ (adj)
ルーマニア語
  pochodzący z Rumunii, dotyczący Rumunii lub Rumunów

rumuński /rũˈmũj̃sʲci/ (n)
ルーマニア語
  urzędowy język Rumunii;

rupia /ˈrupʲja/ (n)
ルピー
  (jednostka monetarna) nazwa waluty kilku krajów azjatyckich: Indii, Indonezji, Nepalu i Pakistanu, posiadającej różną wartość w tych krajach;

rura /ˈrura/ (n)
管
  przewód do transportu płynów;

rurociąg /ruˈrɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
パイプライン
  (technologia, technika, techniczny) system połączonych rur wraz z niezbędnym osprzętem wykorzystywany do transportu substancji na duże odległości;

rusofobia /ˌrusɔˈfɔbʲja/ (n)
反露
  niechęć do Rosji, Rosjan i tego, co rosyjskie

ruszać /ˈruʃaʨ̑/ (v)
動く
  wprawiać siebie w ruch lub w nim pozostawać, wykonywać ruch
  wykonywać jakieś działanie, rozpoczynać wykonywanie działania

rusztowanie /ˌruʃtɔˈvãɲɛ/ (n)
足場
  (technologia, technika, techniczny) prowizoryczna konstrukcja szkieletowa ułatwiająca prace na wysokości przy wznoszeniu i remontowaniu budowli;

ruta /ˈruta/ (n)
ヘンルーダ
  (botanika, botaniczny) Ruta, rodzaj roślin o żółtych kwiatach i charakterystycznych liściach, znalazła zastosowanie w medycynie, uprawiana także jako roślina ozdobna

ruten /ˈrutɛ̃n/ (n)
ルテニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ru i liczbie atomowej 44;

rutherford /ruˈtɛrfɔrt/ (n)
ラザホージウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rt i liczbie atomowej 104;

rutyna /ruˈtɨ̃na/ (n)
ルチン
  (biochemia, biochemiczny) flawonoid pochodzenia roślinnego;

rwa kulszowa /ˈrva kulˈʃɔva/ (n)
坐骨神経痛
  (medycyna, medyczny) zespół objawów związanych z uciskiem na nerwy rdzeniowe tworzące nerw kulszowy;

rwać /rvaʨ̑/ (v)
破る 破れる
  dzielić się na części wskutek szarpania

ryba /ˈrɨba/ (n)
魚, 魚肉
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców, żyjące w wodzie;

rybak /ˈrɨbak/ (n)
漁夫, 漁師
  (rybołówstwo, rybacki) człowiek trudniący się zawodowo łowieniem ryb;

rybik cukrowy /ˈrɨbʲik ʦ̑uˈkrɔvɨ/ (n)
紙魚
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lepisma saccharina, gatunek bezskrzydłego owada często spotykanego w łazienkach i innych pomieszczeniach domowych;

rybołów /rɨˈbɔwuf/ (n)
ミサゴ
  (ornitologia, ornitologiczny) Pandion haliaetus, ptak drapieżny rybożerny średniego rozmiaru;

rybołówstwo /rˌɨbɔwˈufstfɔ/ (n)
漁
  gałąź gospodarki obejmująca łowienie i hodowlę ryb;

rycerstwo /rɨtsˈɛrstfɔ/ (n)
騎士道
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu: warstwa społeczna, która stanowiłą elitę społeczeństwa feudalnego i jego siłę zbrojną;

rycerz /ˈrɨʦ̑ɛʃ/ (n)
騎士
  (historia, historyczny, historycznie) członek uprzywilejowanego stanu żołnierskiego; zwykle stawał do walki jako jeździec;

rydwan /ˈrɨdvãn/ (n)
チャリオット
  dwukołowy wóz bojowy zaprzężony w dwa lub cztery konie

ryfampicyna /rˌɨfampitsˈɨna/ (n)
リファンピシン
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) półsyntetyczny antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń m.in. prątkiem gruźlicy i prątkiem trądu;

ryj /rɨj/ (n)
鼻面
  (zoologia, zoologiczny) wydłużona szczęka u zwierząt

rykoszet /rɨˈkɔʃɛt/ (n)
跳弾
  (fizyka, fizyczny) odbicie się lecącego przedmiotu od jakiejś przeszkody, powodujące gwałtowną zmianę trajektorii lotu, lub ten odbijający się przedmiot;

rym /rɨ̃m/ (n)
韻
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) para dwóch słów na końcu wersu utworu pisanego wierszem o identycznych lub podobnie brzmiących końcówkach

rymować /rɨ̃ˈmɔvaʨ̑/ (v)
韻を踏む
  tworzyć rymy

rynek /ˈrɨ̃nɛk/ (n)
市場
  (ekonomia, ekonomiczny) pojęcie obejmujące cały handel jakimiś surowcami lub produktami na jakimś obszarze;
  wydzielona część miasta, plac, gdzie kupcy sprzedają swoje towary ze straganów;

rysować /rɨˈsɔvaʨ̑/ (v)
描, 描く
  tworzyć rysunek, szkic za pomocą ołówka, kredki, węgla, kredy lub innego twardego narzędzia

rysunek /rɨˈsũnɛk/ (n)
絵, デッサン
  to, co zostało narysowane;

rytm /rɨtm̥/ (n)
リズム
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z elementów dzieła muzycznego, odpowiedzialny za organizację czasową utworu;
  określony porządek powtarzający się okresowo

rytuał /rɨˈtu<sup>w</sup>aw/ (n)
儀式
  (antropologia, antropologiczny) zespół specyficznych sekwencji sformalizowanych, symbolicznych czynów i wypowiedzi, charakterystyczny dla danej kultury;

rywal /rˈɨval/ (n)
ライバル
  osoba, która konkuruje w czymś

rywalizacja /ˌrɨvalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
コンペ
  (sport, sportowy) zawody, zmagania sportowe, rozgrywka
ライバル
  ubieganie się o pierwszeństwo, o zdobycie czegoś; konkurowanie

rywalizować /rˌɨvalizˈɔvatɕ/ (v)
争う
  ubiegać się o pierwszeństwo lub o zdobycie czegoś

ryzyko /ˈrɨzɨkɔ/ (n)
リスク
  możliwość, prawdopodobieństwo, że coś się nie uda

ryś /rɨɕ/ (n)
大山猫, オオヤマネコ
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny, cętkowany kot z pędzelkami na końcach uszu;

ryś rudy /rˈɨɕ rˈudɨ/ (n)
ボブキャット
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Lynx rufus Schreber, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Ameryce Północnej;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku (1.1)

ryż /rɨʃ/ (n)
米穀, 御飯
  (botanika, botaniczny) roślina zbożowa Oryza L., z rodziny traw występująca w klimacie wilgotnym;
米, 稲
  (handel, handlowy) (spożywczy) nasiona ryżu (1.1)

rzadki /ˈʒatʲci/ (adj)
稀な
  półpłynny, mający półpłynną konsystencję
珍しい
  zachodzący rzadko

rzadko /ˈʒatkɔ/ (adv)
滅多に
  prawie nigdy, z dużymi odstępami czasowymi między kolejnymi wydarzeniami

rzecz /ʒɛʧ̑/ (n)
物
  wytwór materialny, przedmiot
  sprawa, problem, zagadnienie
  temat, treść, wątek

rzeczownik /ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲik/ (n)
名詞, めいし
  (gramatyka) część mowy umożliwiająca rozróżnianie przedmiotów, osób, zwierząt, pojęć itp. poprzez nadanie im nazw lub imion;

rzeczywistość /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɔɕʨ̑/ (n)
現実, 実在
  prawda, prawdziwość; coś, co wydarzyło się (istnieje) naprawdę; obiektywnie

rzeczywisty /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɨ/ (adj)
現実
  mający miejsce naprawdę

rzeka /ˈʒɛka/ (n)
川
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) ciek na powierzchni ziemi;

rzemiosło /ʒɛ̃ˈmʲjɔswɔ/ (n)
手工業
  drobna wytwórczość przemysłowa, polegająca na wytwarzaniu i naprawie przedmiotów codziennego użytku przy pomocy ręcznych narzędzi i prostych maszyn; także: umiejętność prowadzenia takiej działalności

rzepa /ʒˈɛpa/ (n)
菘
  (botanika, botaniczny) Brassica rapa subsp. rapa L., jeden z podgatunków kapusty właściwej o zgrubiałym korzeniu spichrzowym;

rzepka /ʒˈɛpka/ (n)
膝蓋骨
  (anatomia, anatomiczny) nieduża kość chroniąca staw kolanowy u wielu czworonogów, również u człowieka

rzeź /ʒɛɕ/ (n)
修羅
  brutalne morderstwo (najczęściej dokonywane na dużej ilości istnień)

rzeźba /ˈʒɛʑba/ (n)
彫刻
  (sztuka) dziedzina sztuk plastycznych związana z tworzeniem trójwymiarowych form z różnych materiałów;
  (sztuka) trójwymiarowy obiekt będący formą artystyczną

rzeźnik /ˈʒɛʑɲik/ (n)
屠牛者
  człowiek zajmujący się ubojem zwierząt i porcjowaniem mięsa

rzeżączka /ʒɛˈʒɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
淋病
  (medycyna, medyczny) zakaźna choroba weneryczna;

rzodkiew /ʒˈɔtkʲɛf/ (n)
ラディッシュ
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z korzeni spichrzowych uprawnych gatunków rośliny (1.2)

rzodkiewka /ʒɔtʲˈcɛfka/ (n)
大根
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina o jadalnych, cenionych smakowo bulwach;

rzucać /ˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
投げる
  wywoływać chwilowy lot przedmiotu

rzucać perły przed wieprze /ˈʒuʦ̑aʨ̑ ˈpɛrwɨ pʃɛd‿ˈvʲjɛpʃɛ/ (v)
猫に小判
  ofiarowywać, dawać komuś coś dobrego, szlachetnego, podczas gdy odbiorca nie docenia tego daru lub nie jest jego godzien

rzut dyskiem /ˈʒud ˈːɨsʲcɛ̃m/ (n)
円盤投
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na wyrzuceniu jedną ręką dysku na jak największą odległość;

rzut karny /ˈʒut ˈkarnɨ/ (n)
ペナルティーキック
  (sport, sportowy) w niektórych grach: specyficzne ukaranie strony, która popełniła przewinienie, przez znaczne ułatwienie stronie poszkodowanej zdobycia bramki, punktu (i tym podobne, i temu podobne);

rzut oszczepem /ˈʒut ɔˈʃʧ̑ɛpɛ̃m/ (n)
やり投
  (sport, sportowy) konkurencja polegająca na rzucaniu oszczepem możliwie najdalej bez wykroczenia poza obszar rozbiegu;

rzut rożny /ˈʒut ˈrɔʒnɨ/ (n)
コーナーキック
  (sport, sportowy) rzut, wyrzut, wykopnięcie z rogu boiska;

rzygacz /ˈʒɨɡaʧ̑/ (n)
鬼瓦
  (architektura, architektoniczny) dekoracyjne zakończenie rynny lub odprowadzenia wody z dachu w postaci figurki lub głowy zwierzęcia, człowieka, potwora itp.;

rzygać /ˈʒɨɡaʨ̑/ (v)
吐く
  (grubiański, grubiańsko) wymiotować

rzymski /ˈʒɨ̃msʲci/ (adj)
ローマ
  odnoszący się do miasta Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu
  odnoszący się do państwa Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu

rząd /ʒɔ̃nt/ (n)
政府
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wykonawczy organ państwa zajmujący się jego finansami oraz prowadzący jego politykę wewnętrzną i zagraniczną;

rząd marionetkowy /ˈʒɔ̃nt ˌmarʲjɔ̃nɛtˈkɔvɨ/ (n)
傀儡政権
  (publikatory) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rząd sterowany przez inną grupę ludzi niż tych, którzy oficjalnie znajdują się u steru władzy;

rządowy /ʒɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
政府
  związany z rządem, wywodzący się z rządu

rządzić /ˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
治める
  sprawować władzę, panować

rzęsa /ˈʒɛ̃w̃sa/ (n)
まつげ
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) jeden z włosów rosnący na brzegu powieki;

róg /ruk/ (n)
角
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego blaszanego;
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) twardy wyrostek występujący na głowie niektórych ssaków, zwykle parzyście;
  (anatomia, anatomiczny) część kości gnykowej; część rdzenia kręgowego
  materiał pozyskiwany z rogów (1.1) i kopyt niektórych zwierząt

róg obfitości /ˈruk ˌɔpfʲiˈtɔɕʨ̑i/ (idiom)
コルヌー・コピアイ
  (książkowy) źródło niekończących się dóbr; bogactwo, obfitość

rój /ruj/ (n)
群れ
  duża grupa latających owadów lub (rzadziej) małych ptaków
  (pszczelarstwo, pszczelarski) część rodziny pszczelej opuszczająca wraz z królową gniazdo

równanie /ruvˈnãɲɛ/ (n)
方程式
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie złożone z dwóch lub więcej części połączonych znakiem równości

również /ˈruvʲɲɛʃ/ (particle)
も, また, やっぱ, やっぱり, やはり
  …używana do wyrażenia, że orzeczenie nie dotyczy tylko jednego elementu, ale i innych też, także

równik /ˈruvʲɲik/ (n)
赤道
  (astronomia, astronomiczny) (geografia, geograficzny) część wspólna powierzchni ciała niebieskiego oraz płaszczyzny prostopadłej do osi obrotu i przechodzącej przez środek masy ciała;

równina /ruvʲˈɲĩna/ (n)
平野
  (geografia, geograficzny) płaski lub prawie całkowicie poziomy teren;

równoległobok /ˌruvnɔlɛɡˈwɔbɔk/ (n)
平行四辺形
  (geometria) płaska, zamknięta figura geometryczna o dwóch parach równoległych boków;

równoległościan /rˌuvnɔlɛɡwˈɔɕtɕan/ (n)
平行六面体
  (geometria) wielościan o trzech parach równoległych przeciwległych ścian (zbudowany z sześciu równoległoboków);

równoległy /ˌruvnɔˈlɛɡwɨ/ (adj)
平行
  jednakowo odległy od czegoś na całej swej długości

równoleżnik /rˌuvnɔlˈɛʒɲik/ (n)
緯線
  (geografia, geograficzny) umowny okrąg powstały wskutek przecięcia powierzchni kuli ziemskiej płaszczyzną prostopadłą do jej osi;

równonoc /ruvˈnɔ̃nɔʦ̑/ (n)
分点
  (astronomia, astronomiczny) moment przejścia Słońca przez punkt, w którym ekliptyka przecina równik niebieski; długość dnia i nocy jest wówczas jednakowa;

równonoc jesienna /ruvˈnɔ̃nɔʦ̑ʲ jɛ̇ˈɕɛ̃nːa/ (n)
秋分
  (astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun południowy będzie bliżej Słońca niż biegun północny;

równonoc wiosenna /ruvˈnɔ̃nɔʣ̑ vʲjɔˈsɛ̃nːa/ (n)
春分
  (astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun północny będzie bliżej Słońca niż biegun południowy;

równouprawnienie /rˌuvnɔˌupravɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
平等
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) równość wobec prawa, możliwość korzystania z jednakowych praw

równowaga /ˌruvnɔˈvaɡa/ (n)
安定
  stabilny stan jakiegoś układu

równość /ˈruvnɔɕʨ̑/ (n)
平等, 均等
  (matematyka, matematyczny) relacja między dwiema wartościami wyrażona znakiem równania (=)
  brak dyskryminacji i podziałów (tworzonych ze względu na rasę, pochodzenie, płeć)

równy /ˈruvnɨ/ (adj)
あいこ
  posiadający gładką powierzchnię

róż /ruʃ/ (n)
ピンク
  kolor różowy

róża /ˈruʒa/ (n)
薔薇, バラ
  (botanika, botaniczny) rodzaj krzewów z rodziny różowatych;
バラ
  kwiat róży (1.1)
  przedmiot przypominający różę (1.2)

różaniec /ruˈʒãɲɛʦ̑/ (n)
ロザリオ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sznur z paciorkami, służący do liczenia odmawianych modlitw
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) cykl modlitw odmawianych w określonej kolejności

różnica /ruʒʲˈɲiʦ̑a/ (n)
差, 違い
  (matematyka, matematyczny) wynik odejmowania
違い, 差
  to, czym się coś od czegoś różni

różnorodność /ˌruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑/ (n)
多様性
  cecha tego, co jest różnorodne

różowy /ruˈʒɔvɨ/ (adj)
ピンク
  mający kolor pośredni między białym a czerwonym;

różyczka /ruˈʒɨʧ̑ka/ (n)
風疹
  (medycyna, medyczny) głównie dziecięca choroba wirusowa;

rącznik pospolity /ˈrɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik ˌpɔspɔˈlʲitɨ/ (n)
トウゴマ
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny wilczomleczowatych pochodząca z Afryki;

ręce do góry /ˈrɛ̃nʦ̑ɛ dɔ‿ˈɡurɨ/ (interjection)
手を上げろ
  kategoryczny zwrot wzywający do podniesienia rąk w geście poddania

ręcznik /ˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
タオル
  gruby kawałek tkaniny przeznaczony do wycierania ciała

ręczny /ˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
手動
  o narzędziach, przyrządach: uruchamiany za pomocą rąk, nieautomatyczny

ręka /rɔŋk/ /ˈrɛ̃ŋka/ (n)
手
  (anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej człowieka lub małpy człekokształtnej od nadgarstka do końca palców;
ハンド
  (sport, sportowy) w piłce nożnej: niedozwolone zagranie ręką (1.1)
手札
  (termin karciany) wszystkie karty, które gracz trzyma w ręce (1.1)

rękaw /ˈrɛ̃ŋkaf/ (n)
袖
  (krawiectwo) element odzieży przykrywający ręce

rękopis /rɛ̃ŋˈkɔpʲis/ (n)
脚本
  (książkowy) tekst utworu (lub inny tekst) pisany ręcznie;

sabotaż /saˈbɔtaʃ/ (n)
妨害工作
  umyślne niewypełnienie albo wypełnianie wadliwie swoich obowiązków w zamiarze wywołania dezorganizacji, strat i szkód; niewypełnienie danego zadania;

sacharyd /saxˈarɨt/ (n)
糖質
  (biochemia, biochemiczny) (zobacz) węglowodan

sad /sat/ (n)
果樹園
  ogród, w którym rosną drzewa i krzewy owocowe;

sadysta /sadˈɨsta/ (n)
ドＳ
  człowiek lubujący się w zadawaniu innym cierpień lub oglądaniu czyjegoś cierpienia

sadyzm /sˈadɨzm/ (n)
サディズム
  (medycyna, medyczny) zaburzenie seksualne polegające na doznawaniu podniecenia i zadowolenia seksualnego poprzez zadawanie bólu i upokorzenie partnera

sadzić /ˈsaʥ̑iʨ̑/ (v)
植
  umieszczać w ziemi bulwę lub sadzonkę tak, żeby przyjęła się i rosła

sadzonka /saˈʣ̑ɔ̃nka/ (n)
実生
  (botanika, botaniczny) fragment rośliny, z którego może wyrosnąć cała roślina

safari /saˈfarʲi/ (n)
サファリ
  afrykańska wyprawa, której celem jest polowanie na zwierzęta;

sajgonka /sajˈɡɔ̃nka/ (n)
春巻き
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ryżowy naleśnik nadziewany warzywami i innymi składnikami

sake /ˈsakɛ/ (n)
日本酒
  (spożywczy) japoński ryżowy napój alkoholowy, podawany tradycyjnie na gorąco;

sakrament /saˈkrãmɛ̃nt/ (n)
サクラメント
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie obrzęd religijny uważany za znak lub sposób przekazania łaski Bożej;

saksofon /saˈksɔfɔ̃n/ (n)
サキソフォン
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument drewniany, wykonany z metalu;

sala /ˈsala/ (n)
ホール
  przestronne pomieszczenie pełniące pewną określoną funkcję użytkową;

salam /ˈsalãm/ (interjection)
サラーム
  pokój! (pozdrowienie u muzułmanów)

salamandra /ˌsalãˈmãndra/ (n)
イモリ, 蠑螈
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj płazów ogoniastych;

salami /saˈlãmʲi/ (n)
サラミ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) oryginalnie włoska, sucha, wędzona kiełbasa, początkowo wytwarzana z mięsa oślego, później także wieprzowego i wołowego;

salon /ˈsalɔ̃n/ (n)
サロン
  główny, dzienny pokój w mieszkaniu

salsa /ˈsalsa/ (n)
サルサ
  (choreografia, choreograficzny) latynoamerykański taniec towarzyski o pochodzeniu karaibskim, tańczony do melodii salsy (1.2);
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) zimny, często pikantny, sos ze zmiksowanych lub posiekanych warzyw albo owoców; specjalność kuchni meksykańskiej;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj muzyki o pochodzeniu karaibskim, w metrum 4/4, z rozbudowaną sekcją rytmiczną, bogatą sekcją dętą, rytmem wystukiwanym na klawesach oraz melodią wygrywaną zwykle na pianinie w zapętlonych frazach;

samar /ˈsãmar/ (n)
サマリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sm i liczbie atomowej 62;

samiec /ˈsãmʲjɛʦ̑/ (n)
雄 牡
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę płci męskiej

samobójca /ˌsãmɔˈbujʦ̑a/ (n)
自殺者
  osoba próbująca zabić samą siebie

samobójstwo /ˌsãmɔˈbujstfɔ/ (n)
自殺
  zabicie samego siebie;

samochód /sãˈmɔxut/ (n)
車, 自動車, カー
  (motoryzacja) pojazd mechaniczny, wyposażony w koła, mogący poruszać się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;

samodzielny /ˌsãmɔˈʥ̑ɛlnɨ/ (adj)
独立の
  radzący sobie bez cudzej pomocy

samogłoska /ˌsãmɔˈɡwɔska/ (n)
母音
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska otwarta, której obecność konieczna jest do utworzenia sylaby;

samogłów /samˈɔɡwuf/ (n)
マンボウ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Mola mola, gatunek morskiej ryby rozdymkokształtnej z rodziny samogłowowatych;

samolot /sãˈmɔlɔt/ (n)
飛行機, 機
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny wyposażony we własny napęd, mający skrzydła, które tworzą siłę nośną;

samoobrona /sˌamɔɔbrˈɔna/ (n)
護身術, 自己防衛
  obrona samego siebie

samoobsługa /sˌamɔɔpswˈuɡa/ (n)
セルフ
  w sklepach, barach itp.: obsługiwanie samego siebie

samospalenie /ˌsãmɔspaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
焼身自殺
  samobójstwo przez spalenie się żywcem, najczęściej popełniane demonstracyjnie na znak protestu;

samotnie /sãˈmɔtʲɲɛ/ (adv)
一人
  w odosobnieniu, w samotności, bez towarzystwa

samotność /sãˈmɔtnɔɕʨ̑/ (n)
孤独
  uczucie braku bliskich osób

samotny /sãˈmɔtnɨ/ (adj)
寂しい
  taki, który jest sam, żyje samotnie

samowar /sãˈmɔvar/ (n)
サモワール
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do przygotowywania herbaty – ze zbiornikiem do gotowania wody, kranikiem i miejscem do podgrzewania czajniczka;

samowolny /sˌamɔvˈɔlnɨ/ (adj)
任意の
  świadczący o postawie jak (1.1)

samowystarczalny /sˌamɔvˌɨstartʃˈalnɨ/ (adj)
自給自足ができる
  mogący sam zaspokoić wszystkie swe potrzeby

samsara /sãmˈsara/ (n)
輪廻
  (w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie) kołowrót narodzin i śmierci (reinkarnacji);

samum /ˈsãmũm/ (n)
シムーン
  (meteorologia, meteorologiczny) gwałtowny, suchy i gorący południowy wiatr wiejący na pustyniach Afryki Północnej i Półwyspu Arabskiego oraz w ich sąsiedztwie;

samuraj /samˈuraj/ (n)
侍, 武士
  (historia, historyczny, historycznie) rycerz japoński, członek niższej szlachty japońskiej;

sandał /ˈsãndaw/ (n)
サンダル
  rodzaj otwartego obuwia składającego się z podeszwy i rzemieni, które utrzymują go na stopie;

sandałowiec /ˌsãndaˈwɔvʲjɛʦ̑/ (n)
香木
  (botanika, botaniczny) Santalum wiecznie zielone drzewo z rodziny sandałowcowatych, występujące od Malezji po Australię i Hawaje

saneczkarstwo /ˌsãnɛʧ̑ˈkarstfɔ/ (n)
リュージュ
  (sport, sportowy) dyscyplina zaliczana do sportów zimowych, polegająca na zjeżdżaniu sankami z toru sztucznego lub naturalnego;

sangha /sˈaŋɡa/ (n)
僧伽
  wspólnota mnichów buddyjskich lub świeckich wyznawców buddyzmu;

sango /sˈaŋɡɔ/ (n)
サンゴ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych w Republice Środkowoafrykańskiej;

sangria /ˈsãŋɡrʲja/ (n)
サングリア
  tradycyjny hiszpański napój alkoholowy;

sanie /ˈsãɲɛ/ (n)
ソリ
  pojazd na płozach służący do jazdy po śniegu, zaprzęgnięty w konie (także psy lub renifery);

sankcja /sˈaŋktsja/ (n)
制裁
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określona normą prawną konsekwencja naruszenia prawa

sanktuarium /ˌsãŋktuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/ (n)
避難所
  (przenośnie, przenośnia) miejsce szczególnie ważne, bogate w pewien walor

sanskryt /ˈsãw̃skrɨt/ (n)
サンスクリット, 梵語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii;

saper /ˈsapɛr/ (n)
工兵
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz lub funkcjonariusz zajmujący się materiałami wybuchowymi i ich rozbrajaniem, a także robotami inżynieryjnymi;

sardela /sarˈdɛla/ (n)
アンチョビ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Engraulis, mała ryba morska żyjąca w ławicach poławiana w celach spożywczych;

sardynka /sarˈdɨ̃nka/ (n)
鰯
  (ichtiologia, ichtiologiczny) wspólna nazwa dla małych ryb morskich poławianych w celach spożywczych;

sardyński /sarˈdɨ̃j̃sʲci/ (adj)
サルデーニャの
  charakterystyczny dla Sardynii, związany z Sardynią, wywodzący się z Sardynii

sari /ˈsarʲi/ (n)
サリー
  tradycyjny indyjski strój kobiecy;

sarkastyczny /ˌsarkaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
皮肉な
  złośliwy, docinkowy, szczery do bólu, pełen sarkazmu

sarkofag /sarˈkɔfak/ (n)
石棺
  zdobiona trumna w kształcie skrzyni, najczęściej wykonana z kamienia;

sarna /ˈsarna/ (n)
ノロジカ
  (zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka parzystokopytnego;

sarnina /sarʲˈɲĩna/ (n)
鹿肉
  mięso sarny

satanizm /satˈaɲizm/ (n)
サタニズム
  kult szatana

satelita /ˌsatɛˈlʲita/ (n)
衛星
  (astronomia, astronomiczny) inaczej: księżyc, naturalny satelita; ciało niebieskie krążące wokół planety, planety karłowatej, planetoidy itp.;
  (astronomia, astronomiczny) inaczej: sztuczny satelita; sztuczny obiekt umieszczony na orbicie ciała niebieskiego;
  (fizyka, fizyczny) każde ciało o względnie małej masie, krążące wokół innego, większego;

satrapa /satrˈapa/ (n)
サトラップ
  (starożytność) w Persji: zarządca prowincji;

saturacja /sˌaturˈatsja/ (n)
飽和
  (chemia, chemiczny) proces nasycania cieczy gazem

satyra /saˈtɨra/ (n)
皮肉, 風刺
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki, tekst publicystyczny albo inna wypowiedź artystyczna, która ośmiesza i piętnuje przedstawione w utworze zjawiska, obyczaje, politykę, osoby, stosunki społeczne itp.;

satysfakcja /ˌsatɨˈsfakʦ̑ʲja/ (n)
満足
  (książkowy) uczucie zadowolenia ze spełnienia pewnych oczekiwań

sauna /ˈsawna/ (n)
サウナ, サウナ風呂
  rodzaj łaźni, w której panuje wysoka temperatura oraz, w zależności od rodzaju sauny, wysoka lub niska wilgotność;

sawanna /savˈanna/ (n)
サバナ
  (geografia, geograficzny) (botanika, botaniczny) forma zbiorowiska roślinności trawiastej z z rzadka rosnącymi drzewami i krzewami;

sałata /saˈwata/ (n)
レタス
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny astrowatych (Lactuca), wiele gatunków jadalnych;
  warzywo liściaste, spożywane zwykle na surowo

sałatka /saˈwatka/ (n)
サラダ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa podawana na zimno, z zazwyczaj drobno pokrojonych składników, głównie warzyw (ugotowanych lub surowych), owoców, jaj, ryb itp.;

sałatka ziemniaczana /sawˈatka ʑˌɛmɲʲatʃˈana/ (n)
ポテトサラダ
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sałatka przyrządzana w wielu wariantach, której głównym składnikiem są ugotowane, pokrojone ziemniaki;

scena /ˈsʦ̑ɛ̃na/ (n)
シーン
  (przenośnie, przenośnia) awantura, kłótnia
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) krótki fragment sztuki teatralnej lub filmu, dotyczący określonej sytuacji;

scenariusz /sʦ̑ɛ̃ˈnarʲjuʃ/ (n)
シナリオ
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) materiał literacki będący podstawą fabuły filmu, przedstawienia teatralnego, programu telewizyjnego itp.;

sceptycyzm /sʦ̑ɛpˈtɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
懐疑主義
  (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny odrzucający możliwość uzyskania wiarygodnej i ostatecznie uzasadnionej wiedzy;

schemat /ˈsxɛ̃mat/ (n)
図解
  ogólny plan albo szkic

scherzo /skˈɛrtsɔ/ (n)
スケルツォ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyczny;

schistosomatoza /ʃˌistɔsˌɔmatˈɔza/ (n)
住血吸虫症
  (medycyna, medyczny) choroba pasożytnicza występująca w Afryce, obok malarii najpoważniejszy w skali światowej parazytologiczny problem zdrowotny;

schizofrenia /ˌsxʲizɔˈfrɛ̃ɲja/ (n)
統合失調症
  (medycyna, medyczny) choroba psychiczna charakteryzująca się dezintegracją osobowości, utratą kontaktu z otoczeniem i urojeniami;

schody /ˈsxɔdɨ/ (n)
階段
  konstrukcja ze stopni, z których każdy następny jest umieszczony nieco wyżej od poprzedniego, służąca do przemieszczania się pomiędzy różnymi poziomami;

schody ruchome /ˈsxɔdɨ ruˈxɔ̃mɛ/ (n)
エスカレーター
  urządzenie do ukośnego transportu ludzi między piętrami;

schowek /ˈsxɔvɛk/ (n)
クリップボード
  (informatyka, informatyczny) pamięć zarządzana przez system operacyjny, która umożliwia kopiowanie i wklejanie danych w programie albo między programami

scyzoryk /sʦ̑ɨˈzɔrɨk/ (n)
ポケットナイフ
  składany, krótki nóż, z jednym lub kilkoma ostrzami;

seaborg /ˈsʲibɔrk/ (n)
シーボーギウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sg i liczbie atomowej 106;

secesja /sɛtsˈɛsja/ (n)
脱退
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oddzielenie się, wyodrębnienie się nowej frakcji politycznej, nowego bytu państwowego;

segregator /ˌsɛɡrɛˈɡatɔr/ (n)
ファイル
  (biurowość, biurowy) teka służąca do archiwizowania i porządkowania pism urzędowych;

seitan /sɛˈitan/ (n)
グルテンミート, セイタン
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wywodzący się z Azji wysokobiałkowy zamiennik mięsa przygotowany z mąki pszennej, nazywany „pszennym mięsem”

sejf /sɛjf/ (n)
金庫
  zamykana, metalowa szafa, skrzynia lub pomieszczenie służące do przechowywania cennych rzeczy

sejsmologia /ˌsɛjsmɔˈlɔɟja/ (n)
地震学
  nauka o trzęsieniach ziemi;

sekcja zwłok /ˈsɛkʦ̑ʲja ˈzvwɔk/ (n)
検視
  (medycyna, medyczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) badanie pośmiertne osoby zmarłej;

seks /sɛks/ (n)
性交
  (potocznie, potoczny) stosunek płciowy, zazwyczaj między dwiema osobami

seks oralny /ˈsɛks ɔˈralnɨ/ (n)
オーラルセックス
  zbliżenie seksualne opierające się na pieszczeniu narządów płciowych i innych stref erogennych partnerki lub partnera językiem i ustami

seksapil /sɛksaˈpʲil/ (n)
色気
  atrakcyjność seksualna

seksistowski /ˌsɛcɕiˈstɔfsʲci/ (adj)
性差別的
  związany z seksizmem, dotyczący seksizmu; dyskryminujący osoby płci przeciwnej

seksizm /ˈsɛcɕism̥/ (n)
性差別
  dyskryminacja ze względu na płeć;

seksualność /sˌɛksuˈalnɔɕtɕ/ (n)
人間の性
  (biologia, biologiczny) (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) wrodzona, naturalna funkcja organizmu, zawierająca w sobie seks, orientację seksualną, identyfikację płciową i jej rolę, reprodukcję, pożądanie, erotyzm oraz intymność;

seksualny /ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
性的
  dotyczący seksu i popędu płciowego

seksuologia /ˌsɛksu<sup>w</sup>ɔˈlɔɟja/ (n)
性科学
  nauka zajmująca się seksualnością, życiem seksualnym człowieka;

sekta /ˈsɛkta/ (n)
セクト
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odłam wyznaniowy religii

sekularyzacja /ˌsɛkularɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
世俗化
  (kościelny) przejście osoby duchownej do stanu świeckiego
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przejęcie majątków spod władzy kościelnej pod władzę świecką

sekunda /sɛˈkũnda/ (n)
秒
  (fizyka, fizyczny) jednostka czasu równa 1/60 minuty

sekundant /sɛˈkũndãnt/ (n)
セコンド
  (historia, historyczny, historycznie) pośrednik i świadek jednego z pojedynkujących się, negocjator warunków pojedynku, pilnujący by starcie odbywało się zgodnie z zasadami honorowymi

sekwoja /sɛˈkfɔja/ (n)
セコイア
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Sequoia, monotypowy rodzaj drzew z rodziny cyprysowatych;
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) olbrzymie i długowieczne drzewo z rodzaju (1.1) występujące w górach Ameryki Północnej

seledyn /sɛlˈɛdɨn/ (n)
青磁色
  blada, delikatna zieleń

selekcja /sɛˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
選択
  dobór dokonywany poprzez eliminację

selen /ˈsɛlɛ̃n/ (n)
セレン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Se i liczbie atomowej 34;

seler /ˈsɛlɛr/ (n)
セロリ
  (botanika, botaniczny) Apium graveolens, roślina warzywna;

selfie /sˈɛlfjɛ/ (n)
自撮り, じどり
  (slangowo) fotografia zrobiona samemu sobie z ręki;

semantyczny /ˌsɛ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
セマンティック
  (informatyka, informatyczny) związany ze znaczeniem instrukcji, wyrażeń języka programowania
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany ze znaczeniem wyrażeń językowych

semantyka /sɛ̃ˈmãntɨka/ (n)
意味論
  (filozofia, filozoficzny) (logika, logiczny) dział semiotyki zajmujący się badaniem związków między wyrażeniami językowymi a rzeczywistością
  (informatyka, informatyczny) związki między instrukcjami, wyrażeniami itp. języka programowania a znaczeniem programu rozumianym jako zachowanie się komputera, systemu itp.
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się znaczeniem wyrażeń językowych

semestr /ˈsɛ̃mɛstr̥/ (n)
半期
  połowa roku akademickiego lub szkolnego;

seminarium /ˌsɛ̃mʲĩˈnarʲjũm/ (n)
セミナー
  (studencki) (edukacja, edukacyjny) zajęcia dydaktyczne dla studentów uczelni niepolitechnicznych
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (studencki) dom formacyjny, w którym przygotowują się kandydaci na duchownych
  publiczna konferencja z udziałem przedstawicieli różnych środowisk i dziedzin

semiotyka /sɛmjˈɔtɨkˌa/ (n)
記号論
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa badający systemy znakowe;

sen /sɛ̃n/ (n)
眠り
  (fizjologia, fizjologiczny) stan odpoczynku, na ogół nocnego, w którym spowolnione są funkcje organizmu i obniżony poziom świadomości
夢, 希望, 望み
  (przenośnie, przenośnia) fantazja, marzenie, wizja, coś, co wydaje się nierzeczywiste
夢
  doświadczenie przeżywane w trakcie snu (1.1)

sen zimowy /ˈsɛ̃nʲ ʑĩˈmɔvɨ/ (n)
冬眠
  (biologia, biologiczny) (zoologia, zoologiczny) u zwierząt spowolnienie procesów życiowych w okresie zimy;

senat /ˈsɛ̃nat/ (n)
元老院
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) izba wyższa dwuizbowego parlamentu;

sencha /sˈɛnxa/ (n)
煎茶
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj japońskiej zielonej herbaty przygotowywanej bez mielenia liści;

senny /ˈsɛ̃nːɨ/ (adj)
眠い
  taki, który chce spać; jest śpiący
  dotyczący snu, związany ze snem; trwający lub przeżywany podczas snu

sens /sɛ̃w̃s/ (n)
意味
  sposób rozumienia czegoś
  wymowa, istota, znaczenie jakiegoś przekazu

sensacja /sɛnsˈatsja/ (n)
センセーション
  wydarzenie, wiadomość wywołujące żywe, powszechne zainteresowanie

separacja /sˌɛparˈatsja/ (n)
離縁
  (książkowy) oddzielenie od czegoś
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozłączenie małżonków bez ich prawa wstępowania w nowy związek małżeński

separatyzm /ˌsɛpaˈratɨsm̥/ (n)
分離主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dążenie do oddzielenia się, wyodrębnienia się jakiejś grupy z całości;

sepsa /ˈsɛpsa/ (n)
敗血症
  (medycyna, medyczny) zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej;

ser /sɛr/ (n)
チーズ, 乾酪
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy w postaci gęstej masy, otrzymywany z mleka krowiego, koziego, bądź owczego;

serafin /sɛrˈafin/ (n)
熾天使
  (teologia, teologiczny) (biblijny) anioł należący do najwyższego chóru w hierarchii anielskiej;

seraj /sˈɛraj/ (n)
後宮
  (architektura, architektoniczny) orientalny pałac, rezydencja władcy, zwłaszcza sułtana
  kobieca część tradycyjnego domu muzułmańskiego

serbski /ˈsɛrpsʲci/ (adj)
セルビア語
  związany z Serbią lub Serbami, dotyczący Serbii lub Serbów

serbski /ˈsɛrpsʲci/ (n)
セルビア語
  jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Serbii i BiH;

serce /ˈsɛrʦ̑ɛ/ (n)
心臓, 心
  (anatomia, anatomiczny) u ludzi i wielu zwierząt: organ (mięsień), którego praca powoduje przepływ krwi w organizmie;

serdecznie /sɛrˈdɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
心
  w sposób serdeczny, z uprzejmością, życzliwością; otwarcie

serdeczny /sɛrˈdɛʧ̑nɨ/ (adj)
厚い
  taki, który wobec ludzi kieruje się przyjaznymi uczuciami; taki, który jest objawem dobrych, ciepłych i szczerych uczuć

serenada /sˌɛrɛnˈada/ (n)
セレナーデ, セレナード
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń śpiewana pod oknem ukochanej
セレナーデ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o charakterze lirycznym;

sernik /ˈsɛrʲɲik/ (n)
チーズケーキ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodkie ciasto, w którym jednym ze składników jest biały ser;

serologia /ˌsɛrɔˈlɔɟja/ (n)
血清学
  (medycyna, medyczny) dziedzina nauk medycznych, część immunologii, zajmująca się interakcją pomiędzy antygenami i przeciwciałami;

serwatka /sɛrvˈatka/ (n)
乳清
  (spożywczy) przejrzysty płyn pozostały po ścięciu mleka i oddzieleniu sera;

serwer /ˈsɛrvɛr/ (n)
サーバー
  (informatyka, informatyczny) komputer umożliwiający działanie sieci komputerowej;

serwetka /sɛrvˈɛtka/ (n)
ナプキン
  kwadratowy kawałek tkaniny lub bibułki do wycierania ust lub do ochrony ubrania podczas jedzenia

serwilizm /sɛrvˈilizm/ (n)
卑屈
  (pejoratywnie, pejoratywny) postawa bezkrytycznego i dobrowolnego podporządkowania się jakiejś władzy, zwierzchności

sex shop /sˈɛks ʃˈɔp/ (n)
セックスショップ
  sklep z artykułami erotycznymi;

sezam /ˈsɛzãm/ (n)
胡麻
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

sezon /ˈsɛzɔ̃n/ (n)
季節
  (rolnictwo, rolniczy) okres dojrzewania i zbioru owoców lub innego rodzaju płodów rolnych
  okres, kiedy coś się odbywa, czas o szczególnie sprzyjających warunkach do określonej działalności, wykonywania pewnych czynności itp.
  (handel, handlowy) pora roku

sfaleryt /sfalˈɛrɨt/ (n)
閃亜鉛鉱
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, siarczek cynku;

sfera /ˈsfɛra/ (n)
球
  (matematyka, matematyczny) powierzchnia kuli;
  przestrzeń okalająca Ziemię
  strefa, obszar, zwłaszcza działań lub wpływów
  warstwa społeczna lub grupa towarzyska

sfinks /sfʲĩŋks/ (n)
スフィンクス
  (sztuka) (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Egipcie: przedstawienie lwa z ludzką głową lub głową innego zwierzęcia;
  (zoologia, zoologiczny) bezwłosa rasa kota;

shemale /ʃɛmˈalɛ/ (n)
ニューハーフ
  (seksuologia, seksuologiczny) (pejoratywnie, pejoratywny) transseksualna lub transgenderyczna kobieta z męskimi narządami płciowymi, występująca w branży pornograficznej;

shinto /ʃˈintɔ/ (n)
神道
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjna religia Japonii;

shōnen /ʃˈɔnɛn/ (n)
少年漫画
  (środowiskowy) typ mangi lub anime przeznaczonych dla chłopców

siadać /ˈɕadaʨ̑/ (v)
座る
  zajmować miejsce do siedzenia, przechodzić do siedzenia

siano /ˈɕãnɔ/ (n)
干草
  (rolnictwo, rolniczy) sucha trawa i inne rośliny skoszone z łąki na paszę;

siarczan /ˈɕarʧ̑ãn/ (n)
硫酸
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu siarkowego;

siarczek srebra /ɕˈartʃɛk srˈɛbra/ (n)
硫化銀
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu siarkowodorowego i srebra;

siarka /ˈɕarka/ (n)
硫黄, いおう
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu S i liczbie atomowej 16;

siarkowodór /ˌɕarkɔˈvɔdur/ (n)
硫化水素
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny siarki i wodoru

siatkarz /ˈɕatkaʃ/ (n)
バレーボール選手
  (sport, sportowy) sportowiec grający w siatkówkę

siatkówka /ɕatˈkufka/ (n)
網膜
  (anatomia, anatomiczny) część oka odpowiadająca za przetwarzanie obrazu na impulsy nerwowe;
バレーボール
  (sport, sportowy) piłka siatkowa, gra sportowa dla dwóch drużyn polegająca na odbijaniu piłki nad specjalną siatką;

siatkówka plażowa /ɕatˈkufka plaˈʒɔva/ (n)
ビーチバレー
  (sport, sportowy) odmiana siatkówki rozgrywana w zespołach dwuosobowych na piaszczystym boisku;

siać /ɕäʨ̑/ (v)
種をまく
  rzucać nasiona w glebę

siedem grzechów głównych /ɕˈɛdɛm ɡʒˈɛxuv ɡwˈuvnɨx/ (n)
七つの大罪
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) lista ciężkich grzechów Kościoła katolickiego;

siedlisko /ɕɛdlˈiskɔ/ (n)
生息地
  (ekologia, ekologiczny) całokształt warunków przyrodniczych stanowiących miejsce życia określonych organizmów;

siedmiokąt /ɕɛdˈmʲjɔkɔ̃nt/ (n)
七角形
  (matematyka, matematyczny) wielokąt o siedmiu bokach;

siedzieć /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
座る, 腰掛ける
  spoczywać na krześle, kanapie, ławie itp. tak, by ciężar ciała spoczywał na pośladkach

siedzieć po turecku /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ ˌpɔ‿tuˈrɛʦ̑ku/ (v)
あぐらをかく
  siedzieć ze skrzyżowanymi nogami, zazwyczaj na podłodze

siekacz /ɕˈɛkatʃ/ (n)
門歯
  (stomatologia, stomatologiczny) (anatomia, anatomiczny) przedni ząb służący do odgryzania kęsów pokarmu

siekiera /ɕɛ̇ˈcɛra/ (n)
斧
  ręczne narzędzie do obróbki drewna, składające się ze stalowego obucha w kształcie klina oraz osadzonego w nim drewnianego styliska

sierp /ɕɛrp/ (n)
鎌
  (rolnictwo, rolniczy) ręczne narzędzie rolnicze składające się z krótkiego półkoliście zakrzywionego ostrza osadzonego w drewnianym stylisku, służące do żęcia zbóż, traw itp.;

sierp i młot /ˈɕɛrpʔi‿ˈmwɔt/ (n)
鎌と槌
  (historia, historyczny, historycznie) komunistyczny symbol sojuszu robotników i chłopów;

sierpień /ˈɕɛrpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
８月, 八月
  ósmy miesiąc w roku według kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego;

sierżant /ˈɕɛrʒãnt/ (n)
軍曹
  stopień wojskowy stosowany także w niektórych innych formacjach zmilitaryzowanych, np. w policji; w polskim wojsku zaliczany do wyższych stopni podoficerskich, następujący bezpośrednio po plutonowym; następny, wyższy stopień to starszy sierżant;

siew /ɕˈɛf/ (n)
種子
  (rolnictwo, rolniczy) umieszczanie nasion w przygotowanej ziemi i przykrywanie ich warstwą gleby

sieć /ɕɛ̇ʨ̑/ (n)
網, 罔
  siatka z linek, służąca do połowu ryb lub małych zwierząt; ;
  (przenośnie, przenośnia) pułapka
  pajęczyna
ゲタ, 下駄
  w go: sposób łapania kamieni polegający na odcięciu im jednym ruchem wszystkich dróg ucieczki;

sikać /ˈɕikaʨ̑/ (v)
おしっこをする
  (potocznie, potoczny) oddawać mocz

sikh /sʲikx/ (n)
シーク
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca sikhizmu

sikhizm /ˈsʲikxʲism̥/ (n)
シク教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia powstała w XV wieku w Indiach;

silnia /ˈɕilʲɲa/ (n)
階乗
  (matematyka, matematyczny) iloczyn wszystkich dodatnich liczb naturalnych nie większych niż n oraz 1 dla liczby zero;

silnik /ˈɕilʲɲik/ (n)
エンジン, 機関
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamiany w energię mechaniczną innego rodzaju energii;

silny /ˈɕilnɨ/ (adj)
強い
  odznaczający się siłą (w odniesieniu do istoty)
  odznaczający się siłą (w odniesieniu do rzeczy)

silos /ˈsʲilɔs/ (n)
サイロ
  (technologia, technika, techniczny) zbiornik do przechowywania materiałów sypkich, np. ziarna, materiałów budowlanych;
  (wojskowość, wojskowy) podziemna komora startowa rakiet balistycznych;

sin /ˈsʲĩnus/ (symbol)
sin
  = (matematyka, matematyczny) sinus

sinus /ˈsʲĩnus/ (n)
サイン
  (matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw danego kąta do długości przeciwprostokątnej;

sio /ɕɔ/ (interjection)
シッシ
  (potocznie, potoczny) wykrzyknik o znaczeniu „oddalcie się!”, używany zwłaszcza wobec ptaków, także innych zwierząt, czasem wobec dzieci

siodło /ˈɕɔdwɔ/ (n)
鞍, サドル
  (jeździectwo, jeździecki) część rzędu końskiego będąca siedzeniem przeznaczonym dla jeźdźca;

siostra /ˈɕɔstra/ (n)
お姉さん, 姉妹
  pielęgniarka
姉妹 お姉さん 妹, 姉妹, お姉さん
  potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodzeństwa); córka tych samych rodziców; córka tego samego ojca; córka tej samej matki
姉妹, お姉さん
  zakonnica

siostrzenica /ˌɕɔsṭʃɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
姪
  córka siostry

siostrzeniec /ɕɔˈsṭʃɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
甥
  syn siostry

siusiak /ˈɕüɕak/ (n)
おちんちん
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) (infantylnie) członek męski

siódmy /ˈɕudmɨ/ (adj)
七番目
  od 7

siła /ˈɕiwa/ (n)
力
  energia, zdolność do wysiłku
  (fizyka, fizyczny) wektorowa miara odziaływań fizycznych między ciałami;

siłownia /ɕiˈwɔvʲɲa/ (n)
ジム
  (sport, sportowy) sala gimnastyczna z przyrządami do ćwiczenia mięśni

sjena /ˈsʲjɛ̃na/ (n)
シエナ土
  (sztuka) rodzaj farby malarskiej, umbra w żółtym odcieniu

skakanka /skaˈkãnka/ (n)
縄跳び
  rodzaj zabawki dziecięcej w postaci linki z rączkami, przez którą dzieci przeskakują dla zabawy;

skala /ˈskala/ (n)
スケール
  (matematyka, matematyczny) metoda przekształcenia liczby na współrzędną wykresu
  (metrologia, metrologiczny) (statystyka, statystyczny) system symboli (zwykle liczb) kodujących wyniki pomiaru;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szereg dźwięków ułożonych według pewnego schematu interwałowego w porządku wznoszącym lub opadającym;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakres dźwięków obejmowanych przez instrument muzyczny lub głos;
  (technologia, technika, techniczny) ułamek określający stosunek odległości na mapie lub długości na projekcie, rysunku, modelu w stosunku do odległości rzeczywistych;
  zbiór możliwych ocen w szkole lub w określonym teście (np. psychologicznym lub medycznym)

skalar /ˈskalar/ (n)
スカラー
  (fizyka, fizyczny) każda wielkość fizyczna wyrażona przez pojedynczą liczbę i mająca wymiar fizyczny;
  (matematyka, matematyczny) w algebrze liniowej to element ustalonego ciała, nad którym zbudowany jest dowolny moduł;

skaleń /ˈskalɛ̃ɲ/ (n)
長石
  minerał skałotwórczy, glinokrzemian potasu, sodu albo wapnia;

skalpel /ˈskalpɛl/ (n)
メス
  (medycyna, medyczny) mały, bardzo ostry nóż używany w chirurgii;

skamieniałość /ˌskãmʲjɛ̇̃ˈɲawɔɕʨ̑/ (n)
化石
  (geologia, geologiczny) zachowane w skale szczątki organizmu zwierzęcego lub roślinnego albo też utrwalony w skale ślad jego działalności życiowej;

skand /skãnt/ (n)
スカンジウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sc i liczbie atomowej 21;

skaner /ˈskãnɛr/ (n)
イメージスキャナ
  (informatyka, informatyczny) urządzenie pozwalające na zmianę do postaci cyfrowej zdjęć, tekstów, obrazów i innych grafik przedstawionych na papierze;

skanować /skãˈnɔvaʨ̑/ (v)
スキャンする
  (technologia, technika, techniczny) czytać wartości punkt po punkcie
  wprowadzać do komputera dane za pomocą skanera

skarb /skarp/ (n)
宝
  zbiór bardzo wartościowych rzeczy

skarbiec /ˈskarbʲjɛʦ̑/ (n)
国庫
  odpowiednio zabezpieczony magazyn na drogocenne rzeczy;

skarga /ˈskarɡa/ (n)
不平
  wypowiedź, w której ktoś uskarża się na coś

skarpeta /skarˈpɛta/ (n)
靴下
  okrycie (ubiór) stopy

skazaniec /skazˈaɲʲɛts/ (n)
受刑者
  człowiek skazany na śmierć czy inną ciężką karę

skała /ˈskawa/ (n)
岩
  zbudowana (w widoczny sposób) z litej skały (1.1) forma krajobrazu, zwłaszcza góra, urwisko, znacznej wielkości kamień lub blok

skecz /skˈɛtʃ/ (n)
スケッチ
  krótka, zabawna scenka stanowiąca zamkniętą całość

sklep /sklɛp/ (n)
店
  pomieszczenie z wejściem od ulicy, gdzie sprzedaje się towary

sklep monopolowy /ˈsklɛp ˌmɔ̃nɔpɔˈlɔvɨ/ (n)
酒屋, 酒店
  sklep, w którym głównie sprzedawany jest głównie alkohol

sklep rybny /ˈsklɛp ˈrɨbnɨ/ (n)
魚屋
  sklep, w którym sprzedaje się ryby i owoce morza

sklepienie /sklɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
ボールト
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) łukowata konstrukcja architektoniczna, zamykająca od góry wewnętrzną przestrzeń budowli;

skoczek /ˈskɔʧ̑ɛk/ (n)
ナイト
  (szachy, pojęcie szachowe) figura, zwykle w kształcie konia, poruszająca się o 2 pola w linii prostej i 1 pole w bok w jednym ruchu;

skok o tyczce /ˈskɔk ɔ‿ˈtɨʧ̑ʦ̑ɛ/ (n)
棒高跳び
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik oddaje skok nad poprzeczką przy pomocy tyczki;

skok wzwyż /ˈskɔɡ ˈvzvɨʃ/ (n)
走高跳
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi pokonać ustawioną na pewnej wysokości poprzeczkę;

skomplikowany /ˌskɔ̃mplʲikɔˈvãnɨ/ (adj)
複雑
  składający się z wielu elementów
  trudny, zawiły

skoro /ˈskɔrɔ/ (conjunction)
なら, ならば
  spójnik wprowadzający zdanie podrzędne, komunikujący, iż treść zdania podrzędnego stanowi przesłankę dla zdania nadrzędnego

skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (n)
サソリ, 蠍
  (zoologia, zoologiczny) pokryty pancerzem pajęczak z kolcem jadowym na ostatnim segmencie odwłoku;

skorupa /skɔˈrupa/ (n)
甲, 甲羅
  (zoologia, zoologiczny) twarda osłona pokrywająca ciało niektórych zwierząt, zbudowana z chityny, rogu, kości itp.

skorupiak /skɔˈrupʲjak/ (n)
甲殻類
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel podtypu stawonogów, prowadzących w większości wodny tryb życia, posiadających dwugałęziste odnóża (z wyjątkiem pierwszej pary czułków), charakterystyczną budowę stadiów larwalnych i genotyp

skowronek /skɔvˈrɔ̃nɛk/ (n)
雲雀
  (ornitologia, ornitologiczny) mały ptak z rodziny Alaudidae o perlistym, wysokim śpiewie;

skrajna prawica /ˈskrajna praˈvʲiʦ̑a/ (n)
極右
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) termin określający osoby, ugrupowania głoszące idee prawicowe charakteryzujące się skrajnym programem lub radykalnymi metodami działania;

skrajny /ˈskrajnɨ/ (adj)
末端
  będący radykalnym, występującym w ostrej, ostatecznej postaci

skrobia /skrˈɔbja/ (n)
デンプン
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) główny węglowodan w diecie człowieka, polisacharyd roślinny pełniący w roślinach rolę magazynu energii;

skromny /ˈskrɔ̃mnɨ/ (adj)
謙虚
  niemający potrzeby wyróżniania się
  niewielki

skroń /skrɔ̃ɲ/ (n)
顳顬, 蟀谷
  (anatomia, anatomiczny) boczna część głowy za oczami;

skrucha /ˈskruxa/ (n)
反省
  żal za popełnione błędy, krzywdy

skryptorium /skrɨptˈɔrjum/ (n)
写字室
  (historia, historyczny, historycznie) pomieszczenie klasztorne lub zamkowe, w którym przepisywano księgi i dokumenty

skrzele /ˈskʃɛlɛ/ (n)
えら
  (anatomia, anatomiczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) narząd wymiany gazowej występujący u wielu zwierząt wodnych, umożliwiający pobieranie do organizmu tlenu rozpuszczonego w wodzie;

skrzydło /ˈskʃɨdwɔ/ (n)
翼, 羽
  (wojskowość, wojskowy) boczna część jednostki wojskowej znajdującej się w szyku;
  część samolotu tworząca siłę nośną;
  część stronnictwa politycznego lub partii o nieco innych poglądach
  górna kończyna lub specjalny narząd u zwierząt, który umożliwia im latanie;
翼
  boczna część budynku, wydzielona z głównej części;

skrzynia biegów /ˈskʃɨ̃ɲa ˈbʲjɛɡuf/ (n)
トランスミッション
  (motoryzacja) (mechanika) mechanizm służący do przekazywania mocy wytwarzanej przez silnik i dającej napęd maszynie roboczej lub pojazdowi;

skrzynka pocztowa /skʃˈɨŋka pɔtʃtˈɔva/ (n)
ポスト, 郵便受け
  pocztowy pojemnik w publicznym miejscu, przeznaczony do wrzucania korespondencji do wysłania;

skrzyp /skʃɨp/ (n)
木賊
  Equisetum L., roślina z monotypowej rodziny skrzypowatych;

skrzyp polny /ˈskʃɨp ˈːɔlnɨ/ (n)
スギナ
  (botanika, botaniczny) Equisetum arvense, roślina wieloletnia należąca do rodziny skrzypowatych występująca głównie w Europie i mająca zastosowanie lecznicze;

skrzypce /ˈskʃɨpʦ̑ɛ/ (n)
バイオリン, ヴァイオリン
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) czterostrunowy instrument muzyczny z grupy chordofonów smyczkowych;

skrzyżowanie /ˌskʃɨʒɔˈvãɲɛ/ (n)
交差点
  miejsce połączenia dwóch dróg;
  (rzeczownik odczasownikowy) od: skrzyżować
  produkt skrzyżowania (1.1) dwóch rzeczy

skrót /skrut/ (n)
略語
  (językoznawstwo, językoznawczy) w piśmie oznacza skrócony zapis nazwy jednowyrazowej lub wielowyrazowej, zbudowany z jednej lub kilku liter;

skunks /skũŋks/ (n)
スカンク
  (zoologia, zoologiczny) pręgowany, czarno-biały ssak drapieżny, który w przypadku zagrożenia tryska cuchnącą cieczą;

skuter /ˈskutɛr/ (n)
スクーター
  jednoślad o małych kołach, nisko zawieszonym silniku (najczęściej pod siedzeniem) i obudowanym podwoziu;

skóra /ˈskura/ (n)
皮膚
  (anatomia, anatomiczny) zewnętrzna powłoka ciała kręgowców;
皮, 革
  surowiec otrzymywany z wyprawionej skóry (1.1) niektórych zwierząt;

skąd /skɔ̃nt/ (pronoun)
どこから
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch
  …służący do zadawania pytań o kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch

skąpy /ˈskɔ̃mpɨ/ (adj)
けち
  (pejoratywnie, pejoratywny) niechętnie oddający swoje dobra, pieniądze

składać /ˈskwadaʨ̑/ (v)
組み立てる
  budować coś z elementów, łączyć w jedną całość dwie lub więcej części

składnik /ˈskwadʲɲik/ (n)
成分
  część składowa czegoś

skłonność /ˈskwɔ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
傾向
  upodobanie do czegoś

slalom /ˈslalɔ̃m/ (n)
スラローム
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa polegająca na pokonywaniu (najczęściej na nartach) krętej trasy wyznaczonej bramkami

slums /slˈums/ (n)
スラム
  (urbanistyka, urbanistyczny) dzielnica nędzy w wielkim mieście;

slup /slup/ (n)
スループ
  żaglowiec mający jeden maszt, oraz dwa żagle - grot i fok;

smacznego /smaʧ̑ˈnɛɡɔ/
召し上がれ（めしあがれ）
  zwyczajowe życzenie przyjemności z posilania się

smak /smak/ (n)
味
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) właściwość pokarmu rozpoznawana przez smak (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) gust, poczucie estetyki, piękna;
  zmysł, którego narządy znajdują się w jamie ustnej, odpowiedzialny za sposób reagowania na przyjmowany pokarm;

smakosz /smˈakɔʃ/ (n)
グルメ, 美食家
  ktoś lubiący wykwintne dania

smakować /smaˈkɔvaʨ̑/ (v)
味わう
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) próbować czegoś w celu określenia smaku

smalec /ˈsmalɛʦ̑/ (n)
ラード
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) białawy tłuszcz zwierzęcy o półstałej konsystencji, uzyskiwany z sadła lub słoniny, używany do smażenia lub jako dodatek do pieczywa;

smar /smar/ (n)
グリース
  (technologia, technika, techniczny) substancja zmniejszająca tarcie między powierzchniami przedmiotów

smartfon /ˈsmartfɔ̃n/ (n)
スマホ
  (telekomunikacja) (informatyka, informatyczny) urządzenie integrujące w sobie funkcje telefonu komórkowego i palmtopu;

smażyć /ˈsmaʒɨʨ̑/ (v)
炒る
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać produkt żywnościowy działaniu wysokiej temperatury przez utrzymywanie go w roztopionym tłuszczu lub syropie w celu uczynienia go nadającym się do spożycia

smerf /smɛrf/ (n)
シュトロンフ
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjne małe, niebieskie stworzenie;
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (żartobliwie) policjant

smoczek /ˈsmɔʧ̑ɛk/ (n)
おしゃぶり
  miękka zabawka dla małych dzieci przeznaczona do ssania;

smog /smɔk/ (n)
スモッグ
  (ekologia, ekologiczny) zanieczyszczenie powietrza zalegające nad terenami miejskimi;

smok /smɔk/ (n)
竜, ドラゴン
  (mitologia, mitologiczny) baśniowe groźne zwierzę, rodzaj olbrzymiego, latającego gada;

smoking /ˈsmɔcĩŋk/ (n)
タキシード
  męski strój wieczorowy bardziej elegancki od garnituru, mniej oficjalny niż frak;

smoothie /smɔˈɔʂʲɛ/ (n)
スムージー
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zmiksowany, zimny napój na bazie świeżych lub mrożonych owoców (rzadziej warzyw) z dodatkiem kostek lodu o gęstej, gładkiej konsystencji

smoła /ˈsmɔwa/ (n)
脂
  mazista, zwykle czarna ciecz, produkt odgazowania węgla, łupków bitumicznych, drewna itp.;

smród /sm̥rut/ (n)
悪臭
  przykry zapach

smutek /ˈsmutɛk/ (n)
悲しみ, 哀情
  stan uczuć, gdy ktoś jest smutny

smutny /ˈsmutnɨ/ (adj)
悲, 悲しい
  odczuwający smutek, pogrążony w smutku

smycz /smɨʧ̑/ (n)
リード
  taśmowy, materiałowy lub skórzany pasek zakończony z jednej strony uchwytem (rączką), a z drugiej karabińczykiem podczepianym do obroży lub szelek zwierzęcia domowego (najczęściej psa) podczas wyprowadzania na spacer;

smyczek /ˈsmɨʧ̑ɛk/ (n)
弓
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element instrumentu smyczkowego w kształcie różdżki lub łuku, który służy do ręcznego wzbudzania wibracji strun;

snajper /ˈsnajpɛr/ (n)
スナイパー
  (wojskowość, wojskowy) strzelec wyborowy, żołnierz przeszkolony do zwalczania celów odległych i trudno dostępnych za pomocą pojedynczych strzałów ze specjalnego karabinu;

soba /sˈɔba/ (n)
蕎麦
  (spożywczy) japoński cienki makaron z mąki gryczanej;

sobota /sɔˈbɔta/ (n)
土曜日, どようび
  szósty dzień tygodnia;

sobowtór /sɔˈbɔftur/ (n)
ドッペルゲンガー
  osoba wyglądająca bardzo podobnie do innej;

soból /ˈsɔbul/ (n)
クロテン
  (zoologia, zoologiczny) Martes zibellina, azjatyckie zwierzę futerkowe, ssak drapieżny o gęstym, jedwabistym, brązowym lub czarnym futrze;

socjalista /ˌsɔʦ̑ʲjaˈlʲista/ (n)
社会主義者
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik socjalizmu

socjalizm /sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
社会主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wieloznaczne pojęcie, odnoszące się do prób zmniejszenia nierówności społecznych i upowszechnienia świadczeń socjalnych, lub poddania gospodarki kontroli społecznej (poprzez instytucje państwowe, samorządowe, korporacyjne lub spółdzielcze);

socjolingwistyka /ˌsɔʦ̑ʲjɔlʲĩŋɡˈvʲistɨka/ (n)
社会言語学
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się funkcjonowaniem języka w społeczeństwie;

socjologia /ˌsɔʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
社会学
  nauka o społeczeństwie, zajmująca się badaniem struktury społeczeństwa, następujących w nim zmian, praw kierujących rozwojem społeczeństwa i różnego rodzaju zjawisk w nim występujących;

soczewica /ˌsɔʧ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
ヒラマメ
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

soczewka /sɔˈʧ̑ɛfka/ (n)
レンズ
  (anatomia, anatomiczny) część oka załamująca promienie świetlne;
  (optyka, optyczny) przezroczysty przyrząd optyczny załamujący promienie świetlne;

soczewka kontaktowa /sɔˈʧ̑ɛfka ˌkɔ̃ntakˈtɔva/ (n)
コンタクトレンズ
  soczewka umieszczana bezpośrednio na rogówce oka, służąca najczęściej do korygowania wad wzroku, rzadziej w celach opatrunkowych lub kosmetycznych;

sodomita /sˌɔdɔmˈita/ (n)
男色者
  człowiek oddający się sodomii

soja /ˈsɔja/ (n)
大豆, ダイズ
  (botanika, botaniczny) Glycine max, roślina uprawna z rodziny bobowatych posiadająca nasiona bogate w białko i tłuszcz

sojusz /sˈɔjuʃ/ (n)
同盟
  porozumienie o wzajemnym wsparciu w sytuacji konfliktu (zwłaszcza zbrojnego);

sok /sɔk/ (n)
ジュース
  napój robiony z owoców, czasem również z warzyw;

sokolnictwo /sˌɔkɔlɲˈitstfɔ/ (n)
鷹狩り
  (łowiectwo, łowiecki) sztuka układania (tresury) ptaków drapieżnych oraz łowy odbywane przy ich pomocy

sokół /ˈsɔkuw/ (n)
隼, ハヤブサ
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak drapieżny o silnej budowie ciała, wąskich i krótkich skrzydłach, mocnym hakowatym dziobie oraz ostrych szponach;

sokół wędrowny /sˈɔkuw vɛndrˈɔvnɨ/ (n)
隼
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco peregrinus, duży ptak drapieżny z podrodziny sokołów spotykany na niemal wszystkich kontynentach (poza Antarktydą), rzadki w Polsce;

solanka /sɔlˈaŋka/ (n)
ソリャンカ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna zupa chłopska z terenów Ukrainy i Rosji;

solarium /sɔˈlarʲjũm/ (n)
サンルーム
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) stanowisko, kabina do opalania się światłem innym niż słoneczne

solidarność /ˌsɔlʲiˈdarnɔɕʨ̑/ (n)
連帯
  poczucie wspólnoty i gotowość niesienia innym pomocy wynikające ze zgodności poglądów i dążeń

solniczka /sɔlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
塩入れ
  niewielki pojemnik w formie miseczki lub pudełka, przeznaczony specjalnie do przechowywania soli
  niewielki zamknięty pojemnik do przechowywania soli, z otworkami, przez które posypuje się solą potrawy;

somalijski /ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci/ (adj)
ソマリ語
  odnoszący się do państwa Somalia

sonata /sɔ̃ˈnata/ (n)
ソナタ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór instrumentalny składający się z trzech lub czterech kontrastujących części;

sonatina /ˌsɔ̃naˈtʲĩna/ (n)
ソナチネ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) krótka, prosta sonata;

sonet /ˈsɔ̃nɛt/ (n)
ソネット
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wiersz o pewnej charakterystycznej, kanonicznej budowie – ścisłej liczbie wersów, określonym układzie rymów i strof;

sopel /ˈsɔpɛl/ (n)
氷柱
  podłużny kawałek lodu zwisający z brzegu dachu, z gałęzi itp.;

sopran /ˈsɔprãn/ (n)
ソプラノ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najwyższy głos żeński lub chłopięcy;
  (potocznie, potoczny) osoba z takim głosem

sos /sɔs/ (n)
ソース
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, zawiesisty płyn o różnych smakach, przyrządzany jako dodatek do potraw;

sos sojowy /ˈsɔs ːɔˈjɔvɨ/ (n)
醤油
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos fermentowany, wytwarzany z ziaren soi, prażonego ziarna ryżu lub pszenicy, wody i soli, stanowiący jedną z najważniejszych przypraw kuchni azjatyckiej

sosna /ˈsɔsna/ (n)
松
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo lub krzew z rodzaju (1.1)

soteriologia /ˌsɔtɛrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
救済論
  (teologia, teologiczny) nauka o zbawieniu;

soul /sˈɔul/ (n)
ソウル
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z gatunków muzycznych;

sowa /ˈsɔva/ (n)
梟, フクロウ
  (ornitologia, ornitologiczny) drapieżny ptak z rzędu Strigiformes, o dużej głowie i oczach umieszczonych z przodu, polujący nocą;

sowa śnieżna /ˈsɔva ˈɕɲɛʒna/ (n)
シロフクロウ
  (ornitologia, ornitologiczny) Bubo scandiacus, gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny puszczykowatych zamieszkujący tundrę Eurazji i Ameryki Północnej;

sowchoz /sˈɔfxɔs/ (n)
ソフホーズ
  państwowe gospodarstwo rolne w ZSRR

sowietologia /sˌɔvʲɛtɔlˈɔɡja/ (n)
クレムリノロジー
  (edukacja, edukacyjny) wiedza o ZSRR;

spacer /ˈspaʦ̑ɛr/ (n)
散歩
  niespieszne chodzenie bez konkretnego celu, dla przyjemności

spadek /ˈspadɛk/ (n)
遺産
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) własność zostawiana przez kogoś po śmierci dla jakiejś osoby;

spadochron /spaˈdɔxrɔ̃n/ (n)
パラシュート, 落下傘
  urządzenie z mocnego materiału, które pod wpływem ciągu powietrza otwiera się w formie parasola i służy do hamowania prędkości opadania lub przemieszczania się ciał

spaghetti /spaˈɡɛttʲi/ (n)
スパゲッティ
  (spożywczy) włoski, długi, cienki makaron;

spalić /ˈspalʲiʨ̑/ (v)
焦がす
  poddać coś działaniu ognia, zniszczyć ogniem

spam /spãm/ (n)
スパム
  (informatyka, informatyczny) niechciane lub niepotrzebne wiadomości elektroniczne;

spanie /ˈspãɲɛ/ (n)
眠り
  (rzeczownik odczasownikowy) od: spać

spawacz /ˈspavaʧ̑/ (n)
溶接工
  robotnik zajmujący się spawaniem

spazm /spˈazm/ (n)
痙攣
  (medycyna, medyczny) nagłe, bezwiedne, bolesne, znaczne napięcie mięśnia lub grupy mięśni

spać /spaʨ̑/ (v)
寝る, 眠る
  (fizjologia, fizjologiczny) być w stanie snu, charakteryzującym się spowolnionymi funkcjami organizmu i obniżonym poziomem świadomości

specjalny /spɛˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
特別
  odnoszący się do wybranego przedmiotu, zagadnienia lub osoby
  mający szczególne, wyjątkowe właściwości

speleologia /ˌspɛlɛɔˈlɔɟja/ (n)
洞穴学
  (geologia, geologiczny) nauka o jaskiniach;

sperma /ˈspɛrma/ (n)
サーメン, スペルマ
  (fizjologia, fizjologiczny) płyn, w którym plemniki wydostają się z ciała samca;

spin /spʲĩn/ (n)
スピン
  (fizyka, fizyczny) własny moment pędu cząstki;

spinacz /ˈspʲĩnaʧ̑/ (n)
クリップ
  wygięty kawałek drutu służący do złączania kartek papieru;

spinozaur /spinˈɔzawr/ (n)
スピノサウルス
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Spinosaurus, rodzaj dinozaura gadziomiedniczego z rodziny Spinosauridae;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju (1.1)

spironolakton /ˌspʲirɔ̃nɔˈlaktɔ̃n/ (n)
スピロノラクトン
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający, oszczędzający potas, z grupy antagonistów aldosteronu;

spis treści /ˈspʲis ˈtrɛɕʨ̑i/ (n)
目次
  lista rozdziałów z podanymi numerami ich stron, umieszczany na początku lub końcu danej publikacji;

spisek /ˈspʲisɛk/ (n)
企み
  tajne porozumienie pomiędzy grupą osób (spiskowców), mających wspólny cel

spiż /spʲiʃ/ (n)
砲金
  (chemia, chemiczny) stop miedzi z cyną, cynkiem i ołowiem;

spiżarnia /spʲiˈʒarʲɲa/ (n)
パントリー
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) pomieszczenie domowe na produkty żywnościowe

spluwaczka /spluvˈatʃka/ (n)
たんつぼ
  naczynie przeznaczone do spluwania do niego;

spodek /ˈspɔdɛk/ (n)
受け皿
  mały talerzyk używany jako podstawka pod filiżankę lub szklankę

spodenki /spɔˈdɛ̃nʲci/ (n)
パンツ
  krótkie spodnie – sięgające do kolan lub ud

spodnie /ˈspɔdʲɲɛ/ (n)
ズボン
  (krawiectwo) dolna część odzieży wierzchniej okrywająca nogi;

spojówka /spɔˈjufka/ (n)
結膜
  (anatomia, anatomiczny) przednia część gałki ocznej; błona śluzowa pokrywająca wewnętrzną część powiek;

spokojny /spɔˈkɔjnɨ/ (adj)
静か
  o człowieku: zachowujący się w sposób opanowany i zrównoważony

spokój /ˈspɔkuj/ (n)
安心
  równowaga psychiczna; brak gniewu, zdenerwowania

spolegliwy /ˌspɔlɛɡˈlʲivɨ/ (adj)
頼もしい
  godny zaufania; taki, na którym można polegać

spontanicznie /ˌspɔ̃ntãˈɲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
思わず
  w sposób spontaniczny, bez głębszego przemyślenia, odruchowo, emocjonalnie

spontaniczny /spˌɔntaɲˈitʃnɨ/ (adj)
自発
  działający odruchowo, bez innych wpływów

sporadyczny /ˌspɔraˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
散発的
  pojawiający się lub występujący rzadko, od czasu do czasu

sporofit /spɔrˈɔfit/ (n)
胞子体
  (botanika, botaniczny) diploidalne stadium w przemianie pokoleń roślin i glonów;

sport /spɔrt/ (n)
スポーツ, 運動
  forma aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowanej dla przyjemności lub współzawodnictwa;

sposób /ˈspɔsup/ (n)
方法, 仕方, 遣り方
  metoda, algorytm zrobienia czegoś, rozwiązania jakiegoś problemu

spotkanie /spɔtˈkãɲɛ/ (n)
会合
  umówione lub przypadkowe zobaczenie kogoś, zetknięcie się z kimś (z czymś)

spowiedź /ˈspɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
自白
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznanie grzechów przed kapłanem w celu otrzymania ich odpuszczenia

społeczeństwo /ˌspɔwɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
社会
  (socjologia, socjologiczny) zorganizowana grupa ludzi zamieszkująca jakieś terytorium powiązanych ze sobą kulturowo, historycznie, religijnie, zawodowo itp.;

społeczna odpowiedzialność biznesu /spɔˈwɛʧ̑na ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɔʑʥ̑ bʲizˈnɛsu/ (n)
企業の社会的責任
  koncepcja, według której przedsiębiorstwa na etapie budowania strategii dobrowolnie uwzględniają interesy społeczne, ochronę środowiska i relacje z różnymi grupami interesariuszy

społeczność /spɔˈwɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
コミュニティ
  ludzie skupieni w środowisku zawodowym lub społecznym;

spragniony /spraɟˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
喉が渇いた
  (fizjologia, fizjologiczny) potrzebujący wody

sprawdzać /ˈspravʣ̑aʨ̑/ (v)
調べる
  kontrolować, weryfikować; upewniać się, że coś jest prawidłowe

sprawdzian /ˈspravʲʥ̑ãn/ (n)
テスト
  (edukacja, edukacyjny) zestaw zadań przeznaczonych do rozwiązania przez uczniów, studentów, kursantów itp. w celu zweryfikowania ich wiedzy i umiejętności w jakimś zakresie
  kryterium, sposób sprawdzenia czegoś, test

sprawiedliwość /ˌspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
公平
  (potocznie, potoczny) władza sądownicza
  trwała i niewymuszona wola oddawania każdemu tego, co mu się należy;

sprawiedliwy /ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (adj)
公平
  (o wyroku, prawie itp.) zgodny ze sprawiedliwością

sprawność /ˈspravnɔɕʨ̑/ (n)
効率
  szybka i solidne wykonywanie jakichś czynności, zręczne działanie

sprawowanie /ˌspravɔˈvãɲɛ/ (n)
行動
  (rzeczownik odczasownikowy) od: sprawować

sprzeciw /ˈspʃɛʨ̑if/ (n)
反対
  aktywne wyrażenie braku zgody na coś

sprzeczać się /ˈspʃɛʧ̑aʨ̑‿ɕɛ/ (v)
争う
  mieć sprzeczkę, spór, drobną kłótnię z kimś, spierać się

sprzeczność /spʃˈɛtʃnɔɕtɕ/ (n)
恒偽式
  stosunek zachodzący między zjawiskami, poglądami, interesami niezgodnymi ze sobą

sprzedawać /spʃɛˈdavaʨ̑/ (v)
売
  dawać coś (materialnego lub nie) i w zamian dostawać pieniądze

sprzedawca /spʃɛˈdafʦ̑a/ (n)
店員, 売り子, 売り手
  (handel, handlowy) człowiek sprzedający towary (w sklepie, na targowisku)

sprzedaż /ˈspʃɛdaʃ/ (n)
販売
  (ekonomia, ekonomiczny) zbycie towaru lub usługi w zamian za pieniądze lub inny towar

sprzątać /ˈspʃɔ̃ntaʨ̑/ (v)
片付ける
  doprowadzać coś do porządku, usuwać bałagan

sprzęgło /ˈspʃɛ̃ŋɡwɔ/ (n)
クラッチ
  (mechanika) mechanizm pozwalający na przenoszenie ruchu z jednej osi na drugą;

sprężyna /sprɛ̃w̃ˈʒɨ̃na/ (n)
発条
  (technologia, technika, techniczny) zwinięty w spiralę, zwykle metalowy przedmiot, który może ulegać rozprężaniu;

spódnica /spudʲˈɲiʦ̑a/ (n)
スカート
  (krawiectwo) rodzaj ubrania osłaniającego biodra i nogi;

spójnik /ˈspujɲik/ (n)
接続詞
  (gramatyka) wyraz służący do łączenia wyrażeń wewnątrz zdania pojedynczego (np. w wyliczeniach) oraz zdań składowych w zdaniach złożonych;

spójność /spˈujnɔɕtɕ/ (n)
結合
  ścisłe przystawanie do siebie elementów czego

spór /spur/ (n)
紛争
  różnica zdań, stanowisk, interesów

spółdzielnia /spuwʲˈʥ̑ɛlʲɲa/ (n)
協同組合
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot prowadzący działalność gospodarczą w interesie swoich członków;

spółgłoska /spuwˈɡwɔska/ (n)
子音
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska powstająca w wyniku całkowitego lub częściowego zablokowania przepływu powietrza przez aparat mowy;

spółka akcyjna /ˈspuwka ːkˈʦ̑ɨjna/ (n)
株式会社
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki kapitałowej;

spłukany /spwukˈanɨ/ (adj)
すっからかん
  (potocznie, potoczny) bez pieniędzy, w stanie bankructwa

squash /zɡvˈaʃ/ (n)
スカッシュ
  (sport, sportowy) rodzaj gry polegającej na odbijaniu piłki o ścianę tak, by utrudnić ponowne odbicie piłki przez przeciwnika;

sraczka /ˈsraʧ̑ka/ (n)
下痢
  (potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) biegunka, rozwolnienie

srać /sraʨ̑/ (v)
くそをする
  (wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) oddawać stolec

srebrny /ˈsrɛbrnɨ/ (adj)
銀色
  (jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze srebra

srebro /ˈsrɛbrɔ/ (n)
銀
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ag i liczbie atomowej 47;

sroka /ˈsrɔka/ (n)
カササギ
  (ornitologia, ornitologiczny) Pica pica, czarno-biały ptak z długim ogonem;

srom /srɔ̃m/ (n)
陰門
  (anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zewnętrzne żeńskie narządy płciowe;

ssak /sːak/ (n)
哺乳類, ほにゅうるい
  (zoologia, zoologiczny) Mammalia, zwierzę z podtypu kręgowców żyworodnych, które po urodzeniu żywi się mlekiem matki;

ssać /sːaʨ̑/ (v)
しゃぶる
  pić wyciągając z czegoś płyn ustami

stabilizacja /stˌabʲilizˈatsja/ (n)
安定
  stan trwałości i równowagi w przebiegu określonych procesów, w określonej dziedzinie życia

stabilność /staˈbʲilnɔɕʨ̑/ (n)
安定
  cecha tego, co stabilne

stabilny /staˈbʲilnɨ/ (adj)
安定
  (o konstrukcjach lub przedmiotach) utrzymujący stałą pozycję
  niezmieniający się przez dłuższy czas
  łatwo powracający do równowagi po wcześniejszym jej zakłóceniu

stacja benzynowa /ˈstaʦ̑ʲja ˌbɛ̃w̃zɨ̃ˈnɔva/ (n)
ガソリンスタンド
  zakład sprzedający benzynę i inne paliwa dla samochodów;

stacja kolejowa /stˈatsja kˌɔlɛjˈɔva/ (n)
鉄道駅
  (kolejnictwo) posterunek ruchu następczy zapowiadawczy;

stacja telewizyjna /stˈatsja tˌɛlɛvizˈɨjna/ (n)
テレビ局
  (telewizja, telewizyjny) zespół pomieszczeń wraz z aparaturą do nadawania, przekazywania i odbierania sygnałów telewizyjnych;

stadion /ˈstadʲjɔ̃n/ (n)
スタジアム
  (sport, sportowy) duża budowla z miejscami dla widzów, miejsce rozgrywania zawodów sportowych;

stado /ˈstadɔ/ (n)
群れ
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) gromada podobnych do siebie obiektów
  (zoologia, zoologiczny) grupa osobników tego samego, rzadziej różnych gatunków zwierząt, żyjąca na określonym terytorium, związana mniej lub bardziej zaawansowaną formą organizacji społecznej;

stagflacja /staɡvˈlaʦ̑ʲja/ (n)
スタグフレーション
  (ekonomia, ekonomiczny) występowanie wysokiej inflacji w warunkach stagnacji gospodarczej;

stagnacja /staɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
不況
  wyhamowanie lub całkowite zatrzymanie postępu w jakiejś dziedzinie

stajnia /ˈstajɲa/ (n)
厩舎
  (zootechnika, zootechniczny) budynek, pomieszczenie dla koni;

stal /stal/ (n)
鉄鋼, 鋼鉄
  (metaloznawstwo, metalurgia) stop żelaza z węglem;

stalinizm /staˈlʲĩɲism̥/ (n)
スターリニズム
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, praktyka rządzenia panująca w ZSRR za czasów Józefa Stalina;

stan /stãn/ (n)
状態
  sytuacja, stopień czegoś, poziom sprawności w danej chwili; nastrój

stan cywilny /ˈstãn ʦ̑ɨˈvʲilnɨ/ (n)
婚姻の有無
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół cech określających osobę fizyczną w świetle obowiązujących norm prawa cywilnego;

stan wojenny /ˈstãn vɔˈjɛ̃nːɨ/ (n)
戒厳
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczenie swobód i praw obywateli na skutek zewnętrznych zagrożeń państwa;

standardowy /ˌstãndarˈdɔvɨ/ (adj)
標準
  (językoznawstwo, językoznawczy) mieszczący się w normach mowy ogólnonarodowej
  zgodny z określonym standardem, normą (i tym podobne, i temu podobne)

stanowczy /stãˈnɔfʧ̑ɨ/ (adj)
強
  taki, który potrafi podjąć kategoryczną decyzję, pozbawiony wahań i wątpliwości

stanowisko /ˌstãnɔˈvʲiskɔ/ (n)
役
  pozycja w hierarchii zawodowej
立場
  punkt widzenia, sposób rozumienia czegoś

stanąć /ˈstãnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
立ち上がる
  o człowieku, zwierzętach: powstać, dźwignąć się na nogi
立ち止まる
  zatrzymać się, przestać się poruszać, przestać działać

stara panna /stˈara pˈanna/ (n)
オールドミス, 売れ残り
  niemłoda kobieta, która nie wyszła za mąż

starofrancuski /ˌstarɔfrãnˈʦ̑usʲci/ (n)
古フランス語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy romańskiej używany w średniowieczu w północnej części dzisiejszej Francji, a także części Szwajcarii i Belgii;

staromodny /stˌarɔmˈɔdnɨ/ (adj)
旧弊
  odpowiadający dawnej modzie, obecnie niemodny

starorzecze /ˌstarɔˈʒɛʧ̑ɛ/ (n)
三日月湖
  (geografia, geograficzny) jezioro w dolinie rzecznej, stanowiące fragment jej dawnego koryta;

staroturecki /ˌstarɔtuˈrɛʦ̑ʲci/ (adj)
古テュルク の, 古テュルク語 の
  odnoszący się do ludów turkijskich zamieszkujących w okresie mniej więcej od VI do XII wieku tereny przede wszystkim współczesnej Mongolii, południowej Syberii i Azji Środkowej; dotyczący ich kultury, dziejów, języka itp.;

staroturecki /ˌstarɔtuˈrɛʦ̑ʲci/ (n)
古テュルク語
  język staroturecki (1.2), najstarszy zaświadczony w piśmie język turkijski;

staroturkijski /stˌarɔturkˈijski/ (adj)
古テュルク の, 古テュルク語 の
  odnoszący się do ludów turkijskich zamieszkujących w okresie mniej więcej od VI do XII wieku tereny przede wszystkim współczesnej Mongolii, południowej Syberii i Azji Środkowej; dotyczący ich kultury, dziejów, języka itp.;

staroturkijski /stˌarɔturkˈijski/ (n)
古テュルク語
  język staroturkijski (1.1), najstarszy zaświadczony w piśmie język turkijski;

staroświecki /stˌarɔɕfʲˈɛtski/ (adj)
古い, 古めかしい
  wywodzący się ze starych czasów, obecnie niemodny, niepopularny

starość /ˈstarɔɕʨ̑/ (n)
老齢
  stan będący efektem starzenia się, trzeci i ostatni okres życia istot żywych;

starożytność /ˌstarɔˈʒɨtnɔɕʨ̑/ (n)
古
  (historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości, który trwał od wynalezienia pisma do upadku imperium zachodniorzymskiego w 476 roku;

start /start/ (n)
スタート地点
  chwila, w której coś zaczyna się
  miejsce, w którym coś zaczyna się

stary /ˈstarɨ/ (adj)
古, 古い
  mający wiele lat, niemłody

statek /ˈstatɛk/ (n)
船
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) duży obiekt do przewozu towarów lub ludzi drogą wodną
  każde urządzenie do takiego przewozu dowolną drogą inną niż ląd;

statek kosmiczny /stˈatɛk kɔsmˈitʃnɨ/ (n)
宇宙船
  (astronomia, astronomiczny) pojazd poruszający się w przestrzeni poza atmosferą Ziemi

statystyka /staˈtɨstɨka/ (n)
統計
  (fizyka, fizyczny) (potocznie, potoczny) rozkład prawdopodobieństwa będący podstawą statystyki (1.4)
  (fizyka, fizyczny) model opisujący zbiorowe zachowanie obiektów fizycznych, np. cząstek
  nauka zajmująca się zbieraniem i analizą danych dotyczących zjawisk masowych;
  wynik procesu zbierania i analizy danych dotyczących jakiegoś zjawiska masowego, prezentowany najczęściej w postaci tabel lub wykresów

staw /staf/ (n)
関節
  (anatomia, anatomiczny) ruchome połączenie kości;
池
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) niewielki zbiornik wody stojącej sztucznego lub naturalnego pochodzenia;

stawiać /ˈstavʲjäʨ̑/ (v)
立てる
  tak przemieszczać przedmiot, by stał

stawonóg /staˈvɔ̃nuk/ (n)
節足動物
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezkręgowe zwierzę mające ciało zbudowane z segmentów oraz odnóża z połączonych stawami członów;

stać /staʨ̑/ (v)
立つ
  o człowieku, zwierzęciu: być w pozycji wyprostowanej, podpartym tylko na nogach
  o przedmiocie: być ustawionym w taki sposób, że pionowy wymiar jest większy od poziomych

stała /ˈstawa/ (n)
定数
  symbol, któremu przyporządkowana jest pewna zdefiniowana wartość;

stek /stɛk/ (n)
ステーキ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z kawałka mięsa krojonego w poprzek włókien mięśniowych lub ryby krojonej w poprzek kręgosłupa, zazwyczaj grillowany lub smażony w głębokim oleju;

step /stɛp/ (n)
ステップ
  (geografia, geograficzny) trawiasta równina pozbawiona drzew, rzek i jezior;

ster /stɛr/ (n)
舵
  urządzenie służące do nadania i utrzymania kierunku ruchu statku wodnego lub powietrznego;

sterburta /stɛrbˈurta/ (n)
右舷
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) prawa burta statku patrząc z rufy na dziób

sternik /stˈɛrɲik/ (n)
舵手
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) stopień żeglarski niższy od stopnia kapitana i żeglarz posiadająca ów stopień

sterownik /stɛˈrɔvʲɲik/ (n)
ドライバ
  (informatyka, informatyczny) program obsługujący urządzenia podłączone do komputera

stewardesa /ˌstʲju<sup>w</sup>arˈdɛsa/ (n)
スチュワーデス
  (lotnictwo, lotniczy) członkini załogi samolotu obsługująca pasażerów;

stochastyczny /stˌɔxastˈɨtʃnɨ/ (adj)
推測
  (matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) nie wykazujący żadnej określonej tendencji, nie zmierzający do określonego celu, taki, którym rządzi przypadek

stodoła /stɔˈdɔwa/ (n)
家畜小屋
  (architektura, architektoniczny) (rolnictwo, rolniczy) budynek gospodarczy do przechowywania plonów w stanie suchym np. siano, zboże itp.

stokrotka /stɔˈkrɔtka/ (n)
雛菊
  (botanika, botaniczny) Bellis L., rodzaj drobnych roślin zielnych z rodziny astrowatych;
延命菊
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

stolica /stɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
首都
  (administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) główne miasto jakiegoś państwa;

stolik /ˈstɔlʲik/ (n)
テーブル
  stół z siedzeniami przygotowany dla klientów w restauracji, barze

stop /stɔp/ (n)
合金
  (technologia, technika, techniczny) substancja złożona z metalu i innych metali lub niemetali;

stopa /ˈstɔpa/ (n)
足, あし
  (anatomia, anatomiczny) część ciała tworząca dolny koniec nogi, ograniczona piętą i kostką;
フィート, フート, 足
  jednostka długości, używana w niektórych krajach;
詩脚, 韻脚
  najmniejsza jednostka miary wierszowej;
脚, 脚部
  podstawa czegoś (np. ozdobnej nogi stołu)
水準
  poziom, jakość czegoś

stopień /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
度, 程度
  (fizyka, fizyczny) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka miary temperatury
  (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego stanowiąca 1/360 (jedną trzysta sześćdziesiątą) kąta pełnego, stosowana też w geografii do wyrażania współrzędnych geograficznych;

stopień najwyższy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ najˈvɨʃːɨ/ (n)
最上級
  (gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, oznaczająca największe nasilenie opisywanej przez niego cechy

stopień wyższy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ ˈvɨʃːɨ/ (n)
比較級
  (gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, określająca natężenie opisywanej przez niego cechy w porównaniu do czegoś

stos /stɔs/ (n)
スタック
  (informatyka, informatyczny) jedna ze struktur danych, w której analogicznie do stosu (1.1) kartek, dostęp jest możliwy tylko przez dokładanie lub pobieranie z wierzchu;
  większa ilość przedmiotów ułożonych jeden na drugim

stosunek /stɔˈsũnɛk/
関係
  sposób obcowania między różnymi jednostkami

stosunek /stɔˈsũnɛk/ (n)
関係
  zależność między różnymi elementami

stosunek przerywany /stɔˈsũnɛk ˌpʃɛrɨˈvãnɨ/ (n)
膣外射精
  (medycyna, medyczny) stosunek płciowy, podczas którego dochodzi do wyjścia członka z pochwy przed wytryskiem nasienia

stosunek płciowy /stɔˈsũnɛk ˈpw̥ʨ̑ɔvɨ/ (n)
性交
  (fizjologia, fizjologiczny) czynności i zachowania seksualne, w trakcie których dochodzi do fizycznego zbliżenia z użyciem narządów płciowych;

stowarzyszenie /ˌstɔvaʒɨˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
組合
  organizacja społeczna (zrzeszenie) powoływana przez grupę osób o wspólnych celach lub zainteresowaniach;

stożek /ˈstɔʒɛk/ (n)
錐体
  (geometria) rodzaj bryły powstałej przez obrót trójkąta prostokątnego wokół jednej z przyprostokątnych;

strach /strax/ (n)
恐恐怖, 恐怖
  uczucie niepokoju, lęku przed czymś, co może być groźne

strajk /strajk/ (n)
ストライキ, 同盟罷業
  dobrowolny i zbiorowy protest pracowników, który polega najczęściej na przerwaniu pracy, podjęty w celu spełnienia przez pracodawcę lub władzę ich postulatów;

strajk włoski /ˈstrajɡ ˈvwɔsʲci/ (n)
サボ
  strajk polegający na skrajnie skrupulatnym wykonywaniu obowiązków służbowych przez pracowników

strajkować /strajˈkɔvaʨ̑/ (v)
ストライキを起こす
  uczestniczyć w strajku

straszny /ˈstraʃnɨ/ (adj)
極端
  (potocznie, potoczny) taki, który jest bardzo intensywny, duży
  okropny, nieprzyjemny
酷い
  taki, który wzbudza strach, grozę; jest przerażający, niebezpieczny, okrutny

straszyć /strˈaʃɨtɕ/ (v)
威かす
  wzbudzać strach, lęk w kimś

strata /ˈstrata/ (n)
失うこと
  ubytek, utracenie czegoś; coś wartościowego, co się straciło, czego już się nie ma

strateg /ˈstratɛk/ (n)
戦略家
  znawca strategii, osoba tworząca plany wojenne i kierująca operacjami wojskowymi

strategia /straˈtɛɟja/ (n)
戦略
  ogólny plan działań, szerszy od taktyki

strategiczny /strˌatɛɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
戦略的
  zgodny z określoną strategią

straż pożarna /ˈstraʃ pɔˈʒarna/ (n)
消防隊
  wyspecjalizowana formacja, zawodowa lub ochotnicza, zajmująca się zwalczaniem pożarów, klęsk żywiołowych oraz innych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, mienia lub środowiska;

straż przybrzeżna /strˈaʃ pʃɨbʒˈɛʒna/ (n)
沿岸警備隊
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) morska formacja policyjna lub wojskowa odpowiadająca za nadzorowanie granic

strażak /ˈstraʒak/ (n)
消防士
  osoba szkolona do walki z ogniem;

strażnica /straʒɲˈitsa/ (n)
望楼
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) (architektura, architektoniczny) budynek, niekiedy wysoki, w którym pełni się straż

strażnik /ˈstraʒʲɲik/ (n)
ガード
  osoba odpowiedzialna za pilnowanie mienia lub osób

strefa erogenna /ˈstrɛfa ˌɛrɔˈɡɛ̃nːa/ (n)
性感帯
  (fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) fragment ciała, który reaguje na dotyk podnieceniem seksualnym;

stres /strɛs/ (n)
ストレス
  (psychologia, psychologiczny) mobilizacja organizmu jako reakcja na negatywne bodźce;

streszczenie /strɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
要約
  wyciąg, skrót

stringi /ˈstrʲĩŋʲɟi/ (n)
Gストリング
  (krawiectwo) rodzaj majtek, których tylną część stanowi bardzo wąski pasek materiału;

strit /strʲit/ (n)
ストレート
  (termin karciany) układ pięciu kolejnych kart różnego koloru w grze w pokera

stroboskop /strɔbˈɔskɔp/ (n)
ストロボスコープ
  (technologia, technika, techniczny) lampa emitująca krótkie błyski światła o dużym natężeniu

stromy /ˈstrɔ̃mɨ/ (adj)
険しい
  nachylony pod dużym kątem w stosunku do poziomu, podłoża

strona /ˈstrɔ̃na/ (n)
態
  (gramatyka) forma zdania zależna od wzajemnego stosunku podmiotu i orzeczenia;
ウェブページ
  (informatyka, informatyczny) (zobacz) strona internetowa
辺
  (matematyka, matematyczny) w algebrze: jedna z dwóch zależności w równaniu lub nierówności rozdzielić znakiem równości lub nierówności
側面, 観点
  analizowana, wyszczególniona cecha czegoś
頁
  jedna z powierzchni kartki lub innych płaskich przedmiotów, zwykle w książce, gazecie, albumie itp.
側, 陣営
  uczestnik wojny, także sporu, kłótni, negocjacji, rozmów, umowy, małżeństwa, itp.
側
  umowna część czegoś, znajdująca się przy brzegu, krawędzi tego czegoś

strona bierna /ˈstrɔ̃na ˈbʲjɛrna/ (n)
受動態
  (gramatyka) forma zdania, w której podmiot jest obiektem czynności, określonej przez orzeczenie;

strona czynna /ˈstrɔ̃na ˈʧ̑ɨ̃nːa/ (n)
能動態
  (gramatyka) forma zdania, w której podmiot jest wykonawcą czynności;

stront /strɔ̃nt/ (n)
ストロンチウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sr i liczbie atomowej 38;

strudel /ˈstrudɛl/ (n)
シュトルーデル
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto francuskie zawijane z jabłkami lub nadzieniem z sera bądź maku, pieczone w rondlu z dużą ilością masła;

struktura /strukˈtura/ (n)
組織, 構成
  stały układ i wzajemne relacje elementów stanowiących całość

struna /ˈstrũna/ (n)
弓弦
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naciągnięta sprężysta nić, będąca źródłem dźwięku w instrumentach strunowych;

struna głosowa /strˈuna ɡwɔsˈɔva/ (n)
声帯
  (anatomia, anatomiczny) drgający element krtani, parzysty organ który wytwarza dźwięki

strup /strup/ (n)
瘡蓋
  (medycyna, medyczny) sucha pokrywa na ranach i uszkodzeniach ciała, powstająca ze skrzepłej wydzieliny;

struś /struɕ/ (n)
ダチョウ, 駝鳥
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak nielotny z rodziny strusiowatych;

strych /strɨx/ (n)
穀倉
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie w niektórych budynkach, znajdujące się pod samym dachem;

strychnina /strɨxʲˈɲĩna/ (n)
ストリキニーネ
  (chemia, chemiczny) silnie toksyczny alkaloid występujący w nasionach kulczyby;

strzał /sṭʃaw/ (n)
発射
  (wojskowość, wojskowy) wystrzelenie strzały lub pocisku z broni
  (sport, sportowy) uderzenie, kopnięcie piłki

strzała /ˈsṭʃawa/ (n)
矢
  pocisk przeznaczony do łuku;

strzałka /ˈsṭʃawka/ (n)
矢印
  linia z grotem, symbol wskazujący kierunek

strzelać /ˈsṭʃɛlaʨ̑/ (v)
撃つ
  oddawać strzał z broni

strzelba /ˈsṭʃɛlba/ (n)
ショットガン
  długa, palna broń myśliwska;

strzemię /ˈsṭʃɛ̃mʲjɛ/ (n)
鐙
  (hipologia, hipologiczny) parzysta część rzędu końskiego w formie stalowego kabłąka i poprzeczki, służąca do dosiadania wierzchowca i ułatwiająca utrzymanie się w siodle;

strzeżonego Pan Bóg strzeże /ˌsṭʃɛʒɔ̃ˈnɛɡɔ ˈpãn‿buk ˈsṭʃɛʒɛ/ (proverb)
転ばぬ先の杖
  lepiej jest zapobiegać, niż później bać się o to, jak sprawy się potoczą

strzyc /stʃˈɨts/ (v)
刈る
  obcinać futro zwierząt na wełnę
  przycinać rośliny, np. trawę, gałęzie

strzykawka /stʃɨkˈafka/ (n)
注射器
  (medycyna, medyczny) narzędzie medyczne do wprowadzania płynnych leków pod skórę lub do mięśnia albo do pobierania płynów ustrojowych;

strzykwa /stʃˈɨkfa/ (n)
ナマコ
  (zoologia, zoologiczny) Holothuroidea zwierzę morskie z gromady zaliczanej do szkarłupni;

strzyżyk /stʃˈɨʒɨk/ (n)
ミソサザイ
  (ornitologia, ornitologiczny) mały wędrowny ptak z rodziny strzyżyków, podobny do wróbla, zamieszkujący Amerykę Północną i Eurazję

strój /struj/ (n)
服装
  określony rodzaj ubioru

strój kąpielowy /strˈuj kˌɔmpʲɛlˈɔvɨ/ (n)
水泳着
  skąpe odzienie do publicznego zażywania kąpieli wodnych i słonecznych;

stróż /struʃ/ (n)
警備員
  osoba pilnująca np. budynku

student /ˈstudɛ̃nt/ (n)
だいがくせい 大学生
  osoba, która studiuje na wyższej uczelni;

studiować /stuˈdʲjɔvaʨ̑/ (v)
勉強する
  uczyć się na uczelni wyższej; być na studiach
  uważnie czytać, zgłębiać temat
  wpatrywać się uważnie

studnia /ˈstudʲɲa/ (n)
井戸, 井
  głęboki otwór w ziemi wraz z urządzeniem do pobierania wody;

stulejka /stuˈlɛjka/ (n)
包茎
  (medycyna, medyczny) wrodzone zwężenie napletka uniemożliwiające jego ściągnięcie poza żołądź prącia;

stwardnienie rozsiane /stfardʲˈɲɛ̇̃ɲɛ rɔɕˈːãnɛ/ (n)
多発性硬化症
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba centralnego układu nerwowego;

stworzenie /stfɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
生物
  zwierzę lub człowiek

styczeń /ˈstɨʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
１月, 一月
  pierwszy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

styl /stɨl/ (n)
様式
  (sport, sportowy) ruchy właściwe danej dyscyplinie sportowej
  sposób czyjegoś postępowania, zachowania
  sposób wyrażania się; sposób mówienia, pisania;
  zespół cech charakterystycznych dla danego regionu, epoki itp.

styl życia /stˈɨl ʒˈɨtɕa/ (n)
生活様式
  (socjologia, socjologiczny) codzienne zachowania jednostek lub grup manifestujące ich położenie społeczne i preferencje;

stypa /stˈɨpa/ (n)
通夜
  (etnografia, etnograficzny) (gastronomia) poczęstunek organizowany po pogrzebie;

stypendium /stɨˈpɛ̃ndʲjũm/ (n)
奨学金
  pomoc finansowa udzielana osobom kształcącym się lub prowadzącym badania naukowe

styropian /stɨrˈɔpʲan/ (n)
発泡スチロール
  (technologia, technika, techniczny) polistyren o mikroporowatej strukturze, najczęściej w formie kształtek, bloków lub płyt, wykorzystywany jako materiał do izolacji cieplnej, dźwiękowej i elektrycznej;

stół /stuw/ (n)
テーブル, 机
  (branża meblarka, meblarstwo, meble) mebel z podpartym na nogach blatem, służący zwykle do spożywania posiłków lub pracy;

stąd /stɔ̃nt/ (pronoun)
ここから
  wyznaczenie miejsca, w którym znajduje się osoba mówiąca, z orientacją na zewnątrz
  z tego powodu

stępka /ˈstɛ̃mpka/ (n)
竜骨
  (marynarka) główna, podłużna belka umieszczona środkowo na dnie kadłuba statku wodnego;

stężenie /stɛ̃ʒˈɛɲʲɛ/ (n)
濃度
  (chemia, chemiczny) zawartość substancji w mieszaninie odniesiona do jednostki objętości lub masy;

suahili /ˌsu<sup>w</sup>aˈxʲilʲi/ (n)
スワヒリ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany we wschodniej części Afryki;

subkontynent /ˌsupkɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
亜大陸
  (geografia, geograficzny) ląd wielkich rozmiarów, lecz mniejszy niż kontynent lub stanowiący jego wydzieloną, szczególną część;

subkultura /sˌupkultˈura/ (n)
サブカルチャー
  (socjologia, socjologiczny) zespół zjawisk kulturowych, częściowo autonomiczny wobec kultury dominującej tworzone przez jakąś grupę osób;

sublimacja /sˌublimˈatsja/ (n)
昇華
  (fizyka, fizyczny) zmiana stanu skupienia ze stałego na gazowy, z pominięciem fazy ciekłej;

substancja /supˈstãnʦ̑ʲja/ (n)
物質
  (chemia, chemiczny) klasa przedmiotów materialnych, mających w danych warunkach jednakowe właściwości fizyczne i chemiczne, mikroskopowo zaś - identyczną budowę molekularną (cząsteczkową)

suchy /ˈsuxɨ/ (adj)
乾く
  nie wilgotny; pozbawiony wilgoci

sudoku /suˈdɔku/ (n)
ナンバープレース
  japońska łamigłówka, w której zadaniem jest uzupełnienie diagramu tak, aby w każdej kolumnie, każdym wierszu oraz każdym mniejszym kwadracie znalazło się po jednej cyfrze od 1 do 9;

sufiks /ˈsufʲiks/ (n)
接尾語
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) afiks występujący za rdzeniem; przyrostek;

sufit /ˈsufʲit/ (n)
天井
  (budownictwo) górna ściana pomieszczenia

sufizm /ˈsufʲism̥/ (n)
スーフィズム
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmański mistycyzm;

sugilit /suˈɟilʲit/ (n)
杉石
  (mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) rzadki minerał z gromady krzemianów, przyjmujący barwy w odcieniach różu i fioletu, wykorzystywany w jubilerstwie;

suita /suˈita/ (n)
組曲
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloczłonowy utwór złożony z kontrastujących ze sobą elementów;

suka /ˈsuka/ (n)
あばずれ
  (wulgarnie, wulgaryzm) (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta, zwłaszcza źle prowadząca się
雌犬
  (zoologia, zoologiczny) samica psa domowego lub innego zwierzęcia psowatego

sukces /ˈsukʦ̑ɛs/ (n)
成功
  korzystny wynik
  osiągnięcie bogactwa, sławy; zrobienie kariery

sukienka /suˈcɛ̃nka/ (n)
ドレス
  (krawiectwo) kobiece ubranie, okrywające tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, zazwyczaj z lekkiego materiału;

suknia /ˈsucɲa/ (n)
ワンピース
  (krawiectwo) część kobiecej garderoby okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, wkładana zazwyczaj na uroczyste okazje;

sum /sũm/ (n)
鯰
  (ichtiologia, ichtiologiczny) duża ryba drapieżna z charakterystycznymi wąsami;

suma /ˈsũma/ (n)
総額
  (matematyka, matematyczny) wynik dodawania

sumak /ˈsũmak/ (n)
ウルシノキ
  (botanika, botaniczny) (Rhus) rodzaj roślin należący do rodziny nanerczowatych i obejmujący ok. 250 gatunków;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z sumaka (1.1) o kwaśnym smaku

sumeryjski /sˌumɛrˈɨjski/ (n)
シュメール語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język sumeryjski;

sumienie /sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
良心
  wewnętrzne odczucie pozwalające rozróżniać dobro i zło

sumo /ˈsũmɔ/ (n)
相撲
  (sport, sportowy) rodzaj zapasów, japoński sport narodowy;

sunnita /sunɲˈita/ (n)
スンニ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca sunnickiego odłamu islamu - sunnizmu

superbohater /ˌsupɛrbɔˈxatɛr/ (n)
スーパーヒーロー
  fikcyjny bohater filmów, książek lub komiksów posiadający nadprzyrodzone zdolności i walczący o uratowanie ludzkości przed złoczyńcami;

superksiężyc /sˌupɛrkɕˈɛ̃ʒɨts/ (n)
スーパームーン
  (potocznie, potoczny) (astronomia, astronomiczny) księżyc w pełni, obserwowany w syzygijnym perygeum;

supermarket /ˌsupɛrˈmarkɛt/ (n)
スーパー, スーパーマーケット
  (handel, handlowy) ogromny, samoobsługowy sklep wielobranżowy;

supermodelka /sˌupɛrmɔdˈɛlka/ (n)
スーパーモデル
  bardzo znana modelka

supernowa /ˌsupɛrˈnɔva/ (n)
超新星
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda, której jasność gwałtowanie wzrosła na skutek wybuchowego odrzucenia przez nią swoich zewnętrznych warstw;

superwtorek /sˌupɛrftˈɔrɛk/ (n)
スーパー・チューズデー
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w USA: dzień (wtorek) na początku lutego lub marca w roku wyborów prezydenckich, kiedy w największej liczbie stanów odbywają się prawybory;

supremacja /ˌsuprɛ̃ˈmaʦ̑ʲja/ (n)
主権
  zwierzchnictwo, przewaga nad kimś lub czymś

sura /ˈsura/ (n)
スーラ
  w islamie: rozdział Koranu;

surfing /sˈurfiŋk/ (n)
サーフィン
  (sport, sportowy) ślizganie się na specjalnie przystosowanej do tego desce unoszącej się na fali morskiej

surowica /sˌurɔvˈitsa/ (n)
血清
  (biologia, biologiczny) przesącz osocza krwi

surowiec /suˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
原材料, 原料
  substancja występująca w przyrodzie, która jest przetwarzana i wykorzystywana w przemyśle

surowy /suˈrɔvɨ/ (adj)
生
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) taki, który nie jest ugotowany, usmażony lub upieczony
  o surowcach: niepoddany obróbce
渋い
  o klimacie: zimny, ostry, o niskiej temperaturze
  taki, który bezwzględnie wymaga wykonania jakiejś czynności, przestrzegania jakichś zasad, nieuznający sprzeciwu, wymagający, bezwzględny, niewyrozumiały; także będący wyrazem tej cechy
  taki, który jest pozbawiony wszelkich wygód

surrealistyczny /ˌsurːɛalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
シュール
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) związany z surrealizmem, wywodzący się z surrealizmu

surrealizm /ˌsurːɛˈalʲism̥/ (n)
シュルレアリスム
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek artystyczny w literaturze i sztuce, ukształtowany w latach dwudziestych XX w., w założeniu którego wyrażano swoje wnętrze, podświadomość, wizje, sny, halucynacje itp. w oderwaniu od rzeczywistości;

surykatka /ˌsurɨˈkatka/ (n)
ミーアキャット
  (zoologia, zoologiczny) mały i smukły ssak drapieżny występujący w Afryce;

suseł /ˈsusɛw/ (n)
ジリス
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Spermophilus F. Cuvier, rodzaj ssaka z podrodziny afrowiórek, występujący w Eurazji;

sushi /ˈsuʃʲi/ (n)
寿司, 鮨
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) japońska potrawa z ryżu zaprawionego octem ryżowym z różnymi dodatkami w postaci owoców morza, ryb, warzyw, grzybów oraz jajek;

susza /ˈsuʃa/ (n)
日照り, 旱魃
  długotrwały okres bez opadów atmosferycznych;

suszarka /suˈʃarka/ (n)
乾燥機
  urządzenie elektryczne do suszenia strumieniem powietrza

suszarka do włosów /suˈʃarka dɔ‿ˈvwɔsuf/ (n)
ヘアドライヤー
  (fryzjerstwo, fryzjerski) urządzenie elektryczne służące do suszenia włosów

sutanna /suˈtãnːa/ (n)
キャソック
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) długa szata noszona przez duchownych wyznań chrześcijańskich;

sutek /ˈsutɛk/ (n)
乳首
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł mlekowy ssaków,

sutener /suˈtɛ̃nɛr/ (n)
客引き
  człowiek czerpiący zysk z nierządu innych osób

suwak logarytmiczny /sˈuvak lˌɔɡarɨtmˈitʃnɨ/ (n)
計算尺
  przyrząd do mnemotechnicznego obliczania wartości logarytmów i szybkiego otrzymywania przybliżonych wyników różnych działań arytmetycznych;

suwerenność /ˌsuvɛˈrɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
主権
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność od innych państw, ich władz lub instytucji

sułtan /sˈuwtan/ (n)
スルタン
  tytuł monarchy w krajach muzułmańskich;

swastyka /ˈsfastɨka/ (n)
卍
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niemiecki emblemat narodowosocjalistyczny i neonazistowski w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wielokulturowy symbol szczęścia zwykle w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach;

sweter /ˈsfɛtɛr/ (n)
プルオーバー
  grube okrycie wierzchnie z dzianiny okrywające tułów i ręce

swój /sfuj/ (pronoun)
その, 自分 の
  należący do wykonawcy czynności

sycylijski /ˌsɨʦ̑ɨˈlʲijsʲci/ (adj)
シチリア語
  od Sycylia

syczeć /ˈsɨʧ̑ɛʨ̑/ (v)
シッ
  emitować dźwięk przypominający głoskę s
  mówić ze złością, z pasją

sygnał /ˈsɨɡnaw/ (n)
合図
  znak informacyjny lub ostrzegawczy

syjonizm /sɨˈjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
シオニズム
  zapoczątkowany w końcu XIX wieku ruch narodowy i towarzysząca mu ideologia stworzenia niezależnego państwa żydowskiego na terenie Palestyny oraz zahamowania procesów asymilacyjnych mniejszości żydowskiej w poszczególnych krajach;

sylabariusz /sˌɨlabˈarjuʃ/ (n)
音節文字
  (językoznawstwo, językoznawczy) system pisma, w którym znaki odpowiadają zgłoskom (sylabom), a nie pojedynczym głoskom

sylf /sɨlf/ (n)
シルフ
  (mitologia, mitologiczny) duch powietrza ze średniowiecznych wierzeń ludowych, z którym mógł się przyjaźnić człowiek, który zachował czystość duszy;

sylwester /sɨlˈvɛstɛr/ (n)
大晦日
  dzień 31 grudnia, zwłaszcza wieczór, i noc z 31 grudnia na 1 stycznia; wigilia Nowego Roku

symbol /ˈsɨ̃mbɔl/ (n)
記号
  (sztuka) użycie jakiegoś motywu (opisu, obrazu) do przedstawienia zjawiska, o którym nie chce się powiedzieć wprost;
符号, シンボル
  znak graficzny odpowiadający jakiemuś pojęciu

symfonia /sɨ̃w̃ˈfɔ̃ɲja/ (n)
交響曲
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dużych rozmiarów utwór na orkiestrę; w klasycznym kształcie zazwyczaj trzy- lub czteroczęściowy;

sympatia /sɨ̃mˈpatʲja/ (n)
情け
  życzliwy lub przyjazny stosunek do kogoś

symptom /ˈsɨ̃mptɔ̃m/ (n)
記号
  oznaka jakiegoś zjawiska, zwykle ujemnego;

symulakr /sɨ̃ˈmulakr̥/ (n)
シミュラクラ現象
  byt, rzecz lub pojęcie udawane, nieprawdziwe, wykreowane przez symulowanie; takie, które nie ma odzwierciedlenia w rzeczywistości;

syn /sɨ̃n/ (n)
息子
  dziecko płci męskiej (w stosunku do rodziców);

syn marnotrawny /ˈsɨ̃n ˌmarnɔˈtravnɨ/ (n)
放蕩息子
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto zawinił lub zbłądził, ale w końcu się opamiętał;

synantropijny /sˌɨnantrɔpˈijnɨ/ (adj)
シナントロープ
  (biologia, biologiczny) zawleczony przez człowieka

synapsa /sɨ̃ˈnapsa/ (n)
シナプス
  połączenie między aksonem komórki nerwowej a inną komórką, gdzie następuje przekazanie pobudzenia z jednej komórki do drugiej

syndrom paryski /ˈsɨ̃ndrɔ̃m paˈrɨsʲci/ (n)
パリ症候群
  dolegliwość turystów, (najczęściej japońskich) odwiedzających Paryż i odkrywających, że ich wymarzony czy znany z mediów obraz miasta różni się w znaczący sposób od rzeczywistości;

syndrom sztokholmski /ˈsɨ̃ndrɔ̃m ʃtɔkˈxɔlm̥sʲci/ (n)
ストックホルム症候群
  stan psychiczny, który pojawia się u ofiar porwania lub u zakładników, przejawiający się odczuwaniem sympatii i solidarności z osobami je przetrzymującymi;

synestezja /sˌɨnɛstˈɛzja/ (n)
共感覚, シナスタジア
  stan, w którym wrażenia zmysłowe odbierane przez jeden zmysł towarzyszą również doznaniom charakterystyczne dla innych zmysłów;

syngaleski /sˌɨŋɡalˈɛski/ (n)
シンハラ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język syngaleski;

synod /ˈsɨ̃nɔt/ (n)
教会会議
  (administracja) (kościelny) w prawosławiu: stała rada biskupów
  (administracja) (kościelny) zebranie przedstawicieli duchowieństwa i świeckich w kościołach chrześcijańskich

synonim /sɨ̃ˈnɔ̃ɲĩm/ (n)
同義語, 類義語
  wyraz lub dłuższe określenie równoważne znaczeniowo innemu lub o podobnym znaczeniu; bliskoznacznik

synowa /sɨ̃ˈnɔva/ (n)
嫁
  żona syna

syntagma /sɨ̃nˈtaɡma/ (n)
句
  (językoznawstwo, językoznawczy) grupa powiązanych gramatycznie i syntaktycznie słów, które mogą stanowić część zdania, np. podmiot, przydawkę, orzeczenie albo samodzielnie tworzą zdania bądź równoważniki zdań;

syntetyczny /ˌsɨ̃ntɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
合成
  taki, który jest sztucznie osiągany poprzez syntezę

syntezator /sˌɨntɛzˈatɔr/ (n)
シンセサイザー
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (elektryczność) urządzenie elektroniczne wytwarzające i przekształcające dźwięki, wykorzystywane jako instrument muzyczny;

sypialnia /sɨˈpʲjalʲɲa/ (n)
寝室
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) pokój służący do spania

syrena /sɨˈrɛ̃na/ (n)
人魚, サイレン
  (mitologia, mitologiczny) stworzenie mityczne, początkowo pół kobieta, pół ptak, później pół kobieta, pół ryba; także bohaterka baśni i legend;
クラクション
  (motoryzacja) samochód marki Syrena;
サイレン, セイレーン
  urządzenie alarmowe wytwarzające sygnał dźwiękowy;

syrop /ˈsɨrɔp/ (n)
シロップ
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) roztwór leku w wodzie gęstością i smakiem przypominający syrop (1.1)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, bardzo słodki i lepki roztwór cukru, zagęszczony sok

syrop klonowy /ˈsɨrɔp klɔ̃ˈnɔvɨ/ (n)
メープルシロップ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy, wytwarzany z soku klonowego;

system /ˈsɨstɛ̃m/ (n)
システム
  układ urządzeń współpracujących ze sobą;

system operacyjny /ˈsɨstɛ̃m ˌɔpɛraˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
オペレーティングシステム
  (informatyka, informatyczny) najbardziej podstawowe oprogramowanie komputera umożliwiające zarządzanie zasobami, sprzętem oraz komunikację z użytkownikiem;

system plików /ˈsɨstɛ̃m ˈplʲikuf/ (n)
ファイルシステム
  (informatyka, informatyczny) sposób zapisu plików i katalogów, umożliwiający późniejsze ich odczytanie;

sytuacja /ˌsɨtuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
場合
  zespół okoliczności, stan, w którym ktoś lub coś się znajduje lub coś się dzieje

syty /sˈɨtɨ/ (adj)
一杯
  taki, który zaspokoił głód, najadł się

szabat /ˈʃabat/ (n)
安息日
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) ostatni (siódmy) dzień każdego tygodnia, obchodzony jako dzień święty;

szabla /ˈʃabla/ (n)
サーベル
  (wojskowość, wojskowy) broń sieczna z wygiętą klingą;

szablon /ˈʃablɔ̃n/ (n)
テンプレート
  forma, wzór, według których wyrabia się seryjnie przedmioty

szach /ʃax/ (n)
王手
  (szachy, pojęcie szachowe) zagrożenie króla biciem;
シャー
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) tytuł monarchy w Persji a następnie w Iranie;

szachownica /ˌʃaxɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
チェスボード
  (szachy, pojęcie szachowe) plansza do gry w szachy, składająca się z kwadratowych, dwukolorowych pól umieszczonych w taki sposób, że każdy kwadrat styka się całym bokiem z kwadratem o innym kolorze;

szachy /ˈʃaxɨ/ (n)
チェス
  (szachy, pojęcie szachowe) gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy bierkami na czarno-białej planszy;

szacunek /ʃaˈʦ̑ũnɛk/ (n)
尊敬（そんけい）, 敬い（うやまい）
  cześć, poważanie dla kogoś lub czegoś
珍重（ちんちょう）
  przybliżona wartość, liczebność, wielkość lub ilość czegoś

szadź /ʃaʨ̑/ (n)
霧氷
  (meteorologia, meteorologiczny) kryształki lodu powstałe na otoczeniu w wyniku resublimacji pary wodnej;

szafa /ˈʃafa/ (n)
クローゼット
  mebel używany do przechowywania różnych przedmiotów;

szafir /ˈʃafʲir/ (n)
サファイア
  (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny oszlifowany z szafiru (1.1) mineralnego
  (mineralogia, mineralogiczny) niebieska odmiana korundu;

szafirowy /ʃˌafirˈɔvɨ/ (adj)
サファイア色
  zrobiony z szafiru, dotyczący szafiru

szafran /ˈʃafrãn/ (n)
サフラン
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa otrzymywana z wysuszonych pręcików lub słupków krokusów

szafranowy /ˌʃafrãˈnɔvɨ/ (adj)
サフラン色の
  (książkowy) mający kolor intensywnie żółty, taki jak kolor sproszkowanego słupka kwiatu szafranu uprawnego

szahada /ʃaˈxada/ (n)
シャハーダ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmańskie wyznanie wiary, jeden z pięciu filarów większości odłamów islamu

szakal /ˈʃakal/ (n)
ジャッカル
  (zoologia, zoologiczny) kilka gatunków z rodzaju Canis, drapieżnik podobny, lecz mniejszy od wilka;

szakal złocisty /ʃˈakal zwɔtɕˈistɨ/ (n)
キンイロジャッカル
  (zoologia, zoologiczny) Canis aureus, gatunek ssaka z rodziny psowatych;

szal /ʃal/ (n)
スカーフ, マフラー, 肩掛け
  prostokątny wyrób włókienniczy owijany wokół szyi i ramion

szaleniec /ʃaˈlɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
命知らず
  (przenośnie, przenośnia) osoba, która nie panuje nad swoimi namiętnościami, nie zwraca uwagi na niebezpieczeństwo

szaleństwo /ʃaˈlɛ̃j̃stfɔ/ (n)
狂気
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna

szalik /ˈʃalʲik/ (n)
スカーフ
  pas materiału służący do owijania szyi

szalom /ʃˈalɔm/ (interjection)
シャローム
  pozdrowienie żydowskie

szalony /ʃaˈlɔ̃nɨ/ (adj)
気が狂う
  charakterystyczny dla osób szalonych w sensie (1.1) lub (1.2)
  niekontrolowany, intensywny, gwałtowny, niepohamowany
  nieszablonowy, dziwny
  niezrównoważony, impulsywny, nieobliczalny
  szybki (np. pościg, ruch)
気が狂った
  chory umysłowo

szalotka /ʃaˈlɔtka/ (n)
エシャロット
  (botanika, botaniczny) Allium ascalonicum L., gatunek byliny z rodziny czosnkowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z cebulek tej rośliny

szaman /ˈʃãmãn/ (n)
シャーマン
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wśród niektórych ludów azjatyckich, np. u Eskimosów i Indian, człowiek uważany za pośrednika między duchami, bóstwami, demonami a ludźmi, osoba o nadprzyrodzonej mocy, czarodziej i znachor pierwotnej religii szamanizmu;

szamanizm /ʃãˈmãɲism̥/ (n)
シャーマニズム
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wierzenia i praktyki religijne bazujące na animizmie i instytucji szamanów;

szambo /ˈʃãmbɔ/ (n)
浄化槽
  (technologia, technika, techniczny) zbiornik, do którego trafiają fekalia

szampan /ˈʃãmpãn/ (n)
シャンパン, シャンペン
  białe wino musujące, oryginalnie produkowane w Szampanii;

szampon /ˈʃãmpɔ̃n/ (n)
シャンプー
  płynny środek do mycia włosów lub sierści;

szanować /ʃãˈnɔvaʨ̑/ (v)
尊敬
  mieć szacunek do kogoś lub czegoś, darzyć kogoś lub coś szacunkiem; odnosić się, zwracać się do kogoś z szacunkiem

szansa /ˈʃãw̃sa/ (n)
機会
  prawdopodobieństwo, możliwość powodzenia w jakiejś sprawie, osiągnięcia sukcesu lub zaistnienia jakichś pożądanych okoliczności

szantaż /ˈʃãntaʃ/ (n)
強請
  wymuszanie czegoś na kimś pod groźbą ujawnienia jakichś kompromitujących lub wstydliwych informacji o tym kimś; także pod groźbą wykonania czynu innego typu (np. przemocy wobec bliskich)

szantażować /ˌʃãntaˈʒɔvaʨ̑/ (v)
せびる
  stosować szantaż wobec kogoś

szara strefa /ˈʃara ˈstrɛfa/ (n)
概要
  (ekonomia, ekonomiczny) niezakazana przez prawo działalność gospodarcza odbywająca się z pominięciem prawa (przez m.in. niepłacenie podatków).;

szarańcza /ʃaˈrãj̃n͇ʧ̑a/ (n)
イナゴ
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (rolnictwo, rolniczy) owad przypominający pasikonika, szkodnik upraw;

szarlatan /ʃarlˈatan/ (n)
薮医者
  oszust wykorzystujący łatwowierność ludzi, który zwodzi ich swoimi rzekomymi umiejętnościami i kwalifikacjami oraz ciągnie z tego zyski

szarość /ˈʃarɔɕʨ̑/ (n)
灰色
  szary kolor

szarpać /ˈʃarpaʨ̑/ (v)
破る
  odrywać kawałek czegoś

szary /ˈʃarɨ/ (adj)
灰色
  w kolorze pośrednim między czarnym a białym
  bez światła słonecznego, niepogodny, zamglony, przygnębiający
  niezmienny, nieurozmaicony, bez wyrazu

szarża /ˈʃarʒa/ (n)
突撃
  (wojskowość, wojskowy) gwałtowne natarcie kawalerii

szaszłyk /ˈʃaʃwɨk/ (n)
シャシリク
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa składająca się z kawałków mięsa, zwykle baraniny, przekładanych plasterkami warzyw (np. cebula, papryka), boczku, słoniny itp., nadzianych na szpikulec, pieczona na rożnie lub grillowana;

szałwia /ˈʃawvʲja/ (n)
アキギリ属
  (botanika, botaniczny) Salvia, rodzaj roślin zielnych, półkrzewów i krzewów z rodziny jasnowatych;

szczaw /ʃʧ̑af/ (n)
ギシギシ
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju Rumex L.;

szczawik /ˈʃʧ̑avʲik/ (n)
酢漿草
  roślina dwuliścienna z rodzaju Oxalis L.;

szczawik zajęczy /ʃtʃˈaviɡ zajˈɛntʃɨ/ (n)
小深山傍食
  (botanika, botaniczny) Oxalis acetosella L., gatunek roślin z rodziny szczawikowatych;

szczegółowy /ˌʃʧ̑ɛɡuˈwɔvɨ/ (adj)
詳しい
  mający cechy szczegółu; dokładny

szczekać /ˈʃʧ̑ɛkaʨ̑/ (v)
吠える
  (zoologia, zoologiczny) o psie, lisie, szakalu: wydawać krótki, urywany głos

szczeniak /ˈʃʧ̑ɛ̃ɲak/ (n)
子犬
  (przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) lub (pogardliwie) chłopiec postępujący niepoważnie, zachowujący się w sposób niedojrzały

szczepienie /ʃʧ̑ɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
ワクチン接種
  (medycyna, medyczny) podanie szczepionki w formie zastrzyku

szczepionka /ʃʧ̑ɛˈpʲjɔ̃nka/ (n)
ワクチン
  preparat pochodzenia biologicznego, zawierający osłabione żywe lub zabite drobnoustroje chorobotwórcze lub fragmenty ich struktury stosowany w celu wywołania odpowiedzi immunologicznej i odporności;

szczery /ˈʃʧ̑ɛrɨ/ (adj)
率直な
  dotyczący szczerości; taki, który mówi prawdę; wyraża się szczerze, nie ukrywa tego, co myśli i czuje

szczoteczka do zębów /ʃʧ̑ɔˈtɛʧ̑ka dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/ (n)
歯ブラシ
  mała szczoteczka umieszczona na długiej rączce przeznaczona do mycia zębów;

szczotka /ˈʃʧ̑ɔtka/ (n)
ブラシ
  (technologia, technika, techniczny) specjalny rodzaj kontaktu elektrycznego pomiędzy ruchomymi częściami;
  narzędzie do czyszczenia składające się z oprawki i przymocowanego do niej miękkiego włosia

szczotka do włosów /ˈʃʧ̑ɔtka dɔ‿ˈvwɔsuf/ (n)
ヘアブラシ
  (fryzyjski) przedmiot służący do czesania, modelowania włosów

szczupak /ˈʃʧ̑upak/ (n)
カワカマス, ノーザンパイク, パイク
  (ichtiologia, ichtiologiczny) długa ryba drapieżna;

szczupły /ˈʃʧ̑upwɨ/ (adj)
スリム
  mający smukły kształt, mało tłuszczu

szczur /ʃʧ̑ur/ (n)
鼠, ラット
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny myszowatych;

szczygieł /ˈʃʧ̑ɨɟɛw/ (n)
ゴシキヒワ
  (ornitologia, ornitologiczny) mały i barwny ptak eurazjatycki;

szczyt /ʃʧ̑ɨt/ (n)
サミット
  (przenośnie, przenośnia) górna granica czegoś (zwykle niematerialnego)
  (przenośnie, przenośnia) obrady ważnych osób
  najwyższy punkt góry

szczęście /ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (n)
幸運
  uczucie radości i zadowolenia

szczęśliwego Nowego Roku /ˌʃʧ̑ɛ̃w̃ɕlʲiˈvɛɡɔ nɔˈvɛɡɔ ˈrɔku/ (interjection)
明けましておめでとうございます
  …używana do życzenia komuś pomyślnego rozpoczynającego się roku

szczęśliwy /ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ/ (adj)
幸せな
  odczuwający szczęście

szef /ʃɛf/ (n)
長
  osoba kierująca grupą ludzi, zespołem

szejk /ʃˈɛjk/ (n)
シャイフ, シェイフ
  (etnografia, etnograficzny) tytuł przywódcy gminy muzułmańskiej

szekel /ˈʃɛkɛl/ (n)
シェケル
  (jednostka monetarna) waluta Izraela;
  (starożytność) (metrologia, metrologiczny) bliskowschodnia jednostka wagi;

szept /ʃˈɛpt/ (n)
囁き
  bezdźwięczny, cichy głos, słyszany tylko z bliska

szermierka /ʃɛrˈmʲjɛrka/ (n)
フェンシング
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, stanowiąca walkę bronią białą, jak szpada, floret i szabla
  sztuka władania białą bronią

szeroki /ʃɛˈrɔci/ (adj)
広い
  mający określony wymiar poprzeczny
  mający duży wymiar poprzeczny
  rozciągający się daleko we wszystkie strony

szerokość /ʃɛˈrɔkɔɕʨ̑/ (n)
巾
  poprzeczny wymiar obiektu

szerszeń /ˈʃɛrʃɛ̃ɲ/ (n)
雀蜂
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) większy od osy owad drapieżny;

szeryf /ˈʃɛrɨf/ (n)
保安官
  w Anglii: urzędnik w hrabstwie należącym do króla, pełniący funkcję administratora;
  w USA: policjant lub urzędnik nadzorujący aparat policyjny na terenie hrabstwa;

szerzyć /ˈʃɛʒɨʨ̑/ (v)
普及する
  popularyzować coś; sprawiać, że coś staje się coraz bardziej znane, powszechne

szesnastka /ʃɛsˈnastka/ (n)
16分音符, 十六分音符
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/16 całej nuty;

szew /ʃɛf/ (n)
縫い目
  miejsce zszycia dwóch fragmentów tkaniny
  (anatomia, anatomiczny) nieruchome połączenie kości przy pomocy bardzo krótkich włókien łącznotkankowych;
  (medycyna, medyczny) operacyjne zszycie tkanek miękkich;

szewc bez butów chodzi /ˈʃɛvʣ̑ bɛz‿ˈbutuf ˈxɔʥ̑i/ (proverb)
医者の不養生, 坊主の不信心, 紺屋の白袴
  sytuacja, gdy brak komuś rzeczy, które sam wytwarza (bądź ma z nimi częsty kontakt)

szezlong /ˈʃɛzlɔ̃ŋk/ (n)
シェーズ・ロング
  kanapa o długim wąskim siedzeniu z jednym lub dwoma oparciami, na której można odpoczywać w pozycji półleżącej;

sześcian /ˈʃɛɕʨ̑ãn/ (n)
立方体
  (matematyka, matematyczny) (geometria) prostopadłościan, którego każda ze ścian jest kwadratem;

sześciokąt /ʃɛɕˈʨ̑ɔkɔ̃nt/ (n)
六角形
  (geometria) wielokąt mający sześć boków;

sześciopak /ʃɛɕˈʨ̑ɔpak/ (n)
シックスパック
  (handel, handlowy) paczka zbiorcza po sześć sztuk towaru
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) wyraziste mięśnie brzucha

szkarłatny /ʃkarˈwatnɨ/ (adj)
真っ赤
  (książkowy) mający kolor ciemnoczerwony, taki jak kolor szkarłatu, podobny do koloru krwi

szkic /ʃʲciʦ̑/ (n)
下書き
  wykonany ołówkiem delikatny zaczątek obrazu, planu architektonicznego budynku

szkicować /ʃkitsˈɔvatɕ/ (v)
スケッチする
  (sztuka) wykonywać szkic jako zarysy rysunku
  przedstawiać szkic jako wstępny projekt, ogólny plan, zarys czego

szkielet /ˈʃʲcɛlɛt/ (n)
骨格
  (anatomia, anatomiczny) ogół kości w danym organizmie;
  (przenośnie, przenośnia) struktura, ogólny zarys czegoś
  (technologia, technika, techniczny) podstawa konstrukcji

szklanka /ˈʃklãnka/ (n)
グラス
  szklane naczynie, z którego się pije;

szklarnia /ˈʃklarʲɲa/ (n)
温室
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) przeszklona budowla, w której utrzymuje się w sztuczny sposób optymalne warunki do rozwoju roślin;

szklarz /ʃklˈaʃ/ (n)
ガラス工
  rzemieślnik trudniący się szkleniem okien lub wytwarzaniem szklanych przedmiotów

szkliwo /ˈʃklʲivɔ/ (n)
エナメル質
  (anatomia, anatomiczny) twarda tkanka łączna pokrywająca koronę zęba;

szkoda /ˈʃkɔda/ (n)
損害
  krzywda, strata

szkoda /ˈʃkɔda/ (v)
残念
  być żal, być przykro

szkodliwy /ʃkɔˈdlʲivɨ/ (adj)
有害
  przynoszący szkodę, zagrożenie, niebezpieczeństwo

szkodnik /ˈʃkɔdʲɲik/ (n)
害獣
  zwierzę wyrządzające szkody gospodarcze;

szkorbut /ʃkˈɔrbut/ (n)
壊血病
  (medycyna, medyczny) ostra postać awitaminozy wywołanej brakiem witaminy C;

szkoła /ˈʃkɔwa/ (n)
学校, がっこう
  (szkolnictwo, szkolny) instytucja edukacyjna;

szkoła podstawowa /ˈʃkɔwa ˌpɔtstaˈvɔva/ (n)
小学校
  szkoła, w której dzieci zaczynają obowiązkową naukę;

szkoła wyższa /ʃkˈɔwa vˈɨʃʃa/ (n)
大学
  (szkolnictwo, szkolny) szkoła kształcąca najwyżej kwalifikowanych pracowników w zakresie ustalonych dziedzin

szkoła średnia /ˈʃkɔwa ˈɕrɛdʲɲa/ (n)
中学校
  szkoła ogólnokształcąca, techniczna lub zawodowa

szkuner /ˈʃkũnɛr/ (n)
スクーナ
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne;

szkło /ʃkwɔ/ (n)
ガラス, 硝子
  twardy, kruchy i przezroczysty materiał produkowany głównie z krzemionki;

szkło powiększające /ʃkwˈɔ pˌɔvʲɛŋkʃajˈɔntsɛ/ (n)
拡大鏡, 虫眼鏡
  (technologia, technika, techniczny) prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu

szlachcic /ˈʃlaxʲʨ̑iʦ̑/ (n)
華族
  członek szlachty

szlachetny /ʃlaˈxɛtnɨ/ (adj)
偉い
  taki, który postępuje dobrze, uczciwie, w sposób wspaniałomyślny, prawy, sprawiedliwy, bezinteresowny

szlachta /ˈʃlaxta/ (n)
貴族
  (historia, historyczny, historycznie) ludzie należący do tego stanu
  (historia, historyczny, historycznie) warstwa społeczna wywodząca się z rycerstwa;

szlifierka /ʃlʲiˈfʲjɛrka/ (n)
グラインダー
  (technologia, technika, techniczny) obrabiarka przeznaczona do obróbki wykańczającej utwardzonych powierzchni przedmiotów

szlifować /ʃlʲiˈfɔvaʨ̑/ (v)
洗練する
  (technologia, technika, techniczny) nadawać gładkość, dokładne wymiary oraz połysk obrabianym przedmiotom z metalu, szkła, drewna przy pomocy narzędzi ściernych, ścierać, wygładzać, polerować

szmaragd /ˈʃmarakt/ (n)
エメラルド, 緑玉
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana berylu barwy zielonej;

szmergiel /ʃmˈɛrɡʲɛl/ (n)
金剛砂
  (mineralogia, mineralogiczny) twarda skała stosowana jako materiał ścierny;

szminka /ˈʃmʲĩnka/ (n)
口紅, リップスティック
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk używany do barwienia ust

sznur /ʃnur/ (n)
紐
  splot wielu włókien w jedno grubsze cięgno;

sznurek /ˈʃnurɛk/ (n)
紐
  cienka linka zbudowana z włókien; węższy sznur

sznycel /ˈʃnɨʦ̑ɛl/ (n)
シュニッツェル
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kotlet z bitych i panierowanych plastrów mięsa, najczęściej z cielęciny

szofer /ʃˈɔfɛr/ (n)
運転手
  zawodowy kierowca

szogun /ʃˈɔɡun/ (n)
将軍, 征夷大将軍
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) japoński wódz naczelny, generał, zwierzchnik sił zbrojnych;

szok /ʃˈɔk/ (n)
ショック
  intensywna reakcja psychiczna, która jest wywołana gwałtownym, zazwyczaj negatywnym przeżyciem lub wydarzeniem

szop /ʃɔp/ (n)
アライグマ
  (zoologia, zoologiczny) nadrzewny amerykański ssak o gęstym futrze;

szop pracz /ˈʃɔp ˈːraʧ̑/ (n)
洗熊
  (zoologia, zoologiczny) szop z gatunku, u którego obserwowano płukanie pokarmu przed spożyciem;

szowinizm /ʃɔˈvʲĩɲism̥/ (n)
排外主義
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrajna postać nacjonalizmu, w której bezkrytyczne uwielbienie do własnego narodu jest połączone z pogardą i wrogością wobec mniejszości narodowych i innych narodów;

szowinizm gatunkowy /ʃɔˈvʲĩɲizm ˌɡatũŋˈkɔvɨ/ (n)
種差別
  (neologizm) postawa stawiająca interesy własnego gatunku ponad interesami innych gatunków;

szpagat /ˈʃpaɡat/ (n)
開脚
  ćwiczenie gimnastyczne polegające na rozciągnięciu nóg do linii poziomej;

szpak /ʃpak/ (n)
ホシムクドリ
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki i ciemny, prawie czarny ptak;

szparag /ˈʃparak/ (n)
アスパラガス
  (botanika, botaniczny) Asparagus L., rodzaj roślin o długich pędach i łuskowatych listkach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny pęd szparaga lekarskiego

szpic fiński /ˈʃpʲiʦ̑ ˈfʲĩj̃sʲci/ (n)
フィニッシュ・スピッツ
  (kynologia, kynologiczny) rasa niedużych energicznych psów o intensywnie rudym umaszczeniu z grupy szpiców myśliwskich pochodzących z Finlandii;

szpic japoński /ˈʃpʲiʦ̑ʲ jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
日本スピッツ
  (kynologia, kynologiczny) rasa małych psów do towarzystwa z Japonii;

szpieg /ʃpʲjɛk/ (n)
スパイ
  osoba zajmująca się szpiegostwem

szpilka /ˈʃpʲilka/ (n)
ピン
  mały, wąski, zaostrzony kawałek metalu służący do mocowania np. tkaniny

szpinak /ˈʃpʲĩnak/ (n)
ホウレンソウ
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) Spinacia oleracea, szpinak warzywny, roślina warzywna o podłużnych, szpiczastych liściach

szpital /ˈʃpʲital/ (n)
病院
  (medycyna, medyczny) zakład lecznictwa zamkniętego służący badaniu i leczeniu pacjentów wymagających hospitalizacji;

szpital psychiatryczny /ʃpˈital psˌɨhiatrˈɨtʃnɨ/ (n)
精神科病院
  (medycyna, medyczny) kliniczna instytucja medyczna, która zajmuje się leczeniem chorób psychicznych

szprycha /ˈʃprɨxa/ (n)
スポーク
  (technologia, technika, techniczny) pręt łączący piastę koła z jego obręczą

szrapnel /ˈʃrapnɛl/ (n)
榴散弾
  (wojskowość, wojskowy) pocisk artyleryjski zawierający metalowe odłamki, które rozpryskują się podczas wybuchu zapalnika czasowego;

sztafeta /ʃtafˈɛta/ (n)
リレー
  (przenośnie, przenośnia) seria jednakowych czynności wykonywanych przez kolejne osoby lub zespoły

sztaluga /ʃtalˈuɡa/ (n)
イーゼル, 画架
  (sztuka) stojak, zwykle trójnogi, służący do pokazywania obrazów, a podczas powstawania obrazu do utrzymywania go w dogodnej dla malarza pozycji;

sztandar /ˈʃtãndar/ (n)
戦旗
  chorągiew, która jest symbolem organizacji, związku lub narodu

sztanga /ˈʃtãŋɡa/ (n)
バーベル
  (sport, sportowy) ciężar podnoszony w zawodach ciężarowców;

sztruks /ʃtrˈuks/ (n)
コーデュロイ
  (włókiennictwo) prążkowana tkanina bawełniana, rzadziej wełniana;

sztuczne ognie /ˈʃtuʧ̑nɛ ˈɔɟɲɛ/ (n)
花火
  wyroby pirotechniczne wykorzystywane w celach widowiskowych, dające po zapaleniu efekty świetlne i akustyczne;

sztuczny /ˈʃtuʧ̑nɨ/ (adj)
人工
  imitujący coś naturalnego, wytworzony przez człowieka

sztuka /ˈʃtuka/ (n)
芸術, アート
  twórczość artystyczna
芸術
  umiejętność wymagająca szczególnych zdolności

sztuka walki /ʃtˈuka vˈalki/ (n)
武芸
  (sport, sportowy) umiejętność walki wręcz, niekiedy bronią białą, zdobywana poprzez trening;

sztuki piękne /ˈʃtuci ˈpʲjɛ̃ŋknɛ/ (n)
美術
  termin obejmujący dziedziny twórczości artystycznej: sztuki plastyczne, literaturę i muzykę

szturchać /ʃtˈurxatɕ/ (v)
押す, 突く
  delikatnie pchać lub uderzać zaczepnie lub niechcący

sztućce /ˈʃtuʨ̑ʦ̑ɛ/ (n)
カトラリー
  komplet sztućców

sztylet /ˈʃtɨlɛt/ (n)
ダガー
  krótka broń biała o cienkim ostrzu;

sztywny /ˈʃtɨvnɨ/ (adj)
硬い
  (potocznie, potoczny) nieżywy
  (przenośnie, przenośnia) nieumiejący się bawić lub wyluzować
  niepoddający się wyginaniu, odporny na zginanie, zmiany

szubienica /ˌʃubʲjɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
絞首台
  konstrukcja służąca do wykonywania kary śmierci przez powieszenie;

szuflada /ʃufˈlada/ (n)
引き出し
  wysuwana, otwarta od góry skrzynka, stanowiąca część mebla i służąca do przechowywania różnych przedmiotów;

szukać /ˈʃukaʨ̑/ (v)
探す
  podejmować działanie w celu odnalezienia kogoś lub czegoś, próbować znaleźć

szum /ʃũm/ (n)
ノイズ
  przeciągły, jednostajny szmer; hałas, zakłócający odbiór;

szwaczka /ˈʃfaʧ̑ka/ (n)
裁縫師
  kobieta zawodowo szyjąca w szwalni

szwagier /ˈʃfaɟɛr/ (n)
義兄, 義弟
  brat żony
  mąż siostry

szwagierka /ʃfaˈɟɛrka/ (n)
義妹, 義姉
  siostra żony lub męża
  żona szwagra

szwajcarski /ʃfajˈʦ̑arsʲci/ (adj)
スイス
  związany ze Szwajcarią, dotyczący Szwajcarii

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (adj)
スウェーデン語
  odnoszący się do Szwecji lub Szwedów

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (n)
スウェーデン語
  język urzędowy Szwecji;

szyb /ʃɨp/ (n)
立て坑
  (górnictwo, górniczy) szyb (1.1) wraz z instalacją naziemną, niezbędną do prowadzenia wydobycia lub innych podziemnych prac
  pionowy sztuczny kanał w ziemi, budynku, itp.

szyberdach /ʃɨˈbɛrdax/ (n)
サンルーフ
  (motoryzacja) rodzaj okna zainstalowanego w dachu samochodu;

szybki /ˈʃɨpʲci/ (adj)
速い, 急速
  poruszający, odbywający się z dużą prędkością

szybko /ˈʃɨpkɔ/ (adv)
速い
  z dużą prędkością

szybkość /ˈʃɨpkɔɕʨ̑/ (n)
速さ
  cecha charakteryzująca obiekty poruszające się szybko lub dziejące się szybko

szybowiec /ʃɨˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
グライダー
  (lotnictwo, lotniczy) samolot bez własnego napędu, utrzymujący się dzięki wstępującym prądom powietrza oddziałującym na skrzydła;

szydełkować /ˌʃɨdɛwˈkɔvaʨ̑/ (v)
あむ, 編む
  (rękodzieło, rękodzielniczy) wytwarzać wyroby tekstylne używając szydełka, robić na szydełku

szydło /ˈʃɨdwɔ/ (n)
錐, 突きぎり
  ostry kolec na trzonku;

szyja /ˈʃɨja/ (n)
首
  (anatomia, anatomiczny) część ciała łącząca głowę z korpusem

szyjka macicy /ˈʃɨjka maˈʨ̑iʦ̑ɨ/ (n)
子宮頸部
  (anatomia, anatomiczny) dolna część mięśniówki macicy łącząca pochwę z jamą macicy;

szyling /ˈʃɨlʲĩŋk/ (n)
シリング
  (jednostka monetarna) waluta kilku krajów afrykańskich;

szympans /ˈʃɨ̃mpãw̃s/ (n)
チンパンジー, 黒猩々
  (zoologia, zoologiczny) Pan, człekokształtna, bezogonowa małpa afrykańska;

szyna /ˈʃɨ̃na/ (n)
レール
  (technologia, technika, techniczny) specjalnie wyprofilowana sztaba przeznaczona do poruszania się po niej pojazdów na kołach;

szynka /ˈʃɨ̃nka/ (n)
ハム
  (spożywczy) tylna część półtuszy wieprzowej będąca surowcem do produkcji wędlin;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) wędlina z szynki (1.1) lub z analogicznej części innego zwierzęcia

szynobus /ʃɨ̃ˈnɔbus/ (n)
気動車
  (kolejnictwo) (potocznie, potoczny) lekki pociąg o napędzie spalinowym obsługujący trasy, gdzie liczba podróżnych jest niewielka;

szynszyla /ʃɨ̃w̃ˈʃɨla/ (n)
チンチラ
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń pochodzący z Ameryki Południowej, o bardzo gęstym futrze; w domyśle: szynszyla mała;

szyszka /ˈʃɨʃka/ (n)
錐体
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) zdrewniały owoc większości roślin iglastych;

szyszynka /ʃɨˈʃɨ̃nka/ (n)
松果体
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w mózgu;

szyć /ʃɨʨ̑/ (v)
縫う, 縫製
  robić ubrania

szósty /ˈʃustɨ/ (adj)
六番目
  od 6

szósty zmysł /ˈʃustɨ ˈzmɨsw̥/ (n)
第六感
  wyjątkowa intuicja, przeczucie, wrażliwość i umiejętność przewidywania sytuacji

sód /sut/ (n)
ナトリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Na i liczbie atomowej 11;

sójka /ˈsujka/ (n)
懸巣
  (ornitologia, ornitologiczny) średni ptak z rodzaju Garrulus;

sól /sul/ (n)
塩
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) chlorek sodu
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, pochodny kwasowi, zawierający co najmniej jeden atom metalu w cząsteczce;

sól ziemi /ˈsulʲ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
地の鹽
  najbardziej wartościowi ludzie

sąd /sɔ̃nt/ (n)
裁判所
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja, która zajmuje się rozstrzyganiem sporów albo orzekaniem o winie lub niewinności zgodnie z obowiązującym prawem

sądzić /ˈsɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
思う
  mieć o czymś jakieś zdanie

sąsiad /ˈsɔ̃w̃ɕat/ (n)
隣人
  osoba, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania

sąsiadować /ˌsɔ̃w̃ɕaˈdɔvaʨ̑/ (v)
隣り合う
  być położonym obok czegoś

sąsiedztwo /sɔ̃w̃ˈɕɛʦ̑tfɔ/ (n)
付近, 界隈
  osoby mieszkające nieopodal
付近
  to, co znajduje się w pobliżu

sążeń /ˈsɔ̃w̃ʒɛ̃ɲ/ (n)
ファゾム
  (dawniej, dawny) (metrologia, metrologiczny) jednostka długości, używana do pocz. XX w., równa odległości między dłońmi rozpostartych ramiom mężczyzny, czyli około 1,7 m

sędzia /ˈsɛ̃ɲʥ̑a/ (n)
裁判官
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która wydaje wyroki w sądzie;

sęp /sɛ̃mp/ (n)
禿鷲, 禿鷹
  (ornitologia, ornitologiczny) padlinożerny ptak o szerokich skrzydłach i niemal nagiej głowie i szyi;

słaba płeć /ˈswaba ˈpwɛʨ̑/ (n)
弱き性
  (książkowy) kobiety

słabość /ˈswabɔɕʨ̑/ (n)
弱さ
  odczucie osłabienia, braku sił fizycznych lub psychicznych
  skłonność ku czemuś
  wybijająca się niedoskonałość, słaba strona

słaby /ˈswabɨ/ (adj)
薄い
  mający niewielkie stężenie, niską ilość jakiejś substancji rozpuszczonej w sobie
薄い, 弱い
  niewyraźny, mało intensywny, nieznaczny

sława /ˈswava/ (n)
名声
  wielki rozgłos

sławny /ˈswavnɨ/ (adj)
有名
  taki, który ma sławę, rozgłos; jest znany wielu osobom

słodki /ˈswɔtʲci/ (adj)
甘, 甘い
  mający smak cukru
可愛い, 甘
  wywołujący miłe uczucie

słodkowodny /ˌswɔtkɔˈvɔdnɨ/ (adj)
淡水
  typowy dla wód słodkich, żyjący w wodach słodkich
  zawierający wody słodkie

słodycz /ˈswɔdɨʧ̑/ (n)
甘さ
  słodki smak

słodzik /ˈswɔʥ̑ik/ (n)
甘味料
  (spożywczy) słodka substancja używana do słodzenia żywności zamiast cukru

słoma /ˈswɔ̃ma/ (n)
藁
  (rolnictwo, rolniczy) łodygi i liście dojrzałych zbóż po wymłóceniu ziarna;

słomiany ogień /swɔ̃ˈmʲjãnɨ ˈɔɟɛ̇̃ɲ/ (n)
竜頭蛇尾
  krótkotrwałe uczucie, entuzjazm, emocja; szybko pojawiający się entuzjazm, który równie prędko mija

słomka /ˈswɔ̃mka/ (n)
ストロー
  kawałek słomy lub plastikowa rurka o tym samym kształcie, służące do picia napojów
  źdźbło słomy

słonecznik /swɔ̃ˈnɛʧ̑ʲɲik/ (n)
向日葵
  (potocznie, potoczny) słonecznik zwyczajny ((łacina) Helianthus annuus) – wysoka roślina jednoroczna o bardzo dużych (zwykle żółtych) kwiatach, uprawiana dla oleistych nasion lub jako roślina ozdobna;
  (botanika, botaniczny) Helianthus, rodzaj roślin;

słoneczny /swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (adj)
晴れる
  pełen słońca
  związany ze słońcem

słonina /swɔ̃ˈɲĩna/ (n)
脂肪
  (spożywczy) produkt spożywczy wytwarzany z podskórnego tłuszczu z boków i grzbietu świń;

słonka /ˈswɔ̃nka/ (n)
ヤマシギ
  (ornitologia, ornitologiczny) Scolopax rusticola, eurazjatycki ptak wędrowny;

słony /ˈswɔ̃nɨ/ (adj)
塩辛い
  mający smak soli

słowa /ˈswɔva/ (n)
歌詞
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) tekst utworu

słowacki /swɔˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
スロヴァキアの
  związany ze Słowacją lub Słowakami, dotyczący Słowacji lub Słowaków

słowacki /swɔˈvaʦ̑ʲci/ (n)
スロバキア語
  język słowacki;

słoweński /swɔˈvɛ̃j̃sʲci/ (adj)
スロベニア語
  odnoszący się do Słowenii lub Słoweńców

słowiański /swɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
スラブ
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami Słowian
  związany ze Słowianami, słowiańszczyzną

słownictwo /swɔvʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
語彙集
  (językoznawstwo, językoznawczy) zasób słów składających się na jakiś język (lub dialekt, gwarę); ogół wyrazów

słownik /ˈswɔvʲɲik/ (n)
辞書, 辞典
  zbiór słów, pojęć z pewnej dziedziny, wszystkich lub dobranych wg jakiejś metody, wraz z ich skrótowymi opisami;

słowo /ˈswɔvɔ/ (n)
言葉, 単語
  wyróżniona fonetycznie lub graficznie część wypowiedzi składająca się z jednego lub więcej morfemów, wyrażająca pewną niezmienną treść w danym języku;

słoń /swɔ̃ɲ/ (n)
象, ぞう
  (zoologia, zoologiczny) duży, roślinożerny ssak lądowy z chwytną trąbą

słońce /ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (n)
日
  (astronomia, astronomiczny) główna gwiazda w układzie planetarnym, źródło światła i ciepła pojawiające się na niebie
太陽, 日
  Słońce widziane jako tarcza na niebie

słuch /swux/ (n)
聴覚
  jeden ze zmysłów, który odbiera dźwięki;

słuchawki /swuˈxafʲci/ (n)
イヤフォン
  (technologia, technika, techniczny) zestaw głośników służący do indywidualnego odbioru dźwięku, najczęściej umieszczany w bezpośredniej bliskości ucha, a nawet wewnątrz ucha

słuchać /ˈswuxaʨ̑/ (v)
聞く
  odbierać dźwięk za pośrednictwem narządu słuchu
  świadomie odbierać czyjąś mowę

sługa /ˈswuɡa/ (n)
子分
  (dawniej, dawny) osoba która usługuje

słup /swup/ (n)
柱
  wysoki, pionowy element konstrukcyjny;

słupek /ˈswupɛk/ (n)
雌蕊
  (botanika, botaniczny) żeński organ płciowy u roślin okrytonasiennych;

służalczy /swuʒˈaltʃɨ/ (adj)
卑屈な
  poddający się bezkrytycznie czyimś poleceniom lub świadczący o tym

służba /ˈswuʒba/ (n)
兵役
  służenie komuś

służyć /ˈswuʒɨʨ̑/ (v)
仕える
  być czyimś sługą
  o przedmiotach: być przydatnym; dobrze działać
  pracować w wojsku

słyszeć /ˈswɨʃɛʨ̑/ (v)
聞く, 伺う
  (fizjologia, fizjologiczny) odbierać dźwięk za pomocą zmysłu słuchu

słód /swˈut/ (n)
麦芽
  (rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) kiełkujące i wysuszone ziarna zbóż, zazwyczaj jęczmienia, podstawowy surowiec w piwowarstwie;

ta /ta/ (pronoun)
これ, それ
  zaimek wskazujący, rodzaj żeński

tabakiera /tˌabakʲˈɛra/ (n)
かぎタバコ入れ
  (książkowy) pudełeczko na tabakę;

tabela /taˈbɛla/ (n)
表
  uporządkowany wykaz większej liczby danych, odpowiednio posegregowanych i umieszczonych w rubrykach

tabernakulum /ˌtabɛrnaˈkulũm/ (n)
幕屋
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) szafka umieszczona na ołtarzu w kościele katolickim, przeznaczona do przechowywania hostii

tabi /tˈabʲi/ (n)
足袋
  tradycyjne japońskie skarpety z osobnym palcem;

tablet /ˈtablɛt/ (n)
ペンタブレット
  (informatyka, informatyczny) urządzenie wskazujące służące przede wszystkim do rysowania elementów graficznych na komputerze, używane zamiast myszki komputerowej;

tablica /taˈblʲiʦ̑a/ (n)
黒板
  (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) miejsce do pisania za pomocą kredy (czarna lub zielona deska)

tablica rejestracyjna /taˈblʲiʦ̑a ˌrɛjɛstraˈʦ̑ɨjna/ (n)
ナンバープレート
  tablica zawierająca unikalny numer umożliwiający identyfikację pojazdu;

tabliczka mnożenia /taˈblʲiʧ̑ka mnɔˈʒɛ̃ɲa/ (n)
九九
  (edukacja, edukacyjny) (matematyka, matematyczny) zestawienie iloczynów liczb od 1 do 10;

tabu /ˈtabu/ (n)
いみ, 忌み
  głęboki i fundamentalny zakaz kulturowy;

tachi /tˈaçi/ (n)
太刀
  rodzaj długiego miecza japońskiego;

tachykardia /ˌtaxɨˈkardʲja/ (n)
頻脈
  (medycyna, medyczny) szybka czynność rytmu serca

taczka /ˈtaʧ̑ka/ (n)
手押し車
  mały wózek z jednym lub dwoma kółkami używany do transportu przedmiotów lub materiałów sypkich na niewielkich odległościach;

tadżycki /taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci/ (adj)
タジク
  odnoszący się do państwa Tadżykistan lub Tadżyków, związany z Tadżykistanem lub Tadżykami

tadżycki /taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci/ (n)
タジク
  język urzędowy Tadżykistanu;

tafta /ˈtafta/ (n)
タフタ
  (włókiennictwo) gęsta, nieco sztywna, szeleszcząca tkanina jedwabna

tahini /taˈxʲĩɲi/ (n)
芝麻醤
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta z nasion sezamu używana do przygotowywania wielu potraw;

tajemnica /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a/ (n)
秘密, 機密
  wiadomość poufna, przeznaczona dla niektórych osób lub całkowicie skryta

tajemnica poliszynela /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a ˌpɔlʲiʃɨ̃ˈnɛla/ (n)
公然の秘密
  rzekoma tajemnica, wiadomość o której wszyscy od dawna wiedzą;

tajemniczy /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
不思議
  zagadkowy i trudny do zrozumienia

tajfun /ˈtajfũn/ (n)
台風
  (meteorologia, meteorologiczny) cyklon tropikalny, nazwa używana na określenie cyklonów w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej;

tajga /ˈtajɡa/ (n)
タイガ
  borealne lasy szpilkowe występujące w północnej części Ameryki Północnej, Europy oraz Azji;

tajny /ˈtajnɨ/ (adj)
秘密
  ukryty i nieprzeznaczony dla wszystkich

tajski /ˈtajsʲci/ (n)
タイ語
  język urzędowy Tajlandii;

tajwański /tajˈvãj̃sʲci/ (adj)
台湾
  dotyczący Tajwanu, pochodzący z Tajwanu, odnoszący się do Tajwanu

tak /tak/ (particle)
はい, ええ
  wyraz służący do udzielania odpowiedzi twierdzącej na pytanie zaczęte od słowa czy; potwierdzenie czegoś

tak czy owak /ˈtak ˈʧ̑ɨ ˈɔvak/ (idiom)
とにかく
  niezależnie od okoliczności; mimo wszystko

tak sobie /ˈtak ˈsɔbʲjɛ/ (adv)
まあまあ
  przeciętnie, zwyczajnie; ani dobrze, ani źle

tak zwany /ˈtaɡ ˈzvãnɨ/ (adj)
所謂
  …używana przy wprowadzaniu nowego terminu lub gdy jest on nie do końca znany

taki /ˈtaci/ (pronoun)
そのような
  …do podkreślenia zwrotu, który będzie omówiony w zdaniu podrzędnym
  …do zastąpienia przymiotnika znanego z kontekstu
  …podczas porównywania rzeczowników, do wyrażenia ich identyczności

takielunek /tˌakʲɛlˈunɛk/ (n)
綱具
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) system lin na żaglowcu oraz ruchomy osprzęt służący do ich obsługi

taksonomia /tˌaksɔnˈɔmja/ (n)
分類体系
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) poddyscyplina systematyki organizmów, nauka o zasadach klasyfikowania przy opisie gatunków;

taksydermia /tˌaksɨdˈɛrmja/ (n)
剥製
  rzemiosło, umiejętność preparowania i wypychania zwłok zwierzęcych;

taksówka /taˈksufka/ (n)
タクシー
  samochód, którym za pieniądze ktoś wozi innych ludzi tam, gdzie chcą;

taktyka /ˈtaktɨka/ (n)
戦術
  (wojskowość, wojskowy) teoria i praktyka posługiwania się jednostkami wojskowymi dla osiągnięcia zamierzonego celu;
  sposób działania według wcześniej przemyślanego planu

tal /tal/ (n)
タリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tl i liczbie atomowej 81; lekki, srebrzysty metal o dużej reaktywności i właściwościach toksycznych;

talasemia /ˌtalaˈsɛ̃mʲja/ (n)
サラセミア
  (medycyna, medyczny) choroba krwi polegająca na zaburzeniach syntezy hemoglobiny;

talent /ˈtalɛ̃nt/ (n)
才能
  starożytna jednostka masy; także jednostka monetarna;
  ponadprzeciętne uzdolnienie w jakimś kierunku
  osoba obdarzona nadzwyczajnymi uzdolnieniami w jakiejś dziedzinie

talerz /ˈtalɛʃ/ (n)
皿
  płaskie, okrągłe naczynie, z którego je się posiłki;

talizman /taˈlʲizmãn/ (n)
タリスマン
  (ezoteryka) przedmiot, któremu przypisuje się magiczną moc przynoszenia szczęścia jego posiadaczowi;

tam /tãm/ (pronoun)
あそこ, そこ
  …wskazujący miejsce inne od miejsca, w którym znajduje się mówiący

tam i nazad /ˈtãm i‿ˈnazat/ (idiom)
あちこち, あちらこちら
  tam i z powrotem

tam i z powrotem /tˈam i s pɔvrˈɔtɛm/ (idiom)
あちこち, あちらこちら
  o chodzeniu: w kółko, bezsensownie

tamburyn /tãmˈburɨ̃n/ (n)
タンバリン
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny w formie obręczy z naciągniętą membraną i blaszkami lub dzwoneczkami naokoło;

tamilski /tamˈilski/ (adj)
タミル語
  dotyczący Tamilów

tamilski /tamˈilski/ (n)
タミル語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z rodziny drawidyjskiej, którym posługują się Tamilowie zamieszkujący południowoindyjski stan Tamilnadu (60 mln) oraz wyspę Cejlon (4 mln);

tamten /ˈtãmtɛ̃n/ (pronoun)
その
  obiekt bardziej odległy w przestrzeni lub czasie niż ten, który jest bliżej (tu)

tancerka /tãnˈʦ̑ɛrka/ (n)
踊子
  (choreografia, choreograficzny) kobieta, której profesją jest taniec

tangens /ˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (n)
タンジェント
  (matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca dla argumentów α z przedziału 0 ≤ α < π/2 stosunek długości przyprostokątnej naprzeciw danego kąta do długości przyprostokątnej przyległej do kąta;

tango /ˈtãŋɡɔ/ (n)
タンゴ, たんご
  (choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski pochodzący z Buenos Aires;
たんご, タンゴ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna, na której opiera się taniec tango (1.1);

tani /ˈtãɲi/ (adj)
安い, 安価
  mający niską cenę, niewymagający dużych nakładów finansowych

taniec /ˈtãɲɛʦ̑/ (n)
ダンス, 踊り
  (choreografia, choreograficzny) zespół ruchów wykonywany zwykle w rytm muzyki, zazwyczaj w parze z inną osobą, ale także indywidualnie lub w większej grupie osób;

taniec brzucha /ˈtãɲɛʣ̑ ˈbʒuxa/ (n)
ベリーダンス
  (etnografia, etnograficzny) (choreografia, choreograficzny) taniec solowy polegający na poruszaniu biodrami i mięśniami brzucha w rytm muzyki, popularny szczególnie w krajach arabskich;

tanina /taɲˈina/ (n)
タンニン
  (biochemia, biochemiczny) naturalny garbnik polifenolowy pochodzenia roślinnego;

tankini /tãŋʲˈcĩɲi/ (n)
タンキニ
  damski strój plażowy, składający się z fig i topu

tantal /ˈtãntal/ (n)
タンタル
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ta i liczbie atomowej 73;

tanzanit /tãw̃ˈzãɲit/ (n)
タンザナイト
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana zoisytu

taoizm /taˈɔ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
道教
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjny chiński system filozoficzny i religijny, podkreślający równowagę, prostotę i życie w harmonii z wszechświatem;

tapeta /taˈpɛta/ (n)
壁紙
  grafika umieszczona jako tło roboczego obszaru pulpitu komputera;
  kolorowy lub wzorzysty papier, którym dekoruje się wewnętrzne ściany pomieszczeń;

tapir /ˈtapʲir/ (n)
バク
  (zoologia, zoologiczny) Tapirus, ssak lasów tropikalnych, o niewielkiej trąbie wykształconej z nosa i wargi;

taraj /tˈaraj/ (n)
スナドリネコ
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Prionailurus viverrinus Bennett, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący w lasach południowo-wschodniej Azji;

tarantula /ˌtarãnˈtula/ (n)
コモリグモ
  (zoologia, zoologiczny) Lycosa tarantula, drapieżny gatunek pająka;

tarcza /ˈtarʧ̑a/ (n)
楯状地, 盾
  (geologia, geologiczny) rozległy, zazwyczaj lekko wypukły i mający tendencje do podnoszenia się, obszar skał krystalicznych
エスカッシャン
  (heraldyka, heraldyczny) element herbu w kształcie tarczy (1.1)
盾
  obronna część uzbrojenia wytwarzana z drewna, kory, wikliny, skóry, metalu lub tworzyw sztucznych

tarcza antyrakietowa /ˈtarʧ̑a ˌãntɨracɛˈtɔva/ (n)
ミサイル防衛
  (potocznie, potoczny) amerykański wielonarodowy i wielowarstwowy system obrony antybalistycznej;

tarczyca /tartʃˈɨtsa/ (n)
甲状腺
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł kręgowców, wydzielający hormony mające ważną rolę w regulowaniu przemiany materii;

targ /tark/ (n)
市
  kupno i sprzedaż towarów mająca miejsce w wydzielonym miejscu w określone dni tygodnia
市場
  miejsce, gdzie dokonuje się transakcji kupna i sprzedaży
値段 交渉, 駆け引き
  spór między sprzedającym, któremu zależy na jak największym zysku, a kupującym, który chce uzyskać jak najniższą cenę

tarka /ˈtarka/ (n)
卸し金
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrząd kuchenny do ręcznego rozdrabniania surowców przez pocieranie

tarta /ˈtarta/ (n)
タルト
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) (spożywczy) niewysokie ciasto na kruchym spodzie, na którym kładzie się nadzienie słodkie (owoce lub konfitury) lub słone (rybę, warzywa, wędlinę itp.);

tartak /ˈtartak/ (n)
製材
  zakład przerabiający drewno okrągłe na tarcicę

tartrazyna /ˌtartraˈzɨ̃na/ (n)
タートラジン
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) cytrynowożółty barwnik azowy używany głównie do celów spożywczych;

taryfa /tarˈɨfa/ (n)
関税
  (ekonomia, ekonomiczny) oficjalny wykaz zawierający stawki różnego typu opłat, podatków lub cen produktów

tasiemiec /taˈɕɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
サナダムシ
  (zoologia, zoologiczny) (medycyna, medyczny) płaziniec o ciele pozbawionym przewodu pokarmowego oraz narządów zmysłów, pasożytujący w ciele kręgowców;

tata /ˈtata/ (n)
お父さん
  (potocznie, potoczny) ojciec lub teść

tatuaż /taˈtu<sup>w</sup>aʃ/ (n)
入れ墨, 刺青
  trwały napis, wzór lub rysunek wykonany na ciele;

tatuować /ˌtatuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
入れ墨 を する
  wykonywać tatuaż
入れ墨 を する もらう
  dawać sobie wykonywać tatuaż

tatuś /ˈtatuɕ/ (n)
お父さん, パパ
  (zdrobniale) tata

tautologia /ˌtawtɔˈlɔɟja/ (n)
トートロジー
  (językoznawstwo, językoznawczy) konstrukcja wyrazowa, w której jeden lub kilka wyrazów pokrywają się znaczeniowo, przez co część wyrazów jest zbędna;
  (logika, logiczny) zdanie, które jest zawsze prawdziwe;

tańczyć /ˈtãj̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
踊る
  (choreografia, choreograficzny) poruszać się rytmicznie w takt muzyki, wykonywać taniec

taśma /ˈtaɕma/ (n)
テープ
  długi pas z jakiegoś materiału, np. gumy, plastiku itp.

taśma perforowana /ˈtaɕma ˌpɛrfɔrɔˈvãna/ (n)
紙テープ
  (informatyka, informatyczny) (historia, historyczny, historycznie) nośnik danych na taśmie, na której informacje kodowano odpowiednim układem otworów;

tażin /tˈaʒin/ (n)
タジン鍋
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna marokańska potrawa przygotowana w takim naczyniu, zwykle składająca się z mięsa i warzyw, czasem samych warzyw
  arabskie naczynie z gliny posiadające wysoką, stożkowatą pokrywę, służące do duszenia mięs nad rozżarzonym węglem lub drewnem, rozpowszechnione w kuchniach Maghrebu, zwłaszcza w Maroku;

tchawica /txaˈvʲiʦ̑a/ (n)
気管
  (anatomia, anatomiczny) narząd układu oddechowego, sprężysta cewa stanowiąca przedłużenie krtani i zapewniająca dopływ powietrza do płuc;

tchórz /txuʃ/ (n)
臆病者
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) człowiek bojaźliwy, strachliwy

tchórzliwy /txuʒˈlʲivɨ/ (adj)
へたれ
  taki jak u tchórza; lękliwy, bojący się coś zrobić

tchórzostwo /txuˈʒɔstfɔ/ (n)
臆
  cecha właściwa tchórzowi; lękliwość, brak odwagi

teatr /ˈtɛatr̥/ (n)
劇場
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dziedzina sztuki, w której utwory są przedstawiane publiczności przez aktorów odgrywających role według scenariusza (dramatu);
  (architektura, architektoniczny) budynek teatru (1.2);
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) instytucja, która odgrywa (wystawia) takie przedstawienia; ogół osób (zwykle: aktorów) zatrudnionych w tej instytucji

technet /ˈtɛxnɛt/ (n)
テクネチウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tc i liczbie atomowej 43;

technik /ˈtɛxʲɲik/ (n)
技術者
  pracownik średniego szczebla z wykształceniem technicznym

technika /ˈtɛxʲɲika/ (n)
技術
  sposób wytwarzania, produkcji

techno /ˈtɛxnɔ/ (n)
テクノ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek tanecznej muzyki elektronicznej;

technokracja /ˌtɛxnɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
テクノクラート
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym władzę pełnią specjaliści, technicy i organizatorzy

technologia /ˌtɛxnɔˈlɔɟja/ (n)
技術, テクノロジー
  dziedzina wiedzy zajmująca się procesami produkcji lub przetwarzania
科学技術, 技術
  proces wytwarzania lub przetwarzania czegoś

technologiczny /ˌtɛxnɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
技術の
  związany z technologią, dotyczący technologii

teczka /ˈtɛʧ̑ka/ (n)
ファイル
  okładka z papieru, tektury lub tworzywa sztucznego służąca do przetrzymywania akt, dokumentów, nut, rysunków itp.
かばん
  prostokątna torba z uchwytem

teizm /ˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
有神論
  wiara w jednego Boga transcendentnego, osobowego stwórcę świata, stale wpływającego na jego losy;

tekst /tɛkst/ (n)
本文, テキスト
  ciąg słów i zdań wyrażający określoną treść

telefon /tɛˈlɛfɔ̃n/ (n)
電話
  (telekomunikacja) (technologia, technika, techniczny) aparat umożliwiający prowadzenie rozmów;

telefon komórkowy /tɛˈlɛfɔ̃ŋ ˌkɔ̃murˈkɔvɨ/ (n)
携帯
  (telekomunikacja) (technologia, technika, techniczny) przenośny telefon komunikujący się z siecią przy użyciu fal radiowych;

telefonować /ˌtɛlɛfɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
電話する
  rozmawiać z kimś przez telefon

telekomunikacja /tˌɛlɛkˌɔmuɲikˈatsja/ (n)
電気通信
  (technologia, technika, techniczny) przesyłanie sygnałów dźwiękowych i obrazu na odległość

teleportacja /tˌɛlɛpɔrtˈatsja/ (n)
瞬間移動
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) przemieszczenie się między dwoma punktami przestrzeni bez fizycznego przebywania drogi między nimi;

telepraca /tˌɛlɛprˈatsa/ (n)
テレワーク
  (neologizm) forma organizacji pracy polegająca na świadczeniu pracy poza jednostką organizacyjną pracodawcy za pomocą środków komunikacji elektronicznej;

teleskop /tɛˈlɛskɔp/ (n)
望遠鏡
  (optyka, optyczny) (astronomia, astronomiczny) przyrząd astronomiczny używany do obserwacji nieba;

telewizja /ˌtɛlɛˈvʲizʲja/ (n)
テレビ, テレビジョン
  metoda przekazywania ruchomego obrazu oraz dźwięku na odległość;

telewizor /ˌtɛlɛˈvʲizɔr/ (n)
テレビ
  urządzenie wyposażone w ekran umożliwiające odbiór i oglądanie sygnału telewizyjnego;

tellur /ˈtɛlːur/ (n)
テルル
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Te i liczbie atomowej 52;

telomer /tɛlˈɔmɛr/ (n)
テロメア
  (biologia, biologiczny) element strukturalny chromosomu;

temat /ˈtɛ̃mat/ (n)
主題, トピック
  główna myśl lub przedmiot rozmowy, pracy lub dzieła

temperatura /ˌtɛ̃mpɛraˈtura/ (n)
温度, 気温, 体温
  (fizyka, fizyczny) miara nagrzania ciał;
熱, 高熱
  (potocznie, potoczny) gorączka
温度, 体温, 気温
  wartość temperatury (1.1) w przyjętej skali

temperatura pokojowa /ˌtɛ̃mpɛraˈtura ˌpɔkɔˈjɔva/ (n)
室温
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) temperatura około dwudziestu pięciu stopni Celsjusza;

temperówka /ˌtɛ̃mpɛˈrufka/ (n)
鉛筆削り
  oprawione ostrze, służące do temperowania ołówków;

tempo /ˈtɛ̃mpɔ/ (n)
テンポ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szybkość utworu muzycznego
  prędkość wykonywania jakiejś czynności, zwykle powtarzanej

tempura /tɛ̃mˈpura/ (n)
天ぷら
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) japońska potrawa z jarzyn, grzybów i owoców morza smażonych w cieście naleśnikowym, podawanych ze specjalnym sosem;

ten /tɛ̃n/ (pronoun)
この, その
  …na przedmiot, zwierzę, osobę lub pojęcie znajdujące się blisko mówiącego

ten się śmieje, kto się śmieje ostatni /ˈtɛ̃nʲ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ˈktɔ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ɔˈstatʲɲi/ (proverb)
最後に笑う者が最もよく笑う
  nie należy przedwcześnie cieszyć się z własnego sukcesu lub z porażki innych, gdyż sukces może się okazać nietrwały

tendencja /tɛ̃nˈdɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
傾向
  trend, moda
  skłonność do czegoś

tender /ˈtɛ̃ndɛr/ (n)
炭水車
  (kolejnictwo) wagon specjalnej konstrukcji połączony z parowozem do przewozu węgla;

tengen /ˈtɛ̃ŋɡɛ̃n/ (n)
天元
  w go centralny punkt na gobanie;

tenis /ˈtɛ̃ɲis/ (n)
テニス
  (sport, sportowy) gra rozgrywana na korcie, polegająca na odbijaniu rakietą piłki na pole przeciwnika;

tenis stołowy /ˈtɛ̃ɲis ːtɔˈwɔvɨ/ (n)
卓球
  (sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu paletkami plastikowej piłeczki na stole przedzielonym rozpiętą na nim siatką;

teodolit /ˌtɛɔˈdɔlʲit/ (n)
セオドライト
  (geodezja, geodezyjny) instrument geodezyjny do pomiaru kątów;

teodycea /tˌɛɔdɨtsˈɛa/ (n)
神義論
  (filozofia, filozoficzny) (teologia, teologiczny) koncepcja dążąca do uzgodnienia sprzeczności pomiędzy wiarą w dobro i wszechmoc bożą a istnieniem zła i nieszczęść na świecie;

teokracja /tˌɛɔkrˈatsja/ (n)
神権政治
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo o ustroju (1.1)
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój państwowy w którym najwyższa władza należy do samego boga, a dalej do jego przedstawicieli (duchowieństwa), którzy wchodzą w skład rządu albo podporządkowują go sobie

teologia /ˌtɛɔˈlɔɟja/ (n)
神学
  (potocznie, potoczny) wydział lub kierunek na uczelni obejmujący studia w dziedzinie (1.1)
  (teologia, teologiczny) teoretyczna podbudowa jakiejś religii, zwłaszcza w odniesieniu do religii uznających istnienie Boga (bogów);

teoremat /tˌɛɔrˈɛmat/ (n)
定理
  (logika, logiczny) twierdzenie pochodne, który występuje w obrębie systemu dedukcyjnego i jest wyprowadzone za pomocą wnioskowania dedukcyjnego z aksjomatów tego systemu

teoretycznie /tˌɛɔrɛtˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
理論上
  w sposób teoretyczny

teoria /tɛˈɔrʲja/ (n)
理論
  system pojęć, definicji, aksjomatów, i twierdzeń, opisujący wybrany fragment świata fizycznego, świata kultury, bądź abstrakcyjnego obiektu;

teratogenność /tˌɛratɔɡˈɛnnɔɕtɕ/ (n)
催奇性
  cecha tego, co jest teratogenne, co powoduje powstawanie wad rozwojowych płodu

teraz /ˈtɛras/ (adv)
今
  w tej chwili, obecnie

teraźniejszość /tˌɛraʑɲʲˈɛjʃɔɕtɕ/ (n)
現在
  czas obecny; to, co dzieje się teraz

terb /tɛrp/ (n)
テルビウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tb i liczbie atomowej 65;

teren /ˈtɛrɛ̃n/ (n)
土地, 領域
  pewien określony obszar ziemi

terier /ˈtɛrʲjɛr/ (n)
テリア
  (kynologia, kynologiczny) typ psa należącego pierwotnie do grona psów myśliwskich – norowców;

terier brazylijski /ˈtɛrʲjɛr ˌbrazɨˈlʲijsʲci/ (n)
ブラジリアン・テリア
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy średnich terierów;

terier szkocki /ˈtɛrʲjɛr ˈʃkɔʦ̑ʲci/ (n)
スコティッシュ・テリア
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy małych (krótkonożnych) terierów;

termin /ˈtɛrmʲĩn/ (n)
期間
  czas przeznaczony na wykonanie czegoś

terminologia /ˌtɛrmʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
用語, 術語
  zbiór słów z danej dziedziny, np. nauki, sztuki, wojskowości

termit /ˈtɛrmʲit/ (n)
シロアリ
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad społeczny krajów tropikalnych;
テルミット
  (technologia, technika, techniczny) mieszanina glinu z tlenkami metali stosowana w pirotechnice i spawalnictwie;

termodynamika /ˌtɛrmɔdɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
熱力学
  (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się badaniem efektów energetycznych przemian fizycznych i chemicznych;

termofor /tɛrˈmɔfɔr/ (n)
湯たんぽ
  gumowy worek, służący do miejscowego ogrzewania lub ochładzania ciała;

termometr /tɛrˈmɔ̃mɛtr̥/ (n)
温度計
  przyrząd do pomiaru temperatury;

termopunktura /tˌɛrmɔpuŋktˈura/ (n)
灸
  (medycyna, medyczny) sposób leczenia, wywodzący się z medycyny chińskiej, polegający na drażnieniu wybranych punktów ciała wysoką temperaturą za pomocą żarzących się suszonych ziół;

terrorysta /ˌtɛrːɔˈrɨsta/ (n)
テロリスト
  człowiek dokonujący aktu terrorystycznego, siejący terror, terroryzujący

terroryzm /tɛrˈːɔrɨsm̥/ (n)
テロリズム
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) użycie przemocy przez osobę lub grupę z pogwałceniem prawa, mające na celu zastraszenie i wymuszenie ustępstw;

terytorium /ˌtɛrɨˈtɔrʲjũm/ (n)
領土
  określenie dotyczące danego obszaru ziemskiego;

test /tɛst/ (n)
テスト
  próba podejmowana, aby uzyskać odpowiedź na postawione pytania
  (szkolnictwo, szkolny) (edukacja, edukacyjny) egzamin, sprawdzian

test ciążowy /ˈtɛstʲ ʨ̑ɔ̃w̃ˈʒɔvɨ/ (n)
妊娠検査薬
  przedmiot służący do wykonania (1.1)
  test wykrywający gonadotropinę kosmówkową, której pojawienie się świadczy o zagnieżdżeniu się jaja płodowego w błonie śluzowej macicy;

testament /tɛˈstãmɛ̃nt/ (n)
遺書, 遺言
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument, w którym człowiek określa, co po jego śmierci należy zrobić z jego majątkiem;

testosteron /ˌtɛstɔˈstɛrɔ̃n/ (n)
テストステロン
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) męski hormon płciowy, wytwarzany przez jądra, otrzymywany także syntetycznie, stosowany domięśniowo jako lek przy schorzeniach na tle niedomogi płciowej u mężczyzn, jak również przy niektórych chorobach kobiecych oraz nowotworowych;

tetum /ˈtɛtũm/ (n)
テトゥン語
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych w Timorze Wschodnim, obok portugalskiego;

teza /tˈɛza/ (n)
テーゼ
  twierdzenie dla którego przedstawia się uzasadnienie

tezaurus /tɛˈzawrus/ (n)
シソーラス
  (literacko) dzieło, które obejmuje całość określonej wiedzy, dorobku intelektualnego

teściowa /tɛɕˈʨ̑ɔva/ (n)
姑, 義母
  matka żony lub męża

teść /tɛɕʨ̑/ (n)
舅, 義父
  ojciec żony lub męża

tg /ˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (symbol)
tan
  = (matematyka, matematyczny) tangens

theravada /tˌɛravˈada/ (n)
上座部仏教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) jedna ze szkół buddyjskich, tzw. wczesnych, uważana za najstarszą spośród istniejących do dziś;

theremin /tɛrˈɛmin/ (n)
テルミン
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument elektroniczny, wytwarzający dźwięk o różnej wysokości i sile w zależności od odległości dłoni muzyka od dwóch umieszczonych na tym instrumencie anten;

thermidor /tɛrmˈidɔr/ (n)
テルミドール
  nazwa jedenastego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym (okres 19 lipcem a 17 sierpniem);

tiara /ˈtʲjara/ (n)
ティアラ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) pontyfikalna korona papieska;

tilapia /tʲilˈapja/ (n)
ティラピア
  (ichtiologia, ichtiologiczny) (wędkarstwo) ryba słodkowodna o pierwotnym zasięgu występowania obejmującym Afrykę i Lewant;

tiul /tjˈul/ (n)
チュール
  (włókiennictwo) tkana z trzech nitek, bardzo lekka, przejrzysta tkanina – bawełniana, jedwabna lub nylonowa;

tkanka /ˈtkãnka/ (n)
組織
  (biologia, biologiczny) zespół komórek o podobnych cechach i funkcjach;

tkanka tłuszczowa /ˈtkãnka twuʃˈʧ̑ɔva/ (n)
脂肪組織
  (biologia, biologiczny) tkanka łączna zlokalizowana głównie w warstwie podskórnej, zbudowana w większości z komórek tłuszczowych (adipocytów) o wnętrzu wypełnionym kroplą tłuszczu;

tkać /tkaʨ̑/ (v)
編む
  sporządzać tkaninę

tlen /tlɛ̃n/ (n)
酸素
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu O i liczbie atomowej 8;

tlenek /ˈtlɛ̃nɛk/ (n)
酸化物
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z tlenu i innego pierwiastka chemicznego;

tlenek etylenu /ˈtlɛ̃nɛk ˌɛtɨˈlɛ̃nu/ (n)
エチレンオキシド, オキシラン
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy cyklicznych eterów, stosowany do gazowej sterylizacji sprzętu medycznego, przypraw spożywczych, środków farmaceutycznych oraz jako środek bakteriobójczy i grzybobójczy;

to /tɔ/ (pronoun)
それ
  …występujący w funkcji podmiotu

toaleta /ˌtɔaˈlɛta/ (n)
便所
  ubikacja w miejscu publicznym

toaletka /ˌtɔaˈlɛtka/ (n)
化粧台
  (książkowy) mebel z lustrem i miejscem na przybory do makijażu, robienia fryzury itp.

toast /ˈtɔast/ (n)
祝杯
  (książkowy) krótka przemowa podczas przyjęcia wygłaszana w celu złożenia życzeń pomyślności, gratulacji itp., podczas której zazwyczaj następuje wzniesienie kieliszka alkoholu

toczyć /ˈtɔʧ̑ɨʨ̑/ (v)
転がす
  formować jakąś masę w kulkę
  przesuwać obracając po ziemi
  przesuwać się, obracając się po ziemi (bezwładnie)

tofu /ˈtɔfu/ (n)
豆腐
  (spożywczy) twarożek z mleka sojowego, składnik wielu potraw orientalnych i wegetariańskich;

tojad /ˈtɔjat/ (n)
トリカブト
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin wieloletnich z rodziny jaskrowatych;

tokarka /tɔˈkarka/ (n)
旋盤
  (technologia, technika, techniczny) obrabiarka skrawająca, służąca do toczenia wałków, tulei, pierścieni;

tokarz /ˈtɔkaʃ/ (n)
旋盤工
  (technologia, technika, techniczny) robotnik lub rzemieślnik, który pracuje na tokarce

tokijski /tɔˈcijsʲci/ (adj)
東京
  odnoszący się do miasta Tokio

toksyczny /tɔˈksɨʧ̑nɨ/ (adj)
毒性
  (książkowy) mający właściwości trujące

toksykologia /ˌtɔksɨkɔˈlɔɟja/ (n)
毒性学
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) nauka o cechach substancji toksycznych, ich działaniu na żywe organizmy i o metodach ich wykrywania oraz zapobiegania zatruciom nimi;

toksyna /tɔˈksɨ̃na/ (n)
毒素
  substancja chemiczna o właściwościach trujących

tolerancja /ˌtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
寛容
  czyjaś zgoda na istnienie poglądów, zachowań, rzeczy itd., które są dla tego kogoś niemiłe lub nieprzyjemne;

tolerować /ˌtɔlɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
黙認する
  odnosić się z pobłażaniem do nagannych zachowań lub zjawisk

tom /tɔ̃m/ (n)
巻
  oddzielna książka stanowiąca część jakiegoś zbioru (np. wydania, encyklopedii, kolekcji itp.)

ton /tɔ̃n/ (n)
トーン
  charakter brzmienia dźwięku

tonacja /tɔ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
調
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) konkretna gama durowa, w której wykonywany jest dany utwór muzyczny

toner /ˈtɔ̃nɛr/ (n)
トナー
  (poligrafia) czarny lub barwny proszek tworzący obraz w technice druku laserowego;

tonfa /ˈtɔ̃nfa/ (n)
トンファー
  sztywna pałka z poprzeczną rękojeścią używana w policji i walce wręcz;

tonik /ˈtɔ̃ɲik/ (n)
トニックウォーター
  (spożywczy) bezbarwny napój gazowany o gorzkawym smaku, przygotowywany z dodatkiem chininy;

tonąć /ˈtɔ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
沈む
  o ludziach: zapadać się pod wodę, nie umiejąc pływać
  zanurzać się pod wodę, znikając w niej

topaz /ˈtɔpas/ (n)
トパーズ
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

topografia /ˌtɔpɔˈɡrafʲja/ (n)
地勢
  dział geodezji zajmujący się pomiarami szczegółów sytuacyjnych i rzeźby terenu w celu sporządzenia map;

topola /tɔˈpɔla/ (n)
ポプラ
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Populus L., rodzaj drzewa należący do rodziny wierzbowatych;

topologia /ˌtɔpɔˈlɔɟja/ (n)
トポロジー
  (matematyka, matematyczny) dział geometrii badający właściwości geometryczne, które nie zmieniają się przy przekształceniach takich jak rozciąganie, skręcanie albo obroty;

toponim /tɔˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
地名
  (geografia, geograficzny) (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa własna jakiegoś punktu lub obszaru geograficznego (miasta, państwa, rzeki itd.);

topór /ˈtɔpur/ (n)
斧
  narzędzie składające się z drewnianego trzonka i metalowego ostrza, służące np. do rąbania drewna lub mięsa, a dawniej także jako broń;

tor /tɔr/ (n)
トリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Th i liczbie atomowej 90;

torba /ˈtɔrba/ (n)
バッグ
  worek wykonany z wytrzymałego materiału przeznaczony do noszenia rzeczy osobistych
袋
  worek, opakowanie do przechowywania rzeczy

torbacz /tˈɔrbatʃ/ (n)
有袋類
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel ssaków, u których w wyniku ewolucji wykształciła się torba lęgowa

torebka /tɔˈrɛpka/ (n)
ハンドバッグ
  mniejsza torba do przechowywania osobistych drobiazgów wykonana z wytrzymałych materiałów noszona najczęściej przez kobiety na ramieniu lub w dłoni

torf /tɔrf/ (n)
泥炭
  (geologia, geologiczny) (rolnictwo, rolniczy) organiczny materiał osadowy o kolorze od brunatnego po czarny, wykorzystywany m.in. do użyźniania gleb lub pozyskiwania paliw stałych;

tornado /tɔrˈnadɔ/ (n)
竜巻
  (meteorologia, meteorologiczny) trąba powietrzna;

torpeda /tɔrˈpɛda/ (n)
魚雷
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) podwodny pocisk z autonomicznym napędem stosowany zazwyczaj do rażenia podwodnej części kadłuba okrętu;

tort /tɔrt/ (n)
トルテ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wykwintne ciasto na specjalne okazje, zazwyczaj okrągłe, przekładane masą, ozdobione z wierzchu owocami, lukrem, masą, galaretką lub kremem;

tortura /tɔrˈtura/ (n)
拷問
  (przenośnie, przenośnia) cierpienie, męczarnia, udręka, męka, duży dyskomfort

torturować /ˌtɔrtuˈrɔvaʨ̑/ (v)
拷問にかける
  zadawać komuś tortury, świadomie zadawać komuś ogromny ból fizyczny za pomocą okrutnych metod, najczęściej w celu wymuszenia zeznań, informacji

totalitarny /ˌtɔtalʲiˈtarnɨ/ (adj)
全体主義的
  odnoszący się do totalitaryzmu, związany z totalitaryzmem; taki, w którym panuje totalitaryzm

totalitaryzm /ˌtɔtalʲiˈtarɨsm̥/ (n)
全体主義
  system sprawowania władzy państwowej, polegający na dążeniu do pełnej kontroli wszelkich stosunków społecznych i całkowitego podporządkowania jednostki ludzkiej państwu;

totem /ˈtɔtɛ̃m/ (n)
トーテム
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwierzę, roślina lub przedmiot, który w kulturach pierwotnych służy za godło rodziny czy klanu, uważany często za przodka lub opiekuna i otaczany czcią;

touchpad /tɔˈuxpat/ (n)
タッチパッド
  (informatyka, informatyczny) panel dotykowy, urządzenie wskazujące często spotykane w laptopach, zastępujące mysz;

towar /ˈtɔvar/ (n)
品物, 商品
  coś, co może stanowić przedmiot transakcji handlowej;

towarzyski /ˌtɔvaˈʒɨsʲci/ (adj)
社交的
  dobrze czujący się w obecności innych osób

towarzystwo /ˌtɔvaˈʒɨstfɔ/ (n)
仲間
  obecność przy kimś

towarzysz broni /tɔvˈaʒɨʒ brˈɔɲi/ (n)
戦友
  (wojskowość, wojskowy) osoba wspólnie z kimś walcząca, biorąca udział w tej samej wojnie

towarzyszyć /ˌtɔvaˈʒɨʃɨʨ̑/ (v)
ついてくる, 随行する
  być, pozostawać przy kimś, asystować komuś
伴う
  występować razem z jakimś zjawiskiem

tożsamość /tɔʃˈsãmɔɕʨ̑/ (n)
アイデンティティ
  identyczność, brak różnic

tracić /ˈtraʨ̑iʨ̑/ (v)
失う
  przestawać posiadać jakąś rzecz
  ponosić straty materialne na jakimś interesie lub transakcji
  przestawać posiadać jakąś cechę

tradycja /traˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
伝統
  przekazywanie z pokolenia na pokolenie zasad, obyczajów, poglądów;

tradycyjnie /ˌtradɨˈʦ̑ɨjɲɛ/ (adv)
伝統的に
  zgodnie z tradycją

tradycyjny /ˌtradɨˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
伝統的
  wywodzący się z tradycji; stanowiący element tradycji, zwyczaju; wykonany w sposób nakazany tradycją

trafić /ˈtrafʲiʨ̑/ (v)
外れる, 当たる
  o pocisku, nożu, ręce, piłce, itp.: uderzyć w cel
放り込む れる, 落ちる
  znaleźć się gdzieś (raczej niecałkowicie to kontrolując)

trafiło się ślepej kurze ziarno /traˈfʲiwɔ‿ɕɛ ˈɕlɛpɛj ˈkuʒɛ ˈʑarnɔ/ (proverb)
犬も歩けば棒に当たる
  przypadkowo udało się komuś zdobyć coś/trafić na coś, czego normalnie by nie uzyskał (w ten sposób)

tragedia /traˈɡɛdʲja/ (n)
悲劇
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dramatyczny utwór literacki przedstawiający konflikt między dążeniami bohatera a siłami wyższymi;

tragikomedia /ˌtraɟikɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
悲喜劇
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór teatralny lub filmowy mający cechy tragedii i komedii;

trajektoria /trˌajɛktˈɔrja/ (n)
弾道
  (fizyka, fizyczny) linia lotu obiektu w przestrzeni

traktat /ˈtraktat/ (n)
条約
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ważna umowa międzynarodowa uroczyście zawierana na piśmie między państwami i regulująca najistotniejsze kwestie polityczne, wojskowe, handlowe itp.
論文
  tekst naukowy w formie rozbudowanej rozprawy, zazwyczaj bardzo obszernej;

trampolina /trˌampɔlˈina/ (n)
スプリングボード
  (sport, sportowy) sprężysta deska umożliwiająca wysokie wybicie się w górę przy skokach do wody

tramwaj /ˈtrãw̃vaj/ (n)
路面電車, 市内電車
  pojazd szynowy dostosowany do ruchu drogowego, przeznaczony do przewozu pasażerów;

transfobia /transfˈɔbja/ (n)
トランスフォビア
  (psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec osób transpłciowych (transseksualnych, transwestytycznych, transgenderowych);

transformator /ˌtrãw̃sfɔrˈmatɔr/ (n)
変圧器
  (elektryczność) urządzenie do zmiany poziomu napięcia elektrycznego;

transkrypcja /trãw̃sˈkrɨpʦ̑ʲja/ (n)
転写
  (biologia, biologiczny) pierwszy etap procesu syntezy protein;
  (językoznawstwo, językoznawczy) zapisywanie mowy za pomocą znaków graficznych
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przekształcenie partytury napisanej dla pewnego instrumentu muzycznego lub głosu na inny instrument lub głos
  zapisywanie tekstu w innym systemie pisma

transliteracja /ˌtrãw̃slʲitɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
字訳
  (językoznawstwo, językoznawczy) zapis tekstu z użyciem liter innego alfabetu niż alfabet właściwy dla danego języka;

transmigracja /trˌansmiɡrˈatsja/ (n)
転生
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) reinkarnacja, metempsychoza

transport /ˈtrãw̃spɔrt/ (n)
輸送, 運送
  ogół działań związanych z przemieszczaniem towarów i/lub ludzi za pomocą środków lokomocji;

transseksualny /trˌanssɛksuˈalnɨ/ (adj)
性別移行
  związany z transseksualizmem, dotyczący transseksualizmu

transsubstancjacja /trˌanssupstantsjˈatsja/ (n)
聖変化
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w teologii katolickiej to przemiana substancji: chleba i wina w ciało i krew Chrystusa podczas eucharystii;

tranzystor /trãw̃ˈzɨstɔr/ (n)
トランジスタ
  (elektryczność) przyrząd półprzewodnikowy służący do wzmacniania sygnałów elektrycznych;

trapez /ˈtrapɛs/ (n)
台形
  (geometria) czworokąt, który posiada dwa równoległe boki;

traszka /ˈtraʃka/ (n)
イモリ, 井守
  (zoologia, zoologiczny) wodnolądowy, oliwkowobrunatny, podłużny płaz;

tratwa /ˈtratfa/ (n)
いかだ
  rodzaj płaskiej, często prowizorycznej, konstrukcji służącej do transportu po wodzie;

trawa /ˈtrava/ (n)
草, くさ
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny wiechlinowatych, zwykle w kolorze zielonym, rozłogowa lub kępiasta, o długich, wąskich liściach;

trawienie /traˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
消化
  (fizjologia, fizjologiczny) rozkładanie spożytego pokarmu na prostsze części, które mogą być łatwo pobrane przez układ pokarmowy;

trawieniec /traˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
ギアラ
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) gruczołowa część żołądka przeżuwaczy, o gruszkowatym kształcie, tworząca czwarty przedział;

trawić /ˈtravʲiʨ̑/ (v)
消化
  rozkładać spożyty pokarm na prostsze części

trawnik /ˈtravʲɲik/ (n)
芝生
  poletko trawy o charakterze ozdobnym;

trebusz /ˈtrɛbuʃ/ (n)
トレビュシェット
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) barobalistyczna machina miotająca, wyrzucająca pociski stromotorowo;

trefl /trɛfl̥/ (n)
クラブ
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czarną koniczynką; karta tego koloru

trener /ˈtrɛ̃nɛr/ (n)
トレーナー
  (sport, sportowy) osoba zajmująca się przygotowaniami zawodnika lub drużyny do zawodów; rzadziej także osoba przekazująca podopiecznym umiejętności z innych dziedzin;
練習機
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie pozwalające na nabywanie i doskonalenie praktycznych umiejętności np. latania czy jazdy samochodem

trias /trʲjas/ (n)
三畳紀
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;

trichotillomania /trˌixɔtʲˌillɔmˈaɲʲa/ (n)
抜毛症
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na niemożności powstrzymania się od wyrywania włosów;

trochę /ˈtrɔxɛ/ (indefiniteCardinalNumeral)
少し
  w niewielkim stopniu, niewiele

trociny /trɔˈʨ̑ĩnɨ/ (n)
木屑
  drobne odpady po obróbce drewna;

trockizm /trˈɔtskizm/ (n)
トロツキズム
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) lewicowy ruch polityczny bazujący na ideach Lwa Trockiego, wiążą się z nim hasła takie jak: permanentna rewolucja, niemożliwość zbudowania socjalizmu tylko w jednym kraju oraz antystalinizm;

trolejbus /trɔˈlɛjbus/ (n)
トロリーバス
  drogowy pojazd komunikacji miejskiej napędzany energią elektryczną pobieraną z sieci trakcyjnej;

troll /trɔl/ (n)
トロール
  (mitologia germańska) skand. istota mająca postać olbrzyma lub karła, zamieszkująca zwykle górskie pieczary, zazwyczaj nieprzyjazna wobec ludzi

tron /trɔ̃n/ (n)
座天使
  (przenośnie, przenośnia) stanowisko monarchy w danym kraju
  fotel lub podobny mebel przeznaczony dla monarchów lub hierarchów kościelnych;

tropiciel /trɔpˈitɕɛl/ (n)
追跡者
  (łowiectwo, łowiecki) osoba tropiąca zwierzynę
  (kynologia, kynologiczny) (łowiectwo, łowiecki) pies tropiący zwierzynę;

tropikalny /ˌtrɔpʲiˈkalnɨ/ (adj)
熱帯
  typowy dla strefy międzyzwrotnikowej, o klimacie gorącym i wilgotnym

troska /ˈtrɔska/ (n)
気にかける
  chęć pomocy komuś; dbałość o czyjeś dobro

trubadur /trubˈadur/ (n)
トルバドゥー
  (historia, historyczny, historycznie) (literacko) poeta dworski tworzący w XI–XIII wieku w południowej Francji, wędrowny poeta i śpiewak;

trucizna /truˈʨ̑izna/ (n)
毒
  substancja mogąca zakłócić funkcjonowanie organizmu lub spowodować śmierć;

trudność /ˈtrudnɔɕʨ̑/ (n)
難しさ
  coś, co jest trudne
  przeszkoda, coś, co utrudnia osiągnięcie celu
  właściwość rzeczy trudnych

trudny /ˈtrudnɨ/ (adj)
難しい, 難解
  niełatwy do zrozumienia
難しい
  taki, którego wykonanie wymaga wysiłku

trufla /ˈtrufla/ (n)
トリュフ
  (mikologia, mikologiczny) grzyb jadalny wytwarzający podziemne owocniki

trumna /ˈtrũmna/ (n)
棺, コフィン, 寝棺, 柩, 棺桶, 霊柩
  zazwyczaj drewniany pojemnik, do którego kładzie się ciało zmarłej osoby;

trunek /ˈtrũnɛk/ (n)
酒
  (książkowy) napój alkoholowy

trup /trup/ (n)
死体
  ciało zmarłego człowieka; (rzadki, rzadko używany) zwierzęcia

truskawka /truˈskafka/ (n)
いちご
  (botanika, botaniczny) Fragaria grandiflora, Fragaria ananassa, roślina uprawna o czerwonych, soczystych owocach, powstała ze skrzyżowania poziomki wirginijskiej i poziomki chilijskiej;
苺
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc truskawki (1.1)

truskawkowy /ˌtruskafˈkɔvɨ/ (adj)
苺色
  przyrządzony z truskawek, z dodatkiem truskawek

truteń /ˈtrutɛ̃ɲ/ (n)
雄蜂
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (pszczelarstwo, pszczelarski) samiec pszczoły miodnej;

trwać /tr̥faʨ̑/ (v)
継続
  istnieć lub odbywać się przez jakiś czas
  pozostawać w niezmienionej sytuacji albo pozycji

tryb /trɨp/ (n)
法
  (językoznawstwo, językoznawczy) kategoria gramatyczna wyrażająca stosunek mówiącego do treści wypowiedzenia;
モード
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) molowa lub durowa wersja akordu, tonacji, lub gamy
  procedura lub ustalony wariant jej wykonania

tryb przypuszczający /ˈtrɨp ˌːʃɨpuʃʧ̑aˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
条件法
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający przypuszczenie, wątpliwość, niezdecydowanie;

tryb rozkazujący /ˈtrɨp ˌrɔskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
命令
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający rozkaz, życzenie, prośbę lub przyzwolenie;

trybun /trˈɨbun/ (n)
トリビューン
  (historia, historyczny, historycznie) urząd cywilny w starożytnym Rzymie, utworzony w celu ochrony interesów obywateli, zwłaszcza plebejuszy;
  (historia, historyczny, historycznie) urząd wojskowy w starożytnym Rzymie, oficer;

trybuna /trɨˈbũna/ (n)
演壇
  specjalne podwyższenie z pulpitem przeznaczone dla mówcy

tryftong /ˈtrɨftɔ̃ŋk/ (n)
三重字
  (językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk samogłoskowy o zmiennym przebiegu artykulacji, będący złożeniem samogłoski i dwóch półsamogłosek; przez użytkowników języka postrzegany jako złożenie trzech samogłosek

trygonometria /trˌɨɡɔnɔmˈɛtrja/ (n)
三角法
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki obejmujący badanie związków między bokami i kątami trójkątów za pomocą funkcji zwanych trygonometrycznymi;

tryktrak /ˈtrɨktrak/ (n)
バックギャモン
  rodzaj gry planszowej dla dwóch graczy;

tryliard /ˈtrɨlʲjart/ (n)
十垓
  liczba o wartości 1 000 000 000 000 000 000 000 = 1021;

trylogia /trɨlˈɔɡja/ (n)
三部作
  cykl składający się z trzech utworów literackich, muzycznych lub filmowych, z których każdy stanowi odrębną całość, lecz połączonych np. wspólną tematyką, grupą bohaterów

trymestr /ˈtrɨ̃mɛstr̥/ (n)
学期
  (urzędowy) trzymiesięczny okres stanowiący jedną trzecią roku akademickiego na niektórych uczelniach

trywialny /trɨˈvʲjalnɨ/ (adj)
ありふれた
  (książkowy) niewyszukany, pospolity

trzcina /ˈṭʃʲʨ̑ĩna/ (n)
葦
  roślina o wysokiej łodydze, z kwiatami w postaci wiech, rosnąca przy brzegach zbiorników wodnych i na mokradłach;

trzcina cukrowa /tʃtɕˈina tsukrˈɔva/ (n)
サトウキビ
  (rolnictwo, rolniczy) (botanika, botaniczny) roślina uprawna z gatunku Saccharum officinarum, (zobacz) cukrowiec lekarski;

trzewikodziób /ˌṭʃɛvʲiˈkɔʥ̑up/ (n)
ハシビロコウ
  (ornitologia, ornitologiczny) Balaeniceps rex, duży afrykański ptak o krótkim, silnym i masywnym dziobie, żywiący się wyłącznie rybami dwudysznymi;

trzeć /ṭʃɛʨ̑/ (v)
擦る
  naciskając, pocierać
  pocierać sobą o coś

trzeźwy /ˈṭʃɛʑvɨ/ (adj)
シラフ
  niepijany

trzmiel /ṭʃmʲjɛl/ (n)
マルハナバチ
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombus, owłosiony owad żyjący w koloniach mieszkający w gniazdach zakładanych w ziemi;

trzmielojad /ṭʃmʲjɛˈlɔjat/ (n)
yooroppahachikuma
  (ornitologia, ornitologiczny) Pernis apivorus, drapieżny ptak żywiący się żądłówkami;

trznadel /ˈṭʃnadɛl/ (n)
キアオジ
  (ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak śpiewający, nieco większy od wróbla, o żółtym i rdzawobrązowym upierzeniu

trznadel zwyczajny /ˈṭʃnadɛl zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (n)
キアオジ
  (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza citrinella, mały ptak częściowo wędrowny z rodziny trznadlowatych;

trzonowiec /tʃɔnˈɔvʲɛts/ (n)
臼歯
  (anatomia, anatomiczny) tylny ząb służący do miażdżenia pokarmu;

trzustka /ˈṭʃustka/ (n)
膵臓
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł jamy brzusznej składający się z części hormonalnej i trawiennej;

trzydziestodwójka /tʃˌɨdʑɛstɔdvˈujka/ (n)
三十二分音符
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca jedną trzydziestodrugą całej nuty;

trzymać /ˈṭʃɨ̃maʨ̑/ (v)
持つ, 握る
  chwycić coś / kogoś (np. rękami, nogami, zębami) i nie wypuszczać

trzymać język za zębami /ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈjɛ̃w̃zɨɡ ˌza‿zɛ̃mˈbãmʲi/ (v)
いる, 黙る て おく
  (przenośnie, przenośnia) dochowywać tajemnicy, być ostrożnym w wypowiedziach

trzęsienie ziemi /ṭʃɛ̃w̃ˈɕɛ̇̃ɲɛ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
地震
  (geofizyka) wstrząsy ziemi, najczęściej pochodzenia tektonicznego;

trójkolorowy /ˌtrujkɔlɔˈrɔvɨ/ (adj)
三色
  mający trzy kolory

trójkąt /ˈtrujkɔ̃nt/ (n)
三角形, トライアングル
  (geometria) wielokąt mający trzy boki

trójskok /ˈtrujskɔk/ (n)
三段跳
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi wykonać trzy następujące po sobie skoki i wylądować na piaszczystej skoczni obunóż;

trójząb /ˈtrujzɔ̃mp/ (n)
三叉槍
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ręczna broń drzewcowa zakończona potrójnym ostrzem;

trąba /ˈtrɔ̃mba/ (n)
鼻
  (zoologia, zoologiczny) wydłużony i umięśniony narząd chwytny u niektórych zwierząt (np. słonia);
そそっかしい人, 間抜け
  (żartobliwie) o człowieku nieenergicznym, niezaradnym
竜巻
  gwałtowny wir powietrza;

trąba powietrzna /trˈɔmba pɔvʲˈɛtʃna/ (n)
旋風
  (meteorologia, meteorologiczny) przesuwający się wir powietrza w kształcie leja o duża sile niszczącej;

trąbić /ˈtrɔ̃mbʲiʨ̑/ (v)
吼える
  wydawać dźwięk podobny do dźwięku trąbki lub trąby
  wydawać dźwięk trąbką lub trąbą

trąbka /ˈtrɔ̃mpka/ (n)
トランペット
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bezstroikowy, dęty, blaszany instrument muzyczny lub sygnalizacyjny z ustnikiem;

trąd /trɔ̃nt/ (n)
ハンセン病
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna skóry i układu nerwowego;

trądzik /ˈtrɔ̃ɲʥ̑ik/ (n)
ニキビ
  (medycyna, medyczny) schorzenie skóry wywołane przez łojotok

trądzik różowaty /trˈɔɲdʑik rˌuʒɔvˈatɨ/ (n)
酒さ
  (medycyna, medyczny) przewlekła i zapalna dermatoza polegająca na występowaniu wykwitów rumieniowych, grudkowych i krostkowych;

trędowaty /ˌtrɛ̃ndɔˈvatɨ/ (n)
癩病患者
  (medycyna, medyczny) osoba chora na trąd

tsunami /tsũˈnãmʲi/ (n)
津波 津浪
  (geologia, geologiczny) fale morskie wywołane ruchami tektonicznymi;

tsundoku /tsundˈɔku/ (n)
積ん読
  kompulsywne kupowanie książek, z których większość pozostaje nieprzeczytana zalegając w stosach

tu /tu/ (pronoun)
ここ
  …miejsce, w którym znajduje się mówiący

tugrik /ˈtuɡrʲik/ (n)
トゥグルグ
  (jednostka monetarna) waluta Mongolii;

tukan /ˈtukãn/ (n)
オオハシ科
  (ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak południowoamerykański o dużym dziobie, z rodzaju Ramphastos, w podrodzinie tukanów;

tul /tul/ (n)
ツリウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tm i liczbie atomowej 69;

tulipan /tuˈlʲipãn/ (n)
チューリップ
  (botanika, botaniczny) Tulipa L., posiadająca wiele odmian roślina cebulowa z rodziny liliowatych, z pojedynczymi dużymi kwiatami;

tundra /ˈtũndra/ (n)
ツンドラ, 凍原
  (geografia, geograficzny) bezleśne zbiorowisko roślinności w zimnym klimacie strefy arktycznej i subarktycznej;

tunel /ˈtũnɛl/ (n)
トンネル, 地下道
  budowla ziemna umożliwiająca poprowadzenie drogi lub torów kolejowych pod ziemią, górą, wodą itp.;

tunika /tũˈɲika/ (n)
チュニック
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) spodnia, lekka szata wełniana, zwykle z krótkim rękawem lub bez, noszona przez mężczyzn i kobiety w starożytnym Rzymie;

turban /ˈturbãn/ (n)
ターバン
  męskie nakrycie głowy w postaci zwoju noszone w krajach orientalnych;

turbina /turˈbʲĩna/ (n)
タービン
  (technologia, technika, techniczny) silnik zmieniający energię kinetyczną cieczy lub gazu na ruch obrotowy;

turecki /tuˈrɛʦ̑ʲci/ (adj)
トルコ の, トルコ人 の, トルコ語 の
  odnoszący się do Turcji, do zamieszkujących ją Turków, do ich kultury, dziejów, języka itp.
チュルク の, チュルク語 の
  odnoszący się do grupy ludów zamieszkujących tereny od Syberii po Europę Wschodnią (m.in. Rosję, Kazachstan, Uzbekistan, Kirgizję, Turkmenię, Azerbejdżan, Turcję), dotyczący ich kultur, dziejów, języków itp.;

turecki /tuˈrɛʦ̑ʲci/ (n)
トルコ語
  język urzędowy Turcji;

turkijski /turkˈijski/ (adj)
チュルク の, チュルク語 の
  odnoszący się do grupy ludów zamieszkujących tereny od Syberii po Europę Wschodnią (m.in. Rosję, Kazachstan, Uzbekistan, Kirgizję, Turkmenię, Azerbejdżan, Turcję), dotyczący ich kultur, dziejów, języków itp.;

turkmeński /turkˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
トルクメン語
  odnoszący się do Turkmenów lub do Turkmenistanu

turkmeński /turkˈmɛ̃j̃sʲci/ (n)
トルクメン語
  język urzędowy Turkmenistanu;

turkus /ˈturkus/ (n)
ターコイズ
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał o barwie niebieskawej lub niebieskozielonej;
  barwa, zielony odcień cyjanu;

turkusowy /ˌturkuˈsɔvɨ/ (adj)
ターコイズブルーの
  (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) dotyczący turkusu, wykonany z turkusu, związany z turkusem, ozdobiony turkusem
  (książkowy) mający kolor niebieskawy lub niebieskawozielony, taki jak kolor turkusu

turniej /tˈurɲʲɛj/ (n)
トーナメント
  (historia, historyczny, historycznie) średniowieczne zawody rycerskie;
  (sport, sportowy) rozgrywki lub zawody sportowe;

turystyka /tuˈrɨstɨka/ (n)
観光, 旅行
  wyjazdy poza miejsce zamieszkania w celach krajoznawczych lub wypoczynkowych;

tusz do rzęs /ˈtuʒ dɔ‿ˈʒɛ̃w̃s/ (n)
マスカラ
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk służący do podkreślenia rzęs, dopełniający makijaż oka

tuwiński /tuvˈiɲski/ (n)
トゥバ語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski, którym posługują się Tuwińcy

tuzin /ˈtuʑĩn/ (n)
ダース
  (jednostka miary) 12 sztuk

tuńczyk /ˈtũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
鮪, ツナ
  (ichtiologia, ichtiologiczny) duża, żyjąca w ławicach, ryba drapieżna, ważna w rybołówstwie;

tuż /tuʃ/ (adv)
ほとんど
  prawie, blisko

twardość /tfˈardɔɕtɕ/ (n)
硬さ, 硬度
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: twardy

twardy /ˈtfardɨ/ (adj)
固い, 硬い かたい
  nie miękki, nieuginający się pod naciskiem
意固地
  nieustępliwy, niedający się przekonać do zmiany zdania
強い
  o człowieku odporny, niepoddający się przeciwnościom i emocjom
厳格
  surowy, bezlitosny

twardziel /ˈtfarʲʥ̑ɛl/ (n)
心材
  (leśnictwo) wewnętrzna, fizjologicznie nieczynna strefa w pniu drzewa

twarz /tfaʃ/ (n)
顔
  przednia część głowy człowieka, zawierająca usta, nos, oczy

twaróg /ˈtfaruk/ (n)
クワルク
  (spożywczy) produkt wytwarzany z mleka po oddzieleniu serwatki; rodzaj sera, świeżego, niedojrzewającego

twierdza /ˈtfʲjɛrʣ̑a/ (n)
要塞
  (architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj stałej fortyfikacji obronnej, złożonej z fortów i umocnień połączonych w całość;

twierdzenie /tfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
事柄
  zdanie oznajmujące określające czyjeś przeświadczenie o czymś

tworzenie /tfɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
創作
  (rzeczownik odczasownikowy) od: tworzyć

tworzyć /ˈtfɔʒɨʨ̑/ (v)
つくる
  budować, konstruować coś nowego (również z niczego); przyczyniać się do powstania czegoś (także pojęć niematerialnych)

twój /tfuj/ (pronoun)
あなた の
  2. (osoba) lp

twórca /ˈtfurʦ̑a/ (n)
クリエイター
  (książkowy) osoba, która coś stworzyła, najczęściej dzieło sztuki

twórczy /ˈtfurʧ̑ɨ/ (adj)
創造的
  taki, który ma zdolność tworzenia, tworzy lub prowadzi do tworzenia

ty /tɨ/ (personalPronoun)
君, あなた, おまえ
  (gramatyka) druga osoba liczby pojedynczej

tybetański /ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/ (adj)
チベット
  odnoszący się do Tybetu; związany lub wywodzący się z Tybetu

tybetański /ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/ (n)
チベット語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Tybetańczyków;

tydzień /ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
週, 週間
  okres siedmiu kolejnych dni, zwykle od poniedziałku do niedzieli, będący częścią miesiąca, związany prawdopodobnie ze zmianami Księżyca, powtarzający się cyklicznie;
  każdy okres siedmiu dni

tygiel /ˈtɨɟɛl/ (n)
坩堝
  (laboratoryjny, związany z laboratorium) (technologia, technika, techniczny) element wyposażenia laboratoryjnego, naczynie o kształcie podobnym do kubka, służące do wykonywania operacji na substancjach stałych wymagających wysokiej temperatury, np. suchej destylacji, stapiania metali itd.

tygodnik /tɨˈɡɔdʲɲik/ (n)
週刊雑誌
  czasopismo ukazujące się co tydzień

tygrys /ˈtɨɡrɨs/ (n)
虎, トラ
  (zoologia, zoologiczny) Panthera tigris, duży drapieżnik z rodziny kotowatych z wyrazistymi pręgami na sierści;

tygrysica /ˌtɨɡrɨˈɕiʦ̑a/ (n)
雌虎
  (zoologia, zoologiczny) samica tygrysa

tylda /ˈtɨlda/ (n)
チルダ
  (termin typograficzny) znak diakrytyczny w postaci poziomego wężyka stawianego nad literą
  (termin typograficzny) znak w tekście w postaci poziomego wężyka (˜), którym zastępuje się opuszczony dla oszczędności miejsca wyraz lub jego część

tylko /ˈtɨlkɔ/ (particle)
だけ, しか
  oznacza ograniczenie, wyróżnienie, wyodrębnienie

tylne światło /tˈɨlnɛ ɕfʲˈatwɔ/ (n)
尾灯
  lampa sygnalizacyjna umieszczona z tyłu pojazdu

tymczasowo /tˌɨmtʃasˈɔvɔ/ (adv)
一時的
  nie na stałe; do czasu spodziewanej zmiany

tynkarz /ˈtɨ̃ŋkaʃ/ (n)
左官
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (budownictwo) murarz będący specjalistą w zakresie tynkowania

typ /tɨp/ (n)
門
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) kategoria w systematyce zwierząt;
型
  rodzaj, wzorzec

typografia /ˌtɨpɔˈɡrafʲja/ (n)
タイポグラフィ
  technika druku wypukłego, drukarstwo;

tyran /ˈtɨrãn/ (n)
僭主
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) udzielny władca miasta albo państwa greckiego, dochodzący do władzy zazwyczaj na drodze przewrotu albo otrzymując swoje władztwo z zewnątrz, z rzadka przez dziedziczenie;
  człowiek okrutny, nieliczący się ze zdaniem innych, narzucający swą wolę

tyrania /tɨrˈaɲʲa/ (n)
独裁
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki opierające się na przemocy i terrorze

tyranozaur /ˌtɨrãˈnɔzawr/ (n)
ティラノサウルス
  (paleontologia, paleontologiczny) jeden z gatunków dinozaurów mięsożernych;

tyrozyna /tˌɨrɔzˈɨna/ (n)
チロシン
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, aminokwas wchodzący w skład wielu białek, przekształcany m.in. w hormony - tyroksynę i adrenalinę;

tyrystor /tɨrˈɨstɔr/ (n)
サイリスタ
  przyrząd półprzewodnikowy stosowany w układach prostowniczych, przekaźnikowych i przełączających;

tysiąc /ˈtɨɕɔ̃nʦ̑/ (n)
千
  lm tysiące: (potocznie, potoczny) bardzo dużo

tysiąclecie /ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
千年紀
  tysiąc lat

tytan /ˈtɨtãn/ (n)
ティタン, ティターン, ティーターン
  (mitologia grecka) każdy z olbrzymów, synów Uranosa i Gai, braci tytanid; (także, też) ich potomkowie;
チタン, チタニウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ti i liczbie atomowej 22;

tytoń /ˈtɨtɔ̃ɲ/ (n)
タバコ, 煙草
  (botanika, botaniczny) Nicotiana, roślina zawierająca nikotynę;
  suszone liście tej rośliny (1.1);

tytuł /ˈtɨtuw/ (n)
称号
  napis, nagłówek, nazwa dzieła (filmu, sztuki teatralnej, utworu muzycznego, literackiego) lub jego rozdziałów;
  zdobyta godność, stopień naukowy, służbowy, także zajmowane stanowisko, pełniona funkcja

tył /tɨw/ (n)
裏
  część czegoś najdalej od przodu

tęcza /ˈtɛ̃n͇ʧ̑a/ (n)
虹
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko optyczne pod postacią kolorowego łuku z rozszczepionego światła;

tęczówka /tɛ̃n͇ˈʧ̑ufka/ (n)
虹彩
  (anatomia, anatomiczny) element budowy oka, nieprzezroczysta tarczka stanowiąca przednią część błony naczyniówkowej, w centrum zawierająca źrenicę;

tędy /ˈtɛ̃ndɨ/ (pronoun)
ここ
  tą drogą (bliską od osoby wskazującej)

tępy /ˈtɛ̃mpɨ/ (adj)
鈍い
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (obraźliwie) głupi, mało inteligentny
  nieostry, mający nieostrą krawędź bądź końcówkę

tęsknota /tɛ̃w̃sˈknɔta/ (n)
あこがれ
  chęć osiągnięcia, pozyskania czegoś
  uczucie żalu, smutku wywołane rozłąką z kimś, brakiem lub utratą kogoś albo czegoś

tętniak /ˈtɛ̃ntʲɲak/ (n)
動脈瘤
  (medycyna, medyczny) ograniczone poszerzenia światła tętnicy;

tężec /tˈɛ̃ʒɛts/ (n)
破傷風
  (medycyna, medyczny) / (weterynaria, weterynaryjny) ostra choroba zakaźna o ciężkim przebiegu, z długotrwałymi i bolesnymi kurczami mięśni, spowodowana toksynami produkowanymi przez bakterie beztlenowe zwane laseczkami tężca

tło /twɔ/ (n)
背景
  dalszy widok np. obrazu, dalszy plan

tłok /twɔk/ (n)
ピストン
  (technologia, technika, techniczny) element maszyny, który przyjmuje nacisk lub wywiera go na gaz, ciecz lub inną substancję, przekazując do niej lub odbierając od niej energię;

tłuczek /ˈtwuʧ̑ɛk/ (n)
碓
  narzędzie służące do rozgniatania, rozbijania czegoś, w celu uzyskania cieńszej warstwy, drobniejszych kawałków lub jednolitej masy

tłuczek do ziemniaków /ˈtwuʧ̑ɛɡ ˌdɔ‿ʑɛ̃mʲˈɲakuf/ (n)
マッシャー
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) narzędzie do ręcznego rozgniatania ziemniaków po ugotowaniu

tłum /twũm/ (n)
人込み
  duża grupa ludzi zebrana w jednym miejscu

tłumaczenie /ˌtwũmaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
翻訳, 通訳
  jakieś słowo, wyrażenie lub tekst wyrażony w innym języku

tłumaczyć /twũˈmaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
翻訳する
  wyrażać tę samą informację za pomocą innego języka niż wyjściowy

tłumik /twˈumik/ (n)
サイレンサー
  (technologia, technika, techniczny) (wojskowość, wojskowy) urządzenie zakładane na lufę broni palnej tłumiące odgłos wystrzału;

tłumić /ˈtwũmʲiʨ̑/ (v)
押さえる
  (o emocjach, uczuciach, odczuciach) powstrzymywać, hamować, nie dawać upustu; starać się nie okazywać uczuć

tłusty czwartek /ˈtwustɨ ˈʧ̑fartɛk/ (n)
パンケーキ・デイ
  (etnografia, etnograficzny) ostatni czwartek karnawału, w którym zwyczajowo urządza się zabawy, przyjęcia i częstuje pączkami;

ubezpieczenie /ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
保険, ほけん
  zapewnienie o odszkodowaniu za poniesioną stratę; działania prowadzące do zaspokojenia potrzeb finansowych osoby, która poniosła straty materialne

ubezpieczenie na życie /ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ na‿ˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
生命保険
  (urzędowy) zapewnienie wypłaty odpowiedniej sumy osobie wskazanej, w razie śmierci osoby objętej tym ubezpieczeniem;

ubierać /uˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
履く, 着る, 身 に 付ける
  zakładać, wkładać ubranie lub obuwie

ubiór /ˈubʲjur/ (n)
衣装
  elementy nakładane na ciało; to, co ma się na sobie

ubogi /uˈbɔɟi/ (adj)
貧しい
  posiadający mało dóbr materialnych

ubranie /uˈbrãɲɛ/ (n)
服, 服装
  wszystko, co służy do okrycia ludzkiego ciała

ubój /ˈubuj/ (n)
屠る
  zabijanie zdrowych zwierząt hodowlanych dla mięsa

ubóstwo /uˈbustfɔ/ (n)
貧 貧困
  brak środków materialnych

ucha /ˈuxa/ (n)
ウハー
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) typowa dla kuchni rosyjskiej zupa rybna przyrządzana z kilku gatunków ryb słodkowodnych

ucho /ˈuxɔ/ (n)
耳
  (anatomia, anatomiczny) narząd słuchu;
  małżowina uszna

ucho wewnętrzne /ˈuxɔ vɛvˈnɛ̃nṭʃnɛ/ (n)
内耳
  (anatomia, anatomiczny) część ucha mieszcząca receptory zmysłu słuchu i równowagi;

uchodźca /uˈxɔʨ̑ʦ̑a/ (n)
難民
  osoba, która musiała opuścić swój kraj ze względu na wojnę, prześladowania lub klęski żywiołowe;

ucieczka /uˈʨ̑ɛʧ̑ka/ (n)
脱出
  szybkie uciekanie skądś lub przed czymś

uciekać /uˈʨ̑ɛkaʨ̑/ (v)
逃げる
  pośpiesznie opuszczać jakieś miejsce (najczęściej ze względu na niebezpieczeństwo, zagrożenie)

uciskać /uˈʨ̑iskaʨ̑/ (v)
あっする
  prześladować, ograniczać czyjąś wolność

uczciwie /uʧ̑ʲˈʨ̑ivʲjɛ/ (adv)
正直
  w sposób uczciwy, dobry, czysty

uczciwy /uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ/ (adj)
誠実
  (o człowieku) szanujący własność innych ludzi, nie oszukujący (również w użyciu rzeczownikowym)

uczeń /ˈuʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
がくせい 学生
  (szkolnictwo, szkolny) ten, kto się uczy, pobiera naukę;

uczony /uˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (n)
学者
  osoba zajmująca się naukowo jakąś dziedziną wiedzy i będąca w niej autorytetem

uczucie /uˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
感情
  stan psychiczny odzwierciedlający stosunek emocjonalny podmiotu do osób, rzeczy, zdarzeń zewnętrznych lub do samego podmiotu

uczulenie /ˌutʃulˈɛɲʲɛ/ (n)
アレルギー
  (medycyna, medyczny) nadmierna wrażliwość organizmu na pewne czynniki, polegająca na nieprawidłowej reakcji immunologicznej po zetknięciu się z alergenem

uczynek /uˈʧ̑ɨ̃nɛk/ (n)
行為
  zachowanie się, postąpienie w jakiś sposób

uczyć /ˈuʧ̑ɨʨ̑/ (v)
教える
  przekazywać komuś wiedzę

udany /uˈdanɨ/ (adj)
成功
  zakończony powodzeniem; nie zakończony klęską, niepowodzeniem, fiaskiem

udawać /uˈdavaʨ̑/ (v)
振りをする
  postępować nieszczerze, podawać się za kogoś innego

uderzenie /ˌudɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
衝突
  (rzeczownik odczasownikowy) od: uderzyć

udmurcki /udmˈurtski/ (adj)
ウドムルト語
  odnoszący się do Udmurcji lub Udmurców

udmurcki /udmˈurtski/ (n)
ウドムルト語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język udmurcki

udo /ˈudɔ/ (n)
太股
  (anatomia, anatomiczny) część nogi pomiędzy kolanem a biodrem;

udon /ˈudɔn/ (n)
うどん
  (spożywczy) gruby japoński makaron z mąki pszennej;

udowadniać /ˌudɔvˈadɲʲatɕ/ (v)
証明する
  wykazywać prawdziwość czegoś lub jej brak, przedstawiając dowody

ufać /ˈufaʨ̑/ (v)
信じる
  mieć przekonanie, że ktoś nie oszuka i nie zrobi niczego złego

ujednoznacznienie /ˌujɛdnɔznaʧ̑ʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
曖昧さ回避
  (językoznawstwo, językoznawczy) uściślenie znaczenia słowa

ujgurski /ujˈɡursʲci/ (adj)
ウイグル
  dotyczący Ujgurów albo Ujgurii

ujgurski /ujˈɡursʲci/ (n)
ウイグル
  (językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski używany przez około 10 milionów Ujgurów, głównie w Regionie Autonomicznym Sinciang w zachodnich Chinach

ujście /ˈujɕʨ̑ɛ/ (n)
河口
  (hydrologia, hydrologiczny) miejsce, w którym ciek wodny wpada do większego cieku lub akwenu

ukamienowanie /ˌukãmʲjɛ̃nɔˈvãɲɛ/ (n)
石打ち
  forma kary śmierci polegająca na obrzucaniu skazanego kamieniami do momentu zabicia;

ukazywać /ˌukaˈzɨvaʨ̑/ (v)
現れる
  stawać się widocznym

ukończyć /uˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
完う
  sprawić, że coś zostaje zrobione w całości

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (adj)
ウクライナの, ウクライナ語
  odnoszący się do Ukrainy lub Ukraińców, charakterystyczny dla Ukrainy lub Ukraińców

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (n)
ウクライナ語
  wschodniosłowiański język używany na Ukrainie;

ukryty /uˈkrɨtɨ/ (adj)
秘密
  taki, o którym nikt nie wie, którego ktoś nie chce ujawnić

ukwiał /ˈukfʲaw/ (n)
イソギンチャク
  (zoologia, zoologiczny) Actiniaria, bezszkieletowe zwierzę z rzędu ukwiałów, prowadzące osiadłych lub półosiadłych tryb życia;

układ nerwowy /ˈukwat nɛrvˈɔvɨ/ (n)
神経系
  (anatomia, anatomiczny) zbiór wyspecjalizowanych komórek, pozostających ze sobą w złożonych relacjach funkcjonalnych i strukturalnych, odpowiadający za sterowanie aktywnością organizmu;

układ okresowy /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ/ (n)
周期表
  zestawienie wszystkich pierwiastków chemicznych w postaci rozbudowanej tabeli, uporządkowane według ich rosnącej liczby atomowej, grupujące pierwiastki według ich cyklicznie powtarzających się podobieństw właściwości;

układ okresowy pierwiastków /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ pʲjɛrˈvʲjastkuf/ (n)
周期表
  (chemia, chemiczny) tabelaryczny układ pierwiastków chemicznych uporządkowany według rosnącej liczby atomowej;

układ przywspółczulny /ˈukwat pʃˌɨfspuwtʃˈulnɨ/ (n)
副交感神経系
  (anatomia, anatomiczny) podukład autonomicznego układu nerwowego;

układ scalony /ˈukwat sʦ̑aˈlɔ̃nɨ/ (n)
集積回路
  (elektronika, elektroniczny) zamknięty w obudowie układ elektroniczny, gotowy do umieszczenia w innym układzie;

ul /ul/ (n)
蜂の巣
  (pszczelarstwo, pszczelarski) pomieszczenie przystosowane do trzymania w nim pszczół dla hodowli;

ulewa /uˈlɛva/ (n)
土砂降り
  deszcz dający w stosunkowo krótkim czasie duże ilości wody

ulga /ˈulɡa/ (n)
安心
  poczucie odprężenia po minięciu lub zmniejszeniu się bólu, napięcia, strachu

ulica /uˈlʲiʦ̑a/ (n)
道, 道路, 通り
  droga wytyczona i zbudowana na terenie zurbanizowanym, głównie w mieście;

uliczka /uˈlʲiʧ̑ka/ (n)
路地
  krótka lub wąska ulica

ulotka /uˈlɔtka/ (n)
チラシ
  niewielka publikacja zawierająca przekaz reklamowy, społeczny lub polityczny

ultradźwięk /ultrˈadʑvʲɛŋk/ (n)
超音波
  (fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt wysokiej by być słyszalna dla człowieka (umownie 20 kHz - 1 GHz);

ultrafioletowy /ˌultrafʲjɔlɛˈtɔvɨ/ (adj)
紫外線
  (fizyka, fizyczny) dotyczący ultrafioletu, świecący ultrafioletem

ulubiony /ˌuluˈbʲjɔ̃nɨ/ (adj)
お気に入り
  najbardziej lubiany

umami /ũˈmãmʲi/ (n)
うま味
  (fizjologia, fizjologiczny) jeden z pięciu podstawowych smaków, smak kwasu glutaminowego występującego w białku;

umierać /ũˈmʲjɛraʨ̑/ (v)
死
  kończyć swoje życie, przestawać żyć

umrzeć /ˈũmʒɛʨ̑/ (v)
亡くなる
  skończyć życie

umywalka /ˌũmɨˈvalka/ (n)
洗面台, 洗面器
  urządzenie sanitarne z bieżącą wodą i naczyniem, przeznaczone do higieny osobistej;

uncja /ˈuntsja/ (n)
オンス
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka masy pochodzenia rzymskiego równa około 27 gramom;

unikalny /ˌuɲikˈalnɨ/ (adj)
独特
  unikatowy, wyjątkowy, rzadko spotykany

uniwersalny /ˌũɲivɛrˈsalnɨ/ (adj)
普遍的
  obejmujący całość

uniwersytet /ˌũɲiˈvɛrsɨtɛt/ (n)
大学
  wyższa uczelnia obejmująca zwykle kilka wydziałów nauk, mająca prawo nadawania stopni naukowych

ununbium /ũˈnũnbʲjũm/ (n)
ウンウンビウム
  (chemia, chemiczny) (zobacz) kopernik

ununhexium /ˌũnũnˈxɛksʲjũm/ (n)
ウンウンヘキシウム
  (chemia, chemiczny) (zobacz) liwermor

ununquadium /ˌũnũŋˈkwadʲjũm/ (n)
ウンウンクアジウム
  (chemia, chemiczny) (zobacz) flerow

upadek /uˈpadɛk/ (n)
下降
  spadnięcie

uparty /uˈpartɨ/ (adj)
頑固
  (o osobach) charakteryzujący się uporem; upierający się przy czymś

upał /ˈupaw/ (n)
熱
  (meteorologia, meteorologiczny) okres wysokich temperatur;

upiec dwie pieczenie na jednym ogniu /ˈupʲɛdʑ dvʲˈɛ pʲɛtʃˈɛɲʲɛ na jˈɛdnɨm ˈɔɡɲʲu/ (v)
一石二鳥
  załatwić dwie sprawy jednocześnie

upiec dwie pieczenie przy jednym ogniu /ˈupʲɛdʑ dvʲˈɛ pʲɛtʃˈɛɲʲɛ pʃɨ jˈɛdnɨm ˈɔɡɲʲu/ (idiom)
一石二鳥
  załatwić dwie sprawy przy jednej okazji, odnieść podwójną korzyść

upiór /ˈupʲjur/ (n)
吸血鬼
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) wampir, zmarły atakujący w nocy żywych

upokorzenie /ˌupɔkɔʒˈɛɲʲɛ/ (n)
屈辱
  wywołane przez kogoś odczucie urażonej ambicji, poniżenia oraz wstydu

upośledzenie /ˌupɔɕlɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
ハンデ
  stan ograniczenia w funkcjonowaniu jakiegoś narządu, organu ciała lub jego czynności

uprawiać /uˈpravʲjäʨ̑/ (v)
やる
  zajmować się regularnie jakąś czynnością

uproszczenie /ˌuprɔʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
単純化
  (rzeczownik odczasownikowy) od: uprościć

uprzedzenie /ˌupʃɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
偏見
  nieuzasadniona niechęć do kogoś lub czegoś, negatywne odczucia w stosunku do kogoś, czegoś

uprząż /ˈupʃɔ̃ʃ/ (n)
馬具
  (technologia, technika, techniczny) zespół lin, pasów, itp., umożliwiający sprężyste połączenie kogoś, czegoś
  (zootechnika, zootechniczny) pasy zakładane na konia, dzięki którym możliwe jest użycie zwierzęcia do pracy w zaprzęgu

uran /ˈurãn/ (n)
ウラン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu U i liczbie atomowej 92;

uran zubożony /ˈuran zˌubɔʒˈɔnɨ/ (n)
劣化ウラン
  (chemia, chemiczny) uran, składający się głównie z izotopu uranu o liczbie masowej 238 i zawierający małomniej izotopu U-235 niż w naturalnym uranie;

uraz /ˈuras/ (n)
外傷
  uszkodzenie ciała

urdu /ˈurdu/ (n)
ウルドゥー語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język indoeuropejski używany przez ponad 50 milionów ludzi na subkontynencie indyjskim, język urzędowy w Pakistanie;

urlop /ˈurlɔp/ (n)
休み
  dni wolne od pracy przysługujące pracownikowi;

urna /ˈurna/ (n)
骨壺
  pojemnik (zazwyczaj w kształcie wazy) do przechowywania prochów zmarłych po ich kremacji;

urodzenie /ˌurɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
出生
  (rzeczownik odczasownikowy) od: urodzić

urodziny /ˌurɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
誕生日
  rocznica dnia narodzin

urok /ˈurɔk/ (n)
シャルム
  (książkowy) to, co wywiera przyjemne wrażenie

urologia /ˌurɔˈlɔɟja/ (n)
泌尿器科, 泌尿器科学
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się fizjologią i schorzeniami układu moczowo-płciowego;

urząd /ˈuʒɔ̃nt/ (n)
役
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół osób i środków potrzebnych do wykonywania zadań organu administracji publicznej;

urzędnik /uˈʒɛ̃ndʲɲik/ (n)
役人
  osoba pracująca w jakimś urzędzie, pełniąca jakąś funkcję w administracji; także: osoba sprawująca jakiś urząd;

uskok /ˈuskɔk/ (n)
断層
  (geologia, geologiczny) pęknięcie mas skalnych, wzdłuż którego nastąpiło ich przesunięcie względem siebie;

uspokajać /ˌuspɔˈkajäʨ̑/ (v)
安心する
  odzyskiwać spokój, stawać się spokojnym

usprawiedliwiać /ˌuspravʲjɛˈdlʲivʲjäʨ̑/ (v)
言い開く
  wyjaśniać motywy działania

usta /ˈusta/ (n)
口
  (anatomia, anatomiczny) część ciała służąca głównie do spożywania pokarmów oraz artykulacji głosek;

ustny /ˈustnɨ/ (adj)
口頭
  dotyczący ust, związany z ustami
  wyrażony, przekazany za pomocą ust

usuwać /uˈsuvaʨ̑/ (v)
削除
  (informatyka, informatyczny) kasować dane z dysku itp.

usypiać /uˈsɨpʲjäʨ̑/ (v)
寝かす
  powodować, że ktoś zasypia

usługa /uˈswuɡa/ (n)
サービス
  okazana pomoc

utalentowany /ˌutalˌɛntɔvˈanɨ/ (adj)
多才
  (książkowy) obdarzony talentem

utopia /uˈtɔpʲja/ (n)
ユートピア, 理想郷
  nie biorący pod uwagę możliwości realizacji ideał szczęśliwego społeczeństwa, ideał doskonałego ustroju politycznego

utrzymywać /ˌuṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
やる
  opłacać swoje potrzeby

utykać /utˈɨkatɕ/ (v)
足を引きずる
  chodzić niepłynnie z przyczyn chorobowych

uwaga /uˈvaɡa/ (n)
注意
  skupienie nad przedmiotem, zjawiskiem lub myślą

uważać /uˈvaʒaʨ̑/ (v)
気を付ける
  zwracać szczególną uwagę na coś; być ostrożnym

uwielbiać /uˈvʲjɛlbʲjäʨ̑/ (v)
大好きである
  otaczać kogoś miłością

uwzględniać /uvzɡlˈɛndɲʲatɕ/ (v)
考慮する
  brać pod uwagę

uzależnienie seksualne /ˌuzalɛʒɲʲˈɛɲʲɛ sˌɛksuˈalnɛ/ (n)
性依存症
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) uzależnienie od seksu;

uzurpować /ˌuzurˈpɔvaʨ̑/ (v)
簒奪
  bezprawnie, samowolnie zagarniać, przywłaszczać

ułamek /uˈwãmɛk/ (n)
分数
  (matematyka, matematyczny) zapis dzielenia za pomocą poziomej kreski rozdzielającej dzielną od dzielnika (zwanych w tej sytuacji licznikiem i mianownikiem)
  fragment całości

ułan /ˈuwãn/ (n)
ウーラン
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) żołnierz lekkiej kawalerii utworzonej w Polsce w XVIII w.; ; (zobacz) też ułan w Encyklopedii staropolskiej

uśmiech /ˈuɕmʲjɛx/ (n)
笑顔, 微笑
  zmiana wyrazu twarzy, która jest przejawem odczuwania radości, zadowolenia, rozbawienia, serdeczności lub ironii;

uśmiechać się /uɕˈmʲjɛxaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
微笑む
  wyrażać pozytywne emocje za pomocą grymasów twarzy

użycie /uˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
使い方
  skorzystanie z czegoś, zastosowanie, posłużenie się czymś

użytkownik /ˌuʒɨtˈkɔvʲɲik/ (n)
ユーザー
  osoba, która używa czegoś, użytkuje coś

używany /ˌuʒɨˈvãnɨ/ (adj)
中古
  mający wcześniej innego właściciela, noszący ślady użytkowania

używać /uˈʒɨvaʨ̑/ (v)
使う
  korzystać z czegoś do zrobienia czegoś

używka /uˈʒɨfka/ (n)
覚醒剤
  produkt spożywczy, zwykle nie mający wartości odżywczej, działający pobudzająco na organizm ludzki

vendémiaire /vˌɛndɛmjaˈirɛ/ (n)
ヴァンデミエール
  nazwa pierwszego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

ventôse /vɛntˈɔsɛ/ (n)
ヴァントーズ
  nazwa szóstego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

vibrato /vʲiˈbratɔ/ (n)
ビブラート
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) określenie wykonawcze wibracji dźwięku lub głosu;

vipassana /vˌipassˈana/ (n)
ヴィパッサナー瞑想
  technika medytacyjna w buddyzmie therawada;

w /f/ /v/ /vu/ (preposition)
に
  …określający wnętrze miejsca wykonywania czynności (również przenośne: umysł, mózg, serce itp.)
  …określający czas zaistnienia czynności; czas trwania czynności

w przybliżeniu /f pʃˌɨbliʒˈɛɲʲu/
およそ
  blisko, ale niedokładnie tak

w razie /w rˈaʑɛ/
ならば
  wskazuje na warunek

wachlarz /ˈvaxlaʃ/ (n)
扇子
  ręczny przyrząd do ochładzania za pomocą ruchów powietrza, rozkładany kolisto

wada /ˈvada/ (n)
欠点
  ujemna cecha charakteru
  cecha obniżająca wartość przedmiotu

waga /ˈvaɡa/ (n)
はかり
  urządzenie do pomiaru masy;

wagon /ˈvaɡɔ̃n/ (n)
客車
  (kolejnictwo) pojazd szynowy, zazwyczaj bez własnego napędu, przeznaczony do przewozu pasażerów lub towarów;

wagon sypialny /vˈaɡɔn sɨpʲˈalnɨ/ (n)
寝台車
  (kolejnictwo) wagon pociągu dalekobieżnego o wyposażeniu właściwym dla sypialni

wahadło /vaxˈadwɔ/ (n)
振り子
  ciało poruszające się wokół nieruchomego punktu lub poziomej osi nie przechodzącej przez środek ciężkości tego ciała

waka /vˈaka/ (n)
和歌
  (literacko) gatunek liryki, klasyczna poezja japońska

wakacje /vaˈkaʦ̑ʲjɛ/ (n)
休暇
  okres wolny od zajęć szkolnych / pracy / obowiązków;

wakame /vakˈamɛ/ (n)
若布
  (spożywczy) rodzaj jadalnych glonów morskich z gatunku undaria pierzastodzielna, składnik kuchni dalekowschodnich

walabia /valˈabja/ (n)
ワラビー
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Wallabia Trouessart, rodzaj torbacza z podrodziny kangurów;

walc /valʦ̑/ (n)
ワルツ
  (choreografia, choreograficzny) taniec wirowy wykonywany w parach do melodii w metrum 3/4;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) taneczny utwór muzyczny oparty o walc (1.1);

walczyć /ˈvalʧ̑ɨʨ̑/ (v)
戦う
  toczyć walkę, uczestniczyć w walce

walet /ˈvalɛt/ (n)
ジャック
  (termin karciany) najsłabsza figura w kartach, starsza od blotek, oznaczona literą W (J, V lub B w innych językach);

walizka /vaˈlʲiska/ (n)
スーツケース
  rodzaj torby podróżnej w formie sztywnego prostopadłościanu z uchwytem;

walka /ˈvalka/ (n)
ファイト
  siłowe lub zbrojne rozstrzygnięcie konfliktu

waloński /valˈɔɲski/ (adj)
ワロン語
  związany z Walonią lub Walonami, dotyczący Walonii lub Walonów

waloński /valˈɔɲski/ (n)
ワロン語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język waloński;

waluta /vaˈluta/ (n)
カレンシー
  (bankowość, bankowy) oficjalna jednostka monetarna danego państwa;

wamp /vãmp/ (n)
妖女
  demoniczna, uwodzicielska kobieta

wampir /ˈvãmpʲir/ (n)
吸血鬼, ヴァンパイア, バンパイア
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) upiór wysysający krew z żyjących;

wanad /ˈvãnat/ (n)
バナジウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu V i liczbie atomowej 23;

wanderlust /vandˈɛrlust/ (n)
旅心
  zamiłowanie do włóczęgi, tęsknota za podróżami, pociąg do podróżowania

wanilia /vãˈɲilʲja/ (n)
バニラ
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny storczykowatych;

wanilina /vˌaɲilˈina/ (n)
バニリン
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) aromatyczna substancja występująca w owocach wanilii, otrzymywana również syntetycznie;

wanna /ˈvãnːa/ (n)
浴槽
  duże naczynie do kąpieli

wapień /ˈvapʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
石灰岩
  (geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego lub chemicznego zbudowana z węglanu wapnia;

wapń /vapʲɲ̊/ (n)
カルシウム
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ca i liczbie atomowej 20;

waran /ˈvarãn/ (n)
オオトカゲ
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj dużej jaszczurki

warcaby /vartsˈabɨ/ (n)
チェッカー
  gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy identycznymi bierkami na planszy;

warczeć /vˈartʃɛtɕ/ (v)
唸る
  o stworzeniach wydawać gardłowe, niskie dźwięki ostrzegawcze jako forma gniewu, chęci ataku

warfaryna /vˌarfarˈɨna/ (n)
ワルファリン
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwkrzepliwy, pochodna kumaryny, antagonista witaminy K

warga /ˈvarɡa/ (n)
唇
  (anatomia, anatomiczny) fałd skórny ograniczający usta;

wariancja /varʲˈjãnʦ̑ʲja/ (n)
分散
  (statystyka, statystyczny) miara zmienności, odzwierciedlająca zróżnicowanie zbiorowości; jest kwadratem odchylenia standardowego;

wariograf /varjˈɔɡraf/ (n)
ポリグラフ
  urządzenie służące do rejestrowania nieświadomych reakcji przesłuchiwanego na zadawane pytania, pomagające wnioskować o jego prawdomówności;

warkocz /ˈvarkɔʧ̑/ (n)
三つ編み
  (fryzjerstwo, fryzjerski) splot zazwyczaj z trzech pasm włosów
  coś zaplecionego tak jak warkocz (1.1)

warkoczyk /varˈkɔʧ̑ɨk/ (n)
ツインテール
  (zdrobniale) od: warkocz

warstwa /ˈvarstfa/ (n)
層
  każda z części materii wyraźnie wyodrębniających się w postaci równoległych płaszczyzn

warsztat /ˈvarʃtat/ (n)
アトリエ
  (motoryzacja) (rzemiosło, rzemieślniczy) firma zajmująca się usługami mechanicznymi, rzemieślniczymi, naprawczymi
  (rzemiosło, rzemieślniczy) pomieszczenie z kompletem narzędzi do wykonanie określonej pracy, zwłaszcza rzemieślniczej, mechanicznej

wartość /ˈvartɔɕʨ̑/ (n)
価
  kwota pieniędzy, jaką wart jest jakiś przedmiot lub usługa

warunek /vaˈrũnɛk/ (n)
条件
  ograniczenie, bez którego coś nie jest możliwe

warzywniak /vaˈʒɨvʲɲak/ (n)
八百屋
  mały sklep, budka lub stragan z warzywami i owocami

warzywo /vaˈʒɨvɔ/ (n)
野菜
  roślina, której owoce, korzenie, liście lub kwiatostany służą człowiekowi za pokarm

wasabi /vasˈabʲi/ (n)
山葵
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) chrzan japoński, Eutrema japonica (Miq.) Koidz., roślina z rodziny kapustowatych;

wasal /ˈvasal/ (n)
封臣
  (historia, historyczny, historycznie) w feudalizmie: szlachcic, który złożył przysięgę innemu szlachcicowi (seniorowi), zobowiązując się do wierności, pomocy różnego rodzaju, a w zamian korzystając z jego ochrony;

wasz /vaʃ/ (pronoun)
貴方達 の
  2. (osoba) lm

wat /vat/ (n)
ワット
  (fizyka, fizyczny) jednostka mocy w układzie SI odpowiadająca pracy 1 dżula wykonywanej w czasie 1 sekundy;

wata cukrowa /ˈvata ʦ̑uˈkrɔva/ (n)
綿菓子
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny wyrób z cukru przypominający watę;

wawrzyn /ˈvavʒɨ̃n/ (n)
月桂樹
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew, Laurus L., z rodziny wawrzynowatych;
  (historia, historyczny, historycznie) wieniec z liści wawrzynu (1.1) będący symbolem zwycięstwa i chwały w starożytnej Grecji i Rzymie
  (przenośnie, przenośnia) nagroda, którą przyznaje się za wybitne osiągnięcia w pewnej dziedzinie

wazelina /vˌazɛlˈina/ (n)
ワセリン
  (chemia, chemiczny) mazista, biaława substancja będąca mieszaniną węglowodorów parafinowych, głównie dokozanu i trikozanu, wykorzystywana w kosmetyce i technice;

wazon /ˈvazɔ̃n/ (n)
花瓶
  ozdobne naczynie przeznaczone do przechowywania ciętych kwiatów

wałach /ˈvawax/ (n)
騸馬
  (jeździectwo, jeździecki) (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany samiec konia o wyciszonym temperamencie;

wałek do ciasta /ˈvawɛɡ dɔ‿ˈʨ̑asta/ (n)
麺棒
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drewniany przedmiot w kształcie walca służący do rozpłaszczania ciasta, w celu uzyskania cienkiej warstwy;

ważka /ˈvaʃka/ (n)
蜻蛉, とんぼ
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rzędu ważki (Odonata), żyjący w okolicach zbiorników wodnych podłużny, o dwóch parach skrzydeł i dużych oczach;

ważny /ˈvaʒnɨ/ (adj)
重要, 大切
  mający duże znaczenie

ważyć /ˈvaʒɨʨ̑/ (v)
量る
  mieć jakiś ciężar, masę

wchodzić /ˈfxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
上る
  wspinać się, iść w górę
入る
  wstępować w obręb jakiegoś pomieszczenia, budynku, obszaru, strefy itp.

wczesny /ˈfʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
早い
  taki, który jest u swojego początku
  występujący w początkowej fazie; odbywający się na początku właściwej sobie pory

wcześnie /ˈfʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
早い
  podczas początkowego etapu trwania czegoś
  rano, w pierwszych godzinach po świcie

wczoraj /ˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
昨日, きのう
  w dniu poprzedzającym dzisiejszy

wdowa /ˈvdɔva/ (n)
未亡人, 後家
  kobieta, której ostatni mąż nie żyje;

wdowiec /ˈvdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
寡夫
  mężczyzna, którego ostatnia żona nie żyje

wdychać /ˈvdɨxaʨ̑/ (v)
吸い込む
  wciągać powietrze/wyziewy nosem lub ustami do płuc

wdzięczność /ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
感謝
  uczucie serdeczności w stosunku do swojego darczyńcy, dobroczyńcy, chęć odwzajemnienia się mu za dobrodziejstwa

wdzięczny /ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
ありがたく思う
  pełen wdzięczności

wdzięk /vʲʥ̑ɛ̃ŋk/ (n)
淑やか
  sprawianie miłego wrażenia swoim wyglądem i / lub zachowaniem

weber /ˈvɛbɛr/ (n)
ウェーバ
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka pochodna układu SI, w której podawany jest strumień indukcji magnetycznej;

webinar /vɛbʲˈinar/ (n)
ウェビナー
  konferencja, prezentacja lub szkolenie dla grupy osób przeprowadzone przez Internet;

według /ˈvɛdwuk/ (preposition)
よる
  …oznaczający, że coś odbywa się zgodnie z jakąś instrukcją, planem, poleceniem
  …wyrażający autora czegoś

weekend /wˈikɛnt/ (n)
ウィークエンド
  sobota i niedziela, także piątek wieczorem, (dosłownie) koniec tygodnia

weganin /vɛˈɡãɲĩn/ (n)
ビーガン, ヴィーガン
  człowiek przestrzegający zasad weganizmu, niejedzący żadnych pokarmów pochodzenia zwierzęcego

weganizm /vɛˈɡãɲism̥/ (n)
ヴィーガニズム
  styl życia dążący do minimalizacji wykorzystywania zwierząt w celach konsumpcyjnych, tj. wykluczający jedzenie mięsa i pokarmów zawierających składniki pochodzenia zwierzęcego (nabiał, jajka, żelatynę) i odrzucający produkty wytworzone z użyciem zwierząt ((na przykład) futro, skórzana odzież, kosmetyki testowane na zwierzętach);

wegański /vɛˈɡãj̃sʲci/ (adj)
ビーガン
  związany z weganizmem, dotyczący weganizmu

wegetarianin /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲĩn/ (n)
ベジタリアン
  człowiek, który nie je mięsa

wegetarianizm /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲism̥/ (n)
ベジタリアニズム
  sposób odżywiania się charakteryzująca się wyłączeniem z posiłków produktów mięsnych;

wegetariański /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
菜食主義の
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa i niektórych albo wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego
  związany z wegetarianizmem, dotyczący wegetarianizmu

wehikuł /vɛˈxʲikuw/ (n)
車
  (żartobliwie) środek transportu

wehikuł czasu /vɛˈxʲikuw ˈʧ̑asu/ (n)
タイムマシン
  fikcyjna maszyna umożliwiająca podróże w czasie;

wejście /ˈvɛjɕʨ̑ɛ/ (n)
入口
  miejsce, przez które można gdzieś wejść, wkroczyć

weksylologia /ˌvɛksɨlɔˈlɔɟja/ (n)
旗章学
  nauka zajmująca się badaniem flag, sztandarów i chorągwi;

welin /ˈvɛlʲĩn/ (n)
ベラム
  dobrej jakości cienki pergamin z cielęcej skóry;

welocyped /ˌvɛlɔˈʦ̑ɨpɛt/ (n)
ベロシペード
  (historia, historyczny, historycznie) pierwotny rower, który nie posiada łańcucha ani hamulców;

wena /ˈvɛ̃na/ (n)
インスピレーション
  (książkowy) zapał twórczy, natchnienie, zdolność, łatwość tworzenia

wenecki /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲci/ (adj)
ベネチアの
  odnoszący się do Wenecji, związany z Wenecją, wywodzący się z Wenecji

wenecki /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲci/ (n)
ベネチアの
  (językoznawstwo, językoznawczy) zespół dialektów używanych w północno-wschodnich Włoszech;

wenerologia /ˌvɛ̃nɛrɔˈlɔɟja/ (n)
性病科
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się rozpoznawaniem i leczeniem chorób przenoszonych drogą płciową;

wentylator /ˌvɛ̃ntɨˈlatɔr/ (n)
ベンチレーター
  (technologia, technika, techniczny) (elektryczność) urządzenie w formie śmigła napędzanego silnikiem, wywołującego wiatr, stosowane do schładzania pomieszczeń, urządzeń elektrycznych lub w celu stworzenia sztucznego ciągu w kanałach wentylacyjnych, w piecach hutniczych itp.;

weranda /vɛˈrãnda/ (n)
ベランダ
  (architektura, architektoniczny) drewniana lub murowana dobudówka o funkcji rekreacyjnej, zazwyczaj dostawiona do budynku mieszkalnego, otwarta lub oszklona, z dachem na słupach.

werbel /ˈvɛrbɛl/ (n)
スネアドラム
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bęben posiadający struny pod spodnią membraną dla uzyskania charakterystycznego dźwięku;

werbena /vɛrbˈɛna/ (n)
バーベナ
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

wermut /vˈɛrmut/ (n)
ベルモット
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wino korzenno-ziołowe;

wersja /ˈvɛrsʲja/ (n)
バージョン
  jeden ze sposobów przedstawienia, wykonania, powiedzenia czegoś

wesołe miasteczko /vɛˈsɔwɛ mʲjaˈstɛʧ̑kɔ/ (n)
遊園地
  karuzele, strzelnice i inne podobne atrakcje zebrane w jednym miejscu;

wesoły /vɛˈsɔwɨ/ (adj)
面白い
  taki, który wprawia w dobry humor

western /ˈwɛstɛrn/ (n)
ウェスタン
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gatunek filmowy obejmujący filmy, których akcja toczy się na Dzikim Zachodzie;

wesz /vɛʃ/ (n)
シラミ
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezskrzydły owad pasożytujący na ssakach i sporadycznie na rybach;

wet za wet /ˈvɛd za‿ˈvɛt/ (idiom)
竹箆返し
  (książkowy) wzajemnie, w ten sam sposób (zwykle złem za zło)

weterynarz /ˌvɛtɛˈrɨ̃naʃ/ (n)
獣医
  lekarz leczący zwierzęta;

weto /ˈvɛtɔ/ (n)
拒否権
  protest lub sprzeciw wobec czegoś;

wewnętrzny /vɛvˈnɛ̃nṭʃnɨ/ (adj)
内部
  taki, który znajduje się wewnątrz czegoś, w środku

wezuwian /vɛˈzuvʲjãn/ (n)
ベスブ石
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;

wełna /ˈvɛwna/ (n)
羊毛, ウール
  (włókiennictwo) (krawiectwo) tkanina, wyrób z wełny (1.1)
  sierść niektórych zwierząt parzystokopytnych, głównie owiec i wielbłądów

wgłębienie /vɡwɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
孔
  wklęsłość, dołek

whisky /fçˈiskɨ/ (n)
ウイスキー
  mocna, wytrawna wódka produkowana głównie ze słodu jęczmiennego i żyta, leżakująca w dębowych beczkach, kojarzona głównie ze Szkocją i Irlandią;

wiadomości /ˌvʲjadɔ̃ˈmɔɕʨ̑i/ (n)
ニュース
  telewizyjny lub radiowy, zwykle cykliczny, program informacyjny

wiadro /ˈvʲjadrɔ/ (n)
バケツ
  walcowaty pojemnik, zwykle nieco szerszy u góry, z pałąkowatym uchwytem, służący do przechowywania i ręcznego przenoszenia cieczy lub materiałów sypkich;

wiadukt /ˈvʲjadukt/ (n)
高架橋
  (urbanistyka, urbanistyczny) most przeprowadzający drogę komunikacyjną nad przeszkodą terenową inną niż woda (np. inna droga lub wąwóz);

wiara /ˈvʲjara/ (n)
信仰
  (książkowy) przekonanie o słuszności twierdzeń dogmatycznych opierające się na uznaniu ich za objawione przez Boga; religia, wyznanie
  przekonanie, że coś jest prawdą; ufność, zaufanie wobec rzeczy niepewnych, nie do końca znanych

wiatr /vʲjatr̥/ (n)
風, 気流
  (meteorologia, meteorologiczny) ruszające się masy powietrza;

wiatr słoneczny /vʲˈatr swɔnˈɛtʃnɨ/ (n)
太陽風
  (astronomia, astronomiczny) wydobywający się ze Słońca strumień plazmy;

wiatraczek /vʲjaˈtraʧ̑ɛk/ (n)
風車
  zabawka przypominająca kształtem skrzydła wiatraka lub poruszająca się tak jak one;

wiatrak /ˈvʲjatrak/ (n)
風車
  (budownictwo) budowla ze skrzydłami obracanymi przez wiatr;

wiatrowskaz /vʲjaˈtrɔfskas/ (n)
風見鶏
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do wskazywania kierunku wiatru;

wiatrówka /vʲjaˈtrufka/ (n)
ウインドブレーカー
  lekka kurtka chroniąca przed wiatrem

wiać /vʲjäʨ̑/ (v)
吹く
  (meteorologia, meteorologiczny) przesuwać się (o wietrze, o masach powietrza)

wibracja /vibrˈatsja/ (n)
振動
  drganie o dużej częstotliwości

wiceadmirał /vitsɛadmˈiraw/ (n)
少将
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) oficerski stopień wojskowy w polskiej marynarce wojennej odpowiadający generałowi dywizji w wojskach lądowych i lotnictwie;

wicekról /vitsɛkrˈul/ (n)
バイスロイ
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł wysokiej rangi urzędnika, będącego najczęściej bezpośrednim przedstawicielem monarchy w podległym królestwie;

wiceprezydent /vitsɛprɛzˈɨdɛnt/ (n)
ヴァイスプレジデント
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zastępca prezydenta

widelec /vʲiˈdɛlɛʦ̑/ (n)
フォーク
  ostro zakończony przedmiot używany do nabierania jedzenia;

wideo /vidˈɛɔ/ (n)
ビデオ
  (technologia, technika, techniczny) technika elektroniczna bazująca na sekwencji nieruchomych obrazów, które mogą być nagrywane, przetwarzane, transmitowane, a następnie odtwarzane, dając złudzenie ruchu;

widmo /ˈvʲidmɔ/ (n)
スペクトル
  (fizyka, fizyczny) rozkład wielkości fizycznej w funkcji energii lub częstotliwości, długości fali, itp.; ; ;
  (matematyka, matematyczny) zbiór wartości własnych macierzy kwadratowej lub operatora liniowego; ;

widoczny /vʲiˈdɔʧ̑nɨ/ (adj)
目に見える
  taki, którego widać

widok /ˈvʲidɔk/ (n)
景色
  widziana przestrzeń, krajobraz

widokówka /ˌvʲidɔˈkufka/ (n)
絵葉書
  karta pocztowa z widokiem krajobrazu, miasta lub zabytku;

widz /vʲiʦ̑/ (n)
観客, 見物人
  osoba oglądająca film, przedstawienie, pokaz, koncert lub inne widowisko

widzieć /ˈvʲiʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
見, 見る
  odbierać bodźce wzrokowe

widły /ˈvʲidwɨ/ (n)
ピッチフォーク
  narzędzie składające się z trzech lub czterech długich zębów osadzonych na drzewcu;

wieczne pióro /vʲˈɛtʃnɛ pʲˈurɔ/ (n)
万年筆
  przyrząd do pisania ze zbiorniczkiem na atrament wewnątrz obsadki;

wieczność /ˈvʲjɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
永久, 永遠
  nieskończoność; trwanie poza czasem, poza początkiem i końcem;

wieczór /ˈvʲjɛʧ̑ur/ (n)
夕方, 晩
  część doby między zachodem słońca a nocą

wieczór kawalerski /ˈvʲjɛʧ̑ur ˌkavaˈlɛrsʲci/ (n)
バチェラー·パーティ
  zwyczajowa zabawa urządzana w przeddzień ślubu przez pana młodego, dla męskiego grona przyjaciół;

wiedza /ˈvʲjɛʣ̑a/ (n)
知識
  ogół posiadanych wiadomości

wiedzieć /ˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
知る, 存じ上げる
  mieć wiedzę na jakiś temat, mieć świadomość prawdziwości czegoś

wiedźma /ˈvʲjɛ̇ʥ̑ma/ (n)
鬼女
  (etnografia, etnograficzny) od średniowiecza: kobieta mająca związek ze złymi mocami
  (etnografia, etnograficzny) w dawnych wierzeniach: kobieta, która ma wiedzę (głównie o leczeniu ludzi, przyrodzie i magii), określenie pozytywne, nobilitujące;
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) kobieta stara, brzydka, kłótliwa

wiedźmin /ˈvʲjɛ̇ʥ̑mʲĩn/ (n)
ウィッチャー
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (fantasy) człowiek poddany kontrolowanej mutacji, by jako najemnik zabijać potwory

wiek /vʲjɛk/ (n)
年齢
  czas, jaki ktoś już przeżył, jaki coś przeżyło

wielbłąd /ˈvʲjɛlbwɔ̃nt/ (n)
駱駝, ラクダ
  (zoologia, zoologiczny) Camelus, duży afrykański i azjatycki ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych, z charakterystycznym jednym lub dwoma garbami;

wiele /ˈvʲjɛlɛ/ (indefiniteCardinalNumeral)
多い
  duża ilość, duża liczba czegoś lub kogoś

wielki /ˈvʲjɛlʲci/ (adj)
大きい
  bardzo ważny, znaczący
  o człowieku: mocno wyróżniający się zdolnościami lub innymi cechami
  o nadzwyczaj dużej skali lub natężeniu
  o nadzwyczaj dużych rozmiarach

wielkoduszny /ˌvʲjɛlkɔˈduʃnɨ/ (adj)
寛大
  taki, który charakteryzuje się wielkimi zaletami ducha, zwłaszcza szlachetnością i wyrozumiałością

wielkość /ˈvʲjɛlkɔɕʨ̑/ (n)
大きさ
  rozmiary czegoś
  cecha tego, co wznosi się ponad przeciętność
  właściwość, którą można zmierzyć

wielojęzyczny /ˌvʲjɛlɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
多言語
  napisany w wielu językach
  posługujący się wieloma językami

wielokomórkowy /ˌvʲjɛlɔkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
多細胞
  składający się z wielu komórek

wielokrotnie /ˌvʲjɛlɔˈkrɔtʲɲɛ/ (numeral)
繰り返して
  wiele razy

wielokrotność /ˌvʲjɛlɔˈkrɔtnɔɕʨ̑/ (n)
倍数
  (matematyka, matematyczny) iloczyn danej liczby i dowolnej dodatniej liczby naturalnej;

wielokulturowość /ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɔɕʨ̑/ (n)
多文化主義
  (socjologia, socjologiczny) idea i model społeczny, według którego społeczeństwo powinno cechować się występowaniem grup o różnym pochodzeniu i wyznających odmienne systemy

wieloletni /ˌvʲjɛlɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
多年生
  trwający lub mający wiele lat

wielomian /vʲjɛˈlɔ̃mʲjãn/ (n)
多項式
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie algebraiczne złożone ze zmiennych i stałych połączonych działaniami dodawania, odejmowania, mnożenia i podnoszenia do potęgi o stałym wykładniku naturalnym;

wieloryb /vʲjɛˈlɔrɨp/ (n)
鯨
  (zoologia, zoologiczny) potoczna nazwa każdego większego walenia;

wielorybnictwo /ˌvʲjɛlɔrɨbʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
捕鯨
  polowanie na walenie w celu pozyskania olbrotu, fiszbinu czy ambry;

wielowodzie /vʲˌɛlɔvˈɔdʑɛ/ (n)
羊水過多症
  (medycyna, medyczny) występująca w czasie ciąży anomalia, w której ilość płynów zawartych w błonach płodowych jest nadmierna;

wielościan /vʲjɛˈlɔɕʨ̑ãn/ (n)
多面体
  (geometria) ograniczona bryła geometryczna, której powierzchnia jest złożona wyłącznie z wielokątów;

wielościenny /vʲˌɛlɔɕtɕˈɛnnɨ/ (adj)
多面体
  taki, który ma wiele ścian

wieniec laurowy /ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑ lawˈrɔvɨ/ (n)
月桂冠
  (historia, historyczny, historycznie) wieniec z liści wawrzynu będący nagrodą za zwycięstwo w równej walce;
  symbol zwycięstwa lub wybitnych osiągnięć mający kształt wieńca laurowego (1.1);

wieprzowina /ˌvʲjɛpʃɔˈvʲĩna/ (n)
豚肉, ポーク
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso ze świni;

wierny /ˈvʲjɛrnɨ/ (adj)
忠実
  o kopii, tłumaczeniu itp.: dokładny, ścisły
  wykazujący się wiernością, lojalnością

wiersz /vʲjɛrʃ/ (n)
韻文
  charakterystyczny układ graficzny tekstów (1.1)
行
  każda z części rubryk tabeli
  linia tekstu
詩, 歌
  utwór poetycki, często rymowany

wiertarka /vʲjɛrˈtarka/ (n)
ドリル
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wiercenia lub pogłębiania otworów;

wierzba /ˈvʲjɛʒba/ (n)
柳
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Salix, rodzaj drzewa, krzewu lub krzewinki z rodziny wierzbowatych;

wierzba płacząca /ˈvʲjɛʒba pwaˈʧ̑ɔ̃nʦ̑a/ (n)
枝垂柳
  (botanika, botaniczny) (Salix alba L. Tristis) odmiana wierzby białej o zwisających gałęziach;

wierzyciel /vʲjɛˈʒɨʨ̑ɛl/ (n)
債権者
  (potocznie, potoczny) osoba lub instytucja, od której pożyczone zostały pieniądze

wierzyć /ˈvʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
信じる
  ufać komuś, uważać, że ktoś ma rację
  uważać coś za prawdziwe mimo braku dowodów na prawdziwość tego
  wyznawać religię

wiesiołek /vʲjɛ̇ˈɕɔwɛk/ (n)
月見草
  (botanika, botaniczny) Oenothera, roślina o żółtych kwiatach i lancetowatych liściach;

wieszak /ˈvʲjɛʃak/ (n)
衣紋掛け
  przedmiot o łukowatym lub trójkątnym kształcie, z hakiem pośrodku, służący do wieszania ubrań na drążku;

wietnamski /vʲjɛtˈnãmsʲci/ (adj)
ベトナムの, ベトナム語
  odnoszący się do Wietnamu lub Wietnamczyków

wietrzny /ˈvʲjɛṭʃnɨ/ (adj)
風の吹く
  odznaczający się silnymi podmuchami wiatru

wiewiórka /vʲjɛˈvʲjurka/ (n)
栗鼠, リス
  (zoologia, zoologiczny) nadrzewny gryzoń o puszystym i najczęściej rudym futrze oraz długiej kicie;

wieś /vʲjɛ̇ɕ/ (n)
村
  jednostka osadnicza nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta;
田舎
  tereny pozamiejskie

wieża /ˈvʲjɛʒa/ (n)
タワー
  (architektura, architektoniczny) wysoka budowla o małej płaszczyźnie podstawy w stosunku do wysokości;
ルーク
  (szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się tylko w rzędach i kolumnach;

wieża Babel /ˈvʲjɛʒa ˈbabɛl/ (n)
バベルの塔
  (biblijny) olbrzymia budowla, która według Księga Rodzaju miała być wznoszona przez zjednoczoną ludzkość w krainie Szeinear;

wieża Eiffla /ˈvʲjɛʒa ˈajfla/ (n)
エッフェル塔
  (architektura, architektoniczny) (turystyka, turystyczny) ogromna, stalowa wieża na Polu Marsowym w Paryżu;

wieża ciśnień /ˈvʲjɛʒa ˈʨ̑iɕɲɛ̇̃ɲ/ (n)
給水塔
  (technologia, technika, techniczny) budynek w formie wieży, ze zbiornikiem wody na szczycie, który służy do stabilizowania ciśnienia wody w sieci wodociągowej;

wieżowiec /vʲjɛˈʒɔvʲjɛʦ̑/ (n)
摩天楼
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) wolnostojący wielokondygnacyjny budynek o niewielkiej w stosunku do wysokości powierzchni podstawy;

wigilia /vʲiˈɟilʲja/ (n)
イブ, イヴ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim dzień poprzedzający ważniejsze święto, zwłaszcza Boże Narodzenie, często połączony z postem i uroczystym oczekiwaniem
クリスマスイブ, クリスマスイヴ
  tradycyjna, uroczysta wieczerza w wigilię (1.1) Bożego Narodzenia

wigwam /ˈvʲiɡvãm/ (n)
ウィグワム
  (etnografia, etnograficzny) rodzaj nieprzenośnej chaty Indian Ameryki Północnej;

wihara /vʲiˈxara/ (n)
精舎
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor buddyjski i dźinijski

wiking /ˈvʲicĩŋk/ (n)
ヴァイキング
  (historia, historyczny, historycznie) skandynawski wojownik biorący udział w wyprawach o charakterze handlowym, rabunkowym lub osadniczym w VIII-XI w.;

wikipedysta /ˌvʲicipɛˈdɨsta/ (n)
ウィキペディアン
  internauta tworzący i edytujący Wikipedię

wiklina /vʲikˈlʲĩna/ (n)
小枝
  młode pędy kilku gatunków wierzb, które po obróbce wykorzystywane są w wikliniarstwie;

wilgotność /vilɡˈɔtnɔɕtɕ/ (n)
湿気
  stan wyższego nasycenia czegoś wodą

wilgotny /vʲilˈɡɔtnɨ/ (adj)
湿気の多い
  trochę mokry

wilgoć /ˈvʲilɡɔʨ̑/ (n)
水分
  woda zawarta w czymś, zwykle w powietrzu;

wilk /vʲilk/ (n)
狼, オオカミ
  (zoologia, zoologiczny) przypominające psa zwierzę drapieżne, dziko żyjące;

wilk morski /ˈvʲilk ˈmɔrsʲci/ (n)
老練な船乗り
  (przenośnie, przenośnia) bardzo doświadczony marynarz

wilk w owczej skórze /ˈvʲilɡ ˈv‿ɔfʧ̑ɛj ˈskuʒɛ/ (n)
猫被り
  (związek frazeologiczny) ktoś zły, niebezpieczny udający kogoś łagodnego i pokornego

wilkołak /vʲilˈkɔwak/ (n)
狼男
  (folklor) człowiek, który może (częściowo albo w całości) zmienić się w wilka

wina /ˈvʲĩna/ (n)
有罪
  czyn niezgodny z normami postępowania

winda /ˈvʲĩnda/ /ˈvʲĩndɨ/ (n)
エレベーター
  (technologia, technika, techniczny) poruszająca się w pionie klatka służąca do transportu osób lub towarów;

windsurfing /vintsˈurfiŋk/ (n)
ウィンドサーフィン
  (sport, sportowy) sport wodny, odmiana żeglarstwa uprawiana przy użyciu deski z niewielkim żaglem;

winiarnia /viɲʲˈarɲʲa/ (n)
ワインバー
  (handel, handlowy) lokal, gdzie serwuje i sprzedaje się wino
ワイナリー
  wytwórnia wina

winny /ˈvʲĩnːɨ/ (adj)
後ろめたい
  taki, który jest obarczony winą, będący sprawcą czegoś złego

wino /ˈvʲĩnɔ/ (n)
ワイン, 葡萄酒
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój alkoholowy powstający dzięki fermentacji owoców;

winogrono /ˌvʲĩnɔˈɡrɔ̃nɔ/ (n)
葡萄
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc winorośli

winorośl /vʲĩˈnɔrɔɕl̥/ (n)
葡萄の蔓
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) krzew o długich pędach i owocach zebranych w kiści.

wio /vʲjɔ/ (interjection)
はい
  komenda do jazdy w przód dla konia w zaprzęgu

wiolonczela /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ˈʧ̑ɛla/ (n)
チェロ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument smyczkowy, większy od altówki i mniejszy od kontrabasu;

wiorsta /vʲˈɔrsta/ (n)
ベルスタ
  (metrologia, metrologiczny) dawna rosyjska jednostka długości, równa około 1067 metrów

wiosenne porządki /vʲɔsˈɛnnɛ pɔʒˈɔntki/ (n)
スプリングクリーニング
  sprzątanie po zimie

wiosna /ˈvʲjɔsna/ (n)
春, はる
  pora roku, która następuje po zimie i poprzedza lato;

wiosło /ˈvʲjɔswɔ/ (n)
櫂
  spłaszczony i rozszerzony u końca (lub obu końców) kij służący do nadawania biegu łodzi oraz kierowania nią;

wiosłować /vʲɔswˈɔvatɕ/ (v)
漕ぐ
  (sport, sportowy) wykonywać wiosłami ruchy łodzi lub kajaka w celu nadania im biegu i kierunku

wioślarstwo /vʲjɔ̇ɕˈlarstfɔ/ (n)
ローイング
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca wyścigi sportowych łodzi wiosłowych;

wir /vʲir/ (n)
渦
  szybki ruch obrotowy wody lub powietrza wokół osi

wirtualny /ˌvʲirtuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
仮想の
  (informatyka, informatyczny) wykreowany przez komputer, odbywający się na ekranie komputera, telewizora
  możliwy do zaistnienia w rzeczywistości, ale pozorny

wirus /ˈvʲirus/ (n)
コンピュータウイルス, ウイルス
  (informatyka, informatyczny) samopowielający się program komputerowy, który przy pomocy nosiciela (np. poczty elektronicznej) wdziera się do komputera w celu zakłócania jego pracy lub niszczenia danych;
ウイルス
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) (medycyna, medyczny) cząsteczka organiczna nieposiadająca struktury komórkowej;

wirusologia /ˌvʲirusɔˈlɔɟja/ (n)
ウイルス学
  (biologia, biologiczny) nauka o wirusach oraz o wywoływanych przez nie chorobach;

wirusowe zakażenie przewodu pokarmowego /ˌvʲiruˈsɔvɛ ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ pʃɛˈvɔdu ˌpɔkarmɔˈvɛɡɔ/ (n)
胃腸炎
  (medycyna, medyczny) choroba układu pokarmowego;

wisieć /ˈvʲiɕɛ̇ʨ̑/ (v)
掛かる
  być przymocowanym do czegoś od góry
  dawać się odczuć, być odczuwalnym (o nastroju itp.); zagrażać
  umierać na szubienicy
  znajdować się w powietrzu, tkwić nieruchomo nad ziemią

witaj w klubie /ˈvʲitaj ˈf‿klubʲjɛ/ (idiom)
仲間だ
  zwrot używany w stosunku do kogoś, kto ma podobne doświadczenia

witalność /vʲiˈtalnɔɕʨ̑/ (n)
元気
  cecha tego, co jest witalne, pełne energii życiowej

witamina /ˌvʲitãˈmʲĩna/ (n)
ビタミン
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) związek organiczny niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania organizmu żywego;

witać /ˈvʲitaʨ̑/ (v)
あいさつする
  pozdrowić kogoś na początku spotkania; okazać swoje uczucia w związku z czyimś przybyciem, odwiedzinami, spotkaniem kogoś

witraż /ˈvʲitraʃ/ (n)
ステンドグラス
  (sztuka) ozdobna kompozycja wykonana z kawałków barwnego szkła wprawionego w okno zamiast szyb;

wiza /ˈvʲiza/ (n)
査証, ビザ
  (urzędowy) (turystyka, turystyczny) pisemne pozwolenie na przekroczenie granicy państwowej wydawane przez organy odwiedzanego kraju;

wizerunek /ˌvʲizɛˈrũnɛk/ (n)
イメージ
  pierwowzór, odbicie, obraz

wizja /vˈizja/ (n)
啓示
  obraz, plan czegoś stworzony w czyjejś wyobraźni
  widzenie, przywidzenie

wizyta /vʲiˈzɨta/ (n)
訪問
  pobyt u kogoś jako gość w celach towarzyskich lub oficjalnych

wizytówka /ˌvʲizɨˈtufka/ (n)
名刺
  mały kartonik z zapisanymi na nim danymi osobowymi lub firmowymi

wiąz /vʲjɔ̃w̃s/ (n)
楡
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ulmus L., rodzaj drzew i krzewów rosnących w strefie umiarkowanej, należących do rodziny wiązowatych;

wiązać /ˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑/ (v)
縛る
  krępować kogoś za pomocą sznura
結ぶ
  splatać, tworząc węzeł
  łączyć przedmioty razem, używając sznura
結び付ける, 関連 付ける
  tworzyć ciąg logiczny prowadzący od czegoś do czegoś, kojarzyć

więc /vʲjɛ̃nʦ̑/ (conjunction)
従って
  …służący do tworzenia konstrukcji, w których zdanie za spójnikiem opisuje czynność, która nastąpiła, ponieważ odbyła się czynność opisana w zdaniu przed spójnikiem

więdnąć /ˈvʲjɛ̃ndnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
枯れる
  o roślinach: tracić wodę w komórkach, wiotczeć, usychać

większość /ˈvʲjɛ̃ŋkʃɔɕʨ̑/ (n)
多数
  większa część jakichś rzeczy lub jakiejś grupy osób; więcej niż połowa

więzadło /vʲɛ̃zˈadwɔ/ (n)
靭帯
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) tkanka łączna włóknista łącząca ze sobą kości w stawach lub inne ruchomo połączone narządy

więzienie /vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ/ (n)
刑務所
  miejsce, w którym odbywa się karę pozbawienia wolności

więzień /ˈvʲjɛ̃w̃ʑɛ̇̃ɲ/ (n)
囚人
  człowiek pozbawiony wolności, np. odbywający karę w więzieniu, zamknięty w areszcie, obozie lub innym miejscu odosobnienia

wiśnia /ˈvʲiɕɲa/ (n)
桜
  (botanika, botaniczny) Cerasus Miller, rodzaj roślin należący do rodziny różowatych;

wklęsły /fklˈɛ̃swɨ/ (adj)
凹面
  taki, który ma zagłębienie lub odcinkowe obniżenie

wkrótce /ˈfkrutʦ̑ɛ/ (adv)
やがて
  w niedługim czasie, w najbliższym czasie

wkręt /fkrɛ̃nt/ (n)
螺子
  (technologia, technika, techniczny) śruba z nacięciem we łbie, umożliwiającym jej wkręcanie przy pomocy śrubokręta w miękki materiał bez konieczności wiercenia;

wlec /vlɛʦ̑/ (v)
引きずる
  ciągnąć po ziemi

wnioskować /vɲʲɔskˈɔvatɕ/ (v)
推量する
  wywodzić wniosek

wnuczka /ˈvnuʧ̑ka/ (n)
孫娘
  córka syna lub córki

wnuk /vnuk/ (n)
孫
  syn córki lub syna

wnętrze /ˈvnɛ̃nṭʃɛ/ (n)
奥, 裡
  duchowa strona człowieka, dusza, serce
  pomieszczenie w środku budowli wraz z wystrojem
  przestrzeń, znajdująca się w środku czegoś

woda /ˈvɔda/ (n)
水, みず
  bezbarwna i bezzapachowa ciecz, tlenek wodoru, H2O;

woda kolońska /ˈvɔda kɔˈlɔ̃j̃ska/ (n)
オーデコロン
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj wody toaletowej, kilkuprocentowy alkoholowy roztwór olejków eterycznych w alkoholu;

woda królewska /ˈvɔda kruˈlɛfska/ (n)
王水
  (chemia, chemiczny) mieszanina stężonego kwasu solnego i kwasu azotowego rozpuszczająca metale szlachetne;

woda mineralna /ˈvɔda ˌmʲĩnɛˈralna/ (n)
ミネラルウォーター
  naturalna woda lecznicza;

wodewil /vɔˈdɛvʲil/ (n)
ボードビル
  (sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) widowisko komediowe lub farsowe z muzyką, piosenkami, pantomimą i baletem, z przewagą tekstu mówionego nad śpiewanym;

wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (n)
水鶏
  (ornitologia, ornitologiczny) Rallus aquaticus, żyjący na mokradłach ptak o upierzeniu oliwkowobrązowym z plamami;

wodny /ˈvɔdnɨ/ (adj)
水生
  (sport, sportowy) odbywający się w wodzie
  żyjący w wodzie lub na wodzie

wodolot /vɔˈdɔlɔt/ (n)
水中翼船
  jednostka pływająca charakteryzująca się zainstalowanymi pod kadłubem płatami nośnymi, które powodują wynurzanie się kadłuba z wody wraz ze wzrostem prędkości jednostki;

wodorotlenek /vˌɔdɔrɔtlˈɛnɛk/ (n)
水酸化物
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z anionu wodorotlenowego (OH−) i stabilnego kationu amonowego, metalu lub organicznego

wodospad /vɔˈdɔspat/ (n)
滝
  swobodny, pionowy spadek wody rzecznej, spowodowany różnicą poziomów dna koryta rzeki

wodór /ˈvɔdur/ (n)
水素
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1;

wojak /ˈvɔjak/ (n)
マキバドリ
  (ornitologia, ornitologiczny) Sturnella ptak z rodziny kacykowatych;

wojewoda /ˌvɔjɛˈvɔda/ (n)
県知事
  (administracja) zwierzchnik administracji na terenie województwa

województwo /ˌvɔjɛˈvuʦ̑tfɔ/ (n)
県
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego stopnia w Polsce;

wojna /ˈvɔjna/ (n)
戦争, 戦
  zorganizowany konflikt zbrojny o dużej skali;

wojna domowa /ˈvɔjna dɔ̃ˈmɔva/ (n)
内戦
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) konflikt zbrojny, którego strony należą do tego samego państwa, plemienia lub grupy etnicznej;

wojna trojańska /ˈvɔjna trɔˈjä̃j̃ska/ (n)
トロイア戦争
  (mitologia grecka) wojna Achajów z Trojanami;

wojowniczość /vˌɔjɔvɲˈitʃɔɕtɕ/ (n)
交戦
  cecha zachowania tj. skłonność do bójek

wojownik /vɔˈjɔvʲɲik/ (n)
ファイター
  ten, który walczy

wojsko /ˈvɔjskɔ/ (n)
軍隊
  zorganizowana grupa uzbrojonych ludzi przygotowanych do obrony kraju i walki na wojnie

wok /vɔk/ /wɔk/ (n)
中華鍋
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) głęboka patelnia w kształcie misy używana w kuchniach azjatyckich;

wola /ˈvɔla/ (n)
意志
  zdolność człowieka do świadomego kontrolowania, kierowania swoim postępowaniem

wolant /ˈvɔlãnt/ (n)
操縦桿
  (lotnictwo, lotniczy) urządzenie sterujące lotkami i sterem wysokości;

wole /vˈɔlɛ/ (n)
嗉囊
  (zoologia, zoologiczny) rozszerzenie przełyku służące do przechowywania i przenoszenia pokarmu

woleć /ˈvɔlɛʨ̑/ (modal)
…の方が好きである
  bardziej lubić lub chcieć coś od czegoś innego

wolfram /ˈvɔlfrãm/ (n)
タングステン
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu W i liczbie atomowej 74;

wolne oprogramowanie /ˈvɔlnɛ ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
フリーソフトウェア
  oprogramowanie, które może być uruchamiane, kopiowane, rozpowszechniane, analizowane oraz zmieniane i poprawiane przez użytkowników;

wolność /ˈvɔlnɔɕʨ̑/ (n)
自由
  (filozofia, filozoficzny) wolna wola, możliwość samodzielnego podejmowania decyzji, brak przymusu
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność państwowa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo obywatelskie
  (więziennictwo, więzienny) pozostawanie poza więzieniem

wolny /ˈvɔlnɨ/ (adj)
自由な
  mogący postępować zgodnie z własną wolą
  nieobciążony czymś niekorzystnym
空き
  niezajęty przez coś

wolny rynek /ˈvɔlnɨ ˈrɨ̃nɛk/ (n)
自由市場
  handel, w którym ceny ustalane są między kupującymi a sprzedającymi, gdzie nie podlegają one żadnym ograniczeniom ze strony podmiotów zewnętrznych (np. państwa);

wolt /vɔlt/ (n)
ボルト
  (fizyka, fizyczny) jednostka potencjału elektrycznego, napięcia elektrycznego i siły elektromotorycznej;

woltomierz /vɔlˈtɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
電圧計
  (metrologia, metrologiczny) (elektryczność) przyrząd do pomiaru napięcia elektrycznego;

wombat /ˈvɔ̃mbat/ (n)
ウォンバット
  (zoologia, zoologiczny) australijski torbacz o brunatnoszarej sierści;

worek /ˈvɔrɛk/ (n)
袋
  miękki, elastyczny pojemnik wykonany z kawałków materiału, folii lub papieru;

worek treningowy /vˈɔrɛk trˌɛɲiŋɡˈɔvɨ/ (n)
サンドバッグ
  (sport, sportowy) wiszący lub rzadziej wolnostojący worek służący do treningu bokserskiego

wosk /vɔsk/ (n)
蝋, ワックス
  plastyczna substancja o żółtawym kolorze, łatwo topliwa, nierozpuszczalna w wodzie, używana do produkcji świec, past do obuwia itp., stosowana w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym;

woskowina /ˌvɔskɔˈvʲĩna/ (n)
耳垢, 耳屎
  (fizjologia, fizjologiczny) żółtawa, woskowata substancja wydzielana w przewodzie słuchowym zewnętrznym człowieka i wielu innych ssaków;

wołacz /ˈvɔwaʧ̑/ (n)
呼格
  (gramatyka) siódmy przypadek deklinacji polskiej, tworzy formę zwrotu do omawianego przedmiotu lub osoby, wykrzyknięcia do niego lub zwrócenia jego uwagi;

wołać /ˈvɔwaʨ̑/ (v)
呼ぶ
  wzywać kogoś, kierować do kogoś głośne wołanie
  przekazywać coś krzykiem

wołowina /ˌvɔwɔˈvʲĩna/ (n)
牛肉
  (spożywczy) mięso z wołu lub krowy;

wprawdzie /ˈfpravʲʥ̑ɛ/
確かに
  składnik spójnika złożonego łączącego zdania lub wyrażenia, oznaczającego, że treść jednego z nich jest zastrzeżeniem w stosunku do tego, co wynika z treści drugiego zdania

wpływ /fpwɨf/ (n)
影響
  presja, oddziaływanie na coś lub kogoś

wpływać /ˈfpwɨvaʨ̑/ (v)
届く
  (urzędowy) o poczcie, pieniądzach, wnioskach itp.: zostawać dostarczonym
入る, 流れ込む
  płynąc dostawać się na teren jakiegoś obszaru
影響 を 及ぼす
  sprawiać, że ktoś lub coś zachowuje się w określony sposób: (także, też) pociągać za sobą zachodzenie pewnych zjawisk; wywierać wpływ
注ぐ
  o ciekach wodnych: mieć ujście

wpływowy /fpwɨˈvɔvɨ/ (adj)
有力
  mający duży wpływ, autorytet

wrażenie /vraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
印象
  reakcja na bodziec zewnętrzny lub wewnętrzny;

wrażliwy /vraʒˈlʲivɨ/ (adj)
敏感
  taki, który ma dużą zdolność do odczuwania i przeżywania emocji
  taki, który ma wrażliwość, łatwo reaguje na bodźce zmysłowe

wrodzony /vrɔˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
先天的
  właściwy istocie żywej od urodzenia

wrogi /ˈvrɔɟi/ (adj)
敵
  właściwy wrogowi/nieprzyjacielowi, wrogo nastawiony; nieprzyjazny, nieżyczliwy

wrogość /ˈvrɔɡɔɕʨ̑/ (n)
敵対
  nieprzyjazny stosunek do kogoś lub czegoś

wrona /ˈvrɔ̃na/ (n)
烏
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny krukowatych;

wrzeciono /vʒɛˈʨ̑ɔ̃nɔ/ (n)
紡錘
  (włókiennictwo) obrotowe narzędzie ręczne lub część kołowrotka do nawijania przędzy;

wrzesień /ˈvʒɛɕɛ̇̃ɲ/ (n)
九月 ９月, 九月
  dziewiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

wrzos /vʒɔs/ (n)
ギリュウモドキ
  (botanika, botaniczny) Calluna vulgaris, krzewinka o drobnych, różowofioletowych kwiatach rosnąca w dużych skupieniach, kwitnąca jesienią;

wrzosowisko /ˌvʒɔsɔˈvʲiskɔ/ (n)
ヒース
  bezleśna formacja zimozielonych krzewinek, w której dominują wrzosy;

wrzutka /ˈvʒutka/ (n)
ウッテガエシ
  w go sposób zabicia grupy kamieni poprzez postawienie ich w atari kamieniem, który sam jest w atari

wrzód /vʒut/ (n)
潰瘍
  (medycyna, medyczny) głęboki ubytek skóry lub śluzówki, tzn. poniżej błony podstawnej naskórka / nabłonka;

wrzątek /ˈvʒɔ̃ntɛk/ (n)
湯
  ciecz (najczęściej woda) w stanie wrzenia (zamieniania się w parę)

wróbel /ˈvrubɛl/ (n)
雀
  (potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) Passer domesticus, mały, pospolity ptak występujący w pobliżu osiedli ludzkich;

wróg /vruk/ (n)
敵
  nieprzyjaciel, osoba lub obiekt darzony negatywnymi uczuciami

wróżka /ˈvruʃka/ (n)
フェアリー, 妖精
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) baśniowa postać czyniąca czary;

wręg /vrɛ̃ŋk/ (n)
肋骨
  szkut. (lotnictwo, lotniczy) jeden z elementów konstrukcyjnych tworzących szkielet łodzi lub samolotu;

wschodni /ˈfsxɔdʲɲi/ (adj)
東
  mający miejsce na wschodzie, dotyczący wschodu, skierowany na wschód
  dotyczący Europy Wschodniej, także Azji, zwykle w odniesieniu kulturowym lub ekonomicznym

wschodzić /ˈfsxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
昇る
  wychodzić zza horyzontu, zjawiać się na niebie (głównie o ciałach niebieskich)

wschód /fsxut/ (n)
東
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego wschodu (1.1) w dniu równonocy;

wskazywać /fskaˈzɨvaʨ̑/ (v)
指す
  pokazywać gdzie się ktoś lub coś znajduje

wskazówka /fskaˈzufka/ (n)
指針
  element ruchomy przyrządu pomiarowego, którego położenie określa na podziałce określoną wartość mierzonej wielkości;

wskaźnik /ˈfskaʑɲik/ (n)
ポインタ
  (informatyka, informatyczny) adres w pamięci
  długi i cienki przedmiot do wskazywania
インジケータ
  (statystyka, statystyczny) liczbowe przedstawienie pewnej wielkości

wspaniały /fspãˈɲawɨ/ (adj)
素晴らしい
  cudowny, idealny, doskonały

wspierać /ˈfspʲjɛraʨ̑/ (v)
援助
  dawać komuś wsparcie, pomoc, opiekę

wspominać /fspɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
思い出す
  sięgać pamięcią do wydarzenia lub osoby z przeszłości

wspomnienie /fspɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
思い出
  obraz przeszłości w pamięci

wspólnota /fspulˈnɔta/ (n)
共同体
  grupa ludzi / państw związanych podobnymi poglądami / dążeniami

wspólny /ˈfspulnɨ/ (adj)
一般的な
  charakterystyczny w równym stopniu dla grupy osób lub rzeczy
  wykonywany razem przez kilka osób
共通
  należący lub używany przez kilka osób

współczucie /fspuwˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
同情, 憐愍
  zdolność emocjonalnej solidarności z cierpiącym, poszkodowanym

współczuć /ˈfspuwʧ̑uʨ̑/ (v)
同情 する
  czuć emocjonalną bliskość z osobą cierpiącą

współczynnik /fspuwtʃˈɨnɲik/ (n)
係数
  (matematyka, matematyczny) wartość stanowiąca mnożnik jakiejś wielkości lub wyrażenia matematycznego
  jeden z czynników oddziałujących

współczynnik załamania /fspuwˈʧ̑ɨ̃ɲːiɡ ˌzawãˈmãɲa/ (n)
屈折率
  (fizyka, fizyczny) stosunek prędkości fazowej w ośrodku odniesienia do prędkości fazowej w opisywanym ośrodku;

współgrać /ˈfspuwɡraʨ̑/ (v)
映る
  wzajemnie się dopełniać, działać wspólnie

współlokator /ˌfspuwlɔˈkatɔr/ (n)
ハウスメイト
  ktoś, z kim się wspólnie mieszka

współpraca /fspuwˈpraʦ̑a/ (n)
協力
  wspólne działanie kilku podmiotów

współpracować /ˌfspuwpraˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
協力
  pracować wspólnie z kimś w celu osiągnięcia określonego rezultatu

współpracownik /ˌfspuwpraˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
協力者
  osoba lub inny podmiot pracujący wspólnie z inną osobą lub podmiotem

współrzędna /fspuwʒˈɛndna/ (n)
座標
  (matematyka, matematyczny) liczba lub układ liczb określające położenie punktu na linii, na płaszczyźnie, na powierzchni, w przestrzeni

wstawać /ˈfstavaʨ̑/ (v)
起きる
  wychodzić z posłania po śnie lub odpoczynku
立ち上がる, 立つ
  zmieniać pozycję ciała z leżącej lub siedzącej do stojącej

wstrzemięźliwy /fstʃˌɛmjɛ̃ʑlˈivɨ/ (adj)
ほどほどの
  zachowujący umiar, potrafiący powstrzymać się od czego

wstrząs /fsṭʃɔ̃w̃s/ (n)
衝撃
  (medycyna, medyczny) zaburzenia czynności organizmu występujące jako reakcja na ciężkie urazy, następstwo operacji itp.;
  silne, gwałtowne drgnięcie

wstyd /fstɨt/ (n)
恥, 面汚
  (psychologia, psychologiczny) niemiłe uczucie spowodowane świadomością zrobienia czegoś nieodpowiedniego, złego;
恥, 羞恥心
  uczucie onieśmielenia, zażenowania

wstydzić się /ˈfstɨʥ̑iʨ̑‿ɕɛ/ (v)
恥じる
  odczuwać wstyd (gdy się zrobi coś niewłaściwego)

wstążka /ˈfstɔ̃w̃ʃka/ (n)
リボン
  (informatyka, informatyczny) element interfejsu użytkownika, zastępujący tradycyjne menu i paski narzędzi;
  (sport, sportowy) przyrząd używany w gimnastyce artystycznej;
  ozdobny, wąski pasek tkaniny

wstępny /ˈfstɛ̃mpnɨ/ (adj)
予備的
  robiony na początku (wstępie)

wszechstronny /fʃɛxstrˈɔnnɨ/ (adj)
包括的
  obejmujący możliwie jak najwięcej aspektów czegoś

wszechświat /ˈfʃɛxʲɕfʲjat/ (n)
宇宙
  cała przestrzeń, czas, materia i energia; kosmos;

wszystek /ˈfʃɨstɛk/ (pronoun)
全て
  taki, który wyczerpuje cały zbiór nie pozostawiając nic

wszystkie drogi prowadzą do Rzymu /ˈfʃɨstʲcɛ ˈdrɔɟi prɔˈvaʣ̑ɔ̃w̃ dɔ‿ˈʒɨ̃mu/ (proverb)
すべての道はローマに通ず, 全ての道はローマに通ず
  do jednego miejsca, celu można dojść na różne sposoby

wszystko /ˈfʃɨstkɔ/ (indefinitePronoun)
全て, 全部
  ogół rzeczy i spraw

wszędzie /ˈfʃɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (adv)
どこでも
  w każdym miejscu

wtorek /ˈftɔrɛk/ (n)
火曜日
  drugi dzień tygodnia

wtyczka /ˈftɨʧ̑ka/ (n)
プラグ
  (elektryczność) element umożliwiający podłączenie urządzeń elektrycznych, zasilanych z sieci elektrycznej do gniazda elektrycznego;

wujek /ˈvujɛk/ (n)
伯父
  brat matki

wulkan /ˈvulkãn/ (n)
火山
  miejsce na powierzchni Ziemi, z którego wydobywa się lawa, gazy i popioły;
  forma terenu powstała wskutek aktywności wulkanu (1.1)

wy /vɨ/ (personalPronoun)
あなた
  druga osoba liczby mnogiej, rodzaj męskoosobowy i niemęskoosobowy

wybielacz /vɨˈbʲjɛlaʧ̑/ (n)
漂白剤
  (chemia, chemiczny) środek chemiczny służący do wybielania m.in. tkanin, urządzeń sanitarnych lub zębów;

wybierać /vɨˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
選ぶ
  dokonywać wyboru

wybitny /vɨˈbʲitnɨ/ (adj)
傑出した
  wybijający się ponad przeciętność, górujący nad otoczeniem, nieprzeciętny, niezwykle uzdolniony

wyborca /vɨˈbɔrʦ̑a/ (n)
選挙人
  osoba uprawniona do uczestnictwa w głosowaniu/wyborach

wybory /vɨˈbɔrɨ/ (n)
選任
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) proces, w którym obywatele wybierają spośród zgłoszonych kandydatów swoich przedstawicieli do organów władzy;

wybredny /vɨˈbrɛdnɨ/ (adj)
好みのむずかしい
  taki, który jest kapryśny, trudny do zaspokojenia, zadowolenia; taki, któremu trudno zaspokoić, dogodzić

wybrzeże /vɨˈbʒɛʒɛ/ (n)
浦, 磯
  (geografia, geograficzny) wąski obszar znajdujący się po obu stronach linii brzegowej;

wybór /ˈvɨbur/ (n)
最適
  wybranie jednej z wielu możliwości

wychowanie /ˌvɨxɔˈvãɲɛ/ (n)
しつけ
  całokształt działań służących ukształtowaniu człowieka pod względem moralnym, umysłowym i fizycznym; przygotowywanie kogoś do życia w społeczeństwie

wychowawczy /vˌɨxɔvˈaftʃɨ/ (adj)
教育的
  dotyczący wychowania i nauczania

wycie /ˈvɨʨ̑ɛ/ (n)
叫び声
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wyć

wycieczka /vɨˈʨ̑ɛʧ̑ka/ (n)
遠足
  wędrówka w celach rekreacyjnych lub turystycznych

wycieraczka /ˌvɨʨ̑ɛˈraʧ̑ka/ (n)
ドアマット
  mata leżąca przed wejściem do budynku lub na granicy pomieszczeń służąca do czyszczenia butów;

wycierać /vɨˈʨ̑ɛraʨ̑/ (v)
拭く
  usuwać z czegoś nalot lub osad przez pocieranie

wyciąg krzesełkowy /ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk ˌːʃɛsɛwˈkɔvɨ/ (n)
チェアリフト
  rodzaj wyciągu linowego popularny w górach, przewożący pasażerów na otwartych siedziskach;

wyczyn /ˈvɨʧ̑ɨ̃n/ (n)
偉業
  dokonanie czegoś niezwykłego, brawurowego

wydanie /vɨˈdãɲɛ/ (n)
版
  (drukarstwo, drukarski) wszystkie egzemplarze danego dzieła wydrukowane z tego samego składu drukarskiego

wydarzenie /ˌvɨdaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
出来事
  to, co się stało

wydawnictwo /ˌvɨdavʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
出版社
  firma, która wydaje (drukuje i sprzedaje księgarniom) książki

wydma /ˈvɨdma/ (n)
砂丘, 砂山
  piaszczyste wzniesienie usypane przez wiatr;

wydra /ˈvɨdra/ (n)
カワウソ, 川獺
  (zoologia, zoologiczny) (Lutrinae), ssak wód przybrzeżnych o wydłużonym ciele i brązowej sierści;

wydział /ˈvɨʥ̑aw/ (n)
学部
  dział wyższej uczelni obejmujący określoną dziedzinę

wydzielina /vˌɨdʑɛlˈina/ (n)
分泌物
  (biologia, biologiczny) substancja fizjologiczna produkowana przez komórki gruczołowe

wygląd /ˈvɨɡlɔ̃nt/ (n)
外観, 見掛け, 外見, 見た目, 見目, 風采
  grupa cech tworzących obraz zewnętrzny człowieka, zwierzęcia lub przedmiotu

wyglądać /vɨˈɡlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
見える
  mieć dany wygląd

wygnaniec /vɨɡnˈaɲʲɛts/ (n)
亡命者
  ktoś skazany na wygnanie, wypędzony

wygoda /vɨɡˈɔda/ (n)
便利
  coś ułatwiającego wykonywanie jakichś czynności

wyjawiać /vɨˈjavʲjäʨ̑/ (v)
明かす
  sprawiać, że coś staje się wiadome; dawać informację o czymś, co dotychczas było trzymane w tajemnicy

wyjaśniać /vɨˈjäɕɲäʨ̑/ (v)
説明する
  czynić coś zrozumiałym

wyjaśnienie /ˌvɨjäɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
説明
  przedstawienie, omówienie istoty problemu bądź zagadnienia; wytłumaczenie, uczynienie zrozumiałym

wyjątek /vɨˈjɔ̃ntɛk/ (n)
例外
  coś, do czego nie stosuje się powszechna reguła
  (informatyka, informatyczny) w programowaniu: obiekt używany do przerwania normalnego działania programu i przeniesienia informacji o błędzie do innego miejsca programu

wyjątkowo /ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɔ/ (adv)
例外的
  niekiedy, nieczęsto, bardzo rzadko
特別
  w sposób szczególny, nadzwyczajny

wyjątkowy /ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
並外れる
  wyróżniający się czymś nieprzeciętnym; taki, który jest wyjątkiem

wyjście /ˈvɨjɕʨ̑ɛ/ (n)
出口
  droga lub otwór, którym się wychodzi
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wyjść

wyjść /vɨjɕʨ̑/ (v)
外出する
  opuścić jakieś miejsce
  zakończyć pobyt w jakimś miejscu

wyka /vˈɨka/ (n)
烏野豌豆
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin zielnych należący do rodziny bobowatych;

wykałaczka /ˌvɨkaˈwaʧ̑ka/ (n)
species:Lindera umbellata 黒文字
  (gastronomia) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki, zaostrzony patyczek służący do wtykania w małe porcje jedzenia, koreczki, aby ułatwić ich branie z talerza
楊枝, 楊子, species:Lindera umbellata 黒文字, 爪楊枝
  cienki, zaostrzony patyczek ((dawniej, dawny) także piórko) służący do usuwania spomiędzy zębów resztek jedzenia;

wykluwać się /vɨˈkluvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
孵る, かえる
  (zoologia, zoologiczny) (zootechnika, zootechniczny) wydostawać się z jaja

wykrywacz kłamstw /vɨˈkrɨvaʧ̑ ˈkwãmstf/ (n)
嘘発見器
  (potocznie, potoczny) wariograf, poligraf

wykrzyknik /vɨˈkʃɨcɲik/ (n)
間投詞, 感動詞
  (gramatyka) nieodmienne słowo lub wyrażenie służące do wyrażenia stanu emocjonalnego, nakazu lub do imitacji odgłosu z otaczającego świata;
感嘆符
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do wzmacniania ekspresji wypowiedzi, zapisywany za pomocą kropki i umieszczonej nad nią pionowej kreski: !;

wykształcenie /ˌvɨkʃtawˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
教育
  poziom wiedzy nabytej na drodze nauki

wykład /ˈvɨkwat/ (n)
講義
  dłuższa, zaplanowana wypowiedź ustna służąca przekazaniu słuchaczom wiedzy na jakiś temat

wylogowanie /vˌɨlɔɡɔvˈaɲʲɛ/ (n)
ログアウト, ログオフ
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wylogować

wymagać /vɨ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
挑戦する
  żądać, chcieć coś od kogoś; domagać się

wymawiać /vɨ̃ˈmavʲjäʨ̑/ (v)
発音する
  wyrażać coś dźwiękowo, słownie

wymiana /vɨ̃ˈmʲjãna/ (n)
交換
  otrzymanie czegoś od kogoś w zamian za coś innego

wymiar /ˈvɨ̃mʲjar/ (n)
寸法
  (matematyka, matematyczny) minimalna liczba współrzędnych, którymi da się opisać położenie punktu w przestrzeni;

wymieniać /vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑/ (v)
両替
  dokonywać wymiany, zmiany - dawać coś za coś innego

wymiennik ciepła /vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲːic ˈʨ̑ɛpwa/ (n)
熱交換器
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wymiany ciepła;

wymiociny /ˌvɨ̃mʲjɔ̇ˈʨ̑ĩnɨ/ (n)
反吐
  to, czym się wymiotuje

wymię /ˈvɨ̃mʲjɛ/ (n)
乳房
  (zoologia, zoologiczny) gruczoł mlekowy niektórych ssaków, zwłaszcza hodowlanych;

wymowa /vɨ̃ˈmɔva/ (n)
発音
  sposób artykulacji dźwięków mowy;

wynajmować /ˌvɨ̃najˈmɔvaʨ̑/ (v)
貸す
  zezwalać komuś na korzystanie ze swojej własności w zamian za opłatę

wynalazek /ˌvɨ̃naˈlazɛk/ (n)
発明
  coś, co wynaleziono;

wynaleźć /vɨnˈalɛɕtɕ/ (v)
発明する
  odkryć lub opracować coś, co wcześniej było nieznane

wynikać /vɨ̃ˈɲikaʨ̑/ (v)
帰結する
  być wynikiem, konsekwencją, skutkiem, rezultatem czegoś; stawać się następstwem; mieć w czymś początek

wyobraźnia /ˌvɨɔˈbraʑɲa/ (n)
想像力
  zdolność przywoływania i tworzenia w myślach wyobrażeń;

wyobrażenie /ˌvɨɔbraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
心像
  obraz czegoś (przedmiotu, osoby, przebieg sytuacji) stworzony w świadomości na podstawie spostrzeżeń

wypadek /vɨˈpadɛk/ (n)
事故
  nieszczęśliwe zdarzenie, w którym ktoś ucierpiał

wypowiadać /ˌvɨpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
謳う
  wyrażać coś słowami, w mowie

wyprzedaż /vɨˈpʃɛdaʃ/ (n)
セール
  (handel, handlowy) sprzedaż towaru, zazwyczaj po obniżonych cenach, w celu pozbycia się go, najczęściej pod koniec sezonu lub w ramach likwidacji sklepu

wypukły /vɨˈpukwɨ/ (adj)
凸面
  łukowato wygięty i wystający ponad powierzchnię czegoś

wyraźny /vɨˈraʑnɨ/ (adj)
明白
  taki, który jest przejrzysty, zrozumiały, jasny, wyrazisty

wyrażenie /ˌvɨraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
表現
  (językoznawstwo, językoznawczy) zespół wyrazów mających ze sobą związek składniowy

wyrok /ˈvɨrɔk/ (n)
判決
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) orzeczenie sądu rozstrzygające merytorycznie sprawę będącą przedmiotem postępowania sądowego;

wyrostek robaczkowy /vɨˈrɔstɛk ˌrɔbaʧ̑ˈkɔvɨ/ (n)
虫垂
  (anatomia, anatomiczny) cienkie uwypuklenie jelita ślepego u niektórych ssaków, m.in. u człowieka;

wyrozumiały /vˌɨrɔzumjˈawɨ/ (adj)
納得
  podchodzący ze zrozumieniem do czyjegoś niewłaściwego postępowania i skłonny wybaczać

wyróżniać /vɨˈruʒʲɲäʨ̑/ (v)
目立つ
  wyodrębniać się z otoczenia

wysiłek /vɨˈɕiwɛk/ (n)
努力
  wytężenie sił lub dołożenie starań w celu zdobycia, osiągnięcia czegoś

wysoki /vɨˈsɔci/ (adj)
高い
  mający duże znaczenie, cieszący się szacunkiem; używane również jako tytuł honorowy
  o dźwięku: mający dużą częstotliwość
  znajdujący się na dużej wysokości (wysoko)
  mający dużą zawartość czegoś (zwykle domyślnej cechy)
高い, たかい
  mający duży wymiar pionowy

wysokie napięcie /vɨˈsɔcɛ naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
高圧
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) napięcie elektryczne powyżej 1000 V (= tysiąca woltów); w elektroenergetyce: od 110 kV (= stu dziesięciu kilowoltów)

wysokość /vɨˈsɔkɔɕʨ̑/ (n)
高さ
  wymiar pionowy czegoś
  odległość od ziemi

wyspa /ˈvɨspa/ (n)
島
  (geografia, geograficzny) ląd otoczony ze wszystkich stron wodami morza, jeziora lub rzeki;

wysportowany /vˌɨspɔrtɔvˈanɨ/ (adj)
強壮
  świadczący o sprawności fizycznej dzięki uprawianiu sportu

wystarczająco /ˌvɨstarʧ̑aˈjɔ̃nʦ̑ɔ/ (adv)
十分
  w sposób wystarczający; dostatecznie, odpowiednio

wystawa /vɨˈstava/ (n)
展覧会
  zbiór eksponatów, przedmioty ustawione na pokaz

wysypka /vɨsˈɨpka/ (n)
発疹
  (medycyna, medyczny) wykwity skórne lub na błonach śluzowych będące objawem jakiejś choroby

wysyłać /vɨˈsɨwaʨ̑/ (v)
送る
  polecać komuś udanie się dokądś w jakimś celu
  przekazywać komuś coś za pośrednictwem innych osób lub urządzeń technicznych
  nadawać, wydawać z siebie; emitować

wyszukiwanie /ˌvɨʃuciˈvãɲɛ/ (n)
物色
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wyszukiwać

wysłannik /vɨˈswãɲːik/ (n)
使者
  osoba wysłana dokądś w określonym celu

wytrwałość /vɨˈtr̥fawɔɕʨ̑/ (n)
忍耐
  konsekwencja, upór, zdecydowanie w działaniu lub dążeniu do czegoś

wytwarzać /vɨˈtfaʒaʨ̑/ (v)
作る
  produkować na większą skalę, wydawać

wywiad /ˈvɨvʲjat/ (n)
インタビュー
  rozmowa prowadzona przez dziennikarza z osobą lub grupą osób, mająca na celu przybliżenie poglądów lub działań tych osób odbiorcom

wywoływać /ˌvɨvɔˈwɨvaʨ̑/ (v)
起こす
  powodować

wyznacznik /vɨˈznaʧ̑ʲɲik/ (n)
行列式
  (matematyka, matematyczny) jedna z funkcji w algebrze; wyróżnik, za pomocą którego prosto i krótko formułuje się reguły dotyczące istnienia i liczby rozwiązań układu algebraicznych równań liniowych;
  to, co wyznacza coś lub wskazuje na coś

wyznanie /vɨˈznãɲɛ/ (n)
告白
  przyznanie się do czegoś

wyznanie wiary /vɨznˈaɲʲɛ vʲˈarɨ/ (n)
信条
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krótki i zwięzły kanoniczny zbiór podstawowych dogmatów, wierzeń określonej religii

wyzwanie /vɨˈzvãɲɛ/ (n)
チャレンジ
  trudne zadanie, nowa sytuacja wymagająca zmierzenia się z nią

wyzwisko /vɨzvˈiskɔ/ (n)
野次
  słowo obraźliwe dla kogoś

wyć /vɨʨ̑/ (v)
吠える
  o ludziach przeciągle krzyczeć z bólu lub żałości
  o zwierzętach (zazw. wilkach, psach, hienach) wydawać długi zawodzący głos, przeciągle skowyczeć

wyłącznie /vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
専ら
  od: wyłączny; wyłączając wszystko inne, wszystkich innych

wyścig /ˈvɨɕʨ̑ik/ (n)
レース
  (sport, sportowy) zawody, w których usiłuje się wyprzedzić pozostałych zawodników, stara się być szybszym od nich;

wyśmiewać /vɨɕmʲˈɛvatɕ/ (v)
嘲る
  ośmieszać, wytykając braki, słabości, wady

wyświetlacz /vɨˈɕfʲjɛtlaʧ̑/ (n)
ディスプレイ
  tablica informacyjna lub moduł urządzenia elektronicznego, który świecąc podaje informacje

wyżyna /vɨˈʒɨ̃na/ (n)
高地
  (geografia, geograficzny) obszar, którego wysokości bezwzględne przekraczają 300 metrów n.p.m., a wysokości względne są na ogół mniejsze niż 300 metrów;

wzajemny /vzaˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
互い
  dokonywany przez obie strony, osoby wobec siebie nawzajem; taki, który jest odwzajemniony

wzdłuż /vzdwuʃ/ (preposition)
沿う
  …informujący o położeniu czegoś lub o odbywaniu się jakiejś czynności równolegle do długości danego obiektu

wzgląd /vzɡlɔ̃nt/ (n)
思考
  branie pod uwagę, liczenie się

względność /ˈvzɡlɛ̃ndnɔɕʨ̑/ (n)
相対
  zależność czegoś od różnych czynników

wzgórze /ˈvzɡuʒɛ/ (n)
視床
  (medycyna, medyczny) część międzymózgowia znajdująca się pod spoidłem wielkim;

wziąć ślub /vʑˈɔɲtɕ ɕlˈup/ (v)
結婚する
  zawrzeć związek małżeński

wzloty i upadki /ˈvzlɔtɨ ˌi‿uˈpatʲci/ (idiom)
浮き沈み
  okresy powodzenia, szczęścia i jego braku

wzniosły /vzɲʲˈɔswɨ/ (adj)
崇高
  odznaczający się szlachetnością dążeń

wznosić /ˈvznɔɕiʨ̑/ (v)
建立
  budować coś ku górze, coraz wyżej

wzrost /vzrɔst/ (n)
増加
  zwiększanie się jakiejś wartości

wzruszenie /vzruʃˈɛɲʲɛ/ (n)
感動
  (psychologia, psychologiczny) stan emocjonalny wynikający z czułości, tkliwości, współczucia przy zetknięciu się z czym lub kim

wzwód /vzvˈut/ (n)
勃起
  (fizjologia, fizjologiczny) podniesienie się, powiększenie i usztywnienie prącia umożliwiające odbycie stosunku płciowego

wzór /vzur/ (n)
模範
  kolorystyczny motyw (najczęściej z powtarzających się elementów) nadrukowany, namalowany lub wyhaftowany na jakiejś powierzchni lub materiale (ubraniu, kartce)
公式
  sekwencja symboli (liter, cyfr, znaków) dotyczący prawa matematycznego, fizycznego lub chemicznego

wódka /ˈvutka/ (n)
おさけ, お酒, さけ, 御酒, 酒
  (spożywczy) wysokoprocentowy napój alkoholowy składający się z destylatu alkoholowego i wody, czasem z dodatkiem innych składników;

wówczas /ˈvufʧ̑as/ (pronoun)
当時, その とき
  odsyła do okresu czasu, o którym mowa w danej wypowiedzi

wóz /vus/ (n)
車
  (potocznie, potoczny) dowolny pojazd o co najmniej czterech kołach, również wagon

wózek /ˈvuzɛk/ (n)
トロリー
  mały pojazd kołowy;

wózek dziecięcy /vˈuzɛɡ dʑɛtɕˈɛntsɨ/ (n)
ベビーカー
  ręcznie pchany pojazd do przewożenia małego dziecka;

wózek inwalidzki /ˈvuzɛk ˌĩnvaˈlʲiʦ̑ʲci/ (n)
車椅子
  wózek poruszany siłą rąk lub prowadzony przez opiekuna, na którym siedzi osoba niemogąca się poruszać na nogach ze względu na niepełnosprawność, chorobę, uraz itd.

wózek sklepowy /ˈvuzɛk sklɛˈpɔvɨ/ (n)
ショッピングカート
  (handel, handlowy) specjalny wózek na duże zakupy w supermarkecie;

wózek widłowy /ˈvuzɛɡ vʲidˈwɔvɨ/ (n)
フォークリフト
  (motoryzacja) niewielki pojazd do przeładunku towarów, wyposażony w podnośnik widłowy;

wół /vuw/ (n)
去勢雄牛
  (zoologia, zoologiczny) wykastrowany samiec bydła domowego;

wąski /ˈvɔ̃w̃sʲci/ (adj)
狭い
  mający niewielką szerokość

wątek /ˈvɔ̃ntɛk/ (n)
スレッド
  (informatyka, informatyczny) jednostka wykonawcza w obrębie jednego procesu, będąca kolejnym ciągiem instrukcji wykonywanym w obrębie tych samych danych (w tej samej przestrzeni adresowej);
  w powieści, filmie lub innym utworze fabularnym - wydarzenia dotyczące jednej postaci, składające się na akcję;
横糸
  sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici osnowy; także same nici tworzące ten układ

wątpić /ˈvɔ̃ntpʲiʨ̑/ (v)
疑う
  nie wierzyć, nie dowierzać; nie mieć pewności; podawać w wątpliwość, podać w wątpliwość

wątpliwość /vɔ̃ntˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
疑問, 不審, 疑い
  brak pewności co do prawdziwości, słuszności czegoś

wątroba /vɔ̃nˈtrɔba/ (n)
肝臓, 肝
  (anatomia, anatomiczny) duży, wielofunkcyjny gruczoł występujący u wszystkich kręgowców, a także u niektórych innych zwierząt;

wątły /vˈɔntwɨ/ (adj)
ちっぽけ
  słabej budowy

wąż /vɔ̃w̃ʃ/ (n)
蛇, ヘビ
  (herpetologia, herpetologiczny) przedstawiciel podrzędu beznogich gadów o podłużnym ciele;

węch /vɛ̃w̃x/ (n)
嗅覚
  zmysł pozwalający czuć zapachy i substancje lotne; zmysł powonienia;

wędka /ˈvɛ̃ntka/ (n)
釣り竿
  sprzęt służący do amatorskiego połowu ryb, składający się najczęściej z wędziska, żyłki, spławika i haczyka;

wędkarstwo /vɛ̃ntˈkarstfɔ/ (n)
釣り
  rodzaj hobby i sportu, polegający na łowieniu ryb na wędkę;

wędzony /vɛndʑˈɔnɨ/ (adj)
燻製
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie wędzenia

węgiel /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
炭素
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu C i liczbie atomowej 6;
石炭
  (geologia, geologiczny) bryłka rudy z dużą zawartością węgla (1.1), materiał opałowy;

węgiel brunatny /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl brũˈnatnɨ/ (n)
亜炭
  (geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego roślinnego, pochodząca z okresu neogenu;

węgiel drzewny /vˈɛŋɡʲɛl dʒˈɛvnɨ/ (n)
木炭
  (chemia, chemiczny) produkt spalania drewna przy ograniczonym dostępie tlenu, lekki i czarny, złożony z węgla pierwiastkowego zanieczyszczonego popiołem i związkami organicznymi

węgierski /vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci/ (adj)
ハンガリー語
  związany z Węgrami, dotyczący Węgier lub Węgrów

węglan /ˈvɛ̃ŋɡlãn/ (n)
炭酸塩
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu węglowego;

węglan litu /ˈvɛ̃ŋɡlãn ˈlʲitu/ (n)
炭酸リチウム
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól litowa kwasu węglowego, bezwonny, krystaliczny, biały proszek, stosowany w produkcji gotowych zapraw budowlanych i jako lek przeciwdepresyjny;

węglowodan /ˌvɛ̃ŋɡlɔˈvɔdãn/ (n)
炭水化物
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny składający się z atomów węgla, wodoru i tlenu;

węglowodór /vˌɛŋɡlɔvˈɔdur/ (n)
炭化水素
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny organiczny złożony wyłącznie z atomów węgla i wodoru;

węgorz /ˈvɛ̃ŋɡɔʃ/ (n)
鰻
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny Anguillidae, węgorzowatych;

węzeł /ˈvɛ̃w̃zɛw/ (n)
ノット, 結び目
  (marynarka) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka służąca do określania prędkości, równa jednej mili morskiej na godzinę; w meteorologii używana do określania prędkości wiatrów;
結び目
  połączenie, umocowanie lub skrócenie lin lub podobnych materiałów poprzez związanie lub przeplecenie;
  (matematyka, matematyczny) dowolna krzywa zwykła zamknięta zanurzona w przestrzeni trójwymiarowej;

węzeł gordyjski /ˈvɛ̃w̃zɛw ɡɔrˈdɨjsʲci/ (n)
ゴルディオスの結び目
  zagadka (problem) trudna do rozwiązania; skomplikowany problem

władca /ˈvwatʦ̑a/ (n)
支配者
  osoba, która włada (rządzi) w kraju o ustroju innym niż republika

władza /ˈvwaʣ̑a/ (n)
権力
  relacja, w której jedna strona – rządząca – ma możliwość oddziaływania na drugą

własność /ˈvwasnɔɕʨ̑/ (n)
財産, 資産
  prawo do rozporządzania daną rzeczą i korzystania z niej;
  rzecz posiadana przez kogoś

właz /vwas/ (n)
マンホール
  otwór do wchodzenia, szczególnie na statkach

właściciel /vwaɕˈʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
主
  osoba, do której coś należy, która jest w posiadaniu danej rzeczy; ten, kto ma coś na własność

właściwie /vwaɕˈʨ̑ivʲjɛ/ (adv)
実, 本当
  należycie, adekwatnie, tak jak się powinno, poprawnie

właściwie /vwaɕˈʨ̑ivʲjɛ/ (particle)
一体, 一体全体
  partykuła podkreślająca brak zrozumienia sytuacji

właściwy /vwaɕˈʨ̑ivɨ/ (adj)
きちんとした
  taki, który jest odpowiedni, spełnia określone warunki

właśnie /ˈvwaɕɲɛ/ (particle)
さっき
  …potwierdzająca słuszność przypuszczenia zawartego w pytaniu rozmówcy
  …wyróżniająca, ze względu na określoną cechę, dany obiekt lub stan rzeczy i przeciwstawiająca go innym

włos /vwɔs/ (n)
髪, 毛
  nitkowaty twór, pochodzenia naskórkowego, występujący na powierzchni skóry ssaków;

włoski /ˈvwɔsʲci/ (adj)
イタリア, イタリア語
  związany z Włochami, dotyczący Włoch lub Włochów, wywodzący się z Włoch
  charakterystyczny dla Włoch i Włochów, mający cechy lub właściwości przypisywane Włochom lub Italii

włoski /ˈvwɔsʲci/ (n)
イタリア語, 伊語
  język z grupy romańskich, używany między innymi we Włoszech;

włoskość /ˈvwɔskɔɕʨ̑/ (n)
イタリアらしさ
  typowo włoski charakter czegoś, kogoś

włosy /ˈvwɔsɨ/ (n)
髪, 髪の毛, ヘア
  owłosienie głowy ludzkiej

włócznia /ˈvwuʧ̑ʲɲa/ (n)
槍
  ogólna nazwa długiej prostej broni drzewcowej; ; (zobacz) też włócznia w Encyklopedii staropolskiej

włókiennictwo /ˌvwucɛ̇̃ɲˈːiʦ̑tfɔ/ (n)
機業, 繊維工業
  gałąź przemysłu zajmująca się produkcją tkanin, nici, dzianin, itp.

włókno /ˈvwuknɔ/ (n)
繊維
  jednostka strukturalna materiału o długości znacznie większej niż przekrój;

włączać /ˈvwɔ̃n͇ʧ̑aʨ̑/ (v)
組み込む
  wcielać kogoś lub coś do jakiegoś zbioru

wścieklizna /fʲɕʨ̑ɛkˈlʲizna/ (n)
狂犬病
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wirusowa, zawsze śmiertelna choroba zakaźna niektórych zwierząt, mogąca przenieść się na człowieka;

yakuza /jakˈuza/ (n)
ヤクザ, やくざ
  członek mafii japońskiej;

yerba mate /ˈjɛrba ˈmatɛ/ (n)
マテ茶
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napar z ostrokrzewu paragwajskiego, popularny głównie w krajach Ameryki Południowej (Argentynie, Paragwaju, Urugwaju, Brazylii) i w niektórych krajach Bliskiego Wschodu (głównie Syrii i Libanie);

yeti /ˈjɛtʲi/ (n)
イエティー
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) duża, dwunożna istota, podobna do człowieka, o gęstym futrze, żyjąca rzekomo w Himalajach;

yuzu /jˈuzu/ (n)
柚 柚子
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) niewielkie uprawne drzewo lub krzew z gatunku Citrus × junos Siebold ex Tanaka, należącego do rodziny rutowatych;
  (spożywczy) jadalny owoc rośliny (1.1)

z /s/ /z/ /zet/ (preposition)
と
  …opisujący związek
  …wskazujący zawartość
から
  …wskazujący punkt początku ruchu
  …wskazujący źródło
  …wskazujący składnik, materiał

z całego serca /s‿ʦ̑aˈwɛɡɔ ˈsɛrʦ̑a/ (adv)
切なる
  całym sobą, całkowicie, angażując wszystkie swoje uczucia

z pewnością /s pɛvnˈɔɕtɕɔ̃/ (adv)
必ず
  (książkowy) na pewno, bez wątpienia, niewątpliwie, niechybnie

z poważaniem /ˌs‿pɔvaˈʒãɲɛ̃m/ (idiom)
不一
  formuła grzecznościowa zamieszczana na końcu listu skierowanego do urzędu lub mniej znanej nadawcy osobie

z powodu /s‿pɔˈvɔdu/
せい
  wprowadza przyczynę wystąpienia jakiejś sytuacji lub wykonania jakiejś czynności

z powrotem /s‿pɔˈvrɔtɛ̃m/ (adv)
もとへ
  ponownie, lecz w przeciwnym kierunku niż za pierwszym razem

za /za/ (preposition)
後ろ
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których czynność odbywa się w kierunku dalszym w stosunku do wyrażenia za przyimkiem
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których omawiany element znajduje się dalej w stosunku do wyrażenia za przyimkiem

za darmo /za dˈarmɔ/ (adv)
無料 で
  bezpłatnie, gratis

za kratkami /ˌza‿kratˈkãmʲi/ (idiom)
獄中
  (potocznie, potoczny) w więzieniu, w areszcie

zabawa /zaˈbava/ (n)
遊び
  ogół czynności, które wykonuje się dla przyjemności i wywołania zadowolenia

zabawka /zaˈbafka/ (n)
玩具
  rzecz służąca do zabawy;

zabawny /zaˈbavnɨ/ (adj)
面白い
  wywołujący rozbawienie, śmiech

zabijać /zaˈbʲijäʨ̑/ (v)
殺す
  pozbawiać życia
  (środowiskowy) (informatyka, informatyczny) zakończyć działanie programu w sposób wymuszony

zaburzenie /ˌzabuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
障害
  nieprawidłowość w działaniu czegoś powodująca odchylenie od określonej normy

zabójca /zaˈbujʦ̑a/ (n)
キラー
  ktoś, kto zabił lub zabija

zabójstwo honorowe /zabˈujstfɔ xˌɔnɔrˈɔvɛ/ (n)
名誉の殺人
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zabójstwo popełniane przez bliską osobę z rodziny ofiary motywowane chęcią „zmycia hańby”, spowodowanej uznawanym za rzekomo niewłaściwe zachowanie członka tejże rodziny;

zachodzić /zaˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
重なる
  częściowo przykrywać lub pokrywać się
着く, 辿り着く
  dochodzić do jakiegoś miejsca
沈む
  o ciałach niebieskich: znikać za horyzontem, za chmurą
寄る, 立ち寄る
  odwiedzać kogoś przy okazji
生ずる, 起こる
  zdarzać się, odbywać się, mieć miejsce

zachorować /ˌzaxɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
病気
  stać się chorym, popaść w chorobę

zachowanie /ˌzaxɔˈvãɲɛ/ (n)
行動
  sposób bycia, postępowania, działania; reakcja na bodźce, sytuacje;

zachód /ˈzaxut/ (n)
西
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego zachodu (1.1) w dniu równonocy;
日没
  chwila zniknięcia słońca, księżyca lub innego ciała niebieskiego za horyzontem

zachód słońca /ˈzaxut ˈswɔ̃j̃nʦ̑a/ (n)
日の入り
  zjawisko chowania się słońca za horyzont

zachęcać /zaˈxɛ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
勧める
  próbować wzbudzić w kimś chęć do czegoś

zachłanny /zaˈxwãnːɨ/ (adj)
貪欲
  pragnący więcej niż potrzebuje

zaciemniać /zatɕˈɛmɲʲatɕ/ (v)
難読化する
  zasłaniać źródło światła lub ograniczać jego dostęp, czyniąc dane miejsce ciemniejszym

zaczynać /zaˈʧ̑ɨ̃naʨ̑/ (v)
始まる
  przystępować do wykonywania jakiejś czynności

zadanie /zaˈdãɲɛ/ (n)
タスク
  coś, co należy wykonać

zadowalający /zˌadɔvˌalajˈɔntsɨ/ (adj)
満足
  wystarczająco dobry

zadowolenie /ˌzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
満足
  uczucie przyjemności wywołane spełnieniem się pragnień lub pomyślnym obrotem sprawy

zadowolony /ˌzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/ (adj)
満足している
  taki, który cieszy się, czerpie zadowolenie, satysfakcję z czegoś; radosny

zagadka /zaˈɡatka/ (n)
謎々
  gatunek literatury ludowej; element fabuły baśni;

zagranica /ˌzaɡrãˈɲiʦ̑a/ (n)
海外, 外国
  terytorium położone poza terytorium państwa, o którym mowa

zagrożenie /ˌzaɡrɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
脅し
  coś, co jest niebezpieczne

zaimek /zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
代名詞
  (gramatyka) część mowy, która zastępuje rzeczownik, przymiotnik, liczebnik lub przysłówek i pełni ich funkcje w zdaniu;

zaimek dzierżawczy /zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛɟ ʥ̑ɛrˈʒafʧ̑ɨ/ (n)
所有代名詞
  (gramatyka) zaimek, który wskazuje na przynależność czegoś bądź kogoś do danej osoby lub rzeczy

zainteresowanie /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãɲɛ/ (n)
興味
  zaciekawienie jakąś rzeczą, obiektem lub osobą

zając /ˈzajɔ̃nʦ̑/ (n)
野兎, 兎
  (zoologia, zoologiczny) dziki, roślinożerny gryzoń polny z długimi uszami;

zajączek /zaˈjɔ̃n͇ʧ̑ɛk/ (n)
子兔
  (zdrobniale) od: zając
  mały lub młody zając

zajęty /zaˈjɛ̃ntɨ/ (adj)
忙しい
  taki, który wykonuje pilnie jakieś zajęcie, czynność

zakaz /ˈzakas/ (n)
禁止
  zabronienie czegoś komuś

zakażenie /ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
感染症, 感染
  (medycyna, medyczny) wniknięcie chorobotwórczego drobnoustroju do organizmu

zakochany /ˌzakɔˈxãnɨ/ (adj)
あいこい
  taki, który zakochał się w kimś; odczuwający zakochanie

zakon /ˈzakɔ̃n/ (n)
騎士団
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zgromadzenie religijne lub świeckie związane ślubami, żyjące według ściśle określonych reguł;

zakrzep /zˈakʃɛp/ (n)
血栓
  (medycyna, medyczny) czop zbitej krwi wewnątrz naczynia krwionośnego, który zatyka je częściowo albo całkowicie

zakręt /ˈzakrɛ̃nt/ (n)
曲線
  odcinek drogi, na którym zmienia ona kierunek, bieg

zakurzony /zˌakuʒˈɔnɨ/ (adj)
ほこりっぽい
  pokryty kurzem; z widoczną warstwą, warstewką kurzu

zakwaterowanie /zˌakfatˌɛrɔvˈaɲʲɛ/ (n)
住む所
  (turystyka, turystyczny) czasowo zajmowane pomieszczenie mieszkalne

zakąska /zaˈkɔ̃w̃ska/ (n)
アペタイザー
  potrawa, niewielkie danie podawane przed głównym posiłkiem lub do wódki

zakład /ˈzakwat/ (n)
賭
  umowa między osobami będącymi odmiennego zdania, która polega na tym, że osoba, której zdanie okaże się mylne, płaci ustaloną kwotę, przekazuje rzecz materialną lub wartość niematerialną osobie, która ma rację bądź wykonuje jakąś czynność

zakładka /zaˈkwatka/ (n)
ブックマーク
  (informatyka, informatyczny) pamiętany w przeglądarce internetowej skrót do strony internetowej
  kawałek papieru, wstążki wkładany między kartki książki, gdy ktoś chce zaznaczyć miejsce, w którym przerwał czytanie

zakładnik /zaˈkwadʲɲik/ (n)
人質
  osoba przetrzymywana w celu wymuszenia jakiś korzyści;

zaleta /zaˈlɛta/ (n)
長
  dodatnia cecha charakteru

zamach /ˈzãmax/ (n)
暗殺
  targnięcie się na czyjąś własność lub czyjeś życie

zamach stanu /ˈzãmax ˈstãnu/ (n)
クーデター
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nagłe przejęcie władzy w państwie przez jednostkę lub grupę osób wbrew obowiązującemu prawu, często z użyciem siły;

zamarzać /zãˈmarzaʨ̑/ /zãˈmaʒaʨ̑/ (v)
凍る
  (fizyka, fizyczny) przechodzić ze stanu ciekłego w stan stały

zamek /ˈzãmɛk/ (n)
城
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) budynek warowny;
ロック, 錠
  (technologia, technika, techniczny) mechanizm zamykający drzwi, szuflady;

zamek błyskawiczny /ˈzãmɛɡ ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑nɨ/ (n)
ファスナー, ジッパー
  (krawiectwo) zapięcie służące do czasowego łączenia dwóch kawałków tkaniny;

zamiast /ˈzãmʲjast/ (conjunction)
代わり
  słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio

zamiast /ˈzãmʲjast/ (preposition)
代わり
  słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio

zamierzać /zãˈmʲjɛʒaʨ̑/ (v)
つもりである
  planować coś, mieć intencję coś zrobić

zamieszki /zãˈmʲjɛʃʲci/ (n)
騒乱
  demonstracje, uliczne manifestacje i starcia wyrażające bunt przeciwko władzy;

zamieć /ˈzãmʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
吹雪
  (meteorologia, meteorologiczny) śnieg podniesiony z powierzchni ziemi i niesiony przez wiatr;

zamiłowanie /ˌzãmʲiwɔˈvãɲɛ/ (n)
楽しみ
  znajdowanie dużej przyjemność w zajmowaniu się czymś, interesowaniu się czymś

zamknięty /zãˈmʲcɲɛ̃ntɨ/ (adj)
準備中
  bez dostępu, odizolowany

zamknąć /ˈzãmknɔ̃ɲʨ̑/ (v)
閉じる, 閉める
  sprawić, że coś przestaje być otwarte, np. okno

zamorski /zãˈmɔrsʲci/ (adj)
海外
  taki, który znajduje się lub pochodzi z terenów leżących za morzem

zamożny /zãˈmɔʒnɨ/ (adj)
裕福
  dysponujący dużym majątkiem

zamrażarka /ˌzãmraˈʒarka/ (n)
フリーザー
  urządzenie do zamrażania produktów spożywczych

zamsz /zãmʃ/ (n)
スエード
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rodzaj miękkiej w dotyku, nasiąkliwej skóry z delikatnym meszkiem (często owczej lub jeleniej);

zamówienie /ˌzãmuˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
注文
  ustne lub pisemne polecenie dostarczenia lub wykonania czegoś

zamówić /zãˈmuvʲiʨ̑/ (v)
注文する
  zlecić sprowadzenie przedmiotu, wykonanie usługi, rezerwację miejsca itp.

zamęt /ˈzãmɛ̃nt/ (n)
混乱
  sytuacja zakłócenia porządku

zanieczyszczenie /ˌzãɲɛʧ̑ɨʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
汚染
  stan bycia zanieczyszczonym

zapach /ˈzapax/ (n)
匂い
  węchowe wrażenie zmysłowe;

zapalenie /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
炎症
  (medycyna, medyczny) reakcja tkanki organicznej na infekcję, podrażnienie;

zapalenie okrężnicy /zˌapalˈɛɲʲɛ ˌɔkrɛ̃ʒɲˈitsɨ/ (n)
大腸炎
  (medycyna, medyczny) stan zapalny występujący w błonie śluzowej okrężnicy

zapalenie osierdzia /zˌapalˈɛɲʲɛ ɔɕˈɛrdʑa/ (n)
心膜炎
  (medycyna, medyczny) stan zapalny blaszek osierdzia;

zapalenie oskrzeli /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ɔˈskʃɛlʲi/ (n)
気管支炎
  (medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej oskrzeli;

zapalenie płuc /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈpwuʦ̑/ (n)
肺炎
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) stan zapalny miąższu płucnego występujący u ludzi i zwierząt;

zapalenie spojówek /zˌapalˈɛɲʲɛ spɔjˈuvɛk/ (n)
結膜炎
  (medycyna, medyczny) choroba oczu;

zapalenie wyrostka robaczkowego /zˌapalˈɛɲʲɛ vɨrˈɔstka rˌɔbatʃkɔvˈɛɡɔ/ (n)
虫垂炎
  (medycyna, medyczny) ostre lub rzadko przewlekłe schorzenie spowodowane zapaleniem wywołanym najczęściej zatrzymaniem treści pokarmowej w wyrostku;

zapalniczka /ˌzapalʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
ライター
  mały pojemniczek z gazem (lub z benzyną) służący do zapalania, niecenia ognia;

zapał /ˈzapaw/ (n)
熱意
  (książkowy) stan ogromnego podniecenia, gotowość do działania

zapałka /zaˈpawka/ (n)
マッチ
  cienki, krótki patyczek zakończony łebkiem z masy zapalającej się przy potarciu o draskę;

zapaść /ˈzapaɕʨ̑/ (n)
崩壊
  (medycyna, medyczny) stan ostrej niewydolności krążenia połączony z nagłym spadkiem ciśnienia krwi

zapiekanka /ˌzapʲjɛˈkãnka/ (n)
蒸し焼き
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie zapiekane w piekarniku, składającego się z różnych składników;

zapisywać /ˌzapʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
保存する
  (informatyka, informatyczny) zachowywać dane w pamięci

zapominalski /zˌapɔminˈalski/ (adj)
忘れっぽい
  taki, który ma skłonność do łatwego / szybkiego zapominania czegoś przez roztargnienie

zapominać /ˌzapɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
忘れる
  gubić coś, zostawiać coś gdzieś (= zapominać (1.1) zabrać coś ze sobą)
  tracić coś z pamięci, przestawać pamiętać o czymś

zapożyczenie /ˌzapɔʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
外来語
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona z języka obcego;

zapraszać /zaˈpraʃaʨ̑/ (v)
招く, 招待
  proponować komuś, aby przyszedł w odwiedziny

zaproszenie /ˌzaprɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
招待
  informacja o byciu mile widzianym w roli uczestnika określonego zdarzenia
招待状
  kartka papieru wyrażająca taką informację

zaprzeczenie /zˌapʃɛtʃˈɛɲʲɛ/ (n)
否定, 否
  wypowiedź zaprzeczająca czemuś, przeczenie, negacja

zapłata /zaˈpwata/ (n)
報酬
  należność za coś

zapłodnienie /zˌapwɔdɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
受精
  (biologia, biologiczny) dokonanie połączenia komórki jajowej z plemnikiem

zarabiać /zaˈrabʲjäʨ̑/ (v)
稼ぐ
  dostawać regularnie pieniądze za wykonywaną pracę

zaratusztrianizm /ˌzaratuʃtrʲˈjä̃ɲism̥/ (n)
ゾロアスター教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z religii monoteistycznych;

zaraźliwy /zˌaraʑlˈivɨ/ (adj)
伝染性の
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) łatwo szerzący się między organizmami

zarzut /ˈzaʒut/ (n)
非難
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) część aktu oskarżenia opisująca charakter popełnionego wykroczenia lub przestępstwa
  słownie sformułowane zastrzeżenie wobec kogoś lub czyjegoś zachowania

zarządzanie /ˌzaʒɔ̃nˈʣ̑ãɲɛ/ (n)
管理
  sprawowanie nad czymś zarządu

zaręczyny /zˌarɛntʃˈɨnɨ/ (n)
婚約
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) obrzęd wyrażenia woli bycia razem w małżeństwie;

zasada /zaˈsada/ (n)
塩基
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny cząsteczek składających się z atomu pierwiastka metalicznego i grupy wodorotlenowej;
主義
  reguła rządząca czymś

zasadzka /zaˈsaʦ̑ka/ (n)
不意打ち
  pułapka przygotowana w celu schwytania lub wyrządzenia komuś zła, krzywdy

zasiek /ˈzaɕɛk/ (n)
逆茂木
  (wojskowość, wojskowy) zapora lub ogrodzenie z drutu kolczastego, zwykle prowizoryczne

zasilacz /zaˈɕilaʧ̑/ (n)
電源回路
  urządzenie, które dostarcza energię elektryczną o określonych parametrach do innego urządzenia

zaskroniec /zaˈskrɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
ヤマカガシ
  (zoologia, zoologiczny) niejadowity wąż występujący na terenach podmokłych Europy, Azji i Afryki;

zaspać /ˈzaspaʨ̑/ (v)
寝坊
  obudzić się później niż się zamierzało, nie obudzić się na czas

zastępca /zaˈstɛ̃mpʦ̑a/ (n)
副
  ktoś, kto zastępuje jakąś osobę w obowiązkach

zasób /ˈzasup/ (n)
資源
  posiadane doświadczenie, wiedza, umiejętności

zasłona /zaˈswɔ̃na/ (n)
カーテン
  tkanina ograniczająca ilość światła wpadającego do pomieszczenia;

zatoka /zaˈtɔka/ (n)
湾
  (geografia, geograficzny) część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd;

zator /zˈatɔr/ (n)
塞栓
  (medycyna, medyczny) zaczopowanie naczynia krwionośnego przez wędrujące ciało obce, np. zakrzep

zatrucie /zatrˈutɕɛ/ (n)
中毒
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy spowodowany dostaniem się substancji trującej do organizmu

zatrucie pokarmowe /zatrˈutɕɛ pˌɔkarmˈɔvɛ/ (n)
食中毒
  (medycyna, medyczny) dolegliwość występująca po zjedzeniu pokarmu zarażonego wirusami lub bakteriami ((na przykład) salmonellą, gronkowcem);

zatrzymywać /ˌzaṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
止める
  unieruchamiać coś
  przerywać jakiś proces, maszynę, robienie czegoś
立ち止まる
  stawać w miejscu

zaufanie /ˌza<sup>w</sup>uˈfãɲɛ/ (n)
信用
  przeświadczenie, że można komuś ufać

zauważyć /ˌza<sup>w</sup>uˈvaʒɨʨ̑/ (v)
気付く
  dostrzec coś, patrząc w jakimś kierunku

zawartość /zaˈvartɔɕʨ̑/ (n)
内容
  ilość jakiegoś składnika w czymś

zawał serca /ˈzavaw ˈsɛrʦ̑a/ (n)
心筋梗塞
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) (zobacz) zawał mięśnia sercowego;

zawias /zˈavʲas/ (n)
蝶番
  (technologia, technika, techniczny) połączenie ruchome złożone z dwóch części złączonych przegubowo, do mocowania wiek, włazów, skrzydeł drzwi i okien

zawierać /zaˈvʲjɛraʨ̑/ (v)
含む
  mieć coś wewnątrz siebie; mieć coś za składnik siebie, składać się

zawody /zaˈvɔdɨ/ (n)
勝負
  impreza sportowa, podczas której zawodnicy rywalizują ze sobą

zawroty głowy /zaˈvrɔtɨ ˈɡwɔvɨ/ (n)
くらくら
  (medycyna, medyczny) nieprzyjemne, subiektywne odczucie wirowania lub braku równowagi;

zawstydzony /ˌzafstɨˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
恥ずかしい
  odczuwający zawstydzenie, wstyd

zawsze /ˈzafʃɛ/ (pronoun)
いつも, 常に
  w każdym momencie i sytuacji, bez przerwy

zawód /ˈzavut/ (n)
職業
  czynność, którą ktoś wykonuje, by zdobyć pieniądze

zazdrosny /zazˈdrɔsnɨ/ (adj)
羨ましそうな
  odczuwający zazdrość o coś; taki, który chce mieć coś całkowicie na własność
嫉妬深い
  taki, który boi się o coś własnego; podejrzliwy wobec wierności osoby, z którą jest w związku

zazdrościć /zazdrˈɔɕtɕitɕ/ (v)
羨む
  odczuwać zazdrość z braku czegoś, chcieć mieć coś, co ma ktoś inny

zazdrość /ˈzazdrɔɕʨ̑/ (n)
嫉妬
  podejrzenie, że ukochana osoba mogłaby nie być wierna

zazdrość o członek /zˈazdrɔɕtɕ ɔ tʃwˈɔnɛk/ (n)
ペニス羨望
  (psychologia, psychologiczny) termin psychoanalityczny będący żeńskim odpowiednikiem kompleksu kastracyjnego;

zazwyczaj /zaˈzvɨʧ̑aj/ (adv)
普段
  w większości przypadków

zaćmienie /zaˈʨ̑mʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
蝕, 食
  (astronomia, astronomiczny) zjawisko pozornego znikania ciała niebieskiego wywołane przez jego przesłanianie lub wejście w cień;

załącznik /zaˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
添付ファイル
  plik dołączony do wiadomości e-mail

zaświaty /zaˈɕfʲjatɨ/ (n)
冥界
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce poza światem realnym, gdzie przebywają zmarli

zbawić /zbˈavitɕ/ (v)
救う
  wyciągnąć kogoś z opresji, uratować

zbieg /zbʲjɛk/ (n)
合流点
  miejsce styku, zbliżenia się (np. żył wodnych, żył kruszcowych w skale, tras kolejowych, drogowych)

zbieżność /zbjˈɛʒnɔɕtɕ/ (n)
収束
  schodzenie się w jednym punkcie

zbiornik /ˈzbʲjɔrʲɲik/ (n)
タンク
  przedmiot przeznaczony do zbierania, przechowywania lub transportu materiałów, zwłaszcza cieczy i gazów

zbiór /zbʲjur/ (n)
集合
  (matematyka, matematyczny) kolekcja niepowtarzających się elementów;
  grupa, pewna liczba czegoś traktowana jako jedna całość
コレクション
  zbiór (1.1) wszystkich przedmiotów o jakiejś cesze należących do kogoś

zbocze /ˈzbɔʧ̑ɛ/ (n)
坂
  (geografia, geograficzny) pochyły teren stanowiący część góry, wzgórza, doliny czy wąwozu

zboczeniec /zbɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
痴漢
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek o nienormalnych zachowaniach, zwłaszcza seksualnych

zboże /ˈzbɔʒɛ/ (n)
穀物, 穀類
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodziny traw, uprawiana dla jadalnego ziarna

zbrodnia /ˈzbrɔdʲɲa/ (n)
犯罪
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) bardzo ciężkie przestępstwo;

zbrodnia katyńska /ˈzbrɔdʲɲa kaˈtɨ̃j̃ska/ (n)
カティンの森事件
  (historia, historyczny, historycznie) rozstrzelanie ponad dwudziestu tysięcy polskich oficerów (jeńców wojennych) dokonane przez NKWD w 1940 roku w Katyniu i innych miejscach w ZSRR;

zbrodnia wojenna /ˈzbrɔdʲɲa vɔˈjɛ̃nːa/ (n)
戦争犯罪
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) działanie poważnie naruszające prawa i zwyczaje wojenne, a także bulwersujące międzynarodową moralność i powagę traktatów;

zbrodniarz /zbrˈɔdɲʲaʃ/ (n)
犯人
  człowiek, który popełnił zbrodnię

zbroja /ˈzbrɔja/ (n)
鎧
  (historia, historyczny, historycznie) okrycie ochronne wojownika (niekiedy konia, słonia bojowego), zabezpieczające przed ciosami;

zbyt /zbɨt/ (adv)
あまり, あんまり
  nadmiernie, w nadmiarze, za bardzo, przesadnie

zbytnio /ˈzbɨtʲɲɔ/ (adv)
あまり, あんまり
  zbyt, nadmiernie, za bardzo

zdalny /ˈzdalnɨ/ (adj)
辺鄙
  (technologia, technika, techniczny) taki, który może być przeprowadzany na odległość

zdanie /ˈzdãɲɛ/ (n)
文
  (gramatyka) wypowiedzenie posiadające orzeczenie (osobową formę czasownika)

zdanie podrzędne /ˈzdãɲɛ pɔḍˈʒɛ̃ndnɛ/ (n)
従属節
  (gramatyka) w zdaniu złożonym: zdanie określające zdanie nadrzędne

zdanie złożone /ˈzdãɲɛ zwɔˈʒɔ̃nɛ/ (n)
重文
  (gramatyka) zdanie dające się podzielić na co najmniej dwa wypowiedzenia (zdania pojedyncze lub równoważniki zdania)

zdarzać /ˈzdaʒaʨ̑/ (v)
起こる
  wydarzać się, trafiać się

zdarzenie /zdaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
イベント
  (informatyka, informatyczny) zapis zajścia w systemie komputerowym określonej sytuacji;
  (matematyka, matematyczny) podzbiór przestrzeni probabilistycznej, symbolizujący pewien zestaw wyników eksperymentu;
  coś, co miało miejsce; co zdarzyło się

zdawać sobie sprawę /ˈzdavaʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈspravɛ/ (idiom)
気付く, 気付く て いる
  mieć pełną świadomość czegoś; rozumieć, wiedzieć coś, uświadamiać sobie coś

zdecydować /ˌzdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑/ (v)
決める
  podjąć decyzję

zdejmować /zdɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
脱ぐ
  ściągać ubranie, buty
  ściągać nakrycie głowy, okulary

zderzacz /zdˈɛʒatʃ/ (n)
コライダー
  urządzenie, które ma za zadanie coś zderzać

zderzak /ˈzdɛʒak/ (n)
バンパー
  (motoryzacja) element pojazdu służący do złagodzenia zderzenia pojazdu z drugim pojazdem lub przeszkodą;

zdesperowany /ˌzdɛspɛrɔˈvãnɨ/ (adj)
絶望的
  taki, który stracił nadzieję na coś, jest ogarnięty desperacją

zdolność /ˈzdɔlnɔɕʨ̑/ (n)
能力
  umiejętność zrobienia czegoś, predyspozycja do szybkiego opanowywania umiejętności
  naturalna sprawność i możliwość robienia czegoś

zdolny /ˈzdɔlnɨ/ (adj)
できる
  będący w stanie wykonać określoną czynność

zdrada /ˈzdrada/ (n)
反逆
  działanie na szkodę narodu lub kraju

zdrada stanu /ˈzdrada ˈstãnu/ (n)
大逆罪
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przestępstwo wymierzone przeciw najistotniejszym interesom państwa, jego bezpieczeństwu lub ustrojowi;

zdradzać /ˈzdraʣ̑aʨ̑/ (v)
不倫
  złamać przysięgę wierności w związku, zwykle przez odbycie stosunku seksualnego z inną osobą niż osoba, z którą jest się w związku

zdrajca /ˈzdrajʦ̑a/ (n)
裏切り者
  ktoś, kto zdradza swój naród, kraj, plemię, społeczność, itp.
  ktoś, kto porzuca wyznawane ideały, wartości

zdrobnienie /zdrɔbʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
指小辞
  (gramatyka) oznaczenie przedmiotu mniejszego w stosunku do poprzedniego, oznaczać może pieszczotliwy lub pogardliwy stosunek mówiącego do obiektu;

zdrowie /ˈzdrɔvʲjɛ/ (n)
健康
  stan organizmu, który funkcjonuje prawidłowo (przeciwieństwo choroby)

zdrowy /ˈzdrɔvɨ/ (adj)
健康
  taki, który nie cierpi na żadną chorobę, ma się dobrze

zebra /ˈzɛbra/ (n)
ゼブラ, 縞馬
  (zoologia, zoologiczny) afrykański ssak z rodziny koniowatych z charakterystycznymi pasami na sierści;

zebranie /zɛˈbrãɲɛ/ (n)
会合, 会議
  zgromadzenie grupy ludzi w celu omówienia jakiejś kwestii, poruszenia tematu

zefir /ˈzɛfʲir/ (n)
微風
  (meteorologia, meteorologiczny) (poetycki, poetycko) (także (środowiskowy) (rybołówstwo, rybacki)) łagodny i ciepły wiatr

zegar /ˈzɛɡar/ (n)
時計
  przyrząd przeznaczony do mierzenia i wskazywania właściwego czasu;

zegar słoneczny /ˈzɛɡar swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (n)
日時計
  zegar określający czas na podstawie pozycji słońca

zegarek /zɛˈɡarɛk/ (n)
腕時計, 時計
  niewielkich rozmiarów zegar

zemsta /ˈzɛ̃msta/ (n)
復讐, 報復
  odwet za krzywdy

zen /zɛ̃n/ (n)
禅
  szkoła buddyzmu mahajany rodem z Japonii;

zenit /ˈzɛ̃ɲit/ (n)
天頂
  (astronomia, astronomiczny) najwyżej położony punkt na niebie;

zero /ˈzɛrɔ/ (n)
ゼロ, 零
  liczba 0;

zerowy /zɛˈrɔvɨ/ (adj)
〇番目
  identyfikowany przez zero; taki, który w określonym porządku liczenia poprzedza pierwszy

zerwać /ˈzɛrvaʨ̑/ (v)
別れる
  (potocznie, potoczny) skończyć związek z kimś

zespół Aspergera /zˈɛspuw ˌaspɛrɡˈɛra/ (n)
アスペルガー症候群
  łagodne zaburzenie rozwoju ze spektrum autyzmu, którego głównym objawem jest trudność w nawiązywaniu i podtrzymywaniu relacji międzyludzkich;

zespół Downa /zˈɛspuw dˈawna/ (n)
ダウン症
  (medycyna, medyczny) zespół wad wrodzonych spowodowany obecnością dodatkowego chromosomu 21;

zespół Guillaina-Barrégo /zˈɛspuw ɡˌuillaˈinabarˈɛɡɔ/ (n)
ギラン・バレー症候群
  (medycyna, medyczny) ostry, zapalny stan chorobowy dotyczący nerwów o nieznanej etiologii;

zespół Sjögrena /zˈɛspuw sjɛɡrˈɛna/ (n)
シェーグレン症候群
  (medycyna, medyczny) choroba autoimmunizacyjna z powstawaniem nacieków limfocytarnych w obrębie gruczołów wydzielania zewnętrznego, charakteryzująca się suchością śluzówek, zwłaszcza jamy ustnej i spojówek;

zespół kanału nadgarstka /ˈzɛspuw kãˈnawu nadˈɡarstka/ (n)
手根管症候群
  (medycyna, medyczny) zaburzenie będące neuropatią uciskową nerwu pośrodkowego na poziomie kanału nadgarstka

zespół lęku uogólnionego /zˈɛspuw lˈɛŋku ˌuɔɡˌulɲʲɔnˈɛɡɔ/ (n)
全般性不安障害
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie, któremu towarzyszy obecność uporczywego lęku nie wiążącego się z żadnym określonym czynnikiem;

zespół napięcia przedmiesiączkowego /ˈzɛspuw naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑a ˌpʃɛdmʲjɛ̇ɕɔ̃n͇ʧ̑kɔˈvɛɡɔ/ (n)
月経前症候群
  (medycyna, medyczny) zespół objawów psychicznych, fizycznych i emocjonalnych występujący od kilku do kilkunastu dni przed menstruacją, ustępujący z chwilą jej rozpoczęcia;

zespół opóźnionej fazy snu /zˈɛspuw ˌɔpuʑɲʲˈɔnɛj fˈazɨ snˈu/ (n)
睡眠相後退症候群
  (medycyna, medyczny) zaburzenie snu polegające na zbyt późnym zasypianiu i budzeniu się;

zespół policystycznych jajników /zˈɛspuw pˌɔlitsɨstˈɨtʃnɨx jajɲˈikuf/ (n)
多嚢胞性卵巣症候群
  (medycyna, medyczny) zaburzenie endokrynne dotykające kobiety w wieku reprodukcyjnym;

zespół przyspieszonej fazy snu /zˈɛspuw pʃˌɨspʲɛʃˈɔnɛj fˈazɨ snˈu/ (n)
睡眠相前進症候群
  (medycyna, medyczny) zaburzenie snu polegające na zbyt wczesnym kładzeniu się spać (między 18 a 21:00) i wczesnym budzeniu się, o ok. 3:00–4:00 w nocy

zestaw /ˈzɛstaf/ (n)
セット
  całość, zbiór składający się z różnych elementów, przedmiotów

zeszyt /ˈzɛʃɨt/ (n)
ノート
  (szkolnictwo, szkolny) kartki papieru złożone w całość służące do zapisywania;

zet /zɛt/ (n)
ズィー
  nazwa litery z, trzydziestej litery polskiego alfabetu

zewnętrzny /zɛˈvnɛ̃nṭʃnɨ/ (adj)
外側
  taki, który znajduje się poza czymś (poza obrębem); taki, który widać na zewnątrz

zez /zɛs/ (n)
斜視
  (medycyna, medyczny) nierównoległe ustawienie gałek ocznych względem siebie, powodujące nieprawidłowe widzenie;

zeznanie /zɛˈznãɲɛ/ (n)
証言
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) oficjalne wyjaśnienia złożone w sądzie lub przed innymi władzami

zezowaty /zˌɛzɔvˈatɨ/ (adj)
内斜視
  taki, który ma zeza

zgniły /ˈzʲɟɲiwɨ/ (adj)
腐る
  taki, który uległ demoralizacji, zepsuty, parszywy
  taki, który zgnił; także: charakterystyczny dla czegoś, co gnije lub zgniło

zgubny /ˈzɡubnɨ/ (adj)
有害
  prowadzący do zguby

ziarno /ˈʑarnɔ/ (n)
種
  (botanika, botaniczny) nasiono zbóż, trawy, itp.; również porcja tych nasion;
  (fotografia) niepożądane drobne punkty obrazu na fotografii;
  cząstka czegoś

zielarstwo /ʑɛˈlarstfɔ/ (n)
本草学
  dział wiedzy zajmujący się zagadnieniami hodowli, uprawy, zbioru, suszenia, pakowania i przechowywania ziół i roślin leczniczych;

ziele angielskie /ʑˈɛlɛ aŋɡʲˈɛlskʲɛ/ (n)
オールスパイス
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce korzennika lekarskiego stosowane jako przyprawa;

zieleń /ˈʑɛlɛ̃ɲ/ (n)
緑色
  kolor zielony

zielona herbata /ʑɛˈlɔ̃na xɛrˈbata/ (n)
緑茶
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przyrządzany wyłącznie z liści herbaty chińskiej, które zostały poddane minimalnemu utlenianiu w czasie przetwarzania

zielony /ʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
未熟, 青い, 未熟な
  (lekceważąco, lekceważący) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ktoś niedoświadczony, niewyrobiony, niemający rozeznania w jakiejś dziedzinie, zwykle młody
  o roślinach, owocach: taki, który nie osiągnął dojrzałości, będący w stadium poprzedzającym dojrzałość; niedojrzały
未熟, 未熟な, 青い
  (lekceważąco, lekceważący) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ktoś niemający wiedzy na jakiś temat, zwykle młody
緑, 青い, 緑の, 緑色の
  mający kolor czwartego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej trawy, szmaragdu, malachitu itp.; mający kolor pochodny, powstały ze zmieszania kolorów podstawowych: żółtego i niebieskiego;

zielsko /ʑˈɛlskɔ/ (n)
柴
  (potocznie, potoczny) roślina dziko rosnąca lub zbiorowisko takich roślin

ziemia /ˈʑɛ̃mʲja/ (n)
土
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna
  gleba
  grunt, podłoże (także w budynku)

ziemniak /ˈʑɛ̃mʲɲak/ (n)
ジャガイモ
  (botanika, botaniczny) Solanum tuberosum L., roślina z rodziny psiankowatych, o jadalnych bulwach;
  (spożywczy) warzywo z bulwy ziemniaka (1.1)

ziewać /ˈʑɛvaʨ̑/ (v)
欠伸する
  szeroko otwierać usta, wydając charakterystyczny przeciągły odgłos z powodu senności lub znudzenia

ziggurat /zʲikˈːurat/ /zʲiˈɡurat/ (n)
ジッグラト
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) starożytna bliskowschodnia budowla sakralna,

zika /zˈika/ (n)
ジカウイルス
  (medycyna, medyczny) wirus przenoszony przez komary, który rozprzestrzenił się w Azji, Ameryce i Europie;

zima /ˈʑĩ.ma/ (n)
冬, ふゆ
  najchłodniejsza z 4 astronomicznych (lub 6 klimatycznych) pór roku;

zimna wojna /ˈʑĩmna ˈvɔjna/ (n)
冷戦
  (historia, historyczny, historycznie) okres napięcia pomiędzy Związkiem Radzieckim a Stanami Zjednoczonymi istniejący w drugiej połowie dwudziestego wieku;

zimno /ˈʑĩmnɔ/ (n)
寒さ
  niska temperatura

zimny /ˈʑĩmnɨ/ (adj)
寒い
  mający (względnie) niską temperaturę, wywołujący uczucie zimna

zimorodek /ˌʑĩmɔˈrɔdɛk/ (n)
川蝉
  (ornitologia, ornitologiczny) Alcedo atthis, niewielki, kolorowy ptak żywiący się rybami, które zdobywa, nurkując;

ziołolecznictwo /ˌʑɔwɔlɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
薬草
  dział medycyny i farmakologii zajmujący się wytwarzaniem leków ziołowych oraz ich stosowaniem w profilaktyce i terapii chorób;

zięba /ˈʑɛ̃mba/ (n)
ズアオアトリ
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki, melodyjnie śpiewający i barwny ptak z gatunku zięba zwyczajna, Fringilla coelebs;

zięć /ʑɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
婿
  mąż córki

zjawisko /zʲjaˈvʲiskɔ/ (n)
現象
  naturalny proces pozostający w zasięgu percepcji człowieka;

zjednoczony /zjˌɛdnɔtʃˈɔnɨ/ (adj)
連合
  połączony dla wspólnej sprawy

zjeżdżalnia /zʲjɛʒˈʤ̑alʲɲa/ (n)
滑り台
  urządzenie do zabawy z gładką, pochyłą powierzchnią, po której można zsuwać się na pupie;

zlew /zlɛf/ (n)
流し台
  naczynie umiejscowione na ścianie pod kranem, połączone z rurą odpływową

zmarszczka /ˈzmarʃʧ̑ka/ (n)
皺
  (anatomia, anatomiczny) podłużne zagłębienie skóry powstające w wyniku starzenia się lub ruchów mimicznych

zmartwienie /zmartˈfʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
心配
  coś, co martwi, nurtuje, niepokoi

zmartwychwstanie /ˌzmartfɨxˈfstãɲɛ/ (n)
復活
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) powstanie z martwych, ożywienie;

zmiana /ˈzmʲjãna/ (n)
変化, 変更
  przejście jakiejś cechy albo rzeczy w inną

zmieniać /ˈzmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑/ (v)
変える
  nadawać komuś lub czemuś inne właściwości

zmienna /ˈzmʲjɛ̃nːa/ (n)
可変
  (matematyka, matematyczny) wielkość, która może przyjmować różne wartości;

zmienny /ˈzmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
可変
  niestały w poglądach, uczuciach (w odniesieniu do człowieka)
  ulegający zmianom

zmierzch /zmʲjɛʃx/ (n)
薄明
  moment doby przed zapadnięciem nocy; czas ściemniania się;

zmniejszać /ˈzmʲɲɛ̇jʃaʨ̑/ (v)
減らす
  sprawiać, że coś ma mniejsze rozmiary

zmuszać /ˈzmuʃaʨ̑/ (v)
強
  nakłaniać kogoś do zrobienia czegoś; kazać komuś coś zrobić, wywierać nacisk/presję na kogoś

zmysł /zmɨsw̥/ (n)
センス
  zdolność organizmu do odbierania i analizowania wrażeń określonego rodzaju;

zmysłowość /zmɨswˈɔvɔɕtɕ/ (n)
官能
  cecha tego, co zmysłowe, erotyczne, ponętne

zmysłowy /zmɨsˈwɔvɨ/ (adj)
えん
  taki, który wzbudza pociąg fizyczny; wiąże się z doznaniami erotycznymi

zmywacz do paznokci /ˈzmɨvaʤ̑ ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i/ (n)
ポリッシュリムーバー
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) substancja służąca do usuwania lakieru do paznokci;

zmywarka /zmɨˈvarka/ (n)
食器洗い機
  (technologia, technika, techniczny) domowe lub przemysłowe urządzenie do mycia naczyń;

zmęczenie /zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
疲れ
  stan mniejszej sprawności, brak energii spowodowany wysiłkiem

zmęczony /zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (participleAdjective)
疲れた
  odczuwający zmęczenie, taki, który jest osłabiony fizycznie lub psychicznie ze względu na wysiłek

znaczek pocztowy /ˈznaʧ̑ɛk pɔʧ̑ˈtɔvɨ/ (n)
切手
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (filatelistyka) mały nalepka przyklejana do koperty (pocztówki, paczki) służący jako środek uiszczenia opłaty za usługi pocztowe (np. usługę przesyłki);

znaczenie /znaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
意味, 意義
  to, co dany wyraz, znak, gest oznacza lub sygnalizuje

znacznie /ˈznaʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
かなり, 随分
  dużo, w dużym stopniu, bardzo

znacznik /znˈatʃɲik/ (n)
タグ
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) sekwencja peptydowa dołączana do białka w celu ułatwienia jego detekcji, oczyszczania lub zwiększenia rozpuszczalności;
  (informatyka, informatyczny) znak lub słowo kluczowe przypisywane określonemu fragmentowi tekstu lub plikowi multimedialnemu

znaczyć /ˈznaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
意味
  mieć znaczenie, sens

znajdować /znajˈdɔvaʨ̑/ (v)
拾う
  (przestarzałe, przestarzały) oceniać coś; określać swoje uczucia, stosunek do czegoś
  odkrywać coś wewnątrz czegoś lub na czymś
  zdobywać to, czego się szuka

znajomy /znaˈjɔ̃mɨ/ (n)
知り合い
  taki, którego się zna (osobiście lub z widzenia)

znak /znak/ (n)
合図
  dźwięk, spojrzenie, gest itp. służący do przekazania informacji
印, 記号
  kształt, któremu przypisuje się określone znaczenie

znak wodny /ˈznaɡ ˈvɔdnɨ/ (n)
透かし
  obraz na papierze widzialny pod światło, uzyskiwany w trakcie jego produkcji;

znaleźne /znalˈɛʑnɛ/ (n)
拾得物の謝礼
  nagroda należna znalazcy

znać /znaʨ̑/ (modal)
知る
  mieć informacje na czyjś temat, być komuś w przeszłości przedstawionym
  mieć informacje na temat czegoś, mieć z tym do czynienia w przeszłości

zniesławienie /zɲʲˌɛswavʲˈɛɲʲɛ/ (n)
中傷
  przestępstwo przeciwko czci człowieka;

zniszczenie /zʲɲiʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
倒壊
  to, co zostało zniszczone, zrujnowane, zburzone

znudzony /znuˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
退屈
  odczuwający nudę; taki, który stracił zainteresowanie czymś

znużenie /znuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
あき, 飽
  zmęczenie czymś, znudzenie, uprzykrzenie się czegoś

znęcać się /ˈznɛ̃nʦ̑aʨ̑‿ɕɛ/ (v)
苛める
  robić krzywdę (najczęściej fizyczną), zadawać ból; męczyć, maltretować

zoisyt /zɔˈ<sup>j</sup>isɨt/ (n)
灰簾石
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów grupowych;

zoo /ˈzɔː/ (n)
動物園
  ogród zoologiczny

zoofilia /ˌzɔːˈfʲilʲja/ (n)
獣姦
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaspokajanie popędu płciowego ze zwierzętami

zoofobia /ˌzɔːˈfɔbʲja/ (n)
動物恐怖症
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed zwierzętami;

zoolog /zɔˈːlɔk/ (n)
動物学者
  (biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się zoologią

zoologia /ˌzɔːˈlɔɟja/ (n)
動物学
  (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o zwierzętach;

zoonoza /ˌzɔɔ̃ˈnɔza/ (n)
ズーノーシス
  (weterynaria, weterynaryjny) (medycyna, medyczny) choroba zakaźna i pasożytnicza zwierząt, wtórnie mogąca wystąpić u człowieka;

zorza /ˈzɔʒa/ (n)
夕映え, 夕焼け, 朝焼け
  (meteorologia, meteorologiczny) barwne zjawisko świetlne na niebie

zorza polarna /ˈzɔʒa pɔˈlarna/ (n)
オーロラ, 極光
  zjawisko świetlne w postaci barwnych pasm obserwowanych na niebie w okolicach podbiegunowych;

zostawać /zɔˈstavaʨ̑/ (v)
のままである
  nie odchodzić/odjeżdżać/…, nie ruszać się z miejsca

zrozumiały sam przez się /ˌzrɔzũˈmʲjawɨ ˈsãm ˈpʃɛsʲ‿ɕɛ/ (adj)
自明
  niebudzący wątpliwości

zrzęda /zʒˈɛnda/ (n)
不機嫌な人
  (potocznie, potoczny) osoba, która ma tendencje do ciągłego narzekania

zrównoważony rozwój /zrˌuvnɔvaʒˈɔnɨ rˈɔzvuj/ (n)
持続可能な開発
  (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces przemian zapewniający zaspokajanie potrzeb obecnego pokolenia bez umniejszania szans rozwojowych przyszłych generacji, m.in. dzięki zintegrowanym działaniom w zakresie rozwoju gospodarczego, społecznego i w zakresie środowiska;

zszywacz /ˈsʃɨvaʧ̑/ (n)
ステープラー, ホッチキス
  (biurowość, biurowy) przyrząd służący do łączenia kartek papieru za pomocą metalowych zszywek;

zszywka /ˈsʃɨfka/ (n)
ホッチキス
  (biurowość, biurowy) cienki kawałek metalu, odpowiednio zagięty, służący do łączenia kartek przy użyciu zszywacza

zuchwały /zuxˈfawɨ/ (adj)
あつかましい, 厚かましい
  o nadmiernej pewności siebie, lekceważący innych

zupa /ˈzupa/ (n)
スープ, 汁
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płynna lub półpłynna potrawa, często pierwsze danie obiadu;

zupka chińska /ˈzupka ˈxʲĩj̃ska/ (n)
インスタントラーメン
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa błyskawiczna nadająca się do spożycia po zalaniu gorącą wodą, sprzedawana w plastikowym opakowaniu zawierającym makaron, przyprawy oraz olej, aromatem mająca przypominać tradycyjne zupy kuchni chińskiej, ale też (pomimo swojej nazwy) tajskiej, koreańskiej bądź wietnamskiej

zurwanizm /zurvˈaɲizm/ (n)
ズルワーン教
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna monistyczna, forma perskiej religii mazdaizmu, opozycyjna wobec zoroastryzmu

zwalniać /ˈzvalʲɲäʨ̑/ (v)
空ける
  zostawiać, opuszczać, przestawać zajmować

zwiadowca /zvʲadˈɔftsa/ (n)
斥候
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz, który przeprowadza zwiad, rozpoznanie;

zwieracz /ˈzvʲjɛraʧ̑/ (n)
括約筋
  (anatomia, anatomiczny) mięsień okrężny tworzący pierścień mięśniowy zamykający naturalne otwory ciała lub ujścia niektórych narządów;

zwierzę /ˈzvʲjɛʒɛ/ /ˈzvʲjɛʒɛnta/ (n)
動物, 生き物
  (biologia, biologiczny) organizm cudzożywny o komórkach eukariotycznych, bez ściany komórkowej;

zwierzę domowe /ˈzvʲjɛʒɛ dɔ̃ˈmɔvɛ/ (n)
ペット
  zwierzę udomowione przez człowieka, trzymane w domu dla towarzystwa;

zwierzęcy /zvʲjɛˈʒɛ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
生き物の
  związany ze zwierzęciem, pochodzący, otrzymywany ze zwierzęcia

związek /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk/ (n)
組合
  sformalizowane porozumienie ludzi, organizacji, krajów, miast lub regionów;
関係
  wzajemne powiązanie, stosunek między rzeczami lub zjawiskami

związek frazeologiczny /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌfrazɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (n)
成句
  (językoznawstwo, językoznawczy) utrwalone w użyciu połączenie dwóch lub więcej wyrazów mające pewne wspólne ustalone znaczenie;

zwolennik /zvɔˈlɛ̃ɲːik/ (n)
弟子
  osoba, która popiera coś, darzy coś sympatią, oddaje swoje poparcie komuś lub czemuś

zwrot /zvrɔt/ (n)
返品
  oddanie komuś czegoś

zwrotnik /ˈzvrɔtʲɲik/ (n)
回帰線
  (geografia, geograficzny) jedna z dwóch umownych linii na Ziemi, równoleżnik 23°27′ (dwadzieścia trzy stopnie i dwadzieścia siedem minut);

zwrotny /zvrˈɔtnɨ/ (adj)
再帰的
  (gramatyka) wskazujący, że wykonawca czynności sam jej podlega

zwycięstwo /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (n)
勝利, 勝ち
  sukces (najczęściej w walce lub sporcie), zwalczenie nieprzyjaciela, pokonanie konkurencji

zwycięzca /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃sʦ̑a/ (n)
勝利者
  ten, który zwyciężył, wygrał

zwyczajny /zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (adj)
普段の
  taki, który niczym się nie wyróżnia, jest przeciętny, zwykły

zwykły /ˈzvɨkwɨ/ (adj)
普段の
  niewyróżniający się niczym

zwój /zvuj/ (n)
とぐろ
  coś zwiniętego w kłębek, rulon

zwłoki /ˈzvwɔci/ (n)
死体
  ciało martwego człowieka;

zygota /zɨɡˈɔta/ (n)
受精卵
  (biologia, biologiczny) komórka powstała wskutek zapłodnienia;

zygzak /ˈzɨɡzak/ (n)
ジグザグ
  ostro załamująca się linia łamana, przypominająca literę „z”

zysk /zɨsk/ (n)
黒字
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) (księgowość) przewyższenie wpływów nad wydatkami, dochód ze sprzedaży

zyskać /ˈzɨskaʨ̑/ (v)
増強する
  osiągnąć z czegoś zysk

ząb /zɔ̃mp/ (n)
歯
  (anatomia, anatomiczny) twór anatomiczny osadzony w szczęce lub żuchwie, ułatwiający gryzienie pokarmu;
  (technologia, technika, techniczny) fragment urządzenia, który w połączeniu z innym takim fragmentem powoduje przenoszenie ruchu

ząb mleczny /zˈɔmp mlˈɛtʃnɨ/ (n)
乳歯
  (przenośnie, przenośnia) (stomatologia, stomatologiczny) pierwszy ząb (u człowieka)

ząb mądrości /zˈɔmp mɔndrˈɔɕtɕi/ (n)
親知らず
  (przenośnie, przenośnia) (stomatologia, stomatologiczny) zwyczajowe określenie trzecich zębów trzonowych u człowieka;

złamanie /zwãˈmãɲɛ/ (n)
骨折
  (medycyna, medyczny) miejsce, w którym złamała się kość

złamać /ˈzwãmaʨ̑/ (v)
破る
  przekroczyć, naruszyć obowiązujące prawo, zasady, przepisy; postąpić wbrew nim; także nie dotrzymać jakiegoś zobowiązania

złe oko /zwˈɛ ˈɔkɔ/ (n)
凶眼
  (związek frazeologiczny) według wierzeń ludowych złe spojrzenie przynoszące nieszczęście, rzucające urok;

zło /zwɔ/ (n)
悪
  coś powszechnie uznane za szkodliwe, negatywne moralnie;

złodziej /ˈzwɔʥ̑ɛ̇j/ (n)
泥棒
  osoba, która kradnie

złom /zwɔ̃m/ (n)
スクラップ
  zużyte, niepotrzebne przedmioty, elementy lub odpady metalowe, zbierane i wykorzystywane jako surowiec wtórny

złota rybka /zwˈɔta rˈɨpka/ (n)
金魚
  (ichtiologia, ichtiologiczny) odmiana hodowlana jednego z podgatunku karasia chińskiego, Carassius auratus;

złotnik /ˈzwɔtʲɲik/ (n)
金工
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się złotnictwem; rzemieślnik artystyczny wyrabiający przedmioty z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu)

złoto /ˈzwɔtɔ/ (n)
金
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Au i liczbie atomowej 79;
  stop zawierający złoto (1.1), surowiec do wyrobu m.in. biżuterii, monet
  (sport, sportowy) złoty medal

złoty /ˈzwɔtɨ/ (adj)
金の
  (jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze złota
  (przenośnie, przenośnia) dobry, najlepszy w swoim rodzaju
金
  mający kolor i połysk złota

złoty spadochron /zwˈɔtɨ spadˈɔxrɔn/ (n)
ゴールデンパラシュート
  (przenośnie, przenośnia) (środowiskowy) umowa zawierana z osobą na wysokim stanowisku, zapewniająca jej bardzo wysoką odprawę na wypadek odwołania z pełnionej funkcji;

złowrogi /zwɔvˈrɔɟi/ (adj)
奸
  będący oznaką czegoś złego

złośliwe oprogramowanie /zwɔɕlˈivɛ ˌɔprɔɡrˌamɔvˈaɲʲɛ/ (n)
マルウェア, 不正ソフトウェア
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie, którego celem jest wyrządzanie szkód w systemie komputerowym;

złośliwość /zwɔɕˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
悪意
  cecha tego, kto jest złośliwy

złośliwy /zwɔɕˈlʲivɨ/ (adj)
悪意
  nacechowany wrogością, niechęcią, przejawiający niechęć, wrogość
  o chorobie, schorzeniu: mający przebieg groźny dla organizmu, zagrażający życiu

złożoność /zwɔʒˈɔnɔɕtɕ/ (n)
複雑さ
  cecha posiadania wielu elementów, możliwości, aspektów

złudzenie /zwuˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
幻覚
  błędne odczucie, będące skutkiem zniekształcenia wrażeń zmysłowych

zły /zwɨ/ (adj)
悪い
  kiepski, nieznający się
  niekorzystny
  niesmaczny
  niewygodny, nieprzyjemny, nieudany
  o zdrowiu, zmysłach słaby
  niegrzeczny, nieposłuszny
  niepasujący, nieodpowiedni
  niemiły, nieprzyjemny (z charakteru)

złącze /ˈzwɔ̃n͇ʧ̑ɛ/ (n)
端子
  (elektronika, elektroniczny) zespół złożony z wtyku i gniazdka;
  element łączący

Île-de-France /ˈilɛdˈɛfrˈantsɛ/ (pn)
イル＝ド＝フランス
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny Francji, zawierający w sobie jej stolicę - Paryż
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna zawierająca Paryż z przyległościami, stanowiąca w średniowieczu domenę królewską

à propos /a‿prɔˈpɔ/
ところで
  …wprowadzająca nowy temat, który nasunął się mówiącemu pod wpływem wcześniejszej wypowiedzi

ósemka /uˈsɛ̃mka/ (n)
8分音符
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/8 całej nuty;

ćapati /tɕapˈatʲi/ (n)
チャパティ
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) indyjski pszenny placek, rodzaj chleba

ćma /ʨ̑ma/ (n)
蛾
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl nocny;

ćwiartka /tɕfʲˈartka/ (n)
分の
  jedna z czterech równych części czego

ćwiczenie /ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
練習
  czynność powtarzana dla utrwalenia wiedzy lub zdobycia sprawności, nauka

ćwiczyć /ˈʨ̑fʲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
練習
  (szkolnictwo, szkolny) wykonywać określoną czynność w celu poprawienia danej umiejętności

ćwierć /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑/ (n)
四分の一
  jedna czwarta, 25%

ćwierćnuta /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈnuta/ (n)
4分音符, 四分音符
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/4 całej nuty;

Łaba /ˈwaba/ (pn)
エルベ川
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka przepływająca przez Niemcy i w Czechy;

Łabędź /ˈwabɛ̃ɲʨ̑/ (pn)
はくちょう座
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Deneb; zawiera liczne mgławice; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w sierpniu; konstelacja, której 5 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie krzyża, zwany Krzyżem Północy;

Łazarz /ˈwazaʃ/ (pn)
ラザロ
  (biblijny) postać biblijna
  imię męskie;

Łotwa /ˈwɔtfa/ (pn)
ラトビア, ラトヴィア
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Łucja /ˈwuʦ̑ʲja/ (pn)
ルスィ
  imię żeńskie;

Ługańsk /wˈuɡaɲsk/ (pn)
ルガーンスク
  (geografia, geograficzny) miasto w Ukrainie, administracyjne centrum obwodu ługańskiego;

Ługańska Republika Ludowa /wuɡˈaɲska rɛpˈublikˌa ludˈɔva/ (pn)
ルガンスク人民共和国
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) samozwańcze państwo działające na terenie obwodu ługańskiego Ukrainy;

Łukasz /ˈwukaʃ/ (pn)
ルーク
  imię męskie;

Łódź /wuʨ̑/ (pn)
ウッチ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w centralnej Polsce;

łabędzi śpiew /waˈbɛ̃ɲʥ̑i ˈɕpʲjɛf/ (n)
絶唱
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) ostatnie dzieło artysty kończące jego karierę, końcowy twór jakiejkolwiek działalności

łabędź /ˈwabɛ̃ɲʨ̑/ (n)
白鳥, ハクチョウ
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus, ptak wodny o białym lub czarnym upierzeniu i długiej smukłej szyi;

łabędź niemy /ˈwabɛ̃ɲʨ̑ ˈɲɛ̃mɨ/ (n)
コブハクチョウ
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus olor, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych;

łacina /waˈʨ̑ĩna/ (n)
ラテン語
  język starożytnych Rzymian;

łaciński /waˈʨ̑ĩj̃sʲci/ (adj)
ラテン
  właściwy starożytnym Rzymianom, wywodzący się z Imperium Rzymskiego

ładny /ˈwadnɨ/ (adj)
可愛い
  odznaczający się urodą

ładować /waˈdɔvaʨ̑/ (v)
充電
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) wprowadzać ładunek elektryczny do baterii, akumulatora

łagodny /waˈɡɔdnɨ/ (adj)
温厚
  charakteryzujący się łagodnością, spokojem, brakiem gniewu lub niepokoju
  o smaku: słaby, taki, który nie jest pikantny; jest delikatny

łajka jakucka /wˈajka jakˈutska/ (n)
ヤクーチアン・ライカ
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów należąca do szpiców;

łamaniec językowy /wãˈmãɲɛʦ̑ʲ ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ/ (idiom)
早口言葉
  trudna do wymówienia fraza; (zobacz) też łamańce językowe w Wikicytatach

łamać /ˈwãmaʨ̑/ (v)
破れる
  o rzeczach mało elastycznych: pękać pod wpływem działania siły

łamigłówka /wˌamiɡwˈufka/ (n)
パズル
  (przenośnie, przenośnia) problem życiowy niełatwy do rozwiązania
  zadanie logiczne do rozwiązania poprzez kombinacje

łamistrajk /wãˈmʲistrajk/ (n)
スト破り
  (potocznie, potoczny) osoba pracująca w czasie strajku

łapa /ˈwapa/ (n)
手
  noga zwierzęcia niemającego kopyt

łapówka /waˈpufka/ (n)
賄賂
  wartość materialna lub niematerialna udzielona przez jedną osobę na rzecz drugiej osoby, w celu nielegalnego osiągnięcia pewnej korzyści

łasica /waˈɕiʦ̑a/ (n)
飯綱
  (zoologia, zoologiczny) niewielkie drapieżne zwierzę futerkowe;

łaska /ˈwaska/ (n)
加護
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dar udzielany człowiekowi przez Boga, a którego przyznanie nie jest związane z żadną zasługą

łatwowierny /wˌatfɔvʲˈɛrnɨ/ (adj)
だまされやすい
  taki, który ma skłonność do uznawania za prawdziwe niesprawdzonych informacji

łatwość /ˈwatfɔɕʨ̑/ (n)
たやすさ, 容易さ, 楽
  cecha tego, co jest łatwe, brak trudności

łatwy /ˈwatfɨ/ (adj)
簡単, 易
  nie wymagający wysiłku, trudu, nie stawiający przeszkód

ławka /ˈwafka/ (n)
ベンチ
  twardy mebel do siedzenia dla kilku osób;

łazienka /waˈʑɛ̃nka/ (n)
浴室, 風呂場
  (architektura, architektoniczny) (hotelarstwo) pomieszczenie do kąpieli z wanną lub prysznicem;

łazik /ˈwaʑik/ (n)
ローバー
  (astronomia, astronomiczny) pojazd kosmiczny badający powierzchnię obcej planety;

łańcuch /ˈwãj̃nʦ̑ux/ (n)
連峰
  (geografia, geograficzny) ciąg podłużnych gór i wzgórz wraz z rozdzielającymi je dolinami;
チェーン
  szereg połączonych ze sobą ogniw, zwykle metalowych;

łańcuch pokarmowy /ˈwãj̃nʦ̑ux ˌpɔkarˈmɔvɨ/ (n)
食物連鎖
  (biologia, biologiczny) zależność pokarmowa wiążąca w danej biocenozie poszczególne gatunki producentów, konsumentów i reducentów, będących kolejnymi ogniwami w układzie, w którym każde ogniwo poprzedzające jest pokarmem dla następnego;

łechtaczka /wɛxˈtaʧ̑ka/ (n)
陰核, クリトリス
  (anatomia, anatomiczny) nieparzysty, zewnętrzny narząd płciowy samic ssaków;

łodyga /wɔˈdɨɡa/ (n)
茎
  (biologia, biologiczny) nadziemna część rośliny naczyniowej;

łojotokowe zapalenie skóry /wˌɔjɔtɔkˈɔvɛ zˌapalˈɛɲʲɛ skˈurɨ/ (n)
脂漏性湿疹
  (medycyna, medyczny) rodzaj przewlekłej choroby skóry;

łokieć /ˈwɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
肘 肱 臂, 肘
  (anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem
エル
  (historia, historyczny, historycznie) dawna miara długości (od 0,5 do 0,8 metra)

łom /wˈɔm/ (n)
バール
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie mające postać żelaznego pręta zaostrzonego lub spłaszczonego na końcu, służące do podważania ciężarów, rozbijania, kruszenia itp.;

łopata /wɔˈpata/ (n)
シャベル
  narzędzie zazwyczaj obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania lub nabierania sypkich materiałów;

łopatka /wɔˈpatka/ (n)
肩甲骨
  (anatomia, anatomiczny) kość pasa barkowego połączona z kością ramienną i obojczykiem;

łosoś /ˈwɔsɔɕ/ (n)
鮭, サーモン
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba o różowym mięsie żyjąca na północnym Atlantyku;

łotewski /wɔˈtɛfsʲci/ (adj)
ラトビア語
  odnoszący się do Łotwy

łoś /wɔɕ/ (n)
ムース, ヘラジカ
  (zoologia, zoologiczny) Alces alces, gatunek największego, roślinożernego ssaka kopytnego z rodziny jeleniowatych, o rozłożystym porożu;

łoże śmierci /ˈwɔʒɛ ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
死の床
  łóżko, łoże, w którym leży umierający lub w którym ktoś umarł

łożysko /wɔˈʒɨskɔ/ (n)
胎盤
  (anatomia, anatomiczny) przejściowy narząd płodowy występujący u ssaków łożyskowych, który łączy zarodek ze ścianą macicy i umożliwia wymianę między matką a płodem;
軸受
  (technologia, technika, techniczny) część urządzenia technicznego podtrzymująca (łożyskująca) inną jego część (łożyskowaną) w sposób umożliwiający jej względny ruch obrotowy;

łucznictwo /wuʧ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
アーチェリー
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której strzela się z łuku do tarczy

łuk /wuk/ (n)
アーチ, 弓
  (architektura, architektoniczny) element budowli w kształcie łuku (1.1);
弓
  (fizyka, fizyczny) widoczny przepływ prądu elektrycznego między dwoma elektrodami;
  (matematyka, matematyczny) różniczkowalny odcinek krzywej
  każdy kształt przypominający łuk (1.1)
弓, アーチ
  (sport, sportowy) wygięta broń miotająca strzały przez napięcie liny łączącej jej oba końce i nadanie tak strzale energii;

łupek /ˈwupɛk/ (n)
粘板岩
  (geologia, geologiczny) skała osadowa lub metamorficzna wykazująca dobrą łupkowatość;

łupież /ˈwupʲjɛʃ/ (n)
頭垢
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) choroba skóry głowy, charakteryzująca się złuszczaniem zrogowaciałej warstwy naskórka;

łuska /ˈwuska/ (n)
薬莢
  (wojskowość, wojskowy) część naboju służąca do umieszczenia w niej ładunku miotającego i spłonki
鱗
  (zoologia, zoologiczny) płytki pokrywające ciało niektórych zwierząt

łuszczyca /wuʃˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
乾癬
  przewlekła, nawracająca choroba skóry, która charakteryzuje się występowaniem na skórze łuszczących się wykwitów;

łużycki /wuˈʒɨʦ̑ʲci/ (n)
ソルブ語
  język słowiański, którym mówi się na Łużycach;

łydka /ˈwɨtka/ (n)
脹脛
  (anatomia, anatomiczny) tylna część nogi człowieka, między kolanem a stopą;

łyko /wˈɨkɔ/ (n)
師部
  (botanika, botaniczny) żywa, włóknista tkanka roślin naczyniowych, rodzaj tkanki przewodzącej, która transportuje związki organiczne powstałe podczas fotosyntezy
靱皮
  (włókiennictwo) włókno wykonane z łyka (1.1) niektórych roślin i używane na maty, sznurki, obuwie, itp.

łysienie /wɨˈɕɛ̇̃ɲɛ/ (n)
禿頭病, 脱毛症
  (medycyna, medyczny) utrata znacznej ilości włosów poprzez ich stopniowe wypadanie

łyska /ˈwɨska/ (n)
オオバン
  (ornitologia, ornitologiczny) Fulica atra, wędrowny ptak nurkujący o czarnym upierzeniu oraz jasnym dziobie i czole;

łysy /ˈwɨsɨ/ (adj)
禿げ
  całkowicie lub częściowo pozbawiony włosów na głowie

łyżeczka /wɨˈʒɛʧ̑ka/ (n)
小さじ
  mała łyżka

łyżka /ˈwɨʃka/ (n)
スプーン
  sztuciec służący do jedzenia

łyżka do butów /ˈwɨʃka dɔ‿ˈbutuf/ (n)
靴べら
  narzędzie ułatwiające zakładanie butów

łyżwa /ˈwɨʒva/ (n)
スケート靴
  (sport, sportowy) stalowa, wąska płoza przymocowana do wysokiego, sztywnego buta, służąca do jazdy po lodzie;

łyżwiarstwo /wɨʒˈvʲjarstfɔ/ (n)
スケート
  (sport, sportowy) zbiór dyscyplin sportowych, w których zawodnik porusza się po lodzie za pomocą łyżew;

łyżwiarstwo figurowe /wɨʒvʲˈarstfɔ fˌiɡurˈɔvɛ/ (n)
フィギュアスケート
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na jeździe na łyżwach oraz wykonywaniu elementów choreograficznych i akrobatycznych, takich jak: skoki, piruety, podnoszenia (w jeździe w parach) itp.

łyżwiarstwo szybkie /wɨʒvʲˈarstfɔ ʃˈɨpkʲɛ/ (n)
スピードスケート
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa polegająca na jak najszybszym pokonaniu na łyżwach określonego dystansu;

łyżwiarz /ˈwɨʒvʲjaʃ/ (n)
スケーター
  (sport, sportowy) osoba jeżdżąca na łyżwach, także zawodnik wyczynowo uprawiający łyżwiarstwo;

łza /wza/ (n)
涙
  (fizjologia, fizjologiczny) kropla słonawej wody wydzielonej przez oko;

łzawić /ˈwzavʲiʨ̑/ (v)
分泌液を出す
  o oczach: wydzielać nadmiernie łzy

łódź /wuʨ̑/ (n)
ボート, 船
  mała jednostka pływająca poruszająca się po wodach;

łój /wˈuj/ (n)
皮脂
  (biologia, biologiczny) tłusta i płynna wydzielina gruczołów łojowych
ヘット
  (technologia, technika, techniczny) (spożywczy) tłuszcz zwierzęcy o twardej konsystencji

łóżko /ˈwuʃkɔ/ (n)
ベッド, 寝台
  mebel przeznaczony do spania;

łóżko piętrowe /wˈuʃkɔ pʲɛntrˈɔvɛ/ (n)
二段ベッド
  rodzaj łóżka z dwoma (lub więcej) poziomami do spania;

łączyć /ˈwɔ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
結ぶ
  (potocznie, potoczny) umożliwiać rozmowę telefoniczną
  jednoczyć, umożliwiać zespolenie
  kojarzyć ze sobą pojęcia lub zjawiska
  spajać elementy za pomocą środków technicznych

łąka /ˈwɔ̃ŋka/ (n)
草原
  teren gęsto porośnięty trawami;

Śiwa /ˈɕiva/ (pn)
シヴァ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z trzech najważniejszych bogów hinduizmu

Śląsk /ɕlɔ̃w̃sk/ (pn)
シレジア
  (geografia, geograficzny) terytorium historyczne (kraina geograficzna i historyczna) w dorzeczu górnej i środkowej Odry;

Śnieżka /ˈɕɲɛʃka/ (pn)
白雪姫
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię królewny z baśni braci Grimm;

Średnie Państwo /ɕrˈɛdɲʲɛ pˈaɲstfɔ/ (n)
中王国
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) okres w historii starożytnego Egiptu obejmujący lata od ok. 2050 do ok. 1760 p.n.e.;

Środa Popielcowa /ˈɕrɔda ˌpɔpʲjɛlˈʦ̑ɔva/ (n)
灰の水曜日
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu katolickim pierwszy dzień Wielkiego Postu, w którym głowy wiernych posypuje się popiołem;

Śródziemie /ɕrudʲˈʑɛ̃mʲjɛ/ (pn)
中つ国
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fikcyjny kontynent w mitologii stworzonej przez J. R. R. Tolkiena;

Świdwin /ˈɕfʲidvʲĩn/ (pn)
シフィドヴィン
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Święty Graal /ɕfʲˈɛntɨ ɡrˈaal/ (n)
聖杯
  (historia, historyczny, historycznie) (mitologia, mitologiczny) mistyczny kielich lub misa z legend arturiańskich, któremu przypisywano cudowne moce oraz posłużenie się nim przez Chrystusa podczas Ostatniej Wieczerzy;

Święty Mikołaj /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj/ (pn)
聖ニコラオ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z najpopularniejszych chrześcijańskich świętych; biskup Myry w Azji Mniejszej; patron dzieci, kancelistów parafialnych, piekarzy, podróżnych, żeglarzy, uczonych i studentów; w dniu, lub w wigilię, jego święta (6 grudnia) istnieje zwyczaj obdarowywania podarunkami;

ściana /ˈɕʨ̑ãna/ (n)
壁
  (budownictwo) pionowy element konstrukcyjny oddzielający dwa pomieszczenia lub miejsca;

ściany mają uszy /ˈɕʨ̑ãnɨ ˈmajɔ̃w̃ ˈuʃɨ/ (proverb)
壁に耳あり、 障子に目あり
  mówiąc coś poufnego, należy uważać, aby nie usłyszał lub nie podsłuchał tego ktoś niepożądany

ścierwo /ˈɕʨ̑ɛrvɔ/ (n)
死体
  martwe, rozkładające się ciało zwierzęcia

ścieżka /ˈɕʨ̑ɛʃka/ (n)
パス
  (informatyka, informatyczny) opis lokalizacji pliku na dysku komputera;
  wąski wydeptany pasek ziemi albo też specjalnie wytyczony i ubity dla pieszych

ścięgno /ˈɕʨ̑ɛ̃ŋɡnɔ/ (n)
腱
  (anatomia, anatomiczny) włóknista tkanka odpowiedzialna za przeniesienie skurczu mięśni na układ kostny;

ścięgno Achillesa /ɕtɕˈɛŋɡnɔː ˌaçillˈɛsa/ (n)
アキレス腱
  (anatomia, anatomiczny) największe ścięgno u człowieka, łączące mięsień trójgłowy łydki z kością piętową

ślad /ɕlat/ (n)
跡
  (matematyka, matematyczny) suma elementów na głównej przekątnej macierzy kwadratowej;
足跡
  oznaka przejścia, przejechania, przelotu kogoś lub czegoś

śledziona /ɕlɛˈʥ̑ɔ̃na/ (n)
脾臓, ひぞう
  (anatomia, anatomiczny) narząd limfatyczny magazynujący krew u kręgowców;

śledzić /ˈɕlɛʥ̑iʨ̑/ (v)
付いて行く
  szpiegować

śledź /ɕlɛʨ̑/ (n)
ニシン, 鰊
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jadalna ryba morska;

ślepa uliczka /ˈɕlɛpa uˈlʲiʧ̑ka/ (n)
行き止まり, 袋小路
  uliczka niemająca wylotu

ślepota /ɕlɛˈpɔta/ (n)
盲目
  (medycyna, medyczny) utrata wzroku, niewidzenie

ślimak /ˈɕlʲĩmak/ (n)
蝸牛, 舞舞, カタツムリ
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj bardzo rozpowszechnionego mięczaka;

ślina /ˈɕlʲĩna/ (n)
唾液
  (fizjologia, fizjologiczny) płynna wydzielina wytwarzana w ustach;

śliwa /ˈɕlʲiva/ (n)
セイヨウスモモ
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) drzewo owocowe;
  (spożywczy) duży owoc śliwy (1.1)

śliwka /ˈɕlʲifka/ (n)
セイヨウスモモ
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc z dużą pestką rosnący na śliwie

śliwowica /ˌɕlʲivɔˈvʲiʦ̑a/ (n)
スリヴォヴィッツ
  (spożywczy) wytrawna wódka na bazie sfermentowanych śliwek;

ślub /ɕlup/ (n)
結婚式
  akt zawarcia małżeństwa;

ślusarz /ˈɕlusaʃ/ (n)
錠前屋
  rzemieślnik wyrabiający lub naprawiający przedmioty metalowe

śluza /ɕlˈuza/ (n)
水門
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie, które umożliwia przemieszczanie czegoś między ośrodkami o odmiennych właściwościach, zwykle fizycznych;

śmiać się /ˈɕmʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
笑う
  wydawać z siebie odgłos utożsamiany ze śmiechem

śmiech /ɕmʲjɛx/ (n)
笑い, 笑い声
  charakterystyczny dźwięk i grymas twarzy wydawany przez człowieka, gdy jest mu wesoło

śmieciarka /ɕmʲjɛ̇ˈʨ̑arka/ (n)
ごみ収集車
  (motoryzacja) pojazd służący do wywożenia śmieci, odpadów

śmierdzieć /ˈɕmʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
臭い
  o sprawach: wydawać się podejrzanymi
  wydzielać nieprzyjemny zapach

śmiertelnik /ɕmʲɛrtˈɛlɲik/ (n)
人間
  (książkowy) istota śmiertelna, jaką jest człowiek

śmiertelność /ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕʨ̑/ (n)
必滅
  podleganie śmierci; cecha tego, co zawsze kiedyś umiera
  stosunek liczby zgonów do liczby ludności bądź do liczby zachorowań na daną chorobę

śmiertelny /ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
必滅
  taki, który może umrzeć, który kiedyś umrze

śmierć /ɕmʲjɛrʲʨ̑/ (n)
死, 死亡
  (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) trwałe ustanie procesów życiowych lub aktywności;
死, 死神
  (mitologia, mitologiczny) (etnografia, etnograficzny) (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) personifikacja śmierci (1.1), często przedstawiana jako szkielet z kosą

śmietana /ɕmʲjɛˈtãna/ (n)
クリーム
  ukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka

śmieć /ɕmʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
廃物
  coś do wyrzucenia, odpadek

śmieć /ɕmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
敢えて
  mieć odwagę, śmiałość

śmigłowiec /ɕmiɡwˈɔvʲɛts/ (n)
ヘリコプター
  (lotnictwo, lotniczy) (technologia, technika, techniczny) statek powietrzny z wirnikiem umieszczonym nad kadłubem, poruszającym się w płaszczyźnie równoległej do ziemi

śniadanie /ɕɲaˈdãɲɛ/ (n)
朝食, 朝御飯
  poranny posiłek;

śnieg /ɕɲɛk/ (n)
雪, ゆき
  (meteorologia, meteorologiczny) opad w postaci kryształków lodu;
雪
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (technologia, technika, techniczny) zły obraz na ekranie telewizora

śnieżki /ˈɕɲɛʃʲci/ (n)
雪合戦
  zabawa we wzajemne obrzucanie się śniegiem

śnieżnobiały /ˌɕɲɛʒnɔˈbʲjawɨ/ (adj)
真っ白い
  (książkowy) biały jak śnieg, bardzo biały

śnieżynka /ɕɲɛˈʒɨ̃nka/ (n)
雪片
  pojedynczy płatek śniegu

śnić /ɕɲiʨ̑/ (v)
夢を見る
  widzieć sen podczas spania

śpieszyć /ˈɕpʲjɛʃɨʨ̑/ (v)
急ぐ
  robić coś szybko, chcieć z czymś zdążyć

śpiew /ɕpʲjɛf/ (n)
歌唱
  dźwięki zróżnicowane w natężeniu i wysokości, wydawane przez głos ludzki;

śpiewak /ˈɕpʲjɛvak/ (n)
歌手
  mężczyzna lub chłopiec, który śpiewa

śpiewać /ˈɕpʲjɛvaʨ̑/ (v)
歌う
  wykonywać melodię głosem

śpiewnik /ˈɕpʲjɛvʲɲik/ (n)
唱歌集, 歌集
  książka, książeczka lub zeszyt z tekstami, czasem też nutami, piosenek

śpioch /ɕpʲjɔx/ (n)
朝寝坊
  człowiek lubiący dużo, długo spać

śpiwór /ˈɕpʲivur/ (n)
シュラフザック
  worek do spania

śpiący /ˈɕpʲjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
眠い
  taki, któremu chce się spać

śpiączka /ɕpʲˈɔntʃka/ (n)
昏睡
  (medycyna, medyczny) głębokie zaburzenia świadomości z brakiem przytomności, niereagowaniem nawet na silne bodźce

średni /ˈɕrɛdʲɲi/ (adj)
平均
  (matematyka, matematyczny) stanowiący wynik dzielenia sumy składników przez ich liczbę lub będący oszacowaniem tej wielkości
  przeciętny, taki sobie

średnia /ɕrˈɛdɲʲa/ (n)
平均
  (matematyka, matematyczny) (potocznie, potoczny) średnia arytmetyczna, wynik dzielenia sumy danych składników przez ich liczbę;

średnica /ɕrɛdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
直径
  (geometria) odcinek prowadzący od jednej do drugiej krawędzi okręgu, koła lub przekroju cylindra i przechodzący przez jego środek;
  długość średnicy (1.1)

średnik /ˈɕrɛdʲɲik/ (n)
セミコロン
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak przestankowy (;) oddzielający dwie wypowiedzi, posiadajcy funkcję pośrednią między kropką a przecinkiem;

średnioangielski /ɕrˌɛdɲʲɔaŋɡʲˈɛlski/ (n)
中期英語
  (językoznawstwo, językoznawczy) język średnioangielski;

średniowiecze /ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑ɛ/ (n)
中世
  epoka w historii i kulturze europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a czasami nowożytnymi;

środa /ˈɕrɔda/ (n)
水曜日
  trzeci dzień tygodnia;

środek /ˈɕrɔdɛk/ (n)
措置
  coś, co ułatwia działanie
中心
  miejsce jednakowo oddalone od krawędzi

środek transportu /ɕrˈɔdɛk transpˈɔrtu/ (n)
交通手段, 輸送手段
  jednostka umożliwiająca czynne przemieszczanie

środki masowego przekazu /ˈɕrɔtʲci ˌmasɔˈvɛɡɔ pʃɛˈkazu/ (n)
マスコミ
  prasa, radio, telewizja i internet; publikatory

środowisko /ˌɕrɔdɔˈvʲiskɔ/ (n)
環境
  (ekologia, ekologiczny) ogół elementów nieożywionych i ożywionych, składających się na otoczenie

śruba /ˈɕruba/ (n)
螺子
  (technologia, technika, techniczny) pręt metalowy, zakończony łbem z jednej strony, a z drugiej gwintem, umożliwiającym zakręcanie lub odkręcanie;

śrubokręt /ɕruˈbɔkrɛ̃nt/ (n)
ドライバー
  (technologia, technika, techniczny) proste narzędzie do wkręcania lub wykręcania śrub i wkrętów

śródlądowy /ˌɕrudlɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
内陸
  znajdujący się w środku lądu

świadek /ˈɕfʲjadɛk/ (n)
目撃者
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba zeznająca podczas procesu sądowego;
  osoba, która widziała coś na własne oczy

świadomość /ɕfʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
意識
  zdawanie sobie sprawy z czegoś;

świat /ɕfʲjat/ (n)
世界, 界
  cała Ziemia

światopogląd /ˌɕfʲjatɔˈpɔɡlɔ̃nt/ (n)
世界観
  zespół poglądów, sądów, przekonań danej osoby na temat otaczającego świata czerpanych z rozmaitych dziedzin kultury, mający wpływ na jego zachowanie;

światło /ˈɕfʲjatwɔ/ (n)
光, 明かり
  (fizyka, fizyczny) promieniowanie elektromagnetyczne w zakresie odbieranym przez oko;
光
  przedmiot będący źródłem światła (1.1)

światłowstręt /ɕfʲjatˈwɔfstrɛ̃nt/ (n)
光線恐怖症
  (medycyna, medyczny) przewrażliwienie oczu na światło spowodowane podrażnieniem lub schorzeniem oczu (spojówek, tęczówek);

światłowód /ɕfʲjatˈwɔvut/ (n)
光ファイバー
  (technologia, technika, techniczny) włókno, w którym następuje propagacja światła; falowód dla światła;

świeca /ˈɕfʲjɛʦ̑a/ (n)
燭
  (przestarzałe, przestarzały) dawna jednostka natężenia światła równa 1,02 kandeli;
肩 倒立
  (sport, sportowy) ćwiczenie gimnastyczne polegające na uniesieniu w górę nóg z leżenia na plecach
蝋燭
  przedmiot z wosku, parafiny lub stearyny mający knot - chemiczne źródło światła;

świeca zapłonowa /ɕfʲˈɛtsa zˌapwɔnˈɔva/ (n)
点火プラグ
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element zapłonu silnika benzynowego;

świecić /ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑iʨ̑/ (v)
光る, 輝く
  emitować, produkować światło

świecki /ˈɕfʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
世俗
  niemający związków z religią, niezależny od instytucji kościelnych

świerk /ɕfʲjɛrk/ (n)
エゾマツ, トウヒ
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Picea A. Dietr., drzewo iglaste z rodziny sosnowatych;

świerszcz /ɕfʲjɛrʃʧ̑/ (n)
蟋蟀
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skaczący owad wydający charakterystyczne dźwięki;

świerzb /ɕfʲjɛʃp/ (n)
疥癬
  (medycyna, medyczny) pasożytnicza choroba skóry powodowana przez roztocza świerzbowce;

świetlik /ˈɕfʲjɛtlʲik/ (n)
蛍
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lampyridae, świecący owad z rodziny świetlikowatych;
天窓
  (architektura, architektoniczny) element dachu budynku, który doświetla pomieszczenie;

świeżość /ˈɕfʲjɛʒɔɕʨ̑/ (n)
新鮮
  cecha tego, co jest świeże

świeży /ˈɕfʲjɛʒɨ/ (adj)
さわやかな
  o produktach, potrawach: taki, który nie utracił walorów smakowych, nie uległ zepsuciu

świnia /ˈɕfʲĩɲa/ /ˈɕfʲĩɲɛ/ (n)
豚
  (zoologia, zoologiczny) Sus scrofa subsp. domesticus, zwierzę hodowlane z rodziny parzystokopytnych;
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) o osobie nikczemnej, podłej
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) człowiek zachowujący się nieprzyzwoicie, niekulturalnie
  (zoologia, zoologiczny) każde zwierzę z podrzędu świniokształtnych, Suiformes;
  (zoologia, zoologiczny) samica świni (1.1)

świnka /ˈɕfʲĩnka/ (n)
流行性耳下腺炎
  (medycyna, medyczny) jedna z chorób zakaźnych, nagminne zapalenie przyusznic

świnka morska /ˈɕfʲĩnka ˈmɔrska/ (n)
モルモット, ギニアピッグ
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z gatunku (1.1)

świstak /ˈɕfʲistak/ (n)
マーモット
  (zoologia, zoologiczny) gromadny, górski gryzoń z rodziny wiewiórkowatych;

świstun /ˈɕfʲistũn/ (n)
ヒドリガモ
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas penelope, gatunek kaczki, z grupy kaczek właściwych (pływających);

świtać /ɕfˈitatɕ/ (v)
あかつき
  o dniu zaczynać się

świątynia /ɕfʲjɔ̃nˈtɨ̃ɲa/ (n)
神殿, 寺
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budowla postawiona dla celów religijnych: miejsce kultu, składania ofiar, celebrowania obrzędów;

święto /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ/ (n)
休日, 祭り
  dzień lub więcej dni wyróżniający się od innych, poświęcony czemuś lub komuś, spędzany w inny, szczególny sposób niż zwykłe dni

święto ruchome /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ ruˈxɔ̃mɛ/ (n)
移動祝日
  święto, które co roku wypada w inny dzień

święty /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (adj)
聖者
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o osobie: ktoś uznany przez jakiś Kościół lub społeczność za godnego kultu;

święty mikołaj /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj/ (n)
サンタクロース
  człowiek przebrany za Świętego Mikołaja lub świętego mikołaja (1.2), rozdający prezenty ludziom (głównie dzieciom) 6 grudnia, a w niektórych regionach w Wigilię;

źrebię /ˈʑrɛbʲjɛ/ (n)
子馬
  (zoologia, zoologiczny) młode koniowatych, np. konia, osła lub zebry – bez względu na płeć;

źrenica /ʑrɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
瞳
  (anatomia, anatomiczny) czarna, okrągła plamka na tęczówce oka, będąca w rzeczywistości rozszerzającym się i zwężającym otworem regulującym dopływ światła do wnętrza oka;
  (optyka, optyczny) obraz otworu przysłony aperturowej

źródło /ˈʑrudwɔ/ (n)
泉
  często w lm przedmiot, dokument, znalezisko, relacja ustna itp. dostarczające informacji o czymś i będące podstawą do dalszych badań
  (hydrologia, hydrologiczny) miejsce, z którego woda wypływa na powierzchnię ziemi;
本源
  przyczyna uczuć, zachowań, chorób itp.
  to, co stanowi początek czegoś
  tylko w lm, (informatyka, informatyczny) kod źródłowy

Żagań /ˈʒaɡãɲ/ (pn)
ジャガニ
  (geografia, geograficzny) jedna z polskich miejscowości;

Żagiel /ˈʒaɟɛl/ (pn)
ほ座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Żmudź /ʒmˈutɕ/ (pn)
ジェマイティヤ
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) jeden z pięciu regionów etnograficznych współczesnej Litwy ze stolicą w Szawlach, a także historyczna nazwa Dolnej Litwy;

Żuraw /ˈʒuraf/ (pn)
鶴座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Żyd /ʒɨt/ (n)
ユダヤ人
  (etnografia, etnograficzny) członek narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael;

Żydowski Obwód Autonomiczny /ʒɨdˈɔfski ˈɔbvut ˌawtɔnɔmˈitʃnɨ/ (pn)
ユダヤ自治州
  (geografia, geograficzny) (administracja) jednostka administracyjna Federacji Rosyjskiej, część Dalekowschodniego Okręgu Federalnego;

Żyrafa /ʒɨˈrafa/ (pn)
きりん座
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Żyzny Półksiężyc /ˈʒɨznɨ puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (pn)
肥沃な三日月地帯
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) określenie pasa żyznych ziem przypominającego kształtem półksiężyc i ciągnącego się od Egiptu poprzez Palestynę, Syrię, po tereny dawnej Mezopotamii;

żaba /ˈʒaba/ (n)
蛙, カエル
  (herpetologia, herpetologiczny) (potocznie, potoczny) pospolity płaz bezogonowy z wielu różnych rodzin, głównie z żabowatych;

żabot /ʒˈabɔt/ (n)
ジャボ
  falbana z cienkiego materiału przypinana do ubrania jako ozdobnik

żaden /ˈʒadɛ̃n/ (pronoun)
ありません
  …informujący o braku kogoś lub czegoś

żagiel /ˈʒaɟɛl/ (n)
帆
  (marynarka) płat mocnej tkaniny przymocowany do masztu, służy do wykorzystywania energii wiatru jako napędu dla statku

żaglowiec /ʒaɡˈlɔvʲjɛʦ̑/ (n)
帆船
  (marynarka) statek z żaglami, napędzany siłą wiatru;

żal /ʒal/ (n)
悲しみ
  negatywny stan emocjonalny spowodowany doznaną stratą;

żaluzja /ʒaˈluzʲja/ (n)
ブラインド
  osłona przeciwsłoneczna zasłaniająca okno lub drzwi, składająca się z równoległych poziomych lub pionowych listewek, pasów materiału, tworzywa sztucznego lub blachy, regulowanych tak, aby wpuszczać pożądaną ilość światła;

żar /ʒar/ (n)
余燼
  tlące się, rozgrzane do czerwoności węgle lub drwa

żargon /ˈʒarɡɔ̃n/ (n)
隠語, 専門用語
  (językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zespół jednostek językowych właściwych dla wyodrębnionej grupy społecznej lub zawodowej;

żarliwy /ʒarˈlʲivɨ/ (adj)
熱い
  cechujący się dużym zapałem, oddaniem

żarna /ˈʒarna/ (n)
ひき臼
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) urządzenie do ręcznego mielenia zboża, złożone z dwóch kamieni, jednego nad drugim, z których górny jest ruchomy względem dolnego; ; (zobacz) też żarna w Encyklopedii staropolskiej

żartobliwy /ˌʒartɔˈblʲivɨ/ (adj)
剽軽
  często żartujący

żartować /ʒarˈtɔvaʨ̑/ (v)
冗談を言う
  mówić coś śmiesznego; mówić żart, aby kogoś rozśmieszyć

żarówka /ʒaˈrufka/ (n)
電球
  (elektryczność) elektryczne źródło światła, w którym elementem świecącym jest rozżarzony przewód;

żałoba /ʒaˈwɔba/ (n)
喪, 忌み
  smutek, rozpacz po śmierci bliskiej osoby

żałosny /ʒaˈwɔsnɨ/ (adj)
情けない
  wzbudzający politowanie lub pogardę

żałować /ʒaˈwɔvaʨ̑/ (v)
後悔
  odczuwać żal, być smutnym, przygnębionym
  ubolewać nad popełnionym występkiem, złamaniem zasad

żbik /ʒbʲik/ (n)
ヤマネコ
  (zoologia, zoologiczny) eurazjatyckie zwierzę drapieżne z rodziny kotowatych;

że /ʒɛ/ (conjunction)
こと
  …rozwijające opis zawarty w zdaniu nadrzędnym

żebrak /ˈʒɛbrak/ (n)
乞食
  ten, kto żebrze

żebrać /ˈʒɛbraʨ̑/ (v)
物乞い
  prosić o jałmużnę, prosić o wsparcie

żebro /ˈʒɛbrɔ/ (n)
肋骨
  (anatomia, anatomiczny) kość szkieletu kręgowców wygięta w kształcie łuku, chroniąca klatkę piersiową;

żeglarstwo /ʒɛɡlˈarstfɔ/ (n)
ヨット遊び
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (sport, sportowy) dziedzina turystyki, sportu i rekreacji na statkach żaglowych;

żeglować /ʒɛɡˈlɔvaʨ̑/ (v)
帆走する
  przemieszczać się po wodzie środkiem transportu posiadającym żagle

żel /ʒɛl/ (n)
ゲル
  (chemia, chemiczny) galaretowata substancja, koloid mający postać sztywnej sieci, efekt zgęstnienia płynu;

żelatyna /ˌʒɛlaˈtɨ̃na/ (n)
ゼラチン
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bezbarwne ciało stałe, naturalna substancja, będąca mieszaniną białek i peptydów, pozyskiwana w drodze częściowej hydrolizy kolagenu, zawartego w skórze, chrząstkach i kościach zwierzęcych, stosowana m.in. w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym i przy produkcji materiałów fotograficznych;

żelazko /ʒɛˈlaskɔ/ (n)
アイロン
  urządzenie służące do ręcznego prasowania;

żelazna kurtyna /ʒɛlˈazna kurtˈɨna/ (n)
鉄のカーテン
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) umowna granica ideologiczno-polityczna, oddzielająca komunistyczne państwa bloku wschodniego od państw zachodu;

żelazny /ʒɛˈlaznɨ/ (adj)
鉄製の
  wykonany z żelaza lub zawierający żelazo

żelazo /ʒɛˈlazɔ/ (n)
鉄, てつ
  (potocznie, potoczny) pospolity, srebrzystoszary i twardy metal z wysoką zawartością żelaza (1.2)

żelazomangan /ˌʒɛlazɔ̃ˈmãŋɡãn/ (n)
フェロマンガン
  (chemia, chemiczny) żelazostop z dużą zawartością manganu

żelbet /ˈʒɛlbɛt/ (acronym)
鉄筋コンクリート
  = (budownictwo) żelazobeton;

żeliwo /ʒɛˈlʲivɔ/ (n)
鋳鉄
  (hutnictwo, hutniczy) (chemia, chemiczny) stop odlewniczy żelaza z węglem i innymi pierwiastkami;

żeń-szeń /ˈʒɛ̃ɲ‿ʃɛ̃ɲ/ (n)
朝鮮人参
  (botanika, botaniczny) azjatycka bylina zielna uprawiana ze względu na korzenie wykorzystywane w medycynie, kosmetyce oraz jako przyprawa;

żeński /ˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
女性
  odnoszący się do kobiety, przeznaczony dla kobiety
  (biologia, biologiczny) mający narządy wytwarzające jaja, mający komórki ulegające zapłodnieniu, charakterystyczny dla samicy

żmija /ˈʒmʲija/ (n)
クサリヘビ
  (herpetologia, herpetologiczny) gad z podrodziny węży;

żniwa /ˈʒʲɲiva/ (n)
収穫
  (rolnictwo, rolniczy) koszenie i zbiórka zboża i niektórych innych roślin uprawnych;

żona /ˈʒɔ̃na/ (n)
妻, 奥さん, 家内
  kobieta będąca w związku małżeńskim ze swoim mężem

żongler /ˈʒɔ̃ŋɡlɛr/ (n)
ジャグラー
  artysta cyrkowy żonglujący różnymi przedmiotami;

żonkil /ˈʒɔ̃ŋʲcil/ (n)
ラッパズイセン
  (botanika, botaniczny) Narcissus jonquilla, gatunek narcyza o charakterystycznych żółtych kwiatach;

żorżeta /ʒɔrˈʒɛta/ (n)
ジョーゼット
  (włókiennictwo) lekka, przejrzysta tkanina nieregularnie marszczona;

żołnierz /ˈʒɔwɲɛʒɛ/ /ˈʒɔwʲɲɛʃ/ (n)
兵士, 兵
  (wojskowość, wojskowy) członek sił zbrojnych państwa; ; (zobacz) też żołnierz w Encyklopedii staropolskiej

żołądek /ʒɔˈwɔ̃ndɛk/ (n)
胃, お腹
  (anatomia, anatomiczny) część układu pokarmowego przed jelitami, który trawi białka przy udziale kwasu solnego;

żołądź /ˈʒɔwɔ̃ɲʨ̑/ (n)
団栗
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) owoc dębu;

żreć /ʒrɛʨ̑/ (v)
食
  (pospolicie) (obraźliwie) o człowieku: jeść chciwie, łapczywie lub niechlujnie

żubr /ʒupr̥/ (n)
ヨーロッパバイソン
  (zoologia, zoologiczny) masywny ssak z rzędu parzystokopytnych z charakterystycznie uformowaną przez włosy brodą pod pyskiem;

żuchwa /ˈʒuxfa/ (n)
かがくこつ, 下顎骨
  (anatomia, anatomiczny) ruchoma kość szkieletu czaszki;

żul /ʒul/ /ˈʒulɛ/ (n)
破落戸
  (pospolicie) (pogardliwie) chuligan lub drobny przestępca

żuraw /ˈʒuraf/ (n)
鶴, ツル
  (ornitologia, ornitologiczny) Grus, duży ptak o długiej szyi i nogach z charakterystycznym ogonem w formie pióropusza;

żurawina /ˌʒuraˈvʲĩna/ (n)
クランベリー
  (botanika, botaniczny) Vaccinium sect. Oxycoccus Hill., rodzaj krzewinek z rodziny wrzosowatych posiadająca jadalne jagody;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc żurawiny (1.1)

żuć /ʒuʨ̑/ (v)
噛む
  rozgniatać pokarm zębami; wolno coś gryźć

żwacz /ʒvaʧ̑/ (n)
ミノ
  jeden z przedżołądków u przeżuwaczy;

żwir /ʒvʲir/ /ˈʒvʲirɨ/ (n)
砂利
  okruchowa skała osadowa o luźnej postaci;

życie /ˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
人生, 命
  (biologia, biologiczny) zespół procesów zachodzących w organizmie żywym lub jego poszczególnych częściach;

życiorys /ʒɨˈʨ̑ɔrɨs/ (n)
前歴
  (urzędowy) (biurowość, biurowy) pismo zawierające podstawowe dane osobowe, wykształcenie i ewentualnie przebieg kariery zawodowej oraz dane kontaktowe
  opis czyjegoś życia i czyjejś działalności

życzenie /ʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
希望
  pragnienie; to, czego się chce, co pragnie się zrealizować
  w lm: to, czego życzy się komuś (najczęściej w święto lub z powodu innej ważnej okazji)

życzyć /ˈʒɨʧ̑ɨʨ̑/ (v)
望む
  składać życzenia

żydowski /ʒɨˈdɔfsʲci/ (adj)
ユダヤ
  związany z Żydami, ich religią, kulturą

żyletka /ʒɨˈlɛtka/ (n)
かみそり
  stalowe dwustronne ostrze, umieszczane w maszynce do golenia;

żyrafa /ʒɨˈrafa/ (n)
キリン, 麒麟
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych, z charakterystyczną długą szyją;

żyrandol /ʒɨˈrãndɔl/ (n)
シャンデリア
  ozdobna lampa wisząca pod sufitem

żyroskop /ʒɨˈrɔskɔp/ (n)
ジャイロスコープ
  (fizyka, fizyczny) szybko obracający się sztywny obiekt zachowujący stały kierunek osi obrotu;

żyto /ˈʒɨtɔ/ (n)
ライムギ, 黒麦
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina zbożowa z rodzaju (1.1)

żywica /ʒɨˈvʲiʦ̑a/ (n)
樹脂
  (biologia, biologiczny) półprzezroczysta wydzielina komórek roślinnych, zawierająca węglowodany (terpentynę) i olejki eteryczne oraz inne płynne i stałe substancje;

żywioł /ˈʒɨvʲjɔw/ (n)
元素
  (filozofia, filozoficzny) jeden z elementów tworzących świat materialny: ogień, woda, ziemia, powietrze

żywopłot /ʒɨˈvɔpwɔt/ (n)
垣根
  płot złożony z przyciętych lub naturalnie rosnących roślin;

żywy /ˈʒɨvɨ/ (adj)
生きる
  przejawiający oznaki życia

żyzny /ˈʒɨznɨ/ (adj)
肥沃
  dający wysokie plony
  posiadający właściwości umożliwiające wydanie obfitych plonów

żyć /ʒɨʨ̑/ (v)
生きる
  istnieć w sposób właściwy organizmom żywym
  bytować w jakichś warunkach
  obcować z kimś
  trwać

żyła /ˈʒɨwa/ (n)
静脈, 脈
  (anatomia, anatomiczny) naczynie krwionośne, w którym krew płynie do serca;
鉱脈, 水脈
  (geologia, geologiczny) masa skalna lub mineralna wypełniająca szczelinę w skałach;
けちんぼ
  (potocznie, potoczny) człowiek skąpy

żyła wrotna /ˈʒɨwa ˈvrɔtna/ (n)
門脈
  (anatomia, anatomiczny) żyła doprowadzająca krew do wątroby;

żółta kartka /ˈʒuwta ˈkartka/ (n)
イエローカード
  (sport, sportowy) napomnienie zawodnika następujące po jego niesportowym zagraniu (m.in. przerwaniu korzystnej akcji, granie na czas, dyskutowanie z sędzią);

żółtaczka /ʒuwˈtaʧ̑ka/ (n)
黄疸
  (medycyna, medyczny) ogólnie choroba powodująca zażółcenie skóry, błon śluzowych i białkówki oczu wskutek nagromadzenia się bilirubiny w surowicy krwi i tkankach organizmu;

żółtko /ˈʒuwtkɔ/ (n)
卵黄
  (spożywczy) wewnętrzna, żółta część jajka drobiu stosowana jako półprodukt przy przygotowywaniu potraw, wypieków i deserów
  (zoologia, zoologiczny) substancja w jaju owadów, gadów i ptaków, stanowiąca materiał budulcowy i odżywczy dla zarodka;

żółty /ˈʒuwtɨ/ (adj)
黄色い, 黄色
  mający kolor trzeciego pasma tęczy, taki jak kolor żółtka, kwiatu jaskra, owocu cytryny itp.; mający kolor podstawowy;

żółw /ʒuwf/ (n)
亀
  (informatyka, informatyczny) kursor graficzny określający współrzędne na ekranie, kierunek oraz rodzaj i kolor pióra, stosowany np. w języku Logo;
亀, カメ
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu Testudines, należące do gromady gadów;

żółw lamparci /ˈʒuwf lãmˈparʲʨ̑i/ (n)
ヒョウモンガメ
  (zoologia, zoologiczny) Psammobates pardalis, gatunek afrykańskiego żółwia lądowego z rodzaju Psammobates

żółć /ʒuwʲʨ̑/ (n)
胆汁
  (medycyna, medyczny) wydzielina wątrobowa;
  (przenośnie, przenośnia) gniew, zdenerwowanie, oburzenie, irytacja

żądać /ˈʒɔ̃ndaʨ̑/ (v)
求める
  domagać się czegoś kategorycznie

żądło /ˈʒɔ̃ndwɔ/ (n)
毒針, 針
  (zoologia, zoologiczny) u owadów z grupy żądłówek: narząd w postaci kolca wbijanego w ciało ofiary, często w połączeniu z wstrzyknięciem jadu;