język polski-italiano FreeDict+WikDict dictionary
edition published: 2023-05-29
language: pl; it
availability: Licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported license (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/legalcode)

drom /drɔ̃m/ (suffix)
dromo
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z drogą, torem, biegiem, wyścigiem

ek /ɛk/ (suffix)
llo, tto
  tworzy zdrobnienia rzeczowników rodzaju męskiego

fag (suffix)
fago
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z organizmem odżywiającym się danym pokarmem

fagia /ˈfaɟja/ (suffix)
fagia
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z odżywianiem się, zjadaniem, pochłanianiem, pożeraniem

fil (suffix)
filo
  ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających amatora lub miłośnika czegoś

filia /ˈfʲilʲja/ (suffix)
filia
  ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających upodobania, zamiłowania, skłonności do czegoś

fob (suffix)
fobo
  ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających: strach, lęk

fobia /ˈfɔbʲja/ (suffix)
fobia
  ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających nieuzasadniony lęk przed czymś lub przed kimś albo wstręt do czegoś lub kogoś

gamia (suffix)
gamia
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek z małżeństwem lub określonym systemem rozmnażania się

iatria (suffix)
iatria
  ostatni człon wyrazów złożonych będących nazwami działów medycyny

ista (suffix)
ista
  tworzy rzeczownik rodzaju męskiego oznaczający wykonawcę czynności lub zawodu

izm /ism̥/ (suffix)
ismo
  …tworzący rzeczowniki abstrakcyjne, zwykle blm, oznaczające doktryny polityczne lub społeczne, kierunki artystyczne, pojęcia naukowe, a także niektóre inne wyrazy mające sugerować związek z takimi rzeczownikami

log /lɔk/ (suffix)
logo
  ostatni człon wyrazów złożonych tworzący rzeczowniki określające osoby zajmujące się badaniem, nauką

logia /ˈlɔɟja/ (suffix)
logia
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z nauką

mancja (suffix)
manzia
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z wróżbą, wróżeniem

metria /ˈmɛtrʲja/ (suffix)
metria
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z mierzeniem

onim /ˈɔ̃ɲĩm/ (suffix)
onimo
  ostatni człon wyrazów złożonych mający znaczenie: nazwa, imię, wyraz

plegia /ˈplɛɟja/ (suffix)
plegia
  (medycyna, medyczny) w złożeniach: paraliż określonego rodzaju

skop /skɔp/ (suffix)
scopio
  ostatni człon wyrazów złożonych będących nazwami przyrządów służących do obserwacji i badania

terapia /tɛˈrapʲja/ (suffix)
terapia
  (medycyna, medyczny) ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze sposobem leczenia

tomia /ˈtɔ̃mʲja/ (suffix)
tomia
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z cięciem, operacją chirurgiczną

zaur (suffix)
sauro
  …tworzący wyrazy oznaczające jaszczurkę lub szerzej gada

A-dur /ˈa‿dur/ (n)
la maggiore
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku a (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami);

AA /a‿ˈː/ (acronym)
AA
  = Anonimowi Alkoholicy;

ABS /a‿bɛ‿ˈːs/ (acronym)
ABS
  (motoryzacja) układ przeciwpoślizgowy;

AIDS /ɛjts/ (n)
AIDS
  (medycyna, medyczny) nabyty zespół niewydolności immunologicznej;

Aaron /aˈːrɔ̃n/ (pn)
Aronne
  (biblijny) postać biblijna, brat Mojżesza;
  imię męskie;

Abakuk /aˈbakuk/ (pn)
Abaco
  imię męskie;

Abaza /aˈbaza/ (pn)
Abaza
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Federacji Rosyjskiej w Republice Chakasji, położone w śródgórskiej kotlinie w górnym biegu rzeki Abakan;

Abchaz /ˈapxas/ (n)
abcaso, abkhaso, abkhazo
  mieszkaniec Abchazji;

Abchazja /apˈxazʲja/ (pn)
Abcasia, Abkhazia, Abkhasia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) formalnie republika autonomiczna wchodząca w skład Gruzji;

Abchazka /apˈxaska/ (n)
abcasa, abkhasa, abkhaza
  mieszkanka Abchazji

Abdiasz (pn)
Abdia
  (biblijny) postać biblijna, prorok;

Abdon /ˈabdɔ̃n/ (pn)
Abdone, Abdon
  imię męskie;

Abel /ˈabɛl/ (pn)
Abele
  imię męskie;

Abelard /aˈbɛlart/ (pn)
Abelardo
  imię męskie;

Aberdeen (pn)
Aberdeen
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Szkocji (Wielka Brytania);

Abidżan /abʲˈiʤ̑ãn/ /ˈabʲiʤ̑ãn/ (pn)
Abidjan
  (geografia, geograficzny) miasto, siedziba rządu Wybrzeża Kości Słoniowej;

Abigail (pn)
Abigail
  imię żeńskie;

Abihu (pn)
Abiu
  (biblijny) imię męskie;

Abisynia /ˌabʲiˈsɨ̃ɲja/ (pn)
Abissinia
  (geografia, geograficzny) (dawniej, dawny) Etiopia;

Abisynka /ˌabʲiˈsɨ̃nka/ (n)
abissina
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) mieszkanka Abisynii

Abisyńczyk /ˌabʲiˈsɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
abissino
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Abisynii

Aborygen /ˌabɔˈrɨɡɛ̃n/ (n)
aborigeno
  (antropologia, antropologiczny) pierwotny mieszkaniec Australii;

Abraham /abˈraxãm/ (pn)
Abramo
  (biblijny) postać biblijna, protoplasta i patriarcha narodu izraelskiego;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Abram /ˈabrãm/ (pn)
Abramo, Abram
  imię męskie

Abruzja /abˈruzʲja/ (pn)
Abruzzo
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w centralnych Włoszech nad Morzem Adriatyckim;

Abruzyjczyk /ˌabruˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
abruzzese
  mieszkaniec Abruzji

Absalom /apˈsalɔ̃m/ (pn)
Assalonne
  (biblijny) postać biblijna, syn króla Dawida;

Abudża /aˈbuʤ̑a/ (pn)
Abuja
  (geografia, geograficzny) stolica Nigerii;

Abundiusz (pn)
Abbondio, Abondio, Abundio
  imię męskie

Achaja /aˈxaja/ (pn)
Acaia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina w Grecji;

Achalciche (pn)
Akhaltsikhe
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Gruzji, stolica i największe miasto regionu Samcche-Dżawachetia;

Achilles /aˈxʲilːɛs/ (pn)
Achille
  (mitologia grecka) heros i bohater wojny trojańskiej, syn Peleusa i Tetydy;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Achitofel /ˌaxʲiˈtɔfɛl/ (pn)
Achitofel
  (biblijny) postać biblijna, doradca króla Dawida, przyłączył się do jego zbuntowanego syna Absaloma;

Achtuba (pn)
Achtuba
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewa odnoga dolnej Wołgi, od której oddziela się nad Wołgogradem; uchodzi do Morza Kaspijskiego;

Ad-Dauha /ad‿ˈːawxa/ (pn)
Doha
  (geografia, geograficzny) stolica Kataru;

Ada /ˈada/ (pn)
Ada
  imię żeńskie;

Adalbert /aˈdalbɛrt/ (pn)
Adalberto
  imię męskie;

Adam /ˈadãm/ (pn)
Adamo
  imię męskie;
  (biblijny) według Księgi Rodzaju imię pierwszego człowieka na Ziemi oraz protoplasty rodu ludzkiego;

Addis Abeba /ˈaddʲis aˈbɛba/ (pn)
Addis Abeba
  (geografia, geograficzny) stolica Etiopii;

Adela /aˈdɛla/ (pn)
Adele
  imię żeńskie;

Adelajda /ˌadɛˈlajda/ (pn)
Adelaide
  (geografia, geograficzny) miasto w Australii;
Adelaida, Adelaide
  imię żeńskie;

Adolf /ˈadɔlf/ (pn)
Adolfo
  imię męskie;

Adonis /aˈdɔ̃ɲis/ (pn)
Adone
  (mitologia grecka) urodziwa postać mitologiczna, ukochany Afrodyty;

Adria /ˈadrʲja/ (pn)
Adria
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech w Wenecji Euganejskiej, położone między dolnym Padem i Adygą; w starożytności ważny port morski;

Adrian /ˈadrʲjãn/ (pn)
Adriano
  imię męskie;

Adriana /aˈdrʲjãna/ (pn)
Adriana
  imię żeńskie;

Adrianna /aˈdrʲjãnːa/ (pn)
Adriana
  imię żeńskie;

Adriatyk /aˈdrʲjatɨk/ (pn)
Adriatico
  (zobacz) Morze Adriatyckie

Adyga (pn)
Adige
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnych Włoszech uchodząca do Zatoki Weneckiej;

Adżaria (pn)
Agiaria
  (geografia, geograficzny) (administracja) republika autonomiczna w Gruzji, leżąca nad Morzem Czarnym;

Adżarska Republika Autonomiczna (pn)
Repubblica Autonoma Agiara
  (geografia, geograficzny) (administracja) (oficjalnie) Adżaria (nazwa oficjalna)

Afganistan /ˌavɡãˈɲistãn/ (pn)
Afghanistan, Afganistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej ze stolicą w Kabulu;

Afganka /avˈɡãŋka/ (n)
afghana, afgana
  obywatelka Afganistanu

Afgańczyk /avˈɡãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
afghano, afgano
  obywatel Afganistanu

Afroamerykanka (n)
afroamericana
  (eufemistycznie) (etnografia, etnograficzny) czarnoskóra Amerykanka pochodzenia subsaharyjskiego

Afrodyta /ˌafrɔˈdɨta/ (pn)
Afrodite
  (mitologia grecka) bogini miłości;

Afrodyzja /ˌafrɔˈdɨzʲja/ (pn)
Afrodisia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w południowo-zachodniej Anatolii, dawny ośrodek kultu Afrodyty;

Afryka /ˈafrɨka/ (pn)
Africa
  (geografia, geograficzny) trzeci pod względem wielkości kontynent na Ziemi;

Afryka Północna /ˈafrɨka puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Nordafrica
  (geografia, geograficzny) region Afryki obejmujący północną część kontynentu;

Afryka Wschodnia (pn)
Africa orientale
  (geografia, geograficzny) region Afryki obejmujący wschodnią część kontynentu;

Afrykanin /ˌafrɨˈkãɲĩn/ (n)
africano
  mieszkaniec Afryki

Afrykanka /ˌafrɨˈkãŋka/ (n)
africana
  mieszkanka Afryki

Agadir (pn)
Agadir
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Maroku, port nad Oceanem Atlantyckim;

Agamemnon /ˌaɡãˈmɛ̃mnɔ̃n/ (pn)
Agamennone
  (mitologia grecka) mityczny władca Myken;

Agan (pn)
Agan
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, na Nizinie Zachodniosyberyjskiej, lewy dopływ rzeki Tromjogan;

Agapit (pn)
Agapito
  imię męskie;

Agata /aˈɡata/ (pn)
Agata
  imię żeńskie;

Agaton (pn)
Agatone
  imię męskie;

Aggeusz (pn)
Aggeo
  (biblijny) Księga Aggeusza;
  imię męskie;

Agnieszka /aɟˈɲɛʃka/ (pn)
Agnese
  imię żeńskie;

Agrigento (pn)
Agrigento
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone na południowym wybrzeżu Sycylii;

Agrykola /ˌaɡrɨˈkɔla/ (pn)
Agricola
  imię męskie;

Agrypina /ˌaɡrɨˈpʲĩna/ (pn)
Agrippina
  imię żeńskie;

Agryppa /aˈɡrɨpːa/ (pn)
Agrippa
  imię męskie;

Agryz (pn)
Agryz
  (geografia, geograficzny) miasto rejonowe w Rosji, w Tatarstanie, na brzegu rzeki Iż;

Ahwaz (pn)
Ahvaz
  (geografia, geograficzny) miasto w południowo-zachodnim Iranie, port nad rzeką Karun, ośrodek administracyjny ostanu Chuzestan;

Aj (pn)
Ai
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne kananejskie miasto-państwo, położone w środkowym Izraelu;
Aj
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w Baszkirii i obwodzie czelabińskim;
Ay
  (historia, historyczny, historycznie) jeden z faraonów;

Akadia /aˈkadʲja/ (pn)
Acadia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna kolonia francuska w Ameryce Północnej;

Akka (pn)
Acri
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w Izraelu, w Dystrykcie Północnym;

Akra /ˈakra/ (pn)
Accra
  (geografia, geograficzny) stolica Ghany;

Aksu (pn)
Aksu
  (geografia, geograficzny) miasto w Chinach, w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur, nad rzeką Aksu He;

Akwileja /ˌakfʲiˈlɛja/ (pn)
Aquileia
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północno-wschodnich Włoszech; w starożytności ważne miasto, później siedziba patriarchy;

Akwin (pn)
Aquino
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum;

Akwinata (pn)
Aquinate
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przydomek Tomasza z Akwinu, świętego Kościoła katolickiego;

Akwitania /ˌakfʲiˈtãɲja/ (pn)
Aquitania
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji ze stolicą w Bordeaux;

Akwizgran /aˈkfʲizɡrãn/ (pn)
Aquisgrana
  (geografia, geograficzny) niemieckie miasto na prawach powiatu w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, bezpośrednio przy granicy z Belgią i Holandią;

Al-Falludża (pn)
Falluja
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowym Iraku;

Al-Hilla (pn)
Al-Hilla
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iraku, nad rzeką Szatt al-Hilla;

Alabama /ˌalaˈbãma/ (pn)
Alabama
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Stanach Zjednoczonych;

Aladyn /aˈladɨ̃n/ (pn)
Aladino
  imię bohatera jednej z opowieści „Baśni z tysiąca i jednej nocy”;

Alan /ˈalãn/ (pn)
Alano
  imię męskie;

Alaska /aˈlaska/ (pn)
Alaska, Alasca
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Albania /alˈbãɲja/ (pn)
Albania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy, ze stolicą w Tiranie;

Albanka /alˈbãŋka/ (n)
albanese
  kobieta narodowości albańskiej, obywatelka Albanii, mieszkanka Albanii

Albańczyk /alˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
albanese
  człowiek narodowości albańskiej, obywatel Albanii, mieszkaniec Albanii

Albert /ˈalbɛrt/ (pn)
Alberto
  imię męskie;

Alberta /alˈbɛrta/ (pn)
Alberta
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;
  imię żeńskie;

Albin /ˈalbʲĩn/ (pn)
Albino
  imię męskie;

Alcybiades (pn)
Alcibiade
  (historia, historyczny, historycznie) ateński strateg;
  imię męskie

Aldona /alˈdɔ̃na/ (pn)
Aldona
  imię żeńskie;

Alej (pn)
Alej
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Obu, przepływa przez Kraj Ałtajski;

Alejsk (pn)
Alejsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, centrum administracyjne rejonu alejskiego;

Aleksander /ˌalɛˈksãndɛr/ (pn)
Alessandro, Sandro
  imię męskie;

Aleksandra /ˌalɛˈksãndra/ (pn)
Alessandra
  imię żeńskie;

Aleksandria /ˌalɛˈksãndrʲja/ (pn)
Alessandria
  (geografia, geograficzny) miasto w Egipcie leżące nad brzegiem Morza Śródziemnego;

Aleksja /aˈlɛksʲja/ (pn)
Alessia
  imię żeńskie;

Aleksy /aˈlɛksɨ/ (pn)
Alessio
  imię męskie;

Alemania /ˌalɛ̃ˈmãɲja/ (pn)
Svizzera tedesca
  (geografia, geograficzny) środkowa, niemieckojęzyczna część Szwajcarii;

Alençon (pn)
Alençon
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, w Normandii;

Aleppo /aˈlɛpːɔ/ (pn)
Aleppo
  (geografia, geograficzny) największe miasto Syrii, położone w północno-zachodniej części kraju, około 50 km na południe od granicy z Turcją, w połowie drogi między Eufratem a wybrzeżem Morza Śródziemnego;
  (geografia, geograficzny) muhafaza ze stolicą w Aleppo (1.1)

Alessandria (pn)
Alessandria
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Piemoncie, stolica prowincji Alessandria (1.2);

Alfa Romeo (pn)
Alfa Romeo
  (motoryzacja) marka samochodu;

Alfons /ˈalfɔ̃w̃s/ (pn)
Alfonso
  imię męskie;

Alfred /ˈalfrɛt/ (pn)
Alfredo
  imię męskie;

Alfreda /alfˈrɛda/ (pn)
Alfreda
  imię żeńskie;

Alghero (pn)
Alghero
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina na Sardynii, w prowincji Sassari;

Algier /ˈalʲɟɛr/ (pn)
Algeri
  (geografia, geograficzny) stolica Algierii;

Algierczyk /alʲˈɟɛrʧ̑ɨk/ (n)
algerino
  obywatel Algierii

Algieria /alʲˈɟɛrʲja/ (pn)
Algeria
  (geografia, geograficzny) państwo w północnej Afryce ze stolicą w Algierze;

Algierka /alʲˈɟɛrka/ (n)
algerina
  obywatelka Algierii

Alicante (pn)
Alicante
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w południowo-wschodniej Hiszpanii;

Alicja /aˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
Alice
  imię żeńskie;

Alina /aˈlʲĩna/ (pn)
Alina
  imię żeńskie;

Allah /ˈalːax/ (pn)
Allah
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w islamie;

Alojzy /aˈlɔjzɨ/ (pn)
Aloisio
  imię męskie;

Alpy /ˈalpɨ/ (pn)
Alpi
  (geografia, geograficzny) najwyższy łańcuch górski Europy, ciągnący się łukiem od wybrzeża Morza Śródziemnego po dolinę Dunaju w okolicach Wiednia;

Alpy Apuańskie (pn)
Alpi Apuane
  (geografia, geograficzny) mały łańcuch górski w Toskanii, we Włoszech, część Apeninów;

Alpy Bergamskie (pn)
Alpi Bergamasche
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie położone w Alpach Wschodnich we Włoszech;

Alpy Berneńskie (pn)
Alpi bernesi
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie, część Alp Zachodnich w Szwajcarii;

Alpy Graickie (pn)
Alpi Graie
  (geografia, geograficzny) część Alp Zachodnich na granicy Francji i Włoch;

Alpy Julijskie (pn)
Alpi Giulie
  (geografia, geograficzny) część Alp Wapiennych rozciągająca się równoleżnikowo od północno-wschodnich Włoch, do Słowenii, ograniczona od północy doliną Sawy;

Alpy Karnickie (pn)
Alpi Carniche
  (geografia, geograficzny) grupa górska, część Alp Wschodnich znajdująca się we Włoszech i Austrii;

Alpy Kotyjskie (pn)
Alpi Cozie
  (geografia, geograficzny) część Alp Zachodnich we Francji i Włoszech;

Alpy Liguryjskie (pn)
Alpi Liguri
  (geografia, geograficzny) część Alp Zachodnich, obejmująca odcinek głównego grzbietu wododziałowego Alp, położona na terenie Włoch oraz Francji;

Alpy Zillertalskie (pn)
Alpi della Zillertal
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w Alpach Centralnych, na terenie Austrii i Włoch;

Alpy Ötztalskie (pn)
Alpi Venoste
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie na granicy Austrii z Włochami;

Alzacja /alˈzaʦ̑ʲja/ (pn)
Alsazia
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna Francji, położony w północno-wschodniej części kraju nad Renem;

Alzatczyk /alˈzaṭʧ̑ɨk/ (n)
alsaziano
  mieszkaniec Alzacji lub osoba płci męskiej pochodząca z tego regionu

Alzatka /alˈzatka/ (n)
alsaziana
  mieszkanka Alzacji lub osoba płci żeńskiej pochodząca z tego regionu

Amadeusz /ˌãmaˈdɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Amedeo
  imię męskie;

Amalfi (pn)
Amalfi
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w Kampanii; ważny średniowieczny ośrodek handlowy;

Amanda /ãˈmãnda/ (pn)
Amanda
  imię żeńskie;

Amazonia /ˌãmaˈzɔ̃ɲja/ (pn)
Amazzonia
  (geografia, geograficzny) dorzecze Amazonki i tropikalny las tego dorzecza;

Amazonka /ˌãmaˈzɔ̃nka/ (pn)
Rio delle Amazzoni, Amazzoni
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej;
Amazzone
  (mitologia grecka) członkini plemienia wojowniczych kobiet;

Ambrozja /ãmˈbrɔzʲja/ (pn)
Ambrosia
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Ambroży /ãmˈbrɔʒɨ/ (pn)
Ambrogio
  imię męskie;

Amelia /ãˈmɛlʲja/ (pn)
Amelia
  (geografia, geograficzny) gmina we Włoszech z siedzibą władz w Amelii (1.2)
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w regionie Umbria, w prowincji Terni;
  imię żeńskie;

Ameryka /ãˈmɛrɨka/ (pn)
America, Americhe
  (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;
America
  (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) Stany Zjednoczone Ameryki

Ameryka Południowa /ãˈmɛrɨka ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
America meridionale, America del Sud
  (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;

Ameryka Północna /ãˈmɛrɨka puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
America del Nord, Nordamerica
  (geografia, geograficzny) kontynent położony na półkulach: północnej i zachodniej;

Ameryka Łacińska /ãˈmɛrɨka waˈʨ̑ĩj̃ska/ (pn)
America Latina, America latina
  (geografia, geograficzny) kraje Ameryki Południowej i Środkowej, w których używa się języka hiszpańskiego, portugalskiego lub francuskiego;

Ameryka Środkowa /ãˈmɛrɨka ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
America Centrale
  (geografia, geograficzny) obszar, formalnie zaliczany do Ameryki Północnej, położony na połączeniu obu Ameryk, który obejmuje również wyspy mórz śródlądowych: Morza Karaibskiego i Zatoki Meksykańskiej;

Amerykanin /ˌãmɛrɨˈkãɲĩn/ (n)
americano
  mieszkaniec Ameryki – kontynentu
  mieszkaniec Stanów Zjednoczonych

Amerykanka /ˌãmɛrɨˈkãnka/ (n)
americana
  obywatelka Stanów Zjednoczonych
  mieszkanka kontynentu amerykańskiego

Amga (pn)
Amga
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Ałdanu;

Amiens (pn)
Amiens
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Francji, nad Sommą; ośrodek administracyjny regionu Pikardia i departamentu Somma;

Amman /ˈãmːãn/ (pn)
Amman
  (geografia, geograficzny) stolica Jordanii;

Amos /ˈãmɔs/ (pn)
Amos
  (biblijny) postać biblijna, prorok;

Amsterdam /ãmˈstɛrdãm/ (pn)
Amsterdam
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Holandii;

Amu-daria /ˌãmu‿ˈdarʲja/ (pn)
Amu Darya
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Azji Środkowej, powstaje z połączenia rzek Wachsz i Pandż, uchodzi do Jeziora Aralskiego;

Amur /ˈãmur/ (pn)
Amur
  (geografia, geograficzny) rzeka we wschodniej Azji;

An-Nadżaf (pn)
Najaf
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iraku, w pobliżu rzeki Eufrat;

Anabar (pn)
Anabar
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji, uchodząca w postaci estuarium do Zatoki Anabarskiej na Morzu Łaptiewów;

Anaklet (pn)
Anacleto
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie

Ananiasz /ãˈnãɲaʃ/ (pn)
Anania
  imię męskie;

Anapa (pn)
Anapa
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, port nad Morzem Czarnym;

Anastazja /ˌãnaˈstazʲja/ (pn)
Anastasia
  imię żeńskie;

Anastazy /ˌãnaˈstazɨ/ (pn)
Anastasio
  imię męskie;

Anatol /ãˈnatɔl/ (pn)
Anatolio
  imię męskie;

Andaluzja /ˌãndaˈluzʲja/ (pn)
Andalusia
  (geografia, geograficzny) kraina w południowej Hiszpanii

Andaluzyjczyk /ˌãndaluˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
andaluso
  mieszkaniec Andaluzji

Andaluzyjka /ˌãndaluˈzɨjka/ (n)
andalusa
  mieszkanka Andaluzji

Andegawenia (pn)
Angiò
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w zachodniej Francji, w dorzeczu dolnej Loary;

Andegaweńczyk (n)
angioino
  mieszkaniec Andegawenii

Andiżan (pn)
Andijan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, w Kotlinie Fergańskiej, przy granicy z Kirgistanem, siedziba administracyjna wilajetu;

Andora /ãnˈdɔra/ (pn)
Andorra
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielkie państwo w Europie między Francją a Hiszpanią;
Andora
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Liguria, w prowincji Savona;
Andorra la Vella
  (geografia, geograficzny) stolica państwa Andora (1.1);

Andorczyk /ãnˈdɔrʧ̑ɨk/ (n)
andorrano
  obywatel Andory

Andorka /ãnˈdɔrka/ (n)
andorrana
  obywatelka Andory

Andromacha (pn)
Andromache, Andromaca
  (mitologia grecka) postać z mitów i literatury starogreckiej, córka króla Eetiona, żona Hektora, matka Astyanaksa; archetyp matki i żony cierpiącej jako ofiara wojny;

Andromeda /ˌãndrɔ̃ˈmɛda/ (pn)
Andromeda
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;
  imię żeńskie;
  (mitologia grecka) królewna etiopska, córka Cefeusza i Kasjopei oraz żona Perseusza, po śmierci przeniesiona na firmament jako gwiazdozbiór Andromedy (1.3);

Andrzej /ˈãnḍʒɛj/ (pn)
Andrea
  imię męskie;

Andy /ˈãndɨ/ (pn)
Ande
  (geografia, geograficzny) góry w Ameryce Południowej;

Angara (pn)
Angara
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Jeniseju, wypływa z jeziora Bajkał;

Angarsk (pn)
Angarsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie irkuckim, nad Angarą;

Angelika (pn)
Angelica
  imię żeńskie;

Angers (pn)
Angers
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Francji leżące w Kraju Loary;

Angielka /ãŋʲˈɟɛlka/ (n)
inglese
  kobieta narodowości angielskiej

Angl (n)
Anglo
  (historia, historyczny, historycznie) członek plemienia germańskiego zamieszkującego od V do VI wieku Brytanię;

Anglia /ˈãŋɡlʲja/ (pn)
Inghilterra
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Wielkiej Brytanii
  (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej;

Anglia Wschodnia (pn)
Anglia Orientale
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i geograficzna we wschodniej Anglii, obejmująca hrabstwa Norfolk i Suffolk;

Anglik /ˈãŋɡlʲik/ (n)
inglese
  mężczyzna narodowości angielskiej

Angola /ãŋˈɡɔla/ (pn)
Angola
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Angolczyk /ãŋˈɡɔlʧ̑ɨk/ (n)
angolano
  obywatel Angoli

Angolka /ãŋˈɡɔlka/ (n)
angolana
  obywatelka Angoli

Anguilla (pn)
Anguilla
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Morzu Karaibskim;

Anicet (pn)
Aniceto
  imię męskie;

Aniela /ãˈɲɛla/ (pn)
Angela
  imię żeńskie;

Anioł Pański /ˈãɲɔw ˈpãj̃sʲci/ (pn)
Angelus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa maryjna przypominająca o Zwiastowaniu Najświętszej Maryi Pannie;

Anioł Stróż /ˈãɲɔw ˈstruʃ/ (n)
angelo custode
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich indywidualnie przydzielony anioł czuwający nad człowiekiem od chwili jego narodzin;

Anita /ãˈɲita/ (pn)
Anita
  imię żeńskie;

Ankara /ãŋˈkara/ (pn)
Ankara
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Turcji;

Ankona (pn)
Ancona
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w środkowych Włoszech, położone nad Adriatykiem;

Anna /ˈãnːa/ (pn)
Anna
  (oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;

Annamaria /ˌãnːãˈmarʲja/ (pn)
Annamaria
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie

Antananarywa /ˌãntãnãnaˈrɨva/ (pn)
Antananarivo
  (geografia, geograficzny) stolica Madagaskaru;

Antares /ãnˈtarɛs/ (pn)
Antares
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Skorpiona;

Antarktyda /ˌãntarkˈtɨda/ (pn)
Antartide
  (geografia, geograficzny) kontynent, na którym znajduje się biegun południowy;

Antarktyda Zachodnia (pn)
Antartide Minore, Antartide Occidentale
  (geografia, geograficzny) zachodnia część kontynentu Antarktydy;

Antarktyka /ãnˈtarktɨka/ (pn)
Antartica
  (geografia, geograficzny) rejon globu ziemskiego od bieguna południowego do 60° szerokości geograficznej południowej, obejmujący Antarktydę, jej lądolód oraz otaczające je wody;

Antek /ˈãntɛk/ (pn)
Tonio
  imię męskie (zdrobniale) od: Antoni

Antifa (pn)
Antifa
  (społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) międzynarodowy, nieformalny antyfaszystowski ruch społeczny luźnych, niepowiązanych grup młodzieżowych, stanowiący siłowe ramię organizacji lewicowych i prospołecznych;

Antigua i Barbuda /ˌãntʲiˈɡu<sup>w</sup>a ˌi‿barˈbuda/ (pn)
Antigua e Barbuda
  (geografia, geograficzny) wyspiarskie państwo na Morzu Karaibskim ze stolicą w Saint John's;

Antioch /ˈãntʲjɔx/ (pn)
Antioco
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie;

Antiochia (pn)
Antiochia
  (geografia, geograficzny) współczesne miasto w południowej Turcji, nad Morzem Śródziemnym;

Antiochia Pizydyjska (pn)
Antiochia di Pisidia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Antiochia, starożytne miasto w Azji Mniejszej, położone na granicy Pizydii i Frygii;

Antiochia Syryjska (pn)
Antiochia di Siria
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Antiochia, miasto w Turcji nad Orontesem;

Antoni /ãnˈtɔ̃ɲi/ (pn)
Antonio
  imię męskie;

Antonia /ãnˈtɔ̃ɲja/ (pn)
Antonia
  imię żeńskie;

Antonietta (pn)
Antonietta
  imię żeńskie

Antonin (pn)
Antonino
  imię męskie

Antonina /ˌãntɔ̃ˈɲĩna/ (pn)
Antonina
  imię żeńskie;

Antoniusz (pn)
Antonio
  imię męskie;

Antwerpia /ãntˈfɛrpʲja/ (pn)
Anversa
  (geografia, geograficzny) miasto w Belgii;

Antychryst (pn)
Anticristo
  (wariant) (biblijny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) antychryst

Antyle Holenderskie /ãnˈtɨlɛ ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲcɛ/ (pn)
Antille olandesi, Antille Olandesi
  (geografia, geograficzny) holenderskie terytorium autonomiczne;

Anzelm /ˈãw̃zɛlm/ (pn)
Anselmo
  imię męskie;

Anżero-Sudżeńsk (pn)
Anžero-Sudžensk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie kemerowskim;

Aosta /aˈɔsta/ (pn)
Aosta
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech, stolica najmniejszego włoskiego regionu Doliny Aosty;

Apeliotes /ˌapɛˈlʲjɔtɛs/ (pn)
Apeliote
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie wiatru wschodniego;

Apeniny /ˌapɛ̃ˈɲĩnɨ/ (pn)
Appennini
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski we Włoszech;

Apia /ˈapʲja/ (pn)
Apia
  (geografia, geograficzny) stolica Samoa;

Apolinary /ˌapɔlʲĩˈnarɨ/ (pn)
Apollinare
  imię męskie;

Apollo /aˈpɔlːɔ/ (pn)
Apollo
  (mitologia grecka) bóg sztuki i piękna;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie, jedno z imion mitologicznych;

Apolonia /ˌapɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Apollonia
  imię żeńskie;

Apoloniusz /ˌapɔˈlɔ̃ɲuʃ/ (pn)
Apollonio
  imię męskie;

Appalachy /ˌapːaˈlaxɨ/ (pn)
Appalachi
  (geografia, geograficzny) system górski we wschodniej części Ameryki Północnej, w USA i Kanadzie;

Appenzell Innerrhoden (pn)
Appenzello Interno
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton w północno-wschodniej części Szwajcarii;

Apulia (pn)
Puglia
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w południowych Włoszech;

Apulijczyk (n)
pugliese
  mieszkaniec Apulii

Apulijka (n)
pugliese
  mieszkanka Apulii

Arab /ˈarap/ (n)
arabo
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości arabskiej;

Arabela /ˌaraˈbɛla/ (pn)
Arabella
  imię żeńskie;

Arabia /aˈrabʲja/ (pn)
Arabia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina zazwyczaj utożsamiana z Półwyspem Arabskim, lecz początkowo obejmująca obszar Azji leżący na południowy zachód od Mezopotamii, obejmując poza półwyspem również część Lewantu;

Arabia Saudyjska /aˈrabʲja sawˈdɨjska/ (pn)
Arabia Saudita
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim ze stolicą w Rijadzie;

Arabika /aˈrabʲika/ (pn)
Arabika
  (geografia, geograficzny) masyw górski w Wielkim Kaukazie, położony na terytorium Abchazji;

Arabka /aˈrapka/ (n)
araba
  kobieta pochodzenia arabskiego, wywodząca się z jednego z krajów świata arabskiego

Arad (pn)
Arad
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Rumunii, w regionie Kriszana;

Aragonia /ˌaraˈɡɔ̃ɲja/ (pn)
Aragona
  (geografia, geograficzny) (administracja) region autonomiczny w północnej Hiszpanii

Aragonka (n)
aragonese
  mieszkanka Aragonii

Aragończyk (n)
aragonese
  mieszkaniec Aragonii

Aragwi (pn)
Aragvi
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka we wschodniej Gruzji, lewy dopływ Kury;

Arak (pn)
Arak
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie, u podnóża gór Zagros;

Araks (pn)
Aras
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Turcji, Armenii, Iranie i Azerbejdżanie, prawostronny dopływ Kury;

Archimedes /ˌarxʲĩˈmɛdɛs/ (pn)
Archimede
  (historia, historyczny, historycznie) grecki matematyk;

Archipelag Malajski (pn)
arcipelago malese
  (geografia, geograficzny) największy archipelag na Ziemi znajdujący się między Azją Południowo-Wschodnią a Australią;

Ardeny (pn)
Ardenne
  (geografia, geograficzny) silnie zalesione góry w południowo-wschodniej Belgii, Francji i Luksemburgu;

Arezzo (pn)
Arezzo
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Arezzo (1.2);

Argentyna /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃na/ (pn)
Argentina
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Argentynka /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃ŋka/ (n)
argentina
  obywatelka Argentyny

Argentyńczyk /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
argentino
  obywatel Argentyny

Argowia /arˈɡɔvʲja/ (pn)
Argovia
  (geografia, geograficzny) kanton w północnej Szwajcarii

Ariadna /arʲˈjadna/ (pn)
Arianna
  imię żeńskie;

Arizona /ˌarʲiˈzɔ̃na/ (pn)
Arizona
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Arka Przymierza (pn)
arca dell’alleanza
  (biblijny) skrzynia, w której przechowywano tablice z tekstem Dekalogu;

Arkadia /arˈkadʲja/ (pn)
Arcadia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na Półwyspie Peloponeskim

Arkadiusz /arˈkadʲjuʃ/ (pn)
Arcadio
  imię męskie;

Arktyka /ˈarktɨka/ (pn)
Artide
  (geografia, geograficzny) obszar Ziemi otaczający biegun północny;

Armagedon /ˌarmaˈɡɛdɔ̃n/ (n)
Armageddon
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce, w którym przy końcu świata odbędzie się bitwa między narodami;

Armenia /arˈmɛ̃ɲja/ (pn)
Armenia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Armenka /arˈmɛ̃ŋka/ (n)
armena
  obywatelka Armenii

Armeńczyk /arˈmɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
armeno
  obywatel Armenii

Armida /arˈmʲida/ (pn)
Armida
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) w poemacie Jerozolima wyzwolona piękna czarodziejka i uwodzicielka bohaterów;
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Armoryka (pn)
Armorica
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na terenie starożytnej Galii, obejmująca tereny między Loarą i Sekwaną;

Arnold /ˈarnɔlt/ (pn)
Arnaldo
  imię męskie;

Aron /ˈarɔ̃n/ (pn)
Aronne
  imię męskie;

Arseniusz /arˈsɛ̃ɲuʃ/ (pn)
Arsenio
  imię męskie;

Artakserkses (pn)
Artaserse
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie

Artemida /ˌartɛ̃ˈmʲida/ (pn)
Artemide
  (mitologia grecka) bogini łowów i przyrody, łączona z Selene, Hekate i Persefoną oraz utożsamiana z rzymską Dianą;

Artiom (pn)
Artëm
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Nadmorskim, położone niedaleko Władywostoku;

Artur /ˈartur/ (pn)
Arturo
  imię męskie;

Aruba /aˈruba/ (pn)
Aruba
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Holandii w Ameryce Środkowej;

Arubanka (n)
arubana
  mieszkanka Aruby

Arubańczyk (n)
arubano
  mieszkaniec Aruby

Arwad (pn)
Arados, Arwad
  (geografia, geograficzny) syryjskie miasto na wyspie nad Morzem Śródziemnym, w czasach starożytnych jedno z macierzystych osiedli i portów fenickich;

Arystokles /ˌarɨˈstɔklɛs/ (pn)
Aristocle
  imię męskie;

Arystoteles /ˌarɨstɔˈtɛlɛs/ (pn)
Aristotele
  (historia, historyczny, historycznie) filozof grecki,
  imię męskie

Arzamas (pn)
Arzamas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji w obwodzie niżnonowogrodzkim;

Asbiest (pn)
Asbest
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, położone na Uralu;

Asklepios /asˈklɛpʲjɔs/ (pn)
Asclepio
  (mitologia grecka) bóg sztuki lekarskiej przedstawiany jako dojrzały, brodaty mężczyzna w długiej szacie, trzymający w ręce laskę owiniętą wężem, utożsamiany z rzymskim Eskulapem; syn Apollina i Koronis, córki Flegiasa; ojciec Higiei, Panacei, Iaso, Ajgle, Akeso, Podalejriosa i Machaona;

Asmara /asˈmara/ (pn)
Asmara
  (geografia, geograficzny) stolica Erytrei;

Astana /aˈstãna/ (pn)
Astana
  (historia, historyczny, historycznie) stolica Kazachstanu;

Astrachań /aˈstraxãɲ/ (pn)
Astrachan'
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części europejskiej Rosji, położone nad Wołgą, stolica obwodu;

Asturia (pn)
Asturie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina geograficzna położona w północnej Hiszpanii nad Zatoką Biskajską, w średniowieczu niezależne królestwo

Asturyjczyk (n)
asturiano
  mieszkaniec Asturii

Asunción (pn)
Asunción
  (geografia, geograficzny) stolica Paragwaju;

Asyria /aˈsɨrʲja/ (pn)
Assiria
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii;

Asyż /ˈasɨʃ/ (pn)
Assisi
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Umbrii;

Aszkelon (pn)
Ascalona
  (geografia, geograficzny) miasto w Izraelu;

Atanazy (pn)
Atanasio
  imię męskie;

Atena /aˈtɛ̃na/ (pn)
Atena
  (mitologia grecka) bogini mądrości, wojny sprawiedliwej i rękodzieła, utożsamiana z rzymską Minerwą;

Ateny /aˈtɛ̃nɨ/ (pn)
Atene
  (geografia, geograficzny) stolica współczesnej Grecji;

Atina (pn)
Atina
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum;

Atlanta /aˈtlãnta/ (pn)
Atlanta
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica i jednocześnie najludniejsze miasto amerykańskiego stanu Georgia;

Atlantyda /ˌatlãnˈtɨda/ (pn)
Atlantide
  (mitologia, mitologiczny) mityczna wyspa całkowicie zniszczona przez trzęsienie ziemi, leżąca według Platona na Oceanie Atlantyckim naprzeciw Słupów Heraklesa;

Atlantyk /aˈtlãntɨk/ (pn)
Atlantico
  (geografia, geograficzny) (potocznie, potoczny) (zobacz) Ocean Atlantycki

Atlas /ˈatlas/ (n)
Atlante
  (astronomia, astronomiczny) mały, wewnętrzny księżyc Saturna;
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w północno-zachodniej Afryce;
  (mitologia grecka) tytan dźwigający na barkach z rozkazu Zeusa sklepienie niebieskie;

Atrek (pn)
Atrek
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-wschodnim Iranie i południowo-zachodnim Turkmenistanie;

Attyka (pn)
Attica
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w środkowej Grecji leżąca na Półwyspie Attyckim z Atenami jako głównym ośrodkiem;

Augiasz (pn)
Augia
  (mitologia grecka) legendarny król Elidy na Peloponezie, jeden z Argonautów, syn Heliosa;

Augsburg /ˈawɡzburk/ (pn)
Augusta
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w Bawarii, historyczna stolica Szwabii;

August /ˈawɡust/ (pn)
Augusto
  imię męskie;

Augustyn /awˈɡustɨ̃n/ (pn)
Agostino
  imię męskie;

Augustyna /ˌawɡuˈstɨ̃na/ (pn)
Agostina
  imię żeńskie;

Aurelia /awˈrɛlʲja/ (pn)
Aurelia
  imię żeńskie;

Aurora /awˈrɔra/ (pn)
Aurora
  (mitologia rzymska) bogini zorzy porannej, brzasku i świtu, utożsamiana z grecką Eos;
  imię żeńskie;

Austin (pn)
Austin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej części Stanów Zjednoczonych, stolica stanu Teksas;

Australia /awˈstralʲja/ (pn)
Australia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo obejmujące prawie cały kontynent australijski;
Oceania, Australia
  (geografia, geograficzny) najmniejszy kontynent na Ziemi;

Australia Zachodnia (pn)
Australia Occidentale
  (geografia, geograficzny) (administracja) największy stan Australii, zajmuje zachodnią część kontynentu;

Australijczyk /ˌawstraˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
australiano
  mieszkaniec, obywatel Australii

Australijka /ˌawstraˈlʲijka/ (n)
australiana
  mieszkanka, obywatelka Australii

Austria /ˈawstrʲja/ (pn)
Austria
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Austriaczka /awstrʲˈjaʧ̑ka/ (n)
austriaca
  mieszkanka lub obywatelka Austrii

Austriak /ˈawstrʲjak/ (n)
austriaco
  mieszkaniec lub obywatel Austrii

Austro-Węgry /ˌawstrɔ‿ˈvɛ̃ŋɡrɨ/ (pn)
Austria-Ungheria, Impero Austro-Ungarico
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) państwo w Europie od 1867 do 1918 r. pod panowaniem Habsburgów, ze stolicami w Wiedniu i Budapeszcie;

Autonomia Palestyńska /ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja ˌpalɛˈstɨ̃j̃ska/ (pn)
Autorità Nazionale Palestinese
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (potocznie, potoczny) tymczasowa struktura administracyjna zarządzająca obszarem Strefy Gazy i częścią Zachodniego Brzegu;

Autun (pn)
Autun
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, w Burgundii;

Awentyn (pn)
Aventino
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) jedno z siedmiu rzymskich wzgórz;

Awinion /aˈvʲĩɲɔ̃n/ (pn)
Avignone
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Francji nad Rodanem;

Azerbejdżan /ˌazɛrˈbɛjʤ̑ãn/ (pn)
Azerbaijan, Azerbaigian
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Baku;

Azerbejdżanin /ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãɲĩn/ (n)
azerbaigiano
  mieszkaniec lub obywatel Azerbejdżanu

Azerbejdżanka /ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãŋka/ (n)
azerbaigiana
  mieszkanka lub obywatelka Azerbejdżanu

Azja /ˈazʲja/ (pn)
Asia
  (geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi;

Azja Mniejsza /ˈazʲja ˈmʲɲɛ̇jʃa/ (pn)
Asia Minore
  (geografia, geograficzny) półwysep w zachodniej Azji, tworzący pomost lądowy łączący ten kontynent z Europą;

Azja Zachodnia (pn)
Asia occidentale
  (geografia, geograficzny) region Azji wyróżniany w geografii historycznej i politycznej;

Azja Środkowa (pn)
Asia Centrale
  (geografia, geograficzny) region Azji wyróżniany w geografii historycznej i politycznej;

Azjata /aˈzʲjata/ (n)
asiatico
  mieszkaniec kontynentu azjatyckiego

Azjatka /aˈzʲjatka/ (n)
asiatica
  mieszkanka Azji

Azory /aˈzɔrɨ/ (pn)
Azzorre
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim, region autonomiczny Portugalii;

Aztek (n)
azteca, azteco
  (etnografia, etnograficzny) członek historycznego indiańskiego plemienia z Ameryki Środkowej;

Ałapajewsk (pn)
Alapaevsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, na Uralu, położone nad rzeką Nejwą;

Ałatau Kuźniecki (pn)
Kuzneckij Alatau
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie na terytorium Rosji, w Syberii Południowej, pomiędzy rzekami Tomem a Białym Ijusem;

Ałmaty (pn)
Almaty
  (geografia, geograficzny) największe miasto Kazachstanu, do 1997 stolica kraju;

Babel (pn)
Babele
  (biblijny) biblijna wieża opisana w Księdze Rodzaju

Babilonia /ˌbabʲiˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Babilonia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w Mezopotamii, na terenie obecnego Iraku;

Babol (pn)
Babol
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, w ostanie Mazandaran;

Badenia-Wirtembergia /ˌbadɛ̃ɲa‿vʲirtɛ̃mˈbɛrʲɟja/ (pn)
Baden-Württemberg, Baden-Vurtemberga
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy w południowej części Niemiec

Bagdad /ˈbaɡdat/ (pn)
Bagdad
  (geografia, geograficzny) stolica Iraku;

Baghlan (pn)
Baghlan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-wschodnim Afganistanie;

Bahamczyk /baˈxãmʧ̑ɨk/ (n)
bahamense
  obywatel Bahamów

Bahamka /baˈxãmka/ (n)
bahamense
  obywatelka Bahamów

Bahamy /baˈxãmɨ/ (pn)
Bahamas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo wyspiarskie w Ameryce Północnej;

Bahrajn /ˈbaxrajn/ (pn)
Bahrain, Bahrein
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Manamie;

Bahranka /baxˈrãŋka/ (n)
bahreinita, bahrainita
  obywatelka Bahrajnu

Bahrańczyk /baxˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
bahrainita, bahreinita
  obywatel Bahrajnu

Baje (pn)
Baia
  (geografia, geograficzny) miasto nad Zatoką Neapolitańską w Kampanii, słynne uzdrowisko już w czasach starożytnych;

Bajkał /ˈbajkaw/ (pn)
Bajkal
  (geografia, geograficzny) jezioro w Azji, najstarsze i najgłębsze na świecie;

Baktria (pn)
Battria, Bactriana, Battriana
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna nazwa krainy położonej obecnie w północnym Afganistanie między Amu-Darią a Hindukuszem;

Baku /ˈbaku/ (pn)
Baku
  (geografia, geograficzny) stolica Azerbejdżanu;

Balbina /balˈbʲĩna/ (pn)
Balbina
  imię żeńskie;

Baldwin /ˈbaldvʲĩn/ (pn)
Baldovino
  imię męskie;

Baleary (pn)
Baleari
  (geografia, geograficzny) archipelag w zachodniej części Morza Śródziemnego;

Baltazar /balˈtazar/ (pn)
Baldassarre
  imię męskie;

Bamako /bãˈmakɔ/ (pn)
Bamako
  (geografia, geograficzny) stolica Mali;

Bamberg (pn)
Bamberga
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Bawarii;

Bamian (pn)
Bamiyan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Afganistanie, w górach Hindukusz;

Bandar Seri Begawan /ˈbʌndərˈsɛribəˈgɑwən/ (pn)
Bandar Seri Begawan
  (geografia, geograficzny) stolica Brunei;

Bandżul /ˈbãn͇ʤ̑ul/ (pn)
Banjul
  (geografia, geograficzny) stolica Gambii;

Bangi /ˈbãŋʲɟi/ (pn)
Bangui
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Republiki Środkowoafrykańskiej;

Bangkok /ˈbãŋkːɔk/ (pn)
Bangkok
  (geografia, geograficzny) stolica Tajlandii;

Bangladesz /bãŋɡˈladɛʃ/ (pn)
Bangladesh
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Dhace;

Banglijczyk (n)
bangladese
  obywatel Bangladeszu

Banglijka (n)
bangladese
  obywatelka Bangladeszu

Barabasz /baˈrabaʃ/ (pn)
Barabba
  (biblijny) imię męskie;

Baran /ˈbarãn/ (pn)
Ariete
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pierwszy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 marca do 19 (20) kwietnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Baranek Boży /baˈrãnɛɡ ˈbɔʒɨ/ (pn)
Agnello di Dio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) symboliczny tytuł Jezusa Chrystusa, nawiązujący do jego ofiary na krzyżu i starotestamentowych proroctw;

Barbados /barˈbadɔs/ (pn)
Barbados
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Bridgetown;

Barbadoska (n)
barbadiana
  obywatelka Barbadosu

Barbadosyjczyk (n)
barbadiano
  obywatel Barbadosu

Barbara /barˈbara/ (pn)
Barbara
  imię żeńskie;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 234;

Barcelona /ˌbarʦ̑ɛˈlɔ̃na/ (pn)
Barcellona
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Katalonii;

Bari /bari/ (pn)
Bari
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica Apulii i prowincji Bari (1.2);

Barnaba /barˈnaba/ (pn)
Barnaba
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Bartłomiej /bartˈwɔ̃mʲjɛ̇j/ (pn)
Bartolomeo
  imię męskie;

Baruch (pn)
Baruc
  (biblijny) postać biblijna;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Basilicata (pn)
Basilicata
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w południowych Włoszech z ośrodkiem administracyjnym w Potenzy;

Bask /bask/ (n)
basco
  (etnografia, etnograficzny) członek narodu zamieszkującego tereny na granicy Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską;

Baskijka /baˈsʲcijka/ (n)
basca
  (etnografia, etnograficzny) kobieta z ludu Basków, przedstawicielka narodu zamieszkującego tereny na pograniczu Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską

Basra (pn)
Bassora
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Iraku, położone nad rzeką Szatt al-Arab;

Basseterre /ˌbasːɛˈtɛrːɛ/ (pn)
Basseterre
  (geografia, geograficzny) stolica Saint Kitts i Nevis;

Bastia (pn)
Bastia
  (geografia, geograficzny) (administracja) główne miasto handlowe i przemysłowe na Korsyce we Francji;

Baszan (pn)
Basan
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północnej Palestynie, równina na wschód od rowu Jordanu;

Baszkiria (pn)
Baschiria
  (geografia, geograficzny) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;

Bawarczyk /baˈvarʧ̑ɨk/ (n)
bavarese
  mieszkaniec Bawarii

Bawaria /baˈvarʲja/ (pn)
Baviera
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w południowej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Monachium;

Bawarka /baˈvarka/ (n)
bavarese
  mieszkanka Bawarii

Bazylea /ˌbazɨˈlɛa/ (pn)
Basilea
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) miasto w Szwajcarii;

Bazylea-Miasto (pn)
Basilea Città
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton szwajcarski powstały z podziału dawnego kantonu Bazylea;

Bazylea-Okręg /ˌbazɨˈlɛa ˈɔkrɛ̃ŋk/ (pn)
Basilea Campagna
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton szwajcarski, powstały z podziału dawnego kantonu Bazylea;

Bazyli /baˈzɨlʲi/ (pn)
Basilio
  imię męskie;

Bazylisa (pn)
Basilissa, Basilla
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Bałaszow (pn)
Balašov
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Rosji, w obwodzie saratowskim, położone nad rzeką Chopior;

Bałaszycha (pn)
Balašicha
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie moskiewskim, położone na wschód od Moskwy;

Bałkany /bawˈkãnɨ/ (pn)
Balcani
  (geografia, geograficzny) region Europy, obejmujący w przybliżeniu obszar Półwyspu Bałkańskiego;

Bałtyk /ˈbawtɨk/ (n)
Baltico
  (geografia, geograficzny) Morze Bałtyckie

Bałtyka /bawˈtɨka/ (pn)
Baltica
  (geologia, geologiczny) kraton stanowiący do końca ordowiku samodzielny kontynent;

Beata /bɛˈata/ (pn)
Beata
  imię żeńskie;

Beatrycze /ˌbɛaˈtrɨʧ̑ɛ/ (pn)
Beatrice
  imię żeńskie;

Beda (pn)
Beda
  imię męskie;

Beduin /bɛˈdu<sup>j</sup>ĩn/ (n)
beduino
  (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczych lub półkoczowniczych plemion krajów arabskich;

Bejrut /ˈbɛjrut/ (pn)
Beirut
  (geografia, geograficzny) miasto w Azji, na Bliskim Wschodzie, stolica Libanu;

Belfast /ˈbɛlfast/ (pn)
Belfast
  (geografia, geograficzny) stolica Irlandii Północnej,

Belfort (pn)
Belfort
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté;

Belg /bɛlk/ (n)
belga
  obywatel Belgii

Belgia /ˈbɛlʲɟja/ (n)
Belgio
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Zachodniej ze stolicą w Brukseli;

Belgijka /bɛlʲˈɟijka/ (n)
belga
  obywatelka Belgii

Belgrad /ˈbɛlɡrat/ (pn)
Belgrado
  stolica Serbii;

Belize /bɛˈlʲizɛ/ (pn)
Belize
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Belmopanie;

Belizenka /ˌbɛlʲiˈzɛ̃nka/ (n)
beliziana
  obywatelka Belize

Belizeńczyk /ˌbɛlʲiˈzɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
beliziano
  obywatel Belize

Belmopan /bɛlˈmɔpãn/ (pn)
Belmopan
  (geografia, geograficzny) stolica Belize;

Beludżystan (pn)
Belucistan
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w południowo-zachodnim Pakistanie;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodniej Azji;

Benedykt /bɛ̃ˈnɛdɨkt/ (pn)
Benedetto, Benito
  imię męskie;

Benedykta /ˌbɛ̃nɛˈdɨkta/ (pn)
Benedetta
  imię żeńskie;

Benewent (pn)
Benevento
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Benewent (1.2);

Bengal /ˈbɛ̃ŋɡal/ (pn)
Bengala
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Południowej, w Indiach i Bangladeszu, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską;

Bengalczyk (n)
bengalese
  (etnografia, etnograficzny) członek azjatyckiego narodu posługującego się językiem bengalskim i zamieszkującego krainę historyczną Bengal

Bengalka (n)
bengalese
  (etnografia, etnograficzny) członkini azjatyckiego narodu posługującego się językiem bengalskim i zamieszkującego krainę historyczną Bengal

Beniamin /bɛ̃ˈɲjãmʲĩn/ (pn)
Beniamino
  imię męskie;

Benigna (pn)
Benigna
  imię żeńskie

Benigny (pn)
Benigno
  imię męskie;

Benin /ˈbɛ̃ɲĩn/ (pn)
Benin
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Beninka /bɛ̃ˈɲĩŋka/ (n)
beninese
  obywatelka Beninu

Benińczyk /bɛ̃ˈɲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
beninese
  obywatel Beninu

Beocja /bɛˈɔʦ̑ʲja/ (n)
Beozia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w środkowej Grecji;

Bergamo (pn)
Bergamo
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii;
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja we Włoszech, w regionie Lombardia ze stolicą w Bergamo (1.1);

Beringia (pn)
Beringia
  (geologia, geologiczny) pas lądu łączący Azję i Amerykę w okresie zlodowaceń;

Berlin /ˈbɛrlʲĩn/ (pn)
Berlino
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Niemiec;

Berlin Zachodni /ˈbɛrlʲĩn zaˈxɔdʲɲi/ (n)
Berlino Ovest
  (historia, historyczny, historycznie) enklawa na obszarze NRD istniejąca w latach 1949–1990, położona w zachodniej części Berlina;

Bermudy /bɛrˈmudɨ/ (pn)
Bermuda, Bermude
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Bermudach (1.2);
Bermude
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim, w Ameryce Środkowej

Bernadeta (pn)
Bernadette
  (oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;

Bernard /ˈbɛrnart/ (pn)
Bernardo
  imię męskie;

Bernardyn /bɛrˈnardɨ̃n/ (pn)
Bernardino
  imię męskie;

Berno /ˈbɛrnɔ/ (pn)
Berna
  (geografia, geograficzny) stolica Szwajcarii;
  (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii;

Berta /ˈbɛrta/ (pn)
Berta
  imię żeńskie;

Beskidy (pn)
Beschidi
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w Karpatach zewnętrznych;

Betesda (pn)
Betzaeta
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) nazwa antycznej sadzawki zlokalizowanej w północnej części starej Jerozolimy;

Betlejem /bɛˈtlɛjɛ̃m/ (pn)
Betlemme
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej części Palestyny;

Bhutan /ˈbutãn/ (pn)
Bhutan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Thimphu;

Bhutanka /buˈtãŋka/ (n)
bhutanese
  obywatelka Bhutanu

Bhutańczyk /buˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
bhutanese
  obywatel Bhutanu

Białorusin /ˌbʲjawɔˈruɕĩn/ (n)
bielorusso
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości białoruskiej, obywatel Białorusi, mieszkaniec Białorusi

Białorusinka /ˌbʲjawɔruˈɕĩŋka/ (n)
bielorussa
  kobieta lub dziewczyna narodowości białoruskiej, obywatelka Białorusi, mieszkanka Białorusi

Białoruś /bʲjaˈwɔruɕ/ (n)
Bielorussia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Biały Drin (pn)
Beli Drim
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodnim Kosowie i północnej Albanii, w zlewisku Morza Adriatyckiego;

Bibiana /bʲiˈbʲjãna/ (pn)
Bibiana
  (geografia, geograficzny) miejscowość we Włoszech, w regionie Piemont, w prowincji Turyn;
  imię żeńskie;

Biblia /ˈbʲiblʲja/ (n)
Bibbia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawany przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga;

Biebrza (pn)
Biebrza
  (geografia, geograficzny) rzeka w północno-wschodniej Polsce, prawy dopływ Narwi;

Biełaja (pn)
Belaja
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w Baszkirii, lewy dopływ Kamy w dorzeczu Wołgi;

Biełogorsk (pn)
Belogorsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie amurskim, nad Tomem;

Biełorieck (pn)
Beloreck
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Republice Baszkirii, w Rosji;

Biełowo (pn)
Belovo
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie kemerowskim;

Birma /ˈbʲirma/ (pn)
Birmania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Birmanka /bʲirˈmãŋka/ (n)
birmana
  obywatelka Mjanmy (Birmy)

Bissau /ˈbʲisːaw/ (pn)
Bissau
  (geografia, geograficzny) stolica Gwinei Bissau;

Bitynia (pn)
Bitinia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Mniejszej, prowincja rzymska;

Bitynka (n)
bitina
  mieszkanka Bitynii

Bityńczyk (n)
bitino
  mieszkaniec Bitynii

Bizancjum /bʲiˈzãnʦ̑ʲjũm/ (pn)
Bisanzio
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto nad cieśniną Bosfor, nad zatoką Złotego Rogu; później Konstantynopol; obecnie Stambuł;
impero bizantino
  termin stosowany przez nowożytnych historyków na określenie cesarstwa bizantyńskiego/cesarstwa bizantyjskiego

Bizerta (pn)
Biserta
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Tunezji, port nad Morzem Śródziemnym;

Blanka /ˈblãnka/ (pn)
Bianca
  imię żeńskie;

Bliski Wschód /ˈblʲisʲci ˈfsxut/ (pn)
Vicino Oriente
  (geografia, geograficzny) obszar na styku Europy, Afryki i południowo-zachodniej Azji;

Bliźnięta /blʲiʑˈɲɛ̃nta/ (pn)
Gemelli
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) trzeci znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) maja do 20 (21) czerwca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Bochum /ˈbɔxũm/ (pn)
Bochum
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu położone w zachodniej części Niemiec;

Bogarodzica (n)
Madre di Dio
  (staropolski) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu;

Bogarodzicielka (pn)
Madre di Dio
  (teologia, teologiczny) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu;

Bogini Matka (pn)
Dea Madre
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) główne żeńskie bóstwo wielu religii, dawczyni życia, utożsamiana często z Ziemią, płodnością i macierzyństwem;

Bogota /bɔˈɡɔta/ (pn)
Bogotà
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Kolumbii;

Bogurodzica (n)
Madre di Dio
  (staropolski) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu;

Boliwia /bɔˈlʲivʲja/ (pn)
Bolivia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Ameryki Południowej, ze stolicą w Sucre;

Boliwijczyk /ˌbɔlʲiˈvʲijʧ̑ɨk/ (n)
boliviano
  obywatel Boliwii

Boliwijka /ˌbɔlʲiˈvʲijka/ (n)
boliviana
  obywatelka Boliwii

Bolonia /bɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Bologna
  (geografia, geograficzny) miasto położone między Padem a Apeninami w północnych Włoszech;

Bolton (pn)
Bolton
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii;

Bolzano (pn)
Bolzano
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech w regionie Trydent-Górna Adyga;

Bombaj /ˈbɔ̃mbaj/ (pn)
Mumbai, Bombay
  (geografia, geograficzny) miasto w Indiach;

Bona /ˈbɔ̃na/ (pn)
Bona
  imię żeńskie;

Bonawentura /ˌbɔ̃navɛ̃nˈtura/ (pn)
Bonaventura
  imię męskie;

Bonifacy /ˌbɔ̃ɲiˈfaʦ̑ɨ/ (pn)
Bonifacio
  imię męskie;

Bonn /bɔ̃n/ (pn)
Bonn
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;

Booz (pn)
Boaz, Booz
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie

Bordeaux /bɔrˈdɔ/ (pn)
Bordeaux
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica regionu Akwitania;

Bordżomi (pn)
Borjomi
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto uzdrowiskowe w Gruzji, w regionie Samcche-Dżawachetia;

Borneo /bɔrˈnɛɔ/ (pn)
Borneo
  (geografia, geograficzny) wyspa w Archipelagu Malajskim;

Borys /ˈbɔrɨs/ (pn)
Boris
  imię męskie;

Borysoglebsk (pn)
Borisoglebsk
  (geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Rosji, w obwodzie woroneskim;

Bosfor /ˈbɔsfɔr/ (pn)
Bosforo
  (geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Czarne z morzem Marmara, oddzielająca Europę od Azji;

Bosra (pn)
Bosra
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Syrii;

Boston /ˈbɔstɔ̃n/ (pn)
Boston
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Botnia (pn)
Botnia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (dawniej, dawny) kraina historyczna położona nad Zatoką Botnicką, niegdyś w całości pod panowaniem szwedzkim, obecnie podzielona między Szwecję i Finlandię

Botswana /bɔtsˈfãna/ (pn)
Botswana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Botswanka /bɔtsˈfãŋka/ (n)
botswana
  obywatelka Botswany

Botswańczyk /bɔtsˈfãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
botswano, botswaniano
  obywatel Botswany

Bośnia /ˈbɔɕɲa/ (pn)
Bosnia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w południowej Europie;

Bośnia i Hercegowina /ˈbɔɕɲa ˌi‿xɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩna/ (pn)
Bosnia-Erzegovina, Bosnia ed Erzegovina
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie;

Bośniaczka /bɔɕˈɲaʧ̑ka/ (n)
bosniaca
  mieszkanka Bośni

Bośniak /ˈbɔɕɲak/ (n)
bosniaco
  mieszkaniec Bośni, obywatel Bośni i Hercegowiny

Boża Rodzicielka (pn)
Madre di Dio
  (teologia, teologiczny) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu;

Boże (interjection)
oddio
  (potocznie, potoczny) wyraża zdenerwowanie, zdziwienie lub przerażenie

Boże Narodzenie /ˈbɔʒɛ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (pn)
Natale
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone 25 i 26 grudnia, w którym wspomina się narodzenie Jezusa Chrystusa;

Boże święty (interjection)
santo cielo
  (potocznie, potoczny) wyraża zdenerwowanie, zdziwienie lub przerażenie

Boży Grób (pn)
Santo Sepolcro
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pozostałości grobu Jezusa Chrystusa w Jerozolimie zamienione w kaplicę

Brandenburgia (pn)
Brandeburgo
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północno-wschodniej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Poczdamie;

Brasília (pn)
Brasilia
  (geografia, geograficzny) stolica Brazylii;

Bratysława /ˌbratɨˈswava/ (pn)
Bratislava
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Słowacji;

Brazylia /braˈzɨlʲja/ (pn)
Brasile
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Brazylijczyk /ˌbrazɨˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
brasiliano
  obywatel Brazylii

Brazylijka /ˌbrazɨˈlʲijka/ (n)
brasiliana
  obywatelka Brazylii

Brazzaville (pn)
Brazzaville
  (geografia, geograficzny) stolica Konga;

Brenner (pn)
passo del Brennero
  (geografia, geograficzny) jedna z najważniejszych alpejskich przełęczy na granicy Austrii i Włoch;

Brescia (pn)
Brescia
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, drugie pod względem wielkości miasto Lombardii; siedziba władz prowincji Brescia (1.2);

Brest /brɛst/ (pn)
Brest
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, w regionie Bretania;

Bretania /brɛˈtãɲja/ (pn)
Bretagna
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region w północno-zachodniej Francji;

Bretonka (n)
bretone
  mieszkanka Bretanii

Bretończyk (n)
bretone
  mieszkaniec Bretanii

Bridgetown (pn)
Bridgetown
  (geografia, geograficzny) stolica Barbadosu;

Brindisi (pn)
Brindisi
  (geografia, geograficzny) miasto portowe i gmina we Włoszech, w Apulii, położone na Półwyspie Salentyńskim;

Bristol /ˈbrʲistɔl/ (pn)
Bristol
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Anglii;

Bronisław /brɔ̃ˈɲiswaf/ (pn)
Bronislao
  imię męskie;

Brugia (pn)
Bruges
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Belgii, ośrodek administracyjny prowincji Flandria Zachodnia;

Bruksela /bruˈksɛla/ (pn)
Bruxelles
  (geografia, geograficzny) stolica Belgii;

Brunei /brũˈnɛji/ (pn)
Brunei
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Brunejczyk /brũˈnɛjʧ̑ɨk/ (n)
bruneiano
  obywatel Brunei

Brunejka /brũˈnɛjka/ (n)
bruneiana
  obywatelka Brunei

Bruno /ˈbrũnɔ/ (pn)
Bruno
  imię męskie;

Brunon /ˈbrũnɔ̃n/ (pn)
Brunone
  imię męskie;

Brutus (pn)
Bruto
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Brygida /brɨˈɟida/ (pn)
Brigida
  imię żeńskie;

Bryzgowia (pn)
Brisgovia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodnich Niemczech, między Renem a Schwarzwaldem;

Bucefał (pn)
Bucefalo
  (historia, historyczny, historycznie) koń Aleksandra Wielkiego;

Budapeszt /buˈdapɛʃt/ (pn)
Budapest
  (geografia, geograficzny) (administracja) (urzędowy) stolica Węgier;

Budziszyn /buˈʥ̑iʃɨ̃n/ (pn)
Bautzen
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech;

Buenos Aires (pn)
Buenos Aires
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Argentyny;

Bug /buk/ (pn)
Bug Occidentale
  (geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez terytorium Polski, Ukrainy i Białorusi;

Bukareszt /buˈkarɛʃt/ (pn)
Bucarest
  (geografia, geograficzny) stolica Rumunii;

Burbonia (pn)
Borbonese
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna położona na terenie obecnych departamentów Aller i Cher;

Burgenland /burˈɡɛ̃nlãnt/ (pn)
Burgenland
  (geografia, geograficzny) (administracja) najbardziej wysunięty na wschód kraj związkowy Austrii;

Burgundia /burˈɡũndʲja/ (pn)
Borgogna
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region administracyjny położony w centralnej Francji;

Burkina Faso /burʲˈcĩna ˈfasɔ/ (pn)
Burkina Faso
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce;

Burkinka /burʲˈcĩŋka/ (n)
burkinabé
  obywatelka Burkiny Faso

Burkińczyk /burʲˈcĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
burkinabé
  obywatel Burkiny Faso

Burundi /buˈrũndʲi/ (pn)
Burundi
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Burundyjczyk /ˌburũnˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
burundese
  obywatel Burundi

Burundyjka /ˌburũnˈdɨjka/ (n)
burundese
  obywatelka Burundi

Buszehr (pn)
Bushehr
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnim Iranie, nad Zatoką Perską;

Bułgar /ˈbuwɡar/ (n)
bulgaro
  człowiek narodowości bułgarskiej, obywatel Bułgarii, mieszkaniec Bułgarii

Bułgaria /buwˈɡarʲja/ (pn)
Bulgaria
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Sofii;

Bułgarka /buwˈɡarka/ (n)
bulgara
  kobieta lub dziewczyna narodowości bułgarskiej, obywatelka Bułgarii, mieszkanka Bułgarii

Bużumbura /ˌbuʒũmˈbura/ (pn)
Bujumbura
  (geografia, geograficzny) największe miasto Burundi, dawniej stolica tego państwa;

Byblos (pn)
Biblo
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowym Libanie na wybrzeżu Morza Śródziemnego, centrum administracyjne dystryktu Dżubajl;

Byk /bɨk/ (pn)
Toro
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) drugi znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) kwietnia do 20 (21) maja
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii /ˈbɨwa ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃ska rɛˈpublʲika ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲji/ (pn)
Ex Repubblica Jugoslava di Macedonia
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa Republiki Macedonii używana do 12 lutego 2019 r. przez ONZ

Bóg /buk/ (n)
Dio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej;

Bóg Ojciec (pn)
Dio Padre
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: pierwsza osoba Trójcy Świętej;

Bóg pomaga tym, co sami sobie pomagają /ˈbuk pɔ̃ˈmaɡa ˈtɨ̃m ˈʦ̑ɔ ˈsãmʲi ˈsɔbʲjɛ ˌpɔ̃maˈɡajɔ̃w̃/ (proverb)
aiutati che Dio t'aiuta
  jeśli chcesz coś osiągnąć, działaj, a nie bądź bierny; pomóż losowi, a nie tylko czekaj na mannę z nieba

Błażej /ˈbwaʒɛj/ (pn)
Biagio
  imię męskie;

COVID (n)
COVID
  (medycyna, medyczny) choroba wywołana koronawirusem

Cagliari (pn)
Cagliari
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, stolica autonomicznego regionu Sardynia;

Cambrai (pn)
Cambrai
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Francji, w regionie Hauts-de-France;

Cambridge (pn)
Cambridge
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto uniwersyteckie w Wielkiej Brytanii, w Anglii Wschodniej;

Camerata (pn)
Camerata
  (geografia, geograficzny) (administracja) dzielnica Florencji w północno-wschodniej części miasta

Canberra (pn)
Canberra
  (geografia, geograficzny) stolica Australii;

Cappadocia (pn)
Cappadocia
  (geografia, geograficzny) (administracja) gmina we Włoszech, z ośrodkiem administracyjnym w Cappadocii (1.1)
  (geografia, geograficzny) miejscowość we Włoszech, w regionie Abruzja, w prowincji L'Aquila;

Caracas /kaˈrakas/ (pn)
Caracas
  (geografia, geograficzny) stolica Wenezueli;

Carcassonne (pn)
Carcassona
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Francji, w Oksytanii

Carmagnola (pn)
Carmagnola
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Piemoncie;

Carrara (pn)
Carrara
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Toskania;

Catanzaro (pn)
Catanzaro
  (geografia, geograficzny) (administracja) włoska prowincja położona na południu kraju, w Kalabrii;
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Włoszech, stolica regionu Kalabria i prowincji Catanzaro (1.2);

Cchinwali (pn)
Tskhinvali
  (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto i de facto stolica nieuznawanego państwa Osetii Południowej, de iure zaś miasto w Gruzji;

Cecylia /ʦ̑ɛˈʦ̑ɨlʲja/ (pn)
Cecilia
  imię żeńskie;

Cecylian (pn)
Ceciliano
  imię męskie;

Cecyliusz (pn)
Cecilio
  imię męskie;

Cedron (pn)
Cedron
  (geografia, geograficzny) strumień w Judei, przepływający przez Jerozolimę i Pustynię Judzką;

Cefeusz /ʦ̑ɛˈfɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Cefeo
  (mitologia grecka) król Etiopii, syn Belosa oraz mąż Kasjopei i ojciec Andromedy, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Cefeusza (2.1);
  (mitologia grecka) król Tegei, syn Aleosa; jeden z Argonautów;
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny cały rok;

Cejlon /ˈʦ̑ɛjlɔ̃n/ (pn)
Ceylon
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Indyjskim;

Cejlonka (n)
singalese
  mieszkanka Cejlonu

Cejlończyk (n)
singalese
  mieszkaniec Cejlonu

Celebes /ʦ̑ɛˈlɛbɛs/ (pn)
Sulawesi
  (geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa na Oceanie Spokojnym wchodząca w skład Archipelagu Malajskiego;

Celestyn (pn)
Celestino
  imię męskie;

Celia /ˈʦ̑ɛlʲja/ (pn)
Celia
  imię żeńskie;

Celina /ʦ̑ɛˈlʲĩna/ (pn)
Celia
  imię żeńskie;

Celius (pn)
Celio
  (geografia, geograficzny) jedno z siedmiu wzgórz, na których wznosił się starożytny Rzym, położone między Eskwilinem a Awentynem;

Centaur /ˈʦ̑ɛ̃ntawr/ (pn)
Centauro
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Cetynia (pn)
Cettigne
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Czarnogórze, kolebka państwowości czarnogórskiej;

Ceuta (pn)
Ceuta
  (geografia, geograficzny) hiszpańskie miasto będące eksklawą Maroka,

Cezarea (pn)
Cesarea
  (geografia, geograficzny) nazwa szeregu miast i miejscowości na terenie historycznego Imperium Rzymskiego;

Cezarea Filipowa (pn)
Cesarea di Filippo
  (geografia, geograficzny) starożytne miasto w Palestynie, w Galilei;

Cezarea Kapadocka (pn)
Cesarea in Cappadocia
  (geografia, geograficzny) starożytne miasto w Azji Mniejszej, w Kapadocji;

Cezary /ʦ̑ɛˈzarɨ/ (pn)
Cesario
  imię męskie;

Chalcedon (pn)
Calcedone
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w Bitynii, na terenie dzisiejszego Stambułu;

Chaldejczyk (n)
caldeo
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek starożytnego ludu semickiego;

Chamor (pn)
Camor
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie, jedno z imion biblijnych

Chanka (pn)
Lago Chanka
  (geografia, geograficzny) jezioro przepływowe w dalekowschodniej części Azji, położone na pograniczu Rosji i Chin, na północ od Władywostoku;

Chantajka (pn)
Chantajka
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, prawy dopływ Jeniseju

Charków /ˈxarkuf/ (pn)
Kharkiv, Kharkov
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej części Ukrainy;

Cheronea /ˌxɛrɔ̃ˈnɛa/ (pn)
Cheronea
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji;

Cheroneja /ˌxɛrɔ̃ˈnɛja/ (pn)
Cheronea
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji;

Chersoń (pn)
Cherson
  (geografia, geograficzny) miasto na południu Ukrainy, nad Dnieprem, stolica obwodu chersońskiego;

Cherubin (pn)
Cherubino
  imię męskie;

Chetyta (n)
eteo, hittita, hittito, ittita, ittito
  (starożytność) członek starożytnego ludu indoeuropejskiego zamieszkującego Anatolię;

Chewsuretia (pn)
Khevsureti
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i geograficzna położona w północno-wschodniej Gruzji;

Chicago (pn)
Chicago
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Chile /ˈʧ̑ʲilɛ/ (pn)
Cile
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Chilijczyk /ʧ̑ʲiˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
cileno
  obywatel Chile

Chilijka /ʧ̑ʲiˈlʲijka/ (n)
cilena
  obywatelka Chile

Chinka /ˈxʲĩŋka/ (n)
cinese
  kobieta lub dziewczyna narodowości chińskiej, obywatelka lub mieszkanka Chin

Chiny /ˈxʲĩnɨ/ (pn)
Cina
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Chioggia (pn)
Chioggia
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska, w prowincji Wenecja;

Chittyta (n)
eteo, hittita, hittito, ittita, ittito
  (starożytność) członek starożytnego ludu indoeuropejskiego zamieszkującego Anatolię;

Chiwa (pn)
Khiva
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto nad rzeką Amu-darią w wilajecie chorezmijskim Uzbekistanu w Azji Środkowej;

Chiłok (pn)
Chilok
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Selengi;

Chińczyk /ˈxʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
cinese
  obywatel Chin
  osoba narodowości chińskiej;

Chińska Republika Ludowa /ˈxʲĩj̃ska rɛˈpublʲika luˈdɔva/ (pn)
Repubblica Popolare Cinese
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Chin;

Chlodwig (pn)
Clodoveo
  imię męskie

Chloe (pn)
Cloe
  imię żeńskie;

Chocim (pn)
Chotyn
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na zachodniej Ukrainie, w obwodzie czerniowieckim, położone nad Dniestrem;

Chodżent (pn)
Chujand
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Tadżykistanie, stolica wilajetu sogdyjskiego, położone nad Syr-darią;

Choj (pn)
Khoy
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie, w ostanie Azerbejdżan Zachodni;

Chorasan (pn)
Khorasan
  (geografia, geograficzny) (administracja) dawna największa prowincja Iranu
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Środkowej;

Chorezm (pn)
Corasmia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna kraina nad dolną Amu-darią, obejmująca obszar dzisiejszego Uzbekistanu, Turkmenistanu i Kazachstanu;

Chorog (pn)
Choruǧ
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Tadżykistanie, położone u ujścia rzeki Ghunt do rzeki Pandż;

Chorwacja /xɔrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
Croazia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy ze stolicą w Zagrzebiu;

Chorwat /ˈxɔrvat/ (n)
croato
  człowiek narodowości chorwackiej, obywatel Chorwacji, mieszkaniec Chorwacji

Chorwatka /xɔrˈvatka/ (n)
croata
  kobieta lub dziewczyna narodowości chorwackiej, obywatelka Chorwacji, mieszkanka Chorwacji

Chronos (pn)
Chronos
  (mitologia grecka) bóstwo pogańskie, bóg czasu;

Chrystus /ˈxrɨstus/ (pn)
Cristo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł, przydomek Jezusa z Nazaretu;

Chrystus Pan (pn)
Cristo Signore
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (zobacz) Jezus Chrystus

Chryzostom /xrɨˈzɔstɔ̃m/ (pn)
Crisostomo, Grisostomo
  imię męskie;

Cieśnina Kerczeńska (pn)
Stretto di Kerč'
  (geografia, geograficzny) płytka cieśnina pomiędzy Półwyspem Kerczeńskim i Półwyspem Tamańskim, łącząca Morze Azowskie z Morzem Czarnym;

Cieśnina Mesyńska (pn)
stretto di Messina
  (geografia, geograficzny) cieśnina łącząca wody Morza Tyrreńskiego i Morza Jońskiego;

Como (pn)
Como
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Lombardii, stolica prowincji Como (1.3);
  (geografia, geograficzny) polodowcowe jezioro we Włoszech, w Lombardii

Compiègne (pn)
Compiègne
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, miejsce podpisania zawieszeń broni w dwóch wojnach światowych;

Cosenza (pn)
Cosenza
  (geografia, geograficzny) (administracja) włoska prowincja położona w Kalabrii;
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Kalabrii, stolica prowincji Cosenza (1.2);

Cremona (pn)
Cremona
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, położone w Lombardii, na lewym brzegu Padu, stolica prowincji Cremona (1.2);

Cygan /ˈʦ̑ɨɡãn/ (n)
zingaro, gitano, zigano, zingano
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości cygańskiej (romskiej);

Cyganka (n)
zingara
  (etnografia, etnograficzny) kobieta narodowości cygańskiej

Cylicja (pn)
Cilicia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna kraina w południowo-wschodniej Azji Mniejszej nad Morzem Śródziemnym;

Cypr /ʦ̑ɨpr̥/ (pn)
Cipro
  (geografia, geograficzny) duża wyspa położona we wschodniej części Morza Śródziemnego;
  (geografia, geograficzny) europejskie państwo na wyspie Cypr (1.1), ze stolicą w Nikozji;

Cyprian /ˈʦ̑ɨprʲjãn/ (pn)
Cipriano
  imię męskie;

Cypryjczyk /ʦ̑ɨˈprɨjʧ̑ɨk/ (n)
cipriota
  obywatel Cypru (Republiki Cypryjskiej)

Cypryjka /ʦ̑ɨˈprɨjka/ (pn)
cipriota
  obywatelka Cypru (Republiki Cypryjskiej)

Cyrena (pn)
Cirene
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w północnej Libii, w prowincji Cyrenajka; współcześnie stanowisko archeologiczne;

Cyrenajka /ˌʦ̑ɨrɛ̃ˈnajka/ (pn)
Cirenaica
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Libii na wybrzeżu Morza Śródziemnego;

Cyrkiel /ˈʦ̑ɨrʲcɛl/ (pn)
Compasso
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów na niebie południowym;

Cyryl /ˈʦ̑ɨrɨl/ (pn)
Cirillo
  imię męskie;

Czad /ʧ̑at/ (pn)
Ciad
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Ndżamenie;
  (geografia, geograficzny) zanikające jezioro w Afryce na pograniczu Nigerii, Nigeru, Kamerunu i Czadu (1.1);

Czadyjczyk /ʧ̑aˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
ciadiano
  obywatel Czadu

Czadyjka /ʧ̑aˈdɨjka/ (n)
ciadiana
  obywatelka Czadu

Czapajewsk (pn)
Čapaevsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie samarskim, nad rzeką Czapajewką dopływem Wołgi;

Czarnogóra /ˌʧ̑arnɔˈɡura/ (n)
Montenegro
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Podgoricy;

Czarnogórzec /ˌʧ̑arnɔˈɡuʒɛʦ̑/ (n)
montenegrino
  człowiek narodowości czarnogórskiej, obywatel Czarnogóry, mieszkaniec Czarnogóry

Czarny Drin (pn)
Drin Nero
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Macedonii i północno-wschodniej Albanii, wypływająca jako niewielka rzeka z północnego brzegu Jeziora Ochrydzkiego;

Czarysz (pn)
Čaryš
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Obu;

Czaun (pn)
Čaun
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, uchodzi do Zatoki Czauńskiej Morza Wschodniosyberyjskiego;

Czech /ʧ̑ɛx/ (n)
boemo
  mieszkaniec Czech (krainy historycznej)
ceco
  osoba narodowości czeskiej, obywatel Czech (Republiki Czeskiej), mieszkaniec Czech;

Czechosłowacja /ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
Cecoslovacchia
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo istniejące w latach 1918–1938 i 1945–1992, w Europie Środkowej;

Czechy /ˈʧ̑ɛxɨ/ (pn)
Boemia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach (1.1);
Cechia, Repubblica Ceca
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Pradze;

Czeczenia /ʧ̑ɛˈʧ̑ɛ̃ɲja/ (pn)
Cecenia
  (geografia, geograficzny) republika na Kaukazie wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;

Czeczenka (n)
cecena
  członkini narodu Czeczenów

Czepca (pn)
Čepca
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w europejskiej części Rosji, przepływa przez terytorium Udmurcji i obwodu kirowskiego; główny lewy dopływ Wiatki;

Czerwony Krzyż /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈkʃɨʃ/ (pn)
Croce Rossa
  (potocznie, potoczny) potoczne określenie organizacji humanitarnej Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża lub każdego ze stowarzyszeń krajowych tej organizacji;

Czeszka /ˈʧ̑ɛʃka/ (n)
ceca
  osoba płci żeńskiej narodowości czeskiej, obywatelka Czech, mieszkanka Czech

Czesław /ˈʧ̑ɛswaf/ (pn)
Ceslao
  imię męskie;

Czona (pn)
Čona
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji; w obwodzie irkuckim i Jakucji; prawy dopływ Wiluja;

Czumysz (pn)
Čumyš
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Obu;

Czuna (pn)
Čuna
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji w obwodzie irkuckim, wraz z Biriusą tworzy Tasiejewę;

Czusowaja (pn)
Čusovaja
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w europejskiej części Rosji, uchodzi do Zbiornika Kamskiego;

Czusowoj (pn)
Čusovoj
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Rosji, w Kraju Permskim, na Uralu, nad Czusową;

DNA /dɛ‿ɛ̃n‿ˈa/ (acronym)
DNA
  (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) kwas deoksyrybonukleinowy, biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych;

Dacjusz (pn)
Dazio
  imię męskie

Dafne /ˈdafnɛ/ (pn)
Dafne
  (mitologia, mitologiczny) postać z mitów greckich, nimfa, która adorowana przez Apolla zamieniła się w drzewo laurowe;

Dagestan /daˈɡɛstãn/ (n)
Daghestan
  (geografia, geograficzny) republika autonomiczna wchodząca w skład Rosji;

Dagestanka (n)
daghestana
  (etnografia, etnograficzny) obywatelka Dagestanu

Dagestańczyk (n)
daghestano
  (etnografia, etnograficzny) mieszkaniec Dagestanu

Dagobert /daˈɡɔbɛrt/ (pn)
Dagoberto
  imię męskie;

Dakota Południowa /daˈkɔta ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Dakota del Sud
  (geografia, geograficzny) stan w środkowo-północnej części Stanów Zjednoczonych;

Dakota Północna /daˈkɔta puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Dakota del Nord
  (geografia, geograficzny) stan na północy Stanów Zjednoczonych;

Daleki Wschód /daˈlɛci ˈfsxut/ (pn)
Estremo Oriente
  (geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia obszaru wschodniej Azji, ciągnącego się wzdłuż wybrzeży Pacyfiku;

Dalmacja /dalˈmaʦ̑ʲja/ (pn)
Dalmazia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na wschodnim wybrzeżu Adriatyku, na obszarze dzisiejszej Chorwacji, Bośni i Hercegowiny oraz Czarnogóry;

Dalmacjusz (pn)
Dalmazio, Dalmazzo
  imię męskie;

Dalmatynka /ˌdalmaˈtɨ̃nka/ (n)
dalmata
  mieszkanka Dalmacji

Dalmatyńczyk /ˌdalmaˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
dalmata
  mieszkaniec Dalmacji

Damaszek /dãˈmaʃɛk/ (pn)
Damasco
  (geografia, geograficzny) stolica Syrii;

Damazy (pn)
Damaso
  imię męskie;

Damian /ˈdãmʲjãn/ (pn)
Damiano
  imię męskie;

Dania /ˈdãɲja/ (pn)
Danimarca
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kopenhadze;

Daniel /ˈdãɲɛl/ (pn)
Daniele, Danilo
  imię męskie;

Daniela /dãˈɲɛla/ (pn)
Daniela
  imię żeńskie;

Daria /ˈdarʲja/ (pn)
Daria
  imię żeńskie;

Dariusz /ˈdarʲjuʃ/ (pn)
Dario
  imię męskie;

Darmstadt (pn)
Darmstadt
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Hesji;

Daszoguz (pn)
Daşoguz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Turkmenistanie przy granicy z Uzbekistanem;

Dawid /ˈdavʲit/ (pn)
Davide
  imię męskie;

Debora (pn)
Debora
  (biblijny) starotestamentowa prorokini z plemienia Naftalego;
  imię żeńskie;

Deimos /dɛˈ<sup>j</sup>ĩmɔs/ (pn)
Deimos
  (astronomia, astronomiczny) mniejszy i dalszy z dwóch księżyców Marsa;

Dejmos (pn)
Deimos
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie trwogi, towarzysz Aresa na polu bitwy;

Dekalog /dɛˈkalɔk/ (n)
decalogo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) w judaizmie i chrześcijaństwie: kodeks praw moralno-religijnych przekazany Żydom przez Mojżesza na Synaju;

Dekapol (pn)
Decapoli
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) antyczny związek dziesięciu miast na Bliskim Wschodzie;

Delfin /ˈdɛlfʲĩn/ (pn)
Delfino
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór na niebie w pobliżu równika;

Delfina (pn)
Delfina
  imię żeńskie;

Dema (pn)
Dëma
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w Baszkortostanie i obwodzie orenburskim, uchodzi do Biełej w dorzeczu Wołgi;

Demawend (pn)
Damavand
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie, w ostanie Teheran;

Demetriusz /dɛ̃ˈmɛtrʲjuʃ/ (pn)
Demetrio
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Demokratyczna Republika Konga /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/ (pn)
Repubblica Democratica del Congo
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Afryki ze stolicą w Kinszasie;

Demokratyczna Republika Wysp Świętego Tomasza i Książęcej /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈvɨspʲ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑ɛj/ (pn)
Repubblica Democratica di São Tomé e Príncipe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pełna, oficjalna nazwa Wysp Świętego Tomasza i Książęcej – państwa w Afryce

Dezful (pn)
Dezful
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnim Iranie, w ostanie Chuzestan;

Diana /ˈdʲjãna/ (pn)
Diana
  (mitologia rzymska) bogini łowów i przyrody, utożsamiana z grecką Artemidą;
  imię żeńskie;

Diemjanka (pn)
Dem'janka
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Irtysza;

Dijon (pn)
Digione
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i gmina we Francji, w regionie Burgundia, którego jest historyczną stolicą;

Diogenes /dʲjɔˈɡɛ̃nɛs/ (pn)
Diogene
  (filozofia, filozoficzny) starożytny grecki filozof o przydomku Pies, pochodzący z Synopy, głosiciel ubóstwa i powrotu do natury, prekursor cyników;
  imię męskie;

Dioma (pn)
Dëma
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w Baszkortostanie i obwodzie orenburskim, uchodzi do Biełej w dorzeczu Wołgi;

Dionizje (pn)
dionisie
  (historia, historyczny, historycznie) antyczne uroczystości ku czci boga Dionizosa

Dionizy /dʲjɔ̇̃ˈɲizɨ/ (pn)
Dionisio, Dionigi
  imię męskie;

Dniepr /dʲɲɛpr̥/ (pn)
Dnipro
  (geografia, geograficzny) miasto w obwodzie dniepropetrowskim na Ukrainie;
Dnepr, Nipro
  (geografia, geograficzny) rzeka uchodząca do Morza Czarnego, przepływająca przez Rosję, Białoruś i Ukrainię;

Dobrudża (pn)
Dobrugia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna między Morzem Czarnym a dolnym odcinkiem Dunaju;

Doha (pn)
Doha
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Kataru (egzonim wariantowy wg. KSNG)

Dolina Aosty /dɔˈlʲĩna ːˈɔstɨ/ (pn)
Valle d'Aosta
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i autonomiczny region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech;

Dolna Austria (pn)
Bassa Austria
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północnej Austrii;

Dolny Śląsk (pn)
Bassa Slesia
  (geografia, geograficzny) część Śląska położona w południowo-zachodniej Polsce oraz w północnej części Czech;

Dolomity (pn)
Dolomiti
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w północno-wschodniej części Włoch;

Dominik /dɔ̃ˈmʲĩɲik/ (pn)
Domenico
  imię męskie;

Dominika /ˌdɔ̃mʲĩˈɲika/ (pn)
Dominica
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie Dominika (1.2), ze stolicą w Roseau;
Domenica
  imię żeńskie;
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Karaibskim w grupie Wysp Zawietrznych

Dominikana /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãna/ (pn)
Dominicana, Repubblica Dominicana
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Dominikanin /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãɲĩn/ (n)
dominicano
  obywatel Dominikany

Dominikanka /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãnka/ (n)
dominicana
  obywatelka Dominikany

Dominikańczyk /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
dominicano
  obywatel Dominiki

Donat (pn)
Donato
  imię męskie;

Dorian /ˈdɔrʲjãn/ (pn)
Doriano
  imię męskie;

Dorota /dɔˈrɔta/ (pn)
Dorotea
  imię żeńskie;

Doryda (pn)
Doride
  (geografia, geograficzny) (starożytność) część starożytnej Grecji obejmująca wyspy Rodos, Kos, część wybrzeża Karii i inne mniejsze wyspy w pobliżu, zasiedlone przez Greków mówiących dialektem doryckim;
  (geografia, geograficzny) (starożytność) niewielka kraina położona w Grecji Środkowej w dolinie rzeki Pindos, w starożytności uważana za kolebkę Dorów;
  (mitologia grecka) jedna z oceanid;

Drawa (pn)
Drava
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnych Włoszech, południowej Austrii, wschodniej Słowenii i północnej Chorwacji, stanowi część granicy chorwacko-węgierskiej, prawy dopływ Dunaju ;

Drezno /ˈdrɛznɔ/ (pn)
Dresda
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech;

Droga Mleczna /ˈdrɔɡa ˈmlɛʧ̑na/ (pn)
Via Lattea
  (astronomia, astronomiczny) pas ze skupiskiem gwiazd widoczny na nocnym niebie

Dublin /ˈdublʲĩn/ (pn)
Dublino
  (geografia, geograficzny) stolica Irlandii;

Dubrownik /duˈbrɔvʲɲik/ (pn)
Ragusa
  (geografia, geograficzny) portowe miasto na południu Chorwacji, nad Adriatykiem;

Duch Święty /ˈduxʲ ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (pn)
Spirito Santo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: trzecia osoba Trójcy Świętej;

Dudinka (pn)
Dudinka
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, ośrodek administracyjny dawnego Tajmyrskiego (Dołgańsko-Nienieckiego) Okręgu Autonomicznego, w Kraju Krasnojarskim, nad Dudinką (1.2) i Jenisejem;

Dudypta (pn)
Dudypta
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji w Kraju Krasnojarskim, prawy dopływ Piasiny;

Duisburg (pn)
Duisburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w zachodniej części Niemiec, w Zagłębiu Ruhry;

Dunaj /ˈdũnaj/ (pn)
Danubio
  (geografia, geograficzny) rzeka w Europie;

Dunka /ˈdũŋka/ (n)
danese
  kobieta lub dziewczyna narodowości duńskiej lub obywatelka Danii

Duńczyk /ˈdũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
danese
  człowiek narodowości duńskiej, obywatel Danii, mieszkaniec Danii

Dydak (pn)
Diego
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Dystrykt Kolumbii (pn)
Distretto di Columbia
  (geografia, geograficzny) (administracja) formalnie Waszyngton, stolica Stanów Zjednoczonych;

Dzieciątko (n)
Gesù Bambino, il bambinello Gesù
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Chrystus jako dziecko

Dzielnica Łacińska (pn)
Quartiere Latino
  (geografia, geograficzny) (administracja) uniwersytecka dzielnica Paryża;

Dziewica Maryja (pn)
Vergine Maria
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu;

Dzień Matki (n)
festa della mamma
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) święto obchodzone w maju jako wyraz szacunku dla wszystkich matek;

Dzień Świstaka (pn)
giorno della marmotta
  (folklor) święto obchodzone 2. lutego w USA i Kanadzie, w którym przepowiada się pogodę z udziałem świstaka amerykańskiego;

Dzukia (pn)
Dzūkija
  (geografia, geograficzny) jeden z regionów etnograficznych Litwy w południowej części kraju, a także na Białorusi i w niewielkiej części w Polsce, znajdują się tutaj największe miasta litewskie jak Wilno czy Kowno;

Dżakarta /ʤ̑aˈkarta/ (pn)
Giacarta
  (geografia, geograficzny) stolica Indonezji;

Dżalalabad (pn)
Žalal-Abad
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w południowo-zachodnim Kirgistanie;
Jalalabad
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Afganistanie, nad rzeką Kabul;

Dżanin /ˈʤ̑ãɲĩn/ (pn)
Jenin
  (geografia, geograficzny) miasto położone na północy Zachodniego Brzegu na terenie Autonomii Palestyńskiej;

Dżibuti /ʤ̑ʲiˈbutʲi/ (pn)
Gibuti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Dżibuti (1.1);

Dżyzak (pn)
Jizzax
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, stolica wilajetu dżyzackiego;

EBI (acronym)
BEI
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejski Bank Inwestycyjny;

EBOR /ˈɛbɔr/ (acronym)
BERS
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju;

EBOiR /ɛbɔˈir/ (acronym)
BERS
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju;

EKUZ /ˈɛkus/ (acronym)
TEAM
  = (administracja) Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego;

EPDM (acronym)
EPDM
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) tworzywo sztuczne, rodzaj elastomeru, terpolimer otrzymywany z monomerów etylenowo-propylenowo-dienowych;

EPL (acronym)
PPE
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Europejska Partia Ludowa;

ESBC /ˌɛ‿ːz‿bɛ‿ˈʦ̑ɛ/ (acronym)
SEBC
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejski System Banków Centralnych;

EUG (acronym)
UEE
  = (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Euroazjatycka Unia Gospodarcza;

Ebisu (pn)
Ebisu
  (mitologia japońska) jeden z siedmiorga bogów szczęścia z mitologii japońskiej, patron handlu i innych interesów, gejszy, rybaków oraz rolników;

Ebro /ˈɛbrɔ/ (pn)
Ebro
  (geografia, geograficzny) rzeka w Hiszpanii;

Edam (pn)
Edam
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Holandii, w prowincji Holandia Północna;

Edmund /ˈɛdmũnt/ (pn)
Edmondo
  imię męskie;

Edom /ˈɛdɔ̃m/ (pn)
Edom
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w starożytnym Lewancie na południe od Morza Martwego;

Edward /ˈɛdvart/ (pn)
Edoardo, Eduardo
  imię męskie;

Edynburg /ɛˈdɨ̃nburk/ (pn)
Edimburgo
  (geografia, geograficzny) stolica Szkocji,

Edyta /ɛˈdɨta/ (pn)
Editta
  imię żeńskie;

Efez (pn)
Efeso
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytne miasto w Azji Mniejszej;

Efraim (pn)
Efraim
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię męskie
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) nazwa jednego z dawnych plemion Izraela
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) jeden z regionów Izraela w środkowej części tego kraju

Efrem (pn)
Efrem
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Egina /ɛˈɟĩna/ (pn)
Egina
  (geografia, geograficzny) wyspa grecka na Morzu Egejskim, w archipelagu Wysp Argosarońskich;

Egipcjanin /ˌɛɟipˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn/ (n)
egiziano
  mieszkaniec Egiptu

Egipcjanka /ˌɛɟipˈʦ̑ʲjãŋka/ (n)
egiziana
  mieszkanka Egiptu

Egipt /ˈɛɟipt/ (pn)
Egitto
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce i częściowo w Azji, ze stolicą w Kairze;

Eklezjastes (pn)
Ecclesiaste
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) Księga Koheleta
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny żydowski pisarz, autor Księgi Koheleta;

Ekwador /ɛˈkfadɔr/ (pn)
Ecuador
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Quito;

Ekwadorczyk /ˌɛkfaˈdɔrʧ̑ɨk/ (n)
ecuadoriano
  obywatel Ekwadoru

Ekwadorka /ˌɛkfaˈdɔrka/ (n)
ecuadoriana
  obywatelka Ekwadoru

Ela (pn)
Ela
  (biblijny) imię męskie;
Elah
  (geografia, geograficzny) dolina na Szefeli w Judei;

Elba /ˈɛlba/ (pn)
Elba
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Tyrreńskim, położona między Półwyspem Apenińskim a Korsyką;

Eleonora /ˌɛlɛɔ̃ˈnɔra/ (pn)
Eleonora, Leonora
  imię żeńskie;

Eleuteriusz (pn)
Eleuterio
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Elfryda (pn)
Elfrida
  imię żeńskie;

Elgi (pn)
Ėl'gi
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Indygirki;

Eliasz /ˈɛlʲjaʃ/ (pn)
Elia
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Eligiusz /ɛˈlʲiɟuʃ/ (pn)
Eligio
  imię męskie;

Elred (pn)
Aelredo
  imię męskie

Elwira (pn)
Elvira
  imię żeńskie;

Elżbieta /ɛlʒˈbʲjɛta/ (pn)
Elisabetta
  imię żeńskie;

Emanuel /ˌɛ̃mãˈnu<sup>w</sup>ɛl/ (pn)
Emanuele
  imię męskie;

Emerencjana (pn)
Emerenziana
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie

Emeryk /ɛ̃ˈmɛrɨk/ (pn)
Amerigo
  imię męskie;

Emil /ˈɛ̃mʲil/ (pn)
Emilio
  imię męskie;

Emilia /ɛ̃ˈmʲilʲja/ (pn)
Emilia
  imię żeńskie;

Emilia-Romania /ˌɛ̃mʲilʲja‿rɔ̃ˈmãɲja/ (pn)
Emilia-Romagna
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w północnych Włoszech;

Emilian /ɛ̃ˈmʲilʲjãn/ (pn)
Emiliano
  imię męskie;

Emmanuel /ˌɛ̃mːãˈnu<sup>w</sup>ɛl/ (pn)
Emanuele
  imię męskie;

Eneasz (pn)
Enea
  (mitologia grecka) (mitologia rzymska) syn Anchizesa, bohater wojny trojańskiej, jego dalecy potomkowie Romulus i Remus mieli założyć Rzym;

Engelbert /ɛ̃ŋˈɡɛlbɛrt/ (pn)
Engelberto
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Enniusz (pn)
Ennio
  imię męskie;

Eolia /ɛˈɔlʲja/ (pn)
Eolia, Eolide
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na północno-zachodnim wybrzeżu Azji Mniejszej;
Eolia
  (mitologia grecka) skalista wyspa pływająca po morzu i otoczona wałem ze spiżu, identyfikowana ze Stromboli lub Lipari; siedziba władcy wiatrów, Eola;

Eos /ˈɛɔs/ (pn)
Eos
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie zorzy porannej, brzasku oraz świtu, utożsamiana z rzymską Aurorą;

Epifaniusz (pn)
Epifanio
  imię męskie;

Epikur (pn)
Epicuro
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) starożytny grecki filozof;

Epir (pn)
Epiro
  (geografia, geograficzny) górzysta kraina położona w północno-zachodniej części Grecji i południowej Albanii, nad Morzem Jońskim;

Erazm /ˈɛrasm̥/ (pn)
Erasmo
  imię męskie;

Eris /ˈɛrʲis/ (pn)
Eris
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 136199;
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie niezgody, kłótni, sporu i rywalizacji oraz towarzyszka Aresa na polu bitwy, utożsamiana z rzymską Dyskordią;

Ermentruda (pn)
Ermentrude
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Eros /ˈɛrɔs/ (pn)
Eros
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie miłości oraz namiętności cielesnej, utożsamiany z rzymskim Kupidynem (Amorem);
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 433;

Erydan /ɛˈrɨdãn/ (pn)
Eridano
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy i nieba południowego; zawiera jasną gwiazdę – Achernara; w Polsce widoczny częściowo zimą; góruje o północy w listopadzie; jedna z największych konstelacji;

Eryk /ˈɛrɨk/ (pn)
Erico
  imię męskie;

Eryka /ɛˈrɨka/ (pn)
Erica
  imię żeńskie

Erytrea /ˌɛrɨˈtrɛa/ (pn)
Eritrea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Asmarze;

Erytrejczyk /ˌɛrɨˈtrɛjʧ̑ɨk/ (n)
eritreo
  obywatel Erytrei

Erytrejka /ˌɛrɨˈtrɛjka/ (n)
eritrea
  obywatelka Erytrei

Erywań /ɛˈrɨvãɲ/ (pn)
Erevan
  (geografia, geograficzny) stolica Armenii;

Eskwilin (pn)
Esquilino
  (geografia, geograficzny) wzgórze w Rzymie;

Estera /ɛˈstɛra/ (pn)
Ester
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Estonia /ɛˈstɔ̃ɲja/ (pn)
Estonia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Estonka /ɛˈstɔ̃ŋka/ (n)
estone
  kobieta lub dziewczyna narodowości estońskiej, obywatelka Estonii

Estończyk /ɛˈstɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
estone
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości estońskiej, obywatel Estonii, mieszkaniec Estonii

Etiopczyk /ɛˈtʲjɔpʧ̑ɨk/ (n)
etiopico, etiope
  obywatel Etiopii

Etiopia /ɛˈtʲjɔpʲja/ (pn)
Etiopia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Etiopka /ɛˈtʲjɔpka/ (n)
etiope, etiopica
  obywatelka Etiopii

Etna (pn)
Etna
  (geografia, geograficzny) czynny wulkan położony na Sycylii, we Włoszech;

Etol (n)
etolico
  mieszkaniec Etolii

Etolia /ɛˈtɔlʲja/ (pn)
Etolia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w starożytnej Grecji

Etruria /ɛˈtrurʲja/ (pn)
Etruria
  (starożytność) (geografia, geograficzny) starożytna kraina w środkowej Italii nad Morzem Tyrreńskim, zasiedlona przez Etrusków w I tys. p.n.e., podbita przez Rzymian w III w. p.n.e.;

Etrusk /ˈɛtrusk/ (n)
etrusco
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel starożytnego ludu zamieszkującego Etrurię w środkowej Italii, wykształconego między XI a IX wiekiem p.n.e.

Etruska /ɛˈtruska/ (n)
etrusca
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawicielka starożytnego ludu zamieszkującego Etrurię w środkowej Italii, wykształconego między XI a IX wiekiem p.n.e.

Eubeja (pn)
Negroponte, Eubea, Evia
  (geografia, geograficzny) przybrzeżna wyspa grecka w zachodniej części Morza Egejskiego;

Eucheriusz (pn)
Eucherio
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie

Eufemia /ɛwˈfɛ̃mʲja/ (pn)
Eufemia
  imię żeńskie;

Eufrat /ˈɛwfrat/ (pn)
Eufrate
  (geografia, geograficzny) rzeka w Azji, przepływa przez Turcję, Syrię i Irak;

Eugenia /ɛwˈɡɛ̃ɲja/ (pn)
Eugenia
  imię żeńskie;

Eugeniusz /ɛwˈɡɛ̃ɲuʃ/ (pn)
Eugenio
  imię męskie;

Euklides /ɛwˈklʲidɛs/ (pn)
Euclide
  grecki matematyk;

Eunika /ɛwʲˈɲika/ (pn)
Eunice
  imię żeńskie;

Eurazja /ɛwˈrazʲja/ (n)
Eurasia
  (geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi, podzielony umownie na Europę i Azję;

Europa /ɛwˈrɔpa/ (pn)
Europa
  (geografia, geograficzny) część świata położona na półkuli północnej, stanowiąca razem z Azją kontynent zwany Eurazją;
  (mitologia grecka) królewna tyryjska i królowa kreteńska, córka Agenora i kochanka Zeusa oraz matka Minosa, Radamantysa i Sarpedona;
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Jowisza;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 52;
  (geografia, geograficzny) wyspa na południu Afryki;

Europa Południowa (n)
Europa meridionale
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na południe od Europy Środkowej

Europa Północna (n)
Europa settentrionale
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na północ od Europy Środkowej

Europa Środkowa /ɛwˈrɔpa ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
Europa Centrale, Mitteleuropa
  (geografia, geograficzny) region w centralnej Europie;

Europejczyk /ˌɛwrɔˈpɛjʧ̑ɨk/ (n)
europeo
  mieszkaniec Europy

Europejka /ˌɛwrɔˈpɛjka/ (n)
europea
  mieszkanka Europy

Eustachy /ɛwˈstaxɨ/ (pn)
Eustachio
  imię męskie;

Eutyches (pn)
Eutiche
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie

Euzebia /ɛwˈzɛbʲja/ (pn)
Eusebia
  imię żeńskie;

Euzebiusz /ɛwˈzɛbʲjuʃ/ (pn)
Eusebio
  imię męskie;

Ewa /ˈɛva/ (pn)
Eva
  (biblijny) biblijne imię pierwszej kobiety oraz protoplastki rodu ludzkiego;
  imię żeńskie;
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) każda kobieta

Ewaryst (pn)
Aristo, Evaristo
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Ewarysta (pn)
Evarista
  imię żeńskie;

Ewelina /ˌɛvɛˈlʲĩna/ (pn)
Evelina
  imię żeńskie;

Ezaw (pn)
Esaù
  (biblijny) imię męskie

Ezdrasz /ˈɛzdraʃ/ (pn)
Esdra
  imię męskie;

Ezechiel /ɛˈzɛxʲjɛl/ (pn)
Ezechiele
  imię męskie;

Ezop /ˈɛzɔp/ (pn)
Esopo
  (historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki bajkopisarz urodzony w VI w. p.n.e., pochodzący z miasta Mistra w Azji Mniejszej;

Fabian /ˈfabʲjãn/ (pn)
Fabiano
  imię męskie;

Fabiana (pn)
Fabiana
  imię żeńskie;

Fabrycy /ˈfabrɨʦ̑ɨ/ (pn)
Fabrizio
  imię męskie;

Faenza (pn)
Faenza
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Faleria (pn)
Faleria
  (geografia, geograficzny) gmina włoska w regionie Lacjum

Famagusta (pn)
Famagosta
  (geografia, geograficzny) miasto na Cyprze w tureckiej części wyspy;

Fatima /faˈtʲĩma/ (pn)
Fatima
  imię żeńskie

Faustyn (pn)
Faustino
  imię męskie,

Faustyna /fawˈstɨ̃na/ (pn)
Faustina
  imię żeńskie;

Federacja Rosyjska /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja rɔˈsɨjska/ (pn)
Federazione Russa
  (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Rosji

Felicja /fɛˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
Felicia
  imię żeńskie;

Felicjan /fɛˈlʲiʦ̑ʲjãn/ (pn)
Feliciano, Feliziano
  imię męskie;

Felicyta (pn)
Felicita
  imię żeńskie;

Feliks /ˈfɛlʲiks/ (pn)
Felice, Felicio, Feliziano
  imię męskie;

Feniks /ˈfɛ̃ɲiks/ (pn)
Fenice
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Ferdynand /fɛrˈdɨ̃nãnt/ (pn)
Ferdinando
  imię męskie;

Fergana (pn)
Fergana
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, w Kotlinie Fergańskiej, siedziba administracyjna wilajetu fergańskiego;

Ferrara (pn)
Ferrara
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Fidelis /fʲiˈdɛlʲis/ (pn)
Fedele
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Fidżi /ˈfʲiʤ̑ʲi/ (pn)
Figi
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Fiesole (pn)
Fiesole
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w prowincji Florencja;

Filip /ˈfʲilʲip/ (pn)
Filippo
  imię męskie;

Filipinka /ˌfʲilʲiˈpʲĩnka/ (n)
filippina
  obywatelka Filipin

Filipiny /ˌfʲilʲiˈpʲĩnɨ/ (pn)
Filippine
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Filistea (pn)
Filistea
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na obszarze Palestyny, zamieszkana przez Filistynów

Filistyn (n)
filisteo
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Filistei;

Filistynka (n)
filistea
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkanka Filistei

Filomena /ˌfʲilɔ̃ˈmɛ̃na/ (pn)
Filomena
  imię żeńskie;

Filon /ˈfʲilɔ̃n/ (pn)
Filone
  imię męskie;

Fin /fʲĩn/ (n)
finlandese
  człowiek narodowości fińskiej, obywatel Finlandii, mieszkaniec Finlandii

Finka /ˈfʲĩnka/ (n)
finlandese
  (etnografia, etnograficzny) kobieta narodowości fińskiej lub obywatelka Finlandii

Finlandia /fʲĩnˈlãndʲja/ (pn)
Finlandia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Helsinkach;

Fionia (pn)
Fionia
  (geografia, geograficzny) wyspa Danii, położona między Półwyspem Jutlandzkim a Zelandią;

Flawiusz /ˈflavʲjuʃ/ (pn)
Flavio
  imię męskie;

Florencja /flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (pn)
Firenze
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech;

Florencjusz (pn)
Fiorenzo, Florenzio
  imię męskie;

Florentyn (pn)
Fiorentino, Florentino
  imię męskie;

Florentyna (pn)
Fiorentina
  imię żeńskie;

Florian /ˈflɔrʲjãn/ (pn)
Floriano
  imię męskie;

Floryda /flɔˈrɨda/ (n)
Florida
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) półwysep w południowo-wschodniej części Ameryki Północnej;

Floryn (pn)
Florin
  imię męskie;

Foggia (pn)
Foggia
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w południowych Włoszech, w Apulii; stolica prowincji Foggia (1.2);

Fokida (pn)
Focide
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) niewielka kraina w środkowej Grecji, na terenie której znajdowały się słynne z wyroczni Delfy i góra Parnas;

Foligno (pn)
Foligno
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech, w regionie Umbria, w prowincji Perugia;

Franciszek /frãɲˈʨ̑iʃɛk/ (pn)
Francesco
  imię męskie;

Franciszka /frãɲˈʨ̑iʃka/ (pn)
Francesca
  imię żeńskie;

Francja /ˈfrãnʦ̑ʲja/ (n)
Francia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Europie, ze stolicą w Paryżu;

Francuz /ˈfrãnʦ̑us/ (n)
francese
  człowiek narodowości francuskiej, obywatel Francji, mieszkaniec Francji

Francuzka /frãnˈʦ̑uska/ (n)
francese
  kobieta lub dziewczyna narodowości francuskiej, obywatelka Francji

Frania (pn)
Cecca, Cesca, Checca, Chicca, Fra', Franca
  imię żeńskie, poufała forma imienia Franciszka

Franio (pn)
Cecchino, Cecco, Cesco, Cesto, Checco, Chicco
  (zdrobniale) od: Franciszek

Franuś (pn)
Cecchino, Cecco, Cesco, Cesto, Checco, Chicco
  (zdrobniale) od: Franciszek

Fredeswinda (pn)
Fridesvida
  imię żeńskie;

Freja /ˈfrɛja/ (pn)
Freyja
  nordycka bogini z rodu wanów asgardskich, bóstwo wegetacji, miłości, płodności, magii i wojny;

Friuli-Wenecja Julijska (pn)
Friuli-Venezia Giulia
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w północno-wschodnich Włoszech;

Frosinone (pn)
Frosinone
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum;

Fryburg (pn)
Friborgo, Friburgo
  (geografia, geograficzny) (administracja) jeden z kantonów Szwajcarii;
Friburgo, Friborgo
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii nad rzeką Sarine, stolica kantonu Fryburg (1.2);

Fryderyk /frɨˈdɛrɨk/ (pn)
Federico, Federigo, Fedrico
  imię męskie;

Fryderyka /ˌfrɨdɛˈrɨka/ (pn)
Federica
  imię żeńskie;

Frygia (pn)
Frigia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina w zachodniej części Azji Mniejszej ze stolicą w Gordionie, niezależne królestwo a później prowincja rzymska;

Frygijczyk (n)
frigio
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mieszkaniec Frygii

Fryz (n)
frisone
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel narodu germańskiego ((historia, historyczny, historycznie) plemienia) zamieszkującego Fryzję, jej pogranicze oraz Szlezwik-Holsztyn;

Fryzyjka (n)
frisone
  (etnografia, etnograficzny) mieszkanka Fryzji

Fudżi /ˈfuʤ̑ʲi/ (pn)
Fuji
  (geografia, geograficzny) wulkan i zarazem najwyższy szczyt Japonii leżący na wyspie Honsiu;

Fulcjusz (pn)
Folco
  imię męskie

Fulda (pn)
Fulda
  (geografia, geograficzny) (administracja)miasto powiatowe w Niemczech, w kraju związkowym Hesja, położone nad rzeką Fuldą (1.2);

GMO /ɟɛ‿ɛ̃m‿ˈɔ/ (acronym)
OGM
  (rolnictwo, rolniczy) (biologia, biologiczny) organizm zmodyfikowany genetycznie;

Gabon /ˈɡabɔ̃n/ (pn)
Gabon
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gabonka /ɡaˈbɔ̃ŋka/ (n)
gabonese
  obywatelka Gabonu

Gabończyk /ɡaˈbɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
gabonese
  obywatel Gabonu

Gabriel /ˈɡabrʲjɛl/ (pn)
Gabriele
  imię męskie;

Gabriela /ɡaˈbrʲjɛla/ (pn)
Gabriella, Gabbriella, Gabriela
  imię żeńskie;

Gaeta (pn)
Gaeta
  (geografia, geograficzny) miasto portowe we Włoszech, na wybrzeżu Morza Tyrreńskiego, w regionie Lacjum, prowincji Latina;

Gagauzja (pn)
Gagauzia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) obszar autonomiczny, położony w południowej części Mołdawii;

Gagra (pn)
Gagra
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone nad Morzem Czarnym, u stóp Kaukazu;

Galacja (pn)
Galazia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina w centralnej Azji Mniejszej;

Galaktyka Andromedy /ɡaˈlaktɨka ˌãndrɔ̃ˈmɛdɨ/ (pn)
Galassia di Andromeda
  (astronomia, astronomiczny) galaktyka spiralna w gwiazdozbiorze Andromedy oznaczona jako M31;

Galapagos (pn)
Galapagos, Galápagos
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z prowincji w Ekwadorze;
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Spokojnym, na zachód od wybrzeża Ameryki Południowej;

Galia /ˈɡalʲja/ (pn)
Gallia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Europie Zachodniej zamieszkiwana przez plemiona celtyckie

Galicja /ɡaˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
Galizia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) ziemie dawnej Rzeczypospolitej, które znalazły się w latach 1772–1918 pod zaborem austriackim;

Galilea /ˌɡalʲiˈlɛa/ (pn)
Galilea
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Palestyny i północnego Izraela, pomiędzy Morzem Śródziemnym a rzeką Jordan;
  (geografia, geograficzny) gmina w Hiszpanii, w prowincji La Rioja;

Galilejczyk /ˌɡalʲiˈlɛjʧ̑ɨk/ (n)
Galileo
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (dawniej, dawny) jedno z określeń Jezusa
galileo
  mieszkaniec Galilei

Galilejka /ˌɡalʲiˈlɛjka/ (n)
galilea
  mieszkanka Galilei

Galisyjczyk (n)
galiziano, gallego
  mieszkaniec Galicji (na Półwyspie Iberyjskim)

Galisyjka (n)
galiziana, gallega
  mieszkanka Galicji (na Półwyspie Iberyjskim)

Gambia /ˈɡãmbʲja/ (pn)
Gambia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Afryce;

Gambijczyk /ɡãmˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
gambiano
  obywatel Gambii

Gambijka /ɡãmˈbʲijka/ (n)
gambiana
  obywatelka Gambii

Ganges /ˈɡãŋɡɛs/ (pn)
Gange
  (geografia, geograficzny) rzeka w Indiach;

Gargamel (pn)
Gargamella
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zły czarodziej z komiksów i filmów o smerfach

Gargantua (pn)
Gargantua
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię olbrzyma z fantastyczno-satyrycznej epopei powieściowej François Rabelais; gigantyczny, rubaszny żarłok i opój o dobrotliwym usposobieniu;

Gaweł /ˈɡavɛw/ (pn)
Gallo
  imię męskie;

Gaza /ˈɡaza/ (pn)
Gaza
  (geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej;

Gdańsk /ɡdãj̃sk/ (pn)
Danzica
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce;

Gdynia /ˈɡdɨ̃ɲa/ (pn)
Gdynia
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce;

Gelazjusz (pn)
Gelasio
  imię męskie

Gemma /ˈɡɛ̃mːa/ (pn)
Gemma
  imię żeńskie;

Genesis (pn)
Genesi
  (biblijny) Księga Rodzaju

Genewa /ɡɛ̃ˈnɛva/ (pn)
Ginevra
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;
  (administracja) (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii;

Genezaret (pn)
lago di Gennesaret
  (geografia, geograficzny) (zobacz) Jezioro Tyberiadzkie;
Gennesaret
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w północnym Izraelu, nad Jeziorem Tyberiadzkim

Genowefa /ˌɡɛ̃nɔˈvɛfa/ (pn)
Genoveffa
  imię żeńskie;

Genua /ɡɛ̃ˈnu<sup>w</sup>a/ (pn)
Genova
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica regionu Liguria;

Georgia (pn)
Georgia
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części USA, ze stolicą w Atlancie;

Georgia Południowa (pn)
Georgia del Sud
  (geografia, geograficzny) brytyjska wyspa na południowym Atlantyku, stanowiąca część zamorskiego terytorium Georgia Południowa i Sandwich Południowy

Geraldyna (pn)
Geraldina
  imię żeńskie;

German /ˈɡɛrmãn/ (pn)
Germano
  imię męskie

Germanin (n)
germano
  (etnografia, etnograficzny) członek plemienia indoeuropejskiego zamieszkującego w średniowieczu tereny północnej i środkowo-północnej Europy;

Gertruda /ɡɛrˈtruda/ (pn)
Geltrude
  imię żeńskie;

Gerwazy /ɡɛrˈvazɨ/ (pn)
Gervasio
  imię męskie;

Geszur (pn)
Ghesur
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowej części Golanu, na wschód od Jeziora Galilejskiego;

Ghana /ˈɡãna/ (pn)
Ghana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Ghanka /ˈɡãŋka/ (n)
ghanese
  obywatelka Ghany

Ghazni (pn)
Ghazni
  (geografia, geograficzny) (administracja) jednostka administracyjna w Afganistanie;
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Afganistanie;

Ghańczyk /ˈɡãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
ghanese
  obywatel Ghany

Gibraltar /ɟiˈbraltar/ (pn)
Gibilterra
  (geografia, geograficzny) skalisty półwysep na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego

Gilbert /ˈɟilbɛrt/ (pn)
Gilberto
  imię męskie;

Gilead (pn)
Galaad
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w starożytnej Palestynie, pomiędzy rzekami Arnon i Jarmuk;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie, jedno z imion biblijnych

Gioconda (pn)
Gioconda
  (sztuka) kobieta sportretowana na słynnym obrazie Leonarda da Vinci

Giza (pn)
Giza
  (geografia, geograficzny) miasto w Egipcie;

Glarus (pn)
Glarona
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii, w Alpach Glarneńskich;
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton w Szwajcarii położony we wschodniej części kraju;

Gliceriusz (pn)
Glicerio
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie

Goa (pn)
Goa
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodnim wybrzeżu Półwyspu Indyjskiego, nad Morzem Arabskim;

Godfryd /ˈɡɔtfrɨt/ (pn)
Goffredo
  imię męskie;

Godzilla /ɡɔˈʥ̑ilːa/ (pn)
Godzilla
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gigantyczny, fantastyczny potwór z japońskiej serii komiksów i filmów;

Godzina czytań (n)
Ufficio delle letture
  jedna z godzin kanonicznych w Liturgii godzin;

Godzina dla Ziemi (n)
Ora della Terra
  ekologiczna akcja wygaszania świateł, obchodzona jako święto w ostatnią sobotę marca;

Golan (pn)
Golan
  (geografia, geograficzny) płaskowyż położony na granicy Izraela, Syrii i Libanu;

Golgota (pn)
Golgota
  (geografia, geograficzny) (biblijny) niewielkie wzniesienie w Jerozolimie, na którym miał umrzeć Jezus;

Goliat (pn)
Golia
  (biblijny) filistyński olbrzym pokonany przez Dawida strzałem z procy;

Gomora (pn)
Gomorra
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) biblijne miasto kananejskie w pobliżu Morza Martwego;

Gonsalwy (pn)
Consalvo
  imię męskie;

Gordion (pn)
Gordio
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w Azji Mniejszej, stolica Frygii;

Gorgonia (pn)
Gorgonia
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Gori (pn)
Gori
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Gruzji, stolica regionu Wewnętrzna Kartlia;

Gorycja (pn)
Gorizia
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Friuli-Wenecja Julijska;

Goszen (pn)
Goscen, Gosen
  (biblijny) biblijna kraina w Delcie Nilu

Gouda (pn)
Gouda
  (geografia, geograficzny) miasto położone w zachodniej części Holandii;

Gołąb /ˈɡɔwɔ̃mp/ (pn)
Colomba
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Gracjan /ˈɡraʦ̑ʲjãn/ (pn)
Graziano
  imię męskie;

Gram-ujemny (adj)
gram-negativo
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) barwiący się na czerwono w barwieniu metodą Grama;

Graz (pn)
Graz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Austrii, stolica kraju związkowego Styria, położone nad rzeką Murą, u podnóża Alp Styryjskich;

Grecja /ˈɡrɛʦ̑ʲja/ (pn)
Grecia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie, ze stolicą w Atenach;

Greczynka /ɡrɛˈʧ̑ɨ̃nka/ (n)
greca
  osoba płci żeńskiej narodowości greckiej, obywatelka Grecji, mieszkanka Grecji

Grek /ɡrɛk/ (n)
greco
  człowiek narodowości greckiej, obywatel Grecji, mieszkaniec Grecji

Grenada /ɡrɛ̃ˈnada/ (pn)
Grenada
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Grenadyn, największa wyspa państwa Grenada (1.1)

Grenlandczyk (n)
groenlandese
  mieszkaniec Grenlandii

Grenlandia /ɡrɛ̃nˈlãndʲja/ (pn)
Groenlandia
  (geografia, geograficzny) ogromna arktyczna wyspa na północnym Atlantyku;

Grenlandka (n)
groenlandese
  mieszkanka Grenlandii

Grenoble (pn)
Grenoble
  (geografia, geograficzny) miejscowość w południowo-wschodniej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Gruzinka /ɡruˈʑĩŋka/ (n)
georgiana
  kobieta lub dziewczyna narodowości gruzińskiej lub obywatelka Gruzji

Gruzja /ˈɡruzʲja/ (pn)
Georgia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na Kaukazie, ze stolicą w Tbilisi;

Gryzonia /ɡrɨˈzɔ̃ɲja/ (pn)
Grigioni
  (geografia, geograficzny) jeden z dwudziestu sześciu szwajcarskich kantonów;

Grzegorz /ˈɡʒɛɡɔʃ/ (pn)
Gregorio
  imię męskie;

Grób Pański (pn)
Santo Sepolcro
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) pozostałości grobu Jezusa Chrystusa w Jerozolimie zamienione w kaplicę

Gudauta (pn)
Gudauta
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone na wybrzeżu Morza Czarnego;

Guernsey (pn)
Guernsey
  (geografia, geograficzny) wyspa w Europie;

Gujana /ɡuˈjãna/ (pn)
Guyana, Guiana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Georgetown;

Gujana Francuska /ɡuˈjãna frãnˈʦ̑uska/ (pn)
Guyana francese, Guayana francese
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) francuskie terytorium zależne o statusie departamentu zamorskiego, położone w północno-wschodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Atlantyckim;

Gujanka /ɡuˈjãŋka/ (n)
guianese
  obywatelka Gujany

Gujańczyk /ɡuˈjä̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
guianese
  obywatel Gujany

Guria (pn)
Guria
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej Gruzji

Gustaw /ˈɡustaf/ (pn)
Gustavo
  imię męskie;

Gwadelupa /ˌɡvadɛˈlupa/ (pn)
Guadalupa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) departament i region zamorski Francji w archipelagu Małych Antyli ze stolicą w Basse-Terre;

Gwardia Papieska (pn)
guardia pontificia
  (wojskowość, wojskowy) watykańska formacja wojskowa

Gwardia Szwajcarska (pn)
guardia svizzera
  (wojskowość, wojskowy) watykańska formacja wojskowa;

Gwatemala /ˌɡvatɛ̃ˈmala/ (pn)
Guatemala
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Ameryce Środkowej;

Gwatemalczyk /ˌɡvatɛ̃ˈmalʧ̑ɨk/ (n)
guatemalteco
  obywatel Gwatemali

Gwatemalka /ˌɡvatɛ̃ˈmalka/ (n)
guatemalteca
  obywatelka Gwatemali

Gwinea /ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Guinea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  (geografia, geograficzny) kraina w Afryce, położona głównie nad Zatoką Gwinejską, ciągnie się od masywu Futa Dżalon po krańce pustyni Namib;

Gwinea Bissau /ɡvʲĩˈnɛa ˈbʲisːaw/ (pn)
Guinea-Bissau, Guinea Bissau
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce ze stolicą w Bissau;

Gwinea Równikowa /ɡvʲĩˈnɛa ˌruvʲɲiˈkɔva/ (pn)
Guinea Equatoriale
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gwinejczyk /ɡvʲĩˈnɛjʧ̑ɨk/ (n)
guineano
  obywatel Gwinei
  obywatel Gwinei Bissau
  obywatel Gwinei Równikowej

Gwinejka /ɡvʲĩˈnɛjka/ (n)
guineana
  obywatelka Gwinei, Gwinei Bissau lub Gwinei Równikowej

Gymnopedia (pn)
Gimnopedie
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto w starożytnej Sparcie poświęcone Apollinowi, Artemidzie i Dionizosowi, podczas którego odbywały się zawody lekkoatletyczne;

Góra Oliwna (pn)
Monte degli Ulivi
  (geografia, geograficzny) wzniesienie nieopodal starego miasta Jerozolimy w Judei;

Góra Stołowa /ˈɡura stɔˈwɔva/ (pn)
Mensa
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Górna Austria (pn)
Alta Austria
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej Austrii ze stolicą w Linzu;

Górna Kraina (pn)
Alta Carniola
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Słowenii, część Krainy;

Górna Sabaudia (pn)
Alta Savoia
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Górny Śląsk (pn)
Alta Slesia
  (geografia, geograficzny) część Śląska należąca obecnie do Polski i Czech;

Górski Karabach /ˈɡursʲci kaˈrabax/ (pn)
Nagorno-Karabakh, Nagorno Karabakh
  (geografia, geograficzny) terytorium w Azji, na obszarze Kaukazu, będące przedmiotem sporu między Armenią i Azerbejdżanem;

Góry Kantabryjskie (pn)
Cordigliera Cantabrica, Monti Cantabrici
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w północnej części Hiszpanii na Półwyspie Iberyjskim, położone na północnym skraju Mesety Iberyjskiej, usytuowane równolegle do wybrzeża Zatoki Biskajskiej;

Góry Sabińskie (pn)
Monti Sabini
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w Apeninach, ograniczony od zachodu przez dolinę rzeki Tyber;

Góry Skaliste /ˈɡurɨ skaˈlʲistɛ/ (pn)
Montagne Rocciose
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w Ameryce Północnej;

Göteborg (pn)
Göteborg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Szwecji, położone nad cieśniną Kattegat;

Habakuk (pn)
Abacuc, Abacucco
  (biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;

Hadrian /ˈxadrʲjãn/ (pn)
Adriano
  imię męskie;

Haga /ˈxaɡa/ (pn)
L'Aia, L'Aja
  (geografia, geograficzny) miasto w Holandii;

Hagar (pn)
Agar
  (biblijny) postać biblijna, matka Izmaela;

Haitanka /ˌxa<sup>j</sup>iˈtãŋka/ (n)
haitiana
  obywatelka Haiti

Haitańczyk /ˌxa<sup>j</sup>iˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
haitiano
  obywatel Haiti

Haiti /xaˈ<sup>j</sup>itʲi/ (pn)
Haiti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej w archipelagu Antyli;

Hajfa (pn)
Haifa
  (geografia, geograficzny) miasto portowe na północy Izraela;

Hajfong (pn)
Haiphong
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej części Wietnamu, w delcie Rzeki Czerwonej, nad Zatoką Tonkińską;

Hajmos (pn)
Emo
  (geografia, geograficzny) (mitologia grecka) łańcuch górski na północy Tracji, według mitu o tyfonomachii, zabarwiony czerwono krwią broczącego Tyfona, współcześnie identyfikowany ze Starą Płaniną

Hama (pn)
Hama
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Syrii;

Hamadan (pn)
Hamadan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie;

Hamburg /ˈxãmburk/ (pn)
Amburgo
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;

Hamilkar /xãˈmʲilkar/ (pn)
Amilcare
  imię męskie;

Hanoi /ˈxãnɔj/ (pn)
Hanoi
  (geografia, geograficzny) stolica Wietnamu;

Haralampiusz (pn)
Charalampos
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Harald /ˈxaralt/ (pn)
Aroldo
  imię męskie;

Harare /xaˈrarɛ/ (pn)
Harare
  (geografia, geograficzny) stolica Zimbabwe;

Hawajczyk /xaˈvajʧ̑ɨk/ (n)
avaiano, hawaiano
  mieszkaniec Hawajów

Hawaje /xaˈvajɛ/ (pn)
Hawaii
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Oceanie Spokojnym;
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan USA położony na archipelagu Hawajów (1.1);

Hawajka /xaˈvajka/ (n)
avaiana, hawaiana
  mieszkanka Hawajów

Hawana /xaˈvãna/ (pn)
L'Avana
  (geografia, geograficzny) miasto portowe, stolica Kuby;

Hebrajczyk (n)
ebreo
  (biblijny) (etnografia, etnograficzny) członek starożytnego, półkoczowniczego ludu semickiego posługującego się biblijnym językiem hebrajskim

Hefajstos /xɛˈfajstɔs/ (pn)
Efesto
  (mitologia grecka) bóg ognia, wulkanów, kowalstwa, metali i metalurgii, utożsamiany z rzymskim Wulkanem;

Helena /xɛˈlɛ̃na/ (pn)
Elena
  (mitologia grecka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) królowa spartańska i najpiękniejsza kobieta na świecie; córka Zeusa i Ledy, siostra Polideukesa (Polluksa), Kastora i Klitajmestry oraz żona Menelaosa i ukochana Parysa;
  (oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;

Helga /ˈxɛlɡa/ (pn)
Elga
  imię żeńskie;

Helsinki /xɛlˈsʲĩnʲci/ (pn)
Helsinki
  (geografia, geograficzny) stolica Finlandii;

Helwidiusz (pn)
Elvidio
  imię męskie

Henryk /ˈxɛ̃nrɨk/ (pn)
Enrico
  imię męskie;

Henryka /xɛ̃nˈrɨka/ (pn)
Enrica
  imię żeńskie;

Herakliusz (pn)
Eraclio
  imię męskie

Herat (pn)
Herat
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodnim Afganistanie, w prowincji Herat;

Herbert /ˈxɛrbɛrt/ (pn)
Erberto
  imię męskie;

Herceg-Bośnia /xɛrʦ̑ɛɡˈbɔɕɲa/ (pn)
Erzeg-Bosnia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie;

Hercegowinka (n)
erzegovese
  mieszkanka Hercegowiny

Hercegowińczyk (n)
erzegovese
  mieszkaniec Hercegowiny

Herkulanum (pn)
Ercolano
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone u stóp Wezuwiusza

Herkules /xɛrˈkulɛs/ (pn)
Ercole
  (mitologia rzymska) mityczny heros;
  imię męskie;
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór na półkuli północnej;

Herman /ˈxɛrmãn/ (pn)
Ermanno
  imię męskie;

Hermon (pn)
Hermon
  (geografia, geograficzny) (biblijny) najwyższy szczyt łańcucha górskiego Antylibanu;

Herod /ˈxɛrɔt/ (pn)
Erode
  (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) imię męskie

Hestia /ˈxɛstʲja/ (pn)
Estia
  (mitologia grecka) bogini ogniska domowego oraz świętego i wiecznego ognia, utożsamiana z rzymską Westą, symbol domu i rodziny;

Hetyta (n)
eteo, hittita, hittito, ittita, ittito
  (starożytność) członek starożytnego ludu indoeuropejskiego zamieszkującego Anatolię;

Hezbollah /xɛzˈbɔlːax/ (n)
Hezbollah
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) libańska partia polityczna muzułmańskich szyitów;

Hiacynta (pn)
Giacinta
  imię żeńskie;

Hiady /ˈxʲjadɨ/ (pn)
Iadi
  (astronomia, astronomiczny) otwarta gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka;

Hieronim /xʲjɛˈrɔ̃ɲĩm/ (pn)
Girolamo, Geronimo, Gerolamo, Geromino
  imię męskie;

Hieronima (pn)
Geronima, Gerolama, Girolama
  imię żeńskie

Hilary /xʲiˈlarɨ/ (pn)
Ilario
  imię męskie;

Himalaje /ˌxʲĩmaˈlajɛ/ (pn)
Himalaya, Himalaia
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski położony w południowej Azji, najwyższy na Ziemi;

Hims (pn)
Homs
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Syrii w dolinie rzeki Orontes;

Hindukusz /xʲĩnˈdukuʃ/ (pn)
Hindu Kush, Hindukush
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w środkowej części Azji leżące w północno-zachodnim Pakistanie oraz środkowym i wschodnim Afganistanie;

Hiob /xʲjɔp/ (pn)
Giobbe
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać biblijna;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Hipolit /xʲiˈpɔlʲit/ (pn)
Ippolito
  imię męskie;

Hippona (pn)
Ippona
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w północno-wschodniej Algierii, niedaleko obecnego miasta Annaba;

Hisar (pn)
Hisor
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w Tadżykistanie;

Hiszpan /ˈxʲiʃpãn/ (n)
spagnolo
  człowiek narodowości hiszpańskiej, obywatel Hiszpanii, mieszkaniec Hiszpanii

Hiszpania /xʲiʃˈpãɲja/ (pn)
Spagna
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie położone na Półwyspie Iberyjskim ze stolicą w Madrycie;

Hiszpanka /xʲiʃˈpãnka/ (n)
spagnola
  kobieta lub dziewczyna narodowości hiszpańskiej, obywatelka Hiszpanii, mieszkanka Hiszpanii

Holandia /xɔˈlãndʲja/ (pn)
Olanda
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Królestwa Niderlandów;
Olanda, Paesi Bassi
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Holender /xɔˈlɛ̃ndɛr/ (n)
olandese
  człowiek narodowości holenderskiej, obywatel Holandii, mieszkaniec Holandii

Holenderka /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrka/ (n)
olandese
  kobieta lub dziewczyna narodowości holenderskiej, obywatelka Holandii, mieszkanka Holandii

Holofernes (pn)
Oloferne
  (biblijny) postać biblijna, wódz babilońskiej armii Nabuchodonozora zdekapitowany przez Judytę;

Honduranin /ˌxɔ̃nduˈrãɲĩn/ (n)
honduregno
  obywatel Hondurasu

Honduranka /ˌxɔ̃nduˈrãŋka/ (n)
honduregna
  obywatelka Hondurasu

Honduras /xɔ̃nˈduras/ (pn)
Honduras
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Hongkong /ˈxɔ̃ŋkːɔ̃ŋk/ (pn)
Hong Kong
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalny region administracyjny w Chinach nad Morzem Południowochińskim;

Hongkonka (n)
hongkonghese
  mieszkanka Hongkongu

Hongkończyk (n)
hongkonghese
  mieszkaniec Hongkongu

Honiara /xɔ̃ˈɲara/ (pn)
Honiara
  (geografia, geograficzny) stolica Wysp Salomona;

Honorat /xɔ̃ˈnɔrat/ (pn)
Onorato
  imię męskie;

Honorata /ˌxɔ̃nɔˈrata/ (pn)
Onorata
  imię żeńskie;

Honoriusz (pn)
Onorio
  imię męskie;

Horacy /xɔˈraʦ̑ɨ/ (pn)
Orazio
  imię męskie;

Horus /ˈxɔrus/ (pn)
Horo
  (mitologia egipska) staroegipski bóg nieba, opiekun monarchii egipskiej;

Houston (pn)
Houston
  (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto stanu Teksas, w Stanach Zjednoczonych;

Hubal (pn)
Hubal
  (mitologia arabska) przedislamski bóg słońca i księżyca, najwyższa postać panteonu mekkańskiego;

Hubert /ˈxubɛrt/ (pn)
Uberto
  imię męskie;

Hugo /ˈxuɡɔ/ (pn)
Ugo
  imię męskie;

Hun (n)
unno
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczego ludu, który ok. 370 r. najechał Europę;

Hydra /ˈxɨdra/ (pn)
Idra
  (mitologia grecka) wielogłowy wąż wodny, spłodzony przez Tyfona i Echidnę;
  (astronomia, astronomiczny) największy pod względem powierzchni gwiazdozbiór na niebie;
  (astronomia, astronomiczny) naturalny satelita Plutona;
  (geografia, geograficzny) wyspa należąca do archipelagu Wysp Sarońskich;

Hygin (pn)
Igino
  imię męskie;

IPP (acronym)
IPP
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) inhibitor pompy protonowej

Ibrahim /iˈbraxʲĩm/ (pn)
Ibrahim
  imię męskie;

Ida /ˈida/ (pn)
Ida
  imię żeńskie;

Idaho (pn)
Idaho
  (geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych;

Idrijca (pn)
Idria
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na terenie Słowenii;

Idzi /ˈiʥ̑i/ (pn)
Egidio
  imię męskie;

Ieper (pn)
Ipro, Ypres
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Belgii, w Zachodniej Flandrii;

Ifigenia (pn)
Ifigenia
  imię żeńskie;

Ignacy /iɡˈnaʦ̑ɨ/ (pn)
Ignazio
  imię męskie;

Ildefons /ilˈdɛfɔ̃w̃s/ (pn)
Ildefonso
  imię męskie;

Ilek (pn)
Ilek
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodnim Kazachstanie i w Rosji zauralskiej, lewy dopływ Uralu;

Imeretia (pn)
Imerezia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w zachodniej Gruzji

Imperium Rzymskie (pn)
impero romano
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo obejmujące obszary basenu Morza Śródziemnego

Indianin /ĩnˈdʲjä̃ɲĩn/ (n)
indiano
  czerwonoskóry, rdzenny mieszkaniec obu Ameryk, zaliczany do rasy żółtej;

Indianin /ĩnˈdʲjä̃ɲĩn/ (pn)
Indiano
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Indie /ˈĩndʲjɛ/ (pn)
India
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Indie Zachodnie (pn)
Indie occidentali
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) zbiorcza nazwa wysp leżących między Morzem Karaibskim a Oceanem Atlantyckim;

Indonezja /ˌĩndɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
Indonesia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej Azji ze stolicą w Dżakarcie;

Indonezyjczyk /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
indonesiano
  obywatel Indonezji

Indonezyjka /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjka/ (n)
indonesiana
  obywatelka Indonezji

Innocenty /ˌĩnːɔˈʦ̑ɛ̃ntɨ/ (pn)
Innocenzo
  imię męskie;

Innsbruck (pn)
Innsbruck
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Austrii, stolica kraju związkowego Tyrol, położone w dolinie rzeki Inn;

Internet /ĩnˈtɛrnɛt/ (pn)
Internet, internet
  (informatyka, informatyczny) międzynarodowa sieć komputerowa;

Irak /ˈirak/ (pn)
Iraq
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Bagdadzie;

Irakijczyk /ˌiraˈcijʧ̑ɨk/ (n)
iracheno, irakeno
  obywatel Iraku

Irakijka /ˌiraˈcijka/ (n)
irachena, irakena
  obywatelka Iraku

Iran /ˈirãn/ (pn)
Iran
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Iranka /iˈrãŋka/ (n)
iraniana
  obywatelka Iranu

Irańczyk /iˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
iraniano
  obywatel Iranu

Irbil (pn)
Arbil
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iraku;

Irena /iˈrɛ̃na/ (pn)
Irene
  imię żeńskie;

Ireneusz /ˌirɛ̃ˈnɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Ireneo
  imię męskie;

Irkut (pn)
Irkut
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Angary;

Irlandczyk /irˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
irlandese
  osoba narodowości irlandzkiej, obywatel Irlandii; (także, też) mieszkaniec Irlandii Północnej

Irlandia /irˈlãndʲja/ (pn)
Irlanda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim i Morzem Irlandzkim;

Irlandia Północna /irˈlãndʲja puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Irlanda del Nord
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część składowa Wielkiej Brytanii;

Irlandka /irˈlãntka/ (n)
irlandese
  kobieta narodowości irlandzkiej, obywatelka Irlandii; (także, też) mieszkanka Irlandii Północnej

Irma /ˈirma/ (pn)
Irma
  imię żeńskie;

Isfahan /isˈfaxãn/ (pn)
Esfahan
  (geografia, geograficzny) miasto w Iranie, położone w oazie na Wyżynie Irańskiej, u stóp łańcucha górskiego Zagros;

Islamabad /ˌislãˈmabat/ (pn)
Islamabad
  (geografia, geograficzny) stolica Pakistanu;

Islamska Republika Afganistanu (pn)
Repubblica Islamica dell'Afghanistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Afganistanu jako państwa;

Islamska Republika Iranu (pn)
Repubblica Islamica dell'Iran
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Iranu jako państwa

Islamska Republika Pakistanu (pn)
Repubblica Islamica del Pakistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Pakistanu jako państwa

Islandczyk /isˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
islandese
  człowiek narodowości islandzkiej, obywatel Islandii, mieszkaniec Islandii

Islandia /isˈlãndʲja/ (pn)
Islanda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, ze stolicą w Reykjaviku, obejmujące Islandię (1.1) i otaczające ją mniejsze wyspy;

Islandka /isˈlãntka/ (n)
islandese
  kobieta lub dziewczyna narodowości islandzkiej, obywatelka Islandii

Istria (pn)
Istria
  (geografia, geograficzny) półwysep w północnej części Morza Adriatyckiego, podzielony między Chorwację, Słowenię i Włochy;

Itaka /iˈtaka/ (pn)
Itaca
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) grecka wyspa na Morzu Jońskim, u zachodnich wybrzeży Peloponezu;

Iwo /ˈivɔ/ (pn)
Ivo
  imię męskie;

Iwona /iˈvɔ̃na/ (pn)
Yvonne
  imię żeńskie;

Izaak /iˈzaːk/ (pn)
Isacco
  (biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Izabela /ˌizaˈbɛla/ (pn)
Isabella
  imię żeńskie;

Izajasz /iˈzajaʃ/ (pn)
Isaia
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie, jedno z imion biblijnych;
  (biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;

Izajaszowy (possessiveAdjective)
isaiano
  (przestarzałe, przestarzały) (gwara, gwarowe) należący do Izajasza

Izaura /iˈzawra/ (pn)
Isaura
  imię żeńskie;

Izauria (pn)
Isauria
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina w południowej Azji Mniejszej;

Izauryjczyk (n)
isaurico
  (starożytność) mieszkaniec Izaurii

Izmir (pn)
Smirne
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w zachodniej Turcji nad Zatoką Izmirską;

Izolda /iˈzɔlda/ (pn)
Isotta
  imię żeńskie

Izrael /izˈraɛl/ (pn)
Israele
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego, zamieszkałe w większości przez Żydów;
  (podniośle) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawcy judaizmu
  imię męskie;

Izraelczyk /ˌizraˈɛlʧ̑ɨk/ (n)
israeliano
  obywatel lub mieszkaniec współczesnego państwa Izrael

Izraelita /ˌizraɛˈlʲita/ (n)
israelita
  (starożytność) przedstawiciel narodu żydowskiego w epoce Starego Testamentu;

Izraelka /ˌizraˈɛlka/ (n)
israeliana
  obywatelka Izraela

Izyda /iˈzɨda/ (pn)
Iside
  (mitologia egipska) staroegipska bogini płodności;
  imię żeńskie;

Izydor /iˈzɨdɔr/ (pn)
Isidoro
  imię męskie;

Iż (pn)
Iž
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji przepływająca przez Udmurcję i Tatarstan, prawy dopływ Kamy;

Iżma (pn)
Ižma
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca w Rosji przez terytorium Republiki Komi, lewy dopływ Peczory;

Iżora (pn)
Ižora
  (geografia, geograficzny) rzeka w europejskiej części Rosji, lewy dopływ Newy;

J /jɔt/ /ˈlʲistʲ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˈjãna/ /ˌɛvãŋˈɡɛlʲja ˈvɛdwuc ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˈjãna/ (abbreviation)
Gv
  = (biblijny) Ewangelia według świętego Jana

Jacek /ˈjaʦ̑ɛk/ (pn)
Giacinto
  imię męskie;

Jadwiga /jadˈvʲiɡa/ (pn)
Edvige
  imię żeńskie;

Jafet (pn)
Iafet
  (biblijny) postać starotestamentowa, jeden z synów Noego;

Jahwe /ˈjaxfɛ/ (pn)
Yahweh
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, sakralne imię Boga;

Jakub /ˈjakup/ (pn)
Giacobbe, Giacomo
  (biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;
Giacomo, Giacobbe, Jacopo, Iacopo
  imię męskie;

Jakuck /ˈjakuʦ̑k/ (pn)
Jakutsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w północno-wschodniej Syberii, stolica Jakucji;

Jamajczyk /jãˈmajʧ̑ɨk/ (n)
giamaicano
  obywatel Jamajki

Jamajka /jãˈmajka/ (n)
giamaicana
  mieszkanka Jamajki (1.1-2), obywatelka Jamajki (1.2)

Jamajka /jãˈmajka/ (pn)
Giamaica
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo położone na Jamajce (1.1)
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Karaibskim;

Jamusukro /ˌjãmuˈsukrɔ/ (pn)
Yamoussoukro
  (geografia, geograficzny) stolica Wybrzeża Kości Słoniowej;

Jan /jãn/ (pn)
Giovanni, Gianni
  imię męskie;

Jan Kowalski (n)
Tizio, Caio e Sempronio
  ktoś typowy, przeciętny, anonimowy obywatel

Janikulum (pn)
Gianicolo
  (geografia, geograficzny) wzgórze w obrębie Rzymu, na prawym brzegu Tybru, jako znajdujące się poza starożytnymi murami nie jest zaliczane do historycznych siedmiu wzgórz;

Janina /jä̃ˈɲĩna/ (pn)
Gianna
  imię żeńskie;

Jankes (n)
yankee
  (pogardliwie, pogardliwy) albo (żartobliwie) Amerykanin

Janowy (possessiveAdjective)
giovanneo
  (przestarzałe, przestarzały) (gwara, gwarowe) należący do Jana

January /ˌjãnuˈ<sup>w</sup>arɨ/ (pn)
Gennaro
  imię męskie;

Japonia /jaˈpɔ̃ɲja/ (pn)
Giappone
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Japonka /jaˈpɔ̃nka/ (n)
giapponese
  kobieta lub dziewczyna narodowości japońskiej, obywatelka, mieszkanka Japonii

Japończyk /jaˈpɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
giapponese
  osoba narodowości japońskiej, obywatel, mieszkaniec Japonii

Jarkend-daria (pn)
Yarkand
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w zachodnich Chinach, źródłowy odcinek rzeki Tarym;

Jarmuk (pn)
Yarmuk
  (geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie, dopływ Jordanu, rzeka graniczna między Syrią i Jordanią oraz Izraelem i Jordanią;

Jarowit (pn)
Jarovit
  (mitologia słowiańska) połabski bóg wojny czczony w Wołogoszczy i Hobolinie;

Jassy (pn)
Jassi
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Rumunii, w historycznej Mołdawii;

Jaszczurka /jaʃˈʧ̑urka/ (pn)
Lucertola
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Jaunde /jawnˈdɛ/ (pn)
Yaoundé
  (geografia, geograficzny) stolica Kamerunu;

Jawa /ˈjava/ (pn)
Giava
  (geografia, geograficzny) wyspa z Dżakartą (stolicą Indonezji);

Jazd (pn)
Yazd
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie;

Jazon /ˈjazɔ̃n/ (pn)
Giasone
  imię męskie;

Jałta /ˈjawta/ (pn)
Jalta, Yalta
  (geografia, geograficzny) miasto leżące w południowej części Półwyspu Krymskiego, na brzegu Morza Czarnego;

Jednorożec /ˌjɛdnɔˈrɔʒɛʦ̑/ (pn)
Unicorno
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Jegorjewsk (pn)
Egor'evsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, położone na południowy wschód od Moskwy;

Jehowa (pn)
Geova
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) imię Boga Biblii

Jejsk (pn)
Ejsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, nad Morzem Azowskim;

Jelec (pn)
Elec
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Rosji, w obwodzie lipieckim;

Jemen /ˈjɛ̃mɛ̃n/ (pn)
Yemen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Sanie;

Jemenka /jɛ̃ˈmɛ̃ŋka/ (n)
yemenita
  obywatelka Jemenu

Jemeńczyk /jɛ̃ˈmɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
yemenita
  obywatel Jemenu

Jena /ˈjɛ̃na/ (pn)
Jena
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w środkowych Niemczech, w kraju związkowym Turyngia, nad rzeką Soławą;

Jenisejsk (pn)
Enisejsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, nad Jenisejem;

Jeremiasz /jɛˈrɛ̃mʲjaʃ/ (pn)
Geremia
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Jeremiaszowy (possessiveAdjective)
geremiano
  (przestarzałe, przestarzały) (gwara, gwarowe) należący do Jeremiasza

Jerozolima /ˌjɛrɔˈzɔlʲĩma/ (pn)
Gerusalemme
  (geografia, geograficzny) miasto o prawnie niewyjaśnionym statusie z większą częścią w Izraelu i wschodnią częścią na Terytoriach Palestyńskich, ośrodek kultu religijnego chrześcijan, żydów i muzułmanów;

Jersey (pn)
Jersey
  (geografia, geograficzny) wyspa w Europie;

Jerusłan (pn)
Eruslan
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w południowej Rosji przeduralskiej (obwody saratowski i wołgogradzki), lewy dopływ Wołgi;

Jeruzalem /jɛˈruzalɛ̃m/ (pn)
Gerusalemme
  (podniośle) (geografia, geograficzny) Jerozolima;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijny synonim nieba, miejsca przebywania z Bogiem w przyszłym życiu;

Jerycho /jɛˈrɨxɔ/ (pn)
Gerico
  (geografia, geograficzny) (biblijny) miasto w Judei, we wschodniej części Palestyny, znajdujące się pod administracją Autonomii Palestyńskiej;

Jerzy /ˈjɛʒɨ/ (pn)
Giorgio
  imię męskie;

Jesse (pn)
Iesse, Jesse
  (biblijny) postać biblijna;

Jezioro Bodeńskie (pn)
Lago di Costanza, lago di Costanza
  (geografia, geograficzny) jezioro (a właściwie zespół dwóch jezior i odcinka Renu) u podnóża Alp, na pograniczu Niemiec, Austrii i Szwajcarii;

Jezioro Czterech Kantonów (pn)
lago dei Quattro Cantoni
  (geografia, geograficzny) jezioro w środkowej części Szwajcarii, nad jego brzegami wznosi się miasto Lucerna;

Jezioro Genewskie (pn)
lago Lemano, lago di Ginevra
  (geografia, geograficzny) jezioro w Szwajcarii i Francji, nad jego brzegami znajduje się miasto Genewa;

Jezioro Trazymeńskie (pn)
Lago Trasimeno
  (geografia, geograficzny) jezioro tektoniczne w środkowych Włoszech, w Umbrii;

Jezioro Tyberiadzkie (pn)
lago di Tiberiade
  (geografia, geograficzny) największe jezioro słodkowodne Izraela, położone na północy kraju w Galilei;

Jezioro Zuryskie (pn)
lago di Zurigo
  (geografia, geograficzny) jezioro polodowcowe w Szwajcarii, położone w północno-wschodniej części kraju;

Jezus /ˈjɛzus/ (pn)
Gesù
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) centralna postać chrześcijaństwa;
  imię męskie;

Jezus Chrystus /ˈjɛzus ˈxrɨstus/ (pn)
Gesù Cristo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie imię Syna Bożego;

Jezyd (n)
yazido
  (etnografia, etnograficzny) Kurd wyznający jezydyzm

Joachim /jɔˈaxʲĩm/ (pn)
Gioacchino, Gioachino
  imię męskie;

Joanna /jɔˈãnːa/ (pn)
Giovanna
  imię żeńskie;

Joel /ˈjɔɛl/ (pn)
Gioele
  (biblijny) Księga Joela;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Jolanta /jɔˈlãnta/ (pn)
Iolanda
  imię żeńskie;

Jonasz /ˈjɔ̃naʃ/ (pn)
Giona
  imię męskie;
  (biblijny) postać biblijna, prorok;

Jonatan /jɔ̃ˈnatãn/ (pn)
Gionata, Gionatan
  imię męskie;

Jordan /ˈjɔrdãn/ (pn)
Giordano
  (geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie, wypływa z Libanu, przepływa przez Jezioro Tyberiadzkie i uchodzi do Morza Martwego;
  imię męskie;

Jordania /jɔrˈdãɲa/ (pn)
Giordania
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Bliskim Wschodzie ze stolicą w Ammanie;

Jordanka /jɔrˈdãnka/ (n)
giordana, giordaniana
  obywatelka Jordanii

Jordańczyk /jɔrˈdãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
giordano, giordaniano
  obywatel Jordanii

Jowisz /ˈjɔvʲiʃ/ (pn)
Giove
  (mitologia rzymska) bóg światłości, pogodnego nieba, piorunów, błyskawic i nienaruszalności przysięgi, utożsamiany z greckim Zeusem; najwyższy bóg panteonu rzymskiego;
  (astronomia, astronomiczny) piąta według oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego;

Jowita /jɔˈvʲita/ (pn)
Giovita
  imię męskie;

Jozafat (pn)
Giosafat
  imię męskie;

Jozue /jɔˈzu<sup>w</sup>ɛ/ (pn)
Giosuè
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Juda /ˈjuda/ (pn)
Giuda
  imię męskie; imię biblijne;
Giudea
  (administracja) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo na Bliskim Wschodzie;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Judea, nazwa krainy;

Judasz (pn)
Giuda
  (biblijny) (zobacz) Judasz Iskariota;

Judea /juˈdɛa/ (pn)
Giudea
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na Bliskim Wschodzie, prowincja rzymska;

Judejczyk (n)
giudeo
  mieszkaniec Judei

Judejka (n)
giudea
  mieszkanka Judei

Judyta /juˈdɨta/ (pn)
Giuditta
  imię żeńskie;

Jug (pn)
Jug
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na północy europejskiej części Rosji po połączeniu z Suchoną tworzy Dwinę;

Jugosławia /ˌjuɡɔˈswavʲja/ (pn)
Jugoslavia, Iugoslavia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) nieistniejące państwo w Europie Południowej na Półwyspie Bałkańskim;

Jugosłowianin /ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
jugoslavo
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Jugosławii

Jugosłowianka (n)
jugoslava
  (historia, historyczny, historycznie) obywatelka Jugosławii

Julia /ˈjulʲja/ (pn)
Giulia
  imię żeńskie;

Julian /ˈjulʲjãn/ (pn)
Giuliano
  imię męskie;

Julianna /juˈlʲjãnːa/ (pn)
Giuliana
  imię żeńskie;

Juliusz /ˈjulʲjuʃ/ (pn)
Giulio
  imię męskie;

Juniper (pn)
Ginepro
  imię męskie

Jura (pn)
Giura
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuskojęzyczny kanton, w północno-zachodniej części Szwajcarii;

Justyn (pn)
Giustino
  imię męskie;

Justyna /juˈstɨ̃na/ (pn)
Giustina
  imię żeńskie;

Jutrznia /ˈjuṭʃʲɲa/ (n)
lodi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa poranna stanowiąca pierwszą część Liturgii godzin;

Józef /ˈjuzɛf/ (pn)
Giuseppe
  imię męskie;

Józefa /juˈzɛfa/ (pn)
Gioseffa, Giuseppa
  imię żeńskie;

Józefina /ˌjuzɛˈfʲĩna/ (pn)
Giuseppina
  imię żeńskie;

KC /ka‿ˈʦ̑ɛ/ (acronym)
CC
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) komitet centralny;

KKK /ka‿ka‿ˈka/ (acronym)
KKK
  = (historia, historyczny, historycznie) (społeczny) Ku Klux Klan;
CCC
  = (kościelny) katechizm Kościoła katolickiego;

KM /ˈkɔ̃ɲ ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ/ /‿ka‿ˈɛ̃m/ (acronym)
CV
  = (fizyka, fizyczny) koń mechaniczny (jednostka)

KRLD /ˌka‿ɛr‿ɛl‿ˈdɛ/ (acronym)
RPDC
  = Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna

KTG (acronym)
CTG
  (medycyna, medyczny) kardiotokografia

Kabowerdeńczyk /ˌkabɔvɛrˈdɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
capoverdiano
  (rzadki, rzadko używany) mieszkaniec Wysp Zielonego Przylądka

Kabul /ˈkabul/ (pn)
Kabul
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Afganistanu;
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Afganistanie i Pakistanie, prawy dopływ Indusu;

Kabylia /kaˈbɨlʲja/ (pn)
Cabilia
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna w północno-zachodniej Algierii

Kabylka /kaˈbɨlka/ (n)
cabila
  kobieta wywodząca się z chamickich, berberyjskich ludów północnej Algierii; kobieta pochodzący z Kabylii

Kachetia (pn)
Cachezia
  (administracja) (geografia, geograficzny) jednostka administracyjna we wschodniej Gruzji ze stolicą w Telawi;

Kacper /ˈkaʦ̑pɛr/ (pn)
Gaspare
  imię męskie;

Kaczor Donald /ˈkaʧ̑ɔr ˈdɔ̃nalt/ (pn)
Paolino Paperino, Paperino
  bohater filmów animowanych;

Kafarnaum (pn)
Cafarnao
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w północnym Izraelu, nad Jeziorem Galilejskim;

Kain (pn)
Caino
  (biblijny) postać biblijna, syn prarodziców;

Kair /ˈka<sup>j</sup>ir/ (pn)
Il Cairo
  (geografia, geograficzny) stolica Egiptu;

Kairos (pn)
Kairos
  (mitologia grecka) pogański bożek szczęśliwej chwili, zbiegu okoliczności;

Kajenna /kaˈjɛ̃nːa/ (pn)
Caienna
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Gujany Francuskiej;

Kajetan /kaˈjɛtãn/ (pn)
Gaetano
  imię męskie;

Kajfasz (pn)
Caifa, Caifas, Caifasso
  (biblijny) nowotestamentowy arcykapłan;
Caifa
  imię męskie

Kajmany /kajˈmãnɨ/ (pn)
Isole Cayman
  (geografia, geograficzny) wyspy w Ameryce Środkowej;

Kajros (pn)
Kairos
  (mitologia grecka) pogański bożek szczęśliwej chwili, zbiegu okoliczności;

Kaka /ˈkaka/ (pn)
Caca
  (mitologia rzymska) postać mitologiczna, siostra Kakusa, wnuczka Hefajstosa;

Kalabria /kaˈlabrʲja/ (n)
Calabria
  (geografia, geograficzny) (administracja) region w południowych Włoszech;

Kalabryjczyk (n)
calabrese
  mieszkaniec Kalabrii

Kalabryjka (n)
calabrese
  mieszkanka Kalabrii

Kaledonia /ˌkalɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
Caledonia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na północy Wielkiej Brytanii, w większości pokrywająca się ze współczesną Szkocją;

Kalifornia /ˌkalʲiˈfɔrʲɲja/ (pn)
California
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Kalifornijczyk (n)
californiano
  mieszkaniec Kalifornii, stanu w Stanach Zjednoczonych

Kalifornijka (n)
californiana
  mieszkanka Kalifornii, stanu w Stanach Zjednoczonych

Kalikst /ˈkalʲikst/ (pn)
Callisto
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Kaliningrad (pn)
Kaliningrad
  (geografia, geograficzny) (administracja) Królewiec, miasto obwodowe w Federacji Rosyjskiej, położone u ujścia Pregoły do Bałtyku;

Kalmar /ˈkalmar/ (pn)
Kalmar
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej Szwecji, nad Cieśniną Kalmarską;

Kalwaria (pn)
Calvario
  (geografia, geograficzny) (biblijny) niewielkie wzniesienie w Jerozolimie, na którym miał umrzeć Jezus;

Kama (pn)
Kama
  (geografia, geograficzny) (administracja) rzeka w Rosji, lewy dopływ Wołgi;

Kambodża /kãmˈbɔʤ̑a/ (pn)
Cambogia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Południowo-Wschodniej ze stolicą w Phnom Penh;

Kambodżanin /ˌkãmbɔˈʤ̑ãɲĩn/ (n)
cambogiano
  mieszkaniec Kambodży, obywatel Kambodży

Kambodżanka /ˌkãmbɔˈʤ̑ãŋka/ (n)
cambogiana
  obywatelka Kambodży

Kameleon /ˌkãmɛˈlɛɔ̃n/ (pn)
Camaleonte
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Kamerun /kãˈmɛrũn/ (pn)
Camerun
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kamerunka /ˌkãmɛˈrũŋka/ (n)
camerunese
  obywatelka Kamerunu

Kameruńczyk /ˌkãmɛˈrũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
camerunese
  obywatel lub mieszkaniec Kamerunu

Kamil /ˈkãmʲil/ (pn)
Camillo
  imię męskie;

Kamila /kãˈmʲila/ (pn)
Camilla
  imię żeńskie;

Kampala /kãmˈpala/ (pn)
Kampala
  (geografia, geograficzny) stolica Ugandy;

Kampania /kãmˈpãɲja/ (pn)
Campania
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w południowych Włoszech;

Kampańczyk (n)
campano
  mieszkaniec Kampanii

Kan (pn)
Kan
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Jeniseju;

Kanaan (pn)
Canaan
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ziemia obiecana patriarsze Abrahamowi i jego potomstwu;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego;
  (biblijny) imię biblijne

Kanada /kãˈnada/ (pn)
Canada
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;

Kanadyjczyk /ˌkãnaˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
canadese
  obywatel Kanady

Kanadyjka /ˌkãnaˈdɨjka/ (n)
canadese
  mieszkanka Kanady

Kanaryjczyk (n)
canario
  mieszkaniec Wysp Kanaryjskich

Kanaryjka (n)
canaria
  mieszkanka Wysp Kanaryjskich

Kanał Korsykański (pn)
canale di Corsica
  (geografia, geograficzny) cieśnina w zachodniej części Morza Śródziemnego oddzielająca Korsykę od archipelagu Wysp Toskańskich;

Kanał Sueski /ˈkãnaw suˈ<sup>w</sup>ɛsʲci/ (n)
canale di Suez
  (geografia, geograficzny) położony w Egipcie kanał głębokowodny dla statków morskich, łączący Morze Śródziemne z Morzem Czerwonym;

Kandahar /kãnˈdaxar/ (pn)
Kandahar
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Afganistanie, położone nad rzeką Helmand;
  (geografia, geograficzny) (administracja) jednostka administracyjna w Afganistanie;

Kandake (pn)
Candace
  imię żeńskie

Kanossa (pn)
Canossa
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Kantabria (pn)
Cantabria
  (geografia, geograficzny) (administracja) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północnej Hiszpanii, nad brzegiem Zatoki Biskajskiej

Kapadocja (pn)
Cappadocia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w tureckiej Anatolii;

Kapitol /kaˈpʲitɔl/ (pn)
Campidoglio
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) wzgórze w Rzymie;
  (architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) siedziba Kongresu Stanów Zjednoczonych;

Kaplica Sykstyńska (pn)
Cappella Sistina
  (architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) zabytkowa watykańska kaplica z freskami Michała Anioła;

Kapsztad /ˈkapʃtat/ (pn)
Città del Capo
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Republice Południowej Afryki;

Kapua /kaˈpu<sup>w</sup>a/ (pn)
Capua
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, położone na południe od Rzymu nad rzeką Volturno;

Kara-daria (pn)
Kara Darya
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Kirgistanie i Uzbekistanie, po połączeniu z Narynem tworzy Syr-darię;

Karadż (pn)
Karaj
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, po południowej stronie gór Elburs;

Karaiby /ˌkaraˈ<sup>j</sup>ibɨ/ (pn)
Caraibi
  (geografia, geograficzny) rejon pomiędzy kontynentami Ameryk;

Karakałpacja (pn)
Karakalpakstan
  (geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczna republika w granicach Uzbekistanu, położona w zachodniej części kraju i mająca stolicę w Nukusie;

Karakorum /ˌkaraˈkɔrũm/ (pn)
Karakorum
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) stolica mongolskiego imperium w XIII wieku;
  (geografia, geograficzny) przełęcz we wschodniej części gór Karakorum (1.1), na granicy chińsko-indyjskiej;
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski na pograniczu Indii, Pakistanu i Chin, drugi po Himalajach pod względem wysokości na Ziemi;
Harhorin
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Mongolii,

Karbala (pn)
Kerbela
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej części Iraku, w pobliżu Eufratu;

Kargopol (pn)
Kargopol'
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w północnej Rosji, na terenie obwodu archangielskiego, na lewym brzegu rzeki Onegi;

Karmel /ˈkarmɛl/ (pn)
Carmelo
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w północnym Izraelu;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakon karmelitański, wszystko co związane jest z duchowością karmelitańską
  imię męskie

Karol /ˈkarɔl/ (pn)
Carlo
  imię męskie;

Karolina /ˌkarɔˈlʲĩna/ (pn)
Carolina
  imię żeńskie;

Karolina Południowa (pn)
Carolina del Sud
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych;

Karolina Północna (pn)
Carolina del Nord
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych;

Karpaty /karˈpatɨ/ (pn)
Carpazi
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w środkowej Europie;

Karszy (pn)
Karshi
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Uzbekistanie, nad Kaszka-darią, ośrodek administracyjny wilajetu kaszkadaryjskiego;

Kartagina /ˌkartaˈɟĩna/ (pn)
Cartagine
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo położone na północnym wybrzeżu Afryki, w pobliżu dzisiejszego Tunisu

Kartlia (pn)
Cartalia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczna kraina we wschodniej Gruzji;

Karyntia (pn)
Carinzia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna leżąca na obszarze obecnej Austrii i Słowenii

Kas (pn)
Kas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, lewy dopływ Jeniseju;

Kasjan (pn)
Cassiano
  imię męskie

Kasjopea /ˌkasʲjɔˈpɛa/ (pn)
Cassiopea
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 5 jasnych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie litery W;
  (mitologia grecka) królowa Etiopii, żona Cefeusza i matka Andromedy, po śmierci przeniesiona na firmament jako gwiazdozbiór Kasjopei (1.2);

Kastylia (n)
Castiglia
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w środkowej Hiszpanii;

Kaszan (pn)
Kashan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie w ostanie Isfahan;

Kaszka-daria (pn)
Kashka-Darya
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka we wschodnim Uzbekistanie;

Kaszmir /ˈkaʃmʲir/ (pn)
Kashmir
  (geografia, geograficzny) region na subkontynencie indyjskim

Kaszub /ˈkaʃup/ (n)
casciubico, casciubo
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel Słowian z północy Polski;

Kaszubka /kaˈʃupka/ (n)
casciuba, casciubica
  przedstawicielka Słowian z północy Polski

Kaszuby (pn)
Casciubia, Cassubia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej Polsce;

Kaszyn (pn)
Kašin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone w obwodzie twerskim;

Katalonia /ˌkataˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Catalogna
  (geografia, geograficzny) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii;

Katania (pn)
Catania
  (geografia, geograficzny) miasto portowe we Włoszech, położone na wschodnim wybrzeżu Sycylii nad Zatoką Katańską, znajduje się u podnóża Etny;

Katar /ˈkatar/ (pn)
Qatar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, położone we wschodniej części Półwyspu Arabskiego;

Katarczyk /kaˈtarʧ̑ɨk/ (n)
qatariano
  obywatel Kataru

Katarka /kaˈtarka/ (n)
qatariana
  obywatelka Kataru

Katarzyna /ˌkataˈʒɨ̃na/ (pn)
Caterina, Rina
  imię żeńskie;

Katmandu /katˈmãndu/ (pn)
Kathmandu
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Nepalu

Kaukaz /ˈkawkas/ (pn)
Caucaso
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w zachodniej Azji;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region na pograniczu Europy i Azji;

Kazach /ˈkazax/ (n)
kazako
  osoba narodowości kazachskiej

Kazachstan /kaˈzaxstãn/ (pn)
Kazakistan, Cazachistan, Cosacchia, Kazakhstan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na pograniczu Europy i Azji, ze stolicą w Astanie;

Kazanka (pn)
Kazanka
  (geografia, geograficzny) rzeka w europejskiej części Rosji, w Tatarstanie, lewy dopływ Wołgi;

Kazaszka /kaˈzaʃka/ (n)
kazaka
  obywatelka Kazachstanu

Kazimiera /ˌkaʑĩˈmʲjɛra/ (pn)
Casimira
  imię żeńskie;

Kazimierz /kaˈʑĩmʲjɛʃ/ (pn)
Casimiro
  imię męskie;

Kazwin (pn)
Qazvin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, stolica ostanu o tej samej nazwie;

Kałacz (pn)
Kalač
  (geografia, geograficzny) (administracja) rosyjskie miasto rejonowe położone w obwodzie woroneskim;

Kefas (pn)
Cefa
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie

Kem (pn)
Kem'
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, w Republice Karelii, uchodzi do Morza Białego;

Kemosz (pn)
Camos
  (mitologia, mitologiczny) bóstwo moabickie, bóg wojny;

Kenia /ˈkɛ̃ɲja/ (pn)
Kenya, Kenia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kenijczyk /kɛ̃ˈɲijʧ̑ɨk/ (n)
keniano, keniota
  obywatel lub mieszkaniec Kenii

Kenijka /kɛ̃ˈɲijka/ (n)
keniana, keniota
  obywatelka Kenii

Kent /kɛ̃nt/ (pn)
Kent
  (geografia, geograficzny) nazwa wielu hrabstw, miejscowości, gmin oraz innych toponimów w krajach anglojęzycznych;

Keresz (pn)
Cris
  (geografia, geograficzny) rzeka we wschodnich Węgrzech, lewy dopływ Cisy;

Kerman (pn)
Kerman
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie, stolica ostanu o tej samej nazwie;

Kermanszah (pn)
Kermanshah
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodnim Iranie, stolica ostanu;

Keszm (pn)
Qeshm
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Iranie, na wyspie Keszm;

Kijów /ˈcijuf/ (pn)
Kiev, Kijev
  (geografia, geograficzny) miasto nad Dnieprem, stolica Ukrainy;

Kil /cil/ (pn)
Carena
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Kilimandżaro /ˌcilʲĩmãn͇ˈʤ̑arɔ/ (pn)
Kilimangiaro
  (geografia, geograficzny) najwyższa góra Afryki położona w Tanzanii niedaleko granicy z Kenią;

King Kong (pn)
King Kong
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna gigantyczna małpa z popkulturowej literatury i filmu;

Kingisepp (pn)
Kingisepp
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie leningradzkim, nad rzeką Ługa;

Kinszasa /cĩw̃ˈʃasa/ (pn)
Kinshasa
  (geografia, geograficzny) stolica Demokratycznej Republiki Konga;

Kioto (pn)
Kyoto
  (geografia, geograficzny) japońskie miasto na Honsiu, dawna stolica Japonii;

Kirenia (pn)
Kyrenia
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Cyprze, nad Morzem Śródziemnym;

Kirgistan /cirʲˈɟistãn/ (pn)
Kirghizistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Kiribati /ˌcirʲiˈbatʲi/ (pn)
Kiribati
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Kiribatyjczyk /ˌcirʲibaˈtɨjʧ̑ɨk/ (n)
kiribatese
  obywatel Kiribati

Kiribatyjka /ˌcirʲibaˈtɨjka/ (n)
kiribatese
  obywatelka Kiribati

Kirkuk (pn)
Kirkuk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iraku, w Kurdystanie;

Klakier (pn)
Birba
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kocur komiksowego i filmowego Gargamela;

Klara /ˈklara/ (pn)
Chiara, Clara
  imię żeńskie;

Klaudia /ˈklawdʲja/ (pn)
Claudia
  imię żeńskie;

Klaudiusz /ˈklawdʲjuʃ/ (pn)
Claudio
  imię męskie;

Klaźma (pn)
Kljaz'ma
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Oki w dorzeczu Wołgi;

Klemens /ˈklɛ̃mɛ̃w̃s/ (pn)
Clemente
  imię męskie;

Klementyna /ˌklɛ̃mɛ̃nˈtɨ̃na/ (pn)
Clementina
  imię żeńskie;

Klet (pn)
Cleto
  (zdrobniale) Anaklet (hipokorystyk)
  imię męskie;

Klin (pn)
Klin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim;

Klotylda /klɔˈtɨlda/ (pn)
Clotilde
  imię żeńskie;

Knin (pn)
Tenin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chorwacji;

Kobuleti (pn)
Kobuleti
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Gruzji, w Adżarii, nad Morzem Czarnym;

Kocyt /ˈkɔʦ̑ɨt/ (pn)
Cocito
  (mitologia grecka) jedna z rzek Hadesu; rzeka lamentu, nad której brzegami błądzą dusze nie pogrzebanych jeszcze zmarłych;

Kohelet (pn)
Qoelet
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny żydowski pisarz, autor Księgi Koheleta;

Kokand (pn)
Kokand
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w wilajecie fergańskim, we wschodnim Uzbekistanie, w południowo-zachodniej części Kotliny Fergańskiej;

Kokytos /kɔˈkɨtɔs/ (pn)
Cocito
  (mitologia grecka) jedna z rzek Hadesu, rzeka lamentu, nad której brzegami błądzą dusze nie pogrzebanych jeszcze zmarłych;

Kolchida (pn)
Colchide
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna leżąca na wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego, na terenie obecnej Gruzji;

Kolonia /kɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Colonia
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, położone nad Renem;

Kolumb /ˈkɔlũmp/ (pn)
Colombo
  (historia, historyczny, historycznie) spolszczone nazwisko włoskie odkrywcy i żeglarza Krzysztofa Kolumba
  imię męskie;

Kolumba (pn)
Colomba
  imię żeńskie

Kolumbia /kɔˈlũmbʲja/ (pn)
Colombia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Ameryce Północnej, przepływa przez Kanadę i Stany Zjednoczone, uchodzi do Oceanu Spokojnego;
  (historia, historyczny, historycznie) (poetycki, poetycko) Stany Zjednoczone;

Kolumbijczyk /ˌkɔlũmˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
colombiano
  obywatel Kolumbii

Kolumbijka /ˌkɔlũmˈbʲijka/ (n)
colombiana
  obywatelka Kolumbii

Kom (pn)
Qom
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie, w ostanie Kom;

Komisja Europejska /kɔ̃ˈmʲisʲja ˌɛwrɔˈpɛjska/ (n)
Commissione europea
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organ wykonawczy Unii Europejskiej;

Komory /kɔ̃ˈmɔrɨ/ (pn)
Comore
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Komoryjczyk /ˌkɔ̃mɔˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
comoriano
  obywatel Komorów

Kompas /ˈkɔ̃mpas/ (pn)
Bussola
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Kompleta (n)
compieta
  jedna z godzin kanonicznych w Liturgii godzin;

Konda (pn)
Konda
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Irtysza;

Konfederacja Szwajcarska (pn)
Confederazione Svizzera
  (oficjalnie) (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Szwajcarii jako państwa;

Konfucjusz (pn)
Confucio
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) chiński filozof;

Kongijczyk /kɔ̃ŋʲˈɟijʧ̑ɨk/ (n)
congolese
  obywatel Demokratycznej Republiki Konga
  obywatel Konga

Kongijka /kɔ̃ŋʲˈɟijka/ (n)
congolese
  obywatelka Demokratycznej Republiki Konga
  obywatelka Konga

Kongo /ˈkɔ̃ŋɡɔ/ (pn)
Congo
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Afryce;
Repubblica del Congo
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Konkordiusz (pn)
Concordio
  imię męskie;

Konon (pn)
Conone
  imię męskie

Konrad /ˈkɔ̃nrat/ (pn)
Corrado
  imię męskie;

Konstancja /kɔ̃w̃ˈstãnʦ̑ʲja/ (pn)
Costanza
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;
  imię żeńskie;

Konstantyna (pn)
Costantina
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Algierii;
  imię żeńskie;

Konstantynopol /ˌkɔ̃w̃stãntɨ̃ˈnɔpɔl/ (pn)
Costantinopoli
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Stambułu;

Kopciuszek (pn)
Cenerentola
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przydomek głównej bohaterki popularnej baśni;

Kopenhaga /ˌkɔpɛ̃nˈxaɡa/ (pn)
Copenaghen
  (geografia, geograficzny) stolica Danii;

Kopernik /kɔˈpɛrʲɲik/ (pn)
Copernico
  (astronomia, astronomiczny) jeden z kraterów na powierzchni Księżyca;
  (astronomia, astronomiczny) jeden z kraterów na powierzchni Marsa;

Koran /ˈkɔrãn/ (pn)
Corano, Coran, Qur'an, Quran
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga islamu;

Korcza (pn)
Corizza
  (geografia, geograficzny) miasto w południowo-wschodniej Albanii;

Kordoba /kɔrˈdɔba/ (n)
Cordova
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Hiszpanii, w regionie Andaluzja;

Korea Południowa /kɔˈrɛa ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Corea del Sud
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Korea Północna /kɔˈrɛa puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Corea del Nord
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Koreanka /ˌkɔrɛˈãŋka/ (n)
coreana
  obywatelka Korei Południowej lub Korei Północnej; kobieta narodowości koreańskiej

Koreańczyk /ˌkɔrɛˈãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
coreano
  obywatel Korei Południowej lub Korei Północnej; osoba narodowości koreańskiej

Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna /ˌkɔrɛˈãj̃ska rɛˈpublʲika ˌludɔvɔ‿dɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na/ (pn)
Repubblica Democratica Popolare di Corea
  (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Północnej;

Korkino (pn)
Korkino
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie czelabińskim, na Uralu;

Kornel /ˈkɔrnɛl/ (pn)
Cornelio
  imię męskie;

Kornelia /kɔrˈnɛlʲja/ (pn)
Cornelia
  imię żeńskie;

Korneliusz /kɔrˈnɛlʲjuʃ/ (pn)
Cornelio
  imię męskie;

Kornwalia (pn)
Cornovaglia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna położona na Półwyspie Kornwalijskim;

Korona Południowa /kɔˈrɔ̃na ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Corona Australe
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów znajdujący się na południowej półkuli nieba;

Korona Północna /kɔˈrɔ̃na puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Corona Boreale
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Korsyka /kɔrˈsɨka/ (pn)
Corsica
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, część Francji;

Korsykanin (n)
corso
  mieszkaniec Korsyki

Korynt (pn)
Corinto
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji, na półwyspie Peloponez;
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo

Koryntia (pn)
Corinzia
  (administracja) nomos ze stolicą w Koryncie;

Koryntianin (n)
corintio, corinzio
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec starożytnego miasta-państwa Koryntu

Korytarz Wachański (pn)
corridoio del Wakhan
  (geografia, geograficzny) pas terytorium Afganistanu oddzielający Tadżykistan od Pakistanu;

Kos /kɔs/ (pn)
Coo
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa w archipelagu Dodekanez;

Kosma /ˈkɔsma/ (pn)
Cosma
  imię męskie;

Kosowe Pole (pn)
Kosovo Polje
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Kosowie, położone na południowy zachód od Prisztiny, w kotlinie Kosowe Pole (1.2);

Kosowianka (n)
kosovara
  obywatelka Kosowa

Kosowo /kɔˈsɔvɔ/ (pn)
Kosovo
  (geografia, geograficzny) częściowo uznawane państwo w Europie ze stolicą w Prisztinie;

Kosowo i Metohija /kɔˈsɔvɔ ˌi‿mɛtɔˈxʲija/ (pn)
Kosovo e Metohija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa dawnej serbskiej prowincji (obecnie niezależne państwo Kosowo, nieuznawane przez Serbię);

Kostaryka /ˌkɔstaˈrɨka/ (pn)
Costa Rica
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Kostarykanin /ˌkɔstarɨˈkãɲĩn/ (n)
costaricano
  obywatel Kostaryki

Kostarykanka /ˌkɔstarɨˈkãŋka/ (n)
costaricana
  obywatelka Kostaryki

Kotonu /kɔˈtɔ̃nu/ (pn)
Cotonou
  (geografia, geograficzny) miasto w Beninie;

Kotor (pn)
Cattaro
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w południowo-zachodniej części Czarnogóry;

Kotorosl (pn)
Kotorosl'
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północnej Rosji przeduralskiej, prawy dopływ Wołgi;

Kotuj (pn)
Kotuj
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, po połączeniu z Chetą tworzy Chatangę;

Kowrow (pn)
Kovrov
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone w obwodzie włodzimierskim, nad Klaźmą;

Kozak /ˈkɔzak/ (n)
cosacco
  (historia, historyczny, historycznie) członek wspólnoty zamieszkującej stepy na południowych pograniczach dawnej Rzeczpospolitej i Rosji;

Koziorożec /ˌkɔʑɔˈrɔʒɛʦ̑/ (pn)
Capricorno
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziesiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 grudnia do 20 stycznia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;

Koła (pn)
Kola
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, w obwodzie murmańskim, na Półwyspie Kolskim, uchodzi do Zatoki Kolskiej Morza Barentsa w odległości;

Kościół /ˈkɔɕʨ̑uw/ (pn)
chiesa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańska wspólnota religijna w danym miejscu, np. mieście, kraju; także wspólnota wszystkich wyznawców danej religii
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna instytucja społeczna obejmująca wspólnotę wiernych danej religii, zwykle chrześcijańskiej, przeważnie hierarchiczna;

Kościół katolicki /ˈkɔɕʨ̑uw ˌkatɔˈlʲiʦ̑ʲci/ (n)
Chiesa cattolica
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, tradycji katolickiej mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych, na którego czele stoi papież;

Kraina /kraˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
Carniola
  region historyczno-etnograficzny Słowenii;

Kraj Ałtajski (pn)
territorio dell’Altaj
  (geografia, geograficzny) (administracja) jednostka administracyjna Federacji Rosyjskiej, położona w południowej części Syberii;

Kraj Basków /ˈkraj ˈbaskuf/ (pn)
Paesi Baschi
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna na pograniczu Francji i Hiszpanii, zamieszkiwana przez Basków;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wspólnota autonomiczna w północnej Hiszpanii, część Kraju Basków (1.1);

Kraj Sudetów /ˈkraj suˈdɛtuf/ (pn)
Sudetenland
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Czechach, sudeckoniemieckie pogranicze Czech zamieszkiwane do 1946 roku przez Niemców sudeckich;

Kraków /ˈkrakuf/ (pn)
Cracovia
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie małopolskim, dawna stolica Polski;

Krasnodar (pn)
Krasnodar
  (geografia, geograficzny) miasto europejskiej części Rosji, port nad rzeką Kubań, siedziba administracyjna Kraju Krasnodarskiego;

Krasnojarsk /krasˈnɔjarsk/ (pn)
Krasnojarsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na Syberii, stolica Kraju Krasnojarskiego;

Krasnokamsk (pn)
Krasnokamsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Permskim, nad Kamą;

Krasnoturjinsk (pn)
Krasnotur'insk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, na Uralu;

Kreta /ˈkrɛta/ (pn)
Creta
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Śródziemnym;

Kronos (pn)
Crono
  (mitologia grecka) bóstwo pogańskie, jeden z tytanów;

Kropotkin (pn)
Kropotkin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, nad Kubaniem;

Kruja (pn)
Croia
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Albanii;

Kruk /kruk/ (pn)
Corvo
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Krym /krɨ̃m/ (pn)
Crimea
  (geografia, geograficzny) półwysep na Morzu Czarnym, połączony z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim; terytorium sporne między Ukrainą a Rosją;

Kryspin /ˈkrɨspʲĩn/ (pn)
Crispino
  imię męskie;

Krystian /ˈkrɨstʲjãn/ (pn)
Cristiano
  imię męskie;

Krystyna /krɨˈstɨ̃na/ (pn)
Cristina
  imię żeńskie;

Krzysztof /ˈkʃɨʃtɔf/ (pn)
Cristoforo
  imię męskie;

Krzyż Południa /ˈkʃɨʃ pɔˈwudʲɲa/ (pn)
Croce del Sud
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów;

Królestwo Niderlandów (pn)
Regno dei Paesi Bassi
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Holandii jako państwa;

Królestwo Polskie (pn)
Regno di Polonia
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) historyczne państwo w Europie;

Królewiec (pn)
Conisberga
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Federacji Rosyjskiej, położone u ujścia Pregoły do Bałtyku;

Ksawery /ksaˈvɛrɨ/ (pn)
Saverio
  imię męskie;

Ksenia /ˈksɛ̃ɲja/ (pn)
Xenia
  imię żeńskie;

Kserkses (pn)
Serse
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie, noszone przez kilku starożytnych mezopotamskich i lewantyńskich władców

Księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (pn)
Luna
  (astronomia, astronomiczny) jedyny naturalny satelita Ziemi, drugi po Słońcu najjaśniejszy obiekt na niebie;

Kuala Lumpur (pn)
Kuala Lumpur
  (geografia, geograficzny) stolica Malezji;

Kuba /ˈkuba/ (pn)
Cuba
  (geografia, geograficzny) największa wyspa na Karaibach;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo leżące na Kubie (1.1) i sąsiednich wyspach;

Kubanka /kuˈbãŋka/ (n)
cubana
  obywatelka Kuby

Kubańczyk /kuˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
cubano
  obywatel Kuby

Kubuś (pn)
Como, Giacomello, Giacometto, Giacomino, Giacominuccio, Mino
  imię męskie, (zdrobniale) od: Jakub

Kudymkar (pn)
Kudymkar
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Rosji europejskiej, w Kraju Permskim;

Kujawy /kuˈjavɨ/ (pn)
Cuiavia
  (geografia, geograficzny) kraina w środkowej Polsce;

Kulab (pn)
Külob
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Tadżykistanie;

Kuma (pn)
Kuma
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji płynąca we wschodniej części Przedkaukazia;

Kunduz (pn)
Konduz, Kunduz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-wschodniej części Afganistanu;

Kunegunda (pn)
Cunegonda
  imię żeńskie;

Kungur (pn)
Kungur
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Permskim, siedziba administracyjna rejonu kungurskiego;

Kura (pn)
Kura
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca przez Turcję, Gruzję i Azerbejdżan, uchodzi małą deltą do Morza Kaspijskiego;

Kusz /kuʃ/ (pn)
Cush
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postać biblijna, wnuk Noego, najstarszy syn Chama;
Kush
  (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina na południu od II katarakty Nilu, podbita w XVI-XIV w. p.n.e. przez Egipt;

Kuwejt /ˈkuvɛjt/ (pn)
Kuwait
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
  (geografia, geograficzny) stolica Kuwejtu (1.1);

Kuwejtczyk /kuˈvɛjṭʧ̑ɨk/ (n)
kuwaitiano
  obywatel Kuwejtu

Kuwejtka /kuˈvɛjtka/ (n)
kuwaitiana
  obywatelka Kuwejtu

Kwieta (pn)
Quieta
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Kwintus (pn)
Quinto
  imię męskie;

Kwiryna (pn)
Querina, Quirina
  imię żeńskie

Kwirynał (pn)
Quirinale
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) najwyższe z siedmiu wzgórz Rzymu;
  (architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) pałac prezydenta Włoch znajdujący się na Kwirynale (1.1)

Kyrie eleison (interjection)
kyrie, kyrie eleison
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) „Panie, zmiłuj się (nad nami)”, chrześcijańska formuła liturgiczna;

LGBT (acronym)
LGBT
  = (społeczny) lesbijki, geje, osoby biseksualne i transpłciowe – jako zbiorowość;

La Manche (pn)
Manica, La Manica
  (geografia, geograficzny) kanał morski oddzielający Wielką Brytanię od Francji;

Labrador /laˈbradɔr/ (pn)
Labrador
  (geografia, geograficzny) kanadyjski półwysep;
  (geografia, geograficzny) region obejmujący Labrador (1.1);

Lacjum /ˈlaʦ̑ʲjũm/ (pn)
Lazio
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Rzymie;

Laguna Wenecka (pn)
Laguna di Venezia
  (geografia, geograficzny) laguna na Morzu Adriatyckim, w zachodniej części Zatoki Weneckiej;

Lahaur (pn)
Lahore
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnim Pakistanie, stolica prowincji Pendżab;

Lakonia (pn)
Laconia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na południowym wschodzie Peloponezu, z największym ośrodkiem w Sparcie, graniczyła od zachodu z Mesenią, od północy zaś z Arkadią;

Lambert /ˈlãmbɛrt/ (pn)
Lamberto
  imię męskie;

Lambro /ˈlãmbrɔ/ (pn)
Lambro
  rzeka w Lombardii, w północnych Włoszech

Laon (pn)
Laon
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Francji;

Laos /ˈlaɔs/ (pn)
Laos
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Laotanka /ˌlaɔˈtãŋka/ (n)
laotiana
  obywatelka Laosu

Laotańczyk /ˌlaɔˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
laotiano
  obywatel Laosu

Laponia /laˈpɔ̃ɲja/ (pn)
Lapponia
  (geografia, geograficzny) region Europy obejmujący północne tereny Norwegii, Szwecji, Finlandii oraz Półwysep Kolski w Rosji;

Laramidia (pn)
Laramidia
  (geologia, geologiczny) (geografia, geograficzny) kontynent istniejący w późnej kredzie, 98-65 mln lat temu, który obejmował tereny stanowiące współcześnie zachód Ameryki Północnej;

Larnaka (pn)
Larnaca
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południowo-wschodnim wybrzeżu Cypru;

Las Bregencki (pn)
Prealpi di Bregenz
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie, część Północnych Alp Wapiennych, od zachodu graniczy z Renem, od wschodu z Alpami Algawskimi;

Latakia (pn)
Laodicea
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;

Lateran (pn)
Laterano
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) zespół pałacowo-kościelny w Rzymie;

Latyńczyk (n)
latino
  (starożytność) rdzenny mieszkaniec Lacjum

Laura /ˈlawra/ (pn)
Laura
  imię żeńskie;

Laurazja /lawˈrazʲja/ (pn)
Laurasia
  (geologia, geologiczny) superkontynent powstały w wyniku rozpadu Pangei;

Laurencja (pn)
Lorenza
  imię żeńskie

Laurenty (pn)
Lorenzo
  imię męskie

Lazyka (pn)
Egrisi
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i królestwo istniejące w zachodniej części współczesnej Gruzji;

Lecce (pn)
Lecce
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Apulia, stolica prowincji Lecce (1.2);

Lecco (pn)
Lecco
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Lombardii, położone nad jeziorem Como;
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja we Włoszech, w regionie Lombardia, ze stolicą w Lecco (1.1);

Legia Cudzoziemska /ˈlɛɟja ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mska/ (pn)
Legione straniera francese
  (wojskowość, wojskowy) francuska jednostka wojskowa składająca się głównie z cudzoziemców;

Leningrad /lɛ̃ˈɲĩŋɡrat/ (pn)
Leningrado
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa Petersburga w latach 1924–1991

Leokadia /ˌlɛɔˈkadʲja/ (pn)
Leocadia
  imię żeńskie;

Leokadiusz /ˌlɛɔˈkadʲjuʃ/ (pn)
Leocadio
  imię męskie;

Leon /ˈlɛɔ̃n/ (pn)
Leone
  imię męskie;

Leonard /lɛˈɔ̃nart/ (pn)
Leonardo
  imię męskie;

Leonardowski (possessiveAdjective)
leonardesco
  (sztuka) należący do Leonarda da Vinci

Leontyna (pn)
Leontina
  imię żeńskie;

Leopold /lɛˈɔpɔlt/ (pn)
Leopoldo
  imię męskie;

Leopolda (pn)
Leopolda
  imię żeńskie, odpowiednik męskiego imienia Leopold;

Lesotho /lɛˈsɔtɔ/ (pn)
Lesotho
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Lesotyjczyk /ˌlɛsɔˈtɨjʧ̑ɨk/ (n)
lesothiano
  obywatel Lesotho

Lesotyjka /ˌlɛsɔˈtɨjka/ (n)
lesothiana
  obywatelka Lesotho

Lew /lɛf/ (pn)
Leone
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) piąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 lipca do 22 (23) sierpnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Lewant /ˈlɛvãnt/ (pn)
levante
  (książkowy) (geografia, geograficzny) określenie krajów leżących na wschodnim, azjatyckim wybrzeżu Morza Śródziemnego (Syria, Jordania, Liban, Izrael oraz Autonomia Palestyńska);

Lewantyńczyk (n)
levantino
  mieszkaniec Lewantu

Lewi (pn)
Levi
  (biblijny) postać biblijna, protoplasta lewitów;

Liban /ˈlʲibãn/ (pn)
Libano
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Azji ze stolicą w Bejrucie;

Libanka /lʲiˈbãŋka/ (n)
libanese
  obywatelka Libanu

Libańczyk /lʲiˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
libanese
  obywatel Libanu

Liberia /lʲiˈbɛrʲja/ (pn)
Liberia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Liberiusz (pn)
Liberio
  imię męskie;

Liberyjczyk /ˌlʲibɛˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
liberiano
  obywatel Liberii

Liberyjka /ˌlʲibɛˈrɨjka/ (n)
liberiana
  obywatelka Liberii

Libia /ˈlʲibʲja/ (pn)
Libia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Libijczyk /lʲiˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
libico
  obywatel Libii

Libijka /lʲiˈbʲijka/ (n)
libica
  obywatelka Libii

Libreville (pn)
Libreville
  (geografia, geograficzny) stolica Gabonu;

Lidia /ˈlʲidʲja/ (pn)
Lidia
  imię żeńskie;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina i państwo w zachodniej Azji Mniejszej;

Lidian (pn)
Lidiano
  imię męskie

Lidyjczyk (n)
lidio
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Lidii

Liechtenstein /ˈlixtɛnʂtajn/ (pn)
Liechtenstein
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo w Europie między Szwajcarią a Austrią;

Liechtensteinka (n)
liechtensteiniana
  obywatelka Liechtensteinu

Liechtensteińczyk (n)
liechtensteiniano
  obywatel Liechtensteinu

Liguria /lʲiˈɡurʲja/ (pn)
Liguria
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w zachodnich Włoszech;

Liguryjczyk (n)
ligure
  mieszkaniec Ligurii

Liguryjka (n)
ligure
  mieszkanka Ligurii

Likaonia (pn)
Licaonia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Azji Mniejszej;

Liliana /lʲiˈlʲjãna/ (pn)
Liliana, Lilliana
  imię żeńskie

Lille (pn)
Lilla
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji;

Lilongwe (pn)
Lilongwe
  (geografia, geograficzny) stolica Malawi;

Lima /ˈlʲĩma/ (pn)
Lima
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Peru;

Limassol (pn)
Limassol
  (geografia, geograficzny) (administracja) drugie co do wielkości miasto Cypru, położone na południowym wybrzeżu wyspy nad Morzem Śródziemnym;

Lina /ˈlʲĩna/ (pn)
Lina
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Linus /ˈlʲĩnus/ (pn)
Lino
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie;

Linz (pn)
Linz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Austrii, siedziba kraju związkowego Górna Austria;

Lipsk /lʲipsk/ (pn)
Lipsia
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Saksonii;

Lisek /ˈlʲisɛk/ (pn)
Volpetta
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Liturgia godzin (pn)
liturgia delle ore
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (kościelny) codzienna modlitwa liturgiczna Kościoła katolickiego;

Litwa /ˈlʲitfa/ (pn)
Lituania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Wilnie;

Litwin /ˈlʲitfʲĩn/ (n)
lituano
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości litewskiej, obywatel Litwy, mieszkaniec Litwy

Litwinka /lʲitˈfʲĩŋka/ (n)
lituana
  kobieta narodowości litewskiej, mieszkanka, obywatelka Litwy

Livorno (pn)
Livorno
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Toskanii, położone na wybrzeżu Morza Liguryjskiego, stolica prowincji Livorno (1.2);

Liwia /ˈlʲivʲja/ (pn)
Livia
  imię żeńskie;

Liwiusz (pn)
Livio
  imię męskie;

Lizbona /lʲizˈbɔ̃na/ (pn)
Lisbona
  (geografia, geograficzny) stolica Portugalii, miasto położone przy ujściu Tagu do Oceanu Atlantyckiego;

Loara /lɔˈara/ (pn)
Loira
  (geografia, geograficzny) najdłuższa rzeka Francji, uchodząca do Oceanu Atlantyckiego;
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Lodi (pn)
Lodi
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, w Lombardii;

Lokryda (pn)
Locride
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w starożytnej Grecji, zamieszkana przez Lokrów, rozdzielona przez Dorydę i Fokidę na trzy odrębne części;

Lombardczyk /lɔ̃mˈbarṭʧ̑ɨk/ (n)
lombardo
  mieszkaniec Lombardii, osoba płci męskiej pochodząca z Lombardii

Lombardia /lɔ̃mˈbardʲja/ (pn)
Lombardia
  (geografia, geograficzny) (administracja) region w północnych Włoszech ze stolicą w Mediolanie;

Lombardka /lɔ̃mˈbartka/ (n)
lombarda
  mieszkanka Lombardii, osoba płci żeńskiej pochodząca z Lombardii

Lomé (pn)
Lomé
  (geografia, geograficzny) stolica Togo;

Londyn /ˈlɔ̃ndɨ̃n/ (pn)
Londra
  (geografia, geograficzny) stolica Wielkiej Brytanii;

Longin /ˈlɔ̃ŋʲɟĩn/ (pn)
Longino
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Loreto (pn)
Loreto
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech nad Adriatykiem;

Lotar (pn)
Lotario
  imię męskie;

Lotaryngia /ˌlɔtaˈrɨ̃ŋʲɟja/ (pn)
Lorena
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w północno-wschodniej Francji;

Lotarynka (n)
lorenese
  mieszkanka Lotaryngii

Lotaryńczyk (n)
lorenese
  mieszkaniec Lotaryngii

Lozanna /lɔˈzãnːa/ (pn)
Losanna
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;

Luanda /luˈ<sup>w</sup>ãnda/ (pn)
Luanda
  (geografia, geograficzny) stolica Angoli;

Lubencjusz (pn)
Lubenzio
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie

Lublana /luˈblãna/ (pn)
Lubiana
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Słowenii;

Lublin /ˈlublʲĩn/ (pn)
Lublino
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica Lubelszczyzny i województwa lubelskiego;

Lucerna /luˈʦ̑ɛrna/ (pn)
Lucerna
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton w Szwajcarii, którego stolicą jest Lucerna (1.1);
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii nad Jeziorem Czterech Kantonów;

Lucjan /ˈluʦ̑ʲjãn/ (pn)
Luciano
  imię męskie;

Lucjusz /ˈluʦ̑ʲjuʃ/ (pn)
Lucio
  imię męskie;

Lucyna /luˈʦ̑ɨ̃na/ (pn)
Lucina
  imię żeńskie;

Ludmiła /ludˈmʲiwa/ (pn)
Ludmila
  imię żeńskie;

Ludwik /ˈludvʲik/ (pn)
Luigi
  imię męskie;

Lugano (pn)
Lugano
  (geografia, geograficzny) miasto w południowo-wschodniej Szwajcarii;

Luiza /luˈ<sup>j</sup>iza/ (pn)
Luisa
  imię żeńskie;

Lukania (pn)
Lucania
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na południu antycznej Italii, między Zatoką Tarencką a Morzem Tyrreńskim;

Lukka (pn)
Lucca
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Lukka (1.2);

Luksemburczyk /ˌluksɛ̃mˈburʧ̑ɨk/ (n)
lussemburghese
  obywatel Luksemburga

Luksemburg /luˈksɛ̃mburk/ (pn)
Lussemburgo
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Luksemburga (1.1);

Luksemburka /ˌluksɛ̃mˈburka/ (n)
lussemburghese
  obywatelka Luksemburga

Luksor (pn)
Luxor
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Egipcie, na prawym brzegu Nilu;

Luna /ˈlũna/ (pn)
Luna
  (mitologia rzymska) bogini księżyca, utożsamiana z grecką Selene;

Luneta /lũˈnɛta/ (pn)
Telescopio
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Lusaka /luˈsaka/ (pn)
Lusaka
  (geografia, geograficzny) stolica Zambii;

Lutacjusz (pn)
Lutazio
  imię męskie

Luter (pn)
Lutero
  nazwisko niemieckiego reformatora, spolszczona wersja niemieckiego nazwiska Luther;

Lutnia /ˈlutʲɲa/ (pn)
Lira
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Wegę; zawiera mgławicę planetarną – Pierścień; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w lipcu;

Luzytania (pn)
Lusitania
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna obejmująca większą część współczesnej Portugalii, Estremadury i prowincji Salamanka, dawna prowincja rzymska i ziemia legendarnych Luzytanów;

Lwów /lvuf/ (pn)
Leopoli
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie;

Lyon /lʲjɔ̃n/ (pn)
Lione
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji nad Rodanem i Saoną;

L’Aquila (pn)
L’Aquila
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech, położone na północny wschód od Rzymu, u podnóża Apeninu Abruzyjskiego;

MAEA /ˌɛ̃m‿a‿ɛ‿ˈa/ (acronym)
AIEA
  = Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej;

MFW /ɛ̃m‿ɛv‿ˈːu/ (acronym)
FMI
  = (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Międzynarodowy Fundusz Walutowy;

MKOl (acronym)
CIO
  = (sport, sportowy) Międzynarodowy Komitet Olimpijski

MP3 /ɛ̃m‿pɛ‿ˈṭʃɨ/ (pn)
MP3
  (informatyka, informatyczny) jeden z formatów kompresji dźwięku;

MSM (acronym)
USU
  = (seksuologia, seksuologiczny) mężczyzna mający kontakty seksualne z mężczyznami;

Macedonia /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
Macedonia, Repubblica di Macedonia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Macedonka /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ŋka/ (n)
macedone
  kobieta lub dziewczyna narodowości macedońskiej, obywatelka Macedonii

Macedończyk /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
macedone
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) człowiek narodowości macedońskiej, obywatel Republiki Macedonii, mieszkaniec Republiki Macedonii;

Macerata (pn)
Macerata
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech;

Machabeusz (n)
Macabeo
  (historia, historyczny, historycznie) przydomek Judy Hasmoneusza;

Maciej /ˈmaʨ̑ɛ̇j/ (pn)
Mattia
  imię męskie;

Madagaskar /ˌmadaˈɡaskar/ (pn)
Madagascar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Indyjskim

Madera /maˈdɛra/ (pn)
Madera
  (geografia, geograficzny) portugalski archipelag na Oceanie Atlantyckim na zachód od Maroka;

Madonna (pn)
Madonna
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu

Madryt /ˈmadrɨt/ (pn)
Madrid
  (geografia, geograficzny) stolica Hiszpanii;

Magdala (pn)
Magdala
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto nad Jeziorem Galilejskim w Palestynie;

Magdalena /ˌmaɡdaˈlɛ̃na/ (pn)
Maddalena
  imię żeńskie;

Magdeburg /maɡˈdɛburk/ (pn)
Magdeburgo
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, leżąca nad Łabą stolica kraju związkowego Saksonia-Anhalt;

Maghreb /ˈmaɡrɛp/ (n)
Maghreb, Magreb
  (geografia, geograficzny) region północno-zachodniej Afryki od Atlantyku po granicę z Egiptem;

Magnezja (pn)
Magnesia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Grecji
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne greckie miasto w Jonii;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne greckie miasto w Lydii;

Mahomet /maˈxɔ̃mɛt/ (pn)
Maometto
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) arabski prorok, twórca islamu;

Maja /ˈmaja/ (pn)
Maia
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda w Plejadach, w gwiazdozbiorze Byka;
  (mitologia grecka) nimfa góry Kyllene w Arkadii, jedna z Plejad; kochanka Zeusa i matka Hermesa; córka Atlasa i Plejone; przeniesiona na firmament jako gwiazda Maja (1.3);
  imię żeńskie;
Maja
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Ałdanu;

Majuro /maˈʤ̑urɔ/ (pn)
Majuro
  (geografia, geograficzny) stolica Wysp Marshalla;

Makarska (pn)
Macarsca
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej Chorwacji nad Morzem Adriatyckim;

Makau /ˈmakaw/ (pn)
Macao
  (geografia, geograficzny) (administracja) specjalny region administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej;

Maksencja (pn)
Massenza, Massenzia
  imię żeńskie;

Maksencjusz (pn)
Massenzio
  imię męskie;

Maksym /ˈmaksɨ̃m/ (pn)
Massimo
  imię męskie;

Maksymian (pn)
Massimiano
  imię męskie;

Maksymilian /ˌmaksɨ̃ˈmʲilʲjãn/ (pn)
Massimiliano
  imię męskie;

Maksymin (pn)
Massimino
  imię męskie

Malabo /maˈlabɔ/ (pn)
Malabo
  (geografia, geograficzny) stolica Gwinei Równikowej;

Malachiasz (pn)
Malachia
  (biblijny) imię męskie;

Malarz /ˈmalaʃ/ (pn)
Pittore
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Malawi /maˈlavʲi/ (pn)
Malawi
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Malawijczyk /ˌmalaˈvʲijʧ̑ɨk/ (n)
malawiano
  obywatel Malawi

Malawijka /ˌmalaˈvʲijka/ (n)
malawiana
  obywatelka Malawi

Malcheusz (pn)
Malco
  (biblijny) imię męskie;

Malchos (pn)
Malco
  (biblijny) imię męskie;

Malchus (pn)
Malco
  (biblijny) imię męskie;

Male /ˈmalɛ/ (pn)
Malé
  (geografia, geograficzny) stolica Malediwów;

Malediwczyk /ˌmalɛˈdʲifʧ̑ɨk/ (n)
maldiviano
  obywatel Malediwów

Malediwka /ˌmalɛˈdʲifka/ (n)
maldiviana
  obywatelka Malediwów

Malediwy /ˌmalɛˈdʲivɨ/ (pn)
Maldive
  (geografia, geograficzny) państwo i archipelag na Oceanie Indyjskim;

Malezja /maˈlɛzʲja/ (pn)
Malesia, Malaysia
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Malezyjczyk /ˌmalɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
malese
  obywatel Malezji

Malezyjka /ˌmalɛˈzɨjka/ (n)
malese
  obywatelka Malezji

Mali /ˈmalʲi/ (pn)
Mali
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Bamako;

Malijczyk /maˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
maliano
  obywatel Mali

Malijka /maˈlʲijka/ (n)
maliana
  obywatelka Mali

Malmö /ˈmalmɛ/ (pn)
Malmö
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Szwecji i port morski położony nad cieśniną Öresund;

Malta /ˈmalta/ (pn)
Malta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Maltanka /malˈtãŋka/ (n)
maltese
  obywatelka Malty

Maltańczyk /malˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
maltese
  obywatel Malty

Malwina /malˈvʲĩna/ (pn)
Malvina
  imię żeńskie o literackim pochodzeniu;

Malwiny /malˈvʲĩnɨ/ (pn)
Isole Malvine
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) archipelag na południowym Atlantyku, dawne argentyńskie terytorium;

Mama /ˈmãma/ (pn)
Mama
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w obwodzie irkuckim; lewy dopływ Witimu;

Managua /ˌmãnaˈɡu<sup>w</sup>a/ (pn)
Managua
  (geografia, geograficzny) stolica Nikaragui;

Manama /mãˈnãma/ (pn)
Manama
  (geografia, geograficzny) stolica Bahrajnu;

Mandżuria /mãn͇ˈʤ̑urʲja/ (pn)
Manciuria
  (geografia, geograficzny) kraina na północnym wschodzie Chin;

Manfred /ˈmãnfrɛt/ (pn)
Manfredo
  imię męskie;

Manila /mãˈɲila/ (pn)
Manila
  (geografia, geograficzny) stolica Filipin;

Mannheim (pn)
Mannheim
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Mantua (pn)
Mantova
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii; stolica prowincji Mantua (1.2);

Manuela /ˌmãnuˈ<sup>w</sup>ɛla/ (pn)
Manuela
  imię żeńskie;

Maputo /maˈputɔ/ (pn)
Maputo
  (geografia, geograficzny) stolica Mozambiku;

Maraton (pn)
Maratona
  miejscowość w Grecji, w Attyce, miejsce słynnego zwycięstwa Greków nad Persami w 490 roku p.n.e.;

Marcel (pn)
Marcello
  imię męskie;

Marceli /marˈʦ̑ɛlʲi/ (pn)
Marcello
  imię męskie;

Marcelin (pn)
Marcellino
  imię męskie

Marcelina /ˌmarʦ̑ɛˈlʲĩna/ (pn)
Marcellina
  imię żeńskie;

Marcha (pn)
Marcha
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Wiluja;

Marche (pn)
Marche
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Ankonie;
Marca Anconetana, Marca Anconitana, Marca d'Ancona
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Italii

Marchia (pn)
Marche
  (rzadki, rzadko używany) (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Ankonie;
Marca Anconetana, Marca Anconitana, Marca d'Ancona
  (rzadki, rzadko używany) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Italii

Marchia Ankonitańska (pn)
Marca Anconetana, Marca Anconitana, Marca d'Ancona
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Italii;

Marchia Ankony (pn)
Marca d'Ancona
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Italii;

Marchia Ankońska (pn)
Marca Anconetana, Marca Anconitana, Marca d'Ancona
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Italii;

Marcin /ˈmarʲʨ̑ĩn/ (pn)
Martino
  imię męskie;

Marcjan (pn)
Marciano
  imię męskie

Marcjanna (pn)
Marzia, Marziana
  imię żeńskie

Marek /ˈmarɛk/ (pn)
Marco
  imię męskie;

Maria /ˈmarʲja/ (pn)
Maria
  imię żeńskie;

Marian /ˈmarʲjãn/ (pn)
Mariano
  imię męskie;

Marianna /marʲˈjãnːa/ (pn)
Marianna
  imię żeńskie;

Mariany Północne /marʲˈjãnɨ puwˈnɔʦ̑nɛ/ (pn)
Isole Marianne Settentrionali
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne USA na Oceanii;

Maribor (pn)
Maribor
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Słowenii, położone na północnym wschodzie kraju, nad Drawą;

Marica (pn)
Evros
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Półwyspie Bałkańskim, w Bułgarii, w Grecji i w Turcji, uchodzi do Morza Egejskiego;

Marika /maˈrʲika/ (pn)
Marica
  imię żeńskie;

Mariusz /ˈmarʲjuʃ/ (pn)
Mario
  imię męskie;

Markowy (possessiveAdjective)
marciano
  (przestarzałe, przestarzały) (gwara, gwarowe) taki, który należy do Marka

Marneuli (pn)
Marneuli
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Gruzji, w regionie Dolna Kartlia;

Marokanka /ˌmarɔˈkãŋka/ (n)
marocchina
  obywatelka Maroka

Marokańczyk /ˌmarɔˈkãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
marocchino
  obywatel Maroka

Maroko /maˈrɔkɔ/ (pn)
Marocco
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce Północnej;

Mars /mars/ (pn)
Marte
  (mitologia rzymska) bóg wojny, utożsamiany z greckim Aresem;
  (astronomia, astronomiczny) czwarta według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Marsala (pn)
Marsala
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, położone na zachodnim wybrzeżu Sycylii;

Marsjanin /marˈsʲjä̃ɲĩn/ (n)
marziano
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) hipotetyczny mieszkaniec Marsa

Marsjanka /marˈsʲjãŋka/ (n)
marziana
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) hipotetyczna mieszkanka Marsa

Marsylia /marˈsɨlʲja/ (pn)
Marsiglia
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w południowej części Francji;

Marsyliusz (pn)
Marsilio
  imię męskie

Marta /ˈmarta/ (pn)
Marta
  imię żeńskie;

Martyna (pn)
Martina
  imię żeńskie;

Maryja /maˈrɨja/ (pn)
Maria
  (teologia, teologiczny) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) Matka Boża;

Maryja Panna (pn)
Maria Vergine
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (peryfrastyczny) (zobacz) Maria z Nazaretu;

Maryn (pn)
Marino
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Maryna /maˈrɨ̃na/ (pn)
Marina
  imię żeńskie;

Maseru /maˈsɛru/ (pn)
Maseru
  (geografia, geograficzny) stolica Lesotho;

Maskareny (pn)
Mascarene
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Indyjskim, na wschód od Madagaskaru;

Maskat /ˈmaskat/ (pn)
Mascate
  (geografia, geograficzny) stolica Omanu;

Masseo (pn)
Masseo
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie

Matatiasz (pn)
Mattatia
  imię męskie

Mateusz /maˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Matteo
  imię męskie;

Mateuszowy (possessiveAdjective)
matteano
  (przestarzałe, przestarzały) (gwara, gwarowe) należący do Mateusza

Matka Boska /ˈmatka ˈbɔska/ (pn)
Madre di Dio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu

Matka Boża (pn)
Madre di Dio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu;

Matka Pana (pn)
Madre del Signore
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (peryfrastyczny) matka Jezusa Chrystusa

Matterhorn (pn)
Monte Cervino
  (geografia, geograficzny) szczyt w Alpach Zachodnich, na granicy Szwajcarii i Włoch;

Matuzal (n)
Matusalemme
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać biblijna, najstarszy człowiek wymieniony w Starym Testamencie;

Matuzalem (n)
Matusalemme
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać biblijna, najstarszy człowiek wymieniony w Starym Testamencie;

Matylda /maˈtɨlda/ (pn)
Matilde
  imię żeńskie;

Mauretania /ˌmawrɛˈtãɲja/ (pn)
Mauritania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Nawakszut;

Mauretanka /ˌmawrɛˈtãŋka/ (n)
mauritana
  obywatelka Mauretanii

Mauretańczyk /ˌmawrɛˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mauritano
  obywatel Mauretanii

Mauritius /mawˈrʲitʲjus/ (pn)
Mauritius, Maurizio
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;

Maurycjusz (pn)
Maurizio
  imię męskie;

Maurycy /mawˈrɨʦ̑ɨ/ (pn)
Maurizio
  imię męskie;

Maurytyjczyk /ˌmawrɨˈtɨjʧ̑ɨk/ (n)
mauriziano
  obywatel Mauritiusu

Maurytyjka /ˌmawrɨˈtɨjka/ (n)
mauriziana
  obywatelka Mauritiusu

Mazar-i Szarif (pn)
Mazar-i Sharif
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Afganistanie;

Mazowsze /maˈzɔfʃɛ/ (n)
Masovia
  (geografia, geograficzny) kraina w centralno-wschodniej Polsce;

Mazury (pn)
Masuria
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region etnograficzny i geograficzny w północno-wschodniej Polsce;

Mała Niedźwiedzica /ˈmawa ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (pn)
Orsa Minore
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Małym Wozem;

Mała Tyrnawa (pn)
Târnava Piccolo
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rumunii, mająca źródła w Karpatach Wschodnich, łączy się z Wielką Tyrnawą tworząc Tyrnawę

Małgorzata /ˌmawɡɔˈʒata/ (pn)
Margherita
  imię żeńskie;

Małopolska /ˌmawɔˈpɔlska/ (pn)
Piccola Polonia
  (geografia, geograficzny) kraina na południu Polski;

Mały Jenisej (pn)
Malyj Enisej
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, jedna ze źródłowych rzek Jeniseju;

Mały Lew /ˈmawɨ ˈlɛf/ (pn)
Leone Minore
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Mały Pies /ˈmawɨ ˈpʲjɛs/ (pn)
Cane Minore
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Mbabane /mbaˈbãnɛ/ (pn)
Mbabane
  stolica Suazi;

Mccheta (pn)
Mtskheta
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Gruzji, stolica regionu Mccheta-Mtianetia;

Mccheta-Mtianetia (pn)
Mtskheta-Mtianeti
  (administracja) (geografia, geograficzny) region administracyjny w północnej Gruzji, ze stolicą w Mcchecie;

Meander (pn)
Meandro
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) kręta rzeka w zachodniej Turcji, przepływająca przez Frygię, Karię i Jonię;

Med (n)
medo
  mieszkaniec Medii, członek plemienia Medów;

Medard /ˈmɛdart/ (pn)
Medardo
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Medarda (n)
Medarda
  imię żeńskie;

Mediolan /mɛˈdʲjɔlãn/ (pn)
Milano
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech będące stolicą Lombardii;

Medziugorie (pn)
Medjugorje, Međugorje
  (geografia, geograficzny) wieś i ośrodek kultu religijnego w Bośni i Hercegowinie, w południowej części Hercegowiny;

Megrelia (pn)
Mingrelia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej Gruzji, nad Morzem Czarnym;

Megrelia-Górna Swanetia (pn)
Mingrelia-Alta Svanezia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region administracyjny północno-zachodniej Gruzji;

Meklemburgia (pn)
Meclemburgo
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Niemczech, położona nad Bałtykiem, pomiędzy rzekami Łabą a Recknitz;

Mekong /ˈmɛkɔ̃ŋk/ (pn)
Mekong
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Azji;

Meksyk /ˈmɛksɨk/ (pn)
Messico
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;
Città del Messico
  (geografia, geograficzny) stolica Meksyku (1.1);

Meksykanin /ˌmɛksɨˈkãɲĩn/ (n)
messicano
  obywatel Meksyku

Meksykanka /ˌmɛksɨˈkãnka/ (n)
messicana
  obywatelka Meksyku

Melania /mɛˈlãɲja/ (pn)
Melania
  imię żeńskie;

Melaniusz (pn)
Melanio
  imię męskie;

Melchior /ˈmɛlxʲjɔr/ (pn)
Melchiorre, Melchiore
  imię męskie;

Melchizedek (pn)
Melchisedec, Melchisedek
  (biblijny) imię męskie;

Melilla /mɛˈlʲila/ (pn)
Melilla
  (geografia, geograficzny) hiszpańskie miasto będące enklawą na terytorium Maroka,

Melpomena /ˌmɛlpɔ̃ˈmɛ̃na/ (pn)
Melpomene
  (mitologia grecka) muza tragedii, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

Meluzyna (pn)
Melusina
  (mitologia, mitologiczny) (książkowy) postać z literatury średniowiecznej i mitów, pół-kobieta, pół-ryba;

Men /mɛ̃n/ (pn)
Meno
  (geografia, geograficzny) rzeka w środkowych Niemczech;

Mentona (pn)
Mentone
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina w południowej Francji, w departamencie Alpy Nadmorskie;

Mercja (pn)
Mercia
  (historia, historyczny, historycznie) średniowieczne królestwo anglosaskie istniejące w środkowej Anglii w latach 527–918;

Merkury /mɛrˈkurɨ/ (pn)
Mercurio
  (mitologia rzymska) bóg handlu, zysku, kupiectwa, złodziei oraz celników, utożsamiany z greckim Hermesem;
  imię męskie;
  (astronomia, astronomiczny) pierwsza według oddalenia od Słońca i najmniejsza planeta Układu Słonecznego, widoczna gołym okiem;

Mesjasz (pn)
Messia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijaństwo Chrystus (jeden z tytułów Jezusa)

Mesyna (pn)
Messina
  (geografia, geograficzny) miastowe Włoszech położone w północno-wschodniej części Sycylii, nad Cieśniną Mesyńską;

Metody /mɛˈtɔdɨ/ (pn)
Metodio
  imię męskie;

Metuszelach (n)
Matusalemme
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać biblijna, najstarszy człowiek wymieniony w Starym Testamencie;

Mezoameryka (pn)
Mesoamerica
  (geografia, geograficzny) region zamieszkany przez członków wielkich środkowoamerykańskich kultur prekolumbijskich rozciągający się od środkowego Meksyku po Przesmyk Panamski;

Miami /maˈjãmʲi/ (pn)
Miami
  (geografia, geograficzny) duże miasto na Florydzie;

Michalina /ˌmʲixaˈlʲĩna/ (pn)
Michela, Michelina
  imię żeńskie;

Michał /ˈmʲixaw/ (pn)
Michele
  imię męskie;

Micheasz (pn)
Michea
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie

Micheaszowy (possessiveAdjective)
micheano
  (przestarzałe, przestarzały) (gwara, gwarowe) należący do Micheasza

Michigan (pn)
Michigan
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan Stanów Zjednoczonych Ameryki, leżący na Środkowym Zachodzie, w regionie Wielkich Jezior;

Miedwiedica (pn)
Medvedica
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) lewy dopływ Donu mający swe źródła w obwodzie saratowskim;

Mikołaj /mʲiˈkɔwaj/ (pn)
Nicola, Niccolò
  imię męskie;

Mikronezja /ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
Stati Federati di Micronesia, Micronesia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym, część Mikronezji (1.2);
Micronesia
  (geografia, geograficzny) środkowa część Oceanii, na Oceanie Spokojnym;

Mikronezyjczyk /ˌmʲikrɔ̃nɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
micronesiano
  mieszkaniec Mikronezji

Mikronezyjka /ˌmʲikrɔ̃nɛˈzɨjka/ (n)
micronesiana
  mieszkanka Mikronezji

Mikroskop /mʲiˈkrɔskɔp/ (pn)
Microscopio
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Milena /mʲiˈlɛ̃na/ (pn)
Milena
  imię żeńskie;

Milet (pn)
Mileto
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytne jońskie miasto i polis na wybrzeżu Karii przy ujściu rzeki Meander do Zatoki Latmijskiej, współcześnie stanowisko archeologiczne;

Minerwa /mʲĩˈnɛrva/ (pn)
Minerva
  (mitologia rzymska) bogini mądrości, wojny sprawiedliwej, rękodzieła i sztuki oraz nauczycieli i szkół, utożsamiana z grecką Ateną;

Minorka (pn)
Minorca
  (geografia, geograficzny) wyspa hiszpańska na Morzu Śródziemnym, druga co do wielkości w archipelagu Balearów;

Mira /ˈmʲira/ (pn)
Mira
  imię żeńskie;

Mirela /mʲiˈrɛla/ (pn)
Mirella
  imię żeńskie;

Miriam /ˈmʲirʲjãm/ (pn)
Miriam
  imię żeńskie;

Miron /ˈmʲirɔ̃n/ (pn)
Mirone
  imię męskie;

Missisipi /ˌmʲisʲiˈsʲipʲi/ (pn)
Mississippi
  (geografia, geograficzny) rzeka w USA;
  (geografia, geograficzny) stan w południowej części Stanów Zjednoczonych;

Międzynarodowy Dzień Kobiet /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ ˈkɔbʲjɛt/ (pn)
Festa della Donna, Giornata Internazionale della Donna
  coroczne święto obchodzone 8 marca jako wyraz szacunku dla kobiet;

Mińsk /mʲĩj̃sk/ (pn)
Minsk
  (geografia, geograficzny) stolica Białorusi;

Mjanmańczyk (n)
birmano
  obywatel Mjanmy

Moab (pn)
Moab
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w starożytnym Lewancie po wschodniej stronie Morza Martwego;
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych Ameryki;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie; jedno z imion biblijnych

Moabita (n)
moabita
  (etnografia, etnograficzny) (biblijny) mieszkaniec starożytnego Moabu

Modena /mɔˈdɛ̃na/ (pn)
Modena
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Modest /ˈmɔdɛst/ (pn)
Modesto
  imię męskie;

Modlitwa w ciągu dnia (n)
Ora media
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z godzin kanonicznych w Liturgii godzin;

Mogadiszu /ˌmɔɡaˈdʲiʃu/ (pn)
Mogadiscio
  (geografia, geograficzny) stolica Somalii;

Mohikanin (n)
mohicano, moicano
  (etnografia, etnograficzny) członek indiańskiego plemienia z Ameryki Północnej;

Mojżesz /ˈmɔjʒɛʃ/ (pn)
Mosè
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) starotestamentowy prorok, wódz narodu izraelskiego;
  imię męskie;

Mojżeszowy (possessiveAdjective)
mosaico
  (przestarzałe, przestarzały) (gwara, gwarowe) taki, który należy do Mojżesza

Moksza (pn)
Mokša
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Oki;

Moliza (pn)
Molise
  (geografia, geograficzny) (rzadki, rzadko używany) Molise, region administracyjny we Włoszech

Moluki (pn)
Molucche
  (geografia, geograficzny) grupa wysp we wschodniej części Archipelagu Malajskiego, wchodząca w skład Indonezji;
Maluku
  (geografia, geograficzny) prowincja w Indonezji obejmująca południową część archipelagu Moluki (1.1);

Monachium /mɔ̃ˈnaxʲjũm/ (pn)
Monaco di Baviera, Monaco
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica Bawarii;

Monakijczyk /ˌmɔ̃naˈcijʧ̑ɨk/ (n)
monegasco
  obywatel Monako

Monakijka /ˌmɔ̃naˈcijka/ (n)
monegasca
  obywatelka Monako

Monako /mɔ̃ˈnakɔ/ (pn)
Monaco, Principato di Monaco
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo na południu Europy, nad Morzem Śródziemnym;

Mongolia /mɔ̃ŋˈɡɔlʲja/ (pn)
Mongolia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Mongoł /ˈmɔ̃ŋɡɔw/ (n)
mongolo
  obywatel Mongolii, członek nacji mongolskiej

Mongołka /mɔ̃ŋˈɡɔwka/ (n)
mongola
  kobieta narodowości mongolskiej, obywatelka Mongolii

Monika /mɔ̃ˈɲika/ (pn)
Monica
  imię żeńskie;

Monrovia /mɔ̃nˈrɔvʲja/ (pn)
Monrovia
  (geografia, geograficzny) stolica Liberii;

Mont Blanc (pn)
Monte Bianco
  (geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Alp;

Monte Cassino (pn)
Montecassino
  (geografia, geograficzny) wzgórze we Włoszech, w Apeninach Środkowych;

Montevideo /ˌmɔ̃ntɛvʲiˈdɛɔ/ (pn)
Montevideo
  (geografia, geograficzny) stolica Urugwaju;

Montpellier (pn)
Montpellier
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południu Francji, w regionie Oksytania;

Monza (pn)
Monza
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, w Lombardii;

Morawy /mɔˈravɨ/ (pn)
Moravia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach, w dorzeczu Morawy i górnej Odry;

Morfeusz /mɔrˈfɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Morfeo
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie marzeń sennych o ludzkich kształtach;

Moria (pn)
Moriah
  (biblijny) (geografia, geograficzny) dawna nazwa Wzgórza Świątynnego w Jerozolimie, występującego w Starym Testamencie jako miejsce ofiary Abrahama

Moroni /mɔˈrɔ̃ɲi/ (pn)
Moroni
  (geografia, geograficzny) stolica Komorów;

Morze Adriatyckie /ˈmɔʒɛ ˌadrʲjaˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
mare Adriatico
  (geografia, geograficzny) basen morski pomiędzy Półwyspem Apeniński a Półwyspem Bałkańskim, północne odgałęzienie Morza Śródziemnego;

Morze Alborańskie (pn)
mare di Alborán
  (geografia, geograficzny) akwen w zachodniej części Morza Śródziemnego, oddzielający północne wybrzeże Afryki od południowego wybrzeża Półwyspu Iberyjskiego;

Morze Balearskie (pn)
mare delle Baleari, mare Iberico
  (geografia, geograficzny) morze w północno-zachodniej części Morza Śródziemnego, położone między wybrzeżem Półwyspu Iberyjskiego a Balearami;

Morze Bałtyckie /ˈmɔʒɛ bawˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Mar Baltico, Baltico
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone na szelfie kontynentalnym w północnej Europie;

Morze Białe /ˈmɔʒɛ ˈbʲjawɛ/ (pn)
Mar Bianco
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Półwyspem Kolskim a wybrzeżem północnej Rosji;

Morze Egejskie /ˈmɔʒɛ ːˈɡɛjsʲcɛ/ (pn)
mar Egeo
  (geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego;

Morze Filipińskie (pn)
mare delle Filippine
  (geografia, geograficzny) morze otwarte w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Morze Galilejskie (pn)
mare di Galilea
  (geografia, geograficzny) (zobacz) Jezioro Tyberiadzkie;

Morze Jońskie /ˈmɔʒɛ ˈjɔ̇̃j̃sʲcɛ/ (pn)
Mar Ionio
  (geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego położona między południowo-zachodnią częścią Półwyspu Bałkańskiego a południowo-wschodnim wybrzeżem Półwyspu Apenińskiego;

Morze Kaspijskie /ˈmɔʒɛ kasˈpʲijsʲcɛ/ (pn)
mar Caspio, Mar Caspio
  (geografia, geograficzny) bezodpływowe słone jezioro w Azji i Europie;

Morze Kreteńskie (pn)
mare di Creta
  (geografia, geograficzny) morze w południowej części Morza Egejskiego, na północ od Krety;

Morze Martwe /ˈmɔʒɛ ˈmartfɛ/ (pn)
Mar Morto
  (geografia, geograficzny) słone jezioro znajdujące się na pograniczu Izraela, Autonomii Palestyńskiej i Jordanii;

Morze Norweskie /ˈmɔʒɛ nɔrˈvɛsʲcɛ/ (pn)
mare di Norvegia
  (geografia, geograficzny) morze przybrzeżne położone na północny zachód od wybrzeży Norwegii, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Północne /ˈmɔʒɛ puwˈnɔʦ̑nɛ/ (pn)
mare del Nord
  (geografia, geograficzny) morze przy północnych brzegach Europy, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Śródziemne /ˈmɔʒɛ ɕrudʲˈʑɛ̃mnɛ/ (pn)
Mar Mediterraneo, Mediterraneo
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone między Europą, Afryką i Azją, część Oceanu Atlantyckiego;

Moskwa /ˈmɔskfa/ (pn)
Mosca
  (geografia, geograficzny) stolica Rosji;

Mostar /ˈmɔstar/ (pn)
Mostar
  (geografia, geograficzny) miasto w Hercegowinie, stolica regionu:

Mosul (pn)
Mosul
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iraku, nad Tygrysem;

Mount Everest (pn)
Monte Everest
  (geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Ziemi, ośmiotysięcznik położony w Himalajach;

Mowgli (pn)
Mowgli
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię męskie, bohater serii powieści Rudyarda Kiplinga pt. „Księga dżungli”;

Moza /ˈmɔza/ (pn)
Mosa
  (geografia, geograficzny) rzeka w Europie;

Mozambijczyk /ˌmɔzãmˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
mozambicano
  obywatel Mozambiku

Mozambijka /ˌmɔzãmˈbʲijka/ (n)
mozambicana
  obywatelka Mozambiku

Mozambik /mɔˈzãmbʲik/ (pn)
Mozambico
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Mołdawia /mɔwˈdavʲja/ (pn)
Moldavia, Moldova
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Kiszyniowie;

Mołdawianin /ˌmɔwdaˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
moldavo
  obywatel Mołdawii

Mołdawianka /ˌmɔwdaˈvʲjãŋka/ (n)
moldava
  obywatelka Mołdawii

Mołoga (pn)
Mologa
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Wołgi mający swe źródła na wzgórzach Wałdaj w obwodzie twerskim;

Msta (pn)
Msta
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Rosji, na terenie obwodów nowogrodzkiego i twerskiego, uchodzi do jeziora Ilmen;

Mt /maˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ /ɛ̃m‿ˈtɛ/ /ˌɛvãŋˈɡɛlʲja ˈvɛdwuc ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˌmatɛˈ<sup>w</sup>uʃa/ (abbreviation)
Mt
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Ewangelia według świętego Mateusza, Ewangelia Mateusza, Mateusz

Mucha /ˈmuxa/ (pn)
Mosca
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Mulat /ˈmulat/ (n)
mulatto
  (antropologia, antropologiczny) mieszaniec białej i czarnej rasy człowieka;

Muna (pn)
Muna
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Leny;

Muntenia (pn)
Muntenia
  (geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna w południowej Rumunii;

Murom (pn)
Murom
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Rosji, w obwodzie włodzimierskim, nad Oką;

Murzyn /ˈmuʒɨ̃n/ (n)
negro
  (etnografia, etnograficzny) człowiek czarnoskóry

Myanmar (pn)
Myanmar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Mykeny /mɨˈkɛ̃nɨ/ (pn)
Micene
  (starożytność) starożytna grecka polis w północno-wschodniej części Peloponezu;

Myszka Miki /ˈmɨʃka ˈmʲici/ (pn)
Topolino
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nazwa jednego z głównych bohaterów animowanych bajek Walta Disneya

Młoda Polska (pn)
Giovane Polonia
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) polska odmiana modernizmu w literaturze, muzyce i sztuce na przełomie XIX i XX wieku;

MŚP (acronym)
PMI
  = (ekonomia, ekonomiczny) małe i średnie przedsiębiorstwa;

NASA (n)
NASA
  (administracja) (astronautyka, astronautyczny) amerykańska Narodowa Agencja Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej, zajmująca się planowaniem, koordynacją i realizacją badań nad kosmosem;

NATO /ˈnatɔ/ (acronym)
NATO, OTAN
  Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego;

NKWD /ˌɛ̃ŋ‿ka‿vu‿ˈdɛ/ (acronym)
NKVD
  = Ludowy Komisariat Spraw Wewnętrznych ZSRR;

NLPZ (acronym)
FANS
  = (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) niesteroidowy lek przeciwzapalny;

NRD /ɛ̃n‿ɛr‿ˈdɛ/ (acronym)
RDT
  = (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna

Nabatea (pn)
Nabatea, Nabatene
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na Bliskim Wschodzie, zamieszkana przez Nabatejczyków

Nabatejczyk (n)
nabateo
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Nabatei;

Nabatejka (n)
nabateo
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkanka Nabatei

Nablus /ˈnablus/ (pn)
Nablus
  (geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej;

Nabuchodonozor /ˌnabuxɔdɔ̃ˈnɔzɔr/ (pn)
Nabucodonosor
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) imiona czterech władców Babilonii
  (starożytność) (biblijny) biblijny odpowiednik akadyjskiego imienia Nabu-kudurrī-uṣur;

Nadab (pn)
Nadab
  (biblijny) imię męskie;

Naddniestrze /nadˈdʲɲɛsṭʃɛ/ (pn)
Transnistria
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region autonomiczny Mołdawii;

Nadia /ˈnadʲja/ (pn)
Nadia
  imię żeńskie;

Nadrenia (pn)
Renania
  (geografia, geograficzny) luźno zdefiniowana kraina obejmująca ziemie wokół północnego i środkowego odcinka niemieckiego Renu;

Nadrenia Północna-Westfalia (pn)
Renania Settentrionale-Vestfalia
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy Niemiec, leżący w ich zachodniej części;

Nadym (pn)
Nadym
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w zachodniej Syberii, wpada do Zatoki Obskiej;

Nagoja (pn)
Nagoya
  (geografia, geograficzny) (administracja) japońskie miasto w południowej części wyspy Honsiu;

Nahum (pn)
Nahum, Naum
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię męskie;

Nairobi /ˌna<sup>j</sup>iˈrɔbʲi/ (pn)
Nairobi
  (geografia, geograficzny) stolica Kenii;

Najświętsza Maria Panna (pn)
Beata Vergine Maria
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (peryfrastyczny) matka Jezusa Chrystusa

Najświętsza Maryja Panna (pn)
Beata Vergine Maria
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (peryfrastyczny) (zobacz) Maria z Nazaretu;

Najświętszy Sakrament (n)
Santissimo Sacramento
  (kościelny) sakrament eucharystii

Namangan (pn)
Namangan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, w Kotlinie Fergańskiej, siedziba administracyjna wilajetu namangańskiego;

Namibia /nãˈmʲibʲja/ (pn)
Namibia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Namibijczyk /ˌnãmʲiˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
namibiano
  obywatel Namibii

Namibijka /ˌnãmʲiˈbʲijka/ (n)
namibiana
  obywatelka Namibii

Nantes (pn)
Nantes
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Francji, port nad Loarą, historyczna stolica Bretanii;

Napoleon /ˌnapɔˈlɛɔ̃n/ (pn)
Napoleone
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Narbona (pn)
Narbona
  (geografia, geograficzny) miejscowość we Francji, w regionie Oksytania, w departamencie Aude;

Narcyz /ˈnarʦ̑ɨs/ (pn)
Narciso
  (mitologia grecka) piękny młodzieniec ukarany miłością do własnego odbicia;
  imię męskie;

Narodzenie Pańskie (pn)
Natale del Signore
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone 25 i 26 grudnia, w którym wspomina się narodzenie Jezusa Chrystusa

Naryn (pn)
Naryn
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Kirgistanie i Uzbekistanie, po połączeniu z Kara-darią tworzy Syr-darię;

Nassau /ˈnasːaw/ (pn)
Nassau
  (geografia, geograficzny) stolica Bahamów;

Natalia /naˈtalʲja/ (pn)
Natalia
  imię żeńskie;

Natalis (pn)
Natale
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie

Natanael /ˌnatãˈnaɛl/ (pn)
Natanaele
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie, jedno z imion biblijnych;

Natasza /naˈtaʃa/ (pn)
Natascia
  imię żeńskie;

Nauru /naˈ<sup>w</sup>uru/ (pn)
Nauru
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii na wyspie Nauru (1.1);

Nauruanka /ˌna<sup>w</sup>uruˈ<sup>w</sup>ãŋka/ (n)
nauruana
  obywatelka Nauru

Nauruańczyk /ˌna<sup>w</sup>uruˈ<sup>w</sup>ãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
nauruano
  obywatel Nauru

Nawakszut /naˈvakʃut/ (pn)
Nouakchott
  (geografia, geograficzny) stolica Mauretanii;

Nazaret /naˈzarɛt/ (pn)
Nazaret
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Izraelu;

Nazjanz (pn)
Nazianzo
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w Kapadocji w Azji Mniejszej;

Ndżamena /n͇ʤ̑ãˈmɛ̃na/ (pn)
N'Djamena
  (geografia, geograficzny) stolica Czadu;

Ne /ɛ̃n‿ˈɛ/ /ˈcɕɛ̃ŋɡa ˌnɛxɛ̃ˈmʲjaʃa/ (abbreviation)
Ne
  = Księga Nehemiasza

Neapol /nɛˈapɔl/ (pn)
Napoli
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Włoszech położone nad Zatoką Neapolitańską; stolica Kampanii;

Nefretete (pn)
Nefertiti
  imię żeńskie

Nehemiasz (pn)
Neemia
  (biblijny) imię męskie

Nepal /ˈnɛpal/ (pn)
Nepal
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Nepalczyk /nɛˈpalʧ̑ɨk/ (n)
nepalese
  obywatel Nepalu

Nepalka /nɛˈpalka/ (n)
nepalese
  obywatelka Nepalu

Neptun /ˈnɛptũn/ (pn)
Nettuno
  (mitologia rzymska) bóg morza, rybaków i żeglarzy, utożsamiany z greckim Posejdonem;
  (astronomia, astronomiczny) ósma według oddalenia od Słońca (najdalsza) planeta Układu Słonecznego;

Neretwa (pn)
Narenta
  (geografia, geograficzny) rzeka w Bośni i Hercegowinie i Chorwacji, uchodząca do Adriatyku;

Neron (pn)
Nerone
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie

Neronowy (possessiveAdjective)
neroniano
  (historia, historyczny, historycznie) należący do Nerona

Nevers (pn)
Nevers
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, w Burgundii, nad Loarą;

Nica (pn)
Nica
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Tury;

Nicea /ɲiˈʦ̑ɛa/ (pn)
Nizza
  (geografia, geograficzny) portowe miasto w południowo-wschodniej Francji nad Morzem Śródziemnym;

Niebieska Jerozolima (pn)
Gerusalemme celeste
  (peryfrastyczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nowotestamentowy Kościół Chrystusa
  (peryfrastyczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) starotestamentowe niebo, zwłaszcza w odniesieniu do czasów ostatecznych

Niedziela Palmowa /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla palˈmɔva/ (n)
Domenica delle Palme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ostatnia niedziela przed Wielkanocą rozpoczynająca Wielki Tydzień;

Niemcy /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ/ (pn)
Germania
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Niemen /ˈɲɛ̃mɛ̃n/ (pn)
Nemunas
  (geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez Białoruś, Litwę i Rosję;

Niemiec /ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
tedesco
  człowiek narodowości niemieckiej

Niemiecka Republika Demokratyczna /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ka rɛˈpublʲika ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na/ (pn)
Repubblica Democratica Tedesca
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne niemieckie państwo socjalistyczne w Europie Środkowej ze stolicą w Berlinie;

Niemka /ˈɲɛ̃mka/ (n)
tedesca
  kobieta lub dziewczyna narodowości niemieckiej, obywatelka Niemiec

Niepokalana (pn)
Immacolata
  (teologia, teologiczny) Matka Boska
  katolicka uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny

Niepokalane Poczęcie (pn)
Immacolata Concezione
  (teologia, teologiczny) katolicki dogmat ogłoszony 8 grudnia 1854;

Nierl (pn)
Nerl'
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północnej Rosji przeduralskiej, prawy dopływ Wołgi;

Niger /ˈɲiɡɛr/ (pn)
Niger
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Niameyu;
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) trzecia pod względem długości i powierzchni dorzecza rzeka Afryki (po Nilu i Kongu);

Nigerczyk /ɲiˈɡɛrʧ̑ɨk/ (n)
nigerino
  obywatel Nigru

Nigeria /ɲiˈɡɛrʲja/ (pn)
Nigeria
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Abudży;

Nigerka /ɲiˈɡɛrka/ (n)
nigerina
  obywatelka Nigru

Nigeryjczyk /ˌɲiɡɛˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
nigeriano
  obywatel Nigerii

Nigeryjka /ˌɲiɡɛˈrɨjka/ (n)
nigeriana
  obywatelka Nigerii

Nikaragua /ˌɲikaraˈɡu<sup>w</sup>a/ (pn)
Nicaragua
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Nikaraguanka /ˌɲikaraɡuˈ<sup>w</sup>ãŋka/ (n)
nicaraguense
  obywatelka Nikaragui

Nikaraguańczyk /ˌɲikaraɡuˈ<sup>w</sup>ãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
nicaraguense
  obywatel Nikaragui

Nike (pn)
Nike
  (mitologia grecka) bogini zwycięstwa;

Nikifor /ɲiˈcifɔr/ (pn)
Niceforo
  imię męskie;

Nikodem /ɲiˈkɔdɛ̃m/ (pn)
Nicodemo
  imię męskie;

Nikozja /ɲiˈkɔzʲja/ (pn)
Nicosia
  (geografia, geograficzny) stolica Cypru;

Nikołajewsk (pn)
Nikolaevsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Rosji w obwodzie wołgogradzkim, położone nad Wołgą;

Nil /ɲil/ (pn)
Nilo
  (geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek na Ziemi, w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu;
  imię męskie;

Niukża (pn)
Njukža
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie czytyjskim i amurskim; prawy dopływ Olokmy;

Nix /ɲiks/ (pn)
Notte
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Plutona;

Nizina Padańska /ɲiˈʑĩna paˈdãj̃ska/ (pn)
Pianura Padana
  (geografia, geograficzny) nizina w północnych Włoszech;

Niżny Nowogród (pn)
Nižnij Novgorod
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, nad Wołgą, u ujścia Oki, stolica Nadwołżańskiego Okręgu Federalnego;

Noe /ˈnɔɛ/ (pn)
Noè
  (biblijny) postać starotestamentowa, budowniczy arki w czasach potopu;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Noemi (pn)
Noemi
  imię żeńskie;

Nora /ˈnɔra/ (pn)
Nora
  imię żeńskie;

Norbert /ˈnɔrbɛrt/ (pn)
Norberto
  imię męskie;

Norma /ˈnɔrma/ (pn)
Norma
  imię żeńskie;

Normandia /nɔrˈmãndʲja/ (pn)
Normandia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej Francji;

Nortumbria /nɔrˈtũmbrʲja/ (pn)
Northumbria
  (historia, historyczny, historycznie) średniowieczne królestwo anglosaskie;

Norweg /ˈnɔrvɛk/ (n)
norvegese
  człowiek narodowości norweskiej, obywatel Norwegii, mieszkaniec Norwegii

Norwegia /nɔrˈvɛɟja/ (pn)
Norvegia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Oslo;

Norweżka /nɔrˈvɛʃka/ (n)
norvegese
  kobieta lub dziewczyna narodowości norweskiej lub obywatelka Norwegii

Nowa Fundlandia /ˈnɔva fũnˈdlãndʲja/ (pn)
Terranova
  (geografia, geograficzny) duża wyspa na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej, która stanowi część kanadyjskiej prowincji Nowa Fundlandia i Labrador;

Nowa Kaledonia /ˈnɔva ˌkalɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
Nuova Caledonia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Francji ze stolicą w Numei, położone w Oceanii;

Nowa Zelandia /ˈnɔva zɛˈlãndʲja/ (pn)
Nuova Zelanda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Nowe Delhi /ˈnɔvɛ ˈdɛlʲi/ (pn)
Nuova Delhi
  (geografia, geograficzny) stolica Indii;

Noworosja (n)
Nuova Russia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad brzegami Morza Czarnego, ciągnąca się od Dniestru po Doniec, wyłoniła się jako nowa gubernia stworzona z ziem zabranych przez Rosję Turcji w XVIII w.;

Nowosybirsk /ˌnɔvɔˈsɨbʲirsk/ (pn)
Novosibirsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji położone na środkowej Syberii, nad Obem;

Nowozelandczyk /ˌnɔvɔzɛˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
neozelandese
  obywatel Nowej Zelandii

Nowozelandka /ˌnɔvɔzɛˈlãntka/ (n)
neozelandese
  obywatelka Nowej Zelandii

Nowy Aton (pn)
Nuovo Athos
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone na wybrzeżu Morza Czarnego;

Nowy Jork /ˈnɔvɨ ˈjɔrk/ (pn)
New York, Nuova York
  (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto Stanów Zjednoczonych;

Nowy Orlean /ˈnɔvɨ ɔrˈlɛãn/ (pn)
New Orleans, Nuova Orleans
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Nowy Rok /ˈnɔvɨ ˈrɔk/ (n)
capodanno, Capodanno, Anno Nuovo
  święto obchodzone pierwszego stycznia w kalendarzu gregoriańskim

Nowy Testament /ˈnɔvɨ tɛˈstãmɛ̃nt/ (pn)
Nuovo Testamento
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) część Biblii złożona z 27 ksiąg opisujących wydarzenia z życia Jezusa i pierwotnego Kościoła;

Nubia /ˈnubʲja/ (pn)
Nubia
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie;

Nubijczyk (n)
nubiano
  mieszkaniec Nubii

Nubijka (n)
nubiana
  mieszkanka Nubii

Nukus (pn)
Nukus
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodnim Uzbekistanie, na prawym brzegu Amu-darii, na zachodnim skraju pustyni Kyzył-kum;

Numidia /nũˈmʲidʲja/ (pn)
Numidia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczne królestwo Berberów w północnej Afryce, obejmujące tereny dzisiejszej Algierii i części Tunezji;

Numidyjczyk (n)
numida
  mieszkaniec Numidii

Numidyjka (n)
numida
  mieszkanka Numidii

Nuristan /nuˈrʲistãn/ (pn)
Nurestan
  (geografia, geograficzny) kraina w północno-wschodnim Afganistanie, przy granicy z Pakistanem;

Nursja (pn)
Norcia
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Umbria, w prowincji Perugia;

Nyks /nɨks/ (pn)
Notte, Nyx
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie nocy;

OB (acronym)
VES
  = (medycyna, medyczny) odczyn Biernackiego ((rzadki, rzadko używany) opad Biernackiego);

OBWE (acronym)
OSCE
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie;

Ob /ɔp/ (pn)
Ob'
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji;

Obłok Oorta /ˈɔbwɔk ɔˈːrta/ (pn)
nube di Oort
  (astronomia, astronomiczny) hipotetyczny obłok pyłu i małych ciał niebieskich obiegający Słońce w odległości większej niż 30 j.a.;

Ocean Atlantycki /ɔˈʦ̑ɛãn ˌatlãnˈtɨʦ̑ʲci/ (pn)
Atlantico, oceano Atlantico
  (geografia, geograficzny) jeden z oceanów Ziemi położony pomiędzy Amerykami a Europą i Afryką;

Ocean Indyjski /ɔˈʦ̑ɛãn ĩnˈdɨjsʲci/ (pn)
oceano Indiano, Oceano Indiano
  (geografia, geograficzny) trzeci co do wielkości ocean Ziemi;

Ocean Spokojny /ɔˈʦ̑ɛãn spɔˈkɔjnɨ/ (pn)
Pacifico, oceano Pacifico
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) największy oraz najgłębszy ocean na Ziemi;

Oceania /ˌɔʦ̑ɛˈãɲja/ (n)
Oceania
  (geografia, geograficzny) grupa wysp na Pacyfiku, uznawanych czasem za osobny kontynent;

Oczamczyra (pn)
Ochamchire
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe nad Morzem Czarnym, położone na wybrzeżu Abchazji;

Odoryk (pn)
Odorico
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Odra /ˈɔdra/ (pn)
Oder
  (geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, Polsce i Niemczech;

Odyseusz /ˌɔdɨˈsɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Odisseo
  (mitologia grecka) imię mitycznego króla Itaki, głównej postaci Odysei Homera;

Ofelia /ɔˈfɛlʲja/ (pn)
Ofelia
  imię żeńskie;

Ojcze nasz /ˈɔjʧ̑ɛ ˈnaʃ/ (pn)
Padre nostro
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa chrześcijańska zaczynająca się od słów „Ojcze nasz”;

Okawango (pn)
Okavango
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-zachodniej Afryce;

Oklahoma /ˌɔklaˈxɔ̃ma/ (pn)
Oklahoma
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych Ameryki leżący w środku południowej części kraju;

Oktant /ˈɔktãnt/ (pn)
Ottante
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Oktawia (pn)
Ottavia, Ottava
  imię żeńskie;

Oktawian /ɔkˈtavʲjãn/ (pn)
Ottaviano
  imię męskie;

Oktawiusz /ɔkˈtavʲjuʃ/ (pn)
Ottavio, Ottavo
  imię męskie;

Olga /ˈɔlɡa/ (pn)
Olga
  imię żeńskie;

Olimp /ˈɔlʲĩmp/ (pn)
Olimpo
  (geografia, geograficzny) masyw górski Grecji z najwyższym szczytem Mitikas;
  (mitologia grecka) legendarna siedziba głównych bogów greckich

Olimpia /ɔˈlʲĩmpʲja/ (pn)
Olimpia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) współczesne i starożytne miasto w Grecji na Półwyspie Peloponeskim;

Oliwer /ɔˈlʲivɛr/ (pn)
Oliviero
  imię męskie;

Oliwia /ɔˈlʲivʲja/ (pn)
Olivia
  imię żeńskie;

Oliwier /ɔˈlʲivjɛr/ (pn)
Oliviero
  imię męskie

Oltenia (pn)
Oltenia
  (geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna w południowej Rumunii;

Oman /ˈɔ̃mãn/ (pn)
Oman
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Maskacie;

Omanka /ɔ̃ˈmãŋka/ (n)
omanita
  obywatelka Omanu

Omańczyk /ɔ̃ˈmãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
omanita
  obywatel Omanu

Omołoj (pn)
Omoloj
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji, uchodzi do Morza Łaptiewów;

Omołon (pn)
Omolon
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie magadańskim, Czukockim Okręgu Autonomicznym i Jakucji; prawy i zarazem najdłuższy dopływ Kołymy;

Omsk (pn)
Omsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji, przy ujściu Omu do Irtysza;

Onon (pn)
Onon
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka we wschodniej Mongolii i Rosji, po połączeniu z Ingodą tworzy Szyłkę;

Onufry /ɔ̃ˈnufrɨ/ (pn)
Onofrio
  imię męskie;

Optat (pn)
Ottato
  imię męskie

Or (pn)
Or'
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodnim Kazachstanie i wschodniej Rosji przeduralskiej, lewy dopływ Uralu w zlewisku Morza Kaspijskiego;

Organizacja Narodów Zjednoczonych /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja naˈrɔduv ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɨx/ (pn)
Organizzazione delle Nazioni Unite
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, której celem jest zapewnienie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, rozwój współpracy między narodami oraz popieranie przestrzegania praw człowieka;

Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja trakˈtatu ˌpuwnɔʦ̑nɔatlãntɨʦ̑ʲˈcɛɡɔ/ (pn)
Organizzazione del Trattato Nord Atlantico
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja polityczno-wojskowa, obejmująca kraje Europy i Ameryki Północnej;

Oriana (pn)
Oriana
  imię żeńskie;

Orinoko (n)
Orinoco
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej w Wenezueli i Kolumbii;

Orion /ˈɔrʲjɔ̃n/ (pn)
Orione
  (mitologia grecka) olbrzym i myśliwy beocki; kochanek Eos, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Oriona (2.1);
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy;

Orlando (pn)
Orlando
  imię męskie

Orleania (pn)
Orleanese
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Regionie Centralnym we Francji, położona w dolinie Loary, jej głównym ośrodkiem jest Orlean;

Ormianin /ɔrˈmʲjä̃ɲĩn/ (pn)
armeno
  osoba narodowości ormiańskiej

Ormianka (n)
armena
  (etnografia, etnograficzny) kobieta narodowości ormiańskiej

Orontes (pn)
Oronte
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Azji, przepływająca przez Liban, Syrię i Turcję;

Orvieto (pn)
Orvieto
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Umbria, w prowincji Terni;

Orzeł /ˈɔʒɛw/ (pn)
Aquila
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba równikowego; zawiera jasną gwiazdę – Altaira; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w lipcu;

Osaka /ɔˈsaka/ (pn)
Osaka
  (geografia, geograficzny) miasto w Japonii leżące w południowo-zachodniej części wyspy Honsiu, w regionie Kinki;

Osijek (pn)
Osijek
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Chorwacji, w historycznej krainie Slawonii, nad rzeką Drawą;

Osinniki (pn)
Osinniki
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Syberii w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej, w obwodzie kemerowskim;

Oskar /ˈɔskar/ (pn)
Oscar
  imię męskie;

Oslo /ˈɔslɔ/ (pn)
Oslo
  (geografia, geograficzny) stolica Norwegii;

Ostatnia Wieczerza /ɔˈstatʲɲa vʲjɛˈʧ̑ɛʒa/ (pn)
Ultima Cena
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w tradycji chrześcijańskiej wieczerza paschalna, którą Chrystus spożył ze swymi apostołami w przeddzień ukrzyżowania;

Ostia (pn)
Ostia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne i wczesnośredniowieczne miasto położone u ujścia Tybru, najważniejszy port morski Rzymu; opuszczone w IX w.;

Oswald /ˈɔsfalt/ (pn)
Osvaldo
  imię męskie;

Otmar /ˈɔtmar/ (pn)
Otmar, Otmaro
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Otranto (pn)
Otranto
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w południowo-wschodnich Włoszech, położone na Półwyspie Salentyńskim nad cieśniną Otranto (1.2);

Ottawa /ɔtˈːava/ (pn)
Ottawa
  (geografia, geograficzny) stolica Kanady;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Kanadzie;

Otton (pn)
Oddone, Ottone
  imię męskie;

Outremer (pn)
Oltremare, Terre d'Oltremare
  (dosłownie) zamorze; tereny zajęty przez krzyżowców w wyniku I wyprawy krzyżowej;

Owernia /ɔˈvɛrʲɲja/ (pn)
Alvernia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region w środkowej Francji;

Owidiusz (pn)
Ovidio
  (starożytność) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny poeta rzymski;
  imię męskie

Ozeasz (pn)
Osea
  (biblijny) Księga Ozeasza;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Ozeaszowy (possessiveAdjective)
oseano
  (przestarzałe, przestarzały) (gwara, gwarowe) taki, który należy do Ozeasza

Ozurgeti (pn)
Ozurgeti
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Gruzji, stolica regionu Guria;

Ołoniec (pn)
Olonec
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodniej Rosji, na terenie Republiki Karelii;

Ołtarz /ˈɔwtaʃ/ (pn)
Altare, Ara
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

PC /pɛ‿ˈʦ̑ɛ/ (n)
PC
  (informatyka, informatyczny) komputer osobisty

PKB /pɛ‿ka‿ˈbɛ/ (acronym)
PIL
  = produkt krajowy brutto;

PNA (acronym)
CAP
  = pocztowy numer adresowy

POChP /ˌpɛ‿ɔ‿xa‿ˈpɛ/ (acronym)
BPCO
  = (medycyna, medyczny) przewlekła obturacyjna choroba płuc;

PP /pɛ‿ˈpɛ/ (acronym)
PP
  = (chemia, chemiczny) polipropylen;

Pachomiusz (pn)
Pacomio
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie

Pacyfik /paˈʦ̑ɨfʲik/ (pn)
Pacifico
  (geografia, geograficzny) (zobacz) Ocean Spokojny
  imię męskie;

Pad /pat/ (pn)
Po
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północnych Włoszech;

Padewczyk (n)
padovano
  mieszkaniec regionu Padwy

Padwa /ˈpadva/ (pn)
Padova
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech;

Pafos (pn)
Pafo
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południowo-zachodnim wybrzeżu Cypru;

Pakistan /paˈcistãn/ (pn)
Pakistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Pakistanka /ˌpaciˈstãŋka/ (n)
pachistana, pakistana
  obywatelka Pakistanu

Pakistańczyk /ˌpaciˈstãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
pachistano, pakistano
  obywatel Pakistanu

Palatyn (pn)
Palatino
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) jedno z siedmiu rzymskich wzgórz;

Palau /ˈpalaw/ (pn)
Palau
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z wyspiarskich państw położonych w Oceanii;

Palearktyka (n)
Paleartico
  (geografia, geograficzny) (zoologia, zoologiczny) najrozleglejszy lądowy rejon zoogeograficzny, leżący w obrębie Holarktyki, a obejmujący całą Europę, północną i środkową Azję oraz północną Afrykę

Palermo /paˈlɛrmɔ/ (pn)
Palermo
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, na Sycylii;

Palestyna /ˌpalɛˈstɨ̃na/ (pn)
Palestina
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) azjatycka kraina na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego;

Palestynka /ˌpalɛˈstɨ̃ŋka/ (n)
palestinese
  mieszkanka Palestyny

Palestyńczyk /ˌpalɛˈstɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
palestinese
  mieszkaniec Palestyny

Palikir /paˈlʲicir/ (pn)
Palikir
  (geografia, geograficzny) stolica Mikronezji;

Palma de Mallorca (pn)
Palma di Maiorca
  (geografia, geograficzny) główne miasto Majorki, stolica Balearów;

Palmyra (pn)
Palmira
  (geografia, geograficzny) miasto w Syrii, w północnej części Pustyni Syryjskiej;

Pamela /pãˈmɛla/ (pn)
Pamela
  imię żeńskie;

Pamir /ˈpãmʲir/ (pn)
Pamir
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka we wschodnim Tadżykistanie i w północno-zachodnim Afganistanie;
  (geografia, geograficzny) rozległy region górski w Azji Środkowej stanowiący węzeł orograficzny, od którego rozchodzą się pasma Hindukusz, Karakorum, Kunlun i inne;

Pampeluna (pn)
Pamplona
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Hiszpanii, stolica prowincji Nawarra;

Pan Bóg nierychliwy, ale sprawiedliwy /ˈpãn‿buc ˌɲɛrɨxˈlʲivɨ ˈalɛ ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (proverb)
la vendetta di Dio non piomba in fretta
  sprawiedliwość boska czasami jest powolna, ale jest zapewniona

Pan Jezus (pn)
Signore Gesù
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Jezus Chrystus

Panama /pãˈnãma/ (pn)
Panama, Panamá
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;
  (geografia, geograficzny) stolica Panamy (1.1);

Panamczyk /pãˈnãmʧ̑ɨk/ (n)
panamense
  obywatel Panamy

Panamka /pãˈnãmka/ (n)
panamense
  obywatelka Panamy

Pandora /pãnˈdɔra/ (n)
Pandora
  (mitologia grecka) pierwsza kobieta na Ziemi, zesłana przez Zeusa jako kara dla ludzi, otworzywszy swój prezent ślubny otrzymany od bogów, uwolnić miała wszelkie nieszczęścia nękające odtąd ludzkość;

Pangea /pãŋˈɡɛa/ (pn)
Pangea
  (geologia, geologiczny) superkontynent, który powstał w permie i rozpadł się w jurze;

Pankracy /pãŋˈkraʦ̑ɨ/ (pn)
Pancrazio
  imię męskie;

Panna /ˈpãnːa/ (pn)
Vergine
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) szósty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 (24) sierpnia do 22 września;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny wiosną;

Panonia /pãˈnɔ̃ɲja/ (pn)
Pannonia
  (starożytność) (geografia, geograficzny) prowincja rzymska położona między Sawą a Dunajem;

Pantaleon (pn)
Pantaleo, Pantaleone
  imię męskie;

Panu Bogu świeczkę i diabłu ogarek /ˈpãnu ˈbɔɡu ˈɕfʲjɛʧ̑kɛ i‿ˈdʲjabwu ɔˈɡarɛk/ (proverb)
accendi una candela a Dio e una al diavolo, dare un colpo al cerchio e uno alla botte
  zadowolić obydwie przeciwstawne strony

Panu Bogu świeczkę, a diabłu ogarek (proverb)
accendi una candela a Dio e una al diavolo, dare un colpo al cerchio e uno alla botte
  zadowolić obydwie przeciwstawne strony

Papua-Nowa Gwinea /paˈpu<sup>w</sup>a ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Papua Nuova Guinea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii ze stolicą w Port Moresby;

Papuanka /ˌpapuˈ<sup>w</sup>ãŋka/ (n)
papuana
  obywatelka Papui-Nowej Gwinei

Papuańczyk /ˌpapuˈ<sup>w</sup>ãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
papuano
  obywatel Papui-Nowej Gwinei

Paragwaj /paˈraɡvaj/ (pn)
Paraguay, Paraguai
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Paragwajczyk /ˌparaˈɡvajʧ̑ɨk/ (n)
paraguaiano
  obywatel Paragwaju

Paragwajka /ˌparaˈɡvajka/ (n)
paraguaiana
  obywatelka Paragwaju

Paramaribo /ˌparãmaˈrʲibɔ/ (pn)
Paramaribo
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Surinamu;

Parma /ˈparma/ (pn)
Parma
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania; stolica prowincji Parma (1.2);

Partia (pn)
Partia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina historyczna, położona w dzisiejszym północno-wschodnim Iranie i Turkmenistanie, na południowy wschód od Morza Kaspijskiego;

Parys /ˈparɨs/ (pn)
Paride
  (mitologia grecka) królewicz trojański, syn Priama i Hekuby, sędzia w sporze o jabłko niezgody, ukochany Heleny;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 3317;

Paryż /ˈparɨʃ/ (pn)
Parigi
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Francji, położone nad Sekwaną, w północnej części kraju;

Pas Kuipera /ˈpas ˌku<sup>j</sup>iˈpɛra/ (pn)
nube di Oort
  (astronomia, astronomiczny) zbiór drobnych ciał niebieskich krążących poza orbitą Neptuna w odległości od około 30 do 50 j.a. od Słońca, większości po orbicie o małej inklinacji;

Pascha /ˈpasxa/ (pn)
Pasqua
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowskie święto obchodzone w pierwszą niedzielę po wiosennej pełni Księżyca na pamiątkę wyzwolenia Izraelitów z niewoli egipskiej; w Izraelu trwa 7 dni, a w diasporze – 8 dni;
  Wielkanoc we wschodnich Kościołach chrześcijańskich;

Paschalis (pn)
Pasquale
  imię męskie;

Paschazjusz (pn)
Pascasio
  imię męskie;

Paschazy (pn)
Pascasio
  imię męskie;

Pasztunistan (pn)
Pashtunistan
  (etnografia, etnograficzny) (geografia, geograficzny) region w Azji Środkowej zamieszkiwany przez Pasztunów;

Patrycja /paˈtrɨʦ̑ʲja/ (pn)
Patrizia
  imię żeńskie;

Patryk /ˈpatrɨk/ (pn)
Patrizio
  imię męskie;

Paw /paf/ (pn)
Pavone
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Paweł /ˈpavɛw/ (pn)
Paolo
  imię męskie;

Pawia (pn)
Pavia
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii, położone w zachodniej części Niziny Padańskiej nad rzeką Ticino;

Pawłowskij Posad (pn)
Pavlovskij Posad
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, nad rzeką Klaźmą;

Pawłowy (possessiveAdjective)
paolino
  (przestarzałe, przestarzały) (gwara, gwarowe) należący do Pawła

Państwo Islamskie (pn)
Stato Islamico
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) quasi-państwowy byt militarny i polityczny powołany w 2014 r. przez salaficką organizację terrorystyczną jako samozwańczy kalifat na terytorium Iraku i Syrii;

Państwo Izrael (pn)
Stato d'Israele
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Izraela jako państwa

Państwo Kościelne (pn)
Stato Ecclesiastico, Stato della Chiesa
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) państwo istniejące w środkowej Italii w latach 755-1870;

Państwo Watykańskie (pn)
Stato della Città del Vaticano
  (geografia, geograficzny) miasto-państwo w Europie Południowej;

Państwo Środka (n)
Regno di Mezzo
  (książkowy) (peryfrastyczny) Chiny

Pegaz /ˈpɛɡas/ (pn)
Pegaso
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Enifa; w Polsce widoczny jesienią; góruje o północy we wrześniu;
  (mitologia grecka) koń skrzydlaty; emblemat natchnienia poetyckiego;

Pekin /ˈpɛcĩn/ (pn)
Pechino
  (geografia, geograficzny) stolica Chin;

Pelagia /pɛˈlaɟja/ (pn)
Pelagia
  imię żeńskie;

Pelagiusz /pɛˈlaɟuʃ/ (pn)
Pelagio
  imię męskie;

Pelops /ˈpɛlɔps/ (pn)
Pelope
  (mitologia, mitologiczny) postać z mitologii greckiej, syn Tantala złożony przez niego w ofierze bogom;

Penelopa (pn)
Penelope
  (mitologia grecka) imię mitycznej królowej Itaki, żony Odysa;

Pentezylea (pn)
Pentesilea
  (mitologia grecka) jedna z mitycznych Amazonek;

Peregryn /pɛˈrɛɡrɨ̃n/ (pn)
Pellegrino
  imię męskie;

Perpetua (pn)
Perpetua
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Perpignan (pn)
Perpignano
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Francji na wybrzeżu Morza Śródziemnego, ośrodek administracyjny departamentu Pireneje Wschodnie;

Pers /pɛrs/ (n)
persiano
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Persji (dzisiejszego Iranu)

Perseusz /pɛrˈsɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Perseo
  (mitologia grecka) heros argolidzki i pogromca Meduzy, syn Zeusa i Danae oraz mąż Andromedy, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Perseusza (2.1);
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;

Peru /ˈpɛru/ (pn)
Perù
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Limie;

Perugia (pn)
Perugia
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech, stolica Umbrii;

Peruwianka /ˌpɛruˈvʲjãŋka/ (n)
peruviana
  obywatelka Peru

Peruwiańczyk /ˌpɛruˈvʲjä̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
peruviano
  obywatel Peru

Peruzja (pn)
Perusia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) Perugia

Pesaro (pn)
Pesaro
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w środkowych Włoszech, w regionie Marche;

Petersburg /pɛˈtɛrzburk/ (pn)
Pietroburgo
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską;

Petronela (pn)
Petronilla
  imię żeńskie;

Petroniusz (pn)
Petronio
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Phnom Penh (pn)
Phnom Penh
  (geografia, geograficzny) stolica Kambodży;

Piacenza (pn)
Piacenza
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Piasina (pn)
Pjasina
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, uchodzi do Morza Karskiego;

Piast (pn)
Piast
  (historia, historyczny, historycznie) imię legendarnego założyciela dynastii piastowskiej

Piawa (pn)
Piave
  (geografia, geograficzny) rzeka w północno-wschodnich Włoszech;

Picunda (pn)
Pitsunda
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone nad Morzem Czarnym, przy ujściu rzeki Bzyp;

Piec /pʲjɛʦ̑/ (pn)
Fornace
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Piemont /ˈpʲjɛ̃mɔ̃nt/ (pn)
Piemonte
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech, ze stolicą w Turynie;

Piemontczyk /pʲjɛ̃ˈmɔ̃nṭʧ̑ɨk/ (n)
piemontese
  mieszkaniec Piemontu lub osoba płci męskiej pochodząca z Piemontu

Piemontka (n)
piemontese
  mieszkanka Piemontu

Pietropawłowsk (pn)
Petropavl
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Kazachstanie, położone nad Iszymem;

Pikardia /pʲiˈkardʲja/ (pn)
Piccardia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (administracja) były region administracyjny we Francji; zniesiony w 2016 roku;
Piccardia, Picardia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna we Francji, położona w północnej części kraju nad kanałem La Manche;

Pikardyjczyk (n)
piccardo
  mieszkaniec Pikardii

Pikardyjka (n)
piccarda
  mieszkanka Pikardii

Pinokio (pn)
Pinocchio
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) bohater powieści Carla Collodiego;

Pio (pn)
Pio
  imię męskie

Piombino (pn)
Piombino
  (geografia, geograficzny) nadmorska miejscowość i gmina we Włoszech; położona w Toskanii, naprzeciw wyspy Elby;

Piotr /pʲjɔtr̥/ (pn)
Pietro, Piero
  imię męskie;

Piotrowy /pʲjɔˈtrɔvɨ/ (possessiveAdjective)
petrino
  (przestarzałe, przestarzały) (gwara, gwarowe) należący do Piotra

Pireneje /ˌpʲirɛ̃ˈnɛjɛ/ (pn)
Pirenei
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w południowo-zachodniej Europie;

Pireus /ˈpʲirɛws/ (pn)
Pireo
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji;

Pismo Święte (n)
Santa Scrittura
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Biblia

Pitagoras /ˌpʲitaˈɡɔras/ (pn)
Pitagora
  (filozofia, filozoficzny) (matematyka, matematyczny) grecki matematyk i filozof;

Pittsburgh (pn)
Pittsburgh
  (geografia, geograficzny) duże miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Pensylwania, stolica hrabstwa Allegheny;

Pius /pʲjus/ (pn)
Pio
  imię męskie;

Piusowy (possessiveAdjective)
pio
  (przestarzałe, przestarzały) (gwara, gwarowe) taki, który należy do Piusa

Piza (pn)
Pisa
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Piza (1.2);

Pięcioksiąg /pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔ̇cɕɔ̃ŋk/ (pn)
Pentateuco
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór pięciu świętych ksiąg judaizmu składających się na Torę

Pięćdziesiątnica (n)
Pentecoste
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone pięćdziesiąt dni po Wielkanocy, w którym wspomina się zstąpienie Ducha Świętego na Maryję i Apostołów
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) w judaizmie: święto obchodzone 6 dnia miesiąca siwan, upamiętniające nadanie Tory

Pińsk (pn)
Pinsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i port rzeczny na Białorusi, na Polesiu, nad rzeką Piną, u jej ujścia do Prypeci

Pjongjang /ˈpʲjɔ̃ŋʲɟjãŋk/ (pn)
Pyongyang
  (geografia, geograficzny) stolica Korei Północnej;

Platforma Obywatelska /platˈfɔrma ˌɔbɨvaˈtɛlska/ (pn)
Piattaforma Civica
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z polskich partii politycznych;

Platon /ˈplatɔ̃n/ (pn)
Platone
  (historia, historyczny, historycznie) grecki filozof;

Pleton /ˈplɛtɔ̃n/ (pn)
Pletone
  (historia, historyczny, historycznie) grecki filozof Jerzy Gemist;

Pliniusz (pn)
Plinio
  imię męskie

Plutarch (pn)
Plutarco
  (historia, historyczny, historycznie) filozof grecki;
  imię męskie;

Pluton /ˈplutɔ̃n/ (pn)
Plutone
  (mitologia rzymska) bóg świata zmarłych, utożsamiany z greckim Hadesem;
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 134340, należąca do Pasa Kuipera, do 2006 r. zaliczana do planet Układu Słonecznego;

Poczdam /ˈpɔʤ̑dãm/ (pn)
Potsdam
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica landu Brandenburgia;

Podgorica /ˌpɔdɡɔˈrʲiʦ̑a/ (pn)
Podgorica
  (geografia, geograficzny) stolica Czarnogóry;

Podlasie /pɔdˈlaɕɛ/ (n)
Podlachia
  (geografia, geograficzny) kraina na wschodzie Polski;

Pola Flegrejskie (pn)
Campi Flegrei
  (geografia, geograficzny) niewielka kraina położona na południe od Neapolu będąca kalderą superwulkanu;

Polak /ˈpɔlak/ (n)
polacco
  (etnografia, etnograficzny) obywatel Polski, mieszkaniec Polski, osoba narodowości polskiej;

Pole Marsowe (pn)
Campo Marzio
  (geografia, geograficzny) poświęcone Marsowi miejsce w starożytnym Rzymie wykorzystywane do zebrań publicznych, pierwotnie niezabudowane; położone było poza murami miejskimi, w zakolu Tybru, na zachód od Kapitolu;

Polikarp /pɔˈlʲikarp/ (pn)
Policarpo
  imię męskie;

Polinezja Francuska /ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja frãnˈʦ̑uska/ (pn)
Polinesia francese
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Polinezyjczyk (n)
polinesiano
  mieszkaniec Polinezji

Polinezyjka (n)
polinesiana
  mieszkanka Polinezji

Polka /ˈpɔlka/ (n)
polacca
  obywatelka Polski, przedstawicielka narodu polskiego

Polska /ˈpɔlska/ (pn)
Polonia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Warszawie;

Polska Rzeczpospolita Ludowa /ˈpɔlska ˌʒɛʧ̑pɔˈspɔlʲita luˈdɔva/ (pn)
Repubblica Popolare di Polonia
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa państwa polskiego w latach 1952–1989;

Pomorze /pɔ̃ˈmɔʒɛ/ (pn)
Pomerania
  (geografia, geograficzny) region w północnej części Polski i Niemiec nad Morzem Bałtyckim;

Pompa /ˈpɔ̃mpa/ (pn)
Macchina Pneumatica
  (astronomia, astronomiczny) nazwa jednego gwiazdozbiorów;

Pompeje (pn)
Pompei
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone we włoskiej Kampanii u stóp Wezuwiusza, zniszczone jego wybuchem w 79 r. n.e.;

Poncjan (pn)
Ponziano
  imię męskie

Poncjusz (pn)
Ponzio
  imię męskie

Ponoj (pn)
Ponoj
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) najdłuższa rzeka na Półwyspie Kolskim, uchodzi do Morza Białego, położona w całości w Rosji;

Popigaj (pn)
Popigaj
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim, uchodzi do estuarium Chatangi;

Port Louis (pn)
Port Louis
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Mauritiusa;

Port Moresby (n)
Port Moresby
  (geografia, geograficzny) stolica Papui-Nowej Gwinei;

Port Vila (pn)
Port Vila
  (geografia, geograficzny) stolica Vanuatu;

Port of Spain (pn)
Port of Spain
  (geografia, geograficzny) stolica Trynidadu i Tobago

Port-au-Prince (pn)
Port-au-Prince
  (geografia, geograficzny) stolica Haiti;

Porto-Novo (pn)
Porto-Novo
  (geografia, geograficzny) stolica Beninu;

Portoryko /ˌpɔrtɔˈrɨkɔ/ (pn)
Porto Rico
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w San Juan, stowarzyszone ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, położone na wyspie Portoryko (1.1) i kilku sąsiednich;

Portugalczyk /ˌpɔrtuˈɡalʧ̑ɨk/ (n)
portoghese
  człowiek narodowości portugalskiej, obywatel Portugalii, mieszkaniec Portugalii

Portugalia /ˌpɔrtuˈɡalʲja/ (pn)
Portogallo
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie, w zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego;

Portugalka /ˌpɔrtuˈɡalka/ (n)
portoghese
  kobieta narodowości portugalskiej

Posejdon /pɔˈsɛjdɔ̃n/ (pn)
Poseidone
  (mitologia grecka) bóg mórz, trzęsień ziemi, żeglarzy, rybaków i koni, utożsamiany z rzymskim Neptunem;

Potenza (pn)
Potenza
  (geografia, geograficzny) (administracja) włoska prowincja położona w regionie Basilicata
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Apeninie Lukańskim, stolica regionu Basilicata i prowincji Potenza (1.2);

Poti (pn)
Poti
  (geografia, geograficzny) (administracja) portowe miasto w Gruzji, w regionie Megrelia-Górna Swanetia;

Połtawa (pn)
Poltava
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowo-wschodniej części Ukrainy, nad rzeką Worsklą, stolica obwodu i rejonu połtawskiego;

Południe /pɔˈwudʲɲɛ/ (n)
mezzogiorno
  (geografia, geograficzny) kraje leżące na południu Europy (głównie Włochy, Hiszpania, Grecja i Portugalia)
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) Konfederacja Stanów Zjednoczonych Ameryki, państwo istniejące w latach 1860-1865

Południowoafrykanka /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌafrɨˈkãŋka/ (n)
sudafricana
  obywatelka Republiki Południowej Afryki

Południowoafrykańczyk /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌafrɨˈkãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
sudafricano
  obywatel Republiki Południowej Afryki

Praga /ˈpraɡa/ (pn)
Praga
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Czech;

Praia (pn)
Praia
  stolica Republiki Zielonego Przylądka;

Prakseda (pn)
Prassede
  imię żeńskie;

Prato (pn)
Prato
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Prato (1.2);

Prawo i Sprawiedliwość /ˈpravɔ ˌi‿spravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (pn)
Diritto e Giustizia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z czeskich narodowo-konserwatywnych partii politycznych;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z polskich konserwatywno-chadeckich partii politycznych;

Prealpy (pn)
Prealpi
  (geografia, geograficzny) wspólna nazwa części łańcucha górskiego Alp;

Prealpy Lombardzkie (pn)
Prealpi Lombarde
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w południowej części Alp, we Włoszech i w Szwajcarii

Prealpy Włoskie (pn)
Prealpi italiane
  (geografia, geograficzny) grupa pasm górskich w południowej części Alp;

Prekmurje (pn)
Oltremura
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) niewielki region historyczny w dzisiejszej Słowenii;

Pretoria /prɛˈtɔrʲja/ (pn)
Pretoria
  (geografia, geograficzny) stolica Republiki Południowej Afryki;

Prisztina (pn)
Pristina
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Kosowa, położone w północno-wschodniej części kraju;

Prokop /ˈprɔkɔp/ (pn)
Procopio
  imię męskie;

Prokrustowe łoże (n)
letto di Procuste
  (mitologia grecka) narzędzie tortur mitycznego attyckiego rozbójnika w formie łoża, na którym dopasowywał ofiarę rozciągając jej ciało lub skracając członki
  (przenośnie, przenośnia) sytuacja, w której coś jest gwałtem dostosowywane do jakiegoś sztywnego schematu; arbitralny standard, z którym zgodność jest egzekwowana

Prokula (pn)
Procula
  imię żeńskie

Prometeusz (pn)
Prometeo
  (mitologia grecka) tytan, opiekun ludzi, dla których to wykradł bogom olimpijskim ogień;
  (astronomia, astronomiczny) księżyc Saturna;

Prot (pn)
Proto
  imię męskie;

Protazy /prɔˈtazɨ/ (pn)
Protasio, Protaso
  imię męskie;

Prowansalczyk (n)
provenzale
  mieszkaniec Prowansji

Prowansalka (n)
provenzale
  mieszkanka Prowansji

Prowansja /prɔˈvãw̃sʲja/ (pn)
Provenza
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji;

Prusy /ˈprusɨ/ (n)
Prussia
  (historia, historyczny, historycznie) państwo położone w Europie Środkowo-Wschodniej

Pryscylla (pn)
Priscilla
  imię żeńskie;

Pryska (pn)
Prisca
  imię żeńskie;

Przemienienie Pańskie (n)
Trasfigurazione di Gesù
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) uroczystość katolicka obchodzona 6 sierpnia
  (teologia, teologiczny) ukazanie się Chrystusa odmienionego na Taborze wybranym apostołom;

Psia Gwiazda /ˈpʲɕa ˈɡvʲjazda/ (pn)
Stella Canicola, Stella del Cane
  (astronomia, astronomiczny) (zobacz) Syriusz

Psy Gończe /ˈpsɨ ˈɡɔ̃j̃n͇ʧ̑ɛ/ (pn)
Cani da Caccia
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Ptah /ptax/ (pn)
Ptah
  (mitologia egipska) staroegipski bóg stwórca;

Ptak Rajski /ˈptak ˈrajsʲci/ (pn)
Uccello del Paradiso
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów południowego nieba;

Ptolemeusz /ˌptɔlɛ̃ˈmɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Tolomeo
  imię męskie;

Puchar /ˈpuxar/ (pn)
Cratere
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Pula (pn)
Pola
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chorwacji, największe na półwyspie Istria, położone na południowym skraju półwyspu nad Morzem Adriatyckim;

Pur (pn)
Pur
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca przez azjatycką część Rosji, uchodzi do Zatoki Tazowskiej;

Pustynia Judzka (pn)
deserto della Giudea
  (biblijny) (geografia, geograficzny) skalista pustynia we wschodniej części Judei;

Pyszma (pn)
Pyšma
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Federacji Rosyjskiej na Syberii, prawy dopływ Tury;

Périgord (pn)
Périgord
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji, w północnej Akwitanii, na terenie współczesnego departamentu Dordogne, częściowo także Lotu i Garonny;

Półwysep Apeniński /puwˈvɨsɛp ˌapɛ̃ˈɲĩj̃sʲci/ (pn)
penisola appenninica, penisola italiana, penisola italica
  (geografia, geograficzny) półwysep południowoeuropejski otoczony przez akweny Morza Śródziemnego;

Półwysep Arabski /puwˈvɨsɛp aˈrapsʲci/ (pn)
penisola araba, penisola arabica
  (geografia, geograficzny) największy półwysep świata położony w Azji Południowo-Zachodniej, między Morzem Czerwonym, Morzem Arabskim i Zatoką Perską;

Półwysep Bałkański /puwˈvɨsɛb ːawˈkãj̃sʲci/ (pn)
Penisola balcanica
  (geografia, geograficzny) półwysep w południowo-wschodniej części Europy;

Półwysep Chalcydycki (pn)
penisola Calcidica
  (geografia, geograficzny) półwysep w północnej Grecji;

Półwysep Helski (pn)
penisola di Hel
  (geografia, geograficzny) piaszczysty półwysep w północnej Polsce

Półwysep Iberyjski /puwˈvɨsɛp ˌibɛˈrɨjsʲci/ (pn)
penisola iberica
  (geografia, geograficzny) półwysep w południowo-zachodniej Europie, między Oceanem Atlantyckim a Morzem Śródziemnym;

Półwysep Przylądkowy (pn)
Penisola del Capo
  (geografia, geograficzny) skalisty półwysep na południu Afryki otoczony wodami Atlantyku;

Półwysep Salentyński (pn)
Salento
  (geografia, geograficzny) południowo-wschodnie odgałęzienie Półwyspu Apenińskiego leżące między Morzem Adriatyckim a Jońskim;

Quebec (n)
Québec
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Québec (n)
Québec
  miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec

RNA /ɛr‿ɛ̃n‿ˈa/ (n)
RNA
  (biochemia, biochemiczny) (genetyka) kwas rybonukleinowy;

Rabat /ˈrabat/ (pn)
Rabat
  (geografia, geograficzny) stolica Maroka;

Rachela /raˈxɛla/ (pn)
Rachele
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Racza-Leczchumi i Dolna Swanetia (pn)
Racha-Lechkhumi e Kvemo Svaneti
  (administracja) (geografia, geograficzny) region administracyjny północno-zachodniej Gruzji;

Rafael /raˈfaɛl/ (pn)
Raffaello
  (sztuka) spolszczone imię włoskiego malarza i architekta Raffaella Santiego;

Rafał /ˈrafaw/ (pn)
Raffaele, Raffaello
  imię męskie;

Rajmund /ˈrajmũnt/ (pn)
Raimondo
  imię męskie;

Rak /rak/ (pn)
Cancro
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) czwarty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) czerwca do 22 lipca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą;

Ramzes (pn)
Ramesse
  (historia, historyczny, historycznie) imię kilkunastu faraonów;

Rapallo (pn)
Rapallo
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w Ligurii; ośrodek turystyczno-wypoczynkowy położony na Riwierze Włoskiej;

Raszt (pn)
Rasht
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, w pobliżu ujścia rzeki Safidrud do Morza Kaspijskiego;

Ratyzbona (pn)
Ratisbona
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Niemczech, w Bawarii, położone nad Dunajem;

Rawenna (pn)
Ravenna
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, stolica prowincji Rawenna (1.2);

Rea (pn)
Rea
  (astronomia, astronomiczny) drugi co do wielkości księżyc Saturna;
  (mitologia grecka) w mitologii greckiej bóstwo pogańskie, tytanida, bogini płodności;
  (mitologia rzymska) w mitologii rzymskiej jedna z westalek, matka Romulusa i Remusa;
  (geografia, geograficzny) miejscowość we Włoszech;

Rebeka /rɛˈbɛka/ (pn)
Rebecca
  (biblijny) postać biblijna, żona patriarchy Izaaka;

Reggio di Calabria (pn)
Reggio Calabria
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w południowych Włoszech, nad Cieśniną Mesyńską;

Regina /rɛˈɟĩna/ (pn)
Regina
  imię żeńskie;

Region Autonomiczny Doliny Aosty (pn)
Regione Autonoma Valle d’Aosta
  (geografia, geograficzny) (administracja) pełna oficjalna nazwa Doliny Aosty, regionu administracyjnego w północnych Włoszech

Reims (pn)
Reims
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej części Francji w regionie administracyjnym Grand Est, w departamencie Marna;

Remigiusz /rɛ̃ˈmʲiɟuʃ/ (pn)
Remigio, Remo
  imię męskie;

Ren /rɛ̃n/ (pn)
Reno
  (geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek w Europie przepływająca przez Niemcy oraz Szwajcarię; rzeka graniczna między Szwajcarią a Liechtensteinem;

Renata /rɛ̃ˈnata/ (pn)
Renata
  imię żeńskie;

Rennes (pn)
Rennes
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania;

Republika Albanii (pn)
Repubblica d'Albania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Albanii jako państwa;

Republika Chińska (pn)
Repubblica di Cina
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Tajwanu jako państwa

Republika Czeska /rɛˈpublʲika ˈʧ̑ɛska/ (pn)
Repubblica Ceca
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) (zobacz) Czechy (państwo)

Republika Federalna Niemiec /rɛˈpublʲika ˌfɛdɛˈralna ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (pn)
Repubblica Federale di Germania, Repubblica Federale Tedesca
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Berlinie, a wcześniej w Bonn;

Republika Gabońska (pn)
Repubblica Gabonese
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Gabonu

Republika Kirgiska (pn)
Repubblica del Kirghizistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kirgistanu jako państwa

Republika Konga /rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/ (pn)
Repubblica del Congo
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państw w środkowej części Afryki ze stolicą w Brazzaville;

Republika Liberii (pn)
Repubblica di Liberia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) oficjalna nazwa Liberii

Republika Południowej Afryki /rɛˈpublʲika ˌpɔwudʲˈɲɔvɛj ˈafrɨci/ (pn)
Sudafrica, Repubblica del Sudafrica
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Republika San Marino (pn)
Repubblica di San Marino
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa San Marino jako państwa;

Republika Słowacka /rɛˈpublʲika swɔˈvaʦ̑ka/ (pn)
Repubblica Slovacca
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej, graniczące z Polską, Ukrainą, Węgrami, Austrią i Czechami;

Republika Togijska (pn)
Repubblica Togolese
  (geografia, geograficzny) (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Togo jako państwa

Republika Wenecka /rɛˈpublʲika vɛ̃ˈnɛʦ̑ka/ (pn)
Repubblica Veneta, Repubblica di Venezia, Serenissima
  (historia, historyczny, historycznie) dawne państwo włoskie ze stolicą w Wenecji;

Republika Włoska (pn)
Repubblica Italiana
  (geografia, geograficzny) (administracja) nazwa oficjalna Włoch

Republika Zielonego Przylądka /rɛˈpublʲika ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pʃɨˈlɔ̃ntka/ (pn)
Capo Verde, Repubblica di Capo Verde
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Republika Środkowoafrykańska /rɛˈpublʲika ˌɕrɔtkɔvɔafrɨˈkãj̃ska/ (pn)
Repubblica Centrafricana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce, w środkowej części tego kontynentu, ze stolicą w Bangi;

Reykjavík (pn)
Reykjavík
  (geografia, geograficzny) stolica Islandii;

Rieti (pn)
Rieti
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum, stolica prowincji Rieti (1.2);

Rijad /ˈrʲijat/ (pn)
Riad, Riyad
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Arabii Saudyjskiej;

Rijeka (pn)
Fiume
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Chorwacji, nad Zatoką Rijecką Morza Adriatyckiego;

Rimini (pn)
Rimini
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Rino (pn)
Rino
  imię męskie

Robert /ˈrɔbɛrt/ (pn)
Roberto
  imię męskie;

Roberta /rɔˈbɛrta/ (pn)
Roberta
  imię żeńskie;

Roch /rɔx/ (pn)
Rocco
  imię męskie;

Rodezja /rɔˈdɛzʲja/ (pn)
Rodesia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Zimbabwe, w latach 1965-1979;

Rodos /ˈrɔdɔs/ (pn)
Rodi
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Egejskim;
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na greckiej wyspie o tej samej nazwie;

Roksana /rɔˈksãna/ (pn)
Rossana
  imię żeńskie;

Roland /ˈrɔlãnt/ (pn)
Orlando, Rolando
  imię męskie;

Roma /ˈrɔ̃ma/ (pn)
Roma
  (geografia, geograficzny) nazwa kilku miast w różnych państwach świata
  (mitologia rzymska) bogini Rzymu i tradycyjne uosobienie państwa rzymskiego;
  imię żeńskie;

Roman /ˈrɔ̃mãn/ (pn)
Romano
  imię męskie;

Romana (pn)
Romana
  imię żeńskie;

Romandia (pn)
Svizzera romanda
  (geografia, geograficzny) zachodnia, francuskojęzyczna część Szwajcarii;

Romania /rɔ̃ˈmãɲja/ (pn)
Romagna
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnych Włoszech, razem z Emilią tworząca region administracyjny Emilia-Romania, jej najważniejszym ośrodkiem jest Rawenna;

Romeo (pn)
Romeo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię bohatera dramatu Szekspira

Romuald /rɔ̃ˈmu<sup>w</sup>alt/ (pn)
Romualdo
  imię męskie;

Rosja /ˈrɔsʲja/ (pn)
Russia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie i Azji ze stolicą w Moskwie;

Rosjanin /rɔˈsʲjä̃ɲĩn/ (n)
russo
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości rosyjskiej, obywatel Rosji, mieszkaniec Rosji;

Rosjanka /rɔˈsʲjãŋka/ (n)
russa
  obywatelka Rosji

Rostock (pn)
Rostock
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie w północno-wschodnich Niemczech;

Rotterdam (pn)
Rotterdam
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa;

Rozalia /rɔzˈalʲja/ (pn)
Rosalia
  imię żeńskie;

Rożawa (pn)
Rojava
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region w północnej i północno-wschodniej Syrii;

Rudolf /ˈrudɔlf/ (pn)
Rodolfo
  imię męskie;

Rufa /ˈrufa/ (pn)
Poppa
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Rufus /ˈrufus/ (pn)
Rufo
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Rumun /ˈrũmũn/ (n)
romeno
  człowiek narodowości rumuńskiej, obywatel Rumunii, mieszkaniec Rumunii

Rumunia /rũˈmũɲja/ (pn)
Romania
  (geografia, geograficzny) kraj europejski nad Morzem Czarnym, ze stolicą w Bukareszcie;

Rumunka /rũˈmũŋka/ (n)
romena
  kobieta lub dziewczyna narodowości rumuńskiej, obywatelka Rumunii

Rustawi (pn)
Rustavi
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej Gruzji, położone nad rzeką Kurą;

Rut /ˈcɕɛ̃ŋɡa ˈrut/ (pn)
Rut
  imię żeńskie;

Ruwenzori (pn)
Ruwenzori
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w Afryce Środkowej, na pograniczu Demokratycznej Republiki Konga i Ugandy;

Rwanda /ˈrvãnda/ (pn)
Ruanda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowo-wschodniej Afryce ze stolicą w Kigali;

Rwandyjczyk /rvãnˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
ruandese
  obywatel Rwandy

Rwandyjka /rvãnˈdɨjka/ (n)
ruandese
  obywatelka Rwandy

Ryba Latająca /ˈrɨba ˌlataˈjɔ̃nʦ̑a/ (pn)
Pesce Volante
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Ryba Południowa /ˈrɨba ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Pesce Australe
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Ryby /ˈrɨbɨ/ (pn)
Pesci
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dwunasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) lutego do 20 marca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią;

Ryga /ˈrɨɡa/ (pn)
Riga
  (geografia, geograficzny) stolica Łotwy;

Rylec /ˈrɨlɛʦ̑/ (pn)
Bulino
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Ryszard /ˈrɨʃart/ (pn)
Riccardo
  imię męskie;

Ryszarda (pn)
Ricarda, Riccarda
  imię żeńskie;

Ryta (pn)
Rita
  imię żeńskie;

Ryś /rɨɕ/ (pn)
Lince
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Rzeczpospolita Obojga Narodów (pn)
Confederazione di Entrambe le Nazioni, Repubblica delle Due Nazioni
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo składające się z Korony Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego, istniejące w latach 1569–1795 na mocy unii lubelskiej;

Rzeka Świętego Wawrzyńca /ˈʒɛka ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ vavˈʒɨ̃j̃nʦ̑a/ (pn)
San Lorenzo
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Północnej;

Rzeźbiarz /ˈʒɛʑbʲjaʃ/ (pn)
Scultore
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Rzym /ʒɨ̃m/ (pn)
Roma
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Włoch;
  (historia, historyczny, historycznie) Cesarstwo Rzymskie;
  (przenośnie, przenośnia) papież; najwyższe władze Kościoła katolickiego

Rzymianin /ʒɨ̃ˈmʲjä̃ɲĩn/ (n)
romano
  (starożytność) obywatel starożytnego państwa rzymskiego

Rzymianka /ʒɨ̃ˈmʲjãnka/ (n)
romana
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytności: obywatelka państwa rzymskiego

Róża /ˈruʒa/ (pn)
Rosa
  imię żeńskie;

Rżew (pn)
Ržev
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Rosji, w obwodzie twerskim, nad Wołgą;

SA /ɛs‿ˈa/ (acronym)
S.p.A.
  = (ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka akcyjna;

SMS /ɛs‿ɛ̃m‿ˈɛs/ (acronym)
SMS
  (telekomunikacja) (informatyka, informatyczny) krótka wiadomość tekstowa wysyłana z telefonu komórkowego lub bramki internetowej

Sabaudczyk (n)
savoiardo
  mieszkaniec Sabaudii

Sabaudka (n)
savoiarda
  mieszkanka Sabaudii

Sabina /saˈbʲĩna/ (pn)
Sabina
  imię żeńskie;

Sabrina /saˈbrʲĩna/ (pn)
Sabrina
  imię żeńskie;

Sachalin /saˈxalʲĩn/ (pn)
Sachalin
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Spokojnym u wybrzeży Rosji;

Sadok (pn)
Zadok
  imię męskie;

Safakis /saˈfacis/ (pn)
Sfax
  (geografia, geograficzny) miasto portowe we wschodniej Tunezji

Sahara /saˈxara/ (pn)
Sahara
  (geografia, geograficzny) pustynia w północnej Afryce;

Saint Kitts i Nevis (pn)
Saint Kitts e Nevis
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Ameryce Północnej;

Saint Vincent i Grenadyny (pn)
Saint Vincent e Grenadine
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;

Saipan (pn)
Saipan
  (administracja) okręg administracyjny Marianów Północnych obejmujący wyspy: Saipan (1.1), Maigo Fahang, Mañagaha i Aguijan;
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Marianów Północnych, w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Sakmara (pn)
Sakmara
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w zachodniej Rosji, na terenie Baszkortostanu i obwodu orenburskiego, prawostronny dopływ Uralu;

Saksonia /saˈksɔ̃ɲja/ (pn)
Sassonia
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i kraj związkowy w Niemczech;

Saladyn (pn)
Saladino
  (historia, historyczny, historycznie) władca ajjubidzki,

Salerno (pn)
Salerno
  (geografia, geograficzny) nadmorskie miasto i gmina we Włoszech, w Kampanii;

Salomea /ˌsalɔ̃ˈmɛa/ (pn)
Salomea
  imię żeńskie;

Salomon /saˈlɔ̃mɔ̃n/ (pn)
Salomone
  (biblijny) prorok biblijny i król Izraela słynący z mądrości;
  imię męskie;

Saloniki /ˌsalɔ̃ˈɲici/ (pn)
Salonicco
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Grecji;

Saluin (pn)
Saluen
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Chinach, Tajlandii i Mjanmie;

Saluzzo (pn)
Saluzzo
  (geografia, geograficzny) miasto włoskie położone w Piemoncie;

Salwador /salˈvadɔr/ (pn)
El Salvador
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Salwadorczyk /ˌsalvaˈdɔrʧ̑ɨk/ (n)
salvadoregno
  obywatel Salwadoru

Salwadorka /ˌsalvaˈdɔrka/ (n)
salvadoregna
  obywatelka Salwadoru

Salwator (pn)
Salvatore
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Salzburg /ˈzalʣ̑burk/ (pn)
Salisburgo
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodniej Austrii, stolica kraju związkowego Salzburg (1.2);

Samanta /sãˈmãnta/ (pn)
Samanta, Samantha
  imię żeńskie;

Samaria /sãˈmarʲja/ (pn)
Samaria
  (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Izraela i Autonomii Palestyńskiej, między Galileą a Judeą;
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasta położonego w Samarii (1.1); współcześnie ruiny;

Samarkanda (pn)
Samarcanda
  (geografia, geograficzny) miasto w Uzbekistanie;

Samarytanin (n)
samaritano
  (etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek małej semickiej grupy etniczno-religijnej żyjącej w Izraelu i Autonomii Palestyńskiej i wyznającej samarytanizm, potomek mieszkańców starożytnej Samarii oraz imigrantów z Mezopotamii;
  (etnografia, etnograficzny) (biblijny) mieszkaniec starożytnej Samarii

Samarytanka (n)
samaritana
  (etnografia, etnograficzny) (biblijny) mieszkanka starożytnej Samarii

Samcche-Dżawachetia (pn)
Samtskhe-Javakheti
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) jednostka administracyjna w południowej Gruzji;

Samoa /sãˈmɔa/ (pn)
Samoa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Oceanii ze stolicą w Apia;

Samoa Amerykańskie /sãˈmɔa ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲcɛ/ (pn)
Samoa Americane, Samoa americane
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Samoanka /ˌsãmɔˈãŋka/ (n)
samoana
  obywatelka Samoa

Samoańczyk /ˌsãmɔˈãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
samoano
  obywatel Samoa

Samotraka (pn)
Samotracia
  (geografia, geograficzny) wyspa grecka na Morzu Trackim;

Samson /ˈsãmsɔ̃n/ (pn)
Sansone
  (biblijny) imię męskie;

Samuel /sãˈmu<sup>w</sup>ɛl/ (pn)
Samuele
  imię męskie;

Samuela (pn)
Samuela
  imię żeńskie;

San Francisco (pn)
San Francisco
  (geografia, geograficzny) miasto w USA, w stanie Kalifornia;

San Giovanni Rotondo (pn)
San Giovanni Rotondo
  (geografia, geograficzny) miejscowość i ośrodek kultu religijnego we Włoszech;

San Marino /ˈsãn maˈrʲĩnɔ/ (pn)
San Marino
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

San Remo (pn)
Sanremo
  (geografia, geograficzny) miasto i ośrodek turystyczny we Włoszech;

Sankt Moritz (pn)
San Maurizio
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii, w Gryzonii, kurort i ośrodek sportów zimowych;

Sanmarynka /ˌsãnmaˈrɨ̃nka/ (n)
sammarinese
  obywatelka San Marino

Sanmaryńczyk /ˌsãnmaˈrɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
sammarinese
  obywatel San Marino

Santiago /sãnˈtʲjaɡɔ/ (pn)
Santiago del Cile
  (geografia, geograficzny) stolica Chile;

Sara /ˈsara/ (pn)
Sara
  imię żeńskie;
  (biblijny) postać biblijna, żona patriarchy Abrahama;

Saragossa /ˌsaraˈɡɔsːa/ (pn)
Saragozza
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Hiszpanii;

Sarajewo /ˌsaraˈjɛvɔ/ (pn)
Sarajevo
  (geografia, geograficzny) stolica Bośni i Hercegowiny;

Sarapuł (pn)
Sarapul
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Udmurcji, położone nad Kamą;

Sarcia (pn)
Saretta, Sarina
  imię żeńskie (zdrobniale) Sara

Sardynia /sarˈdɨ̃ɲja/ (pn)
Sardegna
  (geografia, geograficzny) duża włoska wyspa na Morzu Śródziemnym;

Sardyńczyk /sarˈdɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
sardo
  mieszkaniec Sardynii lub osoba płci męskiej pochodząca z Sardynii

Sarunia (pn)
Saretta, Sarina
  imię żeńskie (zdrobniale) Sara

Satledź (pn)
Sutlej
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca przez Chiny, Indie oraz Pakistan, lewy dopływ Indusu;

Saturn /ˈsaturn/ (pn)
Saturno
  (mitologia rzymska) bóg rolnictwa i zasiewów;
  (astronomia, astronomiczny) szósta według oddalenia od Słońca i druga największa planeta Układu Słonecznego;

Saudyjczyk /sawˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
saudita
  obywatel Arabii Saudyjskiej

Saudyjka /sawˈdɨjka/ (n)
saudita
  obywatelka Arabii Saudyjskiej

Saul /sawl/ (pn)
Saul
  (biblijny) postać biblijna, król Izraela
  imię męskie;

Scholastyka /sxɔˈlastɨka/ (pn)
Scolastica
  imię żeńskie;

Schwyz (pn)
Svitto
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Szwajcarii;

Scypion (pn)
Scipione
  imię męskie;

Seattle (pn)
Seattle
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w stanie Waszyngton, w Stanach Zjednoczonych;

Sebastian /sɛˈbastʲjãn/ (pn)
Sebastiano
  imię męskie;

Sebastiana (pn)
Sebastiana
  imię żeńskie

Sedan (pn)
Sedan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Ardeny;

Sefora (pn)
Sefora, Zippora
  (biblijny) żona Mojżesza;
Sefora
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie

Sekstant /ˈsɛkstãnt/ (pn)
Sestante
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Sekwana /sɛˈkfãna/ (pn)
Senna
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnej Francji, przepływająca przez Paryż;

Seleucja (pn)
Seleucia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) toponim, nazwa szeregu starożytnych miast na świecie;

Selinunt (pn)
Selinunte
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne greckie miasto założone w południowo-zachodniej części Sycylii, zniszczone w 408 r. p.n.e. przez Kartagińczyków;

Sem (pn)
Sem
  (biblijny) postać starotestamentowa, protoplasta Semitów;

Semita /sɛ̃ˈmʲita/ (n)
semita
  (etnografia, etnograficzny) członek jednego ze spokrewnionych etnicznie ludów zamieszkujących Azję południowo-zachodnią (Bliski Wschód) i północną Afrykę, tj. Arabów, Aramejczyków, Babilończyków, Kartagińczyków, Etiopczyków, Hebrajczyków i Fenicjan;

Semitka (n)
semita
  (etnografia, etnograficzny) członkini jednego ze spokrewnionych etnicznie ludów zamieszkujących Azję południowo-zachodnią (Bliski Wschód) i północną Afrykę, tj. Arabów, Aramejczyków, Babilończyków, Kartagińczyków, Etiopczyków, Hebrajczyków i Fenicjan

Senegal /sɛ̃ˈnɛɡal/ (pn)
Senegal
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej części Afryce, ze stolicą w Dakarze;
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Afryce;

Senegalczyk /ˌsɛ̃nɛˈɡalʧ̑ɨk/ (n)
senegalese
  obywatel, mieszkaniec Senegalu

Senegalka /ˌsɛ̃nɛˈɡalka/ (n)
senegalese
  obywatelka, mieszkanka Senegalu

Serafin (pn)
Serafino
  imię męskie;

Serb /sɛrp/ (n)
serbo
  człowiek narodowości serbskiej, mieszkaniec Serbii

Serbia /ˈsɛrbʲja/ (pn)
Serbia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj w Europie, powstał po rozpadzie Serbii i Czarnogóry;

Serbia i Czarnogóra /ˈsɛrbʲja ˌi‿ʧ̑arnɔˈɡura/ (pn)
Serbia e Montenegro
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne państwo w Europie;

Serbka /ˈsɛrpka/ (n)
serba
  kobieta lub dziewczyna narodowości serbskiej, obywatelka Serbii, mieszkanka Serbii

Serena /sɛˈrɛ̃na/ (pn)
Serena
  imię żeńskie;

Sergiusz /ˈsɛrʲɟuʃ/ (pn)
Sergio
  imię męskie;

Sergiuszowy (possessiveAdjective)
di Sergio
  (przestarzałe, przestarzały) (gwara, gwarowe) taki, który należy do Sergiusza

Seszele /sɛˈʃɛlɛ/ (pn)
Seychelles
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) afrykańskie wyspiarskie państwo na Oceanie Indyjskim;
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Indyjskim;

Set /sɛt/ (pn)
Set
  (biblijny) postać biblijna, syn prarodziców;
Seth
  (mitologia egipska) demoniczne bóstwo egipskie, pan pustyń i chaosu;

Seul /ˈsɛ<sup>w</sup>ul/ (pn)
Seul, Seoul
  (geografia, geograficzny) stolica Korei Południowej;

Seweryn /sɛˈvɛrɨ̃n/ (pn)
Severino
  imię męskie;

Sewilla /sɛˈvʲilːa/ (pn)
Siviglia
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Andaluzji;

Sfederowane Stany Mikronezji /ˌsfɛdɛrɔˈvãnɛ ˈstãnɨ ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲji/ (pn)
Stati Federati di Micronesia
  (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Sfinks (n)
Sfinge
  (mitologia grecka) stwór z głową niewieścią i tułowiem lwa żyjący pod Tebami;

Siedmiogród /ɕɛdˈmʲjɔɡrut/ (pn)
Transilvania
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina w środkowej Rumunii;

Siedmiorzecze (pn)
Semirech'e
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Środkowej nad granicą chińską, obecnie należący w większości do Kazachstanu, częściowo do Kirgistanu i Chin;

Siena /ˈsʲjɛ̃na/ (pn)
Siena
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone w Toskanii; stolica prowincji Siena (1.2);

Sienenka (n)
Senese
  mieszkanka regionu Sieny

Sieneńczyk (n)
Senese
  (geografia, geograficzny) mieszkaniec regionu Sieny

Sierpuchow (pn)
Serpuchov
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie moskiewskim, nad Oką;

Sierra Leone /ˈsʲjɛrːa lɛˈɔ̃nɛ/ (pn)
Sierra Leone
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą we Freetown;

Sierraleonka /ˌsʲjɛrːalɛˈɔ̃ŋka/ (n)
sierraleonese
  obywatelka Sierra Leone

Sierraleończyk /ˌsʲjɛrːalɛˈɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
sierraleonese
  obywatel Sierra Leone

Sieć /ɕɛ̇ʨ̑/ (pn)
Reticolo
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Sikoku (pn)
Shikoku
  (geografia, geograficzny) wyspa nad Oceanem Spokojnym, najmniejsza z wysp japońskich;

Simona /sʲĩˈmɔ̃na/ (pn)
Simona
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie

Singapur /sʲĩŋˈɡapur/ (pn)
Singapore
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) miasto-państwo w Azji;

Singapurczyk /ˌsʲĩŋɡaˈpurʧ̑ɨk/ (n)
singaporiano
  obywatel Singapuru

Singapurka /ˌsʲĩŋɡaˈpurka/ (n)
singaporiana
  obywatelka Singapuru

Skandynaw /skãnˈdɨ̃naf/ (pn)
scandinavo
  mieszkaniec Skandynawii

Skandynawia /ˌskãndɨ̃ˈnavʲja/ (n)
Scandinavia
  (geografia, geograficzny) region północnej Europy obejmujący kraje Danię, Norwegię i Szwecję;

Skandynawka /ˌskãndɨ̃ˈnafka/ (n)
scandinava
  mieszkanka Skandynawii

Skopje /ˈskɔpʲjɛ/ (pn)
Skopje
  (geografia, geograficzny) stolica Macedonii Północnej;

Skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (pn)
Scorpione
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) ósmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 października do 21 listopada;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny częściowo latem, nisko nad horyzontem;

Smok /smɔk/ (pn)
Dragone
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Socza (pn)
Isonzo
  (geografia, geograficzny) rzeka przepływająca przez Włochy i Słowenię, wypływa z Alp Julijskich i uchodzi do Zatoki Weneckiej;

Sodoma /sɔˈdɔ̃ma/ (pn)
Sodoma
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) biblijne miasto kananejskie w pobliżu Morza Martwego;

Sofia /ˈsɔfʲja/ (pn)
Sofia
  (geografia, geograficzny) stolica Bułgarii;

Sofoniasz (pn)
Sofonia
  (biblijny) imię męskie;

Sofroniusz (pn)
Sofronio
  imię męskie;

Sogdiana (pn)
Sogdiana
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w Azji Środkowej leżąca nad rzeką Zarafszan, między rzekami Amu-darią i Syr-darią, na północ od Margiany i Baktrii, a na wschód od Fergany;

Sokrates /sɔˈkratɛs/ (pn)
Socrate
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) starożytny, grecki filozof;
  imię męskie;

Solon /ˈsɔlɔ̃n/ (pn)
Solone
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta, mąż stanu i prawodawca ateński żyjący na przełomie VII i VI w. p.n.e.;

Solura (pn)
Soletta
  (geografia, geograficzny) (administracja) niemieckojęzyczny kanton w północno-zachodniej Szwajcarii;
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Szwajcarii, w kantonie Solura (1.2), nad rzeką Aare;

Somalia /sɔ̃ˈmalʲja/ (pn)
Somalia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Mogadiszu;

Somalijczyk /ˌsɔ̃maˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
somalo
  obywatel Somalii

Somalijka /ˌsɔ̃maˈlʲijka/ (n)
somala
  obywatelka Somalii

Sonia /ˈsɔ̃ɲja/ (pn)
Sonia
  imię żeńskie;

Sopot /ˈsɔpɔt/ (pn)
Sopot
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto powiatowe i nadmorski kurort w Polsce, w województwie pomorskim;

Sorrento (pn)
Sorrento
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Neapol;

Soter (pn)
Sotero
  imię męskie;

Sowiet /ˈsɔvʲjɛt/ (n)
sovietico
  (potocznie, potoczny) obywatel Związku Radzieckiego

Sperlonga (pn)
Sperlonga
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w południowym Lacjum, w prowincji Latina;

Spider-Man (pn)
Uomo Ragno
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna postać komiksowa i filmowa;

Spitsbergen /ʃpʲiʣ̑ˈbɛrɡɛ̃n/ (pn)
Spitsbergen
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Arktycznym, na północ od Norwegii;

Spoleto (pn)
Spoleto
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Umbria, w prowincji Perugia;

Sri Dźajawardanapura Kotte /ˈsrʲi ˌʥ̑äjavardãnaˈpura ˈkɔtːɛ/ (pn)
Sri Jayawardenapura Kotte
  (geografia, geograficzny) stolica Sri Lanki;

Sri Lanka /ˈsrʲi ˈlãnka/ (pn)
Sri Lanka
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji na wyspie Cejlon;

Stambuł /ˈstãmbuw/ (pn)
Istanbul
  (geografia, geograficzny) największe miasto Turcji, leżące nad Bosforem, na dwóch kontynentach;

Stanisław /stãˈɲiswaf/ (pn)
Stanislao
  imię męskie;

Stany Zjednoczone /ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ/ (pn)
Stati Uniti, Stati Uniti d'America
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;

Stara Saksonia (pn)
Antica Sassonia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-zachodnich Niemczech, pokrywająca się w dużej mierze z obecną Dolną Saksonią, gdzie mieściły się we wczesnym średniowieczu siedziby plemienia Sasów a później księstwo Saksonii;

Stare Miasto (pn)
Città Vecchia
  (administracja) (geografia, geograficzny) toponim, nazwa dzielnicy w szeregu polskich miast;

Stary Testament /ˈstarɨ tɛˈstãmɛ̃nt/ (pn)
Antico Testamento, Primo Testamento, Vecchio Testamento
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część Biblii, w skład której wchodzą księgi przejęte z judaizmu, napisane przed naszą erą;

Stawropol (pn)
Stàvropol
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Rosji, stolica Kraju Stawropolskiego;

Stefan /ˈstɛfãn/ (pn)
Stefano
  imię męskie;

Stefania /stɛˈfãɲja/ (pn)
Stefania
  imię żeńskie;

Stella /ˈstɛlːa/ (pn)
Stella
  imię żeńskie;

Stolica Apostolska /stɔˈlʲiʦ̑a ˌːpɔˈstɔlska/ (pn)
Santa Sede
  (geografia, geograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) siedziba papieża, Watykan

Stolica Święta (pn)
Santa Sede
  (geografia, geograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) siedziba papieża, Watykan
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) organ władzy zwierzchniej w Kościele katolickim

Stralsund (pn)
Stralsund
  (geografia, geograficzny) (administracja) nadbałtyckie miasto powiatowe i hanzeatyckie w niemieckim kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie; ;

Strasburg (pn)
Strasburgo
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica Alzacji;

Strefa Gazy /ˈstrɛfa ˈɡazɨ/ (pn)
Striscia di Gaza
  część Autonomii Palestyńskiej na wybrzeżu śródziemnomorskim;

Strzała /ˈsṭʃawa/ (pn)
Freccia
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Strzelec /ˈsṭʃɛlɛʦ̑/ (pn)
Sagittario
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziewiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 listopada do 21 grudnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;

Stuttgart (pn)
Stoccarda
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica i największe miasto kraju związkowego Badenia-Wirtembergia;

Styks (pn)
Stige
  (mitologia grecka) główna rzeka Hadesu;

Styria (pn)
Stiria
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w środkowej Europie, podzielona między Austrię i Słowenię;

Suazi (pn)
Swaziland
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawna nazwa państwa Eswatini;

Suchona (pn)
Suchona
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na północy europejskiej części Rosji na wschód od jeziora Ładoga, tworzy Dwinę po połączeniu się z Jugiem;

Sucre /ˈsukrɛ/ (pn)
Sucre
  (geografia, geograficzny) stolica Boliwii;

Sudan /ˈsudãn/ (pn)
Sudan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Sudan Południowy /ˈsudãn ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (pn)
Sudan del Sud
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Sudanka /suˈdãnka/ (n)
sudanese
  mieszkanka Sudanu, obywatelka Sudanu albo Sudanu Południowego

Sudańczyk /suˈdãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
sudanese
  mieszkaniec Sudanu, obywatel Sudanu albo Sudanu Południowego

Sudety /suˈdɛtɨ/ (pn)
Sudeti
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski na pograniczu Polski i Czech, rozciągającym się pomiędzy Doliną Łaby a Bramą Morawską;

Suez /ˈsu<sup>w</sup>ɛs/ (pn)
Suez
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w Egipcie;

Sugoj (pn)
Sugoj
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie magadańskim; prawy dopływ Kołymy;

Sulejman (pn)
Solimano
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie

Sumatra /sũˈmatra/ (pn)
Sumatra
  (geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Wielkich Wysp Sundajskich;

Suna /ˈsũna/ (pn)
Suna
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, w należącej do tego państwa Republice Karelii;

Sungari (pn)
Songhua
  (geografia, geograficzny) rzeka w Mandżurii w Chinach, prawobrzeżny i zarazem największy dopływ Amuru;

Surami (pn)
Surami
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w środkowej Gruzji, w regionie Wewnętrzna Kartlia;

Surchan-daria (pn)
Surkhan Darya
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w południowo-wschodnim Uzbekistanie, prawy dopływ Amu-darii;

Surinam /suˈrʲĩnãm/ (pn)
Suriname
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Paramaribo;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Surinamie (1.1);

Surinamczyk /ˌsurʲĩˈnãmʧ̑ɨk/ (n)
surinamese
  obywatel Surinamu

Surinamka /ˌsurʲĩˈnãmka/ (n)
surinamese
  obywatelka Surinamu

Suva (pn)
Suva
  (geografia, geograficzny) stolica Fidżi;

Suza (pn)
Shush
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Iranie, w ostanie Chuzestan;

Swanetia (pn)
Svanezia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina w północno-zachodniej Gruzji;

Swijaga (pn)
Svijaga
  (geografia, geograficzny) rzeka w europejskiej części Rosji, prawy dopływ Wołgi;

Syberia /sɨˈbɛrʲja/ (pn)
Siberia
  (geografia, geograficzny) azjatycka część Rosji;

Syberyjka (pn)
siberiana
  (etnografia, etnograficzny) mieszkanka Syberii

Sybilla /sɨˈbʲilːa/ (pn)
Sibilla
  imię żeńskie;

Sybiraczka /ˌsɨbʲiˈraʧ̑ka/ (n)
siberiana
  mieszkanka Syberii

Sybirak /sɨˈbʲirak/ (n)
siberiano
  mieszkaniec Syberii

Sychem (pn)
Sichem
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) starożytne miasto w środkowej Palestynie, przejściowo stolica Samarii;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie; jedno z imion biblijnych

Sycylia /sɨˈʦ̑ɨlʲja/ (pn)
Sicilia
  (geografia, geograficzny) (administracja) wyspa na Morzu Śródziemnym i autonomiczny region administracyjny we Włoszech;

Sycylijczyk /ˌsɨʦ̑ɨˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
siciliano
  mieszkaniec Sycylii, osoba pochodząca z Sycylii

Sycylijka (n)
siciliana
  mieszkanka Sycylii, kobieta z tej wyspy

Sydney (pn)
Sydney
  (geografia, geograficzny) największe miasto Australii;

Sydon /ˈsɨdɔ̃n/ (pn)
Sidone
  (geografia, geograficzny) trzecie pod względem wielkości miasto Libanu, położone na wybrzeżu Morza Śródziemnego;

Sydoniusz (pn)
Sidonio
  imię męskie

Syjam /ˈsɨjãm/ (pn)
Siam
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna nazwa Tajlandii

Syjamczyk (n)
siamese
  (historia, historyczny, historycznie) obywatel Syjamu

Syjamka (n)
siamese
  (historia, historyczny, historycznie) obywatelka Syjamu

Syjon (pn)
Sion
  (geografia, geograficzny) (biblijny) figuratywne określenie całej Jerozolimy
  (geografia, geograficzny) jedno ze wzgórz Jerozolimy;

Sykstus /ˈsɨkstus/ (pn)
Sisto
  imię męskie;

Sylas (pn)
Sila
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Sylwan (pn)
Silvano
  (mitologia rzymska) bóg rolnictwa i opiekun majątku domowego;

Sylweriusz (pn)
Silverio
  imię męskie;

Sylwester /sɨlˈvɛstɛr/ (pn)
Silvestro
  imię męskie;

Sylwia /ˈsɨlvʲja/ (pn)
Silvia
  imię żeńskie;

Sylwiusz /ˈsɨlvʲjuʃ/ (pn)
Silvio
  imię męskie;

Sym (pn)
Sym
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, lewy dopływ Jeniseju;

Symeon /sɨ̃ˈmɛɔ̃n/ (pn)
Simeone
  imię męskie;

Symferopol /ˌsɨ̃w̃fɛˈrɔpɔl/ (pn)
Sinferopoli, Simferopoli
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, stolica Republiki Autonomicznej Krymu;

Symplicjusz (pn)
Simplicio
  imię męskie;

Synopa (pn)
Sinope
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Turcji, port nad Morzem Czarnym;

Syr-daria (pn)
Syr Darya
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Uzbekistanie, Tadżykistanie i Kazachstanie, powstaje z połączenia rzek Naryn i Kara-daria;

Syrach (pn)
Sira, Siracide
  (biblijny) autor starotestamentalnej Księgi Syracydesa

Syracydes (pn)
Siracide
  (biblijny) autor starotestamentalnej Księgi Syracha

Syrakuzy (pn)
Siracusa
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone na wschodnim wybrzeżu Sycylii;

Syrdaria (pn)
Syrdarya
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, w wilajecie syrdaryjskim;

Syria /ˈsɨrʲja/ (pn)
Siria
  (geografia, geograficzny) kraj w Azji;

Syryjczyk /sɨˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
siriano
  obywatel Syrii lub mieszkaniec Syrii

Syryjka /sɨˈrɨjka/ (n)
siriana
  obywatelka Syrii

Syryjska Republika Arabska /sɨˈrɨjska rɛˈpublʲika ːˈrapska/ (pn)
Repubblica Araba di Siria
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Syrii

Sysoła (pn)
Sysola
  (geografia, geograficzny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, lewy dopływ Wyczegdy;

Syzyf (pn)
Sisifo
  (mitologia grecka) mityczny król Koryntu, skazany przez bogów na wtaczanie głazu na szczyt góry;

Syłwa (pn)
Sylva
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie swierdłowskim i Kraju Permskim, uchodzi do Zbiornika Kamskiego;

Szafuza (pn)
Sciaffusa
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Szwajcarii, nad Renem, przy granicy z Niemcami, stolica kantonu Szafuza (1.2);

Szanghaj (pn)
Shanghai
  (geografia, geograficzny) największe miasto w Chinach, nad rzeką Jangcy;

Szardara (pn)
Šardara
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Kazachstanie;

Szaweł (pn)
Saulo
  (biblijny) pierwotne imię apostoła Pawła

Szczecin /ˈʃʧ̑ɛʨ̑ĩn/ (pn)
Stettino
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica województwa zachodniopomorskiego;

Szechina (pn)
Shekhinah
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) widoczna obecność Boga w świecie, jego immanencja występująca w wierzeniach judaistycznych, czasem personifikowana i rozumiana jako boski pierwiastek żeński lub jedno z wielu imion Boga;

Szeksna (pn)
Šeksna
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w europejskiej Rosji, lewy dopływ Wołgi;

Szekspirowski (possessiveAdjective)
scespiriano, shakespeariano
  należący do Szekspira

Sziraz (pn)
Shiraz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Iranie u podnóża gór Zagros, ośrodek administracyjny ostanu Fars i dawna stolica Persji;

Sziszapangma (pn)
Shisha Pangma
  (geografia, geograficzny) ośmiotysięcznik na terytorium Tybetu w Wysokich Himalajach;

Szkocja /ˈʃkɔʦ̑ʲja/ (pn)
Scozia
  (geografia, geograficzny) część Wielkiej Brytanii, dawniej niepodległe państwo;

Szkodra (pn)
Scutari
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Albanii;

Szkop (n)
crucco, cruco
  (pogardliwie, pogardliwy) Niemiec;

Szkot /ʃkɔt/ (n)
scozzese
  mieszkaniec Szkocji

Szkotka /ˈʃkɔtka/ (n)
scozzese
  mieszkanka Szkocji

Szopenowski (possessiveAdjective)
chopiniano
  należący do Szopena

Sztokholm /ˈʃtɔkxɔlm/ (pn)
Stoccolma
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Szwecji;

Szuja (pn)
Šuja
  (geografia, geograficzny) (administracja) rosyjskie miasto położone na wschód od Moskwy, w obwodzie iwanowskim;

Szwabia /ˈʃfabʲja/ (pn)
Svevia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna i etniczna kraina Niemiec, obecnie położona głównie na terenie Badenii-Wirtembergii, ale także części Bawarii oraz Szwajcarii i Francji;

Szwajcar /ˈʃfajʦ̑ar/ (n)
svizzero
  (wojskowość, wojskowy) członek Gwardii Szwajcarskiej
svizzero, elvetico
  obywatel Szwajcarii

Szwajcaria /ʃfajˈʦ̑arʲja/ (pn)
Svizzera
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Bernie;

Szwajcarka /ʃfajˈʦ̑arka/ (n)
elvetica, svizzera
  obywatelka Szwajcarii

Szwecja /ˈʃfɛʦ̑ʲja/ (pn)
Svezia
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie, położone w środkowej części Półwyspu Skandynawskiego;

Szwed /ʃfɛt/ (n)
svedese
  człowiek narodowości szwedzkiej, obywatel Szwecji, mieszkaniec Szwecji

Szwedka /ˈʃfɛtka/ (n)
svedese
  kobieta narodowości szwedzkiej lub obywatelka Szwecji

Szybenik (pn)
Sebenico
  (geografia, geograficzny) miasto w Chorwacji, w środkowej Dalmacji;

Szymon /ˈʃɨ̃mɔ̃n/ (pn)
Simone
  imię męskie;

São Tomé /ˈsãɔ tɔ̃ˈmɛ/ (pn)
São Tomé
  (geografia, geograficzny) stolica Wysp Świętego Tomasza i Książęcej;

Sąd Najwyższy (pn)
corte suprema
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) naczelny sąd w państwie;

Sąd Ostateczny /ˈsɔ̃nt ˌɔstaˈtɛʧ̑nɨ/ (n)
Giudizio finale, Giudizio universale
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie, judaizmie i islamie: moment, w którym Bóg dokona ostatecznego sądu nad ludźmi i określi, którzy z nich zostaną zbawieni, a którzy potępieni;

Słowacja /swɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
Slovacchia
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Środkowej;

Słowaczka /swɔˈvaʧ̑ka/ (n)
slovacca
  osoba płci żeńskiej narodowości słowackiej, obywatelka Słowacji, mieszkanka Słowacji

Słowak /ˈswɔvak/ (n)
slovacco
  człowiek narodowości słowackiej, obywatel Słowacji, mieszkaniec Słowacji;

Słowenia /swɔˈvɛ̃ɲja/ (pn)
Slovenia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Lublanie;

Słoweniec /swɔˈvɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
sloveno
  człowiek narodowości słoweńskiej, obywatel Słowenii, mieszkaniec Słowenii

Słowenka /swɔˈvɛ̃ŋka/ (pn)
slovena
  kobieta narodowości słoweńskiej

Słowianin /swɔˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
slavo
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy;

Słowianka /swɔˈvʲjãnka/ (n)
slava
  (etnografia, etnograficzny) przedstawicielka jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy

Słońce /ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (pn)
Sole, sole
  (astronomia, astronomiczny) centralne ciało niebieskie Układu Słonecznego; najbliższa Ziemi gwiazda; w dzień najjaśniejszy obiekt na niebie;

T-shirt (n)
maglietta
  (krawiectwo) koszulka z krótkim rękawem

TV (acronym)
TV
  = telewizja

Tabor (pn)
Tabor
  (geografia, geograficzny) (biblijny) góra w Galilei na północy Izraela;
  (geografia, geograficzny) jeden z grzbietów górskich w Pieninach;
  (geografia, geograficzny) nazwa cieków wodnych w Izraelu i Polsce
  (geografia, geograficzny) toponim, nazwa miast, miejscowości, gmin lub ich części w Polsce i innych krajach

Tadeusz /taˈdɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Taddeo
  imię męskie;

Tadź Mahal (pn)
Taj Mahal
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) mauzoleum w indyjskim mieście Agra, wzniesione przez Szahdżahana, władcę z dynastii Wielkich Mogołów, dla zmarłej żony Mumtaz Mahal;

Tadżykistan /ˌtaʤ̑ɨˈcistãn/ (pn)
Tagikistan
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Tag /tak/ (pn)
Tago
  (geografia, geograficzny) rzeka na Półwyspie Iberyjskim;

Taganrog (pn)
Taganrog
  (geografia, geograficzny) (administracja) portowe miasto nad Morzem Azowskim w Rosji, w obwodzie rostowskim;

Tajlandczyk /tajˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
tailandese, thailandese
  obywatel Tajlandii

Tajlandia /tajˈlãndʲja/ (pn)
Thailandia Tailandia, Tailandia, Thailandia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Tajmyra (pn)
Tajmyra
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji na półwyspie Tajmyr, na północy Kraju Krasnojarskiego, przepływająca przez jezioro Tajmyr;

Tajwan /ˈtajvãn/ (n)
Taiwan
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Spokojnym;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Chińska, państwo na wyspie Tajwan (1.1), przez Chińską Republikę Ludową uznawane za zbuntowaną prowincję;

Tajwańczyk /tajˈvãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
taiwanese
  mieszkaniec Tajwanu

Tamara /tãˈmara/ (pn)
Tamara
  imię żeńskie;

Tambow (pn)
Tambov
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w środku europejskiej części Rosji, położone nad rzeką Cną;

Tamiza /tãˈmʲiza/ (pn)
Tamigi
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowej Anglii;

Tanganika (pn)
Tanganica
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kontynentalna część Tanzanii, była kolonia Cesarstwa Niemieckiego, a między 1961 a 1964 niepodległe państwo;
  (geografia, geograficzny) jezioro w Afryce Wschodniej w strefie ryftu wschodnioafrykańskiego;

Tantal /ˈtãntal/ (pn)
Tantalo
  (mitologia grecka) syn Zeusa i Pluto, ojciec Niobe i Pelopsa, władca góry Sipylos w Lidii;

Tanzania /tãw̃ˈzãɲja/ (n)
Tanzania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Dodoma;

Tanzanka /tãw̃ˈzãŋka/ (n)
tanzaniana
  obywatelka Tanzanii

Tanzańczyk /tãw̃ˈzãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
tanzaniano
  obywatel Tanzanii

Tara /ˈtara/ (pn)
Tara
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na pograniczu obwodów nowosybirskiego i omskiego w Rosji, prawy dopływ Irtysza;

Tarcza /ˈtarʧ̑a/ (pn)
Scudo
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Tarent /ˈtarɛ̃nt/ (pn)
Taranto
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w regionie Apulia, w prowincji Tarent (1.2), w południowych Włoszech;

Tarnopol (pn)
Ternopil'
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie;

Tars (pn)
Tarso
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w południowej Azji Mniejszej, obecnie tureckie Tarsus;

Tarsycjusz (pn)
Tarcisio, Tarciso, Tarsicio, Tarsizio
  imię męskie;

Tartar (pn)
Tartaro
  (biblijny) piekło
  (mitologia grecka) najniższa część krainy podziemia;
  (mitologia, mitologiczny) bóstwo personifikujące otchłanie podziemi, syn Gai i Etera;

Tartus (pn)
Tartus
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;

Tarym (pn)
Tarim
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w zachodnich Chinach, w bezodpływowej Kotlinie Kaszgarskiej;

Tasiejewa (pn)
Taseeva
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, powstaje z połączenia Czuny i Biriusy, uchodzi do Angary;

Tasmania /tasˈmãɲja/ (pn)
Tasmania
  (geografia, geograficzny) wyspa u wybrzeża Australii;

Tatry /ˈtatrɨ/ (pn)
Tatra
  (geografia, geograficzny) góry w Polsce i Słowacji;

Tawda (pn)
Tavda
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w dorzeczu Obu, lewy dopływ rzeki Toboł;

Taz (pn)
Taz
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, na zachodniej Syberii, uchodzi do Zatoki Tazowskiej;

Tbilisi /ˌtbʲiˈlʲisʲi/ (pn)
Tbilisi
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Gruzji;

Tebriz (pn)
Tabriz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodnim Iranie;

Teby (pn)
Tebe
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w Górnym Egipcie, położone nad Nilem;
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji, w Beocji;

Tedżen (pn)
Tejen
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Turkmenistanie, w wilajecie achalskim;

Teheran /tɛˈxɛrãn/ (pn)
Teheran
  (geografia, geograficzny) stolica Iranu;

Tejrezjasz (n)
Tiresia
  (mitologia grecka) wróżbita z rodu Spartów, syn nimfy Chariklo

Teksas /ˈtɛksas/ (pn)
Texas
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Teksańczyk (n)
texano
  mieszkaniec Teksasu

Tel Awiw (pn)
Tel Aviv
  (geografia, geograficzny) właściwie Tel Awiw-Jafa, miasto w Izraelu nad Morzem Śródziemnym;

Telawi (pn)
Telavi
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Gruzji, stolica regionu Kachetia;

Telesfor /tɛˈlɛsfɔr/ (pn)
Telesforo
  imię męskie;

Temistokles (pn)
Temistocle
  (historia, historyczny, historycznie) polityk i wódz ateński;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Teneryfa (pn)
Tenerife, Teneriffa
  (geografia, geograficzny) hiszpańska wyspa w archipelagu Wysp Kanaryjskich;

Teodor /tɛˈɔdɔr/ (pn)
Teodoro
  imię męskie;

Teodora /ˌtɛɔˈdɔra/ (pn)
Teodora
  imię żeńskie;

Teofil /tɛˈɔfʲil/ (pn)
Teofilo
  imię męskie;

Teofila (pn)
Teofila
  imię żeńskie

Tercjusz (pn)
Terzo
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Teresa /tɛˈrɛsa/ (pn)
Teresa
  imię żeńskie;

Termez (pn)
Termez
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej części Uzbekistanu, port na prawym brzegu Amu-darii;

Termopile /ˌtɛrmɔˈpʲilɛ/ (pn)
Termopili
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) strategiczne, wąskie przejście między pasmem górskim Oita a wodami Zatoki Malijskiej, prowadzące z Tesalii do Grecji środkowej w pobliżu miejscowości Lamia w Grecji;

Terni (pn)
Terni
  (geografia, geograficzny) (administracja) włoska prowincja położona w środkowej części kraju, w regionie Umbria;
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, położone w Umbrii;

Terpsychora /ˌtɛrpsɨˈxɔra/ (pn)
Tersicore
  (mitologia grecka) muza tańca i pieśni chóralnej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

Tertulian (pn)
Tertulliano
  imię męskie;

Tesaloniczanin (n)
tessalonicese
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Tesaloniki

Tessyn (pn)
Ticino
  (geografia, geograficzny) (rzadki, rzadko używany) Ticino, kanton w Szwajcarii;

Tezeusz /tɛˈzɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Teseo
  (mitologia grecka) heros ateński i pogromca Minotaura, syn Egeusza (albo Posejdona) i Ajtry;

Tierieszka (pn)
Tereška
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w południowej Rosji przeduralskiej, prawy dopływ Wołgi;

Timor Wschodni /ˈtʲĩmɔr ˈfsxɔdʲɲi/ (pn)
Timor Est, Timor Orientale
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Timpton (pn)
Timpton
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; prawy dopływ Ałdanu;

Tirana /tʲiˈrãna/ (pn)
Tirana
  (geografia, geograficzny) stolica Albanii;

Tirsa (pn)
Tirza
  (geografia, geograficzny) (biblijny) miasto w Samarii, stanowisko archeologiczne;

Tiung (pn)
Tjung
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Wiluju;

Tivoli (pn)
Tivoli
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum, w prowincji Rzym;

Tobiasz /ˈtɔbʲjaʃ/ (pn)
Tobia
  imię męskie;

Tobruk (pn)
Tobruch, Tobruk
  (geografia, geograficzny) miasto w Libii nad Morzem Śródziemnym;

Togijczyk /tɔˈɟijʧ̑ɨk/ (n)
togolese
  obywatel Togo

Togijka /tɔˈɟijka/ (n)
togolese
  obywatelka Togo

Togo /ˈtɔɡɔ/ (pn)
Togo
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Lomé;

Tokaj /ˈtɔkaj/ (pn)
Tokaj
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto powiatowe w północno-wschodnich Węgrzech;

Tokio /ˈtɔcɔ/ (pn)
Tokyo, Tokio
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Japonii;

Toledo (pn)
Toledo
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Hiszpanii;

Tomasz /ˈtɔ̃maʃ/ (pn)
Tommaso
  imię męskie;

Tompo (pn)
Tompo
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; prawy dopływ Ałdanu;

Tomsk (pn)
Tomsk
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe położone w syberyjskiej części Rosji, nad rzeką Tom;

Tonga /ˈtɔ̃ŋɡa/ (pn)
Tonga
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Oceanii;

Tonia /ˈtɔ̃ɲa/ (pn)
Tonia
  poufała forma żeńskiego imienia Antonina

Torżok (pn)
Toržok
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie twerskim, nad Twercą;

Toskania /tɔˈskãɲja/ (pn)
Toscana
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w środkowych Włoszech;

Toskanka (n)
toscana
  mieszkanka Toskanii

Toskańczyk /tɔˈskãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
toscano
  mieszkaniec Toskanii

Tours (pn)
Tours
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, nad rzeką Loarą, w Turenii;

Tracja (pn)
Tracia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina położona między dolnym Dunajem, Morzem Czarnym, Morzem Egejskim i rzeką Strymon, obecnie podzielona między Grecję, Turcję i Bułgarię;

Trajan (pn)
Traiano
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie

Transeufratea (pn)
Oltrefiume
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytny kraj na Bliskim Wschodzie, zależny od Babilonii

Treviso (pn)
Treviso
  (geografia, geograficzny) (administracja) włoska prowincja położona w regionie Wenecja Euganejska;
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska;

Triduum Paschalne (n)
Triduo pasquale
  (kościelny) w liturgii chrześcijańskiej dni od Wielkiego Czwartku do Niedzieli Wielkanocnej włącznie;

Triest (pn)
Trieste
  (geografia, geograficzny) portowe miasto w północno-wschodnich Włoszech, nad Morzem Adriatyckim, stolica regionu autonomicznego Friuli-Wenecja Julijska;

Tristan /ˈtrʲistãn/ (pn)
Tristano
  (mitologia celtycka) (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) imię bohatera tragicznej, niespełnionej miłości;

Troada (n)
Troade
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina w Azji Mniejszej, pomiędzy Morzem Egejskim a Hellespontem i rzeką Ajespos, obecnie jest to półwysep Biga;

Troick (pn)
Troick
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie czelabińskim, nad Ujem w dorzeczu Obu;

Troja /ˈtrɔja/ (pn)
Troia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w Troadzie u zachodnich wybrzeży Azji Mniejszej;

Troyes (pn)
Troyes
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, położone nad Sekwaną, w regionie Grand Est, historyczna stolica Szampanii;

Trybunał Konstytucyjny (n)
corte costituzionale, tribunale costituzionale
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) polski sąd, którego podstawowym zadaniem jest kontrolowanie zgodności z konstytucją ustaw oraz aktów prawnych niższej rangi niż ustawa;

Trydent (pn)
Trento
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i gmina w północnych Włoszech;
  (teologia, teologiczny) (historia, historyczny, historycznie) sobór trydencki
Trentino
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w północnych Włoszech;

Trydent-Górna Adyga (pn)
Trentino-Alto Adige
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w północnych Włoszech ze stolicą w Trydencie;

Trynidad i Tobago /trɨ̃ˈɲidat ˌi‿tɔˈbaɡɔ/ (pn)
Trinidad e Tobago
  (geografia, geograficzny) państwo w archipelagu Małych Antyli, położone u wybrzeży Ameryki Południowej;

Trypolis /trɨˈpɔlʲis/ (pn)
Tripoli
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Libii;
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Libanie nad Morzem Śródziemnym;

Trypolitanka (n)
tripolitana
  mieszkanka Trypolitanii

Trypolitańczyk (n)
tripolitano
  mieszkaniec Trypolitanii

Trzej Królowie /ˈṭʃɛj kruˈlɔvʲjɛ/ (pn)
Magi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postacie z biblijnej opowieści, które podążając za Gwiazdą Betlejemską przybyły do nowonarodzonego Chrystusa z darami;

Trójca Święta /ˈtrujʦ̑a ˈɕfʲjɛ̃nta/ (pn)
Santa Trinità, Trinità
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w doktrynie chrześcijańskiej: trzy postacie (Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty), pod którymi przejawia się jeden Bóg;

Trójkąt /ˈtrujkɔ̃nt/ (pn)
Triangolo
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Trójkąt Południowy /ˈtrujkɔ̃nt ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (pn)
Triangolo Australe
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Tuba /ˈtuba/ (pn)
Tuba
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, prawy dopływ Jeniseju;

Tukan /ˈtukãn/ (pn)
Tucano
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Tuluza /tuˈluza/ (pn)
Tolosa
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Francji, położone nad Garonną;

Tunezja /tũˈnɛzʲja/ (pn)
Tunisia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Tunezyjczyk /ˌtũnɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
tunisino
  obywatel Tunezji

Tunezyjka /ˌtũnɛˈzɨjka/ (n)
tunisina
  obywatelka Tunezji

Tunis /ˈtũɲis/ (pn)
Tunisi
  (geografia, geograficzny) stolica Tunezji;

Turcja /ˈturʦ̑ʲja/ (pn)
Turchia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na pograniczu Europy i Azji;

Turczynka /turˈʧ̑ɨ̃ŋka/ (n)
turca
  kobieta narodowości tureckiej, obywatelka Turcji, mieszkanka Turcji

Turecka Republika Cypru Północnego /tuˈrɛʦ̑ka rɛˈpublʲika ˈʦ̑ɨpru ˌpuwnɔʦ̑ˈnɛɡɔ/ (pn)
Repubblica Turca di Cipro del Nord
  państwo w północnej części Cypru, nieuznawane przez społeczność międzynarodową;

Turek /ˈturɛk/ (n)
turco
  osoba narodowości tureckiej lub obywatel Turcji

Turenia (pn)
Turenna
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna we Francji z głównym ośrodkiem w Tours;

Turgaj (pn)
Turgai
  (geografia, geograficzny) rzeka w północno-zachodnim Kazachstanie;

Turgowia (pn)
Turgovia
  (geografia, geograficzny) (administracja) niemieckojęzyczny kanton w północno-wschodniej Szwajcarii;

Turkmen /ˈturkmɛ̃n/ (n)
turkmeno
  obywatel Turkmenistanu

Turkmenbaszy (pn)
Türkmenbaşy
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe nad Morzem Kaspijskim, w zachodnim Turkmenistanie w wilajecie balkańskim;

Turkmenistan /ˌturkmɛ̃ˈɲistãn/ (pn)
Turkmenistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Azji Środkowej;

Turkmenka /turkˈmɛ̃ŋka/ (n)
turkmena
  obywatelka Turkmenistanu

Turks i Caicos (pn)
Turks e Caicos
  (geografia, geograficzny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii w Ameryce Środkowej, na Oceanie Atlantyckim;

Turuchan (pn)
Turuchan
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, lewy dopływ Jeniseju;

Turyn /ˈturɨ̃n/ (pn)
Torino
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnich Włoszech nad rzeką Pad; stolica Piemontu;

Turyngia /tuˈrɨ̃ŋʲɟja/ (pn)
Turingia
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Erfurcie;

Tuszetia (pn)
Tuscezia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Gruzji;

Tutanchamon (pn)
Tutankhamon
  (historia, historyczny, historycznie) jeden z faraonów;

Tutonczana (pn)
Tutončana
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Dolnej Tunguzki;

Tuvalu /tuˈvalu/ (pn)
Tuvalu
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo ze stolicą w Vaiaku, położone w Oceanii, na południe od równika;

Tuwalczyk /tuˈvalʧ̑ɨk/ (n)
tuvaluano
  obywatel Tuvalu

Tuwalka /tuˈvalka/ (n)
tuvaluana
  obywatelka Tuvalu

Twerca (pn)
Tverca
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Wołgi, do której wpada na terenie miasta Twer;

Tyber /ˈtɨbɛr/ (pn)
Tevere
  (geografia, geograficzny) rzeka we Włoszech przepływająca przez Rzym;

Tyberiada (pn)
Tiberiade
  (geografia, geograficzny) miasto w Izraelu, w Dystrykcie Północnym, nad Jeziorem Tyberiadzkim;

Tyberiusz /tɨˈbɛrʲjuʃ/ (pn)
Tiberio
  imię męskie;

Tybet /ˈtɨbɛt/ (pn)
Tibet
  (geografia, geograficzny) region historyczno-geograficzny położony na Wyżynie Tybetańskiej;
  kraj na Wyżynie Tybetańskiej

Tybetanka /ˌtɨbɛˈtãnka/ (n)
tibetana
  mieszkanka Tybetu

Tybetańczyk /ˌtɨbɛˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
tibetano
  mieszkaniec Tybetu, Tybetańskiego Regionu Autonomicznego

Tybinga (pn)
Tubinga
  (geografia, geograficzny) powiatowe miasto w południowo-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, siedziba rejencji Tybinga (1.2);

Tycjan /ˈtɨʦ̑ʲjãn/ (pn)
Tiziano
  imię męskie

Tym (pn)
Tym
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Obu;

Tymon /ˈtɨ̃mɔ̃n/ (pn)
Timone
  imię męskie

Tymoteusz /ˌtɨ̃mɔˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Timoteo
  imię męskie;

Tyr /tɨr/ (pn)
Tiro
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i port w południowym Libanie, na wybrzeżu Morza Śródziemnego, w starożytności miasto fenickie;

Tyrol /ˈtɨrɔl/ (pn)
Tirolo
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północnych Włoszech i w zachodniej Austrii, rozciąga się w Alpach Wschodnich, w dolinie górnego Innu, górnej Adygi i górnej Drawy;

Tyrolczyk (n)
tirolese
  mieszkaniec Tyrolu

Tyrolka (n)
tirolese
  mieszkanka Tyrolu

Tyrteusz (pn)
Tirteo
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta grecki, którego Ateńczycy wysłali w VII w. p.n.e. zamiast wojsk na pomoc Spartanom przeciw Meseńczykom, aby pieśniami natchnął Spartan do walki;

Tytus /ˈtɨtus/ (pn)
Tito
  imię męskie;

UE /u‿ˈɛ/ (acronym)
UE
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) (ekonomia, ekonomiczny) Unia Europejska

UGW /u‿ɟɛ‿ˈvu/ (acronym)
UEM
  = (ekonomia, ekonomiczny) Unia Gospodarcza i Walutowa;

UKF /u‿ka‿ˈɛf/ (acronym)
VHF
  (technologia, technika, techniczny) = fale ultrakrótkie;

Ubald (pn)
Ubaldo
  imię męskie;

Udine (pn)
Udine
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech, w regionie autonomicznym Friuli-Wenecja Julijska;

Uganda /uˈɡãnda/ (pn)
Uganda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Kampali;

Ugandyjczyk /ˌuɡãnˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
ugandese
  obywatel Ugandy

Ugandyjka /ˌuɡãnˈdɨjka/ (n)
ugandese
  obywatelka Ugandy

Ugarit (pn)
Ugarit
  (starożytność) (geografia, geograficzny) starożytne miasto-państwo i port o znaczeniu międzynarodowym, leżące nad Morzem Śródziemnym, na terenie obecnej Syrii;

Uglicz (pn)
Uglič
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej części Rosji, w obwodzie jarosławskim, nad Wołgą;

Ugra (pn)
Ugra
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Oki w dorzeczu Wołgi;

Uj (pn)
Uj
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji zauralskiej i Kazachstanie, lewy dopływ Tobołu w dorzeczu Obu;

Ukraina /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩna/ (pn)
Ucraina
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kijowie;

Ukraina Słobodzka (pn)
Sloboda Ucraina
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczno-geograficzna na pograniczu północno-wschodniej Ukrainy i południowo-zachodniej Rosji;

Ukrainiec /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩɲɛʦ̑/ (n)
ucraino
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości ukraińskiej, obywatel Ukrainy, mieszkaniec Ukrainy

Ukrainka /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩŋka/ (n)
ucraina
  (etnografia, etnograficzny) kobieta lub dziewczyna narodowości ukraińskiej, obywatelka Ukrainy, mieszkanka Ukrainy

Układ Słoneczny /ˈukwat swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (pn)
sistema solare
  (astronomia, astronomiczny) układ planetarny złożony ze Słońca, jako centralnego ciała niebieskiego, i ośmiu planet: Merkurego, Wenus, Ziemi, Marsa, Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna oraz z pięciu planet karłowatych, tysięcy planetoid, księżyców, komet, meteoroidów i materii międzyplanetarnej;

Ulisses (pn)
Ulisse
  (mitologia grecka) imię mitycznego króla Itaki, głównej postaci Odysei Homera

Uljanowsk (pn)
Ul'janovsk
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w południowo-zachodniej części Rosji nad Wołgą;

Ulm /ulm/ (pn)
Ulma
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w południowych Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Ulryk /ˈulrɨk/ (pn)
Ulrico
  imię męskie;

Ulryka /ulˈrɨka/ (pn)
Ulrica
  imię żeńskie;

Ulster /ˈulstɛr/ (pn)
Ulster
  (geografia, geograficzny) jedna z prowincji Irlandii znajdująca się w jej północno-wschodniej części;

Umbria /ˈũmbrʲja/ (pn)
Umbria
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech;

Umbryjczyk (n)
umbro
  mieszkaniec Umbrii

Umbryjka (n)
umbra
  mieszkanka Umbrii

Unia Europejska /ˈũɲja ˌɛwrɔˈpɛjska/ (pn)
Unione Europea, Unione europea
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja zrzeszająca 27 państw europejskich;

Uppsala /upˈsala/ (pn)
Uppsala
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwecji, w prowincji historycznej Uppland;

Ural /ˈural/ (pn)
Urali
  (geografia, geograficzny) góry w Rosji;
Ural
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji i Kazachstanie;

Uran /ˈurãn/ (pn)
Urano
  (astronomia, astronomiczny) siódma według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Urban /ˈurbãn/ (pn)
Urbano
  imię męskie;

Urbino (pn)
Urbino
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina w środkowych Włoszech, w regionie Marche, położona u podnóża Apeninu Umbryjsko-Marchijskiego;

Urgencz (pn)
Urgench
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-środkowym Uzbekistanie, w dolinie Amu-darii;

Uriasz (pn)
Uria
  (biblijny) imię męskie

Uriel (pn)
Uriel, Uriele, Uriello
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Urlyk (pn)
Ulderico, Ulrico
  imię męskie

Urmia (pn)
Urmia
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie;

Ursus (pn)
Orso, Urso
  imię męskie

Ursyn (pn)
Orsino
  imię męskie;

Urszula /urˈʃula/ (pn)
Orsola, Ursula
  imię żeńskie;

Urugwaj /uˈruɡvaj/ (pn)
Uruguay
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Urugwajczyk /ˌuruɡˈvajʧ̑ɨk/ (n)
uruguaiano
  obywatel Urugwaju

Urugwajka /ˌuruɡˈvajka/ (n)
uruguaiana
  obywatelka Urugwaju

Usa (pn)
Usa
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na północy europejskiej części Rosji, w Republice Komi, prawy dopływ Peczory;

Uzbek /ˈuzbɛk/ (n)
usbeco
  (etnografia, etnograficzny) członek narodu Uzbeków

Uzbekistan /ˌuzbɛˈcistãn/ (pn)
Uzbekistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Uznam (pn)
Usedom
  (geografia, geograficzny) wyspa przybrzeżna na Bałtyku zamykająca od północnego zachodu Zalew Szczeciński, podzielona między Polskę a Niemcy

Uzłowaja (pn)
Uzlovaja
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie tulskim;

Ułan Bator /ˈuwãn ˈbatɔr/ (pn)
Ulan Bator
  (geografia, geograficzny) stolica Mongolii;

VIP /vʲip/ (acronym)
VIP, padreterno
  ktoś bardzo ważny, najczęściej ze świata polityki lub biznesu;

Vaduz (pn)
Vaduz
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Liechtensteinu;

Valletta (pn)
La Valletta, Valletta
  (geografia, geograficzny) stolica Malty;

Vanuatu (pn)
Vanuatu
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielki kraj wyspiarski w Oceanii;

Vercelli (pn)
Vercelli
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Piemoncie, stolica prowincji Vercelli;

Viareggio (pn)
Viareggio
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Toskanii;

Vicenza (pn)
Vicenza
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północno-wschodnich Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska;
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w północno-wschodnich Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska;

Vichy (pn)
Vichy
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Victoria (pn)
Victoria
  (geografia, geograficzny) stolica Seszeli;

Viterbo (pn)
Viterbo
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum, stolica prowincji Viterbo (1.2);

WNP /vu‿ɛ̃n‿ˈpɛ/ (acronym)
CSI
  = Wspólnota Niepodległych Państw;

WSE (n)
ZEE
  = (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyłączna strefa ekonomiczna;

Wachan (pn)
corridoio del Wakhan
  (geografia, geograficzny) pas terytorium Afganistanu oddzielający Tadżykistan od Pakistanu;

Wacław /ˈvaʦ̑waf/ (pn)
Venceslao
  imię męskie;

Wacława (pn)
Venceslava
  imię żeńskie

Waga /ˈvaɡa/ (pn)
Bilancia
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) siódmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 września do 22 października;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny wiosną i latem;

Wagadugu (pn)
Ouagadougou
  (geografia, geograficzny) stolica Burkiny Faso;

Waldemar /valˈdɛ̃mar/ (pn)
Valdemaro
  imię męskie;

Walenty /vaˈlɛ̃ntɨ/ (pn)
Valentino, Valente
  imię męskie;

Walentyna /ˌvalɛ̃nˈtɨ̃na/ (pn)
Valentina
  imię żeńskie;

Walerian /vaˈlɛrʲjãn/ (pn)
Valeriano
  imię męskie;

Waleriana /ˌvalɛrʲˈjãna/ (pn)
Valeriana
  imię żeńskie;

Waleriusz (pn)
Valerio
  imię męskie;

Walery /vaˈlɛrɨ/ (pn)
Valerio
  imię męskie;

Walia /ˈvalʲja/ (pn)
Galles
  (geografia, geograficzny) jeden z czterech historycznych krajów Wielkiej Brytanii;

Walijczyk /vaˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
gallese
  mieszkaniec Walii

Walijka (n)
gallese
  mieszkanka Walii

Walonia (pn)
Vallonia
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowej Belgii

Walter (pn)
Walter
  imię męskie;

Wandal /ˈvãndal/ (n)
vandalo
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel starożytnego ludu germańskiego;

Wardar (pn)
Vardar
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Republice Macedonii i regionie Macedonia północnej Grecji;

Warkocz Bereniki /ˈvarkɔʤ̑ ˌbɛrɛ̃ˈɲici/ (pn)
Chioma di Berenice
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego;

Warmia /ˈvarmʲja/ (pn)
Varmia
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej Polsce, na wschód od Pasłęki;

Warszawa /varˈʃava/ (pn)
Varsavia
  (geografia, geograficzny) stolica Polski, największe polskie miasto;

Waryn (pn)
Guarino
  imię męskie

Waszka (pn)
Vaška
  (geografia, geograficzny) rzeka w europejskiej części Rosji, w Republice Komi i obwodzie archangielskim, lewy dopływ rzeki Mezeń;

Waszyngton /vaˈʃɨ̃ŋktɔ̃n/ (pn)
Washington
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) stolica Stanów Zjednoczonych;

Watykan /vaˈtɨkãn/ (pn)
Vaticano, Stato della Città del Vaticano
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
Monte Vaticano, Vaticano
  (geografia, geograficzny) wzgórze w Rzymie;
Vaticano
  (mitologia rzymska) bóstwo pogańskie

Wawrzyniec /vavˈʒɨ̃ɲɛʦ̑/ (pn)
Lorenzo
  imię męskie;

Weimar (pn)
Weimar
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Turyngia;

Wellington (pn)
Wellington
  (geografia, geograficzny) stolica Nowej Zelandii;

Wenanty (pn)
Venanzio
  imię męskie;

Wenecja /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja/ (pn)
Venezia
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, wcześniej również państwo;

Wenecja Euganejska /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja ˌɛwɡãˈnɛjska/ (pn)
Veneto
  (geografia, geograficzny) region we Włoszech;

Wenecja Julijska (pn)
Venezia Giulia
  (geografia, geograficzny) kraina nad północnym Adriatykiem, podzielona obecnie między Włochy, Chorwację i Słowenię, pokrywała się w dużym stopniu z Pobrzeżem Austriackim

Wenecja Trydencka (pn)
Venezia Tridentina
  (geografia, geograficzny) kraina w obecnych Włoszech, której obszar pokrywa się z regionem Trydent-Górna Adyga

Wenecjanin /ˌvɛ̃nɛˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn/ (n)
veneziano
  (geografia, geograficzny) mieszkaniec Wenecji Euganejskiej

Wenezuela /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛla/ (pn)
Venezuela
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Caracas;

Wenezuelczyk /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlʧ̑ɨk/ (n)
venezuelano
  obywatel lub mieszkaniec Wenezueli

Wenezuelka /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlka/ (n)
venezuelana
  obywatelka Wenezueli

Wenus /ˈvɛ̃nus/ (pn)
Venere
  (astronomia, astronomiczny) druga według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet dolnych i planet wewnętrznych; trzeci (po Słońcu i Księżycu) najjaśniejszy obiekt na niebie;
  (mitologia rzymska) bogini piękna i miłości, utożsamiana z grecką Afrodytą;

Werena (pn)
Verena
  imię żeńskie

Wergiliusz /vɛrʲˈɟilʲjuʃ/ (pn)
Vergilio
  (historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny, rzymski poeta;
  imię męskie, (zobacz) Wirgiliusz

Wergiliuszowy (possessiveAdjective)
vergiliano, virgiliano
  (przestarzałe, przestarzały) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) należący do Wergiliusza

Werona (pn)
Verona
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech, w regionie administracyjnym Wenecja Euganejska;

Weronika /ˌvɛrɔ̃ˈɲika/ (pn)
Veronica
  imię żeńskie;

Wesołych Świąt /vɛˈsɔwɨxʲ ˈɕfʲjɔ̃nt/ (interjection)
Buon Natale
  …używana do życzenia komuś miłych świąt Bożego Narodzenia
Buona Pasqua
  …używana do życzenia komuś miłych świąt Wielkiejnocy

Westa /ˈvɛsta/ (pn)
Vesta
  (mitologia rzymska) bogini ogniska domowego, świętego i wiecznego ognia, utożsamiana z grecką Hestią;

Westfalia /vɛˈstfalʲja/ (pn)
Westfalia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w zachodnich Niemczech;

Wewnętrzna Kartlia (pn)
Shida Kartli
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) jednostka administracyjna w środkowej Gruzji, ze stolicą w Gori;

Wezuwiusz /vɛˈzuvʲjuʃ/ (pn)
Vesuvio
  (geografia, geograficzny) wulkan we Włoszech;

Wiczuga (pn)
Vičuga
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie iwanowskim, położone na wschód od Iwanowa;

Wieczne Miasto /ˈvʲjɛʧ̑nɛ ˈmʲjastɔ/ (n)
città eterna
  (książkowy) (peryfrastyczny) Rzym

Wiedeń /ˈvʲjɛdɛ̃ɲ/ (pn)
Vienna
  (geografia, geograficzny) stolica Austrii;

Wielikaja (pn)
Velikaja
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na zachodzie europejskiej części Rosji, uchodzi deltą do jeziora Pejpus;

Wielka Brytania /ˈvʲjɛlka brɨˈtãɲja/ (pn)
Gran Bretagna
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim a Morzem Północnym;

Wielka Niedźwiedzica /ˈvʲjɛlka ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (pn)
Orsa Maggiore
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Wielkim Wozem; jedna z największych konstelacji;

Wielka Sobota (n)
Sabato Santo, sabato santo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sobota Wielkiego Tygodnia, obchodzona przez chrześcijan na pamiątkę złożenia Jezusa Chrystusa do grobu i jego zstąpienia do piekieł;

Wielka Tyrnawa (pn)
Tarnava Grande
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rumunii, łączy się z Małą Tyrnawą tworząc Tyrnawę

Wielkanoc /vʲjɛlˈkãnɔʦ̑/ (n)
Pasqua
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa;

Wielki Czwartek (n)
giovedì santo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) czwartek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę ostatniej wieczerzy;

Wielki Kiniel (pn)
Bol'šoj Kinel'
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, dopływ Samary;

Wielki Pies /ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɛs/ (pn)
Cane Maggiore
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Wielki Pit (pn)
Bol'šoj Pit
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, prawy dopływ Jeniseju;

Wielki Piątek /ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
Venerdì Santo, venerdì santo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) piątek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę męki i śmierci Jezusa Chrystusa;

Wielki Tydzień /ˈvʲjɛlʲci ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
Settimana Santa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie uroczysty czas upamiętniający ostatnie dni Chrystusa;

Wielki Wybuch /ˈvʲjɛlʲci ˈvɨbux/ (pn)
Big Bang
  (astronomia, astronomiczny) model powstania Wszechświata;

Wielki Wóz (pn)
Gran Carro, Grande Carro
  (astronomia, astronomiczny) asteryzm składający się z siedmiu najjaśniejszych gwiazd gwiazdozbioru Wielkiej Niedźwiedzicy;

Wielki Zab (pn)
Grande Zab
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na terenie Turcji i Iraku, lewy dopływ rzeki Tygrys;

Wielkie Antyle /ˈvʲjɛlʲcɛ ãnˈtɨlɛ/ (pn)
Grandi Antille
  (geografia, geograficzny) część Antyli, archipelag na Oceanie Atlantyckim, w skład którego wchodzą Kuba, Haiti, Jamajka i Portoryko wraz z mniejszymi wyspami leżącymi u ich wybrzeży;

Wielkie Równiny /ˈvʲjɛlʲcɛ ruvʲˈɲĩnɨ/ (pn)
Grandi Pianure
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna w Ameryce Północnej, na wschód od Gór Skalistych, z charakterystyczną dla niej prerią;

Wielkopolska /ˌvʲjɛlkɔˈpɔlska/ (n)
Grande Polonia
  (geografia, geograficzny) kraina w środkowo-zachodniej Polsce;

Wieloryb /vʲjɛˈlɔrɨp/ (pn)
Balena
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy;

Wientian /ˈvʲjɛ̃ntʲjãn/ (pn)
Vientiane
  (geografia, geograficzny) stolica Laosu;

Wiesbaden (pn)
Wiesbaden
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i uzdrowisko w środkowych Niemczech, stolica kraju związkowego Hesja;

Wietnam /ˈvʲjɛtnãm/ (pn)
Vietnam
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Wietnamczyk /vʲjɛtˈnãmʧ̑ɨk/ (n)
vietnamita
  (etnografia, etnograficzny) obywatel Wietnamu, mieszkaniec Wietnamu, osoba narodowości wietnamskiej

Wietnamka /vʲjɛtˈnãmka/ (n)
vietnamita
  obywatelka Wietnamu, mieszkanka Wietnamu, kobieta narodowości wietnamskiej

Wietługa (pn)
Vetluga
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji przeduralskiej, lewy dopływ Wołgi;

Wigilia /vʲiˈɟilʲja/ (pn)
Vigilia di Natale
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dzień poprzedzający święto Bożego Narodzenia;

Wikipedia /ˌvʲiciˈpɛdʲja/ (pn)
Wikipedia
  (informatyka, informatyczny) internetowa encyklopedia, którą każdy może edytować; projekt Fundacji Wikimedia

Wikisłownik /ˌvʲiciˈswɔvʲɲik/ (pn)
Wikizionario
  (neologizm) wolny internetowy wielojęzyczny słownik, który każdy może edytować;

Wikiźródła /ˌvʲiciʑˈrudwa/ (pn)
Wikisource
  wolne internetowe repozytorium tekstów źródłowych, które każdy może redagować; projekt Fundacji Wikimedia;

Wiktor /ˈvʲiktɔr/ (pn)
Vittorio
  imię męskie;

Wiktoria /vʲikˈtɔrʲja/ (pn)
Victoria
  (geografia, geograficzny) (administracja) jeden ze stanów w Australii;
Vittoria
  (mitologia rzymska) bogini i uosobienie zwycięstwa, utożsamiana z grecką Nike;
  imię żeńskie;

Wilhelm /ˈvʲilxɛlm/ (pn)
Guglielmo
  imię męskie;

Wilhelmina (pn)
Guglielmina, Guglielma
  imię żeńskie;

Wilk /vʲilk/ (pn)
Lupo
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Wilno /ˈvʲilnɔ/ (pn)
Vilna, Vilnius
  (geografia, geograficzny) stolica Litwy;

Wiminał (pn)
Viminale
  (geografia, geograficzny) jedno z siedmiu klasycznych wzgórz rzymskich, położone w środkowo-wschodniej części miasta pomiędzy wzgórzami Kwirynał i Eskwilin;

Wincencja (pn)
Vicenta, Vincenza
  imię żeńskie;

Wincenta (pn)
Vincenza
  imię żeńskie;

Wincenty /vʲĩnˈʦ̑ɛ̃ntɨ/ (pn)
Vincenzo
  imię męskie;

Windhuk /ˈvʲĩntxuk/ (pn)
Windhoek
  (geografia, geograficzny) stolica Namibii;

Winicjusz /vʲĩˈɲiʦ̑ʲjuʃ/ (pn)
Vinicio
  imię męskie;

Wioleta /vʲjɔˈlɛta/ (pn)
Viola, Violetta
  imię żeńskie;

Wirakocza (pn)
Viracocha
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) ajmarski i inkaski bóg stworzyciel;

Wirgiliusz /vʲirʲˈɟilʲjuʃ/ (pn)
Virgilio
  imię męskie;

Wiszera (pn)
Višera
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Permskim, lewy dopływ Kamy;

Wisznu /ˈvʲiʃnu/ (pn)
Vishnu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z trzech najważniejszych bogów hinduizmu

Wisła /ˈvʲiswa/ (pn)
Vistola
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Polsce;

Wit /vʲit/ (pn)
Vito
  imię męskie;

Witebsk (pn)
Vicebsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w północno-wschodniej części Białorusi, nad rzeką Dźwiną;

Witold /ˈvʲitɔlt/ (pn)
Vitoldo
  imię męskie;

Wizygot (n)
visigoto
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek ludu germańskiego, zachodniego odłamu Gotów;

Wjosa (pn)
Aoos
  (geografia, geograficzny) rzeka w Albanii i Grecji, wypływająca z gór Pindos, uchodząca do Morza Adriatyckiego;

Wlora (pn)
Valona
  (geografia, geograficzny) miasto w południowo-zachodniej Albanii, na wybrzeżu Adriatyku;

Wniebowzięcie (pn)
Assunzione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przedmiot wiary chrześcijańskiej dotyczącej wzięcia do nieba z ciałem i duszą Najświętszej Maryi Panny
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie upamiętniające wzięcie Matki Boskiej do nieba;

Wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (pn)
Acquario, Aquario
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) jedenasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 stycznia do 19 (20) lutego;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny częściowo latem i jesienią;

Wodła (pn)
Vodla
  (geografia, geograficzny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, w Karelii, uchodzi do jeziora Onega;

Wolarz /ˈvɔlaʃ/ (pn)
Boote
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Wolfgang /ˈvɔlvɡãŋk/ (pn)
Volfango
  imię męskie;

Wolne Miasto Gdańsk /ˈvɔlnɛ ˈmʲjastɔ ˈɡdãj̃sk/ (pn)
Repubblica di Danzica
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo istniejące w latach 1807–1814 pod protektoratem Francji, obejmujące miasto Gdańsk i okolice;
Libera Città di Danzica
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo pod kontrolą Ligi Narodów, istniejące w latach 1920–1939, obejmujące miasto Gdańsk i okolice;

Wolsk (pn)
Vol'sk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, siedziba władz rejonu wolskiego w obwodzie saratowskim, położone na prawym brzegu Wołgi;

Wolta Czarna (pn)
Volta Nero
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Afryce, uchodzi do Wolty Białej w Ghanie;

Woroneż (pn)
Voronež
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad rzeką o tej samej nazwie;

Wołga /ˈvɔwɡa/ (pn)
Volga
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji przeduralskiej, największa i najdłuższa rzeka Europy, uchodzi do Morza Kaspijskiego;

Wołoch (n)
valacco, vlacco
  (etnografia, etnograficzny) mężczyzna należący do jednej z grup etnicznych zamieszkujących pierwotnie Półwysep Bałkański, posługujących się językami wschodnioromańskimi;

Wołoszczyzna (pn)
Valacchia
  (geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna w Rumunii;
  (geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna na Morawach;
  (historia, historyczny, historycznie) państwo na Nizinie Wołoskiej istniejące od początku XIV w. do 1861 roku;

Wołyń /ˈvɔwɨ̃ɲ/ (pn)
Volinia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na obszarze dziesiejszej zachodniej Ukrainy;

Woźnica /vɔʑˈɲiʦ̑a/ (pn)
Auriga
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Wrocław /ˈvrɔʦ̑waf/ (pn)
Breslavia
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto wojewódzkie nad Odrą, w południowo-zachodniej Polsce;

Wspólnota Niepodległych Państw /fspulˈnɔta ˌɲɛpɔˈdlɛɡwɨx ˈpãj̃stf/ (pn)
Comunità degli Stati Indipendenti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, zrzeszająca większość republik byłego ZSRR;

Wszystkich Świętych (n)
Ognissanti, Tutti i Santi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie ku czci wszystkich świętych, obchodzone 1 listopada, a także dzień, w którym zwyczajowo odwiedza się groby bliskich zmarłych;

Wulkan /ˈvulkãn/ (pn)
Vulcano
  (mitologia rzymska) bóg ognia, kowalstwa, metali i metalurgii, utożsamiany z greckim Hefajstosem;

Wybrzeże Kości Słoniowej /vɨˈbʒɛʒɛ ˈkɔɕʨ̑i swɔ̃ˈɲɔvɛj/ (pn)
Costa d'Avorio
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Wybrzeże Pieprzowe (pn)
Costa del Pepe
  (dawniej, dawny) (geografia, geograficzny) region przybrzeżny w zachodniej Afryce, tereny w Sierra Leone i Liberii;

Wyg (pn)
Vyg
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, uchodzi do Zatoki Oneskiej Morza Białego;

Wysokie Himalaje (pn)
Grande Himalaya
  (geografia, geograficzny) najwyższy fragment pasma Himalajów;

Wyspa Bożego Narodzenia /ˈvɨspa bɔˈʒɛɡɔ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (pn)
Isola di Natale
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Wyspa Króla Jerzego (pn)
Isola di re Giorgio
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Szetlandów Południowych;

Wyspa Man /ˈvɨspa ˈmãn/ (pn)
Isola di Man
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne od Korony brytyjskiej (dependencja Korony brytyjskiej); jedna z wysp wchodząca w skład archipelagu Wysp Brytyjskich, położona na Morzu Irlandzkim;

Wyspa Wielkanocna (pn)
Isola di Pasqua
  (geografia, geograficzny) chilijska wyspa położona na południowym Pacyfiku, znana z występujących tam figur moai;

Wyspa Wniebowstąpienia /ˈvɨspa ˌvʲɲɛbɔfstɔ̃mˈpʲjɛ̇̃ɲa/ (pn)
Isola di Ascensione
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Atlantyckim;

Wyspy Alandzkie /ˈvɨspɨ aˈlãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Isole Åland
  (geografia, geograficzny) archipelag na Morzu Bałtyckim, terytorium autonomiczne Finlandii;

Wyspy Brytyjskie /ˈvɨspɨ brɨˈtɨjsʲcɛ/ (pn)
Arcipelago Britannico
  (geografia, geograficzny) grupa wysp na północno-wschodnim Atlantyku, położona na zachód od kontynentalnej Europy;

Wyspy Cooka /ˈvɨspɨ ˈkuka/ (pn)
Isole Cook
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii, terytorium zależne Nowej Zelandii;

Wyspy Eolskie /ˈvɨspɨ ɛˈɔlsʲcɛ/ (pn)
Isole Eolie
  (geografia, geograficzny) dawna nazwa Wysp Liparyjskich

Wyspy Kanaryjskie /ˈvɨspɨ ˌkãnaˈrɨjsʲcɛ/ (pn)
Isole Canarie
  (geografia, geograficzny) archipelag położony na Oceanie Atlantyckim u wybrzeży Maroka i Sahary Zachodniej;
  (geografia, geograficzny) terytorium autonomiczne Hiszpanii obejmujące Wyspy Kanaryjskie (1.1)

Wyspy Keelinga /ˈvɨspɨ ciˈlʲĩŋɡa/ (pn)
Isole Keeling
  (geografia, geograficzny) grupa wysp na Oceanie Indyjskim;

Wyspy Kurylskie (pn)
isole Curili
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Spokojnym położony między Hokkaido a Kamczatką;

Wyspy Marshalla /ˈvɨspɨ marˈʃala/ (pn)
Isole Marshall
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym ze stolicą w Majuro;

Wyspy Normandzkie /ˈvɨspɨ nɔrˈmãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Isole del Canale
  (geografia, geograficzny) grupa wysp w kanale La Manche;

Wyspy Salomona /ˈvɨspɨ ˌsalɔ̃ˈmɔ̃na/ (pn)
Isole Salomone
  (administracja) (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca /ˈvɨspɨ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑a/ (pn)
São Tomé e Príncipe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw wyspiarskich w Afryce;

Wyszni Wołoczok (pn)
Vyšnij Voločëk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w zachodniej Rosji na terenie obwodu twerskiego, centrum administracyjne rejonu wyszniewołockiego;

Wysznij Wołoczok (pn)
Vyšnij Voločëk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w zachodniej Rosji na terenie obwodu twerskiego, centrum administracyjne rejonu wyszniewołockiego;

Wyżyna Irańska (pn)
altopiano iranico
  (geografia, geograficzny) rozległy region wyżynno-górski w Azji Zachodniej;

Wzgórze Watykańskie (pn)
Colle Vaticano, Monte Vaticano
  (geografia, geograficzny) wzniesienie w Rzymie

Wąż /vɔ̃w̃ʃ/ (pn)
Serpente
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Węgielnica /ˌvɛ̃ŋʲɟɛlʲˈɲiʦ̑a/ (pn)
Regolo
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Węgier /ˈvɛ̃ŋʲɟɛr/ (n)
ungherese, magiaro
  człowiek narodowości węgierskiej, obywatel Węgier, mieszkaniec Węgier

Węgierka /vɛ̃ŋʲˈɟɛrka/ (n)
ungherese, magiara
  osoba płci żeńskiej narodowości węgierskiej, obywatelka Węgier, mieszkanka Węgier

Węgry /ˈvɛ̃ŋɡrɨ/ (pn)
Ungheria
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Wężownik /vɛ̃w̃ˈʒɔvʲɲik/ (pn)
Ofiuco
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Władysław /vwaˈdɨswaf/ (pn)
Ladislao
  imię męskie;

Włoch /vwɔx/ (n)
italiano
  człowiek narodowości włoskiej, obywatel Włoch, mieszkaniec Włoch

Włochy /ˈvwɔxɨ/ (pn)
Italia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, położone na Półwyspie Apenińskim, obejmujące także Sycylię i Sardynię;

Włodzimierz /vwɔˈʥ̑ĩmʲjɛʃ/ (pn)
Vladimiro
  imię męskie;

Włoszka /ˈvwɔʃka/ (n)
italiana
  kobieta lub dziewczyna narodowości włoskiej, obywatelka Włoch

York (pn)
York
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Anglii;

ZEA /zɛt‿ɛ‿ˈa/ /ˈzɛa/ (acronym)
EAU
  = (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Zjednoczone Emiraty Arabskie;

ZSRR /ˌzɛt‿ɛs‿ɛr‿ˈɛr/ (acronym)
URSS
  = (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich

Zabulon (pn)
Zabulon
  imię męskie;

Zachariasz /zaˈxarʲjaʃ/ (pn)
Zaccaria
  imię męskie;

Zacheusz (pn)
Zaccheo
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie; jedno z imion biblijnych;

Zachodni Brzeg /zaˈxɔdʲɲi ˈbʒɛk/ (pn)
Cisgiordania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część Palestyny administrowana przez Izrael;

Zadar (pn)
Zara
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chorwacji, nad Morzem Adriatyckim;

Zagrzeb /ˈzaɡʒɛp/ (pn)
Zagabria
  (geografia, geograficzny) stolica Chorwacji;

Zagłębie Ruhry (pn)
regione della Ruhr
  (geografia, geograficzny) region przemysłowy w Niemczech, nad rzeką Ruhrą;

Zair /ˈza<sup>j</sup>ir/ (pn)
Zaire
  (historia, historyczny, historycznie) Demokratyczna Republika Konga

Zairczyk (n)
zairese, zairiano
  (historia, historyczny, historycznie) obywatel Zairu

Zairka (n)
zairese, zairiana
  (historia, historyczny, historycznie) obywatelka Zairu

Zając /ˈzajɔ̃nʦ̑/ (pn)
Lepre
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Zakarpacie /ˌzakarˈpaʨ̑ɛ/ (pn)
Rutenia subcarpatica
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region historyczny w dzisiejszej zachodniej Ukrainie, na pograniczu z Polską, Słowacją, Węgrami i Rumunią;

Zakaukazie (pn)
Transcaucasia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa stosowana w odniesieniu do trzech państw położonych na południe od głównego pasma Kaukazu (tj. Wielkiego Kaukazu): Gruzji, Azerbejdżanu i Armenii;

Zambezi /zãmˈbɛzʲi/ (pn)
Zambesi, Zambezi
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowej części Afryki;

Zambia /ˈzãmbʲja/ (pn)
Zambia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Zambijczyk /zãmˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
zambiano
  obywatel Zambii

Zambijka /zãmˈbʲijka/ (n)
zambiana
  obywatelka Zambii

Zandżan (pn)
Zanjan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodnim Iranie, nad rzeką Zandżan;

Zarafszan (pn)
Zeravshan
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Tadżykistanie i Uzbekistanie;

Zatoka Adeńska (pn)
golfo di Aden
  (geografia, geograficzny) obszar wodny na Oceanie Indyjskim między Jemenem na południowym brzegu Półwyspu Arabskiego, a Somalią;

Zatoka Akademii (pn)
golfo Akademii, golfo dell'Accademia
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Ochockiego, położona u wybrzeży Kraju Chabarowskiego

Zatoka Anabarska (pn)
golfo dell'Anabar
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Łaptiewów, położona u ujścia rzeki Anabar

Zatoka Awaczyńska (pn)
golfo dell'Avača
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Spokojnego, położona w pobliżu południowego krańca półwyspu Kamczatka;

Zatoka Bengalska /zaˈtɔka bɛ̃ŋˈɡalska/ (pn)
golfo del Bengala
  (geografia, geograficzny) zatoka nad Oceanem Indyjskim;

Zatoka Biskajska /zaˈtɔka bʲiˈskajska/ (pn)
golfo di Biscaglia, golfo di Guascogna
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego, położona pomiędzy północnym wybrzeżem Półwyspu Pirenejskiego a południowo-zachodnim wybrzeżem Francji;

Zatoka Botnicka /zaˈtɔka bɔtʲˈɲiʦ̑ka/ (pn)
golfo di Botnia
  (geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Bałtyckiego, między Szwecją a Finlandią;

Zatoka Chajpudyrska (pn)
baia della Chajpudyra
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Peczorskiego, położona u wschodniego wybrzeża Półwyspu Jugorskiego

Zatoka Fińska /zaˈtɔka ˈfʲĩj̃ska/ (pn)
golfo di Finlandia
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego między Estonią, Rosją i Finlandią;

Zatoka Gaecka (pn)
golfo di Gaeta
  (geografia, geograficzny) zatoka morska, położona na południowo-zachodnim wybrzeżu Włoch, stanowiąca Morza Tyrreńskiego;

Zatoka Gdańska (pn)
baia di Danzica
  (geografia, geograficzny) zatoka w południowo-wschodniej części Morza Bałtyckiego, pomiędzy Polską i Rosją;

Zatoka Genueńska (pn)
golfo di Genova
  (geografia, geograficzny) zatoka na północnym skraju Morza Liguryjskiego;

Zatoka Gwinejska (pn)
golfo di Guinea
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego u zachodniego wybrzeża Afryki, między przylądkami Palmas i Lopez;

Zatoka Gydańska (pn)
baia della Gyda
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Karskiego, wcinająca się w Półwysep Gydański

Zatoka Kalifornijska (pn)
golfo di California
  (geografia, geograficzny) zatoka na wschodnim Pacyfiku, rozpościerająca się wzdłuż północno-zachodniego wybrzeża Meksyku;

Zatoka Kamczacka (pn)
golfo della Kamčatka
  (geografia, geograficzny) zatoka w północno-zachodniej części Oceanu Spokojnego, u wschodnich brzegów rosyjskiego półwyspu Kamczatka, przy ujściu rzeki Kamczatka;

Zatoka Katańska (pn)
golfo di Catania
  (geografia, geograficzny) zatoka położona na Morzu Jońskim, po wschodniej stronie Sycylii

Zatoka Kołymska (pn)
golfo della Kolyma
  (geografia, geograficzny) największa z zatok Morza Wschodniosyberyjskiego, położona u ujścia rzeki Kołymy

Zatoka Lwia (pn)
golfo del Leone
  (geografia, geograficzny) zatoka będąca częścią Morza Śródziemnego, znajdująca się u południowych wybrzeży Francji;

Zatoka Meksykańska /zaˈtɔka ˌmɛksɨˈkãj̃ska/ (n)
golfo del Messico, Golfo del Messico
  (geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego u wybrzeży Ameryki Północnej;

Zatoka Merabelska (pn)
baia di Mirabella, golfo di Mirabella
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Kreteńskiego, położona u północno-wschodniego wybrzeża Krety

Zatoka Nagajewa (pn)
baia di Nagaev
  (geografia, geograficzny) niewielka zatoka Morza Ochockiego, nieopodal miasta Magadan, część Zatoki Taujskiej

Zatoka Neapolitańska (pn)
golfo di Napoli
  (geografia, geograficzny) zatoka morska położona na południowo-zachodnim wybrzeżu Włoch, w regionie Kampania;

Zatoka Oleniocka (pn)
golfo dell'Olenëk
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Łaptiewów, położona u ujścia rzeki Oleniok, na zachód od delty Leny

Zatoka Orfańska (pn)
golfo di Orfani
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Egejskiego, położona po wschodniej stronie Półwyspu Chalcydyckiego

Zatoka Pagasyjska (pn)
golfo Pagaseo
  (geografia, geograficzny) okrągła zatoka Morza Egejskiego położona u wschodnich wybrzeży Grecji, w Magnezji;

Zatoka Perska /zaˈtɔka ˈpɛrska/ (pn)
golfo Persico, Golfo Persico
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Arabskiego między Półwyspem Arabskim a Iranem;

Zatoka Piasińska (pn)
golfo della Pjasina
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Karskiego, położona u ujścia rzeki Piasiny

Zatoka Pomorska (pn)
baia della Pomerania
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego w jego południowo-zachodniej części u wybrzeży Polski i Niemiec;

Zatoka Sachalińska (pn)
golfo di Sachalin
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Ochockiego, położona między kontynentalną Rosją a północnym końcem wyspy Sachalin

Zatoka Sueska /zaˈtɔka suˈ<sup>w</sup>ɛska/ (pn)
golfo di Suez
  (geografia, geograficzny) zatoka na północno-zachodnim końcu Morza Czerwonego należąca do Egiptu;

Zatoka Tajlandzka /zaˈtɔka tajˈlãnʦ̑ka/ (pn)
golfo del Siam, golfo della Thailandia
  (geografia, geograficzny) rozległa, płytka zatoka zachodniej części Oceanu Spokojnego, w południowo-zachodniej części Morza Południowochińskiego;

Zatoka Tamańska (pn)
baia di Taman
  (geografia, geograficzny) płytka zatoka położona na wschodnim wybrzeżu Cieśniny Kerczeńskiej

Zatoka Tarencka (pn)
golfo di Taranto
  (geografia, geograficzny) zatoka położona na Morzu Śródziemnym u wybrzeży Włoch, między Półwyspem Salentyńskim i Półwyspem Kalabryjskim;

Zatoka Taujska (pn)
baia del Tauj
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Ochockiego, położona na południe od miasta Magadan

Zatoka Termajska (pn)
golfo Termaico
  (geografia, geograficzny) zatoka u wybrzeży północno-wschodniej Grecji, stanowiąca część Morza Egejskiego;

Zatoka Tokijska (pn)
baia di Tokyo
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) zatoka w Japonii, na południowo-wschodnim wybrzeżu wyspy Honsiu;

Zatoka Triesteńska (pn)
golfo di Trieste
  (geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Adriatyckiego, stanowiąca część Zatoki Weneckiej;

Zatoka Tugurska (pn)
golfo del Tugur
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Ochockiego, położona na południe od Wysp Szantarskich

Zatoka Udzka (pn)
golfo della Uda
  (geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Morza Ochockiego, na zachód od Wysp Szantarskich;

Zatoka Wenecka (pn)
golfo di Venezia
  (geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Adriatyckiego, u wybrzeży Włoch, Słowenii i Chorwacji;

Zatoka Wlorska (pn)
baia di Valona
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Adriatyckiego u zachodnich wybrzeży Półwyspu Bałkańskiego, w południowej części Albanii

Zatoka Wyborska (pn)
baia di Vyborg
  (geografia, geograficzny) zatoka w północno-wschodniej części Morza Bałtyckiego, w pobliżu wschodniego krańca Zatoki Fińskiej, u wybrzeży Rosji;

Zatybrze (pn)
Trastevere
  (geografia, geograficzny) historyczna część Rzymu położona na prawym, zachodnim, brzegu Tybru;

Zbawiciel /zbaˈvʲiʨ̑ɛl/ (pn)
Salvatore
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie Chrystus (jeden z tytułów Jezusa)

Zegar /ˈzɛɡar/ (pn)
Orologio
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Zelandia /zɛˈlãndʲja/ (pn)
Zelanda
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii;
Selandia, Zelanda
  (geografia, geograficzny) wyspa Danii;

Zenobia /zɛ̃ˈnɔbʲja/ (pn)
Zenobia
  imię żeńskie;

Zenobiusz /zɛ̃ˈnɔbʲjuʃ/ (pn)
Zenobio
  imię męskie;

Zenon /ˈzɛ̃nɔ̃n/ (pn)
Zenone, Zeno
  imię męskie;

Zesłanie Ducha Świętego (pn)
Pentecoste
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone pięćdziesiąt dni po Wielkanocy, w którym wspomina się zstąpienie Ducha Świętego na Maryję i Apostołów

Zeus /ˈzɛus/ (pn)
Zeus
  (mitologia grecka) bóg pogodnego i pochmurnego nieba oraz piorunów i błyskawic, pan Olimpu, utożsamiany z rzymskim Jowiszem, najwyższe bóstwo greckiego panteonu;

Ziemia /ˈʑɛ̃mʲja/ (pn)
Terra
  (astronomia, astronomiczny) trzecia pod względem oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Ziemia Królowej Maud (pn)
Terra della regina Maud
  (geografia, geograficzny) część Antarktydy, do której rości prawo Norwegia;

Ziemia Obiecana /ˈʑɛ̃mʲja ˌɔbʲjɛˈʦ̑ãna/ (pn)
Terra Promessa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według Biblii terytorium, które Bóg obiecał Abrahamowi i jego potomkom, Kanaan;

Ziemia Święta (pn)
Terra santa, Terrasanta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsca w Palestynie opisane w Nowym Testamencie, gdzie urodził się, żył i umarł Jezus Chrystus;

Ziemianin /ʑɛ̃ˈmʲjä̃ɲĩn/ (n)
terrestre
  mieszkaniec Ziemi

Zimbabwe /zʲĩmˈbabvɛ/ (pn)
Zimbabwe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Harare;

Zimbabwenka (n)
zimbabwese
  mieszkanka Zimbabwe

Zimbabweńczyk (n)
zimbabwano
  mieszkaniec Zimbabwe

Zjednoczone Emiraty Arabskie /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ˌɛ̃mʲiˈratɨ aˈrapsʲcɛ/ (pn)
Emirati Arabi Uniti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Zjednoczone Królestwo /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ/ (pn)
Regno Unito
  (geografia, geograficzny) skrócona forma od Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ ˈvʲjɛlʲcɛ̇j brɨˈtãɲji ˌː‿ːrˈlãndʲji puwˈnɔʦ̑nɛj/ (pn)
Regno Unito di Gran Bretagna e Irlanda del Nord
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) nazwa państwa leżącego w Europie Zachodniej składającego się z Anglii, Walii, Szkocji i Irlandii Północnej;

Zofia /ˈzɔfʲja/ (pn)
Sofia
  imię żeńskie;

Zug /ʦ̑uk/ (pn)
Zugo
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Szwajcarii, nad jeziorem Zug (1.3), na północny wschód od Lucerny;

Zugdidi (pn)
Zugdidi
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Gruzji, w regionie Megrelia-Górna Swanetia;

Zurych (pn)
Zurigo
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii;

Zuzanna /zuˈzãnːa/ (pn)
Susanna
  imię żeńskie;

Zwiastowanie /ˌzvʲjastɔˈvãɲɛ/ (pn)
Annunciazione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie powiadomienie Marii przez archanioła Gabriela o tym, że będzie matką Jezusa Chrystusa

Związek Komorów (pn)
Unione delle Comore
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Komorów jako państwa

Związek Radziecki /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk raˈʥ̑ɛʦ̑ʲci/ (pn)
Unione Sovietica
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo komunistyczne w Europie i Azji, które istniało w latach 1922-1991;

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨx rɛˈpublʲik raˈʥ̑ɛʦ̑ʲcix/ (pn)
Unione delle Repubbliche Socialiste Sovietiche
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieistniejące obecnie federacyjne państwo, które w XX w. obejmowało wschodnią Europę i północną Azję;

Zygfryd /ˈzɨkfrɨt/ (pn)
Sigfrido
  imię męskie;

Zygmunt /ˈzɨɡmũnt/ (pn)
Sigismondo, Sigismundo
  imię męskie;

Zygmunta (n)
Sigismonda, Sigismunda
  imię żeńskie;

Zygmuntowski (possessiveAdjective)
di Sigismondo
  taki, który należy do Zygmunta

Zyta /ˈzɨta/ (pn)
Zita
  imię żeńskie;

Złota Ryba /ˈzwɔta ˈrɨba/ (pn)
Dorado
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

a cappella (adv)
a cappella
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bez akompaniamentu

a psik /a‿ˈpʲɕik/ (interjection)
eccì, etciù
  …naśladująca dźwięk wydawany podczas kichania

a-moll /ˈa‿mɔl/ (n)
la minore
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku a (w zapisie nutowym bez znaków przykluczowych);

abaja /aˈbaja/ (n)
abaya
  (krawiectwo) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wierzchnie okrycie noszone w krajach muzułmańskich;

abaka /aˈbaka/ (n)
abacà
  (włókiennictwo) lekkie, wytrzymałe włókno z pochew liściowych banana manilskiego wykorzystywane do sporządzania lin, zwłaszcza w żeglarstwie;

abakus /aˈbakus/ (n)
abaco, abbaco
  przyrząd do liczenia w postaci deski z rowkami na poszczególne rodzaje jednostek liczbowych, używany przez starożytnych Greków i Rzymian, także w zachodniej Europie do XVIII w.; pierwowzór liczydeł;
  (architektura, architektoniczny) kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny;

abalienacja /ˌabalʲjɛ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
abalienazione
  (historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) w starożytnym Rzymie zupełne odstąpienie własności;

abandon /aˈbãndɔ̃n/ (n)
abbandono
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (morski) zrzeczenie się na rzecz ubezpieczyciela praw do statku, który stracił swoją wartość handlową;

abasiofilia /ˌabasʲiɔˈfʲilʲja/ (n)
abasiofilia
  (medycyna, medyczny) zaburzenie preferencji seksualnych polegające na odczuwaniu pociągu seksualnego do osób z dysfunkcjami narządów ruchu;

abassi (n)
abbasi
  srebrna moneta zdawkowa;

abazja /aˈbazʲja/ (n)
abasia
  (medycyna, medyczny) utrata możliwości chodzenia, przeważnie na skutek schorzeń systemu nerwowego;

abażur /aˈbaʒur/ (n)
paralume
  osłona na lampę lub świecznik, tłumiąca zbyt jaskrawe światło

abchaski /apˈxasʲci/ (adj)
abcaso, abkhaso, abkhazo
  związany z Abchazją, dotyczący Abchazji lub jej mieszkańców

abchaski /apˈxasʲci/ (n)
abcaso, abkhaso, abkhazo
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Abchazji;

abcyksymab /ˌapʦ̑ɨˈksɨ̃map/ (n)
abciximab
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwpłytkowy będący fragmentem Fab przeciwciała monoklonalnego przeciw receptorowi GPIIb/IIIa na powierzchni ludzkich płytek krwi;

abdominoplastyka /ˌabdɔ̃ˈmʲĩnɔˈplastɨka/ (n)
addominoplastica
  (medycyna, medyczny) chirurgiczny zabieg kosmetyczny poprawiający wygląd brzucha poprzez skrócenie mięśni oraz usunięcie nadmiaru tłuszczu i skóry;

abdykacja /ˌabdɨˈkaʦ̑ʲja/ (n)
abdicazione
  zrzeczenie się władzy, rezygnacja monarchy z tronu; ; (zobacz) też abdykacja w Encyklopedii staropolskiej

abdykacyjny /ˌabdɨkaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
di abdicazione
  związany z abdykacją, dotyczący abdykacji

abdykować /ˌabdɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
abdicare, rinunciare
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zrzekać się władzy monarszej; dokonywać abdykacji

abdżad /ˈabʤ̑at/ (n)
abjad
  (językoznawstwo, językoznawczy) ogólna nazwa pism alfabetycznych stosowanych do zapisu niektórych języków, posiadających lub stosujących tylko znaki na oznaczenie spółgłosek;

abecadło /ˌabɛˈʦ̑adwɔ/ (n)
abbiccì, alfabeto
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku
alfabeto, abbiccì
  (przenośnie, przenośnia) elementarne podstawy jakiejś dziedziny wiedzy, rzemiosła, itp.

abecedariusz /ˌabɛʦ̑ɛˈdarʲjuʃ/ (n)
indice
  skorowidz

aberracja /ˌabɛrˈraʦ̑ʲja/ /ˌabɛrˈːaʦ̑ʲja/ (n)
aberrazione
  (astronomia, astronomiczny) pozorne odchylenie ciał niebieskich od ich rzeczywistego położenia wywołane ruchem Ziemi po orbicie albo jej obrotem;
  (erudycyjny) odchylenie od normalnego stanu; nieprawidłowość;
  (optyka, optyczny) wada soczewek powodująca nieostrość, zabarwienie bądź zniekształcenie obrazu; wada odwzorowywania obrazu przez układy optyczne;

abetalipoproteinemia /ˌabɛtalʲipɔprɔtɛ<sup>j</sup>ĩˈnɛ̃mʲja/ (n)
abetalipoproteinemia
  (medycyna, medyczny) choroba genetyczna, dziedziczona autosomalnie recesywnie, spowodowana niedoborem apoB;

abiogeneza /ˌabʲjɔɡɛ̃ˈnɛza/ (n)
abiogenesi
  (biologia, biologiczny) spontaniczne powstawanie życia z materii nieożywionej;

abiologia /ˌabʲjɔˈlɔɟja/ (n)
abiologia
  nauka o ciałach nieorganicznych

abisyński /ˌabʲiˈsɨ̃j̃sʲci/ (adj)
abissino
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Abisynią ((współcześnie) Etiopia)

abiturient /ˌabʲiˈturʲjɛ̃nt/ (n)
licenziando, maturando
  uczeń kończący szkołę średnią, przystępujący do matury;

abiturientka /ˌabʲiturʲˈjɛ̃ntka/ (n)
licenzianda, maturanda
  uczennica kończąca szkołę, najczęściej średnią, przystępująca do matury

ablatyw /abˈlatɨf/ (n)
ablativo
  (gramatyka) przypadek gramatyczny wyrażający odchodzenie i oddzielanie się od czegoś, a w łacinie spełniający także inne role, m.in. narzędnika i miejscownika;

ablatywny (adj)
ablativo
  (gramatyka) związany z przypadekiem gramatycznym ablatywem

ablucja /abˈluʦ̑ʲja/ (n)
abluzione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rytualne obmycie;

ablutofobia /ˌablutɔˈfɔbʲja/ (n)
ablutofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed kąpielą;

ablutomania /ˌablutɔ̃ˈmãɲja/ (n)
ablutomania
  (medycyna, medyczny) chorobliwie częste mycie rąk;

abnegacja /ˌabnɛˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
sciatteria, trascuratezza
  (książkowy) zaniedbanie czegoś np. wyglądu, niedbałość, niechlujstwo
abnegazione
  (przestarzałe, przestarzały) wyrzeczenie się, rezygnacja z korzyści dla dobra innych

abnegat /abˈnɛɡat/ (n)
uomo trascurato sciatto
  człowiek, który nie dba o swój wygląd

abolicja /ˌabɔˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
abolizione
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ustawowy, powszechny akt łaski, polegający na zakazie wszczęcia lub nakazie umorzenia postępowania karnego w stosunku do pewnych rodzajów przestępstw lub kategorii przestępców;

abolicjonizm /ˌabɔlʲiˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
abolizionismo
  (historia, historyczny, historycznie) ruch polityczny w Stanach Zjednoczonych, który dążył do zniesienia niewolnictwa;

abonament /ˌabɔ̃ˈnãmɛ̃nt/ (n)
sottoscrizione
  regularna odgórna opłata za otrzymywanie książek lub czasopism
abbonamento, forfait
  regularna opłata za korzystanie z usługi (np. internetu);

abonent /aˈbɔ̃nɛ̃nt/ (n)
abbonato
  osoba płacąca stałą opłatę, abonament;

abonentka /ˌabɔ̃ˈnɛ̃ntka/ (n)
abbonata
  kobieta płacąca stałą opłatę, abonament

abonować /ˌabɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
abbonarsi
  korzystać z abonamentu – usługi otrzymywania produktu w zamian za uiszczanie regularnej opłaty

aborcja /aˈbɔrʦ̑ʲja/ (n)
aborto
  (medycyna, medyczny) zabieg przerwania ciąży; sztuczne wywołanie poronienia;

abordaż /aˈbɔrdaʃ/ (n)
abbordaggio, arrembaggio, abbordo
  (morski) (historia, historyczny, historycznie) sposób walki morskiej polegający na zetknięciu się dwóch okrętów i prowadzeniu walki wręcz na ich pokładach w celu zdobycia wrogiego okrętu lub jego późniejszego zatopienia;

aborygen /ˌabɔˈrɨɡɛ̃n/ (n)
aborigeno
  (książkowy) pierwotny mieszkaniec jakiegoś obszaru lub kraju

abrakadabra /ˌabrakaˈdabra/ (interjection)
abracadabra
  słowo nieokreślonego znaczenia, rzekoma magiczna formuła;

abrakadabra /ˌabrakaˈdabra/ (n)
rebus
  (przenośnie, przenośnia) coś niezrozumiałego; wypowiedź bezsensowna lub zagmatwana

abrazja /abˈrazʲja/ (n)
abrasione
  (geologia, geologiczny) ścieranie podłoża skalnego przez luźny materiał skalny przemieszczany przez wodę;

abrewiacja /ˌabrɛˈvʲjaʦ̑ʲja/ (n)
abbreviazione
  (książkowy) (termin specjalistyczny) skrót wyrazu lub grupy wyrazów w piśmie, szczególnie w odniesieniu do dawnych rękopisów

abrewiatura /ˌabrɛvʲjaˈtura/ (n)
abbreviazione, abbreviatura, abbreviamento
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) skrót zapisu muzycznego

abrogacja /ˌabrɔˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
abrogazione
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uchylenie uregulowania prawnego lub wyroku

abruzyjski /ˌabruˈzɨjsʲci/ (adj)
abruzzese
  związany z Abruzją

absces /ˈapsʦ̑ɛs/ (n)
ascesso
  (medycyna, medyczny) ropień

absencja /apˈsɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
assenza
  nieobecność w danym miejscu, zwłaszcza w pracy

absolucja /ˌapsɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
assoluzione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rozgrzeszenie, zdjęcie klątwy kościelnej, odpuszczenie grzechów;
  (przestarzałe, przestarzały) uwolnienie, wyrok sądowy uwalniający oskarżonego

absolut /apˈsɔlut/ (n)
assoluto
  to, co istniało samo przez się, absolutny duch, Bóg;

absolutnie /ˌapsɔˈlutʲɲɛ/ (adv)
assolutamente
  całkowicie, niezależnie od niczego, niedopuszczając wyjątków

absolutorium /ˌapsɔluˈtɔrʲjũm/ (n)
approvazione
  (oficjalnie) zatwierdzenie sprawozdania z działalności, zwykle finansowej;

absolutyzm /ˌapsɔˈlutɨsm̥/ (n)
assolutismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchia nieograniczona;
  (filozofia, filozoficzny) pogląd, według którego takie wartości, jak prawda, dobro, piękno są niezmienne, wieczne i niezależne od człowieka;

absolutyzm oświecony (n)
assolutismo illuminato, dispotismo illuminato
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ostatnia faza absolutyzmu;

absolwent /apˈsɔlvɛ̃nt/ (n)
laureato, diplomato, licenziato
  osoba, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs;

absolwentka /ˌapsɔlˈvɛ̃ntka/ (n)
laureata, diplomata, licenziata
  dziewczyna lub kobieta, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs

absorbent /apˈsɔrbɛ̃nt/ (n)
assorbente
  (chemia, chemiczny) substancja, która pochłania wgłębnie (absorbuje) inną (absorbat)

absorber /apˈsɔrbɛr/ (n)
assorbitore
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do pochłaniania niektórych składników mieszaniny gazowej przez ciecz.

absorbować /ˌapsɔrˈbɔvaʨ̑/ (v)
assorbire
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) pochłaniać substancję, energię; wiązać chemicznie
  (przenośnie, przenośnia) całkowicie pochłaniać czyjeś myśli, uwagę, czas; zajmować kogoś

absorpcja /apˈsɔrpʦ̑ʲja/ (n)
assorbimento
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) proces wnikania cząstek do wnętrza innej substancji tworzącej dowolną fazę ciągłą;
  (optyka, optyczny) proces pochłaniania energii fali przez ciało;

abstrahowanie /ˌapstraxɔˈvãɲɛ/ (n)
astrazione
  (książkowy) celowe i świadome pomijanie w rozważaniach jakiejś cechy lub aspektu, aby ułatwić analizę

abstrahować /ˌapstraˈxɔvaʨ̑/ (v)
astrarre
  (filozofia, filozoficzny) dokonywać wyodrębnienia w jakimś zagadnieniu, zjawisku lub przedmiocie, jego różnych cech lub określać relacje między nimi w celu stworzenia pojęcia ogólnego
astrarre, prescindere, tralasciare
  (książkowy) celowo i świadomie pomijać w rozważaniach jakąś cechę lub aspekt, żeby ułatwić analizę; nie uwzględniać czegoś

abstrakcja /apsˈtrakʦ̑ʲja/ (n)
astrazione
  (sztuka) kompozycja barw i kształtów bez widocznego związku z rzeczywistością;
  pojęcie ogólne
  coś trudnego do zrealizowania lub zdefiniowania
  nierealny pogląd
  proces tworzenia pojęć ogólnych;

abstrakcjonista /ˌapstrakʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
astrattista
  artysta tworzący dzieła zgodnie z założeniami abstrakcjonizmu

abstrakcjonistka (n)
astrattista
  artystka tworząca dzieła zgodnie z założeniami abstrakcjonizmu

abstrakcjonizm /ˌapstrakˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
astrattismo
  (sztuka) kierunek w sztuce XX wieku, w którym charakterystyczne jest wyeliminowanie wszelkich bezpośrednich odniesień do form lub przedmiotów obserwowanych w naturze;

abstrakcyjny /ˌapstrakˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
astratto
  nie mający związku z rzeczywistością

abstrakt /ˈapstrakt/ (n)
astratto
  (filozofia, filozoficzny) pojęcie ogólne utworzone w wyniku abstrahowania, niemające odpowiednika w konkretnym rzeczywistym przedmiocie

abstynencja /ˌapstɨ̃ˈnɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
astinenza
  (medycyna, medyczny) powstrzymywanie się głównie przed piciem alkoholu; w szerszym znaczeniu także od wszelkich używek, seksu itp.;

abstynent /apsˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
astemio, astinente
  osoba nie pijąca napojów alkoholowych
astinente
  osoba wstrzemięźliwa, powściągliwa, powstrzymująca się od czegoś

absurd /ˈapsurt/ (n)
assurdo
  nonsens, coś bez logicznego uzasadnienia

absurdalnie /ˌapsurˈdalʲɲɛ/ (adv)
assurdamente
  w sposób absurdalny

absurdalność (n)
assurdità
  cecha tego, co jest absurdalne, niedorzeczność

absurdalny /ˌapsurˈdalnɨ/ (adj)
assurdo
  nie podlegający logicznemu wyjaśnieniu

absynt /ˈapsɨ̃nt/ (n)
assenzio
  (spożywczy) nalewka spirytusowa na piołunie i innych ziołach aromatycznych;

absztyfikant /ˌapʃtɨˈfʲikãnt/ (n)
spasimante
  (książkowy) (żartobliwie) osoba starająca się o względy kobiety; konkurent, zalotnik

abulia /aˈbulʲja/ (n)
abulia
  (medycyna, medyczny) chorobliwe osłabienie lub brak woli w podejmowaniu decyzji

abuliczny (adj)
abulico
  (psychologia, psychologiczny) związany z abulią, dotyczący abulii

acciaccatura (n)
acciaccatura
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ozdobnik, przednutka zmniejszająca wartość nuty, przed którą stoi;

acenokumarol (n)
acenocumarolo
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, lek przeciwzakrzepowy będący pochodną kumaryny, antagonista witaminy K;

acerra (n)
acerra
  mały, przenośny ołtarzyk, ustawiany przed zmarłym, na którym palono perfumy, używany też jako przenośny ołtarz w czasie uroczystości pogrzebowych;
  skrzynka z brązu lub marmuru, służąca w starożytnym Rzymie do przechowywania kadzidła do ofiar;

acetal /aˈʦ̑ɛtal/ (n)
acetale
  (chemia, chemiczny) związek organiczny otrzymywany w wyniku działania alkoholu na aldehyd lub keton, wykorzystywany w przemyśle farmaceutycznym i perfumeryjnym oraz w syntezie organicznej;

acetaldehyd (n)
acetaldeide
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów;

acetalowy /ˌaʦ̑ɛtaˈlɔvɨ/ (adj)
acetalico
  (chemia, chemiczny) związany z acetalem, odnoszący się do acetali

aceton /aˈʦ̑ɛtɔ̃n/ (n)
acetone
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy przedstawiciel grupy ketonów o wzorze C3H6O, bezbarwna, łatwopalna i toksyczna ciecz o ostrym zapachu, wykorzystywany w syntezie chemicznej i jako rozpuszczalnik;

acetonemia (n)
acetonemia
  (medycyna, medyczny) gromadzenie się we krwi ciał acetonowych, świadczące o nieprawidłowej przemianie materii

acetonowy (adj)
acetonico
  (chemia, chemiczny) związany z acetonem, zawierający aceton

acetylen /ˌaʦ̑ɛˈtɨlɛ̃n/ (n)
acetilene
  (chemia, chemiczny) (zobacz) etyn

acetylenowy (adj)
acetilenico
  (chemia, chemiczny) lub (technologia, technika, techniczny) dotyczący acetylenu, zawierający acetylen, wykorzystujący acetylen do działania

acetylocholina (n)
acetilcolina
  (biochemia, biochemiczny) neuroprzekaźnik występujący u ludzi i zwierząt, ester kwasu octowego i choliny;

acetylocholinoesteraza (n)
acetilcolinesterasi
  (biochemia, biochemiczny) enzym, który rozkłada acetylocholinę na cholinę;

ach /ax/ (interjection)
ah, che paura, uh
  …służący wyrażaniu stanów uczuciowych, takich jak m.in.: zachwyt, zaskoczenie, przestrach, irytacja, podziw, zdziwienie, pragnienie

acheiropita (n)
acheropita
  (plastyka) wizerunek postaci uważany za powstały w nadnaturalny, cudowny sposób;

achromatopsja (n)
acromatopsia, acromatismo
  (medycyna, medyczny) duża lub całkowita niemożność rozpoznawania barw;

acyklowir (n)
aciclovir, acyclovir
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwwirusowy na zakażenia herpeswirusami; analog guanozyny

aczkolwiek /aʧ̑ˈkɔlvʲjɛk/ (conjunction)
benché, sebbene, seppure, quantunque
  … wprowadzający treść przeciwstawną lub znacznie się różniącą

adadżio /aˈdaʤ̑ʲjɔ/ (n)
adagio
  (choreografia, choreograficzny) liryczny taniec dwojga solistów, przechodzenie z pozy do pozy oraz podnoszenie tancerki przez partnera;

adaks (n)
addax
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Addax Laurillard, rodzaj ssaka parzystokopytnego z podrodziny antylopowców;

adamantan (n)
adamantano
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, tricykliczny węglowodór nasycony;

adamaszek /ˌadãˈmaʃɛk/ (n)
damasco
  (włókiennictwo) wzorzysta tkanina dwustronna, z jednej strony matowa, z drugiej błyszcząca; ; (zobacz) też adamaszek w Encyklopedii staropolskiej

adamowy /ˌadãˈmɔvɨ/ (adj)
adamitico, di Adamo
  związany z biblijnym Adamem, dotyczący biblijnego Adama

adaptacja /ˌadapˈtaʦ̑ʲja/ (n)
adattamento
  (biologia, biologiczny) przystosowanie się organizmu do nowych warunków;
  przystosowanie do nowego sposobu użytkowania, przeróbka
  (psychologia, psychologiczny) przystosowanie się do nowej sytuacji
  dostosowanie się organów do sytuacji
  efekt (dzieło, przedmiot, budynek) dokonanej adaptacji (1.1)

adaptacyjny (adj)
adattivo
  taki, który potrafi się zmieniać, dostosowywać do wymagań albo do otoczenia

adaptator /ˌadapˈtatɔr/ (n)
riduttore
  osoba dokonująca adaptacji

addytywny (adj)
additivo
  związany z dodawaniem, powstający przez dodawanie

adekwatny /ˌadɛˈkfatnɨ/ (adj)
adeguato, congruo, proporzionato
  dokładnie czemuś odpowiadający

adenoidalny (adj)
adenoide, adenoideo
  związany z adenoidem, dotyczący adenoidu

adenotomia (n)
adenoidectomia
  (medycyna, medyczny) chirurgiczny zabieg laryngologiczny polegający na usunięciu lub ścięciu przerośniętego migdałka gardłowego;

adept /ˈadɛpt/ (n)
novizio, principiante
  osoba, która się kształci, szczególnie osoba zdobywająca wiedzę praktyczną
adepto, seguace
  zwolennik jakiejś idei, doktryny

adeptka /aˈdɛptka/ (n)
adepta, seguace
  (książkowy) (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwolenniczka jakiejś idei, doktryny
novizia, principiante
  (książkowy) (sztuka) (fantasy) kobieta zdobywająca wiedzę, w szczególności praktyczną, tajemną lub magiczną

adherent /atˈxɛrɛ̃nt/ (n)
aderente
  (dawniej, dawny) stronnik

adiabatyczny (adj)
adiabatico
  (fizyka, fizyczny) taki, który przebiega bez wymiany ciepła z otoczeniem

adiudykacja /ˌadʲjudɨˈkaʦ̑ʲja/ (n)
aggiudicazione
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) decyzja sądowa, przyznająca prawo własności

adiunkt /ˈadʲjũŋkt/ (n)
professore associato
  stanowisko w instytucji naukowej zajmowane przez pracowników posiadających co najmniej stopień doktora;

adiutant /aˈdʲjutãnt/ (n)
aiutante di campo
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz asystujący dowódcy;

adiutantka /ˌadʲjuˈtãntka/ (n)
aiutante di campo
  forma żeńska od: adiutant

administracja /ˌadmʲĩɲiˈstraʦ̑ʲja/ (n)
amministrazione
  system organów państwowych i samorządowych, służący sprawowaniu władzy wykonawczej w państwie;
  kierownictwo jakiejś instytucji, przedsiębiorstwa itp.

administracyjny /ˌadmʲĩɲistraˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
amministrativo
  związany z administracją i administrowaniem

administrator /ˌadmʲĩɲiˈstratɔr/ (n)
amministratore, gestore
  osoba zarządzająca czymś

administratorka /ˌadmʲĩɲistraˈtɔrka/ (n)
amministratrice
  kobieta, która jest administratorem, zarządzająca czymś

administrować /ˌadmʲĩɲiˈstrɔvaʨ̑/ (v)
amministrare, gestire
  sprawować zarząd, kierować jakąś wyodrębnioną dziedziną działalności

admiralicja /ˌadmʲiraˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
ammiragliato
  władze naczelne marynarki wojennej
  budynek mieszący admiralicję (1.1)
  korpus admirałów

admirator /ˌadmʲiˈratɔr/ (n)
ammiratore
  (przestarzałe, przestarzały) wielbiciel

admirał /adˈmʲiraw/ (n)
ammiraglio
  (marynarka) najwyższy stopień (dowódca) w marynarce wojennej, równoważny stopniowi generała broni w armii lądowej, naczelny wódz floty;
  (marynarka) oficer mający stopień admirała (1.1)

admitancja (n)
ammettenza
  (fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna będąca odwrotnością impedancji, całkowita przewodność elektryczna w obwodach prądu przemiennego;

adnotacja /ˌadnɔˈtaʦ̑ʲja/ (n)
annotazione
  uwaga, dopisek, przypisek, notatka

adonis /aˈdɔ̃ɲis/ (n)
adone
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) (żartobliwie) lub (ironicznie) piękny, przystojny zwykle młody mężczyzna, przesadnie dbający o swoją urodę

adopcja /aˈdɔpʦ̑ʲja/ (n)
adozione
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawne uznanie obcego dziecka za własne;

adopcjanizm (n)
adozionismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd teologiczny według którego Jezus nie był naturalnym Synem Bożym a został usynowiony dopiero po narodzinach lub po chrzcie w Jordanie albo tuż przed śmiercią;

adoptować /ˌadɔpˈtɔvaʨ̑/ (v)
adottare
  dokonywać / dokonać adopcji

adoracja /ˌadɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
adorazione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ceremonia oddawania czci Bogu lub świętym
  (książkowy) zachwyt kimś wyrażany w taki sposób, aby ten ktoś to widział

adorator /ˌadɔˈratɔr/ (n)
adoratore
  mężczyzna zabiegający o względy kobiety

adoratorka /ˌadɔraˈtɔrka/ (n)
adoratrice
  forma żeńska od: adorator

adorować /ˌadɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
adorare
  uwielbiać kogoś, zachwycać się kimś, otaczać go uwielbieniem

adrenalina /ˌadrɛ̃naˈlʲĩna/ (n)
adrenalina
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon wydzielany w sytuacjach zagrożenia i stresu;

adres /ˈadrɛs/ (n)
indirizzo
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (urzędowy) informacje o tym, gdzie znajduje się jakiś budynek lub gdzie ktoś mieszka

adres mailowy (n)
indirizzo e-mail
  (informatyka, informatyczny) adres poczty elektronicznej

adresat /aˈdrɛsat/ (n)
destinatario
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba, do której ktoś wysyła list, przesyłkę itp.

adresatka /ˌadrɛˈsatka/ (n)
destinataria
  kobieta, do której coś jest adresowane

adresować /ˌadrɛˈsɔvaʨ̑/ (v)
indirizzare, intestare
  umieszczać adres na liście, przesyłkę

adret (n)
adret
  (geografia, geograficzny) stok góry lub wzgórza będący bardziej nasłoneczniony w stosunku do przeciwnego stoku tego samego wzniesienia bądź pasma górskiego;

adriatycki (adj)
adriatico
  dotyczący Adriatyku, związany z Adriatykiem (Morzem Adriatyckim)

adsorpcja /atˈsɔrpʦ̑ʲja/ (n)
adsorbimento
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) gromadzenie się substancji rozpuszczonych w cieczy lub obecnych w gazie na powierzchni ciała stałego lub cieczy;

adular /aˈdular/ (n)
adularia
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

adwent /ˈadvɛ̃nt/ (n)
avvento, Avvento
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim okres około czterech tygodni (dawniej czterdziestu dni) przed Bożym Narodzeniem, przygotowujący do uroczystości Narodzenia Pańskiego, symbolizujący oczekiwanie na przyjście Mesjasza; ; (zobacz) też adwent w Encyklopedii staropolskiej

adwentysta /ˌadvɛ̃nˈtɨsta/ (n)
avventista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek protestanckiego Kościoła chrześcijańskiego, głoszącego bliskie ponowne przyjście Chrystusa, chrzest tylko dorosłych, sobotę jako dzień święty

adwentystka /ˌadvɛ̃nˈtɨstka/ (n)
avventista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członkini protestanckiego Kościoła chrześcijańskiego, głoszącego bliskie ponowne przyjście Chrystusa, chrzest tylko dorosłych, sobotę jako dzień święty

adwersarz /adˈvɛrsaʃ/ (n)
avversario
  (przestarzałe, przestarzały) oponent, rywal

adwokacina (n)
mangiacarte
  (pogardliwie, pogardliwy) kiepski adwokat

adwokacki (adj)
avvocatesco
  związany z adwokatem lub adwokaturą

adwokat /adˈvɔkat/ (n)
avvocato
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik udzielający porad i prowadzący sprawy klientów w sądzie;

adwokat diabła /adˈvɔkad ˈdʲjabwa/ (n)
avvocato del diavolo
  (kościelny) (potocznie, potoczny) duchowny, który w Kościele katolickim podczas procesu beatyfikacyjnego lub kanonizacyjnego, ma za zadanie wyszukiwać przyczyn przeciw wyniesieniu na ołtarze
  (przenośnie, przenośnia) (dawniej, dawny) obrońca sprawy złej, niewłaściwej

aeracja /ˌaɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
aerazione
  napowietrzanie;

aero- /aˈɛrɔ/
aero-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z powietrzem, ruchem w powietrzu, lotnictwem

aerobus /ˌaɛˈrɔbus/ (n)
aerobus
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny, najczęściej śmigłowiec, przewożący na małych odległościach duże ilości pasażerów;

aerodrom /ˌaɛˈrɔdrɔ̃m/ (n)
aerodromo
  (przestarzałe, przestarzały) lotnisko, szczególnie trawiaste

aerodynamiczny /ˌaɛrɔdɨ̃nãˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
aerodinamico
  (fizyka, fizyczny) związany z aerodynamiką

aerodynamika /ˌaɛrɔdɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
aerodinamica
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się ruchem gazów;

aerofagia /ˌaɛrɔˈfaɟja/ (n)
aerofagia
  (medycyna, medyczny) zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego polegające na nadmiernym połykaniu powietrza podczas jedzenia;

aerofobia /ˌaɛrɔˈfɔbʲja/ (n)
aerofobia
  (medycyna, medyczny) chorobliwy lęk przed powietrzem (np. przeciągi, wiatr) lub przed ruchem w powietrzu (np. podróż samolotem)

aerofon (n)
aerofono
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty

aerograf (n)
aerografo
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie malarskie rozpylające farbę za pomocą sprężonego powietrza;

aerografit (n)
aerografite
  (technologia, technika, techniczny) syntetyczna piana zbudowana z siatki pustych węglowych nanorurek, jeden z najlżejszych na świecie materiałów;

aeroklub (n)
aeroclub
  organizacja, której członkami są piloci sportowi, skoczkowie spadochronowi, lotniarze, paralotniarze, modelarze lotniczy oraz miłośnicy lotnictwa

aerologia /ˌaɛrɔˈlɔɟja/ (n)
aerologia
  (meteorologia, meteorologiczny) nauka zajmująca się badaniem górnych warstw atmosfery;

aerologiczny (adj)
aerologico
  (meteorologia, meteorologiczny) związany z aerologią

aerometr /ˌaɛˈrɔ̃mɛtr̥/ (n)
aerometro
  (fizyka, fizyczny) przyrząd do pomiaru gęstości gazu

aerometria /ˌaɛrɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
aerometria
  (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się pomiarami gazów, w szczególności powietrza

aeronauta /ˌaɛrɔ̃ˈnawta/ (n)
aeronauta
  (przestarzałe, przestarzały) lotnik

aeronautyka /ˌaɛrɔ̃ˈnawtɨka/ (n)
aeronautica, aviazione
  (książkowy) lotnictwo

aeronomia /ˌaɛrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
aeronomia
  nauka badająca właściwości fizyczne i chemiczne górnych warstw atmosfery;

aeroplan /ˌaɛˈrɔplãn/ (n)
aeroplano
  (przestarzałe, przestarzały) samolot

aerostat /ˌaɛˈrɔstat/ (n)
aerostato
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny lżejszy od powietrza, które sobą wypiera;

aerozol /ˌaɛˈrɔzɔl/ (n)
aerosol
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) roztwór koloidowy powstający w wyniku rozproszenia ciał stałych lub cieczy w ośrodku gazowym
  (potocznie, potoczny) metalowy pojemnik zawierający substancję, która znajduje się pod ciśnieniem i może być rozpylana

aerożel /ˌaɛˈrɔʒɛl/ (n)
aerogel
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) porowaty, ultralekki materiał będący rodzajem sztywnej piany o wyjątkowo małej gęstości;

afatyczka (n)
afasica
  kobieta cierpiąca na afazję

afatyczny (adj)
afasico
  (medycyna, medyczny) związany z afazją; cierpiący na afazję

afazja /aˈfazʲja/ (n)
afasia
  (medycyna, medyczny) zaburzenia mowy lub rozumienia mowy na skutek uszkodzenia mózgu;

afektacja /ˌafɛkˈtaʦ̑ʲja/ (n)
affettazione
  przesada w okazywaniu uczuć, egzaltacja; wyrażanie uczuć (poprzez zachowywanie się, wypowiadanie się) w sposób przesadny, sztuczny, afektowany

afektowanie /ˌafɛktɔˈvãɲɛ/ (adv)
affettatamente
  (książkowy) w afektowany sposób

afera /aˈfɛra/ (n)
affare
  wydarzenie, które wywołało skandal;

afereza /ˌafɛˈrɛza/ (n)
aferesi
  (językoznawstwo, językoznawczy) zanik głoski lub głosek w wyrazie;

aferzysta /ˌafɛˈʒɨsta/ (n)
affarista
  człowiek biorący udział w aferach kryminalnych

afganistański /ˌavɡãɲiˈstãj̃sʲci/ (adj)
afgano, afghano
  odnoszący się do Afganistanu (państwa na Środkowym Wschodzie)

afgański /avˈɡãj̃sʲci/ (adj)
afghano, afgano
  odnoszący się do Afgańczyków lub Afganistanu

afgański /avˈɡãj̃sʲci/ (n)
afgano, afghano
  (potocznie, potoczny) niepoprawna, potoczna nazwa języka paszto używanego przez Pasztunów w Pakistanie i Afganistanie

afiks /ˈafʲiks/ (n)
affisso
  (gramatyka) morfem będący częścią składową wyrazu, różny od rdzenia, zrostek;

afisz /ˈafʲiʃ/ (n)
manifesto, cartellone
  (poligrafia) plakat informujący o jakiejś imprezie publicznej lub akcji, nawołujący do czegoś; ; (zobacz) też afisz w Encyklopedii staropolskiej

afiszować /ˌafʲiˈʃɔvaʨ̑/ (v)
sgargiare
  zwracać na siebie uwagę otoczenia swoim zachowaniem; popisywać się; przesadnie coś ujawniać

afonia /aˈfɔ̃ɲja/ (n)
afonia
  (medycyna, medyczny) zaburzenie polegające na braku głosu;

aforystyczny (adj)
aforistico
  dotyczący aforyzmów, związany z aforyzmami

aforyzm /aˈfɔrɨsm̥/ (n)
aforisma, aforismo
  zwięzła, lapidarna, przeważnie jednozdaniowa wypowiedź, wyrażająca ogólną prawdę filozoficzną lub moralną, w sposób zaskakujący i błyskotliwy;

afrikaans (n)
afrikaans
  (językoznawstwo, językoznawczy) język afrykanerski

afro- /ˈafrɔ/
afro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Afryką

afroamerykański (adj)
afroamericano
  dotyczący Afroamerykanów, czarnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych

afrobeat /afˈrɔbʲit/ (n)
afrobeat
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyczny, powstały w Afryce w połowie lat 60. XX wieku, łączący afrykańskie rytmy z funkiem i jazzem;

afrykanizacja (n)
africanizzazione
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces przejmowania przez rdzennych Afrykanów kontroli nad niektórymi obszarami Afryki i wypierania z nich białych
  nadawanie lub przywracanie czemuś afrykańskiego charakteru lub właściwości

afrykanizować (v)
africanizzare
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) narzucać afrykańskość, przymuszać kogoś do zostania Afrykaninem, zmieniać coś na afrykańskie

afrykański /ˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
africano
  związany z Afryką, dotyczący Afryki, zamieszkujący Afrykę

afrykański pomór koni (n)
peste equina africana
  (weterynaria, weterynaryjny) ostra wirusowa choroba nieparzystokopytnych;

afrykański pomór świń (n)
peste suina africana
  (weterynaria, weterynaryjny) ostra wirusowa choroba świń;

agamia /aˈɡãmʲja/ (n)
agamia
  (biologia, biologiczny) rozmnażanie bezpłciowe
  bezżeństwo, stan wolny

agape /aˈɡapɛ/ (n)
agape
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bezwarunkowa miłość Boga do człowieka;
  bezwarunkowa, bezinteresowna miłość opierająca się na więzi duchowej

agawa /aˈɡava/ (n)
agave
  (botanika, botaniczny) Agave L., rodzaj roślin o długich, mięsistych, kolczastych, tworzących rozetę liściach;

ageizm (n)
ageismo
  (socjologia, socjologiczny) niechęć, prześladowanie lub dyskryminacja kogoś z powodu jego wieku;

agencja /aˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
agenzia
  firma świadcząca różne usługi

agenda /aˈɡɛ̃nda/ (n)
succursale, filiale
  filia urzędu lub instytucji
agenda, rubrica
  terminarz

agent /ˈaɡɛ̃nt/ (n)
agente
  przedstawiciel jakiejś firmy
  pracownik wywiadu
  tajny pracownik policji lub służb specjalnych

aggiornamento (n)
aggiornamento
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) polityka Kościoła rzymskokatolickiego polegająca na unowocześnieniu i modernizacji doktryn oraz instytucji kościelnych, będąca jednym z dążeń II Soboru Watykańskiego;

agitacja /ˌaɟiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
agitazione
  działalność prowadząca do zjednania zwolenników dla pewnej sprawy, idei, poglądów; propagowanie haseł albo ideologii;

agitator /ˌaɟiˈtatɔr/ (n)
agitatore
  osoba prowadząca agitację

agitatorka /ˌaɟitaˈtɔrka/ (n)
agitatrice
  forma żeńska od: agitator

agnostycyzm /ˌaɡnɔˈstɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
agnosticismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd negujący całkowicie lub częściowo możliwość poznania bytu;

agnostyczny /ˌaɡnɔˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
agnostico
  (filozofia, filozoficzny) związany z agnostycyzmem lub agnostykami

agnostyk /aˈɡnɔstɨk/ (n)
agnostico
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwolennik agnostycyzmu

agogika (n)
agogica
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niewielkie odchylenia i zmiany w tempie i rytmie wykonywanego utworu muzycznego, uzasadnione interpretacją muzyczną wykonawcy

agonalny (adj)
terminale
  związany z agonią, stanem poprzedzającym zgon

agonia /aˈɡɔ̃ɲja/ (n)
agonia
  stan bezpośrednio poprzedzający zgon;

agorafobia /ˌaɡɔraˈfɔbʲja/ (n)
agorafobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem samemu w miejscach publicznych;

agrafia /aˈɡrafʲja/ (n)
agrafia
  (medycyna, medyczny) częściowa lub całkowita utrata umiejętności pisania; (zobacz) dysgrafia

agrafka /aˈɡrafka/ (n)
spilla di sicurezza
  rodzaj zapinki wykonanej z drutu, której jeden koniec zahacza się o zagięcie znajdujące się na drugim końcu;

agresja /aˈɡrɛsʲja/ (n)
aggressione
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrojny najazd jednego państwa na inne;
  (psychologia, psychologiczny) zachowanie, którego celem jest wyładowanie gniewu, wyrządzenie szkody;

agrest /ˈaɡrɛst/ (n)
uva spina
  (botanika, botaniczny) Ribes uva-crispa, krzew owocowy z gatunku porzeczka agrest, wydający kwaskowate, zielonkawe owoce typu jagody;
  (spożywczy) owoc agrestu (1.1)

agresywnie (adv)
aggressivamente
  w sposób agresywny

agresywny /ˌaɡrɛˈsɨvnɨ/ (adj)
aggressivo
  zachowujący się wrogo, napastliwie

agrochemia (n)
agrochimica
  (chemia, chemiczny) dział chemii powiązany z rolnictwem, bada działanie substancji na środowisko naturalne, szukając sposobów na zwiększenie plonów i poprawę jakości produktów rolnych;

agrofizyka (n)
fisica agraria
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka z pogranicza agronomii i fizyki, której obiektem badawczym jest ekosystem ukształtowany poprzez działalność człowieka, badany i opisywany metodami nauk ścisłych – w szczególności fizyki;

agronom /aˈɡrɔ̃nɔ̃m/ (n)
agronomo
  specjalista zajmujący się agronomią;

agronomia /ˌaɡrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
agronomia
  (rolnictwo, rolniczy) teoretyczna i praktyczna wiedza o rolnictwie i zarządzaniu produkcją żywności roślinnej;

agronomiczny /ˌaɡrɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
agronomico
  związany z agronomią, dotyczący agronomii

agronomka /ˌaɡrɔ̃ˈnɔ̃mka/ (n)
agronoma
  kobieta agronom

agroturystyka /ˌaɡrɔtuˈrɨstɨka/ (n)
agriturismo
  (rolnictwo, rolniczy) (turystyka, turystyczny) wypoczynek spędzany w chłopskim gospodarstwie, może być połączony z pracą w gospodarstwie;

aguti /aˈɡutʲi/ (n)
aguti
  (zoologia, zoologiczny) Dasyprocta, roślinożerny gryzoń południowoamerykański, introdukowany również w Indiach;

aha /ˈaxa/ (interjection)
ho capito
  …wyrażenie potwierdzenia/zrozumienia
ah
  …wyrażenie przypomnienia

ahinsa /aˈxʲĩw̃sa/ (n)
ahimsa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zasada moralna hinduizmu, buddyzmu i dźinizmu, nakazująca poszanowanie wszelkiego życia, odrzucająca zabijanie i zadawanie obrażeń fizycznych wszelkim istotom żywym – ludziom, zwierzętom, a w dźinizmie także roślinom i Ziemi;

ailurofobia /ˌajlurɔˈfɔbʲja/ (n)
ailurofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed kotami;

ais-moll (n)
la diesis minore, la♯ minore
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku ais (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami)

akacja /aˈkaʦ̑ʲja/ (n)
acacia
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) tropikalne drzewo lub krzew z rodzaju (1.1)

akademicki /ˌakadɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
accademico
  (edukacja, edukacyjny) dotyczący uczelni wyższej, studiów i studentów
  zgodny z określonymi, utartymi wzorami
teorico
  taki, który jest teoretyczny; nie jest praktyczny

akademik /ˌakaˈdɛ̃mʲik/ (n)
accademico
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) członek akademii
studente
  (sztuka) przedstawiciel akademizmu
casa dello studente
  (studencki) dom akademicki;

akadiański /ˌakaˈdʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
acadiano
  odnoszący się do Akadii

akalkulia /ˌakalˈkulʲja/ (n)
acalculia
  (medycyna, medyczny) zaburzenie zdolności procesów liczenia;

akatyst /aˈkatɨst/ (n)
akathistos
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj hymnu liturgicznego ku czci Chrystusa lub świętych, spotykany zwłaszcza w wielkopostnej tradycji chrześcijaństwa wschodniego, śpiewany na stojąco podczas szczególnych nabożeństw;

akcent /ˈakʦ̑ɛ̃nt/ (n)
accento
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wyraźniejsze, silniejsze podkreślenie jakiegoś dźwięku lub współbrzmienia;

akceptacja /ˌakʦ̑ɛpˈtaʦ̑ʲja/ (n)
accettazione
  wyrażenie zgody

akceptor (n)
accettore
  (chemia, chemiczny) cząsteczka, pojedynczy atom lub jon, który przyjmuje elektron, proton, grupę funkcyjną lub określony jon od innych cząsteczek w trakcie reakcji chemicznej;

akceptować /ˌakʦ̑ɛpˈtɔvaʨ̑/ (v)
accettare
  aprobować coś

akcja /ˈakʦ̑ʲja/ (n)
azione, titolo azionario
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) papier wartościowy wystawiany posiadaczowi części kapitału spółki akcyjnej (często w lm);

akebia pięciolistkowa (n)
akebia a cinque punte
  (botanika, botaniczny) Akebia quinata, gatunek pnącza z rodziny krępieniowatych;

akmeizm (n)
acmeismo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przeciwstawiający się symbolizmowi modernistyczny kierunek w poezji i literaturze rosyjskiej przypadający na początek XX wieku;

akolada (n)
accollatura, graffa
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (drukarstwo, drukarski) pionowa linia lub klamra łącząca pięciolinie, na których notuje się partie instrumentów lub głosów jednego utworu wykonywane jednocześnie;

akolita /ˌakɔˈlʲita/ (n)
accolito
  (kościelny) osoba, której udzielono posługi akolitatu;

akolitat (n)
accolitato
  (kościelny) jedna ze współczesnych posług w Kościele;

akompaniament /ˌakɔ̃mpãˈɲãmɛ̃nt/ (n)
accompagnamento
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalne tło głównej partii;

akompaniatorka /ˌakɔ̃mpãɲaˈtɔrka/ (n)
accompagnatrice
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonawczyni akompaniamentu

akompaniować /ˌakɔ̃mpãˈɲɔvaʨ̑/ (v)
accompagnare
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalnie towarzyszyć głównej partii, wykonywać jej tło

akonityna (n)
aconitina
  (biochemia, biochemiczny) bardzo silnie trujący związek chemiczny z grupy alkaloidów, występujący głównie w bulwach i liściach tojadu;

akord /ˈakɔrt/ (n)
accordo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) równoczesne współbrzmienie co najmniej trzech dźwięków;

akordeon /ˌakɔrˈdɛɔ̃n/ (n)
fisarmonica
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów;

akordeonista /ˌakɔrdɛɔ̃ˈɲista/ (n)
fisarmonicista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) mężczyzna, chłopiec grający na akordeonie

akordyka (n)
accordi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dział harmonii badający budowę i łączenie akordów

akredytacja (n)
accreditamento
  oficjalna zgoda potrzebna dziennikarzom lub dyplomatom do wykonywania swoich zadań w danym miejscu

akredytować (v)
accreditare
  udzielać akredytacji

akredytywa (n)
lettera di credito
  (ekonomia, ekonomiczny) forma bezgotówkowych rozliczeń krajowych i zagranicznych realizowanych za pośrednictwem banku, wykorzystywana przy zawieraniu transakcji, którym towarzyszą różne zwiększone ryzyka;

akrobacja (n)
acrobazia
  widowiskowe ćwiczenie, często niebezpieczne, które wymaga wielkiej sprawności;

akrobata /ˌakrɔˈbata/ (n)
acrobata
  człowiek wykonujący akrobacje, zwykle w cyrku lub sporcie

akrobatka (n)
acrobata
  kobieta, która wykonuje akrobacje sportowe lub cyrkowe

akrobatyczny (adj)
acrobatico
  związany z akrobatyką, dotyczący akrobatyki

akrofobia /ˌakrɔˈfɔbʲja/ (n)
acrofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk wysokości;

akroleina (n)
acroleina
  (chemia, chemiczny) trująca, drażniąca ciecz, najprostszy aldehyd nienasycony;

akromegalia (n)
acromegalia
  (medycyna, medyczny) choroba spowodowana nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu, występuje u osób dorosłych i powoduje przerost kości i rozrost tkanek miękkich;

akropol /aˈkrɔpɔl/ (n)
acropoli
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: osiedle, część miasta znajdująca się na wzgórzu, górne miasto

aksamit /aˈksãmʲit/ (n)
velluto
  (włókiennictwo) tkanina bawełniana z krótką okrywą włosową z jedwabnych, wełnianych lub bawełnianych nici;

aksjologiczny (adj)
assiologico
  (filozofia, filozoficzny) związany z aksjologią, dotyczący aksjologii

aksjomat /akˈsʲjɔ̃mat/ (n)
assioma
  (matematyka, matematyczny) (logika, logiczny) element aksjomatyki, czyli tak wybranego zestawu twierdzeń, że na ich bazie daje się wyprowadzić wszystkie pozostałe twierdzenia danej teorii matematycznej;
  (przenośnie, przenośnia) uznana prawda

akson /ˈaksɔ̃n/ (n)
assone
  (biologia, biologiczny) nitkowate przedłużenie komórki nerwowej;

aksynomancja (n)
assinomanzia, axinomanzia
  (ezoteryka) wróżba z rozżarzonego topora

akt oskarżenia (n)
atto d'accusa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pismo procesowe oskarżyciela zawierające żądanie ukarania przez sąd sprawcy czynu zabronionego;

akt płciowy (n)
atto sessuale
  (książkowy) (seksuologia, seksuologiczny) odbywanie stosunku seksualnego

akt strzelisty (n)
giaculatoria
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: krótka żarliwa modlitwa, pobożne westchnienie;

akt urodzenia /ˈakt ˌurɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (n)
atto di nascita
  akt stanu cywilnego stwierdzający fakt narodzin dziecka;

aktor /akˈtɔʒɨ/ /ˈaktɔr/ (n)
attore
  osoba, która gra rolę w teatrze lub w filmie;

aktorka /akˈtɔrka/ (n)
attrice
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) kobieta, która w teatrze lub na filmie udaje jakąś postać, bohatera

aktualizacja /ˌaktu<sup>w</sup>alʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
aggiornamento, attualizzazione
  czynienie czegoś aktualnym, uwspółcześnienie, modernizacja

aktualny /ˌaktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
attuale, presente
  dotyczący teraźniejszości

aktyn /ˈaktɨ̃n/ (n)
attinio
  (chemia, chemiczny) radioaktywny pierwiastek chemiczny o symbolu Ac i liczbie atomowej 89;

aktyno- /akˈtɨ̃nɔ/
actino-, attino-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z promieniem, promieniowaniem, promieniotwórczością

aktynometryczny (adj)
attinometrico
  (fizyka, fizyczny) związany z aktynometrią lub aktynometrem, dotyczący aktynometrii lub aktynometru

aktynon (n)
attinon
  (chemia, chemiczny) radon-219, naturalnie występujący izotop radonu o symbolu An powstający na skutek radioaktywnego rozpadu aktynu

aktywa (n)
asse
  (księgowość) kontrolowane przez jednostkę gospodarczą zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, które użyte spowodują wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych;

aktywista /ˌaktɨˈvʲista/ (n)
attivista
  bardzo czynny członek organizacji walczący w imię określonych praw lub przekonań

aktywizm (n)
attivismo
  czynna postawa; bycie aktywnym

aktywność /akˈtɨvnɔɕʨ̑/ (n)
attività
  działanie, przejawianie inicjatywy, branie udziału

aktywny /akˈtɨvnɨ/ (adj)
attivo
  biorący w czymś żywy udział, przejawiający inicjatywę; czynny; działający

aktywować /ˌaktɨˈvɔvaʨ̑/ (v)
attivare
  sprawiać, że coś staje się aktywne

akumulacja (n)
accumulazione, accumulamento
  (książkowy) gromadzenie lub nagromadzenie się czegoś

akumulator /ˌakũmuˈlatɔr/ (n)
accumulatore, batteria
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do magazynowania energii (elektrycznej, mechanicznej lub cieplnej)

akupresura /ˌakuprɛˈsura/ (n)
acupressione
  (medycyna, medyczny) wywodząca się z Chin tradycyjna metoda leczenia polegająca na naciskaniu, masowaniu i opukiwaniu ciała;

akupunktura /ˌakupũŋkˈtura/ (n)
agopuntura, acupuntura
  (medycyna, medyczny) sztuka leczenia polegająca na wbijaniu igieł w określone miejsca na ciele człowieka;

akustyka (n)
acustica
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki, nauka o dźwięku i rozchodzeniu się fal sprężystych w różnych ośrodkach
  (fizyka, fizyczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) warunki wnętrza decydujące o rozchodzeniu się w nim dźwięków

akuszerka /ˌakuˈʃɛrka/ (n)
levatrice, ostètrica
  (przestarzałe, przestarzały) położna;

akwaforta /ˌakfaˈfɔrta/ (n)
acquaforte
  (sztuka) grafika wykonana techniką akwaforty (1.1)
  (sztuka) technika trawienia płyt z naniesionym rysunkiem i wykonywania z nich odbitek;

akwalung /aˈkfalũŋk/ (n)
autorespiratore
  zespół urządzeń i czynników oddechowych pozwalających nurkowi na swobodne nurkowanie i przebywanie pod wodą;

akwamaryn /ˌakfãˈmarɨ̃n/ (n)
acquamarina
  (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysty minerał o niebieskawozielonej barwie, odmiana berylu;

akwarium /aˈkfarʲjũm/ (n)
acquario
  duży, przezroczysty, prostopadłościenny zbiornik na wodę

akwarysta (n)
acquariofilo
  (książkowy) hodowca zwierząt i roślin akwariowych

akwedukt /aˈkfɛdukt/ (n)
acquedotto
  kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł na ogół do miast przy wykorzystaniu siły ciążenia ziemskiego;

akwen (n)
acque, bacino
  (książkowy) określony obszar wodny

akwilejczyk /ˌakfʲiˈlɛjʧ̑ɨk/ (n)
aquileiese
  mieszkaniec Akwilei

akwilejka /ˌakfʲiˈlɛjka/ (n)
aquileiese
  mieszkanka Akwilei

akwilejski /ˌakfʲiˈlɛjsʲci/ (adj)
aquileiese
  dotyczący Akwilei, związany z Akwileją

akwińczyk (n)
aquinate
  mieszkaniec Akwinu, osoba rodem z Akwinu

akwiński (adj)
aquinate
  związany z Akwinem, dotyczący Akwinu

al dente /ˈal ˈdɛ̃ntɛ/ (adj)
al dente
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półtwardy, nierozgotowany, nie za miękki

alabaster /ˌalaˈbastɛr/ (n)
alabastro
  (mineralogia, mineralogiczny) zbita, drobnoziarnista odmiana gipsu, delikatnie zabarwiona lub biała;

alabastrowy /ˌalabaˈstrɔvɨ/ (adj)
alabastrino
  dotyczący alabastru, zrobiony z alabastru
  (książkowy) przypominający alabaster barwą, gładkością i delikatnością

alanina /ˌalãˈɲĩna/ (n)
alanina
  (biologia, biologiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z dwudziestu podstawowych aminokwasów białkowych;

alarm /ˈalarm/ (n)
allarme
  sygnał dźwiękowy lub świetlny ostrzegający przed niebezpieczeństwem

alarmować (v)
allarmare
  wywoływać niepokój

alasz /ˈalaʃ/ (n)
kimmel, kummel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój alkoholowy, klarowny likier kminkowy koloru żółtego;

albatros /alˈbatrɔs/ (n)
albatro
  (ornitologia, ornitologiczny) żyjący w koloniach, żywotny ptak oceaniczny o masywnym dziobie;

albański /alˈbãj̃sʲci/ (adj)
albanese
  związany z Albanią, dotyczący Albanii

albański /alˈbãj̃sʲci/ (n)
albanese
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany przez Albańczyków;

albertynizm (n)
albertinismo
  (filozofia, filozoficzny) nurt w filozofii średniowiecznej zapoczątkowany przez Alberta Wielkiego

albigeński (adj)
albigese
  związany z albigensami, dotyczący albigensów

albigeński (possessiveAdjective)
albigese
  należący do albigensów, będący ich własnością

albinizm /alˈbʲĩɲism̥/ (n)
albinismo
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wrodzony brak barwnika skóry, włosów u ludzi i zwierząt;
  (botanika, botaniczny) brak chlorofilu

albinos /alˈbʲĩnɔs/ (n)
albino
  (medycyna, medyczny) człowiek dotknięty albinizmem (niedoborem pigmentu w skórze)

albo /ˈalbɔ/ (conjunction)
o
  …łączący dwa zdania równorzędne, oraz dwie części zdania, wskazujący, że tylko jedna część jest prawdziwa;

albumina /ˌalbũˈmʲĩna/ (n)
albumina
  (biochemia, biochemiczny) białko rozpuszczalne w wodzie;

albuminuria /ˌalbũmʲĩˈnurʲja/ (n)
albuminuria
  (medycyna, medyczny) (zobacz) białkomocz;

alchemiczny (adj)
alchimico
  dotyczący alchemii

alcista /alʲˈʨ̑ista/ (n)
controtenore
  chłopiec lub mężczyzna śpiewający altem

aldehyd octowy (n)
aldeide acetica
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów;

aldehyd salicylowy (n)
aldeide salicilica
  (chemia, chemiczny) związek organiczny wykorzystywany w przemyśle perfumeryjnym i w syntezie chemicznej;

aldosteron /ˌaldɔˈstɛrɔ̃n/ (n)
aldosterone
  (biologia, biologiczny) (biochemia, biochemiczny) hormon sterydowy wytwarzany przez warstwę kłębkowatą kory nadnerczy, należący do grupy mineralokortykoidów

ale /ɛjl/ /ˈalɛ/ (conjunction)
ma, però
  …służący do łączenia zdań wtedy, gdy jedno z nich jest przeciwieństwem drugiego, gdy sytuacja z jednego z nich zachodzi pomimo sytuacji ze zdania drugiego

ale jaja (interjection)
porca miseria
  wyrażająca zaskoczenie

alef /ˈalɛf/ (n)
alef
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwsza litera alfabetów semickich: m.in. fenickiego, aramejskiego, arabskiego (ا), hebrajskiego (א), syryjskiego (ܐ);

alegoria /ˌalɛˈɡɔrʲja/ (n)
allegoria
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nawiązanie do czegoś/kogoś, przywołanie przekazane nie wprost, ale metaforycznie, za pomocą wypowiedzi zaszyfrowanej w przypowieści;

alegorycznie /ˌalɛɡɔˈrɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
allegoricamente
  przenośnie, w sposób alegoryczny

alegoryczny /ˌalɛɡɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
allegorico
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) taki, który ma poza znaczeniem dosłownym stały umowny sens przenośny

aleja /aˈlɛja/ (n)
viale, corso
  droga wysadzana po obu stronach drzewami lub krzewami;

aleksandretta (n)
parrocchetto
  (ornitologia, ornitologiczny) Psittacula, ptak z rodziny papug wschodnich

aleksandretta obrożna (n)
parrocchetto dal collare
  (ornitologia, ornitologiczny) Psittacula krameri, gatunek ptaka z rodziny papug wschodnich, występujący m.in. w środkowej Afryce i na Półwyspie Indyjskim;

aleksytymia (n)
alessitimia
  (psychologia, psychologiczny) niezdolność do rozumienia lub identyfikowania emocji oraz ich nazywania i wyrażania;

alemański (adj)
alemannico
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Alemanami (Alamanami)
  związany z Alemanią

alepski (adj)
aleppino
  związany z Aleppo, dotyczący Aleppo

alergen /aˈlɛrɡɛ̃n/ (n)
allergene
  (medycyna, medyczny) antygen (czynnik) zewnątrzpochodny, który wywołuje reakcję alergiczną;

alergia /aˈlɛrʲɟja/ (n)
allergia
  (medycyna, medyczny) uczulenie, nadmierna reakcja organizmu na jakiś czynnik;

alergiczny /ˌalɛrʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
allergico
  związany z alergią

alergolog /ˌalɛrˈɡɔlɔk/ (n)
allergologo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób alergicznych
allergologa
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka alergologii

alergologia /ˌalɛrɡɔˈlɔɟja/ (n)
allergologia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się badaniem, leczeniem i zapobieganiem alergii;

alergologiczny (adj)
allergologico
  (medycyna, medyczny) związany z alergologią, dotyczący alergologii

ależ /ˈalɛʃ/ (interjection)
addirittura
  wykrzyknik stosowany dla wyrażenia protestu, braku zgody

ależ /ˈalɛʃ/ (particle)
ma
  podkreślenie kontrastu z wcześniejszą wypowiedzią
  wyraz zdumienia, zaskoczenia

alfa /ˈalfa/ (n)
alfa
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa pierwszej litery alfabetu greckiego, α;

alfa /ˈalfa/ (ordinalAdjective)
alfa
  pierwszy (przy oznaczaniu np. kątów, faz, współczynników, wersji itp.)

alfabet /alˈfabɛt/ (n)
alfabeto, abbiccì
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku;
abbiccì, alfabeto
  uporządkowany zbiór znaków jakiegoś systemu znakowego, odpowiadających literom alfabetu (1.1)

alfabetycznie /ˌalfabɛˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
alfabeticamente
  w sposób alfabetyczny, zgodnie z kolejnością liter w alfabecie

alfabetyczny /ˌalfabɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
alfabetico
  ułożony w kolejności zgodnej z układem liter w alfabecie

alfons /ˈalfɔ̃w̃s/ (n)
magnaccia, pappone, lennone
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) mężczyzna żyjący z cudzej prostytucji, zabierający prostytutce część jej dochodu w zamian za ochronę

algebra /alˈɡɛbra/ (n)
algebra
  jeden z działów matematyki;

algebraiczny (adj)
algebrico
  dotyczący algebry

algierczyk /alʲˈɟɛrʧ̑ɨk/ (n)
algerino
  mieszkaniec Algieru

algierka /alʲˈɟɛrka/ (n)
algerina
  mieszkanka Algieru

algierski /alʲˈɟɛrsʲci/ (adj)
algerino
  odnoszący się do państwa Algieria

algo- /ˈalɡɔ/
algo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z bólem

algofobia /ˌalɡɔˈfɔbʲja/ (n)
algofobia
  (psychologia, psychologiczny) nieuzasadniony lęk przed bólem;

algolagnia /ˌalɡɔˈlaɟɲja/ (n)
algolagnia
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie seksualne polegające na osiąganiu satysfakcji poprzez zadawanie bólu i cierpienia sobie lub innej osobie;

algologia /ˌalɡɔˈlɔɟja/ (n)
algologia
  (botanika, botaniczny) nauka o glonach
  (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się badaniem i leczeniem bólu

algometria /ˌalɡɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
algometria
  (medycyna, medyczny) pomiar wrażliwości na ból

algorytm /algɔˈrɨtmɨ/ /alˈɡɔrɨtm̥/ (n)
algoritmo
  sposób postępowania w określonej sytuacji, przepis;

algorytmiczny (adj)
algoritmico
  związany z algorytmami, algorytmiką, dotyczący algorytmów, algorytmiki

alibi /aˈlʲibʲi/ (n)
alibi
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezbity dowód czyjejś nieobecności w miejscu przestępstwa w czasie jego popełnienia;

alif (n)
alif
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa pierwszej litery alfabetu arabskiego, ا;

aligator /ˌalʲiˈɡatɔr/ (n)
alligatore
  (herpetologia, herpetologiczny) wodny, drapieżny gad z rodziny Alligatoridae, o szerokim pysku, mylony często z krokodylem;

alimentacyjny (adj)
alimentare
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związany z alimentami

aliteracja /ˌalʲitɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
allitterazione
  (językoznawstwo, językoznawczy) powtórzenie jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers;

alizaryna /ˌalʲizaˈrɨ̃na/ (n)
alizarina
  (chemia, chemiczny) cenny, czerwony barwnik zaprawowy stosowany w analizie chemicznej;

alkaloid /ˌalkaˈlɔ<sup>j</sup>it/ (n)
alcaloide
  (chemia, chemiczny) naturalnie występujący zasadowy związek chemiczny (na ogół heterocykliczny), głównie pochodzenia roślinnego, zawierający azot;

alkantaryn (n)
alcantarino
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) członek odłamu franciszkanów zapoczątkowanego w Hiszpanii

alkohol /alˈkɔxɔl/ (n)
alcol, alcool, alcole
  (chemia, chemiczny) grupa związków chemicznych, pochodnych węglowodoru, w których cząsteczce jeden lub kilka atomów wodoru zastąpiono grupą hydroksylową (-OH);
alcol, alcool
  (spożywczy) każdy napój, który zawiera minimum 0,5% alkoholu etylowego;

alkoholik /ˌalkɔˈxɔlʲik/ (n)
alcolizzato
  osoba, która cierpi na alkoholizm

alkoholiza (n)
alcolisi, alcoolisi
  (chemia, chemiczny) reakcja chemiczna podwójnej wymiany, zachodząca między alkoholem a innym związkiem organicznym, najczęściej estrem

alkoholizm /ˌalkɔˈxɔlʲism̥/ (n)
alcolismo, etilismo, alcoolismo
  (medycyna, medyczny) nałóg alkoholowy, choroba polegająca na odczuwaniu potrzeby picia napojów alkoholowych;
alcolismo, alcoolismo
  (socjologia, socjologiczny) zjawisko społeczne, groźne w skutkach, polegające na zwiększaniu się liczby osób uzależnionych od alkoholu i pijących nałogowo

alkoholowe zapalenie wątroby (n)
epatite alcolica
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy wywołany przewlekłym nadużywaniem alkoholu, prowadzącym do zmian zapalno-martwiczych w wątrobie;

alkoholowy /ˌalkɔxɔˈlɔvɨ/ (adj)
alcolico, alcoolico
  zawierający alkohol; związany z alkoholem

allegro /alˈːɛɡrɔ/ (n)
allegro
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szybkie tempo;

allegro, ma non troppo /alˈːɛɡrɔ ˈma ˈnɔ̃n ˈtrɔpːɔ/ (adv)
allegro ma non troppo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) umiarkowanie szybko

allel /ˈalːɛl/ (n)
allele
  (biologia, biologiczny) jedna z wersji genu w określonym miejscu chromosomu powodująca zmienność cechy;

alleluja /ˌalːɛˈluja/ (interjection)
alleluia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w liturgii judaistycznej i chrześcijańskiej: okrzyk radości i triumfu zaczynający lub kończący psalmy i pieśni, szczególnie wielkanocne; wezwanie do złożenia hołdu Bogu; ; (zobacz) też aleluja w Encyklopedii staropolskiej

allelujatyczny /ˌalːɛlujaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
alleluiatico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z okrzykiem radości i triumfu zaczynającym lub kończącym psalmy i pieśni, szczególnie wielkanocne

allopurinol /ˌalːɔpuˈrʲĩnɔl/ (n)
allopurinolo
  (chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) lek, inhibitor oksydazy ksantynowej;

almandyn (n)
almandino
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, granat o czerwonym kolorze, także z odcieniem niebieskawym, wykorzystywany w jubilerstwie, o składzie chemicznym: Fe3Al2(SiO4)3

aloes /aˈlɔɛs/ (n)
aloe
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych;

alokazja (n)
alocasia
  (botanika, botaniczny) Alocasia (Schott) G. Don, rodzaj roślin z rodziny obrazkowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju alokazji (1.1)

alokucja (n)
allocuzione
  uroczysta przemowa;

alopatyczny (adj)
allopatico
  (medycyna, medyczny) związany z alopatią

alotropia /ˌalɔˈtrɔpʲja/ (n)
allotropia
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) zjawisko występowania, w tym samym stanie skupienia, różnych odmian tego samego pierwiastka chemicznego różniących się właściwościami fizycznymi i chemicznymi;

alpaka /alˈpaka/ (n)
alpacca
  (chemia, chemiczny) stop miedzi, cynku i niklu o białym kolorze; nowe srebro;
alpaca
  (zoologia, zoologiczny) Vicugna pacos, południowoamerykański, udomowiony gatunek lamy;
  wełna z lamy (1.1)
  gładka, wełniana tkanina w pasy;

alpejski /alˈpɛjsʲci/ (adj)
alpino
  związany z Alpami, dotyczący Alp

alpinarium /ˌalpʲĩˈnarʲjũm/ (n)
giardino alpino
  ogród skalny roślin wysokogórskich;

alpinista /ˌalpʲĩˈɲista/ (n)
alpinista
  osoba uprawiająca alpinizm;

alpinistka /ˌalpʲĩˈɲistka/ (n)
alpinista
  kobieta uprawiająca alpinizm

alpinistyka (n)
alpinismo
  (sport, sportowy) (dosłownie) uprawiana w Alpach wspinaczka górska
  (sport, sportowy) szerzej: wspinaczka wysokogórska
  wspinaczka górska z użyciem specjalistycznego sprzętu

alpinizm /alˈpʲĩɲism̥/ (n)
alpinismo
  (dosłownie) uprawiana w Alpach wspinaczka górska

alt /alt/ (n)
contralto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niski głos żeński, męski lub chłopięcy;

altana /alˈtãna/ (n)
gazebo
  lekki, niewielki ogrodowy budynek;

alteracja (n)
alterazione
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) podwyższenie lub obniżenie dźwięku należącego do skali lub akordu

alternator /ˌaltɛrˈnatɔr/ (n)
alternatore
  (motoryzacja) prądnica prądu przemiennego;

altocumulus (n)
altocumulo
  (meteorologia, meteorologiczny) kłębiasta chmura średniego piętra;

altruista /ˌaltruˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
altruista
  osoba bezinteresownie służąca innym, poświęcająca się ich sprawom

altruistka /ˌaltruˈ<sup>j</sup>istka/ (n)
altruista
  kobieta bezinteresownie służąca innym, poświęcająca się ich sprawom

altruistyczny /ˌaltru<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
altruista
  właściwy altruizmowi lub altruiście – osobie pomagającej, myślącej o innych; przeciwny wobec egoizmu

altruizm /alˈtru<sup>j</sup>ism̥/ (n)
altruismo
  bezinteresowna chęć służenia innym ludziom, poświęcenia się ich sprawom;

altówka /alˈtufka/ (n)
viola
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy instrument muzyczny;

aluzja /aˈluzʲja/ (n)
allusione, accenno
  wzmianka mająca wywołać skojarzenie z czymś, o czym się nie chce lub o czym nie można powiedzieć wprost

aluzyjny (adj)
allusivo
  związany z aluzją; zawierający aluzje lub posługujący się aluzjami; będący aluzją

alzacki /alˈzaʦ̑ʲci/ (adj)
alsaziano
  związany z Alzacją

amadeita (n)
amadeita
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek odłamu franciszkanów zapoczątkowanego we Włoszech

amalfitanin (n)
amalfitano
  mieszkaniec Amalfi, osoba z tego miasta

amalfitański (adj)
amalfitano
  związany z miastem Amalfi

amalgamat (n)
amalgama
  (metaloznawstwo, metalurgia) stop rtęci z innym metalem;
  (przenośnie, przenośnia) mieszanina różnych elementów

amantadyna (n)
amantadina
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny z grupy amin, pochodna adamantanu;

amatofobia /ˌãmatɔˈfɔbʲja/ (n)
amatofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed kurzem

amator /ãˈmatɔr/ (n)
amatore, dilettante
  miłośnik, ktoś oddany czemuś
amatore
  osoba, która oddaje się czemuś hobbistycznie, niezawodowo

ambasada /ˌãmbaˈsada/ (n)
ambasciata
  stała instytucja (misja dyplomatyczna) o najwyższej randze, utrzymywana przez państwo w innym kraju lub przy organizacji międzynarodowej;
  wydzielony budynek lub teren, gdzie mieści się ambasada (1.1)
  gwara więzienna brzuch, żołądek

ambasador /ˌãmbaˈsadɔr/ (n)
ambasciatore
  (administracja) (urzędowy) przedstawiciel dyplomatyczny państwa lub organizacji międzynarodowej

ambasador dobrej woli (n)
ambasciatore di buona volontà
  (społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) honorowa funkcja reprezentacyjna niektórych organizacji międzynarodowych przyznawana osobistościom zaangażowanym w rozwiązywanie globalnych problemów społecznych

ambi- /ˈãmbʲi/
ambi-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na dwoistość tego, co jest nazwane drugim członem

ambicja /ãmˈbʲiʦ̑ʲja/ (n)
ambizione
  pragnienie osiągnięcia czegoś trudnego

ambitny /ãmˈbʲitnɨ/ (adj)
ambizioso
  taki, który w swoim działaniu kieruje się ambicją

ambiwalencja /ˌãmbʲivaˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
ambivalenza
  współistnienie sprzecznych uczuć, postaw lub opinii

amblygonit (n)
ambligonite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy fosforanów, kruchy, przezroczysty, trudno rozpuszcza się w kwasach;

ambona /ãmˈbɔ̃na/ (n)
pulpito
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań; ; (zobacz) też ambona w Encyklopedii staropolskiej

ambrozjański (possessiveAdjective)
ambrosiano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący życia i twórczości Ambrożego z Mediolanu, charakterystyczny, typowy dla Ambrożego z Mediolanu lub jego twórczości, taki jak u Ambrożego z Mediolanu

ambulans /ãmˈbulãw̃s/ (n)
ambulanza, autoambulanza
  środek transportu przeznaczony do przewozu chorych lub rannych;

ambulatoryjny /ˌãmbulatɔˈrɨjnɨ/ (adj)
ambulante, ambulatoriale
  (medycyna, medyczny) wykonywany w ambulatorium lub dla ambulatorium przeznaczony

ameba /ãˈmɛba/ (n)
amoeba, ameba
  (biologia, biologiczny) pierwotniak posiadający zmienny kształt, poruszający się poprzez wysuwanie nibynóżek;

ameloblast (n)
ameloblasto
  (biologia, biologiczny) komórka nabłonkowa wytwarzająca szkliwo podczas rozwoju zęba;

amen /ˈãmɛ̃n/ (interjection)
amen, così sia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) …używany na zakończenie chrześcijańskiej modlitwy

ameryk /ãˈmɛrɨk/ (n)
americio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Am i liczbie atomowej 95;

amerykanizm /ˌãmɛrɨˈkãɲism̥/ (n)
americanismo
  cechy charakterystyczne dla kultury Stanów Zjednoczonych Ameryki

amerykanizować (v)
americanizzare
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) narzucać kulturę amerykańską, przeprowadzać amerykanizację

amerykański /ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
americano, statunitense
  dotyczący Ameryki (kontynentu)
  dotyczący Stanów Zjednoczonych Ameryki

ametyst /ãˈmɛtɨst/ (n)
ametista
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, kamień półszlachetny, fioletowa lub purpurowa, przezroczysta odmiana krzemionki SiO2;

amfetamina /ˌãw̃fɛtãˈmʲĩna/ (n)
anfetamina
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o silnym działaniu psychotropowym i pobudzającym ośrodkowy układ nerwowy;

amfetaminowy (adj)
anfetaminico
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) związany z amfetaminą, dotyczący amfetaminy

amfibolowy (adj)
anfibolico
  (mineralogia, mineralogiczny) związany z amfibolami, dotyczący amfibolów

amfiteatr /ˌãw̃fʲiˈtɛatr̥/ (n)
anfiteatro
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) odkryta budowla o kształcie elipsy lub koła z areną lub sceną pośrodku i wznoszącą się wokół niej schodkową widownią; ; (zobacz) też amfiteatr w Encyklopedii staropolskiej

amharski /ãmˈxarsʲci/ (n)
amarico
  (językoznawstwo, językoznawczy) język semicki będący językiem oficjalnym Etiopii

amina (n)
ammina
  (chemia, chemiczny) związek organiczny zawierający w budowie jedną lub więcej grup aminowych;

aminokwas /ˌãmʲĩˈnɔkfas/ (n)
amminoacido, aminoacido
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, materiał budulcowy białek;

aminokwas egzogenny /ˌãmʲĩˈnɔkfas ˌɛɡzɔˈɡɛ̃nːɨ/ (n)
amminoacido essenziale
  aminokwas, który nie może być syntetyzowany w organizmie ludzkim i musi być dostarczany w pożywieniu

amiotrofia (n)
amiotrofia
  utrata masy mięśniowej

amnestia /ãmˈnɛstʲja/ (n)
amnistia
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) darowanie lub złagodzenie kar dla niektórych skazanych;

amnezja /ãmˈnɛzʲja/ (n)
amnesia
  (medycyna, medyczny) zanik pamięci

amoniak /ãˈmɔ̃ɲak/ (n)
ammoniaca
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, związek azotu z wodorem, bezbarwny gaz o ostrym zapachu;

amortyzator /ˌãmɔrtɨˈzatɔr/ (n)
ammortizzatore
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do łagodzenia skutków wstrząsów, uderzeń, drgań, natężenia dźwięku w pojazdach lub maszynach;

amper /ˈãmpɛr/ (n)
ampere
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa jednostka natężenia prądu elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem A;

amperogodzina /ãmˈpɛrɔɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
amperora
  (elektryczność) jednostka pojemności elektrycznej, równa ilości energii jaką w ciągu godziny przenosi prąd elektryczny o natężeniu 1 ampera;

amplituda /ˌãmplʲiˈtuda/ (n)
ampiezza
  (fizyka, fizyczny) największe wychylenie cechy, funkcji, charakterystyki okresowo zmiennej;

amputacja /ˌãmpuˈtaʦ̑ʲja/ (n)
amputazione
  (medycyna, medyczny) operacyjne lub wypadkowe usunięcie części lub całego narządu, zwykle kończyny;

ampułka /ãmˈpuwka/ (n)
fiala
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) szklany hermetycznie zamknięty pojemnik z jednorazową dawką leku;

amulet /ãˈmulɛt/ (n)
amuleto
  (ezoteryka) przedmiot, który ma w magiczny sposób chronić swojego właściciela przed czarami, nieszczęściami lub złem;

amunicja /ˌãmũˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
munizione
  (potocznie, potoczny) naboje do broni palnej

anabioza (n)
anabiosi
  (biologia, biologiczny) odwracalny stan pozornej śmierci, krańcowego obniżenia aktywności życiowej organizmu;

anachroniczny (adj)
anacronistico, sorpassato
  niezgodny z duchem czasu lub obecnym stanem wiedzy

anadromiczny (adj)
anadromo
  (ichtiologia, ichtiologiczny) taki, który odbywa wędrówkę w górę rzeki

anafilaksja /ˌãnafʲiˈlaksʲja/ (n)
anafilassi
  (medycyna, medyczny) rodzaj ogólnoustrojowej reakcji alergicznej typu natychmiastowego, która ma miejsce po ekspozycji na alergen;

anafilaktyczny (adj)
anafilattico
  (medycyna, medyczny) związany z anafilaksją, dotyczący anafilaksji

anaforeza (n)
anaforesi
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) zjawisko zachodzące w płynach pod wpływem pola elektrycznego, polegające na ruchu ujemnie naładowanych cząstek w kierunku anody

anagogiczny /ˌãnaɡɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
anagogico
  (teologia, teologiczny) chrzesc. podnoszący na duchu, wzniosły

anagram /ãˈnaɡrãm/ (n)
anagramma
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zespół wyrazów, powstały przez zmianę kolejności liter innego wyrazu lub zespołu wyrazów;

anakonda /ˌãnaˈkɔ̃nda/ (n)
anaconda
  (herpetologia, herpetologiczny) ziemnowodny wąż zamieszkujący lasy tropikalne, największy dusiciel;

anakreontyk /ˌãnakrɛˈɔ̃ntɨk/ (n)
anacreontica
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wiersz o tematyce biesiadnej, wesołej lub rubasznej;

analcym (n)
analcime
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów;

analfabeta /ˌãnalfaˈbɛta/ (n)
analfabeta
  (edukacja, edukacyjny) człowiek dorosły nieumiejący czytać ani pisać, czyli nieznający alfabetu
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) ktoś zupełnie nieznający się na czymś

analfabetka /ˌãnalfaˈbɛtka/ (n)
analfabeta
  (edukacja, edukacyjny) osoba płci żeńskiej niepotrafiąca pisać i czytać

analfabetyzm funkcjonalny (n)
analfabetismo funzionale
  niezdolność rozumienia sensu tekstów pisanych występujących w codziennym otoczeniu, nieumiejętność pojmowania i wypełniania dokumentów oraz formularzy a także wykonywania prostych obliczeń arytmetycznych

analgezja (n)
analgesia
  (medycyna, medyczny) niewrażliwość na ból z zachowaniem innych rodzajów czucia;

analiza /ˌãnaˈlʲiza/ (n)
analisi
  badanie danych cech, części, elementów, struktury jakiegoś przedmiotu, pojęcia, zjawiska;

analny /ãˈnalnɨ/ (adj)
anale
  (książkowy) odbytniczy, odbytowy

analogia /ˌãnaˈlɔɟja/ (n)
analogia
  podobieństwo danych rzeczy, sytuacji, zjawisk pod jakichś względem;

anamneza /ˌãnãmˈnɛza/ (n)
anamnesi
  (medycyna, medyczny) wywiad lekarski na temat m.in. historii choroby,
  (filozofia, filozoficzny) sposób poznania przez przypominanie, niezależny od doświadczenia zmysłowego,
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa, część liturgii eucharystycznej,

ananas /ãˈnãnas/ (n)
ananas, ananasso
  (botanika, botaniczny) Ananas Mill., rodzaj roślin z rodziny bromeliowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owocostan rośliny z rodzaju ananasów (1.1)

anapest /ãˈnapɛst/ (n)
anapesto
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) w wierszach stopa metryczna złożona z dwóch sylab krótkich i jednej długiej;

anarchia /ãˈnarxʲja/ (n)
anarchia
  forma struktury społeczno-politycznej, w której nie ma żadnej ukonstytuowanej władzy;
  (potocznie, potoczny) chaos organizacyjny w instytucji, organizacji lub społeczności

anarchiczny (adj)
anarchico
  związany z anarchią

anarchista /ˌãnarˈxʲista/ (n)
anarchico
  zwolennik anarchizmu

anarchistyczny /ˌãnarxʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
anarchico
  związany z anarchizmem

anarchizm /ãˈnarxʲism̥/ (n)
anarchismo
  ruch społeczny i ideologia głosząca likwidację państwa oraz postulująca nieograniczoną wolność za nadrzędną wartość;

anarchopacyfizm (n)
anarco-pacifismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nurt anarchizmu całkowicie odrzucający używanie przemocy, niezależnie od jej formy i celów

anataz (n)
anatasio
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana polimorficzna dwutlenku tytanu;

anatema /ˌãnaˈtɛ̃ma/ (n)
anatema
  (kościelny) klątwa kościelna, wyklęcie, wykluczenie ze społeczności; potępienie poglądów heretyckich;

anatolian /ˌãnaˈtɔlʲjãn/ (n)
pastore dell'Anatolia
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy molosów;

anatolijski /ˌãnatɔˈlʲijsʲci/ (adj)
anatolico
  dotyczący Anatolii, związany z Anatolią

anatomia /ˌãnaˈtɔ̃mʲja/ (n)
anatomia
  (biologia, biologiczny) budowa organizmów żywych
  (biologia, biologiczny) nauka o anatomii (1.1);

anatomiczny /ˌãnatɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
anatomico
  związany z anatomią, dotyczący anatomii

anch (n)
ankh
  (starożytność) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) egipski hieroglif symbolizujący życie;

andaluzyt /ˌãndaˈluzɨt/ (n)
andalusite
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał należący do grupy krzemianów;

andezyt (n)
andesite
  (geologia, geologiczny) obojętna skała magmowa wylewna lub subwulkaniczna;

andoniedźwiedź (n)
orso andino
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Tremarctos Gervais, rodzaj drapieżnych ssaków z rodziny niedźwiedziowatych występujących w Ameryce Południowej;

andoniedźwiedź okularowy (n)
orso andino
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Tremarctos ornatus Cuvier, gatunek drapieżnych ssaków z rodziny niedźwiedziowatych, występujących w Ameryce Południowej;

andorski /ãnˈdɔrsʲci/ (adj)
andorrano
  odnoszący się do Andory (państwa)

andradyt (n)
andradite
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów, odmiana granatu;

andro- /ˈãndrɔ/
andro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z człowiekiem, zwłaszcza z mężczyzną lub z cechami męskimi

androfobia (n)
androfobia
  (psychologia, psychologiczny) irracjonalny, chorobliwy lęk przed mężczyznami

androlog /ãnˈdrɔlɔk/ (n)
andrologo
  (medycyna, medyczny) lekarz, specjalista andrologii
androloga
  (medycyna, medyczny) lekarka, specjalistka andrologii

andrologia /ˌãndrɔˈlɔɟja/ (n)
andrologia
  (medycyna, medyczny) specjalność medyczna zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób męskiego układu płciowego;

androsteron (n)
androsterone
  (biochemia, biochemiczny) męski hormon płciowy

andyjski /ãnˈdɨjsʲci/ (adj)
andino
  związany z Andami, dotyczący Andów

anegdota /ˌãnɛɡˈdɔta/ (n)
aneddoto, storiella
  krótkie, zabawne opowiadanie o prawdziwym wydarzeniu z czyjegoś życia

anegdotyczny /ˌãnɛɡdɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
aneddotico
  posiadający cechy anegdoty

aneks kuchenny (n)
angolo cottura
  część pomieszczenia mieszkalnego, która pełni rolę kuchni

aneksja /ãˈnɛksʲja/ (n)
annessione
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarnięcie, włączenie siłą do swojego państwa terytorium innego państwa lub jego części;

anemiczny (adj)
anemico
  (medycyna, medyczny) dotyczący anemii, właściwy anemii

anemo- /ãˈnɛ̃mɔ/
anemo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z wiatrem

anemologia /ˌãnɛ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
anemologia
  (meteorologia, meteorologiczny) nauka o wiatrach

anemometr /ˌãnɛ̃ˈmɔ̃mɛtr̥/ (n)
anemometro
  (technologia, technika, techniczny) (meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do pomiaru prędkości gazów

anemometria /ˌãnɛ̃mɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
anemometria
  (meteorologia, meteorologiczny) pomiar kierunku i prędkości wiatru

anemoskop (n)
anemoscopio
  (meteorologia, meteorologiczny) przyrząd wskazujący kierunek wiatru

aneroid /ˌãnɛˈrɔ<sup>j</sup>it/ (n)
aneroide
  (technologia, technika, techniczny) sprężynowy barometr próżniowy do pomiaru ciśnienia atmosferycznego

anestezjolog /ˌãnɛstɛˈzʲjɔlɔk/ (n)
anestesista
  (medycyna, medyczny) (potocznie, potoczny) lekarz wykonujący i kontrolujący znieczulenie
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalizujący się w anestezjologii;

anestezjologia (n)
anestesiologia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się przygotowaniem chorego do operacji, przeprowadzaniem i kontrolą znieczulenia;

anestezjologiczny (adj)
anestesiologico
  (medycyna, medyczny) związany z anestezjologią lub anestezjologami

angelologia (n)
angelologia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ogół wierzeń, także ludowych, dotyczących aniołów i ich wpływu na rzeczywistość
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w religioznawstwie: nauka o duchach dobrych, dział demonologii
  (teologia, teologiczny) w teologii chrześcijańskiej: nauka o aniołach;

angeologia (n)
angelologia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ogół wierzeń, także ludowych, dotyczących aniołów i ich wpływu na rzeczywistość
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w religioznawstwie: nauka o duchach dobrych, dział demonologii
  (teologia, teologiczny) w teologii chrześcijańskiej: nauka o aniołach;

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (adj)
inglese
  odnoszący się do Anglii; związany z Anglią, z Anglikami

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (n)
inglese
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Wielkiej Brytanii i wielu innych krajach;

angina /ãŋʲˈɟĩna/ (n)
tonsillite
  (medycyna, medyczny) ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła;

angio- /ˈãŋʲɟɔ/
angio-
  (medycyna, medyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z układem naczyniowym

angiografia /ˌãŋʲɟɔˈɡrafʲja/ (n)
angiografia
  (medycyna, medyczny) rentgenografia fragmentu układu krwionośnego;

angiolog /ãŋʲˈɟɔlɔk/ (n)
angiologo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób układu naczyniowego i limfatycznego
angiologa
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka angiologii

angiologia /ˌãŋʲɟɔˈlɔɟja/ (n)
angiologia
  (medycyna, medyczny) nauka o naczyniach krwionośnych;

angiologiczny (adj)
angiologico
  (medycyna, medyczny) związany z angiologią

anglezyt (n)
anglesite
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał krystaliczny z grupy siarczanów, kruchy i przezroczysty; siarczan ołowiu PbSO4

anglicyzm /ãŋˈɡlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
anglicismo, anglismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka angielskiego;

anglikanin /ˌãŋɡlʲiˈkãɲĩn/ (n)
anglicano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca anglikanizmu

anglikanizm (n)
anglicanesimo, anglicanismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) gałąź chrześcijaństwa łącząca tradycję protestancką z katolicką, powstała w Anglii w XVI w., uznająca króla za zwierzchnika Kościoła;

anglikanka /ˌãŋɡlʲiˈkãnka/ (n)
anglicana
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawczyni anglikanizmu

anglikański (adj)
anglicano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z anglikanizmem

anglo- /ˈãŋɡlɔ/
anglo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Anglią lub językiem angielskim

anglofon (n)
anglofono
  (książkowy) osoba mówiąca po angielsku

anglojęzyczny /ˌãŋɡlɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
anglofono
  posługujący się językiem angielskim
  spisany, stworzony w języku angielskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem angielskim

anglomania /ˌãŋɡlɔ̃ˈmãɲja/ (n)
anglomania
  nadmierna i bezkrytyczna sympatia do osób, przedmiotów, zjawisk związanych z Anglią;

anglosaski /ˌãŋɡlɔˈsasʲci/ (adj)
anglosassone
  związany z krajami, gdzie mówi się po angielsku (zazwyczaj dotyczy Wielkiej Brytanii, USA, Kanady i Australii)

angolski /ãŋˈɡɔlsʲci/ (adj)
angolano
  odnoszący się do Angoli (państwa w Afryce)

anhedonia /ˌãnxɛˈdɔ̃ɲja/ (n)
anedonia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) niezdolność do przeżywania przyjemnych uczuć;

anhydryt /ãnˈxɨdrɨt/ (n)
anidrite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, siarczan wapnia (CaSO4);

ani trochę /ˈãɲi ˈtrɔxɛ/ (adv)
né punto né poco
  zupełnie nie, wcale nie; nawet nie odrobinę, nawet nie w całym stopniu

anielski /ãˈɲɛlsʲci/ (adj)
serafico, angelico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z aniołami

anihilacja (n)
annichilazione, annichilimento
  zniszczenie, unicestwienie
  (fizyka, fizyczny) proces w którym cząstki i anty-cząstki, podlegają unicestwieniu;

animacja /ˌãɲĩˈmaʦ̑ʲja/ (n)
animazione
  rodzaj filmu, tworzonego techniką zdjęć poklatkowych, rejestrującego na pojedynczych klatkach filmu kolejne fazy ruchu;

animator /ˌãɲĩˈmatɔr/ (n)
animatore
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba, która wykonuje rysunki do filmu rysunkowego
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie leader mniejszej grupy wiernych, np. w którymś z ruchów czy duszpasterstw
  człowiek zachęcający do jakiegoś działania, pobudzający działania, aktywny w danej dziedzinie i wzbudzający nią zainteresowanie środowiska

animatorka (n)
animatrice
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) kobieta wykonująca rysunki do filmu rysunkowego
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie liderka mniejszej grupy wiernych, np. w którymś z ruchów czy duszpasterstw
  kobieta zachęcająca do jakiegoś działania, pobudzająca działania, aktywna w danej dziedzinie i wzbudzająca nią zainteresowanie środowiska

animista /ˌãɲĩˈmʲista/ (n)
animista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba wierząca w istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisująca duszę wszystkim ludziom, roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom

animistyczny (adj)
animistico, animista
  związany z animizmem, właściwy animizmowi

animizm /ãˈɲĩmʲism̥/ (n)
animismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zespół wierzeń zakładający istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisujący duszę wszystkim ludziom, roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom;

anionowy (adj)
anionico
  (chemia, chemiczny) związany z anionami, dotyczący anionów

anioł /ˈãɲɔw/ (n)
angelo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota duchowa, nadprzyrodzona, pośrednik pomiędzy Bogiem a człowiekiem;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) szlachetny, dobry człowiek
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto czuwa nad kimś

anizokoria (n)
anisocoria
  (medycyna, medyczny) różna szerokość źrenic u tej samej osoby;

ankieta /ãŋʲˈcɛta/ (n)
inchiesta, intervista
  (statystyka, statystyczny) zbieranie danych na jakiś temat za pomocą formularza

ankieter /ãŋʲˈcɛtɛr/ (n)
sondaggista
  osoba, która zbiera informacje za pomocą ankiety

ankoński (adj)
anconetano, anconitano
  odnoszący się do Ankony, związany z Ankoną, pochodzący z Ankony

annały (n)
annali
  dzieło historiograficzne będące chronologicznym zapisem ważnych dla danego dzieła wydarzeń;

anomalia /ˌãnɔ̃ˈmalʲja/ (n)
anomalia
  incydent nieprawidłowości, odchylenie od normy

anomalny (adj)
anomalo
  stanowiący anomalię, wyłamujący się od reguły

anonimowo (adv)
anonimamente
  w sposób anonimowy, nie podając imienia, nazwiska

anonimowy /ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɨ/ (adj)
anonimo
  o nieujawnionym nazwisku

anons /ˈãnɔ̃w̃s/ (n)
annuncio
  podanie do publicznej wiadomości, w szczególności poprzez ogłoszenie w prasie

anoreksja /ˌãnɔˈrɛksʲja/ (n)
anoressia
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na celowej utracie wagi wywołanej i podtrzymywanej przez chorego, połączonej z zaburzonym postrzeganiem własnego ciała i psychicznym wstrętem do jedzenia;

anorektyczka (n)
anoressica
  (medycyna, medyczny) kobieta cierpiąca na anoreksję

anorektyk /ˌãnɔˈrɛktɨk/ (n)
anoressico
  (medycyna, medyczny) człowiek cierpiący na anoreksję

anorgazmia (n)
anorgasmia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie seksualne polegające na braku odczuwania orgazmu;

anormalność (n)
anormalità
  cecha tego, co anormalne; cecha tych, którzy są anormalni

anortyt (n)
anortite
  (mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów;

anoskopia (n)
anoscopia
  (medycyna, medyczny) badanie wziernikowe przez odbyt, oceniające kanał odbytu i końcową część odbytnicy

anosmia (n)
anosmia
  (medycyna, medyczny) utrata węchu, niezdolność wyczuwania zapachów;

antagonizm /ˌãntaˈɡɔ̃ɲism̥/ (n)
antagonismo
  wzajemna wrogość, sprzeczność, przeciwstawność sił, zasad, osób

antarktyczny (adj)
antartico
  (geografia, geograficzny) związany z Antarktyką

antena /ãnˈtɛ̃na/ (n)
antenna
  urządzenie służące do zamiany fal elektromagnetycznych na sygnał elektryczny i odwrotnie;

antiochenka (n)
antiochena
  mieszkanka Antiochii

antiocheńczyk (n)
antiocheno
  mieszkaniec Antiochii

antiocheński (adj)
antiocheno
  odnoszący się do Antiochii, związany z Antiochią

antleryt (n)
antlerite
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczanów, Cu3(OH)4SO4;

antofyllit (n)
antofillite
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

antologia /ˌãntɔˈlɔɟja/ (n)
antologia
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wybór (całości lub fragmentów) utworów literackich powiązanych wspólną cechą, np. ten sam autor, gatunek, krąg kulturowy;

antologiczny (adj)
antologico
  związany z antologią, stanowiący antologię

antonomazja (n)
antonomasia
  (językoznawstwo, językoznawczy) zastąpienie nazwy własnej osoby lub przedmiotu inną nazwą;

antropo- /ãnˈtrɔpɔ/
antropo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z człowiekiem

antropocentryczny (adj)
antropocentrico
  skupiony na człowieku, stawiający człowieka na najważniejszym miejscu

antropocentryzm (n)
antropocentrismo
  (filozofia, filozoficzny) przekonanie, wedle którego człowiek to ośrodek świata, a wszystko w przyrodzie dzieje się ze względu na niego
  interpretacja świata wyłącznie z punktu widzenia doświadczenia człowieka

antropofagia /ˌãntrɔpɔˈfaɟja/ (n)
antropofagia
  (książkowy) ludzki kanibalizm, ludożerstwo

antropofobia /ˌãntrɔpɔˈfɔbʲja/ (n)
antropofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (u ludzi i zwierząt) niechęć lub chorobliwy lęk przed ludźmi;

antropogeneza (n)
antropogenesi
  (antropologia, antropologiczny) pochodzenie człowieka jako gatunku, historia jego rozwoju;

antropogeograficzny (adj)
antropogeografico
  (geografia, geograficzny) (antropologia, antropologiczny) związany z antropogeografią, dotyczący antropogeografii

antropolog /ˌãntrɔˈpɔlɔk/ (n)
antropologo
  (antropologia, antropologiczny) (biologia, biologiczny) badacz rozwoju i zróżnicowania jednostek ludzkich, gatunku ludzkiego oraz ludzkich społeczności;

antropologia /ˌãntrɔpɔˈlɔɟja/ (n)
antropologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o człowieku;

antropologiczny /ˌãntrɔpɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
antropologico
  związany z antropologią, dotyczący antropologii

antropometryczny (adj)
antropometrico
  związany z antropometrią, dotyczący antropometrii

antropomorfizacja /ˌãntrɔpɔ̃mɔrfʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
antropomorfismo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) rodzaj metafory; nadawanie rzeczom, zjawiskom lub pojęciom cech ludzkich

antropomorfizm /ˌãntrɔpɔ̃ˈmɔrfʲism̥/ (n)
antropomorfismo
  nadawanie cech ludzkich innym (niebędącymi ludźmi) istotom i zjawiskom;

antropozoficzny (adj)
antroposofico
  związany z antropozofią, dotyczący antropozofii

anty- /ˈãntɨ/
anti-, contro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: przeciwdziałający, występujący przeciw, przeciwny

antyalkoholowy /ˌãntɨalkɔxɔˈlɔvɨ/ (adj)
antialcolico, antialcoolico
  przeznaczony do walki z alkoholizmem, leczący alkoholików

antyamerykański (adj)
antiamericano
  wymierzony przeciwko Ameryce (jako części świata) i Amerykanom, niechętny wobec Ameryki i Amerykanów

antyatom (n)
antiatomo
  (fizyka, fizyczny) atom zbudowany z antycząstek;

antybakteryjny /ˌãntɨbaktɛˈrɨjnɨ/ (adj)
antibatterico
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) chroniący przed bakteriami, zapobiegający namnażaniu się bakterii

antybiogram /ˌãntɨˈbʲjɔɡrãm/ (n)
antibiogramma
  (medycyna, medyczny) test określający wpływ antybiotyków na bakterie;

antybiotyczny (adj)
antibiotico
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) związany z antybiotykami

antybiotyk /ˌãntɨˈbʲjɔtɨk/ (n)
antibiotico
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) naturalny lub sztuczny lek unieszkodliwiający drobnoustroje;

antybohater /ˌãntɨbɔˈxatɛr/ (n)
antieroe
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna postać posiadająca cechy negatywne, będące zaprzeczeniem cech bohatera
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) postać nieposiadająca żadnych cech heroicznych, niewyróżniająca się niczym;

antybolszewicki /ˌãntɨbɔlʃɛˈvʲiʦ̑ʲci/ (adj)
antibolscevico
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nastawiony na walkę z bolszewikami, zwalczający bolszewików

antybolszewik (n)
antibolscevico
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwnik bolszewizmu, bolszewików

antycholinergiczny (adj)
anticolinergico
  (biochemia, biochemiczny) blokujący działanie acetylocholiny lub wykazujący działanie do niej przeciwne

antychryst (n)
anticristo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) eschatologiczny przeciwnik Chrystusa;

antychrześcijański /ˌãntɨxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
anticristiano
  skierowany przeciwko chrześcijaństwu

antycyklon (n)
anticiclone
  (meteorologia, meteorologiczny) wyż (atmosferyczny);

antycypacja /ˌãntɨʦ̑ɨˈpaʦ̑ʲja/ (n)
anticipazione
  przewidywanie, zakładanie czegoś jeszcze nieistniejącego

antydatować /ˌãntɨdaˈtɔvaʨ̑/ (v)
antidatare
  wpisywać gdzieś datę wcześniejszą niż rzeczywista, zwykle w celu oszustwa

antydopingowy /ˌãntɨdɔpʲĩŋˈɡɔvɨ/ (adj)
anti-doping, antidoping
  przeznaczony do walki z dopingiem u sportowców, do wykrywania niedozwolonych środków dopingujących

antyelektrostatyczny (adj)
antistatico
  (fizyka, fizyczny) zapobiegający odkładaniu się elektryczności statycznej, zapobiegający elektryzowaniu się

antyfaszysta /ˌãntɨfaˈʃɨsta/ (n)
antifascista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwnik faszyzmu

antyfaszystka (n)
antifascista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwniczka faszyzmu

antyfaszystowski /ˌãntɨfaʃɨˈstɔfsʲci/ (adj)
antifascista, antifascistico
  nastawiony na walkę z faszyzmem, zwalczający faszystów

antyfaszyzm /ˌãntɨˈfaʃɨsm̥/ (n)
antifascismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) postawa przejawiająca się otwartym sprzeciwem wobec faszyzmu;

antyfeministyczny /ˌãntɨfɛ̃mʲĩɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
antifemminista
  taki, który opiera się na antyfeminizmie

antyfeminizm (n)
antifemminismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) stanowisko sprzeciwiające się ideom i ruchowi feministycznemu

antyfeudalny (adj)
antifeudale
  skierowany przeciwko feudalizmowi i ukształtowanym przez niego stosunkom społecznym

antyfona (n)
antifona
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w Komplecie krótka pieśń maryjna śpiewana lub odmawiana na końcu godziny kanonicznej;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w Liturgii godzin werset odmawiany przed i po psalmie czy kantyku;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w liturgii mszy świętej jeden z wersetów śpiewanych lub odmawianych na wejście, na ofiarowanie i na komunię;

antyfonarz (n)
antifonario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga liturgiczna zawierająca antyfony

antygen /ãnˈtɨɡɛ̃n/ (n)
antigene
  (medycyna, medyczny) substancja, której pojawienie się w organizmie powoduje jego reakcję odpornościową;

antyimperialistyczny /ˌãntɨ<sup>j</sup>ĩmpɛrʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
antimperialista, antimperialistico
  nastawiony na walkę z imperializmem, zwalczający imperialistów

antyinflacyjny /ˌãntɨ<sup>j</sup>ĩnflaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
antiinflazionistico, antinflazionistico
  mający na celu zmniejszenie lub przeciwdziałanie inflacji

antykatolicki /ˌãntɨkatɔˈlʲiʦ̑ʲci/ (adj)
anticattolico
  wrogi katolicyzmowi, skierowany przeciwko katolicyzmowi

antyklerykalizm /ˌãntɨklɛrɨˈkalʲism̥/ (n)
anticlericalismo
  ideologia społeczno-polityczna przeciwstawiająca się klerykalizmowi, krytyczna wobec autorytetu lub władzy kleru i duchowieństwa w przestrzeni publicznej (poza miejscami kultu);

antykoagulant /ˌãntɨkɔaˈɡulãnt/ (n)
anticoagulante
  (medycyna, medyczny) środek zmniejszający krzepliwość krwi;

antykomunista /ˌãntɨkɔ̃mũˈɲista/ (n)
anticomunista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwnik komunizmu, osoba zwalczająca komunizm

antykomunistka /ˌãntɨkɔ̃mũˈɲistka/ (n)
anticomunista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwniczka komunizmu, kobieta zwalczająca komunizm

antykomunistyczny /ˌãntɨkɔ̃mũɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
anticomunistico
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skierowany przeciwko komunizmowi, wrogo do niego nastawiony, związany z antykomunizmem

antykomunizm /ˌãntɨkɔ̃ˈmũɲism̥/ (n)
anticomunismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wroga postawa wobec komunizmu

antykoncepcja /ˌãntɨkɔ̃nˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
contraccezione
  (medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) działania zapobiegające zapłodnieniu

antykoncepcyjny /ˌãntɨkɔ̃nʦ̑ɛpˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
contraccettivo
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) zapobiegający zajściu w ciążę

antykorozyjny /ˌãntɨkɔrɔˈzɨjnɨ/ (adj)
antiruggine
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) zapobiegający korozji, zabezpieczający przed korozją

antykwariusz /ˌãntɨˈkfarʲjuʃ/ (n)
antiquario
  ktoś handlujący antykami, dziełami sztuki, starymi mapami, używanymi książkami

antylogia /ˌãntɨˈlɔɟja/ (n)
antilogia
  (językoznawstwo, językoznawczy) zestawienie przeciwieństw

antylopa /ˌãntɨˈlɔpa/ (n)
antilope
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) nienaukowa nazwa dla grupy kilkunastu zwierząt z rodziny wołowatych i widłorogich zamieszkujący sawanny i stepy

antymafijny /ˌãntɨ̃maˈfʲijnɨ/ (adj)
antimafia
  zwalczający mafię, prowadzący walkę z mafią

antymateria /ˌãntɨ̃maˈtɛrʲja/ (n)
antimateria
  (fizyka, fizyczny) materia, która składa się z antycząstek, a w kontakcie ze zwykłą materią ulega anihilacji;

antymitotyczny (adj)
antimitotico
  (biologia, biologiczny) hamujący mitozę

antymon /ãnˈtɨ̃mɔ̃n/ (n)
antimonio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sb i liczbie atomowej 51;

antymonowy /ˌãntɨ̃mɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
antimoniale
  (chemia, chemiczny) dotyczący antymonu, zawierający antymon

antynarodowy (adj)
antinazionale
  wrogi narodowi; działający na szkodę na narodu

antynatalizm (n)
antinatalismo
  (filozofia, filozoficzny) stanowisko przypisujące negatywną wartość rodzeniu dzieci;

antyniewolniczy (adj)
antischiavista
  skierowany przeciwko niewolnictwu, działający przeciw niewolnictwu

antynomia (n)
antinomia
  (logika, logiczny) (filozofia, filozoficzny) sprzeczność, wykluczenie się dwóch twierdzeń, mimo że osobno zdają się być prawdziwe;

antynuklearny (adj)
antinucleare
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skierowany przeciwko wykorzystaniu energii jądrowej
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skierowany przeciwko wykorzystaniu, badaniu czy rozmieszczaniu broni jądrowej

antyoksydacyjny (adj)
antiossidante
  taki, który przeciwdziała utlenianiu się pierwiastków i związków

antypapież /ˌãntɨˈpapʲjɛʃ/ (n)
antipapa
  (kościelny) osoba powołana na tron papieski nieprawnie, za pontyfikatu legalnego papieża lub w czasie, gdy urząd papieski był nieobsadzony;

antypatia /ˌãntɨˈpatʲja/ (n)
antipatia
  niechęć do kogoś

antypatyczny /ˌãntɨpaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
antipatico
  budzący odrazę, niechęć

antypaństwowy (adj)
antistatale
  taki, który sprzeciwia się instytucji państwa i państwowości

antypolski /ˌãntɨˈpɔlsʲci/ (adj)
antipolacco
  wymierzony przeciwko Polakom, dyskryminujący Polaków

antypowieść (n)
antiromanzo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj powieści, który zrywa z tradycyjnymi regułami tego gatunku

antyrasizm (n)
antirazzismo
  ruch społeczny, postawa lub pogląd sprzeciwiający się rasizmowi

antyreligijny /ˌãntɨrɛlʲiˈɟijnɨ/ (adj)
antireligioso
  skierowany przeciwko religii, niechętny wobec religii

antyrewolucyjny (adj)
antirivoluzionario
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wrogi rewolucji; występujący przeciwko rewolucji

antyrządowy /ˌãntɨʒɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
antigovernativo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skierowany przeciwko rządowi

antysemityzm /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲitɨsm̥/ (n)
antisemitismo
  nienawiść, uprzedzenie i wrogość wobec narodu żydowskiego, związana z nietolerancją i rasizmem;

antyseptyczny /ˌãntɨsɛpˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
antisettico
  (medycyna, medyczny) zapobiegający rozwojowi drobnoustrojów, bakterii wywołujących choroby

antyspołeczny (adj)
antisociale
  wrogi społeczeństwu; działający na szkodę społeczeństwa

antysyjonista (n)
antisionista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwnik syjonizmu

antysyjonistyczny /ˌãntɨsɨjɔ̇̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
antisionista
  wrogi w stosunku do syjonizmu; przeciwny założeniom syjonizmu

antytoksyczny /ˌãntɨtɔˈksɨʧ̑nɨ/ (adj)
antitossico
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) neutralizujący biologiczną aktywność toksyn chorobotwórczych

antytrynitarski (adj)
antitrinitario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z antytrynitarzami, antytrynitaryzmem lub odrzuceniem dogmatu o Trójcy Świętej

antytrynitarz /ˌãntɨtrɨ̃ˈɲitaʃ/ (n)
antitrinitario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca antytrynitaryzmu

anulować /ˌãnuˈlɔvaʨ̑/ (v)
annullare
  stwierdzać brak ważności, aktualności czegoś, unieważniać coś

anuria (n)
anuria
  (medycyna, medyczny) (zobacz) bezmocz

anyż gwiazdkowy /ˈãnɨʒ ɡvʲjastˈkɔvɨ/ (n)
anice stellato
  (botanika, botaniczny) (zobacz) badian właściwy

aojda /aˈɔjda/ (n)
aedo
  (historia, historyczny, historycznie) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nadworny lub wędrowny śpiewak w starożytnej Grecji, sławiący czyny bohaterów i bogów;

aorta /aˈɔrta/ (n)
aorta
  (anatomia, anatomiczny) główna i największa tętnica człowieka;

aostański (adj)
aostano
  związany z Aostą, dotyczący Aosty

aparat /aˈparat/ (n)
apparato
  (anatomia, anatomiczny) grupa narządów organizmów żywych spełniających określone zadania
  instytucje, urzędy zajmujące się kontrolą lub kierowaniem pewną dziedziną życia państwowego, społecznego
apparecchio
  (medycyna, medyczny) przyrząd do korekcji wad
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie o określonej funkcjonalności, np. telefoniczny, fotograficzny

aparat fotograficzny /aˈparat ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (n)
fotocamera, macchina fotografica
  (fotografia) urządzenie służące do robienia fotografii;

aparat kompaktowy /aˈparat ˌkɔ̃mpakˈtɔvɨ/ (n)
fotocamera compatta, macchina compatta, macchina fotografica compatta
  (fotografia) aparat fotograficzny (analogowy lub cyfrowy) o małych gabarytach i prostej konstrukcji, wyposażony w niewymienny obiektyw (stałoogniskowy lub częściej zmiennoogniskowy);

aparat rentgenowski /aˈparat ˌrɛ̃ndɡɛ̃ˈnɔfsʲci/ (n)
apparecchio per radiografia
  (medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do prześwietlania promieniowaniem rentgenowskim

apartament /ˌaparˈtãmɛ̃nt/ (n)
appartamento
  wielopokojowe mieszkanie o wysokim standardzie

apateizm (n)
apateismo
  (filozofia, filozoficzny) (neologizm) założenie, że Bóg i religia nie mają znaczenia dla ludzkiego życia; apatyczny stosunek do kwestii istnienia bądź nieistnienia Boga;

apatia /aˈpatʲja/ (n)
apatia
  (psychologia, psychologiczny) stan obojętności i braku zainteresowania oraz braku aktywności;

apatycznie (adv)
apaticamente
  w sposób apatyczny

apelacja (n)
ricorso, apello
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) odwołanie się od decyzji sądu do wyższej instancji

apeniński /ˌapɛ̃ˈɲĩj̃sʲci/ (adj)
appenninico
  (geografia, geograficzny) związany z Apeninami

apetyczny /ˌapɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
appetitoso
  zachęcający do jedzenia

apetyt /aˈpɛtɨt/ (n)
appetito
  chęć jedzenia, łaknienie;

apetyt rośnie w miarę jedzenia /aˈpɛtɨt ˈrɔɕɲɛ ˈv‿mʲjarɛ jɛˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (proverb)
l'appetito vien mangiando
  im więcej masz, tym więcej chcesz mieć

aphelium (n)
afelio
  (astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najdalej od Słońca;

aplauz /ˈaplaws/ (n)
applauso
  oznaki zadowolenia, uznania wyrażane często poprzez brawa czy okrzyki

aplikator /ˌaplʲiˈkatɔr/ (n)
applicatore
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) przyrząd do podawania leku, kosmetyku lub innego środka

aplikować /ˌaplʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
somministrare
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) podawać lub zalecać podawanie, stosowanie leku lub kosmetyku

apofiza (n)
apofisi
  (geologia, geologiczny) rodzaj żyły skalnej;
  (geologia, geologiczny) rozgałęzienie masy głębinowej wypełnione magmą;

apokopa /ˌapɔˈkɔpa/ (n)
troncamento, apocope
  (fonetyka, fonetyczny) skrócenie wyrazu w procesie zaniku głosek na jego końcu lub przez celowe ich opuszczenie;

apokryficzny /ˌapɔkrɨˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
apocrifo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mający charakter apokryfu

apolipoproteina /ˌapɔlʲipɔprɔtɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
apolipoproteina
  (biochemia, biochemiczny) białko wchodzące w skład lipoprotein;

apolitycznie (adv)
apoliticamente
  w sposób apolityczny

apologia /ˌapɔˈlɔɟja/ (n)
apologia
  obrona rzeczy, sprawy lub osoby zawierająca ich usprawiedliwienie, a często także jawną lub ukrytą pochwałę; także utwór literacki mający formę mowy obrończej;

apoptoza /ˌapɔˈptɔza/ (n)
apoptosi
  (biologia, biologiczny) zaprogramowana śmierć komórki żywego organizmu;

aporia /aˈpɔrʲja/ (n)
aporia
  (filozofia, filozoficzny) trudność w rozumowaniu logicznym, niemożliwa do przezwyciężenia lub rozwiązania, zawierająca sprzeczne albo przeciwstawne rozwiązania;

apostazja /ˌapɔˈstazʲja/ (n)
apostasia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) porzucenie jakiejś wiary religijnej;

apostolat (n)
apostolato
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) działalność apostolska, krzewienie wiary
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność biskupia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa chrześcijań uczestnicząca w ewangelizacji

apostolski /ˌapɔˈstɔlsʲci/ (adj)
apostolico
  dotyczący apostołów
  dotyczący papieża (jako następcy św. Piotra Apostoła)

apostolstwo (n)
apostolato
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) propagowanie wiary chrześcijańskiej;

apostoł /aˈpɔstɔw/ (n)
apostolo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z dwunastu najbliższych uczniów Jezusa Chrystusa powołanych przez niego w celu głoszenia jego nauk;
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto rozpowszechnia jakieś idee, zasady, poglądy, nauki
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto rozpowszechnia chrześcijaństwo

apostołowanie (n)
apostolato, evangelizzazione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) głoszenie wiary chrześcijańskiej

apostołować (v)
evangelizzare
  wypełniać obowiązki apostoła, głosić chrześcijaństwo

apotropeiczny (adj)
apotropaico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) taki, który ma rzekomo moc odpędzania złych mocy, duchów, diabłów

appendektomia /ˌapːɛ̃ndɛkˈtɔ̃mʲja/ (n)
appendicectomia
  (medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu wyrostka robaczkowego, zwykle z powodu jego ostrego zapalenia;

aprobata /ˌaprɔˈbata/ (n)
approvazione
  uznanie czegoś za dobre, słuszne, właściwe; akceptacja, zgoda, pochwała

aprowizacja /ˌaprɔvʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
approvvigionamento
  zaopatrzenie w artykuły pierwszej potrzeby

apsyda /apˈsɨda/ (n)
abside
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie na rzucie półkola, półelipsy lub wieloboku, dostawione addytywnie do bryły kościoła i otwarte do jego wnętrza; ; (zobacz) też absyda w Encyklopedii staropolskiej
apside
  (astronomia, astronomiczny) jeden z dwóch skrajnych punktów orbity eliptycznej;

apteczka pierwszej pomocy /apˈtɛʧ̑ka ˈpʲjɛrfʃɛj pɔ̃ˈmɔʦ̑ɨ/ (n)
cassetta di pronto soccorso
  pojemnik służący do przechowywania materiałów i środków przeznaczonych do udzielania pierwszej pomocy

apteka /apˈtɛka/ (n)
farmacia
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) miejsce, w którym sprzedaje się i przechowuje leki;

aptekarz /apˈtɛkaʃ/ (n)
farmacista
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) osoba pracująca w aptece lub jej właściciel;

apulski (adj)
pugliese
  związany z Apulią

aquapark /akˈfapark/ (n)
acquapark
  wodny park rozrywki z kompleksem basenów, zjeżdżalni itp.;

ar /ar/ (n)
ara
  (jednostka miary) jednostka powierzchni gruntu równa stu metrom kwadratowym;

ara /ˈara/ (n)
ara
  (ornitologia, ornitologiczny) duża, kolorowa papuga z rodzaju ara (1.1);

ara błękitna (n)
ara indaco
  (ornitologia, ornitologiczny) Anodorhynchus leari, gatunek ptaka z rodziny papugowatych, z rodzaju Anodorhynchus;

ara hiacyntowa (n)
ara giacinto
  (ornitologia, ornitologiczny) Anodorhynchus hyacinthinus, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, z rodzaju Anodorhynchus;

ara marakana (n)
ara frontecastana
  (ornitologia, ornitologiczny) Primolius maracana, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, z rodzaju Primolius

ara modra /ˈara ˈmɔdra/ (n)
ara di Spix
  (ornitologia, ornitologiczny) Cyanopsitta spixii, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, jedyny przedstawiciel rodzaju Cyanopsitta;

arab /ˈarap/ (n)
cavallo arabo
  (hipologia, hipologiczny) (jeździectwo, jeździecki) koń czystej krwi arabskiej;

arabeska /ˌaraˈbɛska/ (n)
arabesco
  (sztuka) (architektura, architektoniczny) ozdobny ornament roślinny wywodzący się z kultury arabskiej;
  (choreografia, choreograficzny) poza w tańcu inspirowana motywami orientalnymi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) miniatura na fortepian;

arabista /ˌaraˈbʲista/ (n)
arabista
  specjalista w zakresie języka, historii i kultury Arabów;

arabistka /ˌaraˈbʲistka/ (n)
arabista
  specjalistka w zakresie arabistyki

arabizacja (n)
arabizzazione
  narzucanie danemu ludowi lub przyswajanie przez dany lud arabskiej kultury, obyczajów i języka

arabizm /aˈrabʲism̥/ (n)
arabismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka arabskiego;
  grupa cech charakterystycznych dla Arabów, kultury bądź świata arabskiego

arabizować (v)
arabizzare
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) narzucać arabskość, przymuszać kogoś do zostania Arabem, zmieniać coś na arabskie
arabizzarsi
  stawać się Arabem, nabierać cech arabskich

arabski /aˈrapsʲci/ (adj)
arabo
  dotyczący Arabów i terenów, które zamieszkują

arabski /aˈrapsʲci/ (n)
arabo
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Arabów, najpowszechniejszy język semicki będący językiem oficjalnym licznych krajów regionu bliskowschodniego i północnoafrykańskiego;

arachid (n)
arachide
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) jadalne nasiono orzachy podziemnej

arachnofobia /ˌaraxnɔˈfɔbʲja/ (n)
aracnofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed pająkami;

arachnologia /ˌaraxnɔˈlɔɟja/ (n)
aracnologia
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o pajęczakach;

aragonit /ˌaraˈɡɔ̃ɲit/ (n)
aragonite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady węglanów, polimorficzna odmiana węglanu wapnia;

aragoński /ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci/ (adj)
aragonese
  dotyczący Aragonii lub jej mieszkańców, związany z Aragonią, pochodzący z Aragonii

aramejski /ˌarãˈmɛjsʲci/ (adj)
aramaico
  związany z Aramejczykami, z dawną Syrią

aramejski /ˌarãˈmɛjsʲci/ (n)
aramaico
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy semickiej, używany na Bliskim Wschodzie od II tysiąclecia p.n.e. do czasów dzisiejszych;

arbiter /arˈbʲitɛr/ (n)
arbitro
  (sport, sportowy) sędzia sportowy
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozjemca, sędzia polubowny powołany aby rozstrzygnąć spór

arbitraż (n)
arbitrato, arbitraggio
  sąd rozjemczy, polubowne rozstrzygnięcie danej kwestii przez arbitrów

arbuz /ˈarbus/ (n)
anguria, cocomero
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Citrullus Schrad., rodzaj roślin z rodziny dyniowatych;
cocomero, anguria
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc arbuza (1.1), wielka kula w zielonej, twardej skórce i z czerwonym, wodnistym miąższem o słodkim smaku

archaiczny /ˌarxaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ/ (adj)
arcaico
  będący typowym dla dawnych czasów

archaizm (n)
arcaismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) forma językowa, która wyszła z użycia

archanioł /arˈxãɲɔw/ (n)
arcangelo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy byt duchowy stojący w hierarchii niebiańskiej wyżej niż chór aniołów;

archeo- /arˈxɛɔ/
archeo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze starożytnością, prehistorią

archeolog /ˌarxɛˈɔlɔk/ (n)
archeologo
  naukowiec badający materialne pozostałości dawnych społeczeństw
archeologa
  uczona badająca materialne pozostałości dawnych społeczeństw

archeologia /ˌarxɛɔˈlɔɟja/ (n)
archeologia
  nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie materialnych pozostałości działań ludzkich;

archeologiczny /ˌarxɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
archeologico
  związany z archeologią, dotyczący archeologii

archeolożka (n)
archeologa
  (potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie archeologii

archetyp /arˈxɛtɨp/ (n)
archetipo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pierwowzór postaci
  (psychologia, psychologiczny) pierwotne wyobrażenie i wzorzec zachowania;

archi- /ˈarxʲi/
archi-
  pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: główny, naczelny

archidiecezja (n)
arcidiocesi, archidiocesi
  (kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez arcybiskupa;

archimandryta (n)
archimandrita
  (kościelny) przełożony klasztoru w katolickich Kościołach wschodnich
  w okresie wczesnego chrześcijaństwa: opiekun klasztorów na terenie danej diecezji

archiopactwo (n)
arciabbazia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najstarsze opactwo na danym terytorium

archipelag /ˌarxʲiˈpɛlak/ (n)
arcipelago
  (geografia, geograficzny) grupa wysp położonych blisko siebie;

architekt /arˈxʲitɛkt/ (n)
architetto
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) osoba zajmująca się projektowaniem budynków i obiektów infrastruktury w zakresie architektury

architektoniczny /ˌarxʲitɛktɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
architettonico
  (architektura, architektoniczny) związany z architekturą, tworzony dla / za pomocą architektury

architektura /ˌarxʲitɛkˈtura/ (n)
architettura
  (architektura, architektoniczny) dziedzina techniki, a jednocześnie sztuki, która zajmuje się projektowaniem budynków i budowli;

architraw /arˈxʲitraf/ (n)
architrave
  (architektura, architektoniczny) główny (najniższy) poziomy człon belkowania antycznego podtrzymujący belki stropu;

archiwista (n)
archivista
  pracownik archiwum

arcybiskup /ˌarʦ̑ɨˈbʲiskup/ (n)
arcivescovo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł honorowy nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezji), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa („ad personam”);

arcybiskupi (adj)
archiepiscopale, arcivescovile
  dotyczący arcybiskupa, związany z arcybiskupem

arcybiskupstwo (n)
arcivescovado, arcivescovato
  (administracja) biskupstwo pod jurysdykcją arcybiskupa;
  godność arcybiskupa, jego urząd

arcydzieło /ˌarʦ̑ɨˈʥ̑ɛwɔ/ (n)
capolavoro
  utwór artystyczny uważany przez większość za wybitny, ponadprzeciętny i ponadczasowy, wyróżniający się nieprzeciętnymi walorami literackimi, plastycznymi czy muzycznymi;
  (przenośnie, przenośnia) dobrze wykonana praca

arcykapłan (n)
sommo sacerdote
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) najwyższy urząd w świątyni jerozolimskiej, przełożony kapłanów i lewitów;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższy kapłan w bliskowschodnich kultach pogańskich;
  (teologia, teologiczny) w chrześcijaństwie tytuł jedynego pośrednika między Bogiem a ludźmi przysługujący Chrystusowi

arcyksiążę (n)
arciduca
  austriacki tytuł książęcy
  osoba nosząca tytuł arcyksięcia (1.1)

aretyńczyk (n)
aretino
  mieszkaniec miasta Arezzo

aretyński (adj)
aretino
  związany z Arezzo, dotyczący Arezzo

argentyt (n)
argentite
  minerał z grupy siarczków, siarczek srebra Ag2S;

argentyński /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃sʲci/ (adj)
argentino
  odnoszący się do Argentyny, wywodzący się z Argentyny

argon /ˈarɡɔ̃n/ (n)
argon, argo
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ar i liczbie atomowej 18;

argument /arˈɡũmɛ̃nt/ (n)
argomento
  fakt lub okoliczność przytaczane celem potwierdzenia lub obalenia tezy;

argumentacja (n)
argomentazione, ragionamento
  uzasadnianie za pomocą argumentów

argusowe oczy /ˌarɡuˈsɔvɛ ˈɔʧ̑ɨ/ (idiom)
occhi d'Argo
  umiejętność dokładnego postrzegania uchybień, złych stron czegoś; czujny wzrok

aria /ˈarʲja/ (n)
aria
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń wykonywana solo w czasie opery lub oratorium;

ariański /arʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
ariano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z naukami lub osobą Ariusza, arianami lub arianizmem

arka Noego /ˈarka nɔˈɛɡɔ/ (pn)
arca di Noè
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) arka, na której Noe z rodziną i zwierzętami został uratowany przez Boga z potopu;

arkada /arˈkada/ (n)
arcata
  (architektura, architektoniczny) kompozycja składająca się z łuku opartego na kolumnach lub filarach;

arkebuz /arˈkɛbus/ (n)
archibugio
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) długa, ręczna, odprzodowa broń palna z zamkiem kołowym, używana przez kawalerię i piechotę w XVI-XVII wieku; także jako broń myśliwska;

arkoza (n)
arcosa
  (geologia, geologiczny) okruchowa skała osadowa, odmiana piaskowca bogata w skalenie;

arkusz kalkulacyjny /ˈarkuʃ ˌkalkulaˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
foglio di calcolo, foglio elettronico
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy przedstawiający dane, głównie liczbowe, w postaci zestawu dużych, dwuwymiarowych tabel, pozwalający na automatyczną obróbkę tych danych oraz na ich prezentację w różny sposób;

arlekin (n)
arlecchino
  (sztuka) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) komediowy pajac, typ postaci z ludowej komedii włoskiej;

armator (n)
armatore
  osoba fizyczna albo prawna eksploatująca statek

armeński /arˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
armeno
  odnoszący się do Armenii

armia /ˈarmʲja/ (n)
armata, esercito
  określenie ogółu sił zbrojnych danego państwa;

arogancja /ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
arroganza, prepotenza
  pewność siebie połączona z lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się

arogancki /ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲci/ (adj)
arrogante, ardito, strafottente, tracotante
  (książkowy) taki, którego cechą jest arogancja

arogant /aˈrɔɡãnt/ (n)
arrogante, spocchione
  człowiek arogancki, zuchwały

arogantka (n)
arrogante
  kobieta arogancka, zuchwała

aromaterapeutyczny (adj)
aromaterapico
  związany z aromaterapią

aromaterapia /aˈrɔ̃matɛˈrapʲja/ (n)
aromaterapia
  (medycyna, medyczny) leczenie substancjami zapachowymi poprzez inhalacje lub przez ich kontakt ze skórą (wcieranie, kąpiel);

aromatyzować (v)
aromatizzare
  (chemia, chemiczny) nadawać zapachu

arotron wielki (n)
pesce palla stellato
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Arothron stellatus, gatunek morskiej ryby z rodziny rozdymkowatych;

arpeggio /arˈpɛʤ̑ʲjɔ/ (n)
arpeggio
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sposób wykonania akordu na instrumencie muzycznym polegający na zagraniu składowych dźwięków jeden po drugim, zaczynając od najniższego tonu;

arras /ˈarːas/ (n)
arazzo
  (sztuka) ozdobny dywan, gobelin z motywem figuratywnym zawieszany na ścianie;

arsen /ˈarsɛ̃n/ (n)
arsenico
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu As i liczbie atomowej 33;

arsenał /arˈsɛ̃naw/ (n)
arsenale
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) budynek lub pomieszczenie pełniące funkcję składu broni; składnica broni; ; (zobacz) też arsenał w Encyklopedii staropolskiej

arsenopiryt (n)
arsenopirite, orpimento
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarkosoli, jego głównym składnikiem jest siarczek żelazowo-arsenowy, zwykle zawiera domieszki złota;

arsenowy (adj)
arsenico
  (chemia, chemiczny) dotyczący arsenu, zawierający arsen

artefakt /arˈtɛfakt/ (n)
artefatto
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) struktura lub własność, która nie pojawiła się naturalnie w badanym zjawisku, ale jako rezultat oddziaływania zewnętrznego lub błędu pomiarowego;

arteria /arˈtɛrʲja/ (n)
arteria
  (anatomia, anatomiczny) tętnica
  ważny szlak komunikacyjny; bardzo ruchliwa droga

artezyjski (adj)
artesiano
  (geologia, geologiczny) dotyczący wód podziemnych zdolnych do samoczynnego wypływu, oddzielonych od powierzchni gruntu stropem z warstwy nieprzepuszczalnej;

artykuł /arˈtɨkuw/ (n)
articolo
  (publikatory) tekst publicystyczny, literacki lub naukowy zamieszczony w gazecie lub czasopiśmie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) część ustawy lub umowy stanowiąca zamkniętą całość
  (handel, handlowy) rzecz, która jest przedmiotem handlu
  (językoznawstwo, językoznawczy) rodzajnik, przedimek

artykuły gospodarstwa domowego /ˌartɨˈkuwɨ ˌɡɔspɔˈdarstfa ˌdɔ̃mɔˈvɛɡɔ/ (n)
elettrodomestico
  urządzenia, sprzęty, narzędzia używane w domu, np. do gotowania, utrzymywania porządku

artyleria /ˌartɨˈlɛrʲja/ (n)
artiglieria
  (wojskowość, wojskowy) formacja wojskowa wyposażona w działa o dużym zasięgu, współcześnie także w niektóre rodzaje broni rakietowej; ; (zobacz) też artyleria w Encyklopedii staropolskiej

artysta /arˈtɨsta/ (n)
artista
  człowiek zajmujący się sztuką, tworzący ją

artystyczny /ˌartɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
bello, estetico
  piękny, estetyczny
artistico
  związany z artyzmem, sztuką, twórczością artysty

arubański (adj)
arubano
  związany z Arubą, dotyczący Aruby

arystokrata /ˌarɨstɔˈkrata/ (n)
aristocratico
  osoba należąca do arystokracji

arystokratka /ˌarɨstɔˈkratka/ (n)
aristocratica
  kobieta należąca do arystokracji

arystokratycznie (adv)
aristocraticamente
  w sposób arystokratyczny

arystotelesowski (adj)
aristotelico
  (filozofia, filozoficzny) odnoszący się do Arystotelesa lub jego nauk

arystotelizm (n)
aristotelismo
  (filozofia, filozoficzny) doktryna filozoficzna Arystotelesa

arytmia /aˈrɨtmʲja/ (n)
aritmia
  (medycyna, medyczny) nieprawidłowy rytm pracy serca

as /a ɛs/ /as/ (n)
asso
  (termin karciany) najwyższa z kart w każdym z kolorów talii;
  osoba przodująca w danej dziedzinie, przeważnie związanej z jakąś służbą

asamblaż (n)
assemblage
  (sztuka) trójwymiarowy kolaż z gotowych przedmiotów;

ascetycznie (adv)
asceticamente
  w sposób ascetyczny

ascetyczny (adj)
austero, ascetico
  pełen prostoty, oszczędny, surowy
ascetico
  właściwy ascezie, umartwianiu się, pełen wyrzeczeń

ascetyzm (n)
ascetismo
  filozofia i praktyki ascetów

asceza /asˈʦ̑ɛza/ (n)
ascesi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postawa polegająca na wyrzeczeniu się radości życia w celu uzyskania zbawienia w niebie lub oświecenia duchowego

aseksualizm /ˌasɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
asessualità
  (seksuologia, seksuologiczny) określenie osób nieodczuwających pożądania seksualnego;

aseksualny /ˌasɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
asessuato, asessuale
  (potocznie, potoczny) pozbawiony seksu, zmysłowości

aseptyczny (adj)
asettico
  (medycyna, medyczny) pozbawiony drobnoustrojów chorobotwórczych

asertywność /ˌasɛrˈtɨvnɔɕʨ̑/ (n)
assertività
  (psychologia, psychologiczny) posiadanie własnego zdania, własnych uczuć i umiejętność ich wyrażania i egzekwowania z poszanowaniem praw innych ludzi;

asfalt /ˈasfalt/ (n)
asfalto
  (technologia, technika, techniczny) półpłynny lub stały materiał pochodzenia naturalnego;

asfaltować (v)
asfaltare
  pokrywać powierzchnię asfaltem

asklepiejon (n)
asclepeion
  (historia, historyczny, historycznie) (mitologia, mitologiczny) starożytna świątynia grecka poświęcona Asklepiosowi, czasem połączona ze szpitalem lub szkołą medyczną;

asonans (n)
assonanza
  (językoznawstwo, językoznawczy) rym polegający na identyczności tylko samogłosek

aspartam /asˈpartãm/ (n)
aspartame
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) syntetyczny, niskokaloryczny środek słodzący

aspekt /ˈaspɛkt/ (n)
aspetto, sfaccettatura
  punkt widzenia, kontekst, w którym dana kwestia jest rozpatrywana

aspermia (n)
aspermia
  (medycyna, medyczny) brak spermy albo plemników w spermie;

aspiracja /ˌaspʲiˈraʦ̑ʲja/ (n)
ambizione, aspirazione, desiderio
  dążenie do czegoś, pragnienie zrobienia lub dokonania czegoś

aspirant /aˈspʲirãnt/ (n)
aspirante, candidato
  ktoś, kto się o coś ubiega, np. o stanowisko

aspirować (v)
aspirare
  starać się, ubiegać się o coś

aspiryna /ˌaspʲiˈrɨ̃na/ (n)
aspirina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) kwas acetylosalicylowy używany jako lek; pastylka lub płyn z tą substancją;

aspołeczny (adj)
asociale, forastico
  obojętny dla spraw społecznych, który wyłącza się z życia społecznego

astat /ˈastat/ (n)
astato
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu At i liczbie atomowej 85;

astenia (n)
astenia
  (medycyna, medyczny) stan słabości, zmniejszenie lub brak odporności fizycznej i psychicznej;

asteniczny (adj)
astenico
  wątły, o słabej budowie ciała lub odporności

astenosfera /ˌastɛ̃nɔˈsfɛra/ (n)
astenosfera
  (geologia, geologiczny) warstwa płaszcza ziemskiego;

asteroida /ˌastɛˈrɔjda/ (n)
asteroide, pianetino, planetoide
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o małych rozmiarach (od kilku metrów do czasem ponad 1000 km), obiegające gwiazdę centralną (Słońce);

asterysk /aˈstɛrɨsk/ (n)
stellina
  (poligrafia) znak pisarski w kształcie gwiazdki (*), najczęściej pięcio- lub sześcioramiennej, umieszczany w przybliżeniu pomiędzy średnią i górną linią pisma, stosowany m.in. jako znak umowny, symbol odsyłacza do przypisu, wieloznacznik ogólny, separator tekstu oraz jako element ozdobny;

astma /ˈastma/ (n)
asma
  (medycyna, medyczny) stan, w którym dominującym objawem jest ostra duszność powiązana ze świszczącym oddechem;

astma sercowa /ˈastma sɛrˈʦ̑ɔva/ (n)
asma cardiaco
  (medycyna, medyczny) zaburzenie występujące w formie napadów duszności, związane z przebiegiem przewlekłej, lewokomorowej niewydolności serca;

astmatyczka /ˌastmaˈtɨʧ̑ka/ (n)
asmatica
  (medycyna, medyczny) kobieta cierpiąca na astmę

astmatyczny (adj)
asmatico
  (medycyna, medyczny) związany z astmą, charakterystyczny dla astmy, dychawicy

astrafobia /ˌastraˈfɔbʲja/ (n)
astrafobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed błyskawicami

astragal /aˈstraɡal/ (n)
astragalo
  (anatomia, anatomiczny) kość od wewnętrznej strony stopy między wgłębieniem a kostką;
  (architektura, architektoniczny) ornament architektoniczny złożony z naprzemiennie ułożonych pałeczek i krążków;

astro- /ˈastrɔ/
astro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z ciałami niebieskimi

astrofizyczka (n)
astrofisica
  (potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie astrofizyki

astrofizyczny (adj)
astrofisico
  dotyczący astrofizyki, związany z astrofizyką

astrofizyk /ˌastrɔˈfʲizɨk/ (n)
astrofisico
  specjalista w zakresie astrofizyki

astrofizyka (n)
astrofisica
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka o budowie, ewolucji, właściwościach chemicznych i fizycznych ciał niebieskich oraz materii rozproszonej w przestrzeni poza Ziemią;

astrofotometr /ˌastrɔfɔˈtɔ̃mɛtr̥/ (n)
astrofotometro
  (technologia, technika, techniczny) fotometr używany do pomiaru natężenia światła ciał niebieskich;

astrograf /aˈstrɔɡraf/ (n)
astrografo
  luneta astronomiczna używana do fotografowania ciał niebieskich;

astrolabium /ˌastrɔˈlabʲjũm/ (n)
astrolabio
  (astronomia, astronomiczny) (historia, historyczny, historycznie) narzędzie do mierzenia wysokości ciał niebieskich

astrolatria /ˌastrɔˈlatrʲja/ (n)
astrolatria
  kult ciał niebieskich uważanych za bóstwa, demony lub ich za siedziby;

astrolog /aˈstrɔlɔk/ (n)
astrologo
  człowiek zajmujący się astrologią, przepowiadający przyszłość z położenia ciał niebieskich

astrologia /ˌastrɔˈlɔɟja/ (n)
astrologia
  (ezoteryka) wróżenie z położenia ciał niebieskich; paranauka zajmująca się badaniem związku między położeniem ciał niebieskich na niebie a wydarzeniami na Ziemi i losami człowieka;

astrologiczny /ˌastrɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
astrologico
  dotyczący astrologii, oparty na astrologii, związany z astrologią

astrologować /ˌastrɔlɔˈɡɔvaʨ̑/ (v)
astrologare
  (przestarzałe, przestarzały) wróżyć, przepowiadać

astrolożka (n)
astrologa
  kobieta zajmująca się astrologią, przepowiadająca przyszłość z położenia ciał niebieskich

astrometryczny (adj)
astrometrico
  (astronomia, astronomiczny) związany z astrometrią, dotyczący astrometrii

astronauta /ˌastrɔ̃ˈnawta/ (n)
astronauta
  (astronomia, astronomiczny) (zawód, zawodowy, zawodowo) osoba zajmująca się lotami w kosmos i badaniem przestrzeni kosmicznej

astronautyczny (adj)
astronautico
  związany z astronautyką lub astronautami, dotyczący astronautyki lub astronautów

astronom /aˈstrɔ̃nɔ̃m/ (n)
astronomo
  specjalista w zakresie astronomii;
  miłośnik i znawca astronomii

astronomia /ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
astronomia
  nauka zajmująca się badaniem kosmosu;

astronomiczny /ˌastrɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
astronomico
  (astronomia, astronomiczny) dotyczący astronomii, związany z astronomią
  (przenośnie, przenośnia) niesamowicie duży, wielki

asturyjski /ˌastuˈrɨjsʲci/ (adj)
asturiano
  dotyczący Asturii, związany z Asturią

asturyjski /ˌastuˈrɨjsʲci/ (n)
asturiano
  (językoznawstwo, językoznawczy) język zachodnioromański używany w kilku hiszpańskich prowincjach;

astygmatyzm (n)
astigmatismo
  (medycyna, medyczny) wada wzroku z widzeniem obrazu nieostrego i różnie zniekształconego;
  (optyka, optyczny) wada soczewek, w której promienie padające w dwóch płaszczyznach prostopadłych są ogniskowane w różnych punktach, co daje nieostry i zniekształcony obraz;

asymetryczny /ˌasɨ̃mɛˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
asimmetrico
  niebędący symetrycznym, niemający symetrii

asymilacja (n)
assimilazione
  przystosowanie się do życia w obcej społeczności

asymptota /ˌasɨ̃mpˈtɔta/ (n)
asintote, asintoto
  (matematyka, matematyczny) prosta, do której dąży dana krzywa lub wykres danej funkcji;

asyriolog (n)
assiriologo
  specjalista w dziedzinie asyriologii

asyriologiczny (adj)
assiriologico
  (archeologia, archeologiczny) związany z asyriologią, dotyczący asyriologii

asyrologia (n)
assiriologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka badająca starożytną kulturę duchową i kulturę materialną ludów Mezopotamii;

asyski (adj)
assisano, assisiate
  związany z Asyżem, dotyczący Asyżu

asystent (n)
assistente
  osoba pomagająca specjaliście przy wykonywanej przez niego pracy

asystentka (n)
assistente
  kobieta asystent

asyżanin (n)
assisano, assisiate
  mieszkaniec Asyżu

asyżanka (n)
assisana, assisiate
  mieszkanka Asyżu

aszkenazyjski /ˌaʃkɛ̃naˈzɨjsʲci/ (adj)
ashkenazita, askenazita
  związany z Aszkenezyjczykami, dotyczący Aszkenazyjczyków

atak /ˈatak/ (n)
attacco
  (medycyna, medyczny) nieprzewidziane pojawienie się objawów chorobowych

atak serca /ˈatak ˈsɛrʦ̑a/ (n)
infarto del miocardio, infarto miocardico, coccolone
  (medycyna, medyczny) zawał serca (mięśnia sercowego);

atakować /ˌataˈkɔvaʨ̑/ (v)
attaccare
  prowadzić walkę zainicjowaną przez siebie
attaccare, inveire
  występować w sposób agresywny przeciw komuś lub czemuś

ataksyt (n)
atassite
  (mineralogia, mineralogiczny) meteoryt żelazny o bardzo wysokiej zawartości niklu;

atanazjański (adj)
atanasiano
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z doktorem Kościoła Atanazym Wielkim

atanor (n)
athanor
  (ezoteryka) specjalny piec do celów alchemicznych;

atawistyczny /ˌatavʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
atavico
  o cechach podobnych jak u odległych przodków

atawizm /aˈtavʲism̥/ (n)
atavismo
  występowanie cech pierwotnych, prymitywnych, spotykanych u dawnych przodków

ateista /ˌatɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
ateo, ateista
  człowiek odrzucający wiarę w istnienie bogów

ateistka /ˌatɛˈ<sup>j</sup>istka/ (n)
atea, ateista
  kobieta nie wierząca w istnienie bogów, odrzucająca wiarę w istnienie bogów

ateistyczny /ˌatɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
ateistico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z ateizmem lub ateistami, zgodny z ateizmem

ateizm /aˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
ateismo
  (filozofia, filozoficzny) pogląd w jednoznaczny sposób odrzucający wiarę w istnienie Boga lub bogów;

ateńczyk /aˈtɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
ateniese
  mieszkaniec Aten

atlant /ˈatlãnt/ (n)
atlante
  (architektura, architektoniczny) posąg atletycznego mężczyzny jako podpora architektoniczna, np. balkonu;

atlantycki /ˌatlãnˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
atlantico
  (geografia, geograficzny) dotyczący Atlantyku
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący państw NATO

atlas /ˈatlas/ (n)
atlante
  zbiór map, rycin, tabeli wydany w postaci książki lub albumu;

atletyczny (adj)
atletico
  dobrze zbudowany, rozwinięty fizycznie
  (sport, sportowy) odnoszący się do atletyki, związany z atletyką

atletyka /aˈtlɛtɨka/ (n)
atletica
  wszystkie ćwiczenia sportowe

atmosfera /ˌatmɔˈsfɛra/ (n)
atmosfera
  (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) powłoka gazowa otaczająca Ziemię lub inne ciało niebieskie;
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary ciśnienia
  powietrze wypełniające jakieś pomieszczenie
  (przenośnie, przenośnia) klimat psychiczny w jakimś środowisku, miejscu, otoczeniu itd.

atol /ˈatɔl/ (n)
atollo
  (geografia, geograficzny) typ płaskiej wyspy koralowej w kształcie pierścienia powstałej na skutek zapadnięcia się wulkanu otoczonego przez rafę koralową;

atom /ˈatɔ̃m/ (n)
atomo
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) najmniejszy element materii, dla którego można jeszcze wyróżniać pierwiastki;

atomista /ˌatɔ̃ˈmʲista/ (n)
atomista
  (filozofia, filozoficzny) filozof będący zwolennikiem atomizmu – poglądu o istnieniu najmniejszych składników materii
  (fizyka, fizyczny) badacz zajmujący się atomistyką – nauką o najmniejszych składnikach materii, która dała początek fizyce jądrowej

atrament /aˈtrãmɛ̃nt/ (n)
inchiostro
  roztwór wody i barwnika, zazwyczaj granatowego lub czarnego, używany do pisania lub drukowania;

atrament sympatyczny /aˈtrãmɛ̃nt ˌsɨ̃mpaˈtɨʧ̑nɨ/ (n)
inchiostro simpatico
  atrament bezbarwny, niewidoczny po napisaniu, możliwy do odczytania dopiero po ogrzaniu lub zastosowaniu odpowiedniego odczynnika;

atrofia /aˈtrɔfʲja/ (n)
atrofia
  (medycyna, medyczny) zanik lub zmniejszenie się tkanek lub narządów;

atropina (n)
atropina
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów tropanowych o sumarycznym wzorze C17H23NO3, stosowana jako lek rozkurczowy i środek rozszerzający źrenice;

atrybucja /ˌatrɨˈbuʦ̑ʲja/ (n)
attribuzione
  przypisywanie (czegoś komuś lub czemuś)

atto- /ˈatːɔ/
atto-
  pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary trylion (10-18) razy mniejsze od podstawowych;

atut /ˈatut/ (n)
trionfo
  (termin karciany) kolor ustalony jako najbardziej wartościowy, umożliwiający przebicie innych kolorów; karta tego koloru

atłas /ˈatwas/ (n)
raso
  (włókiennictwo) gładka i delikatna tkanina, jednostronnie błyszcząca;

au /aw/ (interjection)
ahi, ahia
  …wyrażający ból

audiencja /awˈdʲjɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
udienza
  oficjalne spotkanie z kimś na wysokim stanowisku

audiogram /awˈdʲjɔɡrãm/ (n)
audiogramma
  (medycyna, medyczny) zapis wyniku badania słuchu za pomocą audiometru;

audiolog /awˈdʲjɔlɔk/ (n)
audiologo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem zaburzeń słuchu
audiologa
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka audiologii

audiologiczny (adj)
audiologico
  (medycyna, medyczny) związany z audiologią, dotyczący audiologii

audiometr /awˈdʲjɔ̃mɛtr̥/ (n)
audiometro
  (medycyna, medyczny) urządzenie akustyczne służące do diagnostyki zaburzeń organicznych narządu słuchu;

audiowizualny (adj)
audiovisivo
  dotyczący zarówno wrażeń słuchowych, jak i wzrokowych

audycja /awˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
trasmissione
  program radiowy;
audizione
  rodzaj wewnętrznego popisu w szkole muzycznej

audytorium /ˌawdɨˈtɔrʲjũm/ (n)
pubblico
  ogół słuchaczy zgromadzonych na wykładzie, odczycie, koncercie
auditorio
  sala wykładowa, odczytowa;

augment /ˈawɡmɛ̃nt/ (n)
aumento
  (językoznawstwo, językoznawczy) samogłoska dodawana na początku czasownika, zaznaczająca formę czasu przeszłego

augmentacja /ˌawɡmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
aggravamento
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) technika imitacyjna polegająca na wydłużeniu, najczęściej dwukrotnym, wszystkich wartości rytmicznych tematu;

augustyński (adj)
agostiniano
  związany z Augustynem z Hippony lub augustynizmem

aukcja /ˈawkʦ̑ʲja/ (n)
asta
  sprzedaż przedmiotów, podczas której kupujący licytują cenę, aukcję wygrywa osoba, która przedstawiła najwyższą ofertę;

auksyna /awˈksɨ̃na/ (n)
auxina
  (botanika, botaniczny) hormon wzrostu wytwarzany w stożkach wzrostu;

aula /ˈawla/ (n)
aula
  duża sala wykładowa wykorzystywana również w celach reprezentacyjnych, na koncerty, pokazy

auskultacja /ˌawskulˈtaʦ̑ʲja/ (n)
ascoltazione, auscultazione
  (medycyna, medyczny) osłuchiwanie narządów wewnętrznych pacjenta;

australijski /ˌawstraˈlʲijsʲci/ (adj)
australiano
  odnoszący się do państwa lub kontynentu Australia, kojarzony z Australią, jej cechami lub składnikami

austriacki /awstrʲˈjaʦ̑ʲci/ (adj)
austriaco
  odnoszący się do Austrii lub Austriaków

austro-węgierski (adj)
austro-ungarico, austroungarico
  związany z Austro-Węgrami, dotyczący Austro-Węgier

austrofaszyzm (n)
austrofascismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) austriacka odmiana faszyzmu;

auszpik /ˈawʃpʲik/ (n)
aspic
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z mięsa lub ryby w galarecie; (zobacz) też auszpik w Encyklopedii staropolskiej

autentycznie /ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
autenticamente
  w sposób autentyczny, prawdziwy, szczery, zgodny z rzeczywistością

autentyczność /ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
autenticità
  cecha tego, co autentyczne, prawdziwe, pozbawione sztuczności, fałszu

autentyczny /ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
autentico
  taki, który jest prawdziwy, zgodny z rzeczywistością

auto /ˈawtɔ/ (n)
auto
  (motoryzacja) pojazd mechaniczny, wyposażony w co najmniej 4 koła, poruszający się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;

auto- /ˈawtɔ/
auto-
  pierwszy człon wyrazów złożonych dotyczący automatu
  pierwszy człon wyrazów złożonych dotyczący wykonawcy czynności

autobiografia /ˌawtɔbʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
autobiografia
  własnoręcznie napisany swój życiorys;

autobiograficzny (adj)
autobiografico
  mający charakter autobiografii, taki w którym autor nawiązuje do wydarzeń ze swego życia

autobus /awˈtɔbus/ (n)
autobus
  (transport, transportowy) (motoryzacja) duży pojazd przeznaczony do przewozu osób w transporcie zbiorowym;

autobusowy /ˌawtɔbuˈsɔvɨ/ (adj)
dello autobus, di autobus
  odnoszący się do autobusu, związany z autobusem

autochton (n)
autoctono
  rdzenny mieszkaniec jakiegoś terytorium

autochtoniczny (adj)
autoctono
  związany z autochtonami, dotyczący autochtonów

autodafe /ˌawtɔdaˈfɛ/ (n)
autodafé
  (historia, historyczny, historycznie) wprowadzone przez inkwizycję publiczne wyznanie lub zaparcie się wiary przez oskarżonego o herezję;

autodrom (n)
autodromo
  (sport, sportowy) wyścigowy tor samochodowy

autoerotyczny (adj)
autoerotico
  (seksuologia, seksuologiczny) charkteryzujący się autoerotyzmem, świadczący o wzmożonym zainteresowaniu swoim ciałem, które prowadzi do masturbacji

autoerotyzm (n)
autoerotismo
  (seksuologia, seksuologiczny) wzmożone zainteresowanie swoim ciałem, które prowadzi do masturbacji

autograf /awˈtɔɡraf/ (n)
autografo
  własnoręczny podpis
  rękopis wykonany przez autora dzieła

autoironia /ˌawtɔ<sup>j</sup>iˈrɔ̃ɲja/ (n)
autoironia
  ironia dotycząca samego siebie

autokar /awˈtɔkar/ (n)
pullman, autopullman
  (motoryzacja) autobus przeznaczony do długich podróży

autokefalia /ˌawtɔkɛˈfalʲja/ (n)
autocefalia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezależność krajowej prawosławnej organizacji kościelnej od zagranicznych władz duchownych;

autokefaliczny (adj)
autocefalo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwłaszcza w chrześcijaństwie: związany ze statusem autokefalii, mający status autokefalii

autoklaw /awˈtɔklaf/ (n)
autoclave
  (chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) hermetyczny, ogrzewany zbiornik służący do przeprowadzania różnych procesów chemicznych lub do wyjaławiania w podwyższonej temperaturze i przy zwiększonym ciśnieniu narzędzi chirurgicznych, środków spożywczych i farmaceutycznych;

autokomentarz (n)
autocommento
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (publikatory) opinia wyrażona przez kogoś na temat własnego zachowania, własnej osoby, własnego utworu

autokracja /ˌawtɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
autocrazia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki lub wąskiej grupy, sprawowane poza kontrolą społeczną;

automat biletowy (n)
distributore automatico di biglietti
  automat służący do zakupu biletu;

automatycznie (adv)
automaticamente
  (technologia, technika, techniczny) z udziałem automatu

automatyczny /ˌawtɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
automatico
  wykonywany przez maszyny, przebiegający bez bezpośredniego udziału człowieka
  (przenośnie, przenośnia) wykonywany lub powstający bez udziału świadomości i woli
  rozumiejący się sam przez się, spowodowany wcześniejszymi działaniami

automatyzm (n)
automatismo
  wykonywanie czynności nie używając do tego świadomości, bez analizy, bez myślenia

automobilista /ˌawtɔ̃mɔbʲiˈlʲista/ (n)
automobilista
  (dawniej, dawny) kierowca
  (przestarzałe, przestarzały) człowiek uprawiający sporty samochodowe

autonomia /ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
autonomia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) częściowa niezależność;
  swoboda działania

autonomiczny /ˌawtɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
autonomo
  związany z autonomią; taki, który ma autonomię

autonomista (n)
autonomista
  zwolennik idei autonomii politycznej, gospodarczej lub kulturalnej

autoportret /ˌawtɔˈpɔrtrɛt/ (n)
autoritratto
  portret artysty wykonany przez siebie samego;

autor /ˈawtɔr/ (n)
autore
  twórca, wynalazca, założyciel
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) oskarżyciel, powód, poprzedni właściciel
  pisarz

autorka (n)
autrice
  forma żeńska od: autor

autorski /awˈtɔrsʲci/ (adj)
di autore
  realizowany według własnego pomysłu
  związany z autorem

autorstwo (n)
il il autore, paternità
  fakt bycia twórcą dzieła

autorytaryzm (n)
autoritarismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów opartych na bezwzględnym posłuchu obywateli

autorytatywny /ˌawtɔrɨtaˈtɨvnɨ/ (adj)
autorevole
  oparty na wiarygodnym autorytecie
autoritario
  władczy, stanowczy

autorytet /ˌawtɔˈrɨtɛt/ (n)
autorità
  wpływ osobisty, powaga, prestiż
  człowiek mający uznanie i wpływ na innych ludzi

autostop /awˈtɔstɔp/ (n)
autostop
  sposób podróżowania polegający na przemieszczaniu się zatrzymywanymi po drodze za zgodą kierowców pojazdami

autostopowicz /ˌawtɔstɔˈpɔvʲiʧ̑/ (n)
autostoppista
  ktoś, kto podróżuje autostopem

autostopowiczka /ˌawtɔstɔpɔˈvʲiʧ̑ka/ (n)
autostoppista
  kobieta, która podróżuje autostopem

autostrada /ˌawtɔˈstrada/ (n)
autostrada
  (motoryzacja) droga kołowa przystosowana do szybkiego ruchu samochodowego, charakteryzująca się bezkolizyjnymi skrzyżowaniami oraz podzielona na dwie jezdnie po co najmniej dwa pasy ruchu;

autostradowy (adj)
autostradale
  związany z autostradą, dotyczący autostrady, występujący na autostradzie lub dla niej charakterystyczny

autosugestia /ˌawtɔsuˈɡɛstʲja/ (n)
autosuggestione
  (psychologia, psychologiczny) wmawianie czegoś sobie samemu;

autotomia (n)
autotomia
  (zoologia, zoologiczny) zdolność niektórych zwierząt do odrzucenia części własnego ciała, a następnie jego regeneracji;

autunit (n)
autunite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady minerałów uranylu, Ca[PO4][UO2]2 • 8 -12H2O;

autysta (n)
autista
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) osoba mająca autyzm

autystka (n)
autista
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) kobieta mająca autyzm

autystyczny /ˌawtɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
autistico
  (psychologia, psychologiczny) związany z autyzmem, dotyczący autyzmu

autyzm /ˈawtɨsm̥/ (n)
autismo
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie neuropsychiatryczne charakteryzujące się problemami w kontaktach międzyludzkich i brakiem relacji z rówieśnikami;

awal /ˈaval/ (n)
avallo
  (bankowość, bankowy) poręczenie na wekslu lub czeku

awangarda (n)
avanguardia
  grupa ludzi wytyczających nowe drogi rozwoju danej dziedziny

awansować (v)
promuovere, avanzare
  przenosić / przenieść na wyższe stanowisko czy stopień
essere promosso
  uzyskiwać / uzyskać wyższe stanowisko lub stopień

awanturnik /ˌavãnˈturʲɲik/ (n)
avventuriero
  osoba prowadząca burzliwe życie, gotowa podjąć ryzyko
bisbetico
  osoba skłonna do wszczynania kłótni

awanturować się /ˌavãntuˈrɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
fare delle scenate, litigare
  wszczynać awanturę, kłócić się z kimś

awanturyn /ˌavãnˈturɨ̃n/ (n)
avventurina
  (mineralogia, mineralogiczny) zielony, żółty lub brunatnoczerwony kamień półszlachetny;

awaria /aˈvarʲja/ (n)
avaria
  (technologia, technika, techniczny) uszkodzenie przedmiotu, urządzenia, systemu, sieci uniemożliwiające lub utrudniające ich użytkowanie

awenturyn (n)
avventurina
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady krzemianów, odmiana kwarcu, SiO2;

awentyński (adj)
aventiniano
  odnoszący się do Awentynu, związany z Awentynem

awifauna (n)
avifauna
  (ornitologia, ornitologiczny) ogół gatunków ptaków zamieszkujących określony obszar geograficzny, biotop lub żyjących w określonym okresie geologicznym;

awinioński (adj)
avignonese
  (geografia, geograficzny) związany z Awinionem (miastem we Francji)

awitaminoza /ˌavʲitãmʲĩˈnɔza/ (n)
avitaminosi
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy spowodowany niedoborem jednej lub więcej witamin;

awokado /ˌavɔˈkadɔ/ (n)
avocado
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju awokado (1.1)
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnozielony owoc awokado (1.2) o gruszkowatym kształcie, zielonkawożółtym miąższu, z dużą pestką
  (botanika, botaniczny) Persea L., rodzaj wiecznie zielonych drzew o skórzastych liściach, rosnące w strefie tropikalnej;

azalia (n)
azalea
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) ozdobny kwitnący krzew, hodowany w donicach, ogrodach i parkach, różanecznik

azbest /ˈazbɛst/ (n)
amianto, asbesto
  (mineralogia, mineralogiczny) każdy minerał krzemianowy tworzący włókna;

azerbejdżański /ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãj̃sʲci/ (adj)
azerbaigiano
  odnoszący się do państwa Azerbejdżan

azjatycki /ˌazʲjaˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
asiatico
  dotyczący Azji, związany z Azją, pochodzący z Azji

azot /ˈazɔt/ (n)
azoto
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu N i liczbie atomowej 7;

azotek (n)
nitruro
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny azotu z metalem lub półmetalem;

azotowy /ˌazɔˈtɔvɨ/ (adj)
nitrico
  (chemia, chemiczny) związany z azotem; zawierający azot

aztecki /asˈtɛʦ̑ʲci/ (adj)
azteco
  związany z Aztekami, dotyczący Azteków, ich kultury, sztuki

azymut (n)
azimut
  kąt zawarty między północną częścią południka odniesienia a danym kierunkiem poziomym;

azymutalny (adj)
azimutale
  związany z azymutem, dotyczący azymutu

ałun /ˈawũn/ (n)
allume
  (chemia, chemiczny) stosowany w garbarstwie i medycynie, rozpuszczalny w wodzie, krystaliczny siarczan metalu

ałunit (n)
alunite
  (mineralogia, mineralogiczny) siarczan glinowo-potasowy KAl3 (SO4)2 (OH)6, stosowany do otrzymywania ałunu;

aż /aʃ/ (conjunction)
che, finché
  …wskazujący, do jakiego momentu czasu trwała wcześniej wspomniana czynność

aż /aʃ/ (particle)
anche, fino, persino
  …podkreślająca wielkość jakiejś cechy

ażio (n)
aggio
  (handel, handlowy) nadwyżka kursu dewiz, papierów wartościowych ponad ich wartość nominalną;

babcia /ˈbapʲʨ̑a/ (n)
nonna
  (zdrobniale) babka (matka ojca lub matki)

babie lato /ˈbabʲjɛ ˈlatɔ/ (n)
estate di San Martino
  wczesnojesienne dni;

babilończyk (n)
babilonese
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec miasta Babilon

babiloński /ˌbabʲiˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
babilonico, babilonese
  związany z Babilonią, Babilonem

babirussa (n)
babirussa
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju babirussa (1.1)

babizm /ˈbabʲism̥/ (n)
babaismo, babismo
  dziewiętnastowieczny perski ruch społeczny i religijny sprzeciwiający się muzułmańskiemu fanatyzmowi;

babka z piasku /ˈbapka ˈs‿pʲjasku/ (n)
castello di sabbia
  bryła zlepionego piasku, robiona przez dzieci w piaskownicy lub na plaży

bachowski (adj)
bachiano
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dotyczący życia i muzyki Jana Sebastiana Bacha, charakterystyczny, typowy dla Bacha lub jego muzyki, taki jak u Bacha

baczny /ˈbaʧ̑nɨ/ (adj)
attento, intento
  czujny, uważny

badacz /ˈbadaʧ̑/ (n)
ricercatore, investigatore, indagatore, scienziato, studioso
  człowiek zajmujący się badaniami naukowymi
esploratore, scopritore
  odkrywca, podróżnik

badanie /baˈdãɲɛ/ (n)
esame
  (medycyna, medyczny) sprawdzenie stanu zdrowia
esame, vaglio
  szczegółowa obserwacja i analiza

badać /ˈbadaʨ̑/ (v)
esaminare, analizzare, studiare
  przeprowadzać obserwację, analizę naukową czegoś (obiektu, pojęcia)
scrutare
  przyglądać się czemuś lub komuś uważnie
esaminare, visitare
  sprawdzać stan zdrowia pacjenta, poddawać pacjenta oględzinom lekarskim

badminton /badˈmʲĩntɔ̃n/ (n)
badminton
  (sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu rakietkami plastikowej lotki na boisku przedzielonym rozpiętą na pewnej wysokości siatką;

badmintonista (n)
badmintonista
  gracz w badmintona

bagaż /ˈbaɡaʃ/ (n)
bagaglio, bagagli
  zapakowane przedmioty zabierane w podróż

bagażnik /baˈɡaʒʲɲik/ (n)
portabagagli, bagagliaio, baule
  miejsce na bagaż wydzielone w rowerach, motocyklach, samochodach, autobusach i innych pojazdach

bagażnik dachowy (n)
portabagagli
  (motoryzacja) metalowa konstrukcja na dachu samochodu służąca do mocowania i transportu rzeczy

bagażowy (n)
portabagagli
  pomocnik wynajęty do przeniesienia bagażu, np. na dworcu lub w hotelu

bagienny /baˈɟɛ̃nːɨ/ (adj)
palustre
  związany z bagnem, dotyczący bagna, właściwy bagnom, rosnący na bagnach

bagno /ˈbaɡnɔ/ (n)
palude
  (ekologia, ekologiczny) obszar trwale podmokły, porośnięty specyficzną roślinnością;

bahaizm /baˈxa<sup>j</sup>ism̥/ (n)
bahaismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia wywodząca się z babizmu, której celem jest utworzenie religii ogólnoświatowej, unifikującej religie monoteistyczne – babizm, judaizm, chrześcijaństwo i islam;

bahamski /baˈxãmsʲci/ (adj)
bahamense
  odnoszący się do archipelagu Bahamy
  odnoszący się do państwa Bahamy

bahrański /baxˈrãj̃sʲci/ (adj)
bahreinita, bahrainita
  odnoszący się do państwa Bahrajn

bajeczka /baˈjɛʧ̑ka/ (n)
favoletta
  (potocznie, potoczny) (ekspresywnie, ekspresywny) o bajce dla dzieci

bajeczny (adj)
favoloso
  (przenośnie, przenośnia) cechujący się niezwykłością
  istniejący w bajce

bajka /ˈbajka/ (n)
favola
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór o treści fantastycznej
  (potocznie, potoczny) zmyślona informacja

bajkopisarz /ˌbajkɔˈpʲisaʃ/ (n)
favolista
  pisarz zajmujący się tworzeniem bajek

bajt /bajt/ (n)
byte
  (informatyka, informatyczny) jednostka pamięci komputerowej równa 8 bitom;

bakarat /baˈkarat/ (n)
baccarà
  (termin karciany) hazardowa gra w karty;
  (sztuka) rodzaj szkła kryształowego wyrabiany w hucie w Baccarat

bakelit /baˈkɛlʲit/ (n)
bachelite
  (chemia, chemiczny) jedno z tworzyw sztucznych, odmiana fenoplastu;

bakteria /bakˈtɛrʲja/ (n)
batterio
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) rodzaj mikroskopijnego organizmu jednokomórkowego;

bakteriobójczy /ˌbaktɛrʲjɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
germicida
  (medycyna, medyczny) taki, który powstrzymuje rozwój bakterii, niszczy je

bakteriolityczny (adj)
batteriolitico
  (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) niszczący bakterie na drodze bakteriolizy

bakteriolog /ˌbaktɛrʲˈjɔlɔk/ (n)
batteriologo
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) mikrobiolog specjalizujący się w bakteriologii

bakteriologia /ˌbaktɛrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
batteriologia
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) dziedzina mikrobiologii zajmująca się badaniem bakterii, ich budową, sposobem życia, właściwościami oraz ich znaczeniem dla człowieka, zwierząt i roślin;

bakteriologiczny (adj)
batteriologico
  związany z bakteriologią; dotyczący świata bakterii

bakteriomocz (n)
batteriuria
  (medycyna, medyczny) obecność bakterii w moczu;

bakteryjny /ˌbaktɛˈrɨjnɨ/ (adj)
batterico
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) związany z bakteriami lub powodowany przez bakterie

bakłażan /bakˈwaʒãn/ (n)
melanzana
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina jednoroczna z gatunku psianka podłużna Solanum melongena L., o jadalnych owocach;

bal kostiumowy /ˈbal ˌkɔstʲjũˈmɔvɨ/ (n)
ballo in costume
  zabawa, której uczestnicy są w przebraniach; bal przebierańców

bal maskowy /ˈbal maˈskɔvɨ/ (n)
ballo in maschera
  zabawa, której uczestnicy zakładają maski na twarz oraz często są w przebraniu

balast /ˈbalast/ (n)
zavorra
  (morski) obciążenie stosowane głównie do obniżenia środka ciężkości i poprawienia stateczności;
  (przenośnie, przenośnia) zbędny ciężar psychiczny lub fizyczny

baldachim /balˈdaxʲĩm/ (n)
baldacchino
  osłona umocowana nad tronem, łożem lub rozpostarta na drążkach, wykonana z ozdobnej tkaniny
  (architektura, architektoniczny) dekoracyjny element w kształcie wieżyczki lub aediculi, umieszczony nad ołtarzem, amboną, posągiem, nagrobkiem itp.

baldaszkowaty (adj)
umbellato
  (botanika, botaniczny) o cechach roślin z rodziny baldaszkowatych

balearski (adj)
balearico
  dotyczący Balearów

balet /ˈbalɛt/ (n)
balletto
  (choreografia, choreograficzny) rodzaj tanecznego widowiska teatralnego;

baletnica /ˌbalɛtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
ballerina
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (sztuka) kobieta, która tańczy w balecie

baletowy (adj)
di balletto
  (choreografia, choreograficzny) dotyczący baletu, zajmujący się baletem, skupiający się na balecie

balijski (adj)
balinese
  związany z wyspą Bali

balista /baˈlʲista/ (n)
balista
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) starożytna i średniowieczna machina oblężnicza;

balkon /ˈbalkɔ̃n/ (n)
balcone
  (architektura, architektoniczny) wystająca z budynku płyta ograniczona balustradą

ballada /balˈːada/ (n)
ballata
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierszowany utwór opisujący niezwykłe wydarzenia;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nastrojowy utwór

balneologia /ˌbalnɛɔˈlɔɟja/ (n)
balneologia
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny uzdrowiskowej zajmująca się badaniem właściwości leczniczych wód podziemnych i borowin oraz ich zastosowaniem w lecznictwie;

balneoterapeutyczny (adj)
balneoterapico
  (medycyna, medyczny) związany z balneoterapią, dotyczący balneoterapii; oparty na balneoterapii

balneoterapia /ˌbalnɛɔtɛˈrapʲja/ (n)
balneoterapia
  (medycyna, medyczny) dział fizjoterapii zajmujący się metodami leczenia za pomocą kąpieli mineralnych;

balon /ˈbalɔ̃n/ (n)
mongolfiera
  (lotnictwo, lotniczy) wyposażony w gondolę aerostat bez napędu;
pallone
  ozdobny przedmiot z gumy napełniany powietrzem;

balsam /ˈbalsãm/ (n)
balsamo
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (technologia, technika, techniczny) półpłynna mieszanina wydzielin roślinnych;

balsam po goleniu (n)
balsamo dopobarba
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) półpłynny kosmetyk o niskiej lepkości rozsmarowywany na skórze twarzy po zgoleniu zarostu

balsamiczny /ˌbalsãˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
balsamico
  o przyjemnym zapachu, aromatyczny, przesycony balsamem

bambus /ˈbãmbus/ (n)
bambù
  (botanika, botaniczny) Bambusa Shreb., rodzaj wieloletnich roślin trawiastych o drewniejących łodygach, z rodziny wiechlinowatych;

banalność (n)
banalità
  cecha tego, co banalne

banalny /bãˈnalnɨ/ (adj)
banale
  zwyczajny, przeciętny, pozbawiony oryginalności

banan /ˈbãnãn/ (n)
banano, banana
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny bananowatych;
banana
  (spożywczy) owoc banana (1.1), podłużny, zazwyczaj żółty

bananówka (n)
liquore da banana, liquore di banana
  (spożywczy) nalewka bananowa

banał /ˈbãnaw/ (n)
banalità
  powiedzenie niemające głębszej treści, ogólnie znane
  brak oryginalności w czymś

bandaż /ˈbãndaʃ/ (n)
benda, bendaggio
  (medycyna, medyczny) długi pas tkaniny lub dzianiny stosowany do owijania na ciele z różnych powodów, np. mocowania opatrunku, ochrony dłoni w boksie itp.;

bandażować /ˌbãndaˈʒɔvaʨ̑/ (v)
bendare
  zakładać bandaż, owijać bandażem

bandura /bãnˈdura/ (n)
bandura
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ludowy instrument muzyczny przypominający lutnię z długą szyjką;

bandyta /bãnˈdɨta/ (n)
bandito, brigante, fuorilegge
  człowiek dopuszczający się ciężkich przestępstw, w tym napadów i morderstw

bangladeski /ˌbãŋɡlaˈdɛsʲci/ (adj)
bangladese
  związany z Bangladeszem, dotyczący Bangladeszu

banicja (n)
bando, confino
  karne wygnanie bez prawa powrotu

bank /bãŋk/ (n)
banca
  (bankowość, bankowy) (architektura, architektoniczny) budynek, w którym znajduje się siedziba banku (1.1)
banca, banco
  (bankowość, bankowy) instytucja zajmująca się finansami, w szczególności udzielaniem kredytów, przechowywaniem oszczędności swoich klientów
  (medycyna, medyczny) miejsce przechowywania organów, tkanek, płynów ustrojowych itp. przeznaczonych do późniejszych zabiegów

bank krwi /ˈbãŋk ˈːr̥fʲi/ (n)
banca del sangue, emoteca
  (potocznie, potoczny) zakład opieki zdrowotnej zajmujący się krwiodawstwem i krwiolecznictwem

bank spermy /ˈbãŋk ˈspɛrmɨ/ (n)
banca dello sperma
  (potocznie, potoczny) instytucja lub część placówki medycznej zajmująca się gromadzeniem spermy;

banknot /ˈbãŋknɔt/ (n)
banconota, biglietto di banca
  (bankowość, bankowy) odcinek papieru z odpowiednim nadrukiem, emitowany przez bank, mający określoną wartość pieniężną (nabywczą);

bankowiec (n)
bancario
  pracownik banku

bankowość (n)
tecnica bancario
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (bankowość, bankowy) nauka zajmująca się działalnością sektora bankowego;

bankowy /bãŋˈkɔvɨ/ (adj)
bancario
  związany z bankami, dotyczący banków

bankructwo /bãŋˈkruʦ̑tfɔ/ (n)
bancarotta
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) upadłość osoby prawnej lub fizycznej ogłoszona przez sąd

bankrut /ˈbãŋkrut/ (n)
bancarottiere
  osoba lub firma, która ogłosiła niewypłacalność

bankster /ˈbãŋkstɛr/ (n)
bankster
  (publikatory) (przenośnie, przenośnia) bankier-gangster, bankier postrzegany jako kryminalista, bezwzględnie wyłudzający pieniądze od obywateli, cynicznie bogacący się kosztem klientów w opresji

baobab afrykański (n)
baobab africano
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z gatunku baobab afrykański (1.1)
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Adansonia digitata L., gatunek olbrzymich drzew z rodziny wełniakowych, w stanie dzikim występujących w Afryce;

bar /bar/ (n)
bario
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ba i liczbie atomowej 56;
bar
  (gastronomia) lokal gastronomiczny, w którym spożywa się ciepłe posiłki lub pije alkohole;
  (fizyka, fizyczny) jedna z jednostek ciśnienia;
banco, bar
  (gastronomia) miejsce w lokalu, przy którym odbiera się lub konsumuje posiłki lub alkohol

baran /ˈbarãn/ (n)
montone, ariete
  (zoologia, zoologiczny) samiec owcy

baranek /baˈrãnɛk/ (n)
agnello
  (zoologia, zoologiczny) mały, młody baran
  (potocznie, potoczny) łagodna, miła osoba

barbadoski /ˌbarbaˈdɔsʲci/ (adj)
barbadiano
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do Barbadosu jako państwa

barbakan (n)
barbacane, barbacana
  (architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) zwykle okrągła, murowana budowla stanowiąca element średniowiecznego budownictwa obronnego, wysunięta przed linię murów i połączona z bramą miejską;

barbarzyńca /ˌbarbaˈʒɨ̃j̃nʦ̑a/ (n)
barbaro
  ktoś niecywilizowany, prymitywny
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytności człowiek, który nie należy do kręgu kultury grecko-rzymskiej;

barbarzyński (adj)
barbaro, barbarico, barbaresco
  cechujący się prymitywizmem lub okrucieństwem

barbarzyństwo (n)
barbarità
  brak cywilizacji

barbeta /barˈbɛta/ (n)
barbetta
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) nieruchoma opancerzona niska cylindryczna osłona działa na okręcie;

barchan /ˈbarxãn/ (n)
fustagno
  (włókiennictwo) rodzaj grubej tkaniny bawełnianej

barczysty (adj)
di spalla robusto, quadrato di spalla, robusto di spalla
  szeroki w barkach

bardzo /ˈbarʣ̑ɔ/ (adv)
più
  bardziej, najbardziej wyraz pomocniczy, stosowany do tworzenia form stopnia wyższego i najwyższego niektórych przymiotników i przysłówków
molto, assai
  służący do podkreślenia cechy przymiotnika, przysłówka lub czasownika w wysokim stopniu, dużo

bariatryczny (adj)
bariatrico
  (medycyna, medyczny) związany z bariatrią, leczeniem otyłości

baribal /baˈrʲibal/ (n)
baribal
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Ursus americanus Pallas, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny niedźwiedziowatych, występujący w Ameryce Północnej;

barierka /barʲˈjɛrka/ (n)
transenna
  przegroda postawiona, aby uniemożliwić przejście w danym miejscu lub zabezpieczyć coś

bark /bark/ (n)
spalla
  (anatomia, anatomiczny) część ciała w miejscu połączenia ręki lub (u zwierząt) kończyny przedniej z tułowiem;

barkentyna /ˌbarkɛ̃nˈtɨ̃na/ (n)
goletta
  żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; pierwszy z nich ma omasztowanie rejowe, pozostałe maszty niosą ożaglowanie skośne;

barman /ˈbarmãn/ (n)
barista
  osoba, która obsługuje bufet w barze;

barmanka /barˈmãnka/ (n)
barista
  kobieta, która sprzedaje i podaje napoje alkoholowe w barze

barnabita /ˌbarnaˈbʲita/ (n)
barnabita
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu założonego przez św. Antoniego Marię Zaccaria;

barograf (n)
barografo
  (meteorologia, meteorologiczny) miernik ciśnienia atmosferycznego (barometr), zdolny do samoczynnego zapisywania wyników pomiarów

barok /ˈbarɔk/ (n)
barocco
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (sztuka) (architektura, architektoniczny) główny kierunek w kulturze środkowo- i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku;

barokowy /ˌbarɔˈkɔvɨ/ (adj)
barocco
  (sztuka) związany z barokiem, dotyczący baroku

barologia /ˌbarɔˈlɔɟja/ (n)
barologia
  (dawniej, dawny) (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się masą i powiązaną z nią siłą ciążenia

barometr /baˈrɔ̃mɛtr̥/ (n)
barometro
  (meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do mierzenia ciśnienia atmosferycznego;

baron /ˈbarɔ̃n/ (n)
barone
  niski tytuł arystokratyczny;
  osoba nosząca tytuł barona (1.1)

baronet /baˈrɔ̃nɛt/ (n)
baronetto
  dziedziczny, szlachecki brytyjski tytuł honorowy;
  mężczyzna noszący tytuł baroneta (1.1)

baronostwo (n)
baronia
  włości podległe baronowi

baronowski (adj)
baronale
  związany z osobą lub tytułem barona, baronostwem

barwena /barˈvɛ̃na/ (n)
triglia
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jaskrawa ryba z Morza Śródziemnego;

barwnik /ˈbarvʲɲik/ (n)
colorante
  substancja służąca do barwienia innych rzeczy

barwnik spożywczy /ˈbarvʲɲik spɔˈʒɨfʧ̑ɨ/ (n)
colorante alimentare
  (spożywczy) substancja służąca do barwienia żywności;

baryjczyk (n)
barese
  mieszkaniec Bari

baryjski (adj)
barese
  związany z Bari, dotyczący Bari

barykada /ˌbarɨˈkada/ (n)
barricata
  doraźna zapora zbudowana w poprzek ulicy podczas walk w mieście;

baryton /baˈrɨtɔ̃n/ (n)
baritono
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) głos męski niższy od tenoru, wyższy od basu;
  mężczyzna śpiewający barytonem (1.1)

bas /bas/ (n)
basso
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najniższy głos męski;

baseball (n)
mazza
  (slangowo) kij baseballowy
baseball, pallabase
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której najistotniejszym elementem rozgrywki jest odbicie piłki drewnianym kijem;

basen /ˈbasɛ̃n/ (n)
bacino
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) region wokół morza lub innego zbiornika wodnego
pappagallo
  (medycyna, medyczny) płaskie naczynie najczęściej z uchwytem umożliwiająca osobom obłożnie chorym wypróżnianie się w pozycji leżącej lub półleżącej bez opuszczania łóżka;
piscina
  sztuczny zbiornik wody przeznaczony do pływania

baskijski /baˈsʲcijsʲci/ (adj)
basco
  związany z Baskami, dotyczący Basków

baszta /ˈbaʃta/ (n)
maschio, mastio
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) podstawowy element fortyfikacji starożytnych i średniowiecznych mający postać wieży umieszczonej na linii murów obronnych, na ich narożach oraz obok bram, od XVI wieku zastępowana przez basteje;

batalion /baˈtalʲjɔ̃n/ (n)
battaglione
  (wojskowość, wojskowy) mniejsza od pułku jednostka organizacyjna wojska;
combattente
  (ornitologia, ornitologiczny) Philomachus pugnax, ptak wędrowny, charakterystycznie rozkładający różnobarwne pióra w trakcie tokowania;

batat (n)
patata dolce, batata, patata americana
  (botanika, botaniczny) Ipomoea batatas, bylina z rodziny powojowatych pochodząca z Ameryki Południowej i Środkowej;

batofobia /ˌbatɔˈfɔbʲja/ (n)
batofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed głębokością

batrachologia /ˌbatraxɔˈlɔɟja/ (n)
batracologia
  (zoologia, zoologiczny) nauka o płazach;

batuta /baˈtuta/ (n)
bacchetta
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pałeczka dyrygenta służąca do wyznaczania taktu;

baty /ˈbatɨ/ (n)
bastonatura, busse, frustatura
  kara cielesna wykonywana za pomocą bata

batymetria /ˌbatɨ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
batimetria
  dział hydrometrii zajmujący się pomiarami głębokości cieków i zbiorników wodnych;

batymetryczny (adj)
batimetrico
  związany z batymetrią, dotyczący batymetrii

batyst /ˈbatɨst/ (n)
batista
  (włókiennictwo) cienka, prawie przezroczysta tkanina lniana, bawełniana lub jedwabna, o splocie płóciennym

bawarski /baˈvarsʲci/ (adj)
bavarese
  pochodzący z Bawarii, związany z Bawarią

bawenit (n)
bavenite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

bawełna /baˈvɛwna/ (n)
cotone
  (włókiennictwo) rodzaj materiału (tkaniny, dzianiny) otrzymanego z bawełny (1.1-2), używanego do produkcji ubrań
  (włókiennictwo) włókno otrzymane z bawełny (1.1);
  (botanika, botaniczny) roślina uprawiana w Azji, Afryce, obu Amerykach i w Europie, z której wykonuje się materiał o tej samej nazwie;

bawełniany /ˌbavɛwʲˈɲãnɨ/ (adj)
di cotone
  wykonany z bawełny
cottoniero
  związany z bawełną jako surowcem

bawić /ˈbavʲiʨ̑/ (v)
divertire, giocare
  zajmować kogoś dostarczając mu rozrywki

bawoły (n)
bovino
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Bovinae Gray, podrodzina ssaków z rzędu parzystokopytnych;

baza danych (n)
banca dati, database
  (informatyka, informatyczny) zorganizowany zbiór informacji gromadzony, przetwarzany i przechowywany w danym programie komputerowym

bazalt /ˈbazalt/ (n)
basalto
  (geologia, geologiczny) magmowa skała wylewna, o przeważnie czarnej barwie;

bazar /ˈbazar/ (n)
mercato
  (handel, handlowy) teren, na którym można handlować; plac ze straganami

bazgrać /ˈbazɡraʨ̑/ (v)
scarabocchiare, scombiccherare, scribacchiare, sgorbiare
  (potocznie, potoczny) pisać niestarannie i niewyraźnie

bazia /ˈbaʑa/ (n)
amento, gattino
  (botanika, botaniczny) kwiatostan niektórych roślin drzewiastych w kształcie wiotkiego kłosa

bazooka /baˈzuka/ (n)
bazooka
  (wojskowość, wojskowy) amerykańska ręczna wyrzutnia niekierowanych przeciwpancernych pocisków rakietowych;

bazować /baˈzɔvaʨ̑/ (v)
avere la base, stazionare
  (wojskowość, wojskowy) mieć gdzieś bazę, stacjonować
basare, fare assegnamento, fondarsi
  opierać się na czymś, mieć coś za podstawę

bazylia /baˈzɨlʲja/ (n)
basilico, ocimo
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju bazylia (1.1);

bazylika /baˈzɨlʲika/ (n)
basilica
  (architektura, architektoniczny) typ kościoła wielonawowego, z nawą główną wyższą od naw bocznych, posiadającą okna ponad dachami naw bocznych (w odróżnieniu od kościoła halowego);
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: hala sądowa i targowa na forum
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościół, któremu nadano taki tytuł
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł nadawany przez papieża niektórym kościołom
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: duża sala w pałacu

bazylozaur (n)
basilosauro
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Basilosaurus, rodzaj prawalenia żyjącego w eocenie;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju bazylozaur (1.1)

bać się /ˈbaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
inquietarsi, temere
  martwić się, niepokoić się
paventare, avere paura
  odczuwać strach, bojaźń, lęk przed czymś lub przed kimś

bać się własnego cienia /ˈbaʨ̑‿ɕɛ vwasˈnɛɡɔ ˈʨ̑ɛ̇̃ɲa/ (v)
avere paura della propria ombra
  bać się przesadnie, być bardzo podejrzliwym, ostrożnym, tchórzliwym

bałagan /baˈwaɡãn/ (n)
disordine, soqquadro
  stan braku porządku

bałałajka /ˌbawaˈwajka/ (n)
balalaika
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rosyjski i ukraiński ludowy instrument strunowy z trójkątnym pudłem rezonansowym;

bałkanizacja (n)
balcanizzazione
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces rozpadania się państw, w wyniku którego powstają nowe państwa, często wrogo wobec siebie nastawione

bałkański /bawˈkãj̃sʲci/ (adj)
balcanico
  (geografia, geograficzny) związany z Bałkanami (pasmem górskim)
  (geografia, geograficzny) dotyczący Bałkanów, związany z Bałkanami

bałtycki /bawˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
baltico
  odnoszący się do Bałtyku, związany z Bałtykiem

bałwan /ˈbawvãn/ (n)
pupazzo di neve
  figura człowieka ulepiona ze śniegu;

bałwochwalstwo (n)
idolatria
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (pejoratywnie, pejoratywny) kult bożków (bałwanów);

bańka /ˈbãɲka/ (n)
coppetta
  (medycyna, medyczny) szklane naczynko o kulistym kształcie przystawiane do skóry w celach leczniczych, stosowane w medycynie tradycyjnej
bolla
  (potocznie, potoczny) bańka mydlana
bidone, latta
  blaszane naczynie na płyny

bańka mydlana /ˈbãɲka mɨˈdlãna/ (n)
bolla di sapone
  pęcherzyk powietrza otoczony cienką błoną mydła rozpuszczonego w wodzie;
  (przenośnie, przenośnia) coś ulotnego, nietrwałego, złudnego

baśń /baɕɲ̊/ (n)
favola
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór o treści fantastycznej;

bażant /ˈbaʒãnt/ (n)
fagiano
  (ornitologia, ornitologiczny) (łowiectwo, łowiecki) Phasianus colchicus, gatunek ptaka żyjącego na polach;

bażant zwyczajny (n)
fagiano comune
  (ornitologia, ornitologiczny) Phasianus colchicus, gatunek ptaka z rodziny kurowatych;

beatyfikacja /ˌbɛatɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
beatificazione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie przez Kościół katolicki lub Cerkiew zmarłej osoby za błogosławioną i zezwolenie na jej lokalny kult;

beatyfikować (v)
beatificare
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś błogosławionym

beczeć /ˈbɛʧ̑ɛʨ̑/ (v)
belare
  o owcy lub kozie: wydawać charakterystyczny przeciągły głos

beczka /ˈbɛʧ̑ka/ (n)
avvitamento
  (lotnictwo, lotniczy) rodzaj akrobacji powietrznej;
barile, botte
  cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami, współcześnie również z innych materiałów;

beczka bez dna /ˈbɛʧ̑ka bɛz‿ˈdna/ (n)
pozzo senza fondo
  coś, co wymaga ciągłych nakładów
  ktoś, kto ma potrzeby niemożliwe do zaspokojenia ze względu na ich nadmiar

bednarz /ˈbɛdnaʃ/ (n)
bottaio
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący i naprawiający drewniane naczynia z klepek, trudniący się bednarstwem

beduina (n)
beduina
  (krawiectwo) damski płaszcz z kapturem

beduinka (n)
beduina
  arabska koczowniczka

beduiński (adj)
beduino
  związany z Beduinem; dotyczący Beduinów

befsztyk /ˈbɛfʃtɨk/ (n)
bistecca
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gruby plaster mięsa wołowego, zwykle z polędwicy lub rostbefu, smażony lub grillowany

begard (n)
begardo
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek średniowiecznego heretyckiego bractwa propagującego ideał prostego życia

begonia /bɛˈɡɔ̃ɲja/ (n)
begonia
  (botanika, botaniczny) Begonia, roślina pochodzenia tropikalnego, hodowana jako roślina doniczkowa lub kwietnikowa ze względu na ozdobne liście i różnobarwne kwiaty;

behawioryzm (n)
comportamentismo
  (psychologia, psychologiczny) podejście do psychologii skupiające się na obserwowalnym zachowaniu, negujące poznawalność umysłu i przeważnie zakładające, że zachowanie jest określane przez środowisko;

bekać /ˈbɛkaʨ̑/ (v)
ruttare
  odbijać się

bekerel (n)
becquerel
  (fizyka, fizyczny) jednostka miary aktywności promieniotwórczej w układzie SI;

bel (n)
bel
  (fizyka, fizyczny) bezwymiarowa jednostka wyrażająca porównanie dwu wielkości równe logarytmowi dziesiętnemu ich stosunku, zwykle stosowana do określania głośności, mocy akustycznej źródła dźwięku, stopnia wzmocnienia sygnału itp.;

belgijski /bɛlʲˈɟijsʲci/ (adj)
belga
  odnoszący się do Belgii lub Belgów

belizeński /ˌbɛlʲiˈzɛ̃j̃sʲci/ (adj)
beliziano
  związany z Belize, dotyczący Belize lub jego mieszkańców

belka /ˈbɛlka/ (n)
trave, putrella
  (technologia, technika, techniczny) zwykle poziomy element konstrukcyjny przenoszący obciążenie
mostrina
  (wojskowość, wojskowy) (potocznie, potoczny) naszywka oznaczająca rangę w służbach mundurowych
balla
  długi, obrobiony pień drzewa

belladonna (n)
belladonna
  (botanika, botaniczny) Atropa belladonna L., pokrzyk wilcza jagoda

beludżi (n)
beluci
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Beludżów;

bemol /ˈbɛ̃mɔl/ (n)
bemolle
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny obniżający nutę o półton;

benedyktyńska praca /ˌbɛ̃nɛdɨkˈtɨ̃j̃ska ˈpraʦ̑a/ (n)
lavoro da certosino
  bardzo żmudna, precyzyjna i długa praca

benedyktyński (adj)
benedettino
  związany z benedyktynami, dotyczący benedyktynów

benewencki (adj)
beneventano
  związany z Benewentem, dotyczący Benewentu

beniński /bɛ̃ˈɲĩj̃sʲci/ (adj)
beninese
  odnoszący się do Beninu, państwa w Afryce

benzen /ˈbɛ̃w̃zɛ̃n/ (n)
benzolo, benzene
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy arenów, najprostszy obojętny węglowodór aromatyczny;

benzodiazepina (n)
benzodiazepina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek mający działanie uspokajające, nasenne i zapobiegające drgawkom;

benzyna /bɛ̃w̃ˈzɨ̃na/ (n)
benzina
  paliwo stosowane do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy;

berek (n)
acchiapparella, acchiappino
  dziecięca gra ruchowa, w której jedna osoba musi dogonić i dotknąć dowolną z pozostałych osób

beret /ˈbɛrɛt/ (n)
berretto, basco
  (krawiectwo) płaskie, okrągłe nakrycie głowy, bez daszka, wykonane zazwyczaj z pilśni lub wełny;

bergamczyk (n)
bergamasco
  mieszkaniec Bergamo

bergamski (adj)
bergamasco
  związany z Bergamo, dotyczący Bergamo

beri-beri (n)
beriberi
  (medycyna, medyczny) awitaminoza, choroba wywoływana ostrym niedoborem witaminy B1;

berkel /ˈbɛrkɛl/ (n)
berkelio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97;

berlinka /bɛrˈlʲĩnka/ (n)
berlinese
  mieszkanka Berlina

berlińczyk /bɛrˈlʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
berlinese
  mieszkaniec Berlina

berliński /bɛrˈlʲĩj̃sʲci/ (adj)
berlinese
  odnoszący się do miasta Berlin

bermudy (n)
bermuda
  męskie krótkie spodnie pod kolana, luźne, z lekkiej tkaniny, zwykle wzorzyste, noszone na plaży

bernardyn (n)
bernardino
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) członek odłamu franciszkanów w Polsce, na Ukrainie i na Litwie
cane di San Bernardo
  (zoologia, zoologiczny) rasa psa

berneński /bɛrˈnɛ̃j̃sʲci/ (adj)
bernese
  odnoszący się do miasta Berno

berneński pies pasterski (n)
bovaro del bernese
  (kynologia, kynologiczny) rasa psa należąca do grupy szwajcarskich psów pasterskich;

bersalier (n)
bersagliere
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz włoskiej lekkiej piechoty zmechanizowanej;

beryl /ˈbɛrɨl/ (n)
berillio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4;
berillo
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał należący do grupy krzemianów pierścieniowych;

beryllonit /ˌbɛrɨlˈːɔ̃ɲit/ (n)
berillonite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał;

beryloza (n)
berilliosi
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba układu oddechowego powodowana kontaktem z pyłem berylowym;

bestia /ˈbɛstʲja/ (n)
bestia, belva
  dzikie, drapieżne zwierzę

bestialsko (adv)
bestialmente
  w sposób bestialski

beta /ˈbɛta/ (n)
beta
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa drugiej litery alfabetu greckiego, β;

betlejemita (n)
betlemita
  mieszkaniec Betlejem

betlejemitka (n)
betlemita
  mieszkanka Betlejem

betlejemski /ˌbɛtlɛˈjɛ̃msʲci/ (adj)
betlemita
  odnoszący się do Betlejem, związany z Betlejem

betlejka (n)
presepe, presepio
  (regionalizm, regionalny) model stajenki betlejemskiej, zwykle ze żłobkiem i figurkami

beton /ˈbɛtɔ̃n/ (n)
calcestruzzo, beton
  (budownictwo) materiał budowlany, powstały ze zmieszania piasku, żwiru lub innego kruszywa z roztworem materiałów wiążących;

betonować /ˌbɛtɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
cementificare
  pokrywać coś betonem

bez /bɛs/ (n)
sambuco
  (botanika, botaniczny) roślina krzewiasta z rodzaju Sambucus;

bez /bɛs/ (preposition)
senza
  …służący do tworzenia konstrukcji, w których czynność została wykonana pomimo braku czegoś, co opisuje wyrażenie za przyimkiem

bez ceregieli /ˌbɛs‿ʦ̑ɛrɛˈɟɛlʲi/ (idiom)
senza tanti complimenti
  bez konwencjonalnej grzeczności, ceremonii, zbędnych działań; bezpośrednio

bez ogródek /ˌbɛz‿ɔˈɡrudɛk/ (adv)
chiaro e tondo, fuori dai denti, senza giri di parole, senza peli sulla lingua
  bez zbędnych słów, wprost, nazywając rzeczy po imieniu, szczerze

bez porównania (adv)
senza confronto
  dużo, bardziej

bez pracy nie ma kołaczy /bɛs‿ˈpraʦ̑ɨ ˈɲɛ‿ma kɔˈwaʧ̑ɨ/ (proverb)
chi dorme non piglia pesci
  żeby coś osiągnąć, trzeba najpierw na to zapracować

bez przerwy (adv)
continuamente
  cały czas, nieprzerwanie

bez wytchnienia /ˌbɛz‿vɨˈtxʲɲɛ̇̃ɲa/ (adv)
senza respiro
  bez przerwy, bez odpoczynku, non stop

bez wątpienia (adv)
senza dubbio
  nie mając wątpliwości

bez zarzutu /ˌbɛz‿ːaˈʒutu/ (adv)
impeccabile
  idealnie, nienagannie

bez- /bɛs/ /bɛz/ (prefix)
in-
  …służący do tworzenia złożeń oznaczających brak czegoś

bezalkoholowy /ˌbɛzalkɔxɔˈlɔvɨ/ (adj)
analcolico, analcoolico
  niezawierający, pozbawiony alkoholu
senza la vendita di alcolico
  taki, w którym nie sprzedaje się alkoholu

bezapelacyjnie (adv)
decisivamente, inappellabilmente, irrevocabilmente
  w sposób ostateczny, kategorycznie

bezbarwny /bɛzˈbarvnɨ/ (adj)
incolore, monotono, piatto
  (przenośnie, przenośnia) niczym się nie wyróżniający
incolore
  pozbawiony barwy, mający kolor nieokreślony

bezboleśnie /ˌbɛzbɔˈlɛɕɲɛ/ (adv)
in modo indolore, senza dolore, senza fare soffrire
  w sposób bezbolesny

bezbożnica /ˌbɛzbɔʒʲˈɲiʦ̑a/ (n)
atea, senzadio
  (przestarzałe, przestarzały) dziś (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) lub (obraźliwie) kobieta negująca istnienie boga lub bogów, występująca przeciw religii

bezbożnik /bɛzˈbɔʒʲɲik/ (n)
ateo, senzadio
  (przestarzałe, przestarzały) dziś (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) albo (obraźliwie) osoba negująca istnienie Boga

bezbożność /bɛzˈbɔʒnɔɕʨ̑/ (n)
indevozione
  (pejoratywnie, pejoratywny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postawa negująca istnienie Boga

bezbronny /bɛzˈbrɔ̃nːɨ/ (adj)
disarmato, indifeso, inerme
  nie mający broni i możliwości obrony, obronienia się

bezczelny /bɛʃˈʧ̑ɛlnɨ/ (adj)
sfrontato, sfacciato, impudente, insolente
  cechujący się bezczelnością, zbytnią pewnością siebie, zuchwałością

bezcześcić (v)
dissacrare, profanare
  znieważać coś, pozbawiać czci

bezdech /ˈbɛzdɛx/ (n)
apnea
  (medycyna, medyczny) chorobowy lub wywołany celowo zanik oddechu;

bezdeszczowy /ˌbɛzdɛʃˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
senza pioggia
  charakteryzujący się brakiem deszczu

bezdzietnie /bɛʑˈʥ̑ɛtʲɲɛ/ (adv)
senza figlio
  w sposób właściwy bezdzietności, osobom bezdzietnym; bez potomstwa

bezdzietny /bɛʑˈʥ̑ɛtnɨ/ (adj)
senza figlio
  niemający dzieci, potomstwa

bezgorączkowy /ˌbɛzɡɔrɔ̃n͇ʧ̑ˈkɔvɨ/ (adj)
apiretico, sfebbrato
  (medycyna, medyczny) taki, który objawia się bez gorączki

bezgłowy /bɛzˈɡwɔvɨ/ (adj)
senza testa
  (książkowy) taki, który nie ma głowy; pozbawiony głowy

bezhołowie /ˌbɛsxɔˈwɔvʲjɛ/ (n)
anarchia, caos, confusione, disordine
  (potocznie, potoczny) brak organizacji, dyscypliny, porządku, spowodowane brakiem kierownictwa (głowy) lub bezmyślnością

bezimienny /ˌbɛzʲĩˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
innominato, anonimo, ignoto
  nie mający imienia czy nazwy

bezinteresowny /ˌbɛzʲĩntɛrɛˈsɔvnɨ/ (adj)
disinteressato, altruista
  taki, który nie oczekuje korzyści ze swoich szlachetnych działań, czynów, dobrych uczynków

bezinwestycyjny /ˌbɛzʲĩnvɛstɨˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
senza investimento
  odbywający się bez inwestycji, nie wymagający podejmowania inwestycji

bezkarny (adj)
impunito
  taki, który uchodzi bez kary

bezkofeinowy /ˌbɛskɔfɛ<sup>j</sup>ĩˈnɔvɨ/ (adj)
decaffeinato
  niezawierający kofeiny

bezkompromisowy /ˌbɛskɔ̃mprɔ̃mʲiˈsɔvɨ/ (adj)
intransigente
  nieidący na kompromisy, nieuznający kompromisów

bezkresny /bɛsˈkrɛsnɨ/ (adj)
vasto
  bardzo rozległy; wydający się pozbawionym granic

bezkręgowiec (n)
invertebrato
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę nie mające szkieletu;

bezkręgowy (adj)
invertebrato
  (zoologia, zoologiczny) nieposiadający szkieletu

bezksiężycowy (adj)
illune
  pozbawiony widoku księżyca, światła księżycowego

bezkształtny /bɛsˈkʃtawtnɨ/ (adj)
informe
  o niewyraźnym, nieregularnym kszatłcie

bezlitosny /ˌbɛzlʲiˈtɔsnɨ/ (adj)
spietato
  okrutny; taki, który nie ma litości

bezmięsny /bɛzˈmʲjɛ̃w̃snɨ/ (adj)
scarno
  o jedzeniu, diecie: niezawierający mięsa, pozbawiony mięsa

bezmyślny (adj)
irriflessivo, scriteriato, spensierato
  taki, który nad niczym się nie zastanawia; (także, też) świadczący o takiej cesze

beznadzieja /ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇ja/ (n)
disperazione
  stan desperacji, utraty nadziei, rozpacz

beznadziejny /ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jnɨ/ (adj)
disperato
  pozbawiony wszelkiej nadziei

beznamiętność /ˌbɛznãˈmʲjɛ̃ntnɔɕʨ̑/ (n)
insensibilità, indifferenza
  cecha tego, kto lub co jest beznamiętne; obojętność, apatia

beznamiętny /ˌbɛznãˈmʲjɛ̃ntnɨ/ (adj)
impassibile, spassionato
  pozbawiony emocji, emocjonalnego zaangażowania; obojętny, chłodny

beznożny (adj)
apodo
  nie posiadający wcale nóg

bezobjawowy (adj)
asintomatico
  (medycyna, medyczny) taki, który nie daje objawów

bezokolicznik /ˌbɛzɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
infinito
  (gramatyka) forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu;

bezosobowy /ˌbɛzɔsɔˈbɔvɨ/ (adj)
impersonale
  taki, który nie jest skierowany do żadnej osoby

bezpański (adj)
randagio
  (książkowy) nienależący do nikogo, niemający właściciela

bezpaństwowiec (n)
senzapatria
  osoba nieposiadająca obywatelstwa żadnego z państw

bezpieczeństwo /ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
sicurezza
  stan braku zagrożenia, obawy, powodów do strachu; bycie bezpiecznym

bezpiecznik /bɛsˈpʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
fusibile
  podzespół chroniący przed nieprawidłowym działaniem urządzenia lub sieci (np. elektrycznej, gazowej);

bezpodstawny /ˌbɛspɔtˈstavnɨ/ (adj)
malfondato
  nieuzasadniony, niesłuszny, nie mający słusznych podstaw

bezpowrotnie (adv)
irrevocabilmente
  nieodwołalnie, nieodwracalnie

bezpośredni /ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲi/ (adj)
naturale
  taki, który nie działa zgodnie z konwencjami lub konwenansami; jest szczery, naturalny
diritto
  taki, który nie ma pośredników ani ogniw pośrednich; taki, który trafia do kogoś lub czegoś wprost

bezpośrednio /ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲɔ/ (adv)
direttamente
  w sposób bezpośredni

bezprawie (n)
illegalità
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn bezprawny

bezprawnie (adv)
illegalmente
  w sposób bezprawny, niezgodnie z prawem

bezprawny (adj)
illegale, illecito
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezgodny z przepisami prawa

bezprecedensowy (adj)
inaudito
  (książkowy) bez precedensu

bezpłatnie /bɛsˈpwatʲɲɛ/ (adv)
gratis
  w sposób bezpłatny, bez opłat(y)

bezpłodny (adj)
sterile
  (biologia, biologiczny) taki, który nie może rozmnażać się

bezrobocie /ˌbɛzrɔˈbɔʨ̑ɛ/ (n)
disoccupazione
  (ekonomia, ekonomiczny) stan, w którym część osób zdolnych do pracy i chcących ją podjąć nie może jej znaleźć;

bezrobotna (n)
disoccupata
  kobieta bez pracy

bezsenność /bɛsˈːɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
insonnia
  (fizjologia, fizjologiczny) niemożność zaśnięcia;

bezsens /ˈbɛsːɛ̃w̃s/ (n)
assurdo, incongruenza
  brak sensu, uzasadnienia w czymś

bezsensowny /ˌbɛsːɛ̃w̃ˈsɔvnɨ/ (adj)
insensato, sballato
  taki, który jest pozbawiony sensu, uzasadnienia

bezsilny /bɛɕˈːilnɨ/ (adj)
impotente, inerme
  taki, który nie potrafi z czymś się zmagać

bezsporny (adj)
incontestabile, indisputabile, indubitabile
  taki, który nie budzi wątpliwości

bezsprzeczny (adj)
incontestabile
  taki, który nie budzi sprzeciwu

bezstronność (n)
imparzialità, equità
  cecha tego, co jest bezstronne, kto jest bezstronny

bezstronny /bɛsˈːtrɔ̃nːɨ/ (adj)
neutrale
  taki, który nie opowiada się po żadnej ze stron (np. konfliktu)

beztroski /bɛsˈtrɔsʲci/ (adj)
spensierato, buontempone
  nie mający trosk, zmartwień

bezustannie (adv)
continuativamente, ininterrottamente
  bez przerwy, ciągle, nieprzerwanie

bezustanny (adj)
incessante
  taki, który trwa ciągle, bez przerwy

bezwarunkowo (adv)
assolutamente
  koniecznie, bezwzględnie, absolutnie

bezwarunkowy /ˌbɛzvarũŋˈkɔvɨ/ (adj)
incondizionato, intero, pieno
  nieograniczony warunkami, niezależny od żadnych warunków; całkowity, absolutny, zupełny

bezwodnik octowy /bɛzˈvɔdʲɲik ɔʦ̑ˈtɔvɨ/ (n)
anidride acetica
  (chemia, chemiczny) związek organiczny; bezbarwna ciecz o ostrym zapachu octu;

bezwodny (adj)
anidro
  (chemia, chemiczny) niezawierający wody w swej strukturze krystalicznej

bezwstyd (n)
impudenza, inverecondia, spudoratezza, svergognatezza
  nieskromność w postępowaniu

bezwstydnie (adv)
sfacciatamente
  w sposób bezwstydny

bezwstydnik (n)
impudente, spudorato, svergognato
  osoba zachowująca się nieskromnie lub wręcz rozpustnie

bezwzględnie (adv)
assolutamente
  w sposób całkowity, zupełnie

bezwzględność (n)
spietatezza
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: bezwzględny

bezwładność /bɛzˈvwadnɔɕʨ̑/ (n)
inerzia
  (fizyka, fizyczny) opór ciała materialnego przy przyspieszaniu

bezzębny /bɛzˈːɛ̃mbnɨ/ (adj)
sdentato
  taki, który nie ma zębów; pozbawiony zębów

bezładny (adj)
disordinato
  pozbawiony ładu, porządku

bezłodygowy (adj)
acaule
  (botanika, botaniczny) taki, który nie posiada łodygi

bełkot /ˈbɛwkɔt/ (n)
supercazzola
  (potocznie, potoczny) wypowiedź nie mająca sensu, z której nic konkretnego nie wynika; mowa trawa, pustosłowie

beżowy /bɛˈʒɔvɨ/ (adj)
beige
  mający kolor kawy z mlekiem lub piasku

bhutański /buˈtãj̃sʲci/ (adj)
bhutanese
  odnoszący się do Bhutanu, państwa w Azji

biatlon (n)
biathlon
  (sport, sportowy) zimowa dyscyplina sportu składająca się z biegu narciarskiego i strzelania;

biatlonista (n)
biathleta
  (sport, sportowy) sportowiec, który uprawia biatlon

biatlonistka /ˌbʲjatlɔ̃ˈɲistka/ (n)
biathleta
  (sport, sportowy) kobieta, która uprawia biatlon

biała flaga /ˈbʲjawa ˈflaɡa/ (n)
bandiera bianca
  międzynarodowy znak poddania się lub propozycji rokowań;

biała herbata /ˈbʲjawa xɛrˈbata/ (n)
tè bianco
  herbata powstająca z młodych pączków i pochodząca z chińskich prowincji

biała magia /ˈbʲjawa ˈmaɟja/ (n)
magia bianca
  (ezoteryka) magia niewykorzystująca sił zła, mająca na celu uzyskanie dobroczynnego skutku

biała śmierć /ˈbʲjawa ˈɕmʲjɛrʲʨ̑/ (idiom)
morte bianca
  (eufemistycznie) kokaina

białaczka /bʲjaˈwaʧ̑ka/ (n)
leucemia
  (medycyna, medyczny) nadmierne wytwarzanie białych krwinek;

białe ciałko krwi /ˈbʲjawɛ ˈʨ̑awkɔ ˈkr̥fʲi/ (n)
globulo bianco
  (biologia, biologiczny) bezbarwna komórka jądrzasta, znajdująca się we krwi;

białko /ˈbʲjawkɔ/ (n)
proteina
  (biochemia, biochemiczny) wielocząsteczkowy związek organiczny zbudowany z aminokwasów;

białkomocz (n)
proteinuria
  (medycyna, medyczny) obecność białka w moczu;

białkowy (adj)
proteico
  (biochemia, biochemiczny) dotyczący białka

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (adj)
bielorusso
  dotyczący Białorusi lub Białorusinów, charakterystyczny dla Białorusi lub Białorusinów

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (n)
bielorusso
  (językoznawstwo, językoznawczy) język wschodniosłowiański używany na Białorusi;

białość (n)
bianchezza, biancore
  barwa biała

biały /ˈbʲjawɨ/ (adj)
bianco
  mający bardzo jasną barwę przeciwstawną do czarnego, taką jak czysty śnieg, mleko itp.

biały fosfor /ˈbʲjawɨ ˈfɔsfɔr/ (n)
fosforo bianco
  (chemia, chemiczny) silnie żrąca, biała, lepka, woskowata substancja o właściwościach wysoce toksycznych;

biały jak śnieg /ˈbʲjawɨ ˈjäc ˈɕɲɛk/ (adj)
bianco come la neve
  bardzo jasny, blady, biały

biały kruk /ˈbʲjawɨ ˈkruk/ (n)
araba fenice, mosca bianca
  (przenośnie, przenośnia) bardzo rzadki egzemplarz książki, publikacji lub innej rzeczy
mosca bianca, araba fenice
  (przenośnie, przenośnia) człowiek o nietypowych dla danego społeczeństwa poglądach, sposobie życia, upodobaniach

biały ser /ˈbʲjawɨ ˈsɛr/ (n)
ricotta
  (spożywczy) ser twarogowy, świeży, niedojrzewający

biały węgiel /ˈbʲjawɨ ˈvɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
carbone bianco
  (publikatory) nazwa energii wód płynących, które mogą być wykorzystane do produkcji energii elektrycznej w siłowniach wodnych

bibelocik (n)
ninnolo
  (zdrobniale) od bibelot

biblicyzm (n)
biblicismo
  (teologia, teologiczny) rygoryzm w interpretacji biblijnej, uznanie Biblii za jedyną bazę w przepowiadaniu

biblijnie (adv)
biblicamente
  właściwie dla Biblii

biblijny /bʲiˈblʲijnɨ/ (adj)
biblico
  pochodzący z Biblii, związany z Biblią, charakterystyczny dla Biblii

biblio- /ˈbʲiblʲjɔ/
biblio-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z książką

bibliobus /bʲiˈblʲjɔbus/ (n)
autolibro, bibliobus
  autobus z objazdową biblioteką

bibliofil /bʲiˈblʲjɔfʲil/ (n)
bibliofilo
  miłośnik książek

bibliograf (n)
bibliografo
  (rzadki, rzadko używany) specjalista w dziedzinie bibliografii

bibliografia /ˌbʲiblʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
bibliografia
  wykaz odrębnych jednostek piśmienniczych, zestawiony z utworzonych według ustalonych zasad opisów bibliograficznych;

bibliograficzny (adj)
bibliografico
  związany z bibliografią

bibliolatria /ˌbʲiblʲjɔˈlatrʲja/ (n)
bibliolatria
  oddawanie zbytniej czci Biblii, kult Biblii

bibliologiczny (adj)
bibliologico
  związany z bibliologią, dotyczący bibliologii

bibliomania /ˌbʲiblʲjɔ̃ˈmãɲja/ (n)
bibliomania
  zamiłowanie albo obsesja posiadania i gromadzenia książek, zwłaszcza rzadkich czy cennych

bibliomaniak (n)
bibliomane
  (potocznie, potoczny) osoba z pasją gromadząca książki

biblioteka /ˌbʲiblʲjɔˈtɛka/ (n)
biblioteca, libreria
  instytucja zajmująca się gromadzeniem i wypożyczaniem książek; budynek tej instytucji;
  (informatyka, informatyczny) zbiór programów, procedur, elementów graficznych itp., które mogą być używane w innych programach;
libreria, biblioteca
  mebel do przechowywania książek
biblioteca
  zbiór książek należący do kogoś; pomieszczenie z takim zbiorem

bibliotekarz /ˌbʲiblʲjɔˈtɛkaʃ/ (n)
bibliotecario
  pracownik biblioteki;

biblista /bʲiˈblʲista/ (n)
biblista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) znawca Biblii, badacz zajmujący się Biblią

biblistka /bʲiˈblʲistka/ (n)
biblista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) znawczyni Biblii, badaczka zajmująca się Biblią

biblistyka (n)
biblistica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) szereg dyscyplin naukowych zajmujących się badaniem Biblii;

bibuła (n)
samizdat, stampato clandestino
  (potocznie, potoczny) wydawnictwo konspiracyjne;
carta velina, carta sugante
  kolorowy papier do wyrobu ozdób
carta assorbente, tampone
  rodzaj porowatego papieru o właściwościach chłonnych;

biceps (n)
bicipite, bicipite brachiale
  (anatomia, anatomiczny) mięsień dwugłowy ramienia;

bicykl /ˈbʲiʦ̑ɨkl̥/ (n)
biciclo
  (transport, transportowy) (historia, historyczny, historycznie) dawny rower, zwykle o kołach różnej wielkości;

bicz /bʲiʧ̑/ (n)
frusta
  kilka splecionych ze sobą rzemieni przymocowanych do drewnianej rękojeści

bidet /ˈbʲidɛt/ (n)
bidet, bidè
  urządzenie sanitarne służące do higieny intymnej;

bieda /ˈbʲjɛda/ (n)
povertà
  stan braku środków do życia

biedaczek (n)
poveretto
  ze współczuciem: osoba biedna lub nieszczęśliwa

biedaczka (n)
poveraccia, poveretta, poverina
  ze współczuciem: kobieta biedna lub nieszczęśliwa

biedaczyna (n)
poverello, poveretto
  (potocznie, potoczny) ze współczuciem: osoba biedna lub nieszczęśliwa

biedaczysko (n)
poveretto
  ze współczuciem: osoba biedna lub nieszczęśliwa

biedak /ˈbʲjɛdak/ (n)
povero
  osoba, której brakuje środków do życia
poveraccio
  ze współczuciem o kimś

biedniutki /bʲjɛdʲˈɲutʲci/ (adj)
poverello
  (zdrobniale) od: biedny

biedny /ˈbʲjɛdnɨ/ (adj)
povero, indigente, miserabile, straccio
  taki, któremu brakuje środków do życia

biedronka /bʲjɛˈdrɔ̃nka/ (n)
coccinella
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny Coccinellidae, biedronkowatych;

bieg /bʲjɛk/ (n)
marcia
  (motoryzacja) przełożenie w skrzyni biegów
corsa
  poruszanie się przez krótkie i szybkie podskoki
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa, w której chodzi o jak najszybsze dobiegnięcie do mety
corso, andamento, svolgimento
  postępowanie, rozwój zdarzenia lub procesu
corso
  prąd wody, nurt

biegacz /ˈbʲjɛɡaʧ̑/ (n)
corridore, podista
  (sport, sportowy) osoba uprawiająca jedną z dyscyplin lekkoatletycznych – biegi

bieganie /bʲjɛˈɡãɲɛ/ (n)
corsa
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa

biegun /ˈbʲjɛɡũn/ (n)
polo
  jeden z dwóch punktów na powierzchni obracającego się ciała niebieskiego, przez które przechodzi jego oś obrotu
  miejsce z jakiegoś względu najdalsze lub posiadające najbardziej ekstremalne cechy;
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun elektryczny
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun magnetyczny

biegunka /bʲjɛˈɡũnka/ (n)
diarrea
  (medycyna, medyczny) częste wypróżnianie stolcem o rzadkiej konsystencji;

bielizna /bʲjɛˈlʲizna/ (n)
biancheria, biancheria intima
  (krawiectwo) odzież spodnia, np. majtki, biustonosz, podkoszulka
biancheria
  (krawiectwo) wyroby z tkaniny, używane w domu

bielizna osobista (n)
biancheria intima
  (krawiectwo) odzież spodnia, np. majtki, biustonosz, podkoszulka

biennale /bʲjɛ̃nˈːalɛ/ (n)
biennale
  (książkowy) wydarzenie artystyczne (wystawa, festiwal) odbywające się co dwa lata lub trwające dwa lata

bierki /ˈbʲjɛrʲci/ (n)
mikado, sciangai, shanghai
  gra polegająca na podnoszeniu uprzednio rozsypanych patyczków (bierek) tak, aby nie poruszyć innych;

bierne palenie /ˈbʲjɛrnɛ paˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
fumo passivo
  zjawisko polegające na mimowolnym wdychaniu szkodliwych dla zdrowia substancji wydzielących się podczas palenia tytoniu (najczęściej papierosów);

biernik /ˈbʲjɛrʲɲik/ (n)
accusativo
  (gramatyka) czwarty przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? co?;

biernikowy /ˌbʲjɛrʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
accusativo
  (gramatyka) dotyczący biernika

bierzmowanie /ˌbʲjɛʒmɔˈvãɲɛ/ (n)
cresima, confermazione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim i Cerkwi prawosławnej sakrament potwierdzenia dojrzałości chrześcijańskiej;

bierzmować /bʲjɛʒˈmɔvaʨ̑/ (v)
cresimare, confermare
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) udzielać sakramentu bierzmowania

biesiadnik (n)
commensale
  (książkowy) uczestnik biesiady

bieżąca woda (n)
acqua corrente
  woda doprowadzana od ujęcia do użytkowników w sposób ciągły przez system rur

bifobia (n)
bifobia
  (psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec osób biseksualnych

biforium (n)
bifora
  (architektura, architektoniczny) podwójne arkadowe okno, podzielone kolumienką, charakterystyczne dla architektury romańskiej;

bigamia /bʲiˈɡãmʲja/ (n)
bigamia
  pozostawanie w związku małżeńskim z dwiema osobami;

bigamiczny (adj)
bigamo
  związany z bigamią, dotyczący bigamii; będący bigamią

bigamista (n)
bigamo
  ten, kto popełnia bigamię tzn. ma dwie żony

bigoreksja (n)
bigoressia, vigoressia, anoressia riversa, dismorfia muscolare
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) męska odmiana anoreksji; zaburzenie polegające na obsesyjnej dbałości o masę mięśniową bazujące na przekonaniu, że nie jest się wystarczająco muskularnym/że nie ma się wystarczająco dużych mięśni; obsesja na punkcie umięśnionego ciała

bigot /ˈbʲiɡɔt/ (n)
bigotto, santone
  (książkowy) (pogardliwie, pogardliwy) ktoś przesadnie religijny lub gorliwie manifestujący swą religijność

bijatyka (n)
baruffa
  bójka z udziałem większej liczby osób

bijekcja (n)
biiezione
  (matematyka, matematyczny) funkcja wzajemnie jednoznaczna;

bikini /bʲiˈcĩɲi/ (n)
bikini
  dwuczęściowy damski kostium plażowy;

bikorn /ˈbʲikɔrn/ (n)
feluca
  dwurożny kapelusz;

bilbil (n)
bulbul
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny bilbili (Pycnonotidae);

bilet /ˈbʲilɛt/ (n)
biglietto, ticket
  dokument zezwalający na przejazd pociągiem, autobusem, samolotem itp., albo na wstęp do kina lub teatru

bileter /bʲiˈlɛtɛr/ (n)
bigliettaio
  pracownik teatru, kina itp. kontrolujący bilety przy wejściu

bilirubina /ˌbʲilʲiruˈbʲĩna/ (n)
bilirubina
  (biochemia, biochemiczny) barwnik organiczny, końcowy produkt degradacji hemu;

billboard (n)
cartellone
  duża przydrożna tablica reklamowa

bilokacja (n)
bilocazione
  (ezoteryka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jednoczesne przebywanie w dwóch odległych od siebie miejscach;

binturong /bʲĩnˈturɔ̃ŋk/ (n)
binturong
  (zoologia, zoologiczny) Arctictis binturong, ssak leśny południowo-wschodniej Azji;

bio- /bʲjɔ/
bio-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z życiem, procesami życiowymi

biochemia /bʲjɔˈxɛ̃mʲja/ (n)
biochimica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka na pograniczu chemii organicznej i biologii zajmująca się substancjami organicznymi o znaczeniu biologicznym;

biochemiczny (adj)
biochimico
  (biochemia, biochemiczny) związany z biochemią, rozumiany w zakresie biochemii

biodegradacja (n)
biodegradazione
  (biochemia, biochemiczny) proces rozpadu substancji na proste związki organiczne pod wpływem czynników naturalnych – bakterii, grzybów, pierwotniaków i żerowania organizmów wyższych;

biodro /ˈbʲjɔdrɔ/ (n)
anca, fianco
  (anatomia, anatomiczny) część ciała, którą stanowią: staw biodrowy, boczna część miednicy i górna zewnętrzna część uda

bioelektryczny (adj)
bioelettrico
  (fizjologia, fizjologiczny) dotyczący zjawisk elektrycznych w żywych organizmach

biogenetyczny (adj)
biogenetico
  (biologia, biologiczny) związany z biogenezą, dotyczący biogenezy

biogeograficzny (adj)
biogeografico
  (biologia, biologiczny) (geografia, geograficzny) związany z biogeografią, dotyczący biogeografii

biograf /ˈbʲjɔɡraf/ (n)
biografo
  autor biografii;

biografia /bʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
biografia
  opis życia i działalności jakiejś osoby;

biograficznie (adv)
biograficamente
  w sposób dotyczący biografii

biograficzny /ˌbʲjɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
biografico
  związany z biografią, dotyczący biografii

bioindykator (n)
bioindicatore
  (ekologia, ekologiczny) biologiczny wskaźnik jakości środowiska, którym jest zwierzę lub roślina o dużej wrażliwości na działanie określonych czynników

biolog /ˈbʲjɔlɔk/ (n)
biologo
  specjalista w zakresie biologii

biologia /bʲjɔˈlɔɟja/ (n)
biologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka przyrodnicza o życiu, rozwoju i ewolucji osobniczej;

biologia molekularna (n)
biologia molecolare
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii badający organizmy na poziomie molekularnym, określający związki między budową a funkcjami pełnionymi przez różne cząstki w komórkach

biologicznie (adv)
biologicamente
  w sposób dotyczący biologii, pod względem biologii

biologiczny /ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
biologico
  związany z biologią, dotyczący biologii

biolożka (n)
biologa
  (potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie biologii

biomedycyna /ˌbʲjɔ̃mɛdɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
biomedicina
  dziedzina medycyny oparta na zasadach nauk biologicznych;

biomedyczny /ˌbʲjɔ̃mɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
biomedico
  związany z biomedycyną, dotyczący biomedycyny

biopaliwo (n)
biocombustibile
  paliwo otrzymywane z biomasy;

biopierwiastek (n)
bioelemento
  pierwiastek wchodzący w skład organizmów żywych, który jest niezbędny do budowy ich ciała oraz do przemiany materii

biopsja /ˈbʲjɔpsʲja/ (n)
biopsia
  (medycyna, medyczny) rodzaj specjalnego zabiegu diagnostycznego, będącego inwazyjną metodą pobrania materiału biologicznego z przypuszczalnie zmienionych chorobowo tkanek, który następnie jest oceniany morfologicznie z użyciem mikroskopu świetlnego;

biopsyjny (adj)
bioptico
  (medycyna, medyczny) dotyczący biopsji, związany z biopsją

bioróżnorodność /ˌbʲjɔruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑/ (n)
biodiversità
  zróżnicowanie życia na wszelkich poziomach jego organizacji;

biosfera (n)
biosfera
  (ekologia, ekologiczny) zespół wszystkich istniejących na Ziemi ekosystemów, największy i najbliższy samowystarczalności układ biologiczny zamieszkiwany przez organizmy żywe

biotechnologia /ˌbʲjɔtɛxnɔˈlɔɟja/ (n)
biotecnologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się wykorzystaniem organizmów żywych (drobnoustrojów) do produkcji przemysłowej;

biotop (n)
biotopo
  (biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) obszar o określonych warunkach ekologicznych, będący siedliskiem dla biocenozy lub osobnika

biotyna /bʲjɔˈtɨ̃na/ (n)
biotina
  (biochemia, biochemiczny) witamina B7, organiczny związek chemiczny rozpuszczalny w wodzie, odpowiedzialny za metabolizm tłuszczów i węglowodorów;

biret /ˈbʲirɛt/ (n)
berretta, tricorno
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kanciaste nakrycie głowy duchownych

birmański /bʲirˈmãj̃sʲci/ (adj)
birmano
  odnoszący się do państwa Mjanma (Birma), wywodzący się z Mjanmy (Birmy), dotyczący Mjanmańczyków (Birmańczyków)

biseksualizm /ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
bisessualità
  (seksuologia, seksuologiczny) odczuwanie popędu płciowego do osobników obu płci;

biskajski (n)
biscaglino
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt języka baskijskiego używany w Bizkai

biskup /ˈbʲiskup/ (n)
vescovo, vescova
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kościołach chrześcijańskich duchowny wysokiego szczebla, ze święceniami biskupimi lub ordynowany na urząd biskupi, najczęściej kierujący diecezją;

biskupi /bʲisˈkupʲi/ (adj)
episcopale, vescovile
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący do biskupa, związany z biskupem

biskupstwo (n)
vescovado
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) administracyjny okręg kościelny pod jurysdykcją biskupa

bislama /bʲisˈlãma/ (n)
bislama
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych na Vanuatu;

bit /bʲit/ (n)
bit
  (informatyka, informatyczny) (matematyka, matematyczny) najmniejsza porcja informacji, liczba binarna, mogąca przyjąć wartości 0 lub 1

bita śmietana /ˈbʲita ɕmʲjɛˈtãna/ (n)
panna montata, lattemiele
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) śmietana o wysokiej zawartości tłuszczu napowietrzona poprzez ubijanie, będąca dodatkiem do deserów, dekoracją napojów lub samodzielnym deserem;

bitwa /ˈbʲitfa/ (n)
battaglia
  (wojskowość, wojskowy) bezpośrednie starcie zbrojne wojsk skonfliktowanych stron;
  (przenośnie, przenośnia) każda inna potyczka, również dla zabawy

bityński (adj)
bitino
  związany z Bitynią, dotyczący Bitynii, pochodzący z Bitynii

biuletyn (n)
bollettino
  (drukarstwo, drukarski) małonakładowe wydawnictwo różnych instytucji, ugrupowań czy organizacji;

biurko /ˈbʲjurkɔ/ (n)
scrivania
  mebel, który służy do wygodnego pisania i czytania

biuro /ˈbʲjurɔ/ (n)
ufficio
  budynek lub pomieszczenie, w którym są wykonywane prace administracyjne, umysłowe, są zbierane i przetwarzane informacje;

biuro podróży /ˈbʲjurɔ pɔdˈruʒɨ/ (n)
agenzia turistica
  instytucja organizująca wycieczki i pośrednicząca w sprzedaży biletów lotniczych, autobusowych itd.

biustonosz /bʲjuˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
reggiseno, reggipetto
  (krawiectwo) część garderoby podtrzymująca kobiece piersi;

bizantyjski /ˌbʲizãnˈtɨjsʲci/ (adj)
bizantino
  (historia, historyczny, historycznie) dotyczący Bizancjum, związany z Bizancjum

bizmut /ˈbʲizmut/ (n)
bismuto
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bi i liczbie atomowej 83;

biznes /ˈbʲiznɛs/ (n)
affare
  interes, przedsięwzięcie przynoszące zysk

biznesmen /bʲizˈnɛsmɛ̃n/ (n)
uomo d'affari
  (potocznie, potoczny) (ekonomia, ekonomiczny) osoba oficjalnie prowadząca działalność gospodarczą

biznesowy (adj)
commerciale, mercantile
  (handel, handlowy) dotyczący biznesu

bizon /ˈbʲizɔ̃n/ (n)
bisonte americano
  (zoologia, zoologiczny) największy stadny ssak Ameryki Północnej, zamieszkujący prerie i lasy;

bić się w piersi /ˈbʲiʨ̑‿ɕɛ ˈf‿pʲjɛrʲɕi/ (v)
battersi il petto
  bardzo czegoś żałować, przyznawać się do popełnionej winy

bić się z myślami (v)
fare tira e molla
  nie móc się zdecydować, przeżywać rozterki

biżuteria /ˌbʲiʒuˈtɛrʲja/ (n)
gioiello, gioielleria
  przedmioty wyrabiane z metali szlachetnych i kamieni szlachetnych (lub ich imitacji) służące do ozdoby stroju, ciała;

blacha /ˈblaxa/ (n)
lamiera
  cienki, płaski kawałek metalu;

blacharz (n)
carrozziere
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik naprawiający karoserię samochodową
lattoniere
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wytwarzający lub naprawiający przedmioty z blachy

blady /ˈbladɨ/ (adj)
pallido
  o barwie skóry ludzkiej pozbawiony rumieńca, opalenizny, mający jasną karnację
pallido, smorto, scialbo
  o mało intensywnej barwie

blagier /ˈblaɟɛr/ (n)
bugiardo, mentitore
  (potocznie, potoczny) kłamca, krętacz

blanszowanie (n)
sbollentamento
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) krótkotrwałe obgotowywanie warzyw lub owoców, a następnie poddanie ich schłodzeniu;

blasfemia /blasˈfɛ̃mʲja/ (n)
blasfemia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przestarzałe, przestarzały) bluźnierstwo

blask /blask/ (n)
bagliore, fulgore, splendore
  jaskrawe światło

blastula (n)
blastula
  (biologia, biologiczny) wczesne stadium rozwojowe zarodka tkankowców w postaci pęcherzyka, którego ściana (blastoderma) jest zbudowana z jednej lub kilku warstw komórek otaczających jamę (blastocel) wypełnioną płynem

blazonowanie /ˌblazɔ̃nɔˈvãɲɛ/ (n)
blasonatura
  opis herbu wykonany zgodnie z zasadami heraldyki

bliski /ˈblʲisʲci/ (adj)
intimo, vicino
  bezpośrednio spokrewniony
vicino, circostante
  taki, który jest w niewielkiej odległości
imminente, vicino
  taki, który jest w niewielkiej odległości czasowej; który ma niedługo nastąpić
vicino, prossimo
  taki, który prawie osiągnął jakiś stan
  zbliżony do czegoś, podobny

blisko /ˈblʲiskɔ/ (adv)
vicino
  w niewielkiej odległości

blisko /ˈblʲiskɔ/ (preposition)
a ridosso di, nei pressi di
  …informujący o małej odległości między obiektami, miejscami, przedmiotami

bliskość /ˈblʲiskɔɕʨ̑/ (n)
vicinanza
  niewielkie oddalenie w przestrzeni, mały dystans między danymi obiektami

blizna /ˈblʲizna/ (n)
cicatrice
  (medycyna, medyczny) ślad po ranie;

bliźni (n)
prossimo
  (biblijny) każdy człowiek

bliźnięta syjamskie /blʲiʑˈɲɛ̃nta sɨˈjãmsʲcɛ/ (n)
gamelli siamesi
  (medycyna, medyczny) bliźnięta jednojajowe z wadą rozwojową polegającą na złączeniu ich ciał;

blog /blɔk/ (n)
blog, diario in rete
  (informatyka, informatyczny) dziennik (pamiętnik) dostępny w Internecie;

blogosfera (n)
blogosfera
  (publikatory) (społeczny) ogół blogów traktowanych jako przestrzeń społeczna i publicystyczna autorów oraz ich czytelników;

blogować (v)
bloggare
  (informatyka, informatyczny) prowadzić blog

blok /blɔk/ (n)
blocco
  duża, foremna bryła względnie twardego materiału, np. kamienia, betonu, lodu, chałwy
  (sport, sportowy) w siatkówce obrona polegająca na podniesieniu rąk ponad siatkę przez jednego lub kilku graczy drużyny;
  (budownictwo) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) krążek na którym lina zmienia kierunek przesuwając się w rowku;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związek państw, partii politycznych
  zeszyt, notes z kartkami większego formatu
condominio, fabbricato
  rodzaj budynku wielopiętrowego; (zobacz) blok mieszkalny

blok mieszkalny /ˈblɔk mʲjɛˈʃkalnɨ/ (n)
casamento
  budynek mieszkalny, często wielopiętrowy i wieloklatkowy;

blondyn /ˈblɔ̃ndɨ̃n/ (n)
biondo
  mężczyzna mający włosy koloru blond

blondynka /blɔ̃nˈdɨ̃nka/ (n)
bionda
  kobieta o jasnym (blond) kolorze włosów na głowie

blołdżob /ˈblɔwʤ̑ɔp/ (n)
pompino
  (wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) oralna stymulacja penisa

bluszcz /bluʃʧ̑/ (n)
edera
  (botanika, botaniczny) Hedera, roślina pnąca, którą można zobaczyć najczęściej na murach lub drzewach, której liście pozostają zielone w zimie;

bluszcz pospolity (n)
edera comune
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Hedera helix L., gatunek wiecznie zielonego pnącza należący do rodziny araliowatych;

bluza /ˈbluza/ (n)
blusa
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) jednoczęściowe ubranie na tułów;

bluźnierca (n)
blasfemo
  ten, kto bluźni; osoba urągająca świętościom

bluźnierczo (adv)
profanamente
  w sposób bluźnierczy

boa /ˈbɔa/ (n)
boa
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny dusicieli;
  długi kobiecy szal z piór lub futra

bobas /ˈbɔbas/ (n)
bebè, bimba, bimbo
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) małe dziecko

bobasek (n)
bebè, bimba, bimbo
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) małe dziecko

bobowate (n)
fabacee, leguminose
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Fabaceae Lindl., rodzina roślin należąca do rzędu bobowców;

bobrokształtne (n)
castorimorfo
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Castorimorpha A. E. Wood, podrząd ssaków z rzędu gryzoni;

bobrowate (n)
castoride
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Castoridae Hemprich, rodzina ssaków z rzędu gryzoni;

bobsleista /ˌbɔpslɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
bobbista
  (sport, sportowy) zawodnik, który jeździ na bobslejach

bobsleistka /ˌbɔpslɛˈ<sup>j</sup>istka/ (n)
bobbista
  forma żeńska od: bobsleista

bobslej /ˈbɔpslɛj/ (n)
bob, guidoslitta
  sanki sportowe wyposażone w kierownicę i hamulec;

bobsleje /bɔpsˈlɛjɛ/ (n)
bob, guidoslitta
  (sport, sportowy) zimowa dyscyplina sportowa polegająca na zjeżdżaniu bobslejami po sztucznym torze lodowym;

bocian /ˈbɔʨ̑ãn/ (n)
cicogna
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia duży ptak brodzący z rodziny bocianów;
  (potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) bocian biały
  (dawniej, dawny) narzędzie tortur krępujące szyję, ręce i stopy;

bocian biały /ˈbɔʨ̑ãn ˈbʲjawɨ/ (n)
cicogna bianca, cicogna europea
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia ciconia Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący m.in. w Polsce;

bocian czarny /ˈbɔʨ̑ãn ˈʧ̑arnɨ/ (n)
cicogna nera
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia nigra Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący również w Polsce;

boczny /ˈbɔʧ̑nɨ/ (adj)
accessorio, laterale
  (przenośnie, przenośnia) nie główny
laterale
  znajdujący się, umiejscowiony na boku czegoś

bodhićitta (n)
bodhicitta
  (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie aspiracja osiągnięcia oświecenia dla dobra wszystkich istot czujących, pragnienie uwolnienia wszystkich istot od cierpienia;

bodziec /ˈbɔʥ̑ɛʦ̑/ (n)
stimolo
  (medycyna, medyczny) czynnik wywołujący pobudzenie receptorów, pochodzący ze środowiska zewnętrznego lub ze środowiska wewnętrznego;

bogatemu to i byk się ocieli /ˌbɔɡaˈtɛ̃mu ˈtɔ i‿ˈbɨc‿ɕɛ ɔˈʨ̑ɛlʲi/ (proverb)
piove sul bagnato
  bogatym zawsze lepiej niż ubogim

bogato (adv)
abbondantemente
  obfitując w coś
riccamente
  w sposób świadczący o bogactwie

bogaty /bɔˈɡatɨ/ (adj)
ricco, opulento, agiato, facoltoso
  posiadający duży majątek lub osiągający wysokie dochody
ricco
  taki, który obfituje w coś
  dający dużą możliwość wyboru

bogini /bɔˈɟĩɲi/ (n)
dea
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) bóstwo płci żeńskiej

bogobójca (n)
deicida
  ten, kto zabił boga

bohater /bɔˈxatɛr/ (n)
eroe
  człowiek, który wykazał się męstwem, odwagą, poświęceniem itp.
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) główna postać utworu
  osoba budząca chwilowe zainteresowanie, chwilowo skupiająca na sobie uwagę otoczenia

bohater dnia /bɔˈxatɛr ˈdʲɲa/ (n)
eroe del giorno
  osoba, na której na krótko koncentruje się uwaga otoczenia

bohaterski /ˌbɔxaˈtɛrsʲci/ (adj)
eroico
  postępujący jak bohater
  związany z bohaterstwem, właściwy bohaterowi

bohatersko (adv)
eroicamente
  w sposób bohaterski

bohomaz /bɔˈxɔ̃mas/ (n)
crosta
  źle namalowany obraz

bohr /bɔxr̥/ (n)
bohrio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bh i liczbie atomowej 107;

boisko /bɔˈ<sup>j</sup>iskɔ/ (n)
campo
  (sport, sportowy) plac przeznaczony do gier sportowych;

bojaźliwy /ˌbɔjäʑˈlʲivɨ/ (adj)
pavido
  skłonny do bojaźni, dający się łatwo wystraszyć

bojkot /ˈbɔjkɔt/ (n)
boicottaggio
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) zerwanie kontaktów (handlowych, ekonomicznych, stosunków dyplomatycznych, towarzyskich, zawodowych) w celu wywarcia nacisku;

bojkotować (v)
boicottare
  zrywać stosunki z państwem, instytucją, organizacją lub osobą w celu wywarcia nacisku lub wyrażenia protestu

bojler /ˈbɔjlɛr/ (n)
scaldabagno
  zbiornik do podgrzewania wody

bojownik wspaniały (n)
pesce combattente, pesce siamese combattente
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Betta splendens Regan, słodkowodna ryba z rodziny guramiowatych, pochodząca z Azji Południowo-Wschodniej;

bojówkarz (n)
militante
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek bojówki

bokeh (n)
bokeh
  (fotografia) efekt wyodrębnienia fotografowanego obiektu poprzez rozmycie tła uzyskiwany dzięki ustawieniu małej głębi ostrości;

boki zrywać /ˈbɔci ˈzrɨvaʨ̑/ (v)
sbellicarsi, spanciarsi
  śmiać się bez opamiętania

boksyt (n)
bauxite
  (geologia, geologiczny) ilasta skała osadowa składająca się głównie z wodorotlenków glinu, ruda aluminium;

bolesny /bɔˈlɛsnɨ/ (adj)
doloroso, dolente, dolorifico
  (medycyna, medyczny) taki, który sprawia ból fizyczny
sgradito, spiacevole
  (psychologia, psychologiczny) taki, który sprawia przykrość, żal, ból psychiczny

boleć /ˈbɔlɛʨ̑/ (v)
dolere, far male, aver male
  (medycyna, medyczny) być źródłem bólu

boleń pospolity (n)
aspio
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Leuciscus aspius, gatunek ryby z rodziny karpiowatych;

boleść (n)
dolore
  (książkowy) żal, wielkie zmartwienie

boliviano /ˌbɔlʲiˈvʲjãnɔ/ (n)
boliviano
  (jednostka monetarna) waluta Boliwii;

boliwijski /ˌbɔlʲiˈvʲijsʲci/ (adj)
boliviano
  odnoszący się do Boliwii

bolonka /bɔˈlɔ̃nka/ (n)
bolognese
  mieszkanka Bolonii

bolończyk /bɔˈlɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
bolognese
  mieszkaniec Bolonii

boloński /bɔˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
bolognese, felsineo
  wywodzący się z Bolonii, charakterystyczny dla Bolonii

bolzański (adj)
bolzanino
  związany z Bolzano, dotyczący Bolzano

bom /bɔ̃m/ (n)
boma
  (marynarka) poziome drzewce na żaglowcu, do którego przymocowany jest dolny lik żagla;

bomba /ˈbɔ̃mba/ (n)
bomba
  (wojskowość, wojskowy) ładunek wypełniony materiałem wybuchowym zrzucany z samolotu lub okrętu, zwykle z mechanicznym zapalnikiem;
  (wojskowość, wojskowy) (kryminologia, kryminologiczny) terrorystyczny ładunek wybuchowy w publicznym miejscu

bomba atomowa (n)
bomba atomica
  (wojskowość, wojskowy) bomba czerpiąca swoją energię z reakcji rozszczepienia ciężkich jąder atomowych ((na przykład) uranu lub plutonu) na lżejsze pod wpływem bombardowania neutronami

bomba lotnicza /ˈbɔ̃mba lɔtʲˈɲiʧ̑a/ (n)
bomba aerea
  (wojskowość, wojskowy) pocisk zrzucany ze statku powietrznego przeznaczony do niszczenia celów położonych na powierzchni ziemi;

bombajka (n)
bumalo
  (ichtiologia, ichtiologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) Harpadon nehereus Hamilton, ryba morska i słonawowodna z rodziny jaszczurnikowatych, poławiana w Indiach;

bombarda /bɔ̃mˈbarda/ (n)
bombarda
  używane w XIV i XV wieku prymitywne działo o dużym kalibrze i krótkiej lufie miotające kamienne lub rzadziej żelazne kule na odległość kilkuset metrów

bombardować /ˌbɔ̃mbarˈdɔvaʨ̑/ (v)
bombardare
  (wojskowość, wojskowy) zrzucać bomby lub ostrzeliwać pociskami artyleryjskimi

bombonierka /ˌbɔ̃mbɔ̃ˈɲɛrka/ (n)
bomboniera
  (spożywczy) ozdobne pudełko z czekoladkami lub cukierkami w środku;

bonapartyzm (n)
bonapartismo
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchistyczna ideologia inspirowana dokonaniami Napoleona I; (także, też) frakcja polityczna dążąca do wskrzeszenia we Francji cesarstwa pod rządami rodziny Napoleona Bonaparte;

bonawenturianizm (n)
bonaventurianesimo
  (teologia, teologiczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna teologiczna Bonawentury z Bagnoregio

bonawenturiański (adj)
bonaventuriano
  związany z Bonawenturą z Bagnoregio lub bonawenturianizmem

bonito /bɔ̃ˈɲitɔ/ (n)
tonnetto striato
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba z rodziny makrelowatych o srebrzystym brzuchu i błękitnej linii wzdłuż boku ciała

bonsai /bɔ̃w̃ˈzaj/ (n)
bonsai
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) japońska sztuka uprawy ozdobnych drzew, polegający na ich skarlaniu i odpowiednim formowaniu;

bor /bɔr/ (n)
boro
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu B i liczbie atomowej 5;

bora (n)
borea
  (meteorologia, meteorologiczny) zimowy suchy wiatr od gór

bordo /ˈbɔrdɔ/ (n)
bordò
  ciemnoczerwony, ciemnowiśniowy kolor

bordoski (adj)
bordolese
  związany z Bordeaux, dotyczący Bordeaux

bordowy /bɔrˈdɔvɨ/ (adj)
bordò
  mający kolor ciemnoczerwony, ciemnoróżowy, ciemnowiśniowy, taki jak kolor czerwonego wina bordo

boromeuszka (n)
borromea, borromeiana
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica należąca do jednego ze zgromadzeń Kongregacji Sióstr Miłosierdzia św. Karola Boromeusza;

borowik /bɔˈrɔvʲik/ (n)
porcino
  (biologia, biologiczny) Boletus L., rodzaj grzybów jadalnych, rurkowatych, z rodziny borowikowatych;

borowik szlachetny /bɔˈrɔvʲik ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
porcino, boletus edulis
  (mikologia, mikologiczny) Boletus edulis, gatunek grzyba jadalny z rodziny borowikowatych;

borowina /ˌbɔrɔˈvʲĩna/ (n)
fango
  (medycyna, medyczny) stosowany w lecznictwie torf;

borowodór (n)
borano
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny złożony z wodoru i boru;

borsalino (n)
borsalino
  rodzaj filcowego kapelusza;

borsuk /ˈbɔrsuk/ (n)
tasso
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju borsuków (1.1)
  (zoologia, zoologiczny) Meles, rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny kunowatych;

bosak /ˈbɔsak/ (n)
gaffa
  (technologia, technika, techniczny) zaostrzony, długi drąg z hakiem używany w pożarnictwie i żeglarstwie, również jako prymitywna broń drzewcowa;

boston (n)
boston
  (choreografia, choreograficzny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) taniec towarzyski pochodzący ze Stanów Zjednoczonych będący rodzajem powolnego walca; także muzyka do tego tańca;
  (termin karciany) gra karciana popularna w XVIII wieku

bostonka (n)
bostoniana
  mieszkanka Bostonu

bostończyk (n)
bostoniano
  mieszkaniec Bostonu

bostoński (adj)
bostoniano
  związany z Bostonem, dotyczący Bostonu

botaniczny /ˌbɔtãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
botanico
  związany z botaniką, dotyczący botaniki

botanik /bɔˈtãɲik/ (n)
botanico
  specjalista w zakresie botaniki

botanika /bɔˈtãɲika/ (n)
botanica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o roślinach;

botswański /bɔtsˈfãj̃sʲci/ (adj)
botswano
  odnoszący się do państwa Botswana

botulizm /bɔˈtulʲism̥/ (n)
botulismo
  (medycyna, medyczny) zatrucie wywołane przez egzotoksynę wytwarzaną przez botulinę;

bouillabaisse (n)
bouillabaisse
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) prowansalska zupa rybna (lub gulasz);

bowling (n)
bowling
  (sport, sportowy) rodzaj kręgli

boysband /ˈbɔjzbɛ̃nt/ (n)
boy band
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa wokalna młodych mężczyzn lub nastolatków, wykonująca muzykę pop;

bozzetto (n)
bozzetto
  (sztuka) projekt, szkic rzeźbiarski, zwykle w małej skali lub z tanich materiałów;

bośniacki /bɔɕˈɲaʦ̑ʲci/ (adj)
bosniaco
  związany z Bośnią lub Bośniakami

bośniacki /bɔɕˈɲaʦ̑ʲci/ (n)
bosniaco
  (językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w BiH;

bożonarodzeniowy /ˌbɔʒɔ̃narɔʣ̑ɛ̃ˈɲɔvɨ/ (adj)
natalizio, di Natale
  związany z Bożym Narodzeniem

boży /ˈbɔʒɨ/ (adj)
divino
  związany z bogiem/Bogiem

bożyszcze (n)
idolo
  (historia, historyczny, historycznie) bożek pogański i/lub jego bałwan, idol
  (przenośnie, przenośnia) idol, osoba uwielbiana

brachiozaur (n)
brachiosauro
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Brachiosaurus Riggs, rodzaj zauropoda z rodziny brachiozaurów;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju brachiozaurów (1.1)

brachylogia /ˌbraxɨˈlɔɟja/ (n)
brachilogia
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna polegająca na zwięzłym wypowiadaniu się, stosowaniu elips oraz krótkich zdań;

braciszek /braˈʨ̑iʃɛk/ (n)
fraticello, fratino
  (potocznie, potoczny) poufale o bracie zakonnym
fratellino
  (zdrobniale) od: brat
  mały, niedorosły brat

bractwo (n)
corporazione, gilda
  (dawniej, dawny) związek osób konkretnego zawodu lub zainteresowania
confraternita, congrega, congregazione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świeckie stowarzyszenie wiernych o konkretnych celach
compagnia
  (żartobliwie) grono znających się osób

bradykardia /ˌbradɨˈkardʲja/ (n)
bradicardia
  (medycyna, medyczny) stan, kiedy częstość akcji serca wynosi poniżej pięćdziesięciu razy na minutę;

bradykinezja (n)
bradicinesia
  (medycyna, medyczny) spowolnienie ruchowe często towarzyszące chorobom układu nerwowego, objawiające się niezdolnością do wykonywania szybkich ruchów oraz opóźnioną inicjacją ruchu;

brak /brak/ (n)
manchevolezza
  defekt, wada, usterka
mancanza, assenza
  fakt nieistnienia czegoś

brak miesiączki /ˈbrak mʲjɛ̇ˈɕɔ̃n͇ʧ̑ʲci/ (n)
amenorrea
  (medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na zaniku miesiączki z powodów innych niż fizjologiczne;

brakować /braˈkɔvaʨ̑/ (v)
mancare
  być w zbyt małej ilości lub liczbie, nie wystarczać

brakteat (n)
bratteato
  (historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) jednostronnie bita moneta w średniowiecznej Europie;

brama /ˈbrãma/ (n)
porta
  (architektura, architektoniczny) budowla wznoszona na cześć zwycięskiego wodza dla triumfalnego wjazdu wojsk
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ufortyfikowany wjazd lub wejście do twierdzy lub miasta
cancello, portone
  (architektura, architektoniczny) ruchome zamknięcie wejścia bądź wjazdu;

bramka samobójcza (n)
autogol
  (sport, sportowy) w piłce nożnej, hokeju itp.: gol, który padł po strzale zawodnika (zwykle nieumyślnym) do własnej bramki

bramkarz /ˈbrãmkaʃ/ (n)
portiere
  (sport, sportowy) sportowiec, którego głównym zadaniem podczas gry jest obrona bramki przed strzałem;

brandenburski /ˌbrãndɛ̃nˈbursʲci/ (adj)
brandenburghese
  od Brandenburg

bransoleta (n)
braccialetto
  ozdoba, biżuteria noszona na ramieniu
  metalowy pasek od zegarka

bransoletka /ˌbrãw̃sɔˈlɛtka/ /ˌbrãw̃zɔˈlɛtka/ (n)
braccialetto
  ozdoba w formie opaski, noszona na nadgarstku lub (rzadziej) na nodze;

brat /brat/ (n)
fratello, frate
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik, mnich
confratello
  członek braci szlacheckiej
fratello
  potomek płci męskiej (w stosunku do rodzeństwa); syn tego samego ojca; syn tej samej matki;

brat mniejszy (n)
frate minore
  członek Zakonu Braci Mniejszych

braterski /braˈtɛrsʲci/ (adj)
fraterno, fratellevole
  odnoszący się do brata, braci

braterstwo /braˈtɛrstfɔ/ (n)
fraternità, fratellanza
  braterskie uczucia, jak m.in. zaufanie, szczerość, solidarność, poświęcenie
  pokrewieństwo między synami jednych rodziców

bratnia dusza /ˈbratʲɲa ˈduʃa/ (idiom)
anima gemella
  osoba bliska pod jakimś względem

brazylianit /ˌbrazɨˈlʲjä̃ɲit/ (n)
brasilianite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał pegmatytowy;

brazylijski /ˌbrazɨˈlʲijsʲci/ (adj)
brasiliano
  związany z Brazylią, dotyczący Brazylii lub Brazylijczyków, wywodzący się z Brazylii
  charakterystyczny dla Brazylii i Brazylijczyków, mający cechy lub właściwości przypisywane Brazylii

brać /braʨ̑/ (v)
prendere
  chwytać coś ręką, unosić coś
  zobowiązywać się do czegoś
  (potocznie, potoczny) przekraczać, mijać coś
  chwytać, łapać, zniewalać
  korzystać z czegoś
  kupić lub wynająć coś
  posiąść kogoś w sensie seksualnym
  wykorzystywać kogoś do czegoś; zobowiązywać kogoś

brać udział /ˈbraʨ̑ ˈuʥ̑aw/ (v)
partecipare
  uczestniczyć

brać w łapę /ˈbraʥ̑ ˈv‿wapɛ/ (v)
ungersi le ruote
  (potocznie, potoczny) brać łapówki

bredzić /ˈbrɛʥ̑iʨ̑/ (v)
delirare
  mówić bez sensu we śnie lub w chorobie
blaterare, sragionare
  mówić głupstwa

breja /ˈbrɛja/ (n)
polta, poltiglia
  (potocznie, potoczny) gęsta, nieprzyjemnie wyglądająca ciecz

brelok (n)
portachiavi
  ozdoba spinająca klucze w jeden pęk

bresaola (n)
bresaola
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna włoska solona wołowina, która dojrzewa przez dwa, trzy miesiące suszona na powietrzu, aż stwardnieje i zmieni kolor na ciemnoczerwony, prawie fioletowy

brescianin (n)
bresciano
  mieszkaniec Brescii, osoba z tego miasta

bresciański (adj)
bresciano
  związany z Brescią, dotyczący Brescii

brew /brɛf/ (n)
sopracciglio
  (anatomia, anatomiczny) pasmo krótkich włosów nad oczodołem

brewiarz (n)
breviario
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga z tekstami do odmawiania Liturgii godzin;

briefing /ˈbrʲifʲĩŋk/ (n)
briefing
  (lotnictwo, lotniczy) odprawa dla pilotów przed odlotem

broda /ˈbrɔda/ (n)
mento
  (anatomia, anatomiczny) przednia część żuchwy człowieka
barba
  zarost na brodzie (1.1)

broda mędrcem nie czyni /ˈbrɔda ˈmɛ̃ntr̥ʦ̑ɛ̃mʲ ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (proverb)
la barba non fa il filosofo
  pozory mylą, pewne rzeczy widziane u ludzi z zewnątrz potrafią być złudne

brodawka (n)
verruca
  (medycyna, medyczny) większa, chorobowa wypukłość na skórze

brodawka sutkowa /brɔˈdafka sutˈkɔva/ (n)
capezzolo
  (anatomia, anatomiczny) brodawka kończąca sutek;

brodzić /ˈbrɔʥ̑iʨ̑/ (v)
guadare
  chodzić po czymś grząskim

brokat /ˈbrɔkat/ (n)
broccato
  (włókiennictwo) (krawiectwo) jedwabna tkanina z wypukłym, wzorem, przetykana złotą lub srebrną nicią;
glitter
  połyskliwe drobinki używane m.in. do zdobienia przedmiotów oraz do produkcji kosmetyków upiększających;

brokuł /ˈbrɔkuw/ (n)
broccolo
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. italica L., odmiana kapusty warzywnej o charakterystyczny zielonym kwiatostanie;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z kwiatostanów brokułu (1.1)

brom /brɔ̃m/ (n)
bromo
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Br i liczbie atomowej 35;

bromatologia (n)
bromatologia
  nauka zajmująca się badaniem żywności;

bromek (n)
bromuro
  (chemia, chemiczny) związek bromu jednowartościowego, sól kwasu bromowodorowego;

bromoform (n)
bromoformio
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, bromowa pochodna metanu, bezbarwna ciecz o nieprzyjemnym zapachu;

bromowy (adj)
bromico
  (chemia, chemiczny) dotyczący bromu, zawierający brom

brona /ˈbrɔ̃na/ (n)
saracinesca
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) żelazna krata spuszczana z góry w bramach zamkowych;
erpice, raspatoio
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie w postaci żelaznej kraty z kolcami, używane do spulchniania i wyrównywania zaoranej ziemi oraz przykrywania ziarna po siewie;

bronchotomia /ˌbrɔ̃nxɔˈtɔ̃mʲja/ (n)
broncotomia
  (medycyna, medyczny) zabieg operacyjny polegający na przecięciu tchawicy w jej części szyjnej

bronić /ˈbrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
difendere, proteggere
  odpierać atak
proteggere
  stawać w obronie kogoś lub czegoś; wstawiać się za kimś; czymś, być czyimś obrońcą
difendere
  chronić siebie przed atakiem, odpierać atak na siebie

broszura /brɔˈʃura/ (n)
opuscolo, fascicolo
  cienka książka, nieoprawiona lub w miękkiej oprawie;

browar /ˈbrɔvar/ (n)
birrificio
  zakład, w którym warzy się (produkuje) piwo;

broń /brɔ̃ɲ/ (n)
arma
  (wojskowość, wojskowy) narzędzie walki, służące do obrony lub ataku na wroga;

broń biała /ˈbrɔ̃ɲ ˈbʲjawa/ (n)
arma bianca
  (wojskowość, wojskowy) ogół broni służącej do walki wręcz;

broń biologiczna /ˈbrɔ̃ɲ ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑na/ (n)
arma biologica
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj broni masowego rażenia, w której ładunkiem bojowym są patogenne mikroorganizmy lub wirusy;

broń palna /ˈbrɔ̃ɲ ˈpalna/ (n)
arma da fuoco
  (wojskowość, wojskowy) broń miotająca pociski energią gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego;

brud /brut/ (n)
sporcizia, sudiciume, sudicio
  każde zanieczyszczenie osiadłe na czymś

brudny /ˈbrudnɨ/ (adj)
sporco, lurido, sudicio, lercio, lordo, sordido
  mający na swojej powierzchni zanieczyszczenia, brud

brudzić (v)
sporcare
  czynić brudnym, pokrywać brudem

bruk /bruk/ (n)
selciato, lastrico
  nawierzchnia ulicy lub drogi wyłożona kamieniem naturalnym lub kostką;

brukarz (n)
selciaio, selciatore
  rzemieślnik, robotnik, który zajmuje się układaniem bruku

brukiew /ˈbrucɛf/ (n)
rutabaga
  (botanika, botaniczny) roślina jadalna lub pastewna z gatunku Brassica napus var. rapifera L.;

brukselka /bruˈksɛlka/ (n)
cavolo di Bruxelles
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) odmiana kapusty warzywnej;

brunatnieć (v)
imbrunire
  przybierać barwę brunatną

brunatny /brũˈnatnɨ/ (adj)
bruno
  mający kolor ciemnobrązowy
  (przenośnie, przenośnia) (zobacz) [[hitlerowski, faszystowski]]

brunch (n)
brunch
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) posiłek będący połączeniem śniadania i obiadu, jadany późnym rankiem lub wczesnym przedpołudniem, pierwotnie w niedzielę;

brunet /ˈbrũnɛt/ (n)
bruno
  człowiek o włosach czarnego koloru

brutal /ˈbrutal/ (n)
brutale, bruto, bullo
  (książkowy) człowiek brutalny, agresywny, grubiański, nadużywający swojej przewagi nad słabszymi

brutalny /bruˈtalnɨ/ (adj)
brutale, manesco, violente
  działający za pomocą siły, agresywny

bruzda (n)
solco
  (rolnictwo, rolniczy) wgłębienie powstałe po zastosowaniu pługa;

brydż /brɨʧ̑/ (n)
bridge
  (termin karciany) gra rozgrywana jedną talią kart przez cztery osoby, tworzące dwie pary;

brygantyna /ˌbrɨɡãnˈtɨ̃na/ (n)
brigantino
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek żaglowy z dwoma masztami: przednim z ożaglowaniem rejowym, a tylnym gaflowym;

brylantyna (n)
brillantina
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) środek kosmetyczny do nabłyszczania włosów

brylować (v)
far faville, far figo, tirarsela
  wyróżniać się czymś i być przedmiotem powszechnego podziwu

brytfanna /brɨtˈfãnːa/ (n)
teglia
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płaskie naczynie do wypieków i pieczeni, czasem o owalnym kształcie, zwykle z przykrywką

brytyjski /brɨˈtɨjsʲci/ (adj)
britannico
  odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako państwa
  odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako wyspy

bryła platońska /ˈbrɨwa plaˈtɔ̃j̃ska/ (n)
solido platonico
  (matematyka, matematyczny) wielościan foremny;

bryłka /ˈbrɨwka/ (n)
zolletta
  (zdrobniale) od: bryła
  mała bryła

bryłonosek (n)
orecchione
  (zoologia, zoologiczny) nietoperz z rodzaju bryłonosków (1.1)

brzask /bʒask/ (n)
alba
  światło widoczne na niebie przed wschodem słońca
  (książkowy) blask rzucany przez określone źródło światła

brzdąc (n)
bebè, bimba, bimbo
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) (potocznie, potoczny) małe dziecko

brzeg /bʒɛk/ (n)
orlo, ciglio
  krańcowa linia czegoś
bordo, riva
  pas lądu ograniczający zbiornik wodny;

brzemienny /bʒɛ̃ˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
incinta, gravido
  (tylko (rodzaj żeński)) (książkowy) o kobiecie: ciężarna

brzmienie /ˈbʒmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
suono
  zespół cech dźwiękowych danego instrumentu, sprzętu lub głosu

brzoskwinia /bʒɔsˈkfʲĩɲa/ (n)
pesca, pesco
  (spożywczy) owoc brzoskwini (1.1)

brzoza /ˈbʒɔza/ (n)
betulla
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula L., drzewo lub krzew z rodziny brzozowatych, mające białą korę;

brzuch /bʒux/ (n)
pancia, addome, ventre
  (anatomia, anatomiczny) dolna część tułowia;

brzuchaty (adj)
corpacciuto, panciuto
  (potocznie, potoczny) mający duży brzuch
panciuto
  (przenośnie, przenośnia) mający wyraźnie wypukły kształt

brzuchomówca /ˌbʒuxɔ̃ˈmufʦ̑a/ (n)
ventriloquo
  (książkowy) osoba potrafiąca mówić bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu

brzuchomówczyni /ˌbʒuxɔ̃mufˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
ventriloqua
  (książkowy) forma żeńska od: brzuchomówca

brzuchomówstwo /ˌbʒuxɔ̃ˈmufstfɔ/ (n)
ventriloquio, ventriloquia, ventriloquismo
  (książkowy) zdolność mówienia bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu;

brzydki /ˈbʒɨtʲci/ (adj)
cattivo
  moralnie naganny, niezgodny z przyjętymi normami
brutto
  subiektywnie pozbawiony piękna, wartości estetycznych

brzydki jak grzech śmiertelny /ˈbʒɨtʲci ˈjaɡ ˈːʒɛxʲ ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
brutto come il peccato
  (przestarzałe, przestarzały) bardzo brzydki

brzydota /bʒɨˈdɔta/ (n)
bruttezza, brutto
  nieatrakcyjność, zazwyczaj fizyczna

brzydzić (v)
aborrire, avere ripugnanza, provare ripulsione
  odczuwać wstręt do czegoś

brzęczenie /bʒɛ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
sonata
  powtarzające się brzęki; chaotyczny zbiór różnych dźwięków

brzęczeć /ˈbʒɛ̃n͇ʧ̑ɛʨ̑/ (v)
tintinnare
  o metalowych lub szklanych przedmiotach: wydawać brzęk
ronzare
  o owadach: wydawać brzęk

brzęk (n)
tintinnio, ronzio
  przytłumiony, wibrujący dźwięk

bród /brut/ (n)
guado
  płytkie miejsce w wodzie, zwłaszcza w rzece, umożliwiające przeprawienie się na drugi brzeg

brązowieć (v)
imbrunire
  nabierać barwy brązowej

brązowy /brɔ̃w̃ˈzɔvɨ/ (adj)
marrone, bruno
  mający kolor brązu;
di bronzo
  wykonany z brązu, zrobiony z brązu

brązowy medal /brɔ̃w̃ˈzɔvɨ ˈmɛdal/ (n)
medaglia di bronzo
  medal przyznawany za trzecie miejsce w zawodach sportowych, w konkursach, na wystawach itp.

bucik /ˈbuʨ̑ik/ (n)
scarpetta
  (zdrobniale) od but
  mały but

budapesztenka /ˌbudapɛˈʃtɛ̃nka/ (n)
budapestiana
  mieszkanka Budapesztu

budapeszteńczyk /ˌbudapɛˈʃtɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
budapestiano
  mieszkaniec Budapesztu

budapeszteński /ˌbudapɛˈʃtɛ̃j̃sʲci/ (adj)
budapestiano
  odnoszący się do Budapesztu (stolicy Węgier)

buddyjski /budˈːɨjsʲci/ (adj)
buddistico, buddista
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z buddyzmem

buddysta /budˈːɨsta/ (n)
buddista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca buddyzmu

buddystka /budˈːɨstka/ (n)
buddista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta, która wyznaje buddyzm

buddyzm /ˈbudːɨsm̥/ (n)
buddismo, buddhismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-etyczny, którego założycielem był Siddhārtha Gautama;

budka telefoniczna /ˈbutka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
cabina telefonica
  (telekomunikacja) niewielka, lekka budowla z aparatem telefonicznym, ustawiona w miejscu publicznym;

budowa ciała /buˈdɔva ˈʨ̑awa/ (n)
corporatura
  sylwetka, wygląd i właściwości zewnętrzne ciała

budować /buˈdɔvaʨ̑/ (v)
costruire
  ogólnie: tworzyć, kreować
costruire, erigere
  tworzyć, wznosić budynki albo inne konstrukcje

budować zamki na lodzie /buˈdɔvaʥ̑ ˈzãmʲci na‿ˈlɔʥ̑ɛ/ (v)
fare castelli in aria
  (przenośnie, przenośnia) opierać się na kruchych, niepewnych podstawach; snuć plany, projekty, które nie mają szans na urzeczywistnienie się; marzyć

budowla /buˈdɔvla/ (n)
costruzione
  (budownictwo) coś, co zostało zbudowane

budowniczy /ˌbudɔvʲˈɲiʧ̑ɨ/ (n)
edificatore
  osoba, która zajmuje się budowaniem, wznoszeniem budynków, budowli, infrastruktury

budynek /buˈdɨ̃nɛk/ (n)
edificio, stabile
  (architektura, architektoniczny) budowla naziemna o funkcji mieszkalnej lub użytkowej

budyń /ˈbudɨ̃ɲ/ (n)
budino
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kisiel mleczny, deser sporządzany z mąki ziemniaczanej, cukru, mleka i innych dodatków;

budyń Noego (n)
budino di Noè
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjny deser kuchni tureckiej podawany na święto Aszura, rodzaj kleiku z gotowanych na mleku ziaren zbóż, ciecierzycy, fasoli i ryżu z dodatkiem orzechów i bakalii

budzik /ˈbuʥ̑ik/ (n)
sveglia
  zegar, który dzwonkiem lub innym sygnałem dźwiękowym wskazuje nadejście określonej godziny, pory

bufor (n)
respingente
  (kolejnictwo) urządzenie służące do łagodzenia siły uderzenia lub wzajemnego nacisku pojazdów szynowych

bujny /ˈbujnɨ/ (adj)
lussureggiante, rigoglioso
  taki, który się obficie rozrasta
vivo
  z rozmachem

buk /buk/ (n)
faggio
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fagus L., drzewo z rodziny bukowatych;

bukiet /ˈbucɛt/ (n)
mazzo
  wiązanka, pęk kwiatów;

bukolika (n)
bucolica
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) niewielki utwór liryczno-epiczny nawiązujący do życia pasterzy;

bukszpan /ˈbukʃpãn/ (n)
bosso
  (botanika, botaniczny) głównie żywopłotowy krzew ozdobny o drobnych, odpornych na zimę liściach;

bukszpryt /ˈbukʃprɨt/ (n)
bompresso
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niemal poziomy maszt wystający na dziobie żaglowca;

bula /ˈbula/ (n)
boccia
  (sport, sportowy) kula do petanki;

buldog francuski /ˈbuldɔk frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
bouledogue francese
  (kynologia, kynologiczny) rasa małego psa z grupy psów do towarzystwa;

bulgur (n)
bulgur
  (spożywczy) produkt spożywczy produkowany z pszenicy, rodzaj kaszy stosowanej w kuchni tureckiej i bliskowschodniej;

bulimia /buˈlʲĩmʲja/ (n)
bulimia
  (medycyna, medyczny) zaburzenie odżywiania objawiające się chorobliwym uczuciem głodu;

bulterier /bulˈtɛrʲjɛr/ (n)
bull terrier
  (kynologia, kynologiczny) rasa mocno zbudowanych i umięśnionych psów z grupy terierów;

bulterier miniaturowy (n)
bull terrier miniatura
  (kynologia, kynologiczny) rasa psa będąca mniejszą wersją bulteriera;

bulwar /ˈbulvar/ (n)
viale
  (książkowy) szeroka, zadrzewiona ulica miejska o charakterze spacerowym lub komunikacyjnym

bumerang /bũˈmɛrãŋk/ (n)
boomerang, bumerang
  płaski, zakrzywiony przedmiot przeznaczony do rzucania, czerpiący siłę nośną z ruchu obrotowego wokół osi prostopadłej do kierunku rzutu, dawniej używany jako broń, dziś już tylko sportowo;

buntowniczy (adj)
facinoroso, riottoso, sedizioso
  skłonny do buntu

buntownik (n)
ribelle, rivoltoso
  osoba buntująca się, uczestnicząca w buncie

burak /ˈburak/ (n)
barbabietola, bieta
  (botanika, botaniczny) Beta L., rodzaj roślin z rodziny komosowatych;

burak cukrowy /ˈburak ʦ̑uˈkrɔvɨ/ (n)
barbabietola da zucchero
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) odmiana buraka zwyczajnego, z której otrzymuje się cukier;

burdel /ˈburdɛl/ (n)
bordello
  (pospolicie) dom publiczny
  (pospolicie) (grubiański, grubiańsko) brak porządku

burkiński /burʲˈcĩj̃sʲci/ (adj)
burkinabé
  odnoszący się do Burkiny Faso, państwa w Afryce

burmistrz /ˈburmʲisṭʃ/ (n)
sindaco
  (administracja) urzędnik na czele samorządu gminy miejskiej lub miejsko-wiejskiej;

burnus /ˈburnus/ (n)
burnus, aselham
  rodzaj długiego, wierzchniego arabskiego okrycia wełnianego, rodzaj rozszerzonej peleryny z kapturem

burrata (n)
burrata
  (spożywczy) tradycyjny włoski ser z mleka krowiego lub bawolego, wytwarzany z mozzarelli i śmietany;

bursztyn /ˈburʃtɨ̃n/ (n)
ambra
  (mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, kopalna żywica drzew;

bursztynian (n)
succinato
  (chemia, chemiczny) sól lub ester kwasu bursztynowego

bursztynowy /ˌburʃtɨ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
ambrato
  mający kolor złocistożółty, taki jak kolor bursztynu lub przypominający kolor bursztynu

burundyjski /ˌburũnˈdɨjsʲci/ (adj)
burundese
  odnoszący się do państwa Burundi

burza /ˈbuʒa/ (n)
temporale, tempesta, bufera, burrasca
  (meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady deszczu lub deszczu i gradu, któremu towarzyszą wyładowania elektryczne w atmosferze (błyskawice i grzmoty);

burza piaskowa (n)
tempesta di sabbia
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko atmosferyczne polegające na gwałtownym unoszeniu przez silny wiatr olbrzymich ilości piasku;

burza w szklance wody /ˈbuʒa ˈf‿ʃklãnʦ̑ɛ ˈvɔdɨ/ (n)
tempesta in un bicchiere d’acqua, tempesta in un bicchiere d'acqua
  zamęt wywołany z błahych powodów

burzanka (n)
coloquintide
  (przestarzałe, przestarzały) (botanika, botaniczny) arbuz kolokwinta, Citrullus colocynthis

burzyć /ˈbuʒɨʨ̑/ (v)
demolire, abbattere, diroccare, distruggere, sventrare
  powodować rozpad czegoś budowanego
agitare
  wprowadzać niepokój; tracić spokój

busola /buˈsɔla/ (n)
bussola
  kompas służący do wskazywania stron świata

but /but/ (n)
scarpa, calzatura
  część ubrania, noszona na stopie, chroniąca stopy;

butelka /buˈtɛlka/ (n)
bottiglia
  szklany, plastikowy, ceramiczny lub metalowy pojemnik na wodę i inne płyny w kształcie walca o zwężającym się jednym z końców

butelkować (v)
imbottigliare
  rozlewać płyn z większego naczynia do butelek

butla gazowa (n)
bombola
  (technologia, technika, techniczny) pojemnik do przechowywania gazu pod wysokim ciśnieniem

butonierka (n)
bottoniera, occhiello
  (krawiectwo) niewielki otwór na guzik w lewej klapie marynarki lub żakietu na wysokości obojczyka; obecnie często fabrycznie zaszyty;

buzuki /buˈzuci/ (n)
bouzouki
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grecki instrument strunowy szarpany

bułgarski /buwˈɡarsʲci/ (adj)
bulgaro
  związany z Bułgarią lub Bułgarami

bułgarski /buwˈɡarsʲci/ (n)
bulgaro
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Bułgarii;

bułka /ˈbuw.ka/ (n)
panino, filone, pagnotta
  wypiek o niewielkich rozmiarach;

bydlak /ˈbɨdlak/ (n)
bestia
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) o mężczyźnie, implikując jego prymitywność, podłość, brak kultury

bydło /ˈbɨdwɔ/ (n)
gentaglia
  (przenośnie, przenośnia) (obraźliwie) określenie ludzi zachowujących się w sposób przywodzący na myśl zachowanie stada bydła (1.1)
bestiame
  (zootechnika, zootechniczny) ogólne określenie zwierząt hodowlanych wywodzących się od tura lub innych dzikich przedstawicieli rodziny krętorogich;

byk /bɨk/ (n)
toro
  (zoologia, zoologiczny) dorosły, niesterylizowany samiec bydła hodowlanego, także: bizona, żubra, jelenia, łosia itp.

byle jak (adv)
alla carlona, coi piedi
  bez należytej staranności, nie przykładając się

byle kto
il primo venuto
  (pogardliwie, pogardliwy) ktoś niegodny uwagi
chiunque
  dowolna osoba, bez znaczenia kto

bylina (n)
pianta perenne
  (botanika, botaniczny) wieloletnia roślina zielna o zimujących pąkach

bynajmniej /bɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j/ (interjection)
macché
  … stanowiący przeczącą odpowiedź na pytanie: wcale nie, ani trochę, w ogóle, wręcz przeciwnie

bynajmniej /bɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j/ (particle)
niente affatto, per niente
  … wzmacniająca przeczenie: wcale, w najmniejszym stopniu, w żadnym razie

bystry /ˈbɨstrɨ/ (adj)
acuto, perspicace, accorto
  o osobie: mądry, inteligentny, taki, który szybko coś zrozumie

być /bɨʨ̑/ (v)
essere, stare
  istnieć; trwać
  znajdować się w jakimś miejscu

być bardziej papieskim niż papież (idiom)
essere più papalino del papa
  wykazywać większą gorliwość w jakiejś sprawie, jakimś działaniu, niż jest to wymagane czy potrzebne

być gotowym na każde czyjeś skinienie /ˈbɨʥ̑ ɡɔˈtɔvɨ̃m na‿ˈkaʒdɛ ˈʧ̑ɨjɛ̇ɕ sʲcĩˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (v)
essere pronto ad ogni cenno
  być zawsze zdecydowanym na spełnienie czyjejś woli, prośby, polecenia

być jedną nogą na tamtym świecie /ˈbɨʨ̑ ˈjɛdnɔ̃w̃ ˈnɔɡɔ̃w̃ na‿ˈtãmtɨ̃mʲ ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑ɛ/ (v)
essere più di là che di qua
  być bardzo chorym, być umierającym

być może
può darsi, magari
  …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia

być na dobrej drodze /ˈbɨʨ̑ na‿ˈdɔbrɛj ˈdrɔʣ̑ɛ/ (v)
essere a buon punto
  być blisko sukcesu, powodzenia, zmierzać w dobrym kierunku

być na noże /ˈbɨʨ̑ na‿ˈnɔʒɛ/ (v)
essere ai ferri corti
  być z kimś w skrajnie wrogich stosunkach; mieć bardzo złe relacje z kimś; walczyć z kimś

być na wojennej stopie /ˈbɨʨ̑ ˌna‿vɔˈjɛ̃nːɛj ˈstɔpʲjɛ/ (v)
essere sul piede di guerra
  mieć z kimś złe relacje; ścierać się, kłócić się z kimś

być przy zdrowych zmysłach /ˈbɨʨ̑ pʃɨ‿ˈzdrɔvɨγ ˈzmɨswax/ (v)
essere sano di mente
  być zdrowym psychicznie, zachowywać równowagę, postępować zgodnie ze zdrowym rozsądkiem

być samemu jak palec /ˈbɨʨ̑ sãˈmɛ̃mu ˈjak ˈpalɛʦ̑/ (v)
essere solo come un cane
  być zupełnie samotnym, nie mieć nikogo bliskiego

być skończonym /ˈbɨʨ̑ skɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ̃m/ (v)
essere fritto
  nie mieć szans w jakiejś sytuacji; przegrać coś, stracić jakąś okazję, możliwość

być w Rzymie i nie widzieć papieża /ˈbɨʥ̑ ˈv‿ʒɨ̃mʲjɛ ˌi‿ɲɛ‿ˈvʲiʥ̑ɛ̇ʨ̑ paˈpʲjɛʒa/ (proverb)
andare a Roma e non vedere il papa
  nie zwiedzić czegoś najważniejszego w jakimś kraju lub miejscowości

być w dobrych rękach /ˈbɨʥ̑ ˈv‿dɔbrɨx ˈrɛ̃ŋkax/ (v)
essere in buone mani
  mieć dobrą opiekę, wsparcie; być całkowicie bezpiecznym pod czyjąś opieką

być w dołku /ˈbɨʥ̑ ˈv‿dɔwku/ (v)
essere giù di morale
  być w złym nastroju, być w trudnej sytuacji

być w siódmym niebie /ˈbɨʨ̑ ˈfʲ‿ɕudmɨ̃mʲ ˈɲɛbʲjɛ/ (idiom)
essere al settimo cielo
  być z czegoś bardzo zadowolonym, uradowanym

być w swoim żywiole /ˈbɨʨ̑ ˈf‿sfɔ<sup>j</sup>ĩm ʒɨˈvʲjɔlɛ/ (v)
essere nel proprio elemento
  znajdować się w doskonałym dla siebie środowisku, czuć się świetnie w jakiejś sytuacji

być żądnym krwi (v)
avere sete di sangue
  szukać zemsty

bzdura /ˈbzdura/ (n)
amenità, baggianata, fandonia, frottola, storiella
  coś nieprawdziwego, niedorzecznego

bób /bup/ (n)
fava, baccello
  (botanika, botaniczny) Vicia faba, roślina o mięsistych strąkach i jadalnych nasionach;
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) nasiona bobu (1.1) wykorzystywane w sztuce kulinarnej

bóbr /bupr̥/ (n)
castoro
  (zoologia, zoologiczny) ziemnowodny gryzoń z rodziny Castoridae, o charakterystycznym ogonie;

bóbr europejski (n)
castoro europeo
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Castor fiber L., gatunek bobra, największego współczesnego gryzonia Eurazji;

bóg /buk/ /bɔˈgɔvʲɛ/ (n)
dio, iddio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń politeistycznych: istota potężniejsza od człowieka, mająca wpływ na jego los, zwykle także pogodę, zjawiska wywoływane przez Ziemię (wulkany, trzęsienia ziemi itp.);

bój /buj/ (n)
battaglia, combattimento, lotta
  starcie zbrojne walczących stron

bójka /ˈbujka/ (n)
rissa, baruffa, zuffa
  awantura połączona z biciem;

ból /bul/ (n)
dolore
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie fizyczne;
  (psychologia, psychologiczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie psychiczne

bólowy (adj)
dolorifico, doloroso
  związany z bólem, dotyczący bólu

bór /bur/ (n)
foresta, selva
  (leśnictwo) wysoki, gęsty las iglasty;

bóstwo /ˈbustfɔ/ (n)
dio, idolo
  (przenośnie, przenośnia) przedmiot uwielbienia
divinità
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (mitologia, mitologiczny) nadludzka istota z wierzeń lub mitów
  właściwość bycia bogiem

bóść /buɕʨ̑/ (v)
cozzare
  uderzać rogami
pungere, urtarsi con le corno
  uderzać rogami siebie wzajemnie

bączek /ˈbɔ̃n͇ʧ̑ɛk/ (n)
tarabusino
  (ornitologia, ornitologiczny) Ixobrychus, ptak brodzący z rodziny czaplowatych;

bąk /bɔ̃ŋk/ (n)
peto
  (potocznie, potoczny) śmierdzący, gazowy efekt przemiany materii

bękart /ˈbɛ̃ŋkart/ (n)
bastardo
  (pogardliwie, pogardliwy) potomek z nieślubnego związku („z nieprawego łoża”);

błagalny (adj)
implorante, supplice, supplichevole
  wyrażający pokorną prośbę

błagać /ˈbwaɡaʨ̑/ (v)
implorare, supplicare
  żarliwie, usilnie prosić

błam /bwãm/ (n)
pelliccia
  materiał kuśnierski ze zszytych brzegami skór futerkowych, służący m.in. do podszycia płaszcza lub uszycia futra; również sztuka futra pewnej miary

błazen /ˈbwazɛ̃n/ (n)
giullare
  (historia, historyczny, historycznie) zawodowy nadworny żartowniś i prześmiewca zabawiający króla;
pulcinella
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto jest przesadnie wesoły lub nadmiernie dowcipkuje

błazenada (n)
pulcinellata
  niedorzeczne zachowanie się

błazeński /bwaˈzɛ̃j̃sʲci/ (adj)
pulcinellesco
  podobny do błazna, charakterystyczny dla błazna

błogi (adj)
beato
  sprawiający zadowolenie lub przyjemność, świadczący o zadowoleniu lub przyjemności

błogostan (n)
beatitudine
  stan błogości, szczęśliwości, zadowolenia

błogosławieństwo /ˌbwɔɡɔswaˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
benedizione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd, gest powierzenia kogoś, czegoś boskiej opiece
  (podniośle) życzenie pomyślności, przychylności losu
  sprzyjanie, przychylność, pomyślność

błogosławiony (n)
beato
  (kościelny) ktoś zmarły uznany przez kościół lub społeczność za godnego kultu;

błogosławić (v)
benedire
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) udzielać błogosławieństwa

błogość (n)
beatitudine
  przyjemny stan zadowolenia, spokoju

błona bębenkowa /ˈbwɔ̃na ˌbɛ̃mbɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
timpano, membrana timpanica
  (anatomia, anatomiczny) błona oddzielająca przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego;

błona dziewicza /ˈbwɔ̃na ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑a/ (n)
imene
  (medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) błona śluzowa w ujściu pochwy;

błona śluzowa /ˈbwɔ̃na ɕluˈzɔva/ (n)
mucosa, membrana mucosa, tonaca mucosa
  (anatomia, anatomiczny) unaczyniona wyściółka narządów wewnętrznych;

błonnik /ˈbwɔ̃ɲːik/ (n)
fibra alimentare
  (biologia, biologiczny) (biochemia, biochemiczny) odgrywający ważną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu przewodu pokarmowego kompleks substancji pochodzenia roślinnego nieulegający trawieniu przez enzymy przewodu pokarmowego człowieka i zwierząt monogastrycznych;

błotnik /ˈbwɔtʲɲik/ (n)
parafango
  część pojazdu osłaniająca koło i zabezpieczająca pojazd przed bryzgami wody/błota spod kół

błoto /ˈbwɔtɔ/ (n)
fango, limo
  mieszanina ziemi i wody;

błyskawica /ˌbwɨskaˈvʲiʦ̑a/ (n)
lampo
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko świetlne w postaci silnego błysku, towarzyszące piorunowi

błyskawicznie /ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
in un lampo
  bardzo szybko, prędko

błyskać (v)
balenare
  świecić z częstymi, krótkimi przerwami

błyskotliwy (adj)
lucente
  (dawniej, dawny) taki, który się mieni
acuto, lesto d'ingegno, perspicace
  wyróżniający się inteligentnym przemyśleniem, dowcipem

błąd /bwɔ̃nt/ (n)
errore, sbaglio
  niezgodność z zasadami, założeniami

błąd ortograficzny /ˈbwɔ̃nt ˌɔrtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (n)
errore di ortografia, strafalcione
  błąd w pisowni – niewłaściwe napisanie wyrazu, niezgodne z przyjętymi dla danego języka normami ortograficznymi;

błędne koło /ˈbwɛ̃ndnɛ ˈkɔwɔ/ (n)
circolo vizioso
  (logika, logiczny) błąd logiczny polegający na wyprowadzeniu wniosku z przesłanki, a następnie uzasadnieniu jej za pomocą tego wniosku;

błędnik (n)
labirinto
  (anatomia, anatomiczny) część wewnętrzna ucha mieszcząca receptory zmysłu słuchu i równowagi;

błędny rycerz /ˈbwɛ̃ndnɨ ˈrɨʦ̑ɛʃ/ (n)
cavaliere errante
  średniowieczny rycerz wędrujący w poszukiwaniu niezwykłych przygód; najczęściej bronił pokrzywdzonych na cześć wybranki swego serca;

błękit /ˈbwɛ̃ŋʲcit/ (n)
azzurrità
  kolor błękitny

błękitna krew /bwɛ̃ŋʲˈcitna ˈkrɛf/ (idiom)
sangue blu
  pochodzenie arystokratyczne

błękitne hełmy /bwɛ̃ŋʲˈcitnɛ ˈxɛwmɨ/ (n)
caschi blu
  żołnierze sił pokojowych ONZ wysyłani na tereny objęte wojną w celu przywrócenia pokoju

błękitny /bwɛ̃ŋʲˈcitnɨ/ (adj)
azzurro
  mający kolor intensywnie niebieski

błękitny przycisk /bwɛ̃ŋʲˈcitnɨ ˈpʃɨʨ̑isk/ (n)
bottone blu
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) meduza z gatunku Porpita porpita

cacyki /ʦ̑aˈʦ̑ɨci/ (n)
tzatziki
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) grecki zimny sos z jogurtu i świeżego ogórka;

cal /ʦ̑al/ (n)
pollice
  pozaukładowa jednostka miary długości odpowiadająca szerokości kciuka, około 2,54 cm;

capoeira (n)
capoeira
  (sport, sportowy) brazylijska sztuka walki;

cappuccinator (n)
cappuccinatore
  (technologia, technika, techniczny) (spożywczy) urządzenie lub jego część służące do spieniania mleka na cappuccino

cappuccino (n)
cappuccino
  (spożywczy) włoski napój składający się z kawy z dodatkiem spienionego mleka;

car /ʦ̑ar/ (n)
zar
  (historia, historyczny, historycznie) cesarz Rosji, władca Bułgarii lub średniowiecznej Serbii (w domyśle: Rosji);

caryca (n)
zarina
  (historia, historyczny, historycznie) władczyni Rosji
  (historia, historyczny, historycznie) żona cara

casanova (n)
casanova
  (pejoratywnie, pejoratywny) bałamut, uwodziciel

casting (n)
casting, provino
  (środowiskowy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) konkurs mający wyłonić aktora (czasem także zwierzę) do jakiejś roli, prezentera, modelkę itp.;

casus belli (n)
casus belli
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) powód wojny, oficjalny powód lub pretekst, dla którego wypowiada się wojnę;

cała nuta (n)
semibreve, intero
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta stanowiąca podstawową wartość rytmiczną;

całka /ˈʦ̑awka/ (n)
integrale
  (matematyka, matematyczny) wspólna nazwa wielu powiązanych pojęć rachunku całkowego;

całka nieoznaczona /ˈʦ̑awka ˌɲɛɔznaˈʧ̑ɔ̃na/ (n)
integrale indefinito
  (matematyka, matematyczny) pojęcie odwrotne do pochodnej;

całka oznaczona /ˈʦ̑awka ˌɔznaˈʧ̑ɔ̃na/ (n)
integrale definito
  (matematyka, matematyczny) pole między wykresem funkcji a osią odciętych wzięte ze znakiem plus dla obszaru nad osią i minus dla obszaru pod osią;

całkiem /ˈʦ̑awʲcɛ̃m/ (adv)
completamente, affatto, interamente
  w sposób całkowity, zupełny, pełny

całkowicie /ˌʦ̑awkɔˈvʲiʨ̑ɛ/ (adv)
completamente, interamente, integralmente, pienamente, a pieno
  w sposób całkowity, pełny, bez reszty

całkowity /ˌʦ̑awkɔˈvʲitɨ/ (adj)
intero, totale, completo
  taki, który obejmuje całość; jest pełny, zupełny, kompletny, nie jest ułamkowy, częściowy

całopalenie (n)
olocausto
  (biblijny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) złożenie w ofierze całego zwierzęcia lub daru ofiarnego

całować /ʦ̑aˈwɔvaʨ̑/ (v)
baciare
  dawać komuś pocałunek; dotykać ustami kogoś, rzadziej czegoś
baciarsi
  dawać i dostawać pocałunek

całość /ˈʦ̑awɔɕʨ̑/ (n)
integrità, interezza, totalità
  wszystkie elementy czegoś tworzące razem jakąś samodzielną jednostkę

całun (n)
sudario, sindone
  (kościelny) tkanina, rodzaj zasłony służącej do okrywania zwłok, trumny lub katafalku;

cały /ˈʦ̑awɨ/ (adj)
grande, intatto
  duży, wielki
tutto, unico, solo
  jedyny, wyłączny
integro, incolume, indenne
  nie uszkodzony
intero, tutto
  zupełny, zawierający wszystkie elementy w czasie i przestrzeni

cały boży dzień /ˈʦ̑awɨ ˈbɔʒɨ ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (idiom)
tutto il santo giorno
  przez cały długi dzień; od rana do wieczora

cały czas (adv)
continuamente, in continuazione, per tutto il tempo
  nieustannie, ciągle

cały i zdrowy /ˈʦ̑awɨ i‿ˈzdrɔvɨ/ (adj)
sano e salvo
  o osobie taki, który jest zdrowy, nie jest zraniony, kontuzjowany, chory

cebula /ʦ̑ɛˈbula/ (n)
cipolla
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) cebula jadalna, Allium cepa L., roślina warzywna z rodzaju czosnkowatych o jadalnych podziemnych pędach i zielonych rurkowatych liściach;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z cebuli (1.1)

cebulka (n)
bulbillo
  (botanika, botaniczny) bulwa stawiąca organ rozmnażania wegetatywnego roślin cebulkowych

cecha /ˈʦ̑ɛxa/ (n)
caratteristica
  element opisujący coś lub kogoś, mogący odróżniać to od innych przedmiotów lub osób

cechować /ʦ̑ɛˈxɔvaʨ̑/ (v)
distinguere
  być czyjąś (lub czegoś) cechą; charakteryzować kogoś; być komuś lub czemuś właściwym

cedr /ʦ̑ɛtr̥/ (n)
cedro
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cedrus, drzewo iglaste z rodziny sosnowatych, rosnące w górach krajów śródziemnomorskich;

cedr libański /ˈʦ̑ɛtr̥ lʲiˈbãj̃sʲci/ (n)
cedro del Libano
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) gatunek zimozielonych drzew z rodziny sosnowatych występujących w górach na terenie Libanu, Syrii i Turcji;

ceduła (n)
listino
  (handel, handlowy) lista cen giełdowych

cedzić słowa (idiom)
parlare con il contagocce
  bardzo wolno mówić

cefalosporyna (n)
cefalosporina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) antybiotyk pozyskiwany z grzyba z rodzaju Acremonium (dawniej znanego pod nazwą Cephalosporium);

cegielnia /ʦ̑ɛˈɟɛlʲɲa/ (n)
mattonaia, mattonificio, fornace
  wytwórnia cegły oraz innych materiałów budowlanych z gliny;

cegła /ˈʦ̑ɛɡwa/ (n)
mattone, laterizio
  (budownictwo) ceramiczny element budowlany w kształcie prostopadłościanu;

cejloński /ʦ̑ɛjˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
singalese
  związany z wyspą Cejlon

cekin (n)
zecchino
  (historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) złota moneta bita w Wenecji od XIII wieku;
  (krawiectwo) błyszcząca ozdoba w formie krążka przyszywana do ubioru;

cel /ʦ̑ɛl/ (n)
scopo, meta
  to, co chce się zniszczyć lub trafić za pomocą broni
fine, scopo
  to, do czego się dąży, co chce się osiągnąć (także (przenośnie, przenośnia))

cel uświęca środki /ˈʦ̑ɛl uɕˈfʲjɛ̃nʦ̑a ˈɕrɔtʲci/ (proverb)
il fine giustifica i mezzi
  można stosować wszystkie metody, żeby tylko osiągnąć cel

cela /ˈʦ̑ɛla/ (n)
cella
  pokój więźnia w więzieniu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) surowy pokój w klasztorze, izba pustelnika, mnicha

celadon (n)
celadon
  (technologia, technika, techniczny) porcelanowe szkliwo o seledynowej barwie

celebra (n)
celebrazione
  uroczyste sprawowanie mszy lub nabożeństwa

celebracja (n)
celebrazione
  praktykowanie czegość z namaszczeniem, uroczyście

celebracja eucharystyczna (n)
celebrazione eucaristica
  (kościelny) odprawianie, sprawowanie eucharystii

celebrans (n)
celebrante
  (kościelny) główny prezbiter sprawujący liturgię, celebrant;

celebrant (n)
celebrante
  (kościelny) główny prezbiter sprawujący liturgię, celebrans;

celebrować /ˌʦ̑ɛlɛˈbrɔvaʨ̑/ (v)
celebrare
  obchodzić uroczyście doniosłe wydarzenie, uroczyście coś świętować
  odprawiać nabożeństwo

celestyn /ʦ̑ɛˈlɛstɨ̃n/ (n)
celestina, celestite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, siarczan strontu;

celibat /ʦ̑ɛˈlʲibat/ (n)
celibato
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) dobrowolne powstrzymanie się od stosunków płciowych
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bezżeństwo duchownych;

cella /ˈʦ̑ɛlːa/ (n)
cella
  (architektura, architektoniczny) w starożytnych świątyniach greckich i rzymskich część, w której znajdował się posąg bóstwa;

cellulit /ʦ̑ɛˈlulʲit/ (n)
cellulite
  nieprawidłowe rozmieszczenie tkanki tłuszczowej, którego efektem jest nierówna i pofałdowana powierzchnia skóry ud, bioder, kolan, pośladków i/lub ramion;

cellulitis /ˌʦ̑ɛluˈlʲitʲis/ (n)
cellulite
  (medycyna, medyczny) zapalenie tkanki łącznej;

celnik /ˈʦ̑ɛlʲɲik/ (n)
doganiere
  osoba kontrolująca lub pobierająca cło na granicy

celofyz (n)
celofisio
  (paleontologia, paleontologiczny) Coelophysis Cope, rodzaj dinozaura, teropoda z rodziny celofyzów;

celownik /ʦ̑ɛˈlɔvʲɲik/ (n)
dativo
  (gramatyka) trzeci przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: komu? czemu?;
mirino
  część aparatu fotograficznego umożliwiająca wstępne kadrowanie obrazu
mirino, alzo
  urządzenie ułatwiające celowanie z broni;

celownikowy (adj)
dativo
  (gramatyka) związany z celownikiem, dotyczący celownika

celowo /ʦ̑ɛˈlɔvɔ/ (adv)
apposta, di proposito, volontariamente, volutamente
  w sposób celowy

celtycki /ʦ̑ɛlˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
celtico
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Celtami i ich kulturą

celtycki /ʦ̑ɛlˈtɨʦ̑ʲci/ (n)
celtico
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków z grupy celtyckiej (1.1), współcześnie reprezentowanej przez iryjski (irlandzki), szkocki (gaelicki), walijski i bretoński;

celuloza (n)
cellulosa
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, budulec tkanek roślinnych;

cembrowina (n)
argine in muratura, rivestimento in muratura
  (budownictwo) obmurowanie wzmacniające studnię, zbiornik wodny lub rzekę;

cement /ˈʦ̑ɛ̃mɛ̃nt/ (n)
cemento
  hydrauliczne spoiwo otrzymywane z surowców mineralnych (margiel lub wapień i glina)

cementować (v)
cementare
  (budownictwo) zalewać cementem, spajać za pomocą cementu
  (przenośnie, przenośnia) jednoczyć, spajać lub wzmacniać, umacniać, utrwalać

cementownia (n)
cementeria, cementificio
  fabryka cementu;

cementyt /ʦ̑ɛ̃ˈmɛ̃ntɨt/ (n)
cementite
  (technologia, technika, techniczny) faza międzymetaliczna występująca w stopach żelaza z węglem;

cena /ˈʦ̑ɛ̃na/ (n)
prezzo, costo
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kwota, jaką trzeba zapłacić, aby kupić dany towar

cenobicki (adj)
cenobitico
  związany z cenobityzmem i cenobitami, dotyczący cenobityzmu

cenobita /ˌʦ̑ɛ̃nɔˈbʲita/ (n)
cenobita
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik prowadzący życie wspólnotowe, mieszkaniec cenobium

cenobityzm (n)
cenobitismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wspólnotowa forma życia monastycznego;

cenobium (n)
cenobio
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor
  (biologia, biologiczny) skupienie komórek glonów;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wspólnotowa forma życia zakonnego

cenotaf /ʦ̑ɛ̃ˈnɔtaf/ (n)
cenotafio
  (książkowy) (architektura, architektoniczny) symboliczny grób, niezawierający ciała, stawiany w przypadku nieznalezienia ciała lub w celu upamiętnienia bohaterstwa zmarłego, często w miejscu jego śmierci;

centaur /ˈʦ̑ɛ̃ntawr/ (n)
centauro
  (mitologia grecka) stworzenie mityczne, pół mężczyzna, pół koń;

centesimo (n)
centesimo
  (historia, historyczny, historycznie) (jednostka monetarna) włoska moneta zdawkowa odpowiadająca setnej części lira, zastąpiona w swojej roli, po wprowadzeniu euro, przez cent

centralista /ˌʦ̑ɛ̃ntraˈlʲista/ (n)
centralista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik centralizmu

centralizacja (n)
centralizzazione
  proces skupiania elementów lub prerogatyw w jednym ośrodku

centrolewica (n)
centrosinistra
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie ogółu partii i ruchów politycznych o umiarkowanym programie lewicowym;

centrum handlowe (n)
centro commerciale, emporio
  (handel, handlowy) obiekt z licznymi sklepami i punktami usługowymi

centurion /ʦ̑ɛ̃nˈturʲjɔ̃n/ (n)
centurione
  (starożytność) (wojskowość, wojskowy) niższy oficer, dowódca centurii;

centyl /ˈʦ̑ɛ̃ntɨl/ (n)
centile
  (statystyka, statystyczny) wartość z przedziału od 1 do 100, która określa procent rozkładu znajdujący się poniżej lub równy danej wartości;

centymetr /ʦ̑ɛ̃nˈtɨ̃mɛtr̥/ (n)
centimetro
  miara długości; jedna setna metra;

cer /ʦ̑ɛr/ (n)
cerio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ce i liczbie atomowej 58;

cera /ˈʦ̑ɛra/ (n)
carnagione, cera
  skóra na powierzchni twarzy
carnagione, colorito
  wygląd cery (1.1)
rammendo
  ścieg wypełniający rozdarcie

cerata (n)
tavoletta
  nieprzemakalne nakrycie stołu kuchennego, wykonane z bawełnianej flaneli pokrytej jednostronnie barwną warstwą olejną z nadrukowanym deseniem, użytkowane powszechnie w XIX-XX wieku;

ceremonia /ˌʦ̑ɛrɛ̃ˈmɔ̃ɲja/ (n)
cerimonia
  skonwencjonalizowany rytuał bądź obrzęd;
  (przenośnie, przenośnia) czynność wykonywana z namaszczeniem, powagą

ceremonialny /ˌʦ̑ɛrɛ̃mɔ̃ˈɲalnɨ/ (adj)
cerimoniale
  sztywnie wynikający z etykiety, z reguł grzecznościowych
  związany z uroczystością

ceremoniarz (n)
cerimoniale
  (dawniej, dawny) zasady regulujące obchodzenie uroczystości
cerimoniere
  osoba kierująca przebiegiem liturgii

cerować /ʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
rammendare
  wypełniać ściegiem dziury, łączyć rozdarcia w tkaninie

certyfikat /ˌʦ̑ɛrtɨˈfʲikat/ (n)
certificato
  dokument o randze świadectwa lub zaświadczenia

certyfikować (v)
certificare
  wydawać certyfikat, potwierdzając coś oficjalnie

cesarskie cięcie /ʦ̑ɛˈsarsʲcɛ ˈʨ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
taglio cesareo
  (medycyna, medyczny) zabieg wydostania płodu z łona matki przez przecięcie jej brzucha;

cesarstwo /ʦ̑ɛˈsarstfɔ/ (n)
impero
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny w którym władzę sprawuje cesarz;

cesarz /ˈʦ̑ɛsaʃ/ (n)
imperatore
  najwyższy stopień monarchiczny;

cesja (n)
cessione
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zrzeczenie się przez osobę prawną lub fizyczną praw do czegoś na rzecz innej osoby

cetyryzyna /ˌʦ̑ɛtɨrɨˈzɨ̃na/ (n)
cetirizina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwhistaminowy, antagonista receptora H1, używany do leczenia alergii;

cewka moczowa /ˈʦ̑ɛfka mɔˈʧ̑ɔva/ (n)
uretra
  (anatomia, anatomiczny) zakończenie układu moczowego, przez które na zewnątrz wyprowadzany jest mocz;

cewnik /ˈʦ̑ɛvʲɲik/ (n)
catetere
  (medycyna, medyczny) cienka rurka wprowadzana do narządów w celu dokonania pomiaru, pobrania próbki, odprowadzenia wydzielin czy wprowadzenia leków;

cez /ʦ̑ɛs/ (n)
cesio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cs i liczbie atomowej 55;

chaber /ˈxabɛr/ (n)
fiordaliso
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Centaurea cyanus, chaber bławatek

chaber łąkowy (n)
fiordaliso stoppione
  (botanika, botaniczny) (systematyka) Centaurea jacea L., gatunek rośliny zielnej z rodziny astrowatych;

chabeta (n)
rozza, brenna
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) lichy, chudy koń

chalcedon /xalˈʦ̑ɛdɔ̃n/ (n)
calcedonio
  (mineralogia, mineralogiczny) skrytokrystaliczna odmiana kwarcu;

chalcedoński (adj)
calcedonese
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do Chalcedonu, związany z Chalcedonem

chaldejski (adj)
caldeo
  odnoszący się do Chaldei lub Chaldejczyków

chaldejski (n)
caldeo
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy semickiej, używany w Mezopotamii od połowy III tysiąclecia p.n.e. do początków I tysiąclecia n.e.;
  (językoznawstwo, językoznawczy) język zaliczany do grupy semickiej, którym posługuje się około 200 tysięcy zamieszkujących głównie Irak;

cham /xãm/ (n)
cafone, villano, zoticone, burino, screanzato
  (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) osoba, która zachowuje się bezczelnie, ordynarnie, nie przestrzega podstawowych norm
burino, cafone, villano
  (przestarzałe, przestarzały) (pogardliwie, pogardliwy) człowiek niskiego stanu, chłop, parobek

chan /xãn/ (n)
khan
  (historia, historyczny, historycznie) głowa chanatu, tytuł oznaczający władcę w dawnych krajach Wschodu;

chanat (n)
canato, khanato
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo zarządzane przez chana

chaotyczny /ˌxaɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
caotico
  będący w stanie chaosu, odznaczający się chaotycznością, nieuporządkowany, niezorganizowany

charakter /xaˈraktɛr/ (n)
carattere
  (psychologia, psychologiczny) zespół cech psychicznych danej osoby

charakterologia (n)
caratterologia
  dział psychologii, nauka o ludzkim charakterze;

charakterologiczny (adj)
caratterologico
  (psychologia, psychologiczny) związany z charakterologią, dotyczący charakterologii

charakterystycznie (adv)
caratteristicamente
  w sposób charakterystyczny

charakterystyczny /ˌxaraktɛrɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
distinguibile, distintivo
  typowy, właściwy dla pewnej osoby, rzeczy lub pewnego zjawiska
caratteristico, spiccato
  wyróżniający się spośród grupy podobnych osób lub przedmiotów

charcik włoski /ˈxarʲʨ̑iɡ ˈvwɔsʲci/ (n)
piccolo levriero italiano
  (kynologia, kynologiczny) rasa psa z grupy chartów pochodząca z północnej Afryki;

chart /xart/ (n)
levriero
  (kynologia, kynologiczny) pies myśliwski charakteryzujący się smukłym, wydłużonym ciałem, delikatną głową z wydłużonym pyskiem, długimi kończynami oraz pojemną klatką piersiową;

charytatywny /ˌxarɨtaˈtɨvnɨ/ (adj)
caritatevole
  dobroczynny, wspierający biednych, potrzebujących i zagrożonych marginalizacją w życiu społecznym

charyzmat (n)
carisma
  (teologia, teologiczny) szczególny dar otrzymywany przez człowieka od Ducha Świętego;

charyzmatyczny (adj)
carismatico
  (socjologia, socjologiczny) obdarzony charyzmą, estymą
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obdarzony charyzmatami, związany z charyzmatami

charyzmatyk (n)
carismatico
  (teologia, teologiczny) członek ewangelikalnego Kościoła charyzmatycznego
  (teologia, teologiczny) członek wspólnoty charyzmatycznej
  (teologia, teologiczny) ktoś obdarzony charyzmatami;

chasydyzm (n)
chassidismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) judaistyczny ruch religijny lub pobożnościowy o charakterze mistycznym;

chata /ˈxata/ (n)
casolare, casalino
  drewniany budynek mieszkalny na wsi lub w górach

chatka /ˈxatka/ (n)
casetta
  (zdrobniale) chata

chałka /ˈxawka/ (n)
pagnotta dolce, terccia di pan brioche
  słodki, pleciony pszenny chleb;

chałwa /ˈxawva/ (n)
halva
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób cukierniczy z karmelu oraz zmiażdżonych nasion oleistych;

chcieć /xʲʨ̑ɛ̇ʨ̑/ (modal)
volere
  odczuwać chęć zrobienia czegoś

chcieć gwiazdki z nieba /ˈxʲʨ̑ɛ̇ʥ̑ ˈɡvʲjastʲci ˈzʲ‿ɲɛba/ (idiom)
volere la luna
  chcieć za dużo; mieć marzenia niemożliwe do zrealizowania

chciwość /ˈxʲʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
avidità, cupidigia
  silne, zwykle nieuzasadnione pragnienie posiadania czegoś

chciwy /ˈxʲʨ̑ivɨ/ (adj)
avido, ingordo, crapulone, sordido
  taki, który odznacza się chciwością

chemia /ˈxɛ̃mʲja/ (n)
chimica
  nauka zajmująca się badaniem substancji pod względem ich budowy i ich wzajemnym wpływem;

chemia organiczna /ˈxɛ̃mʲja ˌɔrɡãˈɲiʧ̑na/ (n)
chimica organica
  (chemia, chemiczny) dział chemii zajmujący się związkami organicznymi jak np. węglowodory czy alkohole;

chemiczny /xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
chimico
  związany z chemią

chemik /ˈxɛ̃mʲik/ (n)
chimico
  specjalista w zakresie chemii, osoba zajmująca się chemią

chemikaliowiec (n)
chimichiera
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek handlowy przystosowany do przewozu chemikaliów;

chemioterapia /ˌxɛ̃mʲjɔtɛˈrapʲja/ (n)
chemioterapia, chemio
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) terapia syntetycznymi środkami chemicznymi;

chemosynteza (n)
chemiosintesi
  (biologia, biologiczny) proces przyswajania dwutlenku węgla w oparciu o energię pochodzącą nie ze światła, ale z utleniania prostych związków organicznych lub metanu; występuje u niektórych grzybów i bakterii;

chemotaksja /ˌxɛ̃mɔˈtaksʲja/ (n)
chemiotassi
  (biologia, biologiczny) ruch drobnych organizmów lub komórek (np. leukocytów czy plemników) w określonym kierunku pod wpływem różnej wielkości stężenia danej substancji chemicznej w różnych miejscach;

chemotropizm /ˌxɛ̃mɔˈtrɔpʲism̥/ (n)
chemiotropismo
  (botanika, botaniczny) reakcja ruchowa roślin w odpowiedzi na czynnik chemiczny;

cherub /ˈxɛrup/ (n)
cherubino
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) (zobacz) cherubin

cherubin /xɛˈrubʲĩn/ (n)
cherubino
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) w tradycji judeochrześcijańskiej potężne anioły, często w bezpośredniej bliskości Boga;

chełpić się (v)
boriarsi
  pysznić się, przechwalać się, wynosić się

chełpliwość (n)
vanagloria
  wyniosłość, buta

chiaroscuro (n)
chiaroscuro
  (sztuka) rozłożenie światła i cienia na obrazie

chichot /ˈxʲixɔt/ (n)
ghigno
  tłumiony śmiech o wysokim tonie

chilijski /ʧ̑ʲiˈlʲijsʲci/ (adj)
cileno
  odnoszący się do państwa Chile

chimera /xʲĩˈmɛra/ (n)
chimera
  (ichtiologia, ichtiologiczny) morska ryba głębinowa z rodzaju Chimaera;
  (przenośnie, przenośnia) coś nierealnego, fantastycznego, wymyślonego

chinina /xʲĩˈɲĩna/ (n)
chinino
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o gorzkim smaku, znajdujący się w korze drzewa chinowego rosnącego w Ameryce Południowej;

chinolina (n)
chinolina
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny zawierający azot, wykorzystywany do tworzenia barwników;

chioggiański (adj)
chioggiotto
  (rzadki, rzadko używany) związany z Chioggią, dotyczący Chioggii

chiralny (adj)
chirale
  (chemia, chemiczny) taki, który wraz z innym są dla siebie odbiciami lustrzanymi

chiromancja (n)
chiromanzia
  (ezoteryka) sztuka wróżenia i odczytywania charakteru człowieka z bruzd na jego dłoniach;

chiromanta (n)
chiromante
  (ezoteryka) wróżbita zajmujący się chiromancją, czytający przyszłość z rąk

chirurgia /xʲiˈrurʲɟja/ (n)
chirurgia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym;

chirurgia kosmetyczna /xʲiˈrurʲɟja ˌkɔsmɛˈtɨʧ̑na/ (n)
chirurgia plastica
  (medycyna, medyczny) operacyjna korekta naturalnych lub nabytych defektów ciała

chirurgia plastyczna /xʲiˈrurʲɟja plaˈstɨʧ̑na/ (n)
chirurgia plastica
  (medycyna, medyczny) operacyjna korekta naturalnych lub nabytych defektów ciała

chitozan (n)
chitosano
  (biochemia, biochemiczny) substancja organiczna będąca naturalnym polimerem, polisacharyd, pochodna chityny;

chityna (n)
chitina
  (biologia, biologiczny) organiczna substancja tworząca m.in. pancerze skorupiaków i pokrywy skrzydeł chrząszczy;

chiński /ˈxʲĩj̃sʲci/ (adj)
cinese
  odnoszący się do Chin lub Chińczyków

chiński /ˈxʲĩj̃sʲci/ (n)
cinese
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy w Chinach;

chlapać jęzorem /ˈxlapaʨ̑ jɛ̃w̃ˈzɔrɛ̃m/ (v)
dérailler, parlare della rava e della fava, vaneggiare
  (potocznie, potoczny) mówić coś bez sensu / niepotrzebnie / niedorzecznie, bez zastanowienia o ewentualne skutki

chleb /xlɛp/ (n)
pane
  pieczywo z mąki, wody, z dodatkiem drożdży lub zakwasu;

chleb pokładny (n)
pane di proposizione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjne przaśne pieczywo składane Bogu w świątyni w charakterze bezkrwawej ofiary, zgodnie z nakazem prawa mojżeszowego, co szabat w liczbie dwunastu;

chleb świętojański /ˈxlɛpʲ ˌɕfʲjɛ̃ntɔˈjä̃j̃sʲci/ (n)
carrubo
  (botanika, botaniczny) Ceratonia siliqua, śródziemnomorskie drzewo o błyszczących, twardych liściach i jadalnych strąkach;
carruba
  (spożywczy) jadalne podsuszone strąki z chleba świętojańskiego (1.1)

chlew /xlɛf/ (n)
porcile
  pomieszczenie lub wydzielone miejsce przeznaczone dla świń;
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym panuje bałagan i jest brudno

chlipać /ˈxlʲipaʨ̑/ (v)
lappare
  pić wciągając płyn z odgłosem

chlor /xlɔr/ (n)
cloro
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cl i liczbie atomowej 17;

chlorek sodu /ˈxlɔrɛk ˈsɔdu/ (n)
cloruro di sodio
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól kwasu chlorowodorowego i sodu, bezbarwna substancja krystaliczna, główny składnik soli kuchennej;

chlorobenzen (n)
clorobenzene
  (chemia, chemiczny) rozpuszczalnik organiczny będący chlorową pochodną benzenu

chloroform /xlɔˈrɔfɔrm/ (n)
cloroformio
  (chemia, chemiczny) chlorowa pochodna metanu, lotna, niepalna ciecz, wykorzystywana jako rozpuszczalnik, a dawniej także jako środek znieczulający;

chloroheksydyna (n)
clorexidina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny antyseptyk o wzorze sumarycznym C22H30Cl2N10, stosowany do odkażania skóry, błon śluzowych, ran i narzędzi chirurgicznych;

chloroplast (n)
cloroplasto
  (biochemia, biochemiczny) organellum komórkowe występujące u roślin i glonów eukariotycznych;

chlorować (v)
clorurare
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) traktować coś chlorem lub związkiem, który wydziela chlor

chlorowy (adj)
clorico
  (chemia, chemiczny) dotyczący chloru, związany z chlorem, zawierający chlor

chlupanie (n)
scrosciamento
  (rzeczownik odczasownikowy) od chlupać

chmara /ˈxmara/ (n)
moltitudine, nuvolo, turba
  (przenośnie, przenośnia) duża liczba kogoś lub czegoś
nuovolo, sciame, stormo
  nagromadzenie latających owadów, rzadziej ptaków

chmiel /xmʲjɛl/ (n)
luppolo
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju chmieli (1.1)

chmura /ˈxmura/ (n)
nuvola, nube
  (meteorologia, meteorologiczny) krople wody lub kryształki lodu zawieszone w atmosferze;

chmurny (adj)
nuvoloso
  pokryty chmurami

chochla /ˈxɔxla/ (n)
mestolo
  duża łyżka służąca do nakładania posiłków, najczęściej zupy;

chociaż /ˈxɔʨ̑aʃ/ (conjunction)
benché, sebbene, anche se, quantunque, bensì che
  …przyłączający zdanie podrzędne stwierdzające stan faktyczny, z którego można by sądzić, że to, co stwierdza zdanie nadrzędne nie powinno mieć miejsca

chociaż /ˈxɔʨ̑aʃ/ (particle)
almeno
  …uznająca to, co następuje za minimum, na które można się jednak zgodzić

chodak (n)
zoccolo
  but z drewnianą podeszwą, bez pięty

chodnik /ˈxɔdʲɲik/ (n)
marciapiede
  wydzielona część ulicy przeznaczona dla pieszych;

chodziarz (n)
marciatore
  (sport, sportowy) zawodnik uprawiający chód sportowy

chodzić /ˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
andare, passare
  o środkach komunikacji: kursować
andare
  poruszać się za pomocą nóg
  poruszać się (regularnie) w jakimś kierunku, w jakieś miejsce
  o mechanizmie: działać, pracować
  mieć coś na myśli

chodzić jak szwajcarski zegarek /ˈxɔʥ̑iʨ̑ ˈjak ʃfajˈʦ̑arsʲci zɛˈɡarɛk/ (v)
andare come un orologio, funzionare come un orologio
  (przenośnie, przenośnia) działać bardzo dokładnie, precyzyjnie, niezawodnie, punktualnie, bezbłędnie, bezzwłocznie, bez opóźnień

chodzić spać z kurami /ˈxɔʥ̑iʨ̑ ˈspaʨ̑ s‿kuˈrãmʲi/ (v)
andare a letto coi polli, andare a letto con i polli
  chodzić spać bardzo wcześnie

chodzić z podniesionym czołem /ˈxɔʥ̑iʨ̑ ˌs‿pɔdʲɲɛ̇ˈɕɔ̃nɨ̃m ˈʧ̑ɔwɛ̃m/ (v)
andare a testa alta
  być dumnym z siebie, zachować godność, nie okazywać strachu, nie wstydzić się

chodząca encyklopedia /xɔˈʣ̑ɔ̃nʦ̑a ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔˈpɛdʲja/ (n)
enciclopedia ambulante
  osoba bardzo inteligentna, posiadająca dużą wiedzę z wielu dziedzin

choina (n)
pino di Scozia, pino silvestre
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Pinus sylvestris L., gatunek wiecznie zielonego drzewa z rodziny sosnowatych

choinka /xɔˈ<sup>j</sup>ĩnka/ (n)
albero di Natale
  choinka (1.1) lub przypominający ją sztuczny przedmiot przyozdabiany w okresie świąt Bożego Narodzenia;

cholangiopankreatografia (n)
colangio-pancreatografia
  (medycyna, medyczny) obrazowe badanie dróg żółciowych i trzustki

cholecystektomia /ˌxɔlɛʦ̑ɨstɛkˈtɔ̃mʲja/ (n)
colecistectomia
  (medycyna, medyczny) zabieg wycięcia pęcherzyka żółciowego;

cholera /xɔˈlɛra/ (interjection)
accidenti, mannaggia
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) przekleństwo wyrażające zdenerwowanie

cholera /xɔˈlɛra/ (n)
colera
  (medycyna, medyczny) groźna choroba zakaźna;

choleryk /xɔˈlɛrɨk/ (n)
colerico, coleroso
  (psychologia, psychologiczny) jeden z typów temperamentu; człowiek o szybkich i silnych reakcjach uczuciowych, za to wytrwały i odporny
collerico
  człowiek o gwałtownym, wybuchowym usposobieniu

cholesterol /ˌxɔlɛˈstɛrɔl/ (n)
colesterolo
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek chemiczny z grupy steroli, znajdujący się w każdej komórce zwierzęcej;

cholewa /xɔˈlɛva/ (n)
tomaia
  część obuwia okrywająca nogę ponad kostką

chomer (n)
homer
  (starożytność) (metrologia, metrologiczny) bliskowschodnia jednostka objętości ciał sypkich i płynów;

chomik /ˈxɔ̃mʲik/ (n)
criceto
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny Cricetidae G. Fischer;

chomikowate (n)
cricetide
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Cricetidae Fischer, rodzina ssaków z rzędu gryzoni;

chopinowski (adj)
chopiniano
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dotyczący życia i muzyki Fryderyka Chopina, charakterystyczny, typowy dla Chopina lub jego muzyki, taki jak u Chopina

chora (n)
malata
  (medycyna, medyczny) kobieta dotknięta chorobą

choreograf /ˌxɔrɛˈɔɡraf/ (n)
coreografo
  (choreografia, choreograficzny) realizator, reżyser tanecznego utworu scenicznego

choreografia /ˌxɔrɛɔˈɡrafʲja/ (n)
coreografia
  (choreografia, choreograficzny) sztuka, umiejętność komponowania układów tanecznych

choroba /xɔˈrɔba/ (n)
malattia, infermità
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odstępstwo od stanu określanego jako pełnia zdrowia organizmu;

choroba Alzheimera /xɔˈrɔba ˌːlʦ̑xajˈmɛra/ (n)
morbo di Alzheimer
  (medycyna, medyczny) postępująca choroba układu nerwowego człowieka;

choroba Heinego-Medina (n)
poliomielite
  (medycyna, medyczny) choroba, którą powoduje wirus polio, objawiająca się często porażeniem mięśni;

choroba Parkinsona /xɔˈrɔba ˌparʲcĩw̃ˈsɔ̃na/ (n)
morbo di Parkinson, malattia di Parkinson
  (medycyna, medyczny) samoistne zwyrodnienie układu nerwowego skutkujące m.in. zaburzeniami ruchu, mowy, ślinotokiem;

choroba legionistów (n)
malattia del legionario
  (medycyna, medyczny) ciężka choroba zakaźna dróg oddechowych wywoływana przez bakterię Legionella pneumophila;

choroba morska /xɔˈrɔba ˈmɔrska/ (n)
mal di mare
  (medycyna, medyczny) (morski) choroba lokomocyjna wywoływana kołysaniem statku

choroba niedokrwienna serca (n)
coronaropatia
  (medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych będących następstwem przewlekłego stanu niedostatecznego zaopatrzenia komórek mięśnia sercowego w tlen i substancje odżywcze, w konsekwencji często doprowadzająca do dusznicy bolesnej, a także zawału mięśnia sercowego;

choroba psychiczna (n)
malattia mentale
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie w psychice będące źródłem cierpienia lub utrudnień w funkcjonowaniu społecznym;

choroba von Willebranda /xɔˈrɔba ˈfɔ̃n ˌvʲilɛˈbrãnda/ (n)
malattia di von Willebrand
  (medycyna, medyczny) choroba charakteryzująca się skłonnością do krwawień samoistnych lub po urazach;

choroba wysokościowa (n)
mal di montagna
  (medycyna, medyczny) dolegliwość fizjologiczna związana ze zmianą wysokości miejsca pobytu;

chorobotwórczość /ˌxɔrɔbɔˈtfurʧ̑ɔɕʨ̑/ (n)
pathogenicità
  (medycyna, medyczny) zdolność do wywoływania chorób;

chorograficzny (adj)
corografico
  (geografia, geograficzny) związany z chorografią, dotyczący chorografii

chorować /xɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
essere malato, soffrire
  cierpieć z powodu choroby, mieć jakąś chorobę, być chorym

chorowity /ˌxɔrɔˈvʲitɨ/ (adj)
malaticcio
  często chorujący; skłonny do chorób; mający słabe zdrowie

chorwacki /xɔrˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
croato
  związany z Chorwacją, dotyczący Chorwacji lub Chorwatów

chorwacki /xɔrˈvaʦ̑ʲci/ (n)
croato
  (językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Chorwacji i BiH;

chory /ˈxɔrɨ/ (adj)
malato
  dotknięty chorobą

chory /ˈxɔrɨ/ (n)
malato, malata
  osoba dotknięta chorobą

chowany /xɔˈvãnɨ/ (n)
nascondino, rimpiattino
  dziecięca zabawa, polegająca na tym, że wszystkie dzieci usiłują ukryć się, a jedno z nich szuka;

chować /ˈxɔvaʨ̑/ (v)
nascondere
  ukrywać kogoś / coś przed kimś

chrabąszcz (n)
maggiolino
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (rolnictwo, rolniczy) mały brązowawy chrząszcz

chrapać /ˈxrapaʨ̑/ (v)
russare, ronfare
  oddychać w trakcie snu charcząc

chrom /xrɔ̃m/ (n)
cromo
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cr i liczbie atomowej 24;

chromatyna /ˌxrɔ̃maˈtɨ̃na/ (n)
cromatina
  (biologia, biologiczny) włóknista substancja występująca w jądrze komórkowym;

chromolitograficzny (adj)
cromolitografico
  (sztuka) (drukarstwo, drukarski) związany z chromolitografią, wykonany w technice chromolitografii

chromosfera /ˌxrɔ̃mɔˈsfɛra/ (n)
cromosfera
  (astronomia, astronomiczny) warstwa atmosfery gwiazdy, rozciągająca się między fotosferą a koroną, posiadająca charakterystyczną czerwoną barwę;

chromosferyczny (adj)
cromosferico
  (astronomia, astronomiczny) związany z chromosferą, dotyczący chromosfery

chromosom /xrɔ̃ˈmɔsɔ̃m/ (n)
cromosoma
  (biochemia, biochemiczny) nośnik informacji genetycznej w komórce;

chromosomowy (adj)
cromosomico
  (biologia, biologiczny) związany z chromosomem, dotyczący chromosomów

chromoterapeutyczny (adj)
cromoterapico
  (medycyna, medyczny) związany z chromoterapią, dotyczący chromoterapii

chromować (v)
cromare
  pokrywać chromem

chromowy (adj)
cromico
  związany z chromem, dotyczący chromu, zrobiony z chromu

chronicznie (adv)
cronicamente
  w sposób chroniczny

chronić /ˈxrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
proteggere, tutelare
  bronić przed niebezpieczeństwem; opiekować się, pomagać, ratować

chronologia /ˌxrɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
cronologia
  następstwo, kolejność zdarzeń

chronometr (n)
cronometro
  (metrologia, metrologiczny) bardzo dokładny zegar, stosowany w astronomii, geodezji i nawigacji;

chronometrażysta (n)
cronometrista
  osoba mierząca czas trwania czegoś

chronometryczny (adj)
cronometrico
  związany z chronometrią, dotyczący chronometrii

chronotyp (n)
cronotipo
  wewnętrzny zegar biologiczny regulujący czas spania i czas aktywności

chropowaty /ˌxrɔpɔˈvatɨ/ (adj)
ruvido, scabroso
  z powierzchnią pełną drobnych wypukłości

chrust /xrust/ (n)
ramaglia
  suche gałęzie służące za opał;

chruścik /ˈxruɕʨ̑ik/ (n)
portalegna, portasassi, tricotteri
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Trichoptera, owad, larwy żyją w wodzie, dorosłe podobne do ćmy;

chrypa (n)
raucedine, abbassamento della voce
  (medycyna, medyczny) mówienie niskim głosem na skutek jego nadwyrężenia lub zapalenia krtani

chrypieć (v)
avere la voce rauco
  mówić zachrypniętym głosem
gracchiare
  wydawać niskie chrypliwe dźwięki

chrypka /ˈxrɨpka/ (n)
raucedine
  (medycyna, medyczny) zaburzony, szorstki głos, wywołany przez nieprawidłowy przepływ powietrza przez krtań

chrypliwie (adv)
fiocamente, raucamente
  o wydawaniu głosu nisko i chropowato

chrypliwy (adj)
fioco, rauco
  o głosie mający chropowatą i niską barwę

chrystadelfiański /ˌxrɨstadɛlˈfʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
cristadelfiano
  dotyczący chrystadelfianów

chrystianizowanie (n)
cristianizzazione
  (historia, historyczny, historycznie) (teologia, teologiczny) zaprowadzanie chrześcijaństwa

chrystianizować (v)
cristianizzare
  (historia, historyczny, historycznie) (teologia, teologiczny) zaprowadzać chrześcijaństwo

chrystogram (n)
cristogramma
  (sztuka) (teologia, teologiczny) monogram symbolizujący Chrystusa w formie akronimu;

chrystolog (n)
cristologo
  (teologia, teologiczny) badacz, specjalista w chrystologii

chrystologia (n)
cristologia
  (teologia, teologiczny) nauka dotycząca osoby Jezusa Chrystusa i doktryny z nim związanej, centralny traktat teologii dogmatycznej;

chrystologiczny (adj)
cristologico
  (teologia, teologiczny) związany z chrystologią

chryzantema /ˌxrɨzãnˈtɛ̃ma/ (n)
crisantemo
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju chryzantem (1.1)

chryzopraz /xrɨˈzɔpras/ (n)
crisoprasio, crisopraso
  (mineralogia, mineralogiczny) zielony minerał, odmiana chalcedonu;

chrzan /xʃãn/ (n)
barbaforte, cren, rafano rusticano, rafano tedesco
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku chrzan pospolity
  (potocznie, potoczny) Armoracia rusticana G. Gaertn., chrzan pospolity
cren, barbaforte
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) korzeń chrzanu (1.3) o silnym, gryzącym zapachu i ostrym smaku
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z tartego chrzanu (1.4)

chrzan pospolity (n)
barbaforte, cren, rafano rusticano, rafano tedesco
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku chrzan pospolity (1.1)
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Armoracia rusticana G. Gaertn., gatunek rośliny z rodziny kapustowatych, uprawiana jako przyprawa;

chrzciciel (n)
battista
  osoba chrzcząca

chrzcielny (adj)
battesimale
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany ze chrztem

chrzciny (n)
battesimo
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) uroczystości i zwyczaje związane z przyjęciem sakramentu chrztu

chrzcić (v)
battezzare
  (kościelny) udzielać komuś sakramentu chrztu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (dawniej, dawny) czynić nad kimś znak inicjujący nową jakość w życiu, zrywający z przeszłością
  (przenośnie, przenośnia) nadawać komuś lub czemuś imię lub nazwę

chrzest /xʃɛst/ (n)
battesimo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd przyjęcia kogoś do Kościoła, połączony z obmyciem wodą lub zanurzeniem w wodzie;

chrzest bojowy /ˈxʃɛzd bɔˈjɔvɨ/ (n)
battesimo di fuoco
  pierwszy bój, pierwsza walka lub bitwa

chrześcijanin /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃ɲĩn/ (n)
cristiano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca chrześcijaństwa

chrześcijański /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
cristiano
  związany z chrześcijaństwem lub chrześcijanami

chrześcijaństwo /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃stfɔ/ (n)
cristianesimo, cristianità
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna wywodząca się z judaizmu, której członkowie wierzą, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym i zmartwychwstał po swojej śmierci;
cristianità
  ogół wiernych wszystkich wyznań chrześcijańskich (1.1)

chrześniaczka (n)
figlioccia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) córka chrzestna

chrześniak (n)
figlioccio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) syn chrzestny

chrześnica (n)
figlioccia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) córka chrzestna

chrząstka /ˈxʃɔ̃w̃stka/ (n)
cartilagine
  (anatomia, anatomiczny) elastyczna tkanka stanowiąca część wielu narządów, np. nosa, krtani, stawów itp.;

chrząstkowy (adj)
cartilagineo, cartilaginoso
  (anatomia, anatomiczny) związany z chrząstką, dotyczący chrząstek

chude lata /ˈxudɛ ˈlata/ (idiom)
anni magri
  czas niedostatku, biedy, braków materialnych

chudnięcie (n)
perdita di peso
  tracenie wagi

chudość /ˈxudɔɕʨ̑/ (n)
magrezza
  stan bycia chudym

chudy /ˈxudɨ/ (adj)
magro, smilzo, mingherlino, scarno
  o człowieku: wąski w pasie; bardziej, niż szczupły; taki, któremu daleko do otyłości
magro
  o jedzeniu: zawierający mało tłuszczu

chudy jak patyk /ˈxudɨ ˈjak ˈpatɨk/ (adj)
magro come un chiodo, magro come un stecco
  bardzo chudy, przesadnie szczupły

chudy jak szczapa /ˈxudɨ ˈjak ˈʃʧ̑apa/ (adj)
magro come un chiodo, magro come un stecco
  bardzo chudy, przesadnie szczupły

chudy jak szkielet /ˈxudɨ ˈjak ˈʃʲcɛlɛt/ (adj)
magro come un chiodo, magro come un stecco
  bardzo chudy, przesadnie szczupły

chudzielec (n)
acciuga, fuscello, grissino, mingherlino
  (potocznie, potoczny) chudy człowiek

chuj /xuj/ (interjection)
cazzo
  (wulgarnie, wulgaryzm) wykrzyknik, gdy coś się nie udało, nie wyszło, poszło nie po naszej myśli

chuj /xuj/ (n)
cazzo
  (wulgarnie, wulgaryzm) penis, członek
coglione
  (przenośnie, przenośnia) (wulgarnie, wulgaryzm) bardzo obraźliwa forma zwrotu do mężczyzny

chuligaństwo (n)
teppismo, vandalismo
  zachowanie właściwe chuliganom

chusteczka /xuˈstɛʧ̑ka/ (n)
fazzoletto
  niewielki kawałek miękkiej tkaniny lub papieru używany zwykle do wycierania nosa

chusteczka do nosa (n)
fazzoletto
  kawałek delikatnej tkaniny lub papieru służący do higieny jamy nosowej i twarzy

chusteczka higieniczna (n)
salvietta, velina
  jednorazowa chusteczka do nosa wykonana z celulozy

chustka /ˈxustka/ (n)
fazzoletto
  chusteczka do nosa

chwalba (n)
lode
  (dawniej, dawny) uwielbienie, chwalenie

chwalebnie (adv)
gloriosamente
  w sposób chwalebny

chwalebny /xfaˈlɛbnɨ/ (adj)
encomiabile, lodevole, glorioso
  godny pochwały

chwalipięta /ˌxfalʲiˈpʲjɛ̃nta/ (n)
spaccone
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto stale się czymś chwali

chwast /xfast/ (n)
erbaccia, malerba
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina dziko rosnąca, niekorzystnie wpływająca na rozwój roślin uprawnych przez pobieranie z gleby wilgoci i składników pokarmowych;

chwiejny (adj)
traballante, malfermo
  chylący się w różne strony
vacillante, indeciso
  często zmieniający zdanie, niestały

chwila /ˈxfʲila/ (n)
momento, attimo, istante, un po'
  bardzo krótki czas
momento
  punkt w czasie

chwilami /xfʲiˈlãmʲi/ (adv)
a tratti
  co jakiś czas, czasami, od czasu do czasu

chwilowo /xfʲiˈlɔvɔ/ (adv)
momentaneamente, per il momento, per ora
  przez chwilę; bardzo krótko
per ora
  tymczasowo

chwytać /ˈxfɨtaʨ̑/ (v)
prendere, afferrare, attanagliare, avvinghiare, carpire
  szybko łapać coś lub kogoś i mocno trzymać

chwytliwość (n)
accattivanza
  cecha tego, co chwytliwe

chwytny /ˈxfɨtnɨ/ (adj)
prensile
  posiadający zdolność łapania przedmiotów; dostosowany do chwytania

chyba /ˈxɨba/ (particle)
forse
  …wyrażająca niepewność, przypuszczenie

chytry /ˈxɨtrɨ/ (adj)
ingegnoso
  (potocznie, potoczny) pomysłowy
furbo, astuto, scaltro
  podstępny, przebiegły
avaro, avido, spilorcio
  skąpy, chciwy

chytrze (adv)
artatamente, astutamente
  w sposób chytry, przebiegły

chyżość /ˈxɨʒɔɕʨ̑/ (n)
celerità
  (rzadki, rzadko używany) (przestarzałe, przestarzały) cecha tego, co porusza się chyżo lub jest szybko wykonywane

chyży /ˈxɨʒɨ/ (adj)
celere
  (poetycki, poetycko) poruszający się szybko

chód sportowy (n)
marcia
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na pokonywaniu trasy chodem;

chór /xur/ (n)
coro
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny składający się z wokalistów;
  utwór napisany do wykonywania przez chór (1.1)
  miejsce na scenie lub w świątyni przeznaczone dla chóru (1.1), także dla instrumentów

chórzysta /xuˈʒɨsta/ (n)
corista
  mężczyzna lub chłopiec, który śpiewa w chórze

chórzystka /xuˈʒɨstka/ (n)
corista
  kobieta lub dziewczyna, która śpiewa w chórze

chętnie /ˈxɛ̃ntʲɲɛ/ (adv)
volentieri, con piacere, di buon animo, di buono voglia, volontieri
  z chęcią, z ochotą

chętny /ˈxɛ̃ntnɨ/ (adj)
voglioso
  mający chęć zrobienia czegoś

chłodzić /ˈxwɔʥ̑iʨ̑/ (v)
raffreddare
  sprawiać, że coś staje się chłodniejsze

chłoniak (n)
linfoma
  (medycyna, medyczny) rodzaj nowotworu złośliwego, wywodzącego się z elementów tkanki chłonnej;

chłop /xwɔp/ (n)
contadino, villano
  (historia, historyczny, historycznie) członek warstwy społecznej chłopstwa
uomo
  (potocznie, potoczny) mąż
maschio, uomo
  (potocznie, potoczny) mężczyzna
agricoltore
  (potocznie, potoczny) rolnik

chłopak /ˈxwɔpak/ (n)
ragazzo
  dziecko płci męskiej
  (potocznie, potoczny) młody mężczyzna darzony sympatią lub miłością przez drugą osobę

chłopiec /ˈxwɔpʲjɛʦ̑/ (n)
ragazzo, bambino
  młody człowiek płci męskiej

chłopiec do piłek (n)
raccattapalle
  (sport, sportowy) chłopak zbierający piłki podczas meczu i podający je grającemu

chłopka (n)
campagnola, contadina
  kobieta ze wsi

chłopstwo (n)
contadiname, contadinanza
  (historia, historyczny, historycznie) (socjologia, socjologiczny) warstwa społeczna składając się z drobnych rolników;

chłostać /ˈxwɔstaʨ̑/ (v)
flagellare, frustare, vergare
  bić rózgą, biczem (i tym podobne, i temu podobne)

chłód /xwut/ (n)
freddo, freddezza, fresco
  dość niska temperatura powietrza, umiarkowane zimno

ciasnota /ʨ̑asˈnɔta/ (n)
grettezza
  (przenośnie, przenośnia) niski poziom umysłowy, ograniczoność, brak szerokich horyzontów umysłowych
  brak przestrzeni, brak wolnego miejsca

ciastko /ˈʨ̑astkɔ/ (n)
dolce, pasticcino
  mały, słodki wypiek, często zdobiony kremem, owocami, lukrem;

ciasto /ˈʨ̑astɔ/ (n)
dolce
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) słodki, deserowy wypiek, zwykle w formie placka;
pasta, impasto
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowy półprodukt, gęsta masa powstała z połączenia mąki z wodą, mlekiem lub innymi spożywczymi produktami;

ciało /ˈʨ̑awɔ/ (n)
corpo
  organizm ludzki lub zwierzęcy
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) materia, substancja
  zwłoki człowieka lub zwierzęcia
  (matematyka, matematyczny) zbiór, którego elementy mogą być dodawane, odejmowane, mnożone i dzielone (z wyjątkiem dzielenia przez zero);

ciało niebieskie /ˈʨ̑awɔ ɲɛˈbʲjɛsʲcɛ/ (n)
corpo celeste, oggetto celeste
  (astronomia, astronomiczny) obiekt będący poza Ziemią, znajdujący się w przestrzeni wszechświata;

ciało obce /ˈʨ̑awɔ ˈːpʦ̑ɛ/ (n)
corpo estraneo
  (medycyna, medyczny) obiekt wprowadzony do organizmu w sposób sztuczny, zwykle utrudniający normalne funkcjonowanie organów

ciało stałe (n)
corpo solido
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) forma ciała skondensowanego, dawniej jeden ze stanów skupienia, substancja zachowująca objętość i kształt;

ciało szkliste (n)
corpo vitreo
  (anatomia, anatomiczny) przezroczysta substancja wypełniająca wnętrze gałki ocznej;

cibora jadalna (n)
zigolo dolce
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Cyperus esculentus L., gatunek roślin z rodziny ciborowatych;

cicerone (n)
cicerone
  (dawniej, dawny) przewodnik oprowadzający po zabytkach

cicha woda /ˈʨ̑ixa ˈvɔda/ (n)
acqua cheta
  osoba z pozoru cicha, ale zdolna do działań, których nikt by się nie spodziewał

cicha woda brzegi rwie /ˈʨ̑ixa ˈvɔda ˈbʒɛɟi ˈrvʲjɛ/ (proverb)
l'acqua cheta rovina i ponti
  osoba, która wydaje się z pozoru cicha, nieśmiała, mało towarzyska, może się okazać w rzeczywistości zupełnie inna – energiczna, zabawna, towarzyska

cicho /ˈʨ̑ixɔ/ (adv)
con un filo di voce, sottotono
  bez wydawania dźwięku lub o niskim natężeniu dźwięku

cichy /ˈʨ̑ixɨ/ (adj)
silenzioso, tacito
  o małej głośności
quieto
  spokojny

ciecierzyca /ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a/ (n)
cece
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku ciecierzyca pospolita uprawiana ze względu na jadalne nasiona;
  (spożywczy) nasiona ciecierzycy (1.2)

ciecierzyca pospolita /ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a ˌpɔspɔˈlʲita/ (n)
cece
  (botanika, botaniczny) Cicer arietinum L., gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny bobowatych;

cieciorka /ʨ̑ɛ̇ˈʨ̑ɔrka/ (n)
coronilla
  (botanika, botaniczny) Coronilla L., rodzaj roślin z rodziny bobowatych;

ciecz /ʨ̑ɛʧ̑/ (n)
liquido
  (fizyka, fizyczny) substancja o ciekłym (pośrednim między gazowym a stałym) stanie skupienia

ciecz łzowa /ˈʨ̑ɛʧ̑ ˈwzɔva/ (n)
liquido lacrimale
  (medycyna, medyczny) mieszanina wody, soli i substancji bakteriobójczych nawilżająca i ochraniająca oko;

ciekawić /ʨ̑ɛˈkavʲiʨ̑/ (v)
incuriosire
  interesować, wzbudzać czyjąś ciekawość

ciekawość /ʨ̑ɛˈkavɔɕʨ̑/ (n)
curiosità
  chęć poznania czegoś, doświadczenia czegoś

ciekawski (adj)
curioso
  (potocznie, potoczny) odznaczający się zbytnią ciekawością

ciekawy /ʨ̑ɛˈkavɨ/ (adj)
curioso
  taki, który się czymś interesuje, chce mieć informacje na dany temat
interessante
  taki, który wzbudza zainteresowanie

cielec (n)
vitello
  (przestarzałe, przestarzały) młody byk, większe cielę

cielesność (n)
carnalità, corporalità
  cecha tego, co jest cielesne, co dotyczy ciała

cielić się (v)
figliare
  (zoologia, zoologiczny) o samicach bydła i niektórych kopytnych roślinożernych rodzić młode, wydawać potomstwo

cielęcina /ˌʨ̑ɛlɛ̃ɲˈʨ̑ĩna/ (n)
vitello, carne di vitello
  (spożywczy) mięso z młodej krowy (cielęcia)

ciemięzca /ʨ̑ɛ̃ˈmʲjɛ̃w̃sʦ̑a/ (n)
oppressore
  ktoś, kto ciemięży

ciemnia (n)
camera oscura
  (fotografia) specjalne pomieszczenie do obróbki materiałów światłoczułych;

ciemnica (n)
altare della reposizione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielkoczwartkowa kaplica z Najświętszym Sakramentem;

ciemnobrązowy /ˌʨ̑ɛ̃mnɔbrɔ̃w̃ˈzɔvɨ/ (adj)
marrone scuro
  mający kolor brązowy o ciemnym odcieniu

ciemnoczerwony /ˌʨ̑ɛ̃mnɔʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
rosso scuro
  mający kolor czerwony o ciemnym odcieniu

ciemnoniebieski /ˌʨ̑ɛ̃mnɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
azzurro scuro
  mający kolor niebieski o ciemnym odcieniu

ciemność /ˈʨ̑ɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
oscurità
  stan, w którym jest brak światła, jasności;

cienki /ˈʨ̑ɛ̃nʲci/ (adj)
sottile
  mający niewielki przekrój poprzeczny

cieplik (n)
calorico
  (historia, historyczny, historycznie) (fizyka, fizyczny) domniemana nieważka i niewidzialna substancja uważana dawniej za przyczynę zjawisk związanych z ciepłem i spalaniem;

ciepło /ˈʨ̑ɛpwɔ/ (adv)
caldo
  (przenośnie, przenośnia) w sposób serdeczny, przyjazny, otwarty, uprzejmy

ciepło /ˈʨ̑ɛpwɔ/ (n)
calore
  uczucie wywołane przez dopływ do skóry ciepła (1.1) w umiarkowanej ilości
  (fizyka, fizyczny) sposób przekazywania energii chaotycznego ruchu cząsteczek;
  (fizyka, fizyczny) ilość energii przekazywanej w ten sposób

ciepły /ˈʨ̑ɛpwɨ/ (adj)
caldo
  mający temperaturę równą temperaturze pokojowej lub niewiele od niej większą
  o okryciu, ubraniu, dzięki któremu utrzymuje się ciepło
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) żywy
  (przenośnie, przenośnia) miły, przyjemny

ciernisty /ʨ̑ɛrʲˈɲistɨ/ (adj)
prunoso, spino
  taki, który ma wiele cierni

cierpienie /ʨ̑ɛrˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
sofferenza
  długotrwały lub silny ból

cierpieć /ˈʨ̑ɛrpʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
soffrire, tribolare
  odczuwać ból fizyczny lub psychiczny

cierpiętnik /ʨ̑ɛrˈpʲjɛ̃ntʲɲik/ (n)
portatore di passione
  tytuł przysługujący męczennikom, którzy cierpieli od swych współwyznawców

cierpki /ˈʨ̑ɛrpʲci/ (adj)
acre
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) sprawiający przykrość
acerbio, acre
  o smaku: kwaskowaty, gorzkawo-kwaśny; sprawiający, że cierpnie język

cierpkość (n)
acerbità
  cecha tego, co ma kwaskowaty smak

cierpliwość /ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
pazienza
  zdolność spokojnego, długotrwałego znoszenia rzeczy przykrych
  zdolność spokojnego wyczekiwania na coś lub dążenia do czegoś

cieszyć /ˈʨ̑ɛʃɨʨ̑/ (v)
far piacere, rallegrare
  dawać radość, szczęście, weselić; nastrajać pozytywnie, radośnie
godere, rallegrare
  być radosnym, mieć radość, zadowolenie z czegoś
godere
  mieć coś (najczęściej coś, co daje satysfakcję)
ridere
  weselić się, śmiać się

cietrzew /ˈʨ̑ɛṭʃɛf/ (n)
fagiano di monte, gallo forcello
  (ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak łowny;

cień /ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
ombretto
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) farba kosmetyczna do makijażu na powiece
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) makijaż na powiece; (zobacz) cień do powiek
ombra
  zaciemniony obszar, który powstaje za rzeczą lub osobą, gdy jest ona oświetlana z drugiej strony;
  (przenośnie, przenośnia) mała oznaka czegoś
  obszar osłonięty całkowicie od promieni słonecznych i dzięki temu chłodniejszy oraz bardziej zaciemniony niż oświetlony teren
  (fotografia) (sztuka) ciemna plama będąca w kontraście do jasnych plam barwnych
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) zjawa, duch zmarłego

cień do powiek /ˈʨ̑ɛ̇̃ɲ dɔ‿ˈpɔvʲjɛk/ (n)
ombretto
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) barwny kosmetyk nakładany na powieki;

cieśla /ˈʨ̑ɛ̇ɕla/ (n)
falegname, carpentiere
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba profesjonalnie zajmująca się wykonywaniem drewnianych konstrukcji budowlanych oraz drewnianych domów

cieśnina /ʨ̑ɛ̇ɕˈɲĩna/ (n)
stretto
  (geografia, geograficzny) zwężenie obszaru wodnego pomiędzy dwoma akwenami (oceanami, morzami lub jeziorami)

cingulum /ʦ̑ʲĩŋˈɡulũm/ (n)
cingolo
  (kościelny) pas lub sznur, element stroju liturgicznego;

ciocia /ˈʨ̑ɔ̇ʨ̑a/ (n)
zia
  siostra matki

cios /ʨ̑ɔs/ (n)
zanna
  (zoologia, zoologiczny) siekacz słonia
batosta
  negatywny skutek wywarty na uczuciach, oczekiwaniach itd.
colpo, botta, cazzotto
  uderzenie albo cięcie częścią ciała lub narzędziem

ciotka /ˈʨ̑ɔtka/ (n)
ciclo, marchese, mestruazione, mestruo
  (potocznie, potoczny) miesiączka
zia
  siostra matki
  (potocznie, potoczny) żona stryja
  (potocznie, potoczny) żona wuja
  siostra ojca

cipa /ˈʨ̑ipa/ (n)
figa, fica
  (wulgarnie, wulgaryzm) (dawniej (gwara, gwarowe)) żeński narząd rozrodczy

cirrocumulus (n)
cirrocumulo
  (meteorologia, meteorologiczny) rodzaj chmury, kłębiasto-pierzasta chmura wysokiego piętra;

cis /ʦ̑is/ /ʨ̑is/ (n)
tasso
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj roślin z rodziny cisowatych;

cisnąć w kąt /ˈʨ̑isnɔ̃ɲʨ̑ ˈf‿kɔ̃nt/ (v)
abbandonare, farsene una ragione, mandare al diavolo
  porzucić coś nagle, przestać się czymś zajmować, przerwać jakieś działanie

cisza /ˈʨ̑iʃa/ (n)
silenzio
  brak dźwięku

cisza przed burzą (n)
calma prima la tempesta, quiete prima la tempesta
  pozorny spokój (często nic nie zapowiada gwałtownych wydarzeń, awantury, kłopotów itd.; jeśli jest spokojnie, można się spodziewać najgorszego)

cisza wyborcza (n)
silenzio elettorale
  (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres tuż przed wyborami i podczas ich przebiegu, w którym pod groźbą kary obowiązuje całkowity zakaz prowadzenia kampanii wyborczej i agitacji wyborczej;

ciuciubabka /ˌʨ̑üʨ̑uˈbapka/ (n)
mosca cieca
  zabawa dziecięca, w której jeden z uczestników z zawiązanymi oczami goni i próbuje chwytać innych;

ciułać /ˈʨ̑uwaʨ̑/ (v)
raccattare, racimolare
  powoli, systematycznie oszczędzać

ciąg arytmetyczny /ˈʨ̑ɔ̃ŋk ˌarɨtmɛˈtɨʧ̑nɨ/ (n)
progressione aritmetica
  (matematyka, matematyczny) ciąg liczbowy, którego każdy następny wyraz można otrzymać dodając do poprzedniego tę samą liczbę;

ciągle /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡlɛ/ (adv)
continuamente, di seguito, in continuazione, per tutto il tempo
  bez przerw, nieustannie
ciclicamente
  cyklicznie, co i rusz
sempre
  w dalszym ciągu, wciąż

ciąć /ʨ̑ɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
tagliare, mozzare, sforbiciare
  dzielić na części ostrym narzędziem

ciąża /ˈʨ̑ɔ̃w̃ʒa/ (n)
gravidanza, gestazione, stato interessante
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) u ssaków płci żeńskiej okres od zapłodnienia do porodu;

ciąża pozamaciczna (n)
gravidanza ectopica
  (medycyna, medyczny) ciąża, w której zapłodnione jajo płodowe jest umieszczone poza jamą macicy, zazwyczaj w obrębie jajowodu;

ciążowy /ʨ̑ɔ̃w̃ˈʒɔvɨ/ (adj)
gravidico
  dotyczący ciąży, związany z ciążą

cięcie /ˈʨ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
taglio, fendente
  cios zadany ostrym, tnącym narzędziem

cięciwa (n)
corda
  linka łącząca końce łuku albo kuszy;

ciężarek /ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarɛk/ (n)
manubrio
  przedmiot o danej wadze, służący do ćwiczeń wzmacniających mięśnie

ciężarny /ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarnɨ/ (adj)
incinta, gravido
  będący w ciąży

ciężarówka /ˌʨ̑ɛ̃w̃ʒaˈrufka/ (n)
autocarro, camion
  (motoryzacja) duży samochód do przewozu różnych towarów;

ciężki /ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃʲci/ (adj)
ostico, tosto
  nieprzyjemny, trudny
pesante
  taki, który dużo waży, ma dużą masę

ciężko /ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃkɔ/ (adv)
pesantemente, a fatica, difficilmente, duramente
  w ciężki sposób, z obciążeniem; nie łatwo, nie lekko

ciężkostrawny (adj)
pesante
  trudny do strawienia

ciśnienie /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
pressione
  (fizyka, fizyczny) stosunek siły do powierzchni, na którą działa;
pressione, pressione del sangue
  (medycyna, medyczny) ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze;

ciśnienie krwi /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ ˈkr̥fʲi/ (n)
pressione del sangue, pressione sanguigna
  (medycyna, medyczny) parcie krwi na ściany naczyń krwionośnych

ciśnienie tętnicze /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ tɛ̃ntʲˈɲiʧ̑ɛ/ (n)
pressione arteriosa
  (fizjologia, fizjologiczny) ciśnienie wywierane przez krew na ściany tętnic;

ciżba /ˈʨ̑iʒba/ (n)
calca, folla, stuolo, turba
  duża liczba stłoczonych ludzi

ckliwy (adj)
nauseante
  o zapachu: wywołujący nudności, mdlący, mdły
sdolcinato
  przesadnie sentymentalny

cmentarny /ʦ̑mɛ̃nˈtarnɨ/ (adj)
cimiteriale
  związany z cmentarzem, dotyczący cmentarza

cmentarz /ˈʦ̑mɛ̃ntaʃ/ (n)
camposanto, cimitero
  obszar, gdzie celowo i niepojedynczo umieszcza się na stałe zwłoki lub prochy;

cnota /ˈʦ̑nɔta/ (n)
verginità
  (przenośnie, przenośnia) dziewictwo
virtù
  dodatnia cecha moralna

cnotliwy /ʦ̑nɔˈtlʲivɨ/ (adj)
puro
  który zachowuje powściągliwość seksualną; (także, też) świadczący o takiej powściągliwości
virtuoso
  pełen cnoty, postępujący zgodnie z obowiązującymi zasadami moralnymi

cnoty kardynalne /ˈʦ̑nɔtɨ ˌkardɨ̃ˈnalnɛ/ (n)
virtù cardinali
  w chrześcijaństwie: zbiór czterech zalet moralnych

co /ʦ̑ɔ/ (interrogativePronoun)
che, che cosa
  …służący do zadawania pytań o orzeczniki

co /ʦ̑ɔ/ (pronoun)
che
  …wprowadzający zdanie podrzędne zawężające zakres zdania nadrzędnego który, jaki, jak

co chwilę (adv)
ogni momento
  w krótkich odstępach czasu

co dopiero
nonché, per non parlare di, tantomeno
  … sygnalizująca, że to, co po niej następuje, jest w sposób oczywisty prawdą, ponieważ prawdą jest to, co powiedziano wcześniej

co dwie głowy, to nie jedna /ˈʦ̑ɔ ˈdvʲjɛ ˈɡwɔvɨ ˈtɔ ɲɛ‿ˈjɛdna/ (proverb)
due teste sono meglio di una
  dwie osoby zrobią coś lepiej niż jedna; będą miały więcej pomysłów i rozwiązań

co dzień (adv)
giornalmente, ogni giorno, tutti i giorni
  każdego dnia, codziennie

co kraj, to obyczaj /ˈʦ̑ɔ ˈkraj ˈtɔ ːˈbɨʧ̑aj/ (proverb)
ogni paese ha la sua usanza; paese che vai, usanza che trovi
  każdy kraj (region, miejscowość, rodzina, itp.) ma własną kulturę, zwyczaje

co nagle, to po diable /ˈʦ̑ɔ ˈnaɡlɛ ˈtɔ pɔ‿ˈdʲjablɛ/ (proverb)
chi fa in fretta, ha disdetta; presto e bene raro avviene
  jeśli robi się coś szybko, to nie wychodzi to na dobre

co roku (adv)
ogni anno
  w każdym roku, każdego roku

co z oczu, to z serca /ˈʦ̑ɔ ˈz‿ɔʧ̑u ˈtɔ ˈs‿ːɛrʦ̑a/ (proverb)
lontano dagli occhi, lontano dal cuore
  jeśli się coś (lub kogoś) nieczęsto widzi, łatwo się zapomina

cocker-spaniel (n)
cocker, cocker spaniel
  (kynologia, kynologiczny) pies myśliwski typu wyżłowatego

codziennie /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲːɛ/ (adv)
ogni giorno, quotidianamente
  w każdym dniu, co dzień

codzienność /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
quotidianità
  życie i sprawy codzienne (zwykłe, powszechne)

codzienny /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
quotidiano, giornaliero
  powtarzający się z pewną regularnością każdego dnia

cokolwiek /ʦ̑ɔˈkɔlvʲjɛk/ (pronoun)
qualcosa
  jakakolwiek rzecz, dowolna rzecz

cokół /ˈʦ̑ɔkuw/ (n)
zoccolo
  (budownictwo) rodzaj wykończenia podłogi przy styku ze ścianą

copula (n)
copula
  (językoznawstwo, językoznawczy) łącznik;

coraz /ˈʦ̑ɔras/ (adv)
sempre
  słowo pozwalające wyrazić wzmaganie, nasilanie się czegoś; używane najczęściej w połączeniu z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym

corocznie (adv)
ogni anno
  (powtarzając) co rok

coroczny /ʦ̑ɔˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
anniversario
  powtarzający się co roku

corso (n)
corso
  (urbanistyka, urbanistyczny) szeroka ulica miejska
  pochód z ukwieconymi pojazdami

cos /kɔˈsʲĩnus/ (symbol)
cos
  = (matematyka, matematyczny) cosinus

cosalit (n)
cosalite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczków;

cotygodniowy /ˌʦ̑ɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ/ (adj)
settimanale
  powtarzający się co tydzień

coup de grâce (n)
colpo di grazia
  cios miłosierdzia; śmiertelny cios zadany cierpiącemu lub rannemu w celu dobicia go i tym samym ukrócenia cierpień

covidiota (n)
covidiota
  (pejoratywnie, pejoratywny) (potocznie, potoczny) (neologizm) osoba lekceważąca pandemię COVID-19 i związane z nią zalecenia medyczne

coś /ʦ̑ɔɕ/ (indefinitePronoun)
qualcosa, qualche cosa
  …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie chce określić
  …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie umie określić

crescendo /krɛˈʃɛ̃ndɔ/ (n)
crescendo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stopniowe wzmacnianie siły dźwięku

crostata /krɔˈstata/ (n)
crostata
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoskie kruche ciasto z owocami lub inną słodką masą, rodzaj tarty

ctg /kɔˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (symbol)
cot, ctg
  = (matematyka, matematyczny) cotangens

cud /ʦ̑ut/ (n)
miracolo, prodigio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej;

cudowne dziecko /ʦ̑uˈdɔvnɛ ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ/ (idiom)
bambino prodigio
  dziecko nieprzeciętnie zdolne, bardzo rozwinięte na swój wiek

cudowny /ʦ̑uˈdɔvnɨ/ (adj)
meraviglioso, prodigioso
  fantastyczny, bardzo piękny, zachwycający, godny podziwu

cudzoziemiec /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
straniero
  osoba pochodząca z innego kraju

cudzoziemka (n)
straniera
  kobieta, dziewczyna z innego kraju

cudzołożny /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈwɔʒnɨ/ (adj)
adultero, fedifrago
  (przestarzałe, przestarzały) związany z cudzołóstwem, pozamałżeński; mający stosunki płciowe z cudzą żoną/mężem

cudzołożyć /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈwɔʒɨʨ̑/ (v)
adulterare
  dopuszczać się lub dopuścić się zdrady małżeńskiej; zdradzać lub zdradzić męża, żonę

cudzołóstwo /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈwustfɔ/ (n)
adulterio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stosunek płciowy z cudzą żoną lub mężem;

cudzysłów /ʦ̑uˈʣ̑ɨswuf/ (n)
virgolette
  każdy z pary znaków interpunkcyjnych służących do oznaczania w tekstach początku i końca cytatu oraz znaczeń niedosłownych;

cukier /ˈʦ̑ucɛr/ (n)
zucchero
  (spożywczy) krystaliczna substancja, najczęściej o białej barwie, otrzymywana z trzciny cukrowej lub z buraków cukrowych, przeznaczona do słodzenia produktów spożywczych;
  (chemia, chemiczny) związek organiczny zbudowany z atomów węgla, wodoru i tlenu;

cukier puder /ˈʦ̑ucɛr ˈpudɛr/ (n)
zucchero a velo
  (spożywczy) sproszkowany cukier spożywczy, powstały w wyniku procesu rozdrabniania kryształków;

cukier trzcinowy (n)
zucchero de canna, zucchero di canna
  (spożywczy) cukier spożywczy wyprodukowany z trzciny cukrowej (cukrowca lekarskiego);

cukierek /ʦ̑uˈcɛrɛk/ (n)
caramella, dolcetto
  (spożywczy) drobny wyrób o słodkim smaku, pakowany zwykle w papierki, sporządzany z cukru i dodatków smakowych;

cukiernica /ˌʦ̑ucɛrʲˈɲiʦ̑a/ (n)
zuccheriera
  naczynie, w którym podaje się cukier;

cukinia /ʦ̑uˈcĩɲja/ (n)
zucchina, zucchino
  (botanika, botaniczny) odmiana dyni zwyczajnej;

cukrownia /ʦ̑uˈkrɔvʲɲa/ (n)
zuccherificio
  fabryka cukru

cukrowniczy (adj)
saccarifero, zuccheriero
  dotyczący cukrowni, cukrownika lub cukrownictwa

cukrzyca /ʦ̑uˈkʃɨʦ̑a/ (n)
diabete
  (medycyna, medyczny) choroba metaboliczna objawiająca się podwyższonym poziomem cukru we krwi;

cukrzycowy /ˌʦ̑ukʃɨˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
diabetico
  (medycyna, medyczny) związany z cukrzycą; wywołany cukrzycą

cukrówka (n)
tortora dal collare africana
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Streptopelia roseogrisea Sundevall, gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych;

cuma /ˈʦ̑ũma/ (n)
cima
  (morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) gruba lina do mocowania statków do innych jednostek pływających lub do nabrzeża;

cumować /ʦ̑ũˈmɔvaʨ̑/ (v)
attraccare
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mocować statek do nabrzeża

cwaniak (n)
furbacchione, furbo
  (potocznie, potoczny) osoba potrafiąca radzić sobie w każdej sytuacji jak najmniejszym wysiłkiem, a nierzadko kosztem innych

cwał (n)
galoppo, carriera
  (jeździectwo, jeździecki) najszybszy czterotaktowy chód konia;

cyber-
ciber-
  (potocznie, potoczny) pierwszy człon wyrazów złożonych mających związek znaczeniowy z „cyberprzestrzenią” (Internetem)

cyberatak /ˌʦ̑ɨbɛrˈatak/ (n)
cyberattacco
  (kryminologia, kryminologiczny) atak dokonywany za pośrednictwem internetu

cyberkultura (n)
cybercultura
  (neologizm) kultura wieku informacji, ogół działań związanych ze światem komputerów, Internetu, multimediów itp.;

cybernauta (n)
cibernauta, cybernauta
  futurystyczny podróżnik po cyberprzestrzeni

cybernautka (n)
cibernauta, cybernauta
  futurystyczna podróżniczka po cyberprzestrzeni

cybernetyczny (adj)
cibernetico
  odnoszący się do cybernetyki, związany z cybernetyką

cybernetyk (n)
cibernetico
  specjalista w dziedzinie cybernetyki

cybernetyka (n)
cibernetica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o procesach sterowania oraz przekazywania i przekształcania informacji w systemach;

cyberprzestrzeń /ˌʦ̑ɨbɛrˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
ciberspazio, cyberspazio
  (przestarzałe, przestarzały) rzekoma przestrzeń w której komunikują się komputery

cyberprzestępca (n)
cyberbandito, cyberbullo, cyberteppista
  (informatyka, informatyczny) (kryminologia, kryminologiczny) przestępca łamiący prawo w Internecie

cyberstalker (n)
cyberstalker
  (informatyka, informatyczny) (kryminologia, kryminologiczny) osoba prześladująca swoją ofiarę poprzez śledzenie jej i utrudnianie życia używając środków komunikacji elektronicznej

cyborium (n)
ciborio
  (architektura, architektoniczny) obudowa ołtarza w kształcie baldachimu opartego na czterech kolumnach;
pisside
  (kościelny) puszka, naczynie do przechowywania hostii oraz komunikantów

cyceroński (adj)
ciceroniano
  związany z rzymskim mówcą i politykiem Cyceronem; taki jak w jego dziełach

cydr /ʦ̑ɨtr̥/ (n)
sidro
  (spożywczy) niskoalkoholowy napój jabłkowy ze sfermentowanego, niesłodzonego moszczu;

cyfra /ˈʦ̑ɨfra/ (n)
cifra
  (potocznie, potoczny) znak pisarski symbolizujący cyfrę (1.1) systemu dziesiętnego: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9
  (matematyka, matematyczny) abstrakcyjny obiekt matematyczny, stanowiący element ciągu, reprezentującego liczbę w danym systemie liczbowym
  symboliczna reprezentacja cyfry (1.1)

cyganologia (n)
romanologia, romologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o Cyganach/Romach;

cygaretka /ˌʦ̑ɨɡaˈrɛtka/ (n)
cigarillo
  cienkie cygaro;

cygaro /ʦ̑ɨˈɡarɔ/ (n)
sigaro
  suche, zawinięte w rulon liście tytoniu, przeznaczone do palenia

cygański (adj)
zigano
  dotyczący Cyganów, charakterystyczny dla Cyganów

cyjanazyna (n)
cianazina
  (chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) herbicyd z grupy triazyn pod postacią białego, krystalicznego proszku

cyjanek (n)
cianuro
  (chemia, chemiczny) sól kwasu cyjanowodorowego, substancja trująca;

cyjanek potasu (n)
cianuro di potassio
  (chemia, chemiczny) silna trucizna, nieorganiczny związek chemiczny z grupy cyjanków, sól potasowa kwasu cyjanowodorowego;

cyjanowodorowy (adj)
cianidrico
  (chemia, chemiczny) związany z cyjanowodorem, dotyczący cyjanowodoru

cykada /ʦ̑ɨˈkada/ (n)
cicala
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lyristes plebejus, tropikalny owad wydający głośne dźwięki;

cyklamenowy (adj)
ciclamino
  koloru cyklamenu: różowego o odcieniu fioletowym

cykliczny (adj)
ciclico
  dotyczący cyklu, należący do cyklu

cykloniczny (adj)
ciclonico
  (meteorologia, meteorologiczny) związany z cyklonem, dotyczący cyklonu

cyklotronowy (adj)
ciclotronico
  (fizyka, fizyczny) związany z cyklotronem, dotyczący cyklotronu

cyklotymia /ˌʦ̑ɨklɔˈtɨ̃mʲja/ (n)
ciclotimia
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na utrzymujących się wahaniach nastroju w postaci łagodnych epizodów subdepresji i hipomanii;

cykoria /ʦ̑ɨˈkɔrʲja/ (n)
cicoria
  (botanika, botaniczny) Cichorium L., rodzaj roślin zielnych z rodziny astrowatych
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

cylinder miarowy (n)
cilindro graduato
  (laboratoryjny, związany z laboratorium) (technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) (metrologia, metrologiczny) naczynie walcowate służące do pomiaru objętości cieczy;

cymbał (n)
alocco, sprovveduto, tontolone
  (pogardliwie, pogardliwy) głupiec

cyna /ˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
stagno
  (chemia, chemiczny) szary metal, pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 50, oznaczany symbolem Sn;

cynamon /ʦ̑ɨ̃ˈnãmɔ̃n/ (n)
cannella
  suszona kora cynamonowca, używana jako przyprawa;

cynamonowiec cejloński (n)
cannella
  (botanika, botaniczny) Cinnamomum verum gatunek drzewa z rodziny wawrzynowatych;

cynia /ˈʦ̑ɨ̃ɲja/ (n)
zinnia
  (botanika, botaniczny) Zinnia L., rodzaj roślin z rodziny astrowatych;

cynicznie (adv)
cinicamente
  w sposób cyniczny

cynizm /ˈʦ̑ɨ̃ɲism̥/ (n)
cinismo
  wyzywające i lekceważące odnoszenie się do wartości moralnych, nieliczenie się z uczuciami i odczuciami innych

cynk /ʦ̑ɨ̃ŋk/ (n)
zinco
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zn i liczbie atomowej 30;
soffiata, spiata
  (potocznie, potoczny) informacja, zazwyczaj poufna

cyprofloksacyna /ˌʦ̑ɨprɔflɔksaˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
ciprofloxacina
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemioterapeutyk z grupy fluorochinolonów, pochodna kwasu nalidyksowego;

cypryjski /ʦ̑ɨˈprɨjsʲci/ (adj)
cipriota
  odnoszący się do państwa Cypr
  odnoszący się do wyspy Cypr

cyprys /ˈʦ̑ɨprɨs/ (n)
cipresso
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cupressus L., wysmukłe drzewo iglaste z rodziny cyprysowatych;

cyranka /ʦ̑ɨˈrãnka/ (n)
marzaiola
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas querquedula, wodny ptak eurazjatycki;

cyrk /ʦ̑ɨrk/ (n)
circo
  miejsce, w którym pokazuje się występy akrobatyczne;

cyrkiel /ˈʦ̑ɨrʲcɛl/ (n)
compasso
  przyrząd składający się z dwóch ramion, służący do rysowania okręgów;

cyrkon /ˈʦ̑ɨrkɔ̃n/ (n)
zirconio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zr i liczbie atomowej 40;
zircone
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady krzemianów;

cyrkonia (n)
zirconia
  (jubilerstwo, jubilerski) syntetyczny kamień ozdobny;

cyrkowy /ʦ̑ɨrˈkɔvɨ/ (adj)
circense
  związany z cyrkiem, dotyczący cyrku

cyrkulacja (n)
circolazione
  obieg zamknięty

cyrulik (n)
cerusico
  (dawniej, dawny) fryzjer wykonujący również proste zabiegi medyczne;

cyrylica /ˌʦ̑ɨrɨˈlʲiʦ̑a/ (n)
alfabeto cirillico
  (językoznawstwo, językoznawczy) alfabet używany do zapisu niektórych języków słowiańskich;

cyrylicki (adj)
cirillico
  (językoznawstwo, językoznawczy) napisany cyrylicą, związany z cyrylicą

cysalpiński (adj)
cisalpino
  położony na południe od Alp

cysoida (n)
cissoide
  (geometria) typ krzywej płaskiej;

cysterka (n)
cistercense
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica z zakonu cysterskiego

cysters (n)
cistercense
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu założonego przez św. Roberta z Molesme;

cysterski (adj)
cistercense
  związany z cystersami, dotyczący cystersów

cyto- /ˈʦ̑ɨtɔ/
cito-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z komórką zwierzęcą lub roślinną

cytogenetyczny (adj)
citogenetico
  (biologia, biologiczny) związany z cytogenetyką

cytologia /ˌʦ̑ɨtɔˈlɔɟja/ (n)
citologia
  (biologia, biologiczny) nauka o komórce;

cytologiczny (adj)
citologico
  (biologia, biologiczny) związany z cytologią, dotyczący cytologii

cytoplast (n)
citoplasto
  (biologia, biologiczny) oocyt pozbawiony jądra

cytoplazma (n)
citoplasma
  (biologia, biologiczny) półpłynne wnętrze komórki, z wyłączeniem jądra komórkowego (jeśli komórka je zawiera), a obejmujące także: cytozol, organella, pęcherzyki i cytoszkielet;

cytoplazmatyczny (adj)
citoplasmatico
  (biologia, biologiczny) związany z cytoplazmą

cytotoksyczność (n)
citotossicità
  cecha tego, co cytotoksyczne

cytra /ˈʦ̑ɨtra/ (n)
cetra, zither
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy o płaskim pudle;

cytryna /ʦ̑ɨˈtrɨ̃na/ (n)
limone
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) kwaśny owoc o żółtej skórce
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju Citrus, drzewo rodzące kwaśne owoce;

cytrynian (n)
citrato
  (chemia, chemiczny) sól lub ester kwasu cytrynowego;

cywil /ˈʦ̑ɨvʲil/ (n)
civile
  (wojskowość, wojskowy) ktoś niebędący w czynnej służbie wojskowej;

cywilizacja /ˌʦ̑ɨvʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
civiltà, civilizzazione
  poziom rozwoju społeczeństwa w danym okresie historycznym, któremu właściwy jest określony dorobek w postaci kultury materialnej i nagromadzenie instytucji społecznych uwarunkowane stopniem opanowania środowiska naturalnego;

cyzelować /ˌʦ̑ɨzɛˈlɔvaʨ̑/ (v)
cesellare
  (przenośnie, przenośnia) bardzo starannie, z pieczołowitą dokładnością, coś wykańczać, opracowywać
  (rzemiosło, rzemieślniczy) (sztuka) wykańczać, wygładzać przedmioty rzemiosła artystycznego i rzeźby odlewane w metalu

cza-cza /ˈʧ̑a‿ʧ̑a/ (n)
cha cha cha
  (choreografia, choreograficzny) południowoamerykański szybki taniec rozpowszechniony obecnie na całym świecie;

czador /ˈʧ̑adɔr/ (n)
chador
  zasłaniający prawie całe ciało poza twarzą, tradycyjny strój noszony przez kobiety głównie w Iranie, którego noszenie jest jedną z form przestrzegania hidżabu;

czadyjski /ʧ̑aˈdɨjsʲci/ (adj)
ciadiano
  odnoszący się do państwa Czad

czajka /ˈʧ̑ajka/ (n)
pavoncella
  (ornitologia, ornitologiczny) Vanellus vanellus, europejski i azjatycki ptak wędrowny z charakterystycznym czubkiem na głowie;

czapka /ˈʧ̑apka/ (n)
berretto
  rodzaj nakrycia głowy wykonanego przeważnie z miękkiego materiału, czasem ze sztywnymi wstawkami takimi jak denko lub daszek;

czapla /ˈʧ̑apla/ (n)
airone
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardeidae Leach, duży ptak brodzący;

czapla biała (n)
airone bianco maggiore
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardea alba Linnaeus, duży ptak o śnieżnobiałym upierzeniu;

czapla modronosa (n)
ciuffetto, sgarza ciuffetto
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardeola ralloides Scopoli, ptak brodzący z rodziny czaplowatych;

czapla siwa (n)
airone cenerino
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardea cinerea Linnaeus, duży ptak wodnego z rodziny czaplowatych;

czaprak (n)
gualdrappa
  (jeździectwo, jeździecki) rodzaj kapy zakładanej na konia pod siodło, chroniącej grzbiet zwierzęcia, krótszej od kropierza, czasem ozdobnej;

czara (n)
coppa, nappo
  owalne płytkie naczynie służące do picia win i miodów

czarcie koło (n)
cerchio delle fate
  (mikologia, mikologiczny) kolisty wzór powstały wśród traw utworzony przez owocniki grzybów;

czardasz (n)
ciarda
  (choreografia, choreograficzny) (ludowy) taniec węgierski;

czarna dziura /ˈʧ̑arna ˈʥ̑ura/ (n)
buco nero
  (astronomia, astronomiczny) obiekt astronomiczny, który tak silnie oddziałuje grawitacyjnie na swoje otoczenie, że nawet światło nie może uciec z jego otoczenia;

czarna herbata (n)
tè nero
  (spożywczy) najpopularniejszy w Europie rodzaj herbaty wyprodukowany ze sfermentowanych liści Camellia sinensis

czarna jagoda /ˈʧ̑arna jaˈɡɔda/ (n)
mirtillo
  (botanika, botaniczny) Vaccinium myrtillus L., leśna krzewinka o czarnych owocach z niebieskawym nalotem;
  owoc czarnej jagody (1.1)

czarna magia /ˈʧ̑arna ˈmaɟja/ (n)
magia nera
  (ezoteryka) magia wykorzystująca siły zła, mająca na celu uzyskanie złoczynnego skutku;

czarna owca /ˈʧ̑arna ˈɔfʦ̑a/ (n)
pecora nera
  (przenośnie, przenośnia) osoba przynosząca wstyd, źle widziana w określonym otoczeniu

czarna porzeczka /ˈʧ̑arna pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
ribes nero
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) gatunek porzeczki, krzewu należącego do rodziny agrestowatych;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc tego krzewu

czarna skrzynka (n)
scatola nera
  (lotnictwo, lotniczy) zabezpieczone urządzenie, które rejestruje parametry lotu samolotu;
  (matematyka, matematyczny) teoretyczny model układu, który jest rozpatrywany, gdy absolutnie nic nie wiadomo o jego budowie wewnętrznej

czarne koszule /ˈʧ̑arnɛ kɔˈʃulɛ/ (n)
camicie nere
  (historia, historyczny, historycznie) (potocznie, potoczny) określenie włoskiej paramilitarnej organizacji faszystowskiej założonej przez Benito Mussoliniego w 1923 roku;

czarne złoto /ˈʧ̑arnɛ ˈzwɔtɔ/ (n)
oro nero
  ropa naftowa

czarnobrązowy /ˌʧ̑arnɔbrɔ̃w̃ˈzɔvɨ/ (adj)
ebano
  mający kolor brązowy o odcieniu czarnym

czarnogórski /ˌʧ̑arnɔˈɡursʲci/ (adj)
montenegrino
  dotyczący Czarnogóry lub Czarnogórców, charakterystyczny dla Czarnogóry lub Czarnogórców

czarnotek arabski (n)
storno di Tristram
  (ornitologia, ornitologiczny) Onychognathus tristramii, gatunek ptaka z rodziny szpakowatych występujący od Egiptu po zachodni Półwysep Arabski;

czarnuszka /ʧ̑arˈnuʃka/ (n)
nigella
  (botanika, botaniczny) Nigella L., rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;

czarny /ˈʧ̑arnɨ/ (adj)
nero
  mający najciemniejszy możliwy kolor
  (fizyka, fizyczny) pochłaniający padające całe promieniowanie
  (szachy, pojęcie szachowe) należący do czarnych (2.1)
  nielegalny

czarny blok (n)
black bloc
  taktyka demonstracji stosowana przez anarchistów i autonomistów, polegająca na manifestowaniu w czarnym ubraniu i maskowaniu się w celu utrudnienia identyfikacji przez policję;

czarny humor /ˈʧ̑arnɨ ˈxũmɔr/ (n)
umore nero
  przedstawienie rzeczy tragicznych w sposób humorystyczny;

czarny rynek /ˈʧ̑arnɨ ˈrɨ̃nɛk/ (n)
mercato nero
  (ekonomia, ekonomiczny) działalność gospodarcza zakazana przez prawo;

czarodziej (n)
mago
  w bajkach: człowiek posiadający moc czarowania, czynienia czarów

czarodziejka (n)
fata
  (fantasy) kobieta potrafiąca czarować, rzucać czary
  (przenośnie, przenośnia) kobieta piękna, oczarowująca, uwodzicielska

czarować (v)
fare stregonerie
  czynić czary
stregare
  wprowadzać w podziw

czarownica /ˌʧ̑arɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
strega
  w wierzeniach ludowych: kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) kobieta stara, brzydka, złośliwa

czarujący /ˌʧ̑aruˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
affascinante, incantevole, seducente
  uroczy, pełen wdzięku, urzekający, ujmujący

czas /ʧ̑as/ (n)
tempo
  wymiar używany do określania kolejności zdarzeń;
  chwila, moment, pora
  (gramatyka) sposób odmiany czasownika, polegający na rozróżnianiu chwili wykonania czynności względem momentu wypowiedzi

czas leczy rany /ˈʧ̑as ˈlɛʧ̑ɨ ˈrãnɨ/ (proverb)
il tempo cura le ferite
  po jakimś czasie człowiek lepiej znosi wspomnienie o nieszczęściu, które go spotkało

czas przeszły /ˈʧ̑as ˈpʃɛʃwɨ/ (n)
tempo passato, passato
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wcześniejszą czynność lub wcześniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;

czas przyszły /ˈʧ̑as ˈpʃɨʃwɨ/ (n)
tempo futuro
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa późniejszą czynność lub późniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;

czas teraźniejszy /ˈʧ̑as ˌtɛraˈʑɲɛ̇jʃɨ/ (n)
presente, tempo presente
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wykonywaną czynność lub stan istniejący w momencie mówienia lub pisania o nich;

czas to pieniądz /ˈʧ̑as ˈtɔ ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (proverb)
il tempo è denaro
  czas jest wartościowy, tracąc go traci się pieniądze, które by się wtedy zarobiło

czas wolny (n)
tempo libero, balocco
  wolne od zajęć, pracy

czas zaprzeszły (n)
trapassato
  (gramatyka) czas wyrażający m.in. czynność wcześniejszą niż inna czynność przeszła;

czasem /ˈʧ̑asɛ̃m/ (adv)
talvolta
  niekiedy, co pewien czas

czasopismo /ˌʧ̑asɔˈpʲismɔ/ (n)
rivista, periodico
  druk ukazujący się najczęściej w określonych terminach, pod niezmienionym tytułem, zwykle posiadający numerację ciągłą;

czasoprzestrzeń /ˌʧ̑asɔˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
spaziotempo
  (fizyka, fizyczny) matematyczny model opisujący czas i przestrzeń zgodnie z postulatami teorii względności;

czasownik /ʧ̑aˈsɔvʲɲik/ (n)
verbo
  (gramatyka) część mowy opisująca czynności lub stany;

czasownik nieprzechodni /ʧ̑aˈsɔvʲɲic ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/ (n)
verbo intransitivo
  (gramatyka) czasownik, który nie ma formy strony biernej

czasownik przechodni /ʧ̑aˈsɔvʲɲik pʃɛˈxɔdʲɲi/ (n)
verbo transitivo
  (gramatyka) czasownik, który może utworzyć formę strony biernej

czasownik zwrotny /ʧ̑aˈsɔvʲɲiɡ ˈzvrɔtnɨ/ (n)
verbo riflessivo
  (gramatyka) czasownik, który w języku polskim odnosi się do wykonawcy czynności przez zaimek „się”, a w innych językach przez odpowiednią końcówkę lub właściwy zaimek zwrotny

czasowo (adv)
temporaneamente
  przez jakiś czas

czasowy /ʧ̑aˈsɔvɨ/ (adj)
provvisorio, temporaneo
  dotyczący czasu
temporale
  trwający przez krótki czas

czaszka /ˈʧ̑aʃka/ (n)
cranio, teschio
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu chroniąca mózg, znajdująca się w głowie;

czaszkowy (adj)
cranico
  (anatomia, anatomiczny) związany z czaszką, dotyczący czaszki

czciciel /ˈʧ̑ʲʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
adoratore
  człowiek, który oddaje cześć komuś lub czemuś

czcicielka (n)
adoratrice, ammiratrice
  (przenośnie, przenośnia) wielbicielka kogoś lub czegoś
adoratrice, veneratrice
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta oddająca cześć i uwielbienie

czcigodny (adj)
esimio
  taki, który zasługuje na wielki szacunek

czecho-słowacki /ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
ceco-slovacco
  dotyczący Czecho-Słowacji, związany z Czecho-Słowacją

czechosłowacki /ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
cecoslovacco
  dotyczący Czechosłowacji, związany z Czechosłowacją

czego oko nie widzi, tego sercu nie żal /ˈʧ̑ɛɡɔ ˈːkɔ ɲɛ‿ˈvʲiʥ̑i ˈtɛɡɔ ˈsɛrʦ̑u ˈɲɛ‿ʒal/ (proverb)
occhio non vede, cuore non duole
  łatwo znieść stratę, o której się nic nie wie

czekaj tatka latka /ˈʧ̑ɛkaj ˈtatka ˈlatka/ (proverb)
campa cavallo, campa cavallo che l'erba cresce
  nie należy mieć większej nadziei na spełnienie danych oczekiwań, obietnic

czekan /ˈʧ̑ɛkãn/ (n)
piccozza
  (sport, sportowy) rodzaj laski zakończonej głowicą i kolcem, używanej w alpinizmie do rąbania stopni w śniegu i lodzie;

czekać /ˈʧ̑ɛkaʨ̑/ (v)
aspettare
  zatrzymywać się, pozostawać w jakimś miejscu, aż coś się wydarzy
  przerywać wykonywanie jakiejś czynności

czekolada /ˌʧ̑ɛkɔˈlada/ (n)
cioccolata, cioccolato
  (spożywczy) (cukiernictwo) półprodukt cukierniczy sporządzany z kakao, cukru i tłuszczu;

czekoladka /ˌʧ̑ɛkɔˈlatka/ (n)
cioccolatino
  (spożywczy) wyrób cukierniczy z nadziewanej czekolady i dodatków, w małych porcjach, często w wyrafinowanej formie

czeladnik /ʧ̑ɛˈladʲɲik/ (n)
garzone
  rzemieślnik po zakończonym etapie nauki i zweryfikowaniu kwalifikacji zawodowych przez specjalną komisję, pracujący pod nadzorem majstra

czelesta /ʧ̑ɛˈlɛsta/ (n)
celesta, celestino
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) idiofon przypominający kształtem fisharmonię, w którym dźwięk pochodzi z płytek uderzanych przez młoteczki uruchamiane przez klawisze;

czelność (n)
sfacciataggine
  (pejoratywnie, pejoratywny) bycie nadmiernie zuchwałym, odważyć się na coś wbrew przyjętym konwenansom

czepek /ˈʧ̑ɛpɛk/ (n)
cuffia
  (sport, sportowy) gumowe lub płócienne nakrycie głowy pływaka;

czepek kąpielowy (n)
cuffia da bagno
  osłona na włosy zakładana do ochrony przed zamoczeniem podczas kąpieli

czepek pływacki (n)
cuffia da bagno
  (sport, sportowy) elastyczna osłona zakładana na włosy podczas pływania

czepiać (v)
aversela
  (potocznie, potoczny) wynajdywać złe strony czegoś, niedobre intencje kogoś

czeremcha zwyczajna (n)
ciliegio a grappoli, pado
  (botanika, botaniczny) Padus avium Mill., gatunek drzewa lub dużego krzewu z rodziny różowatych;

czereśnia /ʧ̑ɛˈrɛɕɲa/ (n)
ciliegio
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) drzewo z rodziny różowatych;
ciliegia
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc czereśni (1.1); kuliste pestkowce koloru czerwonego, żółtego lub czarnego

czereśniówka (n)
kirsch
  (spożywczy) napój alkoholowy przygotowany poprzez zalanie spirytusem owoców czereśni

czerstwy /ˈʧ̑ɛrstfɨ/ (adj)
raffermo
  o chlebie nieświeży, suchy

czerwiec /ˈʧ̑ɛrvʲjɛʦ̑/ (n)
giugno
  szósty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

czerwień /ˈʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
rosso
  kolor czerwony

czerwona kartka /ʧ̑ɛrˈvɔ̃na ˈkartka/ (n)
cartellino rosso
  (sport, sportowy) znak dany przez sędziego, nakazujący przymusowe opuszczenie boiska przez zawodnika, który dopuścił się niesportowego zachowania (np. brutalnego faulu) lub dostał dwie żółte kartki;

czerwona porzeczka /ʧ̑ɛrˈvɔ̃na pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
ribes rosso
  (botanika, botaniczny) gatunek porzeczki, krzewu o czerwonych owocach należącego do rodziny agrestowatych;
  owoc tego krzewu

czerwone mięso /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɛ ˈmʲjɛ̃w̃sɔ/ (n)
carne rossa
  (spożywczy) mięso o ciemnym kolorze: wieprzowina, wołowina, baranina, dziczyzna itp.

czerwony /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
rosso
  mający kolor pierwszego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej krwi, truskawki itp.; mający kolor podstawowy;
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) komunistyczny, lewicowy

czerwony olbrzym /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈɔlbʒɨ̃m/ (n)
gigante rossa
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda o stosunkowo niewielkiej masie, będąca na schyłkowym etapie ewolucji;

czerwony śnieg (n)
neve rossa
  (meteorologia, meteorologiczny) (biologia, biologiczny) zakwit śniegu powodowany przez glony o czerwonej barwie;

czesać /ˈʧ̑ɛsaʨ̑/ (v)
pettinare, strigliare
  (fryzyjski) układać, wygładzać (włosy, sierść itp.) za pomocą grzebienia lub szczotki

czeski /ˈʧ̑ɛsʲci/ (adj)
ceco
  związany z Czechami (Republiką Czeską), charakterystyczny dla Czech lub Czechów

czeski /ˈʧ̑ɛsʲci/ (n)
ceco
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Republiki Czeskiej;

cześć /ʧ̑ɛɕʨ̑/ (interjection)
ciao, salve
  (potocznie, potoczny) pozdrowienie, przywitanie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych

czkawka /ˈʧ̑kafka/ (n)
singhiozzo
  (fizjologia, fizjologiczny) rytmicznie powtarzające się skurcze przepony objawiające się charakterystycznym odgłosem wydawanym przez zamknięcie głośni i strun głosowych przy wdechu;

czkać /ʧ̑kaʨ̑/ (v)
singhiozzare
  wydawać ustami charakterystyczny dźwięk na skutek skurczów przepony; mieć czkawkę

czop /ʧ̑ɔp/ (n)
perno, tappo, turacciolo
  (technologia, technika, techniczny) w bednarstwie: klin służący do zamykania beczki;
perno
  (technologia, technika, techniczny) w ciesielstwie: klin stanowiący rodzaj połączenia

czopek /ˈʧ̑ɔpɛk/ (n)
supposta
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lekarstwo do przyjmowania doodbytniczo, rzadziej dopochwowo lub docewkowo;

czosnek /ˈʧ̑ɔsnɛk/ (n)
aglio
  (botanika, botaniczny) roślina lub rośliny z rodzaju czosnek (1.1)
  (spożywczy) jarzyna przyprawowa z cebuli uprawnych gatunków czosnku (1.1), zwykle czosnku pospolitego

czosnek niedźwiedzi (n)
aglio orsino
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Allium ursinum L., gatunek rośliny z podrodziny czosnkowych, z rodziny amarylkowatych;

czołg /ʧ̑ɔwk/ (n)
carro armato, tank
  (wojskowość, wojskowy) pojazd bojowy poruszający się na gąsienicach, wyposażony w armatę i pancerz;

czoło /ˈʧ̑ɔwɔ/ (n)
fronte
  (anatomia, anatomiczny) część głowy nad brwiami i pomiędzy skrońmi

czterocyfrowy /ˌʧ̑tɛrɔʦ̑ɨfˈrɔvɨ/ (adj)
di quattro cifra, di quattro numero
  składający się z czterech cyfr, mający cztery cyfry

czterokrotnie /ˌʧ̑tɛrɔˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
quattro volta
  cztery razy

czteroletni /ˌʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
di quattro anno
  mający cztery lata
quadriennale
  trwający cztery lata

czterolistny /ˌʧ̑tɛrɔˈlʲistnɨ/ (adj)
quadrifogliato
  mający liść złożony z czterech części w kształcie małych listków

czteromiesięczny /ˌʧ̑tɛrɔ̃mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
di quattro mese
  będący w wieku czterech miesięcy
quadrimestrale
  trwający cztery miesiące

czterotomowy /ˌʧ̑tɛrɔtɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
di quattro volume
  składający się z czterech tomów, zawarty w czterech tomach, wydany w czterech tomach

czubajka (n)
bubbola, mazza di tamburo
  (mikologia, mikologiczny) grzyb kapeluszowy, pospolicie rosnący na pastwiskach i rzadkich lasach sosnowych

czubatka europejska (n)
cincia dal ciuffo
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Lophophanes cristatus, gatunek sikorki wyróżniający się charakterystycznym czubkiem z piór na głowie;

czujność /ˈʧ̑ujnɔɕʨ̑/ (n)
vigilanza, attenzione
  zwracanie uwagi na to, co dzieje się w najbliższym otoczeniu; wrażliwość na niebezpieczeństwo

czujny /ˈʧ̑ujnɨ/ (adj)
vigile
  zachowujący czujność, zwracający uwagę na wszelkie podejrzane sygnały

czule (adv)
affettuosamente
  w sposób czuły, przepełniony czułością

czupiradło (n)
spauracchio, spaventapasseri
  (potocznie, potoczny) osoba śmiesznie wyglądająca, mająca dziwaczną fryzurę

czuwać /ˈʧ̑uvaʨ̑/ (v)
vegliare
  nie spać

czuć /ʧ̑uʨ̑/ (v)
sentire
  odbierać wrażenia za pomocą zmysłu dotyku
  odbierać wrażenia psychiczne lub odbierać wrażenia za pomocą zmysłów

czuć się jak zbity pies /ˈʧ̑uʨ̑‿ɕɛ ˈjaɡ ˈzbʲitɨ ˈpʲjɛs/ (v)
sentirsi come un cane bastonato
  czuć się sponiewieranym, odtrąconym; skrzywdzonym przez kogoś, komu ufało się

czuć, że coś śmierdzi /ˈʧ̑uʥ̑ ˈʒɛ ˈʦ̑ɔɕ ˈːmʲjɛrʲʥ̑i/ (v)
sentire odore di bruciato
  czuć, że coś jest podejrzane

czułość /ˈʧ̑uwɔɕʨ̑/ (n)
rapidità, sensibilità, velocità
  (fotografia) wielkość określająca stopień reagowania filmu fotograficznego na światło

czuły /ˈʧ̑uwɨ/ (adj)
sensitivo
  dokonywany z czułością, uczuciem, miłością, serdecznością

czwartek /ˈʧ̑fartɛk/ (n)
giovedì
  czwarty dzień tygodnia

czwartorzęd /ʧ̑farˈtɔʒɛ̃nt/ (n)
quaternario
  (geologia, geologiczny) okres w dziejach Ziemi, który rozpoczął się około 2,58 mln lat temu i trwa do dziś;

czworoboczny (adj)
quadrilatero
  mający cztery boki

czworobok /ʧ̑fɔˈrɔbɔk/ (n)
quadrilatero
  (geometria) wielobok płaski o czterech bokach

czworokąt /ʧ̑fɔˈrɔkɔ̃nt/ (n)
quadrangolo, tetragono
  (geometria) wielokąt mający cztery boki; do czworokątów należą m.in. trapezy, deltoidy, romby, kwadraty, prostokąty, równoległoboki;

czworokątny (adj)
tetragonale, quadrangolare
  mający cztery kąty

czworościan (n)
tetraedro
  (geometria) wielościan o czterech trójkątnych ścianach;

czy /ʧ̑ɨ/ (conjunction)
oppure
  łączy równorzędne, ale wykluczające się wyrażenia

czyj /ʧ̑ɨj/ (pronoun)
di chi
  używany do rozpoczynania pytania zależnego, które określa właściciela czegoś, posiadacza cechy w swoim dopełnieniu
  używany do zadawania pytań o właściciela czegoś, posiadacza jakiejś cechy

czyjś /ʧ̑ɨjɕ/ (indefinitePronoun)
di qualcuno
  należący do kogoś, kto nie jest istotny w wypowiedzi

czynel (n)
cinelli, piatto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) perkusyjny instrument muzyczny w postaci metalowego talerza;

czynność /ˈʧ̑ɨ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
funzionamento, operazione
  działanie, funkcjonowanie
attività
  wykonywanie, robienie czegoś

czynsz /ʧ̑ɨ̃w̃ʃ/ (n)
pigione, affitto, canone, fitto
  terminowa opłata za wynajem

czyrak (n)
foruncolo
  (medycyna, medyczny) ropne zapalenie skóry w okolicy mieszka włosowego;

czyste sumienie /ˈʧ̑ɨstɛ sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
coscienza pulita
  poczucie, że zachowało się w sposób właściwy moralnie i uczciwy

czystość /ˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
purezza
  (przenośnie, przenośnia) cecha tego, co jest czyste, niewinne, prawidłowe, porządne
pulizia
  cecha tego, co jest czyste (oczyszczone, wyczyszczone), nie jest brudne
castità
  wstrzemięźliwość, powściągliwość seksualna

czysty /ˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
pulito, puro
  pozbawiony brudu

czytanie /ʧ̑ɨˈtãɲɛ/ (n)
lettura
  zapoznawanie się z treścią tego, co zostało napisane
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odczytywanie fragmentów Pisma Świętego podczas mszy świętej i Liturgii godzin
  fragment tekstu Pisma Świętego odczytywany podczas mszy świętej i Liturgii godzin

czytać /ˈʧ̑ɨtaʨ̑/ (v)
leggere
  przebiegać wzrokiem lub dotykiem tekst w postaci liter lub ideogramów oraz znaków pisarskich i rozumieć treść przezeń przekazywaną
  czynność urządzenia technicznego polegająca na odkodowywaniu informacji
  mieć umiejętność rozumienia treści zawartych w rysunkach technicznych, schematach, mapach, nutach
  wypowiadać na głos zapisane słowa

czytelnia /ʧ̑ɨˈtɛlʲɲa/ (n)
sala di lettura
  sala przeznaczona do czytania, zwykle w bibliotece

czytelnie (adv)
leggibilmente
  w sposób czytelny, łatwy do przeczytania

czytelnik /ʧ̑ɨˈtɛlʲɲik/ (n)
lettore
  osoba, która czyta książki, gazety itp.
  osoba, która korzysta z biblioteki lub czytelni

czytnik książek elektronicznych (n)
lettore di ebook, lettore di libri elettronici, eReader, ebook reader
  (informatyka, informatyczny) urządzenie z wyświetlaczem służące do wyświetlania tekstów zapisanych w formie cyfrowej;

czyściec /ˈʧ̑ɨɕʨ̑ɛʦ̑/ (n)
purgatorio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w niektórych wyznaniach: stan lub miejsce, gdzie po śmierci niektóre dusze odbywają pokutę przed wejściem do nieba;

czyścić /ˈʧ̑ɨɕʨ̑iʨ̑/ (v)
pulire
  usuwać brud, zanieczyszczenia

czyżyk /ˈʧ̑ɨʒɨk/ (n)
lucherino
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis spinus L., mały ptak o zielonawożółtym upierzeniu

czółenko /ʧ̑uˈwɛ̃nkɔ/ (n)
spoletta
  (włókiennictwo) (technologia, technika, techniczny) element krosna tkackiego w postaci łódeczki, która zawiera i przerzuca nici;

cząber /ˈʧ̑ɔ̃mbɛr/ (n)
santoreggia
  (botanika, botaniczny) Satureja, rodzaj aromatycznych roślin rocznych i wieloletnich o bladoliliowych lub białawych kwiatach i lancetowatych liściach; używanych jako przyprawa i do wyrobu leków;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z cząbru ogrodowego

cząstkowy (adj)
parziale
  fragmentaryczny, niecałkowity

często /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔ/ (adv)
spesso, frequentemente, soventemente
  (zobacz) częsty

częstować (v)
offrire
  dzielić się czymś z kimś przez grzeczność, gościnność; podejmować poczęstunkiem
servirsi
  korzystać z poczęstunku

częsty /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɨ/ (adj)
frequente, sovente
  odbywający się lub zdarzający się wiele razy, z krótkimi przerwami pomiędzy kolejnymi wydarzeniami

część /ʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
parte, tempo
  fragment jakiejś całości

część mowy /ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ ˈmɔvɨ/ (n)
parte del discorso
  (gramatyka) kategoria gramatyczna, grupująca wyrazy ze względu na ich sposób odmiany, funkcje w zdaniu lub znaczenie;

członkostwo (n)
appartenenza
  bycie członkiem jakiejś organizacji, stowarzyszenia, klubu, partii politycznej

człowieczeństwo (n)
umanità
  bycie człowiekiem
  (przestarzałe, przestarzały) rodzaj ludzki

człowiek /ˈʧ̑wɔvʲjɛk/ (n)
uomo, umano
  (antropologia, antropologiczny) Homo sapiens Linnaeus, istota o najwyższym stopniu świadomości zamieszkująca Ziemię;
uomo
  ktoś, jakaś osoba
  pracownik, podwładny, członek

człowiek interesu (n)
uomo d'affari
  osoba odznaczająca się przedsiębiorczością

człowiek pekiński (n)
uomo di Pechino
  (zoologia, zoologiczny) (antropologia, antropologiczny) Homo erectus pekinensis Black, hominid, którego szczątki odkryto w Chinach;

człowiek strzela, Pan Bóg kule nosi /ˈʧ̑wɔvʲjɛk ˈsṭʃɛla ˈpãn‿buk ˈːulɛ ˈnɔɕi/ (proverb)
l'uomo propone e Dio dispone
  zamierzenia, plany nie zawsze udaje się zrealizować

człowiek śniegu (n)
abominevole uomo delle nevi
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) duża, dwunożna istota, podobna do człowieka, o gęstym futrze, żyjąca rzekomo w Himalajach

córka /ˈʦ̑urka/ (n)
figlia
  potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodziców)

cętka /ˈʦ̑ɛ̃ntka/ (n)
macchia
  mała plamka na tle o jednolitej barwie

cętkowany (adj)
chiazzato
  taki, który ma cętki

cło /ʦ̑wɔ/ (n)
dogana, gabella
  opłata pobierana przez państwo na granicy przy imporcie pewnych towarów;

dach /dax/ (n)
tetto
  (przenośnie, przenośnia) dom, mieszkanie
tetto, spiovente
  górna część budynku, pojazdu itp., pokrycie osłaniające wnętrze przed deszczem, słońcem itp.;

dachowiec (n)
gatto comune
  (potocznie, potoczny) nierasowy, zdziczały, bezpański kot

dachowy /daˈxɔvɨ/ (adj)
del tetto
  dotyczący dachu, związany z dachem

dachówka /daˈxufka/ (n)
tegola, coppo
  (budownictwo) ceramiczna (niekiedy kamienna lub betonowa) płytka stosowana do pokrywania dachów;

dadaistyczny (adj)
dadaista
  (sztuka) związany z dadaizmem lub dadaistami

dagerotypia (n)
dagherrotipia
  (fotografia) (historia, historyczny, historycznie) pierwsza technika otrzymywania obrazów fotograficznych;

daktyl /ˈdaktɨl/ (n)
dattero
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) (cukiernictwo) owoc daktylowca

daktyloskopijny (adj)
dattiloscopico
  związany z daktyloskopią, dotyczący daktyloskopii

dalajlama /ˌdalajˈlãma/ (n)
dalai-lama
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł zwierzchnika szkoły Gelug buddyzmu tybetańskiego, do roku 1959 tradycyjnie piastujący funkcję szefa rządu tybetańskiego;

daleki /daˈlɛci/ (adj)
lontano, distante
  taki, który jest w dużej odległości

dalekomorski (adj)
di alto mare
  zdolny do pracy, przebywania na pełnym morzu

dalekopis (n)
telescrivente
  (telekomunikacja) aparat telegraficzny przesyłający komunikatów w postaci drukowanej

dalia /ˈdalʲja/ (n)
dalia
  (botanika, botaniczny) Dahlia, rodzaj roślin nasiennych należących do rodziny astrowatych, mających kolorowe kwiaty ułożone w koszyczki; uprawiana jako roślina ozdobna;

dalmatyka (n)
dalmatica
  (kościelny) wierzchnia szata liturgiczna diakonów;

dalmatyńczyk /ˌdalmaˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
dalmata
  (kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosego biało-czarnego psa pochodząca z Dalmacji;

dalmatyński /ˌdalmaˈtɨ̃j̃sʲci/ (adj)
dalmata, dalmatico
  związany z Dalmacją, dotyczący Dalmacji lub jej mieszkańców

dandys /ˈdãndɨs/ (n)
bellimbusto, damerino, fichetto, fighetto, figurino
  mężczyzna skrupulatnie dbający o strój i o przestrzeganie form towarzyskich

dane /ˈdãnɛ/ (n)
dati
  wiadomości, informacje stanowiące podstawy jakiś twierdzeń, przekonań, wniosków

danio pręgowany (n)
danio zebrato, pesce zebra
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Danio rerio Hamilton, gatunek ryby słodkowodnej hodowanej w akwariach;

daremnie (adv)
inutilmente
  w sposób nie przynoszący rezultatów pomimo starań

darmsztadt /ˈdarm̥ʃtat/ (n)
darmstadtio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ds i liczbie atomowej 110;

darowanemu koniowi w zęby się nie zagląda /ˌdarɔvãˈnɛ̃mu kɔ̃ˈɲɔvʲi ˈv‿zɛ̃mbɨ‿ɕɛ ˌɲɛ‿zaˈɡlɔ̃nda/ (proverb)
a caval donato non si guarda in bocca
  nie powinno się krytykować czegoś, co otrzymuje się w prezencie

darwinista /ˌdarvʲĩˈɲista/ (n)
darvinista, darwinista
  zwolennik darwinizmu

darwinizm (n)
darwinismo
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) stworzona przez Darwina teoria ewolucji, która wyjaśnia powstawanie gatunków doborem naturalnym i walką o byt

daszek /ˈdaʃɛk/ (n)
pensilina
  mały dach

data /ˈdata/ (n)
data
  umowne oznaczenie dnia, miesiąca i roku, kalendarzowy termin jakiegoś zdarzenia;
  (przestarzałe, przestarzały) czas, epoka, era, okres

datura /daˈtura/ (n)
datura
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) bieluń (rodzaj)
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju (1.1)

dawać /ˈdavaʨ̑/ (v)
dare
  (zobacz) dać

dać /daʨ̑/ (v)
lasciare, permettere
  pozwolić, umożliwić coś
dare
  wręczyć, ofiarować coś (także przenośnie) komuś
rinunciare
  umożliwić komuś pokonanie się lub oszukanie

dać do wiwatu (v)
dare addosso a qualcuno
  (żartobliwie) sprawić duże problemy

dać w łapę /ˈdaʥ̑ ˈv‿wapɛ/ (v)
ungere le ruote
  dać komuś łapówkę, przekupić kogoś

dać wolną rękę /ˈdaʥ̑ ˈvɔlnɔ̃w̃ ˈrɛ̃ŋkɛ/ (v)
dare carta bianca
  pozwolić komuś samodzielnie działać, decydować o czymś

dać wyraz /ˈdaʥ̑ ˈvɨras/ (v)
dare atto di qualcosa
  wyrazić, ujawnić, okazać coś

dbać /dbaʨ̑/ (v)
curarsi, tenerci
  interesować się czymś, przywiązywać wagę do czegoś
curare
  troszczyć się o coś lub kogoś; zajmować się czymś z dużą uwagą lub poświęceniem

debil /ˈdɛbʲil/ (n)
babbeo, cretino, deficiente, idiota, imbecille, mongoloide
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) osoba mało inteligentna

debiut /ˈdɛbʲjut/ (n)
esordio, debutto
  wydarzenie, kiedy ktoś wykonuje po raz pierwszy publicznie jakąś czynność w jakiejś dziedzinie

debiutant (n)
debuttante
  ten kto debiutuje, odbywa swoje pierwsze wystąpienia (w szczególności to jedno pierwsze) w nowej funkcji

debiutować (v)
esordire, debuttare
  zaczynać coś oficjalnie; występować pierwszy raz; rozpoczynać karierę

decembrysta (n)
decembrista
  (dawniej, dawny) (historia, historyczny, historycznie) zwolennik Napoleona III i jego zamachu stanu z 1851 roku

decemwir (n)
decemviro, decenviro
  (historia, historyczny, historycznie) członek decemwiratu

decemwirat (n)
decemvirato, decenvirato
  (historia, historyczny, historycznie) kolegium rządzące Rzymem zamiast konsulów 451-449 p.n.e.

dechrystianizować (v)
decristianizzare
  (teologia, teologiczny) zmniejszać gdzieś wpływy chrześcijaństwa

decydować /ˌdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑/ (v)
decidere
  podejmować decyzję, postanawiać o czymś

decydujący (adj)
decisivo
  przesądzający o czymś, przełomowy

decyhenr (n)
decihenry
  (fizyka, fizyczny) (metrologia, metrologiczny) dziesiąta część henra

decyma /dɛˈʦ̑ɨ̃ma/ (n)
decima
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) interwał

decymetr (n)
decimetro
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesiątej części metra;

decyzja /dɛˈʦ̑ɨzʲja/ (n)
decisione
  rozstrzygnięcie dokonywane po namyśle

dedukcja (n)
deduzione
  (logika, logiczny) (filozofia, filozoficzny) wnioskowanie od ogólnych tez do szczegółowych wniosków

dedukcyjny (adj)
deduttivo
  związany z dedukcją; oparty na dedukcji

dedykować /ˌdɛdɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
dedicare
  dodawać dedykację do daru wręczanego komuś; poświęcać komuś (najczęściej własne dzieło: utwór, wiersz itp.)

defekt /ˈdɛfɛkt/ (n)
difetto
  uszkodzenie, usterka, wada, niedostatek fizyczny
  (fizyka, fizyczny) (biologia, biologiczny) niedobór, brak;
  ułomność moralna

defenestracja /ˌdɛfɛ̃nɛˈstraʦ̑ʲja/ (n)
defenestrazione
  (książkowy) wyrzucenie kogoś lub czegoś przez okno;

defetyzm /dɛˈfɛtɨsm̥/ (n)
disfattismo
  (książkowy) niewiara w powodzenie sprawy, w zwycięstwo; przewidywanie porażki z góry, przed decydującą rozgrywką

deficyt /dɛˈfʲiʦ̑ɨt/ (n)
deficit, perdita
  niedobór, brak;

definicja /ˌdɛfʲĩˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
definizione
  wyjaśnienie znaczenia wyrazu, pojęcia lub całego wyrażenia;

definiować /ˌdɛfʲĩˈɲɔvaʨ̑/ (v)
definire
  objaśniać znaczenie jakiegoś wyrazu, terminu, pojęcia, formułować precyzyjną definicję

deflagracja (n)
deflagrazione
  (chemia, chemiczny) szybkie spalanie materiału wybuchowego, jednak przebiegające stosunkowo łagodnie w stosunku do detonacji;

defloracja (n)
deflorazione
  (medycyna, medyczny) przerwanie błony dziewiczej

deformować (v)
deformare
  (pejoratywnie, pejoratywny) pozbawiać pierwotnego kształtu lub sensu

defragmentacja /ˌdɛfraɡmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
deframmentazione
  (informatyka, informatyczny) proces przenoszenia danych pomiędzy obszarami dysku twardego w celu jego optymalnego wykorzystania;

defragmentować /ˌdɛfraɡmɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
deframmentare
  (informatyka, informatyczny) wykonywać defragmentację

deifikacja /ˌdɛ<sup>j</sup>ifʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
deificazione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przypisywanie komuś lub czemuś boskich cech i właściwości, uznawanie komuś za boga;

deista /dɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
deista
  wyznawca deizmu

deistyczny (adj)
deistico
  (filozofia, filozoficzny) związany z deizmem, dotyczący deizmu

deizm /ˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
deismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny zakładający istnienie jakiejś nieokreślonej dokładnie duchowej siły sprawczej, która stworzyła świat materialny i prawa nim rządzące, jednak nie ingeruje ona bezpośrednio w jego działanie;

deka- /ˈdɛka/
deca-
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary dziesięć razy większe od podstawowych;
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z liczbą dziesięć

dekabrysta /ˌdɛkaˈbrɨsta/ (n)
decabrista
  (historia, historyczny, historycznie) członek lub zwolennik szlacheckiego ruchu rewolucyjnego, działającego w latach 20. XIX w. w Rosji, dążącego do zniesienia jedynowładztwa cara i zatarcia różnic klasowych;

dekabrystka /ˌdɛkaˈbrɨstka/ (n)
decabrista
  (historia, historyczny, historycznie) forma żeńska od: dekabrysta

dekabrystowski /ˌdɛkabrɨˈstɔfsʲci/ (adj)
decabrista
  (historia, historyczny, historycznie) dotyczący dekabryzmu lub powstania dekabrystów

dekadent /dɛˈkadɛ̃nt/ (n)
decadente
  (sztuka) przedstawiciel dekadentyzmu

dekalitr (n)
decalitro
  (metrologia, metrologiczny) dziesięć litrów

dekametr (n)
decametro
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesięciu metrom;

dekametrowy (adj)
decametrico
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) związany z długością rzędu 10 metrów
  (fizyka, fizyczny) mający długość 10 metrów

dekanat /dɛˈkãnat/ (n)
decanato, decania
  (kościelny) jednostka organizacyjna Kościoła katolickiego, obejmująca kilka do kilkunastu parafii z dziekanem na czele;

dekapitacja /ˌdɛkapʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
decapitazione
  ucięcie głowy;

dekarz /ˈdɛkaʃ/ (n)
conciatetti, copritetti, posategole
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wykonawca pokrycia dachowego;

deklamować /ˌdɛklãˈmɔvaʨ̑/ (v)
declamare, recitare
  z ekspresją wygłaszać utwór literacki

deklaracja /ˌdɛklaˈraʦ̑ʲja/ (n)
dichiarazione
  ogłoszenie, oświadczenie; sformułowanie poglądów, przekonań

deklaracja podatkowa /ˌdɛklaˈraʦ̑ʲja ˌpɔdatˈkɔva/ (n)
dichiarazione dei redditi
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (księgowość) dokument zawierający informacje o osiągniętych dochodach lub poniesionych stratach;

deklarować (v)
dichiarare
  wypowiadać oficjalnie
offrire, promettere
  wyrażać gotowość, przyrzekać pomoc

deklasować (v)
surclassare
  sprawiać, że ktoś ulega deklasacji

dekolonizacja /ˌdɛkɔlɔ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
decolonizzazione
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces uzyskiwania niezależności państwowej przez terytoria będące koloniami; obalanie systemu kolonialnego, likwidacja kolonializmu;

dekolt /ˈdɛkɔlt/ (n)
scollatura
  część ciała odsłonięta przez dekolt (1.1)
  wycięcie w ubraniu (np. w sukni, swetrze, bluzce), odsłaniające szyję, czasem ramiona, piersi lub plecy

dekomunizować (v)
decomunizzare
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) usuwać wpływy doktryny komunistycznej

dekoracja /ˌdɛkɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
decorazione
  element upiększający, ozdabiający dany przedmiot, budynek lub jego wnętrze

dekoracyjny /ˌdɛkɔraˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
decorativo
  związany z dekoracją, stanowiący dekorację

dekorować /ˌdɛkɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
decorare
  upiększać coś, dodawać dekoracje

dekret /ˈdɛkrɛt/ (n)
decreto
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny mający moc ustawy, wydany przez organ władzy wykonawczej;

del credere /ˈdɛl krɛˈdɛrɛ/
del credere
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dodatkowe wynagrodzenie pobrane przez komisanta za poręczenie, że sprzedany towar zostanie opłacony w określonym terminie

delegat /dɛˈlɛɡat/ (n)
delegato
  oficjalny wysłannik jakiejś zbiorowości reprezentujący jej interesy

delegować (v)
delegare
  wysyłać jako przedstawiciela celem wykonania określonego zadania

delfin /ˈdɛlfʲĩn/ (n)
delfino
  (zoologia, zoologiczny) ssak morski z rzędu waleni;
  (sport, sportowy) jeden z czterech podstawowych stylów pływackich;
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł następcy tronu francuskiego;

deliberować /ˌdɛlʲibɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
deliberare
  (książkowy) (żartobliwie) rozważać, rozmyślać, debatować, roztrząsać

delikatnie /ˌdɛlʲiˈkatʲɲɛ/ (adv)
delicatamente
  w sposób delikatny, subtelnie, nieznacznie

delikatność /ˌdɛlʲiˈkatnɔɕʨ̑/ (n)
delicatezza
  cecha tego, co jest delikatne

delikatny /ˌdɛlʲiˈkatnɨ/ (adj)
delicato
  charakteryzujący się delikatnością, subtelnością, kruchością

demagogia /ˌdɛ̃maˈɡɔɟja/ (n)
demagogia
  oddziaływanie na uczucia i nastroje polityczne lub społeczne nieuświadomionych mas przez nierealne obietnice, pochlebstwa itp. dla osiągnięcia własnych celów;

demagogiczny (adj)
demagogico
  związany z demagogią; typowy dla demagoga; pokrętnie schlebiający masom

demiurg /ˈdɛ̃mʲjurk/ (n)
demiurgo
  (filozofia, filozoficzny) idealna siła stwórcza, której dziełem jest rzeczywistość

demografia /ˌdɛ̃mɔˈɡrafʲja/ (n)
demografia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka zajmująca się jakościowym i ilościowym badaniem stanów, struktur, ruchów i rozwoju ludności w określonych warunkach historycznych;

demograficzny (adj)
demografico
  dotyczący demografii

demokracja /ˌdɛ̃mɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
democrazia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli, przy respektowaniu praw mniejszości;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo o ustroju demokratycznym
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) stronnictwo polityczne opowiadające się za zasadami demokratycznymi

demokrata /ˌdɛ̃mɔˈkrata/ (n)
democratico
  zwolennik demokracji

demokratyczny /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
democratico
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z demokracją

demolować /ˌdɛ̃mɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
demolire, scardinare, sgangherare
  świadomie niszczyć coś w sposób nieodwracalny

demon /ˈdɛ̃mɔ̃n/ (n)
demonio, demone
  (mitologia, mitologiczny) istota nadprzyrodzona występująca w wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach, zajmująca pozycję pośrednią między bogami a ludźmi; o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej nieprzyjazna człowiekowi;

demoniczny /ˌdɛ̃mɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
demoniaco
  (przenośnie, przenośnia) taki, który ma w sobie coś z demona; niesamowity

demonolog (n)
demonologo
  (teologia, teologiczny) specjalista w dziedzinie demonologii

demonologia /ˌdɛ̃mɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
demonologia
  (teologia, teologiczny) dział teologii zajmujący się demonami

demonologiczny (adj)
demonologico
  (teologia, teologiczny) dotyczący demonologii (działu teologii)

demoskopia (n)
demoscopia
  (socjologia, socjologiczny) badanie opinii publicznej

denazalizacja /ˌdɛ̃nazalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
denasalizzazione
  (językoznawstwo, językoznawczy) proces w wyniku którego zanikają samogłoski nosowe;

dendro- /ˈdɛ̃ndrɔ/
dendro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z drzewem lub drewnem

dendrologia /ˌdɛ̃ndrɔˈlɔɟja/ (n)
dendrologia
  (botanika, botaniczny) dział botaniki, nauka o drzewach, krzewach, krzewinkach i pnączach o zdrewniałych łodygach;

dendrologiczny (adj)
dendrologico
  (botanika, botaniczny) (leśnictwo) związany z dendrologią, wiedzą o drzewach

denerwować /ˌdɛ̃nɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
irritare, rendere nervoso
  działać komuś na nerwy, wyprowadzać kogoś z równowagi emocjonalnej / psychicznej
eccitare, innervosire, irritare
  być czymś przejętym, wzburzonym, podekscytowanym; odczuwać zdenerwowanie

dentysta /dɛ̃nˈtɨsta/ (n)
dentista, odontoiatra
  (zobacz) stomatolog;

dentystyczny /ˌdɛ̃ntɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
dentistico, odontoiatrico
  związany z dentystą (stomatologiem) lub dentystyką (stomatologią)

departament /ˌdɛparˈtãmɛ̃nt/ (n)
dipartimento
  (administracja) jednostka organizacyjna ministerstwa lub innej instytucji,

depenalizacja (n)
depenalizzazione
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczenie i złagodzenie wymiaru karalności określonego typu czynu, uznawanego dotychczas za przestępstwo lub wykroczenie;

depesza (n)
telegramma
  (telekomunikacja) tekst przesłany telegraficznie, blankiet z tym tekstem

depilacja /ˌdɛpʲiˈlaʦ̑ʲja/ (n)
depilazione
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) usuwanie włosów z miejsc niepożądanych za pomocą urządzeń lub środków chemicznych;

depilować (v)
depilare
  dokonywać depilacji, usuwać owłosienie z ciała

deponować (v)
depositare
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przekazywać komuś pieniądze lub przedmioty na przechowanie

depozyt (n)
deposito
  formalne przejęcie na przechowanie czegoś należącego do kogoś innego

deprawacja /ˌdɛpraˈvaʦ̑ʲja/ (n)
depravazione
  zepsucie obyczajów, przyjętych zasad, zejście z uczciwej drogi

depresja /dɛˈprɛsʲja/ (n)
depressione
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) chorobliwe przygnębienie i zahamowanie czynności psychicznych;
  (ekonomia, ekonomiczny) faza cyklu koniunkturalnego następująca po kryzysie
  (geografia, geograficzny) obszar leżący poniżej poziomu morza;

depresja poporodowa /dɛˈprɛsʲja ˌpɔpɔrɔˈdɔva/ (n)
depressione post-natale, depressione post-partum
  (medycyna, medyczny) zaburzenia nastroju objawiające się epizodem depresyjnym w ciągu trzech miesięcy po porodzie, trwające od dwóch do sześciu miesięcy;

depresyjny (adj)
depressivo
  (psychologia, psychologiczny) taki, który wywołuje depresję, przygnębienie

deprymować /ˌdɛprɨ̃ˈmɔvaʨ̑/ (v)
deprimere
  wprawiać w stan zakłopotania, niepewności

deptak /ˈdɛptak/ (n)
isola pedonale
  ulica, aleja lub plac tylko dla pieszych

deputowany (n)
deputato
  wybrany członek parlamentu lub innego ciała wybieralnego w głosowaniu

deratyzacja /ˌdɛratɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
derattizzazione
  (zobacz) odszczurzanie;

deresz (n)
roano
  (zootechnika, zootechniczny) koń, którego maść sierści ma mieszane kolory: kary, gniady lub kasztanowaty z białym

dereń /ˈdɛrɛ̃ɲ/ (n)
corniola, corniolo
  (botanika, botaniczny) ozdobny lub uprawny krzew albo drzewo z rodzaju (1.1), często o jadalnych owocach
corniola
  (spożywczy) drobny, czerwony owoc derenia (1.2) jadalnego

derkacz /ˈdɛrkaʧ̑/ (n)
re di quaglie
  (ornitologia, ornitologiczny) Crex crex, smukły ptak o terkoczącym głosie;

dermato- /dɛrˈmatɔ/
dermato-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze skórą

dermatolog /ˌdɛrmaˈtɔlɔk/ (n)
dermatologo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznaniem, profilaktyką oraz leczeniem chorób, objawiających się na skórze, paznokciach i włosach
dermatologa
  (medycyna, medyczny) kobieta dermatolog (1.1), dermatolożka

dermatologia /ˌdɛrmatɔˈlɔɟja/ (n)
dermatologia
  (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się chorobami skóry i jej przydatków;

dermatologiczny (adj)
dermatologico
  (medycyna, medyczny) związany z dermatologią, dotyczący dermatologii

dermografizm (n)
dermografismo
  (medycyna, medyczny) zmiany skórne wywoływane przez zadrapanie, potarcie lub ucisk skóry;

derwisz /ˈdɛrvʲiʃ/ (n)
derviscio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek muzułmańskiego bractwa religijnego o charakterze mistycznym

desant /ˈdɛsãnt/ (n)
sbarco
  (wojskowość, wojskowy) operacja taktyczna przeniesienia wojsk na teren nieprzyjaciela;

deska /ˈdɛska/ (n)
tavola, asse
  płaski kawałek drewna;

deska do krojenia (n)
tagliere
  deska kuchenna, wykonana najczęściej z drewna, rzadziej z plastiku lub ceramiki, służąca do krojenia i przygotowywania żywności

deska do prasowania (n)
tavola da stiro, asse da stiro
  specjalny podłużny blat do prasowania ubrań, rzeczy z tkaniny

deska rozdzielcza /ˈdɛska rɔʑˈʥ̑ɛlʧ̑a/ (n)
cruscotto
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element wyposażenia samochodu umieszczony przed kierowcą zawierający wskaźniki, regulatory i przełączniki;

deska snowboardowa (n)
snowboard
  (sport, sportowy) szeroka deska mocowana do butów specjalnymi wiązaniami i służąca do zjeżdżania po śniegu;

deska zjazdowa (n)
snowboard
  (sport, sportowy) szeroka deska mocowana do butów specjalnymi wiązaniami i służąca do zjeżdżania po śniegu;

deski /ˈdɛsʲci/ (n)
palcoscenico
  (przenośnie, przenośnia) scena teatralna

deskryptywizm (n)
descrittivismo
  dążność do opisywania faktów w sposób neutralny

desperat /dɛsˈpɛrat/ (n)
disperato
  człowiek, który stracił nadzieję na coś; ktoś, kto jest gotowy na wszystko, bez zwracania uwagi na konsekwencje

despota /dɛsˈpɔta/ (n)
despota
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władca absolutny, mający nieograniczoną władzę
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł dworski w Cesarstwie Bizantyjskim, nadawany honorowo synom lub zięciom cesarzy;
  (przenośnie, przenośnia) człowiek bezwzględny, narzucający swoją wolę

destabilizacja /ˌdɛstabʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
destabilizzazione
  zachwianie równowagi, zakłócenie porządku, wprowadzenie chaosu

destalinizacja (n)
destalinizzazione
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) likwidowanie stalinizmu, proces odchodzenia od stalinizmu;

destrukcja /dɛˈstrukʦ̑ʲja/ (n)
distruzione
  niszczenie, zniszczenie, rozpad

destylacja /ˌdɛstɨˈlaʦ̑ʲja/ (n)
distillazione
  (chemia, chemiczny) sposób rozdziału substancji wykorzystujący różnicę w prężnościach par (temperaturach wrzenia);

deszcz /dɛʃʧ̑/ (n)
pioggia, acqua
  (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny, krople wody powstające w chmurach i spadające na ziemię;
pioggia
  (przenośnie, przenośnia) duża ilość czegoś, co spada lub pojawia się niespodziewanie

deszczomierz /dɛʃˈʧ̑ɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
pluviometro, ombrometro, pluviografo, udometro
  (meteorologia, meteorologiczny) (metrologia, metrologiczny) aparat do pomiaru opadów deszczowych;

deszczowy /dɛʃˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
piovoso, buzzo, piovano
  związany z deszczem, odnoszący się do deszczu

deszczyk /ˈdɛʃʧ̑ɨk/ (n)
pioggerella
  (zdrobniale) od: deszcz

deszczówka (n)
acqua piovana
  (potocznie, potoczny) woda pochodząca z opadów deszczu

detal /ˈdɛtal/ (n)
dettaglio
  szczegół, coś mało ważnego

detalista /ˌdɛtaˈlʲista/ (n)
dettagliante
  (handel, handlowy) przedsiębiorstwo lub kupiec zajmujący się handlem w małych ilościach

determinista /ˌdɛtɛrmʲĩˈɲista/ (n)
determinista
  zwolennik determinizmu

deterministka (n)
determinista
  zwolenniczka determinizmu

deterministyczny (adj)
deterministico
  dotyczący determinizmu, związany z determinizmem, oparty na determinizmie

determinizm (n)
determinismo
  (filozofia, filozoficzny) teoria przyczynowo-skutkowa zakładająca, że ciąg określonych zdarzeń nieuchronnie prowadzi do danego skutku, rezultatu

detonacja /ˌdɛtɔ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
detonazione
  eksplozja materiału wybuchowego połączona z hukiem;
  (mechanika) nadmiernie szybkie spalanie się mieszanki paliwowej w cylindrze silnika połączone z charakterystycznym stukaniem

detonator /ˌdɛtɔ̃ˈnatɔr/ (n)
detonatore
  ładunek materiału wybuchowego przenoszący detonację ze spłonki do kruszącego materiału wybuchowego;

detrytus (n)
detrito
  (ekologia, ekologiczny) drobnoszczątkowa, martwa materia organiczna;

deuter /ˈdɛwtɛr/ (n)
deuterio
  (chemia, chemiczny) izotop wodoru mający w jądrze jeden proton i jeden neutron;

deuteron /dɛwˈtɛrɔ̃n/ (n)
deuterone, deutone
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) jądro atomu deuteru;

dewaluacja /ˌdɛvaluˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
svalutazione
  (ekonomia, ekonomiczny) urzędowe obniżenie kursu danej waluty;

dewaluować /ˌdɛvaluˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
svilire
  (książkowy) obniżać wartość lub znaczenie czegoś

dewon /ˈdɛvɔ̃n/ (n)
Devoniano
  (geologia, geologiczny) czwarty okres geologiczny ery paleozoicznej;

dewot (n)
bigotto
  (przestarzałe, przestarzały) osoba manifestacyjnie pobożna

dezaprobata /ˌdɛzaprɔˈbata/ (n)
disapprovazione
  negatywny stosunek do czegoś, negatywna ocena

dezercja (n)
diserzione
  ucieczka z wojska
  odejście skądś, rezygnacja, odstąpienie

dezerter (n)
disertore
  (wojskowość, wojskowy) mężczyzna dokonujący dezercji – ucieczki z wojska

dezindustrializacja (n)
deindustrializzazione
  zanikanie uprzemysłowienia;

dezinformacja (n)
disinformazione
  wprowadzenie kogoś w błąd przez podanie mylących lub fałszywych informacji;

dezorientacja /ˌdɛzɔrʲjɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
disorientamento
  brak orientacji w jakiejś sprawie, niewłaściwy pogląd

dezynfekcja /ˌdɛzɨ̃nˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
disinfezione
  odkażanie, postępowanie mające na celu maksymalne zmniejszenie liczby drobnoustrojów w odkażanym materiale;

dezynfekować /ˌdɛzɨ̃nfɛˈkɔvaʨ̑/ (v)
disinfestare
  dokonywać dezynfekcji

dezynsekcja (n)
disinfestazione, disinsettazione
  tępienie stawonogów ze względów sanitarnych i gospodarczych;

diabelski /dʲjaˈbɛlsʲci/ (adj)
diabolico
  związany z diabłem, dotyczący diabła

diabetolog /ˌdʲjabɛˈtɔlɔk/ (n)
diabetologo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem cukrzycy i jej powikłań
diabetologa
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka diabetologii

diabetologia /ˌdʲjabɛtɔˈlɔɟja/ (n)
diabetologia
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem cukrzycy oraz jej powikłań;

diabeł /ˈdʲjabɛw/ (n)
diavolo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (mitologia, mitologiczny) upadły anioł, kuszący do grzechu;

diabeł morski (n)
diavolo di mare, razza cornuta
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z gatunku diabłów morskich (1.2)

diablica (n)
diavola, diavolessa
  (folklor) (mitologia, mitologiczny) żeńska forma diabła
  (przenośnie, przenośnia) zła kobieta

diadem /ˈdʲjadɛ̃m/ (n)
diadema
  złota lub srebrna opaska na głowę, zakładana przez królów, książęta i duchownych jako oznaka ich władzy;

diagnostyczny /ˌdʲjaɡnɔˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
diagnostico
  dotyczący diagnostyki, służący do oceny stanu czegoś lub kogoś

diagnoza /dʲjaˈɡnɔza/ (n)
diagnosi
  (medycyna, medyczny) rozpoznanie choroby
  określenie stanu rzeczy lub zjawiska na podstawie dogłębnej analizy

diagnozować /ˌdʲjaɡnɔˈzɔvaʨ̑/ (v)
diagnosticare
  wystawiać diagnozę, rozpoznawać daną chorobę po przeprowadzeniu badań

diagram /ˈdʲjaɡrãm/ (n)
diagramme, diagramma
  graficzna, schematyczna ilustracja czegoś, np. struktury, idei, procesu, wartości;

diakon (n)
diacono
  (kościelny) duchowny z najniższym stopniem święceń sakramentalnych;

diakoński (adj)
diaconale
  (kościelny) związany z osobą lub tytułem diakona

dialekt /ˈdʲjalɛkt/ (n)
dialetto, parlata
  (językoznawstwo, językoznawczy) swoista odmiana języka, właściwa dla pewnej społeczności, grupy społecznej lub pewnego terytorium;

dialektolog (n)
dialettologo
  (językoznawstwo, językoznawczy) badacz dialektów

dialektologia (n)
dialettologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o dialektach i gwarach;

dialektologiczny (adj)
dialettologico
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z dialektologią, nauką o dialektach i gwarach

dialektyk (n)
dialettico
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik teorii filozoficznej, która za nadrzędne prawo uznaje rozwój przez przeciwieństwa
  (potocznie, potoczny) ktoś biegły w dyskusji

dializa (n)
dialisi
  metoda oczyszczania roztworów koloidalnych z elektrolitów przy użyciu błony półprzepuszczalnej.

dializacyjny /ˌdʲjalʲizaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
dialitico
  (medycyna, medyczny) mający związek z dializą - zabiegiem leczniczym

diament /ˈdʲjãmɛ̃nt/ (n)
diamante
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał, przezroczysta odmiana węgla występująca w przyrodzie;

diapozytyw (n)
diapositiva
  (fotografia) slajd, przezrocze

diaskop /ˈdʲjaskɔp/ (n)
diaproiettore, diascopio
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie projekcyjne służące do wyświetlania przezroczy na ekranie;

dichlorodifenylotrichloroetan (n)
diclorodifeniltricloroetano
  (chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) wysokotoksyczny chemiczny związek organiczny z grupy chlorowanych węglowodorów, stosowany jako środek owadobójczy;

diecezja /dʲjɛˈʦ̑ɛzʲja/ (n)
diocesi
  (historia, historyczny, historycznie) jednostka administracyjna w starożytnym Rzymie;
  (kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez biskupa;

diecezjalny /ˌdʲjɛʦ̑ɛˈzʲjalnɨ/ (adj)
diocesano
  dotyczący diecezji, związany z diecezją

diecezjanin (n)
diocesano
  (kościelny) członek wspólnoty diecezjalnej

diecezjanka (n)
diocesana
  (kościelny) członkini wspólnoty diecezjalnej

dieta /ˈdʲjɛta/ (n)
dieta
  (medycyna, medyczny) sposób odżywiania się
  (potocznie, potoczny) odchudzanie się, niskokaloryczne jedzenie
  pieniądze na podróż służbową

dietetyczka /ˌdʲjɛtɛˈtɨʧ̑ka/ (n)
dietista, nutrizionista
  forma żeńska od: dietetyk

dietetyk /dʲjɛˈtɛtɨk/ (n)
dietista, nutrizionista
  (medycyna, medyczny) specjalista w zakresie racjonalnego żywienia, opracowujący diety dostosowane do potrzeb ludzi zdrowych oraz do różnych schorzeń;

dietetyka /dʲjɛˈtɛtɨka/ (n)
dietetica, nutrizionistica
  (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się zasadami racjonalnego żywienia człowieka, w zależności od wykonywanej pracy lub stanu zdrowia;

dilofozaur (n)
dilofosauro
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Dilophosaurus, rodzaj dinozaura żyjącego w epoce jury wczesnej na terenie Ameryki Północnej;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju dilofozaur (1.1)

dimer /ˈdʲĩmɛr/ (n)
dimero
  (chemia, chemiczny) oligomer zbudowany z dwóch merów;

dinar /ˈdʲĩnar/ (n)
dinaro
  (jednostka monetarna) współczesny i historyczny pieniądz wielu krajów;

dingo /ˈdʲĩŋɡɔ/ (n)
dingo
  (zoologia, zoologiczny) Canis lupus dingo, ssak z rodziny psowatych, zamieszkujący Australię, Nową Gwineę, oraz Azję Południowo-Wschodnią;

dinozaur /dʲĩˈnɔzawr/ (n)
dinosauro
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły gad naczelny z grupy archozaurów, która zdominowały ziemskie ekosystemy na ponad 160 mln lat, pojawiając się w środkowym triasie;

dioda /ˈdʲjɔda/ (n)
diodo
  (elektronika, elektroniczny) element elektroniczny wykazujący różny opór w zależności od kierunku przepływu prądu;

dionizyjski (adj)
dionisiaco
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z kultem Dionizosa

diopsyd (n)
diopside
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity i szeroko rozpowszechniony minerał z grupy krzemianów zaliczany do grupy piroksenów, krzemian wapnia i magnezu, CaMg[Si2O6];

diorama /dʲjɔˈrãma/ (n)
diorama
  (technologia, technika, techniczny) (sztuka) namalowany na przezroczystej tkaninie lub szkle obraz dający, przy odpowiednim oświetleniu, iluzjonistyczne wrażenie trójwymiarowości
  (technologia, technika, techniczny) (sztuka) zaaranżowana ekspozycja sprawiająca wrażenie przestrzenności, w której znajdujący się w tle obraz łączy się z umieszczoną przed nim makietą i rekwizytami

dioteletyzm (n)
ditelismo, duotelismo
  (teologia, teologiczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna uznająca istnienie dwóch woli w Jezusie Chrystusie;

dipterologia /ˌdʲiptɛrɔˈlɔɟja/ (n)
ditterologia
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) nauka o muchówkach;

ditionin (n)
ditionito
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny będący solą lub estrem kwasu ditionawego

dla /dla/ (preposition)
per
  …używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności
  …używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa adresata uczuć wykonawcy czynności

dlaczego /dlaˈʧ̑ɛɡɔ/ (interrogativePronoun)
perché
  …używany w zdaniach, w których pytający pyta o przyczynę lub cel jakiejś czynności

dlaczego /dlaˈʧ̑ɛɡɔ/ (pronoun)
perché
  …używany w zdaniach podrzędnych określających przyczynę lub cel czynności

dno /dnɔ/ (n)
fondo, fondale
  dolna powierzchnia wgłębienia w skorupie ziemskiej, np. koryta rzeki lub wąwozu

do /dɔ/ (n)
do
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nazwa solmizacyjna dźwięku C;

do /dɔ/ (preposition)
fino a, a
  …określający końcowy punkt w czasie
in, a, da
  …określający końcowy punkt w przestrzeni
circa, quasi
  …określający maksymalną wartość
per, a, da
  …określający przeznaczenie, użytek

do diabła (interjection)
diavolo
  …wyrażająca poczucie beznadziejności, bezradności lub zniecierpliwienia

do greckich kalend /dɔ‿ˈɡrɛʦ̑ʲcix ˈkalɛ̃nt/ (adv)
alle calende greche
  (przenośnie, przenośnia) (przestarzałe, przestarzały) do bliżej nieokreślonego terminu w przyszłości

do góry (adv)
su
  w kierunku pionowym do ziemi, ponad powierzchnię

do ostatniego tchu /ˌdɔ‿ːstatʲˈɲɛɡɔ ˈtxu/ (adv)
fino all'ultimo respiro
  robić coś do samego końca, do ostatnich sił

do przodu (adv)
avanti, dinanzi
  w kierunku celu

do przodu (interjection)
forza
  fraza, która ma ośmielić odbiorcę wypowiedzi do działania

do szaleństwa /ˌdɔ‿ʃaˈlɛ̃j̃stfa/ (adv)
alla follia
  (przenośnie, przenośnia) bardzo, mocno, niezwykle, szczególnie, skrajnie

do szpiku kości /dɔ‿ˈʃpʲiku ˈkɔɕʨ̑i/ (adv)
fino al midollo
  do głębi, na wskroś, całkowicie, bardzo

do widzenia /ˌdɔ‿vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
arrivederci, ciao, arriverderla, addio
  uprzejmy zwrot używany do pożegnania się z kimś

do żywego (adv)
sul vivo
  o odczuciu, odebraniu czegoś: dotkliwie, głęboko, bardzo, niesłychanie

doba /ˈdɔba/ (n)
24 ore
  (jednostka miary) jednostka czasu równa czasowi obrotu Ziemi wokół własnej osi (24 godziny)
epoca, era, età
  (przenośnie, przenośnia) charakterystyczny okres

doberman /dɔˈbɛrmãn/ (n)
dobermann
  (kynologia, kynologiczny) silny i duży, wilkowaty pies z grupy pinczerów, o gładkiej ciemnej sierści;

dobosz /ˈdɔbɔʃ/ (n)
tamburino
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (wojskowość, wojskowy) człowiek grający na bębnie w orkiestrze, szczególnie wojskowej;

dobowy (adj)
diurno
  mający związek z dobą; trwający dobę

dobranoc /dɔˈbrãnɔʦ̑/ (interjection)
buonanotte, buona notte
  pożegnanie używane wieczorem, kiedy chcemy komuś życzyć dobrej, spokojnej nocy

dobrany (adj)
appaiato
  taki, który pasuje

dobre maniery /ˈdɔbrɛ mãˈɲɛrɨ/ (n)
belle maniere
  umiejętność porządnego, kulturalnego zachowywania się; dobre wychowanie

dobre wychowanie (n)
buono educazione, creanza
  kultura osobista, umiejętność respektowania norm społecznych

dobro /ˈdɔbrɔ/ (n)
bene
  jedna z dwóch podstawowych wartości moralnych, przeciwieństwo zła;

dobrobyt /dɔˈbrɔbɨt/ (n)
prosperità, benessere, benestare
  dobre warunki materialne

dobroczynność (n)
beneficenza, carità
  działalność polegająca na bezinteresownym niesieniu pomocy potrzebującym

dobrotliwie (adv)
amorevolmente, benignamente, con benignità
  na sposób dobrotliwy

dobrowolnie /ˌdɔbrɔˈvɔlʲɲɛ/ (adv)
volontariamente
  w sposób dobrowolny, pozbawiony przymusu; z własnej woli

dobrowolny /ˌdɔbrɔˈvɔlnɨ/ (adj)
volontario, spontaneo
  wynikający z własnej woli, działający bez przymusu

dobroć /ˈdɔbrɔʨ̑/ (n)
bontà
  cecha postępowania odznaczająca się życzliwością

dobry /ˈdɔbrɨ/ (adj)
buono, bravo
  miły, uczynny, usłużny, szlachetny

dobry wieczór /ˈdɔbrɨ ˈvʲjɛʧ̑ur/ (interjection)
buonasera, buona sera
  uprzejme powitanie używane wieczorem

dobry łotr (n)
buon ladrone
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (sztuka) postać z Nowego Testamentu, ukrzyżowany z Chrystusem nawrócony przed śmiercią

dobrze /ˈdɔbʒɛ/ (adv)
bene
  w należyty sposób
  przyjemnie

dobrze /ˈdɔbʒɛ/ (interjection)
bene
  wyrażenie zgody

dobrze wychowany (adj)
beneducato
  taki, który na skutek wychowania zachowuje się grzecznie

dobrze zbudowany (adj)
nerboruto
  o muskularnej budowie ciała, szeroki w barach

dobudówka (n)
annesso, dipendenza
  (budownictwo) dobudowana część budynku

dobytek /dɔˈbɨtɛk/ (n)
effetto
  wszystko, co się posiada

dobór (n)
selezione
  wybranie najodpowiedniejszych do określonego celu osób, zwierząt lub przedmiotów

doceniać /dɔˈʦ̑ɛ̃ɲäʨ̑/ (v)
apprezzare
  dostrzegać wartość kogoś lub czegoś; cenić coś wysoko

dochód /ˈdɔxut/ (n)
reddito, gettito, incasso, introito, ricavo
  (księgowość) suma wpływów (przychodów) pomniejszona o koszty ich uzyskania;

dodawanie /ˌdɔdaˈvãɲɛ/ (n)
addizione
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne oznaczane symbolem + (plus);

dodawać /dɔˈdavaʨ̑/ (v)
aggiungere
  dawać coś uzupełniającego, podwyższającego poprzednią ilość

dodekafoniczny (adj)
dodecafonico
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany z dodekafonią, zgodny z zasadami dodekafonii

dogmat (n)
dogma
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) prawda uznana za objawioną przez Kościół
  twierdzenie przyjęte bezkrytycznie za pewne bez względu na brak stwierdzenia jego prawdziwości

dogmatyzm (n)
dogmatismo
  brak krytycyzmu w stosunku do pewnych tez i poglądów, odrzucanie możliwości poddania ich weryfikacji

dogodnie (adv)
convenientemente
  przynosząc korzyść

doić /ˈdɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
mungere
  (zootechnika, zootechniczny) pozyskiwać mleko, wyciskając je z wymion krowy lub innego zwierzęcia hodowlanego
  (potocznie, potoczny) wykorzystywać kogoś finansowo

dojenie /dɔˈjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
mungitura
  (rzeczownik odczasownikowy) od doić

dojrzały /dɔjˈʒawɨ/ (adj)
maturo
  o żywych organizmach: taki, który osiągnął dojrzałość; taki, który jest w pełni swego rozwoju
  taki, który postępuje jak dorosły; działa rozsądnie, mądrze, jest odpowiedzialny

dojrzewanie /ˌdɔjʒɛˈvãɲɛ/ (n)
adolescenza
  okres życia między dzieciństwem a dorosłością;

dojrzeć (v)
maturare
  osiągnąć dojrzałość, pełnię rozwoju lub jakości

dok /dɔk/ (n)
dock
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) basen portowy lub pływająca konstrukcja, zapewniające utrzymanie położenia statku w stałej pozycji

dokazywać (v)
folleggiare, ruzzare
  (potocznie, potoczny) bawić się w sposób nieskrępowany, płatać figle

dokooptować (v)
cooptare
  dokonać kooptacji, uzupełnić skład decyzją samych jego członków

doktor /ˈdɔktɔr/ (n)
dottore
  (potocznie, potoczny) (grzecznościowy) lekarz
  stopień naukowy;

doktor Kościoła (n)
dottore della Chiesa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł nadawany w Kościele katolickim świętym odznaczającym się znacznym wkładem w rozwój doktryny;

doktryna /dɔkˈtrɨ̃na/ (n)
dottrina
  podstawowe założenia i twierdzenia jakiejś dziedziny wiedzy lub ideologii

dokuczać /dɔˈkuʧ̑aʨ̑/ (v)
infastidire, molestare, dar fastidio
  sprawiać przykrość, kłopoty lub ból

dokument /dɔˈkũmɛ̃nt/ (n)
documento, carta
  materiał w postaci papierowej potwierdzający coś;

dokumentacja /ˌdɔkũmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
documentazione
  zbiór dokumentów służących do uzasadnienia bądź udowodnienia czegoś

dokądś /ˈdɔkɔ̃ntʲɕ/ (pronoun)
da qualche parte
  …w wyrażeniu zastępujący kierunek dokładnie nieznany, będący jednocześnie celem

dokładnie /dɔˈkwadʲɲɛ/ (adv)
precisamente, esattamente, accuratamente, scrupolosamente
  w sposób dokładny, precyzyjny, staranny; z dbałością o szczegóły

dokładność /dɔˈkwadnɔɕʨ̑/ (n)
accuratezza
  cecha tego, co dokładne
puntualità
  staranność, dbałość

dokładny /dɔˈkwadnɨ/ (adj)
esatto
  wykonany z dużą starannością
  o człowieku: robiący coś starannie

dolar /ˈdɔlar/ (n)
dollaro
  (jednostka monetarna) waluta niektórych krajów świata o symbolu $;

dolcetto (n)
dolcetto
  wytrawne czerwone wino z Piemontu

dolegliwość /ˌdɔlɛɡˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
disturbo
  coś sprawiającego przykrość

dolewać oliwy do ognia /dɔˈlɛvaʨ̑ ɔˈlʲivɨ dɔ‿ˈːɟɲa/ (v)
gettare olio sulle fiamme, mettere legna al fuoco
  zwiększać czyjeś niezadowolenie lub rozdrażnienie, eskalować spór i potęgować negatywne emocje

dolewka (n)
bis, un altro po'
  (potocznie, potoczny) dodatkowa porcja zupy lub napoju

dolina /dɔˈlʲĩna/ (n)
valle, vallata
  (geografia, geograficzny) wklęsła, wydłużona forma terenu, znajdująca się poniżej poziomu otaczającego terenu;

dolman (n)
dolman
  (historia, historyczny, historycznie) węgierska kurtka obszyta futrem;
  turecki ubiór męski

dolmen /ˈdɔlmɛ̃n/ (n)
dolmen
  (archeologia, archeologiczny) prehistoryczna budowla megalityczna o charakterze grobowca, składająca się z głazów wkopanych pionowo w ziemię i wielkiego płaskiego bloku skalnego, który był na nich ułożony;

dom /dɔ̃m/ /ˈdɔmɨ/ (n)
casa, abitazione
  (architektura, architektoniczny) (urbanistyka, urbanistyczny) oddzielny budynek mieszkalny
casata, casa
  (heraldyka, heraldyczny) ród, rodzina, dynastia
casa
  pomieszczenie lub miejsce które kojarzymy z domem rodzinnym lub z ogniskiem domowym
  (urzędowy) placówka społeczna, usługowa lub handlowa

dom akademicki /ˈdɔ̃m ˌakadɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (n)
casa dello studente
  (edukacja, edukacyjny) budynek, w którym mieszkają studenci;

dom dziecka /ˈdɔ̃mʲ ˈʥ̑ɛʦ̑ka/ (n)
orfanotrofio, istituto
  placówka opiekuńczo-wychowawcza typu socjalizacyjnego dla dzieci i młodzieży, których potrzeby stale lub okresowo nie mogą być zaspokajane w domu rodzinnym;

dom pomocy społecznej (n)
casa di assistenza sociale
  placówka świadcząca usługi bytowe, opiekuńcze, wspomagające i edukacyjne osobom wymagającym całodobowej opieki;
residenza sanitario assistenziale
  siedziba domu pomocy społecznej (1.1)

dom poprawczy (n)
casa di rieducazione, correzionale, riformatorio
  instytucja resocjalizacyjna dla nieletnich

dom publiczny /ˈdɔ̃m puˈblʲiʧ̑nɨ/ (n)
casa di tolleranza, bordello, casa chiusa, casino, lupanare
  dom, w którym jest uprawiana prostytucja;

dom starców /ˈdɔ̃m ˈstarʦ̑uf/ (n)
gerocomio, gerontocomio
  zakład, w którym mieszkają osoby stare i pozbawione opieki rodziny

dom wariatów (n)
gabbia di matti, manicomio
  (potocznie, potoczny) zakład dla osób z zaburzeniami psychicznymi

domator (n)
pantofolaio, casalingo, uomo
  osoba dużo przebywająca w domu, lubiąca życie rodzinne

domek z kart /ˈdɔ̃mɛk ˈs‿kart/ (n)
castello di carte
  (przenośnie, przenośnia) coś, co jest nietrwałe
  budowla z kart do gry, najczęściej mająca kształt piramidki

domieszka (n)
additivo
  niewielka ilość czegoś w czymś innym, drobny składnik jakiejś całości

dominikanin /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãɲĩn/ (n)
domenicano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek katolickiego zakonu męskiego, założonego przez św. Dominika;

dominikański /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãj̃sʲci/ (adj)
dominicano
  odnoszący się do państwa Dominikana

dominować /ˌdɔ̃mʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
dominare, sovrastare, svettare, troneggiare
  panować nad czymś, nad kimś

domniemany /ˌdɔ̃mʲɲɛ̃ˈmãnɨ/ (adj)
presunto, putativo, presuntivo
  oparty na przypuszczeniu

domofon /dɔ̃ˈmɔfɔ̃n/ (n)
citofono
  urządzenie elektroniczne wykorzystywane w blokach mieszkalnych do komunikacji głosowej na małe odległości bez pośrednictwa centrali;

domokrążca /ˌdɔ̃mɔˈkrɔ̃w̃ʃʦ̑a/ (n)
ambulante
  (przestarzałe, przestarzały) osoba, która odwiedza różnych ludzi, by kupili sprzedawane przez nią towary

domowej roboty /dɔ̃ˈmɔvɛj rɔˈbɔtɨ/ (adj)
fatto in casa
  wytwarzany w warunkach małego gospodarstwa lub domu

domowy /dɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
domestico
  związany z domem, dotyczący domu

domra /ˈdɔ̃mra/ (n)
domra
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ukraiński i rosyjski ludowy instrument strunowy z okrągłym pudłem rezonansowym;

domysł (n)
congettura
  przypuszczenie, domniemanie

donatysta (n)
donatista
  (historia, historyczny, historycznie) zwolennik donatyzmu

donatyzm (n)
donatismo
  (historia, historyczny, historycznie) (teologia, teologiczny) rygorystyczna herezja wczesnochrześcijańska rozpowszechniona w północnoafrykańskich prowincjach Imperium Rzymskiego, odmawiającą apostatom możliwości powrotu na łono wspólnoty Kościoła;

donkiszoteria (n)
donchisciottismo
  (książkowy) postępowanie, zachowanie właściwe donkiszotowi

donosiciel /ˌdɔ̃nɔˈɕiʨ̑ɛl/ (n)
informatore
  ten, kto donosi

donżuan (n)
dongiovanni
  (pejoratywnie, pejoratywny) bałamut, uwodziciel

donżuański (adj)
dongiovannesco
  odnoszący się do donżuana, związany z donżuanem

dopalacz /dɔˈpalaʧ̑/ (n)
postbruciatore, postcombustore
  (technologia, technika, techniczny) (lotnictwo, lotniczy) w silniku turboodrzutowym: urządzenie stosowane do spalania dodatkowego paliwa za turbiną w celu zwiększenia siły ciągu silnika;

dopamina (n)
dopammina, dopamina
  (fizjologia, fizjologiczny) neurohormon, ważny neuroprzekaźnik syntezowany i uwalniany przez dopaminergiczne neurony ośrodkowego układu nerwowego;

dopełniacz /dɔˈpɛwʲɲaʧ̑/ (n)
genitivo
  (gramatyka) drugi przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? czego?;

dopełniaczowy (adj)
genitivo
  (gramatyka) związany z dopełniaczem, dotyczący dopełniacza

dopiero /dɔˈpʲjɛrɔ/ (particle)
appena, soltanto
  dopiero co → przed chwilą, bardzo niedawno
  postawienie warunku
  przy określeniu czasu: o czymś, co ma wydarzyć się późno, później niż oczekiwano
soltanto, appena
  zaznaczenie, że coś jest małe lub niewystarczające

dopiero co (adv)
appena, or ora
  przed chwilą

doping /ˈdɔpʲĩŋk/ (n)
doping, drogaggio
  (sport, sportowy) zwiększanie swoich możliwości fizycznych przez stosowanie substancji nielegalnych lub dozwolonych, ale w zbyt dużej ilości

dopisek (n)
nota
  dodatkowa, krótka informacja dodana do uprzednio istniejącego tekstu
poscritto
  dodatkowy, krótki przekaz tekstowy dołączony do listu pod tekstem głównym

doprawdy (particle)
veramente, in verità, invero
  podkreślająca prawdziwość

dopóty dzban wodę nosi, dopóki mu się ucho nie urwie /dɔˈputɨ ˈʣ̑bãn ˈvɔdɛ ˈnɔɕi dɔˈpuci‿mu‿ɕɛ ˈuxɔ ɲɛ‿ˈurvʲjɛ/ (proverb)
tanto va la gatta al lardo che ci lascia lo zampino
  każdy ma swoje granice wytrzymałości

doradca (n)
consigliere, consulente
  osoba udzielająca porad

dorastać (v)
crescere
  osiągać właściwy właściwy stan rozwoju

dorobkiewicz (n)
pidocchio rifatto, pidocchio risalito
  (pogardliwie, pogardliwy) osoba bogata lub o wysokiej pozycji społecznej osiągniętej z wykorzystaniem sprzyjających okoliczności

doroczny (adj)
annuale, di ogni anno
  odbywający się każdego roku

dorosły /dɔˈrɔswɨ/ (adj)
adulto
  o człowieku lub zwierzęciu: będący w wieku, w którym przeciętny organizm ma zdolność rozrodu, lub starszym

dorosły /dɔˈrɔswɨ/ (n)
adulto
  dorosła (1.1) osoba

dorożkarz /dɔˈrɔʃkaʃ/ (n)
vetturino
  właściciel dorożki trudniący się zawodowo przewożeniem pasażerów

dorsz /dɔrʃ/ (n)
merluzzo
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Gadus, drapieżna ryba morska;

dorzecze /dɔˈʒɛʧ̑ɛ/ (n)
bacino
  (hydrologia, hydrologiczny) obszar, z którego wszystkie wody spływają do jednej rzeki

dosadny (adj)
forte
  mocny, wyraźny w formie przekazu; daleki od subtelności
sboccato, scurrile
  przekraczający granicę dobrego smaku; daleki od subtelności

doskonałość /ˌdɔskɔ̃ˈnawɔɕʨ̑/ (n)
perfezione
  szczyt, zupełność, brak jakiejkolwiek wady, niedostatku lub możliwości ulepszenia;
eccellenza, eminenza, idealità
  wyborność, świetność, wybitność, bezbłędność, brak możliwości bycia jeszcze lepszym

doskonały /ˌdɔskɔ̃ˈnawɨ/ (adj)
perfetto
  skończony, perfekcyjny; taki, któremu nic nie brakuje, w którym już nic nie da się ulepszyć

dostatecznie /ˌdɔstaˈtɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
abbastanza
  w wystarczającym stopniu

dostatek /dɔˈstatɛk/ (n)
abbondanza
  dobrobyt; bogate, wygodne życie

dostatnio (adv)
agiatamente
  odznaczając się dostatkiem i zasobnością

dostawa /dɔˈstava/ (n)
consegna
  dostarczenie towaru np. do sklepu

dostawać /dɔˈstavaʨ̑/ (v)
ricevere, ottenere
  stawać się (bez własnego aktywnego udziału) posiadaczem czegoś, co wcześniej miał ktoś inny

dostawać cholery /dɔˈstavaʨ̑ xɔˈlɛrɨ/ (v)
andare in collera
  (potocznie, potoczny) wpadać w gniew, złościć się, bardzo się denerwować

dostojnik /dɔˈstɔjɲik/ (n)
dignitario
  osoba piastująca wysokie funkcje, wpływowa

dostosowywać (v)
adeguare
  sprawiać, że coś staje się odpowiednie
adeguarsi
  zmieniać się tak, by być odpowiednim

dostrzegalny (adj)
discernibile, percettibile
  możliwy do dostrzeżenia, zobaczenia

dostrzegać (v)
vedere
  zwracać uwagę na coś, zauważać coś

dostęp /ˈdɔstɛ̃mp/ (n)
accesso, adito
  możliwość dotarcia do jakiegoś miejsca, zasobu lub osoby

dosłownie /dɔˈswɔvʲɲɛ/ (adv)
letteralmente
  w sposób ścisły; dokładnie tak, jak znaczą słowa

dotrzymywać (v)
mantenere
  spełniać zobowiązania

dotyczyć /dɔˈtɨʧ̑ɨʨ̑/ (v)
concernere, riguardare
  mieć z czymś związek, odnosić się do czegoś

dotyczący (adj)
pertinente, relativo
  mający bezpośrednie powiązanie

dotyk /ˈdɔtɨk/ (n)
tatto
  (fizjologia, fizjologiczny) jeden ze zmysłów umożliwiający odbiór rzeczywistości za pomocą narządów czucia powierzchniowego i głębokiego;

dotykać /dɔˈtɨkaʨ̑/ (v)
toccare
  zbliżać się do czegoś do momentu zetknięcia, kontaktu fizycznego
  (przenośnie, przenośnia) poruszać jakieś zagadnienie w rozmowie

dowcipny (adj)
faceto, arguto
  umiejący mówić i pisać żartobliwie i z humorem, lubiący żarty i dowcipy

dowiadywać się (v)
apprendere, venire a sapere, rinvenire
  uzyskiwać informację
chiedere informazioni, informarsi
  domagać się informacji usilnie pytając o coś

dowodzić /dɔˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
comandare
  kierować i wydawać rozkazy swojej grupie
comprovare
  przeprowadzać dowód

dowód osobisty /ˈdɔvut ˌɔsɔˈbʲistɨ/ (n)
carta d'identità
  (administracja) dokument identyfikujący osobę oraz poświadczający jej obywatelstwo;

dowództwo (n)
quadro
  stanowisko i władza dowódcy

dozymetria (n)
dosimetria
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki jądrowej obejmujący zagadnienia pomiarów i obliczeń dawek promieniowania jonizującego;

dołączać (v)
allegare
  uzupełniać o coś
raggiungere
  stawać się uczestnikiem lub elementem czego
unirsi
  stawać się samemu członkiem lub częścią jakiegoś istniejącego zbioru (synonim (2.1))

dośrodkowy (adj)
centripeto
  skierowany do środka

doświadczalny /ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑alnɨ/ (adj)
empirico
  bazujący na doświadczeniu; dowiedziony za pomocą doświadczenia
  taki, który służy w doświadczeniu, przeznaczony do doświadczeń

doświadczać (v)
sperimentare, vivere
  doznawać czegoś

doświadczenie /ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
esperienza
  ogół zdobytych wiadomości i umiejętności

dość /dɔɕʨ̑/ (indefiniteCardinalNumeral)
abbastanza
  w pewnym stopniu; w sposób wystarczający, w miarę

dość /dɔɕʨ̑/ (interjection)
basta
  wykrzyknienie oznaczające zakaz, stanowczą prośbę o zaprzestanie jakiegoś działania

doża (n)
doge
  (historia, historyczny, historycznie) władca Republiki Weneckiej lub Republiki Genui;

dożylny (adj)
endovenoso
  bezpośrednio wprowadzany do krwiobiegu przez żyłę

dożywocie /ˌdɔʒɨˈvɔʨ̑ɛ/ (n)
ergastolo
  (potocznie, potoczny) kara dożywotniego pozbawienia wolności;

dragoman /draˈɡɔ̃mãn/ (n)
dragomanno
  (przestarzałe, przestarzały) tłumacz, przewodnik i pośrednik między cudzoziemcami a mieszkańcami Bliskiego Wschodu;

dramaturg /drãˈmaturk/ (n)
drammaturgo
  pisarz tworzący dramaty przeznaczone do wystawienia na scenie

dramatyczny (adj)
drammatico
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dotyczący dramatu jako utworu literackiego

drapacz chmur /ˈdrapaʧ̑ ˈxmur/ (n)
grattacielo
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) bardzo wysoki budynek

drapać /ˈdrapaʨ̑/ (v)
grattare
  przeciągać po czymś paznokciami lub pazurami

draperia (n)
drappo, panneggio
  materiał ułożony kunsztownie w fałdy

drapieżnictwo (n)
predazione
  (ekologia, ekologiczny) forma zaspokajania potrzeb pokarmowych przez zjadanie ciała ofiary;

drapieżnik /draˈpʲjɛʒʲɲik/ (n)
predatore
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, którego pokarmem są inne zwierzęta, a jego sposób odżywiania doprowadza do śmierci ofiar

drastycznie (adv)
drasticamente
  w sposób drastyczny

drań /drãɲ/ (n)
canaglia, cialtrone, farabutto, lazzarone, stronzo
  (pejoratywnie, pejoratywny) mężczyzna podły, niegodziwy, zły, nikczemny

draństwo /ˈdrãj̃stfɔ/ (n)
carognata, porcata
  (potocznie, potoczny) świństwo, wyjątkowa niesprawiedliwość; podły czyn

draża (n)
confetto
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) twardy cukierek w formie pastylki lub kulki

drażliwość /draʒˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
irritabilità
  cecha tego, kto jest drażliwy, kogo łatwo rozdrażnić

drażliwy /draʒˈlʲivɨ/ (adj)
spinoso
  taki, który drażni, prowadzi do rozdrażnienia, nieporozumień, zdenerwowania

drażnić /ˈdraʒʲɲiʨ̑/ (v)
irritare
  irytować, denerwować kogoś; działać komuś na nerwy
  podrażniać, wywoływać podrażnienie (np. skóry)

drenaż mózgów (n)
fuga di cervelli, drenaggio di cervelli
  (socjologia, socjologiczny) (ekonomia, ekonomiczny) ujemny bilans przepływu osób wysoko wykształconych; zjawisko podejmowania pracy w krajach lepiej uprzemysłowionych przez osoby wysoko wykształcone;

dres /drɛs/ (n)
tuta
  (krawiectwo) (sport, sportowy) wygodny strój treningowy (komplet góra i dół) noszony najczęściej przez sportowców

dress code (n)
dress code
  zbiór zasad dotyczących ubioru w określonej sytuacji, grupie zawodowej, firmie;

dreszcz /drɛʃʧ̑/ (n)
brivido, ribrezzo
  (fizjologia, fizjologiczny) odczucie zimna wraz z drżeniem ciała wywołane silną emocją lub chorobą;

drewniak /ˈdrɛvʲɲak/ (n)
casa in legno
  (potocznie, potoczny) drewniany budynek
zoccolo
  but (zwykle klapek) z drewna lub na grubej drewnianej podeszwie

drewniany /drɛvʲˈɲãnɨ/ (adj)
ligneo, di legno
  wykonany z drewna
rattrappito
  (przenośnie, przenośnia) o częściach ciała: sztywny, drętwy, niezgrabny
inespressivo
  (przenośnie, przenośnia) o człowieku, sztuce lub wyrażaniu emocji: bezbarwny, zimny, obojętny
cupo, sordo
  (przenośnie, przenośnia) o ludzkim głosie: drętwy, oschły, nieprzyjemny, bez wyrazu

drewno /ˈdrɛvnɔ/ (n)
legno
  (botanika, botaniczny) tkanka roślinna zbudowana głównie z martwych komórek, przewodząca wodę i sole mineralne z korzeni do liści oraz stanowiąca szkielet podtrzymujący roślinę;
  kawałek drewna (1.2)
legna
  (rzeczownik) zbiorowy kawałki drewna (1.2)
legno, legname
  materiał uzyskiwany z gałęzi i pni drzew używany w budownictwie, stolarstwie, bednarstwie itp. do wytwarzania różnych przedmiotów oraz jako opał;

drezdeński /drɛzˈdɛ̃j̃sʲci/ (adj)
di Dresda
  dotyczący Drezna, związany z Dreznem

drganie /ˈdrɡãɲɛ/ (n)
sussulto, tremito, tremore
  (rzeczownik odczasownikowy) od drgać

drgać /drɡaʨ̑/ (v)
trasalire
  wykonywać szybkie, ledwo widoczne ruchy

drgnięcie /ˈdrʲɟɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
sussulto
  szybkie, drobne i nieznaczne, prawie niewidoczne poruszenie się

drobiazg /ˈdrɔbʲjask/ (n)
minutaglia
  coś drobnego, małego, niewielkiego

drobiazgowo (adv)
meticolosamente, minuziosamente, accuratamente, dettagliatamente
  szczegółowo, dokładnie, w sposób drobiazgowy

drobiazgowy (adj)
puntiglioso
  przesadnie dokładny, skrupulatny

drobnomieszczanin (n)
piccolo-borghese, piccoloborghese
  osoba należąca do warstwy drobnomieszczańskiej

drobnomieszczanka (n)
piccolo-borghese, piccoloborghese
  kobieta należąca do warstwy drobnomieszczańskiej

drobnomieszczański (adj)
piccolo-borghese, piccoloborghese
  związany z drobnomieszczaństwem

drobnomieszczaństwo (n)
piccola borghesia
  (socjologia, socjologiczny) mieszczanie nie posiadający dużego majątku;

drobny /ˈdrɔbnɨ/ (adj)
minuto, piccolo
  taki, którego budowa jest delikatna, słabo rozwinięta; taki, który ma niewielkie rozmiary, objętość

droga /ˈdrɔɡa/ (n)
via, strada
  każdy wytyczony lub przyjęty pas terenu przeznaczony do ruchu pojazdów i ludzi, także zwierząt;

droga cnoty /ˈdrɔɡa ˈʦ̑nɔtɨ/ (idiom)
via della virtù
  postępowanie zgodne z zasadami etycznymi

droga ekspresowa /ˈdrɔɡa ˌɛksprɛˈsɔva/ (n)
superstrada
  droga dwu- lub jednojezdniowa przeznaczona do szybkiej jazdy, o ograniczonej dostępności;

droga krzyżowa /ˈdrɔɡa kʃɨˈʒɔva/ (n)
Via Crucis
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: rodzaj nabożeństwa wielkopostnego;
  (plastyka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) szereg czternastu kaplic lub obrazów, przy których się odprawia drogę krzyżową (1.3)

drogeria (n)
profumeria
  (handel, handlowy) sklep prowadzący sprzedaż kosmetyków, prostych środków leczniczych i sanitarnych oraz produktów chemicznych do użytku domowego;

drogi /ˈdrɔɟi/ (adj)
caro
  bliski uczuciowo
costoso, caro
  posiadający wysoką cenę

drogocenny (adj)
prezioso
  taki, który ma dużą wartość materialną

drogowskaz /drɔˈɡɔfskas/ (n)
cartello, cartello stradale
  tabliczka lub tabliczki, najczęściej na słupie, stawiane w pobliżu drogi i wskazujące kierunek, w jakim trzeba się udać, by osiągnąć wymieniony na tabliczce cel oraz dodatkowo odległość lub czas tej podróży;

dromader /drɔ̃ˈmadɛr/ (n)
dromedario
  (zoologia, zoologiczny) wielbłąd jednogarbny;

dron /drɔ̃n/ (n)
drone
  bezzałogowy aparat latający do zastosowań cywilnych lub militarnych

dront dodo (n)
dodo, dronte
  (ornitologia, ornitologiczny) Raphus cucullatus Linnaeus, wymarły gatunek dużego ptaka z rodziny gołębiowatych;

drozd /drɔst/ (n)
tordo
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki, owadożerny ptak śpiewający posiadający różnorodne upierzenie;

drozd rudobrzuchy (n)
tordo rufiventre
  (ornitologia, ornitologiczny) Turdus rufiventris Vieillot, gatunek niewielkiego owadożernego ptaka z rodziny drozdowatych, narodowy ptak Brazylii;

drożdże /ˈdrɔʒʤ̑ɛ/ (n)
lievito, fermento
  (mikologia, mikologiczny) Saccharomyces, rodzaj jednokomórkowych grzybów, które bez tlenu, na podłożu zawierającym cukier, wywołują fermentację alkoholową;
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa z drożdży (1.1) wykorzystywana m.in. w piekarnictwie, piwowarstwie i gorzelnictwie

drożeć (v)
crescere di prezzo, diventare più caro, rincarare
  stawać się droższym

druga strona medalu /ˈdruɡa ˈstrɔ̃na mɛˈdalu/ (idiom)
il rovescio di una medaglia
  inny (zwykle negatywny) aspekt danej sprawy, kwestii

druga wojna światowa /ˈdruɡa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
seconda guerra mondiale
  (historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1939-1945;

drugie danie (n)
pietanza, secondo, secondo piatto
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) w Polsce główne danie obiadowe, podawane po zupie

drugie śniadanie /ˈdruɟjɛ ɕɲaˈdãɲɛ/ (n)
seconda colazione
  lekki posiłek pomiędzy śniadaniem a obiadem, zwykle jedzony w przerwie od codziennych zajęć, poza domem;

drugorzędny (adj)
secondario
  mniej ważny, niższej kategorii

druk /druk/ (n)
stampa
  (drukarstwo, drukarski) proces drukowania
  (drukarstwo, drukarski) odbitka będąca efektem druku (1.1)
motivo
  wzór odbity na tkaninie

drukarka /druˈkarka/ (n)
stampante
  urządzenie służące do drukowania

drukarka atramentowa (n)
getto di inchiostro
  (informatyka, informatyczny) drukarka wykorzystująca do druku tusz (umieszczony w kartridżach);

drukarnia /druˈkarʲɲa/ (n)
tipografia
  zakład zajmujący się produkcją druków; miejsce, w którym się drukuje

drukarz /ˈdrukaʃ/ (n)
tipografo
  człowiek wyspecjalizowany w zawodzie drukarskim, pracownik drukarni;

drumla /ˈdrũmla/ (n)
marranzano, scacciapensieri m
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) metalowy instrument wydający dźwięki dzięki wzbudzaniu drgań umieszczonej w ustach sprężystej blaszki;

drut /drut/ (n)
ferro, ago
  (rękodzieło, rękodzielniczy) przyrząd do robótek ręcznych;
filo, filo metallico
  (technologia, technika, techniczny) długi, cienki i elastyczny element metalowy;

drut kolczasty /ˈdrut kɔlˈʧ̑astɨ/ (n)
filo spinato
  materiał na ogrodzenia i zasieki w formie skręconych stalowych drutów z wystającymi ostrymi cierniami;

drużyna /druˈʒɨ̃na/ (n)
squadra
  zorganizowana grupa stworzona do wypełniania określonego obowiązku, wykonywania określonego zadania

drwal /drval/ (n)
boscaiolo, tagliaboschi, taglialegna, spaccalegna
  człowiek pracujący w leśnictwie, który ścina drzewa;

drwalnia /ˈdrvalʲɲa/ (n)
legnaia
  (budownictwo) pomieszczenie do rąbania i przechowywania drewna (obecnie najczęściej na opał)

dryblas (n)
spilungone
  chłopiec lub mężczyzna nadmiernie wyrośnięty i niezgrabny

drybling /ˈdrɨblʲĩŋk/ (n)
dribbling
  (sport, sportowy) seria szybkich wymachów nogami nad piłką połączonych z nagłymi zwrotami ciała i zmianami kierunku poruszania się zawodnika w celu ominięcia zawodników przeciwnej drużyny i niestracenia przy tym piłki;

dryblować /drɨˈblɔvaʨ̑/ (v)
palleggiare
  (sport, sportowy) poruszać się w sposób mający na celu zmylenie i ominięcie przeciwnika

dryfować (v)
andare alla deriva, decadere
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) poddawać się działaniu fal, prądów lub wiatru, unosząc się na wodzie

drzazga /ˈḍʒazɡa/ (n)
scheggia
  niewielki, ostry odłamek jakiegoś materiału (drewna, metalu, szkła itp.)

drzemać /ˈḍʒɛ̃maʨ̑/ (v)
sonnecchiare, appisolare, fare un sonnellino
  lekko, czujnie spać

drzemka /ˈḍʒɛ̃mka/ (n)
pennichella, pisolino, sonnellino, riposino
  krótki sen, przespanie się

drzewica białolica (n)
dendrocigna facciabianca
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Dendrocygna viduata, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych, zamieszkujący rozległe obszary półkuli południowej

drzewo /ˈḍʒɛvɔ/ (n)
albero
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) wieloletnia roślina składająca się z pnia i korony;
  (informatyka, informatyczny) struktura danych reprezentująca drzewo (1.2);
  (matematyka, matematyczny) graf acykliczny i spójny, przypominający wyglądem odwrócone do góry nogami drzewo (1.1);

drzewo genealogiczne /ˈḍʒɛvɔ ˌɡɛ̃nɛalɔˈɟiʧ̑nɛ/ (n)
albero genealogico
  graf przedstawiający koligacje rodzinne;

drzeworyt (n)
xilografia, silografia
  (sztuka) technika graficzna druku wypukłego posługująca się drewnianymi płytkami do wykonywania odbitek;

drzeworytnik (n)
xilografo
  (sztuka) artysta zajmujący się drzeworytnictwem

drzewostan (n)
patrimonio forestale
  (leśnictwo) zespół drzew ze sobą sąsiadujących i oddziałujących na siebie;

drzwi /ḍʒvʲi/ (n)
porta, portiera
  ruchome zakrycie otworu w ścianie umożliwiającego przejście; sam taki otwór
portellone, porta
  zakrycie na podobieństwo drzwi (1.1) każdego otworu, przez który można wejść lub coś wkładać

drzwiczki /ˈḍʒvʲiʧ̑ʲci/ (n)
porticina, sportello
  (zdrobniale) od: drzwi

dręczyć /ˈdrɛ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
lacerare, ossessionare, straziare
  męczyć, nękać; sprawiać komuś dyskomfort, ból fizyczny lub psychiczny

drętwieć (v)
aggranchire, irrigidire
  tracić czucie; tracić zdolność poruszania

dualizm (n)
dualismo
  (filozofia, filozoficzny) nurt w filozofii uznający za postawę bytu dwie odrębne substancje
  dwoistość, istnienie obok siebie dwóch oddzielnych nurtów, zjawisk itd.

dubbingować /ˌdabʲĩŋˈɡɔvaʨ̑/ (v)
doppiare
  (telewizja, telewizyjny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) podkładać głos do filmu tłumaczonego z innego języka

dubeltówka /ˌdubɛlˈtufka/ (n)
doppietta
  (łowiectwo, łowiecki) popularna, gładkolufowa, śrutowa broń myśliwska o dwóch równoległych – w pionie lub poziomie – lufach;

dubliński /duˈblʲĩj̃sʲci/ (adj)
dublinese
  odnoszący się do miasta Dublin

dubn /dupn̥/ (n)
dubnio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Db i liczbie atomowej 105;

duch /dux/ (n)
anima
  dusza ludzka
fantasma
  niematerialna postać, często obdarzona nienaturalną siłą lub zdolnościami;
spirito
  umysł, myśli ludzkie

duchacz (n)
spiritano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik ze zgromadzenia założonego przez sługę Bożego Klaudiusza Poullart des Places;

duchowieństwo (n)
clero, chiericato
  (kościelny) ogół duchownych danego kościoła lub wspólnoty religijnej, stan duchowny;

duchowny /duˈxɔvnɨ/ (adj)
clericale, chiericale, ecclesiastico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z duchowieństwem

duchowny /duˈxɔvnɨ/ (n)
chierico, ecclesiastico, sacerdote, presbitero
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba sprawująca posługę duchową, religijną
chierico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w katolicyzmie: osoba po święceniach kapłańskich

duchowo /duˈxɔvɔ/ (adv)
spiritualmente
  w sposób duchowy, dotyczący duchowości

duchowość /duˈxɔvɔɕʨ̑/ (n)
spiritualità
  to, co duchowe, co odnosi się do życia wewnętrznego człowieka

duchowy /duˈxɔvɨ/ (adj)
spirituale
  odnoszący się do sfery ducha i duchowości

dudek /ˈdudɛk/ (n)
upupa
  (ornitologia, ornitologiczny) Upupa epops, średni ptak wędrowny o upierzeniu w kolorach pomarańczowym, czarnym i białym, z czubem na głowie;

dudziarz /ˈduʥ̑aʃ/ (n)
cornamusiere
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na dudach

dukat /ˈdukat/ (n)
ducato
  (historia, historyczny, historycznie) złota moneta używana w Europie od XIII do XIX w.;

dulcynea /ˌdulʦ̑ɨ̃ˈnɛa/ (n)
dulcinea
  (książkowy) (ironicznie) wybranka, ukochana, dama serca

dulka /ˈdulka/ (n)
forcola, scalmo
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) element łodzi wioślarskiej w postaci ruchomego pierścienia metalowego lub widełek, przymocowanych do burty łodzi, służący do utrzymywania wiosła w odpowiedniej pozycji;

duma /ˈdũma/ (n)
orgoglio
  poczucie osobistej godności
  zbyt wysokie mniemanie o sobie
  (przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś będący powodem czyjejś dumy (1.1)

dumnie (adv)
fieramente, orgogliosamente
  w sposób dumny

dumny /ˈdũmnɨ/ (adj)
fiero, orgoglioso
  pewny siebie, mający poczucie własnej godności
superbo
  wyniosły, pyszny, o wygórowanym mniemaniu

dumping (n)
dumping
  (ekonomia, ekonomiczny) sprzedaż towarów za granicą po cenach niższych niż te, za które sprzedaje się je w swoim kraju;

dunajski /dũˈnajsʲci/ (adj)
danubiano
  związany z rzeką Dunaj

duopol (n)
duopolio
  (ekonomia, ekonomiczny) występowanie na rynku tylko dwóch konkurujących na tym samym polu podmiotów gospodarczych;

dupa /ˈdupa/ (n)
culo, chiappe
  (wulgarnie, wulgaryzm) pośladki lub odbyt

dupek /ˈdupɛk/ (n)
stronzo, testa di cazzo, faccia di culo, merda
  (grubiański, grubiańsko) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba lekceważona i pogardzana z racji swej niezaradności, głupoty i naiwności

dupiasty (adj)
culone
  (wulgarnie, wulgaryzm) o wydatnych pośladkach

duplikacja (n)
duplicazione
  (genetyka) aberracja chromosomowa polegająca na podwojeniu fragmentu chromosomu;
  dwukrotne zwiększenie ilości czegoś

duplikat (n)
doppione
  drugi egzemplarz lub odpis jakiegoś dokumentu
copia
  kopia

dur powrotny (n)
febbre ricorrente
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna wywoływana przez krętki z rodzaju Borrelia, objawiająca się m.in. wysoką gorączką nawrotową;

dureń /ˈdurɛ̃ɲ/ (n)
scemo, coglione
  (potocznie, potoczny) człowiek mało inteligentny

durny /ˈdurnɨ/ (adj)
stupido, scemo, grullo
  mało inteligentny, głupi; naiwny, mało rozsądny

durszlak /ˈdurʃlak/ (n)
colapasta
  (gastronomia) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) dziurkowana miska do odcedzania

dusić /ˈduɕiʨ̑/ (v)
brasare
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gotować pod przykryciem, w niewielkiej ilości tłuszczu lub wody
asfissiare
  podrażniać drogi oddechowe
strangolare, strozzare, affogare
  tamować oddychanie, zaciskając gardło lub usta i nos

dusza /ˈduʃa/ (n)
anima
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w instrumentach smyczkowych patyczek łączący górną i dolną płytę pudła rezonansowego;
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, osoba
anima, spirito
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niematerialny byt opuszczający człowieka (w niektórych religiach także zwierzę) w chwili śmierci;

duszność (n)
dispnea, affanno
  (medycyna, medyczny) subiektywne poczucie ograniczenia oddechu;

duszpasterski (adj)
pastorale
  związany z duszpasterstwem

duszpasterstwo (n)
pastorale
  zorganizowana działalność Kościoła, polegająca na głoszeniu zasad wiary i celebrowaniu liturgii;

duszpasterz (n)
cappellano, curato, padre, parroco, prete
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny, któremu powierzono obowiązki względem grupy wiernych

duszpasterzowanie (n)
pastorale
  działalność duszpasterza, upowszechnianie zasad wiary i sprawowanie liturgii

duński /ˈdũj̃sʲci/ (adj)
danese
  odnoszący się do Danii lub Duńczyków

duński /ˈdũj̃sʲci/ (n)
danese
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Danii;

duża litera /ˈduʒa lʲiˈtɛra/ (n)
maiuscola
  (językoznawstwo, językoznawczy) litera pisana tak, jak na początku zdania albo nazwiska

dużo /ˈduʒɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
molto
  w wielkiej ilości

duży /ˈduʒɨ/ (adj)
grande
  mający znaczne, wielkie rozmiary
  mający wiele elementów
  mający znaczne nasycenie domyślnej cechy, wysoki

dwoinka /dvɔˈ<sup>j</sup>ĩnka/ (n)
diplococco
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) morfologiczna forma bakterii powstająca w wyniku połączenia dwóch komórek utworzonych po podziale amitotycznym;

dwoinka zapalenia płuc /dvɔˈ<sup>j</sup>ĩnka ˌzapaˈlɛ̃ɲa ˈpwuʦ̑/ (n)
pneumococco
  (medycyna, medyczny) bakteria będąca jedną z przyczyn zachorowań na zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i zapalenie płuc;

dwoić się i troić /ˈdvɔ<sup>j</sup>iʨ̑‿ɕɛ i‿ˈtrɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
farsi in quattro, mettercela tutta
  starać się sprawnie coś zrobić, kilka rzeczy jednocześnie, wkładać w to wiele wysiłku

dwojaki /dvɔˈjäci/ (numeral)
doppio
  taki, który ma dwa typy, dwie postaci, odmiany, formy

dworzec kolejowy (n)
stazione ferroviaria
  (kolejnictwo) miejsce przyjazdu, odjazdu i postoju pociągów wraz z budynkiem przystosowanym do obsługi pasażerów (kasami, poczekalnią, punktami gastronomicznymi itp.);

dwubarwny /dvuˈbarvnɨ/ (adj)
bicolore
  (książkowy) składający się z dwóch kolorów

dwucyfrowy /ˌdvuʦ̑ɨfˈrɔvɨ/ (adj)
di due cifra, di due cifre
  składający się z dwóch cyfr

dwudziestolatka /ˌdvuʥ̑ɛstɔˈlatka/ (n)
ventenne
  kobieta mająca dwadzieścia lat

dwudziestościan (n)
icosaedro
  (geometria) wielościan o dwudziestu ścianach

dwugłowy /dvuˈɡwɔvɨ/ (adj)
bicefalo, bicipite
  mający dwie głowy

dwukolorowy /ˌdvukɔlɔˈrɔvɨ/ (adj)
bicolore
  taki, który ma dwa kolory

dwukropek /dvuˈkrɔpɛk/ (n)
due punti
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny używany przed zapisem np. cytatu lub wyliczaniem pojęć

dwukółka /dvuˈkuwka/ (n)
cisio
  (przestarzałe, przestarzały) pojazd konny na dwóch kołach

dwulicowy /ˌdvulʲiˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
doppio
  postępujący według zasad podwójnej moralności

dwunastnica /ˌdvũnaˈstʲɲiʦ̑a/ (n)
duodeno
  (anatomia, anatomiczny) początkowy odcinek jelita cienkiego;

dwunastokąt (n)
dodecagono
  (geometria) wielokąt o dwunastu bokach

dwuoczny (adj)
binoculare
  pozwalający na obserwowanie dwojgiem oczu

dwupostaciowość (n)
dimorfismo sessuale
  (biologia, biologiczny) zróżnicowanie w morfologii samicy i samca tego samego gatunku;

dwupłat /ˈdvupwat/ (n)
biplano
  (lotnictwo, lotniczy) samolot o dwóch płatach nośnych;

dwupłatowy (adj)
biplano
  (lotnictwo, lotniczy) mający dwa płaty, złożony z dwóch płatów nośnych, z dwóch skrzydeł

dwurożny (adj)
bicorne, bicornuto
  mający dwa rogi

dwusieczna /dvuˈɕɛʧ̑na/ (n)
bisettrice
  (matematyka, matematyczny) linia prosta dzieląca kąt na połowy;

dwusilnikowy /ˌdvuɕilʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
bimotore
  (technologia, technika, techniczny) wyposażony w dwa silniki, posiadający dwa silniki

dwuspadowy /ˌdvuspaˈdɔvɨ/ (adj)
a due falde
  taki, który posiada dwie płaszczyzny spadku

dwutlenek (n)
biossido, diossido
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z jednego atomu danego pierwiastka połączonego z dwoma atomami tlenu

dwutlenek węgla /dvuˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla/ (n)
biossido di carbonio
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny, bezwonny i niepalny gaz, produkt spalania i oddychania, wykorzystywany przez rośliny w procesie fotosyntezy;

dwutomowy /ˌdvutɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
di due volume, in due volume
  składający się z dwóch tomów, zawarty w dwóch tomach, wydany w dwóch tomach

dwójkowy (adj)
binario
  związany z liczbą dwa, dotyczący liczby dwa

dwór /dvur/ (n)
maniero
  (architektura, architektoniczny) duży dom mieszkalny, siedziba dawnego ziemiaństwa
corte
  siedziba władcy

dybuk /ˈdɨbuk/ (n)
dybbuq
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (ezoteryka) w mistycyzmie i folklorze żydowskim dusza zmarłego, która zawładnęła ciałem żywej osoby; zły duch, który wstępuje w żywego człowieka i nadaje mu obcą osobowość;

dydaktyczny /ˌdɨdakˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
didattico
  związany z dydaktyką

dyftong /ˈdɨftɔ̃ŋk/ (n)
dittongo
  (językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk samogłoskowy o zmiennym przebiegu artykulacji, będący złożeniem samogłoski i półsamogłoski; przez użytkowników języka postrzegany jako złożenie dwóch samogłosek;

dygać /ˈdɨɡaʨ̑/ (v)
fare la riverenza, inchinare
  zwykle o dziewczynie kłaniać się, lekko uginając nogi

dygnitarz /dɨɟˈɲitaʃ/ (n)
dignitario
  ktoś piastujący wysoki urząd

dykta /ˈdɨkta/ (n)
compensato
  płyta sklejona z fornirów

dyktafon /dɨkˈtafɔ̃n/ (n)
dittafono
  (elektronika, elektroniczny) przenośny magnetofon lub urządzenie cyfrowe z wbudowanym mikrofonem, umożliwiające nagrywanie dźwięku;

dyktando (n)
dettato
  (edukacja, edukacyjny) ćwiczenie ortograficzne polegające na zapisywaniu dyktowanej treści

dyktator /dɨkˈtatɔr/ (n)
dittatore
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca kraju, który sprawuje władzę w sposób autorytarny, pozaprawny i zwykle brutalny

dyktatorski (adj)
dittatoriale
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z dyktatorem lub z dyktaturą

dyktatura (n)
dittatura
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma sprawowania absolutnej i nieograniczonej władzy przez jedną osobę lub grupę osób;

dyletancki /ˌdɨlɛˈtãnʦ̑ʲci/ (adj)
dilettante
  właściwy dyletantowi i dyletantyzmowi / dyletanctwu

dyliżans /dɨˈlʲiʒãw̃s/ (n)
diligenza
  czterokołowy, kryty pojazd konny przewozowy;

dym /dɨ̃m/ (n)
fumo
  produkty spalania zawieszone w powietrzu

dymorfizm (n)
dimorfismo
  (biologia, biologiczny) występowanie dwóch różnych form w obrębie jednego gatunku pod względem wyglądu itp.;

dymorfizm płciowy (n)
dimorfismo sessuale
  (biologia, biologiczny) zróżnicowanie w morfologii samicy i samca tego samego gatunku;

dynamicznie (adv)
dinamicamente
  w sposób dynamiczny

dynamiczność /ˌdɨ̃nãˈmʲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
dinamicità
  cecha tego, co dynamiczne

dynamika /dɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
dinamica
  (fizyka, fizyczny) dział mechaniki zajmujący się ruchem ciał materialnych pod działaniem sił;

dynamit /dɨ̃ˈnãmʲit/ (n)
dynamite, dinamite
  materiał wybuchowy otrzymywany z mieszanki nitrogliceryny i ziemi okrzemkowej;

dynastia /dɨ̃ˈnastʲja/ (n)
dinastia
  ród panujący sprawujący dziedziczną władzę w monarchii

dynastyczny (adj)
dinastico
  związany z dynastią, dotyczący dynastii

dynia /ˈdɨ̃ɲa/ (n)
zucca
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) duży, najczęściej żółty lub pomarańczowy owoc dyni (1.1)
  (botanika, botaniczny) Cucurbita, roślina z rodziny dyniowatych;

dyplom /ˈdɨplɔ̃m/ (n)
diploma, brevetto, patente
  dokument stwierdzający czyjś tytuł naukowy bądź zawodowy

dyplomacja (n)
diplomazia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sposób prowadzenia polityki międzynarodowej środkami pokojowymi
  (przenośnie, przenośnia) umiejętność osiągania celu w trudnych warunkach relacji, bez urażania innych
  (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) instytucje i personel zajmujący się pokojowymi stosunkami międzynarodowymi

dyplomata /ˌdɨplɔ̃ˈmata/ (n)
diplomatico
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalny przedstawiciel państwa wobec innego państwa
  (przenośnie, przenośnia) człowiek bardzo taktowny, kulturalny

dyplomatka /ˌdɨplɔ̃ˈmatka/ (n)
diplomatica
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wysoka urzędniczka zajmująca się sprawami zagranicznymi lub działająca za granicą
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) kobieta taktowna

dyplomatycznie (adv)
diplomaticamente
  w myśl zasad dyplomacji, zgodnie z dyplomacją

dyplomatyczny /ˌdɨplɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
diplomatico
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z dyplomacją lub dyplomatą
  (przenośnie, przenośnia) wyrażony z taktem, pomyślnie dla obu stron
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z dyplomatyką – nauką pomocniczą historii

dyrekcja (n)
amministrazione, direzione
  (administracja) grupa osób zarządzających instytucją z dyrektorem na czele
  (zarządzanie) sprawowanie obowiązków dyrektorskich
direzione
  (dawniej, dawny) kierunek
  siedziba dyrekcji (1.1)

dyrektor /dɨˈrɛktɔr/ (n)
direttore
  osoba zarządzająca jakąś instytucją

dyrektorka /ˌdɨrɛkˈtɔrka/ (n)
direttrice
  forma żeńska od: dyrektor

dyrektorski (adj)
direttoriale
  związany z dyrektorem, dotyczący dyrektora lub jego funkcji

dyscyplinarny (adj)
disciplinare
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) odnoszący się do wykroczeń przeciwko dyscyplinie

dysfagia (n)
disfagia
  (medycyna, medyczny) zaburzenie połykania;

dysforia /dɨsˈfɔrʲja/ (n)
disforia
  (psychologia, psychologiczny) zły nastrój występujący w zaburzeniach psychicznych, samopoczucie nacechowane drażliwością, skłonnością do agresji i czynów impulsywnych;

dysfunkcyjny (adj)
disfunzionale
  charakteryzujący się dysfunkcją, nieprzystosowany do pełnienia określonych funkcji lub pełniący je nieprawidłowo

dysharmonia (n)
disaccordo
  brak współbrzmienia dźwięków

dysk twardy /ˈdɨsk ˈtfardɨ/ (n)
hard disk
  (informatyka, informatyczny) urządzenie będące jednym z rodzajów magnetycznego nośnika umożliwiającego przechowywanie danych;

dyskalceata (n)
scalzo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (dawniej, dawny) członek odłamu franciszkanów zapoczątkowanego w Hiszpanii

dyskryminacja /ˌdɨskrɨ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
discriminazione
  ograniczanie przywilejów, praw, a nawet prześladowanie części społeczności, zwykle na tle rasowym, etnicznym, religijnym lub kulturowym

dyskryminować (v)
discriminare
  prześladować poszczególne osoby lub grupy lub ograniczać ich prawa ze względu na rasę, narodowość, wyznanie, płeć itp.

dyskusja /dɨsˈkusʲja/ (n)
discussione
  jeden ze sposobów wymiany poglądów praktykowany przez dwoje lub więcej osób zainteresowanych danym tematem lub zjawiskiem;

dyskutować /ˌdɨskuˈtɔvaʨ̑/ (v)
discutere, disputare, disquisire
  prowadzić dyskusję

dysleksja /dɨsˈlɛksʲja/ (n)
dislessia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (edukacja, edukacyjny) specyficzne trudności w nauce czytania i pisania;

dyslektyczny (adj)
dislessico
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) dotyczący dysleksji lub dyslektyka

dysmorfofobia (n)
dismorfofobia
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwe, lękowe przekonanie o własnej szpetocie;

dyspareunia (n)
dispareunia
  (medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) dysfunkcja seksualna polegająca na odczuwaniu bólu podczas stosunku płciowego;

dyspensa /dɨsˈpɛ̃w̃sa/ (n)
dispensa
  (kościelny) zwolnienie od przepisów prawa kościelnego;

dyspozycyjny /ˌdɨspɔzɨˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
disponibile
  taki, którym można swobodnie dysponować, rozporządzalny

dysproz /ˈdɨsprɔs/ (n)
disprosio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Dy i liczbie atomowej 66;

dystopia /dɨsˈtɔpʲja/ (n)
distopia
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (sztuka) utwór fabularny z dziedziny literatury fantastyczno-naukowej, przedstawiający czarną wizję przyszłości;
  wizja rzeczywistości przedstawiona w dystopii (1.1)

dystrofia (n)
distrofia
  (medycyna, medyczny) zaburzenia w odżywianiu tkanki, narządu lub całego organizmu prowadzące do zmian zwyrodnieniowych;

dystrybucyjny (adj)
distributore
  związany z dystrybucją, dotyczący dystrybucji; służący do dystrybucji

dystymia (n)
distimia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) typ depresji charakteryzujący się przewlekłym (trwającym minimum 2 lata lub dłużej) obniżeniem nastroju o przebiegu łagodniejszym niż w przypadku depresji endogennej;

dystyngowany /ˌdɨstɨ̃ŋɡɔˈvãnɨ/ (adj)
distinto
  taki, który charakteryzuje się wytwornością, elegancją

dysuria (n)
disuria
  (medycyna, medyczny) bolesne oddawanie moczu;

dysydencki (adj)
dissidente
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z dysydentem, dotyczący dysydenta

dysza /ˈdɨʃa/ (n)
ugello
  (technologia, technika, techniczny) część przewodu, w której zwiększa się energia kinetyczna płynu

dyszkant (n)
voce bianco
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wysoki głos chłopięcy;

dytyramb (n)
ditirambo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) oda albo pieśń pochwalna o charakterze patetycznym, wzniosłym, niekiedy tragicznym, wywodząca się ze starożytnej Grecji;

dywagować /ˌdɨvaˈɡɔvaʨ̑/ (v)
divagare, andare per rano, perdere un filo di un discorso
  rozwlekle odchodzić od tematu

dywan /ˈdɨvãn/ (n)
tappeto
  gruba, wzorzysta tkanina, przeznaczona do przykrycia podłogi;

dywersyfikacja /ˌdɨvɛrsɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
diversificazione
  różnicowanie asortymentu produkcji lub usług w celu zmniejszenia ryzyka w prowadzeniu działalności gospodarczej;

dywiz /ˈdɨvʲis/ (n)
lineetta
  (drukarstwo, drukarski) znak graficzny w postaci krótkiej poziomej kreski biegnącej na wysokości średniej linii pisma lub nieco poniżej tej linii; stosowany przy dzieleniu wyrazu między wierszami oraz przy łączeniu wyrazów wieloczłonowych;

dyzenteria (n)
dissenteria
  (medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna jelit, (zobacz) czerwonka

dyżur /ˈdɨʒur/ (n)
turno
  pełnienie obowiązków społecznych lub zawodowych w przedziale czasu, na określonych warunkach

dzbanek /ˈʣ̑bãnɛk/ (n)
boccale, brocchetta, brocchina, brocchino, cuccuma
  niewielki dzban

dziabka (n)
zappa
  (Poznań) motyka

dziadek /ˈʥ̑adɛk/ (n)
nonno
  ojciec matki
  (potocznie, potoczny) starszy pan, mężczyzna w podeszłym wieku
nonno, avolo
  ojciec ojca

dziadek do orzechów /ˈʥ̑adɛɡ ˌdɔ‿ːˈʒɛxuf/ (n)
schiaccianoci
  ręczne narzędzie kuchenne, służące do rozłupywania skorup orzechów;

dziadzio (n)
nonnino
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) dziadek

dzianet /ˈʥ̑ãnɛt/ (n)
ginnetto
  (jeździectwo, jeździecki) rasowy koń

dziać /ʥ̑äʨ̑/ (v)
succedere
  odbywać się, mieć miejsce, zdarzać się

działalność /ʥ̑aˈwalnɔɕʨ̑/ (n)
attività
  zorganizowany zespół działań, aktywności podjętych w określonym celu i mających jasno określony zakres

działalność gospodarcza (n)
affari
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyjaś zorganizowana działalność zarobkowa

działać /ˈʥ̑awaʨ̑/ (v)
operare, agire, essere attivo
  aktywnie uczestniczyć, pracować
funzionare
  być sprawnym, funkcjonować
essere efficiente
  wywoływać określony efekt (o leku)

działka /ˈʥ̑awka/ (n)
appezzamento
  wyznaczony obszar ziemi przeznaczony pod zabudowę lub uprawę

dziczeć /ˈʥ̑iʧ̑ɛʨ̑/ (v)
rinselvatichire
  o człowieku: stawać się dzikim, tracić cechy kogoś cywilizowanego
  o roślinach i zwierzętach: stawać się dzikim, wracać do naturalnego stanu

dzidziuś /ˈʥ̑iʥ̑üɕ/ (n)
bimbetto, bimbino
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) małe dziecko

dziecinny /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩnːɨ/ (adj)
infantile
  przeznaczony dla dziecka; (zobacz) dziecięcy
infantile, puerile
  zachowujący się jak dziecko

dzieciobójstwo /ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ɔˈbujstfɔ/ (n)
infanticidio
  (książkowy) zabójstwo dziecka, najczęściej własnego;

dziecięcy /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ɛ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
infantile
  przeznaczony dla dziecka, należący do dziecka, właściwy dziecku

dzieciństwo /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩj̃stfɔ/ (n)
infanzia
  okres rozwoju w życiu człowieka poprzedzający dojrzewanie i okres młodzieńczy;

dziecko /ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ/ (n)
bambino, bambina
  istota ludzka w okresie wzrostu i dojrzewania, umownie do 18 roku życia;
bambino, figlio, bambina
  potomek niezależnie od wieku: syn lub córka w odniesieniu do swoich rodziców biologicznych lub przybranych;

dziedziczenie /ˌʥ̑ɛ̇ʥ̑iˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
eredità
  (rzeczownik odczasownikowy) od dziedziczyć

dziekan (n)
decano
  (dawniej, dawny) (kościelny) stopień duchowieństwa Wojska Polskiego
  (dyplomacja) najstarszy rangą i stażem przedstawiciel korpusu dyplomatycznego
  (edukacja, edukacyjny) kierownik wydziału uczelni;
  (kościelny) prezbiter kierujący dekanatem, wikariusz rejonowy;
  (kościelny) przewodniczący kolegium kardynałów;

dzielić /ˈʥ̑ɛlʲiʨ̑/ (v)
dividere, distribuire, separare, scorporare
  dokonywać podziału, wyróżniać części jednej całości
condividere
  mieć z czymś / kimś coś wspólnego
dividersi
  być rozkładalnym na określone części

dzielić skórę na niedźwiedziu /ˈʥ̑ɛlʲiʨ̑ ˈskurɛ ˌna‿ɲɛ̇ˈʥ̑vʲjɛ̇ʥ̑u/ (v)
vendere la pelle dell'orso prima d'averlo ucciso
  przedwcześnie cieszyć się z osiągnięcia planowanych korzyści

dzielić włos na czworo /ˈʥ̑ɛlʲiʥ̑ ˈvwɔs na‿ˈʧ̑fɔrɔ/ (v)
spaccare il capello in quattro
  przesadnie coś analizować, być zbyt drobiazgowym w analizowaniu czegoś

dzielna (n)
dividendo
  (matematyka, matematyczny) liczba dzielona; pierwsza z dwóch liczb na których wykonywa się nieprzemienne działanie dzielenia, w zapisie ułamkowym odpowiada jej licznik

dzielnica /ʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
regione
  region, prowincja historyczna, geograficzna, etnograficzna, itp.
quartiere, rione
  wydzielona, zwyczajowo lub administracyjnie, część dużego miasta;

dzielnica czerwonych latarni (n)
quartiere a luci rosse
  dzielnica, w której świadczone są usługi erotyczne;

dziennik okrętowy (n)
diario di bordo
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) podstawowy dokument załogi statku odtwarzający przebieg rejsu;

dziennik pokładowy (n)
diario di bordo
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (lotnictwo, lotniczy) podstawowy dokument załogi statku odtwarzający przebieg lotu;

dziennikarka /ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarka/ (n)
giornalista
  kobieta zajmująca się dziennikarstwem

dziennikarski (adj)
giornalistico
  związany z dziennikarstwem, dotyczący dziennikarstwa

dziennikarstwo /ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarstfɔ/ (n)
giornalismo
  zajęcie dziennikarzy i dziennikarek

dziennikarz /ʥ̑ɛ̇̃ɲˈːikaʃ/ (n)
giornalista
  osoba przygotowująca informacje do prasy, radia, telewizji, Internetu, itp.;

dzierżawa (n)
affitto, fitto, pigione
  (potocznie, potoczny) czynsz opłacany przez dzierżawcę
affitto, appalto
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) użytkowanie czyjejś rzeczy lub prawa majątkowego przez określony czas w zamian za ustaloną umową opłatę

dzierżawca (n)
affittuario, appaltatore, fittavolo
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba użytkująca mienie lub prawo majątkowe oddane w dzierżawę w zamian za czynsz

dzierżawczy (adj)
possessivo
  (językoznawstwo, językoznawczy) oznaczający relację przynależności lub posiadania

dzierżawić (v)
affittare, prendere in affitto
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) brać lub mieć w dzierżawie
dare in affitto
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) oddawać w dzierżawę

dzierżawne (n)
canone d' affitto, fitto
  opłata należna za dzierżawiony grunt

dzierżawny (adj)
d' affitto
  związany z dzierżawą, dotyczący dzierżawy

dzierżyć /ˈʥ̑ɛrʒɨʨ̑/ (v)
tenere
  (przestarzałe, przestarzały) albo (książkowy) trzymać

dziesiąta muza /ʥ̑ɛ̇ˈɕɔ̃nta ˈmuza/ (n)
decima arte
  (przenośnie, przenośnia) sztuka filmowa, kinematografia

dziesiątek (n)
diecina
  dziesięć sztuk

dziesiątkować /ˌʥ̑ɛ̇ɕɔ̃ntˈkɔvaʨ̑/ (v)
decimare
  (książkowy) (historia, historyczny, historycznie) bić, zabijać, rozstrzeliwać, karać co dziesiątą osobę
  (książkowy) niszczyć, tępić, uśmiercać masowo

dziesiątkowy (adj)
decimale
  związany z liczbą dziesięć, dotyczący liczby dziesięć

dziesięcina (n)
decima
  (historia, historyczny, historycznie) obecnie (rzadki, rzadko używany) podatek na rzecz instytucji kościelnych, wynoszący dziesiątą część dochodów;

dziesięciobój (n)
decathlon
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa w której współzawodniczy się w dziesięciu różnych konkurencjach, a zwycięża ten kto łącznie zdobędzie najwięcej punktów;

dziesięciocentówka /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʦ̑ɛ̃nˈtufka/ (n)
decino
  (numizmatyka, numizmatyczny) moneta o nominale dziesięciu centów

dziesięciodniowy /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈdʲɲɔvɨ/ (adj)
di dieci giorno
  będący w wieku dziesięciu dni
  trwający dziesięć dni

dziesięciogodzinny /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔɡɔˈʥ̑ĩnːɨ/ (adj)
di dieci ora
  będący w wieku dziesięciu godzin
  trwający dziesięć godzin

dziesięciogroszowy /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔɡrɔˈʃɔvɨ/ (adj)
da dieci grosz
  mający wartość dziesięciu groszy, kosztujący dziesięć groszy

dziesięciogroszówka /ʥ̑ɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔɡrɔˈʃufka/ (n)
moneta da dieci grosz
  moneta, której wartość wynosi dziesięć groszy

dziesięciokrotnie /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
dieci volta
  dziesięć razy

dziesięciokąt (n)
decagono
  (geometria) wielokąt o dziesięciu bokach (kątach wewnętrznych)

dziesięciolatek /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
decenne
  dziecko w wieku dziesięciu lat

dziesięciolatka /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka/ (n)
decenne
  dziewczynka mająca dziesięć lat

dziesięciolecie /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
decennale
  dziesiąta rocznica (w latach)
decennio
  okres dziesięciu lat

dziesięcioletni /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
decenne, di dieci anno
  mający dziesięć lat
decennale, decenne, di dieci anno
  trwający dziesięć lat

dziesięcioro przykazań (n)
dieci comandamenti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kodeks praw moralno-religijnych przekazany Żydom przez Mojżesza na Synaju

dziesięciościan (n)
decaedro
  (geometria) wielościan o dziesieciu ścianach

dziesiętny /ʥ̑ɛ̇ˈɕɛ̃ntnɨ/ (adj)
decimale
  mający za podstawę swego układu lub konstrukcji liczbę 10

dziewanna /ʥ̑ɛˈvãnːa/ (n)
verbasco
  (botanika, botaniczny) Verbascum L., roślina z rodziny trędownikowatych, uprawiana dla okazałych kwiatostanów;

dziewczyna /ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
ragazza
  młoda, niezamężna kobieta

dziewica /ʥ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
vergine
  osoba płci żeńskiej, która nie straciła dziewictwa; kobieta przed pierwszym stosunkiem seksualnym

dziewictwo (n)
verginità
  (fizjologia, fizjologiczny) stan kobiety do chwili pierwszego stosunku płciowego; bycie dziewicą

dziewięciokąt (n)
ennagono
  (geometria) wielokąt o dziewięciu bokach

dzieło sztuki /ˈʥ̑ɛwɔ ˈʃtuci/ (n)
opera d'arte
  (sztuka) wytwór działalności artystycznej mający specjalną wartość artystyczną

dzień /ʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
giorno, giornata
  okres od świtu do zmierzchu
giornata, 24 ore, giorno
  okres pomiędzy dwiema kolejnymi północami; doba

dzień dobry /ˈʥ̑ɛɲ ˈdɔbrɨ/ (interjection)
buongiorno, buondì
  zwrot używany, kiedy chcemy życzyć dobrego dnia; uprzejme powitanie stosowane do zmierzchu

dzień po dniu (adv)
giorno per giorno
  stale, regularnie

dzień skupienia (n)
giornata di ritiro
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przeżywany indywidualnie lub zbiorowo dzień poświęcony modlitwie, lekturze tekstów religijnych lub słuchaniu konferencji ascetycznych;

dzik /ʥ̑ik/ (n)
cinghiale
  (zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka z rzędu parzystokopytnych;

dzikość (n)
ferinità, scapestrataggine, selvatichezza, selvaticità, sfrenatezza
  cecha tego, co jest dzikie, nieokiełznane, nieoswojone

dziobak /ˈʥ̑ɔbak/ (n)
ornitorinco, platipo
  (zoologia, zoologiczny) Ornithorhynchidae, stekowiec z rodziny dziobakowatych;

dzisiaj /ˈʥ̑iɕäj/ (adv)
oggi
  cały dzień, który jest w tej chwili, dziś
oggi, ora
  w obecnym czasie, w bieżącym okresie

dzisiejszy /ʥ̑iˈɕɛ̇jʃɨ/ (adj)
di oggi, odierno
  ogólnie: aktualny, mający miejsce w obecnych czasach
  taki, który wydarzył się dziś

dziupla /ˈʥ̑upla/ (n)
albero cavo
  otwór, pusta komora wewnątrz pnia lub gałęzi drzewa;

dziura /ˈʥ̑ura/ (n)
buco
  (potocznie, potoczny) ubytek w zębie
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) dziura elektronowa
paesotto, paesuccio
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) miejscowość biedna, położona z dala od cywilizacji
buco, foro
  otwór powstały wskutek uszkodzenia

dziura ozonowa /ˈʥ̑ura ˌɔzɔ̃ˈnɔva/ (n)
buco nell'ozono
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko spadku stężenia ozonu w stratosferze Ziemi;

dziurka /ˈʥ̑urka/ (n)
toppa
  otwór w zamku lub kłódce do którego wkładany jest klucz

dziurkacz biurowy /ˈʥ̑urkaʤ̑ bʲjuˈrɔvɨ/ (n)
perforatrice
  (biurowość, biurowy) przyrząd do robienia dziurek na brzegach kartek, które mają być przechowywane w skoroszytach lub segregatorach;

dziurkować (v)
bucherellare
  robić w czymś dziurki, niewielkie otwory

dziwaczność (n)
bislaccheria
  cecha tego, co dziwaczne, osobliwe

dziwaczny /ʥ̑iˈvaʧ̑nɨ/ (adj)
bislacco, bizzarro, strano
  cechujący się osobliwością, śmiesznością, nietypowością

dziwić (v)
meravigliare, stupire, fare meraviglia
  powodować odczucie zdumienia
stupirsi
  odczuwać lub okazywać brak rozumienia czegoś lub zdumienie

dziwny /ˈʥ̑ivnɨ/ (adj)
strano
  charakteryzujący się czymś niezrozumiałym

dziób /ʥ̑up/ (n)
becco
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) twarz lub usta
becco, rostro
  (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie głowy u ptaków oraz niektórych innych zwierząt służące najczęściej do chwytania pokarmów;

dziąsło /ˈʥ̑ɔ̃w̃swɔ/ (n)
gengiva
  (anatomia, anatomiczny) zgrubiała tkanka osłaniająca zęby;

dziąsłowy (adj)
alveolare
  (językoznawstwo, językoznawczy) taki, którego głównym miejscem artykulacji są dziąsła

dzięcioł /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw/ (n)
picchio
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny dzięciołów, Picinae

dzięcioł czarny /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈʧ̑arnɨ/ (n)
picchio nero
  (ornitologia, ornitologiczny) Dryocopus martius Linnaeus, największy gatunek dzięcioła, występujący w Polsce;

dziękczynienie (n)
ringraziamento
  uroczyste podziękowanie, hołd wdzięczności

dziękczynny (adj)
di ringraziamento
  wyrażający wdzięczność

dzięki /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci/ (interjection)
grazie
  (potocznie, potoczny) dziękuję, dziękujemy

dzięki /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci/ (n)
grazie
  (podniośle) podziękowania

dzięki /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci/ (preposition)
grazie a, per merito di
  …służący do powiedzenia, że dana czynność odbywa się z niezbędną pomocą osoby, rzeczy itp., opisanych przez wyrażenie za przyimkiem

dziękować /ʥ̑ɛ̃ŋˈkɔvaʨ̑/ (v)
ringraziare
  (dosłownie) składać podziękowanie

dziękuję /ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ/ (interjection)
grazie
  zwrot grzecznościowy wyrażający wdzięczność

dzwon /ʣ̑vɔ̃n/ (n)
campana
  duży metalowy przedmiot, który uderzany wydaje dźwięk;

dzwonki mszalne (n)
campanelle da messa
  idiofon używany podczas liturgii rzymskokatolickiej;

dzwonkowaty (adj)
campaniforme
  (botanika, botaniczny) przypominający dzwonek, w kształcie dzwonka

dzwonnica /ˌʣ̑vɔ̃nˈɲiʦ̑a/ (n)
campanile
  (architektura, architektoniczny) część budynku (najczęściej wieża) lub osobna budowla, konstrukcja przeznaczone do zawieszania dzwonów;

dzwonnik /ˈʣ̑vɔ̃ɲːik/ (n)
campanaro
  człowiek mający za zadanie dzwonienie dzwonem kościelnym w dzwonnicy;

dzwony /ˈʣ̑vɔ̃nɨ/ (n)
pantaloni a campana, pantaloni a zampa di elefante
  (potocznie, potoczny) spodnie rozszerzone poniżej kolan

dzwony rurowe /ˈʣ̑vɔ̃nɨ ruˈrɔvɛ/ (n)
campane tubolari
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kilka metalowych rur zawieszonych na wspólnej ramie wydających dźwięk po uderzeniu młotkiem;

dąb /dɔ̃mp/ (n)
quercia
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodzaju dębów (1.1)
quercia, farnia
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus L., rodzaj roślin drzewiastych lub krzewiastych z rodziny bukowatych;

dąb ostrolistny (n)
leccio, elce, elcio
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus ilex L., gatunek drzewa z rodziny bukowatych, pochodzący z obszaru śródziemnomorskiego;

dąbrowa (n)
querceto, querceta
  (leśnictwo) las lub zagajnik porośnięty przeważnie dębem

dążyć /ˈdɔ̃w̃ʒɨʨ̑/ (v)
aspirare, tendere
  działać w kierunku realizacji danego celu

dębik ośmiopłatkowy (n)
camedrio alpino
  (botanika, botaniczny) Dryas octopetala L., mała, płożąca się bylina występująca w Polsce niemal wyłącznie w Tatrach;

dętka /ˈdɛ̃ntka/ (n)
camera d'aria
  (motoryzacja) gumowy torus wypełniony powietrzem, znajdujący się wewnątrz opony;

dęty (adj)
a fiato
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) o instrumencie: taki w którym źródłem dźwięku jest drgający wewnątrz słup powietrza

dławić (v)
soffocare, strozzare
  dusić kogoś
vessare
  prześladować coś, gnębić

dłoń /dwɔ̃ɲ/ (n)
palma, mano
  (anatomia, anatomiczny) powierzchnia ręki pozbawiona owłosienia i mająca linie papilarne;

dług /dwuk/ (n)
debito, dovere
  (przenośnie, przenośnia) zobowiązanie moralne
debito
  to, co zostało do oddania lub zapłacenia po wzięciu pożyczki lub na podstawie innej umowy;

długi /ˈdwuɟi/ (adj)
lungo
  mający znaczny wymiar podłużny (długość)
  trwający znaczny czas
  (potocznie, potoczny) używany przy określaniu długości lub czasu, jw.
  (żartobliwie) o człowieku: wysoki

długo /ˈdwuɡɔ/ (adv)
lungo
  na znaczną długość
  przez, na znaczny czas

długopis /dwuˈɡɔpʲis/ (n)
penna a sfera, biro
  narzędzie do pisania, w którym pisze się wymiennymi wkładami z atramentem lub żelem

długopłetwiec oceaniczny (n)
megattera
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Megaptera novaeangliae Borowski, gatunek morskiego ssaka z rodziny płetwalowatych;

długoszpar (n)
squalo elefante, cetorino
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Cetorhinus maximus Gunnerus, ryba morska o masywnym, wrzecionowatym ciele z podrodziny długoszparowatych;

długouchy (adj)
orecchiuto
  mający długie uszy

długowieczność (n)
longevità
  długie trwanie
  długie życie;

długowieczny (adj)
longevo
  długo żyjący lub mający długo żyć, długo trwający

długowłosy /ˌdwuɡɔˈvwɔsɨ/ (adj)
zazzerone
  (książkowy) mający długie włosy

długość /ˈdwuɡɔɕʨ̑/ (n)
lunghezza
  (fizyka, fizyczny) miara odległości między dwoma punktami liczona w linii prostej albo po krzywej;

długość fali /ˈdwuɡɔɕʨ̑ ˈfalʲi/ (n)
lunghezza d'onda
  (fizyka, fizyczny) odległość między dwoma kolejnymi punktami będącymi w tej samej fazie drgań;

dłuto /ˈdwutɔ/ (n)
scalpello, cesello
  (technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie, złożone z uchwytu i ostrza, używane m.in. do ręcznej obróbki rzeźbiarskiej, wykonywania otworów, zagłębień, rzeźbienia, przecinania i wygładzania;

dłutownica /ˌdwutɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
stozzatrice
  (maszynoznawstwo) strugarka pionowa, służąca do obróbki kół zębatych i otworów wielokątnych, rowków wpustowych (i tym podobne, i temu podobne);

dźwig /ʥ̑vʲik/ (n)
ascensore
  maszyna służąca do przenoszenia ładunku w pionie lub w poziomie

dźwięczeć (v)
tintinnare
  wydawać dźwięk

dźwięczny (adj)
sonoro
  o mocnym, harmonijnym, czystym brzmieniu

dźwięk /ʥ̑vʲjɛ̃ŋk/ (n)
suono, rumore
  fala akustyczna odbierana przez słuch człowieka;

dźwiękowy /ʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
sonoro
  dotyczący dźwięku

dżdżownica /ʤ̑ːɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
lombrico
  (zoologia, zoologiczny) walcowaty, zbudowany z pierścieni bezkręgowiec;

dżem /ʤ̑ɛ̃m/ (n)
marmellata
  (spożywczy) słodka, lepka substancja do smarowania chleba lub dodawana do naleśników, wytwarzana przez gotowanie owoców z cukrem;

dżentelmen /ʤ̑ɛ̃nˈtɛlmɛ̃n/ (n)
galantuomo
  mężczyzna nienaganny pod względem form towarzyskich, taktowny, honorowy, godny zaufania, kulturalny, dobrze wychowany, uprzejmy, postępujący szlachetnie,

dżibucki /ʤ̑ʲiˈbuʦ̑ʲci/ (adj)
gibutiano
  odnoszący się do miasta Dżibuti
  odnoszący się do państwa Dżibuti

dżibutyjski /ˌʤ̑ʲibuˈtɨjsʲci/ (adj)
gibutiano
  odnoszący się do miasta Dżibuti
  odnoszący się do państwa Dżibuti

dżins /ʤ̑ʲĩw̃s/ (n)
denim, tessuto di jeans
  (włókiennictwo) (krawiectwo) mocna, bawełniana tkanina o skośnym splocie, klasycznie barwiona błękitem indygo, stosowana głównie do produkcji odzieży oraz toreb;

dżinsy /ˈʤ̑ʲĩw̃sɨ/ (n)
jeans, blue-jeans
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) spodnie z dżinsu;

dżokej /ˈʤ̑ɔkɛj/ (n)
fantino
  (jeździectwo, jeździecki) jeździec zawodowo startujący w wyścigach konnych

dżuma /ˈʤ̑ũma/ (n)
peste
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) choroba zakaźna, o ostrym przebiegu, wywoływana przez pałeczkę Yersinia pestis;

dżungla /ˈʤ̑ũŋɡla/ (n)
giungla
  wilgotny las tropikalny;

e-book (n)
e-book
  (informatyka, informatyczny) książka elektroniczna, utwór literacki w wersji elektronicznej;

e-książka (n)
e-book, libro elettronico, eBook, ebook
  (informatyka, informatyczny) książka elektroniczna, utwór literacki w wersji elektronicznej;

e-mail /ˈĩmɛjl/ (n)
e-mail
  (informatyka, informatyczny) adres, na który wysyła się wiadomości w e-mailu (1.1)
  (informatyka, informatyczny) usługa wysyłania elektronicznych wiadomości;
  (informatyka, informatyczny) wiadomość wysłana za pośrednictwem e-maila (1.1)

ebenista /ˌɛbɛ̃ˈɲista/ (n)
ebanista
  stolarz-artysta, wytwórca mebli artystycznych;

ebola (n)
ebola
  (biologia, biologiczny) takson wirusów występujących w Afryce;

ebonit (n)
ebanite
  tworzywo sztuczne otrzymywane w wyniku wulkanizacji kauczuku z dużą ilością siarki, zwykle barwy czarnej lub ciemnobrązowej, posiada dobre właściwości izolacyjne;

ebuliometryczny (adj)
ebulliometrico
  (fizyka, fizyczny) związany z ebuliometrem lub ebuliometrią, dotyczący ebuliometru lub ebuliometrii

echo /ˈɛxɔ/ (n)
eco
  (akustyka, akustyczny) powtórzenie dźwięku słyszalne wskutek odbicia się go od oddalonej powierzchni;

echokardiografia /ˌɛxɔkardʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
ecocardiografia
  (medycyna, medyczny) metoda badania serca przy zastosowaniu ultradźwięków;

echolalia /ˌɛxɔˈlalʲja/ (n)
ecolalia
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne polegające na powtarzaniu słów wypowiedzianych lub usłyszanych;

echolokacja (n)
ecolocalizzazione, ecolocazione
  (zoologia, zoologiczny) metoda stosowana przez niektóre zwierzęta polegająca na określaniu położenia przeszkód lub poszukiwanych obiektów w otoczeniu z użyciem zjawiska echa akustycznego;

editio princeps (n)
edizione principe
  premierowe wydanie dzieła

edometr /ɛˈdɔ̃mɛtr̥/ (n)
edometro
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru ściśliwości i sprężystości gruntu;

edredon /ɛˈdrɛdɔ̃n/ (n)
edredone, edredone comune
  (ornitologia, ornitologiczny) Somateria mollissima, duży, zamieszkujący skaliste wybrzeża, morski ptak o szczególnie miękkim puchu;
piuma di edredone
  puch edredona (1.1)

edukacja /ˌɛduˈkaʦ̑ʲja/ (n)
educazione
  nauczanie kogoś
  proces uczenia się

edukacyjny /ˌɛdukaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
educativo
  (książkowy) dotyczący edukacji, służący uczeniu

edycja (n)
edizione
  wydanie, publikacja

edyl /ˈɛdɨl/ (n)
edile
  (historia, historyczny, historycznie) urzędnik w starożytnym Rzymie sprawujący nadzór nad porządkiem i bezpieczeństwem w mieście, nad pracami publicznymi i budowlanymi, zaopatrzeniem w żywność oraz organizacją igrzysk;

edytor tekstu /ɛˈdɨtɔr ˈtɛkstu/ (n)
editor di testo
  (informatyka, informatyczny) program służący do obróbki (edycji) tekstu

edytować /ˌɛdɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
editare
  (informatyka, informatyczny) pisać, modyfikować tekst lub grafikę, zwykle przy pomocy komputera

efekt /ˈɛfɛkt/ (n)
effetto, risultato
  osiągnięcie, wynik
effetto, impressione
  wrażenie

efekt cieplarniany /ˈɛfɛktʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ/ (n)
effetto serra
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższania temperatury Ziemi powodowane przez gazy cieplarniane;

efektowny /ˌɛfɛkˈtɔvnɨ/ (adj)
appariscente, chic, elegante, impressionante
  sprawiający zadziwiająco dobre wrażenie

efektywny /ˌɛfɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
effettivo, reale
  istotny, rzeczywisty
efficace
  skuteczny, wydajny

efemeryczność (n)
effimerità
  cecha tego, co jest efemerycze, krótkotrwałe

efemeryczny /ˌɛfɛ̃mɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
effimero
  taki, który szybko przemija

efeski (adj)
efesino
  związany z Efezem, dotyczący Efezu

efezjanin (n)
efesino
  mieszkaniec Efezu

efod (n)
efod
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rodzaj dalmatyki noszonej przez arcykapłanów w starożytnym Izraelu;

egalitarny /ˌɛɡalʲiˈtarnɨ/ (adj)
egualitario
  (filozofia, filozoficzny) zgodny z zasadami egalitaryzmu; dążący do równości, równouprawnienia

egalitaryzm (n)
egualitarismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) koncepcja głosząca, iż zasada równości obywateli powinna być podstawą sprawiedliwego ustroju społecznego;

egida /ɛˈɟida/ (n)
egida
  (mitologia grecka) tarcza Zeusa wykuta przez Hefajstosa;
  (przenośnie, przenośnia) opieka, patronat

egipski /ɛˈɟipsʲci/ (adj)
egiziano, egizio
  odnoszący się do Egiptu, dotyczący Egiptu, pochodzący z Egiptu

egipskie ciemności /ɛˈɟipsʲcɛ ʨ̑ɛ̃mˈnɔɕʨ̑i/ (n)
buio pesto
  (przenośnie, przenośnia) bardzo ciemno, nieprzenikniona ciemność

egiptolog /ˌɛɟipˈtɔlɔk/ (n)
egittologo
  specjalista w dziedzinie egiptologii

egiptologia /ˌɛɟiptɔˈlɔɟja/ (n)
egittologia
  (archeologia, archeologiczny) nauka badająca historię i kulturę starożytnego Egiptu;

egiryn (n)
egirina
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów łańcuchowych, zaliczany do grupy piroksenów, wzór chemiczny NaFe3+(Si2O6);

egocentrycznie /ˌɛɡɔʦ̑ɛ̃nˈtrɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
egocentricamente
  w sposób egocentryczny

egocentryczny /ˌɛɡɔʦ̑ɛ̃nˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
egocentrico
  związany z egocentryzmem, świadczący o traktowaniu siebie jako najważniejszy/centralny punkt świata

egocentryk /ˌɛɡɔˈʦ̑ɛ̃ntrɨk/ (n)
egocentrico
  osoba nie biorąca pod uwagę czyichś opinii, uważająca, że „świat kręci się wokół niej”

egocentryzm (n)
egocentrismo
  (pejoratywnie, pejoratywny) przecenianie swojego znaczenia w świecie, postrzeganie siebie jako ośrodka wszystkiego, odbieranie wszystkich wydarzeń w stosunku do własnej osoby
  (psychologia, psychologiczny) tok rozumowania, który polega na centralnym umiejscowieniu własnej osoby w świecie;

egoista /ˌɛɡɔˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
egoista
  osoba kierująca się własnym interesem bez zwracania uwagi na potrzeby innych

egoistka /ˌɛɡɔˈ<sup>j</sup>istka/ (n)
egoista
  kobieta kierująca się własnym interesem bez zwracania uwagi na potrzeby innych

egoistycznie /ˌɛɡɔ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
egoisticamente
  w sposób egoistyczny

egoistyczny /ˌɛɡɔ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
egoistico
  charakterystyczny dla egoisty i egoizmu

egoizm /ɛˈɡɔ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
egoismo
  (filozofia, filozoficzny) (psychologia, psychologiczny) postawa życiowa cechująca się przedkładaniem własnego dobra lub korzyści ponad wszystko inne;

egotyzm /ɛˈɡɔtɨsm̥/ (n)
egotismo
  (psychologia, psychologiczny) przesadne kierowanie własnej i cudzej uwagi na siebie, zajmowanie się tylko swoją osobą;

egzaltacja /ˌɛɡzalˈtaʦ̑ʲja/ (n)
esaltazione
  przesadne demonstrowanie uczuć, niewspółmierne do ich siły, nieadekwatne do poziomu emocjonalnego sytuacji, oraz nadmierne lub pełne zaangażowania i zachwytu wyrażanie myśli

egzamin /ɛɡˈzãmʲĩn/ (n)
esame
  (edukacja, edukacyjny) procedura sprawdzania wiedzy teoretycznej lub praktycznej

egzamin wstępny /ɛɡˈzãmʲĩn ˈfstɛ̃mpnɨ/ (n)
esame d'ammissione
  (edukacja, edukacyjny) egzamin organizowany przez instytucję edukacyjną, którego wyniki decydują o przyjęciu na kolejny etap kształcenia

egzaminacyjny (adj)
esaminatore
  związany z egzaminem, dotyczący egzaminu

egzaminować /ˌɛɡzãmʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
esaminare
  przeprowadzać egzamin, poddawać coś lub kogoś egzaminowi
  (przenośnie, przenośnia) badać, obserwować, wypytywać

egzarcha (n)
esarca, esarco
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł naczelnika prowincji egzarchatu;
  biskup zarządzający egzarchatem
  namiestnik patriarchy

egzarchat (n)
esarcato
  (historia, historyczny, historycznie) jednostka podziału administracyjnego w cesarstwie bizantyńskim znajdująca się pod zarządem egzarchy
  (historia, historyczny, historycznie) urząd namiestnika w cesarstwie bizantyńskim
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obszar położony poza głównym terenem działania danego Kościoła poddany władzy kanonicznej przedstawiciela patriarchy;

egzegeta (n)
esegeta
  (teologia, teologiczny) biblista badający teksty biblijne

egzegetyczny (adj)
esegetico
  związany z egzegezą

egzegeza (n)
esegesi
  (językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) badanie, wyjaśnianie i komentowanie tekstów;

egzemplarz /ɛɡˈzɛ̃mplaʃ/ (n)
esemplare, copia
  jeden przedmiot z grupy jednorodnych przedmiotów

egzerga (n)
esergo
  (numizmatyka, numizmatyczny) oddzielona od ryciny przestrzeń u dołu medalu lub monety, na której zwykle zawarta jest dewiza lub data wybicia;

egzorcysta (n)
esorcista
  (kościelny) osoba uprawniona do odprawienia egzorcyzmu;

egzorcyzm (n)
esorcismo
  (kościelny) obrzęd liturgiczny, który ma usuwać wpływ szatana na osoby, miejsca lub rzeczy;
  (kościelny) modlitwa, która ma usuwać wpływ szatana

egzorcyzmowany (adj)
esorcizzato
  taki, nad którym odprawiono egzorcyzmy

egzorcyzmować (v)
esorcizzare
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odprawiać egzorcyzmy

egzotyczny /ˌɛɡzɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
esotico
  typowy dla dalekich krajów o odmiennej kulturze i klimacie

egzystencja /ˌɛɡzɨˈstɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
esistenza
  istnienie, byt, życie i jego warunki

egzystencjalizm /ˌɛɡzɨstɛ̃nˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
esistenzialismo
  (filozofia, filozoficzny) współczesny kierunek filozoficzny, którego przedmiotem badań są indywidualne losy jednostki ludzkiej;

egzystencjalny (adj)
esistenziale
  (książkowy) dotyczący egzystencji

egzystować /ˌɛɡzɨˈstɔvaʨ̑/ (v)
esistere
  być, istnieć

eh /ɛx/ (interjection)
eh
  wykrzyknik wyrażający w zależności od kontekstu zniecierpliwienie, zniechęcenie, rozgoryczenie, niezadowolenie, obojętność, lekceważenie, żal, rozpacz, sprzeciw

einstein /ˈajn͇ʃtajn/ (n)
einsteinio, einstenio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Es i liczbie atomowej 99;

ejakulacja /ˌɛjakuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
eiaculazione
  (fizjologia, fizjologiczny) wytrysk spermy (nasienia);

ejakulat (n)
eiaculato
  (fizjologia, fizjologiczny) porcja nasienia wydzielanego przez osobnika męskiego podczas wytrysku

ejdetyzm (n)
eidetismo
  zdolność do przeżywania niezwykle żywych wyobrażeń;

ekierka /ɛˈcɛrka/ (n)
squadra
  przyrząd kreślarski o kształcie trójkąta prostokątnego

eklampsja (n)
eclampsia
  (medycyna, medyczny) najcięższa postać zatrucia ciążowego

eklezjologia (n)
ecclesiologia
  (teologia, teologiczny) teologiczna nauka o Kościele jako wspólnocie ludzi wierzących, teologia Kościoła;

ekliptyczny /ˌɛklʲipˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
eclittico
  (przymiotnik) od: ekliptyka

ekliptyka /ɛkˈlʲiptɨka/ (n)
eclittica
  (astronomia, astronomiczny) koło na sferze niebieskiej, wyznaczone przez pozorną, obserwowaną z Ziemi drogę Słońca na niebie;

ekloga (n)
egloga, ecloga
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pogodny krótki liryk idealizujący życie na wsi;

ekolog /ɛˈkɔlɔk/ (n)
ecologo
  (biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się ekologią

ekologia /ˌɛkɔˈlɔɟja/ (n)
ecologia
  (biologia, biologiczny) nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody;

ekologicznie /ˌɛkɔlɔˈɟiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
ecologicamente
  w sposób ekologiczny, szanując środowisko naturalne

ekologiczny /ˌɛkɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ecologico
  (biologia, biologiczny) związany z ekologią – nauką o strukturze i funkcjonowaniu przyrody

ekologizm (n)
ecologismo
  (socjologia, socjologiczny) ruch społeczny propagujący ochronę środowiska, odbudowę zniszczonego przez człowieka krajobrazu naturalnego oraz styl życia zgodny z naturą

ekonometryczny (adj)
econometrico
  (ekonomia, ekonomiczny) związany z ekonometrią, dotyczący ekonometrii

ekonomicznie (adv)
economicamente
  (ekonomia, ekonomiczny) odnosząc się do ekonomii, ekonomiki

ekonomiczność (n)
economicità
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest ekonomiczne; cecha tych, którzy są ekonomiczni

ekonomiczny /ˌɛkɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
economico
  związany z ekonomią lub ekonomiką

ekosystem /ˌɛkɔˈsɨstɛ̃m/ (n)
ecosistema
  (ekologia, ekologiczny) fragment przyrody będący funkcjonalną całością;

ekoterrorysta /ˌɛkɔtɛrːɔˈrɨsta/ (n)
ecoterrorista
  osoba dopuszczająca się ekoterroryzmu

ekran /ˈɛkrãn/ (n)
barriera
  budowla lub konstrukcja chroniąca obiekt lub jego otoczenie przed niebezpiecznymi lub niepożądanymi wpływami, jak fale elektromagnetyczne, prąd elektryczny, wilgoć, ciepło, hałas itp.
schermata
  określona część interfejsu graficznego wyświetlona w danej chwili na ekranie urządzenia elektronicznego
schermo
  ściana lub specjalne płótno, na którym wyświetla się obrazy
  część urządzeń pokazujących obraz lub tekst, na której wyświetlane są informacje

ekscentryk (n)
eccentrico
  (psychologia, psychologiczny) człowiek odbiegający od norm w zachowaniu, ubiorze, itp.
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) element w budowie maszyn zastępujący korbę o małym ramieniu

ekscytacja (n)
eccitazione, concitazione
  stan silnego ożywienia

ekshumacja (n)
esumazione
  wydobycie pochowanych ludzkich szczątków;

ekshumować (v)
disumare
  wydobywać pochowane zwłoki

eksklawa (n)
exclave
  (administracja) (geografia, geograficzny) część terytorium jednostki administracyjnej położona w oddzieleniu od głównego jego obszaru, lecz na tym samym obszarze lądowym;

ekskomunikować /ˌɛkskɔ̃mũɲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
scomunicare
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nałożyć na kogoś ekskomunikę, wyłączyć ze wspólnoty Kościoła

ekslibris (n)
ex libris
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) znak własnościowy wklejany na wewnętrznej okładce książki;

eksmąż /ɛksˈmɔ̃w̃ʃ/ (n)
ex marito
  były mąż

ekspansja /ɛksˈpãw̃sʲja/ (n)
espansione
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zajmowanie przez państwo nowych terytoriów

eksperiencja /ˌɛkspɛrʲˈjɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
esperienza
  (dawniej, dawny) doświadczenie

eksperyment /ˌɛkspɛˈrɨ̃mɛ̃nt/ (n)
esperimento
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) doświadczenie naukowe przeprowadzone w celu zbadania jakiegoś zjawiska;
  pierwsza realizacja świeżego, nowatorskiego pomysłu, planu

eksperymentalny /ˌɛkspɛrɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
sperimentale
  związany z eksperymentem; dokonywany po raz pierwszy

eksperymentowanie /ˌɛkspɛrɨ̃mɛ̃ntɔˈvãɲɛ/ (n)
sperimentazione
  prowadzenie eksperymentów

eksperymentować (v)
sperimentare
  przeprowadzać eksperyment, podejmować próby, szukać nowych pomysłów i rozwiązań

eksploatacja (n)
strumentalizzazione
  uzyskiwanie maksymalnych zysków czyimś kosztem

eksplodować /ˌɛksplɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
esplodere
  z hukiem i gwałtownie rozpadać się na mniejsze kawałki

eksplozja /ɛksˈplɔzʲja/ (n)
esplosione, scoppio
  rozerwanie się z hukiem;

ekspozycja /ˌɛkspɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
esposizione, mostra
  (książkowy) prezentacja, wystawienie czegoś na pokaz; pokaz, wystawa

ekspresjonizm /ˌɛksprɛˈsʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
espressionismo
  (sztuka) kierunek w sztuce, który miał na celu wyrażenie uczuć artysty;

ekspresowy /ˌɛksprɛˈsɔvɨ/ (adj)
espresso
  charakteryzujący się dużą szybkością

ekspresyjny (adj)
espressivo
  odznaczający się siłą wyrazu

ekstatyczny /ˌɛkstaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
estatico
  dotyczący ekstazy, wywodzący się z ekstazy; będący wynikiem ekstazy

ekstaza /ɛkˈstaza/ (n)
estasi
  (psychologia, psychologiczny) stan zachwytu o charakterze majaczeniowym, często mający treść lub zabarwienie religijne; stan oderwania od rzeczywistości;

eksterytorialność (n)
extraterritorialità
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyłączenie spod jurysdykcji danego państwa osób reprezentujących inne państwa lub obiektów należących do innych państw

ekstrakt (n)
estratto
  produkt sporządzony poprzez zagęszczanie

ekstraordynacyjny /ˌɛkstraɔrdɨ̃naˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
straordinario
  (dawniej, dawny) nadzwyczajny, szczególny, wyjątkowy

ekstrawagancja /ˌɛkstravaˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
stravaganza
  wygląd lub zachowanie jaskrawo odmienne od powszechnego

ekstrawagancki /ˌɛkstravaˈɡãnʦ̑ʲci/ (adj)
bizzarro, esotico, fantasioso
  taki, który jest przejawem ekstrawagancji

ekstremalny /ˌɛkstrɛ̃ˈmalnɨ/ (adj)
estremo
  krańcowy, skrajny

ekstremista /ˌɛkstrɛ̃ˈmʲista/ (n)
estremista, oltranzista
  osoba o skrajnych, radykalnych poglądach

ekstremizm /ɛksˈtrɛ̃mʲism̥/ (n)
estremismo
  wyznawanie skrajnych, krańcowych poglądów w jakiejś kwestii

ekstremum /ɛksˈtrɛ̃mũm/ (n)
estremo, cuspide
  (matematyka, matematyczny) skrajna (minimalna lub maksymalna) wartość funkcji;

eksżona /ɛɡzˈʒɔ̃na/ (n)
ex moglie
  była żona

ekumena (n)
ecumene
  (geografia, geograficzny) obszar stale zamieszkany i wykorzystywany gospodarczo przez człowieka
  (historia, historyczny, historycznie) obszar znany w starożytności Grekom

ekumeniczny (adj)
ecumenico
  (książkowy) powszechny, otwarty
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z ekumenizmem, dotyczący ekumenizmu

ekumenizm (n)
ecumenismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) nurt światopoglądowy proklamujący porozumienie między wyznaniami;

ekwadorski /ˌɛkfaˈdɔrsʲci/ (adj)
ecuadoriano
  odnoszący się do państwa Ekwador

ekwiwalent (n)
equivalenza
  rzecz, która jest równa innej wartością

elasmozaur (n)
elasmosauro
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Elasmosaurus, rodzaj plezjozaura żyjącego w późnej kredzie na terenie Ameryki Północnej;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju elasmozaur (1.1)

elastycznie (adv)
elasticamente
  w sposób elastyczny, giętko

elastyczność /ˌɛlaˈstɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
elasticità
  cecha tego, co elastyczne

elbait /ɛlˈba<sup>j</sup>it/ (n)
elbaite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

elegancik (n)
ganimede, moscardino, zerbino, zerbinotto
  (ironicznie) mężczyzna, który ubiera się z przesadną elegancją

elegancja /ˌɛlɛˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
eleganza
  dobry smak w ubiorze i zachowaniu

elegancki /ˌɛlɛˈɡãnʦ̑ʲci/ (adj)
elegante
  dotyczący elegancji; charakteryzujący się elegancją

elegancko /ˌɛlɛˈɡãnʦ̑kɔ/ (adv)
elegantemente
  w sposób elegancki

elegia (n)
elegia
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór poetycki o treści poważnej, refleksyjny, w tonie smutnego rozpamiętywania, rozważania lub skargi, poruszający tematykę przemijania, śmierci lub miłości;

elekcja /ɛˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
elezione
  proces wyboru na stanowisko lub urząd państwowy

elektor (n)
elettore
  (historia, historyczny, historycznie) książę uprawniony do wyboru cesarza w Rzeszy (Niemieckiej);

elektro- /ɛˈlɛktrɔ/
elettro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z elektrycznością

elektrochemia (n)
elettrochimica
  (chemia, chemiczny) dział chemii fizycznej zajmujący się badaniem zależności między zjawiskami elektrycznymi a reakcjami chemicznymi;

elektrochemiczny (adj)
elettrochimico
  związany z elektrochemią, dotyczący elektrochemii

elektrochirurgia (n)
elettrochirurgia
  (medycyna, medyczny) metoda chirurgiczna, w której do przecinania tkanek używany jest galwanokauter

elektroda /ˌɛlɛkˈtrɔda/ (n)
elettrodo
  (fizyka, fizyczny) końcówka przewodnika pozostającego w kontakcie ze środowiskiem, do którego doprowadza lub z którego odprowadza prąd elektryczny;

elektroencefalograf /ˌɛlɛktrɔɛ̃nʦ̑ɛfaˈlɔɡraf/ (n)
elettroencefalografo
  (medycyna, medyczny) aparat elektroniczny do badania mózgu, rejestrujący odebrane za pomocą odpowiednich elektrod bioprądy;

elektrofiltr /ˌɛlɛkˈtrɔfʲiltr̥/ (n)
elettrofiltro
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do usuwania pyłu ze strumienia gazu przez wykorzystanie siły elektrostatycznej;

elektrofizjologiczny (adj)
elettrofisiologico
  (fizjologia, fizjologiczny) związany z elektrofizjologią, dotyczący elektrofizjologii

elektroforeza (n)
elettroforesi
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zjawisko zachodzące w płynach pod wpływem pola elektrycznego, polegające na ruchu naładowanych cząstek w kierunku jednej z elektrod;

elektrokardiograf (n)
elettrocardiografo
  (medycyna, medyczny) urządzenie rejestrujące pracę serca

elektrokardiograficzny (adj)
elettrocardiografico
  (medycyna, medyczny) związany z elektrokardiografią lub elektrokardiografem, dotyczący elektrokardiografii lub elektrokardiografu

elektrolit /ˌɛlɛkˈtrɔlʲit/ (n)
elettrolito
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) substancja zdolna do jonowego przewodzenia prądu elektrycznego;

elektrolityczny (adj)
elettrolitico
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dotyczący elektrolizy lub elektrolitu, związany z elektrolizą lub z elektrolitem

elektroluminescencja /ˌɛlɛktrɔlũmʲĩnɛˈsʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
elettroluminescenza
  (fizyka, fizyczny) świecenie ciał, wywołane działaniem zmiennego pola elektrycznego;

elektrometalurgiczny (adj)
elettrometallurgico
  (technologia, technika, techniczny) związany z elektrometalurgią, dotyczący elektrometalurgii

elektrometryczny (adj)
elettrometrico
  dotyczący elektrometrii

elektromiografia (n)
elettromiografia
  diagnostyka czynności elektrycznej mięśni i nerwów obwodowych za pomocą elektromiografu;

elektron /ɛˈlɛktrɔ̃n/ (n)
elettrone
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o ujemnym ładunku elektrycznym, będąca leptonem i składnikiem atomu;

elektroniczny /ˌɛlɛktrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
elettronico
  związany z elektroniką, opierający się na elektronice

elektroniczny papieros (n)
sigaretta elettronica
  elektroniczny zamiennik papierosa tytoniowego pozwalający na inhalację par płynnych substancji aromatycznych;

elektronika /ˌɛlɛkˈtrɔ̃ɲika/ (n)
elettronica
  dziedzina zajmującą się wytwarzaniem i przetwarzaniem sygnałów w postaci prądów i napięć elektrycznych;

elektrostatyczny (adj)
elettrostatico
  (fizyka, fizyczny) związany z elektrostatyką, dotyczący elektrostatyki

elektroterapia (n)
elettroterapia
  (medycyna, medyczny) leczenie prądem elektrycznym;

elektrownia /ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa/ (n)
centrale elettrica
  (elektryczność) zakład przemysłowy, w którym wytwarza się energię elektryczną;

elektrownia wodna /ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa ˈvɔdna/ (n)
centrale idroelettrica
  (technologia, technika, techniczny) elektrownia, która zamienia energię kinetyczną lub energię potencjalną (grawitacyjną) wody na energię elektryczną;

elektrowóz /ˌɛlɛkˈtrɔvus/ (n)
motrice
  (kolejnictwo) lokomotywa z napędem elektrycznym;

elektrum (n)
elettro
  (mineralogia, mineralogiczny) naturalnie występujący stop złota i srebra, dawniej używany do wybijania monet;

elektryczność /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
elettricità
  (fizyka, fizyczny) własność materii, pozwalająca jej oddziaływać z polem elektromagnetycznym;
  (potocznie, potoczny) prąd elektryczny

elektryczny /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
elettrico
  związany z elektrycznością; działający przy wykorzystaniu elektryczności

elektryk /ɛˈlɛktrɨk/ (n)
elettricista
  osoba zajmująca się urządzeniami elektrycznymi

element /ɛˈlɛ̃mɛ̃nt/ (n)
elemento
  część składowa
  (filozofia, filozoficzny) w filozofii starożytnej synonim słowa pierwiastek: (ziemia, woda, ogień lub powietrze)
  (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) niepochlebne określenie grupy społecznej lub jej przedstawiciela

elementarz /ˌɛlɛ̃ˈmɛ̃ntaʃ/ (n)
abbecedario, sillabario, abbiccì, abecedario
  (edukacja, edukacyjny) podręcznik do początkowej nauki czytania i pisania;

elewacja /ˌɛlɛˈvaʦ̑ʲja/ (n)
alzata
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) zewnętrzna powierzchnia ściany budynku z wszystkimi znajdującymi się na niej elementami;

elf /ɛlf/ (n)
elfo
  istota fantastyczna;

eliminacja (n)
eliminazione
  usuwanie, często drogą selekcji
batteria
  wstępna faza konkursu, zawodów

eliminować /ˌɛlʲĩmʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
eliminare
  dokonywać eliminacji, usuwać, wykluczać coś

elipsa /ɛˈlʲipsa/ (n)
ellisse
  (geometria) zamknięta krzywa drugiego stopnia taka, że suma odległości każdego z punktów tej krzywej od dwóch innych, dowolnie obranych punktów (ognisk elipsy) jest stała;
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna, polegająca na celowym pominięciu jednego lub kilku wyrazów w zdaniu lub wersie;

elipsoidalny (adj)
ellissoidale
  mający kształt elipsoidy, odnoszący się do elipsoidy

elizja (n)
elisione
  (językoznawstwo, językoznawczy) opuszczenie wygłoskowej głoski lub sylaby wyrazu przed pierwszą samogłoską następującego po niej wyrazu;

elokwencja (n)
eloquenza, facondia
  umiejętność pięknego wysławiania się

elokwentny /ˌɛlɔˈkfɛ̃ntnɨ/ (adj)
magniloquente, eloquente
  mający dar umiejętnego, łatwego wysławiania się

elżbietanka (n)
elisabetttina
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica z katolickiego Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety lub Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety III Zakonu Regularnego św. Franciszka

elżbietański (adj)
elisabettiano
  związany z okresem panowania królowej Elżbiety I w Anglii, dotyczący okresu jej panowania

emaliowany (adj)
smaltato
  pokryty emalią

embargo /ɛ̃mˈbarɡɔ/ (n)
embargo
  zakaz przywozu lub wywozu określonych towarów do lub z danego państwa ogłaszany przez inne państwo lub organizację międzynarodową;

emblemat /ɛ̃mˈblɛ̃mat/ (n)
emblema
  kompozycja plastyczna symbolizująca coś, np. organizację, ideę

embriologia /ˌɛ̃mbrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
embriologia
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się rozwojem zarodkowym organizmów zwierzęcych (w tym człowieka) i roślinnych;

embriologiczny (adj)
embriologico
  (biologia, biologiczny) związany z embriologią, dotyczący embriologii

embrionalny (adj)
embrionale, embrionico
  (biologia, biologiczny) zarodkowy

ementaler (n)
emmental, emmenthal
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj szwajcarskiego sera podpuszczkowego, twardego, dojrzewającego, o słodkim smaku

emigracja /ˌɛ̃mʲiˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
emigrazione
  wyjazd z ojczystego kraju do innego państwa w celu osiedlenia się w nim

eminencja (n)
eminenza
  tytuł przysługujący kardynałom, wielkiemu mistrzowi Zakonu Maltańskiego, niektórym patriarchom i metropolitom prawosławnym, w Polsce również prymasowi;

emir /ˈɛ̃mʲir/ (n)
emiro
  tytuł książęcy przysługujący władcom w państwach arabskich

emirat /ɛ̃ˈmʲirat/ (n)
emirato
  (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium podległe władzy emira

emocja /ɛ̃ˈmɔʦ̑ʲja/ (n)
emozione
  silne poruszenie, wzruszenie, przejęcie, podniecenie; przeżywanie czegoś pod względem emocjonalnym, uczuciowym;

emocjonalność (n)
emotività
  cecha tego, co jest emocjonalne

emocjonalny /ˌɛ̃mɔʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
emotivo, emozionante
  dotyczący emocji, emocjonalności

emocjonować /ˌɛ̃mɔʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
emozionare
  poruszać emocje, wzbudzać emocje; podniecać

emotikon /ˌɛ̃mɔˈtʲikɔ̃n/ (n)
faccina
  (informatyka, informatyczny) (telekomunikacja) znak graficzny powstały z różnych symboli literowych i znaków dostępnych na klawiaturze, zwykle wyrażający czyjeś emocje;

empatia /ɛ̃mˈpatʲja/ (n)
empatia
  (psychologia, psychologiczny) zdolność do odczuwania stanów emocjonalnych innych osób i umiejętność przyjęcia ich sposobu myślenia;

empire (n)
stile Impero
  (sztuka) późna odmiana klasycyzmu, nawiązująca do sztuki antycznej, rozwinięta w okresie panowania francuskiego cesarza Napoleona I;

empirycznie (adv)
empiricamente
  poprzez doświadczenie

empiryzm /ɛ̃mˈpʲirɨsm̥/ (n)
empirismo
  (filozofia, filozoficzny) doktryna głosząca, że źródłem ludzkiego poznania są bodźce zmysłowe docierające ze świata zewnętrznego i wobec nich wszystkie idee, teorie są wtórne;

empora (n)
matroneo, loggiato
  (architektura, architektoniczny) galeria nad przedsionkiem lub nawą kościoła;

emu /ˈɛ̃mu/ (n)
emù
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku emu (1.2), jedyny żyjący przedstawiciel podrodziny emu (1.1)

encefalografia (n)
encefalografia
  (medycyna, medyczny) ogólna nazwa kilku różnych metod badania mózgu;

encefalopatia (n)
encefalopatia
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ogólne określenie uszkodzenia mózgu przez czynniki różnego pochodzenia;

encykliczny (adj)
enciclico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z encykliką, dotyczący encykliki

encyklika (n)
enciclica
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalny papieski dokument doktrynalny w formie orędzia skierowany do biskupów i wiernych;

encyklopedia /ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔˈpɛdʲja/ (n)
enciclopedia
  dzieło opisujące ogół wiedzy, uporządkowane w formie haseł;

encyklopedyczny /ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔpɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
enciclopedico
  związany z encyklopedią, dotyczący encyklopedii

encyklopedysta /ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔpɛˈdɨsta/ (n)
enciclopedista
  członek grupy twórców Wielkiej Encyklopedii Francuskiej;

endemiczny (adj)
endemico
  występujący tylko na określonym obszarze

endogamia (n)
endogamia
  (biologia, biologiczny) hodowlane kojarzenie zwierząt spokrewnionych przez wspólnych przodków
  (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) praktyka i reguła kulturowa nakazująca zawieranie małżeństw wewnątrz własnej społeczności;

endogenny (adj)
endogeno
  (biologia, biologiczny) (geologia, geologiczny) (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) pochodzący z wewnątrz

endokarp (n)
endocarpo
  (botanika, botaniczny) wewnętrzna część owocu, powstająca ze skórki okrywającej wewnętrzną stronę owocolistka;

endokrynolog /ˌɛ̃ndɔkrɨ̃ˈnɔlɔk/ (n)
endocrinologo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób gruczołów wydzielania wewnętrznego
endocrinologa
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka endokrynologii

endokrynologia /ˌɛ̃ndɔkrɨ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
endocrinologia
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się zaburzeniami funkcji gruczołów wydzielania wewnętrznego
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o wydzielaniu wewnętrznym, gruczołach, hormonach i ich działaniu;
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) klinika, oddział lub pododdział w szpitalu, gdzie leczeni są pacjenci z chorobami tarczycy

endokrynologiczny (adj)
endocrinologico
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) związany z endokrynologią, dotyczący endokrynologii

endometrioza (n)
endometriosi
  (medycyna, medyczny) choroba kobiet polegająca na nieprawidłowym umiejscowieniu błony śluzowej trzonu macicy;

endonim /ɛ̃nˈdɔ̃ɲĩm/ (n)
endonimo
  (językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) nazwa obiektu geograficznego w jednym z języków używanych na danym obszarze, gdzie dany obiekt się znajduje, używana poza miejscem występowania tego języka;

endorfina /ˌɛ̃ndɔrˈfʲĩna/ (n)
endorfina
  (biochemia, biochemiczny) hormon peptydowy, endogenny opioid, który wywołuje zadowolenie i doskonałe samopoczucie oraz tłumi odczuwanie drętwienia i bólu;

endoskop (n)
endoscopio
  (medycyna, medyczny) wziernik medyczny służący do oglądania wewnętrznych ścian narządów;

endoskopia (n)
endoscopia
  (medycyna, medyczny) oglądanie jam ciała za pomocą wziernika;

energia /ɛ̃ˈnɛrʲɟja/ (n)
energia
  entuzjazm, chęć do działania
  (fizyka, fizyczny) zasób, kosztem którego możliwe jest wykonanie pracy;

energia jądrowa /ɛ̃ˈnɛrʲɟja jɔ̃nˈdrɔva/ (n)
energia nucleare
  (fizyka, fizyczny) energia wydzielana podczas reakcji jądrowej;

energiczny /ˌɛ̃nɛrʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
energico
  taki, który jest pełen energii, żywości, wigoru; stanowczy

enigma /ɛ̃ˈɲiɡma/ (n)
Enigma
  (historia, historyczny, historycznie) niemiecka maszyna szyfrująca z okresu drugiej wojny światowej;
enigma
  zagadka, tajemnica

enklawa /ɛ̃ŋˈklava/ (n)
enclave
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) (geografia, geograficzny) terytorium państwa lub jego część otoczone ze wszystkich stron przez terytorium lądowe innego państwa;

eno- /ˈɛ̃nɔ/
eno-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z winem

enologia /ˌɛ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
enologia
  (spożywczy) wiedza o produkcji, pielęgnacji i rodzajach wina, obejmująca również zagadnienia jego chemii, mikrobiologii oraz analizy;

enologiczny (adj)
enologico
  dotyczący enologii, winoznawstwa

entalpia /ɛ̃nˈtalpʲja/ (n)
entalpia
  (fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, miara ilości energii zawartej w układzie pod stałym ciśnieniem;

entalpia swobodna /ɛ̃nˈtalpʲja sfɔˈbɔdna/ (n)
energia libera di Gibbs
  (fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, zwana również funkcją Gibbsa;

enteropatia (n)
enteropatia
  (medycyna, medyczny) stan patologiczny w jelitach;

enterowirus (n)
enterovirus
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) rodzaj wirusa wywołującego choroby u ssaków, w tym u ludzi, najczęstszy czynnik sprawczy aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych;

entomo- /ɛ̃nˈtɔ̃mɔ/
entomo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z owadami

entomologia /ˌɛ̃ntɔ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
entomologia
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o owadach;

entomologiczny /ˌɛ̃ntɔ̃mɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
entomologico
  (biologia, biologiczny) związany z entomologią, dotyczący entomologii

entropia /ɛ̃nˈtrɔpʲja/ (n)
entropia
  (fizyka, fizyczny) jedna z termodynamicznych funkcji stanu, jest miarą liczby sposobów, na jakie można ułożyć elementy układu bez zmiany jego parametrów makroskopowych;

entuzjasta /ˌɛ̃ntuˈzʲjasta/ (n)
entusiasta
  osoba pełna entuzjazmu, chęci i wiary w możliwość zrealizowania jakiejś idei; osoba żywo poruszona, pobudzona jakąś ideą

entuzjastycznie (adv)
entusiasticamente
  z entuzjazmem, w sposób entuzjastyczny

entuzjazm /ɛ̃nˈtuzʲjasm̥/ (n)
entusiasmo
  stan zachwytu czymś; zapał, radość

enzymatyczny (adj)
enzimatico
  (biochemia, biochemiczny) zachodzący z udziałem enzymów

eoliczny /ˌɛɔˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
eolico
  (geologia, geologiczny) związany z działalnością wiatru

epejroforeza /ˌɛpɛjrɔfɔˈrɛza/ (n)
deriva dei continenti
  (geologia, geologiczny) poziome ruchy kontynentów skutkujące zmianami ich położenia względem siebie i względem biegunów;

epi- /ˈɛpʲi/
epi-
  pierwszy człon wyrazów złożonych, mający znaczenie: zewnętrzny, poprzedzający coś, następujący po czymś, położony nad czymś

epicentrum (n)
epicentro
  (geofizyka) obszar na powierzchni Ziemi, znajdujący się bezpośrednio nad ogniskiem trzęsienia ziemi

epidemia /ˌɛpʲiˈdɛ̃mʲja/ (n)
epidemia
  (medycyna, medyczny) duża liczba zachorowań na tę samą chorobę, na tym samym obszarze i w tym samym czasie;

epidemiczność (n)
epidemicità
  stan epidemii; posiadanie cech epidemii

epidemiczny (adj)
epidemico
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) związany z epidemią, dotyczący epidemii

epidemiolog (n)
epidemiologo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się zapobieganiem i zwalczaniem epidemii
epidemiologa
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka epidemiologii

epidemiologia /ˌɛpʲidɛ̃mʲjɔˈlɔɟja/ (n)
epidemiologia
  (edukacja, edukacyjny) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się czynników wpływających na powstawanie i szerzenie się epidemii, a także sposobami zwalczania i zapobiegania epidemiom;

epidemiologiczny (adj)
epidemiologico
  (medycyna, medyczny) związany z epidemiologią, dotyczący epidemiologii

epidiaskop /ˌɛpʲiˈdʲjaskɔp/ (n)
epidiascopio
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie projekcyjne będące połączeniem diaskopu i episkopu, służące do wyświetlania pojedynczych obrazów nieruchomych zarówno w świetle odbitym, jak i przechodzącym (przezroczy, folii, stron książki, fotografii itp.);

epidot (n)
epidoto
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z grupy krzemianów o szeroko rozpowszechnionym zasięgu, kruchy, przezroczysty, w zależności od kierunku obserwacji zmienia swoją barwę od ciemnozielonej do żółtozielonej, Ca2(Fe,Al)Al2(SiO4)(Si2O7)O(OH);

epifora /ˌɛpʲiˈfɔra/ (n)
epifora, epistrofe
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jedna z figur stylistycznych polegająca na powtórzeniu słowa lub zwrotu na końcu kilku następujących po sobie wersów lub zdań

epigenetyczny (adj)
epigenetico
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) związany z dziedzicznością pozagenową, dotyczący dziedziczności pozagenowej

epigenetyka (n)
epigenetica
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) badanie dziedziczności pozagenowej;

epigoński (adj)
epigonico
  (książkowy) taki jak epigon: wtórny, nieoryginalny

epigraficzny (adj)
epigrafico
  związany z epigrafiką, odnoszący się do epigrafiki

epigrafika (n)
epigrafia
  nauka badająca napisy wykonane na materiałach twardych;

epik (n)
poeta epico
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) twórca epiki

epikleza (n)
epiclesi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa liturgiczna odmawiana przez prezbitera podczas eucharystii, wzywająca Boga do uświęcenia darów chleba i wina oraz uczestników zgromadzenia;

epikryza (n)
epicrisi
  (medycyna, medyczny) podsumowanie danych z postępowania lekarskiego wraz z zaleceniami dalszego leczenia;

epikureizm /ˌɛpʲikuˈrɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
epicureismo
  (filozofia, filozoficzny) jeden z kierunków filozoficznych;

epilog /ɛˈpʲilɔk/ (n)
epilogo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) końcowa część utworu informująca o dalszych losach bohaterów już po zamknięciu akcji;

epistemologia (n)
epistemologia
  (filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się relacjami między poznawaniem, poznaniem a rzeczywistością;

epistolografia /ˌɛpʲistɔlɔˈɡrafʲja/ (n)
epistolografia
  sztuka pisania listów;

epistolograficzny (adj)
epistolografico
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) związany z epistolografią, dotyczący epistolografii

epitafium /ˌɛpʲiˈtafʲjũm/ (n)
epitaffio
  inskrypcja nagrobna;

epitet (n)
epiteto
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz określający rzeczownik;
  (potocznie, potoczny) wyzwisko

epizjotomia (n)
episiotomia
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne nacięcie w okolicy krocza stosowane u rodzących kobiet

epizod /ɛˈpʲizɔt/ (n)
episodio
  zdarzenie, wydarzenie (zwykle mało istotne)

epizodyczny (adj)
episodico
  pojawiający się rzadko i nieregularnie

epoka /ɛˈpɔka/ (n)
epoca
  punkt w czasie, dla którego określone są współrzędne astronomiczne lub parametry orbity;
  (geologia, geologiczny) formalna jednostka geochronologiczna, mniejsza od okresu i dzieląca się na wieki;

epoka brązu (n)
età del bronzo
  (archeologia, archeologiczny) epoka prehistorii i starożytności, następująca po epoce kamienia i poprzedzająca epokę żelaza;

epoka kamienia (n)
età della pietra
  (archeologia, archeologiczny) najstarsza i najdłuższa epoka prehistoryczna;

epoka żelaza (n)
età del ferro
  (archeologia, archeologiczny) epoka dziejów następująca po epoce brązu;

epokowy (adj)
indimenticabile, memorabile
  (książkowy) mający ogromne znaczenie z punktu widzenia następstw

eponim /ɛˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
eponimo
  (językoznawstwo, językoznawczy) słowo utworzone od nazwy własnej;

epopeja (n)
epopea
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dłuższy poemat epicki;
  (historia, historyczny, historycznie) ciąg ważnych wydarzeń stanowiących zamkniętą czasowo całość
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dzieło literackie przedstawiające dzieje narodu w przełomowym dla niego momencie;

epos /ˈɛpɔs/ (n)
epos
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) poemat epicki pisany wierszem lub rzadziej prozą, w którym dzieje legendarnych lub rzeczywistych bohaterów są przedstawione na tle wydarzeń historycznych

era /ˈɛra/ (n)
era
  (historia, historyczny, historycznie) okres zapoczątkowany jakimś ważnym wydarzeniem - rzeczywistym lub legendarnym - który stanowi podstawę rachuby lat w kalendarzu.
  (geologia, geologiczny) jednostka podziału dziejów Ziemi;

era mezozoiczna /ˈɛra ˌmɛzɔzɔˈ<sup>j</sup>iʧ̑na/ (n)
era mesozoica
  (zobacz) mezozoik

era paleozoiczna /ˈɛra ˌpalɛɔzɔˈ<sup>j</sup>iʧ̑na/ (n)
Era Primaria
  (zobacz) paleozoik

erazmiański (adj)
erasmiano
  związany z Erazmem z Rotterdamu, jego dziełami i poglądami

erb /ɛrp/ (n)
erbio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Er i liczbie atomowej 68;

erdosteina (n)
erdosteina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek mukolityczny, pochodna metioniny zawierająca dwie zablokowane grupy sulfhydrylowe

erekcja /ɛˈrɛkʦ̑ʲja/ (n)
erezione, tiro
  (fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) usztywnienie i powiększenie się niektórych narządów (np. prącia, łechtaczki, sutka) w wyniku zwiększonego ciśnienia krwi;

erem (n)
eremo, eremitorio
  klasztor;

eremita /ˌɛrɛ̃ˈmʲita/ (n)
eremita
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik żyjący w odosobnieniu;

eremitorium (n)
eremitorio
  siedziba eremity;

ergofobia (n)
ergofobia, ergasiofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) fobia pracy, irracjonalny lęk przed pracą

ergoterapeuta (n)
ergoterapeuta
  (medycyna, medyczny) terapeuta prowadzący terapię zajęciową w rodzaju ergoterapia

erotoman (n)
erotomane
  (psychologia, psychologiczny) ktoś cierpiący na erotomanię

erotomanka (n)
erotomane
  (psychologia, psychologiczny) kobieta cierpiąca na erotomanię

erotyka /ɛˈrɔtɨka/ (n)
erotismo
  ogół tego, co erotyczne, związane z erotyzmem, tematyką miłosną

erotyzm /ɛˈrɔtɨsm̥/ (n)
erotismo
  miłość zmysłowa, o znaczącym podłożu seksualnym

erozyjny (adj)
erosivo
  (geologia, geologiczny) dotyczący erozji

errata /ɛrˈːata/ (n)
errata corrige
  (drukarstwo, drukarski) spis oraz sprostowanie omyłek zauważonych w wydrukowanej już książce, dołączone do niej w postaci wkładki lub wklejki

erudyta /ˌɛruˈdɨta/ (n)
erudito
  człowiek posiadający szeroką wiedzę

erupcja /ɛˈrupʦ̑ʲja/ (n)
eruzione
  (geologia, geologiczny) wybuch wulkanu;
  (astronomia, astronomiczny) wybuch gazu na Słońcu

erupcyjny (adj)
eruttivo
  (geologia, geologiczny) związany z erupcją, dotyczący erupcji

erystyka /ɛˈrɨstɨka/ (n)
eristica
  sztuka prowadzenia sporów;

erytrejski /ˌɛrɨˈtrɛjsʲci/ (adj)
eritreo
  związany z Erytreą, dotyczący Erytrei

erytrocyt /ˌɛrɨˈtrɔʦ̑ɨt/ (n)
eritrocito, globulo rosso, eritrocita, emazia
  (medycyna, medyczny) składnik morfotyczny krwi;

eschatologia /ˌɛsxatɔˈlɔɟja/ (n)
escatologia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) dział teologii i filozofii dotyczący spraw ostatecznych: śmierci, końca świata, życia pozagrobowego, rodzajów sądu pośmiertnego, świata zmarłych itp.

esej /ˈɛsɛj/ (n)
saggio
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma literacka lub literacko-naukowa, prezentująca punkt widzenia autora;

eskimoski /ˌɛsʲcĩˈmɔsʲci/ (adj)
eschimese
  związany z Eskimosami, dotyczący Eskimosów

eskorta /ɛˈskɔrta/ (n)
scorta
  (przenośnie, przenośnia) osoba lub kilka osób towarzyszące komuś po to, żeby się nim opiekować lub mieć nad nim kontrolę

esperancki /ˌɛspɛˈrãnʦ̑ʲci/ (adj)
esperantista
  (językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący esperanta

esperanto /ˌɛspɛˈrãntɔ/ (n)
esperanto
  (językoznawstwo, językoznawczy) sztuczny język opracowany przez Ludwika Zamenhofa w 1887 r.;

esperantysta /ˌɛspɛrãnˈtɨsta/ (n)
esperantista
  osoba mówiąca językiem esperanto lub propagująca go

esperantystka /ˌɛspɛrãnˈtɨstka/ (n)
esperantista
  kobieta mówiąca językiem esperanto lub propagująca go

espresso /ɛsˈprɛsːɔ/ (n)
espresso, caffè espresso
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska mocna kawa z ekspresu ciśnieniowego, przygotowana z małej, około 30 ml, ilości wody;

establishment (n)
establishment
  (pejoratywnie, pejoratywny) określenie grupy osób sprawujących władzę w Wielkiej Brytanii, uważanych za ekskluzywną i uprzywilejowaną społeczność
  (pejoratywnie, pejoratywny) w szerszym znaczeniu: elita władzy w każdym kraju

esteta /ɛˈstɛta/ (n)
esteta
  człowiek wrażliwy na piękno, znawca piękna

estetyczność (n)
esteticità
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest estetyczne; cecha tych, którzy są estetyczni

estetyczny /ˌɛstɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
estetico
  zgodny z wymaganiami estetyki, dotyczący zmysłu piękna

estoński /ɛˈstɔ̃j̃sʲci/ (adj)
estone
  odnoszący się do Estonii lub Estończyków

estoński /ɛˈstɔ̃j̃sʲci/ (n)
estone
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Estonii;

estrogen /ɛˈstrɔɡɛ̃n/ (n)
estrogeno
  (fizjologia, fizjologiczny) żeński hormon płciowy;

estuarium /ˌɛstuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/ (n)
estuario
  (geografia, geograficzny) poszerzone, lejkowate ujście rzeki, powstałe w wyniku działania pływów morskich;

eszelon /ɛˈʃɛlɔ̃n/ (n)
scaglione
  (wojskowość, wojskowy) jednostka przewozowa

etan /ˈɛtãn/ (n)
etano
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników gazu ziemnego;

etanol /ɛˈtãnɔl/ (n)
etanolo
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkoholi o wzorze C2H5OH;

etanowy (adj)
etanoico
  (chemia, chemiczny) związany z etanem, dotyczący etanu; zawierający etan

eten /ˈɛtɛ̃n/ (n)
etilene, etene
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy alken, bezbarwny i łatwopalny gaz o słodkawym zapachu, fitohormon;

eternit /ɛˈtɛrʲɲit/ (n)
eternit
  (budownictwo) cementowo-azbestowy materiał budowlany stosowany dawniej na pokrycie dachów oraz do wyrobu rur;

eteromania /ˌɛtɛrɔ̃ˈmãɲja/ (n)
eteromania
  (medycyna, medyczny) nałóg wąchania lub picia eteru dietylowego;

etiopski /ɛˈtʲjɔpsʲci/ (adj)
etiopico, etiope
  odnoszący się do Etiopii lub do Etiopczyków

etiuda /ɛˈtʲjuda/ (n)
studio
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna, zwykle na instrument solowy;

etnia /ˈɛtʲɲa/ (n)
etnia
  (antropologia, antropologiczny) grupa osób mających wspólnych przodków, własną tożsamość kulturową i swoją ojczyznę;

etniczny /ɛtʲˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
etnico
  związany z przynależnością do grupy narodowej

etno- /ˈɛtnɔ/
etno-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z ludem, narodem, społeczeństwem lub grupą społeczną

etnocentryzm /ˌɛtnɔˈʦ̑ɛ̃ntrɨsm̥/ (n)
etnocentrismo
  przekonanie o wyższości jednej grupy etnicznej i jej kultury nad innymi i związana z tym pogarda wobec innych kultur i ich tradycji

etnogeneza (n)
etnogenesi
  (etnografia, etnograficzny) proces kształtowania się grup etnicznych;

etnograficzny (adj)
etnografico
  związany z etnografią

etnolingwistyczny (adj)
etnolinguistico
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z etnolingwistyką, dotyczący etnolingwistyki

etnos (n)
etnia
  (antropologia, antropologiczny) (socjologia, socjologiczny) grupa etniczna;

etolski (adj)
etolico
  związany z Etolią, dotyczący Etolii

etopozyd /ˌɛtɔˈpɔzɨt/ (n)
etoposide
  (medycyna, medyczny) półsyntetyczna pochodna podofilotoksyny o działaniu cytostatycznym;

etruski /ɛˈtrusʲci/ (adj)
etrusco
  dotyczący Etrurii lub Etrusków

etruski /ɛˈtrusʲci/ (n)
etrusco
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Etrusków;

etruskologia /ˌɛtruskɔˈlɔɟja/ (n)
etruscologia
  nauka zajmująca się kulturą, historią i językiem Etrusków;

etruskologiczny (adj)
etruscologico
  (archeologia, archeologiczny) związany z etruskologią, dotyczący etruskologii

etycznie (adv)
eticamente
  w sposób zgodny z etyką

etyczny /ɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
etico
  związany z etyką, dotyczący etyki
  zgodny z zasadami etyki

etyk (n)
etico
  (rzadki, rzadko używany) autor tekstów o etyce lub dotyczących etyki

etyka /ˈɛtɨka/ (n)
etica
  (filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się badaniem moralności i tworzeniem systemów myślowych, z których można wyprowadzać zasady moralne;

etylowy (adj)
etilico
  (chemia, chemiczny) związany z etylem, dotyczący etylu; zawierający etyl

etymolog (n)
etimologo
  (językoznawstwo, językoznawczy) naukowiec badający pochodzenie wyrazów

etymologia /ˌɛtɨ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
etimologia
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się pochodzeniem wyrazów;

etymologia ludowa /ˌɛtɨ̃mɔˈlɔɟja luˈdɔva/ (n)
paretimologia, etimologia popolare
  (językoznawstwo, językoznawczy) analiza pochodzenia wyrazów oparta na skojarzeniach zamiast na naukowych metodach badawczych;

etymologicznie (adv)
etimologicamente
  (językoznawstwo, językoznawczy) w myśl zasad etymologii, zgodnie z etymologią

etymologiczny (adj)
etimologico
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany lub odnoszący się do etymologii

etymolożka (n)
etimologa
  (potocznie, potoczny) kobieta naukowiec badająca pochodzenie wyrazów

eucharystia /ɛw.xa.rɨˈsti.a/ (n)
eucaristia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z sakramentów w chrześcijaństwie;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) porządek celebracji liturgicznej w chrześcijaństwie, inaczej msza;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postacie eucharystyczne, konsekrowana hostia i wino;

eucharystyczny /ˌɛwxarɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
eucaristico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odnoszący się do eucharystii, związany z eucharystią

eudajmonia (n)
eudemonia
  (filozofia, filozoficzny) w starożytnej Grecji: stan zadowolenia i satysfakcji z życia, rozumiany różnie przez różnych filozofów;

eudajmonizm (n)
eudemonismo
  (filozofia, filozoficzny) stanowisko etyczne głoszące, że szczęście jest najwyższą wartością i celem życia człowieka

eufemistyczny (adj)
eufemistico
  unikający użycia drażliwych słów poprzez zastąpienie ich wyrażeniami delikatniejszymi lub wymijającymi

eufemizm /ɛwˈfɛ̃mʲism̥/ (n)
eufemismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) oględne, delikatne słowo lub wyrażenie zastępujące inne, które jest zbyt drastyczne, nieprzyzwoite, dosadne;

eugeniczny /ˌɛwɡɛ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
eugenetico
  (biologia, biologiczny) związany z eugeniką, dotyczący eugeniki

eukaliptus (n)
eucalipto
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Eucalyptus L'Hér., drzewo lub krzew o wiecznie zielonych liściach rosnące w Australii;

eukariotyczny (adj)
eucariotico
  (biologia, biologiczny) posiadający w komórce jądro z chromosomami

eunuch /ˈɛwnux/ (n)
eunuco
  mężczyzna z wyciętymi jądrami;
  (dawniej, dawny) sługa dworski, pokojowiec

eurazjatycki /ˌɛwrazʲjaˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
eurasiatico
  związany Eurazją, dotyczący Eurazji, pochodzący z Eurazji

eureka /ɛwˈrɛka/ (interjection)
eureka
  „znalazłem!”, okrzyk radości po dokonaniu jakiegoś odkrycia lub znalezieniu rozwiązania problemu

euro /ˈɛwrɔ/ (n)
euro
  (jednostka monetarna) waluta Unii Europejskiej;

euro- /ˈɛwrɔ/
euro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Europą, Europejczykami lub Unią Europejską

euroazjatycki (adj)
eurasiatico
  dotyczący Europy i Azji, dziejący się w Europie i Azji

eurocent /ɛwˈrɔʦ̑ɛ̃nt/ (n)
eurocent
  (potocznie, potoczny) (jednostka monetarna) moneta zdawkowa o wartości jednej setnej (1/100) euro

eurodeputowany /ˌɛwrɔdɛputɔˈvãnɨ/ (n)
eurodeputato, europarlamentare
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) poseł do Parlamentu Europejskiego;

euroentuzjasta /ˌɛwrɔɛ̃ntuˈzʲjasta/ (n)
euroentusiasta
  (neologizm) gorący zwolennik integracji z Unią Europejską.

euroentuzjastka /ˌɛwrɔɛ̃ntuˈzʲjastka/ (n)
euroentusiasta
  forma żeńska od: euroentuzjasta

euroentuzjastyczny (adj)
euroentusiasta
  pełen entuzjazmu w stosunku do Unii Europejskiej

eurokrata (n)
eurocrate
  (pejoratywnie, pejoratywny) (żartobliwie) wysoko postawiony urzędnik Unii Europejskiej, cechujący się nadmiernym biurokratyzmem

europ /ˈɛwrɔp/ (n)
europio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu "Eu" i liczbie atomowej 63;

europarlamentarny /ˌɛwrɔparlãmɛ̃nˈtarnɨ/ (adj)
europarlamentare
  dotyczący Parlamentu Europejskiego, charakterystyczny dla Parlamentu Europejskiego

europeizacja (n)
europeizzazione
  czynienie czegoś europejskim, nadawanie cech europejskich;

europeizować (v)
europeizzare
  czynić coś europejskim

europejski /ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
europeo
  dotyczący Europy

eurosceptyczka (n)
euroscettica
  kobieta przeciwna integracji z Unią Europejską

eurosceptyczny (adj)
euroscettico
  przeciwny Unii Europejskiej

eurosceptyk /ˌɛwrɔˈsʦ̑ɛptɨk/ (n)
euroscettico
  osoba przeciwna integracji z Unią Europejską

eutanazja /ˌɛwtãˈnazʲja/ (n)
eutanasia
  (medycyna, medyczny) zadanie śmierci osobie nieuleczalnie chorej umotywowane skróceniem jej cierpień;

euterpa warzywna (n)
açaí
  (botanika, botaniczny) Euterpe oleracea Mart., gatunek rośliny z rodziny arekowatych;

eutychianizm (n)
eutichianesimo, eutichianismo
  (teologia, teologiczny) doktryna głosząca, że w Chrystusie była tylko jedna boska natura, zaś ludzka została wchłonięta przez boską tuż po wcieleniu

ewakuacja /ˌɛvakuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
evacuazione
  opuszczenie jakiegoś terenu lub obiektu przez ludzi, najczęściej wraz z dobytkiem i inwentarzem, z powodu klęski żywiołowej, wojny lub innego zagrożenia;

ewangelia /ˌɛvãŋˈɡɛlʲja/ (n)
vangelo
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) wczesnochrześcijański utwór zawierający opis życia i nauki Jezusa;

ewangeliarz (n)
evangeliario, evangelario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) księga liturgiczna z podzielonymi na perykopy ewangeliami;

ewangelicki (adj)
evangelico
  związany z ewangelicyzmem

ewangeliczny /ˌɛvãŋɡɛˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
evangelico
  zgodny z Ewangelią

ewangelista (n)
evangelista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z czterech autorów kanonicznych ewangelii;

ewangelistarz (n)
evangelistario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) księga liturgiczna zawierająca tylko perykopy ewangeliczne przeznaczone do odczytania podczas mszy;

ewangelizacja (n)
evangelizzazione
  (teologia, teologiczny) chrystianizowanie, zabieganie o wzrost liczby członków Kościoła (ilość wierzących)
  (teologia, teologiczny) głoszenie ewangelii (jakość wiary)

ewangelizacyjny (adj)
evangelizzatrice
  związany z ewangelizacją, dotyczący ewangelizacji

ewangelizowanie (n)
evangelizzazione
  prowadzenie działalności ewangelizacyjnej

ewangelizować (v)
evangelizzare
  (teologia, teologiczny) głosić ewangelię

ewentualny /ˌɛvɛ̃ntuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
eventuale
  przypuszczalny, możliwy

ewidentny /ˌɛvʲiˈdɛ̃ntnɨ/ (adj)
evidente
  (książkowy) oczywisty, widoczny, wyraźny, nie budzący wątpliwości

ewikcja (n)
evizione
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) sądowne lub administracyjne pozbawienie prawa własności

ewolucjonista /ˌɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
evoluzionista
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) badacz ewolucji

ewolucjonistyczny (adj)
evoluzionistico
  związany z ewolucjonizmem lub ewolucjonistami, dotyczący ewolucjonizmu lub ewolucjonistów

ewolucyjny (adj)
evolutivo
  związany z ewolucją

ewoluować (v)
evolvere
  przechodzić od stadiów prostszych ku bardziej rozwiniętym

eyeliner (n)
eyeliner
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) specjalna kredka lub tusz do malowania kresek na brzegach powiek;

ezoteryczny /ˌɛzɔtɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
esoterico
  tajemny, sekretny, dostępny wyłącznie dla wtajemniczonych

fa /fa/ (n)
fa
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nazwa solmizacyjna jednego z dźwięków;

fabianizm (n)
fabianismo
  doktryna głosząca pokojową, ewolucyjną transformację kapitalizmu w socjalizm;

fabryka /ˈfabrɨka/ (n)
fabbrica
  produkcyjny zakład przemysłowy

facelia błękitna /faˈʦ̑ɛlʲja bwɛ̃ŋʲˈcitna/ (n)
facelia, phacelia tanacetifolia
  (botanika, botaniczny) Phacelia tanacetifolia, roślina z rodziny ogórecznikowatych pochodząca z Kalifornii;

fachowo (adv)
professionalmente
  z fachową wiedzą
competentemente, ex professo
  zgodnie ze specjalizacją

faencki (adj)
faentino
  (rzadki, rzadko używany) związany z Faenzą, dotyczący Faenzy

fagas /ˈfaɡas/ (n)
lacchè
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) mężczyzna posługujący jako lokaj lub kelner
leccapiedi, lecchino
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) osoba całkowicie uległa

fagocista (n)
fagottista, fagotto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na fagocie

fagot /ˈfaɡɔt/ (n)
fagotto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stroikowy, drewniany instrument dęty o niskiej skali;

fajans /ˈfajãw̃s/ (n)
faenza
  (technologia, technika, techniczny) (rzemiosło, rzemieślniczy) materiał ceramiczny wytwarzany z zanieczyszczonego kaolinu, podobny nieco do porcelany;

fajka /ˈfajka/ (n)
aeratore, boccaglio
  (sport, sportowy) rurka używana do nurkowania, pozwalająca na oddychanie bez unoszenia głowy nad powierzchnię wody;
pipa
  przedmiot do palenia tytoniu;

fajny /ˈfajnɨ/ (adj)
fico
  potoczny wyraz o bardzo szerokim pozytywnym znaczeniu dla mówiącego: ciekawy, interesujący, świetny

fakoemulsyfikacja /ˌfakɔɛ̃mulsɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
facoemulsificazione
  (medycyna, medyczny) chirurgiczna metoda usuwania zaćmy;

fakoszer (n)
facocero del deserto
  (zoologia, zoologiczny) Phacochoerus aethiopicus Pallas, przypominający świnię masywny ssak afrykański o długich kłach;

fakt /fakt/ (n)
fatto, dato di fatto
  to, co miało lub ma miejsce w rzeczywistości;

faktoid (n)
fattoide
  (socjologia, socjologiczny) (publikatory) karykaturalny fakt, informacja traktowana jako prawdziwa tylko przez to, że ukazała się w mediach;

faktycznie (adv)
effettivamente
  zgodnie z faktami, z rzeczywistością

fakultatywny (adj)
facoltativo
  (książkowy) dobrowolny, pozostawiony do wyboru

fala /ˈfala/ (n)
ondata, fiumana
  (przenośnie, przenośnia) duża grupa przedmiotów, zwierząt, ludzi poruszająca się w jedną stronę; duże, powtarzające się nasycenie czegoś w krótkim okresie
onda, ondata
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rozprzestrzeniające się zaburzenie powierzchni wody
  (fizyka, fizyczny) każde rozprzestrzeniające się zaburzenie w dowolnym środowisku;

fala akustyczna (n)
onda acustica
  (fizyka, fizyczny) zaburzenie gęstości i ciśnienia w postaci fali podłużnej rozchodzące się w ośrodku sprężystym, takim jak ciało stałe, ciecz czy gaz;

falafel (n)
falafel, felafel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) arabski kotlecik z ciecierzycy lub bobu z sezamem;

falangista (n)
falangista
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek hiszpańskiego stronnictwa politycznego: Falanga Hiszpańska;

falangita (n)
falangite
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) żołnierz walczący w szyku falangi

falanster (n)
falansterio, falanstero
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) utopijne osiedle dla spółdzielczej wspólnoty socjalistycznej francuskiego ideologa Charlesa Fouriera;

falerno /faˈlɛrnɔ/ (n)
falerno
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mocne, lekko cierpkie, złociste wino włoskie, cenione przez starożytnych

falistość (n)
ondosità
  cecha tego, co faliste

falisty /faˈlʲistɨ/ (adj)
ondoso
  powyginany w kształcie fal, układający się w fale, przypominający pod jakimkolwiek względem falę

falkonet /falˈkɔ̃nɛt/ (n)
falconetto
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) małe działko, rodzaj broni odprzodowej z XVI i XVII wieku, umieszczane na burcie okrętu bądź na kasztelu;

falliczny (adj)
fallico
  mający kształt prącia, zwłaszcza w czasie wzwodu

fallocentryzm (n)
fallocentrismo
  pogląd charakteryzujący się postrzeganiem fallusa jako głównego elementu organizacji życia społecznego

falochron /faˈlɔxrɔ̃n/ (n)
frangiflutti, molo
  konstrukcja hydrotechniczna, która służy do ochrony wybrzeża lub portu przed działaniem fal;

falset (n)
falsetto
  wysoki rejestr głosu ludzkiego

falstart (n)
falsa partenza
  (sport, sportowy) przewinienie polegające na przedwczesnym rozpoczęciu konkurencji

falsyfikat (n)
falso
  podrobiony przedmiot albo dokument łudząco przypominający oryginał

famotydyna /ˌfãmɔtɨˈdɨ̃na/ (n)
famotidina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek z grupy antagonistów receptorów histaminowych H2;

fanatycznie /ˌfãnaˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
fanaticamente
  w sposób fanatyczny, w sposób właściwy fanatykowi

fanatyczny (adj)
fanatico
  charakteryzujący się fanatyzmem

fanatyzm /fãˈnatɨsm̥/ (n)
fanatismo
  postawa charakteryzująca się ślepą i bezkrytyczną wiarą w słuszność jakichś poglądów politycznych, religijnych lub społecznych

fanfara (n)
fanfara
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) krótki utwór grany najczęściej na trąbce rozpoczynający uroczystości;

fanfaron /fãnˈfarɔ̃n/ (n)
guascone, smargiasso, spaccone
  (przestarzałe, przestarzały) człowiek zarozumiały, pyszny, butny

fanfaronada (n)
rodomontata
  przechwalanie się, chełpienie się

fanklub /ˈfãŋklup/ (n)
fan club
  nieformalne zrzeszenie fanów;

fantasmagoria (n)
fantasmagoria
  (książkowy) omamy wzrokowe, przywidzenia

fantastycznie /ˌfãntaˈstɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
fantasticamente
  w sposób fantastyczny; nierealnie, przedziwnie

fantastycznonaukowy (adj)
fantascientifico
  związany z fantastyką naukową, dotyczący fantastyki naukowej

fantastyka /fãnˈtastɨka/ (n)
fantascienza
  wytwory wyobraźni obecne w mitach, folklorze, literaturze itp.

fantastyka naukowa (n)
fantascienza
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gatunek literacki, filmowy oraz gier komputerowych z fabułą umieszczona w przyszłości lub innej części wszechświata;

fantazja /fãnˈtazʲja/ (n)
fantasia
  wyobraźnia
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o swobodnej budowie, nawiązujący do innych form muzycznych;

fantazjować (v)
abbacare
  wyobrażać sobie wiele rzeczy

farad /ˈfarat/ (n)
farad
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary pojemności elektrycznej w układzie SI;

faraon /faˈraɔ̃n/ (n)
faraone
  (historia, historyczny, historycznie) władca starożytnego Egiptu;

faraoński (adj)
faraonico
  mający związek z faraonem

farba /ˈfarba/ (n)
colore, vernice
  (budownictwo) (sztuka) mieszanina barwników służąca do malowania

farbiarz (n)
tintore
  (rzemiosło, rzemieślniczy) (zawód, zawodowy, zawodowo) rzemieślnik farbujący tkaniny

farciara (n)
fortunella
  (potocznie, potoczny) kobieta, której wiedzie się w życiu, mająca szczęście, której coś się udało, powiodło się, którą ominęła nieprzyjemna sytuacja

farciarz (n)
fortunello
  (potocznie, potoczny) człowiek, który ma szczęście, któremu coś się udało

farmaceuta /ˌfarmaˈʦ̑ɛwta/ (n)
farmacista
  specjalista, znawca farmacji

farmaceutka /ˌfarmaˈʦ̑ɛwtka/ (n)
farmacista
  specjalistka w dziedzinie farmacji

farmaceutyczny /ˌfarmaʦ̑ɛwˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
farmaceutico
  związany z farmacją

farmacja /farˈmaʦ̑ʲja/ (n)
farmacia
  nauka o lekach;

farmakodynamika (n)
farmacodinamia, farmacodinamica
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) dział farmakologii badający mechanizmy działania leków oraz reakcje organizmu na nie;

farmakokinetyka (n)
farmacocinetica
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) dział farmakologii badający zmiany stężenia substancji w ustroju, zwłaszcza leków i ich metabolitów, w miarę upływu czasu;

farmakologia /ˌfarmakɔˈlɔɟja/ (n)
farmacologia
  dziedzina medycyny i farmacji; nauka o działaniu leków

farmakologicznie (adv)
farmacologicamente
  w sposób farmakologiczny, za pomocą leków

farmakologiczny /ˌfarmakɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
farmacologico
  związany z farmakologią, dotyczący farmakologii

farmakopea (n)
farmacopea
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) urzędowy spis leków zatwierdzonych do użycia w danym państwie, zawierający m.in. opis ich składu, właściwości oraz zalecenia dotyczące zastosowania;

farmakoterapia (n)
farmacoterapia
  zastosowanie leków do zwalczenia choroby, leczenie chorób lekami farmaceutycznymi

farmazony /ˌfarmaˈzɔ̃nɨ/ (n)
baggianate, fandonie
  głupstwa, niedorzeczności, brednie

farsz /farʃ/ (n)
farcia
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa umieszczana wewnątrz niektórych potraw (ciast, wydrążonych mięs, ryb, warzyw czy owoców) powstała ze zmieszania siekanych lub zmielonych produktów spożywczych;

fart /fart/ (n)
fortuna
  (potocznie, potoczny) szczęście

faryzeusz /ˌfarɨˈzɛ<sup>w</sup>uʃ/ (n)
fariseo
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek stronnictwa polityczno-religijnego w starożytnej Judei uznający jedynie prawo pisane (Torę);
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek obłudny

fascynacja (n)
fascino, affascinazione
  bardzo silne zainteresowanie się czymś lub kimś

fascynować /ˌfasʦ̑ɨ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
affascinare, abbagliare
  czarować, olśniewać, interesować; być przedmiotem czyjejś uwagi

fascynujący (adj)
affascinante, avvincente
  wzbudzający fascynację; dający nieodpartą chęć poznania; bardzo przyciągający uwagę

fasola /faˈsɔla/ (n)
fagiolo
  (botanika, botaniczny) Phaseolus L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) nasiona lub całe strąki fasoli (1.1); (także, też) potrawa z nich przyrządzona

fasolka szparagowa /faˈsɔlka ˌʃparaˈɡɔva/ (n)
fagiolino
  (botanika, botaniczny) (spożywczy) odmiana fasoli o jadalnych całych strąkach

fast food (n)
fast food
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pożywienie szybko przygotowywane i serwowane na poczekaniu, na ogół tanie i niezdrowe;
  (gastronomia) jadłodajnia serwująca fast foody (1.1)

fastrygować (v)
imbastire
  (krawiectwo) przyszywać prowizorycznie tak, by przyszywany element nie odpadł, lecz na tyle słabo, aby łatwo było odciąć nitkę i odczepić element

faszerowany (adj)
farcito
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (gastronomia) przekładany, wypełniony nadzieniem

faszysta /faˈʃɨsta/ (n)
fascista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik faszyzmu

faszystka (n)
fascista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolenniczka faszyzmu

faszystowski /ˌfaʃɨˈstɔfsʲci/ (adj)
fascistico, fascista
  związany z faszyzmem, właściwy faszyzmowi lub faszystom

faszyzm /ˈfaʃɨsm̥/ (n)
fascismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna polityczna powstała w okresie międzywojennym we Włoszech, m.in. sprzeciwiająca się demokracji parlamentarnej, głosząca kult państwa;

fatalista /ˌfataˈlʲista/ (n)
fatalista
  osoba, która wierzy w fatalizm, przeznaczenie; ma świadomość nieuchronności losu

fatalnie /faˈtalʲɲɛ/ (adv)
fatalmente
  bardzo źle
  nieuchronnie, pechowo

fatamorgana (n)
miraggio, fata morgana
  zjawisko świetlne polegające na powstawaniu pozornych obrazów odległych przedmiotów spowodowane różnicami współczynników załamania światła w warstwach powietrza o różnej temperaturze;

fatfobia (n)
grassofobia
  niechęć czy wrogość wobec osób otyłych

fatum /ˈfatũm/ (n)
fato
  nieuchronny los, zwłaszcza zły

fatwa /ˈfatfa/ (n)
fatwa
  w islamie: opinia teologa muzułmańskiego wyjaśniająca kontrowersję teologiczną, czasem zawierająca konkretne wskazania w indywidualnej sprawie, np. wydająca wyrok śmierci lub zakazująca jakiś praktyk;

fauna /ˈfawna/ (n)
fauna
  (biologia, biologiczny) ogół zwierząt na danym obszarze, w danym środowisku lub okresie geologicznym;

faustowski (adj)
faustiano
  (książkowy) pragnący zdobyć wiedzę za wszelką cenę, zwłaszcza tajemnicę nieśmiertelności

fawela /faˈvɛla/ (n)
favela
  (socjologia, socjologiczny) rozległa dzielnica nędzy powstała wokół miast Brazylii, brazylijski slums;

fawor (n)
benevolenza, favore
  (przestarzałe, przestarzały) przychylność, poparcie, łaskawość

faworyt (n)
amante
  (dawniej, dawny) kochanek
favorito
  ktoś lubiany, faworyzowany
  (sport, sportowy) osoba lub drużyna typowana na zwycięzcę w zawodach
  (sport, sportowy) zwierzę typowane na zwycięzcę w wyścigach
favorito, fedina
  (dawniej, dawny) pasemko zarostu pozostawione na policzku

faworyzować /ˌfavɔrɨˈzɔvaʨ̑/ (v)
favoreggiare, favorire, proteggere
  wyróżniać kogoś, darzyć szczególnymi względami

fał /faw/ (n)
drizza
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina służąca do podnoszenia czegoś (np. żagla, drzewca);

fałdować (v)
increspare
  układać w fałdy
incresparsi, pieghettarsi
  układać się w fałdy

fałsz /fawʃ/ (n)
falsità
  nieprawda

fałszerstwo (n)
contraffazione
  wykonanie podróbki

fałszerz (n)
falsario
  osoba, która coś fałszuje

fałszować /fawˈʃɔvaʨ̑/ (v)
adulterare, fatturare
  obniżać jakość
contraffare, falsificare
  preparować imitacje przedmiotów
stonare
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grać lub śpiewać nieczysto

fałszywość /fawˈʃɨvɔɕʨ̑/ (n)
falsità
  cecha tego, co jest fałszywe, niezgodne z prawdą

fałszywy /fawˈʃɨvɨ/ (adj)
falso, fasullo
  o człowieku: obłudny, zakłamany, przewrotny; kierujący się negatywnymi uczuciami
falso, contraffatto
  sztuczny, podrobiony

fałszywy przyjaciel /fawˈʃɨvɨ pʃɨˈjäʨ̑ɛl/ (idiom)
falso amico
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz w jednym języku o podobnym bądź takim samym brzmieniu, co wyraz w innym języku, jednak różniący się od niego znaczeniem;

federacja /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
federazione
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo składające się z mniejszych, obdarzonych autonomią państw związkowych (np. stanów, krajów, prowincji, kantonów, landów), ale posiadających wspólny (federalny) rząd;
  związek stowarzyszeń, organizacji zawodowych, politycznych i innych

federalizacja (n)
federazione
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) łączenie się państw, stanów, kantonów itp., na zasadach federacji

federalny (adj)
federale
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) dotyczący państwa będącego federacją lub związany z organami i strukturami tej federacji

feldmarszałek (n)
feldmaresciallo
  (wojskowość, wojskowy) w niektórych krajach: najwyższy stopień wojskowy

felicjanka (n)
feliciana
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica ze Zgromadzenia Sióstr Świętego Feliksa;

fellatio /fɛlˈːatʲjɔ/ (n)
fellatio
  (seksuologia, seksuologiczny) oralna stymulacja penisa;

feluka (n)
feluca
  (dawniej, dawny) śródziemnomorska podłużna łódź żaglowa;

feministka /ˌfɛ̃mʲĩˈɲistka/ (n)
femminista
  kobieta dążąca do wprowadzenia w życie zasad feminizmu, zwolenniczka feminizmu

feminizm /fɛ̃ˈmʲĩɲism̥/ (n)
femminismo
  (książkowy) ideologia i ruch wyzwolenia kobiet;

fenek /ˈfɛ̃nɛk/ (n)
fennec
  (zoologia, zoologiczny) mały, pustynny lis o puszystym ogonie i dużych uszach;

fenicki /fɛ̃ˈɲiʦ̑ʲci/ (adj)
fenicio
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Fenicjanami lub Fenicją

fenkuł (n)
finocchio
  (botanika, botaniczny) Foeniculum vulgare, roślina warzywna, o białych, mięsistych łodygach;
  (spożywczy) jarzyna z fenkułu (1.1)

fenol /ˈfɛ̃nɔl/ (n)
fenolo
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, C6H5OH;

fenologiczny (adj)
fenologico
  (ekologia, ekologiczny) związany z fenologią, dotyczący fenologii

fenomenalizm (n)
fenomenismo
  (filozofia, filozoficzny) przekonanie, iż bezpośrednio dostępne poznaniu są wyłącznie zjawiska, natomiast istota rzeczy jest niepoznawalna lub nie istnieje;

fenomenalny /ˌfɛ̃nɔ̃mɛ̃ˈnalnɨ/ (adj)
fenomenale
  niezwykły, wyjątkowy, zjawiskowy
fantastico
  wyjątkowy, wspaniały, fantastyczny, niesłychany

fenomenologia (n)
fenomenologia
  (filozofia, filozoficzny) kierunek filozoficzny, polegający na opisie i oglądzie tego, co bezpośrednio jest dane;

fenosafranina /ˌfɛ̃nɔsafrãˈɲĩna/ (n)
fenosafranina
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy safranin stosowany do barwienia bawełny, przygotowywania preparatów mikroskopowych oraz jako jeden z odczynników w fotografii;

fenotyp (n)
fenotipo
  (biologia, biologiczny) zespół wszystkich dostrzegalnych cech organizmu będący wynikiem współdziałania czynników dziedzicznych oraz warunków środowiska;

ferm /fɛrm/ (n)
fermio
  (chemia, chemiczny) nietrwały pierwiastek chemiczny o symbolu Fm i liczbie atomowej 100;

fermata /fɛrˈmata/ (n)
corona, punto coronato
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element notacji muzycznej dowolnie przedłużający czas trwania nuty lub pauzy;

fermentacja /ˌfɛrmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
fermentazione
  (biochemia, biochemiczny) reakcja biochemiczna zachodząca pod wpływem enzymów produkowanych przez mikroorganizmy;

fermentować /ˌfɛrmɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
fermentare
  ulegać procesowi fermentacji
  powodować fermentację, poddawać fermentacji

ferraryjczyk (n)
ferrarese
  mieszkaniec Ferrary; osoba z tego miasta

ferraryjka (n)
ferrarese
  mieszkanka Ferrary; kobieta z tego miasta

ferraryjski (adj)
ferrarese
  związany z Ferrarą, dotyczący Ferrary

ferro-
ferro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych, jego występowanie świadczy o związku znaczeniowym wyrazu z żelazem

ferula (n)
ferula
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pastorał papieski zakończony krzyżem;

ferwor (n)
fervore
  gorliwość, uniesienie

feta /ˈfɛta/ (n)
feta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj greckiego sera (zwykle owczego), o słonym smaku;

fetoskopia /ˌfɛtɔˈskɔpʲja/ (n)
fetoscopia
  (medycyna, medyczny) biopsja tkanek płodu;

fetyszyzm (n)
feticismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z form wierzeń religijnych polegająca na kulcie obiektów o domniemanej sile nadprzyrodzonej

feudalny (adj)
feudale
  (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do feudalizmu, związany z feudalizmem

fibromialgia (n)
fibromialgia
  (medycyna, medyczny) przewlekła, niezapalna choroba reumatyczna tkanek miękkich charakteryzujące się rozległym bólem;

fibrynogen (n)
fibrinogeno
  (biologia, biologiczny) białko osocza krwi wytwarzane w wątrobie, biorące udział w końcowej fazie procesu krzepnięcia;

fideista /ˌfʲidɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
fideista
  zwolennik fideizmu

fideistka /ˌfʲidɛˈ<sup>j</sup>istka/ (n)
fideista
  zwolenniczka fideizmu

fideizm /fʲiˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
fideismo
  (filozofia, filozoficzny) (teologia, teologiczny) pogląd głoszący prymat wiary i objawienia nad poznaniem rozumowym;

fiesolanka /ˌfʲjɛzɔˈlãnka/ (n)
fiesolana
  mieszkanka Fiesole

fiesolczyk /fʲjɛˈzɔlʧ̑ɨk/ (n)
fiesolano
  mieszkaniec Fiesole

fiesolski /fʲjɛˈzɔlsʲci/ (adj)
fiesolano
  związany z Fiesole, dotyczący Fiesole

figa /ˈfʲiɡa/ (n)
fico
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc figi (1.1)

figi (n)
mutandine
  damskie majtki bez nogawek;

figiel /ˈfʲiɟɛl/ (n)
celia, cilecca
  coś zrobionego dla żartu, dla rozrywki

figowy /fʲiˈɡɔvɨ/ (adj)
di fico
  związany z figami, dotyczący fig

figura /fʲiˈɡura/ (n)
figura
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów leżących na płaszczyźnie lub w przestrzeni
  (sport, sportowy) (choreografia, choreograficzny) sekwencja ruchów tworząca całość w sportach akrobatycznych i tańcach
  (termin karciany) starsze karty w talii: as, król, dama, walet;
  kształt ciała
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa dźwięków o charakterze ornamentu
figura, rappresentazione
  (sztuka) odwzorowana w rzeźbie lub malarstwie postać zwierzęcia lub człowieka

figura retoryczna /fʲiˈɡura ˌrɛtɔˈrɨʧ̑na/ (n)
figura retorica
  (językoznawstwo, językoznawczy) środek ekspresji językowej wzmacniający emocjonalność, obrazowość języka, polegający na stosowaniu ozdobnych zwrotów lub wyrażeń;

figurować (v)
figurare
  być gdzieś zamieszczonym lub wymienionym

filantrop (n)
filantropo
  człowiek zajmujący się działalnością dobroczynną, wspomagający biednych i potrzebujących

filantropijny (adj)
filantropico
  związany z filantropią

filatelista (n)
filatelista, filatelico
  kolekcjoner lub znawca znaczków pocztowych

filatelistka /ˌfʲilatɛˈlʲistka/ (n)
filatelica, filatelista
  kobieta, która kolekcjonuje znaczki pocztowe

filatelistyczny (adj)
filatelico
  dotyczący filatelistyki, związany z filatelistyką

filatelistyka /ˌfʲilatɛˈlʲistɨka/ (n)
filatelia, filatelica
  hobby polegające na kolekcjonowaniu artefaktów pocztowych;

filc /fʲilʦ̑/ (n)
feltro
  materiał ze zbitej wełny,

filipin (n)
filippino
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik ze zgromadzenia założonego przez św. Filipa Nereusza;

filipino /ˌfʲilʲiˈpʲĩnɔ/ (n)
filippino
  (językoznawstwo, językoznawczy) główny dialekt języka tagalskiego

filistyński (adj)
filisteo
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dotyczący Filistei lub Filistynów; pochodzący z Filistei

filiżanka /ˌfʲilʲiˈʒãnka/ (n)
tazza
  niewielkie naczynie z uszkiem, z którego pije się gorące napoje
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) miara objętości równa pojemności filiżanki (1.1)

film /fʲilm/ (n)
film, pellicola
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) utwór audiowizualny na jakiś temat; nośnik, na którym jest nagrany taki utwór;
  (fotografia) światłoczuła taśma filmowa lub fotograficzna
film
  cienka i przejrzysta warstwa jakiejś substancji

film dokumentalny (n)
documentario
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) dzieło filmowe utrzymane w gatunku filmu dokumentalnego (1.1)

film długometrażowy (n)
lungometraggio
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) film trwający ponad 55 minut

filmować /fʲilˈmɔvaʨ̑/ (v)
filmare, girare
  nagrywać coś kamerą filmową

filolog /fʲiˈlɔlɔk/ (n)
filologo
  specjalista w dziedzinie filologii

filologia /ˌfʲilɔˈlɔɟja/ (n)
filologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina humanistyczna, zajmująca się językiem i literaturą jakiegoś narodu lub kręgu cywilizacyjnego;

filologiczny /ˌfʲilɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
filologico
  (przymiotnik) od: filologia

filosemityzm (n)
filosemitismo
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) postawa polegająca na pozytywnym stosunku do Żydów i kultury żydowskiej;

filozof /fʲiˈlɔzɔf/ (n)
filosofo
  (edukacja, edukacyjny) (filozofia, filozoficzny) specjalista w zakresie filozofii

filozofia /ˌfʲilɔˈzɔfʲja/ (n)
filosofia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się rozważaniami na temat istoty bytu, źródeł poznania itp.;

filozofia polityczna (n)
filosofia politica
  (filozofia, filozoficzny) dział filozofii praktycznej, który stanowi krytyczną refleksję nad życiem politycznym i państwem;

filozoficzny /ˌfʲilɔzɔˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
filosofico
  związany z filozofią, dotyczący zagadnień filozofii

filozofować (v)
filosofare
  (filozofia, filozoficzny) uprawiać filozofię

filtr /fʲiltr̥/ (n)
filtro
  (elektronika, elektroniczny) fragment obwodu elektrycznego odpowiedzialny za tłumienie sygnałów w określonym przedziale częstotliwości
  (optyka, optyczny) materiał przepuszczający tylko promieniowanie w pewnym zakresie częstotliwości lub określonej polaryzacji
  błona lub warstwa, zaprojektowana do przepuszczania jedynie pewnej grupy substancji i zatrzymywania innych

filtrowanie /ˌfʲiltrɔˈvãɲɛ/ (n)
filtrazione
  proces przepuszczania czegoś przez filtr

filtrować (v)
filtrare
  oczyszczać, przepuszczając przez filtr
  będąc filtrem, zatrzymywać szkodliwe czynniki

finalizować /ˌfʲĩnalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
concludere
  doprowadzać coś do końca (finału)

finansować (v)
finanziare
  dostarczać finansów

finansowo (adv)
finanziariamente
  pod względem finansów, pieniędzy

finansowy /ˌfʲĩnãw̃ˈsɔvɨ/ (adj)
finanziario
  dotyczący finansów

finałowy /ˌfʲĩnaˈwɔvɨ/ (adj)
finale
  dotyczący finału, dziejący się w finale

finta /ˈfʲĩnta/ (n)
finta
  (sport, sportowy) zmylenie przeciwnika
  sztuczka, trick, manewr, podstęp

fioletowy /ˌfʲjɔlɛˈtɔvɨ/ (adj)
viola
  mający kolor siódmego pasma tęczy, taki jak kolor kwiatu fiołka lub w kolorze powstałym przez zmieszanie barwnika czerwonego i niebieskiego;

fiolka /ˈfʲjɔlka/ (n)
fiala
  małe, szklane naczynie z zatyczką;

fiord /fʲjɔrt/ (n)
fiordo
  (geografia, geograficzny) rodzaj głębokiej zatoki wrzynającej się w ląd;

fiołek /ˈfʲjɔwɛk/ (n)
viola
  (botanika, botaniczny) Viola L., rodzaj roślin zielnych z rodziny fiołkowatych rosnący w strefie umiarkowanej;

firanka /fʲiˈrãnka/ (n)
tenda
  ozdobny, przezroczysty materiał wieszany w oknie

fiskalny (adj)
fiscale
  dotyczący podatków, skarbu państwa albo dochodów państwa

fiszbin (n)
fanone
  (zoologia, zoologiczny) substancja rogowa na podniebieniu wielorybów

fito- /ˈfʲitɔ/
fito-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z rośliną, roślinnością

fitochemia (n)
fitochimica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział fizjologii roślin, nauka badająca roślinne związki organiczne i procesy chemiczne zachodzące w roślinach;

fitoestrogen (n)
fitoestrogeno
  (biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) występująca w roślinach, dowolna niesterydowa substancja (włączając izoflawony i lignany), która jest strukturalnie lub funkcjonalnie podobna do estrogenu ssaków, mająca za zadanie zwiększać odporność rośliny na choroby, a u ssaków działająca jako słaby agonista lub antagonista estrogenu;

fitogeografia /ˌfʲitɔɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
fitogeografia, geobotanica
  dział biogeografii i geobotaniki zajmujący się badaniem rozmieszczenia roślin na kuli ziemskiej;

fitohormon /ˌfʲitɔˈxɔrmɔ̃n/ (n)
fitormone
  (biochemia, biochemiczny) hormon, związek chemiczny wytwarzany przez organizmy roślinne, wpływający na ich procesy fizjologiczne

fitonim /fiˈtɔ̃ɲĩm/ (n)
fitonimo
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa własna rośliny

fitopatologia /ˌfʲitɔpatɔˈlɔɟja/ (n)
fitopatologia
  (botanika, botaniczny) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział botaniki, nauka o chorobach roślin i zwalczaniu tychże chorób;

fitopatologiczny (adj)
fitopatologico
  (botanika, botaniczny) związany z fitopatologią, dotyczący fitopatologii, chorób roślin

fitoplankton /ˌfʲitɔˈplãŋktɔ̃n/ (n)
fitoplancton
  (biologia, biologiczny) mikroskopijne organizmy roślinne oraz sinice, które biernie unoszą się w wodzie, nie posiadając zdolności ruchu lub tylko w znacznie ograniczonym zakresie;

fitosocjologiczny (adj)
fitosociologico
  (botanika, botaniczny) związany z fitosocjologią, dotyczący fitosocjologii

fitosterol /ˌfʲitɔˈstɛrɔl/ (n)
fitosterolo
  (biochemia, biochemiczny) sterol pochodzenia roślinnego

fitoterapia (n)
fitoterapia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny i farmakologii zajmujący się stosowaniem ziół w lecznictwie

fiut /fʲjut/ (n)
cazzo, nerchia, uccello
  (pospolicie) członek męski
coglione
  (pospolicie) (pogardliwie, pogardliwy) mężczyzna, facet

fizjolog /fʲiˈzʲjɔlɔk/ (n)
fisiologo
  specjalista w dziedzinie fizjologii

fizjologia (n)
fisiologia
  nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów

fizjonomia (n)
fisionomia
  rysy twarzy, twarz

fizjonomista (n)
fisionomista
  mężczyzna posiadający umiejętność rozpoznawania właściwości umysłowych i emocji osoby z wyglądu jego twarzy i ciała

fizjoterapeuta /ˌfʲizʲjɔtɛraˈpɛwta/ (n)
fisioterapista
  (medycyna, medyczny) terapeuta, specjalista od fizjoterapii

fizjoterapeutyczny (adj)
fisioterapico
  (medycyna, medyczny) związany z fizjoterapią, dotyczący fizjoterapii

fizjoterapia (n)
fisioterapia
  (medycyna, medyczny) metoda leczenia usprawniającego poprzez stymulowania organizmu bodźcami fizycznymi

fizyczny /fʲiˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
fisico
  dostępny zmysłom

fizyka /ˈfʲizɨka/ (n)
fisica
  nauka zajmująca się badaniem właściwości i oddziaływań materii;

fizylier (n)
fuciliere
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz piechoty uzbrojony w strzelbę skałkową (fuzję) w armiach XVII-XIX wieku; w okresie napoleońskim żołnierz lekkiej piechoty;

fiński /ˈfʲĩj̃sʲci/ (adj)
finlandese
  odnoszący się do Finów lub Finlandii, pochodzący z Finlandii

fiński /ˈfʲĩj̃sʲci/ (n)
finlandese
  (językoznawstwo, językoznawczy) ugrofiński język używany przez Finów;

flaga /ˈflaɡa/ (n)
bandiera
  płat tkaniny określonego kształtu, barwy i znaczenia, przymocowywany do drzewca lub masztu

flaki /ˈflaci/ (n)
trippa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z różnych części żołądka wołowego lub cielęcego pokrojonego w cienkie paski gotowana na wywarze z włoszczyzny;

flaming /ˈflãmʲĩŋk/ (n)
fenicottero
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak brodzący o białoróżowym upierzeniu;

flancować (v)
piantonare, trapiantare
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) sadzić siewki do gruntu

flanela /flãˈnɛla/ (n)
flanella
  (włókiennictwo) miękka tkanina bawełniana lub wełniana, pokryta delikatnym meszkiem, stosowana do wyrobu m.in. koszul, piżam i pościeli;

flaszowiec miękkociernisty /flaˈʃɔvʲjɛʦ̑ ˌmʲjɛ̃ŋkːɔʨ̑ɛrʲˈɲistɨ/ (n)
graviola, guanabana, annona muricata
  (botanika, botaniczny) gatunek małego drzewa pochodzącego z Ameryki Środkowej i Antyli;

flauta /ˈflawta/ (n)
calma
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) sytuacja na morzu, gdy brak wiatru;

flawonoid /ˌflavɔ̃ˈnɔ<sup>j</sup>it/ (n)
flavonoide
  organiczny związek chemiczny występujący w roślinach, spełniający funkcję barwnika, przeciwutleniacza i naturalnego insektycydu oraz fungicydu

flażolet (n)
zufolo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niewielka piszczałka z ustnikiem dzióbkowym;

flebo-
flebo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z żyłą

flecista /flɛˈʨ̑ista/ (n)
flautista
  muzyk, który gra na flecie

flecistka /flɛˈʨ̑istka/ (n)
flautista
  kobieta, która gra na flecie

flegmatyczność (n)
flemmaticità
  cecha tego, co flegmatyczne; cecha tych, którzy są flegmatyczni

flegmatyczny /ˌflɛɡmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
flemmatico
  odznaczający się spokojem, mało pobudliwy, powolny

flegmatyk (n)
flemmatico
  osoba bardzo powolna, bez emocji

flejtuch /ˈflɛjtux/ (n)
porcellone, sporcaccione
  człowiek niechlujny, nieelegancki, niedbały, brudny

fleksyjny (adj)
flessivo
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) dotyczący fleksji

flet /flɛt/ (n)
flauto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny;

flet poprzeczny /ˈflɛt pɔˈpʃɛʧ̑nɨ/ (n)
flauto traverso
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu z metalu lub drewna, na którym gra się trzymając go w poprzek;

fletnia Pana /ˈflɛtʲɲa ˈpãna/ (n)
flauto di Pan, siringa
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny; aerofon wargowy złożony z drewnianych piszczałek różnej długości, połączonych w jednym rzędzie; emblemat wiatru;

flirt /flʲirt/ (n)
flirt
  krótkotrwała miłostka, zalotna rozmowa;

flirtować (v)
flirtare
  uprawiać flirt, prowadzić lekką, zalotną rozmowę towarzyską z osobą innej płci

flora /ˈflɔra/ (n)
flora
  (botanika, botaniczny) ogół organizmów roślinnych

floren (n)
fiorino
  (numizmatyka, numizmatyczny) trzynastowieczna złota moneta florencka;

florencki /flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲci/ (adj)
fiorentino
  związany z Florencją, dotyczący Florencji

florentczyk /flɔˈrɛ̃nṭʧ̑ɨk/ (n)
fiorentino
  mieszkaniec Florencji, osoba wywodząca się z Florencji

florentynka (n)
fiorentina
  mieszkanka Florencji

floresy (n)
ghirigori
  zawiły deseń z zakrzywionych linii

floréal (n)
fiorile
  nazwa ósmego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

flotylla (n)
flottiglia
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) jednostka wojskowa występująca w marynarce wojennej odpowiadająca dywizji piechoty.

flukonazol (n)
fluconazolo
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwgrzybiczy;

fluoksetyna /ˌflu<sup>w</sup>ɔksɛˈtɨ̃na/ (n)
fluoxetina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) substancja czynna leków tymoleptycznych — stosowanych głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych i obsesyjno-kompulsyjnych;

fluor /ˈflu<sup>w</sup>ɔr/ (n)
fluoro
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9;

fluorek (n)
fluoruro
  (chemia, chemiczny) sól kwasu fluorowodorowego;

fluorescencja (n)
fluorescenza
  (fizyka, fizyczny) samorzutne świecenie niektórych substancji pod wpływwem różnych czynników (jak np. światło, promienie katodowe, promieniowanie nadfioletowe, promienie rentgenowskie) trwające dopóty, dopóki działają te czynniki

fluorescencyjny (adj)
fluo, fluorescente
  związany z fluorescencją, dotyczący fluorescencji, wykorzystujący zjawisko fluorescencji, oparty na fluorescencji

fluorowodorowy (adj)
fluoridrico
  (chemia, chemiczny) związany z fluorowodorem, dotyczący fluorowodoru

fluorowy (adj)
fluorico
  dotyczący fluoru

fluoryt (n)
fluorite
  (mineralogia, mineralogiczny) różnobarwny minerał z gromady halogenków, zawierający fluorek wapnia;

fobia /ˈfɔbʲja/ (n)
antipatia, fobia
  (potocznie, potoczny) niechęć, antypatia, uprzedzenie
fobia
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, paniczny (często nieuzasadniony i uporczywy) lęk przed kimś lub przed czymś;

foggiański (adj)
foggiano
  (rzadki, rzadko używany) związany z Foggią, dotyczący Foggii

fok /fɔk/ (n)
albero di trinchetto
  (potocznie, potoczny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) fokmaszt
fiocco
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jeden z żagli pierwszego masztu;

foka /ˈfɔka/ (n)
foca
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) morski ssak drapieżny;

fokmaszt (n)
albero di trinchetto
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pierwszy maszt od strony dziobu jednostek pływających, które posiadają co najmniej dwa maszty;

folacyna /ˌfɔlaˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
folacina
  (zobacz) kwas foliowy

folder /ˈfɔldɛr/ (n)
cartella
  (informatyka, informatyczny) (zobacz) katalog
pieghevole
  rodzaj druku reklamowego lub informacyjnego;

folia bąbelkowa (n)
pluriball
  folia z tworzywa sztucznego z bąbelkami powietrza stosowana do opakowywania kruchych przedmiotów;

folklor /ˈfɔlklɔr/ (n)
folklore, folclore
  (etnografia, etnograficzny) ogół ludowej kultury i twórczości artystycznej, jak baśnie, pieśni, obrzędy, stroje, architektura, kuchnia itp.

folklorysta (n)
folclorista, folklorista
  (etnografia, etnograficzny) osoba specjalizująca się w folklorystyce, badacz folkloru

folklorystka (n)
folclorista, folklorista
  (etnografia, etnograficzny) kobieta specjalizująca się w folklorystyce, badaczka folkloru

folklorystycznie (adv)
folcloristicamente
  w sposób folklorystyczny

folklorystyczny (adj)
folcloristico, folkloristico
  odnoszący się do folkloru lub folklorystyki, związany z folklorem lub folklorystyką

folwark /ˈfɔlvark/ (n)
fattoria
  (dawniej, dawny) dom mieszkalny, w którym mieszka właściciel wioski lub czeladź
  (dawniej, dawny) duże, samodzielne gospodarstwo rolne wraz z kompleksem budynków gospodarczych i mieszkalnych, a należące do dworu lub do właściciela ziemskiego;

fon /fɔ̃n/ (n)
phon
  (fizyka, fizyczny) jednostka poziomu głośności

fonacja (n)
fonazione
  (medycyna, medyczny) w foniatrii: emisja głosu

fondue (n)
fonduta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) szwajcarska i francuska potrawa z roztopionego sera i białego wina podawanego na gorąco, w którym macza się kawałki pieczywa lub warzyw;

fonetyczny (adj)
fonetico
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z fonetyką, dotyczący fonetyki

fonia (n)
suono, onda acustica
  (akustyka, akustyczny) reprodukowany dźwięk docierający do ucha słuchającego przy odtwarzaniu nagrania, projekcji filmu itp. w postaci fali akustycznej
  (radiofonia, radiokomunikacja, radiotechnika, radiofoniczny, radiokomunikacyjny, radiotechniczny, radiowy) (telewizja, telewizyjny) sygnał dźwiękowy przesyłany z nadajnika do odbiornika radiowego, telewizyjnego itp., za pomocą fali elektromagnetycznej
fonazione
  (medycyna, medyczny) w foniatrii: emisja głosu

foniatra /fɔ̃ˈɲatra/ (n)
foniatra
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem zaburzeń głosu, mowy i języka
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka foniatrii

foniatria /fɔ̃ˈɲatrʲja/ (n)
foniatria
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem i zaburzeniami wydawania głosu (przez człowieka);

foniatryczny (adj)
foniatrico
  (medycyna, medyczny) związany z foniatrią, dotyczący foniatrii

fonogeniczny (adj)
fonogenico
  o dźwięku: taki, który nadaje się do utrwalania na płycie lub taśmie i odtwarzania

fonografia /ˌfɔ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
fonografia
  zapisywanie dźwięków na nośnikach danych np. płytach kompaktowych albo kasetach mangetofonowych

fonograficzny (adj)
fonografico
  (technologia, technika, techniczny) związany z fonografem, dotyczący fonografu

fonologiczny (adj)
fonologico
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z fonologią, dotyczący fonologii

fonometryczny (adj)
fonometrico
  związany z fonometrią lub fonometrem, dotyczący fonometrii lub fonometru

fontanna /fɔ̃nˈtãnːa/ (n)
fontana, nasone
  dekoracyjny element architektoniczny złożony ze zbiornika z wodą oraz otworu, przez który woda wpada do zbiornika;

forint /ˈfɔrʲĩnt/ (n)
fiorino
  (jednostka monetarna) oficjalna waluta Węgier;

forma /ˈfɔrma/ (n)
forma
  zewnętrzny kształt

forma sonatowa /ˈfɔrma ˌsɔ̃naˈtɔva/ (n)
forma-sonata
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trzyczęściowa forma muzyczna składająca się z ekspozycji, przetworzenia i repryzy, występująca jako pierwsza część sonaty, koncertu czy symfonii;

formacyjny (adj)
formativo
  dotyczący formacji, związany z formacją

formalina (n)
formalina, formolo
  (chemia, chemiczny) roztwór wodny formaldehydu, stosowany jako środek odkażający i konserwujący;

formalista /ˌfɔrmaˈlʲista/ (n)
formalista
  człowiek zbytnio przywiązujący wagę do formalności, zewnętrznych form działania

formalizacja (n)
formalizzazione
  procedura, której celem jest przedstawienie danej teorii lub systemu w sformalizowanej postaci

formalizm (n)
formalismo
  ścisłe trzymanie się litery przepisów w danym działaniu

formator (n)
formatore
  osoba trudniąca się pomocą w jakimkolwiek rozwoju osobowości człowieka

formować /fɔrˈmɔvaʨ̑/ (v)
formare, foggiare
  nadawać czemuś określoną formę, kształt

formułować (v)
formulare
  określać coś jasno i treściwie, ujmować w ścisłe wyrażenie

fornir /ˈfɔrʲɲir/ (n)
impiallacciatura
  cienkie płaty drewna uzyskiwane przez skrawanie;

forpoczta /fɔrˈpɔʧ̑ta/ (n)
avanguardia
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) osoba lub zjawisko, które wyprzedza swoją epokę
avamposto
  (wojskowość, wojskowy) (przestarzałe, przestarzały) wysunięte stanowisko posterunkowe

forsteryt (n)
forsterite
  (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;

fort /fɔrt/ (n)
fortezza, fortino, rocca
  (wojskowość, wojskowy) budowla obronna

forte (adv)
forte
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) głośno, silnie, mocno

forteca /fɔrˈtɛʦ̑a/ (n)
fortezza
  (architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) fortyfikacja obronna, na którą składają się forty i umocnienia;

fortel /ˈfɔrtɛl/ (n)
espediente, ripiego, scappatoia
  sprytne oszustwo, podstęp

fortepian /fɔrˈtɛpʲjãn/ (n)
pianoforte, pianoforte a coda
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny, z poziomo umieszczonym pudłem rezonansowym;

fortuna /fɔrˈtũna/ (n)
fortuna
  los, szczególnie ten dobry
  wielkie bogactwo

fortuna kołem się toczy /fɔrˈtũna ˈkɔwɛ̃mʲ‿ɕɛ ˈtɔʧ̑ɨ/ (proverb)
la ruota gira
  w każdej chwili może nastąpić nagła odmiana losu na złe lub dobre

fosfor /ˈfɔsfɔr/ (n)
fosforo
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu P i liczbie atomowej 15;

fosforan (n)
fosfato
  (chemia, chemiczny) pochodna kwasu fosforowego;

fosforanowy (adj)
fosfatico
  (chemia, chemiczny) związany z fosforanem, dotyczący fosforanów

fosforescencja /ˌfɔsfɔrɛˈsʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
fosforescenza
  (fizyka, fizyczny) świecenie ciał wywołane uprzednim naświetlaniem i trwające po jego ustaniu;

fosforoskop /ˌfɔsfɔˈrɔskɔp/ (n)
fosforoscopio
  (fizyka, fizyczny) przyrząd do mierzenia zmian natężenia fosforescencji

fosforowy (adj)
fosforico
  (chemia, chemiczny) dotyczący fosforu; zawierający fosfor

fotel /ˈfɔtɛl/ (n)
poltrona, strapuntino
  rodzaj siedziska z oparciem na plecy i podłokietnikami;

foto- /ˈfɔtɔ/
foto-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z fotografią
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze światłem

fotogeniczność (n)
fotogenia, fotogenicità
  cecha tego, co fotogeniczne; cecha tych, którzy są fotogeniczni

fotogeniczny (adj)
fotogenico
  korzystnie wyglądający na zdjęciach

fotograf /fɔˈtɔɡraf/ (n)
fotografo
  osoba zajmująca się wykonywaniem fotografii, najczęściej zawodowo;

fotografia /ˌfɔtɔˈɡrafʲja/ (n)
fotografia, foto
  nieruchomy obraz rzeczywistości utrwalony aparatem fotograficznym
fotografia
  sztuka wykonywania fotografii (1.1);

fotograficzny /ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
fotografico
  związany z fotografią, fotografowaniem, robieniem zdjęć

fotografować /ˌfɔtɔɡraˈfɔvaʨ̑/ (v)
fotografare
  robić zdjęcie, robić fotografię

fotogrametryczny /ˌfɔtɔɡrãmɛˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
fotogrammetrico
  związany z fotogrametrią

fotokomórka (n)
fotocellula
  (elektronika, elektroniczny) urządzenie służące do pomiaru światła, przetwarzające sygnały optyczne na elektryczne

fotokopia /ˌfɔtɔˈkɔpʲja/ (n)
fotocopia
  (biurowość, biurowy) kopia dokumentu, druku, rękopisu itp. uzyskana techniką fotograficzną

fotoluminescencja /ˌfɔtɔlũmʲĩnɛˈsʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
fotoluminescenza
  (fizyka, fizyczny) emisja fal elektromagnetycznych przez ciało w wyniku pochłonięcia fotonu;

fotometryczny (adj)
fotometrico
  (fizyka, fizyczny) związany z fotometrią, dotyczący fotometrii

fotomodelka /ˌfɔtɔ̃mɔˈdɛlka/ (n)
fotomodella
  modelka pozująca do zdjęć

fotomontaż /ˌfɔtɔ̃ˈmɔ̃ntaʃ/ (n)
fotomontaggio
  (fotografia) obraz fotograficzny powstały przez manipulację lub skomponowanie kilku obrazów;

foton /ˈfɔtɔ̃n/ (n)
fotone
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o zerowej masie spoczynkowej i ładunku, kwant oddziaływania elektromagnetycznego;

fotonowy (adj)
fotonico
  (fizyka, fizyczny) związany z fotonem, dotyczący fotonów

fotorealizm (n)
fotorealismo
  (sztuka) sposób malowania obrazów, mających sprawiać wrażenie, że są fotografiami; malarstwo charakteryzujące się fotograficzną dokładnością;

fotoreporter (n)
fotocronista, fotoreporter
  mężczyzna wykonujący zdjęcia na zlecenie redakcji lub agencji prasowej

fotosynteza (n)
fotosintesi
  (biochemia, biochemiczny) (botanika, botaniczny) proces wytwarzania przez rośliny zielone i niektóre bakterie związków organicznych z dwutlenku węgla i wody przy udziale światła;

fototerapia (n)
fototerapia
  (medycyna, medyczny) (zobacz) światłolecznictwo

fototropizm /ˌfɔtɔˈtrɔpʲism̥/ (n)
fototropismo
  (botanika, botaniczny) zwrócenie się rośliny w kierunku źródła światła lub w przeciwną stronę;

fowizm (n)
fauvismo
  (sztuka) kierunek w malarstwie francuskim początku XX wieku o bardzo żywej kolorystyce dzieł

fragment /ˈfraɡmɛ̃nt/ (n)
frammento
  wyodrębniona część czegoś

fragmentacja /ˌfraɡmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
frammentazione
  podział na części, wydzielenie fragmentów

frajer /ˈfrajɛr/ (n)
credulone, gonzo, grullo
  (potocznie, potoczny) osoba dająca się łatwo nabrać, naiwna; osoba nadmiernie wierna normom moralnym, które przez innych nie są przestrzegane

frakcyjny (adj)
fazioso
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z frakcją, dotyczący frakcji; przynależący do frakcji

franciszkanin (n)
francescano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu założonego przez św. Franciszka z Asyżu;

franciszkanizm /frãɲˈʨ̑iʃkaɲism̥/ (n)
francescanesimo
  (teologia, teologiczny) (historia, historyczny, historycznie) katolicki ruch religijny zapoczątkowany w XIII w. przez Franciszka z Asyżu, jeden z nurtów w duchowości chrześcijańskiej;

franciszkanka /frãɲˈʨ̑iʃkãŋka/ (n)
francescana
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica ze zgromadzenia franciszkańskiego

franciszkański /frãɲˈʨ̑iʃkaɨ̃j̃sʲci/ (adj)
francescano
  związany z franciszkanami lub franciszkankami, dotyczący franciszkanów lub franciszkanek

franciszkański /frãɲˈʨ̑iʃkaɨ̃j̃sʲci/ (possessiveAdjective)
francescano
  należący do franciszkanów lub franciszkanek, będący ich własnością

francuska choroba /frãnˈʦ̑uska xɔˈrɔba/ (n)
mal francese, malfrancese
  (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) kiła

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (adj)
francese
  odnoszący się do Francji lub Francuzów; związany lub wywodzący się z Francji

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
francese
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Francji, części Belgii, Szwajcarii, Kanady oraz kilkunastu innych państw;

francuski pocałunek /frãnˈʦ̑usʲci ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk/ (n)
bacio alla francese
  namiętny, erotyczny pocałunek, podczas którego języki obojga partnerów dotykają się i wchodzą w kontakt z wnętrzem ich ust;

franczyza (n)
franchigia
  (ekonomia, ekonomiczny) rodzaj współpracy gospodarczej pomiędzy samodzielnymi podmiotami, w ramach której franczyzobiorca prowadzi swoje przedsiębiorstwo pod marką i według koncepcji franczyzodawcy;

frank /frãŋk/ (n)
franco
  (jednostka monetarna) pieniądz niektórych krajów europejskich i afrykańskich

frankijski /frãŋʲˈcijsʲci/ (adj)
franco
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) - średniow. właściwy Frankom, związany z Frankami (germańskim plemieniem)

franko-prowansalski (n)
francoprovenzale
  (językoznawstwo, językoznawczy) język franko-prowansalski;

frankofobia /ˌfrãŋkɔˈfɔbʲja/ (n)
francofobia
  niechęć do wszystkiego, co francuskie; niechęć do Francuzów lub ich kultury

frans /frãw̃s/ (n)
francio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fr i liczbie atomowej 87;

frascati /frasˈʦ̑atʲi/ (n)
frascati
  wytrawne, białe wino pochodzące z Castelli Romani

fraszka (n)
bagatella
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki żartobliwy wierszyk;
bagatella, bazzecola
  (potocznie, potoczny) błahostka

frazeologia (n)
fraseologia
  (językoznawstwo, językoznawczy) zasób wyrażeń;

frazeologiczny (adj)
fraseologico
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z frazeologią, dotyczący frazeologii

fregata /frɛˈɡata/ (n)
fregata
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe;
  (ornitologia, ornitologiczny) szerokoskrzydły, szybujący ptak oceaniczny z rodziny fregatowatych;

fregata orla /frɛˈɡata ˈɔrla/ (n)
fregata aquila, fregata di Ascension
  (ornitologia, ornitologiczny) Fregata aquila, gatunek ptaka z rodziny fregat;

frenologiczny (adj)
frenologico
  (medycyna, medyczny) związany z frenologią, dotyczący frenologii

fresk /frɛsk/ (n)
affresco
  (sztuka) technika malarska nakładania farby na świeży tynk;
  (sztuka) malowidło ścienne wykonane techniką fresku (1.1)

frezarka /frɛˈzarka/ (n)
fresatrice
  (technologia, technika, techniczny) obrabiarka skrawająca, służąca do obróbki płaszczyzn, powierzchi kształtowych, wgłębień itp. za pomocą frezu;

frezja /ˈfrɛzʲja/ (n)
fresia
  (botanika, botaniczny) Freesia, rodzaj bylin ozdobnych z rodziny kosaćcowatych, mających silnie pachnące, na ogół dzwonkowate kwiaty;

frittata /frʲitˈːata/ (n)
frittata
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska odmiana omleta zapiekana na patelni na maśle, z mieszanką warzywną, serem, niekiedy z czosnkiem lub anchois

friulski /ˈfrʲjulsʲci/ (adj)
friulano
  charakterystyczny dla regionu Friuli-Wenecja Julijska, związany lub wywodzący się z regionu Friuli-Wenecja Julijska

frontalny (adj)
frontale
  czołowy, przedni

fronton (n)
frontone
  (architektura, architektoniczny) trójkątne zwieńczenie fasady lub ryzalitu budynku;

frontonowy (adj)
frontonale
  związany z frontonem, dotyczący frontonu

frotté (n)
spugna
  (włókiennictwo) bawełniana lub bawełnianopodobna tkanina o strukturze pętelkowej

fruktoza (n)
fruttosio
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy ketoz, naturalnie występujący w stanie wolnym w owocach, miodzie, nektarze kwiatów;

frustracja (n)
frustrazione
  (psychologia, psychologiczny) stan nieprzyjemnego napięcia emocjonalnego wynikły z niemożności zaspokojenia jakiejś potrzeby albo osiągnięcia danego celu;

frutarianizm (n)
fruttarismo, fruttarianesimo
  sposób żywienia dopuszczający spożywanie wyłącznie owoców i warzyw, których zerwanie nie powoduje zniszczenia rośliny;

fryderycjański (adj)
federiciano
  (historia, historyczny, historycznie) mający związek z panowaniem cesarza Fryderyka II Wielkiego

frygijski (adj)
frigio
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) związany z Frygią, dotyczący Frygii, pochodzący z Frygii

frykas (n)
fricassea
  (dawniej, dawny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) francuska potrawka z pokrojonych mięs
leccornia, ghiottoneria
  coś smacznego, wykwintna potrawa

frytka /ˈfrɨtka/ (n)
patatina
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki słupek z krojonego ziemniaka usmażony na głębokim tłuszczu;

frytkownica (n)
friggitrice, pentola per friggere
  (technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do smażenia frytek;

fryzjer /ˈfrɨzʲjɛr/ (n)
parrucchiere, barbiere
  osoba zajmująca się obcinaniem włosów, ich czesaniem i pielęgnacją; u mężczyzn również goleniem

fryzura /frɨˈzura/ (n)
acconciatura, pettinatura
  (fryzjerstwo, fryzjerski) efekt uczesania, ułożenia lub ścięcia włosów w charakterystyczny sposób;

fryzyjski (adj)
frisone
  dotyczący Fryzji albo Fryzów (Fryzyjczyków)

fryzyjski (n)
frisone
  (językoznawstwo, językoznawczy) język zachodniogermański, którym posługują się Fryzowie

frędzel /ˈfrɛ̃nʣ̑ɛl/ (n)
frangia
  (krawiectwo) zwisający fragment materiału przymocowany do tkaniny

fuj (interjection)
bleah, puah
  (potocznie, potoczny) wyrażanie obrzydzenia

fular (n)
foulard
  (krawiectwo) apaszka, lekka jedwabna chustka z fularu (1.1)
  (włókiennictwo) rodzaj cienkiej tkaniny jedwabnej

fundament /fũnˈdãmɛ̃nt/ (n)
fondamento
  (budownictwo) wykonany z betonu, żelbetu, murowany z cegieł lub kamieni, rzadziej z drewna, dolny element konstrukcyjny budowli lub urządzenia przekazujący na podłoże gruntowe całość obciążeń;

fundamentalista /ˌfũndãmɛ̃ntaˈlʲista/ (n)
fondamentalista, integralista
  człowiek rygorystycznie przestrzegający jakichś zasad, norm, zwłaszcza w dziedzinie religii i polityki

fundamentalizm (n)
fondamentalismo
  pozbawiony refleksji rygoryzm w przestrzeganiu zasad jakiejś religii albo ideologii, oparty na najbardziej dosłownej ich interpretacji

fundamentalny /ˌfũndãmɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
fondamentale, basilare
  podstawowy, stanowiący podstawę, elementarny, zasadniczy

fundator /fũnˈdatɔr/ (n)
fondatore, iniziatore
  ktoś, kto coś ufundował lub dał czemuś początek;

fundatorka (n)
fondatrice
  kobieta, która coś ufundowała lub dała czemuś początek

funikular (n)
funicolare
  kolej szynowa, a zarazem kolej linowa, w której ruch pojazdu wywołany jest liną napędową, i o stale przymocowanym do niej wagonem

funkcja /ˈfũŋkʦ̑ʲja/ (n)
funzione
  (matematyka, matematyczny) przyporządkowanie każdemu elementowi ze zbioru dokładnie jednego elementu z innego zbioru; (potocznie, potoczny) wykres, rysunek takiego przyporządkowania;
  przeznaczenie, zadanie jakiegoś urządzenia lub osoby, cel jego działania;
  (informatyka, informatyczny) podprogram; wydzielona część programu wykonująca określone zadanie;

funkcja stanu /ˈfũŋkʦ̑ʲja ˈstãnu/ (n)
funzione di stato
  (fizyka, fizyczny) funkcja zależna wyłącznie od stanu układu

funkcja wymierna /ˈfũŋkʦ̑ʲja vɨ̃ˈmʲjɛrna/ (n)
funzione razionale
  (matematyka, matematyczny) iloraz dwóch wielomianów;

funkcja wzajemnie jednoznaczna (n)
biiezione
  (matematyka, matematyczny) funkcja w której każdemu elementowi obrazu odpowiada dokładnie jeden element dziedziny;

funkcjonalizm (n)
funzionalismo
  (antropologia, antropologiczny) nurt uznający rolę najmniejszego nawet zjawiska dla rozwoju i zachodzących przemian;
  (architektura, architektoniczny) (sztuka) nurt uwydatniający nadrzędność funkcji użytkowej dzieła
  (filozofia, filozoficzny) nurt podkreślający rolę przyczyn i skutków w analizie filozoficznej
  (psychologia, psychologiczny) kierunek badań podkreślający funkcje zjawisk psychologicznych;
  (socjologia, socjologiczny) nurt podkreślający rolę funkcji pełnionych przez fakty, zjawiska i procesy społeczne;

funkcjonalność /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑/ (n)
funzionalità
  cecha tego, co jest funkcjonalne

funkcjonalny (adj)
funzionale
  związany z funkcjonowaniem

funkcjonariusz /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnarʲjuʃ/ (n)
funzionario
  (administracja) pracownik służb państwowych, zwykle mundurowych np. policji lub służby więziennej;

funkcjonować /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
funzionare
  działać, wykonywać czynności w sposób właściwy

furan (n)
furano
  (chemia, chemiczny) ciekły, łatwopalny węglowodór aromatyczny o wzorze sumarycznym C4H4O, mający zapach zbliżony do chloroformu;

furia /ˈfurʲja/ (n)
furia
  złość, wściekłość, gniew

furman /ˈfurmãn/ (n)
vetturale
  człowiek powożący zaprzęgiem konnym, zwykle furmanką

furosemid /ˌfurɔˈsɛ̃mʲit/ (n)
furosemide
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający i przeciwnadciśnieniowy, diuretyk pętlowy

fuszerka (n)
pastrocchio
  praca wykonana źle, niedbale czy świadomie z błędami

futbolówka (n)
pallone da calcio
  (potocznie, potoczny) (sport, sportowy) piłka używana podczas gry w futbol

futro /ˈfutrɔ/ (n)
pelliccia
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) odzież (np. kurtka, płaszcz) wykonana ze skór zwierzęcych posiadających sierść
  (krawiectwo) wyprawiona skórka zwierzęcia pokryta sierścią służąca do produkcji odzieży bądź sama stanowiąca np. ozdobę, okrycie czy dywan
  (zoologia, zoologiczny) sierść na zwierzęciu

futrzany (adj)
di pelliccia, di pelo
  zrobiony z futra

futurolog (n)
futurologo
  mężczyzna przewidujący przyszłość cywilizacji w oparciu o przesłanki naukowe

futurologia /ˌfuturɔˈlɔɟja/ (n)
futurologia
  dziedzina wiedzy zajmująca się przyszłością, próbująca opisać dalszy rozwój ludzkości, cywilizacji i technologii

futurologiczny (adj)
futurologico
  związany z futurologią, dotyczący futurologii

futurysta (n)
futurista
  (sztuka) artysta, twórca, który tworzy w nurcie futuryzmu

futurystycznie (adv)
futuristicamente
  w sposób futurystyczny

futurystyczny /ˌfuturɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
futurista
  (sztuka) związany z futuryzmem, dotyczący futuryzmu
  taki, który wygląda jakby był wytworem techniki przyszłości

futuryzm /fuˈturɨsm̥/ (n)
futurismo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) awangardowy kierunek w sztuce dwudziestowiecznej powstały we Włoszech na początku XX w. manifestujący fascynację techniką, mechanizacją i dynamizmem wielkomiejskim;

fąfel (n)
bimbo
  (żartobliwie) lub (pogardliwie, pogardliwy) małe dziecko

gabardyna /ˌɡabarˈdɨ̃na/ (n)
gabardine
  (włókiennictwo) tkanina o splocie skośnym, najczęściej wełniana, używana do szycia płaszczy, garniturów itp.

gabinet /ɡaˈbʲĩnɛt/ (n)
gabinetto
  (przenośnie, przenośnia) rada ministrów
gabinetto, studio
  lokal przeznaczony do wykonywania specjalistycznego zawodu

gabinet cieni (n)
governo ombra
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skład rządu formowany przez opozycyjną partię, gotowy do przejęcia władzy po wyborach;

gablota /ɡaˈblɔta/ (n)
auto, macchina
  (slangowo) (motoryzacja) samochód, szczególnie jeśli drogi, duży
vetrina
  oszklona szafka, w której są umieszczane eksponaty lub towary

gaboński /ɡaˈbɔ̃j̃sʲci/ (adj)
gabonese
  odnoszący się do Gabonu, państwa w Afryce

gabro (n)
gabbro
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) magmowa skała głębinowa, gruboziarnista, barwy czarnej lub ciemnozielonej;

gach /ɡax/ (n)
ganzo
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) lub (żartobliwie) kochanek, szczególnie kochanek mężatki

gad /ɡat/ (n)
rettile
  (herpetologia, herpetologiczny) zwierzę z gromady Reptilia, kręgowiec zmiennocieplny oddychający wyłącznie płucami;

gadatliwy /ˌɡadaˈtlʲivɨ/ (adj)
verboso, chiacchierone, logorroico, prolisso, ridondante
  taki, który dużo i chętnie mówi

gadolin /ɡaˈdɔlʲĩn/ (n)
gadolinio
  (chemia, chemiczny) srebrzystobiały metal; pierwiastek chemiczny o symbolu Gd i liczbie atomowej 64;

gadulstwo /ɡaˈdulstfɔ/ (n)
loquacità
  (potocznie, potoczny) mówienie zbyt dużo, zbędne gadanie

gaduła /ɡaˈduwa/ (n)
chiacchierone, ciarlone, parolaio
  osoba nadmiernie rozmowna; osoba, która dużo mówi

gaecki (adj)
gaetano
  związany z Gaetą, dotyczący Gaety

gafa (n)
gaffe, topica
  nietaktowny postępek, niezręczne odezwanie się

gag /ɡak/ (n)
gag
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) chwyt komediowy wywołujący u widza efekt komiczny oparty na sytuacjach wizualnych

gagat /ˈɡaɡat/ (n)
giaietto, gagate, giavazzo, jais
  (mineralogia, mineralogiczny) bitumiczna odmiana węgla brunatnego o zbitej, jednorodnej budowie;

gajowy /ɡaˈjɔvɨ/ (n)
guardaboschi
  (leśnictwo) pracownik nadleśnictwa opiekujący się określoną częścią lasu

gajówka /ɡaˈjufka/ (n)
casa del guardaboschi
  (leśnictwo) dom gajowego
beccafico
  (ornitologia, ornitologiczny) Sylvia borin, mały, niepozorny ptak leśny o melodyjnym głosie;

gal /ɡal/ (n)
gallio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ga i liczbie atomowej 31;

gala /ˈɡala/ (n)
gala
  przyjęcie, na którym pojawiają się znane osoby
abito di gala
  uroczyste strój/ubranie

galaktyczny (adj)
galattico
  związany z galaktyką, dotyczący galaktyki

galaktyka /ɡaˈlaktɨka/ (n)
galassia
  (astronomia, astronomiczny) duży obiekt składający się z miliardów gwiazd oraz czarnych dziur, pyłu i gazów;

galareta /ˌɡalaˈrɛta/ (n)
gelatina
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa w postaci stałej, półprzezroczystej masy, robiona z kości, ryb lub owoców, czasem z dodatkiem żelatyny

galaretowaty /ˌɡalarɛtɔˈvatɨ/ (adj)
gelatinoso
  podobny do galarety, przypominający galaretę

galas /ˈɡalas/ (n)
galla
  (botanika, botaniczny) narośl na liściach roślin, spowodowana przez złożenie w nich owadzich jaj;

galeas (n)
galeazza
  (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) rodzaj okrętu wiosłowo-żaglowego używanego od końca XVI wieku do połowy XVIII wieku;

galera /ɡaˈlɛra/ (n)
galera, galea
  (historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wiosłowy statek lub okręt używany w czasach od starożytności do odrodzenia;

galernik /ɡaˈlɛrʲɲik/ (n)
galeotto
  (historia, historyczny, historycznie) wioślarz, przykładowo więzień lub niewolnik, pracujący przymusowo na galerze

galery (n)
bagno penale
  (historia, historyczny, historycznie) kara polegająca na zmuszeniu kogoś do pracy jako wioślarz na galerze

galicyjski /ˌɡalʲiˈʦ̑ɨjsʲci/ (adj)
galiziano
  dotyczący Galicji, związany z Galicją, pochodzący z Galicji (części Polski pod zaborami)

galicyzm /ɡaˈlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
francesismo, gallicismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka francuskiego;

galijski (adj)
gallico
  związany z Galią lub Galami, dotyczący Galii lub Galów

galijski (n)
gallico
  (językoznawstwo, językoznawczy) kontynentalny język celtycki używany od VI wieku p.n.e. najdalej do V wieku n.e.;

galilejski /ˌɡalʲiˈlɛjsʲci/ (adj)
galileo
  związany z Galileą, dotyczący Galilei

galisyjski (adj)
galiziano, gallego
  związany z Galicją, dotyczący Galicji (na Półwyspie Iberyjskim)

galisyjski (n)
gallego
  (językoznawstwo, językoznawczy) język galisyjski (galicyjski);

gallikański (adj)
gallicano
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z gallikanizmem i gallikanami, dotyczący gallikanizmu

galon /ˈɡalɔ̃n/ (n)
gallone
  (jednostka miary) jednostka objętości używana w krajach anglosaskich;
  naszywka ze złotej lub srebrnej taśmy na mundurach lub liberiach;

galop /ˈɡalɔp/ (n)
galoppo, galop
  (choreografia, choreograficzny) szybki taniec w takcie 2/4, pochodzący z Francji;
galoppo
  (jeździectwo, jeździecki) szybki, trzytaktowy chód konia;

galopować (v)
galoppare
  (jeździectwo, jeździecki) (zoologia, zoologiczny) biec galopem

galowy (adj)
di gala
  dotyczący gali

galwaniczny (adj)
galvanico
  (chemia, chemiczny) (elektryczność) (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) związany z galwanizmem, dotyczący galwanizmu

galwanizacja (n)
galvanizzazione
  (technologia, technika, techniczny) powlekanie wyrobu metalowego warstwą innego metalu

galwanometr (n)
galvanometro
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru słabego prądu elektrycznego

galwanoterapia (n)
galvanoterapia
  (medycyna, medyczny) metoda leczenia, polegająca na zastosowaniu prądu stałego o niskim napięciu i natężeniu

gama /ˈɡãma/ (n)
gamma
  (przenośnie, przenośnia) szereg odmian czegoś do wyboru
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odpowiedni szereg dźwięków ze skali muzycznej, zaczynający się od dowolnego dźwięku;

gambijski /ɡãmˈbʲijsʲci/ (adj)
gambiano
  odnoszący się do Gambii, państwa w Afryce

gambit /ˈɡãmbʲit/ (n)
gambetto
  (szachy, pojęcie szachowe) otwarcie, w którym poświęca się jedną lub kilka bierek, w zamian za uzyskanie lepszej pozycji;

gameta /ɡãˈmɛta/ (n)
gamete
  (biologia, biologiczny) komórka służąca do rozmnażania płciowego;

gametangium /ˌɡãmɛˈtãŋʲɟũm/ (n)
gametangio
  (biologia, biologiczny) organ lub komórka, w którym są wytwarzane gamety;

gamma /ˈɡãmːa/ (n)
gamma
  nazwa trzeciej litery alfabetu greckiego, γ;

gang /ɡãŋk/ (n)
congrega, gang
  grupa przestępcza

gangrena /ɡãŋˈɡrɛ̃na/ (n)
cancrena
  (medycyna, medyczny) proces gnilny tkanek wywołany w żywym organizmie przez bakterie gnilne;
  (przenośnie, przenośnia) upadek moralny, zepsucie

gangster /ˈɡãŋkstɛr/ (n)
gangster
  osoba należąca do gangu

gangsterski (adj)
da gangster, di gangster, gangsteristico
  związany z gangsterem, charakterystyczny dla gangstera

gangsterstwo (n)
gangsterismo
  przestępczość gangsterska

ganienie (n)
rimproverare
  udzielanie nagany

ganić (v)
biasimare, redarguire, sgridare
  wyrażać słownie dezaprobatę, udzielać słownej krytyki

gap niebieskonogi (n)
sula piediazzurri
  (ornitologia, ornitologiczny) Sula nebouxii, gatunek ptaka z rodziny głuptaków;

garaż /ˈɡaraʃ/ (n)
garage, autorimessa
  wydzielony budynek lub część budynku służąca do parkowania pojazdów i zapewniająca im ochronę przed środowiskiem zewnętrznym i złodziejami;

garb /ɡarp/ (n)
gobba
  (medycyna, medyczny) skrzywienie kręgosłupa polegające na jego zaokrągleniu;
  (zoologia, zoologiczny) wypukłość na grzbiecie wielbłąda, wypełniona tłuszczem
  wypukłość na jakimś przedmiocie

garbarstwo /ɡarˈbarstfɔ/ (n)
conceria
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wyprawianie skór;

garbarz /ˈɡarbaʃ/ (n)
conciatore, coiaio, conciapelli, cuoiaio
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik lub robotnik zajmujący się garbowaniem skór

garbaty /ɡarˈbatɨ/ (adj)
gobbo
  mający wypukłość, wybrzuszenie, zgrubienie lub skrzywienie
  z widocznym skrzywieniem kręgosłupa; z garbem

garbus /ˈɡarbus/ (n)
gobbo
  (pogardliwie, pogardliwy) człowiek z garbem (kifozą)
maggiolino
  (potocznie, potoczny) (motoryzacja) jeden z modeli samochodu marki Volkswagen

garbuska /ɡarˈbuska/ (n)
gobba
  (pogardliwie, pogardliwy) kobieta garbata

garderoba /ˌɡardɛˈrɔba/ (n)
guardaroba
  ogół odzieży, ubrań, które się posiada

garderobiana (n)
guardarobiera
  pracownica teatru odpowiedzialna za kostiumy

garderobiany (n)
guardarobiere
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) mężczyzna obsługujący garderobę aktorską
  (dawniej, dawny) służący odpowiedzialny za garderobę

gardziel (n)
strozza
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) odpowiednik gardła u zwierząt; rzadziej określenie ludzkiego gardła

gardło /ˈɡardwɔ/ (n)
gola, faringe
  (anatomia, anatomiczny) odcinek między przełykiem a jamą ustną, mieszczący się w przedniej części szyi;

gardłowy (adj)
faringeo
  (anatomia, anatomiczny) związany z gardłem, dotyczący gardła
faringale
  (fonetyka, fonetyczny) artykułowany gardłem

garncarz /ˈɡarn̥ʦ̑aʃ/ (n)
vasaio
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący garnki i inne naczynia ceramiczne

garnek /ˈɡarnɛk/ (n)
pentola
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ognioodporny pojemnik do przygotowywania i przechowywania ciepłych potraw;

garnitur /ɡarʲˈɲitur/ (n)
abito, vestito
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) eleganckie ubranie męskie;

garnizon (n)
guarnigione, caserma
  (wojskowość, wojskowy) miejsce stałego stacjonowania garnizonu (1.1)
guarnigione
  (wojskowość, wojskowy) oddział wojska stacjonujący w danym miejscu

garota /ɡaˈrɔta/ (n)
garotta, garrotta
  broń mająca postać cienkiego paska materiału lub linki do uchwycenia oburącz i zaciśnięcia na szyi ofiary;

gasidło (n)
spegnitoio
  narzędzie do gaszenia świec w formie metalowego stożka niejednokrotnie umocowywanego na kiju;

gaskoński /ɡaˈskɔ̃j̃sʲci/ (adj)
guascone
  związany z Gaskonią lub Gaskończykami, dotyczący Gaskonii

gastroenterologiczny (adj)
gastroenterologico
  (medycyna, medyczny) związany z gastroenterologią, dotyczący gastroenterologii

gastrolog /ɡaˈstrɔlɔk/ (n)
gastroenterologo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób układu pokarmowego, gruczołów trawiennych i dróg żółciowych
gastroenterologa
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka gastrologii

gastrologiczny (adj)
gastroenterologico
  (medycyna, medyczny) związany z gastrologią, dotyczący gastrologii

gastroskopia (n)
gastroscopia
  (medycyna, medyczny) wziernikowanie górnego odcinka przewodu pokarmowego;

gaszenie /ɡaˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
spegnimento
  (rzeczownik odczasownikowy) od gasić

gatunek /gaˈtuŋki/ /ɡaˈtũnɛk/ (n)
specie
  (biologia, biologiczny) najniższa jednostka klasyfikacji organizmów żywych;
sorta
  odmiana czegoś, typ, rodzaj

gaucho (n)
gaucho
  południowoamerykański konny pasterz;

gawron /ˈɡavrɔ̃n/ (n)
corvo comune, corvo selvatico
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku gawronów (1.1)
corvo comune, corvo nero, corvo propriamente detto, corvo selvatico
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus frugilegus Linnaeus, gatunek ptaka o czarnym upierzeniu z rodziny krukowatych, ale mniejszy od kruka;

gaz /ɡas/ (n)
gas
  (fizyka, fizyczny) lotny stan materii;
  (technologia, technika, techniczny) substancja służąca do opalania, gotowania itp., w postaci gazu (1.1)
  (wojskowość, wojskowy) gaz (1.1), mający właściwości trujące, używany jako broń chemiczna
  (motoryzacja) pedał lub dźwignia przyspieszenia w samochodzie lub motocyklu

gaz cieplarniany /ˈɡasʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ/ (n)
gas serra
  gazowy składnik atmosfery powodujący efekt cieplarniany przez zatrzymywanie promieniowania podczerwonego w atmosferze;

gaz musztardowy /ˈɡas ˌmuʃtarˈdɔvɨ/ (n)
gas mostarda
  (chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) zwyczajowa nazwa iperytu siarkowego

gaz płynny /ˈɡas ˈpwɨ̃nːɨ/ (n)
GPL
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) mieszanina skroplonych węglowodorów, głównie propanu i butanu, służąca za opał

gaz syntezowy /ˈɡas ˌːɨ̃ntɛˈzɔvɨ/ (n)
gas di sintesi, syngas
  gaz, w którego skład wchodzi głównie para wodna oraz tlenek węgla

gaz szlachetny /ˈɡas ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
gas nobile
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny ostatniej, 18 grupy układu okresowego;

gazeciarz /ɡaˈzɛʨ̑aʃ/ (n)
strillone
  (handel, handlowy) człowiek, który sprzedaje lub dostarcza gazety

gazeta /ɡaˈzɛta/ (n)
giornale, gazzetta
  drukowany środek przekazu informacji, zazwyczaj ukazujący się codziennie;

gazetowy (adj)
da giornale, di giornale
  (poligrafia) związany z gazetą, dotyczący gazety

gałka muszkatołowa /ˈɡawka ˌmuʃkatɔˈwɔva/ (n)
noce moscata
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) jądro nasiona muszkatołowca korzennego używane jako przyprawa i w przemyśle farmaceutycznym;

gałka oczna (n)
bulbo oculare
  (anatomia, anatomiczny) kulista część oka wypełniająca oczodół

gałąź /ˈɡawɔ̃w̃ɕ/ (n)
ramo
  (botanika, botaniczny) boczny pęd drzewa lub krzewu

gaśnica /ɡaɕˈɲiʦ̑a/ (n)
estintore
  (technologia, technika, techniczny) przenośny przyrząd do gaszenia pożaru;

gaża /ˈɡaʒa/ (n)
ingaggio
  wynagrodzenie za pracę artysty scenicznego (aktora, muzyka)

gbur /ɡbur/ (n)
bifolco, cafone, tanghero, villano, villanzone, zotico
  (pogardliwie, pogardliwy) człowiek opryskliwy, nieobyty towarzysko

gdy /ɡdɨ/ (conjunction)
quando, mentre
  …rozpoczynający zdanie podrzędne określające czas zajścia czynności ze zdania głównego

gdy kota nie ma, myszy harcują /ˈɡdɨ ˈkɔta ˈɲɛ‿ma ˈmɨʃɨ xarˈʦ̑ujɔ̃w̃/ (proverb)
quando il gatto non c'è i topi ballano
  kiedy nie ma przez jakiś czas kontroli („kota”) nad podwładnymi lub podopiecznymi („myszami”), to następuje lekceważenie reguł, obowiązków itp.

gdyby /ˈɡdɨbɨ/ (conjunction)
se mai, semmai
  …wprowadzający w zdaniu podrzędnym warunek, który w danej sytuacji nie jest możliwy do spełnienia

gdzie /ɟʥ̑ɛ/ (interrogativePronoun)
dove, 'ndo', doe, duv, duva, dóve
  służący do tworzenia pytań o lokalizację

gdzie diabeł nie może, tam babę pośle /ˈɟʥ̑ɛ ˈdʲjabɛwʲ ɲɛ‿ˈmɔʒɛ ˈtãm ˈbabɛ ˈpɔɕlɛ/ (proverb)
la donna per piccola che sia, vince il diavolo in furberia
  kobieta jest przebieglejsza od diabła, umie zaszkodzić w każdej sytuacji i każdego skusić do grzechu

gdzie indziej /ˈɟʥ̑ɛ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j/ (adv)
altrove
  do innego miejsca
  w innym miejscu

gdzie kucharek sześć, tam nie ma co jeść /ˈɟʥ̑ɛ kuˈxarɛk ˈʃɛɕʨ̑ ˈtãmʲ ˈɲɛ‿ma ˈʦ̑ɔ ˈjɛ̇ɕʨ̑/ (proverb)
troppi cuochi guastano la cucina
  jeśli zbyt wiele osób pracuje nad tą samą rzeczą, tym samym problemem, dublują się ich zadania, to nie odniosą sukcesu

gdziekolwiek /ɟʥ̑ɛˈkɔlvʲjɛk/ (indefinitePronoun)
ovunque, dovunque
  (wskazuje na) bliżej nieokreślone miejsce
dovunque, ovunque
  w jakimkolwiek miejscu

gdzieniegdzie /ɟʥ̑ɛ̇̃ˈɲɛ̇ɟʥ̑ɛ/ (adv)
a tratti, da qualche parte
  w niektórych miejscach

gejsza /ˈɡɛjʃa/ (n)
geisha
  w kulturze Japonii, kobieta do towarzystwa o umiejętnościach artystycznych – konwersacji, tańca, gry na instrumentach, dobrych manier, literatury, poezji itp.;

gekon /ˈɡɛkɔ̃n/ (n)
geco
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny gekonowatych o palcach umożliwiających wspinanie się po gładkich ścianach

gekon turecki (n)
geco verrucoso
  (herpetologia, herpetologiczny) Hemidactylus turcicus, gatunek jaszczurki z rodziny gekonowatych;

gelazjański (adj)
gelasiano
  (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do papieża Gelazego I; ,

gelotologia (n)
gelotologia
  terapia śmiechem;

gemmologia (n)
gemmologia
  (mineralogia, mineralogiczny) nauka o kamieniach szlachetnych;

gemmologiczny (adj)
gemmologico
  (mineralogia, mineralogiczny) związany z gemmologią, dotyczący gemmologii

gen /ɡɛ̃n/ (n)
gene
  (biologia, biologiczny) część chromosomów jądra komórkowego, podstawowa jednostka dziedziczności odpowiedzialna za przekazanie cech dziedzicznych organizmu;

genealog (n)
genealogista
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) historyk badający dzieje rodów z uwzględnieniem koligacji

genealogia (n)
genealogia
  geneza rodu uwzględniająca następstwo pokoleń i koligacje
  (historia, historyczny, historycznie) nauka pomocnicza historii zajmująca się dziejami rodów

genealogiczny (adj)
genealogico
  związany z genealogią

generalizować (v)
generalizzare
  uogólniać

generalnie (adv)
generalmente
  na ogół, powszechnie
  zazwyczaj, najczęściej

generał /ɡɛ̃ˈnɛraw/ (n)
generale
  (wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych;

generał broni /ɡɛ̃ˈnɛraw ˈbrɔ̃ɲi/ (n)
generale di corpo d'armata, tenente generale
  (wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych, wyższy od generała dywizji;

generał dywizji /ɡɛ̃ˈnɛraw dɨˈvʲizʲji/ (n)
generale di divisione, maggiore generale
  (wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych, wyższy od generała brygady i niższy od generała broni

genetycznie (adv)
geneticamente
  w sposób dotyczący genetyki / genów

genetyka /ɡɛ̃ˈnɛtɨka/ (n)
genetica
  dziedzina naukowa zajmująca się badaniami nad dziedzicznością;

geneza /ɡɛ̃ˈnɛza/ (n)
genesi
  zespół czynników prowadzących do powstania czegoś

genialny (adj)
maestro
  znakomity

geniusz /ˈɡɛ̃ɲjuʃ/ (n)
genio
  osoba wybitna, o nieprzeciętnych zdolnościach

genotoksyczność (n)
genotossicità
  bezpośrednia reakcja rakotwórczych związków chemicznych z kwasem deoksyrybonukleinowym (DNA);

gentamycyna /ˌɡɛ̃ntãmɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
gentamicina
  antybiotyk aminoglikozydowy zabijający bakterie tlenowe, wytwarzany przez promieniowce;

genuenka /ˌɡɛ̃nuˈ<sup>w</sup>ɛ̃nka/ (n)
genovese
  mieszkanka Genui, kobieta pochodząca z tego miasta

genueńczyk /ˌɡɛ̃nuˈ<sup>w</sup>ɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
genovese
  mieszkaniec Genui, osoba pochodząca z Genui

genueński /ˌɡɛ̃nuˈ<sup>w</sup>ɛ̃j̃sʲci/ (adj)
genovese
  dotyczący Genui, związany z Genuą, pochodzący z Genui

geocentryzm (n)
geocentrismo
  (astronomia, astronomiczny) teoria o centralnym położeniu Ziemi we wszechświecie;

geoda (n)
geode
  (mineralogia, mineralogiczny) wnęka w masie skalnej, której ściany obrośnięte są minerałem;

geodeta /ˌɡɛɔˈdɛta/ (n)
geodeta
  osoba zajmująca się geodezją

geodetka (n)
geodeta
  kobieta zajmująca się geodezją

geodezja /ˌɡɛɔˈdɛzʲja/ (n)
geodesia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka o pomiarach Ziemi;

geodezyjny /ˌɡɛɔdɛˈzɨjnɨ/ (adj)
geodetico
  dotyczący geodezji, związany z geodezją

geofizyk (n)
geofisico
  naukowiec zajmujący się geofizyką

geoglif (n)
geoglifo
  (sztuka) dużych rozmiarów wzór utworzony przez ludzi na powierzchni ziemi poprzez usypanie ze skał, ziemi lub innych trwałych elementów krajobrazu;

geograf /ɡɛˈɔɡraf/ (n)
geografo
  osoba zajmująca się geografią lub ucząca geografii

geografia /ˌɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
geografia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się badaniem zjawisk przyrodniczych i społecznych na powierzchni Ziemi;

geograficznie (adv)
geograficamente
  w sposób odnoszący się do geografii

geograficzny /ˌɡɛɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
geografico
  związany z geografią, odnoszący się do geografii

geologia /ˌɡɛɔˈlɔɟja/ (n)
geologia
  nauka zajmująca się budową, własnościami i historią Ziemi;

geologicznie (adv)
geologicamente
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) odnosząc się do geologii

geomancja /ˌɡɛɔ̃ˈmãnʦ̑ʲja/ (n)
geomanzia
  niepotwierdzona naukowo tradycyjna praktyka wykorzystania właściwego usytuowania obiektów budowlanych, ogródków itd., tak, by jak najlepiej wyczerpać dobre oddziaływanie otoczenia, danego terenu;

geometra /ˌɡɛɔ̃ˈmɛtra/ (n)
geometra
  (dawniej, dawny) (zobacz) geodeta
  (matematyka, matematyczny) specjalista z dziedziny geometrii

geometria /ˌɡɛɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
geometria
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki badający figury geometryczne i zależności między nimi
  (matematyka, matematyczny) szerzej: dział matematyki badający dla wybranych przekształceń ich niezmienniki;

geometryczność (n)
geometricità
  cecha tego, co jest geometryczne

geometryczny /ˌɡɛɔ̃mɛˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
geometrico
  (matematyka, matematyczny) dotyczący geometrii
  składający się z elementów będących figurami geometrycznymi

geomorfologia /ˌɡɛɔ̃mɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
geomorfologia
  (geologia, geologiczny) nauka o formach rzeźby powierzchni Ziemi, ich wyglądzie zewnętrznym, właściwościach, pochodzeniu, rozwoju i rozmieszczeniu;

geomorfologiczny (adj)
geomorfologico
  (geologia, geologiczny) związany z geomorfologią, dotyczący geomorfologii

geopolimer (n)
geopolimero
  (budownictwo) syntetyczny polimer, glinokrzemian;

geopolitycznie (adv)
geopoliticamente
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w sposób dotyczący geopolityki

geopolityczny /ˌɡɛɔpɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
geopolitico
  dotyczący położenia geograficznego danego obszaru, które wpływa na jego sytuację polityczną

geopolityka (n)
geopolitica
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna, która głosi, że warunki geograficzne wyznaczają procesy i fakty polityczne

geosfera (n)
geosfera
  (geologia, geologiczny) powłoka globu ziemskiego;

gepard /ˈɡɛpart/ (n)
ghepardo
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z rodziny kotowatych;

gepard grzywiasty (n)
ghepardo
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Acinonyx jubatus Schreber, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący przede wszystkim w Afryce;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku gepardów grzywiastych (1.1)

gerbera /ɡɛrˈbɛra/ (n)
gerbera
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju (1.1)
  (botanika, botaniczny) Gerbera, rodzaj bylin z rodziny astrowatych;
  kwiat gerbery (1.1)

gereza (n)
guereza
  (zoologia, zoologiczny) małpa z rodzaju gerez (1.1)

gereza abisyńska (n)
guereza
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Colobus guereza Rüppell, gatunek małp z rodziny koczkodanowatych, występujący w Afryce;
  (zoologia, zoologiczny) małpa z gatunku gerez abisyńskich (1.1)

geriatria /ɡɛrʲˈjatrʲja/ (n)
geriatria
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami wieku podeszłego;

geriatryczny (adj)
geriatrico
  (medycyna, medyczny) dotyczący geriatrii lub geriatrów

german /ˈɡɛrmãn/ (n)
germanio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ge i liczbie atomowej 32;

germanista /ˌɡɛrmãˈɲista/ (n)
germanista
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) znawca języka, literatury i kultury niemieckiej

germanistyka (n)
germanistica
  (edukacja, edukacyjny) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą niemiecką i językiem niemieckim

germanizacja (n)
germanizzazione
  narzucanie lub dobrowolne przyswajanie kultury niemieckiej i języka niemieckiego

germanizować (v)
germanizzare
  (książkowy) narzucać kulturę i język niemiecki
germanizzarsi
  przyswajać kulturę i język niemiecki, stawać się Niemcem

germanofil (n)
germanofilo
  zwolennik Niemców i wszystkiego, co niemieckie

germanofilstwo (n)
germanofilia
  (pejoratywnie, pejoratywny) faworyzowanie tego, co niemieckie; zauważalna przychylność Niemcom

germański /ɡɛrˈmãj̃sʲci/ (adj)
germanico
  dotyczący Germanów lub Germanii

geronto- /ɡɛˈrɔ̃ntɔ/
geronto-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze starością, starcami

gerontologiczny (adj)
gerontologico
  (medycyna, medyczny) związany z gerontologią, dotyczący gerontologii

gerundiwum (n)
gerundivo
  (językoznawstwo, językoznawczy) łaciński imiesłów bierny czasu przyszłego, który określa czynność, jaka powinna zostać wykonana

gest /ɡɛst/ (n)
gesto
  ruch ciała, zazwyczaj dłoni, podkreślający treść wypowiedzi

gestykulować /ˌɡɛstɨkuˈlɔvaʨ̑/ (v)
gesticolare, gestire
  poruszać rękoma w celu podkreślenia swojej wypowiedzi, pokazania czegoś, dania komuś jakiegoś znaku

getry (n)
scaldamuscoli
  (odzieżownictwo) podkolanówki bez stóp;

getto /ˈɡɛtːɔ/ (n)
ghetto
  (historia, historyczny, historycznie) dzielnica przymusowego zamknięcia Żydów w czasie drugiej wojny światowej
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, środowisko lub grupa społeczna (etniczna, religijna lub kulturowa) izolująca się od otoczenia, żyjąca w izolacji od otoczenia
  dzielnica biedoty, zwykle zamieszkana w większości przez jedną grupę etniczną lub religijną (np. Murzynów, Chińczyków, Portorykańczyków w USA)
  w średniowieczu i później: zwarte skupisko, dzielnica miejska odseparowana od pozostałych części miasta i zamieszkiwana przez mniejszość etniczną, zwykle żydowską, pozwalająca im na zachowanie odrębności etnicznej i religijnej

gettoizacja /ˌɡɛtːɔ<sup>j</sup>iˈzaʦ̑ʲja/ (n)
ghettizzazione
  (socjologia, socjologiczny) proces tworzenia się gett, homogenicznych obszarów zamieszkiwanych przez grupy mniejszościowe, które nie współżyją ze społeczeństwem większościowym;

ghański /ˈɡãj̃sʲci/ (adj)
ghanese
  odnoszący się do państwa Ghana

ghul (n)
ghul
  (mitologia, mitologiczny) w wierzeniach przedmuzułmańskiej Arabii zły duch zamieszkujący cmentarze, bezczeszczący groby i pożerający trupy; postać często występująca w grach i literaturze fantastycznej;

gibelin (n)
ghibellino
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik cesarstwa w średniowiecznych Włoszech;

gibon /ˈɟibɔ̃n/ (n)
gibbone
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel rodziny małp człekokształtnych o długich kończynach przednich i bez ogona

gibon srebrzysty (n)
gibbone cenerino, gibbone di Giava
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Hylobates moloch Audebert, gatunek małpy z rodziny gibonowatych, występujący na Jawie;
  (zoologia, zoologiczny) małpa z gatunku gibonów srebrzystych (1.1)

gibraltarski (adj)
gibilterriano
  związany z Gibraltarem, dotyczący Gibraltaru

giez /ɟɛs/ (n)
tafano
  (zoologia, zoologiczny) owad podobny do muchy, pasożyt, kąsa głównie bydło i konie;

giełda /ˈɟɛwda/ (n)
borsa
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) instytucja publiczna, w której kupcy i pośrednicy (maklerzy) kupują lub sprzedają papiery wartościowe i niektóre towary masowe;

gigabajt (n)
gigabyte
  (informatyka, informatyczny) jednostka ilości informacji: zapisywanej, przetwarzanej lub przesyłanej; również jednostka pojemności pamięci operacyjnej komputera i nośników danych;

gigantyczny /ˌɟiɡãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
gigantesco
  ogromny, bardzo duży

gigantyzm (n)
gigantismo
  ogromny wzrost człowieka spowodowany nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu

gil /ɟil/ (n)
ciuffolotto
  (ornitologia, ornitologiczny) Pyrrhula, barwny ptak wielkości wróbla, z rodziny łuszczaków;

gildia /ˈɟildʲja/ (n)
fraglia, gilda
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowiecznej Europie stowarzyszenie o charakterze obronnym, religijnym lub towarzyskim, w szczególności łączące interesy kupców i innych grup zawodowych;

gimnastyka /ɟĩmˈnastɨka/ (n)
ginnastica
  (sport, sportowy) ogół ćwiczeń rozciągających i poprawiających sprawność fizyczną

gineko- /ɟĩˈnɛkɔ/
gineco-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z kobietą, samicą, kobiecością

ginekolog /ˌɟĩnɛˈkɔlɔk/ (n)
ginecologo, ginecologa
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista ginekologii
ginecologa
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka ginekologii

ginekologia /ˌɟĩnɛkɔˈlɔɟja/ (n)
ginecologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób żeńskiego układu płciowego;

ginekolożka (n)
ginecologa
  (potocznie, potoczny) lekarka specjalistka w zakresie ginekologii

gingerol (n)
gingerolo
  (biochemia, biochemiczny) fitoskładnik imbiru

gitara /ɟiˈtara/ (n)
chitarra
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) strunowy instrument muzyczny;

gitara basowa (n)
basso, basso elettrico, chitarra basso
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na gryfie, transponujący o oktawę w dół;

gitara elektryczna /ɟiˈtara ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑na/ (n)
chitarra elettrica
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara wyposażona w urządzenie przekazujące sygnał do wzmacniacza i modulujące dźwięk;

gitarzysta /ˌɟitaˈʒɨsta/ (n)
chitarrista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na gitarze

gitarzystka /ˌɟitaˈʒɨstka/ (n)
chitarrista
  kobieta, która gra na gitarze

giętki /ˈɟɛ̃ntʲci/ (adj)
malleabile
  coś dające się łatwo wyginać

glacjologia /ˌɡlaʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
glaciologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o lodowcach i lądolodach;

glacjologiczny (adj)
glaciologico
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z glacjologią, dotyczący glacjologii

gladiatorski (adj)
gladiatorio
  związany z gladiatorem, dotyczący gladiatora

glaukofan (n)
glaucofane
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy amfiboli;

glazura /ɡlaˈzura/ (n)
glassa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) polewa do produktów cukierniczych
smalto, vetrina
  (technologia, technika, techniczny) cienka powłoka szkliwa nakładana na wyroby ceramiczne, np. płytki, kafle;

gleba /ˈɡlɛba/ (n)
suolo
  (geologia, geologiczny) (rolnictwo, rolniczy) powierzchniowa warstwa litosfery wzbogacona w substancje organiczne wskutek procesów glebotwórczych;

gliceryna /ˌɡlʲiʦ̑ɛˈrɨ̃na/ (n)
glicerina, glicerolo
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy cukroli;

glikogen (n)
glicogeno
  (biochemia, biochemiczny) polisacharyd stanowiący materiał zapasowy dla komórek zwierzęcych, gromadzony głównie w wątrobie i mięśniach;

glin /ɡlʲĩn/ (n)
alluminio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Al i liczbie atomowej 13;

glina /ˈɡlʲĩna/ (n)
argilla, creta
  (geologia, geologiczny) skała osadowa i materiał ceramiczny;

gliniasty (adj)
argilloso, cretoso
  zawierający dużo gliny

glissando (n)
glissando
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szybkie, płynne przejście przez szereg kolejnych dźwięków instrumentu, wywołane np. przez szybkie przesunięcie palca wzdłuż struny, po klawiszach lub przez wyciągnięcie rury puzonu;

glob /ɡlɔp/ (n)
globo
  (książkowy) kula ziemska

globalizacja /ˌɡlɔbalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
globalizzazione
  proces zacieśniania się powiązań państw poprzez m.in. zwiększanie obrotów handlowych i przepływu ludzi oraz powodujący ujednolicanie się kultur i trybu życia ludzi na świecie;

globalna wioska (n)
villaggio globale
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) glob ziemski jako wspólne miejsce zamieszkania dzięki mediom elektronicznym;

globalne ocieplenie /ɡlɔˈbalnɛ ˌɔʨ̑ɛˈplɛ̃ɲɛ/ (n)
riscaldamento globale
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższenia średniej temperatury atmosfery przy powierzchni ziemi i oceanów;

globalnie /ɡlɔˈbalʲɲɛ/ (adv)
globalmente
  na całym świecie

globalny /ɡlɔˈbalnɨ/ (adj)
globale
  całościowy, liczony lub rozpatrywany ogólnie
  ogólnoświatowy, obejmujący cały świat

globus /ˈɡlɔbus/ (n)
globo
  kulisty model Ziemi, sfery niebieskiej lub innego ciała niebieskiego z umieszczoną (narysowaną lub naklejoną) na nim mapą;

gloryfikować (v)
esaltare
  (książkowy) wysławiać, podnosić czyjeś zasługi, zalety

glosariusz (n)
glossario
  słownik dołączony do tekstu objaśniający przestarzałe lub obecnie rzadko używane wyrazy

glotto- /ˈɡlɔtːɔ/
glotto-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z językiem, mową

glottochronologia (n)
glottocronologia
  (językoznawstwo, językoznawczy) metoda przybliżonego określania czasu rozpadu prajęzyka jakiejś rodziny na odrębne języki;

gluko-
gluco-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z cukrem

glukometr /ɡluˈkɔ̃mɛtr̥/ (n)
glucometro
  (medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd do automatycznego pomiaru poziomu glukozy we krwi

glukoza (n)
glucosio
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, monosacharyd występujący we wszystkich organizmach żywych;

gluten /ˈɡlutɛ̃n/ (n)
glutine
  (biochemia, biochemiczny) mieszanina białek roślinnych, gluteniny i gliadyny, występująca w ziarnach niektórych zbóż;

gmatwanina (n)
imbroglio
  coś w bezładzie, pomieszaniu, poplątaniu

gmina /ˈɡmʲĩna/ (n)
comune, comunità
  (administracja) podstawowa i zarazem najmniejsza jednostka samorządu terytorialnego;

gnejs /ɡnɛjs/ (n)
gneiss
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna średnio- i gruboziarnista o teksturze kierunkowej;

gniadosz (n)
baio
  (jeździectwo, jeździecki) (hipologia, hipologiczny) gniady koń

gniady /ˈɟɲadɨ/ (adj)
baio
  (hipologia, hipologiczny) o koniu: mający brązową (jasną bądź ciemną) sierść oraz czarną grzywę, ogon i dolne odcinki kończyn

gniady /ˈɟɲadɨ/ (n)
baio
  (hipologia, hipologiczny) (potocznie, potoczny) gniadosz

gniazdo /ˈɟɲazdɔ/ (n)
porta
  (technologia, technika, techniczny) dwukierunkowe łącza komunikacyjne umożliwiające przesyłanie danych pomiędzy procesami działającymi na jednej lub wielu maszynach;
presa
  (technologia, technika, techniczny) element konstrukcyjnie przystosowany do łączenia urządzeń sieci elektrycznej, telefonicznej itp.;
connettore, slot di espansione
  (technologia, technika, techniczny) miejsce, gdzie do komputera podłącza się procesor, kartę graficzną lub inne karty
nido
  (zoologia, zoologiczny) konstrukcja lęgowa najczęściej ptaków i innych zwierząt;

gniazdować /ɟɲazˈdɔvaʨ̑/ (v)
annidare, nidificare
  (ornitologia, ornitologiczny) o ptakach: zakładać gniazda, odbywać lęgi
raggruppare, raccogliere, riunire
  (językoznawstwo, językoznawczy) układać w słowniku wyrazy w grupy na podstawie ich motywacji słowotwórczej lub pokrewieństwa etymologicznego

gniew /ɟɲɛf/ (n)
ira, collera, furore, stizza
  uczucie złości, silne niezadowolenie z czegoś lub kogoś;

gniewać (v)
far arrabbiare
  wywoływać w kimś gniew
arrabbiarsi, volerne a
  czuć gniew

gnić /ɟɲiʨ̑/ (v)
marcire
  ulegać procesowi rozkładu pod wpływem działania drobnoustrojów: bakterii i grzybów

gnomonika (n)
gnomonica
  sztuka budowania zegarów słonecznych;

gnostycyzm (n)
gnosticismo
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) synkretyczny nurt filozoficzno-religijny wczesnego chrześcijaństwa głoszący dualistyczą koncepcję świata, który łączył elementy religii chrześcijańskiej, filozofii hellenistycznej i z religii pogańskich Azji Mniejszej, Babilonu, Egiptu, Grecji i Syrii oraz motywy z astrologii i judaizmu;

gnostyczny (adj)
gnostico
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z gnostycyzmem, dotyczący gnostycyzmu

gnostyk (n)
gnostico
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik gnostycyzmu

gnu /ɡnu/ (n)
gnu
  (zoologia, zoologiczny) Connochaetes, rodzaj dużych antylop z rodziny krętorogich;

gnuśny /ˈɡnuɕnɨ/ (adj)
ignavo, indolente
  (o osobach) charakteryzujący się lenistwem, ospałością
inattivo
  (o rzeczach) charakteryzujący się brakiem działalności, aktywności

gnykowy (adj)
ioide
  (anatomia, anatomiczny) związany z gnykiem, dotyczący gnyka

gnój /ɡnuj/ (n)
sterco, letame
  (rolnictwo, rolniczy) nawóz zwierzęcy; stałe i płynne odchody zwierzęce, zmieszane ze ściółką, używane do nawożenia gleby;
merdaiolo, stronzo
  (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) (wulgarnie, wulgaryzm) podstępny, złośliwy lub wredny mężczyzna

gnębić (v)
opprimere, sopraffare, tartassare, vessare
  znęcać się psychicznie lub fizycznie nad kim lub nad czym

gobelin /ɡɔˈbɛlʲĩn/ (n)
gobelin
  (sztuka) ozdobna tkanina, naśladująca malowidło, stosowana do ozdoby ścian

gocki (adj)
goto
  związany z Gotami, dotyczący Gotów

gocki (n)
gotico
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język wschodniogermański, używany przez germańskie plemię Gotów;

godnie (adv)
degnamente
  w sposób stosowny, odpowiedni

godność /ˈɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
cognome
  (przestarzałe, przestarzały) nazwisko
dignità
  poczucie własnej wartości, szacunek dla samego siebie;

godny /ˈɡɔdnɨ/ (adj)
degno
  zasługujący na coś
  wart, zacny

godzina /ɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
ora
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) odstęp, przedział czasu równy 60 minutom; równy 3600 sekundom;
  jedna z 24 chwil podczas doby oddzielonych od siebie co godzinę (1.1), począwszy od północy
  (edukacja, edukacyjny) (uczniowskie) (zobacz) godzina lekcyjna

godzina policyjna /ɡɔˈʥ̑ĩna ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjna/ (n)
coprifuoco
  pora doby, w której zakazane jest przebywanie na ulicach;

godzina prawdy /ɡɔˈʥ̑ĩna ˈpravdɨ/ (n)
l'ora della verità
  sytuacja, w której dowiadujemy się czegoś ważnego o sobie lub o innych

godzinowy (adj)
orario
  odnoszący się do godziny

godziny szczytu (n)
ore di punta
  (ekonomia, ekonomiczny) (telekomunikacja) okres największego obciążenia sieci np. elektrycznej, telekomunikacyjnej, sieci dróg

gofrownica /ˌɡɔfrɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
griglia elettrica
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) maszynka do pieczenia gofrów

goić (v)
guarire, rimarginare
  (medycyna, medyczny) powodować wyleczenie uszkodzeń skórnych lub śluzówkowych, np. zabliźnianie ran
rimarginare
  (potocznie, potoczny) przyczyniać się do dobrostanu duchowego, psychicznego

gol /ɡɔl/ (n)
gol, rete
  (sport, sportowy) umieszczenie piłki lub krążka w bramce i punkt zdobyty w ten sposób

golenie /ɡɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
rasatura, sbarbatura
  (fryzjerstwo, fryzjerski) usuwanie zarostu lub włosów tuż przy powierzchni skóry

goleń /ˈɡɔlɛ̃ɲ/ (n)
stinco, tibia
  (anatomia, anatomiczny) część nogi człowieka (lub tylnej kończyny zwierzęcia) znajdująca się między kolanem a stopą;

golf /ɡɔlf/ (n)
golf
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu polegająca na bijaniu kijem do dołków małej piłki;

golfista /ɡɔlˈfʲista/ (n)
golfista
  (sport, sportowy) ktoś, kto uprawia golf

golfistka /ɡɔlˈfʲistka/ (n)
golfista
  (sport, sportowy) kobieta uprawiająca golf

golić /ˈɡɔlʲiʨ̑/ (v)
radere, rasare
  usuwać zarost lub owłosienie, tnąc je tuż przy skórze

gondola /ɡɔ̃nˈdɔla/ (n)
gondola
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wąska, drewniana łódka z jednym wiosłem, przystosowana do przewozu pasażerów, stosowana głównie w Wenecji;
  (lotnictwo, lotniczy) kosz balonu lub sterowca

gondolier /ɡɔ̃nˈdɔlʲjɛr/ (n)
gondoliere
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) człowiek sterujący gondolą

gonfalon (n)
gonfalone, confalone
  zdobiona chorągiew noszona w orszaku lub procesji

gonfalonier (n)
gonfaloniere
  (historia, historyczny, historycznie) cywilnego zarządcę we Florencji w XVI–XVII wieku
  (historia, historyczny, historycznie) wyższy urzędnik włoskich komun;

gong /ɡɔ̃ŋk/ (n)
gong
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny w formie okrągłej, mosiężnej płyty zawieszonej pionowo na stelażu;

goniometr (n)
goniometro
  (geodezja, geodezyjny) przyrząd do wyznaczania kierunków lub kątów w terenie
  (krystalografia, krystalograficzny) przyrząd do pomiaru kątów w krysztale

goniometria /ˌɡɔ̃ɲɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
goniometria
  (matematyka, matematyczny) dział trygonometrii zajmujący się badaniem elementarnych własności funkcji trygonometrycznych

gonitwa (n)
corsa
  (jeździectwo, jeździecki) bieg koni podczas wyścigów

gorczyca /ɡɔrˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
senape
  (botanika, botaniczny) Sinapis L., roślina z rodziny kapustowatych;
  (spożywczy) (rolnictwo, rolniczy) ziarno gorczycy (1.1) do spożycia lub na siew

gordyjski (adj)
gordiano
  związany z Gordionem (starożytnym miastem w Azji Mniejszej)

gorgonzola /ˌɡɔrɡɔ̃w̃ˈzɔla/ (n)
gorgonzola
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski ser podpuszczkowy, miękki, poprzerastany zielononiebieskimi żyłkami pleśni, o ostrym smaku;

gorset /ˈɡɔrsɛt/ (n)
corsetto
  część ubioru damskiego używana od końca XIV wieku do pierwszej dekady XX wieku;

gorszyć (v)
scandalizzare
  wywoływać oburzenie

gorycjanin (n)
goriziano
  mieszkaniec Gorycji; osoba z tego miasta

gorycjanka (n)
goriziana
  mieszkanka Gorycji; kobieta z tego miasta

gorycki (adj)
goriziano
  związany z Gorycją, dotyczący Gorycji

goryczka wiosenna (n)
genziana primaticcia, genzianella di primavera
  (botanika, botaniczny) Gentiana verna L., gatunek rośliny z rodziny goryczkowatych;

goryl /ˈɡɔrɨl/ (n)
gorilla
  (zoologia, zoologiczny) Gorilla gorilla, największa małpa człekokształtna;

gorzkawy /ɡɔʃˈkavɨ/ (adj)
amarognolo
  o lekko, względnie gorzkim smaku; dosyć gorzki

gorzki /ˈɡɔʃʲci/ (adj)
amaro
  taki, którego smak zawiera gorycz; przeciwny słodkiemu
  (przenośnie, przenośnia) taki, który jest smutny, bolesny, nieprzyjemny

gorąca głowa /ɡɔˈrɔ̃nʦ̑a ˈɡwɔva/ (n)
testa calda
  o osobie porywczej, impulsywnej, reagującej gwałtownie

gorączka /ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
febbre
  (medycyna, medyczny) stan, w którym temperatura ciała człowieka przekracza 38℃;
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) stan uniesienia emocjonalnego

gorączka Lassa (n)
febbre di Lassa
  (medycyna, medyczny) ostra wirusowa gorączka krwotoczna, występująca w państwach zachodniej Afryki i powodująca wiele przypadków śmierci;

gorączka złota /ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka ˈzwɔta/ (idiom)
febbre dell'oro, corsa all'oro
  nagły pęd do poszukiwania złota

gospel (n)
gospel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyki chrześcijańskiej, wywodzący się z pieśni Afroamerykanów;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór w stylu (1.1)

gospoda (n)
locanda
  dom zajezdny

gospodarczy /ˌɡɔspɔˈdarʧ̑ɨ/ (adj)
economico
  związany z gospodarką, dotyczący gospodarki

gospodarka /ˌɡɔspɔˈdarka/ (n)
economia
  całokształt działalności gospodarczej
amministrazione
  gospodarowanie, zarządzanie czymś

gospodarstwo /ˌɡɔspɔˈdarstfɔ/ (n)
podere, fondo rustico
  posiadłość wiejska o charakterze rolniczym obejmująca grunty i zabudowania; także jednostka produkcyjna specjalizująca się w rolnictwie

gospodarstwo rolne (n)
fattoria
  (rolnictwo, rolniczy) jednostka gospodarcza zajmująca się produkcją rolną;

gospodyni domowa /ˌɡɔspɔˈdɨ̃ɲi dɔ̃ˈmɔva/ (n)
casalinga
  kobieta, która zajmuje się własnym domem i opieką nad dziećmi

gostek (n)
tipo
  (potocznie, potoczny) negatywnie o osobie mało znanej lub zażyle o osobie dobrze znanej

gotowanie /ˌɡɔtɔˈvãɲɛ/ (n)
cottura
  (rzeczownik odczasownikowy) od gotować

gotować /ɡɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
cucinare
  przyrządzać ciepłą potrawę

gotowy /ɡɔˈtɔvɨ/ (adj)
pronto
  skończony, wykonany
  przygotowany do czegoś, na coś
  chętny i zdolny do zrobienia czegoś

gotyk /ˈɡɔtɨk/ (n)
gotico
  rodzaj pisma łacińskiego używany w krajach Europy Zachodniej w późnym średniowieczu
  (sztuka) (architektura, architektoniczny) styl w architekturze i sztuce średniowiecza;

gołąb /ˈɡɔwɔ̃mp/ (n)
piccione, colombo
  (ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości ptak często spotykany w miastach;

gołąbek /ɡɔˈwɔ̃mbɛk/ (n)
piccioncino
  (żartobliwie) o kimś zakochanym, pozostającym w związku
  pieszczotliwie o kimś bliskim

gołębnik /ɡɔˈwɛ̃mbʲɲik/ (n)
colombaia, piccionaia
  (zootechnika, zootechniczny) pomieszczenie lub budowla do hodowli gołębi

gościnność (n)
ospitalità
  szacunek, serdeczność i troskliwość okazywane gościom

gość /ɡɔɕʨ̑/ (n)
tipo, individuo, tizio
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) o osobie mało znanej lub zażyle o osobie dobrze znanej
invitato, ospite, visitatore, guastafeste, imbucato
  osoba przychodząca do kogoś w odwiedziny, zaproszona na spotkanie, przyjęcie, imprezę, bal, itp.
cliente
  osoba, która zatrzymała się w hotelu, w restauracji

gra /ɡra/ (n)
gioco
  zabawa według ustalonych reguł;
  (sport, sportowy) mecz
  granie na instrumencie

gra słów /ˈɡra ˈswuf/ (n)
gioco di parole
  budowanie zdań w oparciu o wieloznaczność lub homonimię wyrazów

grab /ɡrap/ (n)
carpino, carpine
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo lub krzew z rodziny Stylocerataceae o gładkiej, nieznacznie spękanej, popielatej korze;

grab pospolity (n)
carpine, carpino bianco
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Carpinus betulus L., gatunek liściastego drzewa z rodziny brzozowatych;

grabież /ˈɡrabʲjɛʃ/ (n)
saccheggio, depredazione, rapina
  zabieranie siłą czyjejś własności; obrabowanie, plądrowanie

grabieżca (n)
depredatore
  ten, kto dokonuje grabieży, rabuje, łupi

grabić /ˈɡrabʲiʨ̑/ (v)
saccheggiare, depredare, predare, mettere a sacco
  (książkowy) odbierać coś komuś siłą, łupić
rastrellare
  zgarniać grabiami siano, liście lub zżęte zboże, także wyrównywać powierzchnię ziemi

graca (n)
sarchiello
  narzędzie żelazne w kształcie zakrzywionej łopatki, osadzone na długim kiju

gracja (n)
grazia
  wdzięk, powab, lekkość

gracz /ɡraʧ̑/ (n)
giocatore
  uczestnik gry lub zawodów

grad /ɡrat/ (n)
grandine
  (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny w postaci kulek lodu;
  (przenośnie, przenośnia) wiele przedmiotów (także: słów, wyzwisk itp.) lecących w jakąś stronę

gradobicie /ˌɡradɔˈbʲiʨ̑ɛ/ (n)
grandinata
  (meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady gradu w postaci dużych bryłek lodu

grafen /ˈɡrafɛ̃n/ (n)
grafene
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) jedna z form węgla, zbudowana z jednoatomowej warstwy tego pierwiastka;

grafficiarz (n)
graffitaro, graffitista
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) osoba malująca graffiti

graffiti /ɡrafˈfʲitʲi/ (n)
graffito
  (archeologia, archeologiczny) starożytny napis lub rysunek na murze lub naczyniu

grafit /ˈɡrafʲit/ (n)
grafite
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana alotropowa węgla, krucha, stalowoszara, dobrze przewodząca prąd elektryczny i ciepło, używana do wyrobu ołówków, smarów, elektrod itd. czy jako moderator w elektrowniach jądrowych;

grafolog (n)
grafologo
  specjalista w dziedzinie grafologii

grafologia /ˌɡrafɔˈlɔɟja/ (n)
grafologia
  badanie cech pisma odręcznego w celu ustalenia jego niepowtarzalnych cech, często po to by zweryfikować prawdziwość podpisu;

grafologiczny (adj)
grafologico
  związany z grafologią, dotyczący grafologii

gram /ɡrãm/ (n)
grammo, gramma
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary (masy), która jest równa jednej tysięcznej kilograma;

gramatyczny /ˌɡrãmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
grammatico
  dotyczący gramatyki, związany z gramatyką
  zgodny z regułami gramatyki

gramatyk /ɡrãˈmatɨk/ (n)
grammatico
  specjalista w dziedzinie gramatyki

gramatyka /ɡrãˈmatɨka/ (n)
grammatica
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa obejmujący morfologię i składnię;

gramofon /ɡrãˈmɔfɔ̃n/ (n)
grammofono, giradischi
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do odtwarzania dźwięku zapisanego na płytach gramofonowych;

gramofonowy /ˌɡrãmɔfɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
grammofonico
  związany z gramofonem, dotyczący gramofonu

granat /ˈɡrãnat/ (n)
granato, melograno
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) (zobacz) granatowiec;
granato, granata
  (mineralogia, mineralogiczny) twardy przezroczysty minerał stosowany w jubilerstwie (jako kamień półszlachetny) lub jako materiał ścierny;
melagrana, granata
  (spożywczy) owoc granatowca
granata, bomba a mano
  (wojskowość, wojskowy) pocisk wyrzucany ręcznie, wypełniony materiałem wybuchowym;
blu scuro
  kolor ciemnoniebieski, także ubranie, materiał itp. w tym kolorze;

granatnik (n)
lanciagranate
  (wojskowość, wojskowy) broń palna mająca długą lufę, służąca do wystrzeliwania granatów;

granatowy /ˌɡrãnaˈtɔvɨ/ (adj)
blu scuro
  mający kolor szóstego pasma tęczy, taki jak kolor bezchmurnego, nocnego nieba itp.; kolor ciemnoniebieski;

grand prix (n)
Gran Premio
  (sport, sportowy) główna nagroda

grandilokwencja /ˌɡrãndʲilɔˈkfɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
grandiloquenza
  (książkowy) (pejoratywnie, pejoratywny) górnolotny, bombastyczny styl lub sposób mówienia charakteryzujący się użyciem napuszonych określeń

granica /ɡrãˈɲiʦ̑a/ (n)
frontiera, confine
  (administracja) umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.;

graniczny /ɡrãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
terminale
  końcowy, krańcowy

granit /ˈɡrãɲit/ (n)
granito
  (geologia, geologiczny) pospolita, kwaśna skała magmowa;

granulka (n)
granulo
  małe nieregularne ziarno w formie których sprzedaje się niektóre produkty jak leki czy artykuły chemiczne

granulopoeza (n)
granulopoiesi
  (biologia, biologiczny) proces powstawania i specjalizowania się granulocytów w szpiku kostnym;

grappa /ˈɡrapːa/ (n)
grappa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wódka z winogron (i ich pestek)

grasica (n)
timo
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł układu chłonnego znajdujący się tuż za mostkiem, szczególnie aktywny w okresie dorastania;

gratis /ˈɡratʲis/ (adv)
gratis
  bezpłatnie, darmo, darmowo, gratisowo, nieodpłatnie, za Bóg zapłać, za darmo; (potocznie, potoczny) na ładne oczy, za darmochę, za frajer, za friko

gratulacja /ˌɡratuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
congratulazione
  wyraz uznania złożony komuś z okazji jego sukcesu

gratulować /ˌɡratuˈlɔvaʨ̑/ (v)
gratulare
  składać wyrazy uznania

gratyfikacja /ˌɡratɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
gratificazione
  dodatkowe, zwykle jednorazowe, wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za specjalne zasługi, z okazji świąt, jubileuszu firmy itp.

grawer (n)
incisore
  osoba zajmująca się grawerstwem, czyli wykonywaniem rysunków na materiałach twardych

grawerować (v)
incidere
  żłobić rysunki powierzchniach z materiałów twardych, zwłaszcza metalowych

grawitacja /ˌɡravʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
gravitazione, gravità
  (fizyka, fizyczny) powszechna siła przyciągania działająca pomiędzy ciałami mającymi masę;

grawitacyjny /ˌɡravʲitaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
gravitazionale
  (fizyka, fizyczny) związany z grawitacją, dotyczący grawitacji

grawiton (n)
gravitone
  (fizyka, fizyczny) hipotetyczny kwant pola grawitacyjnego;

grać /ɡraʨ̑/ (v)
giocare
  brać udział w grze – sportowej, towarzyskiej itp.
suonare
  wydobywać dźwięki używając instrumentu muzycznego

grać na nerwach /ˈɡraʨ̑ na‿ˈnɛrvax/ (v)
dare ai nervi
  drażnić, denerwować kogoś

grać w otwarte karty /ˈɡraʥ̑ v‿ɔtˈfartɛ ˈkartɨ/ (v)
giocare a carte scoperte
  (przenośnie, przenośnia) być szczerym, mówić całą prawdę

grań /ɡrãɲ/ (n)
strapiombo
  (geologia, geologiczny) (geografia, geograficzny) grzbiet górski o bardzo stromych zboczach, zwykle wąski i skalisty

grecki /ˈɡrɛʦ̑ʲci/ (adj)
greco
  związany z Grecją, dotyczący Grecji lub Greków
  związany z Greckim Kościołem Prawosławnym

grecki /ˈɡrɛʦ̑ʲci/ (n)
greco
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Greków i po części Cypryjczyków;

gregoriański /ˌɡrɛɡɔrʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
gregoriano
  odnoszący się do papieża Grzegorza I; ,
  odnoszący się do papieża Grzegorza XIII; ,

grejpfrut /ˈɡrɛjpfrut/ (n)
pompelmo
  (botanika, botaniczny) roślina cytrusowa z rodziny rutowatych;
  (spożywczy) owoc grejpfruta (1.1)

griko (n)
griko
  (językoznawstwo, językoznawczy) etnolekt (dialekt języka greckiego lub język) używany przez Italogreków

grizzly (n)
grizzly
  (zoologia, zoologiczny) Ursus arctos horribilis Ord, duży drapieżny ssak występujący w Ameryce Północnej, podgatunek niedźwiedzia brunatnego;

grobowa cisza /ɡrɔˈbɔva ˈʨ̑iʃa/ (n)
silenzio di tomba
  złowroga cisza, pełna napięcia emocjonalnego

grobowiec /ɡrɔˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
marmo
  okazała budowla lub wydzielone, zazwyczaj ozdobione, miejsce w innej budowli, gdzie pochowany jest zmarły;

groch /ɡrɔx/ (n)
pisello
  (botanika, botaniczny) Pisum L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;

grochówka /ɡrɔˈxufka/ (n)
zuppa di pisello
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa gotowana na bazie grochu, w Polsce tradycyjnie gęsta, z żółtego grochu, na wywarze mięsnym, z ziemniakami, wędzonką i majerankiem;

grog /ɡrɔk/ (n)
grog
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rum lub inny mocny trunek rozcieńczony gorącą wodą, czasami dodaje się również do niego sok z cytrusów, cynamon lub cukier;

grom /ɡrɔ̃m/ (n)
folgore
  (książkowy) piorun

gromada gwiazd (n)
ammasso stellare
  (astronomia, astronomiczny) zgrupowanie gwiazd związanych wspólnym pochodzeniem;

gromadnie (adv)
a schiere, in folla
  tłumnie, masowo, grupowo, w gromadzie

gromadzić /ɡrɔ̃ˈmaʥ̑iʨ̑/ (v)
accumulare, ammassare, accaparrare, adunare, ammucchiare
  składać, zbierać w jednym miejscu
raccogliere, concentrare
  zbierać, kolekcjonować
raccogliersi
  zbierać się w gromadę
  zbierać się w większej ilości

gromki (adj)
tonante
  donośny, hałaśliwy, głośny, huczny

gronostaj /ɡrɔ̃ˈnɔstaj/ (n)
ermellino, armellino
  (zoologia, zoologiczny) Mustela erminea Linnaeus, niewielki drapieżny ssak z rodziny łasicowatych;

gronowy /ɡrɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
d'uva, di uva
  otrzymywany, produkowany z winogron

grota /ˈɡrɔta/ (n)
grotta
  (geologia, geologiczny) naturalne zagłębienie w skale, zwykle niezbyt głębokie;

groteska (n)
grottesco
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór literacki, muzyczny lub plastyczny cechujący się silną deformacją i skarykaturyzowaniem świata przedstawionego, niejednolitością, absurdalnością, czy wreszcie mieszaniem fantastyki z rzeczywistością;

groteskowo (adv)
grottescamente
  w sposób groteskowy

grotołaz (n)
speleologo
  osoba eksplorująca jaskinie

grozić /ˈɡrɔʑiʨ̑/ (v)
minacciare
  straszyć czymś, zapowiadać coś złego

groźba /ˈɡrɔʑba/ (n)
minaccia
  zapowiedź kary, zemsty, niebezpieczeństwa itd.
  zagrożenie; coś, co zagraża

groźny /ˈɡrɔʑnɨ/ (adj)
pericoloso
  taki, który stanowi niebezpieczeństwo dla czyjegoś zdrowia, zagraża bezpieczeństwu
minaccioso
  taki, który wzbudza strach

gruba ryba /ˈɡruba ˈrɨba/ (n)
pesce grosso
  (przenośnie, przenośnia) ktoś bardzo ważny

grubiański /ɡruˈbʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
grossolano, villano
  (przestarzałe, przestarzały) ordynarny, niekulturalny, chamski, prostacki

grubo (adv)
grosso
  w dużym stopniu

grubość (n)
spessore
  wymiar w krótszej osi

gruby /ˈɡrubɨ/ (adj)
grosso, panciuto, grasso
  otyły

gruby jak beczka /ˈɡrubɨ ˈjaɡ ˈbɛʧ̑ka/ (adj)
grasso come un barile
  o osobie: bardzo gruby

gruchać (v)
amoreggiare teneramente, tubare
  (przenośnie, przenośnia) mówić czułe słówka flirtując
tortoreggiare, tubare
  o gołębiu: wydawać odgłosy godowe

gruczolakorak (n)
adenocarcinoma
  (medycyna, medyczny) gruczołowata forma nowotworu

gruczoł /ˈɡruʧ̑ɔw/ (n)
ghiandola
  (anatomia, anatomiczny) narząd wydzielający potrzebne dla organizmu substancje;

gruczoł mlekowy (n)
ghiandola mammaria
  (anatomia, anatomiczny) zazwyczaj parzyste gruczoły charakterystyczne dla gromady ssaków, wydzielające mleko, które jest pokarmem dla młodych;

gruda /ˈɡruda/ (n)
zolla, grumo
  pojedynczy kawałek czegoś stwardniałego ukształtowanego w bryły

grudzień /ˈɡruʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
dicembre
  dwunasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

grunt /ɡrũnt/ (n)
suolo
  warstwa gleby, która znajduje się przy powierzchni i można ją uprawiać

gruntować /ɡrũnˈtɔvaʨ̑/ (v)
mesticare
  pokrywać jakąś powierzchnię gruntem, warstwą podkładową

grupa /ˈɡrupa/ (n)
gruppo
  (chemia, chemiczny) kolumna układu okresowego
  zbiór osób lub zwierząt (rzadziej: przedmiotów) znajdujących się blisko siebie
gruppo, insieme, raggruppamento
  zbiór elementów (żywych lub martwych) o wspólnej cesze
complesso, formazione, gruppo
  zespół muzyczny, zwykle rozrywkowy

grupa etniczna (n)
etnia, gruppo etnico
  (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) grupa ludzi posiadających wspólne doświadczenia społeczne, kulturowe, narodowe oraz historyczne;

grupa krwi (n)
gruppo sanguigno
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) typ krwi ze względu na zestaw antygenów obecnych na powierzchni krwinek czerwonych

grupowo /ɡruˈpɔvɔ/ (adv)
in gruppo
  w grupie, z udziałem innych osób

gruszka /ˈɡruʃka/ (n)
pera
  (spożywczy) owoc gruszy;

gruszkowaty /ˌɡruʃkɔˈvatɨ/ (adj)
piriforme
  przypominający kształtem gruszkę

gruziński /ɡruˈʑĩj̃sʲci/ (adj)
georgiano
  dotyczący Gruzji, związany z Gruzją lub Gruzinami

gruźlica /ɡruʑˈlʲiʦ̑a/ (n)
tubercolosi
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba zakaźna atakująca głównie płuca;

gruźliczy (adj)
tisico, tubercolotico
  (medycyna, medyczny) związany z gruźlicą, dotyczący gruźlicy

gruźlik (n)
tisico, tubercolotico
  (medycyna, medyczny) mężczyzna chorujący na gruźlicę

gryf /ɡrɨf/ (n)
grifone, grifo
  (mitologia, mitologiczny) fantastyczny stwór z ciałem lwa oraz szponami i głową orła;
manico
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) część instrumentu muzycznego, na którym rozpięte są struny;

grymas /ˈɡrɨ̃mas/ (n)
smorfia
  wykrzywienie twarzy

grymaśny /ɡrɨ̃ˈmaɕnɨ/ (adj)
capriccioso
  wybredny, cały czas niezadowolony bez jasno określonego powodu

grynszpan /ˈɡrɨ̃w̃ʃpãn/ (n)
verdigris
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, zasadowa sól miedzi i kwasu octowego, powstająca w wyniku korozji;

grypa /ˈɡrɨpa/ (n)
influenza, grippe
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna układu oddechowego;

grypowy (adj)
influenzale
  (medycyna, medyczny) związany z grypą, dotyczący grypy

grysbok przylądkowy (n)
antilope del Capo, nototrago dalle orecchie nere
  (zoologia, zoologiczny) Raphicerus melanotis, afrykański ssak z rodziny krętorogich;

gryzonie (n)
roditore
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Rodentia Bowdich, najbardziej zróżnicowany rząd ssaków;

gryzoń /ˈɡrɨzɔ̃ɲ/ (n)
roditore
  ssak z rzędu Rodentia, którego wyróżnia para ciągle wzrastających siekaczy;

gryźć /ɡrɨɕʨ̑/ (v)
mordere, morsicare, tormentarsi
  atakować lub walczyć zębami
mordere, morsicare
  zatapiać w czymś zęby

grzanka /ˈɡʒãnka/ (n)
crostino, bruschetta
  kawałek pieczywa przyrumieniony z obu stron

grzałka /ˈɡʒawka/ (n)
riscaldatore ad immersione
  zanurzane w wodzie, proste kuchenne urządzenie elektryczne do przygotowywania wrzątku

grzbiet /ɡʒbʲjɛt/ (n)
dorso, groppa
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część tułowia u zwierząt, przeciwna do strony brzusznej
dorsale, costone, crinale, dorso
  część łańcucha górskiego
dorso
  górna lub tylna część podłużnej rzeczy
  (potocznie, potoczny) plecy

grzebień /ˈɡʒɛbʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
pettine
  (fryzjerstwo, fryzjerski) przyrząd do czesania, rozczesywania włosów;
cresta
  (ornitologia, ornitologiczny) mięsisty czerwony wyrostek na głowie i dziobie niektórych ptaków; także zębate wyrostki wzdłuż grzbietu i ogona gadów

grzebyk (n)
crinale
  mały grzebień

grzech /ɡʒɛx/ (n)
peccato, colpa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celowe przekroczenie norm moralnych uznawanych w danej religii;

grzechot (n)
crepitio
  terkotliwy dźwięk twardych przedmiotów obijających się o ścianki zamkniętego pojemnika

grzechotać (v)
crepitare, ticchettare, tintinnare
  wywoływać grzechotanie przez poruszanie instrumentem lub przedmiotem

grzechotka /ɡʒɛˈxɔtka/ (n)
raganella
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) instrument perkusyjny z pojemnikiem zawierającego małe przedmioty wydającymi dźwięki przy potrząsaniu
sonaglio
  rodzaj zabawki dla niemowląt grzechoczącej przy potrząsaniu

grzechotnik /ɡʒɛˈxɔtʲɲik/ (n)
crotalo, serpente a sonagli
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż o długich zębach jadowych i z charakterystyczną grzechotką na końcu ogona;

grzecznie (adv)
educatamente, galantemente
  w sposób grzeczny

grzeczny /ˈɡʒɛʧ̑nɨ/ (adj)
cortese, educato, ubbidiente, garbato
  o dziecku: taki, który jest posłuszny, spokojny, miły, dobry
cortese, educato, garbato, ammodo, ubbidiente
  taki, który jest dobrze wychowany, jest uprzejmy, układny; taki, który jest dowodem dobrego wychowania, uprzejmości

grzejnik (n)
radiatore
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do ogrzewania pomieszczeń

grzeszek (n)
peccatuccio
  drobne przewinienie, mały grzech, (zdrobniale) od: grzech

grzesznica /ɡʒɛʃʲˈɲiʦ̑a/ (n)
peccatora, peccatrice
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grzeszna osoba płci żeńskiej

grzesznik /ˈɡʒɛʃʲɲik/ (n)
peccatore
  ktoś, kto grzeszy

grzeszność (n)
peccaminosità
  cecha tego, co grzeszne; cecha tego, kto grzeszny

grzeszny /ˈɡʒɛʃnɨ/ (adj)
peccaminoso
  popełniający grzechy; taki, który czyni rzeczy złe, niewłaściwe, niedobre, niemoralne

grzeszyć /ˈɡʒɛʃɨʨ̑/ (v)
peccare
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) popełniać grzech, łamać zasadę (najczęściej moralną) narzuconą przez dany system religijny

grzmot /ɡʒmɔt/ (n)
tuono
  huk towarzyszący, wraz z błyskawicą, piorunowi

grzyb /ɡʒɨp/ /ˈɡʒɨbɨ/ (n)
fungo
  owocnik grzyba (1.1) kapeluszowego, np. borowik, maślak, kurka, muchomor
  (mikologia, mikologiczny) organizm cudzożywny plechowy;
  (przenośnie, przenośnia) coś w kształcie grzyba (1.2), np. chmura po wybuchu

grzyb słomkowy (n)
fungo di paglia
  (spożywczy) nazwa młodego, nierozwiniętego owocnika pochwiaka wielkopochwowego, Volvariella volvacea

grzybica (n)
micosi
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna wywoływana przez mikroskopijne grzyby;

grzybowy (adj)
di fungo
  związany z grzybami, dotyczący grzybów

grzywa /ˈɡʒɨva/ (n)
criniera
  (zoologia, zoologiczny) dłuższa sierść niektórych zwierząt znajdująca się na tylnej części głowy lub szyi

grzywiasty /ɡʒɨˈvʲjastɨ/ (adj)
crinito
  mający grzywę, pokryty grzywą

grzywka /ˈɡʒɨfka/ (n)
ciuffo, frangia
  (fryzyjski) włosy przycięte tak, że spadają na czoło

grzęznąć /ˈɡʒɛ̃w̃znɔ̃ɲʨ̑/ (v)
impantanare
  pogrążać się, zagłębiać się w czymś grząskim, zapadać się

grób /ɡrup/ (n)
tomba
  przykryty dół, gdzie jest pochowany zmarły;

gręplowanie (n)
cardatura, scardassatura
  (włókiennictwo) wyczesywanie włókna

gręplować (v)
cardare, stracciare
  (włókiennictwo) wyczesywać włókna

guacamole (n)
guacamole
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) meksykański sos przyrządzany na bazie awokado;

guanozyna /ˌɡu<sup>w</sup>ãnɔˈzɨ̃na/ (n)
guanosina
  (chemia, chemiczny) rodzaj nukleozydu;

gubernator /ˌɡubɛrˈnatɔr/ (n)
governatore
  (administracja) tytuł wysokich urzędników zarządzających częścią terytorium w niektórych państwach;

gubernatorstwo (n)
governatorato
  (administracja) prowincja zarządzana przez gubernatora

gujański /ɡuˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
guianese
  odnoszący się do Gujany, państwa

guma do żucia (n)
gomma da masticare
  (spożywczy) wyrób cukierniczy przeznaczony do żucia;

gumka /ˈɡũmka/ (n)
gomma
  (edukacja, edukacyjny) (biurowość, biurowy) kawałek kauczuku służący do wycierania śladów ołówka i kredek z papieru;

gupik (n)
guppy, pesce milione
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Poecilia reticulata, gatunek południowoamerykańskiej ryby z rodziny piękniczkowatych;

guru /ˈɡuru/ (n)
guru, santone
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba o wielkim autorytecie religijnym, przewodnik duchowy w hinduizmie, sikhizmie i niektórych odłamach buddyzmu;

gustowny /ɡuˈstɔvnɨ/ (adj)
elegante
  będący w dobrym guście, wykwintny, wytworny, elegancki

guz /ɡus/ (n)
tumore
  (medycyna, medyczny) patologiczny twór najczęściej w postaci nowotworu
grosso bottone
  ozdobna gałka
bernoccolo
  zgrubienie pochodzenia naturalnego lub wywołane uderzeniem

guzek (n)
nodulo
  mały guz

guziec /ˈɡuʑɛʦ̑/ (n)
facocero, facochero
  (zoologia, zoologiczny) Phacochoerus F. Cuvier, przypominający świnię masywny ssak afrykański o długich kłach;

guziec pustynny (n)
facocero del deserto
  (zoologia, zoologiczny) Phacochoerus aethiopicus Pallas, przypominający świnię masywny ssak o długich kłach, zamieszkujący stepy Afryki Wschodniej;

guzik /ˈɡuʑik/ (n)
bottone
  (krawiectwo) element ubioru służący do zapinania np. płaszcza, swetra, spodni;
  (potocznie, potoczny) włącznik, przycisk

gułag /ˈɡuwak/ (n)
gulag
  system obozów pracy przymusowej w ZSRR;

gwara /ˈɡvara/ (n)
parlata
  (językoznawstwo, językoznawczy) mowa terytorialna, odmienna od przyjętego języka standardowego;

gwarant (n)
garante
  ten, który daje gwarancję

gwardia /ˈɡvardʲja/ (n)
guardia
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) starożytna lub średniowieczna straż przyboczna panujących
  (wojskowość, wojskowy) oddziały ochotnicze, zorganizowane na wzór wojska zawodowego
  (wojskowość, wojskowy) wyborowe oddziały wojska

gwardian (n)
guardiano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony niektórych męskich domów zakonnych;

gwardzista (n)
guardia
  (wojskowość, wojskowy) członek gwardii

gwasz (n)
guazzo
  (sztuka) praca malarska w technice gwaszu (1.2)
  (sztuka) technika malarska wykorzystująca gwasz (1.1)

gwatemalczyk /ˌɡvatɛ̃ˈmalʧ̑ɨk/ (n)
guatemalteco
  mieszkaniec Gwatemali (stolicy państwa Gwatemala)

gwatemalski /ˌɡvatɛ̃ˈmalsʲci/ (adj)
guatemalteco
  odnoszący się do państwa Gwatemala

gwałt /ɡvawt/ (n)
stupro
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (seksuologia, seksuologiczny) zmuszenie do odbycia stosunku seksualnego lub innej czynności seksualnej;

gwałtownie /ɡvawˈtɔvʲɲɛ/ (adv)
bruscamente, violentemente
  intensywnie
improvvisamente
  nagle, raptownie

gwałtowny /ɡvawˈtɔvnɨ/ (adj)
violento, improvviso, rapido, veemente
  nagły, szybki
violento, furioso, impetuoso
  o człowieku impulsywny, porywczy, burzliwy, żywiołowy, wybuchowy

gwelf (n)
guelfo
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik papiestwa w średniowiecznych Włoszech;

gwiazda /ˈɡvʲjazda/ (n)
stella
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie będące skupiskiem związanej grawitacyjnie materii, w której zachodzą reakcje syntezy jądrowej;

gwiazda betlejemska (n)
stella di Natale
  (systematyka) (botanika, botaniczny) gatunek rośliny krzewiastej z rodziny wilczomleczowatych, hodowanej w celach ozdobnych;

gwiazdozbiór /ɡvʲjazˈdɔzbʲjur/ (n)
costellazione
  (astronomia, astronomiczny) grupa gwiazd, zajmujących pewien obszar nieba;

gwiaździsty (adj)
stellato
  w kształcie gwiazdy
pieno di stella, stellato
  wypełniony gwiazdami

gwieździsty (adj)
stellato
  w kształcie gwiazdy
pieno di stella, stellato
  wypełniony gwiazdami

gwinea (n)
ghinea
  (dawniej, dawny) (numizmatyka, numizmatyczny) złota moneta bita w Anglii;

gwint (n)
filetto
  (technologia, technika, techniczny) wyżłobienie w kształcie spirali na bocznej ściance śruby, wkrętu, żarówki itp. lub wewnętrznej ściance nakrętek

gwizd (n)
fischio
  wysoki dźwięk wywołany szybkim ruchem powietrza przelatującego przez wąski otwór

gwizdać /ˈɡvʲizdaʨ̑/ (v)
fischiare
  wydawać z siebie gwizd, gwizdanie

gwizdnąć /ˈɡvʲizdnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
fregare
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) ukraść

gwóźdź /ɡvuɕʨ̑/ (n)
clou
  (przenośnie, przenośnia) najważniejsza część czegoś
chiodo
  podłużny cienki metalowy trzpień, o jednym końcu ostrym, a drugim zakończonym płaską główką, służący do łączenia elementów;

gzyms /ɡzɨ̃ms/ (n)
cornicione
  (architektura, architektoniczny) pozioma, zwykle profilowana listwa wystająca przed lico muru, która chromi elewację budynku przed ściekającą wodą deszczową;

góra /ˈɡura/ (adv)
al massimo
  najwyżej, maksimum

góra /ˈɡura/ (n)
montagna, monte
  (geografia, geograficzny) duże wzniesienie terenu;
monte, montagna, cumulo
  (potocznie, potoczny) duża sterta czegoś
soffitta
  strych

góra lodowa /ˈɡura lɔˈdɔva/ (n)
iceberg
  olbrzymia bryła lodu unosząca się na falach morza lub oceanu;

góral /ˈɡural/ (n)
montanaro
  człowiek pochodzący z gór;

góralek (n)
irace, procavia
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę współcześnie zaliczane do rodziny góralkowatych

góralek abisyński (n)
irace del Capo
  (zoologia, zoologiczny) Procavia capensis, ssak z rodziny góralkowatych, zamieszkujący kontynent afrykański;

góralek przylądkowy (n)
irace del Capo
  (zoologia, zoologiczny) Procavia capensis Pallas, ssak z rodziny góralkowatych zamieszkujący kontynent afrykański i tereny południowo-wschodniej Azji;

góralka (n)
montanara
  kobieta pochodząca z gór;

góralski (adj)
alpigiano, montanaro
  związany z góralami bądź góralszczyzną

górniczy (adj)
minerario
  związany z górnictwem, dotyczący górnictwa

górniczy (possessiveAdjective)
minerario
  należący do górników

górnik /ˈɡurʲɲik/ (n)
minatore
  pracownik kopalni zatrudniony przy wydobyciu z ziemi kopalin

górnolotny /ˌɡurnɔˈlɔtnɨ/ (adj)
magniloquente
  wyszukany, przesadnie wzniosły

górnośląski (adj)
altoslesiano
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) dotyczący Górnego Śląska, związany z Górnym Śląskiem, pochodzący z Górnego Śląska, właściwy Górnemu Śląskowi

górny /ˈɡurnɨ/ (adj)
superiore
  taki, który jest na pewnej wysokości, w górze

górować /ɡuˈrɔvaʨ̑/ (v)
dominare, sovtastare
  dominować wysokością, wznosić się ponad

górski /ˈɡursʲci/ (adj)
di montagna, montano
  związany z górami, dotyczący gór

górzysty /ɡuˈʒɨstɨ/ (adj)
montagnoso, montuoso
  pełen gór, wzniesień, pokryty górami

gówniany /ɡuvʲˈɲãnɨ/ (adj)
merdoso
  (wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) kiepski, marny, tandetny, kiczowaty, bezwartościowy

gówno /ˈɡuvnɔ/ (n)
merda, cacca
  (wulgarnie, wulgaryzm) odchody stałe, kał
  (wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) coś brzydkiego, bezwartościowego

gąbczastość (n)
spugnosità
  cecha tego, co gąbczaste

gąbczasty /ɡɔ̃mpˈʧ̑astɨ/ (adj)
spugnoso
  mający budowę charakterystyczną dla gąbki, podobny do gąbki: porowaty, miękki i sprężysty

gąbka /ˈɡɔ̃mpka/ (n)
spugna
  (zoologia, zoologiczny) prymitywne, beztkankowe zwierzę wodne;
  najczęściej miękki, piankowy przedmiot wchłaniający wodę, wykorzystywany do utrzymania czystości ludzkiego ciała i przedmiotów;

gągoł /ˈɡɔ̃ŋɡɔw/ (n)
quattrocchi
  (ornitologia, ornitologiczny) gniazdujący w dziuplach gatunek kaczki;

gąsienica /ˌɡɔ̃w̃ɕɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
bruco
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) larwa motyla; także każdy owad o wielu odnóżach i bez skrzydeł;
cingolo
  (motoryzacja) (technologia, technika, techniczny) metalowa taśma umieszczana na spodzie niektórych pojazdów zastępująca koła i umożliwiająca im poruszanie się w trudnym terenie

gąsię /ˈɡɔ̃w̃ɕɛ/ (n)
papero
  (zoologia, zoologiczny) pisklę gęsi

gębowy (adj)
boccale
  (anatomia, anatomiczny) związany z pobieraniem pokarmu

gęsia skórka /ˈɡɛ̃w̃ɕa ˈskurka/ (n)
pelle d'oca, pelle d’oca
  (potocznie, potoczny) (fizjologia, fizjologiczny) fizjologiczna reakcja skóry na zimno lub emocje objawiająca się wyprostowaniem włosków;

gęsiego /ɡɛ̃w̃ˈɕɛɡɔ/ (adv)
in fila indiana
  o sposobie poruszania się: jeden za drugim, kolejno

gęsto (adv)
densamente
  w sposób zwarty, spoisty, zawiesisty

gęsty /ˈɡɛ̃w̃stɨ/ (adj)
folto, compatto, corposo, fitto
  taki, który składa się z wielu części (cząstek), umieszczonych blisko siebie

gęś /ɡɛ̃j̃ɕ/ /ɡɛ̃w̃ɕ/ /ɡɛ̃ɕ/ (n)
oca
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z mięsa gęsi (1.2), rzadziej gęsi (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) kobieta ograniczona, naiwna, głupia, niedoświadczona

gęśle /ˈɡɛ̃j̃ɕlɛ/ (n)
gusla
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ludowy instrument smyczkowy;

gładko (adv)
liscio
  bez trudności

głaskać /ˈɡwaskaʨ̑/ (v)
accarezzare
  łagodnie przesuwać dłonią po jakiejś powierzchni

głaz narzutowy (n)
masso erratico
  (geologia, geologiczny) fragment skały litej, przyniesiony przez lądolód;

głodny /ˈɡwɔdnɨ/ (adj)
affamato, bramoso, desideroso
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) mający ochotę na coś
affamato
  czujący potrzebę zjedzenia czegoś; również w użyciu rzeczownikowym ten, kto jest głodny

głodowy (adj)
da fame
  taki, który nie zapewnia dostatecznego wynagrodzenia

głos /ɡwɔs/ (n)
registro
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa piszczałek w organach
voce, parte
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) partia jednego z wokalistów w utworze zespołowym
voto, voce
  decyzja wyrażona podczas wyborów, głosowania
voce, voto
  dźwięk wydawany przez istoty żyjące
voce
  zdolność wydawania dźwięku (1.1)
  zdanie, osąd, opinia
  prawo / pozwolenie przemawiania

głos serca /ˈɡwɔs ˈːɛrʦ̑a/ (idiom)
voce del cuore
  coś, co dyktuje komuś uczucie

głosik (n)
vocetta, vocettina, vocina
  (zdrobniale) od głos

głosowy (adj)
vocale
  związany z głosem, dotyczący głosu

głowa /ˈɡwɔva/ (n)
testa, capo
  (anatomia, anatomiczny) część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg;
cespo
  (botanika, botaniczny) pęd niektórych roślin, zwłaszcza kapusty
testa
  (przenośnie, przenośnia) jedna osoba lub zwierzę jako jednostka
capo, testa
  (przenośnie, przenośnia) osoba przewodnicząca czemuś

głowa do góry /ˈɡwɔva dɔ‿ˈɡurɨ/ (interjection)
canta che ti passa
  nie ma się czym martwić, nie martw się

głowa rodziny /ˈɡwɔva rɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
capofamiglia
  (przenośnie, przenośnia) osoba, na której spoczywa główna odpowiedzialność za utrzymanie rodziny; osoba, która podejmuje ważne decyzje w danej rodzinie

głowica /ɡwɔˈvʲiʦ̑a/ (n)
capitello
  (architektura, architektoniczny) zwieńczenie kolumny, filaru lub pilastra;
testina
  (technologia, technika, techniczny) robocza część jakiegoś urządzenia
testata
  (wojskowość, wojskowy) ładunek wybuchowy z zapalnikiem przenoszony przez rakietę;
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) część silnika spalinowego zamykająca cylinder;

głownia /ˈɡwɔvʲɲa/ (n)
tizzo, tizzone
  (książkowy) palące się lub tlące się polano

głowotułów (n)
cefalotorace
  (zoologia, zoologiczny) tułów zlany z głową;

głośnia (n)
glottide
  (anatomia, anatomiczny) aparat głosowy położony wewnątrz jamy pośredniej krtani

głośnik /ˈɡwɔɕɲik/ (n)
altoparlante
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wzmacniania dźwięku; do odtwarzania dźwięku zapisanego w postaci elektrycznej;

głośnikowy (adj)
altoparlante
  (technologia, technika, techniczny) związany z głośnikiem, dotyczący głośnika, właściwy głośnikowi, składający się z głośników

głośno /ˈɡwɔɕnɔ/ (adv)
forte
  w sposób głośny, słyszalny, nie szeptem

głośny /ˈɡwɔɕnɨ/ (adj)
fragoroso
  hałaśliwy, pełen hałasu
famoso, noto
  popularny; taki, o którym się dużo mówi
forte, alto
  taki, który jest dobrze słyszalny

głuchoniemy /ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mɨ/ (adj)
sordomuto
  niesłyszący i jednocześnie nieumiejący mówić

głuchoniemy /ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mɨ/ (n)
sordomuto
  osoba głuchoniema (1.1)

głuchota /ɡwuˈxɔta/ (n)
sordità
  utrata zdolności słyszenia;

głuchy /ˈɡwuxɨ/ (adj)
sordo
  niesłyszący, pozbawiony zmysłu słuchu

głuchy /ˈɡwuxɨ/ (n)
sordo
  osoba niesłysząca

głupek /ˈɡwupɛk/ (n)
allocco, capocchio, ciocco, ciuco, cucco, gnocco
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) ktoś głupi

głupi /ˈɡwupʲi/ (adj)
stupido, scemo, beoto, ebete, grullo, insipiente
  niemądry, ograniczony intelektualnie

głupieć (v)
istupidirsi
  (potocznie, potoczny) stawać się głupim

głupota /ɡwuˈpɔta/ (n)
stoltezza
  niedostatek rozumu przejawiający się brakiem bystrości, nieumiejętnością rozpoznawania istoty rzeczy, związków przyczynowo-skutkowych, przewidywania i kojarzenia
sciocchezza
  wypowiedź, zachowanie, czyn pozbawiony sensu

głupstwo /ˈɡwupstfɔ/ (n)
stupidaggine, bischerata
  lekkomyślny, głupi postępek

głuptak niebieskonogi (n)
sula piediazzurri
  (ornitologia, ornitologiczny) Sula nebouxii, gatunek ptaka z rodziny głuptaków;

głuszec /ˈɡwuʃɛʦ̑/ (n)
gallo cedrone, urogallo
  (ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak leśny z ciemnym upierzeniem;

głód /ɡwut/ (n)
fame
  (fizjologia, fizjologiczny) uczucie potrzeby zjedzenia pożywienia;
fame, brama, sete
  (przenośnie, przenośnia) uczucie potrzeby osiągnięcia, zdobycia, zrobienia czegoś
carestia, penuria
  czas, obszar, na którym wielu ludzi lub zwierząt cierpi głód (1.1)

główkować (v)
scervellarsi
  (potocznie, potoczny) intensywnie myśleć, zastanawiać się
tirare di testa
  (sport, sportowy) odbijać piłkę głową

głębia /ˈɡwɛ̃mbʲja/ (n)
profondità
  odległość od powierzchni do dna
  (przenośnie, przenośnia) wielość kontekstów, w których można rozpatrywać dane dzieło kultury
  miejsce o dużej głębokości
abisso
  przepaść, otchłań, czeluść, głębina

głęboki /ɡwɛ̃mˈbɔci/ (adj)
profondo, fondo
  charakteryzujący się dużym wymiarem w głąb czegoś, daleko od brzegu

głęboko /ɡwɛ̃mˈbɔkɔ/ (adv)
profondamente
  daleko w głębi

głębokość /ɡwɛ̃mˈbɔkɔɕʨ̑/ (n)
profondità
  odległość od powierzchni lub poziomu czegoś w dół, do dna lub w głąb, do wnętrza

habanera /ˌxabãˈnɛra/ (n)
habanera
  (choreografia, choreograficzny) taniec kubański spopularyzowany w XIX wieku

habilitacja (n)
abilitazione
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (urzędowy) procedura pozwalająca na uzyskanie stopnia naukowego wyższego niż stopień doktora; po jego zdobyciu można się ubiegać o tytuł profesora;

habit /ˈxabʲit/ (n)
saio, tonaca, abito
  ubiór zakonny;

habit nie czyni mnicha /ˈxabʲitʲ ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈmʲɲixa/ (proverb)
l'abito non fa il monaco
  wygląd zewnętrzny nie świadczy o wartości człowieka

habitat /xaˈbʲitat/ (n)
habitat
  (biologia, biologiczny) środowisko, w którym zamieszkują określone rośliny lub zwierzęta

habitus (n)
habitus
  ogół właściwości osobnika, które składają się na jego wygląd i zachowanie;

hacjenda (n)
hacienda
  (rolnictwo, rolniczy) duże gospodarstwo rolne w Hiszpanii lub skolonizowanych niegdyś przez nią krajach Ameryki Łacińskiej;

haczyk /ˈxaʧ̑ɨk/ (n)
uncino
  (zdrobniale) od: hak
spunta
  trudny do zauważenia podstęp lub problem

haczykowaty (adj)
a uncino, adunco, uncinato
  mający kształt haczyka

hadron /ˈxadrɔ̃n/ (n)
adrone
  (fizyka, fizyczny) silnie oddziałująca cząstka złożona z kwarków;

hadronowy (adj)
adronico
  odnoszący się do hadronów

hafn /xafn̥/ (n)
afnio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hf i liczbie atomowej 72

haft /xaft/ (n)
ricamo
  dekoracyjny wzór wyszyty na tkaninie;

haftować /xafˈtɔvaʨ̑/ (v)
ricamare
  (rękodzieło, rękodzielniczy) (włókiennictwo) wyszywać igłą wzór na materiale
sboccare, sgattare
  (środowiskowy) aktorskie improwizować

hagiograf (n)
agiografo
  mężczyzna zajmujący się hagiografią, żywotami świętych i legendami o nich

hagiografia (n)
agiografia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dział piśmiennictwa religijnego obejmujący przekazy, podania i legendy dotyczących życia świętego;

hagiologia (n)
agiologia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) hagiografia, zbiór przekazów opisującego żywot świętego

hagioskop (n)
agioscopio
  (architektura, architektoniczny) (kościelny) element budowli sakralnej w formie wąskiego otworu pozwalającego na oglądanie ołtarza tak, by widzieć najważniejszą część liturgii – podniesienie

haik (n)
haik
  (krawiectwo) arabska szata owijająca całe ciało

haiku /xaˈ<sup>j</sup>iku/ (n)
haiku
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wywodzący się z Japonii gatunek poezji lirycznej o zwięzłej formie;

haitański /ˌxa<sup>j</sup>iˈtãj̃sʲci/ (adj)
haitiano
  odnoszący się do państwa Haiti

hak /xak/ (n)
gancio
  przyrząd ułatwiający ciągnięcie lin lub obręczy, zawieszenie czegoś itp.

hakowaty (adj)
uncinato
  zakrzywiony, zgięty na kształt haka, przypominający hak

haktywizm (n)
hacktivism
  (informatyka, informatyczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) atakowanie systemów komputerowych lub sieci z pobudek politycznych;

hala odlotów (n)
sala partenze
  duże pomieszczenie, w którym odbywa się odprawa pasażerów przed odlotem samolotu

hala przylotów (n)
arrivi
  duże pomieszczenie, w którym odbywa się odprawa pasażerów po przylocie na lotnisko

halabarda /ˌxalaˈbarda/ (n)
alabarda
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) średniowieczna broń piechoty przypominająca topór o długim drzewcu;

halabardnik (n)
alabardiere
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) pieszy żołnierz, względnie strażnik albo gwardzista, uzbrojony w halabardę

halibut /xaˈlʲibut/ (n)
halibut
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Hippoglossus hippoglossus, drapieżna ryba morska z rodziny flądrowatych o szerokim otworze gębowym;

halit (n)
salgemma, halite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, chlorek sodu;

halka /ˈxalka/ (n)
sottoveste, sottogonna, sottabito
  (krawiectwo) część bielizny damskiej zakładana pod suknię lub spódnicę;

halo /ˈxalɔ/ (interjection)
pronto
  wyrażenie używane przy odbieraniu telefonu

halofit (n)
alofita
  (ekologia, ekologiczny) roślina słonolubna

halucynacja /ˌxaluʦ̑ɨ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
allucinazione
  (psychologia, psychologiczny) odbierane zmysłami wrażenie czegoś, co nie istnieje, z przekonaniem, że jest rzeczywiste;

halucynogen (n)
allucinogeno
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) substancja wywołująca halucynacje

halucynogenny (adj)
allucinogeno
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) wywołujący halucynacje

hamak /ˈxãmak/ (n)
amaca, branda
  podłużny materiał zawieszany między dwoma drzewami lub słupami, służący za łóżko;

hamburczyk (n)
amburghese
  mieszkaniec Hamburga; mężczyzna wywodzący się z Hamburga

hamburger /xãmˈburɡɛr/ (n)
hamburger
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kanapka z kotletem z mielonej wołowiny podawana na ciepło;

hamburka (n)
amburghese
  mieszkanka Hamburga; kobieta pochodząca z Hamburga

hamburski /xãmˈbursʲci/ (adj)
amburghese
  związany z Hamburgiem

hammam (n)
hammam
  łaźnia w krajach arabskich i muzułmańskich;

hamować /xãˈmɔvaʨ̑/ (v)
frenare
  zwalniać lub zatrzymywać pojazd za pomocą hamulca
  powstrzymywać od czegoś

hamulcowy (adj)
freni
  (technologia, technika, techniczny) odnoszący się do hamulca

hamulec /xãˈmulɛʦ̑/ (n)
freno
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zmniejszania prędkości pojazdu lub maszyny;

hamulec ręczny /xãˈmulɛʦ̑ ˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (n)
freno a mano
  (motoryzacja) ręcznie aktywowany hamulec postojowy w samochodzie;

hamza (n)
hamza
  arabska pomocnicza litera nie zaliczana do alfabetu, reprezentująca zwarcie głośniowe;

handel /ˈxãndɛl/ (n)
commercio
  proces gospodarczy polegający na sprzedaży i kupnie; wymiana dóbr materialnych;

handel ludźmi (n)
tratta di esseri umani
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępczy proceder będący formą niewolnictwa polegający na działaniach nakierunkowanych na wyzysk ludzi, niezależnie od płci i wieku, naruszający ich prawo do decydowania o sobie;

handlarz /ˈxãndlaʃ/ (n)
commerciante, rigattiere
  osoba zajmująca się drobnym handlem

handlowiec (n)
commerciante, bottegaio, esercente
  (handel, handlowy) człowiek zajmujący się handlem

handlowy /xãnˈdlɔvɨ/ (adj)
commerciale
  związany z handlem, odnoszący się do handlu

hangar /ˈxãŋɡar/ (n)
hangar, aerorimessa
  pomieszczenie, garaż służący do przechowywania samolotów, szybowców (rzadziej także do trzymania statków wodnych lub ładunków portowych);

haniebnie (adv)
ignobilmente
  zasługując na hańbę

hanzeatycki /ˌxãw̃zɛaˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
anseatico
  (historia, historyczny, historycznie) dotyczący hanzy, należący do hanzy

hapaks (n)
hapax, unicismo
  (zobacz) hapaks legomenon

hapaks legomenon (n)
hapax, unicismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) słowo lub wyrażenie użyte tylko raz w danym dziele lub całej twórczości autora;

haplo- /ˈxaplɔ/
aplo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający: pojedynczy, prosty

haplologia /ˌxaplɔˈlɔɟja/ (n)
aplologia
  (językoznawstwo, językoznawczy) zjawisko fonetyczne polegające na skróceniu wyrazu przez usunięcie jednej z sylab bezpośrednio po sobie następujących, jednakowych lub o jednakowym spółgłoskowym nagłosie;

happening /ˈxɛpɛ̃ɲĩŋk/ (n)
happening
  (sztuka) (społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wydarzenie artystyczne, w którym zdarzenia łączące lub wykorzystujące elementy rzeczywistości angażują publiczność;

harcerz /ˈxarʦ̑ɛʃ/ (n)
scout
  (harcerski) członek harcerstwa, polskiej organizacji skautowej

hardun (n)
stellione
  (herpetologia, herpetologiczny) Laudakia stellio, gatunek jaszczurki z rodziny agamowatych;

hardware (n)
hardware
  (informatyka, informatyczny) (środowiskowy) sprzęt komputerowy, materialna część komputera

harem /ˈxarɛ̃m/ (n)
harem, arem
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) część domu muzułmańskiego, do którego nie mają wstępu obcy mężczyźni;
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wszystkie żony i nałożnice muzułmanina, zamieszkałe w haremie (1.1)

harfa /ˈxarfa/ (n)
arpa
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy w kształcie trójkąta;

harfista /xarˈfʲista/ (n)
arpista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na harfie

harfistka /xarˈfʲistka/ (n)
arpista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na harfie

harissa (n)
harissa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ostra pasta używana jako przyprawa w kuchni Maghrebu, wytwarzana z papryki chili i czosnku, często z innymi przyprawami i z dodatkiem oliwy, czasem także pomidorów;

harmider (n)
baccano, fracasso
  hałas w połączeniu z zamieszaniem

harmonia /xarˈmɔ̃ɲja/ (n)
fisarmonica
  (potocznie, potoczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) akordeon
armonia
  ład

harmoniczny (adj)
armonico
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zbudowany według zasad harmonii muzycznej

harmonijka ustna /ˌxarmɔ̃ˈɲijka ˈustna/ (n)
armonica a bocca
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niewielki, ustny instrument, w którym dźwięk wyzwalany jest przez wciągane i wydmuchiwane przez muzyka powietrze poruszające podczas ruchu metalowe blaszki umieszczone wewnątrz;

harmonijny (adj)
armonioso
  płynny, rytmiczny, melodyjny

harmonizować (v)
concordare
  łączyć w zgodną całość
armonizzare
  pozostawać w harmonii

harować /xaˈrɔvaʨ̑/ (v)
sgobbare, sfacchinare, farsi il culo, farsi il mazzo
  ciężko pracować

harować jak wół /xaˈrɔvaʨ̑ ˈjaɡ ˈvuw/ (v)
lavorare come un cane, lavorare come una bestia
  (związek frazeologiczny) (potocznie, potoczny) bardzo ciężko pracować

harpagon (n)
arpagone
  (książkowy) wielki skąpiec

harpun /ˈxarpũn/ (n)
arpione, arpone, fiocina, rampone
  miotana broń myśliwska w postaci grotu z zadziorami, osadzonego na drzewcu (drewnianym lub metalowym); umocowana na linie;

harpunnik (n)
fiocinatore, fiociniere, ramponiere
  (morski) wielorybnik używający harpuna

hartować (v)
temprare
  (technologia, technika, techniczny) nadawać materiałom twardość przez ogrzanie ich do wysokiej temperatury i nagłe ostudzenie

has /xas/ (n)
hassio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hs i liczbie atomowej 108;

hashtag (n)
hashtag
  (informatyka, informatyczny) element strony internetowej funkcjonujący jako znacznik, słowo lub wyrażenie poprzedzone znakiem #;

haszysz /ˈxaʃɨʃ/ (n)
hascisc, hashish, ascis
  narkotyk uzyskiwany z żywicy konopi indyjskich;

hasło /ˈxaswɔ/ (n)
slogan
  jeden z możliwych elementów kampanii marketingowej lub politycznej
parola d'ordine, parola chiave
  tajny wyraz lub ciąg znaków
segnale in codice
  znak, sygnał do działania

hau /xaw/ (interjection)
bau
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) onomatopeja naśladująca szczekanie psa

haubica /xawˈbʲiʦ̑a/ (n)
obice
  (wojskowość, wojskowy) działo o krótkiej lufie i małej prędkości początkowej pocisku, przeznaczone głównie do strzelania stromotorowego;

haute couture (n)
alta moda
  sztuka projektowania ekskluzywnych kreacji przez wybitne domy mody

hawajski /xaˈvajsʲci/ (adj)
hawaiano
  związany z Hawajami, dotyczący Hawajów
  w charakterystycznym dla Hawajów stylu

hawajski /xaˈvajsʲci/ (n)
hawaiano
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy na Hawajach

hazard /ˈxazart/ (n)
gioco d'azzardo
  gry pieniężne, w których o wygranej decyduje los;

hazardzista /ˌxazarʲˈʥ̑ista/ (n)
scommettitore, giocatore d'azzardo
  człowiek uprawiający hazard; gracz hazardowy

hałas /ˈxawas/ (n)
rumore, baccano
  głośne, uciążliwe dźwięki;

hałaśliwie (adv)
rumorosamente, sonoramente, chiassosamente, fragorosamente
  wywołując hałas

hałaśliwy /ˌxawaɕˈlʲivɨ/ (adj)
rumoroso, chiassoso
  powodujący hałas

hańba /ˈxãɲba/ (n)
onta, vergogna, disgrazia
  (książkowy) coś, co przynosi wstyd, stanowi ujmę dla honoru

heban /ˈxɛbãn/ (n)
ebano
  cenne drewno różnych gatunków drzew (głównie hebanowców) rosnących w strefie międzyzwrotnikowej i podzwrotnikowej;

hebel (n)
pialla
  (technologia, technika, techniczny) strug

hebraista (n)
ebraista
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) osoba zajmująca się naukowo hebraistyką

hebraizm /xɛˈbra<sup>j</sup>ism̥/ (n)
ebraismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka hebrajskiego;

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (adj)
ebraico, ebreo
  związany z Hebrajczykami

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (n)
ebraico, ebreo
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy kananejskiej języków semickich;

hedonista (n)
edonista
  zwolennik hedonizmu

hedonistyczny (adj)
edonistico
  właściwy hedonizmowi lub/i hedonistom

hedonizm (n)
edonismo
  (filozofia, filozoficzny) doktryna etyczna głosząca, iż rozkosz (i unikanie przykrości/cierpienia) jest najwyższym lub jedynym dobrem i celem życia

hegemonia /ˌxɛɡɛ̃ˈmɔ̃ɲja/ (n)
egemonia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) panowanie, przewodnictwo jakiejś osoby lub grupy osób (np. klasy społecznej, partii politycznej czy państwa) nad kimś lub czymś

heglowski /xɛɡˈlɔfsʲci/ (adj)
hegeliano
  taki, jak u Hegla; właściwy filozofii Hegla lub na niej oparty

hekatomba (n)
ecatombe
  (książkowy) wielka ofiara dla jakiejś sprawy pociągająca śmierć wielu ludzi
  (starożytność) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ofiara ze stu byków składana przez Greków pierwotnie Zeusowi, później i innym bogom;

heksametr (n)
esametro
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) sylabotoniczna akcentuacyjna miara wierszowa

hektar /ˈxɛktar/ (n)
ettaro
  (fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) jednostka powierzchni równa stu arom (10 000 metrów kwadratowych);

hektolitr (n)
ettolitro
  (jednostka miary) jednostka objętości równa 100 litrom

hektometr (n)
ettometro
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa stu metrom;

hel /xɛl/ (n)
elio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu He i liczbie atomowej 2;

helio- /ˈxɛlʲjɔ/
elio-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze Słońcem, energią słoneczną lub światłem słonecznym

heliocentryczny (adj)
eliocentrico
  (astronomia, astronomiczny) związany z heliocentryzmem, dotyczący heliocentryzmu, przyjmujący Słońce za punkt odniesienia

heliocentryzm (n)
eliocentrismo
  (astronomia, astronomiczny) teoria o centralnym położeniu Słońca we wszechświecie;

heliodor /xɛˈlʲjɔdɔr/ (n)
eliodoro
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, przezroczysta odmiana berylu o barwie żółtej;

hellenista (n)
ellenista
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) znawca starożytnej Grecji – języka, historii, kultury; specjalista w dziedzinie hellenistyki

hellenistyczny /ˌxɛlːɛ̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
ellenistico, ellenista
  dotyczący hellenizmu

helleński (adj)
ellenico
  związany z Helladą i Hellenami, dotyczący Hellady i Hellenów

helmintologia /ˌxɛlmʲĩntɔˈlɔɟja/ (n)
elmintologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział zoologii zajmujący się robakami pasożytniczymi;

helmintologiczny (adj)
elmintologico
  związany z helmintologią, dotyczący helmintologii

helota (n)
ilota
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) członek warstwy ludności niewolniczej w społeczeństwie Lacedemonu (Sparty); stanowił własność państwa; przypisany do ziemi pracował na utrzymanie spartiaty

hematolog /ˌxɛ̃maˈtɔlɔk/ (n)
ematologo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób krwi i układu krwiotórczego
ematologa
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka hematologii

hematologiczny (adj)
ematologico
  (medycyna, medyczny) związany z hematologią, dotyczący hematologii

hematyt (n)
ematite
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał, tlenek żelaza (III);

hemiceluloza (n)
emicellulosa
  (biochemia, biochemiczny) polisacharyd bliski chemicznie i strukturalnie celulozie, budujący ścianę komórkową roślin;

hemistych (n)
emistichio
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) półwiersz

hemo- /ˈxɛ̃mɔ/
emo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z krwią

hemodynamika (n)
emodinamica
  (medycyna, medyczny) dział kardiologii, który zajmuje się badaniem przepływu krwi w sercu i dużych naczyniach krwionośnych

hemofilia (n)
emofilia
  (medycyna, medyczny) wrodzona choroba krwi polegająca na obniżeniu jej krzepliwości;

hemofobia (n)
emofobia
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed krwią

hemoglobina (n)
emoglobina
  (biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) białko i barwnik erytrocytów nadający krwi czerwony kolor, którego głównym zadaniem jest przenoszenie tlenu

hemoglobinuria (n)
emoglobinuria
  (medycyna, medyczny) schorzenie, w którym wolna hemoglobina przedostaje się do moczu;

hemoliza /ˌxɛ̃mɔˈlʲiza/ (n)
emolisi
  (biologia, biologiczny) przechodzenie hemoglobiny do osocza krwi wywołane zniszczeniem erytrocytów;

henna /ˈxɛ̃nːa/ (n)
henné, enna, henna
  (biochemia, biochemiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) czerwonopomarańczowy barwnik otrzymywany z liści lawsonii bezwonnej, używany do farbowania skóry i włosów;

hentriakontan (n)
entriacontano
  (biochemia, biochemiczny) węglowodór prosty zawierający 31 atomów węgla;

heparyna /ˌxɛpaˈrɨ̃na/ (n)
eparina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwzakrzepowy, aktywator antytrombiny;

hepatektomia (n)
epatectomia
  (medycyna, medyczny) całkowite lub częściowe usunięcie wątroby

hepatosplenomegalia (n)
epatosplenomegalia
  (medycyna, medyczny) powiększenie wątroby i śledziony

hepatotoksyczność (n)
epatotossicità
  cecha substancji chemicznej polegająca na zdolności zaburzania funkcji lub uszkadzania komórek wątroby albo całej wątroby

heptan /ˈxɛptãn/ (n)
eptano
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, alkan, bezbarwna, toksyczna ciecz;

heptarchia (n)
eptarchia
  (historia, historyczny, historycznie) grupa wczesnośredniowiecznych królestw anglosaskich na terenie Anglii

herb /xɛrp/ (n)
stemma
  (heraldyka, heraldyczny) godło miejskie, państwowe, regionalne, firmowe
  (heraldyka, heraldyczny) dziedziczny znak szlachecki;

herbarium (n)
erbario
  (botanika, botaniczny) zielnik z ułożonymi i opisanymi roślinami;

herbata /xɛrˈbata/ (n)
tè
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój, napar z suszu (1.2);
  susz z pąków lub liści służący do przygotowania herbaty (1.3)
  (botanika, botaniczny) wiecznie zielona roślina z rodzaju Camellia, zwłaszcza Camellia sinensis, uprawiana dla herbaty (1.2);
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój, napar z innych ziół i owoców

herbicyd /xɛrˈbʲiʦ̑ɨt/ (n)
diserbante
  (biochemia, biochemiczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) pestycyd do zwalczania chwastów;

herc /xɛrʦ̑/ (n)
hertz
  (fizyka, fizyczny) jednostka miary częstotliwości; (symbolicznie) Hz;

heretycki /ˌxɛrɛˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
ereticale
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący heretyka, herezji

heretycko (adv)
ereticamente
  właściwie dla herezji, w sposób heretycki

heretyk /xɛˈrɛtɨk/ (n)
eretico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) zwolennik herezji

herezja /xɛˈrɛzʲja/ (n)
eresia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd religijny sprzeczny z dogmatami religii panującej;
  (przenośnie, przenośnia) kontrowersyjny pogląd, odstępstwo od powszechnie przyjętych poglądów

hermeneutyka (n)
ermeneutica
  (językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) sztuka objaśniania tekstów literackich;

hermetycznie (adv)
ermeticamente
  (technologia, technika, techniczny) bez dostępu powietrza

heroicznie /ˌxɛrɔˈ<sup>j</sup>iʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
eroicamente
  w sposób heroiczny, bohaterski

heroizm (n)
eroismo
  postawa pełna odwagi, śmiałości, hartu ducha, działania dla dobra innych itd.; także ukazanie takiej postawy czynami.

herpetolog (n)
erpetologo
  (zoologia, zoologiczny) zoolog badający płazy i gady
erpetologa
  (zoologia, zoologiczny) zoolożka badająca płazy i gady

herpetologia /ˌxɛrpɛtɔˈlɔɟja/ (n)
erpetologia
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o płazach i gadach;

heterodoksja (n)
eterodossia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) uznawanie odmiennych poglądów, niezgodnych z obowiązującą doktryną wiary; szerzej: niezgodnych z obowiązującymi zasadami, kanonem;

heterogeniczny (adj)
eterogeneo
  (książkowy) złożony ze składowych o różnej naturze albo charakterze

heterogenny (adj)
eterogeneo
  zawierający elementy niejednorodne

heteroseksualny /ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
eterosessuale
  odczuwający pociąg seksualny wyłącznie do osób płci przeciwnej

hetman /ˈxɛtmãn/ (n)
etmano
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) najwyższy dowódca wojsk Polski i Litwy;
regina, donna
  (szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się w każdym kierunku;

hetycki (adj)
ittita
  (starożytność) dotyczący Hetytów, ludu, który około XVII wieku p.n.e. stworzył potężne państwo z centrum w Hattusa w Anatolii

heureka (interjection)
eureka
  „znalazłem!”, okrzyk radości po dokonaniu jakiegoś odkrycia lub znalezieniu rozwiązania problemu;

heurystyczny (adj)
euristico
  związany z heurystyką; oparty na heurystyce

heurystyka /xɛwˈrɨstɨka/ (n)
euristica
  (logika, logiczny) umiejętność wykrywania nowych faktów oraz znajdywania związków między faktami, zwłaszcza z wykorzystaniem hipotez;

hełm /xɛwm/ (n)
elmetto
  zwykle usztywnione nakrycie głowy chroniące ją przed urazami;

hełmiatka /xɛwˈmʲjatka/ (n)
fistione turco
  (ornitologia, ornitologiczny) Netta rufina, średni ptak wodny z upierzeniem głowy tworzącym puszysty hełm;

hiacynt /ˈxʲjaʦ̑ɨ̃nt/ (n)
giacinto
  (botanika, botaniczny) wieloletnia roślina cebulowa z rodzaju Hyacinthus L. o ozdobnych kwiatach;
  (potocznie, potoczny) kwiat hiacynta (1.1)

hidżab /ˈxʲiʤ̑ap/ (n)
hijab
  rodzaj szala lub chusty noszonej głównie przez muzułmanki, zakrywającej głowę, uszy, włosy i szyję, ale pozostawiającej twarz odsłoniętą;

hiena /ˈxʲjɛ̃na/ (n)
iena
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak przypominający masywnego kota i żywiący się padliną;
  (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) człowiek zyskujący kosztem innych ludzi

hiena brunatna (n)
iena bruna
  (zoologia, zoologiczny) Hyaena brunnea Thunberg, drapieżny ssak z podrodziny hien;

hiena pręgowana (n)
iena striata
  (zoologia, zoologiczny) Hyaena hyaena Linnaeus, drapieżny ssak z podrodziny hien;

hierarcha (n)
gerarca
  wysoki dostojnik w Kościele katolickim lub wschodnich kościołach chrześcijańskich

hierarchiczny (adj)
gerarchico
  taki, który jest uporządkowany zgodnie z przyjętą hierarchią

hierarchizacja (n)
gerarchizzazione
  uporządkowanie elementów czegoś według pewnej hierarchii

higiena /xʲiˈɟɛ̃na/ (n)
igiene
  dbanie o czystość ciała

higieniczny (adj)
igienico
  zapewniający przestrzeganie czystości i utrzymywanie zdrowia

higroskopijność /ˌxʲiɡrɔskɔˈpʲijnɔɕʨ̑/ (n)
igroscopia, igroscopicità
  podatność niektórych substancji na wchłanianie wilgoci;

himalajski /ˌxʲĩmaˈlajsʲci/ (adj)
himalayano
  dotyczący Himalajów, związany z Himalajami, pochodzący z Himalajów

hindi /ˈxʲĩndʲi/ (n)
hindi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Indii

hinduista /ˌxʲĩnduˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
induista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca hinduizmu

hinduistka /ˌxʲĩnduˈ<sup>j</sup>istka/ (n)
induista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta, która wyznaje hinduizm

hinduistyczny /ˌxʲĩndu<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
induistico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z hinduizmem, dotyczący hinduizmu

hinduizm /xʲĩnˈdu<sup>j</sup>ism̥/ (n)
induismo
  (teologia, teologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wierzeń religijnych wyznawanych głównie na Półwyspie Indyjskim;

hip hip hurra (interjection)
hip hip hip hurrà, hip hip urrà
  okrzyk wyrażający entuzjazm lub euforię

hiper-
iper-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na nadmiar lub ponadwymiarowość czegoś albo wskazujący na wielkość lub wysoki poziom czegoś

hiperaktywność (n)
iperattività
  cecha tego, co hiperaktywne; cecha tych, którzy są hiperaktywni

hiperamonemia (n)
iperammoniemia
  (medycyna, medyczny) zaburzenie metaboliczne objawiające się zwiększonym ponad dopuszczalny poziom stężeniem amoniaku w surowicy krwi;

hiperbola /ˌxʲipɛrˈbɔla/ (n)
iperbole
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów, których bezwzględna wartość różnicy odległości od dwóch ustalonych punktów jest stała;
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zabieg stylistyczny polegający na wyolbrzymieniu, przejaskrawieniu cech przedmiotów, osób, zjawisk;

hipercholesterolemia /ˌxʲipɛrxɔlɛstɛrɔˈlɛ̃mʲja/ (n)
ipercolesterolemia
  (medycyna, medyczny) podwyższone stężenie cholesterolu we krwi;

hiperestezja /ˌxʲipɛrɛˈstɛzʲja/ (n)
iperestesia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) nadczułość, przewrażliwienie; nadmierna chorobliwa wrażliwość;

hiperlipidemia (n)
iperlipemia, iperlipidemia
  (medycyna, medyczny) zaburzenie metaboliczne polegające na podwyższonych poziomach frakcji cholesterolu lub trójglicerydów w surowicy krwi spowodowane stylem życia (nieprawidłowe odżywianie, nadwaga, siedzący tryb życia) lub predyspozycjami genetycznymi;

hipermarket (n)
ipermercato
  (handel, handlowy) bardzo duży nowoczesny sklep samoobsługowy oferujący szeroki asortyment towarów codziennego użytku;

hiperonim /ˌxʲipɛrˈɔ̃ɲĩm/ (n)
iperonimo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu szerszym od danego i nadrzędnym wobec niego, np. „roślina” w stosunku do słowa „drzewo”;

hiperpoprawność (n)
ipercorrezione
  (językoznawstwo, językoznawczy) mylne lub przesadne stosowanie odczuwanych norm językowych (zwłaszcza zasad języka standardowego);

hiperprodukcja (n)
sovrapproduzione
  (ekonomia, ekonomiczny) produkcja, która przewyższa zapotrzebowanie

hiperpłaszczyzna /ˌxʲipɛrpwaˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
iperpiano
  (matematyka, matematyczny) (geometria) n-1-wymiarowa hiperpowierzchnia w przestrzeni euklidesowej (rodzaj nijaki)-wymiarowej; odpowiednik płaszczyzny w takiej przestrzeni;

hiperseksualność (n)
ipersessualità
  (medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) zaburzenie charakteryzujące się ciągłą, wyniszczającą i uporczywą potrzebą uprawiania stosunków płciowych;

hipersomnia (n)
ipersonnia
  (medycyna, medyczny) nadmierna senność, występowanie senności mimo przespania nocy, przedłużanie się snu lub występowanie senności w czasie przeznaczonym na aktywność;

hipertekst /xʲipɛrˈtɛkst/ (n)
ipertesto
  (informatyka, informatyczny) organizacja tekstu komputerowego polegająca na zastosowaniu hiperłączy przenoszących użytkownika do innych informacji;

hipertermia /ˌxʲipɛrˈtɛrmʲja/ (n)
ipertermia
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) stan nadmiernego wzrostu temperatury organizmu stałocieplnego;

hipertonia (n)
ipertensione
  (medycyna, medyczny) nadciśnienie tętnicze
ipertonia
  (medycyna, medyczny) patologiczny stan wzmożonego napięcia mięśni szkieletowych

hipertrofia (n)
ipertrofia
  (biologia, biologiczny) powiększenie jakiegoś narządu w toku ewolucji lub w rozwoju osobniczym

hipertroficzny (adj)
ipertrofico
  dotyczący hipertrofii; nadmiernie rozwinięty, przerosły, rozrośnięty

hiperwitaminoza (n)
ipervitaminosi
  (medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych wywołany nadmiarem niektórych witamin w organizmie;

hipis /ˈxʲipʲis/ (n)
hippie, hippy
  (socjologia, socjologiczny) przedstawiciel ruchu młodzieżowego o poglądach pacyfistycznych, powstałego w latach sześćdziesiątych XX w.

hipiska /xʲiˈpʲiska/ (n)
hippie, hippy
  forma żeńska od: hipis

hipisowski /ˌxʲipʲiˈsɔfsʲci/ (adj)
hippie, hippy
  (socjologia, socjologiczny) związany z hipisami i ich subkulturą

hipnagogiczny (adj)
ipnagogico
  taki, który towarzyszy zasypianiu

hipnopedia /ˌxʲipnɔˈpɛdʲja/ (n)
ipnopedia
  teoria o nauce podczas snu, mechanicznym odtwarzaniu zapamiętanych lekcji, ćwiczeń itp.;

hipnopedyczny (adj)
ipnopedico
  związany z hipnopedią, dotyczący hipnopedii

hipnotycznie (adv)
ipnoticamente
  w sposób hipnotyczny

hipnotyzer (n)
ipnotizzatore
  człowiek stosujący hipnozę

hipo- /ˈxʲipɔ/
ippo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych, oznaczający związek z końmi i jeździectwem
ipo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych, oznaczający: pod, poniżej normy

hipoaldosteronizm (n)
ipoaldosteronismo
  (medycyna, medyczny) zaburzenia spowodowane przez niedobór albo niewystarczające działanie aldosteronu

hipoalergiczny /ˌxʲipɔalɛrʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ipoallergenico
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) o kosmetykach: przeznaczony dla alergików, niewywołujący alergii

hipochondria (n)
ipocondria
  (medycyna, medyczny) chorobliwy strach o własne zdrowie i życie; ciągłe doszukiwanie się u siebie objawów chorób, wyolbrzymianie dolegliwości

hipodrom (n)
ippodromo
  (architektura, architektoniczny) (sport, sportowy) starożytny konny tor wyścigowy o kształcie wydłużonego, zaokrąglonego prostokąta
  (sport, sportowy) współczesny obiekt sportowy, na którym odbywają się zawody konne;

hipoglikemia (n)
ipoglicemia
  (medycyna, medyczny) obniżenie się zawartości glukozy we krwi do poziomu poniżej normy fizjologicznej

hipokryta /ˌxʲipɔˈkrɨta/ (n)
ipocrita
  osoba dwulicowa, obłudna, nieszczera, fałszywa

hipokryzja /ˌxʲipɔˈkrɨzʲja/ (n)
ipocrisia
  (psychologia, psychologiczny) postawa osoby, która postępuje sprzecznie z deklarowanymi przez siebie zasadami moralnymi w celu osiągania korzyści lub przedstawienia siebie w lepszym świetle;

hipologia /ˌxʲipɔˈlɔɟja/ (n)
ippologia
  (zoologia, zoologiczny) nauka o koniu domowym;

hipologiczny /ˌxʲipɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ippologico
  (biologia, biologiczny) związany z hipologią, dotyczący hipologii

hipomania /ˌxʲipɔ̃ˈmãɲja/ (n)
ipomania
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie charakteryzujące się wzmożoną aktywnością

hiponim /xʲiˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
iponimo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu węższym od danego i podrzędnym wobec niego, np. „drzewo” w stosunku do słowa „roślina”;

hiponimia (n)
iponimia
  (językoznawstwo, językoznawczy) relacja między wyrazem o treści bardzo szczegółowej i zakresie węższym a wyrazem o treści bardziej ogólnej i szerszym zakresie;

hiponimiczny (adj)
iponimo
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z hiponimią, dotyczący hiponimii

hipopotam /ˌxʲipɔˈpɔtãm/ (n)
ippopotamo
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych prowadzący ziemnowodny tryb życia;

hipopotamowate (n)
ippopotami
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Hippopotamidae Gray, rodzina ssaków parzystokopytnych o masywnej budowie ciała;

hiposmia (n)
iposmia
  zmniejszona zdolność do wyczuwania zapachów;

hipoteczny (adj)
ipotecario
  związany z hipoteką, dotyczący hipoteki

hipoteka /ˌxʲipɔˈtɛka/ (n)
ipoteca
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj zabezpieczenia długu poprzez umożliwienie wierzycielowi odzyskanie go z nieruchomości, której to zabezpieczenie dotyczy;

hipoterapia (n)
ippoterapia
  (medycyna, medyczny) forma rehabilitacji z wykorzystaniem konia;

hipotermia /ˌxʲipɔˈtɛrmʲja/ (n)
ipotermia
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy utraty ciepłoty ciała i zaniku funkcji życiowych;

hipotetyczny (adj)
ipotetico
  oparty na prawdopodobieństwie, wymagający sprawdzenia

hipoteza /ˌxʲipɔˈtɛza/ (n)
ipotesi
  niepotwierdzony konstrukt myślowy wyjaśniający dane zagadnienie;

hipsometryczny (adj)
ipsometrico
  związany z hipsometrią, dotyczący hipsometrii

hirsutyzm /xʲirˈsutɨsm̥/ (n)
irsutismo
  (medycyna, medyczny) występowanie nadmiernego owłosienia typu męskiego u kobiet;

histerektomia (n)
isterectomia
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) zabieg chirurgicznego usunięcia macicy;

histereza /ˌxʲistɛˈrɛza/ (n)
isteresi
  zjawisko zależności aktualnego stanu układu od stanów w poprzedzających chwilach;

histeria /xʲiˈstɛrʲja/ (n)
isteria, isterismo
  (psychologia, psychologiczny) wybuchowa płaczliwość, nerwowość, rozemocjonowanie;

histeryczny (adj)
isterico
  właściwy histerii

histeryk /xʲiˈstɛrɨk/ (n)
isterico
  człowiek cierpiący na histerię; taki, który ma ataki histerii

histo- /ˈxʲistɔ/
isto-
  (biologia, biologiczny) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z tkanką

histologia (n)
istologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka o tkankach

histologiczny (adj)
istologico
  (biologia, biologiczny) związany z histologią, dotyczący histologii

histopatologiczny (adj)
istopatologico
  (medycyna, medyczny) związany z histopatologią, dotyczący histopatologii

historia /xʲiˈstɔrʲja/ (n)
storia
  nauka zajmująca się badaniem przeszłości;
  krótka opowieść, opis jakiegoś wydarzenia

historiografia (n)
storiografia
  piśmiennictwo historyczne, czyli takie, które opisuje dzieje na podstawie badań naukowych

historiograficzny (adj)
storiografico
  dotyczący historiografii, właściwy historiografii

historiozofia /ˌxʲistɔrʲjɔˈzɔfʲja/ (n)
filosofia della storia
  (filozofia, filozoficzny) dziedzina filozofii zajmująca się refleksją nad dziejami, ich sensem, biegiem i celem, próbująca ustalić prawidłowości, które nimi rządzą; jej przedmiotem badań jest też postrzeganie procesów dziejowych przez ludzi oraz różne sposoby ich przedstawiania i rozumienia;

historycznie /ˌxʲistɔˈrɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
storicamente
  w dawnych czasach, ujmując określoną historię

historyczny /ˌxʲistɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
storico
  związany z historią, z przeszłością, opisujący przeszłość

historyk /xʲiˈstɔrɨk/ (n)
storico
  specjalista w dziedzinie historii, badacz dziejów

hiszpanka /xʲiʃˈpãnka/ (n)
influenza spagnola, la grande influenza, morbo spagnolo, spagnola
  (potocznie, potoczny) groźna dla życia odmiana grypy, która w latach 1918-1919 wywołała pandemię;

hiszpański /xʲiʃˈpãj̃sʲci/ (adj)
spagnolo, iberico
  nawiązujący do/pochodzący z Hiszpanii lub odnoszący się do Hiszpanów

hiszpański /xʲiʃˈpãj̃sʲci/ (n)
spagnolo
  (językoznawstwo, językoznawczy) romański język używany m.in. w Hiszpanii;

hitlerowiec /ˌxʲitlɛˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
hitleriano
  nazista

hitlerowski /ˌxʲitlɛˈrɔfsʲci/ (adj)
hitleriano
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Hitlerem, hitleryzmem lub hitlerowcami, dotyczący Hitlera, hitleryzmu lub hitlerowców

hitleryzm /xʲiˈtlɛrɨsm̥/ (n)
hitlerismo
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazizm, niemiecka skrajna odmiana faszyzmu;

hitlerówka (n)
hitleriana
  (pogardliwie, pogardliwy) zwolenniczka Hitlera, hitleryzmu

ho-hoń (n)
efelante, effalumpo
  (książkowy) duże, straszne zwierzę przypominające słonia w uniwersum opowieści o Kubusiu Puchatku;

hoacyn (n)
hoatzin
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku hoacynów (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Opisthocomus hoazin Müller, gatunek średniej wielkości tropikalnych ptaków z rodziny hoacynów;

hobbit /ˈxɔbbʲit/ (n)
hobbit
  (fantasy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) niewielka istota ze świata fantastyki charakteryzująca się niskim wzrostem i krępą budową ciała;

hobby /ˈxɔbbʲi/ (n)
hobby
  pasja, zamiłowanie do robienia czegoś; zainteresowanie

hojność (n)
generosità, beneficenza, largizione, liberalità, magnificenza
  cecha tego, co hojne; cecha tych, którzy są hojni

hokeista /ˌxɔkɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
hockeista
  (sport, sportowy) zawodnik grający w hokej

hokeistka /ˌxɔkɛˈ<sup>j</sup>istka/ (n)
hockeista
  (sport, sportowy) zawodniczka grająca w hokeja

hokej /ˈxɔkɛj/ (n)
hockey
  (sport, sportowy) każda z kilku rodzajów gier zespołowych rozgrywanych na lodowisku lub na boisku, w której zawodnicy trącając zakrzywionym kijem krążek lub małą piłkę, starają się trafić do bramki przeciwnika;

hokej na lodzie /ˈxɔkɛj na‿ˈlɔʥ̑ɛ/ (n)
hockey su ghiaccio
  (sport, sportowy) hokej rozgrywany na lodowisku;

hokej na rolkach /ˈxɔkɛj na‿ˈrɔlkax/ (n)
hockey a rotelle, hockey su pista
  (sport, sportowy) hokej rozgrywany na boisku, naktórym gracze jeżdżą na rolkach;

hokej na trawie /ˈxɔkɛj na‿ˈtravʲjɛ/ (n)
hockey su prato
  (sport, sportowy) hokej rozgrywany na boisku pokrytym trawą;

hokejowy /ˌxɔkɛˈjɔvɨ/ (adj)
hockeistico
  związany z hokejem, dotyczący hokeja

holenderski /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci/ (adj)
olandese
  związany z Holandią, dotyczący Holandii (państwa)

holenderski /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci/ (n)
olandese
  (językoznawstwo, językoznawczy) główny język Holandii;

holm /xɔlm/ (n)
olmio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ho i liczbie atomowej 67;

hologram (n)
ologramma
  (optyka, optyczny) fotografia laserowa zapisana jako dwufalowy obraz interferencyjny, postrzegana jako dwa odrębne obrazy trójwymiarowe

holokaust /xɔˈlɔkawst/ (n)
olocausto
  (historia, historyczny, historycznie) zagłada, całkowite zniszczenie, zwłaszcza prześladowanie i zagłada Żydów europejskich przez hitlerowców w czasie II wojny światowej, (zobacz) Holokaust
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (starożytność) składanie ofiary całopalnej

holować /xɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
rimorchiare, trainare
  ciągnąć za sobą kogoś lub coś, co nie ma lub nie używa własnego napędu

homar /ˈxɔ̃mar/ (n)
astice, omaro
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak z rzędu homarowatych – Nephropidae – masowo poławiany dla celów spożywczych;

homeopatia /ˌxɔ̃mɛɔˈpatʲja/ (n)
omeopatia
  leczenie schorzenia za pomocą rozcieńczonego czynnika wywołującego daną chorobę;

homeopatyczny (adj)
omeopatico
  związany z homeopatią, właściwy homeopatii

homeostaza /ˌxɔ̃mɛɔˈstaza/ (n)
omeostasi
  zdolność organizmu do utrzymywania stałości parametrów wewnętrznych mimo zmian w otoczeniu

homerycki /ˌxɔ̃mɛˈrɨʦ̑ʲci/ (adj)
omerico
  odnoszący się do Homera lub jego twórczości;
  o opisie czegoś: bardzo rozbudowany, nawiązujący do wielu zagadnień niezwiązanych bezpośrednio z czymś, składający się z wielu odrębnych opisów

homeryczny /ˌxɔ̃mɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
omerico
  (książkowy) wspaniały, potężny, ogromny; taki, jak bohaterowie utworów Homera

homiletyczny (adj)
omiletico
  związany z homiletyką, dotyczący homiletyki

homiletyk (n)
omileta
  specjalista w dziedzinie homiletyki

homiletyka (n)
omiletica
  (teologia, teologiczny) dyscyplina teologiczna, nauka o układaniu i wygłaszaniu kazań;

homilia (n)
omelia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tekst wygłoszonej homilii (1.1)
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w katolicyzmie kazanie mszalne do tekstów biblijnych, które może głosić tylko kapłan lub diakon;

hominid (n)
ominide
  (zoologia, zoologiczny) (antropologia, antropologiczny) małpa z rzędu ssaków naczelnych

homo /ˈxɔ̃mɔ/ (n)
homo
  w złożeniach człowiek

homo sapiens (n)
homo sapiens
  (antropologia, antropologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Homo sapiens Linnaeus, człowiek jako przedstawiciel ssaków;
  (książkowy) człowiek jako istota myśląca, wyróżniająca się w świecie zwierząt

homofobia /ˌxɔ̃mɔˈfɔbʲja/ (n)
omofobia
  silna niechęć do homoseksualizmu i homoseksualistów, dyskryminacja homoseksualistów;

homogeniczny (adj)
omogeneo
  jednorodny, taki, który nie wykazuje różnic w np. budowie

homonim /xɔ̃ˈmɔ̃ɲĩm/ (n)
omonimo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o identycznym brzmieniu z innym wyrazem, ale o odmiennym znaczeniu (niekiedy też pisowni) i zwykle innym pochodzeniu

homonimia (n)
omonimia
  (językoznawstwo, językoznawczy) identyczne brzmienie i pisownia wyrazów o różnych znaczeniach

homonimiczny (adj)
omonimo
  (językoznawstwo, językoznawczy) tak samo brzmiący, ale mający inny rodowód i znaczenie

homoseksualista /ˌxɔ̃mɔsɛksu<sup>w</sup>aˈlʲista/ (n)
omosessuale
  (seksuologia, seksuologiczny) mężczyzna o homoseksualnej orientacji seksualnej;

homoseksualizm /ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
omosessualità
  (seksuologia, seksuologiczny) kierowanie popędu seksualnego do osobników tej samej płci

homotransplantacja /ˌxɔ̃mɔtrãw̃splãnˈtaʦ̑ʲja/ (n)
omotrapianto
  (medycyna, medyczny) transplantacja od osobnika tego samego gatunku

honduraski /ˌxɔ̃nduˈrasʲci/ (adj)
honduregno
  odnoszący się do państwa Honduras

hongkoński (adj)
hongkonghese
  związany z Hongkongiem, dotyczący Hongkongu

honor /ˈxɔ̃nɔr/ (n)
onore
  czyjeś poczucie godności

horda /ˈxɔrda/ (n)
orda
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) wojsko koczowniczych ludów tureckich i mongolskich
  (książkowy) tłum, zgraja, banda

hormon /ˈxɔrmɔ̃n/ (n)
ormone
  (biologia, biologiczny) wytwarzana w organizmie substancja która reguluje procesy życiowe;

hormonalny (adj)
ormonale, ormonico
  dotyczący hormonów, opierający się na hormonach

hormonozależny /ˌxɔrmɔ̃nɔzaˈlɛʒnɨ/ (adj)
ormono-dipendente
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) zależny od poziomu hormonów w organizmie

horoskop /xɔˈrɔskɔp/ (n)
oroscopo
  opis konfiguracji ciał niebieskich, na podstawie którego sporządza się przepowiednię

horrendalnie (adv)
orribilmente
  w sposób horrendalny

hortensja /xɔrˈtɛ̃w̃sʲja/ (n)
ortensia
  (botanika, botaniczny) Hydrangea L., rodzaj roślin z rodziny hortensjowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
  (potocznie, potoczny) kwiat rośliny z rodzaju (1.1)

horyzont /xɔˈrɨzɔ̃nt/ (n)
orizzonte
  linia powstała z przecięcia sfery niebieskiej na dwie części, i wyznaczająca granicę pomiędzy przestrzenią widoczną dla obserwacji i zasłoniętą przez Ziemię;

horyzontalnie /ˌxɔrɨzɔ̃nˈtalʲɲɛ/ (adv)
in piano, orizzontalmente
  w sposób ukierunkowany w poziomie

horyzontalny /ˌxɔrɨzɔ̃nˈtalnɨ/ (adj)
orizzontale
  taki, który ma poziomy kierunek

hosanna (interjection)
osanna
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pierwotnie wezwanie do Boga o pomoc, współcześnie wykrzyknik stosowany jako radosna inwokacja;

hospicjum (n)
ospizio
  (medycyna, medyczny) zakład świadczący opiekę ludziom nieuleczalnie chorym bądź umierającym;

hospitalizacja /ˌxɔspʲitalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
degenza
  czas pobytu pacjenta w szpitalu
ospedalizzazione, ricovero
  umieszczenie pacjenta w szpitalu

hospodar (n)
ospodaro
  (historia, historyczny, historycznie) (administracja) urząd władców Mołdawii, Wołoszczyzny i innych państw słowiańskich

hossa (n)
rialzo
  (ekonomia, ekonomiczny) zwyżka cen papierów wartościowych lub towarów notowanych na giełdzie;

hostia /ˈxɔstʲja/ (n)
ostia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) okrągły opłatek z mąki pszennej używany podczas mszy oraz wystawiany w monstrancji do adoracji;

hot dog /ˈxɔd ˈːɔk/ (n)
hot dog
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) gorąca parówka podawana w rozciętej bułce z dowolnymi przyprawami;

hotel /ˈxɔtɛl/ (n)
albergo, hotel
  (hotelarstwo) budynek do czasowego pobytu za opłatą;

hotelarski /ˌxɔtɛˈlarsʲci/ (adj)
alberghiero
  związany z hotelarstwem lub hotelarzem, dotyczący hotelarstwa

hotelarstwo /ˌxɔtɛˈlarstfɔ/ (n)
industria alberghiera
  działalność gospodarcza polegająca na udzielaniu gościny przyjezdnym w przeznaczonych do tego obiektach bazy noclegowej;

hotelowy /ˌxɔtɛˈlɔvɨ/ (adj)
alberghiero
  związany z hotelem, dotyczący hotelu, będący częścią hotelu, przynależny do hotelu

hotentocki (adj)
ottentotto
  związany z Hotentotami, dotyczący Hotentotów

hołota /xɔˈwɔta/ (n)
canaglia, gentaglia, marmaglia
  (pogardliwie, pogardliwy) grupa osób, które zachowują się w sposób niekulturalny, chamski, ordynarny, prostacki

hrabia /ˈxrabʲja/ (n)
conte
  tytuł szlachecki;

hrabina /xraˈbʲĩna/ (n)
contessa
  żona hrabiego

hulajnoga /ˌxulajˈnɔɡa/ (n)
monopattino
  (transport, transportowy) prosty pojazd złożony z dwóch lub trzech kół, kierownicy i miejsc na nogi

hulanka /xuˈlãnka/ (n)
bagordo, baldoria
  huczna zabawa

hulaszczy (adj)
gaudente
  właściwy hulankom lub hulakom

hultaj (n)
cialtrone
  (przestarzałe, przestarzały) (książkowy) człowiek lekkomyślny, niepoważny, prowadzący hulaszcze, próżniacze życie

humanista /ˌxũmãˈɲista/ (n)
umanista
  przedstawiciel humanizmu

humanistyczny (adj)
umanistico
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z naukami o człowieku w relacjach społecznych

humanitarnie (adv)
umanamente
  w sposób humanitarny

humanitarny /ˌxũmãɲiˈtarnɨ/ (adj)
umanitario, umano
  szanujący godność człowieka i zwierząt, zgodny z zasadami humanitaryzmu

humanoid /ˌxũmãˈnɔ<sup>j</sup>it/ (n)
umanoide
  twór przypominający człowieka

humanoidalny (adj)
umanoide
  mający cechy ludzkie

humerał (n)
amitto
  (kościelny) element stroju liturgicznego w katolicyzmie w formie płóciennej chusty;

hummus (n)
hummus
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta z ciecierzycy, czosnku i pasty tahini, popularna na Bliskim Wschodzie;

humor /ˈxũmɔr/ (n)
umore
  chwilowy stan psychiczny, zwłaszcza dobry

humorystycznie (adv)
umoristicamente
  z humorem

humorystyczny (adj)
umoristico
  dowcipny, zabawny, śmieszny, żartobliwy

huragan /xuˈraɡãn/ (n)
uragano
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty wiatr, w którego prędkość wynosi powyżej 33 m/s, zwykle towarzyszący cyklonom tropikalnym;

hurma hebanowa (n)
ebano di Ceylon
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Diospyros ebenum J.Koenig ex Retz., gatunek drzewa z rodziny hebankowatych, rosnący dziko w Indiach i na Sri Lance;

hurtowy (adj)
all'ingrosso
  (handel, handlowy) kupowany i sprzedawany na dużą skalę, po niższej cenie niż w handlu detalicznym

huta /ˈxuta/ (n)
vetreria
  chemiczny zakład przemysłowy, który zajmuje się produkcją szkła lub wyrobów szklanych;
acciaieria, ferriera, stabilimento metallurgico
  zakład metalurgiczny, w którym wytapia się stal, aluminium lub inne metale

hutnictwo (n)
metallurgia, ingegneria metallurgica, siderurgia
  dział przemysłu zajmujący się wytwarzaniem metali i ich stopów, szkła, jak również ich przeróbką plastyczną;

hutniczy /xutʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
siderurgico
  związany z hutnictwem, dotyczący hutnictwa

hutnik /ˈxutʲɲik/ (n)
metallurgico, operaio siderurgico, siderurgico
  (zawód, zawodowy, zawodowo) pracownik huty metalu pracujący przy piecu
vetraio
  (zawód, zawodowy, zawodowo) pracownik huty szkła formujący szkło

huzar (n)
ussaro
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz jazdy lekkiej;

huśtawka /xuɕˈtafka/ (n)
altalena
  przyrząd do bujania dzieci;

hybryda /xɨ.ˈbrɨ.da/ (n)
ibrido
  (książkowy) coś, co składa się z różnych elementów, często niepasujących do siebie

hybrydowy (adj)
ibrido
  stanowiący wynik działania dwóch lub więcej czynników

hycel /ˈxɨʦ̑ɛl/ (n)
accalappiacani
  (potocznie, potoczny) osoba zajmująca się wyłapywaniem bezpańskich psów;

hydrant /ˈxɨdrãnt/ (n)
idrante
  urządzenie, które umożliwia bezpośredni pobór z głównych przewodów sieci wodociągowej wody do celów gospodarczych i pożarniczych;

hydraulik /xɨˈdrawlʲik/ (n)
idraulico
  robotnik, którego praca polega na montażu i naprawie instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej oraz centralnego ogrzewania

hydraulika (n)
idraulica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się rzeczywistymi układami, w których zachodzi przepływ cieczy i energii;

hydro-
idro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z wodą

hydrobiolog (n)
idrobiologo
  specjalista w dziedzinie hydrobiologii

hydrobiologia /ˌxɨdrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
idrobiologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział biologii zajmujący się organizmami wodnymi;

hydrobiologiczny (adj)
idrobiologico
  (biologia, biologiczny) związany z hydrobiologią, dotyczący hydrobiologii

hydrochinon (n)
idrochinone
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy fenoli, łagodny środek redukujący;

hydrodynamiczny (adj)
idrodinamico
  związany z hydrodynamiką, dotyczący hydrodynamiki

hydroelektryczny (adj)
idroelettrico
  (technologia, technika, techniczny) (elektryczność) dotyczący elektryczności powstałej z energii ze spadku wody

hydrogeologia (n)
idrogeologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (geologia, geologiczny) dział geologii zajmujący się wodami podziemnymi

hydrografia /ˌxɨdrɔˈɡrafʲja/ (n)
idrografia
  (geografia, geograficzny) nauka o wodach jako elemencie środowiska geograficznego

hydrograficzny /ˌxɨdrɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
idrografico
  związany z hydrografią, dotyczący hydrografii

hydroksy- /xɨˈdrɔksɨ/
idrossi-
  (chemia, chemiczny) część nazwy związku organicznego w nomenklaturze chemicznej wskazująca na obecność grupy hydroksylowej;

hydrolityczny (adj)
idrolitico
  (chemia, chemiczny) związany z hydrolizą, dotyczący hydrolizy

hydrologia /ˌxɨdrɔˈlɔɟja/ (n)
idrologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) nauka o wodzie występującej w przyrodzie;

hydrologiczny (adj)
idrologico
  związany z hydrologią, dotyczący hydrologii

hydrometeorologiczny (adj)
idrometeorologico
  związany z hydrometeorologią, dotyczący hydrometeorologii

hydrometryczny (adj)
idrometrico
  (hydrologia, hydrologiczny) związany z hydrometrią, dotyczący hydrometrii

hydroplan /xɨˈdrɔplãn/ (n)
idrovolante
  samolot, który może lądować na wodzie i startować z niej;

hydrosfera (n)
idrosfera
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) geosfera obejmująca ogół wód na ziemskim globie;

hydrostatyczny (adj)
idrostatico
  (fizyka, fizyczny) związany z hydrostatyką, dotyczący hydrostatyki

hydrostatyka /ˌxɨdrɔˈstatɨka/ (n)
idrostatica
  (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się cieczami w stanie spoczynku lub bezwładności;

hymn /xɨ̃mn/ (n)
inno
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (urzędowy) uroczysta i podniosła pieśń pochwalna o apostroficznym charakterze wypowiedzi, komponowana na cześć bóstwa, szczególnej osoby, wydarzenia, ojczyzny (kraju), a także idei;

hymnologia (n)
innologia
  nauka o hymnach, zwłaszcza kościelnych

hyzop lekarski /ˈxɨzɔp lɛˈkarsʲci/ (n)
issopo officinale
  (botanika, botaniczny) Hyssopus officinalis, roślina z rodziny jasnotowatych;

i /i/ (conjunction)
e, ed
  …łączący słowa i zdania równorzędne
  …uwydatniający znaczenie (przy powtórzeniach)

i tak dalej (adv)
eccetera, e così via
  wyrażenie zamykające wypowiedź, zastępujące dalszy ciąg wyliczenia

i w Paryżu nie zrobią z owsa ryżu /ˌi‿f‿paˈrɨʒu ɲɛ‿ˈzrɔbʲjɔ̃w̃ ˈz‿ɔfsa ˈrɨʒu/ (proverb)
chi bestia va a Roma, bestia ritorna
  pewne rzeczy są niemożliwe do zrobienia

iberyjski (adj)
iberico
  (geografia, geograficzny) związany z Iberią, krainą w zachodniej Europie, oddzielonej od niej Pirenejami lub z mieszkańcami tej krainy - Iberami (Iberyjczykami), pochodzący z niej lub wykonywany na sposób taki jak w Iberii
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) związany z Iberią na Kaukazie

ibis /ˈibʲis/ (n)
ibi, ibis
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak brodzący z podrodziny ibisów, Threskiornithinae;

ibsenowski (adj)
ibseniano
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dotyczący życia i twórczości Ibsena, charakterystyczny, typowy dla Ibsena lub jego twórczości, taki jak u Ibsena

ichtio- /ˈixtʲjɔ/
ittio-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z rybami

ichtiolog (n)
ittiologo, ittiologa
  (zoologia, zoologiczny) uczony – specjalista badający ryby
ittiologa, ittiologo
  (zoologia, zoologiczny) specjalistka z dziedziny ichtiologii

ichtiologia /ˌixtʲjɔˈlɔɟja/ (n)
ittiologia
  (zoologia, zoologiczny) nauka o rybach;

idea /iˈdɛa/ (n)
idea
  myśl przewodnia;
  pomysł

idealistka /ˌidɛaˈlʲistka/ (n)
idealista
  (filozofia, filozoficzny) zwolenniczka idealizmu
  kobieta kierująca się wiarą w ideały, postępująca zgodnie z zasadami

idealny /ˌidɛˈalnɨ/ (adj)
ideale
  taki, który ma cechy ideału, doskonały, bezbłędny

identycznie (adv)
identicamente
  w sposób identyczny, tak samo, kropka w kropkę

identyczność (n)
identicità
  cecha tego, co identyczne

identyczny /ˌidɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
identico
  dokładnie taki sam

ideografia (n)
ideografia
  (językoznawstwo, językoznawczy) przedstawianie informacji za pomocą ideogramów

ideogram /ˌidɛˈɔɡrãm/ (n)
ideogramma
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak graficzny, który pojedynczo może oznaczać określony przedmiot, ale też zależnie od kontekstu pewną ideę; nie informuje o wymowie;

ideolog (n)
ideologo
  twórca, teoretyk lub zagorzały propagator określonej ideologii

ideologia /ˌidɛɔˈlɔɟja/ (n)
ideologia
  system poglądów, idei jednostki lub grupy; wspólnota światopoglądów, której celem jest świadome dążenie do realizacji określonego interesu klasowego, grupowego lub narodowego

ideologiczny /ˌidɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ideologico
  związany z ideologią, mający cechy ideologii

idiomatyczny (adj)
idiomatico
  (językoznawstwo, językoznawczy) swoisty dla konkretnego języka, będący idiomem

idiopatyczny (adj)
idiopatico
  (medycyna, medyczny) powstający spontanicznie lub mający niejasne albo nieznane podłoże;

idiosynkratyczny (adj)
idiosincratico
  związany z idiosynkrazją

idiosynkrazja (n)
idiosincrasia
  cecha, która wyróżnia kogoś lub coś spośród innych ludzi bądź obiektów

idiota /iˈdʲjɔta/ (n)
idiota
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek głupi, tępak
  (przestarzałe, przestarzały) (medycyna, medyczny) człowiek upośledzony umysłowo w stopniu znacznym

idiotyczny /ˌidʲjɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
idiotico
  (pospolicie) nieprzemyślany, bezmyślny, głupi

idylla (n)
idillio
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pogodny liryk opiewający uroki życia na wsi

idée fixe /iˈdɛ ˈfʲiks/ (n)
idea fissa
  (książkowy) natrętna myśl zaprzątająca ciągle umysł (myślenie), często cel, który ma być osiągnięty

iglica /iɡˈlʲiʦ̑a/ (n)
guglia, pinnacolo
  (architektura, architektoniczny) długi, wąski stożek zwieńczający wieżę

igloo /ˈiɡlu/ /ˈiɡlɔ/ (n)
igloo, iglo, iglu
  kopulasty domek z brył ubitego śniegu lub lodu;

ignorancja /ˌiɡnɔˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
ignoranza
  brak wiedzy na jakiś ważny temat

ignorować /ˌiɡnɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
ignorare
  pomijać, nie zwracać uwagi

igrać z ogniem /ˈiɡraʥ̑ ˈz‿ɔɟɲɛ̃m/ (idiom)
giocare con il fuoco
  niebezpiecznie, nadmiernie ryzykować

igrać ze śmiercią /ˈiɡraʥ̑ zɛ‿ˈɕmʲjɛrʲʨ̑ɔ̃w̃/ (idiom)
scherzare con la morte
  nadmiernie ryzykować

igrzyska olimpijskie /iˈɡʒɨska ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲcɛ/ (n)
Giochi Olimpici
  (sport, sportowy) najstarsza międzynarodowa impreza sportowa organizowana co cztery lata w różnych miastach;

iguana /ˌiɡuˈ<sup>w</sup>ãna/ (n)
iguana
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka należąca do legwanów;

igła /ˈiɡwa/ (n)
ago
  (krawiectwo) cienki podłużny przedmiot o ostrym zakończeniu, najczęściej wykonany z metalu;
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) liść roślin iglastych
  (technologia, technika, techniczny) element wytwarzający drgania podczas przesuwania się w rowku płyty gramofonowej

ikona /iˈkɔ̃na/ (n)
icona
  (informatyka, informatyczny) niewielki obrazek widoczny na ekranie, symbolizujący określony plik, folder, aplikację lub program i stanowiący odsyłacz uruchamiający je;
  (przenośnie, przenośnia) osoba lub rzecz symbolizująca jakieś zjawisko, podziwiana w danej branży
icona, santino
  (sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obraz sakralny, malowany na drewnie, wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne;

ikono- /iˈkɔ̃nɔ/
icono-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z obrazem

ikonografia (n)
iconografia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (sztuka) naukowe interpretowanie obrazów;

ikonograficzny (adj)
iconografico
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z ikonografią (nauką)

ikonologia (n)
iconologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (sztuka) naukowe interpretowanie obrazów;

ikra /ˈikra/ (n)
uova di pesce
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jaja ryb

ile /ˈilɛ/ (interrogativePronoun)
quanto
  używany do pytania o liczność elementów w zbiorze
quanti, quanto
  używany do pytania o wielkość

ilekroć (conjunction)
ogni volta, ogniqualvolta, tutte le volte che
  wskazujący na zależność między regularnie powtarzającymi się zdarzeniami, zjawiskami

ileostomia (n)
ileostomia
  (medycyna, medyczny) stomia operacyjnie wyłoniona na jelicie cienkim;

ileus (n)
ileo
  (medycyna, medyczny) stan niedrożności jelita

iliryjski (adj)
illirico
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Ilirią, dotyczący Ilirii

iloczas /iˈlɔʧ̑as/ (n)
quantità
  czas wymawiania samogłosek, pozwalający wyróżnić samogłoski długie i krótkie;

ilościowy (adj)
quantitativo
  dotyczący ilości

ilość /ˈilɔɕʨ̑/ (n)
quantità
  liczba określająca objętość lub masę;

iluminator (n)
oblò
  (lotnictwo, lotniczy) okienko w samolocie

ilustracyjny (adj)
illustrativo
  wyjaśniający coś, stanowiący ilustrację

ilustrować (v)
illustrare
  opatrywać tekst ilustracją: fotografią, grafiką lub wykresem
  (przenośnie, przenośnia) uzupełniać, unaoczniać coś przykładem, dodatkowym komentarzem lub dokumentacją

iluzja (n)
illusione
  (psychologia, psychologiczny) uświadomione doznanie wrażenia widzenia czegoś nieistniejącego, zniekształcone widzenie

iluzjonista (n)
illusionista, mago
  (sztuka) człowiek wykorzystujący efekt złudzenia w czasie swoich występów

iluzjonistyczny (adj)
illusionistico
  związany z iluzjonistą, dotyczący iluzjonisty; właściwy iluzjoniście; polegający na iluzjach

imadło /ĩˈmadwɔ/ (n)
morsa
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd, który służy do mocowania przedmiotów poddawanych obróbce lub w trakcie montażu;

imaginacja /ˌĩmaɟĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
immaginazione
  wytwór wyobraźni, przedstawienie sobie czegoś

imbecyl /ĩmˈbɛʦ̑ɨl/ (n)
imbecille
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) głupek
  (medycyna, medyczny) ktoś z niedorozwojem umysłowym

imbir /ˈĩmbʲir/ (n)
zenzero
  (botanika, botaniczny) Zingiber Boehm., rodzaj roślin wieloletnich, pochodzących z Azji i Australii;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z imbiru lekarskiego, Zingiber officinale Rosc., w formie świeżego kłącza lub proszku

imbryk (n)
bricco
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) naczynie z pokrywką i z dodatkową rurką zakończoną dzióbkiem służące do gotowania wody, zaparzania herbaty itp.

imieniny /ˌĩmʲjɛ̇̃ˈɲĩnɨ/ (n)
onomastico
  dzień patrona określonego imienia; dzień, który jest świętem dla osób o danym imieniu;

imienniczka /ˌĩmʲjɛ̇̃ɲˈːiʧ̑ka/ (n)
omonima
  kobieta lub dziewczyna mająca takie samo imię lub nazwisko, jak inna osoba

imiesłów /ĩˈmʲjɛswuf/ (n)
participio
  (gramatyka) forma czasownika używana jako przymiotnik lub przysłówek;

imigrant /ĩˈmʲiɡrãnt/ (n)
immigrante
  osoba przybywająca do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim

imigrować (v)
immigrare
  przybywać do obcego kraju w celu osiedlenia

imię /ˈĩmʲjɛ/ (n)
nome
  (przestarzałe, przestarzały) rzeczownik (imię rzeczowne), przymiotnik (imię przymiotne), liczebnik (imię liczbowe), zaimek lub imiesłów;
  imię (1.1) i nazwisko
nome, nome di battesimo
  indywidualna nazwa osoby i stworzeń wyższych (anioła, boga, diabła itd.), zwierzęcia, rośliny itp.;

immaterializm /ˌĩmːatɛrʲˈjalʲism̥/ (n)
immaterialismo
  (filozofia, filozoficzny) teoria, według której materia nie istnieje, a wszystko, co odbieramy zmysłowo, odbieramy w wyniku działań Boga, a nie cząsteczek materii;

immunitet /ˌĩmːũˈɲitɛt/ (n)
immunità
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przywilej wyłączenia spod prawa ogólnego, który do czasu uchylenia blokuje odpowiedzialność karną; udzielany bywa zwykle ważnym urzędnikom państwowym, sędziom, dyplomatom, parlamentarzystom

immunologia /ˌĩmːũnɔˈlɔɟja/ (n)
immunologia
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) nauka o mechanizmach odpornościowych organizmu;

immunologiczny (adj)
immunologico
  związany z immunologią, dotyczący immunologii

impala /ĩmˈpala/ (n)
impala, melampo, pala, palla
  (zoologia, zoologiczny) Aepyceros melampus, gatunek afrykańskiej antylopy;

impanacja (n)
impanazione
  (teologia, teologiczny) (historia, historyczny, historycznie) teoria o obecności Ciała Chrystusa w chlebie i winie po konsekracji;

impas (n)
impasse
  zastój, matnia

impeachment (n)
impeachment
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) procedura formalnego oskarżenia o przestępstwo osoby mającej immunitet i zajmującej wysokie stanowisko państwowe;

imperator /ˌĩmpɛˈratɔr/ (n)
imperatore
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: dowódca wojskowy

imperialista /ˌĩmpɛrʲjaˈlʲista/ (n)
imperialista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik imperializmu

imperialny (adj)
imperiale
  dotyczący imperium, charakterystyczny dla imperium

imperium /ĩmˈpɛrʲjũm/ (n)
impero
  wielkie i potężne państwo, które podporządkowuje sobie inne kraje

impertynencja /ˌĩmpɛrtɨ̃ˈnɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
impertinenza
  obraźliwe, aroganckie lub niekulturalne słowa czy zachowanie skierowane wobec kogoś

impertynent /ˌĩmpɛrˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
impertinente
  osoba zachowująca się niegrzecznie, arogancko, obraźliwie lub bezczelnie

impertynentka (n)
impertinente
  kobieta zachowująca się niegrzecznie, arogancko, obraźliwie lub bezczelnie

implementacja /ˌĩmplɛ̃mɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
implementazione
  (publikatory) (urzędowy) wdrożenie czegoś w życie;

implikować (v)
implicare
  pociągać za sobą

imponować /ˌĩmpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
impressionare
  wzbudzać w kimś uznanie, podziw

imponujący (adj)
imponente
  wzbudzający uznanie i zachwyt

importować (v)
importare
  (handel, handlowy) sprowadzać towary z innych krajów

impost /ˈĩmpɔst/ (n)
imposta
  (architektura, architektoniczny) kamienna płyta lub blok stanowiące podporę dla łuku, arkady lub żebra sklepienia

impresja (n)
impressione
  (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór, obraz lub film o charakterze subiektywnym i nastrojowym

impresjonista (n)
impressionista
  (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) przedstawiciel impresjonizmu, osoba tworząca w duchu impresjonizmu, tj. utrwalająca w swoich utworach własne, subiektywne oraz często ulotne wrażenia

impresjonistka (n)
impressionista
  (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) przedstawicielka impresjonizmu, kobieta tworząca w duchu impresjonizmu, tj. utrwalająca w swoich utworach własne, subiektywne oraz często ulotne wrażenia

impresjonistyczny (adj)
impressionista, impressionistico
  (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) związany z impresjonizmem, dotyczący impresjonizmu
  (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) charakterystyczny dla impresjonizmu

impresjonizm (n)
impressionismo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nurt w sztuce europejskiej i amerykańskiej drugiej połowy XIX wieku;

imprimatur (n)
imprimatur
  (kościelny) (administracja) kościelne pozwolenie na druk;

improwizować (v)
improvvisare
  prezentować, wykonywać coś bez przygotowania

impuls /ˈĩmpuls/ (n)
impulso
  (fizjologia, fizjologiczny) krótki stan przewodzony poprzez włókno mięśniowe albo nerwowe
  (fizyka, fizyczny) zmiana wielkości trwająca w bardzo krótkim czasie
stimolo, impulso
  (przenośnie, przenośnia) podnieta, pobudka do działania

impulsywny /ˌĩmpulˈsɨvnɨ/ (adj)
impulsivo
  taki, który szybko i wyraziście reaguje na bodźce; taki, który jest porywczy

inaczej /ĩˈnaʧ̑ɛj/ (adv)
diversamente, in altro modo
  w inny sposób, nie tak jak jest; odwrotnie, odmiennie

inauguracyjny (adj)
inaugurale
  związany z inauguracją, dotyczący inauguracji

ind /ĩnt/ (n)
indio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu In i liczbie atomowej 49;

indeks /ˈĩndɛks/ (n)
libretto universitario
  (edukacja, edukacyjny) (studencki) książeczka studenta, w której pracownicy uczelni wyższej odnotowują wyniki egzaminów, zaliczenia, zaliczenie semestru itp.;
indice
  (statystyka, statystyczny) liczba względna charakteryzująca zmiany poziomu zjawiska zachodzące w pewnym czasie
  uporządkowany spis, np. pojęć, terminów, nazwisk, przytoczonych lub omówionych w danej książce;
elenco, indice
  urzędowa lista czegoś

indeksacja (n)
indicizzazione
  (ekonomia, ekonomiczny) zmienianie ceny lub wysokości zobowiązania finansowego w zależności od wzrostu kosztów;
  (informatyka, informatyczny) wprowadzanie opisów do bazy danych ułatwiających przeglądanie i uporządkowanie zbioru

indemnizacja (n)
indennizzazione
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) odszkodowanie

independentyzm (n)
indipendentismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) idea polityczna lub kierunek w ruchu społecznym, który dąży do uzyskania niepodległości przez dany region

indeterminizm (n)
indeterminismo
  (filozofia, filozoficzny) koncepcja dopuszczająca, że ta sama przyczyna może prowadzić do innych skutków;

indiański /ĩnˈdʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
indiano
  związany z Indianami, dotyczący Indian

indochiński (adj)
indocinese
  odnoszący się do Indochin

indoeuropeistyka (n)
indoeuropeistica
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się badaniem języków indoeuropejskich;

indoeuropejski /ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
indoeuropeo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wywodzący się z praindoeuropejskiej wspólnoty językowej lub stanowiący jej kontynuację

indolencja /ˌĩndɔˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
indolenza
  (książkowy) bezradność, bezczynność, brak reakcji na sytuację

indolog (n)
indianista
  specjalista zajmujący się się indologią

industrializacja (n)
industrializzazione
  uprzemysłowienie

industrialny (adj)
industriale
  związany z industrializacją, dotyczący industrializacji

indyczka /ĩnˈdɨʧ̑ka/ (n)
tacchina
  (ornitologia, ornitologiczny) samica indyka

indyferencja /ˌĩndɨfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
indifferenza
  (książkowy) obojętność

indyferentny /ˌĩndɨfɛˈrɛ̃ntnɨ/ (adj)
indifferente
  (książkowy) obojętny; taki, który ma bierny stosunek

indygo (adj)
indaco
  (książkowy) ciemnobłękitny

indygo (n)
indaco
  kolor ciemnobłękitny
  (chemia, chemiczny) ciemnoniebieski barwnik kadziowy

indyjski /ĩnˈdɨjsʲci/ (adj)
indiano
  związany z Indiami, dotyczący Indii

indyk /ˈĩndɨk/ (n)
tacchino
  (ornitologia, ornitologiczny) Meleagris, duży hodowlany ptak grzebiący z rodziny kurowatych;

indywidualista (n)
individualista
  (filozofia, filozoficzny) (socjologia, socjologiczny) zwolennik indywidualizmu
  człowiek niezależny i przekorny, mający poczucie odrębności osobistej, niechętnie podporządkowujący się, działający samodzielnie

indywidualistka (n)
individualista
  (filozofia, filozoficzny) (socjologia, socjologiczny) zwolenniczka indywidualizmu
  kobieta niezależna i przekorna, mająca poczucie odrębności osobistej, niechętnie podporządkowująca się, działająca samodzielnie

indywidualistyczny (adj)
individualistico
  związany z indywidualizmem, charakteryzujący się indywidualizmem

indywidualizm (n)
individualismo
  poczucie własnej niezależności i odrębności powiązane z dążeniem do zachowania własnych poglądów

indywidualnie (adv)
individualmente
  występując osobno

indywidualny /ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
individuale
  osobny, niezespołowy, pojedynczy, samemu, oddzielny
  właściwy jednostce, typowy dla konkretnej osoby, swoisty

infamia /ĩnˈfãmʲja/ (n)
infamia
  (przestarzałe, przestarzały) pozbawienie kogoś dobrego imienia, czyn niegodny, haniebny narażający na utratę dobrego imienia

infekcja /ĩnˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
infezione
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) proces chorobowy wywołany przez drobnoustroje chorobotwórcze w organizmie;

infekować (v)
infettare
  (medycyna, medyczny) wywoływać infekcję

infirmer (n)
infermiere
  pielęgniarz w wojskowej lub klasztornej infirmerii

inflacja /ĩnˈflaʦ̑ʲja/ (n)
inflazione
  (ekonomia, ekonomiczny) postępujący spadek wartości pieniądza prowadzący do wzrostu cen;

influenca /ˌĩnfluˈ<sup>w</sup>ɛ̃nʦ̑a/ (n)
influenza
  (przestarzałe, przestarzały) (medycyna, medyczny) grypa

infografika (n)
infografica
  (edukacja, edukacyjny) (poligrafia) ilustracja z niewielką ilością tekstu wyjaśniająca jakieś zagadnienie

informacja /ˌĩnfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
informazione
  poinformowanie o czymś, zakomunikowanie

informatyczny /ˌĩnfɔrmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
informatico
  od informatyka

informatyka /ˌĩnfɔrˈmatɨka/ (n)
informatica
  nauka o gromadzeniu i przetwarzaniu informacji;

informatyzacja (n)
informatizzazione
  (informatyka, informatyczny) wprowadzenie systemów informatycznych w jednym lub kilku sektorach działalności;

informować /ˌĩnfɔrˈmɔvaʨ̑/ (v)
informare, mettere a giorno, mettere al corrente, ragguagliare
  przekazywać wiadomość i objaśniać

infradźwięk (n)
infrasuono
  (fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt niskiej by być słyszalną dla człowieka (zależnie od definicji poniżej 16 albo 20 Hz);

infrastruktura /ˌĩnfrastrukˈtura/ (n)
infrastruttura
  podstawowe struktury techniczne lub organizacyjne, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania społeczeństwa, gospodarki lub określonego przedsięwzięcia;

ingerencja /ˌĩŋɡɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
ingerenza
  wpływ na coś, mieszanie się do jakiejś sprawy, interweniowanie, wtrącanie się

ingres (n)
ingresso
  uroczyste objęcie władzy w diecezji przez biskupa, dotyczy także nowoobranych papieży

inhalacja /ˌĩnxaˈlaʦ̑ʲja/ (n)
inalazione
  (medycyna, medyczny) wdychanie pary wodnej, gazów lub substancji w celach leczniczych;

inhumacja (n)
inumazione
  (książkowy) pogrzebanie zmarłego w ziemi

inicjacja /ˌĩɲiˈʦ̑ʲjaʦ̑ʲja/ (n)
iniziazione
  ceremonia przyjęcia nowego członka
  wtajemniczenie w coś, zaznajomienie się z czymś nowym, zapoznanie się

inkarceracja (n)
incarcerazione
  (książkowy) (socjologia, socjologiczny) (psychologia, psychologiczny) pozbawienie wolności, uwięzienie

inkaski /ĩŋˈkasʲci/ (adj)
incaico
  związany z Inkami, dotyczący Inków, ich kultury, sztuki

inklinacja (n)
inclinazione
  (fizyka, fizyczny) nachylenie, kąt nachylenia

inkryminować /ˌĩŋkrɨ̃mʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
incriminare
  (książkowy) obwiniać, stawiać zarzuty

inkubator /ˌĩŋkuˈbatɔr/ (n)
incubatore
  (ekonomia, ekonomiczny) (przenośnie, przenośnia) podmiot inwestujący w nowe przedsiębiorstwa
incubatrice, incubatore
  (medycyna, medyczny) urządzenie do podtrzymywania procesów życiowych wcześniaków w ściśle kontrolowanych warunkach;
incubatoio, incubatrice
  (zootechnika, zootechniczny) urządzenie do sztucznego wylęgu piskląt

inkunabuł /ˌĩŋkũˈnabuw/ (n)
incunabolo, incunabulo
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) książka wydrukowana w Europie przed 1501 rokiem (przed XVI wiekiem);

inkwizytor (n)
inquisitore
  (historia, historyczny, historycznie) członek sądu inkwizycyjnego

innowacja (n)
innovazione
  proces wprowadzenia czegoś nowego, ulepszania czegoś

innowacyjny (adj)
innovativo
  dający nową jakość; wprowadzający coś zupełnie nowego

innowierca /ˌĩnːɔˈvʲjɛrʦ̑a/ (n)
persona
  człowiek wyznający religię inną niż osoba mówiąca lub inną niż dominująca w jakimś środowisku

inny /ˈĩnːɨ/ (adj)
differente
  odmienny, wyglądający, zachowujący się inaczej niż zwykle
altro
  w użyciu rzeczownikowym ktoś inny (2.1), coś innego

inny /ˈĩnːɨ/ (indefinitePronoun)
altro
  nie ten, jakiś odmienny

innymi słowy /ĩnˈːɨ̃mʲi ˈswɔvɨ/
in altre parole, in altri termini
  inaczej mówiąc, ujmując coś w innych słowach

inochód /ĩˈnɔxut/ (n)
ambio
  (zoologia, zoologiczny) sposób poruszania się niektórych zwierząt czworonożnych (kopytnych i psowatych), polegający na stawianiu jednocześnie raz obu kończyn prawych, raz lewych;

inozytol (n)
inositolo
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy cukroli;

inscenizacja /ˌĩw̃sʦ̑ɛ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
messinscena, allestimento scenico, messa in scena, sceneggiatura
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) wystawienie utworu dramatycznego na scenie

inskrypcja /ĩw̃ˈskrɨpʦ̑ʲja/ (n)
iscrizione
  trwały, pamiątkowy napis zwykle wykuty w kamieniu, czasem wyryty w metalu lub drewnie

inspektor /ĩw̃ˈspɛktɔr/ (n)
ispettore
  urzędnik, który kontroluje pracę instytucji dokonując inspekcji
  stopień oficerski w policji

inspiracja /ˌĩw̃spʲiˈraʦ̑ʲja/ (n)
ispirazione
  natchnienie, twórczy zapał, wena

inspirator /ˌĩw̃spʲiˈratɔr/ (n)
ispiratore
  ten, kto zachęca, daje pomysł, sugeruje, inspiruje

inspirować (v)
ispirare
  dostarczać natchnienia

instalator (n)
installatore
  (technologia, technika, techniczny) osoba zakładająca instalację

instalować /ˌĩw̃staˈlɔvaʨ̑/ (v)
installare, istallare
  (informatyka, informatyczny) umieszczać program komputerowy na komputerze tak, aby poprawnie działał
  (technologia, technika, techniczny) montować jakieś urządzenie do pracy w danym miejscu lub warunkach
insediarsi, stabilirsi
  (potocznie, potoczny) wprowadzać się do nowego mieszkania, pokoju itp., urządzać się

instrukcja /ĩw̃ˈstrukʦ̑ʲja/ (n)
istruzione
  zbiór zasad zalecających postępowanie w określonej dziedzinie

instrument /ĩw̃ˈstrũmɛ̃nt/ (n)
ferro, strumento
  (medycyna, medyczny) narzędzie chirurgiczne;
strumento
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd wytwarzający dźwięk, (zobacz) instrument muzyczny
strumento, mezzo
  (przenośnie, przenośnia) środek służący realizacji celu
strumento, arnese, attrezzo
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie

instrument muzyczny (n)
strumento musicale, strumento
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd służący do wytwarzania dźwięków muzycznych;

instrumentalista /ˌĩw̃strũmɛ̃ntaˈlʲista/ (n)
strumentista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, grający na instrumencie

instrumentariuszka /ˌĩw̃strũmɛ̃ntarʲˈjuʃka/ (n)
ferrista
  pielęgniarka asystująca przy operacji, pomagająca przy jej przygotowaniu

instynkt /ˈĩw̃stɨ̃ŋkt/ (n)
istinto
  wrodzona zdolność nieracjonalnego, acz adekwatnego zachowywania się w danej sytuacji
  (biologia, biologiczny) wrodzona zdolność żywych organizmów do złożonych, celowych działań, swoistych dla danego gatunku i ważnych dla przetrwania;

instynktownie (adv)
istintivamente
  w sposób instynktowny

instynktowny /ˌĩw̃stɨ̃ŋkˈtɔvnɨ/ (adj)
istintivo
  (przymiotnik) od: instynkt

instytucja /ˌĩw̃stɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
istituzione
  zakład o charakterze publicznym zajmujący się określonym zakresem spraw

instytucjonalny /ˌĩw̃stɨtuʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
istituzionale
  związany z instytucją, właściwy instytucji, instytucjonalności

instytut /ĩw̃ˈstɨtut/ (n)
istituto
  nazwa różnego typu instytucji, przede wszystkim naukowo-badawczych i dydaktycznych;

insulina /ˌĩw̃suˈlʲĩna/ (n)
insulina
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon produkowany przez trzustkę;
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny hormon lub jego analog stosowany jako lek w terapii cukrzycy

insulinooporność /ˌĩw̃sulʲĩnɔːˈpɔrnɔɕʨ̑/ (n)
insulinoresistenza
  (medycyna, medyczny) zaburzenie homeostazy glukozy polegające na zmniejszeniu czułości mięśni, tkanki tłuszczowej, wątroby i innych tkanek organizmu na insulinę;

insurekcja /ˌĩw̃suˈrɛkʦ̑ʲja/ (n)
insurrezione
  (książkowy) powstanie zbrojne

insynuacja (n)
insinuazione
  osąd, opinia, wypowiedź przypisująca komuś niegodziwe lub nieprawdziwe zamiary, czyny lub myśli, często nie wprost, a z użyciem aluzji

insynuować (v)
fare delle insinuazione
  sugerować rzeczy niekoniecznie prawdziwe

intarsja /ĩnˈtarsʲja/ (n)
intarsio
  (sztuka) metoda zdobnicza polegająca na zdobieniu przedmiotów drewnianych innymi gatunkami drewna;

integracja /ˌĩntɛˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
integrazione
  połączenie danych części w całość (włączenie elementu do całości)

intelektualista (n)
intellettuale
  człowiek posiadający dużą wiedzę i imponujące zdolności umysłowe;

intelektualizacja (n)
intellettualizzazione
  nabieranie lub nadawanie czemuś cech intelektualnych

intelektualizm (n)
intellettualismo
  (filozofia, filozoficzny) pogląd, który przypisuje intelektowi fundamentalne lub wyłączne znaczenie w procesie poznawczym

intelektualny /ˌĩntɛlɛktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
intellettuale
  dotyczący intelektu lub intelektualistów

inteligencja /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
intellighenzia
  (przenośnie, przenośnia) ogół ludzi wykształconych i wykonujących zawodowo pracę umysłową;
intelligenza
  sprawność umysłowa, umiejętność polegająca na rozumieniu danych sytuacji;

inteligentny /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃ntnɨ/ (adj)
intelligente
  odznaczający się inteligencją

intencja /ĩnˈtɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
intenzione
  chęć, zamiar

intendentura (n)
sussistenza
  jednostka organizacyjna zajmująca się dostarczaniem niezbędnego zaopatrzenia dla wojska, szpitali itp.

intensyfikacja /ˌĩntɛ̃w̃sɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
intensificazione
  sprawianie, że coś jest intensywniejsze, silniejsze; nasilenie czegoś

intensywna terapia /ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvna tɛˈrapʲja/ (n)
terapia intensiva
  leczenie chorych w stanie zagrożenia życia;

intensywnie /ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvʲɲɛ/ (adv)
intensivamente
  w sposób intensywny

intensywność /ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvnɔɕʨ̑/ (n)
intensità
  stopień nasilenia czegoś; natężenie

intensywny /ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvnɨ/ (adj)
intensivo, intenso
  natężony, mocny, nasycony

interakcja /ˌĩntɛrˈakʦ̑ʲja/ (n)
interazione
  wzajemne oddziaływanie na siebie obiektów (osób, przedmiotów, zjawisk itp.); zetknięcie, spotkanie kilku akcji lub dążeń

interdyscyplinarność (n)
interdisciplinarità
  cecha tego, co interdyscyplinarne

interes /ĩnˈtɛrɛs/ (n)
affare, interesse
  sprawa (do załatwienia)

interesować /ˌĩntɛrɛˈsɔvaʨ̑/ (v)
interessare
  wzbudzać zainteresowanie, ciekawić

interesujący /ˌĩntɛrɛsuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
interessante
  ciekawy, zajmujący

interfejs użytkownika /ĩnˈtɛrfɛjs ˌuʒɨtkɔvʲˈɲika/ (n)
interfaccia utente
  (informatyka, informatyczny) część oprogramowania odpowiadająca za interakcję między aplikacją i użytkownikiem;

interferencja (n)
interferenza
  (fizyka, fizyczny) zjawisko powstawania nowego, przestrzennego rozkładu amplitudy fali (wzmocnienia i wygaszenia) w wyniku nakładania się na siebie fal;

interferometria (n)
interferometria
  (technologia, technika, techniczny) (fizyka, fizyczny) jedna z metod pomiarowych wykorzystująca zjawisko interferencji;

interferon (n)
interferone
  (biochemia, biochemiczny) rodzaj białka wytwarzanego i uwalnianego przez komórki organizmu w odpowiedzi na pojawienie się patogenów, np. wirusów, bakterii, pasożytów, komórek nowotworowych;

interkom (n)
citofono
  system łączności wewnętrznej zwłaszcza pojazdu albo budynku

interlingua /ˌĩntɛrˈlʲĩŋɡva/ (n)
interlingua
  (językoznawstwo, językoznawczy) międzynarodowy sztuczny język pomocniczy;

internat (n)
convitto
  (edukacja, edukacyjny) zakład mieszczący mieszkania przeznaczone dla młodzieży uczącej się poza miejscem zamieszkania

internauta /ˌĩntɛrˈnawta/ (n)
internauta
  użytkownik Internetu

internetowy /ˌĩntɛrnɛˈtɔvɨ/ (adj)
in Internet, su Internet
  dotyczący internetu; korzystający z internetu; umieszczony w internecie; wykorzystujący do działania internet

interpelacja (n)
interrogazione
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pisemne zapytanie kierowane do członka rządu przez parlamentarzystę

interpretacja /ˌĩntɛrprɛˈtaʦ̑ʲja/ (n)
interpretazione
  wykładnia, wyjaśnienie, tłumaczenie;

interpretacyjny (adj)
interpretativo
  dotyczący interpretacji

interrogacja /ˌĩntɛrːɔˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
interrogatorio
  (przestarzałe, przestarzały) zadawanie komuś pytań, wypytywanie lub dopytywanie się
  (przestarzałe, przestarzały) zadawanie pytań podczas przesłuchania w śledztwie

interseksualizm /ˌĩntɛrsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
intersessualità
  (anatomia, anatomiczny) posiadanie cielesnych cech obu płci

interwencja /ˌĩntɛrˈvɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
intervento
  wejście pomiędzy, mieszanie się do czegoś, aby osiągnąć zamierzony cel

interwencjonizm /ˌĩntɛrvɛ̃nˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
interventismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) polityka interwencji w sprawy ekonomiczne własnego państwa

interweniować /ˌĩntɛrvɛ̃ˈɲɔvaʨ̑/ (v)
intervenire
  mieszać się w sprawy kogoś innego lub innego kraju, w celu uzyskania określonego efektu

intonacja /ˌĩntɔ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
intonazione
  (językoznawstwo, językoznawczy) sposób akcentowania wyrazów i zdań;

intonować /ˌĩntɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
intonare
  (językoznawstwo, językoznawczy) mówić, odpowiednio akcentując i modulując głos

introdukcja /ˌĩntrɔˈdukʦ̑ʲja/ (n)
introduzione
  wstęp, przedstawienie czegoś, początek

intronizacja (n)
intronizzazione
  wyniesienie na tron, objęcie władzy królewskiej lub wysokiego stanowiska kościelnego

introspekcja /ˌĩntrɔˈspɛkʦ̑ʲja/ (n)
introspezione
  (psychologia, psychologiczny) analiza własnych procesów psychicznych

introspekcyjny /ˌĩntrɔspɛkˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
introspettivo
  (psychologia, psychologiczny) taki, który opiera się na introspekcji, dotyczy introspekcji

intruz (n)
intruso
  człowiek niemile widziany w danym miejscu

intrygancki (adj)
intrigante
  związany z osobą lub cechami intryganta; dotyczący intryganta lub właściwy intrygantowi; polegający na intrygach

intrygować (v)
intrigare, lavorare sott'acqua
  robić intrygi, knuć spiski

intuicja /ˌĩntuˈ<sup>j</sup>iʦ̑ʲja/ (n)
intuito, intuizione
  (filozofia, filozoficzny) proces polegający na poznaniu prawdy za pomocą wewnętrznego przekonania
  (psychologia, psychologiczny) proces myślowy polegający na szybkim dopasowaniu danej sytuacji do znanych już szablonów i zależności, objawiący się w postaci nagłego przebłysku myślowego;
intuizione, intuito
  (potocznie, potoczny) zdolność przeczuwania, przewidywania

intuicjonistyczny (adj)
intuizionistico
  (filozofia, filozoficzny) związany z intuicjonizmem, dotyczący intuicjonizmu, intuicjonistów

intuicyjnie /ˌĩntu<sup>j</sup>iˈʦ̑ɨjɲɛ/ (adv)
intuitivamente
  za pomocą intuicji

intuicyjność (n)
intuitività
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest intuicyjne

intuicyjny /ˌĩntu<sup>j</sup>iˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
intuitivo
  wynikający z intuicji, osiągnięty za pomocą intuicji
  związany z intuicją

intymność (n)
intimità
  cecha tego, co jest intymne, osobiste; osobisty charakter

intymny /ĩnˈtɨ̃mnɨ/ (adj)
intimo
  mocno osobisty

inulina (n)
inulina
  (biochemia, biochemiczny) polisacharyd, roślinna substancja, którą stosuje się m.in. w diagnostyce chorób nerek;

inwalida /ˌĩnvaˈlʲida/ (n)
invalido
  osoba, która jest pozbawiona możliwości pracy (całkowicie lub połowicznie) ze względu na kalectwo, utratę zdrowia

inwalidztwo (n)
invalidità
  brak pełnej sprawności fizycznej lub intelektualnej u danej osoby spowodowany chorobą, urazem lub wadą wrodzoną

inwazja /ĩnˈvazʲja/ (n)
invasione
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) najazd lub wtargnięcie zbrojne na czyjeś terytorium;

inwazyjny (adj)
invadente, invasivo
  (ekologia, ekologiczny) dotyczący zasiedlania przez gatunki obce określonemu środowisku
invasivo
  (medycyna, medyczny) dotyczący badania lub zabiegu wiążącego się z ingerencją w organizm
di invasione
  (wojskowość, wojskowy) dotyczący inwazji zbrojnej, związany z inwazją zbrojną

inwentaryzować (v)
inventariare
  ujmować coś w inwentarz, spis rzeczowy i ilościowy

inwestować /ˌĩnvɛˈstɔvaʨ̑/ (v)
investire
  dokonywać inwestycji

inwestycja /ˌĩnvɛˈstɨʦ̑ʲja/ (n)
investimento
  (ekonomia, ekonomiczny) nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego;

inżynier /ĩn͇ˈʒɨ̃ɲɛr/ (n)
ingegnere, ingegnera
  człowiek zajmujący się zawodowo inżynierią, mający wyższe wykształcenie techniczne;

inżynieria /ˌĩn͇ʒɨ̃ˈɲɛrʲja/ (n)
ingegneria
  nauka wykorzystująca matematykę, technologię i praktyczne doświadczenie do projektowania, produkowania i kontrolowania obiektów bądź procesów służących człowiekowi

inżynierski (adj)
ingegneristico
  dotyczący inżynierii i/lub inżynierów

iperyt siarkowy /iˈpɛrɨtʲ ɕarˈkɔvɨ/ (n)
iprite, yprite
  (chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) związek siarkoorganiczny z grupy tioeterów stosowany jako parzący bojowy środek trujący, gęsta, oleista ciecz o działaniu silnie trującym, po raz pierwszy zastosowany z powodzeniem w 1917 roku pod Iprą w Belgii;

iracki /iˈraʦ̑ʲci/ (adj)
iracheno, irakeno
  odnoszący się do państwa Irak

iranista (n)
iranista
  badacz języków irańskich

iranistyka /ˌirãˈɲistɨka/ (n)
iranistica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się badaniem języków irańskich i irańskiego obszaru kulturowego (Afganistan, Iran oraz Tadżykistan)

irański /iˈrãj̃sʲci/ (adj)
iraniano
  odnoszący się do państwa Iran

irbis śnieżny (n)
leopardo delle nevi
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Panthera uncia Schreber, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Azji Środkowej;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku irbisów śnieżnych (1.1)

irlandzki /irˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
irlandese
  odnoszący się do Irlandii lub Irlandczyków

irlandzki /irˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
irlandese
  (językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki używany przez Irlandczyków;

ironia /iˈrɔ̃ɲja/ (n)
ironia
  zawoalowana drwina, szyderstwo lub złośliwość ukryte pod pozorną aprobatą;

ironicznie /ˌirɔ̃ˈɲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
ironicamente
  używając ironii; pozornie szczerze/prawdziwie

ironiczny /ˌirɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
ironico
  zawierający ukryte szyderstwo, drwiący pod pozorem czegoś innego

ironizować /ˌirɔ̃ɲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
ironizzare
  mówić o czymś w sposób ironiczny / z ironią

irracjonalność (n)
irrazionalità
  cecha tego, co jest irracjonalne

iryd /ˈirɨt/ (n)
iridio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ir i liczbie atomowej 77

irydowy /ˌirɨˈdɔvɨ/ (adj)
iridico
  (przymiotnik) od iryd

irygacja (n)
irrigazione
  (medycyna, medyczny) zabieg przeprowadzany w celach leczniczych lub higienicznych polegający na przepłukiwaniu jamy ciała (np. pochwy, odbytnicy, nosa) roztworem leku lub ciepłą wodą;

irys /ˈirɨs/ (n)
giaggiolo, iris, ireos, iride
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) kosaciec, roślina kwiatowa;

irytować /ˌirɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
irritare, scombussolare
  drażnić, denerwować kogoś
irritare
  denerwować się, wpadać w irytację

iskra /ˈiskra/ (n)
scintilla
  rozżarzona cząstka płonącego ciała oddzielająca się od całości

islam /ˈislãm/ (n)
islam
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna założona przez Mahometa;

islamistka /ˌislãˈmʲistka/ (n)
islamista
  forma żeńska od: islamista

islamistyka /ˌislãˈmʲistɨka/ (n)
islamistica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina nauki zajmująca się badaniami nad islamem;

islamizacja /ˌislãmʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
islamizzazione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (socjologia, socjologiczny) proces narzucania islamu albo poddawania się wpływom islamu

islamizm /isˈlãmʲism̥/ (n)
islamismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islam polityczny – doktryna polityczna oparta na islamie, łącząca religię z ideologią, w której Koran uznany jest za podstawę prawa i polityki państwa;

islamizować /ˌislãmʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
islamizzare
  wprowadzać islam, poddawać coś pod wpływy islamu

islamofobia /ˌislãmɔˈfɔbʲja/ (n)
islamofobia
  uprzedzenie, niechęć, wrogość w stosunku do islamu i muzułmanów;

islamofobiczny /ˌislãmɔfɔˈbʲiʧ̑nɨ/ (adj)
islamofobico
  związany z islamofobią, właściwy islamofobowi

islandzki /isˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
islandese
  odnoszący się do Islandii lub Islandczyków

islandzki /isˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
islandese
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Islandii;

istnienie /iˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
esistenza
  bycie, trwanie, występowanie, egzystencja

istnieć /ˈistʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
esistere, essere
  być, występować w rzeczywistości

istota /iˈstɔta/ (n)
essere, creatura
  stworzenie, osoba, żyjący organizm, postać

istotnie /iˈstɔtʲɲɛ/ (particle)
infatti
  …potwierdzająca rację tego, co ktoś wcześniej oznajmił

istotny /iˈstɔtnɨ/ (adj)
essenziale, cruciale
  taki, który jest istotą czegoś; jest charakterystyczny, specyficzny, ważny

italianizm /ˌitaˈlʲjä̃ɲism̥/ (n)
italianismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka włoskiego;

italski /iˈtalsʲci/ (adj)
italico
  związany ze starożytną Italią, wywodzący się ze starożytnej Italii

iterb /ˈitɛrp/ (n)
itterbio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Yb i liczbie atomowej 70;

itr /itr̥/ (n)
ittrio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Y i liczbie atomowej 39;

izobara /ˌizɔˈbara/ (n)
isobara
  (meteorologia, meteorologiczny) krzywa łącząca miejsca o jednakowym ciśnieniu atmosferycznym;

izobaryczny (adj)
isobarico
  (fizyka, fizyczny) (meteorologia, meteorologiczny) zachodzący ze stałym ciśnieniem; związany ze stałą wartością ciśnienia

izoglosa /ˌizɔˈɡlɔsa/ (n)
isoglossa
  (językoznawstwo, językoznawczy) linia na mapie wyznaczająca zasięg danej cechy językowej

izohieta (n)
isoieta
  (metrologia, metrologiczny) linia łącząca na mapie punkty o takich samych wartościach sum opadów;

izokoszta /ˌizɔˈkɔʃta/ (n)
isocosto
  (ekonomia, ekonomiczny) linia obrazująca wszystkie kombinacje dwóch czynników wytwórczych, których koszt całkowity jest taki sam;

izokwanta /ˌizɔˈkfãnta/ (n)
isoquanto
  (ekonomia, ekonomiczny) linia przedstawiająca wszystkie kombinacje dwóch czynników wytwórczych pozwalające osiągnąć dany rozmiar produkcji;

izolacjonista /ˌizɔlaʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
isolazionista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik izolacjonizmu w polityce zagranicznej

izolacjonistyczny (adj)
isolazionista, isolazionistico
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z izolacjonizmem, dotyczący izolacjonizmu

izolacjonizm /ˌizɔlaˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
isolazionismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka danego państwa polegająca na ograniczeniu angażowania się w sprawy zagraniczne i skupieniu się na problemach wewnętrznych kraju;

izolowany /ˌizɔlɔˈvãnɨ/ (adj)
isolato
  pokryty izolacją
  wydzielony, odosobniony, oddzielony od ogółu

izomer (n)
isomero
  (chemia, chemiczny) jeden z dwóch lub większej liczby związków chemicznych o tym samym składzie atomowym, różniących się połączeniami lub ułożeniem atomów;

izomorfizm /ˌizɔ̃ˈmɔrfʲism̥/ (n)
isomorfismo
  (matematyka, matematyczny) odwzorowanie pomiędzy dwiema przestrzeniami matematycznymi, zachowujące wszystkie relacje i funkcje

izonomia /ˌizɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
isonomia
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) równość ludzi wobec prawa;

izoton (n)
isotono
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) każdy z pierwiastków chemicznych mający taką samą liczbę neutronów w jądrze, lecz różne liczby protonów;

izotop /iˈzɔtɔp/ (n)
isotopo
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) każda z odmian tego samego pierwiastka chemicznego, która ma jednakową liczbę protonów w atomach, lecz różne liczby neutronów;

izraelski /ˌizraˈɛlsʲci/ (adj)
israeliano, israeliana
  odnoszący się do państwa Izrael

izydoriański (adj)
isidoriano
  dotyczący życia i twórczości Izydora z Sewilli, charakterystyczny, typowy dla Izydora z Sewilli lub jego twórczości, taki jak u Izydora z Sewilli

iść /iɕʨ̑/ (v)
andare
  poruszać się, zmieniać swoje położenie za pomocą nóg, nie tracąc przy tym ani na chwilę kontaktu z podłożem
  udawać się w jakimś kierunku lub celem wykonania jakiejś czynności, część drogi pokonując pieszo

iść do ołtarza /ˈiʑʥ̑ ˌdɔ‿ːwˈtaʒa/ (idiom)
andare all'altare
  brać ślub

iść do łóżka (v)
andare a letto
  (dosłownie) kłaść się spać

ja /ja/ (personalPronoun)
io
  pierwsza osoba liczby pojedynczej

jabłczan (n)
malato
  (chemia, chemiczny) sól lub ester kwasu jabłkowego

jabłko /ˈjap.kɔ/ /ˈjap.w̥kɔ/ (n)
rotula, patella
  (potocznie, potoczny) rzepka w kolanie
pomo d'Adamo
  (potocznie, potoczny) wystająca grdyka u mężczyzn, jabłko Adama
melagrana
  (spożywczy) owoc granatowca
mela, pomo
  (spożywczy) owoc jabłoni
  przedmiot w kształcie jabłka (1.1) lub je przypominający
pomellatura
  (zobacz) jabłka – plamy w maści konia
globo
  złota kula z krzyżem, symbol władzy królewskiej;

jabłko Adama /ˈjap.kɔ a.ˈdã.ma/ /ˈjapw̥.kɔ a.ˈdã.ma/ (n)
pomo d'Adamo
  (przenośnie, przenośnia) (anatomia, anatomiczny) (zobacz) grdyka (u mężczyzn)

jabłko niezgody /ˈjapkɔ ɲɛˈzɡɔdɨ/ /ˈjapw̥kɔ ɲɛˈzɡɔdɨ/ (n)
mela della discordia, pomo della discordia
  rzecz, sprawa, która skłóca, poróżnia dane osoby

jabłkowity (adj)
pomellato
  o koniu: mający siwą maść z ciemniejszymi okrągłymi plamami

jabłoń /ˈjabwɔ̃ɲ/ (n)
melo
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) drzewo, na którym rosną jabłka;

jacht /jaxt/ (n)
yacht, panfilo
  (sport, sportowy) (turystyka, turystyczny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lekki statek o napędzie żaglowym lub motorowym służący do rekreacji, turystyki, uprawiania sportu;

jad /jadɨ/ /jat/ (n)
veleno, tossico
  (chemia, chemiczny) (toksykologia) (zoologia, zoologiczny) substancja pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub bakteryjnego mająca właściwości toksyczne dla innego organizmu;
astio, livore, veleno
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) niechęć, złośliwość

jadalnia /jaˈdalʲɲa/ (n)
sala da pranzo
  pomieszczenie przeznaczone do spożywania w nim posiłków

jadalny /jaˈdalnɨ/ (adj)
commestibile, mangiabile, edule, mangereccio
  nadający się do jedzenia; taki, którym nie można się otruć

jadalny /jaˈdalnɨ/ (n)
sala da pranzo
  pokój, w którym się spożywa posiłki

jadowity (adj)
velenoso
  zawierający jad

jadłodajnia /ˌjadwɔˈdajɲa/ (n)
trattoria
  (gastronomia) miejsce, w którym daje się posiłki, często tanie lub darmowe

jagielloński (adj)
jagellonico, jaghellonico
  związany z Jagiełłą lub wywodzącą się od niego dynastią, dotyczący Jagiełły lub wywodzącej się od niego dynastii

jaglica (n)
tracoma
  (medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie spojówek lub całego oka;

jagniątko /jäɟˈɲɔ̃ntkɔ/ (n)
agnellino
  (zdrobniale) od: jagnię

jagnię /ˈjäɟɲɛ/ (n)
agnello
  (zoologia, zoologiczny) młode owcy;

jagnięcina /ˌjäɟɲɛ̇̃ɲˈʨ̑ĩna/ (n)
agnello, carne di agnello
  (spożywczy) mięso jagnięce (z młodej owcy)

jaguar /jaˈɡu<sup>w</sup>ar/ (n)
giaguaro
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z gatunku jaguar amerykański, Panthera onca;

jaguar amerykański (n)
giaguaro
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Panthera onca Linnaeus, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Amerykach;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku jaguarów amerykańskich (1.1)

jaguarundi amerykański (n)
yaguarondi
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Puma yagouaroundi Geoffroy Saint-Hilaire, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący od Paragwaju aż po południowo-wschodnią część Stanów Zjednoczonych;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku jaguarundi amerykańskich (1.1)

jaja /ˈjäja/ (n)
palle, coglione
  (potocznie, potoczny) (anatomia, anatomiczny) męskie narządy płciowe – moszna i jądra

jajeczkowanie /ˌjäjɛʧ̑kɔˈvãɲɛ/ (n)
ovulazione
  (biologia, biologiczny) występujące okresowo wydalanie dojrzałego jaja z jajnika do jajowodu;

jajeczkować (v)
ovulare
  (fizjologia, fizjologiczny) uwalniać z jajnika dojrzałą, gotową do zapłodnienia komórkę jajową

jajecznica /ˌjäjɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
uova strapazzate
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) smażona potrawa z wymieszanych jajek;

jajko /ˈjäjkɔ/ (n)
uovo
  (ornitologia, ornitologiczny) ptasi zarodek w wapiennej osłonce

jajko Kolumba /ˈjäjkɔ kɔˈlũmba/ (idiom)
uovo di Colombo
  (książkowy) proste rozwiązanie pozornie trudnego zagadnienia;

jajko na twardo /ˈjäjkɔ na‿ˈtfardɔ/ (n)
uovo sodo
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jajko ugotowane do całkowitego ścięcia się zawartości;

jajko sadzone /ˈjäjkɔ saˈʣ̑ɔ̃nɛ/ (n)
uovo all'occhio di bue
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jajko usmażone na patelni bez jego rozmącania, ze ściętym białkiem i półpłynnym żółtkiem

jajnik /ˈjäjɲik/ (n)
ovaia
  (anatomia, anatomiczny) żeński gruczoł płciowy;

jajo /ˈjäjɔ/ (n)
ovulo
  (biologia, biologiczny) dojrzała komórka rozrodcza żeńska zwierząt i człowieka;
uovo
  (spożywczy) jajo (1.1) drobiu używane przez ludzi jako pożywienie;

jajonośny (adj)
ooforo
  (zoologia, zoologiczny) utrzymujący oocyt
oviparo
  znoszący jaja

jajorodny (adj)
oviparo
  (zoologia, zoologiczny) odznaczający się rozwojem zarodkowym w jaju poza organizmem matki

jajowaty /ˌjäjɔˈvatɨ/ (adj)
oviforme
  kształtem przypominający ptasie jajo

jajowód /jäˈjɔvut/ (n)
tuba uterina
  (anatomia, anatomiczny) przewód o długości ok. 10-12 cm, który biegnie od rogu macicy, dochodząc do jajnika;

jak /jak/ (n)
yak
  (zoologia, zoologiczny) Bos grunniens, ssak z rodziny pustorożców;

jak /jak/ (pronoun)
come
  …używany w pytaniach o sposób lub stan
  …używany w emfatycznych wypowiedziach nt. sposobu lub stanu

jak Pan Bóg stworzył /ˈjak ˈpãn‿buk ˈstfɔʒɨw/ (adv)
come Dio l'ha fatto
  nago

jak cholera /ˈjak xɔˈlɛra/ (adv)
di brutto
  (potocznie, potoczny) bardzo, mocno, dużo, intensywnie

jak grom z jasnego nieba /ˈjaɡ ˈːrɔ̃m zʲ‿jasˈnɛɡɔ ˈɲɛba/ (adv)
come un fulmine a ciel sereno
  (przenośnie, przenośnia) niespodziewanie, szybko, nagle

jak leci
come va
  (potocznie, potoczny) …otwierający rozmowę i będący pytaniem o sytuację obecną w życiu rozmówcy

jak się masz /ˈjäc‿ɕɛ ˈmaʃ/
come stai, come va
  …otwierający rozmowę i będący pytaniem o czyjeś samopoczucie, nastrój

jak ty komu, tak on tobie /ˈjak ˈtɨ ˈkɔ̃mu ˈtak ˈɔ̃n ˈtɔbʲjɛ/ (proverb)
chi lo fa lo aspetti
  zależnie od twych uczynków spodziewaj się podobnej odpłaty

jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki /ˈjaɡ ˌza‿dɔˈtʲcɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ̃m ˌʧ̑ʲarɔˈʥ̑ɛ̇jsʲcɛ̇j ˈruʃʧ̑ci/ (idiom)
con un colpo di bacchetta magica
  coś nagle, z niewiadomych powodów zmieniło się na lepsze

jaki /ˈjäci/ (pronoun)
che
  …służący do pytania o cechę wyrażoną zwykle w przymiotniku
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych dotyczących cechy

jaki ojciec, taki syn /ˈjäci ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈtaci ˈsɨ̃n/ (proverb)
tale il padre, tale il figlio
  syn, kiedy dorośnie, będzie zachowywać się podobnie, jak obecnie jego ojciec

jakikolwiek /ˌjäciˈkɔlvʲjɛk/ (pronoun)
qualsiasi, qualunque
  dowolny, nieokreślony, wszystko jedno jaki

jakim prawem (interjection)
con che diritto
  emocjonalne wyrażenie zaskoczenia i jednocześnie protestu, niezgody na coś

jakiś /ˈjäciɕ/ (indefinitePronoun)
qualche, alcuno
  bliżej nieokreślony, bliżej nieznany

jakkolwiek /jakˈːɔlvʲjɛk/ (conjunction)
benché, tuttavia
  chociaż

jakościowy (adj)
qualitativo
  odnoszący się do jakości, związany z jakością

jakość /ˈjakɔɕʨ̑/ (n)
qualità
  wartość, rodzaj, stan czegoś; zalety przedmiotu świadczące o jego użyteczności, wartości, porządnym wykonaniu

jama bębenkowa /ˈjãma ˌbɛ̃mbɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
cassa del timpano, cavità del timpano, cavità timpanica
  (anatomia, anatomiczny) część ucha środkowego będąca przestrzenią powietrzną pomiędzy błoną bębenkową a ścianą kostną;

jama ustna /ˈjãma ˈustna/ (n)
bocca, cavo orale
  (anatomia, anatomiczny) usta, początkowy odcinek przewodu pokarmowego i oddechowego;

jamnik /ˈjãmʲɲik/ (n)
bassotto
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów o niskim wzroście, długim tułowiu i krótkich nogach;
  (kynologia, kynologiczny) pies rasy jamnik (1.1)

jankeski (adj)
yankee
  związany z jankesami, dotyczący jankesów

japok (n)
yapok
  (zoologia, zoologiczny) Chironectes minimus Zimmermann, amerykański torbacz o ziemno-wodnym trybie życia;

japonistyka (n)
iamatologia, yamatologia
  (edukacja, edukacyjny) nauka o kulturze, sztuce i języku ludów zamieszkujących Japonię

japonka /jaˈpɔ̃nka/ (n)
infradito
  (potocznie, potoczny) klapek z paskiem pomiędzy dużym palcem a palcem obok;

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (adj)
giapponese, nipponico
  dotyczący lub odnoszący się do Japonii lub Japończyków

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
giapponese
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Japonii;

jard (n)
iarda, yard
  brytyjska i amerykańska miara długości, równa trzem stopom lub 36 calom, albo 0,9144 metra

jarmark /ˈjarmark/ (n)
fiera
  (handel, handlowy) rodzaj targu o znaczeniu ponadlokalnym, stanowiącego miejsce wolnej wymiany towarów handlu dalekosiężnego;

jarzmo /ˈjaʒmɔ/ (n)
giogo, dominio
  (przenośnie, przenośnia) coś co zniewala i zmusza do ponoszenia ciężarów
giogo
  (zootechnika, zootechniczny) drewniana uprząż zakładana zwierzęciu pociągowemu na kark, szyję, czoło lub rogi;

jarząb (n)
sorbo
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodzaju (2.1)

jarząb brekinia (n)
ciavardello
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Sorbus torminalis L., gatunek drzewa z rodziny różowatych, występującego w Europie, Azji Mniejszej, na Kaukazie i w Afryce Północnej;

jarząb mączny (n)
sorbo montano
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Sorbus aria Crantz, gatunek drzewa z rodziny różowatych;

jarząbek /jaˈʒɔ̃mbɛk/ (n)
francolino di monte
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Tetrastes bonasia Linnaeus, gatunek eurazjatyckiego ptaka łownego zamieszkującego gęste starodrzewy;

jarząbek zwyczajny (n)
francolino di monte
  (ornitologia, ornitologiczny) Tetrastes bonasia, gatunek ptaka rodziny kurowatych;

jarzębina /ˌjaʒɛ̃mˈbʲĩna/ (n)
sorbo
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzewa o małych, czerwonych owocach;

jasiek /ˈjäɕɛk/ (n)
guanciale
  mała poduszka, zwykle pod głowę

jaskier /ˈjasʲcɛr/ (n)
ranuncolo
  (botanika, botaniczny) Ranunculus, liczący około 400 gatunków rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju jaskier (1.1)

jaskinia /jaˈsʲcĩɲa/ (n)
caverna, spelonca
  naturalna pusta przestrzeń w skale, a ściśle taka o rozmiarach umożliwiających penetrację przez człowieka;

jaskrawy /jasˈkravɨ/ (adj)
acceso, intenso
  o kolorze: intensywny

jaskółeczka /ˌjaskuˈwɛʧ̑ka/ (n)
rondinella
  (potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: jaskółka

jaskółka /jaˈskuwka/ (n)
giacca
  (dawniej, dawny) męski żakiet o połach przypominających ogon jaskółki (1.1)
loggione
  (dawniej, dawny) najwyższy balkon w teatrze;
rondine
  (ornitologia, ornitologiczny) Hirundo, owadożerny ptak o długich i ostro zakończonych skrzydłach i ogonie;
copia di prova
  próbny egzemplarz jakiegoś wydawnictwa

jasna cholera (interjection)
accidenti, accipicchia, merda
  (potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) przekleństwo wyrażające zdenerwowanie i brak akceptacji

jasne jak słońce (idiom)
chiaro come la luce del sole
  (potocznie, potoczny) oczywiste, niebudzące wątpliwości

jasnowidz /jasˈnɔvʲiʦ̑/ (n)
veggente, chiaroveggente
  (ezoteryka) człowiek, któremu przypisuje się zdolność pozazmysłowego przewidywania przyszłości lub poznawania zjawisk niemożliwych do postrzegania zmysłami

jasnowidzenie (n)
chiaroveggenza
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zdolność pozazmysłowego przewidywania przyszłości lub poznawania zjawisk niemożliwych do postrzegania zmysłami

jasny /ˈjasnɨ/ (adj)
chiaro, palese
  (potocznie, potoczny) zrozumiały, prosty, oczywisty
chiaro
  o kolorze: mało intensywny
  pełen światła, słońca, nie zaciemniony

jasny gwint (interjection)
accidenti, accipicchia
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) przekleństwo wyrażające zdenerwowanie i brak akceptacji

jasny jak słońce /ˈjasnɨ ˈjak ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (adj)
chiaro come la luce del sole
  oczywisty, ewidentny, zrozumiały, bardzo łatwy do zrozumienia

jastrząb /ˈjasṭʃɔ̃mp/ (n)
astore, falco
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych;

jaszczurka /jaʃˈʧ̑urka/ (n)
lucertola
  (herpetologia, herpetologiczny) czworonożny lub beznogi gad o wydłużonym ciele, oczach uzbrojonych w powieki i mocnych szczękach;

jaszczurka zwinka (n)
lucertola degli arbusti
  (herpetologia, herpetologiczny) Lacerta agilis Linnaeus, gatunek jaszczurki z rodziny jaszczurek właściwych;

jatrofobia /ˌjatrɔˈfɔbʲja/ (n)
iatrofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) paniczny lęk przed lekarzami

jawa /ˈjava/ (n)
realtà
  rzeczywistość

jawor (n)
acero montano, loppone
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Acer pseudoplatanus, gatunek drzewa z rodziny mydleńcowatych o szarej korze i dłoniastych liściach;

jazda indywidualna na czas /ˈjazda ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alna na‿ˈʧ̑as/ (n)
crono
  (sport, sportowy) w kolarstwie: konkurencja, gdzie zawodnicy startując pojedynczo i nie mogąc korzystać z pomocy innych muszą jak najszybciej przejechać określony odcinek;

jazz /ʤ̑ɛs/ (n)
jazz
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z improwizowanych gatunków muzycznych;

jazzman (n)
jazzista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk jazzowy

jazzowy (adj)
jazz, jazzistico
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany z jazzem, dotyczący jazzu

jałmużna /jawˈmuʒna/ (n)
elemosina
  (książkowy) dobrowolne ofiarowanie czegoś komuś biedniejszemu; coś, co jest przekazane w ramach tego ofiarowania

jałmużnik (n)
elemosiniere
  (dawniej, dawny) urzędnik rozdający jałmużnę w imieniu władcy
  osoba rozdająca jałmużnę

jałmużnik papieski (n)
elemosiniere di suo santità
  (kościelny) urząd arcybiskupa udzielającego w imieniu papieża wsparcia osobom potrzebującym;

jałowiec /jaˈwɔvʲjɛʦ̑/ (n)
ginepro
  (botanika, botaniczny) Juniperus, roślina iglasta należący do rodzaju jałowcowatych;

jałówka /jaˈwufka/ (n)
giovenca, scottona
  (zootechnika, zootechniczny) młoda, niemająca jeszcze potomstwa, samica głównie w odniesieniu do krów

jaśmin /ˈjäɕmʲĩn/ (n)
gelsomino
  (botanika, botaniczny) Jasminum L, rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych (Oleaceae);

jaśnieć (v)
fulgere
  dawać wyraźnie jasny blask

jebadło /jɛˈbadwɔ/ (n)
buco, tana
  (wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) sypialnia

jechać /ˈjɛxaʨ̑/ (v)
andare
  o pojazdach: poruszać się, przemieszczać się z jednego miejsca na inne
  o człowieku, towarze, zwierzęciu itp.: poruszać się, przemieszczać się przy użyciu pojazdu lub na grzbiecie zwierzęcia

jeden /ˈjɛdɛ̃n/ (cardinalNumeral)
uno, una
  liczba 1

jeden za drugim (adv)
uno per uno, ad uno ad uno
  pojedynczo i bez przerw

jeden za wszystkich, wszyscy za jednego (idiom)
uno per tutti, tutti per uno
  zawołanie podkreślające solidarność i współodpowiedzialność

jedna jaskółka nie czyni wiosny /ˈjɛdna jaˈskuwka ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈvʲjɔsnɨ/ (proverb)
una rondine non fa primavera
  nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie jednego tylko faktu

jedna jaskółka wiosny nie czyni /ˈjɛdna jaˈskuwka ˈvʲjɔsnɨ ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (proverb)
una rondine non fa primavera
  nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie pojedynczych faktów

jednakowo /ˌjɛdnaˈkɔvɔ/ (adv)
nello stesso modo, uguale, ugualmente, uniformemente
  tak samo, identycznie, w taki sam sposób

jednakże /jɛdˈnaɡʒɛ/ (conjunction)
però, benché, quantunque
  wzmocniona forma spójnika jednak

jednoaktowy /ˌjɛdnɔakˈtɔvɨ/ (adj)
in un atto
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) mający jeden akt

jednoaktówka /ˌjɛdnɔakˈtufka/ (n)
atto unico
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór dramatyczny zbudowany z jednego aktu

jednoatomowy (adj)
monoatomico
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) złożony z jednego atomu

jednobarwny /ˌjɛdnɔˈbarvnɨ/ (adj)
monocolore, unicolore
  mający jedną barwę

jednocylindrowy (adj)
monocilindrico
  (technologia, technika, techniczny) mający jeden cylinder

jednoczesność (n)
simultaneità
  cecha tego, co jednoczesne, co odbywa się w tym samym czasie

jednoczyć (v)
unire, accomunare
  łączyć do wspólnego działania wokół jakiejś idei

jednodniowy /ˌjɛdnɔˈdʲɲɔvɨ/ (adj)
di un giorno
  mający jeden dzień
  trwający jeden dzień

jednodniówka (n)
numero unico
  (drukarstwo, drukarski) wydawnictwo okazyjne, aperiodyczne;

jednogłosowy (adj)
monodico
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywany przez solistę jednym głosem

jednomyślnie (adv)
unanimemente
  w sposób jednomyślny

jednomyślny (adj)
unanime
  bez różnic w przekonaniach

jednonawowy (adj)
ad una navata
  (architektura, architektoniczny) taki, który ma jedną nawę

jednopłat (n)
monoplano
  (lotnictwo, lotniczy) samolot lub szybowiec mający jedną parę skrzydeł stanowiących jeden płat nośny;

jednorożec /ˌjɛdnɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
unicorno, liocorno
  (mitologia, mitologiczny) fantastyczne stworzenie posiadające jeden róg na czole, pojawiające się w mitach i legendach;

jednosilnikowy (adj)
monomotore
  (technologia, technika, techniczny) wyposażony w jeden silnik, posiadający jeden silnik

jednostka urojona (n)
unità immaginaria
  (matematyka, matematyczny) liczba, której kwadrat stanowi -1;

jednostronnie (adv)
unilateralmente
  w sposób jednostronny

jednoznacznie (adv)
univocamente
  w sposób jednoznaczny, jasny, niebudzący wątpliwości

jednoznaczny /ˌjɛdnɔˈznaʧ̑nɨ/ (adj)
esplicito
  niebudzący wątpliwości, pewny, definitywny, zdecydowany

jednoślad /jɛdˈnɔɕlat/ (n)
due ruote
  pojazd, którego koła są ustawione w jednej linii (tak, że jadąc, pozostawiają po sobie ślad w postaci jednej linii);

jedność /ˈjɛdnɔɕʨ̑/ (n)
unità
  wspólnota, unia, zjednoczenie

jednym słowem /ˈjɛdnɨ̃m ˈswɔvɛ̃m/ (adv)
in una parola
  (związek frazeologiczny) nie rozwodząc się nad jakimś tematem, nie rozwlekając zagadnienia

jedwab /ˈjɛdvap/ (n)
seta
  (włókiennictwo) tkanina z jedwabiu (1.1);
  (włókiennictwo) przędza uzyskiwana z kokonów jedwabników;

jedwabnik morwowy (n)
baco da seta, filugello
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombyx mori, gatunek nocnego motyla z rodziny prządkowatych, wykorzystywanego do pozyskiwania przędzy na jedwab;

jedwabny szlak (n)
via della seta
  (historia, historyczny, historycznie) dawny szlak handlowy łączący Chiny z Europą i Bliskim Wschodem, którym transportowano towary, m.in. jedwabie;

jedynak /jɛˈdɨ̃nak/ (n)
figlio unico
  osoba płci męskiej, która nie ma rodzeństwa; jedyny syn rodziny

jedyny /jɛˈdɨ̃nɨ/ (adj)
unico
  istniejący tylko w jednym egzemplarzu
  wyjątkowy, szczególny, niepowtarzalny

jedyny w swoim rodzaju /jɛˈdɨ̃nɨ ˈf‿sfɔ<sup>j</sup>ĩm rɔˈʣ̑aju/ (adj)
unico nel suo genere
  taki, który jest unikatem

jedzenie /jɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
cibo, cibario, scatolame
  coś, co można jeść; żywność, pokarm
mangiare, cibo
  spożywanie pokarmu

jeleń /ˈjɛlɛ̃ɲ/ (n)
cervo, capriolo
  (zoologia, zoologiczny) duży ssak lądowy o rozłożystym porożu u samców;
gonzo
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) o człowieku, który dał się łatwo oszukać lub wykorzystać

jeleń wschodni (n)
sika
  (zoologia, zoologiczny) Cervus nippon, gatunek zwierzęcia kopytnego z rodzaju Cervus;

jelito /jɛˈlʲitɔ/ (n)
intestino
  (anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego między żołądkiem a odbytem;

jelito cienkie (n)
intestino tenue, tenue
  (anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego położona między żołądkiem a jelitem grubym;

jelito grube (n)
intestino crasso
  (anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego od ujścia jelita cienkiego do odbytnicy;

jelito ślepe (n)
intestino cieco
  (anatomia, anatomiczny) pierwszy odcinek jelita grubego człowieka

jelonek /jɛˈlɔ̃nɛk/ (n)
cerbiatto
  młody jeleń

jemeński /jɛ̃ˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
yemenita
  odnoszący się do Jemenu, państwa na Półwyspie Arabskim

jemioła /jɛ̃ˈmʲjɔwa/ (n)
vischio
  (botanika, botaniczny) rodzaj pasożytniczej rośliny;

jemiołuszka /ˌjɛ̃mʲjɔˈwuʃka/ (n)
beccofrusone
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzaj ptaka z rodziny jemiołuszek / jemiołuszkowatych Bombycillidae, ;

jen /jɛ̃n/ (n)
yen
  (jednostka monetarna) waluta Japonii;

jenot (n)
cane procione
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Nyctereutes, rodzaj ssaka z rodziny psowatych o długiej, gęstej sierści;

jenot azjatycki (n)
cane procione
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Nyctereutes procyonoides, gatunek drapieżnego ssaka rodziny psowatych;
  (zoologia, zoologiczny) osobnik drapieżnika z gatunku jenotów azjatyckich (1.1)

jer /jɛr/ (n)
peppola
  (ornitologia, ornitologiczny) Fringilla montifringilla, mały ptak z rodziny łuszczaków;

jeremiada /ˌjɛrɛ̃ˈmʲjada/ (n)
geremiade
  biadolenie, lament, skarga

jerozolimczyk /ˌjɛrɔzɔˈlʲĩmʧ̑ɨk/ (n)
gerosolimitano
  mieszkaniec Jerozolimy

jerozolimka /ˌjɛrɔzɔˈlʲĩmka/ (n)
gerosolimitana
  mieszkanka Jerozolimy

jerozolimski /ˌjɛrɔzɔˈlʲĩmsʲci/ (adj)
gerosolimitano
  odnoszący się do Jerozolimy, związany z Jerozolimą

jerzyk /ˈjɛʒɨk/ (n)
rondone
  (ornitologia, ornitologiczny) Apus apus, smukły ptak, którego palce uniemożliwiają stąpanie po ziemi i siedzenie na gałęziach;

jesienny /jɛ̇ˈɕɛ̃nːɨ/ (adj)
autunnale, d' autunno
  mający związek z jesienią, dotyczący jesieni, odbywający się jesienią

jesień /ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
autunno
  pora roku między latem a zimą;

jesion /ˈjɛ̇ɕɔ̃n/ (n)
frassino
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fraxinus L., drzewo, rzadziej krzew, występujące na obszarze półkuli północnej, z rodziny oliwkowatych;

jesiotr /ˈjɛ̇ɕɔtr̥/ (n)
storione
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Acipenser, duża ryba wędrowna o wydłużonej głowie i szorstkiej, pokrytej płytkami kostnymi skórze;

jeszcze /ˈjɛʃʧ̑ɛ/ (particle)
ancora
  …oznaczająca, że coś ciągle trwa, odbywa się wciąż, ciągle
  …z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym podkreślająca ten stopień bardziej
  w funkcji przysłówka znowu, znów, ponownie; dodatkowo
  …podkreślająca odległość (w czasie lub przestrzeni) jakiegoś wydarzenia już

jeziorny (adj)
lacustre
  związany z jeziorem, dotyczący jeziora, pochodzący z jeziora

jezioro /jɛ̇ˈʑɔrɔ/ (n)
lago
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowy zbiornik wodny, zwykle naturalny;

jezuicki (adj)
gesuita
  dotyczący zakonu jezuitów albo członka tego zakonu

jezyd (n)
yazido
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca jezydyzmu

jezydzki (adj)
yazido
  związany z jezydyzmem i jezydami, dotyczący jezydyzmu
  charakterystyczny dla jezydyzmu i jezydów

jeść /jɛ̇ɕʨ̑/ (v)
mangiare
  przyjmować pokarmy

jeść jak wróbelek /ˈjɛ̇ɕʨ̑ ˈjaɡ vruˈbɛlɛk/ (v)
mangiare come un passerotto
  jeść bardzo mało

jeść jak świnia (v)
mangiare come un maiale
  obżerać się

jeść kolację (v)
cenare
  spożywać wieczorny posiłek

jeść obiad (v)
pranzare
  spożywać południowy posiłek

jeździec /ˈjɛ̇ʑʥ̑ɛʦ̑/ (n)
cavaliere
  (jeździectwo, jeździecki) osoba jeżdżąca wierzchem na zwierzęciu wierzchowym;

jeździecki (adj)
ippico
  związany z jeździectwem, dotyczący jeździectwa

jeździectwo (n)
ippica
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu konnego z wyjątkiem wyścigów konnych

jeż /jɛʃ/ (n)
riccio
  (zoologia, zoologiczny) owadożerny ssak pokryty igłami

jeżeli /jɛˈʒɛlʲi/ (conjunction)
se
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających warunek zajścia wydarzenia ze zdania głównego

jeżozwierz /jɛˈʒɔzvʲjɛʃ/ (n)
istrice, porcospino
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju jeżozwierzy (1.1)

jeżozwierz indyjski (n)
istrice indiano
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z gatunku jeżozwierz indyjski (1.1)

jeżyna /jɛˈʒɨ̃na/ (n)
mora, rovo
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) krzew jeżyny (1.1) o czarnych owocach, m.in. z gatunku jeżyna popielica
rovo, mora
  (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych o pędach okrytych kolcami i czarnych lub czerwonych jadalnych owocach;

jeżyć /ˈjɛʒɨʨ̑/ (v)
arruffare
  stroszyć, podnosić (włosy, sierść)
arruffarsi
  wznosić się, sterczeć

jidysz /ˈjidɨʃ/ (n)
yiddish
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Żydów aszkenazyjskich;

joannita (n)
ospedaliere
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z katolickiego zakonu uznanego oficjalnie przez papieża Paschalisa II w 1113 roku;

jod /jɔt/ (n)
iodio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu I i liczbie atomowej 53;

jodek /ˈjɔdɛk/ (n)
ioduro
  (chemia, chemiczny) sól jodowodoru lub związek jodu z niemetalem

jodoform (n)
iodoformio
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy halogenków alkilu, środek antyseptyczny o silnym zapachu;

jodować (v)
iodare
  (chemia, chemiczny) umieszczać atomy jodu w cząsteczce związku organicznego
  (spożywczy) dodawać sole jodowe do produktów spożywczych

jodła /ˈjɔdwa/ (n)
abete
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny sosnowatych;

joga /ˈjɔɡa/ (n)
yoga
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) jeden z sześciu ortodoksyjnych systemów filozofii indyjskiej;
  tradycyjny indyjski system ćwiczeń duchowych i fizycznych

jogging (n)
jogging
  (sport, sportowy) forma rekreacji lub treningu polegająca na niespiesznym bieganiu, zwykle w miejscu publicznym;

jogurt /ˈjɔɡurt/ (n)
yogurt, iogurt
  (spożywczy) produkt mleczarski fermentowany mlekowo;

jon /jɔ̃n/ (n)
ione
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) atom lub grupa atomów posiadająca ładunek elektryczny (ujemny lub dodatni);

jonizacja /ˌjɔ̇̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
ionizzazione
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) rozpad cząsteczki na jony;

jonoforeza (n)
ionoforesi, ionoterapia, iontoforesi
  (chemia, chemiczny) ruch jonów w cieczy pod wpływem pola elektrycznego;

jonosferyczny /ˌjɔnɔsfɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
ionosferico
  związany z jonosferą ziemską

jonowy (adj)
ionico
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) związany z jonem lub jonami, dotyczący jonu lub jonów

jordański /jɔrˈdãj̃sʲci/ (adj)
giordano, giordaniano
  (geografia, geograficzny) (administracja) odnoszący się do państwa Jordania

jota /ˈjɔta/ (n)
iota, jota
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa dziewiątej litery alfabetu greckiego, ι;

jotta- /ˈjɔtːa/
yotta-
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary 1024 razy większe od podstawowych;

jubiler /juˈbʲilɛr/ (n)
gioielliere
  osoba zajmująca się jubilerstwem; rzemieślnik artystyczny trudniący się wyrobem, przeróbką, naprawą, wyceną i sprzedażą przedmiotów z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu) oraz kamieni szlachetnych i ozdobnych

jubilerka /ˌjubʲiˈlɛrka/ (n)
gioielleria
  (potocznie, potoczny) (zobacz) jubilerstwo
gioielliera
  osoba płci żeńskiej zajmująca się jubilerstwem; rzemieślniczka artystyczna trudniąca się wyrobem, przeróbką, naprawą, wyceną i sprzedażą przedmiotów z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu) oraz kamieni szlachetnych i ozdobnych

jubilerski /ˌjubʲiˈlɛrsʲci/ (adj)
di gioielliere
  związany z jubilerstwem, dotyczący jubilerstwa

jubileuszowy (adj)
giubilare
  odnoszący się do jubileuszu, związany z jubileuszem

judaizm /juˈda<sup>j</sup>ism̥/ (n)
ebraismo, giudaismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna, narodowa religia Żydów;

judasz /ˈjudaʃ/ (n)
spioncino
  (budownictwo) przyrząd optyczny umożliwiający sprawdzenie, czy ktoś stoi po drugiej stronie drzwi
giuda
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek fałszywy, obłudny i dopuszczający się zdrady

judaszowiec południowy (n)
albero di Giuda
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cercis siliquastrum L., gatunek drzewa z rodziny bobowatych, mający purpurowo-różowe kwiaty;
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z gatunku judaszowiec południowy (1.1)

judaszowy pocałunek /ˌjudaˈʃɔvɨ ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk/ (idiom)
bacio di Giuda
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) znak, symbol fałszywej przyjaźni

judejski (adj)
giudeo
  związany z Judeą, dotyczący Judei, pochodzący z Judei

judeo-arabski /ˌjudɛɔ‿aˈrapsʲci/ (n)
giudeo-arabo
  (językoznawstwo, językoznawczy) grupa wielu języków/dialektów, dawniej używanych przez Żydów zamieszkałych w państwach arabskich

judo /ˈʤ̑udɔ/ (n)
judo
  (sport, sportowy) japońska sztuka walki;

juglon /ˈjuɡlɔ̃n/ (n)
juglone
  barwnik chinonowy występujący w liściach, korzeniach i łupinach orzechów

jugosłowiański /ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
jugoslavo, iugoslavo
  związany z Jugosławią, dotyczący Jugosławii

jujuba /jüˈjuba/ /ʒuˈʒuba/ (n)
giuggiolo
  (botanika, botaniczny) Ziziphus, ciernisty krzew lub drzewko o żółtych, drobnych kwiatach i często jadalnych owocach;
giuggiola
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc jujuby (1.1)

jurajski /juˈrajsʲci/ (adj)
giurassico
  (geologia, geologiczny) dotyczący jury, występujący, powstały w jurze

jurysdykcyjnie (adv)
giurisdizionalmente
  zgodnie z jurysdykcją

jurysdykcyjny (adj)
giurisdizionale
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związany z jurysdykcją, dotyczący jurysdykcji

jutro /ˈjutrɔ/ (adv)
domani
  następnego dnia po obecnym

jutro /ˈjutrɔ/ (n)
domani
  dzień następny w stosunku do obecnego

jutrzenka /juˈṭʃɛ̃nka/ (n)
aurora
  (książkowy) (poetycki, poetycko) poranna jasność przed pojawieniem się słońca

już /juʃ/ (particle)
già
  …podkreślająca, że coś jest wynikiem minionego czasu i zdarzeń

józefinizm (n)
giuseppinismo
  (historia, historyczny, historycznie) polityka dworu austriackiego w XVIII wieku, dążenie do utworzenia kościoła narodowego;

jąderko (n)
nucleolo
  (biologia, biologiczny) element jądra komórkowego, który odpowiada za syntezę RNA;

jądro /ˈjɔ̃ndrɔ/ (n)
testicolo, granello
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) (medycyna, medyczny) męski narząd rozrodczy zwierząt i ludzi wytwarzający nasienie;
nucleo
  (fizyka, fizyczny) centralna część atomu;
  (biologia, biologiczny) jedno z organelli, zawierające materiał genetyczny;
  (informatyka, informatyczny) główna część systemu operacyjnego;

jądro Ziemi /ˈjɔ̃ndrɔ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
nucleo terrestre
  (geologia, geologiczny) wewnętrzna część Ziemi;

jądro komórkowe (n)
nucleo cellulare
  (biochemia, biochemiczny) (biologia, biologiczny) organellum zawierające większość materiału genetycznego komórki;

jąkała /jɔ̃ŋˈkawa/ (n)
balbuziente
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto się jąka
  (potocznie, potoczny) kobieta, która się jąka

jęczmień /ˈjɛ̃n͇ʧ̑mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
orzo
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Hordeum L., roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych;
  (spożywczy) ziarno z nasion jęczmienia (1.1)

jędza (n)
strega
  (książkowy) brzydka, zgarbiona starucha z bajki, będąca uosobieniem złych mocy

jęzor (n)
lingua di ghiaccio
  (geografia, geograficzny) niewielki, wąski występ czoła lodowca lub lądolodu, wystający poza linię brzegową na jeziorze lub oceanie

jęzor lodowcowy (n)
lingua di ghiaccio
  (geografia, geograficzny) niewielki, wąski występ czoła lodowca lub lądolodu, wystający poza linię brzegową na jeziorze lub oceanie

język /ˈjɛ̃w̃zɨk/ (n)
lingua, linguaggio
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów, reguł gramatycznych, zasad wymowy, idiomów, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór;
  (anatomia, anatomiczny) mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej, pełniący funkcję narządu smaku, ułatwiający jedzenie, a u ludzi także mówienie;
  (informatyka, informatyczny) zbiór rozkazów i reguł ich łączenia sterujących pracą komputera;
  część języka (1.2), obejmująca tylko terminy z jednej dziedziny wiedzy; (także, też) konkretny wariant danego języka (1.2), wydzielony geograficznie, środowiskowo lub stylistycznie

język lodowcowy (n)
lingua di ghiaccio
  (geografia, geograficzny) niewielki, wąski występ czoła lodowca lub lądolodu, wystający poza linię brzegową na jeziorze lub oceanie

język obcy /ˈjɛ̃w̃zɨk ˈɔpʦ̑ɨ/ (n)
lingua straniera
  (językoznawstwo, językoznawczy) język inny niż język ojczysty

język ojczysty /ˈjɛ̃w̃zɨk ɔjˈʧ̑ɨstɨ/ (n)
madrelingua, lingua madre, lingua materna, lingua nativa
  (językoznawstwo, językoznawczy) język przyswojony jako pierwszy w otoczeniu, w którym się wychowuje;

język standardowy (n)
lingua standard
  (językoznawstwo, językoznawczy) prestiżowa odmiana danego języka, pełniąca funkcję normy ogólnoetnicznej, stawiana w opozycji do wernakularnych form języka

językowy /ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ/ (adj)
linguistico, di lingua
  związany z językiem

językoznawca /ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafʦ̑a/ (n)
glottologo
  (językoznawstwo, językoznawczy) specjalista w zakresie językoznawstwa

językoznawczo (adv)
linguisticamente
  w sposób odnoszący się do językoznawstwa

językoznawstwo /ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafstfɔ/ (n)
linguistica
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku;

kabalistyczny (adj)
cabalistico
  dotyczący kabały lub kabalistyki

kabaret /kaˈbarɛt/ (n)
cabaret
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) spektakl (niekiedy na estradzie, czasem w restauracji, kawiarni) o lekkim repertuarze skeczów, monologów literackich, piosenek, tańców (i tym podobne, i temu podobne);

kabaretowy /ˌkabarɛˈtɔvɨ/ (adj)
cabarettistico, di cabaret
  (przymiotnik) od: kabaret

kabel /ˈkabɛl/ (n)
cavo
  (elektryczność) gruby przewód elektryczny lub światłowodowy, zwykle spleciony z kilku odizolowanych żył;

kabergolina /ˌkabɛrɡɔˈlʲĩna/ (n)
cabergolina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek dopaminergiczny hamujący laktację, będący pochodną ergoliny;

kabestan (n)
cabestano
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie ułatwiające wybieranie lub luzowanie lin pod obciążeniem (np. kotwic);

kabina (n)
cabina
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) małe pomieszczenie mieszkalne na statku
  bardzo małe pomieszczenie użytkowe, zwykle do czasowego użytkowania

kablogram /kaˈblɔɡrãm/ (n)
cablogramma
  (telekomunikacja) telegram przesyłany za pomocą kabla podmorskiego;

kabotynizm (n)
istrionismo
  (książkowy) zgrywanie się, tromtadracja

kabuki /kaˈbuci/ (n)
kabuki
  rodzaj tradycyjnego teatru japońskiego;

kabura (n)
fondina
  (wojskowość, wojskowy) futerał, pokrowiec na krótką broń palną, noszony zazwyczaj u pasa, mający zabezpieczenie przed wypadaniem broni;

kac /kaʦ̑/ (n)
effetto della sbronza, postumo della sbornia
  (potocznie, potoczny) występowanie nieprzyjemnych objawów (bólu głowy, pragnienia) na skutek nadmiernego spożycia alkoholu;

kaczka /ˈkaʧ̑ka/ (n)
pappagallo
  (medycyna, medyczny) naczynie do oddawania moczu bez wstawania z łóżka
anatra, anitra
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;
bufala
  (potocznie, potoczny) nieprawdziwa informacja;

kaczka dziennikarska /ˈkaʧ̑ka ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarska/ (n)
canard
  (publikatory) nieprawdziwa, zmyślona informacja prasowa;

kaczka krzyżówka (n)
capoverde, germano reale
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas platyrhynchos, gatunek ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych;

kaczka labradorska (n)
anatra del Labrador
  (ornitologia, ornitologiczny) Camptorhynchus labradorius Gmelin, gatunek wymarłej kaczki z rejonu wschodnich obrzeży Ameryki Północnej;

kaczuszka /kaˈʧ̑uʃka/ (n)
anatroccolo
  (zdrobniale) od: kaczka
paperella
  zabawka w formie kaczki

kaczę /ˈkaʧ̑ɛ/ (n)
anatrella, anatroccolo
  (ornitologia, ornitologiczny) pisklę kaczki

kadencja /kaˈdɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
intonazione
  (językoznawstwo, językoznawczy) intonacja opadająca, w polszczyźnie typowa dla zdania oznajmującego;
cadenza
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sekwencja akordów mająca charakter zakończenia;

kadet /ˈkadɛt/ (n)
cadetto
  (wojskowość, wojskowy) uczeń szkoły wojskowej;

kadm /katm̥/ (n)
cadmio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cd i liczbie atomowej 48;

kadr /katr̥/ (n)
fotogramma
  (fotografia) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) obraz widoczny w wizjerze aparatu fotograficznego lub kamery

kadra (n)
Stato Maggiore
  (wojskowość, wojskowy) jednostka organizacyjna wojska złożona z zawodowych oficerów, chorążych i podoficerów, będąca trzonem dla dalszych uzupełnień
personale
  zespół wykwalifikowanych pracowników danej jednostki

kaduceusz /ˌkaduˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>uʃ/ (n)
caduceo
  (mitologia grecka) (mitologia rzymska) laska opleciona dwoma wężami, pochylającymi ku sobie łby, niekiedy przewiązana wstążkami, zakończona parą skrzydeł lub wieńcem; atrybut bogów: greckiego Hermesa i greckiej Irydy oraz rzymskiego Merkurego; emblemat pokoju i handlu;

kadzidło /kaˈʥ̑idwɔ/ (n)
incenso, olibano
  przeznaczona do spalenia w celach kultu mieszanina żywic, dająca intensywną, przyjemną woń

kadzielnica /ˌkaʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
incensiere, turibolo
  (kościelny) naczynie do spalania kadzidła;

kadzić (v)
incensare
  dymić kadzidłem

kadź (n)
tino
  duże otwarte zbiorniki używane w różnych procesach technologicznych;

kafel (n)
mattonella, piastrella, ambrogetta
  (budownictwo) ozdobna płytka ceramiczna;

kafeteria /ˌkafɛˈtɛrʲja/ (n)
caffetteria
  stołówka, samoobsługowa restauracja

kafetiera tłokowa (n)
caffettiera a stantuffo
  szklany lub rzadziej stalowy dzbanek z tłokiem do przygotowywania kawy lub herbaty

kaftan /ˈkaftãn/ (n)
caffettano
  (krawiectwo) męski ubiór o wschodnim pochodzeniu, sięgający do kolan lub krótszy, z długimi rękawami i zapinany z przodu;

kaftan bezpieczeństwa /ˈkaftãn ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa/ (n)
camicia di forza
  bluza z długimi rękawami wiązanymi na plecach, używana do unieruchomienia osób psychicznie chorych;

kairczyk /kaˈ<sup>j</sup>irʧ̑ɨk/ (n)
cairota
  mieszkaniec Kairu

kairka /kaˈ<sup>j</sup>irka/ (n)
cairota
  mieszkanka Kairu

kairos (n)
kairos
  (teologia, teologiczny) moment ingerencji Boga w dzieje

kairski /kaˈ<sup>j</sup>irsʲci/ (adj)
cairota
  odnoszący się do Kairu, związany z Kairem

kajakarz /kaˈjakaʃ/ (n)
canoista
  (sport, sportowy) zawodnik uprawiający kajakarstwo lub osoba, która pływa kajakiem

kakao /kaˈkaɔ/ (n)
cacao
  (spożywczy) proszek z nasion kakaowca
  (botanika, botaniczny) ziarno kakaowca; potocznie również sam kakaowiec;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój sporządzony z proszku kakao (1.2), zalanego wodą lub mlekiem

kakofonia /ˌkakɔˈfɔ̃ɲja/ (n)
cacofonia
  nieprzyjemne połączenie dźwięków;

kaktus /ˈkaktus/ (n)
cactus
  (botanika, botaniczny) roślina o soczystych, zgrubiałych łodygach pokrytych kolcami, rosnąca na pustynnych obszarach Ameryki Środkowej i Południowej;

kalabryjski /ˌkalaˈbrɨjsʲci/ (adj)
calabrese
  związany z Kalabrią, wywodzący się z Kalabrii

kalafior /kaˈlafʲjɔr/ (n)
cavolfiore
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. botrytis L., odmiana kapusty o białych, mięsistych kwiatach;

kalarepa /ˌkalaˈrɛpa/ (n)
cavolo rapa
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Brassica oleracea var. gongylodes L., odmiana kapusty warzywnej;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) warzywo, jadalna bulwa pędowa kalarepy (1.1)

kalać /ˈkalaʨ̑/ (v)
insozzare
  (dawniej, dawny) brudzić
  hańbić

kaldera /kalˈdɛra/ (n)
caldera
  (geologia, geologiczny) rozległe, koliste zagłębienie w szczytowej części wulkanu powstałe wskutek gwałtownej eksplozji;

kalejdoskop /ˌkalɛjˈdɔskɔp/ (n)
caleidoscopio
  (optyka, optyczny) urządzenie optyczne (zabawka), w którym dzięki wielokrotnym odbiciom obrazów różnokolorowych szkiełek, w odpowiednio rozmieszczonych zwierciadłach, obserwuje się różnobarwne, symetryczne figury, zmieniające się przy jego obracaniu;

kaleka /kaˈlɛka/ (n)
storpio
  człowiek dotknięty kalectwem

kaleki (adj)
storpio, mutilato
  obarczony kalectwem

kalendarz /kaˈlɛ̃ndaʃ/ (n)
calendario
  system rachuby dni i dłuższych odstępów czasu, oparty zazwyczaj na cyklu zmian pór roku (związanych z obiegiem Ziemi wokół Słońca) i zmian faz Księżyca;
  spis dni całego roku z podziałem na tygodnie i miesiące, często w formie publikacji (np. plakat, broszura) z dodatkowymi informacjami (imieniny, święta, wschody i zachody słońca, przepisy itp.);

kalendarz adwentowy (n)
calendario dell'avvento
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się z tradycji niemieckiej, specjalny dziecięcy kalendarz służący do odliczania dni od pierwszego dnia grudnia do wigilii Bożego Narodzenia;

kalendy /kaˈlɛ̃ndɨ/ (n)
calende
  (historia, historyczny, historycznie) pierwszy dzień każdego miesiąca w kalendarzu rzymskim;

kalif /ˈkalʲif/ (n)
califfo
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islamski przywódca religijny, a początkowo także i polityczny, tytularny następca Mahometa;

kalifat /kaˈlʲifat/ (n)
califfato
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) islamski ustrój polityczny państwa rządzonego przez kalifa, odpowiednik sułtanatu, cesarstwa lub królestwa;

kaliforn /kaˈlʲifɔrn/ (n)
californio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cf i liczbie atomowej 98;

kalifornijski /ˌkalʲifɔrʲˈɲijsʲci/ (adj)
californiano
  związany z Kalifornią, pochodzący z Kalifornii

kaligrafia /ˌkalʲiˈɡrafʲja/ (n)
calligrafia
  sztuka polegająca na pięknym, starannym pisaniu;

kaligraficzny (adj)
calligrafico
  związany z kaligrafią

kalina /kaˈlʲĩna/ (n)
viburno
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Viburnum L., drzewo lub krzew o białych lub różowych kwiatach i czerwonych, czarnych lub żółtych trujących owocach;

kalka językowa (n)
calco linguistico
  (językoznawstwo, językoznawczy) jednostka językowa utworzona przez dokładne przetłumaczenie wyrazu lub frazy z jednego języka na drugi;

kalkulator /ˌkalkuˈlatɔr/ (n)
calcolatrice
  małe urządzenie służące do wykonywania obliczeń arytmetycznych;
calcolatore
  pracownik, który zajmuje się wykonywaniem kalkulacji;

kalmar /ˈkalmar/ (n)
calamaro
  (zoologia, zoologiczny) Teuthida, gatunek głowonoga;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) zwierzę z gatunku kalmarów (1.1); zwykle w lm

kalomel (n)
calomelano
  (chemia, chemiczny) chlorek rtęci(I), biała, słabo rozpuszczalna w wodzie substancja używana m.in. jako środek antyseptyczny lub przeczyszczający;

kaloria /kaˈlɔrʲja/ (n)
caloria
  (fizyka, fizyczny) pozaukładowa jednostka ciepła równa ilości ciepła potrzebnej do podgrzania 1 grama wody o 1 kelwin;
  (potocznie, potoczny) kilokaloria

kaloryfer /ˌkalɔˈrɨfɛr/ (n)
radiatore, calorifero, termosifone
  element grzewczy w postaci połączonych ze sobą równolegle w płaszczyźnie metalowych rur, przez które przepływa gorąca woda lub para wodna

kalorymetryczny (adj)
calorimetrico
  (fizyka, fizyczny) związany z kalorymetrem lub z kalorymetrią

kalosz /ˈkalɔʃ/ (n)
caloscia, soprascarpa di gomma
  gumowy but służący do ochrony przed błotem lub wodą;

kalumnia /kaˈlũmʲɲja/ (n)
calunnia
  niesprawiedliwe oszczerstwo, oskarżenie

kalwaria (n)
calvario
  (przenośnie, przenośnia) pasmo cierpień, mąk

kalwinista /ˌkalvʲĩˈɲista/ (n)
calvinista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca kalwinizmu

kalwinistka /ˌkalvʲĩˈɲistka/ (n)
calvinista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta wyznająca kalwinizm

kalwinizm /kalˈvʲĩɲism̥/ (n)
calvinismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system teologiczny stworzony przez Jana Kalwina; jedna z religii protestanckich;

kamaryla (n)
camarilla
  (dawniej, dawny) grupa dworzan faworyzowanych przez panującego, wywierająca wpływ na bieg spraw publicznych;
  (przestarzałe, przestarzały) grupa osób wykorzystująca swoje stanowiska dla własnych korzyści i uprawiania stronniczej polityki

kambodżański /ˌkãmbɔˈʤ̑ãj̃sʲci/ (adj)
cambogiano
  odnoszący się do państwa Kambodża

kambryjski /kãmˈbrɨjsʲci/ (adj)
cambriano, cambrico
  (geologia, geologiczny) dotyczący kambru, występujący, powstały w kambrze

kambuz /ˈkãmbus/ (n)
cambusa
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) kuchnia na statku;

kamea (n)
cammeo
  (sztuka) szlachetny lub półszlachetny kamień ozdobiony reliefem ciętym wypukło;

kamedulski (adj)
camaldolese
  związany z kamedułami, dotyczący kamedułów

kameduła (n)
camaldolese
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu założonego przez św. Romualda z Camaldoli;

kamedułka (n)
camaldolese
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica z żeńskiej gałęzi zakonu założonego przez św. Romualda z Camaldoli;

kameleon /ˌkãmɛˈlɛɔ̃n/ (n)
camaleonte
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka słynąca ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała;
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, który łatwo zmienia poglądy

kameleon europejski (n)
camaleonte mediterraneo
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z gatunku kameleonów europejskich (1.1)
  (systematyka) (herpetologia, herpetologiczny) Chamaeleo chamaeleon Linnaeus, gatunek jaszczurki z rodziny kameleonowatych;

kameleon pospolity (n)
camaleonte comune
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z gatunku kameleonów pospolitych (1.1)
  (systematyka) (herpetologia, herpetologiczny) Chamaeleo chamaeleon Linnaeus, gatunek jaszczurki z rodziny kameleonowatych;

kamelia (n)
camelia
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju kamelii (1.1)
  kwiat kamelii (1.2)

kamerdyner (n)
maggiordomo
  starszy lokaj nadzorujący służbę, podawanie do stołu czy prace porządkowe

kamerling /kãˈmɛrlʲĩŋk/ (n)
camerlengo, camerlingo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: kardynał, który od śmierci papieża do czasu wybrania nowego zarządza Kościołem i państwem Watykan;

kameruński /ˌkãmɛˈrũj̃sʲci/ (adj)
camerunese
  odnoszący się do państwa Kamerun

kamerzysta /ˌkãmɛˈʒɨsta/ (n)
cameraman
  ktoś, kto obsługuje kamerę i filmuje

kamfora /kãw̃ˈfɔra/ (n)
canfora
  organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, pochodna kamfenu, stosowany w technice i medycynie;

kamforowy (adj)
canforato
  (chemia, chemiczny) związany z kamforą, dotyczący kamfory; zawierający kamforę

kamica żółciowa (n)
calcolosi biliare, colelitiasi
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na powstawaniu kamieni żółciowych w drogach żółciowych;

kamieniarz (n)
scalpellino, tagliapietre, cavapietre
  rzemieślnik, który zajmuje się obróbką kamieni

kamienica czynszowa (n)
condominio, casamento
  okazały budynek z wieloma mieszkaniami do wynajęcia

kamieniołom (n)
cava di pietra, cava, pietraia
  (górnictwo, górniczy) miejsce pozyskiwania kamienia budowlanego, zwykle metodą odkrywkową;

kamień /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
pietra, sasso
  (mineralogia, mineralogiczny) obiekt pochodzenia mineralnego o konsystencji stałej, twardy, wyraźnie odgraniczający się od otoczenia
incrostazione, pietra
  twardy osad powstający w naczyniach, kotłach itp.;

kamień młyński (n)
palmento, mola
  (technologia, technika, techniczny) jeden z dwóch płaskich okrągłych kamieni w młynie żarnowym służących do rozcierania ziarna

kamień nazębny (n)
odontolito, tartaro
  (stomatologia, stomatologiczny) twardy osad powstający na powierzchni zębów;

kamień szlachetny /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
gemma, pietra preziosa
  (jubilerstwo, jubilerski) wartościowa oraz rzadko spotykana odmiana niektórych minerałów o dużej twardości, wykorzystywana w jubilerstwie;

kamień winny (n)
cremor tartaro, cremore di tartaro
  (chemia, chemiczny) (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) kwaśny winian potasu;

kamień węgielny /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ vɛ̃ŋʲˈɟɛlnɨ/ (n)
pietra angolare
  (przenośnie, przenośnia) podstawa, najważniejsza część czegoś

kamikaze /ˌkãmʲiˈkazɛ/ /ˌkãmʲiˈkaʣ̑ɛ/ (n)
kamikaze
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) w czasie II Wojny Światowej: żołnierz japoński przeprowadzający samobójczy atak na większego przeciwnika za pomocą silnego ładunku wybuchowego; samolot lub inny pojazd używany przez tego żołnierza;
  (przenośnie, przenośnia) samobójca atakujący w analogiczny sposób jak kamikaze (1.1)

kamilianin (n)
camilliano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik ze zgromadzenia założonego w XVI w. przez św. Kamila de Lellis;

kamiliański (adj)
camilliano
  związany z kamilianami, dotyczący kamilianów

kamizelka /ˌkãmʲiˈzɛlka/ (n)
gilè, panciotto
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) ubranie bez rękawów i kołnierza nakładane na tułów, zapinane na guziki

kamora (n)
camorra
  włoska organizacja przestępcza;
  (historia, historyczny, historycznie) organizacja mafijna w Królestwie Neapolu w XIX wieku

kamorysta (n)
camorrista
  członek kamorry

kampania (n)
campagna
  (przenośnie, przenośnia) (publikatory) szereg zorganizowanych działań nastawionych na osiągnięcie celu;
  (wojskowość, wojskowy) ciąg działań wojennych na jakimś terytorium objętych wspólnym planem;

kampania wyborcza (n)
campagna elettorale
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ogół środków masowego przekazu (plakaty, reklamy telewizyjne, radiowe, prasowe, wiece, spotkania z wyborcami), jakimi specjaliści od marketingu politycznego promują kandydaturę polityka lub partii;

kampanila /ˌkãmpãˈɲila/ (n)
campanile
  (architektura, architektoniczny) wysmukła wieża pełniąca funkcję dzwonnicy, stojąca obok kościoła;

kampanologia (n)
campanologia
  nauka o tradycyjnych dzwonach wieżowych i kościelnych;

kampański (adj)
campano
  związany z Kampanią

kamuflaż /kãˈmuflaʃ/ (n)
mascheramento, mimetizzazione
  (wojskowość, wojskowy) czynność wykonywana przez żołnierzy w celu ukrycia się przed wrogiem
criptismo, mimetismo criptico
  (zoologia, zoologiczny) czynność wykonywana przez zwierzęta w celu ukrycia się przed drapieżnikami;

kanadyjski /ˌkãnaˈdɨjsʲci/ (adj)
canadese
  związany z Kanadą, dotyczący Kanady

kanalia /kãˈnalʲja/ (n)
canaglia
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba podła, niegodziwa

kanalizacja /ˌkãnalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
fognatura
  system urządzeń sanitarnych służących do odprowadzania ścieków

kanapa /kãˈnapa/ (n)
divano, canapè
  podłużny mebel z oparciem przeznaczony do siedzenia

kanarek /kãˈnarɛk/ (n)
canarino
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak hodowlany o żółtym upierzeniu;

kanarkowy (adj)
di canarino
  dotyczący kanarka
canarino
  koloru jasnożółtego, koloru upierzenia kanarków

kanaryjski (adj)
canario
  (geografia, geograficzny) związany z Wyspami Kanaryjskimi

kanasta (n)
canasta
  (termin karciany) rozgrywana dwoma pełnymi taliami gra karciana, w której celem jest zdobycie maksynmalnej ilości punktów przez wykładanie co najmniej trzech kart o takiej samej wartości

kanał telewizyjny (n)
canale televisivo
  (telewizja, telewizyjny) (zobacz) program telewizyjny

kancerogeneza (n)
carcinogenesi
  (medycyna, medyczny) mechanizm tworzenia się nowotworów

kanciasty /kãɲˈʨ̑astɨ/ (adj)
spigoloso
  taki, który ma kanty

kanclerz (n)
cancelliere
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tytuł szefa rządu w niektórych krajach, np. w Austrii czy Niemczech

kandelabr (n)
candelabro
  stojący kilkuramienny świecznik;

kandydat /kãnˈdɨdat/ (n)
candidato
  ktoś, kto kandyduje do czegoś, ubiega się o coś

kandydatura (n)
candidatura
  wniosek proponujący kogoś na określone stanowisko czy funkcję

kangur /ˈkãŋɡur/ (n)
canguro
  (zoologia, zoologiczny) torbacz słynący z długich skoków;

kania /ˈkãɲa/ (n)
bubbola, mazza di tamburo
  (mikologia, mikologiczny) Macrolepiota procera, grzyb jadalny o długim, cienkim trzonie i dużym kapeluszu pokrytym łuskami;

kanibalizm /ˌkãɲiˈbalʲism̥/ (n)
cannibalismo
  (zoologia, zoologiczny) praktyka zjadania osobników własnego gatunku;

kanibalski (adj)
cannibale
  dotyczący kanibali lub kanibalizmu

kanister /kãˈɲistɛr/ (n)
tanica
  (motoryzacja) przenośny zbiornik na paliwo z uchwytem umożliwiajacym ręczny transport;

kanon /ˈkãnɔ̃n/ (n)
canone
  (biblijny) zamknięty zbiór ksiąg uznany w Kościele za natchnione;
  (kościelny) modlitwa eucharystyczna, część mszy świętej;
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) lista norm, zasad, tekstów o podstawowym znaczeniu
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ogólnie przyjęta zasada czy wzorzec (postępowania, estetyki, itp.);
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna z powtarzającym się tematem;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pojedynczy przepis w kodeksie
cannone
  (dawniej, dawny) (wojskowość, wojskowy) nazwa armaty

kanonada (n)
cannoneggiamento
  (wojskowość, wojskowy) silny, długotrwały ostrzał z dział, nawała artyleryjska

kanoniczny (adj)
canonico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z kanonami, odnoszący się do kanonów

kanonik (n)
canonico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu Kanoników Regularnych św. Augustyna;

kanonizacja /ˌkãnɔ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
canonizzazione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie zmarłego za świętego i zezwolenie na jego publiczny kult w Kościele katolickim lub Cerkwi prawosławnej;

kanonizować (v)
canonizzare, santificare
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś świętym

kanopa /kãˈnɔpa/ (n)
canopo
  (sztuka) (archeologia, archeologiczny) cylindryczne naczynie, gliniana lub alabastrowa urna egipska, w której przechowywano wnętrzności zmarłego, wyjęte podczas balsamowania, używane od czasów Nowego Państwa (XVI w. p.n.e.);
  (sztuka) (archeologia, archeologiczny) popielnica etruska, wykonana z brązu lub gliny

kantabryjski (adj)
cantabrico
  związany z Kantabrią, dotyczący Kantabrii, pochodzący z Kantabrii

kantabryjski (n)
cantabrico
  (językoznawstwo, językoznawczy) język romański używany w Kantabrii

kantata /kãnˈtata/ (n)
cantata
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny na głosy solowe;

kanton /ˈkãntɔ̃n/ (n)
cantone
  kraj wchodzący w skład Konfederacji Szwajcarskiej;

kantyk (n)
cantico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pieśń zaczerpnięta z Biblii, włączona do którejś z godzin kanonicznych;

kantylena /ˌkãntɨˈlɛ̃na/ (n)
cantilena
  śpiewna melodia w utworze muzycznym;

kaolin /kaˈɔlʲĩn/ (n)
caolino
  (geologia, geologiczny) skała osadowa zawierająca w swym składzie głównie kaolinit, surowiec ceramiczny;

kapar /ˈkapar/ (n)
cappero
  (botanika, botaniczny) Capparis, drzewo, krzew lub pnącze o pojedynczych liściach i dużych, białych, kremowych lub różowych kwiatach na długich szypułach, rosnące w wielu gatunkach w strefie tropikalnej obu półkul;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) pąk kwiatowy lub młody owoc kaparu ciernistego (Capparis spinosa L.) o pikantnym smaku, używany w sztuce kulinarnej jako przyprawa

kapar ciernisty (n)
cappero
  (botanika, botaniczny) Capparis spinosa L., gatunek rośliny z rodziny kaparowatych, którego pąki kwiatowe i marynowane owoce używane są jako przyprawa;
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku kaparów ciernistych (1.1)

kapać /ˈkapaʨ̑/ (v)
grondare
  o cieczy spadać kroplami

kapecytabina (n)
capecitabina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) syntetyczny lek doustny z grupy antymetabolitów, pochodna fluoropirymidyny, stosowany m.in. w chemioterapii raka piersi i okrężnicy

kapelan (n)
cappellano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny duszpasterzujący w wojsku, więzieniu, szpitalu, żeńskim domu zakonnym albo w prywatnej kaplicy;
capelin, mallotto
  (ichtiologia, ichtiologiczny) (zobacz) gromadnik

kapelusik /ˌkapɛˈluɕik/ (n)
cappelletto, cappellino
  (zdrobniale) od: kapelusz
  mały kapelusz

kapelusz /kaˈpɛluʃ/ (n)
cappella, cappello
  (mikologia, mikologiczny) górna część owocnika grzybów kapeluszowych;
cappello
  (odzieżownictwo) rodzaj nakrycia głowy z rondem i częścią wypukłą w środku;

kapelusznik (n)
cappellaio
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wytwórca kapeluszy

kapeć /ˈkapɛʨ̑/ (n)
pantofola
  obuwie używane tylko w domu

kapiszon (n)
capsula a percussione
  (wojskowość, wojskowy) metalowa spłonka z masą wybuchową stanowiąca zapłon w strzelbie;

kapitalista /ˌkapʲitaˈlʲista/ (n)
capitalista
  (ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) właściciel kapitału – przedsiębiorstwa będącego dla niego źródłem zysku; osoba dysponująca kapitałem

kapitalizm /ˌkapʲiˈtalʲism̥/ (n)
capitalismo
  (ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) system ekonomiczny i społeczny oparty na prywatnej własności, swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej, wolnej konkurencji, zapewniający podstawowe wolności i prawa obywatelskie;

kapitanat (n)
capitaneria, capitanato
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) władze portu;

kapitel /kaˈpʲitɛl/ (n)
capitello
  (architektura, architektoniczny) ozdobne zwieńczenie kolumny lub pilastra;

kapitoliński (adj)
capitolino
  związany z Kapitolem, dotyczący Kapitolu, pochodzący z Kapitolu

kapituła (n)
capitolo
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organ kolegialny w Kościele katolickim złożony z duchownych;

kapok /ˈkapɔk/ (n)
giubbotto salvagente
  (potocznie, potoczny) kamizelka ratunkowa

kapral /ˈkapral/ (n)
caporale
  (wojskowość, wojskowy) najniższy stopień wojskowy w korpusie podoficerskim;

kaprys /ˈkaprɨs/ (n)
capriccio, ticchio, velleità
  chwilowa zachcianka, dziwactwo

kaprysić /kaˈprɨɕiʨ̑/ (v)
fare i capricci
  być z czegoś niezadowolonym bez określonego powodu; mieć kaprysy

kapryśny /kaˈprɨɕnɨ/ (adj)
capriccioso
  miewający kaprysy, łatwo ulegający kaprysom; taki, który jest zmienny, niestały, działający pod wpływem kaprysu

kapsaicyna (n)
capsaicina
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny odpowiedzialny za ostry, piekący smak papryki chili;

kapsyd (n)
capside
  (biologia, biologiczny) białkowa osłonka genomu wirusa;

kaptur /ˈkaptur/ (n)
cappuccio
  (krawiectwo) część płaszcza, kurtki lub bluzy służąca jako nakrycie głowy;

kapturka /kapˈturka/ (n)
capinera
  (ornitologia, ornitologiczny) Sylvia atricapilla, gatunek małego ptaka z rodziny pokrzewkowatych;

kapturnica (n)
sarracenia
  (botanika, botaniczny) Sarracenia L., rodzaj roślin owadożernych z rodziny kapturnicowatych;

kapuanka (n)
capuana
  mieszkanka Kapui

kapuańczyk (n)
capuano
  mieszkaniec Kapui

kapuański (adj)
capuano
  związany z Kapuą, dotyczący Kapui

kapuca (n)
cappuccio
  (przestarzałe, przestarzały) kapuza;

kapucyn /kaˈpuʦ̑ɨ̃n/ (n)
cappuccino
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu braci kapucynów;

kapusta /kaˈpusta/ (n)
cavolo
  (botanika, botaniczny) roślina warzywna o jadalnych liściach zbitych w główkę;
verdone
  (potocznie, potoczny) pieniądze, szczególnie jeżeli „zielone” (dolary)
delatore, spione
  (środowiskowy) (potocznie, potoczny) donosiciel

kapusta kiszona (n)
crauti
  (spożywczy) półprodukt spożywczy z szatkowanej kapusty: przyprawionej, zasolonej i poddanej fermentacji z udziałem bakterii mlekowych;

kapuza (n)
cappello di pelo
  (dawniej, dawny) większa czapka z futra;
cappuccio
  określenie na kaptur

kapuś /ˈkapuɕ/ (n)
delatore, canarino, spione
  (potocznie, potoczny) donosiciel

kapłański /kapˈwãj̃sʲci/ (adj)
sacerdotale
  związany z kapłaństwem lub kapłanem

kapłaństwo (n)
sacerdozio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność lub urząd kapłana

kapłon (n)
cappone
  (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany kogut kury domowej;

kara cielesna /ˈkara ʨ̑ɛˈlɛsna/ (n)
punizione corporale
  kara mająca na celu zadanie bólu fizycznego osobie karanej;

kara śmierci /ˈkara ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
pena di morte, pena capitale
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara polegająca na pozbawieniu życia sprawcy przestępstwa;

karabin /kaˈrabʲĩn/ (n)
fucile
  (wojskowość, wojskowy) indywidualna broń strzelecka o długiej lufie;

karabin maszynowy /kaˈrabʲĩn ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
mitragliatrice
  (wojskowość, wojskowy) zespołowa broń samoczynna zasilana amunicją o kalibrze do 20 mm;

karabinek /ˌkaraˈbʲĩnɛk/ (n)
moschettone
  (zobacz) karabińczyk
carabina
  indywidualna broń strzelecka o lufie krótszej niż w karabinie;

karabinier (n)
carabiniere
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) w dawnych armiach europejskich: wyborowy żołnierz piechoty i kawalerii
  (wojskowość, wojskowy) żandarm we Włoszech i innych krajach

karaczan madagaskarski (n)
blatta fischiante del Madagascar
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Gromphadorhina portentosa, gatunek owada występującego w deszczowych lasach na Madagaskarze;

karaczan wschodni (n)
scarafaggio nero comune
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Blatta orientalis, synantropijny gatunek owada z rodziny karaczanowatych;

karafka /kaˈrafka/ (n)
caraffa
  rodzaj butelki z wąską szyjką;

karaibski /ˌkaraˈ<sup>j</sup>ipsʲci/ (adj)
caribico
  dotyczący Karaibów (obszaru) lub Morza Karaibskiego

karakal stepowy (n)
caracal
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Caracal caracal Schreber, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Afryce południowo-zachodniej Azji;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku karakali stepowych (1.1)

karalny /kaˈralnɨ/ (adj)
punibile
  taki, który podlega karze

karaluch /kaˈralux/ (n)
scarafaggio, blatta
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Blatta orientalis, duży, żyjący w siedliskach ludzkich owad żywiący się produktami spożywczymi;

karaoke /ˌkaraˈɔkɛ/ (n)
karaoke
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewanie znanych piosenek do odtwarzanej z taśmy melodii w przeznaczonych do tego lokalach
  lokal, w którym można się w ten sposób bawić

kararyjczyk (n)
carrarese
  mieszkaniec Carrary

kararyjka (n)
carrarese
  mieszkanka Carrary

kararyjski (adj)
carrarese
  związany z Carrarą, dotyczący Carrary

karate /kaˈratɛ/ (n)
karate
  (sport, sportowy) japońska sztuka walki;

karateka /ˌkaraˈtɛka/ (n)
karateka
  (sport, sportowy) osoba uprawiająca karate

karawan (n)
carro funebre, carrozza funeraria
  pojazd do przewozu trumny ze zwłokami

karawanseraj (n)
caravanserraglio
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) zajazd stanowiący miejsce postoju karawan, mający pomieszczenia dla podróżnych wraz ze składami na towary;

karaś /ˈkaraɕ/ (n)
carassio
  (systematyka) (ichtiologia, ichtiologiczny) Carassius carassius Linnaeus, gatunek słodkowodnej ryby z rodziny karpiowatych;

karbidówka (n)
lampada a carburo
  (technologia, technika, techniczny) lampa gazowa, w której paliwem jest węglik wapnia, po nawodnieniu wydzielający palny acetylen;

karbonariusz (n)
carbonaro
  (historia, historyczny, historycznie) członek tajnego stowarzyszenia, założonego we Włoszech na początku XIX w., zorganizowanego na wzór masonerii, walczącego o zjednoczenie kraju;

karboński /karˈbɔ̃j̃sʲci/ (adj)
carbonifero
  (geologia, geologiczny) dotyczący karbonu, występujący, powstały w karbonie

karbunkuł /karˈbũŋkuw/ (n)
antrace
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wąglik, antraks
antrace, foruncolosi
  (medycyna, medyczny) czyrak mnogi, czyrak gromadny; grupa blisko położonych czyraków (zapaleń ropnych sąsiadujących torebek włosowych i przylegających gruczołów łojowych) zbierająca się w jeden ropień, wywołana przez zakażenie
carbuncolo
  (przestarzałe, przestarzały) (poetycki, poetycko) bliżej nieokreślony kamień szlachetny barwy czerwonej (np. rubin, granat)

karcenie (n)
correzione, riprensione
  wyrażanie dezaprobaty względem osoby

karcić (v)
rimproverare
  udzielać nagany

karczoch /ˈkarʧ̑ɔx/ (n)
carciofo
  (botanika, botaniczny) Cynara scolymus, rodzaj wieloletnich roślin z rodziny astrowatych;

karczowisko (n)
dicioccato
  (rolnictwo, rolniczy) teren wykarczowany

karczownik (n)
arvicola acquatica
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju (2.1)

kardamon /karˈdãmɔ̃n/ (n)
cardamomo
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku kardamon malabarski lub któregoś z innych gatunków należącego do rodzaju Elettaria;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z suszonych nasion lub całych owoców kardamonu (1.1)

kardio- /ˈkardʲjɔ/
cardio-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z sercem

kardiochirurgiczny (adj)
cardiochirurgico
  (medycyna, medyczny) związany z kardiochirurgią, dotyczący kardiochirurgii

kardiolog /karˈdʲjɔlɔk/ (n)
cardiologo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób serca i układu naczyniowego
cardiologa
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka kardiologii

kardiologia /ˌkardʲjɔˈlɔɟja/ (n)
cardiologia
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami i wadami układu sercowo-naczyniowego, ich rozpoznawaniem i leczeniem;

kardiologiczny /ˌkardʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
cardiologico
  związany z kardiologią, dotyczący kardiologii

kardynalski (adj)
cardinalizio
  dotyczący kardynała, związany z kardynałem

kardynał /karˈdɨ̃naw/ (n)
cardinale
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim;

kardynał szkarłatny (n)
cardinale rosso
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Cardinalis cardinalis Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny kardynałów;

karencja (n)
periodo di grazia
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) okres, który musi upłynąć, zanim coś będzie mogło bądź musiało nastąpić

kariama (n)
seriema
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak o długich nogach z rodziny kariam, zamieszkujący Amerykę Południową;

kariatyda /ˌkarʲjaˈtɨda/ (n)
cariatide
  (architektura, architektoniczny) podpora architektoniczna w postaci kobiecej spełniająca funkcję kolumny lub pilastra, dźwigająca na głowie belkowanie, balkon czy gzyms;

kariera /karʲˈjɛra/ (n)
carriera
  osiągnięcie sukcesu w życiu zawodowym

karierowicz /ˌkarʲjɛˈrɔvʲiʧ̑/ (n)
carrierista
  (książkowy) człowiek bez skrupułów dążący do osiągnięcia sukcesu, zrobienia kariery

kariotyp (n)
cariotipo
  (biologia, biologiczny) zestaw chromosomów właściwy dla danego organizmu;

kark /kark/ (n)
nuca, collottola
  (anatomia, anatomiczny) tylny fragment szyi powyżej grzbietu

karlik drobny (n)
pipistrello pigmeo
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Pipistrellus pygmaeus Leach, gatunek ssaka z rzędu nietoperzy;
  (zoologia, zoologiczny) nietoperz z gatunku karlików drobnych (1.1)

karma /ˈkarma/ (n)
karma, karman
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: przeszłe czyny i zamiary mające wpływ na przyszłość czującej istoty (np. człowieka) i jej następne wcielenia;
mangime
  pokarm dla zwierząt

karmazynowy (adj)
cremisi, chermisi, chermisino, cremisino
  intensywnie czerwony

karmel /ˈkarmɛl/ (n)
caramello
  (spożywczy) brązowy barwnik spożywczy, otrzymywany przez ogrzewanie cukru, sacharozy lub glukozy, używany jako dodatek do słodyczy, deserów i piwa

karmelita (n)
carmelitano
  zakonnik z zakonu karmelitańskiego

karmelitanka (n)
carmelitana
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica z zakonu karmelitańskiego

karmelitański (adj)
carmelitano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Karmelem

karmelizacja (n)
caramellizzazione
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) proces rozkładu cukru pod wpływem ciepła;

karmiciel /karˈmʲiʨ̑ɛl/ (n)
sfamatore
  osoba, która stale karmi, dostarcza pożywienie

karmić /ˈkarmʲiʨ̑/ (v)
nutrire
  dostarczać jedzenia, dawać pożywienie, żywić kogoś

karmić piersią (v)
allattare
  (fizjologia, fizjologiczny) żywić potomstwo mlekiem pochodzącym z własnego gruczołu piersiowego

karnawał /karˈnavaw/ (n)
carnevale
  okres od święta Trzech Króli (albo od Bożego Narodzenia, albo od Nowego Roku) do Środy Popielcowej, w czasie którego urządzane są zabawy, bale, maskarady i pochody;

karnizm (n)
carnismo
  (socjologia, socjologiczny) system przekonań, zachowań lub ideologia, która przyzwala człowiekowi na jedzenie określonych zwierząt

karo /ˈkarɔ/ (n)
quadri
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym rombem; karta tego koloru;

karoseria /ˌkarɔˈsɛrʲja/ (n)
carrozzeria
  wierzchnia część nadwozia pojazdu (najczęściej samochodu);

karoten (n)
carotene
  (biochemia, biochemiczny) jeden ze związków organicznych z grupy węglowodorów nienasyconych stanowiących barwniki fotosyntetyczne o barwach od żółtej do czerwonej i prowitaminy witaminy A, występujące w wielu roślinach, m.in. marchwi;

karp /karp/ (n)
carpa
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Cyprinus carpio, ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, hodowlana;

karta do gry /ˈkarta dɔ‿ˈɡrɨ/ (n)
carta da gioco
  (termin karciany) (sport, sportowy) papierowa lub plastikowa karta z symbolem z jednej strony, służąca do gier karcianych;

karta dźwiękowa /ˈkarta ʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
scheda audio
  (informatyka, informatyczny) karta rozszerzeniowa umożliwiająca generowanie dźwięku przez komputer i głośniki do niej podłączone;

karta graficzna /ˈkarta ɡraˈfʲiʧ̑na/ (n)
scheda video
  (informatyka, informatyczny) urządzenie odpowiadające za wyświetlany obraz na monitorze komputera;

karta kredytowa /ˈkarta ˌkrɛdɨˈtɔva/ (n)
carta di credito
  (bankowość, bankowy) karta magnetyczna uprawniająca do korzystania ze środków pieniężnych przyznanych jej posiadaczowi w ramach limitu kredytowego ustalonego przez daną instytucję finansową;

karta pamięci (n)
scheda di memoria
  (informatyka, informatyczny) niewielki, przenośny półprzewodnikowy nośnik danych stosowany m.in. w aparatach fotograficznych i smartfonach;

karta płatnicza (n)
carta di pagamento
  (informatyka, informatyczny) elektroniczny instrument płatniczy;

kartel /ˈkartɛl/ (n)
cartello
  (ekonomia, ekonomiczny) układ przedsiębiorstw, mający na celu zmonopolizowanie pewnej gałęzi gospodarki;

kartezjański (adj)
cartesiano
  związany z osobą lub dorobkiem naukowym i filozoficznym Kartezjusza
  (matematyka, matematyczny) związany z prostokątnym (ortogonalnym) układem współrzędnych

kartka /ˈkartka/ (n)
cartolina
  (potocznie, potoczny) karta pocztowa lub pocztówka
tessera di razionamento
  bon towarowy na artykuły deficytowe
foglio, foglietto
  luźny arkusz papieru; też: część składowa książki, zeszytu, czasopisma itp. obejmująca dwie strony

kartografia /ˌkartɔˈɡrafʲja/ (n)
cartografia
  nauka o tworzeniu map;

kartograficzny /ˌkartɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
cartografico
  dotyczący kartografii

karton /ˈkartɔ̃n/ (n)
cartone
  gruby, sztywny papier
scatola di cartone
  tekturowe pudełko

kartuz (n)
certosino
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu założonego przez św. Brunona z Kolonii;

kartuzja (n)
certosa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor kartuzów;

kartuzjański (adj)
certosino
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z kartuzami albo kartuzją, dotyczący kartuzów

karuzela /ˌkaruˈzɛla/ (n)
giostra, carosello
  urządzenie do zabawy, które się kręci;

karykatura /ˌkarɨkaˈtura/ (n)
caricatura
  humorystyczna praca plastyczna lub literacka ośmieszająca i uwydatniająca charakterystyczne cechy osoby;

karykaturzysta (n)
caricaturista, macchiettista
  (sztuka) rysownik karykatur, autor karykatur

karłowatość (n)
nanismo
  bycie karłowatym, bycie karłem

kaseta magnetofonowa (n)
audiocassetta, musicassetta
  taśma magnetyczna w kompaktowej wersji ze szpulami w standardowej obudowie z tworzywa sztucznego przeznaczona do magnetofonów kasetowych;

kaskader (n)
cascatore, controfigura
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba zastępująca aktora w ryzykownych albo technicznie wymagających scenach

kasować /kaˈsɔvaʨ̑/ (v)
cancellare
  likwidować coś, znosić lub unieważniać

kaspijski (adj)
caspico
  dotyczący rejonu Morza Kaspijskiego

kasta /ˈkasta/ (n)
casta
  (społeczny) grupa społeczna powstała w wyniku podziału pracy lub nakazów religijnych, zwykle zamknięta ze względu na zawieranie małżeństw i dziedziczenie przynależności, wraz z innymi kastami tworząca hierarchię;

kastet (n)
tirapugni
  rodzaj dodatkowej broni do walki na pięści w kształcie zespojonych ze sobą pierścieni;

kastrować /kaˈstrɔvaʨ̑/ (v)
castrare, accapponare, evirare
  usuwać mężczyźnie lub samcowi jądra lub w inny sposób pozbawiać zdolności rozrodczych, dokonywać kastracji

kasyno /kaˈsɨ̃nɔ/ (n)
casa da gioco, casinò
  ekskluzywny lokal rozrywkowy przeznaczony do legalnego uprawiania hazardu;

kaszalot /kaˈʃalɔt/ (n)
capodoglio
  (zoologia, zoologiczny) Physeter macrocephalus Linnaeus, waleń z rodziny kaszalotowatych o dużej głowie i potężnej poziomej płetwie ogonowej;

kaszel /ˈkaʃɛl/ (n)
tosse
  nagłe wyrzucenie powietrza z płuc połączone z zachrypnięciem, spodowane podrażnieniem układu oddechowego;

kaszetka (n)
cialda, ostia
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) opakowanie do sproszkowanego leku wykonane z opłatka

kaszkiet /ˈkaʃʲcɛt/ (n)
berretto
  (potocznie, potoczny) sztywna czapka męska z daszkiem

kasztan /ˈkaʃtãn/ (n)
castano
  rudobrązowy kolor, kolor kasztana (2.2)

kasztanowy /ˌkaʃtãˈnɔvɨ/ (adj)
castano
  mający kolor rudawobrązowy, taki jak kolor owocu kasztanowca

kaszubski /kaˈʃupsʲci/ (adj)
casciubo, casciubico
  odnoszący się do Kaszub lub Kaszubów

kaszubski /kaˈʃupsʲci/ (n)
casciubico, casciubo
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa języka;

kat /kat/ (n)
aguzzino, carnefice
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto katował, znęcał się nad kimś
boia
  osoba wykonująca wyroki sądowe skazujące na chłostę, tortury lub śmierć;

katabasis (n)
catabasi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) topos literacki zejścia bohatera do świata umarłych;

katakumba (n)
catacomba
  (dawniej, dawny) podziemna nekropolia

katakumbowy (adj)
catacombale
  związany z katakumbami, dotyczący katakumb

katakumby /ˌkataˈkũmbɨ/ (n)
catacomba
  cmentarz podziemny w postaci systemu korytarzy;

katalepsja (n)
catalessi
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zespół objawów zaburzeń psychicznych wyrażający się zanikiem wykonywania ruchów dowolnych, zastyganiem chorego w nienaturalnych ułożeniach ciała

katalityczny /ˌkatalʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
catalitico
  (chemia, chemiczny) związany z katalizą, dotyczący katalizy, polegający na katalizie

katalizator samochodowy /ˌkatalʲiˈzatɔr ˌsãmɔxɔˈdɔvɨ/ (n)
convertitore catalitico
  (motoryzacja) (zobacz) reaktor katalityczny

katalizować (v)
catalizzare
  (chemia, chemiczny) wywoływać katalizę, poddawać katalizie, ulegać katalizie
  (przenośnie, przenośnia) wywoływać jakieś zmiany lub je przyśpieszać

katalog /kaˈtalɔk/ (n)
listino
  folder lub księga zawierająca spis towarów wraz z ich cenami
catalogo
  spis zawartości biblioteki

katalogowy /ˌkatalɔˈɡɔvɨ/ (adj)
catalogico
  związany z jakimś katalogiem

kataloński /ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
catalano
  związany z Katalonią

kataloński /ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/ (n)
catalano
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Katalonii;

katar /ˈkatar/ (n)
catarro
  (medycyna, medyczny) zapalenie błony śluzowej, zwykle w odniesieniu do nosa;
raffreddore
  (potocznie, potoczny) przeziębienie, któremu towarzyszy katar (1.2)

katarski /kaˈtarsʲci/ (adj)
qatariano
  odnoszący się do państwa Katar

katarynka (n)
organo di Barberia, organo a rullo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) urządzenie mechaniczne, napędzane korbą, odtwarzające muzykę zapisaną na specjalnych kartach dziurkowanych, które sterują piszczałkami;

kataster (n)
catasto
  (geodezja, geodezyjny) wykonywany dla celów podatkowych spis obiektów i oszacowanie przychodów

katastrofista (n)
catastrofista
  mężczyzna cechujący się katastrofizmem, zwolennik katastrofizmu (zwłaszcza pisarz lub filozof)

katastrofistka (n)
catastrofista
  kobieta cechująca się katastrofizmem

katastrofizm (n)
catastrofismo
  pesymistyczny ogląd na życie budowany na przeświadczeniu o nieuchronności zagłady/klęski i spowodowanego nią kryzysu

katańczyk (n)
catanese
  mieszkaniec Katanii; osoba z tego miasta

katański (adj)
catanese
  związany z Katanią, dotyczący Katanii

katecheza (n)
catechesi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nauczanie zasad wiary chrześcijańskiej;

katechizacja (n)
catechesi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zaplanowany proces nauczania katechezy

katechizacyjny (adj)
catechetico, catechistico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z katechizacją, dotyczący katechizacji

katechizm (n)
catechismo
  (kościelny) podręcznik do katechezy
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wykład podstawowych zasad doktryny chrześcijańskiej;

katechizowanie (n)
catechesi
  (rzeczownik odczasownikowy) od katechizować

katechizować (v)
catechizzare
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nauczać katechizmu, prowadzić katechezę

katechon (n)
catechon
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijna siła powstrzymującą nadejście antychrysta i czasów apokalipsy;

katechumen /ˌkatɛˈxũmɛ̃n/ (n)
catecumeno
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba przygotowująca się do przyjęcia chrztu

katechumenat (n)
catecumenato
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: okres przygotowania do przyjęcia sakramentu chrztu w życiu dorosłym;

katechumenka /ˌkatɛxũˈmɛ̃nka/ (n)
catecumena
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma żeńska od: katechumen

katedra /kaˈtɛdra/ (n)
duomo, cattedrale
  (kościelny) główny kościół diecezji;
cattedra
  greckie krzesło z oparciami, tron

katedralny (adj)
cattedrale
  odnoszący się do katedry, związany z katedrą

kategorycznie /ˌkatɛɡɔˈrɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
categoricamente
  w sposób kategoryczny

kategoryczny /ˌkatɛɡɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
categorico
  zdecydowany i niedopuszczający sprzeciwu

katharewusa (n)
katharevousa
  (językoznawstwo, językoznawczy) greka oczyszczona, sztuczny język grecki stworzony na początku XIX w.;

kation /ˈkatʲjɔ̃n/ (n)
catione
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dodatnio naładowany jon;

kationowy (adj)
cationico
  (chemia, chemiczny) związany z kationami, dotyczący kationów

katoda /kaˈtɔda/ (n)
catodo
  (elektryczność) elektroda o ujemnym potencjale;

katolicki /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ʲci/ (adj)
cattolico
  związany z katolicyzmem i katolikami, dotyczący katolicyzmu

katolicyzm /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
cattolicesimo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych;

katolik /kaˈtɔlʲik/ (n)
cattolico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek Kościoła katolickiego

katoński /kaˈtɔ̃j̃sʲci/ (adj)
catoniano
  surowy, bezwzględny, nieugięty, bezkompromisowy

kaukaski /kawˈkasʲci/ (adj)
caucasico
  wywodzący się z Kaukazu

kawa /ˈkava/ (n)
caffè
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przygotowany z palonych i rozdrobnionych ziaren kawowych;
  (spożywczy) ziarna kawowca, z których po odpowiednim przygotowaniu można uzyskać aromatyczny napój
pianta del caffè, caffè
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Coffea L., kawowiec, drzewo lub krzew z rodziny marzanowatych;

kawa arabska /ˈkava ːˈrapska/ (n)
pianta del caffè
  (botanika, botaniczny) Coffea arabica L., roślina z rodziny marzanowatych, uprawiana ze względu na nasiona;

kawa po turecku /ˈkava ˌpɔ‿tuˈrɛʦ̑ku/ (n)
caffè turco, caffè alla turca
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drobno zmielona kawa przygotowywana w tradycyjny arabski sposób w małym tygielku (dżezwie), często z przyprawami (anyżem gwiazdkowym, cynamonem, imbirem, kardamonem lub wanilią)

kawaler maltański (n)
cavaliere di Malta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z katolickiego zakonu uznanego oficjalnie przez papieża Paschalisa II w 1113 roku;

kawalerka (n)
monolocale
  (budownictwo) mieszkanie jednopokojowe

kawalerzysta (n)
cavaliere, cavalleggero
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz na służbie w oddziale kawalerii

kawał /ˈkavaw/ (n)
barzelletta
  (potocznie, potoczny) dowcip, śmieszna historyjka
pezzo, spezzone
  (zgrubienie) od kawałek

kawałek /kaˈvawɛk/ (n)
pezzo, parte
  fragment pewnej całości

kawiarka /kaˈvʲjarka/ (n)
caffettiera, macchinetta, macchinetta del caffè, moca, moka
  ciśnieniowy czajniczek do parzenia kawy

kawiarnia /kaˈvʲjarʲɲa/ (n)
caffè, caffetteria
  lokal, w którym podaje się kawę i inne napoje;

kawior /ˈkavʲjɔr/ (n)
caviale
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przekąska z solonej ikry niektórych gatunków ryb (np. łososia, dorsza), w kolorze czarnym lub czerwonym;

kawka /ˈkafka/ (n)
taccola
  (ornitologia, ornitologiczny) Coloeus, ptak z rodziny krukowatych;

kawka zwyczajna (n)
taccola, taccola eurasiatica
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus monedula Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny krukowatych;
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku kawka zwyczajna (1.1)

kazamata (n)
casamatta
  (wojskowość, wojskowy) w fortyfikacji: budowla o murowanym sklepieniu, chroniącym przed ogniem artyleryjskim, używana jako stanowisko dział lub magazyn

kazanie /kaˈzãɲɛ/ (n)
predica, sermone
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna przemowa, której celem jest przekazanie prawd wiary i zasad życia moralnego, w chrześcijaństwie także część mszy lub nabożeństwa;
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) nadęta mowa umoralniająca

kazarka egipska (n)
oca egiziana
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Alopochen aegyptiaca Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych;

kazeina /ˌkazɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
caseina
  (biochemia, biochemiczny) białko z mleka ssaków;

kazirodztwo (n)
incesto
  stosunki płciowe z osobą blisko spokrewnioną, rodzaj parafilii;

kaznodzieja (n)
predicatore
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto wygłasza kazania;

kaznodzieja nienawiści (n)
predicatore d'odio
  osoba siejąca publicznie ideologiczną nienawiść, często podbudowaną religijnie

kaznodziejstwo (n)
predicazione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) całość twórczości kaznodziejskiej
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wygłaszanie kazań, bycie kaznodzieją

kałamarz /kaˈwãmaʃ/ (n)
calamaio
  niewielki, szczelnie zamykany pojemnik z różnych materiałów, służący do przechowywania atramentu lub tuszu;

kałasznikow (n)
kalashnikov
  (wojskowość, wojskowy) karabinek automatyczny radzieckiej konstrukcji;

kałuża /kaˈwuʒa/ (n)
guazzo, pozzanghera
  płytki dołek wypełniony wodą, błotem

każdego dnia (adv)
ogni giorno
  w każdym dniu, co dzień

każdego roku (adv)
ogni anno
  w każdym roku, co roku

każdy /ˈkaʒdɨ/ (pronoun)
ogni, ciascuno, ognuno, cadauno
  odnoszący się do wszystkich, wszystkiego w danym zbiorze, bez wyjątku

kciuk /cʨ̑uk/ (n)
pollice, dito posteriore
  (anatomia, anatomiczny) pierwszy palec dłoni u ssaków naczelnych, położony przeciwstawnie do pozostałych palców;

kebab /ˈkɛbap/ (n)
kebab
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) popularne w kuchni tureckiej kawałki pieczonego mięsa z dodatkami;

keczua (n)
quechua
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Indian Keczua;

kefaloforia (n)
cefaloforia
  (sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w hagiografii postać męczennika trzymającego w rękach własną ściętą głowę;

kefija /kɛˈfʲija/ (n)
kefiah, chefia
  tradycyjne arabska chusta noszona jako nakrycie głowy;

keja (n)
banchina
  (marynarka) nadbrzeże cumownicze

kelner /ˈkɛlnɛr/ (n)
cameriere
  osoba w restauracji przyjmująca zamówienie i przynosząca potrawy

kenijski /kɛ̃ˈɲijsʲci/ (adj)
keniano, keniota
  odnoszący się do państwa Kenia

kenoza (n)
kenosis
  (teologia, teologiczny) wcielenie jako dobrowolne, zbawcze samouniżenie się Chrystusa, poprzez wyrzeczenie się atrybutów Bożych;
  (teologia, teologiczny) zstąpienie Ducha Świętego i jego przebywanie w Kościele

kenozoik /ˌkɛ̃nɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
Cenozoico
  (geologia, geologiczny) najmłodsza era w dziejach Ziemi;

ketoprofen (n)
ketoprofene
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) popularny środek przeciwbólowy, przeciwzapalny i przeciwgorączkowy z grupy nieselektywnych niesteroidowych leków przeciwzapalnych

kibic /ˈcibʲiʦ̑/ (n)
tifoso
  osoba interesująca się danym sportem, przyglądająca się rozgrywkom sportowym, kibicująca jakiejś drużynie sportowej lub sportowcowi;

kibuc /ˈcibuʦ̑/ (n)
kibbutz
  izraelskie spółdzielcze gospodarstwo rolne lub produkcyjne wraz z osadą mieszkańców, w którym ziemia i środki produkcji są własnością wspólną;

kichać /ˈcixaʨ̑/ (v)
starnutire
  gwałtownie wypuszczać powietrze z powodu podrażnienia nosa np. przez kurz

kichnięcie (n)
starnuto
  gwałtowne wyrzucenie powietrza przez nos z towarzyszącym charakterystycznym odgłosem

kick boxing (n)
kick boxing, kickboxing
  (sport, sportowy) rodzaj sztuki walki

kicz /ciʧ̑/ (n)
kitsch
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) mierne artystycznie dzieło lub utwór, który jest wyrazem złego, ale popularnego gustu

kiczowaty /ˌciʧ̑ɔˈvatɨ/ (adj)
kitsch
  (sztuka) taki, który jest wyrazem kiczu

kiedy /ˈcɛdɨ/ (pronoun)
quando
  …służący do tworzenia pytań o czasie jakiegoś wydarzenia
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających czas jakiegoś zdarzenia

kiedykolwiek /ˌcɛdɨˈkɔlvʲjɛk/ (adv)
mai
  w dowolnym, nieokreślonym czasie

kielich /ˈcɛlʲix/ (n)
calice
  naczynie do picia z czarką na smukłej nóżce;

kier /cɛr/ (n)
cuori
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym sercem; karta tego koloru

kierować /cɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
guidare
  sterować pojazdem lub grupą pojazdów

kierowca /cɛˈrɔfʦ̑a/ (n)
guidatore, autista
  osoba kierująca pojazdem (mężczyzna lub kobieta)

kierownica /ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
sterzo, volante
  (motoryzacja) element służący do zmiany kierunku jazdy pojazdu;

kierownik /cɛˈrɔvʲɲik/ (n)
capo
  osoba wydająca innym polecenia w danym dziale lub jednostce firmy albo organizacji

kierownik duchowy (n)
direttore spirituale
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba doświadczona w życiu duchowym, stymulująca i ukierunkowująca czyjś rozwój

kierunek /cɛˈrũnɛk/ (n)
direzione
  droga, linia łącząca miejsce początku ruchu z końcem ruchu, w domyśle określająca cel

kierunkowskaz /ˌcɛrũŋˈkɔfskas/ (n)
freccia, lampeggiatore
  (motoryzacja) urządzenie służące do sygnalizowania zamiaru zmiany kierunku poruszania się
cartello indicatore
  (zobacz) drogowskaz; znak wskazujący drogę

kieszeń /ˈcɛʃɛ̃ɲ/ (n)
tasca
  (krawiectwo) (odzieżownictwo) rodzaj małego schowka np. w ubraniu lub torbie;

kieszonkowe /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɛ/ (n)
paghetta
  zazwyczaj stała suma pieniędzy otrzymywana przez dziecko od rodziców na własne wydatki

kieszonkowiec /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
borseggiatore, borsaiolo, tagliaborse
  osoba, która kradnie przedmioty z kieszeni ludzi

kiełbasa /cɛwˈbasa/ (n)
salame, insaccato, salume
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wędlina z rozdrobnionego mięsa w osłonce sztucznej lub z jelita zwierzęcego;

kijanka /ciˈjãnka/ (n)
girino
  (zoologia, zoologiczny) larwa płazów bezogonowych prowadząca wodny tryb życia;

kijowianka /ˌcijɔˈvʲjãnka/ (n)
kievana
  mieszkanka Kijowa

kikut /ˈcikut/ (n)
moncherino, moncone
  (anatomia, anatomiczny) odstająca pozostałość amputowanej kończyny lub część ciała niedostatecznie wykształcona

kilkakrotnie (adv)
alcuno volta, più di una volta, più volta, poco volta
  szereg razy

kilkudniowy /ˌcilkuˈdʲɲɔvɨ/ (adj)
di alcuno giorno, di qualche giorno
  trwający kilka dni

kilkugodzinny (adj)
di alcuno ora, di qualche ora
  taki, który trwa kilka godzin

kilkumetrowy /ˌcilkũmɛˈtrɔvɨ/ (adj)
di alcuno metro, di qualche metro
  mierzący kilka metrów

kilkumiesięczny /ˌcilkũmʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
di alcuno mese, di qualche mese
  trwający, żyjący kilka miesięcy

kilkuminutowy /ˌcilkũmʲĩnuˈtɔvɨ/ (adj)
di alcuno minuto, di qualche minuto
  trwający kilka minut

kilkusetletni /ˌcilkusɛtˈlɛtʲɲi/ (adj)
di alcuno secolo, di qualche secolo
  mający, trwający kilkaset lat

kilkutysięczny /ˌcilkutɨˈɕɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
di alcuno migliaio, di qualche migliaio
  składający się z kilku tysięcy, mający kilka tysięcy

kilo /ˈcilɔ/ (n)
chilo
  (potocznie, potoczny) kilogram

kilo- /ˈcilɔ/
chilo-, kilo-
  (fizyka, fizyczny) (informatyka, informatyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednostki miary tysiąc razy większe od podstawowych;

kilof /ˈcilɔf/ (n)
piccone
  (technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie służące do rozdrabniania skał, twardego podłoża, murów itp.;

kilogram /ciˈlɔɡrãm/ (n)
chilogrammo, chilo, kilogrammo
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka masy w układzie SI, oznaczana kg;

kilometr /ciˈlɔ̃mɛtr̥/ (n)
chilometro
  jednostka długości równa tysiącowi metrów;

kilometr kwadratowy (n)
chilometro quadrato
  (metrologia, metrologiczny) jednostka pola powierzchni

kilometraż /ˌcilɔ̃ˈmɛtraʃ/ (n)
chilometraggio, kilometraggio
  przebyta droga zmierzona w kilometrach

kilowatogodzina /ˌcilɔvatɔɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
chilowattora, kilowattora
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) (elektryczność) ilość energii elektrycznej równa pracy wykonywanej przez prąd o mocy 1 kilowata w ciągu jednej godziny;

kilowolt /ciˈlɔvɔlt/ (n)
chilovolt, kilovolt
  (fizyka, fizyczny) 1000 woltów

kilwater /cilˈvatɛr/ (n)
scia
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ślad na wodzie, jaki pozostawia za sobą płynący statek

kimation /cĩˈmatʲjɔ̃n/ (n)
cimasa
  (sztuka) (architektura, architektoniczny) ornament ciągły ze stylizowanych liści, rzeźbiony lub malowany, występujący w dekoracji architektury, w reliefach, malarstwie i w rzemiośle artystycznym;

kimono /cĩˈmɔ̃nɔ/ (n)
kimono, chimono
  (odzieżownictwo) tradycyjny strój japoński;

kinematograf (n)
cinematografo
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) aparat do realizacji i ekranowej projekcji ruchomych obrazów;

kinematyczny /ˌcĩnɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
cinematico
  (fizyka, fizyczny) związany z kinematyką, dotyczący kinematyki

kinematyka /ˌcĩnɛ̃ˈmatɨka/ (n)
cinematica
  (fizyka, fizyczny) dział mechaniki zajmujący się badaniem ruchu ciał;

kinezjologia (n)
chinesiologia, cinesiologia
  nauka o mięśniach w ruchu;

kino /ˈcĩnɔ/ (n)
sceneggiata
  (przenośnie, przenośnia) zabawna lub groteskowa sytuacja w publicznym miejscu
cinema, cinematografo
  (sztuka) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) budynek, w którym wyświetla się filmy
cinema, cinematografia
  ogół filmów, które mają wspólną cechę, np. kraj produkcji, tematykę;

kinoman /cĩˈnɔ̃mãn/ (n)
cinefilo
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) miłośnik kina, filmu

kinomania (n)
cinefilia
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) pasja w chodzeniu do kina i oglądaniu filmów

kiosk /cɔsk/ (n)
chiosco
  mała budka handlowa, w której sprzedaje się m.in. pisma, bilety, papierosy

kioskarz (n)
edicolante
  (handel, handlowy) sprzedający w kiosku

kiribatyjski /ˌcirʲibaˈtɨjsʲci/ (adj)
kiribatese
  związany z Kiribati, dotyczący Kiribati

kirys /ˈcirɨs/ (n)
corazza
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) tułowiowa część zbroi;

kiur /cjur/ (n)
curio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cm i liczbie atomowej 96;

kiwi /ˈki.vʲi/ (n)
kiwi, kivi
  (spożywczy) zielony w środku owoc aktinidii o meszkowatej brązowej skórce;
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzina ptaków nielotów zamieszkująca tylko Nową Zelandię;

kiła /ˈciwa/ (n)
sifilide, lue, malfrancese
  (medycyna, medyczny) choroba weneryczna wywoływana przez krętka bladego;

kiłowy /ciˈwɔvɨ/ (adj)
sifilitico
  (medycyna, medyczny) związany z kiłą, dotyczący kiły

kiść /ciɕʨ̑/ (n)
grappolo
  pęk czegoś – owoców, kwiatów, przedmiotów

klacz /klaʧ̑/ (n)
giumenta, cavalla
  (zoologia, zoologiczny) samica ssaków nieparzystokopytnych, szczególnie samica konia;

klaka /ˈklaka/ (n)
claque
  grupa osób wynajęta do oklaskiwania widowiska

klakson /ˈklaksɔ̃n/ (n)
clacson, claxon
  (motoryzacja) urządzenie służące do wydawania sygnałów dźwiękowych (najczęściej w celu ostrzeżenia);

klamka /ˈklãmka/ (n)
manìglia
  dźwignia przy drzwiach lub oknach, umożliwiająca ich otwieranie i zamykanie

klapek /ˈklapɛk/ (n)
infradito
  lekkie obuwie składające się z samej podeszwy i paska na palce;

klariański (adj)
clariano
  związany z klaryskami i duchowością św. Klary z Asyżu

klarnecista /ˌklarnɛˈʨ̑ista/ (n)
clarinettista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na klarnecie

klarnecistka /ˌklarnɛˈʨ̑istka/ (n)
clarinettista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta grająca na klarnecie

klarnet /ˈklarnɛt/ (n)
clarinetto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty drewniany ze stroikiem;

klaryska (n)
clarissa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica z zakonu klariańskiego

klaster (n)
cluster, cluster genico
  (biologia, biologiczny) grupa sąsiadujących genów, kodujących blisko spokrewnione białka;
cluster
  (chemia, chemiczny) struktura nadcząsteczkowa;
  (fizyka, fizyczny) zgrupowanie materii hadronowej;
  (informatyka, informatyczny) (technologia, technika, techniczny) grupa połączonych jednostek komputerowych;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wielodźwiękowe współbrzmienie zbudowane z bardzo małych interwałów;

klasycznie (adv)
classicamente
  w sposób zgodny z antycznymi kanonami piękna

klasyczny pomór świń (n)
peste suina classica
  (weterynaria, weterynaryjny) ostra wirusowa choroba świń domowych i dzików;

klasyfikować (v)
classificare
  dokonywać klasyfikacji, dzielić osoby, przedmioty, zjawiska na grupy wedle określonej zasady

klasztor /ˈklaʃtɔr/ (n)
monastero, convento
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek lub kompleks budynków będący siedzibą zakonnic lub zakonników określonej reguły
convento, monastero
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (administracja) zakon, wspólnota zakonników

klasztorny /klaˈʃtɔrnɨ/ (adj)
claustrale
  związany z klasztorem, dotyczący klasztoru

klatka /ˈklatka/ (n)
fotogramma
  (fotografia) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) pojedynczy, nieruchomy obraz na kliszy
cassa toracica, gabbia toracica
  (zobacz) klatka piersiowa
scala, vano
  (zobacz) klatka schodowa
gabbia, stia
  skrzynia, pomieszczenie z prętów lub siatki

klatka piersiowa /ˈklatka pʲjɛrʲˈɕɔva/ (n)
torace, petto
  (anatomia, anatomiczny) część ciała chroniąca żebrami płuca i serce;

klaustralny (adj)
claustrale
  (dawniej, dawny) klasztorny, zakonny

klaustrofobia /ˌklawstrɔˈfɔbʲja/ (n)
claustrofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem w pomieszczeniu zamkniętym lub ciasnym

klauzura (n)
clausura
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zamknięta dla niezakonników część klasztoru;

klauzurowy (adj)
di clausura
  związany z klauzurą, dotyczący klauzury

klawesyn /klaˈvɛsɨ̃n/ (n)
clavicembalo, cembalo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument strunowy, w którym dźwięk wzbudzany jest przez piórka szarpiące struny;

klawiatura /ˌklavʲjaˈtura/ (n)
tastiera
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) układ klawiszy umieszczonych kolejno obok siebie, zamocowanych w odpowiedni sposób, ułatwiający granie na instrumentach klawiszowych
  część maszyny do pisania, komputera i innych urządzeń, wyposażona w klawisze i pozwalająca na wprowadzanie znaków

klawisz /ˈklavʲiʃ/ (n)
tasto
  element klawiatury odpowiadający za wydobywanie dźwięku w instrumentach muzycznych lub za wprowadzenie znaku w komputerach, maszynach do pisania itp.;

klecha /ˈklɛxa/ (n)
bacherozzo
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) duchowny, ksiądz

kleisty (adj)
glutinoso
  o właściwościach klejenia się, ciągnący się

klej /klɛj/ (n)
colla
  lepka substancja, rodzaj spoiwa używanego do łączenia przedmiotów

klej w sztyfcie (n)
colla a bastoncino, colla stick
  klej w owalnym plastikowym pojemniku z obrotowym dozowaniem

klejnot (n)
gemma, gioiello
  (jubilerstwo, jubilerski) drogocenny kamień lub wyrób jubilerski

klementynka (n)
clementina, mandarancio
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc klementynki (1.1)

klementyński (adj)
clementino
  odnoszący się do pontyfikatu papieża o imieniu Klemens, związany z pontyfikatem papieża Klemensa

klepsydra /klɛpˈsɨdra/ (n)
clessidra
  przyrząd do odmierzania czasu, składający się z dwóch połączonych ze sobą identycznych, szklanych naczyń, w którym woda lub piasek przechodzą przez wąski kanalik łączący;

kler /klɛr/ (n)
clero, chiericato, clericato
  ogół duchowieństwa danego wyznania lub kraju

klerk (n)
chierico
  (rzadki, rzadko używany) (książkowy) osoba wykształcona trzymająca się z dala od życia politycznego

klerycki (adj)
clericale, chiericale
  odnoszący się do kleru, mający związek z klerem

kleryk /ˈklɛrɨk/ (n)
seminarista, chierico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) student seminarium duchownego;

klerykalizm (n)
clericalismo
  tendencja do podporządkowania klerowi i Kościołowi wszelkich dziedzin życia w państwie;

klerykalny (adj)
clericale
  związany z klerykalizmem, charakterystyczny dla klerykalizmu

klerykał (n)
clericale
  zwolennik klerykalizmu, zwolennik podporządkowania życia społecznego, polityki oraz kultury duchowieństwu i Kościołowi

kleszcz /klɛʃʧ̑/ (n)
zecca
  (zoologia, zoologiczny) pasożytniczy pajęczak żywiący się krwią;

klient /ˈklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nt/ (n)
cliente
  (handel, handlowy) osoba kupująca w sklepie, interesant załatwiający sprawy w urzędzie lub placówce usługowej
client, cliente
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie korzystające z usług dostarczanych przez serwer

klientela /ˌklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nˈtɛla/ (n)
clientela
  ogół klientów jakiejś instytucji, jakiegoś sklepu, punktu usługowego itp.

klientka /klʲiˈ<sup>j</sup>ɛ̃ntka/ (n)
cliente
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kobieta kupująca, nabywająca towary lub usługi

klif /klʲif/ (n)
scogliera, falesia, falesa
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) wysoki i stromy, często pionowy, urwisty brzeg morza lub jeziora, powstały w wyniku abrazji;

klika /ˈklʲika/ (n)
cricca
  (matematyka, matematyczny) część grafu, w której każdy wierzchołek jest połączony z każdym różnym od niego;
cosca, combriccola
  (socjologia, socjologiczny) grupa ludzi powiązanych wspólnymi interesami i wspierających się wzajemnie, wbrew interesowi szerszej grupy, do której należą;

klimat /ˈklʲĩmat/ (n)
clima
  (geografia, geograficzny) warunki pogodowe przeważające na danym obszarze przez wiele lat;
  (przenośnie, przenośnia) atmosfera, stosunki między członkami grupy

klimatologiczny (adj)
climatologico
  związany z klimatologią, dotyczący klimatologii

klimatyczny /ˌklʲĩmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
climatico
  związany z klimatem

klin /klʲĩn/ (n)
cuneo, zeppola
  (fizyka, fizyczny) maszyna prosta, o kształcie trójkąta;

klinga /ˈklʲĩŋɡa/ (n)
lama
  ostrze broni siecznej

klinicysta (n)
clinico
  (medycyna, medyczny) lekarz mający praktykę w klinice, oddziale, w pracy szpitalnej

kliniczny (adj)
clinico
  (medycyna, medyczny) dotyczący lecznictwa zamkniętego

klinika /ˈklʲĩɲika/ (n)
clinica
  (architektura, architektoniczny) budynek będący siedzibą kliniki (1.1)
  (medycyna, medyczny) (edukacja, edukacyjny) specjalistyczny oddział szpitalny działający przy uczelni lub instytucie naukowym;

klipa (n)
lippa
  (środowiskowy) gra zespołowa, dawniej szczególnie popularna wśród dzieci i młodzieży;

kliper (n)
clipper
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) dziewiętnastowieczny żaglowiec transportowy;

klips /klʲips/ (n)
clip, orecchino
  element biżuterii przypinany najczęściej do ucha
clip
  sprężynujący spinacz
  uchwyt przy długopisie lub innym przedmiocie o podobnym kształcie służący do zaczepiania ich o coś, np. o okładkę zeszytu

klistron /ˈklʲistrɔ̃n/ (n)
klystron
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wytwarzania mikrofal;

klitoridektomia (n)
clitoridectomia
  chirurgiczne usunięcie łechtaczki; obrzezanie dziewcząt polegające na usunięciu łechtaczki

klomb /klɔ̃mp/ (n)
aiuola
  rodzaj okrągłej bądź owalnej grządki ogrodowej, czasem znajdującej się na podwyższeniu.

klon /klɔ̃n/ (n)
acero
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Acer L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny klonowatych;

klops /klɔps/ (n)
polpetta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięsna kulka duszona w sosie;

klosz /klɔʃ/ (n)
campana di vetro
  szklana osłona na żarówkę

kloszowy (adj)
a ruota
  mający formę klosza, taki jak klosz

klozet /ˈklɔzɛt/ (n)
vaso sanitario, water
  ustęp, ubikacja

klub /klup/ (n)
circolo, club
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) rodzaj lokalu rozrywkowego
gruppo parlamentare
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) grupa posłów i senatorów tworząca frakcję w parlamencie;
club, circolo, associazione
  stowarzyszenie, grupa osób o wspólnych zainteresowaniach

klub nocny (n)
locale notturno, night club
  lokal rozrywkowy otwarty w nocy;

klub sportowy (n)
circolo sportivo, club polisportivo, club sportivo
  (sport, sportowy) podstawowa jednostka organizacyjna realizująca cele i zadania w zakresie różnych dyscyplin sportu;

klucz /kluʧ̑/ (n)
chiave
  przyrząd do otwierania zamka;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak na pięciolinii określający wysokość opisywanych dźwięków;
  kod do szyfru;
  narzędzie w postaci dźwigni rozwidlonej na końcu do odkręcania i przykręcania śrub
  podpowiedź umożliwiająca rozwiązanie zagadki
  (informatyka, informatyczny) kolumna bazy danych lub ich zbiór, które identyfikują rekord
  (elektronika, elektroniczny) przycisk do zwierania obwodu elektrycznego

klucz francuski /ˈkluʧ̑ frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
chiave inglese
  (technologia, technika, techniczny) klucz z regulowanym rozstawem szczęk uchwytu;

kluczowy /kluˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
cruciale
  podstawowy, najważniejszy

kląć /klɔ̃ɲʨ̑/ (v)
bestemmiare, maledire
  używać wyrazów obelżywych lub wulgarnych

klęczeć /ˈklɛ̃n͇ʧ̑ɛʨ̑/ (v)
stare ginocchioni, stare inginocchiato
  mając nogi zgięte w kolanach i opierając kolana na ziemi, trwać w tej pozycji

klękać /ˈklɛ̃ŋkaʨ̑/ (v)
inginocchiarsi, genuflettersi
  zginać kolana, przyjmując pozycję opierającą się na nich

klęska /ˈklɛ̃w̃ska/ (n)
disastro
  wielkie nieszczęście, niepowodzenie lub zniszczenie

knuć (v)
macchinare, ordire, tramare, inciuciare
  skrycie planować działania przeciw komu

knykieć /ˈknɨcɛ̇ʨ̑/ (n)
condilo
  (anatomia, anatomiczny) wyrostek kostny przy nasadzie kości długich, będący elementem stawu i miejscem przyczepu ścięgien

knyp (n)
trincetto
  krzywy nóż szewski o spiczastym zakończeniu

knypek /ˈknɨpɛk/ (n)
omuncolo
  (potocznie, potoczny) niski człowiek

koala /kɔˈala/ (n)
koala, fascolarto
  (zoologia, zoologiczny) nadrzewny ssak australijski;

koalicja /ˌkɔaˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
coalizione, blocco
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) porozumienie partii politycznych, które realizują wspólne cele polityczne tworząc rząd albo działając w opozycji

kobalt /ˈkɔbalt/ (n)
cobalto
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Co i liczbie atomowej 27;

kobaltyn (n)
cobaltite
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarkosoli, siarczek kobaltu i arsenu;

kobiecość (n)
femminilità
  cecha tego, co kobiece

kobiecy /kɔˈbʲjɛʦ̑ɨ/ (adj)
femminile, femmineo
  dotyczący kobiety, kobiecości; charakterystyczny dla kobiety

kobieta /kɔˈbʲjɛta/ (n)
donna, femmina
  dorosły człowiek płci żeńskiej;

kobieta lekkich obyczajów /kɔˈbʲjɛta ˈlɛcːix ˌɔbɨˈʧ̑ajuf/ (n)
donna di facili costumi
  (eufemistycznie) prostytutka

kobietka (n)
donnina
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) z sympatią o kobiecie

kobra /ˈkɔbra/ (n)
cobra, naia
  (herpetologia, herpetologiczny) duży i jadowity wąż zamieszkujący tropikalne i pustynne tereny Azji i Afryki;

kobra indyjska (n)
cobra indiano
  (systematyka) (herpetologia, herpetologiczny) Naja naja Linnaeus, gatunek jadowitego węża z rodziny zdradnicowatych, występujący w Azji;

kobuz /ˈkɔbus/ (n)
lodolaio eurasiatico
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco subbuteo, ptak drapieżny z rodziny sokołowatych;

kobyli /kɔˈbɨlʲi/ (adj)
di cavalla
  charakterystyczny dla kobyły; dotyczący, odnoszący się do kobyły

kobyła /kɔˈbɨwa/ (n)
mattone
  (potocznie, potoczny) rzecz, szczególnie utwór literacki, o bardzo dużych rozmiarach
cavalla, giumenta
  (zoologia, zoologiczny) klacz, samica konia

koc /kɔʦ̑/ (n)
coperta, plaid
  gruba tkanina, zwykle wełniana, najczęściej w kształcie prostokąta, służąca do okrywania w celu ochrony przed zimnem

koc elektryczny (n)
termocoperta
  okrycie z wkładem grzejnym zasilanym elektrycznie

kochanek /kɔˈxãnɛk/ (n)
amante
  mężczyzna utrzymujący stosunki seksualne bez wchodzenia w związek małżeński

kochanie /kɔˈxãɲɛ/ (n)
amore
  osoba ukochana
  (rzeczownik odczasownikowy) od kochać

kochanka /kɔˈxãnka/ (n)
amante
  kobieta pozostająca w nieformalnym związku seksualnym z mężczyzną

kochany /kɔˈxãnɨ/ (adj)
caro, amato
  taki, który jest darzony przez kogoś miłością
amato, affabile, caro, garbato, piacevole
  taki, który jest komuś miły, bliski; związany z miłością, kochaniem, sympatią

kochany /kɔˈxãnɨ/ (n)
amore
  osoba bliska, darzona miłością

kochać /ˈkɔxaʨ̑/ (v)
amare
  odczuwać miłość do kogoś
  uwielbiać jakąś rzecz
  uwielbiać, darzyć kogoś wielkim podziwem
fare l'amore
  odbywać stosunek seksualny z kimś

kocioł /ˈkɔʨ̑ɔw/ (n)
calderone
  duże naczynie metalowe z pokrywą;

kocioł parowy /ˈkɔʨ̑ɔw paˈrɔvɨ/ (n)
caldaia a vapore
  urządzenie służące do wytwarzania pary wodnej;

kociołek /kɔˈʨ̑ɔwɛk/ (n)
marmitta, pentola
  mały kocioł, garnek do gotowania nad ogniskiem

kocić się (v)
figliare
  (zoologia, zoologiczny) o samicach, zwykle kotów wydawać potomstwo

kocmołuch (n)
sciattona, sciattone
  (potocznie, potoczny) osoba brudna lub niechlujna

kocz (n)
cocchio
  (dawniej, dawny) rodzaj czterokołowego resorowanego pojazdu konnego;
koč
  (dawniej, dawny) rodzaj rosyjskiego statku do żeglugi w warunkach silnego zalodzenia;

koczkodan /kɔʧ̑ˈkɔdãn/ (n)
cercopiteco
  (zoologia, zoologiczny) Cercopithecus, niewielka afrykańska małpa;

koczkodan oliwkowy (n)
cercopiteco nasobianco minore
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Cercopithecus petaurista Schreber, gatunek małpy z rodziny koczkodanowatych, zamieszkującej lasy galeriowe w zachodniej części Afryki;

koczowniczy /ˌkɔʧ̑ɔvʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
nomade
  związany z koczownictwem i koczownikami, polegający na ciągłej zmianie miejsca pobytu

koczownik (n)
nomade
  (etnografia, etnograficzny) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) członek grupy ludzi nieposiadającej stałego miejsca zamieszkania, przemieszczającej się z miejsca na miejsce

kod kreskowy /ˈkɔt krɛˈskɔvɨ/ (n)
codice a barre
  standaryzowany znak graficzny w formie kresek, w którym zapisywana jest informacja do automatycznego odczytania przez specjalne czytniki;

kod pocztowy (n)
codice postale
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) ciąg cyfr ułatwiający sortowanie i dostarczanie przesyłek

kodeina (n)
codeina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) przeciwkaszlowy lek narkotyczny, pochodna morfiny;

kodeks drogowy /ˈkɔdɛɡz drɔˈɡɔvɨ/ (n)
codice della strada
  (motoryzacja) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) oficjalny spis praw i obowiązków dla poruszających się po drogach publicznych;

kodować (v)
codificare, criptare
  szyfrować używając kodu

kodyfikacja (n)
codificazione
  ujęcie czegoś w spójny system;

koewolucja (n)
coevoluzione
  (biologia, biologiczny) proces współzależnej ewolucji dwóch lub kilku gatunków;

kofeina /ˌkɔfɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
caffeina
  (biochemia, biochemiczny) alkaloid znajdujący się w surowcach roślinnych będący środkiem pobudzającym;

kofeinizm /ˌkɔfɛˈ<sup>j</sup>ĩɲism̥/ (n)
caffeismo
  (medycyna, medyczny) uzależnienie od kofeiny

kogeneracja /ˌkɔɡɛ̃nɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
cogenerazione
  (technologia, technika, techniczny) proces jednoczesnego wytwarzania energii elektrycznej i użytkowej energii cieplnej w elektrociepłowni

koguci /kɔˈɡuʨ̑i/ (adj)
di gallo
  dotyczący koguta, odnoszący się do koguta (o zwierzęciu)

kogut /ˈkɔɡut/ (n)
gallo
  (ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) samiec kury domowej;

kohabitacja /ˌkɔxabʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
coabitazione
  (dawniej, dawny) współżycie, współdziałanie lub współzamieszkiwanie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) współrządzenie organów władzy reprezentujących odmienne opcje polityczne;

koherencja (n)
coerenza
  wewnętrzna spójność np. tekstu, poglądów, wypowiedzi

koherentny /ˌkɔxɛˈrɛ̃ntnɨ/ (adj)
coerente
  będący spójną całością
  (fizyka, fizyczny) oparty na koherencji fal

kohorta /kɔˈxɔrta/ (n)
coorte
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) w starożytnym Rzymie: oddział wojska stanowiący dziesiątą część legionu;

koincydencyjny /ˌkɔ<sup>j</sup>ĩnʦ̑ɨdɛ̃nˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
coincidenziale
  związany z koincydencją, mający znamiona koincydencji

koja /ˈkɔja/ (n)
cuccetta
  (marynarka) łóżko na statku
branda
  gwara więzienna dowolna prycza lub łóżko

kojec (n)
box, girello
  zagroda dla małych dzieci do bezpiecznej zabawy;

kojot /ˈkɔjɔt/ (n)
coyote, coiote
  (zoologia, zoologiczny) Canis latrans, preriowy drapieżnik przypominający wilka;

kok /kɔk/ (n)
crocchia
  (fryzjerstwo, fryzjerski) włosy upięte w węzeł z tyłu głowy

kokaina /ˌkɔkaˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
cocaina
  silna, uzależniająca substancja psychotropowa uzyskiwana z krasnodrzewu pospolitego (krzewu koka), używana jako narkotyk i środek medyczny;

koker (n)
cocker
  (potocznie, potoczny) (kynologia, kynologiczny) mały łowiecki pies rasowy o długich, zwisających uszach, krótkich nogach i długiej, jedwabistej sierści, należący do psów płochaczy

kokietować /ˌkɔcɛˈtɔvaʨ̑/ (v)
zimbellare
  starać się komuś spodobać, zwykle okazując seksapil

kokos /ˈkɔkɔs/ (n)
cocco
  (spożywczy) owoc palmy kokosowej

kokos właściwy (n)
palma da cocco
  (botanika, botaniczny) palma z gatunku kokos właściwy (1.1)
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Cocos nucifera L., gatunek palmy z rodziny arekowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju kokos;

kokpit /ˈkɔkpʲit/ (n)
abitacolo, cockpit
  (lotnictwo, lotniczy) pomieszczenie dla pilotów statku powietrznego;

koksownik /kɔˈksɔvʲɲik/ (n)
braciere
  (technologia, technika, techniczny) wolno stojący piec, najczęściej wykonany z metalowych prętów, w którym pali się koksem, stawiany na ulicach w czasie ostrych mrozów;

koktajl /ˈkɔktajl/ (n)
cocktail
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kolorowy napój alkoholowy z różnych napitków i soków, często podawany w dekoracyjny sposób;

koktajl party /ˈkɔktajl ˈpartɨ/ (n)
cocktail-party
  popołudniowe przyjęcie z napojami alkoholowymi

kolaborant (n)
collaborazionista
  (książkowy) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba współpracująca z nieakceptowaną przez daną społeczność władzą, zwłaszcza okupacyjną

kolaborantka (n)
collaborazionista
  (książkowy) (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta współpracująca z nieakceptowaną przez daną społeczność władzą, zwłaszcza okupacyjną

kolacja /kɔˈlaʦ̑ʲja/ (n)
cena
  posiłek wieczorny, ostatni posiłek w ciągu dnia

kolano /kɔˈlãnɔ/ (n)
ginocchio
  (anatomia, anatomiczny) największy staw w organizmie człowieka, łączy dwie części nogi: udo i łydkę;

kolarstwo /kɔˈlarstfɔ/ (n)
ciclismo
  (sport, sportowy) forma sportu polegająca na ściganiu się na rowerach lub akrobacjach rowerowych;

kolasa /kɔˈlasa/ (n)
cocchio
  (dawniej, dawny) starodawny powóz konny;
  kareta, karoca

kolce /ˈkɔlʦ̑ɛ/ (n)
scarpette chiodate
  (sport, sportowy) buty o podeszwie z ostrymi, metalowymi ćwiekami, używany do biegów i skoków

kolczasty /kɔlˈʧ̑astɨ/ (adj)
spinoso
  mający kolce i kłujący

kolczatka /kɔlˈʧ̑atka/ (n)
echidna
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Tachyglossus, żywiący się mrówkami ssak pokryty kolcami;
piede di corvo, tribolo
  zapora drogowa z ostrych kolców;

kolczatka australijska (n)
echidna istrice
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Tachyglossus aculeatus, gatunek stekowca z rodziny kolczatkowatych;

kolczuga /kɔlˈʧ̑uɡa/ (n)
cotta di maglia
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) pancerz rycerski z metalowej plecionki, przypominający koszulę;

kolczyk /ˈkɔlʧ̑ɨk/ (n)
orecchino
  ozdoba zawieszana w przekłutej skórze, np. na płatkach uszu,

kolec /ˈkɔlɛʦ̑/ (n)
spina, aculeo
  (botanika, botaniczny) twardy, ostro zakończony wyrostek na łodygach, owocach lub liściach roślin
punta, spuntone
  wydłużony przedmiot lub część przedmiotu o zaostrzonym, kłującym końcu

kolega /kɔˈlɛɡa/ (n)
collega, compagno
  towarzysz pracy, nauki lub zabawy

kolegiata (n)
collegiata
  (kościelny) (architektura, architektoniczny) ważniejsza świątynia katolicka z własną kapitułą kanoników;

kolegium (n)
collegio
  (kościelny) ogół kardynałów Kościoła katolickiego;
  (historia, historyczny, historycznie) (edukacja, edukacyjny) w dawnej Polsce: szkoła średnia połączona z konwiktem, przeznaczona dla młodzieży szlacheckiej;
  grupa pracowników jakiejś instytucji powołanych do omawiania lub rozstrzygania jakichś spraw

kolej /ˈkɔlɛj/ (n)
seguito
  następstwo zdarzeń według ustalonego porządku
ferrovia
  środek transportu lądowego wytyczony torem lub liną;

kolej krzesełkowa (n)
seggiovia
  rodzaj wyciągu z gondolami w formie krzeseł

kolej linowa (n)
funivia aerea
  tor linowy wraz z przeznaczonymi do jego eksploatacji budowlami, urządzeniami oraz gondolami lub krzesełkami;

kolejarka /ˌkɔlɛˈjarka/ (n)
ferroviera
  kobieta pracująca na kolei

kolejarz /kɔˈlɛjaʃ/ (n)
ferroviere
  pracownik kolei

kolejka /kɔˈlɛjka/ (n)
fila, coda
  uporządkowana zbiorowość ludzi czekających na coś;

kolejka górska (n)
montagne russe
  urządzenie rozrywkowe w formie konstrukcji z wysokimi wzniesieniami, stromiznami i ostrymi zakrętami, po której poruszają się wagoniki z pasażerami;

kolejka krzesełkowa (n)
seggiovia
  rodzaj kolei linowej z gondolami w formie krzeseł

kolejno /kɔˈlɛjnɔ/ (adv)
alternativamente, in ordine, per ordine, uno dopo l' altro
  w kolejności, jeden za drugim

kolejność /kɔˈlɛjnɔɕʨ̑/ (n)
ordine
  uporządkowanie pozwalające ustalić dla dowolnych dwóch elementów pewnej zbiorowości (haseł, czynności, ludzi, itp.), który z nich jest wcześniejszy, a który późniejszy

kolejny /kɔˈlɛjnɨ/ (adj)
altro, consecutivo
  następny po tym, który jest teraz; przyszły

kolejowy /ˌkɔlɛˈjɔvɨ/ (adj)
ferroviario
  związany z kolejnictwem (koleją); taki, który dotyczy kolejnictwa, pociągów

kolekcjoner /ˌkɔlɛkˈʦ̑ʲjɔ̃nɛr/ (n)
collezionista
  osoba, która coś kolekcjonuje; właściciel kolekcji

kolekcjonerka /ˌkɔlɛkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɛrka/ (n)
collezionista
  kobieta, która coś kolekcjonuje; właścicielka kolekcji

kolekcjonować /ˌkɔlɛkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
collezionare
  zbierać przedmioty tworząc z nich kolekcję

kolekta (n)
colletta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z modlitw w kanonie mszy świętej;

kolektomia (n)
colectomia
  (medycyna, medyczny) częściowe lub całkowite chirurgiczne usunięcie jelita grubego;

kolektywnie /ˌkɔlɛkˈtɨvʲɲɛ/ (adv)
collettivamente
  zbiorowo, zespołowo, wspólnie

kolektywny /ˌkɔlɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
collettivo
  zbiorowy, zespołowy, wspólny; oparty na takim działaniu

koleżanka /ˌkɔlɛˈʒãnka/ (n)
collega
  towarzyszka pracy

koliber /kɔˈlʲibɛr/ (n)
colibrì
  (ornitologia, ornitologiczny) barwnie upierzony i żywiący się nektarem najmniejszy z ptaków;

koliberek hawański (n)
colibrì di Elena
  (ornitologia, ornitologiczny) Mellisuga helenae, gatunek niewielkiego ptaka z rodziny kolibrowatych;

kolka (n)
colica
  (medycyna, medyczny) silne, napadowe bóle w jamie brzusznej

koloid (n)
colloide
  (potocznie, potoczny) (chemia, chemiczny) niejednorodna mieszanina tworząca układ dwóch substancji, w którym jedna z nich jest rozproszona w drugiej

koloidalny (adj)
colloidale
  wytworzony z koloidów, zawierający koloidy

kolokwializm /ˌkɔlɔˈkfʲjalʲism̥/ (n)
colloquialismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub wyrażenie potoczne, używane tylko w swobodnej rozmowie;

kolokwialny /ˌkɔlɔˈkfʲjalnɨ/ (adj)
colloquiale
  potoczny

kolonia karna (n)
bagno penale, colonia penale
  wydzielony obszar przeznaczony do przetrzymywania skazanych w izolacji od społeczeństwa;

kolonializm /ˌkɔlɔ̃ˈɲalʲism̥/ (n)
colonialismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) system i polityka mocarstw opierająca się na opanowaniu i utrzymywaniu w politycznej oraz ekonomicznej zależności krajów słabo rozwiniętych w celu czerpania z nich zysków;

kolonizacja (n)
colonizzazione
  tworzenie osad na obszarach słabo zamieszkanych lub niezamieszkanych
  przekształcanie podbitych miejsc w kolonie

kolonizować (v)
colonizzare
  przekształcać zdobyty kraj we własną kolonię

kolonoskop /ˌkɔlɔ̃ˈnɔskɔp/ (n)
colonscopio
  (medycyna, medyczny) urządzenie do przeprowadzania kolonoskopii w zakresie diagnostyki i niewielkich zabiegów;

kolonoskopia /ˌkɔlɔ̃nɔˈskɔpʲja/ (n)
colonscopia
  (medycyna, medyczny) endoskopowe badanie jelita grubego przez odbyt; może obejmować również niewielkie zabiegi;

kolor /ˈkɔlɔr/ (n)
colore
  cecha przedmiotu, określająca, jaka część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot;
  (termin karciany) symbol na karcie umieszczony obok jej wartości;

koloratka /ˌkɔlɔˈratka/ (n)
collarino, collaretto
  (krawiectwo) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biały, sztywny kołnierzyk noszony przez duchownych chrześcijańskich;

koloratura (n)
coloratura
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ozdabianie partii wokalnej elementami wirtuozowskimi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiew ozdobiony elementami wirtuozowskimi

kolorowy /ˌkɔlɔˈrɔvɨ/ (adj)
colorito
  wielobarwny, pełen różnych kolorów

kolorystyczny /ˌkɔlɔrɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
coloristico
  związany z kolorystyką

koloryt (n)
colorito
  zabarwienie

kolostomia (n)
colostomia
  (medycyna, medyczny) stomia operacyjnie wyłoniona na jelicie grubym;

kolumbarium /ˌkɔlũmˈbarʲjũm/ (n)
colombario
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) rodzaj rzymskiego zbiorowego grobowca w formie budowli z niszami na urny z prochami;
  (współcześnie) (architektura, architektoniczny) cmentarna ściana z miejscami na urny z prochami zmarłych

kolumbijski /ˌkɔlũmˈbʲijsʲci/ (adj)
colombiano
  odnoszący się do państwa Kolumbia

kolumna /kɔˈlũmna/ (n)
colonna
  (architektura, architektoniczny) pionowy element architektoniczny pełniący rolę konstrukcyjną, dekoracyjną i symboliczną;
  uformowana grupa osób lub pojazdów wojskowych
  (drukarstwo, drukarski) obszar strony ograniczony jej zadrukowaną powierzchnią;
  pionowy rząd liczb, liter, wyrazów
  pomnik składający się z kolumny (1.1) i umieszczonej na niej figury
  stała rubryka w czasopiśmie
unità
  grupa osób mająca wspólny cel

kolumnada /ˌkɔlũmˈnada/ (n)
colonnato
  (architektura, architektoniczny) dekoracyjny rząd połączonych kolumn lub kilka takich rzędów

kolęda /kɔˈlɛ̃nda/ (n)
pastorale
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pieśń religijna, tematycznie nawiązująca do Bożego Narodzenia;

komandor /kɔ̃ˈmãndɔr/ (n)
capitano di vascello
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) stopień oficerski w marynarce wojennej odpowiadający pułkownikowi;

komandor podporucznik /kɔ̃ˈmãndɔr ˌpɔtpɔˈruʧ̑ʲɲik/ (n)
capitano di corvetta
  stopień oficerski w marynarce wojennej odpowiadający majorowi;

komandor porucznik /kɔ̃ˈmãndɔr pɔˈruʧ̑ʲɲik/ (n)
capitano di fregata
  stopień oficerski w marynarce wojennej odpowiadający podpułkownikowi;

komar /ˈkɔ̃mar/ (n)
zanzara
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki latający owad z rodziny Culicidae, znany ze swędzących ugryzień;

kombajn /ˈkɔ̃mbajn/ (n)
mietitrebbiatrice
  (rolnictwo, rolniczy) wieloczynnościowa maszyna rolnicza do zmechanizowanego zbierania plonów

kombinacja (n)
combinata
  (sport, sportowy) narciarstwo konkurencja złożona, w której o zwycięstwie decyduje suma uzyskanych wyników z poszczególnych etapów
combinazione
  łączenie składowych w całość oraz efekt tego działania

kombinat /kɔ̃mˈbʲĩnat/ (n)
complesso
  (zarządzanie) zespół kilku zakładów przemysłowych powiązanych organizacyjnie i technologicznie;

kombinezon (n)
tuta
  jednoczęściowe ubranie ochronne;

kombinować (v)
combinare
  łączyć różne części w spójną całość

kombonianin (n)
comboniano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek katolickiego męskiego zgromadzenia zakonnego, założonego przez św. Daniela Comboniego;

kombonianka (n)
comboniana
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica ze zgromadzenia komboniańskiego

komboniański (adj)
comboniano
  związany z kombonianami lub komboniankami, dotyczący kombonianów lub kombonianek

komedia /kɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
commedia
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór sceniczny lub filmowy przedstawiający w sposób zabawny lub satyryczny postacie, obyczaje, wydarzenia itp.;

komediant (n)
commediante
  (dawniej, dawny) osoba grająca różne postaci zawodowo

komediodramat (n)
commedia drammatica
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dzieło sceniczne łączące elementy komedii i dramatu;

komendatoryjny (adj)
commendatario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) taki, który wchodzi w skład czyjegoś beneficjum kościelnego, nadany uznaniowo przez władcę świeckiego

komensalizm (n)
commensalismo
  (ekologia, ekologiczny) typ współżycia między dwoma gatunkami, w którym jeden czerpie korzyści nie przynosząc korzyści ani szkody drugiemu

komentować /ˌkɔ̃mɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
interpretare
  objaśniać
commentare
  wyrażać opinię na jakiś temat; oceniać coś, robić uwagi

komercjalizacja /ˌkɔ̃mɛrʦ̑ʲjalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
commercializzazione
  ogół zmian mających na celu oparcie czegoś na zasadach komercyjnych;

komercyjny /ˌkɔ̃mɛrˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
commerciale
  nastawiony na zysk; związany z odnoszeniem korzyści ze swoich działań

kometa /kɔ̃ˈmɛta/ (n)
cometa, stella crinita
  (astronomia, astronomiczny) małe, nietrwałe ciało niebieskie, złożone z jądra otoczonego komą, które na krótko pojawia się w pobliżu gwiazdy centralnej;

komfortowy /ˌkɔ̃w̃fɔrˈtɔvɨ/ (adj)
confortevole
  sprawiający, że czujemy się bardzo wygodnie

komicznie /kɔ̃ˈmʲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
comicamente
  w sposób komiczny

komiczność (n)
comicità
  cecha tego, co jest komiczne

komiks /ˈkɔ̃mʲiks/ (n)
fumetto
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) z reguły opowiadanie utworzone przez połączenie kilku lub więcej obrazków składających się na jakąś historię;

komiksowy (adj)
di fumetto, fumettistico
  związany z komiksem, dotyczący komiksu

komin /ˈkɔ̃mʲĩn/ (n)
ciminiera, comignolo
  (budownictwo) konstrukcja służąca do odprowadzenia ku górze dymu z paleniska, silnika lub pieca;

kominiarka /ˌkɔ̃mʲĩˈɲarka/ (n)
passamontagna
  (potocznie, potoczny) czapka okrywająca głowę i szyję, mająca niewielkie wycięcie na twarz, a czasem tylko na oczy i usta, noszona także w formie wywiniętej wokół głowy

kominiarz /kɔ̃ˈmʲĩɲaʃ/ (n)
spazzacamino
  rzemieślnik zajmujący się czyszczeniem kominów;

komisariat /ˌkɔ̃mʲiˈsarʲjat/ (n)
commissariato
  lokal, w którym urzędują pracownicy policji
  jednostka organizacyjna policji pełniąca funkcje w określonym terenie
comitato, commissariato
  urząd tymczasowy utworzony do spełniania określonych zadań

komisarz (n)
commissario
  urzędnik posiadający szczególne pełnomocnictwa

komisja /kɔ̃ˈmʲisʲja/ (n)
commissione
  grupa wydelegowana z większego grona, powołana do sprawowania określonych funkcji, najczęściej do zbadania jakiejś kwestii, kontroli czyjejś działalności;

komitet /ˈkɔ̃mʲitɛt/ (n)
comitato
  grupa osób powołanych do wykonania określonych zadań

komiwojażer (n)
commesso viaggiatore, viaggiatore
  (przestarzałe, przestarzały) (handel, handlowy) przedstawiciel handlowy odbywający podróże w celu zdobycia nabywców produktu czy usługi

komoda /kɔ̃ˈmɔda/ (n)
comò, cassettone
  mebel z szufladami, niski, ok. metr, półtora metra wysoki;

komodyfikacja (n)
mercificazione
  (ekonomia, ekonomiczny) przekształcenie rzeczy, usług, pomysłów czy idei z wartości użytkowej na wartość wymienną;

komora /kɔ̃ˈmɔra/ (n)
ventricolo
  (anatomia, anatomiczny) przestrzeń, zagłębienie w organach u ludzi i zwierząt
dispensa
  (przestarzałe, przestarzały) niewielka spiżarnia, służąca do przechowywania drobnych rzeczy, ubrań, jedzenia
camera
  wydzielone pomieszczenie
  (wojskowość, wojskowy) tylna część przewodu lufy lub otwór w bębnie rewolwerowym, w której umieszcza się nabój;

komora gazowa /kɔ̃ˈmɔra ɡaˈzɔva/ (n)
camera a gas
  urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez zagazowanie skazańca;

komoryjski /ˌkɔ̃mɔˈrɨjsʲci/ (adj)
comoriano
  odnoszący się do państwa Komory

kompan /ˈkɔ̃mpãn/ (n)
compagno, compagnone
  (potocznie, potoczny) towarzysz wspólnych przedsięwzięć, zwłaszcza rozrywek

kompania /kɔ̃mˈpãɲja/ (n)
banda, compagnia
  kilka osób spędzających wspólnie czas

komparatystyka (n)
comparatistica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina nauki, zajmująca się badaniami porównawczymi – ustalaniem zależności, pokrewieństw, analogii;

kompas /ˈkɔ̃mpas/ (n)
bussola, compasso
  (geografia, geograficzny) przyrząd nawigacyjny służący do wyznaczania bieżącego kierunku południka magnetycznego;

kompatriota (n)
compatriota
  (dawniej, dawny) rodak

kompetentny (adj)
competente
  uprawniony do decydowania, posiadający kwalifikacje

kompleks /ˈkɔ̃mplɛks/ (n)
complesso
  (budownictwo) zespół budowli i urządzeń, które tworzą jakąś całość

kompleks niższości (n)
complesso di inferiorità
  (psychologia, psychologiczny) poczucie bycia gorszym wywołane odkryciem w sobie jakiejkolwiek niedoskonałości czy ułomności;

komplement (n)
complimento
  grzecznościowa, zwykle przesadna pochwała

komplementariusz (n)
accomandatario
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (zarządzanie) aktywny wspólnik w spółce komandytowej lub komandytowo-akcyjnej, który ponosi odpowiedzialność bez ograniczenia za zobowiązania spółki wobec jej wierzycieli

komplet /ˈkɔ̃mplɛt/ (n)
completo
  pełny zestaw elementów, które stanowią pewną całość

kompletny /kɔ̃mˈplɛtnɨ/ (adj)
completo
  cały, będący w komplecie

komplikacja (n)
complicazione
  dodatkowa, nieprzewidziana wcześniej trudność wymuszająca odstępstwo od założeń

komplikować (v)
complicare
  czynić bardziej złożonym, trudniejszym
complicarsi
  stawać się bardziej złożonym, trudniejszym

komponent (n)
componente, ingrediente
  część składowa, element

komponować /ˌkɔ̃mpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
comporre
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) tworzyć utwór muzyczny
  tworzyć; układać w całość z danych elementów, tak aby poszczególne elementy ze sobą współgrały

kompostownik (n)
compostiera
  pojemnik na kompost

kompozytor /ˌkɔ̃mpɔˈzɨtɔr/ (n)
compositore
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba tworząca, komponująca muzykę

kompozytorka /ˌkɔ̃mpɔzɨˈtɔrka/ (n)
compositrice
  kobieta tworząca, komponująca muzykę

kompresja /kɔ̃mˈprɛsʲja/ (n)
compressione
  (fizyka, fizyczny) zagęszczenie, sprężenie czegoś, zmniejszenie, redukcja zajmowanej przez coś przestrzeni;

kompromis /kɔ̃mˈprɔ̃mʲis/ (n)
compromesso
  sposób zakończenia dyskusji lub sporu, w którym obie strony rezygnują z części swoich żądań, chcąc zawrzeć porozumienie;

kompulsywny (adj)
compulsivo
  dokonywany pod wpływem niedającego się opanować przymusu wewnętrznego

komputer /kɔ̃mˈputɛr/ (n)
computer, elaboratore, computatore, calcolatore
  (informatyka, informatyczny) maszyna licząca, służąca do przetwarzania informacji, które da się zakodować w formie ciągu cyfr;

komputer osobisty (n)
personal computer
  (informatyka, informatyczny) mikrokomputer przeznaczony przede wszystkim do użytku osobistego w domu i biurze;

komunalny (adj)
comunale
  (urzędowy) podlegający samorządowi miejskiemu

komunikacja /ˌkɔ̃mũɲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
comunicazione
  ogół działań składających się na utrzymanie łączności między danymi miejscami; drogi, szlaki i środki lokomocji służące do utrzymywania tej łączności;

komunikat /ˌkɔ̃mũˈɲikat/ (n)
communicato
  wiadomość przekazywana przez nadawcę odbiorcy; wymieniana informacja.

komunista /ˌkɔ̃mũˈɲista/ (n)
comunista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik komunizmu

komunistka /ˌkɔ̃mũˈɲistka/ (n)
comunista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolenniczka komunizmu

komunistyczny /ˌkɔ̃mũɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
comunista, comunistico
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z komunizmem, dotyczący komunizmu

komunizacja (n)
comunistizzazione
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wprowadzanie komunizmu

komunizm /kɔ̃ˈmũɲism̥/ (n)
comunismo
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój ekonomiczny i doktryna polityczna, zgodnie z którymi środki produkcji powinny być własnością społeczeństwa;

komunizować (v)
comunistizzare
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wprowadzać lub upowszechniać komunizm

komórka /kɔ̃ˈmurka/ (n)
cellula
  (biologia, biologiczny) podstawowa jednostka budowy organizmów żywych;
telefonino, telefono cellulare, cellulare
  (potocznie, potoczny) (telekomunikacja) telefon komórkowy

komórka macierzysta (n)
cellula staminale
  (biologia, biologiczny) komórka względnie niewyspecjalizowana, z której podczas pojedynczego podziału powstają: identyczna komórka potomna i nieco bardziej zróżnicowana komórka potomna

komża (n)
cotta
  (kościelny) biała szata liturgiczna, względnie krótka (do ud), o szerokich rękawach;

konanie (n)
decesso, morte
  umieranie

konać (v)
morire
  przestawać żyć, umierać w agonii

koncelebra (n)
concelebrazione
  wspólne sprawowanie eucharystii przez więcej niż jednego prezbitera;

koncelebracja (n)
concelebrazione
  wspólne sprawowanie eucharystii przez więcej niż jednego prezbitera;

koncelebrans (n)
concelebrante
  prezbiter nie będący głównym celebransem podczas sprawowania eucharystii

koncelebrant (n)
concelebrante
  (kościelny) prezbiter nie będący głównym celebransem podczas sprawowania eucharystii

koncelebrowanie (n)
concelebrazione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wspólne odprawianie nabożeństwa przez więcej niż jednego duchownego

koncelebrować (v)
concelebrare
  sprawować eucharystię nie będąc głównym celebransem (o prezbiterze)

koncentrować /ˌkɔ̃nʦ̑ɛ̃nˈtrɔvaʨ̑/ (v)
concentrare
  skupiać, zbierać coś w jedno miejsce, w jeden punkt
concentrarsi
  skupiać swoją uwagę, zwiększać swoją koncentrację, skupienie

koncepcja /kɔ̃nˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
concezione
  ogólny plan działania, rozwiązania jakiegoś problemu

koncert /ˈkɔ̃nʦ̑ɛrt/ (n)
concerto
  występ muzyczny instrumentalny, wokalny, bądź wokalno-instrumentalny;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna pokrewna sonacie;

koncesja (n)
concessione
  (urzędowy) pozwolenie władz administracyjnych na prowadzenie danej działalności gospodarczej

konchiologia /ˌkɔ̃nxʲjɔˈlɔɟja/ (n)
concologia, conchiliologia
  (zoologia, zoologiczny) nauka o muszlach;

koncyliaryzm /ˌkɔ̃nʦ̑ɨˈlʲjarɨsm̥/ (n)
conciliarismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna w Kościele katolickim, zakładająca wyższość soboru nad papieżem;

kondensacja /ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsaʦ̑ʲja/ (n)
reazione di condensazione
  (chemia, chemiczny) reakcja chemiczna, w której substraty łączą się ze sobą, tworząc większą od nich cząsteczkę produktu głównego, i jedną lub więcej małych cząsteczek produktu ubocznego

kondensator /ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsatɔr/ (n)
condensatore
  (elektryczność) (elektronika, elektroniczny) podzespół zbudowany z dwóch przewodników rozdzielonych dielektrykiem, mający za zadanie gromadzić ładunki elektryczne;

kondolencje /ˌkɔ̃ndɔˈlɛ̃nʦ̑ʲjɛ/ (n)
condoglianza, condoglianze
  (książkowy) wyrażanie żalu z powodu czyjejś śmierci, wyrazy współczucia składane komuś, kto stracił bliską osobę

kondor /ˈkɔ̃ndɔr/ (n)
condor
  (ornitologia, ornitologiczny) wielki drapieżny ptak z rodziny kondorowatych, występujący w Ameryce, przeważnie padlinożerny

kondor kalifornijski (n)
condor della California
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku kondorów kalifornijskich (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Gymnogyps californianus Shaw, gatunek dużego ptaka padlinożernego z rodziny kondorowatych;

kondor królewski (n)
avvoltoio reale
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku kondorów królewskich (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Sarcoramphus papa Linnaeus, gatunek dużego ptaka padlinożernego z rodziny kondorowatych;

kondor olbrzymi (n)
condor delle Ande
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku kondorów olbrzymich (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Vultur gryphus Linnaeus, gatunek dużego ptaka padlinożernego z rodziny kondorowatych, występujący w Andach;

kondotier (n)
condottiero
  (historia, historyczny, historycznie) we Włoszech, w okresie od XIV do XVI w.: dowódca armii najemników, sprzedający jej usługi miastom albo dworom książęcym

kondycja fizyczna (n)
condizione fisica
  (medycyna, medyczny) (sport, sportowy) stan fizjologiczny organizmu

kondygnacja /ˌkɔ̃ndɨɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
piano
  poziom w budynku

konewka /kɔ̃ˈnɛfka/ (n)
annaffiatoio
  pojemnik z uchem i szyjką, który służy do podlewania roślin;

konfederacyjny (adj)
confederale
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z konfederacją, dotyczący konfederacji; będący konfederacją

konferencja /ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
conferenza
  zjazd, spotkanie przedstawicieli instytucji bądź organizacji, w celu omówienia pewnych zagadnień

konfesjonał (n)
confessionale
  (kościelny) kościelny mebel służący do słuchania spowiedzi;

konfiguracja (n)
configurazione
  układ elementów wchodzących we wzajemne relacje

konfiskować /ˌkɔ̃nfʲiˈskɔvaʨ̑/ (v)
confiscare
  dokonywać konfiskaty

konfitura /ˌkɔ̃nfʲiˈtura/ (n)
confettura
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoce smażone w syropie cukrowym;

konflikt /ˈkɔ̃nflʲikt/ (n)
conflitto
  sprzeczność (racji, wartości), spór między osobami; brak zgodności

konformista (n)
conformista, perbenista
  człowiek, który bezkrytycznie podporządkowuje się normom, wartościom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie

konformistka (n)
conformista
  kobieta, która bezkrytycznie podporządkowuje się normom, wartościom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie

konformistyczny (adj)
conformista, conformistico
  taki, który bezkrytycznie podporządkowuje się normom, wartościom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie

konformizm (n)
conformismo
  (socjologia, socjologiczny) (psychologia, psychologiczny) bezkrytyczne podporządkowywanie się normom, wartościom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie;

konfrater (n)
confratello
  (przestarzałe, przestarzały) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) współbrat (w zakonie, stanie duchownym)

konfraternia /ˌkɔ̃nfraˈtɛrʲɲa/ (n)
confraternita
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stowarzyszenie, organizacja religijna skupiająca głównie laikat

konfrontacja (n)
confronto
  porównanie ze sobą, zestawiając cechy wspólne i rozbieżne

konfuzja /kɔ̃nˈfuzʲja/ (n)
confusione
  (książkowy) poczucie zakłopotania

kongijski /kɔ̃ŋʲˈɟijsʲci/ (adj)
congolese
  odnoszący się do państwa Demokratyczna Republika Konga
  odnoszący się do państwa Kongo

kongregacja (n)
congregazione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (administracja) jednostka administracji Stolicy Apostolskiej odpowiadająca świeckiemu ministerstwu

koniczny (adj)
conico
  (rzadki, rzadko używany) mający kształt stożkowy

koniec /ˈkɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
fine, estremità
  chwila, w której jakaś czynność nie jest już dłużej wykonywana
  miejsce, w którym nastąpił koniec (1.2) ruchu
fine, conclusione
  okoliczności końca (1.2)
capo, estremità, punta
  ostatni fragment, część podłużnego przedmiotu, czubek

koniec końców (adv)
in fin dei conti, alla fin fine, dopotutto
  (związek frazeologiczny) ostatecznie

koniec świata /ˈkɔ̃ɲɛʦ̑ʲ ˈɕfʲjata/ (interjection)
la fine del mondo
  (przenośnie, przenośnia) coś strasznego, oburzającego

koniecznie (adv)
necessariamente, assolutamente
  bezwzględnie, absolutnie

konieczność /kɔ̃ˈɲɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
necessità
  coś, czego nie można uniknąć

koniunktura (n)
congiuntura
  ogół warunków mających na coś wpływ (zwłaszcza pozytywny)

konkatedra (n)
concattedrale
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) druga katedra ordynariusza diecezji

konkatedralny (adj)
concattedrale
  odnoszący się do konkatedry, związany z konkatedrą

konklawe /kɔ̃ŋˈklavɛ/ (n)
conclave
  (kościelny) w Kościele katolickim: zgromadzenie wybierające papieża; obrady tego zgromadzenia.

konkludować /ˌkɔ̃ŋkluˈdɔvaʨ̑/ (v)
concludere
  (przestarzałe, przestarzały) podsumowywać np. wypowiedź, formułować ostateczne wnioski, wnioskować

konkluzja /kɔ̃ŋˈkluzʲja/ (n)
conclusione
  wniosek końcowy

konkordat /kɔ̃ŋˈkɔrdat/ (n)
conciliazione, concordato
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) układ pomiędzy Stolicą Apostolską a państwem regulujący stanowisko prawne Kościoła katolickiego w danym państwie;

konkubina /ˌkɔ̃ŋkuˈbʲĩna/ (n)
concubina
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kobieta żyjąca z mężczyzną bez zawarcia związku małżeńskiego

konkubinat /ˌkɔ̃ŋkuˈbʲĩnat/ (n)
concubinato
  związek dwóch osób, podobny do małżeństwa, ale nieformalny z powodu braku rejestracji cywilnej bądź religijnego usankcjonowania;

konkurencyjny (adj)
competitivo
  mający znamiona konkurencji

konkurs /ˈkɔ̃ŋkurs/ (n)
concorso
  (sport, sportowy) przedsięwzięcie rozrywkowe, artystyczne lub sportowe pozwalające wyłonić najlepszego uczestnika (lub uczestników), który najczęściej zostaje nagrodzony

konkury (n)
corteggiamento
  (przestarzałe, przestarzały) zabieganie o rękę kobiety

konkwistador (n)
conquistatore
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł nadawany przez królów hiszpańskich i portugalskich zdobywcom Ameryki Południowej i Środkowej w XVI w.

konno /ˈkɔ̃nːɔ/ (adv)
a cavallo
  o sposobie poruszania się: na koniu

konsekwentnie /ˌkɔ̃w̃sɛˈkfɛ̃ntʲɲɛ/ (adv)
conseguentemente
  w sposób konsekwentny

konsensus /kɔ̃w̃ˈsɛ̃w̃sus/ (n)
consenso
  porozumienie osiągnięte w wyniku dyskusji i kompromisu

konserwacja (n)
conservazione, manutenzione
  (technologia, technika, techniczny) zabiegi mające na celu utrzymywanie czegoś w dobrym stanie i chronienie tego przed zniszczeniem;

konserwant (n)
conservante
  (chemia, chemiczny) substancja będąca dodatkiem do żywności albo produktów przemysłowych zapobiegająca niepożądanym zmianom chemicznym, rozwojowi bakterii, grzybów i wirusów oraz przedłużająca termin przydatności produktów;

konserwator (n)
conservatore, restauratore
  (rzemiosło, rzemieślniczy) (sztuka) osoba konserwująca dzieła sztuki

konserwatysta /ˌkɔ̃w̃sɛrvaˈtɨsta/ (n)
conservatore
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek partii konserwatywnej lub jej sympatyk

konserwować /ˌkɔ̃w̃sɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
conservare
  chronić coś przed zniszczeniem za pomocą odpowiednich środków; utrzymywać we właściwym stanie

konsola /kɔ̃w̃ˈsɔla/ (n)
mensola
  (architektura, architektoniczny) ozdobny wspornik podpierający balkon, rzeźbę, gzyms itp.;
console
  (technologia, technika, techniczny) blat lub tablica z elementami sterującymi
  (technologia, technika, techniczny) zestaw cyfrowych urządzeń multimedialnych do gier, odtwarzania muzyki, filmów itp.;
  mały stolik przyścienny;

konsonant (n)
consonante
  (językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk języka mówionego powstający poprzez zablokowanie przepływu powietrza w aparacie mowy

konspiracja (n)
cospirazione
  tajna, nielegalna działalność przeciwko istniejącej władzy

konspirator (n)
complottardo, congiurato, congiuratore
  uczestnik konspiracji

konstantynopolitanka (n)
costantinopolitana
  mieszkanka Konstantynopola

konstantynopolitańczyk (n)
costantinopolitano
  mieszkaniec Konstantynopola

konstantynopolitański (adj)
costantinopolitano
  odnoszący się do Konstantynopola, związany z Konstantynopolem

konstantyński (adj)
costantiniano
  związany z osobą o imieniu Konstantyn, w szczególności władcą, np. Konstantynem I Wielkim

konsternować (v)
costernare, sgomentare
  (książkowy) wprawiać w zakłopotanie

konstrukcja /kɔ̃w̃ˈstrukʦ̑ʲja/ (n)
costruzione, ossatura
  układ elementów, sposób ich powiązania
  proces budowania, konstruowania

konstruktywizm (n)
costruttivismo
  (sztuka) kierunek w sztuce abstrakcyjnej zapoczątkowany w 1913 roku w Rosji i głoszący syntezę sztuki, nauki i wiedzy technicznej;

konstruować /ˌkɔ̃w̃struˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
costruire
  budować, tworzyć konstrukcję

konstytucja /ˌkɔ̃w̃stɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
costituzione
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny, określany także jako ustawa zasadnicza, który zazwyczaj ma najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie;
  (biologia, biologiczny) stan organizmu zwierzęcia uwarunkowany jakością tkanek, czynnością narządów wewnętrznych i regulacyjną działalnością gruczołów dokrewnych;

konstytucjonalista /ˌkɔ̃w̃stɨtuʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲista/ (n)
costituzionalista
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik zajmujący się naukowo lub w praktyce prawem konstytucyjnym

konstytucjonalistka /ˌkɔ̃w̃stɨtuʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲistka/ (n)
costituzionalista
  prawniczka zajmująca się naukowo lub w praktyce prawem konstytucyjnym

konstytucyjny /ˌkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
costituzionale
  dotyczący konstytucji
  zgodny z konstytucją, wynikający z konstytucji

konsularny (adj)
consolare
  związany z konsulem, dotyczący konsula (przedstawiciela państwa)

konsumować (v)
consumare
  spożywać, jeść

konsumpcjonizm /ˌkɔ̃w̃sũmpˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
consumismo
  (socjologia, socjologiczny) postawa polegająca na nieusprawiedliwionej rzeczywistymi potrzebami konsumpcji dóbr materialnych i usług, a także pogląd głoszący uznawanie konsumpcji za wyznacznik jakości życia;

konsystencja /ˌkɔ̃w̃sɨˈstɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
consistenza
  poziom określonych cech fizycznych (gęstość, twardość, lepkość) danej substancji; spoistość

kontakt /ˈkɔ̃ntakt/ (n)
interruttore
  przełącznik światła elektrycznego
contatto
  zetknięcie się

kontekst /ˈkɔ̃ntɛkst/ (n)
contesto
  (językoznawstwo, językoznawczy) tekst, którego częścią jest dany wyraz;
  (przenośnie, przenośnia) sytuacja, tło, okoliczności, które określają lub wyjaśniają znaczenie zdarzenia lub następstwo innych zdarzeń

kontemplacja /ˌkɔ̃ntɛ̃mˈplaʦ̑ʲja/ (n)
contemplazione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w mistycyzmie: wewnętrzna modlitwa
  skupienie, rozmyślanie, pogrążenie w myślach

kontemplacyjny /ˌkɔ̃ntɛ̃mplaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
contemplativo, meditativo
  właściwy kontemplacji, pogrążeniu się w myślach

kontemplować /ˌkɔ̃ntɛ̃mˈplɔvaʨ̑/ (v)
contemplare
  pogrążać się głęboko w myślach

kontestacja /ˌkɔ̃ntɛˈstaʦ̑ʲja/ (n)
contestazione
  protest, manifestowanie sprzeciwu wobec czegoś; podanie w wątpliwość

kontrabanda /ˌkɔ̃ntraˈbãnda/ (n)
contrabbando
  nielegalny przewóz towarów pomiędzy państwami z pominięciem opłat celnych, akcyzy, podatku VAT i innych należności wobec państwa;

kontrabandowy (adj)
contrabbandiere
  związany z kontrabandą, dotyczący kontrabandy

kontrabas /kɔ̃nˈtrabas/ (n)
contrabbasso, contrabasso
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) największy smyczkowy instrument strunowy;

kontrabasista /ˌkɔ̃ntrabaˈɕista/ (n)
contrabbassista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na kontrabasie

kontradmirał (n)
contrammiraglio
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) oficerski stopień wojskowy w polskiej marynarce wojennej odpowiadający generałowi brygady w wojskach lądowych i lotnictwie;

kontrafagot /ˌkɔ̃ntraˈfaɡɔt/ (n)
controfagotto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) fagot o niskiej skali;

kontrahent /kɔ̃nˈtraxɛ̃nt/ (n)
contraente
  każda ze stron zawierających umowę

kontrakt /ˈkɔ̃ntrakt/ (n)
contratto
  umowa dotycząca jakiegoś przedsięwzięcia lub czyjegoś zatrudnienia

kontraktowy /ˌkɔ̃ntrakˈtɔvɨ/ (adj)
contrattuale
  dotyczący kontraktu, związany z kontraktem

kontrast /ˈkɔ̃ntrast/ (n)
contrasto, frizione
  (książkowy) sprzeczność występująca między zestawionymi elementami (przedmiotami, zjawiskami itp.)
contrasto
  (optyka, optyczny) stosunek między największym a najmniejszym stopniem naświetlenia jakiegoś przedmiotu

kontrasygnata (n)
controfirma
  (administracja) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wymóg złożenia podpisu pod aktem prawnym przez drugą osobę w celu potwierdzenia jego ważności;

kontratak (n)
contrattacco, controattacco, riscossa
  odpowiedź atakowanego w dyskusji, sporcie, w wojskowości itp.

kontratenor /ˌkɔ̃ntraˈtɛ̃nɔr/ (n)
controtenore
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najwyższy głos męski wykorzystujący rejestr falsetowy;

kontrfaktyczny (adj)
controfattuale
  (filozofia, filozoficzny) taki, który odnosi się do zdarzeń potencjalnych lub nierzeczywistych

kontrofensywa (n)
controffensiva
  (wojskowość, wojskowy) natarcie wojsk, które następuje bezpośrednio po odparciu ofensywy wroga

kontrofensywny (adj)
controffensivo
  związany z kontrofesywą

kontrola /kɔ̃nˈtrɔla/ (n)
ispezione, controllo
  (potocznie, potoczny) nadzór nad kimś lub nad czymś

kontroler /kɔ̃nˈtrɔlɛr/ (n)
controllore
  osoba kontrolująca, sprawdzająca coś

kontrolować /ˌkɔ̃ntrɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
controllare
  sprawdzać, czy coś działa tak, jak powinno, czy jest takie, jak powinno być

kontrowersja (n)
controversia
  niejednoznaczność opinii w jakiejś sprawie, wywołująca dyskusje, sprzeczki

kontrowersyjny /ˌkɔ̃ntrɔvɛrˈsɨjnɨ/ (adj)
controverso
  wzbudzający kontrowersje, prowokujący spory i dyskusje

kontrreformacja /ˌkɔ̃ntr̥rɛfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
controriforma
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ruch w Kościele katolickim w XVI i XVII w., skierowany przeciw reformacji i wyznaniom protestanckim, mający na celu także przeprowadzenie odnowy wewnętrznej w Kościele;

kontrrewolucja /ˌkɔ̃ntr̥rɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
controrivoluzione
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) działania stanowiące reakcję w stosunku do rewolucji;

kontrrewolucyjny (adj)
controrivoluzionario
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z kontrrewolucją, dotyczący kontrrewolucji

kontrwywiad /kɔ̃ndr‿vɨˈvʲjat/ (n)
controspionaggio
  instytucja państwowa zajmująca się bezpieczeństwem państwa poprzez uniemożliwianie działalności szpiegom obcych państw;

kontrybucja (n)
contributo
  danina, podatek nakładany na pokonane w wojnie państwo albo okupowane terytorium

kontumacja /ˌkɔ̃ntũˈmaʦ̑ʲja/ (n)
contumacia
  (dawniej, dawny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niepojawienie się oskarżonego na rozprawie, co powoduje zaoczne wydanie wyroku

kontur /ˈkɔ̃ntur/ (n)
contorno
  linia, zarys kształtu

kontynent /kɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
continente
  (geografia, geograficzny) wielki obszar lądu otoczony morzem lub oceanem, mający więcej niż 5 000 000 kilometrów kwadratowych;

kontynuacja (n)
continuazione, prosecuzione, prosieguo
  dalsze trwanie czegoś lub następna część czegoś albo jakiejś działalności

kontynuować /ˌkɔ̃ntɨ̃nuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
continuare
  dalej wykonywać określoną czynność; rozwijać coś

konura słoneczna (n)
conuro del sole
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Aratinga solstitialis Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny papugowatych występujący w północno-wschodniej części Ameryki Południowej;

konurbacja /ˌkɔ̃nurˈbaʦ̑ʲja/ (n)
conurbazione
  zespół wielu sąsiadujących ze sobą miast, z których żadne nie dominuje nad pozostałymi;

konwalia /kɔ̃nˈvalʲja/ (n)
mughetto
  (botanika, botaniczny) Convallaria L., roślina z rodziny szparagowatych o białych kwiatach i intensywnym zapachu;
  kwiat konwalii (1.1)

konwalia majowa (n)
mughetto
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Convallaria majalis L., gatunek rośliny z rodziny szparagowatych;

konwój /ˈkɔ̃nvuj/ (n)
convoglio
  (wojskowość, wojskowy) poruszająca się wspólnie grupa pojazdów lub okrętów, sformowana ze względów logistycznych lub z uwagi na bezpieczeństwo;

konyza kanadyjska /kɔ̃ˈnɨza ˌkãnaˈdɨjska/ (n)
saeppola canadese
  (botanika, botaniczny) gatunek rośliny z rodziny astrowatych pochodzący z Ameryki Północnej i Środkowej i rozprzestrzeniony w innych rejonach świata;

kooperacja /ˌkɔːpɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
cooperazione
  współpraca, współdziałanie

koordynacja (n)
coordinazione
  organizowanie i planowanie wspólnych działań

koordynować (v)
coordinare
  kierować różnymi elementami, działaniami tak, aby zapewniać ich harmonię, najlepszą wspólną skuteczność; uzgadniać wzajemne funkcjonowanie

kopacz (n)
cavatore
  górnik pracujący na przodku
zappatore
  ktoś, kto zajmuje się kopaniem w ziemi, wykopywaniem

kopalnia /kɔˈpalʲɲa/ (n)
miniera
  (górnictwo, górniczy) zakład górniczy zajmujący się wydobyciem kopalin;

kopać /ˈkɔpaʨ̑/ (v)
calciare
  uderzać kogoś / coś nogą
scavare, zappare
  wydobywać np. ziemię przy pomocy łopaty, innego narzędzia lub maszyny

koper włoski /ˈkɔpɛr ˈvwɔsʲci/ (n)
finocchio
  (botanika, botaniczny) gatunek dwuletniej rośliny z rodziny selerowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku kopru włoskiego (1.1)
  (spożywczy) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) nasiona kopru włoskiego (1.2)
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna ze zgrubiałych łodyg kopru włoskiego (1.2)

kopernik /kɔˈpɛrʲɲik/ (n)
copernicio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cn i liczbie atomowej 112;

kopernikański (adj)
copernicano
  związany z kopernikanizmem – nauką, poglądami głoszonymi przez Kopernika

koperta /kɔˈpɛrta/ (n)
busta
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) płaskie opakowanie papierowe na list, pismo lub drobne przedmioty;

kopeć /ˈkɔpɛʨ̑/ (n)
fumo
  gęsty, ciemny dym

kopiarka (n)
copiatrice
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie kopiujące

kopista (n)
copista
  (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny skryba

kopnięcie /kɔpʲˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
calcio, pedata
  cios zadany nogą

kopolimer (n)
copolimero
  (chemia, chemiczny) polimer, któreg łańcuchy zawierają dwa lub więcej rodzajów merów;

koprolalia /ˌkɔprɔˈlalʲja/ (n)
coprolalia
  obsesyjne wypowiadanie słów nieprzyzwoitych lub wulgarnych

koptyjski /kɔpˈtɨjsʲci/ (adj)
copto
  (antropologia, antropologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Koptami; dotyczący Kościoła koptyjskiego i jego wyznawców

koptyjski /kɔpˈtɨjsʲci/ (n)
lingua copto, copto
  (językoznawstwo, językoznawczy) ostatnia faza rozwojowa języka egipskiego, język wywodzący się ze staroegipskiego, należący do rodziny języków afroazjatyckich

kopulować /ˌkɔpuˈlɔvaʨ̑/ (v)
accoppiarsi
  (fizjologia, fizjologiczny) odbywać stosunek seksualny

kopytka /kɔˈpɨtka/ (n)
gnocchi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kluski z gotowanych ziemniaków i mąki pszennej w kształcie rombów uzyskiwanych przez ukośne cięcie wałków ciasta;

kopyto /kɔˈpɨtɔ/ (n)
zoccolo
  (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie kończyn niektórych ssaków;

kora /ˈkɔra/ (n)
corteccia
  (botanika, botaniczny) kora pierwotna tkanka łodygi i korzenia znajdująca się między walcem osiowym a skórką
  (botanika, botaniczny) kora wtórna występująca u starszych roślin tkanka złożona z łyka oraz korka lub korowiny
kora
  (wojskowość, wojskowy) nepalska szabla o jednosiecznej, zakrzywionej głowni;

koral /ˈkɔral/ (n)
corallo
  (biologia, biologiczny) koralowiec
  (mineralogia, mineralogiczny) szkielet węglanowy koralowców;
bacca
  kostka, kulka lub coś podobnego z otworkiem, w który wkłada się nitkę

korba (n)
manovella
  (technologia, technika, techniczny) dźwignia z rączką

kordialny /kɔrˈdʲjalnɨ/ (adj)
cordiale
  (książkowy) serdeczny, przyjazny, wylewny w okazywaniu sympatii

koreański /ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
coreano
  odnoszący się do Korei lub Koreańczyków

koreański /ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (n)
coreano
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Korei Południowej i Korei Północnej;

korek /ˈkɔrɛk/ (n)
tappo
  (potocznie, potoczny) zakrętka od butelki;

korekta /kɔˈrɛkta/ (n)
correzione
  poprawienie błędu lub niedoskonałości, dorównanie do stanu prawidłowego

korelacja /ˌkɔrɛˈlaʦ̑ʲja/ (n)
correlazione
  (statystyka, statystyczny) zależność zmiennych losowych;

korespondencja /ˌkɔrɛspɔ̃nˈdɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
corrispondenza, carteggio
  wymiana informacji między ludźmi na papierze (list, pocztówka) lub w postaci elektronicznej (e-mail, czat, komunikatory)

korespondent (n)
corrispondente
  ktoś kto koresponduje

korkociąg /kɔrˈkɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
vite
  (lotnictwo, lotniczy) rodzaj akrobacji lotniczej;
cavatappi
  urządzenie służące do wyjmowania korków z butelek;

kormoran /kɔrˈmɔrãn/ (n)
cormorano
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak wodny zamieszkujący brzegi mórz i rzek;

kornijski (n)
cornovagliese
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy brytańskiej języków celtyckich;

korona /kɔˈrɔ̃na/ (n)
corona, chioma
  (botanika, botaniczny) część drzewa składająca się z gałęzi;
corolla
  (botanika, botaniczny) wewnętrzna część okwiatu złożona z płatków
corona
  (jednostka monetarna) waluta w Skandynawii;
  (jednostka monetarna) waluta w Czechach;
  (jednostka monetarna) (dawniej, dawny) waluta w Czechosłowacji, Protektoracie Czech i Moraw, na Węgrzech i na Słowacji, w Austro-Węgrzech
  monarchia
  (botanika, botaniczny) Fritillaria L., rodzaj roślin z rodziny liliowatych
  (budownictwo) górna część tamy, obwałowania lub murów obronnych
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element notacji muzycznej przedłużający wartość nuty lub pauzy o dowolną długość
capsula dentaria
  (stomatologia, stomatologiczny) metalowe lub porcelanowe wzmocnienie plomby na zębie;
treccia a corona
  (środowiskowy) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj koka wykonany z warkoczy upiętych dookoła głowy
corona, capsula
  atrybut królewski (złota obręcz zakładana na głowę)

koronacja (n)
incoronazione, coronazione
  akt przekazania insygniów królewskich następcy tronu

koronawirus (n)
coronavirus
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus z podrodziny Coronavirinae powodujący infekcje układu oddechowego;

koronka /kɔˈrɔ̃nka/ (n)
corona
  (potocznie, potoczny) (stomatologia, stomatologiczny) stałe uzupełnienie protetyczne odtwarzające znaczny ubytek korony klinicznej zęba
coroncina
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma modlitwy polegająca na powtarzaniu w określony sposób i określoną liczbę razy różnych modlitw
merletto, pizzo, trina
  (włókiennictwo) wyrób będący rodzajem ażurowej plecionki z nici;

koronować (v)
coronare
  (przenośnie, przenośnia) stanowić górną część czegoś
incoronare
  przekazywać uroczyście najwyższą władzę poprzez nakładanie korony na głowę przyszłego panującego

korowód /kɔˈrɔvut/ (n)
ridda
  tańczący ludzie posuwający się jeden za drugim, często w rytmie tanecznym, czasem trzymający się za ręce

korpus konsularny /ˈkɔrpus ˌkɔ̃w̃suˈlarnɨ/ (n)
corpo consolare
  kierownicy, szefowie i urzędnicy konsularni sprawujący swoje funkcje w określonym okręgu konsularnym państwa przyjmującego;

korrida /kɔrˈrʲida/ (n)
corrida
  (etnografia, etnograficzny) widowisko polegające na walce toreadorów z bykiem, popularne przede wszystkim w Hiszpanii;

korsykański /ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
corso
  odnoszący się do Korsyki, związany lub wywodzący się z Korsyki

korsykański /ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/ (n)
corso
  język używany na Korsyce;

kortykosteroid (n)
corticosteroide
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) hormon steroidowy wytwarzany przez korę nadnerczy lub otrzymywany syntetycznie;

kortyzol (n)
cortisolo
  (biochemia, biochemiczny) hormon należący do kortykosteroidów;

kortyzon (n)
cortisone
  (biochemia, biochemiczny) hormon kory nadnercza z grupy steroidów, nieaktywny biologicznie

korupcja /kɔˈrupʦ̑ʲja/ (n)
corruzione
  nadużycie stanowiska publicznego w celu uzyskania prywatnych korzyści;

korweta (n)
corvetta
  (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) okręt żaglowy do służby zwiadowczej oraz zadań pomocniczych;
  (marynarka) średni okręt wojenny o wyporności od 500 do 1000 ton;

korygować (v)
correggere
  przeprowadzać korektę, poprawiać błędy w tekście
  usuwać niedokładności

koryto /kɔˈrɨtɔ/ (n)
trogolo
  podłużny pojemnik przeznaczony do pojenia i karmienia zwierząt domowych

korzec (n)
moggio
  (dawniej, dawny) naczynie odmierzające korce (1.1)

korzeniowy (adj)
radicale
  związany z korzeniem, dotyczący korzenia

korzeń /ˈkɔʒɛ̃ɲ/ (n)
radice
  (botanika, botaniczny) organ roślin naczyniowych umiejscowiony zwykle w podłożu (glebie), utrzymujący roślinę w jednym miejscu i pobierający dla niej wodę i składniki mineralne;
  (anatomia, anatomiczny) element organu tkwiący wewnątrz innej części ciała
droga, spezia
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) roślina, która zawiera olejki eteryczne, używana jako przyprawa

korzystny /kɔˈʒɨstnɨ/ (adj)
vantaggioso
  o cenach: niski
vantaggioso, proficuo
  przynoszący korzyść
favorevole, giovevole
  sprzyjający

kos /kɔs/ (n)
merlo
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak leśny, ogrodowy i parkowy z gatunku kosów (1.1)

kosa /ˈkɔsa/ (n)
falce, falce fienaia, frullana
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie do ścinania zbóż, traw itp.: ostrze na długim kiju;

kosmetyczny /ˌkɔsmɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
cosmetico
  dotyczący kosmetyki lub kosmetyków

kosmetyk /kɔsˈmɛtɨk/ (n)
cosmetico
  substancja, produkt przeznaczony do pielęgnacji, oczyszczania, ochrony i upiększania ciała lub włosów

kosmetyka /kɔsˈmɛtɨka/ (n)
cosmesi, cosmetica
  sztuka upiększania, pielęgnowania ciała, włosów; stosowanie środków lub zabiegów mających na celu pielęgnowanie ciała lub włosów

kosmita /kɔsˈmʲita/ (n)
extraterrestre
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) hipotetyczny mieszkaniec planety innej niż Ziemia, planetoidy, księżyca itp.;

kosmo- /ˈkɔsmɔ/
cosmo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z kosmosem

kosmodrom /kɔsˈmɔdrɔ̃m/ (n)
cosmodromo
  (astronautyka, astronautyczny) ośrodek, w którym przeprowadza się starty statków kosmicznych oraz starty i lądowania promów kosmicznych, w którym przygotowuje się i nadzoruje loty kosmiczne;

kosmogoniczny (adj)
cosmogonico
  związany z kosmogonią, dotyczący kosmogonii

kosmografia (n)
cosmografia
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyobrażenie o świecie i jego funkcjonowaniu charakterystyczne dla konkretnej religii lub systemu filozoficznego
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dawna nauka badająca strukturę i ewolucję wszechświata

kosmograficzny (adj)
cosmografico
  związany z kosmografią, dotyczący kosmografii

kosmolog (n)
cosmologo
  specjalista w dziedzinie kosmologii

kosmologia /ˌkɔsmɔˈlɔɟja/ (n)
cosmologia
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, który zajmuje się kosmosem; nauka o wszechświecie;

kosmologiczny (adj)
cosmologico
  związany z kosmologią, dotyczący kosmologii

kosmonautyczny /ˌkɔsmɔ̃nawˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
cosmonautico
  związany z kosmonautyką i kosmonautami

kosmopolita /ˌkɔsmɔpɔˈlʲita/ (n)
cosmopolita
  człowiek nieuznający jakiegokolwiek obywatelstwa, a jedynie światowe

kosmopolityczny (adj)
cosmopolita
  nieczujący związku z żadnym państwem (miejscem) w szczególności

kosmos /ˈkɔsmɔs/ (n)
cosmo
  (astronomia, astronomiczny) przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery;
cosmea
  (botanika, botaniczny) Cosmos bipinnatus Cav., gatunek rośliny z rodziny astrowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku kosmosów (1.2)

kosmos podwójnie pierzasty (n)
cosmea
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Cosmos bipinnatus Cav., gatunek rośliny z rodziny astrowatych;

kosmyk (n)
ciocca, ciuffo
  niewielki pukiel włosów

kosodrzewina /ˌkɔsɔḍʒɛˈvʲĩna/ (n)
mugo, pino mugo
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) (systematyka) Pinus mugo Turra, gatunek drzewa lub krzewu iglastego należący do rodziny sosnowatych, rosnący w górach, powyżej górnej granicy lasu;

kostarykański /ˌkɔstarɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
costaricano
  odnoszący się do Kostaryki, państwa w Ameryce Środkowej

kosteczki słuchowe /kɔˈstɛʧ̑ʲci swuˈxɔvɛ/ (n)
ossicini dell'udito, ossicini uditivi
  (anatomia, anatomiczny) drobne kostki w jamie bębenkowej ucha przenoszące drgania błony bębenkowej do ucha wewnętrznego;

kostka /ˈkɔstka/ (n)
caviglia, malleolo
  (anatomia, anatomiczny) mała kość łącząca stopę z nogą;
plettro
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) mała płytka, którą gra się na niektórych instrumentach strunowych
ossicino
  (zdrobniale) od: kość
dado, cubetto
  niewielki przedmiot w kształcie prostopadłościanu

kostka lodu (n)
cubetto di ghiaccio
  lód w kształcie małego sześcianu powstały w wyniku zamrożenia wody w odpowiedniej formie

kostniak (n)
osteoma
  (medycyna, medyczny) łagodny nowotwór tkanki kostnej

kostnica /kɔˈstʲɲiʦ̑a/ (n)
obitorio
  pomieszczenie, w którym przechowuje się ciała zmarłych do chwili pogrzebu;
cappella mortuario
  przykościelna kaplica pogrzebowa

kostny /ˈkɔstnɨ/ (adj)
osseo
  związany z kością

kostrzewa (n)
festuca
  (botanika, botaniczny) Festuca L., rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych;

kosz /kɔʃ/ (n)
cestino
  (informatyka, informatyczny) folder systemowy do przechowywania usuniętych plików
bidone, pattumiera, bidone per rifiuti, cestino per rifiuti
  pojemnik na odpady
cesto, canestro, cestino, cesta, paniere
  pojemnik pleciony z elastycznego materiału naturalnego lub sztucznego

koszatka (n)
driomio
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju (1.1)

koszt /kɔʃt/ (n)
costo, spesa, importo
  (ekonomia, ekonomiczny) poniesiony wydatek

kosztować /kɔˈʃtɔvaʨ̑/ (v)
costare
  mieć jakąś cenę w pieniądzu
  (przenośnie, przenośnia) mieć jakąś cenę w wartościach niewymiernych
assaggiare, prelibare
  próbować smakiem

koszula /kɔˈʃula/ (n)
camicia
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) lekkie ubranie z rękawami, nakładane na tułów, zapinane na guziki;

koszula nocna (n)
camicia da notte
  (krawiectwo) jednoczęściowy luźny ubiór w formie tuniki używany do snu;

koszykarka /ˌkɔʃɨˈkarka/ (n)
cestista
  (sport, sportowy) zawodniczka grająca w koszykówkę

koszykarz /kɔˈʃɨkaʃ/ (n)
cestaio
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyplatający kosze i koszyki
cestista
  (sport, sportowy) sportowiec grający w koszykówkę

koszykówka /ˌkɔʃɨˈkufka/ (n)
pallacanestro
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu drużynowego, w której dwie pięcioosobowe drużyny grają przeciwko sobie, próbując zdobyć punkty, umieszczając piłkę w koszu;

kot /kɔt/ (n)
gatto, felino
  (zoologia, zoologiczny) Felis silvestris domesticus, zwierzę domowe;

kot bengalski /ˈkɔd bɛ̃ŋˈɡalsʲci/ (n)
gatto leopardo
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Prionailurus bengalensis Kerr, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący w środkowej, wschodniej i południowej Azji, na Filipinach i na wyspach Archipelagu Sundajskim;
bengala
  (zoologia, zoologiczny) hybryda kota bengalskiego (1.1) z kotem domowym;

kot błotny (n)
gatto della giungla
  (zoologia, zoologiczny) Felis chaus Schreber, drapieżny ssak z rodziny kotowatych o maskującym umaszczeniu występujący w południowej Azji i Egipcie;

kot domowy (n)
gatto domestico
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Felis silvestris catus Linnaeus, udomowiony gatunek ssaka z rzędu drapieżnych w rodzinie kotowatych;

kot syjamski /ˈkɔt sɨˈjãmsʲci/ (n)
siamese
  (felinologia, felinologiczny) jedna z najstarszych i najdłużej znanych ras kotów domowych pochodząca z Dalekiego Wschodu;

kotek /ˈkɔtɛk/ (n)
gattino
  (językoznawstwo, językoznawczy) (zdrobniale) od: kot

kotek cętkowany (n)
gatto viverrino
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Prionailurus viverrinus Bennett, gatunek drapieżnych ssaków z rodziny kotowatych, występujących w lasach południowo-wschodniej Azji;

kotik subantarktyczny (n)
otaria orsina subantartica
  (zoologia, zoologiczny) Arctocephalus tropicalis Gray, drapieżny ssak morski z rodziny uchatkowatych;

kotka /ˈkɔtka/ (n)
amento, gattino
  (botanika, botaniczny) bazia;
gatta
  (zoologia, zoologiczny) samica kota

kotlarz /ˈkɔtlaʃ/ (n)
fabbro ramaio
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik, który wyrabia naczynia metalowe, kotły;

kotlet /ˈkɔtlɛt/ (n)
braciola, cotoletta
  mięso (ale również warzywa, jajka) uformowane zazwyczaj w plastry i usmażone na tłuszczu;

kotlina (n)
conca
  (geografia, geograficzny) teren otoczony górami;

kotwica /kɔtˈfʲiʦ̑a/ (n)
ancora
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) przyrząd służący do unieruchomienia statku (czasem także innych pływających obiektów) przez zaczepienie o dno;

kotwicowisko /ˌkɔtfʲiʦ̑ɔˈvʲiskɔ/ (n)
ancoraggio
  (marynarka) część redy (lub portu), w której można zakotwiczać statki;

kotwić (v)
ancorare
  (technologia, technika, techniczny) (budownictwo) wiązać, zamocowywać poszczególne elementy budowlane przy użyciu kotwi

kotylion (n)
cotillon
  tradycyjna zbiorowa zabawa taneczna, o XIX-wiecznym francuskim rodowodzie, złożona z kilku samodzielnych tańców i zabaw, niekiedy z wymianą drobnych upominków, podczas której tańczy się walca figurowego, mazurka albo galop, a w której pary dobierają się według przypiętych wcześniej wstążek kotylionów (2.1);

kowadełko /ˌkɔvaˈdɛwkɔ/ (n)
incudine
  (anatomia, anatomiczny) jedna z trzech kosteczek słuchowych u ssaków;

kowadło /kɔˈvadwɔ/ (n)
incudine
  (technologia, technika, techniczny) ciężka, stalowa podstawa, na której kładzie się obrabiany przedmiot w trakcie kucia ręcznego;

kowal /ˈkɔval/ (n)
fabbro, fabbro ferraio
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający przedmioty z metalu;

koza /ˈkɔza/ (n)
capra
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny krętorogich;

kozak /ˈkɔzak/ (n)
cosacco
  lekki kawalerzysta elitarnych oddziałów armii carskiej, także w szlacheckiej Polsce;
leccino
  (potocznie, potoczny) grzyb koźlarz, Leccinum Gray;

kozia bródka /ˈkɔʑa ˈbrutka/ (n)
pizzo
  zarost w formie spiczastej, nieco podkręconej w górę bródki

kozieradka (n)
fieno-greco, trigonella
  (botanika, botaniczny) Trigonella, rodzaj aromatycznych roślin z rodziny bobowatych, używanych jako przyprawa i w celach leczniczych;

koziorożec (n)
stambecco
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych;

koziorożec alpejski /ˌkɔʑɔˈrɔʒɛʦ̑ alˈpɛjsʲci/ (n)
stambecco delle Alpi
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny krętorogich;

koziorożec nubijski (n)
stambecco della Nubia, stambecco nubiano
  (zoologia, zoologiczny) Capra nubiana, ssak parzystokopytny z rodziny wołowatych;

kozioł /ˈkɔʑɔw/ (n)
becco, capro, irco
  (zoologia, zoologiczny) dorosły samiec kozy;

kozioł ofiarny /ˈkɔʑɔw ɔˈfʲjarnɨ/ (n)
capro espiatorio, capro emissario
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, na którego inni zrzucają całą odpowiedzialność za coś;

koziołek /kɔˈʑɔwɛk/ (n)
capretto
  (zoologia, zoologiczny) młody lub mały kozioł

kozodój (n)
succiacapre
  (przestarzałe, przestarzały) ten, który doi kozy

kołatać (v)
battere, picchiare, bussare
  (książkowy) uderzać za pomocą kołatki w drzwi
sbattere, sollecitare
  (książkowy) zabiegać w jakiejś sprawie u osoby lub instytucji
battere, pestare
  wydawać głuchy odgłos poprzez uderzanie

kołatka /kɔˈwatka/ (n)
battaglio, picchiotto, battacchio, battente
  (potocznie, potoczny) często ozdobny przedmiot, zazwyczaj metalowy, przymocowany przy drzwiach wejściowych służący do stukania;
campanaccio di legno
  (potocznie, potoczny) drewniany przedmiot wieszany bydłu u szyi, wydający głuchy odgłos
battola, tabella
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) ludowy instrument muzyczny, złożony z rączki i osadzonej na niej deseczki, w którą przy potrząsaniu uderza ruchomy młoteczek; używany m.in. w Wielki Piątek w kościele zamiast dzwonków

kołchoz /ˈkɔwxɔs/ (n)
kolchoz
  spółdzielcze gospodarstwo rolne w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich;

kołdra /ˈkɔwdra/ (n)
piumino, trapunta, coltre, coltrone
  element pościeli składający się z tkaniny oraz wypełnienia, służący do okrywania ciała podczas snu

kołek (n)
cavicchio
  (budownictwo) drewniany lub plastikowy walec wciskany do ściany, w który wkręcana jest śruba
bischero, pirolo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) walec naciągający struny w instrumentach
paletto, piolo
  ociosany kawałek drewna o podłużnej formie

koło /ˈkɔwɔ/ (n)
ruota
  przedmiot o takim kształcie, zwykle część maszyny lub urządzenia, zwłaszcza pojazdu;

koło sterowe /ˈkɔwɔ stɛˈrɔvɛ/ (n)
ruota del timone
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) element steru statku w kształcie dużej obręczy, służący do ręcznego zadawania wychylenia płetwy sterowej;

koło wodne (n)
bindolo
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie przekształcające energię przepływu lub spadku wody w inne użyteczne formy energii;

koło zębate /ˈkɔwɔ zɛ̃mˈbatɛ/ (n)
ruota dentata
  (mechanika) koło lub walec z wystającymi zębami, element czynny przekładni zębatej oraz innych mechanizmów;

kołowrotek (n)
filatoio
  (mechanika) (włókiennictwo) (dawniej, dawny) urządzenie mechaniczne służące do przędzenia nici;
tornello
  (mechanika) obrotowe urządzenie umieszczane przy wejściach do miejsc, gdzie trzeba przepuszczać ludzi pojedynczo
mulinello
  (wędkarstwo) przyrząd wędkarski w formie szpuli z rączką służący do nawijania i rozwijania zapasu żyłki, zwykle będący częścią wędki spinningowej;

kołowrót (n)
argano
  (mechanika) drewniana oś z korbą, np. do wyciągania ze studni wiadra z wodą
tornello
  (mechanika) urządzenie zapewniające przepuszczanie ludzi po jednej osobie

kołysanka /ˌkɔwɨˈsãnka/ (n)
ninna nanna
  piosenka śpiewana małym dzieciom, żeby łatwiej zasnęły

kołyska /kɔˈwɨska/ (n)
culla, zana
  sprzęt do kołysania małych dzieci np. łóżeczko na biegunach;

koń /kɔ̃ɲ/ (n)
cavallo, cavallo con maniglie
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w formie skrzyni na czterech nogach
cavallo
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku Equus caballus L., hodowane jako pociągowe lub do jazdy wierzchem;
  (szachy, pojęcie szachowe) (potocznie, potoczny) skoczek szachowy;

koń mechaniczny /ˈkɔ̃ɲ ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
cavallo vapore
  (fizyka, fizyczny) jedna z pozaukładowych jednostek mocy;

koń pod siodło (n)
cavallo da sella
  (jeździectwo, jeździecki) koń do jazdy wierzchem

koń trojański /ˈkɔ̃ɲ trɔˈjä̃j̃sʲci/ (idiom)
cavallo di Troia
  (przenośnie, przenośnia) o czymś pozornie wyglądającym na przyjacielski podarunek, w rzeczywistości będącym niebezpieczeństwem; ukryte niebezpieczeństwo; spisek, podstęp
  (informatyka, informatyczny) typ szkodliwego oprogramowania, które podszywając się pod przydatne lub ciekawe dla użytkownika aplikacje, dodatkowo implementuje niepożądaną, ukrytą przed użytkownikiem funkcjonalność;

końcowy /kɔ̃j̃nˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
ultimo, conclusivo, finale
  ten przed definitywnym końcem; bliski końcowi

kończyna /kɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
arto
  (anatomia, anatomiczny) narząd ruchu u kręgowców

kończyć /ˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
finire, terminare
  wykonywać coś, co zostało zaczęte, do końca

kości zostały rzucone /ˈkɔɕʨ̑i zɔˈstawɨ ʒuˈʦ̑ɔ̃nɛ/ (idiom)
il dado è tratto
  (książkowy) stała się rzecz nieodwracalna; zapadła ostateczna decyzja;

kościec /ˈkɔɕʨ̑ɛʦ̑/ (n)
scheletro
  (anatomia, anatomiczny) mocna kostna i częściowo chrzęstna konstrukcja anatomiczna stanowiąca podporę dla ciała organizmu i nadająca jemu kształt

kościsty (adj)
osseo
  o ciele lub o części ciała: o wydatnych, wystających kościach

kościół /ˈkɔɕʨ̑uw/ (n)
chiesa, Chiesa
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia chrześcijańska;

kościół konkatedralny (n)
chiesa concattedrale
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) druga katedra ordynariusza diecezji

kościół parafialny (n)
chiesa parrocchiale
  (kościelny) (administracja) jedyna lub główna świątynia w danej parafii;

koślawy /kɔɕˈlavɨ/ (adj)
sbilenco
  krzywego kształtu, ze zniekształceniem

kość /kɔɕʨ̑/ (n)
osso
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu ludzi lub zwierząt;
piastrina
  (elektronika, elektroniczny) (potocznie, potoczny) układ scalony
dado
  wielościan z oczkami służący do gry;

kość gnykowa (n)
osso ioide, ioide
  (anatomia, anatomiczny) kość w obrębie szyi zawieszona poniżej żuchwy;

kość guziczna (n)
coccige
  (anatomia, anatomiczny) końcowy odcinek kręgosłupa człowieka;

kość niezgody /ˈkɔɕʨ̑ ɲɛˈzɡɔdɨ/ (n)
mela della discordia, pomo della discordia
  (związek frazeologiczny) przyczyna sporu, konfliktu

kość skroniowa (n)
osso temporale
  (anatomia, anatomiczny) parzysta kość położona po bokach i u dołu mózgoczaszki, ochronna dla ucha;

kość słoniowa /ˈkɔɕʨ̑ swɔ̃ˈɲɔva/ (n)
avorio
  (zoologia, zoologiczny) materiał pochodzący z zębów dużych ssaków: słonia, morsa, hipopotama, narwala;
  kolor kości słoniowej (1.1), biały z odcieniem żółto-kremowym

koźlarz babka /ˈkɔʑlaʒ ˈbapka/ (n)
porcinello
  (botanika, botaniczny) Leccinum scabrum, jadalny gatunek grzyba z rodziny borowikowatych o brązowej barwie kapelusza i czarnych kosmkach na trzonie;

koźlę (n)
capretto
  (zootechnika, zootechniczny) młode kozy domowej

kożuch /ˈkɔʒux/ (n)
pelliccia
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) wyprawiona skóra zwierzęca o długim włosie; ciepła odzież wierzchnia z takiej skóry (najczęściej włosem do wewnątrz)
panna
  wierzchnia, gęstsza lub stężała warstwa jakiegoś płynu

kpina /ˈkpʲĩna/ (n)
beffa
  drwina, szyderstwo, żart

kpić (v)
deridere, beffare, scanzonare
  odnosić się z lekceważeniem, żartować, wyśmiewać, drwić

krach /krax/ (n)
crac, fallimento, rovescio di fortuna
  (ekonomia, ekonomiczny) bankructwo, upadek gospodarczy, załamanie ekonomiczne

kradzież /ˈkraʥ̑ɛʃ/ (n)
furto, ladreria
  przejęcie cudzej własności bez zgody właściciela i bez podstawy prawnej

kradzione nie tuczy /kraˈʥ̑ɔ̃nɛ ɲɛ‿ˈtuʧ̑ɨ/ (proverb)
la farina del diavolo va tutta in crusca
  rzecz zdobyta w nieuczciwy sposób nie przynosi korzyści

kraina /kraˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
terra, regione
  obszar wydzielony ze względu na jakąś cechę, np. wspólną historię, cechy środowiska, itp.;

kraina palearktyczna (n)
ecozona paleartica, regione paleartica
  (geografia, geograficzny) (zoologia, zoologiczny) najrozleglejszy lądowy rejon zoogeograficzny, leżący w obrębie Holarktyki, a obejmujący całą Europę, północną i środkową Azję oraz północną Afrykę;

kraj /kraj/ (n)
paese, terra
  (geografia, geograficzny) kraina, obszar geograficzny;
stato, paese
  państwo

krajobraz /kraˈjɔbras/ (n)
paesaggio
  wygląd ziemi w określonym miejscu, widok okolicy;
  (sztuka) przedstawienie malarskie widoku natury

krajobrazowy (adj)
paesaggistico
  związany z krajobrazem, dotyczący krajobrazu

krakowski /kraˈkɔfsʲci/ (adj)
cracoviano
  związany z Krakowem, dotyczący Krakowa

kran /krãn/ (n)
rubinetto
  rodzaj zaworu pozwalający na regulację przepływu cieczy lub gazu;

kraniec /ˈkrãɲɛʦ̑/ (n)
estremità, estremo
  (książkowy) koniec, granica czegoś

kranioplastyka (n)
cranioplastica
  (medycyna, medyczny) operacja mająca na celu skorygowanie zniekształceń czaszki

kraska /ˈkraska/ (n)
ghiandaia marina
  (ornitologia, ornitologiczny) Coracias garrulus, ptak o jaskrawym upierzeniu, najczęściej owadożerny;

kraska zwyczajna (n)
ghiandaia marina
  (ornitologia, ornitologiczny) Coracias garrulus, gatunek ptaka z rodziny krasek;

kraul /krawl/ (n)
crawl
  (sport, sportowy) sposób pływania polegający na naprzemiennych, zagarniających ruchach rąk oraz nóg pracujących jak nożyce;

krawat /ˈkravat/ (n)
cravatta
  (krawiectwo) pasek materiału noszony na szyi przez mężczyzn, rzadziej przez kobiety;

krawcowa /krafˈʦ̑ɔva/ (n)
sarta
  (rzemiosło, rzemieślniczy) kobieta zajmująca się krawiectwem

krawiec /ˈkravʲjɛʦ̑/ (n)
sarto
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się szyciem ubrań i innych rzeczy z tkanin;

krawiecki /kraˈvʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
sartoriale
  związany z krawiectwem, dotyczący krawiectwa

krawędź /ˈkravɛ̃ɲʨ̑/ (n)
spigolo, orlo
  miejsce wyznaczające ostry lub ekstremalny koniec czegoś

kraść /kraɕʨ̑/ (v)
rubare
  brać coś na własność bez zgody i wiedzy właściciela

kreator (n)
assistente, procedura guidata
  (informatyka, informatyczny) program ułatwiający użytkownikowi wykonanie określonej procedury

kreatynina /ˌkrɛatɨ̃ˈɲĩna/ (n)
creatinina
  (biochemia, biochemiczny) bezwodnik kreatyny, metabolit stanowiący parametr do oceny wydolności nerek;

kreatywny /ˌkrɛaˈtɨvnɨ/ (adj)
creativo
  twórczy, wnoszący coś nowego, odkrywczego

kreda /ˈkrɛda/ (n)
gesso, gessetto
  (edukacja, edukacyjny) kruchy, najczęściej biały materiał z kredy (1.1) do pisania po tablicy lub kartonie
gesso, creta
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) miękka skała osadowa składająca się z węglanu wapnia;
cretaceo, cretacico
  (geologia, geologiczny) okres geologiczny trwający od około 145 do 66 mln lat temu, w którym tworzyły się pokłady kredy (1.1);

kredens /ˈkrɛdɛ̃w̃s/ (n)
credenza
  mebel do przechowywania naczyń stołowych;

kredka /ˈkrɛtka/ (n)
gessetto, pastello
  (sztuka) laseczka z barwionej masy służąca do rysowania lub pisania
matita, rossetto
  ołówek kosmetyczny do obrysowywania powiek, ust
matita
  ołówek z kolorowym grafitem służący do rysowania lub pisania

kredytowy /ˌkrɛdɨˈtɔvɨ/ (adj)
creditizio
  dotyczący kredytu, dotyczący sprzedaży bez pieniędzy

krem /krɛ̃m/ (n)
crema
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) stała lub półtłusta emulsja nakładana na skórę w dermatologii i kosmetyce;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj deseru;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) (spożywczy) masa do przekładania ciast i ciastek

krematorium /ˌkrɛ̃maˈtɔrʲjũm/ (n)
crematorio
  budynek, w którym spopiela się zwłoki ludzkie;

kremonka (n)
cremonese
  mieszkanka Cremony

kremończyk (n)
cremonese
  mieszkaniec Cremony

kremoński (adj)
cremonese
  związany z Cremoną, dotyczący Cremony

kreolski (adj)
creolo
  związany z Kreolami, dotyczący Kreolów; będący kreolem

kres /krɛs/ (n)
margine, limite
  granica pewnej przestrzeni
fine, limite, termine
  koniec, schyłek czegoś

kresy /ˈkrɛsɨ/ (n)
zona di confine
  (historia, historyczny, historycznie) pogranicze, zwłaszcza dawne polskie pogranicze wschodnie

kret /krɛt/ (n)
talpa
  (zoologia, zoologiczny) ssak owadożerny o czarnej sierści, kopiący podziemne tunele;

kretyn /ˈkrɛtɨ̃n/ (n)
cretino, deficiente, ebete, imbecille, scimunito, beota
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) obraźliwa forma zwrócenia się do mężczyzny
cretino, affetto da cretinismo
  (przestarzałe, przestarzały) (medycyna, medyczny) osoba dotknięta wrodzonym zespołem niedoboru jodu, nazywanego dawniej kretynizmem lub matołectwem

krew /krɛf/ (n)
sangue
  (biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) płynna tkanka łączna zwierząt;
  (przenośnie, przenośnia) pokrewieństwo, linia rodowa

krew tętnicza (n)
sangue arterioso
  (fizjologia, fizjologiczny) krew płynąca w tętnicach

krew z mlekiem /ˈkrɛv ˈz‿mlɛcɛ̃m/ (adj)
latte e fragola, latte e sangue
  (o cerze) jasna, zdrowa, z rumieńcami

krew żylna /ˈkrɛv ˈʒɨlna/ (n)
sangue venoso
  (fizjologia, fizjologiczny) krew płynąca w żyłach krwiobiegu dużego

krewetka /krɛˈvɛtka/ (n)
gambero, mozzancolla, scampo
  (zoologia, zoologiczny) Caridea, rodzaj skorupiaków o dziesięciu nogach;

krewniak (n)
cognato
  osoba będąca w relacji pokrewieństwa

krnąbrny /ˈkr̥nɔ̃mbrnɨ/ (adj)
ritroso
  nieposłuszny, bezczelny, o trudnym charakterze

krochmal (n)
amido, appretto
  mączka do usztywniania tkanin, najczęściej ziemniaczana

krochmalić /krɔxˈmalʲiʨ̑/ (v)
inamidare
  nasycać tkaninę krochmalem, usztywniać

krocze (n)
perineo
  (anatomia, anatomiczny) część ciała położona między narządami płciowymi a odbytem

kroczyć /ˈkrɔʧ̑ɨʨ̑/ (v)
sgambare
  iść wolno, dużymi krokami, dostojnie

kroić /ˈkrɔ.<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
tagliare
  oddzielać z czegoś kawałki lub dzielić na części za pomocą noża lub ostrego narzędzia

krok /krɔk/ (n)
passo
  przestawienie nogi, by wykonać ruch

krokodyl /krɔˈkɔdɨl/ (n)
coccodrillo
  (herpetologia, herpetologiczny) drapieżny, ziemnowodny gad z rzędu krokodyli (Crocodilia), o wydłużonym ciele;
  (potocznie, potoczny) wyprawiona skóra krokodyla (1.1)

krokodyle łzy /ˌkrɔkɔˈdɨlɛ ˈwzɨ/ (idiom)
lacrime di coccodrillo
  nieszczery płacz; fałszywe, udawane ubolewanie

krokomierz /krɔˈkɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
contapassi, pedometro
  (metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie mierzące odległość w krokach lub tylko samą liczbę kroków;

krokosz (n)
cartamo, zafferanone
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku krokosz barwierski;

krokosz barwierski (n)
cartamo, zafferanone
  (botanika, botaniczny) (systematyka) Carthamus tinctorius L., gatunek rośliny jednorocznej z rodziny astrowatych, występującej na Bliskim Wschodzie i Indiach, uprawianej już w starożytności jako roślina farbierska i oleista;

krokus /ˈkrɔkus/ (n)
croco
  (botanika, botaniczny) Crocus L., rodzaj roślin cebulowych z rodziny kosaćcowatych, kwitnących zwykle wczesną wiosną;

kromlech (n)
cromlech
  prehistoryczny megalityczny krąg;

kronika /ˈkrɔ̃ɲika/ (n)
cronaca
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj księgi, w której wydarzenia prezentowane są zwykle w porządku chronologicznym;
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) odmiana felietonu, cykliczny utwór publicystyczno-dziennikarski, rejestrujący bieżące wydarzenia społeczno-obyczajowe, kulturalne, towarzyskie wraz z odautorskim komentarzem

kronikarz (n)
cronista
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) osoba, która napisała lub pisze kronikę
cronachista
  osoba śledząca i opisująca przebieg faktów, np. w czasopiśmie

kropidło (n)
aspersorio
  (kościelny) specjalna miotełka do kropienia wodą, w szczególności wodą święconą;
  (kościelny) przyrząd o funkcji jak kropidło (1.1), ale wykonany w formie pojemnika z otworami osadzonego na trzonku

kropielnica (n)
acquasantiera
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościelne naczynie na wodę święconą zwykle umieszczane przy wejściu

kropierz (n)
gualdrappa
  (jeździectwo, jeździecki) średniowieczne sukienne okrycie konia z otworami na oczy, dłuższe od czapraka;

kropla /ˈkrɔpla/ (n)
goccia, stilla
  drobna ilość płynu w kształcie zbliżonym do kuli, utrzymująca spoistość;

kropla drąży skałę /ˈkrɔpla ˈdrɔ̃w̃ʒɨ ˈskawɛ/ (proverb)
la goccia scava la roccia
  długie i wytrwałe działania przynoszą w końcu oczekiwane wyniki

kropla w morzu /ˈkrɔpla ˈv‿mɔʒu/ (idiom)
goccia nel mare
  bardzo mała, całkowicie niewystarczająca ilość czegoś

kropla, która przepełnia czarę /ˈkrɔpla ˈktura pʃɛˈpɛwʲɲa ˈʧ̑arɛ/ (n)
la goccia che fa traboccare il vaso
  dowolna przykrość lub niedogodność (jak niepowodzenie albo złośliwy postępek ze strony drugiego człowieka) występująca jako kolejna w łańcuchu i ostatecznie przekraczająca granice cierpliwości osoby, którą spotyka.

kroplomierz /krɔˈplɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
contagocce
  (metrologia, metrologiczny) przyrząd do odmierzania, dozowania kropli

krosno /ˈkrɔsnɔ/ (n)
telaio
  (włókiennictwo) maszyna włókiennicza lub ręczny warsztat tkacki do wytwarzania tkanin, dywanów itp. przez wielokrotne przeplatanie nitek osnowy i wątku;

krosta /ˈkrɔsta/ (n)
foruncolo
  (medycyna, medyczny) wykwit na skórze, zawierający ropę lub płyn surowiczy;

krowa /ˈkrɔva/ (n)
vacca, mucca
  (zoologia, zoologiczny) dorosła samica bydła domowego;

krowa, która dużo ryczy, mało mleka daje /ˈkrɔva ˈktura ˈduʒɔ ˈrɨʧ̑ɨ ˈmawɔ ˈmlɛka ˈdajɛ/ (proverb)
can che abbaia non morde
  z przechwałek niewiele wynika

krowi /ˈkrɔvʲi/ (adj)
vaccino
  pochodzący od krowy, odnoszący się do krowy

krtań /kr̥tãɲ/ (n)
laringe
  (anatomia, anatomiczny) górny odcinek układu oddechowego łączący gardło z tchawicą;

kruchy /ˈkruxɨ/ (adj)
fragile
  (przenośnie, przenośnia) nietrwały, delikatny, słaby

krucjata /kruˈʦ̑ʲjata/ (n)
crociata
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyprawa wojenna podejmowana w XI–XII wieku przez chrześcijaństwo zachodnie w celu zdobycia Ziemi Świętej;
  (przenośnie, przenośnia) kampania prowadzona przeciwko komuś lub czemuś

kruczek /ˈkruʧ̑ɛk/ (n)
cavillo
  wybieg, klauzula o nieoczywistych konsekwencjach

kruk /kruk/ (n)
corvo imperiale, corvo
  (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax, czarny ptak z rodziny krukowatych, większy od wrony i gawrona, zamieszkujący półkulę północną;

kruk krukowi oka nie wykole /ˈkruk ːruˈkɔvʲi ˈɔka ˌɲɛ‿vɨˈkɔlɛ/ (proverb)
cane non mangia cane
  osoby znające się, zaprzyjaźnione i podobne do siebie, osoby należące do tej samej grupy interesów, do tej samej grupy zawodowej nie będą robiły sobie krzywdy

kruk zwyczajny (n)
corvo imperiale
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku kruk zwyczajny (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax Linnaeus, gatunek ptaków z rodziny krukowatych;

krupier (n)
croupier
  pracownik kasyna, który odpowiada za grę przy stole

kruszywo (n)
aggregato, inerte
  rozdrobniony materiał, np. kamień, cegła, żwir

krużganek /kruʒˈɡãnɛk/ (n)
chiostro
  (architektura, architektoniczny) korytarz otwarty arkadami na dziedziniec;

krwawienie (n)
sanguinamento
  tracenie krwi

krwawić /ˈkr̥favʲiʨ̑/ (v)
sanguinare
  (medycyna, medyczny) broczyć krwią, tracić krew, wypływać z naczyń krwionośnych

krwawy (adj)
sanguinoso
  taki, który zawiera krew, (także, też) będący skutkiem krwawienia
cruento
  związany z rozlewem krwi

krwinka /ˈkr̥fʲĩnka/ (n)
globulo
  (biologia, biologiczny) komórka krwi

krwinka czerwona (n)
emazia
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) element komórkowy krwi, nadający jej barwę czerwoną dzięki barwnikowi hemoglobinie, służący przenoszeniu tlenu do komórek ciała

krwiodawca /kr̥fʲjɔˈdafʦ̑a/ (n)
datore di sangue, donatore di sangue
  (medycyna, medyczny) osoba oddająca swoją krew w celu wykorzystania jej w krwiolecznictwie

krwiodawstwo /kr̥fʲjɔˈdafstfɔ/ (n)
donazione di sangue
  (medycyna, medyczny) oddawanie własnej krwi na cele medyczne;

krwiomocz /ˈkr̥fʲjɔ̃mɔʧ̑/ (n)
ematuria
  (medycyna, medyczny) obecność krwi w moczu

krwionośny /kr̥fʲjɔ̃ˈnɔɕnɨ/ (adj)
sanguigno
  (medycyna, medyczny) mający związek z krążeniem krwi

krwiopijca /kr̥fʲjɔˈpʲijʦ̑a/ (n)
sanguisuga
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) ten, który wyzyskuje innych

krwioplucie (n)
emottisi
  (medycyna, medyczny) odpluwanie wydzieliny zmieszanej z krwią;

krwiożerczy /kr̥fʲjɔˈʒɛrʧ̑ɨ/ (adj)
sanguinario
  o zwierzętach: żywiący się mięsem lub krwią upolowanych istot żywych

krwotoczny (adj)
emorragico
  związany z krwotokiem

krwotok /ˈkr̥fɔtɔk/ (n)
emorragia
  obfita utrata krwi na skutek urazu lub jako objaw choroby;

krykiet /ˈkrɨcɛt/ (n)
cricket
  (sport, sportowy) gra zespołowa, w której zawodnicy dwóch drużyn próbują na zmianę zbić bramkę drużyny przeciwnej i obronić swoją;

kryminalista /ˌkrɨ̃mʲĩnaˈlʲista/ (n)
criminale, delinquente
  osoba, która dopuściła się przestępstwa kryminalnego

kryminalistka /ˌkrɨ̃mʲĩnaˈlʲistka/ (n)
criminale, delinquente
  kobieta, która popełnia przestępstwa

kryminalny /ˌkrɨ̃mʲĩˈnalnɨ/ (adj)
criminale
  odnoszący się do przestępstwa, związany z popełnieniem przestępstwa
  związany ze ściganiem przestępców

kryminologia /ˌkrɨ̃mʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
criminologia
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nauka o przestępczości (przestępstwach, przestępcy, objawach i przyczynach przestępczości oraz wszelkich związanych z nią zjawiskach);

kryminologiczny /ˌkrɨ̃mʲĩnɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
criminologico
  dotyczący kryminologii, związany z kryminologią

krynica /krɨ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
sorgiva
  (książkowy) źródło

kryolit (n)
criolite
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady halogenków;

krypta /ˈkrɨpta/ (n)
cripta
  podziemne pomieszczenie w kościele przeznaczone do przechowywania relikwii lub chowania zmarłych;

kryptolog (n)
crittologo, crittologa
  osoba zajmująca się szyfrowaniem i deszyfracją tekstów

kryptologia (n)
crittologia
  (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) dziedzina wiedzy zajmująca się przekazywaniem informacji w sposób zabezpieczony przed nieuprawnionym dostępem, obejmuje tak utajnianie wiadomości (kryptografię) jak i przełamywanie ich zabezpieczeń i odczyt treści (kryptoanalizę);

krypton /ˈkrɨptɔ̃n/ (n)
cripto, kripto, kripton, krypton
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Kr i liczbie atomowej 36;

kryptonim (n)
criptonimo
  złożenie liter i cyfr albo wyraz, który ukrywa nazwę czegoś lub czyjeś nazwisko

krystalizacja (n)
cristallizzazione
  proces tworzenia się kryształów

krytyk /ˈkrɨtɨk/ (n)
critico, detrattore
  osoba oceniająca coś lub kogoś negatywnie

krytykować /ˌkrɨtɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
criticare, fustigare, sindacare
  oceniać negatywnie, wytykać będy, niepowodzenia, wady

kryzys /ˈkrɨzɨs/ (n)
crisi
  zła sytuacja (trwająca dłużej)

kryć /krɨʨ̑/ (v)
nascondere
  przechowywać w ukryciu

krzak /kʃak/ (n)
arbusto, cespúglio
  (botanika, botaniczny) krzew

krzem /kʃɛ̃m/ (n)
silicio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Si i liczbie atomowej 14;

krzemian /ˈkʃɛ̃mʲjãn/ (n)
silicato
  (chemia, chemiczny) sól kwasu krzemowego;

krzemień (n)
selce
  (geologia, geologiczny) krzemionkowa, skrytokrystaliczna skała osadowa;

krzemowy (adj)
siliceo, silicico
  dotyczący krzemu

krzepić (v)
rincuorare, rinfrancare, tonificare
  (książkowy) pocieszać, zagrzewać ((na przykład) do walki), dodawać otuchy

krzepki (adj)
robusto, gagliardo, tarchiato, tozzo, vegeto
  silny fizycznie, pełen tężyzny

krzepnąć (v)
coagularsi
  (fizjologia, fizjologiczny) przechodzić z postaci płynnej krwi w stałą

krzesełko /kʃɛˈsɛwkɔ/ (n)
seggiolino
  (zdrobniale) od: krzesło
seggiola
  gondola kolejki krzesełkowej
seggiolina
  małe krzesło – przeznaczone do siedzenia lub zabawy dla dzieci

krzesiwo (n)
acciarino, battifuoco
  dawne narzędzie do rozniecania ognia;

krzesło /ˈkʃɛswɔ/ (n)
sedia, seggiola
  (branża meblarka, meblarstwo, meble) mebel przeznaczony do siedzenia z oparciem na plecy (zazwyczaj bez podłokietników i z czterema nogami);

krzesło elektryczne /ˈkʃɛswɔ ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɛ/ (n)
sedia elettrica
  (elektryczność) (technologia, technika, techniczny) (więziennictwo, więzienny) urządzenie do wykonywania wyroków śmierci;

krztusiec /ˈkʃtuɕɛʦ̑/ (n)
pertosse, tosse asinina
  (medycyna, medyczny) zakaźna choroba wieku dziecięcego, której objawem są kaszel i duszności;

krzyk /kʃɨk/ (n)
urlo, grido
  głośne wołanie lub nieartykułowane dźwięki

krzykacz (n)
strillone, urlatore
  skory do krzyku

krzykliwy /kʃɨkˈlʲivɨ/ (adj)
sgargiante
  o kolorze, barwie, ozdobie jaskrawy, zwracający uwagę swoją jaskrawością

krzywa /ˈkʃɨva/ (n)
curva
  (geometria) dowolna linia ciągła na płaszczyźnie lub w przestrzeni;

krzywica (n)
rachitismo
  (medycyna, medyczny) choroba wieku dziecięcego spowodowana niedoborem witaminy D w organizmie, charakteryzująca się zmianami w układzie kostnym i zaburzeniami rozwojowymi;

krzywomierz (n)
curvimetro
  przyrząd służący do mierzenia długości linii krzywych (zwłaszcza na mapie); urządzenie ma kółko, które należy prowadzić po mierzonej linii, a jego liczba obrotów przeliczana jest na odległość;

krzywonogi /ˌkʃɨvɔ̃ˈnɔɟi/ (adj)
dalle gamba storto
  mający krzywe nogi

krzywy /ˈkʃɨvɨ/ (adj)
storto, contorto
  wygięty, powyginany, nieprosty

krzyż /kʃɨʃ/ (n)
osso sacro
  (anatomia, anatomiczny) część kręgosłupa;
croce
  konstrukcja, figura geometryczna lub znak złożony z dwóch przecinających się linii;
  (przenośnie, przenośnia) cierpienie, trudności
  order, odznaczenie w kształcie krzyża (1.1)
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne rzymskie narzędzie kaźni
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) gest czyniony w chrześcijaństwie na początku i na końcu modlitwy
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) symbol chrześcijaństwa

krzyżmo (n)
crisma
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie konsekrowany olej używany m.in. przy poświęcaniu ołtarzy i kościołów;

krzyżowiec (n)
crociato
  (historia, historyczny, historycznie) uczestnik zwoływanych przez kościół wypraw krzyżowych

krzyżyk /ˈkʃɨʒɨk/ (n)
diesis
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak muzyczny podnoszący nutę o pół tonu;

krzyżówka /kʃɨˈʒufka/ (n)
ibrido
  (biologia, biologiczny) roślina lub zwierzę mające rodziców z dwóch różnych taksonów (gatunków, podgatunków, odmian lub form), posiadające przez to cechy obojga osobników;
germano reale, capoverde
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas platyrhynchos, gatunek kaczki;
cruciverba, parole crociate
  zagadka, którą rozwiązuje się przez wpisywanie w odpowiednie pola odgadniętych wyrazów;

król /krul/ (n)
re
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koronowany władca państwa;
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) osoba najważniejsza w danej dziedzinie

król jest nagi /ˈkrulʲ ˈjɛst ˈnaɟi/ (proverb)
il re è nudo
  stwierdzenie oczywistości, której inni nie chcą lub boją się zauważyć, kiedy wygodniej im jest udawać, że wszystko jest w porządku

król strzelców /ˈkrul ˈsṭʃɛlʦ̑uf/ (n)
capocannoniere
  (sport, sportowy) zawodnik, który w pewnym okresie lub na danych zawodach zdobył najwięcej bramek;

król śledziowy (n)
re di aringhe
  (dawniej, dawny) (ichtiologia, ichtiologiczny) (potocznie, potoczny) ryba z gatunku wstęgor królewski, Regalecus glesne;

królestwo /kruˈlɛstfa/ /kruˈlɛstfɔ/ (n)
regno, reame
  ustrój państwa, w którym rządzi król lub królowa;
  (biologia, biologiczny) kategoria systematyczna niższa od domeny i wyższa od typu (w zoologii) albo od gromady (w botanice);

królewski /kruˈlɛfsʲci/ (adj)
reale
  (szachy, pojęcie szachowe) dotyczący szachowego króla
reale, regio
  mający związek z królem lub królową
da re, regale
  (przenośnie, przenośnia) bogaty i pełen przepychu, jakby z królewskiego (1.1) dworu

króliczy /kruˈlʲiʧ̑ɨ/ (adj)
conigliesco
  charakterystyczny dla królika; dotyczący, odnoszący się do królika (zwierzęcia)

królik /ˈkrulʲik/ (n)
coniglio
  (zoologia, zoologiczny) udomowione zwierzę z rodziny zającowatych;

królikarnia /ˌkrulʲiˈkarʲɲa/ (n)
conigliera
  pomieszczenie przeznaczone do hodowli królików

królobójca (n)
regicida
  zabójca króla

królowa /kruˈlɔva/ (n)
regina
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchini rządząca królestwem
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) płodna samica niektórych owadów społecznych, np. pszczół, os, trzmieli, mrówek, termitów
  żona króla
  (szachy, pojęcie szachowe) (zobacz) hetman

krótki /ˈkrutʲci/ (adj)
corto, succinto, breve
  mający małą długość
breve, corto
  trwający niedługo
conciso
  zwięzły, wyrażający treść w niewielu słowach

krótkowidz (n)
miope
  osoba źle, nieostro widząca obiekty będące daleko; krótkowzroczny

krótkowzroczność /ˌkrutkɔˈvzrɔʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
miopia
  (medycyna, medyczny) wada refrakcyjna wzroku, polegająca na tym, że oko nieprawidłowo skupia promienie świetlne, przez co niewyraźnie widzi się odległe przedmioty;

krążownik /krɔ̃w̃ˈʒɔvʲɲik/ (n)
incrociatore
  (wojskowość, wojskowy) opancerzony okręt bojowy o silnym uzbrojeniu;

krążyć /ˈkrɔ̃w̃ʒɨʨ̑/ (v)
girare, volteggiare
  robić okrążenie, obieg

kręcić nosem /ˈkrɛ̃ɲʨ̑iʨ̑ ˈnɔsɛ̃m/ (v)
storcere il naso
  okazywać niezadowolenie, grymasić

kręcz (n)
torcicollo
  (medycyna, medyczny) bolesny przykurcz mięśni szyjnych powodujący odchylenie głowy i szyi w stronę barku;

kręg (n)
vertebra
  (anatomia, anatomiczny) podstawowy element budujący kręgosłup

kręgiel (n)
birillo
  pion o butelkowatym kształcie używany do gry w kręgle

kręgosłup /krɛ̃ŋˈɡɔswup/ (n)
colonna vertebrale, spina dorsale
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu, stanowiąca jego główną oś i podporę;

kręgowiec /krɛ̃ŋˈɡɔvʲjɛʦ̑/ (n)
vertebrato
  (zoologia, zoologiczny) organizm mający szkielet z kręgosłupem;

kręgowy (adj)
spinale
  (anatomia, anatomiczny) odnoszący się do kręgosłupa

krępy (adj)
tarchiato, tozzo
  niski i mocno zbudowany

krętacz (n)
imbroglione, abbindolatore, macchinatore
  człowiek oszukujący, używający wykrętów, wybiegów

krętogłów /krɛ̃nˈtɔɡwuf/ (n)
torcicollo
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Jynginae, krętogłowy;

kręty /ˈkrɛ̃ntɨ/ (adj)
sinuoso, tortuoso
  taki, który nie biegnie w linii prostej, pełen zakrętów

kseno- /ˈksɛ̃nɔ/
xeno-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z czymś obcym, odmiennym

ksenofob (n)
xenofobo
  osoba negatywnie, wrogo nastawiona do obcokrajowców oraz tego, co obce, pochodzące z zagranicy

ksenofobia /ˌksɛ̃nɔˈfɔbʲja/ (n)
xenofobia, esterofobia
  (psychologia, psychologiczny) niechęć, wrogość, lęk wobec obcokrajowców i wszystkiego, co obce, zagraniczne, cudzoziemskie;

ksenofobiczny (adj)
xenofobo
  związany z ksenofobią; stanowiący przejaw ksenofobii

ksenon /ˈksɛ̃nɔ̃n/ (n)
xeno, xenon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Xe i liczbie atomowej 54;

kserofit (n)
xerofita
  (botanika, botaniczny) roślina sucholubna (przystosowana do życia na obszarach suchych)

kserograf /ksɛˈrɔɡraf/ (n)
fotocopiatrice
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do kopiowania materiałów drukowanych lub odręcznych

kserograficzny (adj)
xerografico
  (drukarstwo, drukarski) związany z kserografią, dotyczący kserografii

kserokopia (n)
xerocopia
  (biurowość, biurowy) kopia dokumentu sporządzona przy użyciu kserokopiarki

kserokopiarka (n)
fotocopiatrice, xerocopiatrice
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do kopiowania materiałów drukowanych lub odręcznych;

ksieni (n)
badessa
  (przestarzałe, przestarzały) przełożona klasztoru żeńskiego

ksiądz /cɕɔ̃nʦ̑/ (n)
prete
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijański duchowny, posiadający święcenia kapłańskie lub ordynowany na tę funkcję;

książeczka żeglarska (n)
libretto di navigazione
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (administracja) państwowy dokument zawodowy marynarzy pracujących w marynarce handlowej, który potwierdza tożsamość, dokumentuje przebieg pracy oraz umożliwia przekraczanie granic morskich i pobyt we wszystkich portach świata;

książka /ˈcɕɔ̃w̃ʃka/ (n)
libro
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) dokument piśmienniczy w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym;

książka elektroniczna (n)
libro elettronico, e-book
  (informatyka, informatyczny) e-book, utwór literacki w wersji elektronicznej;

książka kucharska /ˈcɕɔ̃w̃ʃka kuˈxarska/ (n)
ricettario
  książka będąca zbiorem przepisów kulinarnych;

książka telefoniczna /ˈcɕɔ̃w̃ʃka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
elenco telefonico
  spis właścicieli telefonów wraz z numerami telefonów, posortowany zazwyczaj alfabetycznie albo tematycznie;

książę /ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ/ (n)
duca, principe
  władca księstwa, monarcha niekoronowany na króla;

książę z bajki /ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ ˈz‿bajci/ (n)
principe azzurro
  (żartobliwie) nieosiągalny ideał partnera wymarzony przez młodą osobę

księga /ˈcɕɛ̃ŋɡa/ (n)
libro, registro
  opasła książka

księgarnia /cɕɛ̃ŋˈɡarʲɲa/ (n)
libreria
  sklep z książkami, czasopismami, mapami itp.;

księgi (n)
omaso, foglietto
  (anatomia, anatomiczny) trzeci z przedżołądków przeżuwaczy;

księgosusz (n)
peste bovina
  (weterynaria, weterynaryjny) ostra choroba zakaźna bydła powodowana przez wirusy z rzędu Mononegavirales;

księgowy /cɕɛ̃ŋˈɡɔvɨ/ (n)
contabile, ragioniere
  (księgowość) osoba zajmująca się zawodowo prowadzeniem ksiąg rachunkowych

księstwo /ˈcɕɛ̃w̃stfɔ/ (n)
ducato
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez księcia (dux) państwo lub jego część;
principato
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez księcia (princeps) państwo lub jego część;

księżniczka /cɕɛ̃w̃ʒʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
principessa
  córka księcia i/lub księżnej

księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
luna, satellite
  Księżyc widziany jako tarcza na niebie lub jej część
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie obiegające planetę, planetę karłowatą, planetoidę itp.;

księżycowy /ˌcɕɛ̃w̃ʒɨˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
lunare
  związany z Księżycem, dotyczący Księżyca

ksylen /ˈksɨlɛ̃n/ (n)
xilene, xilolo
  (chemia, chemiczny) węglowodór aromatyczny używany głównie jako rozpuszczalnik;

ksylitol /ksɨˈlʲitɔl/ (n)
xilitolo
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) zredukowana pochodna ksylozy stosowana w przemyśle spożywczym jako dodatek służący do słodzenia żywności;

ksylo- /ˈksɨlɔ/
xilo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z drewnem lub drzewem

ksylofon /ksɨˈlɔfɔ̃n/ (n)
xilofono, silofono
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) samobrzmiący instrument perkusyjny (idiofon uderzany), w którym dźwięk powstaje na skutek uderzenia w szereg płytek różnej długości;

ksylometazolina /ˌksɨlɔ̃mɛtazɔˈlʲĩna/ (n)
xilometazolina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek sympatykomimetyczny, pochodna imidazoliny;

kształt /kʃtawt/ (n)
forma, sembianza
  zarys przedmiotu, inny przedmiot, figura lub bryła, które ten przedmiot przypomina

kto /ktɔ/ (interrogativePronoun)
chi
  …służący do zadawania pytań o osobę lub zwierzę

kto /ktɔ/ (pronoun)
chi
  …służący do przyłączania zdania podrzędnego, gdy określa ono osobę lub zwierzę

kto mieczem wojuje, (ten) od miecza ginie /ˈktɔ ˈmʲjɛʧ̑ɛ̃m vɔˈjüjɛ ˈtɛ̃n ɔd‿ˈmʲjɛʧ̑a ˈɟĩɲɛ/ (proverb)
chi di spada ferisce, di spada perisce
  jeśli ktoś próbuje kogoś skrzywdzić, to najczęściej sam zostaje poszkodowany, pokonany takimi samymi metodami

kto nie ma w głowie, ten ma w nogach /ˈktɔ ˈɲɛ‿ma ˈv‿ɡwɔvʲjɛ ˈtɛ̃n ˈma ˈv‿nɔɡax/ (proverb)
chi non ha la testa, ha le gambe
  jeśli ktoś nie ma dobrej pamięci, musi często wracać po to, o czym zapomniał

kto pod kim dołki kopie, sam w nie wpada /ˈktɔ pɔtʲ‿ˈcĩm ˈdɔwʲci ˈkɔpʲjɛ ˈsãm ˈvʲ‿ɲɛ ˈfpada/ (proverb)
chi scava la fossa agli altri, vi cade dentro egli stesso
  intrygi zwykle obracają się przeciw intrygantowi

kto późno przychodzi, sam sobie szkodzi /ˈktɔ ˈpuʑnɔ pʃɨˈxɔʥ̑i ˈsãm ˈsɔbʲjɛ ˈʃkɔʥ̑i/ (proverb)
chi tardi arriva, male alloggia
  osoba spóźniona musi się liczyć z tym, że poniesie jakąś stratę

kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje /ˈktɔ ˈrãnɔ ˈfstajɛ ˈtɛ̃mu ˈpãn‿buɡ ˈdajɛ/ (proverb)
il mattino ha l'oro in bocca, chi dorme non piglia pesci
  ludziom pracowitym dobrze się wiedzie, bo wszystko im sprzyja, nawet sam Bóg

kto sieje wiatr, ten zbiera burzę /ˈktɔ ˈɕɛ̇jɛ ˈvʲjatr̥ ˈtɛ̃n ˈzbʲjɛra ˈbuʒɛ/ (proverb)
chi semina vento, raccoglie tempesta
  kto wywołuje zamęt, niezgodę, może sam paść ofiarą swoich poczynań

kto szuka, ten znajdzie /ˈktɔ ˈʃuka ˈtɛ̃n ˈznajʥ̑ɛ/ (proverb)
chi cerca, trova
  jeśli jest się wytrwałym w swoich postanowieniach, na pewno osiągnie się swój cel

ktoś /ktɔɕ/ (indefinitePronoun)
qualcuno
  (potocznie, potoczny) osoba, która coś osiągnęła
qualcuno, uno
  nieokreślona osoba, nieznany człowiek

który /ˈkturɨ/ (pronoun)
che, quale
  …pytajny, służący do tworzenia pytań o numer elementu w danej grupie
quale
  …pytajny, służący do tworzenia pytań o sprecyzowanie elementu w danej grupie
che
  …względny, łączący zdanie podrzędne z nadrzędnym, gdy zdanie podrzędne opisuje cechę jednego z rzeczowników (lub wyrazów pełniących funkcję rzeczownika) zdania nadrzędnego

ku /ku/ (preposition)
a, con, in
  …wskazujący cel, efekt
verso, a
  …wskazujący kierunek

ku czci (adv)
in onore di
  w celu uczczenia

kubański /kuˈbãj̃sʲci/ (adj)
cubano
  związany z państwem lub wyspą Kuba, dotyczący Kuby, pochodzący z Kuby

kubek /ˈkubɛk/ (n)
bicchiere, tazza
  naczynie ceramiczne bądź drewniane, z którego można pić, może być zaopatrzone w ucho,

kubizm /ˈkubʲism̥/ (n)
cubismo
  (sztuka) kierunek w sztuce zapoczątkowany we Francji na początku XX wieku, który opiera się o spłaszczenie perspektywy i zgeometryzowanie kształtów;
  (architektura, architektoniczny) czeski i słowacki styl w architekturze na początku XX w.;

kubraczek (n)
giacchetta
  (zdrobniale) od kubrak

kuc /kuʦ̑/ (n)
pony
  (zoologia, zoologiczny) koń niewielkich rozmiarów, nie przekraczający 148 cm w kłębie;

kuc szetlandzki (n)
Shetland
  (zoologia, zoologiczny) niewielki koń pochodzący z Wysp Szetlandzkich;

kucharka /kuˈxarka/ (n)
cuoca, cuciniera
  kobieta lub dziewczyna, która gotuje potrawy

kucharz /ˈkuxaʃ/ (n)
cuoco, cuciniere
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ten, kto gotuje potrawy;

kuchnia /ˈkuxʲɲa/ (n)
cucina
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pomieszczenie w budynku lub mieszkaniu do przygotowywania posiłków;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zbiór dań charakterystycznych dla danej narodowości lub sposobu odżywiania się
  komplet mebli kuchennych
  sposób przyrządzania potraw przez daną osobę, restaurację itp.
  piec kuchenny

kucyk /ˈkuʦ̑ɨk/ (n)
pony
  (zoologia, zoologiczny) mały lub niedorosły kuc
coda di cavallo
  (fryzjerstwo, fryzjerski) rodzaj fryzury, w której włosy są związane razem i luźno opadają;

kudu (n)
cudù, kudu
  (zoologia, zoologiczny) antylopa z rodzaju niala

kudłaty /kudˈwatɨ/ (adj)
irsuto, irto, ispido
  mający kudły

kuficki (adj)
cufico
  związany z miastem Kufa, dotyczący miasta Kufa

kuguar (n)
coguaro
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Puma concolor Linnaeus, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, zamieszkujący Amerykę od Kanady po Patagonię;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku kuguarów (1.1)

kukać /ˈkukaʨ̑/ (v)
far cu cu, far cuccù, far cucù
  (ornitologia, ornitologiczny) wydawać dźwięki charakterystyczne dla kukułki

kuku /ˈkuku/ (n)
bua
  dziecięce: niewielkie uszkodzenie ciała, krzywda

kukurydza /ˌkukuˈrɨʣ̑a/ (n)
mais, granturco, granoturco
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Zea L., rodzaj roślin zbożowych z rodziny wiechlinowatych;

kukurydzowy (adj)
maidico
  związany z kukurydzą, dotyczący kukurydzy

kukuryku /ˌkukuˈrɨku/ (interjection)
chicchirichì, cuccurucù
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk naśladujący pianie koguta

kukułka /kuˈkuwka/ (n)
cuculo, cucù
  (ornitologia, ornitologiczny) Cuculus canorus, ptak wędrowny podrzucający jaja do innych gniazd;

kula /ˈkula/ (n)
sfera, globo
  (fizyka, fizyczny) (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie w kształcie zbliżonym do kuli (1.1)
sfera
  (geometria) abstrakcyjna bryła utworzona z wszystkich punktów, których odległość od pewnego ustalonego punktu jest niewiększa od pewnej ustalonej liczby;
  każdy przedmiot o kształcie zbliżonym do kuli (1.1)
stampella, gruccia
  (medycyna, medyczny) rodzaj laski do wysokości pachy ułatwiająca chodzenie inwalidzie;
peso
  (sport, sportowy) sprzęt lekkoatletyczny używany w konkurencji pchnięcia kulą;
pallottola, palla
  (wojskowość, wojskowy) pocisk z broni palnej

kula ziemska (n)
sfera terreste
  (geografia, geograficzny) glob ziemski

kulawy /kuˈlavɨ/ (adj)
zoppo
  utykający na nogę

kulawy /kuˈlavɨ/ (n)
zoppo
  człowiek utykający na nogę

kulinarny /ˌkulʲĩˈnarnɨ/ (adj)
culinario
  taki, który dotyczy gotowania, kulinariów, gastronomii, przygotowywania potraw

kulisty /kuˈlʲistɨ/ (adj)
sferico, globulare, rotondo
  przypominający kształtem kulę

kulminacja /ˌkulmʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
culminazione
  (astronomia, astronomiczny) proces przejścia ciała niebieskiego poprzez płaszczyznę południka
culmine
  szczytowy punkt, najmocniejsze nasilenie jakiegoś procesu

kulon /ˈkulɔ̃n/ (n)
occhione
  (ornitologia, ornitologiczny) Burhinus oedicnemus, średni eurazjatycki i afrykański ptak wędrowny o dużych, żółtych oczach;
  (ornitologia, ornitologiczny) ogólnie ptak z rodziny kulonów (1.1) (Burhinidae);

kuloodporny (adj)
antiproiettile
  taki, który jest odporny na przebicie kulą z broni palnej

kulszowy (adj)
sciatico, ischiatico
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący okolic kulszy

kult /kult/ (n)
culto
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zachowania o charakterze religijnym skupione na bóstwie, innej istocie lub przedmiocie;

kultura /kulˈtura/ (n)
cultura
  całokształt dorobku materialnego i duchowego danej społeczności lub całej ludzkości
  umiejętność obcowania z ludźmi
  (biologia, biologiczny) sztuczna hodowla mikroorganizmów, komórek lub tkanek
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin użytkowych uprawianych na danym terenie, także teren takiej uprawy

kulturalny /ˌkultuˈralnɨ/ (adj)
culturale
  dotyczący kultury, szerzący kulturę

kulturysta (n)
culturista
  (sport, sportowy) mężczyzna uprawiająca kulturystykę

kulturystka /ˌkultuˈrɨstka/ (n)
culturista
  (sport, sportowy) kobieta uprawiająca kulturystykę

kulturystyczny (adj)
culturistico
  (sport, sportowy) związany z kulturystyką, dotyczący kulturystyki

kulturystyka (n)
culturismo
  (sport, sportowy) kształtowanie sylwetki ciała poprzez ćwiczenia fizyczne wykonywane z obciążeniem;

kuluary /ˌkuluˈ<sup>w</sup>arɨ/ (n)
andito, androne, corridoio, ridotto
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenia w budynkach publicznych znajdujące się w pobliżu sal posiedzeń lub występów, w których przeprowadzane są nieoficjalne rozmowy i spotkania;

kumak nizinny (n)
ululone dal ventre rosso
  (herpetologia, herpetologiczny) Bombina bombina, gatunek płaza bezogonowego z rodziny kumakowatych;

kumaryna (n)
cumarina
  (biochemia, biochemiczny) bezbarwna substancja występująca w roślinach;

kumpel /ˈkũmpɛl/ (n)
camerata, scimmiotto
  (potocznie, potoczny) kolega, przyjaciel

kundel /ˈkũndɛl/ (n)
bastardo
  pies nie zaliczany do żadnej z ras psów

kung fu (n)
kung fu
  (sport, sportowy) popularny (aczkolwiek błędny) termin określający chińskie sztuki walki (termin poprawny: wushu);

kupiec /ˈkupʲjɛʦ̑/ (n)
commerciante, mercante
  ktoś, kto trudni się handlem, właściciel sklepu, przedsiębiorstwa handlowego

kupić kota w worku /ˈkupʲiʨ̑ ˈkɔta ˈv‿ːɔrku/ (v)
comprare a scatola chiusa
  (potocznie, potoczny) kupić coś bez obejrzenia, bez sprawdzenia

kupon /ˈkupɔ̃n/ (n)
schedina, tagliando
  blankiet, formularz z wydrukowanymi rubrykami do wypełnienia używany do udziału w grze liczbowej, konkursie

kupować /kuˈpɔvaʨ̑/ (v)
comprare, acquistare
  nabywać coś w zamian za jakąś sumę pieniędzy

kupować kota w worku /kuˈpɔvaʨ̑ ˈkɔta ˈv‿ːɔrku/ (v)
comprare a scatola chiusa
  kupować bez dokładnego sprawdzenia, bez obejrzenia, bez kontroli, w ciemno

kupryt /ˈkuprɨt/ (n)
cuprite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, tlenek miedzi; ruda miedzi;

kura /ˈkura/ (n)
gallina
  (ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) ptak hodowany dla mięsa i jaj;

kura znosząca złote jajka (n)
gallina dalle uova d'oro
  (przenośnie, przenośnia) źródło łatwych i dużych dochodów

kuracjusz (n)
paziente, persona in cura
  ktoś poddawany kuracji

kuracjuszka (n)
donna in cura, paziente
  kobieta poddawana kuracji

kurde /ˈkurdɛ/ (interjection)
accidenti, cavolo, cribbio, dannazione, mannaggia
  (potocznie, potoczny) rodzaj przekleństwa

kurdyjski /kurˈdɨjsʲci/ (adj)
curdo
  dotyczący / pochodzący z ludu Kurdów

kurdyjski /kurˈdɨjsʲci/ (n)
curdo
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Kurdów

kurek /ˈkurɛk/ (n)
gallo segnavento
  (meteorologia, meteorologiczny) wiatrowskaz na dachu w kształcie koguta

kuria (n)
curia
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) budynek posiedzeń senatu w starożytnym Rzymie;
  (historia, historyczny, historycznie) jednostka podziału obywateli w starożytnym Rzymie;
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja administracyjna zarządzająca diecezją, na której czele stoi ordynariusz;
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja administracyjna zarządzająca prowincją zakonną, na której czele stoi przełożony prowincjalny;

kuriozum /kurʲˈjɔzũm/ (n)
curiosità
  rzecz lub zjawisko wyjątkowo osobliwe, które budzi zdumienie swoją niezwykłością lub dziwacznością

kurka wodna /ˈkurka ˈvɔdna/ (n)
gallinella d'acqua
  (ornitologia, ornitologiczny) Gallinula chloropus, pospolity, występujący na całym świecie, ptak wodny z rodziny chruścieli, w Polsce chroniony;

kurkuma /kurˈkũma/ (n)
curcuma
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Curcuma, ostryż, ostryż długi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z kłączy kurkumy (1.1), barwiąca potrawy na żółto

kurnik /ˈkurʲɲik/ (n)
pollaio, stia
  (rolnictwo, rolniczy) pomieszczenie gospodarcze dla kur;

kurol (n)
curol del Madagascar
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku kuroli (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Leptosomus discolor Hermann, gatunek ptaka z rodzaju Leptosomus, występującego na Madagaskarze;

kuropatwa /ˌkurɔˈpatfa/ (n)
pernice
  (ornitologia, ornitologiczny) Perdix perdix, polny ptak łowny, żywiący się m.in. stonką ziemniaczaną;

kurs /kurs/ (n)
corso
  (edukacja, edukacyjny) cykl lekcji, tekstów, audycji itp. służący zdobyciu wiedzy na jakiś temat
corso, cambio
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) cena walut, akcji itp.; zmiana tej ceny w czasie
corsa, corso
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) kierunek ruchu statku, także samolotu; trasa takiego ruchu

kursować (v)
circolare, correre
  przebywać regularnie określoną trasę

kurtka /ˈkurtka/ (n)
giacca, casacca, giubba
  (krawiectwo) krótkie okrycie wierzchnie;

kurwa /ˈkurva/ (n)
puttana
  (wulgarnie, wulgaryzm) kobieta prowadząca rozwiązły tryb życia
  (wulgarnie, wulgaryzm) (pogardliwie, pogardliwy) do kobiety / o kobiecie
  (wulgarnie, wulgaryzm) (pogardliwie, pogardliwy) człowiek postępujący w sposób podły lub niemoralny, łajdak, nikczemnik, sprzedający się
puttana, troia
  (wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka

kurzeniec (n)
pollina
  (rolnictwo, rolniczy) nawóz naturalny otrzymywany z kurzych odchodów

kusiciel (n)
tentatore, seduttore
  ten, kto kusi

kusić /ˈkuɕiʨ̑/ (v)
tentare, allettare
  wystawiać na pokusę

kuskus /ˈkuskus/ (n)
cuscus
  tradycyjny produkt spożywczy wywodzący się z krajów Maghrebu łączący cechy makaronu i kaszy;

kustodia (n)
custodia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonna jednostka administracyjna niższa rangą od prowincji, zarządzana przez kustosza;

kustosz /ˈkustɔʃ/ (n)
custode
  (kościelny) zwierzchnik klasztorów stanowiących kustodię
  opiekun zbiorów muzealnych lub bibliotecznych; kierownik działu

kusza /ˈkuʃa/ (n)
balestra
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń miotająca bełty, rodzaj żelaznego łuku z kolbą i spustem oraz mechanizmem napinającym;

kuszetka (n)
cuccetta
  (kolejnictwo) leżanka w przedziale kolejowym;

kusznik /ˈkuʃʲɲik/ (n)
balestriere
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz uzbrojony w kuszę, strzelający z kuszy;

kuter /ˈkutɛr/ (n)
cutter
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) typ statku żaglowego mający jeden maszt, oraz kilka żagli przednich – sztaksli;

kuwejcki /kuˈvɛjʦ̑ʲci/ (adj)
kuwaitiano
  odnoszący się do państwa Kuwejt

kuzyn /ˈkuzɨ̃n/ (n)
cugino
  syn wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki

kuzynka /kuˈzɨ̃nka/ (n)
cugina
  córka wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki

kuzynostwo /ˌkuzɨ̃ˈnɔstfɔ/ (n)
cuginanza
  pokrewieństwo łączące kuzynów i kuzynki

kuć /kuʨ̑/ (v)
forgiare
  bić młotkiem metal nadając mu kształt
ferrare
  zakładać koniowi podkowy

kuć żelazo, póki gorące /ˈkuʥ̑ ʒɛˈlazɔ ˈpuci ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɛ/ (proverb)
battere il ferro finché è caldo
  robić coś wykorzystując sprzyjające okoliczności; próbować zdążyć ze swoim celem póki jest to możliwe

kułak (n)
culaco, kulak
  (historia, historyczny, historycznie) (pogardliwie, pogardliwy) majętny chłop tępiony przez władzę radziecką;

kuśtykać (v)
arrancare, zoppicare
  iść kulejąc

kuźnia /ˈkuʑɲa/ (n)
fucina
  warsztat kowala;

kwa /kfa/ (interjection)
qua
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) odgłos wydawany przez kaczkę

kwant /kfãnt/ (n)
quanto
  (fizyka, fizyczny) najmniejsza porcja o jaką może zmienić się wielkość fizyczna;

kwantowy /kfãnˈtɔvɨ/ (adj)
quantistico
  (fizyka, fizyczny) związany z kwantami, dotyczący kwantów

kwantowy laser kaskadowy /kfãnˈtɔvɨ ˈlasɛr ˌkaskaˈdɔvɨ/ (n)
laser a cascata quantica
  (fizyka, fizyczny) unipolarny laser półprzewodnikowy, emitujący promieniowanie w zakresie średniej i dalekiej podczerwieni;

kwarantanna (n)
quarantena
  przymusowe odosobnienie osób, zwierząt i rzeczy przybyłych z miejsc objętych epidemią

kwark /kfark/ (n)
quark
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, składnik m.in. protonów i neutronów;

kwartał /ˈkfartaw/ (n)
trimestre
  trzy miesiące, czwarta część roku

kwartet /ˈkfartɛt/ (n)
quartetto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół czterech muzyków lub śpiewaków

kwas /kfas/ (n)
acido
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, składający się z wodoru i reszty kwasowej;
  (slangowo) narkotyk LSD

kwas akrylowy /ˈkfas ˌakrɨˈlɔvɨ/ (n)
acido acrilico
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy nienasycony kwas karboksylowy, stosowany do produkcji tworzyw sztucznych i żywic akrylowych;

kwas arsenawy /ˈkfas ˌarsɛ̃ˈnavɨ/ (n)
acido arsenioso
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny będący kwasem arsenu o wzorze As(OH)3;

kwas arsenowy /ˈkfas ˌarsɛ̃ˈnɔvɨ/ (n)
acido arsenico
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny będący kwasem arsenu o wzorze AsO(OH)3;

kwas azelainowy (n)
acido azelaico
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny z grupy kwasów dikarboksylowych o działaniu przeciwbakteryjnym, przeciwzapalnym i w mniejszym stopniu złuszczającym;

kwas azotowy /ˈkfas ˌazɔˈtɔvɨ/ (n)
acido nitrico, acquaforte
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, silny kwas o wzorze HNO3

kwas chlorogenowy /ˈkfas ˌxlɔrɔɡɛ̃ˈnɔvɨ/ (n)
acido clorogenico
  (biochemia, biochemiczny) ester kwasu kawowego i kwasu chinowego, naturalny przeciwutleniacz występujący w roślinach, głównie w zielonych liściach i owocach, m.in. kawowca, głogu, w karczochach i pokrzywie;

kwas cytrynowy (n)
acido citrico
  (chemia, chemiczny) dodatek do żywności stosowany jako naturalna substancja zakwaszająca

kwas foliowy /ˈkfas fɔˈlʲjɔvɨ/ (n)
acido folico, acido pteroilglutammico, folacina
  (biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B;

kwas hialuronowy (n)
acido ialuronico
  (biochemia, biochemiczny) związek wiążący wodę w skórze właściwej, glikozoaminoglikan występujący we wszystkich organizmach żywych;

kwas masłowy (n)
acido butirrico
  (biochemia, biochemiczny) kwas tłuszczowy, organiczny związek chemiczny występujący w zjełczałym maśle i nadający lekko gorzki posmak wielu rodzajom serów;

kwas mlekowy /ˈkfas mlɛˈkɔvɨ/ (n)
acido lattico
  (chemia, chemiczny) organiczny hydroksykwas, obecny w skwaśniałym mleku, powstający w mięśniach w trakcie intensywnego wysiłku fizycznego, kiedy dochodzi do procesu beztlenowej glikolizy;

kwas mrówkowy /ˈkfas mrufˈkɔvɨ/ (n)
acido formico
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy kwas karboksylowy, silnie żrący i redukujący;

kwas octowy /ˈkfas ɔʦ̑ˈtɔvɨ/ (n)
acido acetico
  (chemia, chemiczny) bezbarwny i ciekły lub skrystalizowany związek organiczny o wzorze sumarycznym CH3COOH;

kwas retinowy (n)
acido retinoico
  (biochemia, biochemiczny) (zobacz) tretynoina

kwas siarkowy /ˈkfasʲ ɕarˈkɔvɨ/ (n)
acido solforico
  (chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny i żrący tlenowy kwas nieorganiczny, związek siarki sześciowartościowej;

kwas szczawiowy (n)
acido ossalico
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy kwas dikarboksylowy;

kwas węglowy /ˈkfaz vɛ̃ŋɡˈlɔvɨ/ (n)
acido carbonico
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny z grupy nieorganicznych kwasów tlenowych, słaby kwas występujący jedynie w wodnych roztworach dwutlenku węgla, służący do produkcji napojów gazowanych;

kwasica metaboliczna (n)
acidosi metabolica
  (medycyna, medyczny) stan zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, w którym pH krwi spada poniżej 7,35;

kwaskowaty /ˌkfaskɔˈvatɨ/ (adj)
acidulo
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) nieco kwaśny, o kwaśnym posmaku

kwasomierz (n)
acidimetro
  (chemia, chemiczny) urządzenie mierzące zawartość kwasu w cieczy;

kwasowość (n)
acidità
  (chemia, chemiczny) cecha roztworów elektrolitów, charakteryzujących się przewagą stężenia jonów wodorowych nad stężeniem jonów wodorotlenowych; właściwość zawierania kwasu w swoim składzie

kwazar /ˈkfazar/ (n)
quasar
  (astronomia, astronomiczny) bardzo odległe ciało niebieskie emitujące promieniowanie elektromagnetyczne o ogromnej mocy, oglądane przez teleskop wygląda jak gwiazda;

kwaśny /ˈkfaɕnɨ/ (adj)
acido, agro
  (chemia, chemiczny) mający właściwości kwasu
acido, agro, acerbo, aspro
  (dosłownie) mający cierpki smak
acido
  (przenośnie, przenośnia) pokazujący niezadowolenie

kwesta (n)
colletta, questua
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (dawniej, dawny) zbiórka płodów rolnych jako darów dla klasztoru przeprowadzana zwyczajowo jesienią po zbiorach

kwestarz (n)
questuante
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przestarzałe, przestarzały) zakonnik prowadzący osobiście zbiórkę darów dla klasztoru

kwestionariusz (n)
questionario
  arkusz zawierający szereg pytań dotyczących konkretnego zagadnienia

kwestionować /ˌkfɛstʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
questionare
  zaprzeczać czemuś, wątpić w słuszność czegoś

kwestować /kfɛˈstɔvaʨ̑/ (v)
andare alla questua, questuare
  zbierać datki na cel społeczny lub dobroczynny

kwiaciarka /kfʲjäˈʨ̑arka/ (n)
fioraia, fiorista
  (handel, handlowy) kobieta, która sprzedaje kwiaty
  (rolnictwo, rolniczy) kobieta, która hoduje kwiaty na sprzedaż
fiorista
  kobieta, która wyrabia sztuczne kwiaty

kwiaciarnia /kfʲjäˈʨ̑arʲɲa/ (n)
fioreria, negozio del fioraio, negozio di fiore
  (handel, handlowy) sklep z kwiatami

kwiaciarz /ˈkfʲjäʨ̑aʃ/ (n)
fiorista
  sprzedawca kwiatów, pracownik kwiaciarni

kwiat /kfʲjat/ (n)
fiore
  (botanika, botaniczny) organ roślin nasiennych, w którym wykształcają się wyspecjalizowane elementy służące do rozmnażania
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) kwitnąca roślina ozdobna
  (potocznie, potoczny) roślina doniczkowa
  (przenośnie, przenośnia) najlepsza część społeczności

kwiat muszkatołowy (n)
fiore di noce moscata, macis
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) obsuszona osłonka nasienia muszkatołowca służąca jako podstawa do wyrobu przyprawy

kwiatonośny (adj)
fiorifero
  (botanika, botaniczny) taki, który wytwarza kwiaty

kwiatostan /kfʲjaˈtɔstãn/ (n)
infiorescenza, inflorescenza
  (botanika, botaniczny) zgrupowanie kwiatów na jednym pędzie rośliny;

kwiczoł /ˈkfʲiʧ̑ɔw/ (n)
cesena
  (ornitologia, ornitologiczny) Turdus pilaris, niewielki europejski ptak wędrowny;

kwiecień /ˈkfʲjɛ̇ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
aprile
  czwarty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

kwiecisty (adj)
fiorito
  o sposobie wypowiedzi: bogaty w ozdobniki, wyszukane formy wypowiedzi
a fiori
  ozdobiony kolorowym wzorem kwiatowym

kwietnik /ˈkfʲjɛtʲɲik/ (n)
portavasi
  zestaw półeczek z podstawkami na kwiaty

kwietyzm (n)
quietismo
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt kładący nacisk na kontemplowanie i modlitwę;
  brak zaangażowania, bierność

kwinkwerma (n)
quinquereme
  (starożytność) (marynarka) rzymska galera o prawdopodobnie dwóch lub trzech rzędach wioseł, a każde z nich obsługiwane było przez pięciu wioślarzy

kwintal /ˈkfʲĩntal/ (n)
quintale
  jednostka masy równa 100 kg, stosowana w obrocie rolniczym;

kwintesencja /ˌkfʲĩntɛˈsɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
quintessenza
  elementy najważniejsze dla jakiejś sprawy; istota rzeczy

kwintet (n)
quintetto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny skomponowany na pięć instrumentów lub pięć głosów
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół pięciu muzyków lub śpiewaków

kwintet smyczkowy (n)
quintetto d'archi, quintetto per archi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół pięciu muzyków grających na instrumentach smyczkowych
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny skomponowany na pięć instrumentów smyczkowych

kwitnąć /ˈkfʲitnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
fiorire, crescere, sbocciare
  (botanika, botaniczny) rozwijać i wydawać kwiaty
prosperare
  (przenośnie, przenośnia) rozwijać się, prosperować

kworum /ˈkfɔrũm/ (n)
quorum
  liczba uczestników niezbędna do obradowania i podejmowania prawomocnych decyzji

kwota /ˈkfɔta/ (n)
ammontare, importo, quota, somma
  ilość pieniędzy bądź innych dóbr materialnych

kynofobia (n)
cinofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed psami

kynologia /ˌkɨ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
cinologia
  (zoologia, zoologiczny) nauka o psach;

kółko i krzyżyk /ˈkuwkɔ i‿ˈkʃɨʒɨk/ (n)
tris
  popularna gra strategiczna, w której gracze, wykonujący ruchy na zmianę, dążą do objęcia trzech pól planszy w jednej linii przy jednoczesnym uniemożliwieniu tego samego przeciwnikowi;

kądziel (n)
conocchia, rocca
  (włókiennictwo) pęk włókien umocowany na krążku przęślicy lub kołowrotka;

kąkol /ˈkɔ̃ŋkɔl/ (n)
gittaione, gettaione
  (botanika, botaniczny) Agrostemma L., roślina z rodziny goździkowatych, pospolity chwast zbożowy o purpurowoliliowych kwiatach;

kąpać /ˈkɔ̃mpaʨ̑/ (v)
fare il bagno
  zanurzać się w wodzie lub oblewać się nią w celu umycia, relaksu bądź w celach leczniczych

kąpiel /ˈkɔ̃mpʲjɛl/ (n)
bagnatura
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) trzymanie czegoś w specjalnie przygotowanym roztworze dla wywołania pożądanej reakcji
bagno, bagnatura
  kąpanie kogoś, kąpanie się
bagno
  woda przygotowana do kąpania lub woda, do której się wchodzi

kąpielisko /ˌkɔ̃mpʲjɛˈlʲiskɔ/ (n)
bagno
  (turystyka, turystyczny) (sport, sportowy) część akwenu przeznaczona do kąpieli

kąpielowy /ˌkɔ̃mpʲjɛˈlɔvɨ/ (adj)
balneare, da bagno
  związany z kąpielą, dotyczący kąpieli

kąpielowy /ˌkɔ̃mpʲjɛˈlɔvɨ/ (n)
bagnatore
  pracownik sanatorium przygotowujący kąpiele lecznicze dla pacjentów

kąt /kɔ̃nt/ (n)
angolo, incidenza
  (geometria) część płaszczyzny ograniczona dwiema półprostymi
tetto
  (przenośnie, przenośnia) mieszkanie
angolo
  przestrzeń w okolicy styku dwóch prostopadłych ścian
  (geometria) (potocznie, potoczny) miara kąta (1.1)

kąt dwuścienny /ˈkɔ̃nd ːvuˈɕʨ̑ɛ̃nːɨ/ (n)
angolo diedro, diedro
  (matematyka, matematyczny) (geometria) kąt zawarty między dwiema półpłaszczyznami, posiadającymi wspólną krawędź;

kąt ostry (n)
angolo acuto
  (geometria) (matematyka, matematyczny) kąt ściśle zawierający się w pewnym kącie prostym

kąt prosty /ˈkɔ̃nt ˈprɔstɨ/ (n)
angolo retto
  (geometria) kąt równy 90 stopni;

kąt rozwarty (n)
angolo ottuso
  (geometria) (matematyka, matematyczny) kąt ściśle zawarty w pewnym kącie półpełnym, lecz nie będący ani ostrym, ani prostym

kąśliwy (adj)
mordace, spigoloso
  (przenośnie, przenośnia) sprawiający przykrość

kędzierzawy /ˌkɛ̃ɲʥ̑ɛˈʒavɨ/ (adj)
riccio
  o człowieku taki, który ma kręcone włosy, kędziory

kędzior (n)
riccio
  pasmo kręconych włosów lub sierści

kępa /ˈkɛ̃mpa/ (n)
cespo
  (botanika, botaniczny) zwarta grupa roślin, np. drzew, krzewów, kwiatów

kłamać /ˈkwãmaʨ̑/ (v)
mentire
  świadomie mówić nieprawdę

kłamca /ˈkwãmʦ̑a/ (n)
bugiardo, mentitore, mendace, menzognero
  mężczyzna lub chłopiec, który kłamie

kłamliwy /kwãmˈlʲivɨ/ (adj)
mendace, menzognero
  taki, który kłamie

kłamstwo /ˈkwãmstfɔ/ (n)
bugia, menzogna
  nieprawda powiedziana świadomie mająca na celu wprowadzenie kogoś w błąd;

kłamstwo ma krótkie nogi /ˈkwãmstfɔ ˈma ˈkrutʲcɛ ˈnɔɟi/ (proverb)
le bugie hanno le gambe corte
  kłamstwo zawsze wyjdzie na jaw

kłaść /kwaɕʨ̑/ (v)
mettere, porre
  umieszczać coś w jakimś miejscu
coricarsi, sdraiarsi
  zmieniać pozycję na leżącą

kłus /kwus/ (n)
trotto
  (jeździectwo, jeździecki) dwutaktowy chód konia;

kłusownictwo (n)
bracconaggio
  (łowiectwo, łowiecki) nielegalne łowienie zwierząt

kłusownik /kwuˈsɔvʲɲik/ (n)
bracconiere
  (łowiectwo, łowiecki) człowiek zajmujący się kłusownictwem, nielegalnie polujący na zwierzęta

kłódka /ˈkwutka/ (n)
lucchetto
  przenośne urządzenie do zamykania w formie pałąka i sztabki z zamkiem;

kłótnia /ˈkwutʲɲa/ (n)
alterco, lite, bega, briga, tafferugllio
  brak zgody, ostra wymiana zdań, awantura

kłącze /ˈkwɔ̃n͇ʧ̑ɛ/ (n)
rizoma
  (botanika, botaniczny) pęd podziemny niektórych roślin, pełniący funkcję organu spichrzowego i przetrwalnikowego;
  (filozofia, filozoficzny) twór pozbawiony centrum i różny w każdym swoim punkcie

labarum (n)
labaro
  (historia, historyczny, historycznie) wojskowa, główna chorągiew rzymska, bogato zdobiona, wprowadzona przez cesarza Konstantyna Wielkiego

labioplastyka (n)
labioplastica
  (medycyna, medyczny) zabieg korekty wyglądu lub wielkości warg sromowych;

labirynt /laˈbʲirɨ̃nt/ (n)
labirinto
  (budownictwo) układ krzyżujących się korytarzy i pomieszczeń, w którym trudno znaleźć wyjście;

laborant /laˈbɔrãnt/ (n)
tecnico di laboratorio
  pracownik laboratorium

ladacznica /ˌladaʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
meretrice
  (przestarzałe, przestarzały) prostytutka lub kobieta mająca przygodne kontakty seksualne z mężczyznami

ladyński (n)
ladino
  (językoznawstwo, językoznawczy) język ladyński;

laguna /laˈɡũna/ (n)
laguna
  (geografia, geograficzny) zatoka, najczęściej płytka, odcięta od morza przez lido, mierzeję, rafę koralową lub atol;

lagunowy (adj)
lagunare
  związany z laguną, dotyczący laguny; właściwy lagunie

laicyzacja /ˌla<sup>j</sup>iʦ̑ɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
laicità
  zeświecczenie różnych poziomów życia społecznego

lak /lak/ (n)
ceralacca
  topliwa mieszanina kalafonii i innych substancji żywicznych, używana do odciskania pieczęci i do uszczelniania;

lakaza (n)
laccasi
  (biochemia, biochemiczny) enzym roślinny, charakterystyczny przede wszystkim dla grzybów rosnących na rozkładającym się drewnie

lakier do paznokci /ˈlacɛr ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i/ (n)
smalto per unghie
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) lakier do nakładania na paznokcie w celach ozdobnych, pielęgnacyjnych lub leczniczych

lakier do włosów (n)
lacca per capelli
  (fryzjerstwo, fryzjerski) alkoholowy, wodno-alkoholowy lub rzadziej wodny roztwór żywicy w sprayu używany do utrwalenia fryzury;

lakierować (v)
laccare, verniciare
  pokrywać, powlekać coś lakierem

lakmus /ˈlakmus/ (n)
tornasole
  (chemia, chemiczny) wskaźnik pH, naturalnie występujący w wielu gatunkach porostów;

lakoniczność /ˌlakɔ̃ˈɲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
laconicità
  wyrażanie czegoś w sposób zwięzły, krótki; oszczędność w słowach, wypowiedzi

laktacja /lakˈtaʦ̑ʲja/ (n)
lattazione
  (biologia, biologiczny) wydzielanie mleka z sutków samicy ssaków w okresie karmienia;

laktator (n)
tiralatte
  urządzenie pozwalające karmiącym kobietom na odciąganie mleka;

laktaza /lakˈtaza/ (n)
lattasi
  enzym trawienny rozkładający laktozę do glukozy i galaktozy;

laktoza /lakˈtɔza/ (n)
lattosio
  (chemia, chemiczny) dwucukier występujący w mleku ssaków;

lalka /ˈlalka/ (n)
bambola
  (przenośnie, przenośnia) określenie na ładną, wystrojoną kobietę
burattino, marionetta
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) figurka człowieka lub zwierzęcia, poruszana przez aktora podczas spektaklu
bambola, pupa
  dziecięca zabawka mająca ludzką postać;

lalkarz /ˈlalkaʃ/ (n)
burattinaio
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) artysta teatralny zajmujący się animowaniem lalek

lamaizm /lãˈma<sup>j</sup>ism̥/ (n)
lamaismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) buddyzm tybetański

lamarkistyczny (adj)
lamarckiano
  związany z lamarkizmem, teoriami Jeana-Baptiste'a de Lamarcka

lamarkizm (n)
lamarckismo
  (biologia, biologiczny) (historia, historyczny, historycznie) teoria zakładająca ewolucję gatunków pod wpływem środowiska zewnętrznego;

lambdacyzm (n)
lambdacismo, labdacismo
  (medycyna, medyczny) wada wymowy polegająca na zastępowaniu głoski r głoską l;

lamentacja (n)
lamentazione
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór wyrażający żałobę, rozpacz lub nieszczęście;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) fragment biblijnych Trenów Jeremiasza wykonywany podczas liturgii chrześcijańskiej

lampa /ˈlãmpa/ (n)
lampada
  urządzenie będące sztucznym źródłem światła; wytwarzające światło;

lampa naftowa (n)
lampada a cherosene
  urządzenie wytwarzające światło poprzez spalanie nafty;

lamparcik strojny (n)
pardaloto striato
  (ornitologia, ornitologiczny) Pardalotus striatus, gatunek ptaka z rodziny lamparcików

lampart plamisty (n)
leopardo
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Panthera pardus Linnaeus, gatunek ssaka z rodziny kotowatych;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku lampartów plamistych (1.1)

lampka oliwna (n)
lucerna
  (historia, historyczny, historycznie) niewielkie naczynie gliniane lub metalowe z knotem wytwarzające światło poprzez spalanie oliwy

lanie wody (idiom)
sproloquio
  (przenośnie, przenośnia) mówienie lub pisanie dużo i płynnie lecz mało treściwie, nie na temat

lansować /lãw̃ˈsɔvaʨ̑/ (v)
lanciare
  promować, propagować, reklamować

lantan /ˈlãntãn/ (n)
lantanio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu La i liczbie atomowej 57;

laotański /ˌlaɔˈtãj̃sʲci/ (adj)
laotiano
  odnoszący się do Laosu lub Laotańczyków

laparoskopia /ˌlaparɔˈskɔpʲja/ (n)
laparoscopia
  (medycyna, medyczny) wziernikowanie jamy otrzewnej;

laparotomia /ˌlaparɔˈtɔ̃mʲja/ (n)
laparotomia, celiotomia, laparatomia
  (medycyna, medyczny) operacyjne otwarcie jamy brzusznej, polegające na przecięciu skóry, mięśni i otrzewnej umożliwiające eksplorację wnętrza jamy brzusznej;

lapis lazuli /ˈlapʲis laˈzulʲi/ (n)
lapislazzuli
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał o intensywnie niebieskiej barwie

laptop /ˈlaptɔp/ (n)
portatile, computer portatile
  (informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) komputer przenośny większy niż palmtop;

larwa /ˈlarva/ (n)
larva
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) stadium życia owada różniące się pod względem budowy i zachowań od osobnika dojrzałego;

laryngolog /ˌlarɨ̃ŋˈɡɔlɔk/ (n)
laringologo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób krtani i gardła
laringologa
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka laryngologii

laryngologiczny (adj)
laringologico
  (medycyna, medyczny) związany z laryngologią lub laryngologiem, dotyczący laryngologii lub laryngologa

las /las/ (n)
foresta, bosco, fustaia
  gęste zbiorowisko drzew;

las deszczowy (n)
foresta pluviale
  (ekologia, ekologiczny) formacja roślinna wiecznie zielone lasów na obszarach o rocznej sumie opadów przekraczającej 2000 mm i wysokiej wilgotności;

laser /ˈlasɛr/ (n)
laser
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) generator światła, wykorzystujący zjawisko emisji wymuszonej;

latacz (n)
uccellina
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) typ trójkątnego żagla podnoszonego przy słabym wietrze na sztagu dziobowym;

latarka /laˈtarka/ (n)
torcia elettrica, pila, torcia
  podręczne urządzenie elektryczne emitujące światło

latarnia /laˈtarʲɲa/ (n)
lanterna
  lampa przeznaczona do oświetlania otwartej przestrzeni
faro
  lampa przeznaczona do wysyłania sygnałów świetlnych

latarnia morska /laˈtarʲɲa ˈmɔrska/ (n)
faro
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) budowla z silnym światłem na szczycie, wznoszona do celów nawigacyjnych w pobliżu wybrzeża morskiego;

latarnik (n)
lampionaio
  (historia, historyczny, historycznie) osoba, która zapala i gasi latarnie uliczne
guardiano del faro, fanalista
  (morski) osoba, która mieszka w latarni morskiej i nadzoruje jej pracę

latarniowiec (n)
nave-faro
  (marynarka) statek, na którym zainstalowano latarnię morską;

latawiec /laˈtavʲjɛʦ̑/ (n)
aquilone
  zabawka w kształcie czworokąta, zrobiona z drewna i papieru lub płótna, która lata na wietrze na uwięzi;

latać /ˈlataʨ̑/ (v)
volare
  umieć przemieszczać się ponad gruntem, w powietrzu lub kosmosie

lateks /ˈlatɛks/ (n)
lattice, latice
  (chemia, chemiczny) koloidalny roztwór kauczuku w cieczy;

laterański (adj)
lateranense
  odnoszący się do Lateranu, związany z Lateranem

lato /ˈlatɔ/ (n)
estate
  pora roku, charakteryzująca się najwyższymi temperaturami;

latte (n)
caffellatte, caffelatte
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kawa espresso z dużą ilością mleka krowiego lub roślinnego, zazwyczaj w stosunku 1 do 2

latte macchiato (n)
latte macchiato
  napój powstały przez powolne dolanie kawy espresso do gorącego, spienionego mleka, podawany w przeźroczystej szklance, pity przez słomkę lub podawany z długą łyżką;

latyfundium /ˌlatɨˈfũndʲjũm/ (n)
latifondo
  (historia, historyczny, historycznie) duża posiadłość ziemska (szczególnie w starożytnym Rzymie)

latynista /ˌlatɨ̃ˈɲista/ (n)
latinista
  znawca łaciny i kultury rzymskiej

latynizm /laˈtɨ̃ɲism̥/ (n)
latinismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka łacińskiego;

latynoamerykański (adj)
latinoamericano
  związany z Ameryką Łacińską, dotyczący Ameryki Łacińskiej

latyński /laˈtɨ̃j̃sʲci/ (adj)
latino
  dotyczący starożytnych Rzymian

laufer (n)
alfiere, portabandiera
  (dawniej, dawny) giermek, sługa torujący drogę
girovago, vagabondo
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto ma w zwyczaju włóczenie się
alfiere
  (przestarzałe, przestarzały) (szachy, pojęcie szachowe) (także (Śląsk Cieszyński)) bierka poruszająca się po szachownicy na skos;
lungo centrino, tappetino
  (włókiennictwo) rodzaj podłużnej serwety

laureat (n)
premiato
  zdobywca nagrody

lawenda /laˈvɛ̃nda/ (n)
lavanda
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych kwitnących na niebiesko lub purpurowo, niektóre gatunki są uprawiane dla olejków wykorzystywanych w kosmetyce i w lecznictwie;

laweta /laˈvɛta/ (n)
carro attrezzi, sfasciacarrozze
  (motoryzacja) samochód z platformą do przewożenia samochodów osobowych, często z wyciągarką do wtaczania niesprawnych pojazdów
affusto
  (wojskowość, wojskowy) podstawa armaty służąca jako oparcie dla lufy i przyrządów celowniczych

lawina /laˈvʲĩna/ (n)
valanga, pioggia
  (potocznie, potoczny) duża ilość czegoś
valanga, slavina
  masa śniegu, lodu, ziemi lub kamieni schodząca ze stoku górskiego;

lawowy (adj)
lavico
  (geologia, geologiczny) związany z lawą, dotyczący lawy

lać jak z cebra /ˈlaʨ̑ ˈjak ˈs‿ʦ̑ɛbra/ (v)
piovere a catinelle
  (potocznie, potoczny) bardzo mocno padać, o ulewnym deszczu

lać wodę (v)
sproloquiare
  (przenośnie, przenośnia) mówić lub pisać płynnie, lecz mało treściwie

lać łzy /ˈlaʨ̑ ˈwzɨ/ (v)
versare lacrime
  bardzo, przejmująco płakać, rozpaczać

leader (n)
leader
  (handel, handlowy) przedsiębiorstwo lub marka dominująca na rynku
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk stojący na czele zespołu muzycznego
  (socjologia, socjologiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca polityczny, społeczny, zawodowy
  (sport, sportowy) zwyciężający zawodników lub drużyna

lecieć /ˈlɛʨ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
volare
  przemieszczać się w powietrzu
  podróżować samolotem

leczenie /lɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
cura, terapia
  (rzeczownik odczasownikowy) od leczyć

ledwo żywy /ˈlɛdvɔ ˈʒɨvɨ/ (adj)
mezzo morto
  osłabiony, bez siły

legalizacja /ˌlɛɡalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
legalizzazione
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie mocy prawnej, uznanie czegoś za zgodne z prawem

legalnie (adv)
legalmente
  w sposób legalny; nie odchodząc od litery prawa

legenda /lɛˈɡɛ̃nda/ (n)
leggenda
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) opowieść fantastyczna, przekazywana jako część tradycji;

legia cudzoziemska /ˈlɛɟja ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mska/ (n)
legione straniera
  (wojskowość, wojskowy) w niektórych armiach, oddziały żołnierzy zawodowych składające się w części lub w całości z obcokrajowców;

legionowy (adj)
legionario
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) związany z legionem, dotyczący legionów

legislacyjny (adj)
legislativo
  dotyczący legislacji

legitymizować (v)
legittimare, sdoganare
  nadawać czemuś moc prawną

legowisko (n)
giaciglio
  miejsce snu i schronienia zwierząt
covo, giaciglio
  prymitywne, skromne miejsce służące do leżenia i spania

legwan (n)
iguana
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny legwanowatych

legwan zielony (n)
iguana comune, iguana dai tubercoli, iguana verde
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z gatunku legwanów zielonych (1.1)
  (systematyka) (herpetologia, herpetologiczny) Iguana iguana Linnaeus, gatunek gada z rodziny legwanowatych;

lejek (n)
imbuto
  urządzenie, zwykle o stożkowym kształcie, służące do zmniejszenia średnicy strumienia cieczy;

lekarka /lɛˈkarka/ (n)
dottoressa, medica
  (potocznie, potoczny) kobieta pracująca jako lekarz

lekarstwo /lɛˈkarstfɔ/ (n)
medicina, farmaco, medicamento, medicinale
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) produkt, który leczy

lekarz /ˈlɛkaʃ/ (n)
medico, dottore, sanitario
  (medycyna, medyczny) osoba, która zawodowo zajmuje się zdrowiem ludzi lub zwierząt;

lekceważyć /ˌlɛkʦ̑ɛˈvaʒɨʨ̑/ (v)
sottostimare, sottovalutare
  nie przywiązywać do czegoś wagi
disdegnare, sdegnare, snobbare
  traktować kogoś lub coś pogardliwie, bez szacunku lub zainteresowania

lekceważący (adj)
noncurante, irriverente, sprezzante
  świadczący o lekceważeniu, bagatelizowaniu

lekcja /ˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
lezione
  (edukacja, edukacyjny) jednostka zajęć dydaktycznych
  (przenośnie, przenośnia) przykre doświadczenie będące przestrogą
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) fragment Biblii przeznaczony do czytania na mszy
  rozdział w podręczniku

lekcjonarz (n)
lezionario, lezionale
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga liturgiczna zawierająca czytania mszalne;

lekki /ˈlɛcːi/ (adj)
lieve, leggero
  o małej wadze, małym ciężarze

lekkoatleta /ˌlɛkːɔaˈtlɛta/ (n)
atleta
  (sport, sportowy) sportowiec uprawiający lekkoatletykę

lekkoatletyka /ˌlɛkːɔaˈtlɛtɨka/ (n)
atletica leggera
  (sport, sportowy) zespół konkurencji sportowych obejmujący biegi, skoki i rzuty;

lekkoduch (n)
facilone, pressapochista, sconsiderato
  (potocznie, potoczny) osoba lekkomyślna

lekkomyślność /ˌlɛkːɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑/ (n)
leggerezza
  cecha kogoś, kto jest lekkomyślny, niepoważny, zbyt lekko coś traktujący

lekkość (n)
leggerezza
  cecha tego, co lekkie

lekomania /ˌlɛkɔ̃ˈmãɲja/ (n)
farmacodipendenza
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) uzależnienie od leków, nadużywanie leków;

leksyk (n)
lessico
  (językoznawstwo, językoznawczy) (zobacz) słownictwo

leksyka /ˈlɛksɨka/ (n)
lessico
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór wszystkich wyrazów składających się na jakiś język

leksykograf (n)
lessicografo
  (językoznawstwo, językoznawczy) badacz i znawca leksykografii

leksykografia (n)
lessicografia
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o opracowywaniu i układaniu słowników;

leksykograficzny (adj)
lessicografico
  dotyczący leksykografii, właściwy leksykografii

leksykolog (n)
lessicologo
  (językoznawstwo, językoznawczy) badacz leksyki, zasobów wyrazów i związków wyrazowych

leksykologia (n)
lessicologia
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o słownictwie, zasobie wyrazów i związków wyrazowych, badanie wyrazów ze względu na ich znaczenie i sposoby użycia;

leksykologicznie (adv)
lessicologicamente
  (językoznawstwo, językoznawczy) w odniesieniu do leksykologii, zgodnie z regułami leksykologii

leksykologiczny (adj)
lessicologico
  (językoznawstwo, językoznawczy) odnoszący się do leksykologii, mający związek z leksykologią

leksykolożka (n)
lessicologa
  (potocznie, potoczny) kobieta leksykolog

leksykon (n)
lessico
  publikacja książkowa, niekiedy wielotomowa, będąca uporządkowanym zbiorem wiedzy w formie skondensowanej;

lektor /ˈlɛktɔr/ (n)
lettore
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kleryk ze święceniami lektoratu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba uprawniona do czytania podczas mszy
  osoba czytająca teksty w programach radiowych
  czytnik do mikrofilmów, mikrofisz

lektorat /lɛkˈtɔrat/ (n)
lettorato
  (teologia, teologiczny) jedna z posług w Kościele, udzielana wiernym świeckim;

lelek kozodój /ˈlɛlɛk ːɔˈzɔduj/ (n)
succiacapre
  (ornitologia, ornitologiczny) Caprimulgus europaeus; gatunek ptaków leśnych z rodziny Caprimulgus, o sztywnych piórach otaczających dziób;

lelingit (n)
löllingite
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy arsenków, FeAs2;

lemiesz /ˈlɛ̃mʲjɛʃ/ (n)
vomere
  (rolnictwo, rolniczy) dolna część pługa odcinająca skibę;
  (anatomia, anatomiczny) płaska kość stanowiąca tylną część przegrody nosowej;
  (wojskowość, wojskowy) płyta przy lawecie działa zapobiegająca odrzutowi przy wystrzale

leming /ˈlɛ̃mʲĩŋk/ (n)
lemming, lemmo
  (zoologia, zoologiczny) Lemmus lemmus, gatunek ssaków, małych gryzoni występujących w dużych ilościach w tundrze północnej Europy, Azji i Ameryki Północnej;

lemoniada /ˌlɛ̃mɔ̃ˈɲada/ (n)
limonata
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z cytryn

len /lɛ̃n/ (n)
lino
  (botanika, botaniczny) Linum, roślina kilkuletnia z rodziny lnowatych, uprawiana dla włókien i oleistych nasion
  (włókiennictwo) włókno lnu (1.1)
  (włókiennictwo) (krawiectwo) tkanina z lnu (1.2)

leninowski /ˌlɛ̃ɲĩˈnɔfsʲci/ (adj)
leninistico
  związany z Włodzimierzem Leninem albo leninizmem, właściwy dla leninizmu

lenistwo /lɛ̃ˈɲistfɔ/ (n)
pigrizia, accidia, poltroneria, fiacca
  odpoczywanie ponad potrzebę, unikanie wysiłku

leniuch (n)
fannullone, poltrone, pigro, infingardo
  (potocznie, potoczny) osoba bardzo leniwa (wyrażenie nacechowane emocjonalnie)

leniuchować (v)
oziare, poltrire, battere la fiacca, stare in ozio
  (potocznie, potoczny) oddawać się bezczynności

leniwie (adv)
pigramente, indolentemente, infingardamente
  w sposób leniwy

leniwiec /lɛ̃ˈɲivʲjɛʦ̑/ (n)
bradipo
  (zoologia, zoologiczny) średniej wielkości, powolny, nadrzewny, roślinożerny ssak z rodziny leniwcowatych (Bradypodidae) lub leniuchowcowatych (Megalonychidae);

leniwiec karłowaty (n)
bradipo pigmeo
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Bradypus pygmaeus, gatunek ssaka z rodziny leniwcowatych;
  (zoologia, zoologiczny) leniwiec z gatunku leniwców karłowatych (1.1)

leniwy /lɛ̃ˈɲivɨ/ (adj)
pigro
  charakteryzujący się lenistwem

lennik (n)
vassallo
  (historia, historyczny, historycznie) osoba zobowiązana do płacenia lenna

lenno /ˈlɛ̃nːɔ/ (n)
feudo
  (historia, historyczny, historycznie) w ustroju feudalnym / systemie lennym: dobra (najczęściej ziemskie) nadawane wasalowi przez seniora w użytkowanie;

leonardowski (adj)
leonardesco
  (sztuka) związany z twórczością i poglądami Leonarda da Vinci

leoniański (adj)
leoniano
  (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do papieża Leona, związany z papieżem Leonem

lep (n)
carta moschicida
  pułapka na owady w postaci paska nasmarowanego lepką substancją wabiącą

lep na muchy (n)
carta moschicida
  pułapka na muchy w postaci paska nasmarowanego lepką substancją wabiącą;

lepiej /ˈlɛpʲjɛ̇j/ (adv)
meglio
  (zobacz) dobrze

lepiej późno niż wcale /ˈlɛpʲjɛ̇j ˈpuʑnɔ ˈɲiʃ ˈfʦ̑alɛ/ (proverb)
meglio tardi che mai
  sytuacja, w której robi się coś po właściwym czasie, z opóźnieniem, jest lepsza niż niezrobienie tej czynności wcale

lepiej zapobiegać niż leczyć /ˈlɛpʲjɛ̇j ˌzapɔˈbʲjɛɡaʨ̑ ˈɲiʃ ˈlɛʧ̑ɨʨ̑/ (proverb)
meglio prevenire che curare, prevenire è meglio che curare
  bardziej opłaca się zapobieganie niż naprawianie zaniedbań i błędów

lepki /ˈlɛpʲci/ (adj)
appiccicoso, viscoso, colloso, attaccaticcio, collante
  mający właściwości kleju

lepsza połowa (n)
dolce metà
  współmałżonek

lepsze jest wrogiem dobrego /ˈlɛpʃɛ ˈjɛzd ˈvrɔɟɛ̃m dɔˈbrɛɡɔ/ (proverb)
il meglio è nemico del bene
  nie należy poprawiać, ulepszać rzeczy dobrych, sprawdzonych, sprawnie funkcjonujących

lepszy wróbel w garści niż gołąb na dachu /ˈlɛpʃɨ ˈvrubɛl ˈv‿ɡarʲɕʨ̑i ˈɲiʒ ˈɡɔwɔ̃mp na‿ˈdaxu/ (proverb)
meglio un uovo oggi che una gallina domani
  lepsze coś, co jest niedoskonałe, ale pewne, dostępne niż niedostępny ideał

lesbofobia (n)
lesbofobia
  (psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec lesbijek;

lesistość (n)
boscosità
  (leśnictwo) wskaźnik pokrycia lasem określonej powierzchni;

lesisty /lɛˈɕistɨ/ (adj)
boscoso
  obfitujący w lasy, pokryty lasami

lesotyjski /ˌlɛsɔˈtɨjsʲci/ (adj)
lesothiano
  związany z Lesotho, odnoszący się do państwa Lesotho

leszcz /lɛʃʧ̑/ (n)
abramide, breme
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Abramis brama, eurazjatycka duża spłaszczona ryba słodkowodna;

leszczyna /lɛʃˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
nocciolo, avellano
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Corylus L., rodzaj krzewów i drzew o jadalnych owocach, zwanych orzechami laskowymi;

letniczka /lɛtʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
villeggiante
  forma żeńska od: letnik

letnik /ˈlɛtʲɲik/ (n)
villeggiante
  osoba, która spędza letnie wakacje w jakiejś miejscowości

letnisko (n)
villeggiatura
  letni pobyt poza miastem w celach wypoczynkowych

leucyna (n)
leucina
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, kodowany aminokwas alifatyczny;

leukocyt (n)
leucocita
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) komórka krwi pełniąca funkcję ochronną;

leukocytoza /ˌlɛwkɔʦ̑ɨˈtɔza/ (n)
leucocitosi
  (medycyna, medyczny) nieprawidłowa liczba krwinek białych, powyżej górnej granicy normy;

leukopenia (n)
leucopenia
  (medycyna, medyczny) niedobór leukocytów we krwi; zmniejszona liczba krwinek białych we krwi obwodowej

lew /lɛf/ (n)
leone
  (zoologia, zoologiczny) Panthera leo, gatunek dużego ssaka z rodziny kotowatych;
  (zoologia, zoologiczny) samiec lwa (1.1)

lewacki /lɛˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
sinistroide
  związany z lewactwem, dotyczący lewactwa

lewantyński (adj)
levantino
  (geografia, geograficzny) związany z Lewantem, dotyczący Lewantu

lewarek /lɛˈvarɛk/ (n)
cric
  (technologia, technika, techniczny) (mechanika) niezbyt dużych rozmiarów często poręczny rodzaj dźwigni do podnoszenia ciężarów

lewatywa /ˌlɛvaˈtɨva/ (n)
clistere
  (medycyna, medyczny) zabieg leczniczy polegający wprowadzenie do odbytnicy ciepłej wody, czasem z dodatkiem leków lub soli, w celu wywołania wypróżnienia;

lewica /lɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
sinistra
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na ogół sił politycznych dążących do zmian polityczno-ustrojowych, społecznych i gospodarczych, przeciwstawiających się tzw. tradycyjnemu porządkowi społecznemu, przeciwieństwo prawicy;

lewicki (adj)
levitico
  związany z lewitami lub ich działalnością

lewirat /lɛˈvʲirat/ (n)
levirato
  (etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwyczajowe prawo małżeńskie nakazujące poślubienie wdowy przez brata lub nawet przez spadkobiercę jej zmarłego męża (nawet jeśli jest żonaty), w celu zapewnienia ciągłości rodu, obowiązujące u ludów Azji (Arabów, Hindusów, Mongołów) oraz plemion afrykańskich;

lewita (n)
levita
  (biblijny) pomocnik kapłanów w świątyni jerozolimskiej;

lewoskrętny /ˌlɛvɔˈskrɛ̃ntnɨ/ (adj)
sinistrorso
  taki, który skręca się odwrotnie do ruchu wskazówek zegara

lewy /ˈlɛvɨ/ (adj)
sinistro
  znajdujący się po tej stronie, po której znajduje się serce człowieka

leń /lɛ̃ɲ/ (n)
fannullone, poltrone, battifiacca, fancazzista, nullafacente, scansafatiche
  człowiek odpoczywający ponad potrzebę, unikający pracy

leśniczy /lɛɕˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
forestale
  związany z leśnictwem, dotyczący leśnictwa

leśniczy /lɛɕˈɲiʧ̑ɨ/ (n)
forestale, guardia forestale
  (leśnictwo) pracownik zajmujący się gospodarowaniem lasu, odpowiedzialny za obszar leśnictwa

leśnik /ˈlɛɕɲik/ (n)
guardia forestale, selvicoltore
  pracownik lub urzędnik zajmujący się zagospodarowaniem lasu

leśny /ˈlɛɕnɨ/ (adj)
forestale, boschivo, silvestre
  odnoszący się do lasu, mający związek z lasem

leżak /ˈlɛʒak/ (n)
sedia a sdraio, sdraia, sdraio
  rodzaj fotela, służący do leżenia; zwykle składany, co umożliwia jego łatwy transport

leżeć na sercu /ˈlɛʒɛʨ̑ na‿ˈsɛrʦ̑u/ (v)
stare a cuore
  być bardzo ważnym, być przedmiotem troski

liana /ˈlʲjãna/ (n)
liana
  (botanika, botaniczny) roślina o długim pędzie czepnym, rosnąca głównie w lasach tropikalnych;

libański /lʲiˈbãj̃sʲci/ (adj)
libanese
  odnoszący się do państwa Liban

libertarianizm (n)
libertarianismo
  (filozofia, filozoficzny) doktryna uznająca wolność osobistą i wolność ekonomiczną za najwyższe wartości w polityce;

libertyn (n)
libertino
  (przestarzałe, przestarzały) bezbożnik

libertynizm (n)
libertinismo
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) europejski XVIII-wieczny ruch antykościelny oparty na odrzuceniu tradycyjnej obyczajowości;

libido /lʲiˈbʲidɔ/ (n)
libido
  (seksuologia, seksuologiczny) pożądanie, dążenie do zaspokojenia seksualnego;

libijski /lʲiˈbʲijsʲci/ (adj)
libico
  odnoszący się do Libii

libretto /lʲiˈbrɛtːɔ/ (n)
libretto
  tekst utworu muzycznego (opery, operetki, oratorium), scenariusz baletu lub pantomimy;

licealista /ˌlʲiʦ̑ɛaˈlʲista/ (n)
liceale, licealista
  (edukacja, edukacyjny) uczeń liceum

licealistka /ˌlʲiʦ̑ɛaˈlʲistka/ (n)
liceale, licealista
  uczennica liceum

licencja /lʲiˈʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
licenza
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa określająca warunki korzystania z jakiegoś dobra, np. patentu albo programu komputerowego;
patente
  zezwolenie, pozwolenie na korzystanie z czegoś, na wykonywanie czegoś

liceum /lʲiˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
liceo
  (edukacja, edukacyjny) szkoła średnia ogólnokształcąca lub zawodowa, przygotowująca do studiów uniwersyteckich;

licho nie śpi /ˈlʲixɔ ˈɲɛ‿ɕpʲi/ (proverb)
l'erba cattiva non muore mai
  człowiekowi grożą różne niebezpieczeństwa, zawsze go może spotkać coś złego

lichtarz (n)
candeliere
  świecznik na jedną świecę;

lichwiarski (adj)
feneratizio
  (pejoratywnie, pejoratywny) dotyczący lichwy albo lichwiarza

licytacja /ˌlʲiʦ̑ɨˈtaʦ̑ʲja/ (n)
licitazione
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) publiczna sprzedaż, w której nabywcą zostaje oferujący najwyższą kwotę;

liczba /ˈlʲiʤ̑ba/ (n)
numero
  (matematyka, matematyczny) pojęcie będące w najprostszym przypadku abstrakcyjną reprezentacją liczebności zbioru lub poziomu jakiejś wielkości (np. fizycznej);
  zapis liczby (1.1)
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) w deklinacji: kategoria gramatyczna wynikająca z liczności elementów, które dany wyraz określa
  grupa o określonej liczebności

liczba atomowa /ˈlʲiʤ̑ba ˌːtɔ̃ˈmɔva/ (n)
numero atomico
  (fizyka, fizyczny) liczba określająca, ile protonów znajduje się w jądrze danego atomu;

liczba całkowita /ˈlʲiʤ̑ba ˌʦ̑awkɔˈvʲita/ (n)
intero, numero intero
  (matematyka, matematyczny) liczba należąca do zbioru liczb naturalnych dodatnich lub zbioru liczb przeciwnych do nich, a także liczba 0;

liczba mnoga /ˈlʲiʤ̑ba ˈmnɔɡa/ (n)
plurale, numero plurale
  (gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego więcej niż jeden element

liczba niewymierna /ˈlʲiʤ̑ba ˌɲɛvɨ̃ˈmʲjɛrna/ (n)
numero irrazionale, irrazionale
  (matematyka, matematyczny) liczba rzeczywista niedająca się zapisać w postaci ilorazu liczb całkowitych;

liczba pierwsza /ˈlʲiʤ̑ba ˈpʲjɛrfʃa/ (n)
numero primo
  (matematyka, matematyczny) liczba naturalna, która ma dokładnie dwa dzielniki naturalne: jedynkę i siebie samą;

liczba pojedyncza /ˈlʲiʤ̑ba ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑a/ (n)
singolare, numero singolare
  (gramatyka) cecha wyrazu oznaczająca, iż odnosi się on do jednej osoby lub jednej rzeczy;

liczebnik /lʲiˈʧ̑ɛbʲɲik/ (n)
numerale, aggettivo numerale
  (gramatyka) nazwa liczby

liczebnik główny (n)
numerale cardinale
  (gramatyka) nazwa liczby całkowitej

liczebnik porządkowy (n)
numerale ordinale
  (gramatyka) nazwa liczby określająca położenie elementu w pewnym szeregu

licznie (adv)
numerosamente
  w dużej grupie osób

licznik /ˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
numeratore
  (matematyka, matematyczny) część ułamka znajdująca się nad kreską ułamkową;
contatore
  urządzenie służące do pomiaru jakiejś wielkości naliczanej w czasie;

liczny /ˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
numeroso
  (o rzeczownikach zbiorowych) składający się z wielu jednostek

liczydło /lʲiˈʧ̑ɨdwɔ/ (n)
abaco, pallottoliere, abbaco
  (matematyka, matematyczny) przyrząd w postaci ramy z pręcikami, na których umieszczone są ruchome koraliki, wspomagający wykonywanie prostych obliczeń;

liczyć /ˈlʲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
contare, calcolare
  określać liczbę elementów składających się na dany zbiór
includere
  włączać do zbioru

lider /ˈlʲidɛr/ (n)
leader
  (sport, sportowy) sportowiec lub drużyna zajmująca czołowe miejsce w zawodach lub rozgrywkach
  osoba dowodząca, zarządzająca pracą zespołu

lidyjski (adj)
lidio
  związany z Lidią, pochodzący z Lidii

ligatura /ˌlʲiɡaˈtura/ (n)
legatura
  (językoznawstwo, językoznawczy) (termin typograficzny) znak będący połączeniem kilku liter, na przykład ß, æ, Æ;

liguryjski /ˌlʲiɡuˈrɨjsʲci/ (adj)
ligure
  związany z Ligurią, wywodzący się z Ligurii

likaon (n)
licaone
  (zoologia, zoologiczny) Lycaon pictus, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych;

likier /ˈlʲicɛr/ (n)
liquore
  słodki i mocny napój alkoholowy;

liktor (n)
littore
  (historia, historyczny, historycznie) rzymski niższy funkcjonariusz państwowy, stanowiący ochronę urzędników;

likwidacyjny (adj)
liquidatore
  związany z likwidacją, dotyczący likwidacji

likwidator (n)
liquidatore
  urzędnik zajmujący się likwidacją przedsiębiorstwa

likwidować /ˌlʲikfʲiˈdɔvaʨ̑/ (v)
liquidare
  usuwać, znosić lub rozwiązywać coś

lilia /ˈlʲilʲja/ (n)
giglio
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny liliowatych;
ninfea
  (zobacz) lilia wodna

limfa (n)
linfa
  (fizjologia, fizjologiczny) płyn ustrojowy pośredniczący w wymianie składników między krwią i tkankami; chłonka;

limfatyczny (adj)
linfatico
  (anatomia, anatomiczny) związany z limfą, dotyczący limfy

limfocytoza (n)
linfocitosi
  (medycyna, medyczny) nadmiar limfocytów we krwi

limnologia /ˌlʲĩmnɔˈlɔɟja/ (n)
limnologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (hydrologia, hydrologiczny) dział hydrobiologii i hydrologii badający życie organizmów wodnych w zbiornikach śródlądowych jak też właściwości chemiczne i fizyczne tego środowiska;

limnologiczny (adj)
limnologico
  (zoologia, zoologiczny) związany z limnologią, dotyczący limnologii

limuzyna (n)
berlina, limousine
  (motoryzacja) luksusowy samochód;

lin /lʲĩn/ (n)
tinca
  (ichtiologia, ichtiologiczny) słodkowodna ryba;

lingwista /lʲĩŋɡˈvʲista/ (n)
linguista
  (językoznawstwo, językoznawczy) językoznawca

lingwistka (n)
linguista
  (językoznawstwo, językoznawczy) specjalistka w zakresie lingwistyki

lingwistycznie (adv)
linguisticamente
  w sposób odnoszący się do lingwistyki

lingwistyczny (adj)
linguistico
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z lingwistyką lub dotyczący lingwisty

lingwistyka /lʲĩŋɡˈvʲistɨka/ (n)
linguistica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku

linia /ˈlʲĩɲja/ (n)
linea
  kształt dający się narysować jednym pociągnięciem ołówka

linie lotnicze (n)
linee aeree
  (lotnictwo, lotniczy) przedsiębiorstwo świadczące usługi transportu lotniczego;

liniowy /lʲĩˈɲjɔvɨ/ (adj)
lineare
  mający związek z linią

link /lʲĩŋk/ (n)
link
  (informatyka, informatyczny) odnośnik w dokumencie elektronicznym (np. na stronie WWW) prowadzący do innego dokumentu elektronicznego lub do innego miejsca w tym samym dokumencie

linoleum /ˌlʲĩnɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
linoleum
  (budownictwo) wodoodporny materiał zrobiony z płótna pokrytego masą z utwardzonego oleju lnianego stosowany do wykładania podłóg;

linoskoczek /ˌlʲĩnɔˈskɔʧ̑ɛk/ (n)
funambolo, equilibrista
  cyrkowiec wykonujący ćwiczenia gimnastyczne na wysoko zawieszonej linie

lipa /ˈlʲipa/ (n)
tiglio
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tilia L., drzewo liściaste z podrodziny lipowatych;
fregatura
  (potocznie, potoczny) kłamstwo, oszustwo

lipid /ˈlʲipʲit/ (n)
lipide
  (biochemia, biochemiczny) związek chemiczny tworzący cząsteczki hydrofobowe albo amfifilne, służący głównie do magazynowania energii lub jako substrat budulcowy komórek i tkanek;

lipidowy (adj)
lipidico
  odnoszący się do lipidu, związany z lipidem

lipiec /ˈlʲipʲjɛʦ̑/ (n)
luglio
  siódmy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

lipień /ˈlʲipʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
temolo
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Thymallus, słodkowodna ryba z rodziny łososiowatych;

lipo-
lipo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na związek znaczeniowy z tłuszczem

lipodystrofia /ˌlʲipɔdɨˈstrɔfʲja/ (n)
lipodistrofia
  (medycyna, medyczny) zespół zaburzeń charakteryzujących się miejscowym lub uogólnionym zanikiem, nieprawidłowym stanem lub rozmieszczeniem tkanki tłuszczowej;

liposukcja /ˌlʲipɔˈsukʦ̑ʲja/ (n)
liposuzione
  (medycyna, medyczny) zabieg odsysania tkanki tłuszczowej;

lir /lʲir/ (n)
lira
  (historia, historyczny, historycznie) (jednostka monetarna) waluta Włoch w latach 1861–2002;

lira /ˈlʲira/ (n)
lira
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) starogrecki instrument muzyczny, szarpany posiadający od czterech do dziesięciu strun;
  (historia, historyczny, historycznie) (jednostka monetarna) waluta Malty;
  (jednostka monetarna) waluta Turcji;
dragoncello
  (zoologia, zoologiczny) ryba morska;

lira korbowa /ˈlʲira kɔrˈbɔva/ (n)
ghironda, gironda
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny strunowy instrument smyczkowy z korbą i klawiszami;

lirycznie (adv)
liricamente
  w sposób liryczny

liryczność (n)
liricità
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) nastrojowość, liryzm w utworze lub zachowaniu osób

liryczny /lʲiˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
lirico
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) związany z liryką, lirykiem

liryk (n)
lirico
  autor utworów lirycznych

liryka (n)
lirica
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj literacki;

liryzm (n)
lirismo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pierwiastek uczuciowy w utworze lub zachowaniu osób

lis /lʲis/ (n)
volpe
  (zoologia, zoologiczny) Vulpes, drapieżnik o wydłużonym tułowiu, krótkich łapach i długim, puszystym ogonie;

lis polarny /ˈlʲis pɔˈlarnɨ/ (n)
volpe artica
  (zoologia, zoologiczny) ssak drapieżny z rodziny psowatych, zamieszkujący obszary na północ od koła podbiegunowego;

list /lʲist/ (n)
lettera
  wiadomość, wypowiedź sformułowana pisemnie
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa zawierająca korespondencję lub drobne rzeczy dopuszczone do przewozu pocztowego, nadane w zamkniętym opakowaniu
  papier, na którym napisano list (1.1)

list otwarty /ˈlʲist ɔtˈfartɨ/ (n)
lettera aperta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) upubliczniony list z apelem lub deklaracją;

lista /ˈlʲista/ (n)
lista
  elementy zapisane w kolejności

listek figowy /ˈlʲistɛk fʲiˈɡɔvɨ/ (n)
foglia di fico
  (związek frazeologiczny) skąpa przysłona nagości
  (związek frazeologiczny) osłona czegoś, co z jakichś względów chciałoby się ukryć, nie ujawniać; przykrywka dla czegoś, parawan

listonosz /lʲiˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
postino, portalettere
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) pracownik urzędu pocztowego, który doręcza adresatom listy i inne przesyłki

listonoszka (n)
portalettere, postina
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) pracowniczka urzędu pocztowego, który doręcza adresatom listy i inne przesyłki

listopad /lʲiˈstɔpat/ (n)
novembre
  jedenasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

listopadowy /ˌlʲistɔpaˈdɔvɨ/ (adj)
di novembre, novembrino
  mający miejsce, odbywający się w listopadzie

listowie /lʲiˈstɔvʲjɛ/ (n)
fogliame
  (botanika, botaniczny) ogół liści roślin, zwłaszcza drzew i krzewów

listwa /ˈlʲistfa/ (n)
listello
  kawałek drewna używany w budownictwie do wzmocnienia konstrukcji lub jako ozdoby

listwa przypodłogowa (n)
battiscopa
  (budownictwo) podłużny dekoracyjny element konstrukcyjny, który wykańcza ścianę przy podłodze

lit /lʲit/ (n)
litio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Li i liczbie atomowej 3;

litania (n)
litania
  (kościelny) dłuższa formuła modlitewna z powtarzającym się wezwaniem;
  (przenośnie, przenośnia) długie, monotonne wyliczanie, wymienianie czegoś

litanijny (adj)
litanico
  związany z litanią

litera /lʲiˈtɛra/ (n)
lettera, carattere
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwany znak graficzny, odpowiadający konkretnemu dźwiękowi, umożliwiający zapis słów;

litera prawa /lʲiˈtɛra ˈprava/ (n)
lettera della legge
  dosłowne brzmienie, strona formalna tekstu prawnego, przepisu itp.

literacki /ˌlʲitɛˈraʦ̑ʲci/ (adj)
letterario
  mający związek z literaturą

literatura /ˌlʲitɛraˈtura/ (n)
letteratura
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wszystkie dzieła artystyczne zachowane w formie pisanej lub w przekazie ustnym;

literatura faktu (n)
saggistica
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ogół piśmiennictwa o charakterze dokumentalnym;

literaturoznawstwo /ˌlʲitɛraˈturɔˈznafstfɔ/ (n)
scienza del testo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą;

literować (v)
compitare
  podawać pisownię wyrazu, wymawiając po kolei poszczególne litery tego słowa

literówka /ˌlʲitɛˈrufka/ (n)
refuso, errore di stampa
  błąd w pisaniu polegający na pomyleniu lub opuszczeniu liter w słowie

litewski /lʲiˈtɛfsʲci/ (adj)
lituano
  odnoszący się do Litwy lub Litwinów

litewski /lʲiˈtɛfsʲci/ (n)
lituano
  (językoznawstwo, językoznawczy) bałtyjski język używany przez Litwinów;

litograf (n)
litografo
  (sztuka) artysta, rzemieślnik stosujący technikę litografii

litografia /ˌlʲitɔˈɡrafʲja/ (n)
litografia
  (drukarstwo, drukarski) (sztuka) technika graficzna, zaliczana do druku płaskiego lub wklęsłego;
  (sztuka) odbitka, praca wykonana techniką litografii (1.1)

litologia /ˌlʲitɔˈlɔɟja/ (n)
litologia
  (geologia, geologiczny) zbiór cech i właściwości skał, obserwowany makroskopowo

litoralny (adj)
litorale
  (biologia, biologiczny) (geografia, geograficzny) związany z litoralem, dotyczący litoralu

litosfera /ˌlʲitɔˈsfɛra/ (n)
litosfera
  (geologia, geologiczny) zewnętrzna, najbardziej sztywna sfera kuli ziemskiej;

litotomia /ˌlʲitɔˈtɔ̃mʲja/ (n)
litotomia
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie kamieni nerkowych

litowy (adj)
litioso
  związany z litem, dotyczący litu

litościwy /ˌlʲitɔˈɕʨ̑ivɨ/ (adj)
pietoso
  pełen litości, mający litość

litość /ˈlʲitɔɕʨ̑/ (n)
pietà, compassione
  współczucie, miłosierdzie, żal nad kimś

litr /lʲitr̥/ (n)
litro
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, decymetr sześcienny;

litraż /ˈlʲitraʃ/ (n)
litraggio
  pojemność zbiornika lub naczynia wyrażona w litrach

liturgia /lʲiˈturʲɟja/ (n)
liturgia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w religiach chrześcijańskich – ogół obrzędów i ceremonii towarzyszących czynnościom kultowym;

liturgiczny (adj)
liturgico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z liturgią, dotyczący liturgii

liworneńczyk (n)
livornese
  mieszkaniec Livorna

liworneński (adj)
livornese
  związany z Livornem, dotyczący Livorna

liza /ˈlʲiza/ (n)
lisi
  (biologia, biologiczny) rozpad na cząstki elementarne;

lizać /ˈlʲizaʨ̑/ (v)
leccare
  dotykać czegoś językiem i przesuwając po tym

lizbonka /lʲizˈbɔ̃nka/ (n)
lisbonese
  mieszkanka Lizbony

lizbończyk /lʲizˈbɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
lisbonese
  mieszkaniec Lizbony

lizboński /lʲizˈbɔ̃j̃sʲci/ (adj)
lisbonese
  odnoszący się do miasta Lizbona

liść /lʲiɕʨ̑/ (n)
foglia
  (botanika, botaniczny) element budowy sporofitu rośliny naczyniowej, pełniący funkcje odżywcze dzięki zawartości chlorofilu;

lniany /ˈlʲɲãnɨ/ (adj)
di lino
  wykonany lub otrzymany z rośliny len

lobbować (v)
fare lobby
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) wywierać wpływ na władze publiczne w imieniu koncernów lub grup społecznych

lobby /ˈlɔbbʲi/ (n)
lobby
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) grupa nacisku (zwłaszcza w celu zmiany prawa zgodnie z czyimiś interesami)

lobbysta (n)
lobbista
  zawodowy rzecznik czyichś interesów wywierający wpływ na władze publiczne

lobbystka (n)
lobbista
  zawodowa rzeczniczka czyiś interesów wywierająca wpływ na władze publiczne

lodowcowy /ˌlɔdɔfˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
glaciale
  związany z lodowcami i ich działalnością

lodowiec /lɔˈdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
ghiacciaio
  (geologia, geologiczny) ogromna masa lodu powstała z przekształcenia pokładów wiecznego śniegu;

lodowisko /ˌlɔdɔˈvʲiskɔ/ (n)
pista di ghiaccio
  miejsce przeznaczone do sportowej lub rekreacyjnej jazdy na łyżwach;

lodowy (adj)
di ghiaccio, ghiacciato
  związany z lodem, dotyczący lodu

lodołamacz /ˌlɔdɔˈwãmaʧ̑/ (n)
rompighiaccio, nave rompighiaccio
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek o wzmocnionym kadłubie, przystosowany do rozbijania pokrywy lodu na morzu lub rzece celem utworzenia drogi dla innych statków;

lody (n)
gelato
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser, który stanowi słodka, zamrożona masa sporządzona z mleka, cukru, jaj i innych dodatków

lodziarnia (n)
gelateria
  (handel, handlowy) miejsce sprzedaży lodów

lodziarz /ˈlɔʥ̑aʃ/ (n)
gelataio
  ktoś, kto sprzedaje lody

logarytm /lɔˈɡarɨtm̥/ (n)
logaritmo
  (matematyka, matematyczny) wykładnik potęgi, do której należy podnieść określoną liczbę (podstawę logarytmu), aby uzyskać jego argument;

logarytmiczny /ˌlɔɡarɨtˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
logaritmico
  związany z logarytmami, dotyczący logarytmów

loggia (n)
loggia, portico
  (architektura, architektoniczny) otwarta zadaszona galeria lub balkon wzdłuż ściany budynku;

logicznie (adv)
logicamente
  (potocznie, potoczny) w sposób sensowny, rozsądny (o zachowaniu, postępowaniu)
  w myśl zasad logiki, zgodnie z logiką

logiczny /lɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
logico
  związany z logiką, zgodny z logiką

logo /ˈlɔɡɔ/ (n)
logo, logotipo
  znak graficzny spełniający rolę marketingową i informacyjną;

logomachia /ˌlɔɡɔ̃ˈmaxʲja/ (n)
logomachia
  (książkowy) spór o słowa, nie o meritum sprawy

logotyp (n)
logotipo
  logo w formie tekstowej zawierające nazwę firmy lub jej akronim;
  (drukarstwo, drukarski) czcionka lub matryca zawierająca skrót wyrazu lub wyrażenia;

lojalność (n)
lealtà
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest lojalne; cecha tych, którzy są lojalni

lojalny /lɔˈjalnɨ/ (adj)
leale, fido
  rzetelny, uczciwy w relacjach z innymi

lok /lɔk/ (n)
riccio, boccolo, ricciolo
  pasmo zakręconych lub wijących się włosów

lokaj (n)
valletto, cameriere
  człowiek usługujący w bogatym domu lub na dworze panującego

lokal wyborczy (n)
seggio elettorale
  miejsce oddawania głosów w wyborach

lokalizacja /ˌlɔkalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
localizzazione
  usytuowanie, położenie jakiegoś obiektu; miejsce, pozycja zajmowana przez jakiś obiekt

lokalny /lɔˈkalnɨ/ (adj)
locale
  związany z jakimś rejonem, miejscem, ograniczony do jakiegoś miejsca

lokata (n)
investimento
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) zainwestowanie kapitału w przedsiębiorstwo, nieruchomość, w celu ochrony albo pomnożenia tej wartości
piazzamento, posto
  pozycja zajmowana w klasyfikacji

lokator /lɔˈkatɔr/ (n)
locatario, inquilino, affittuario
  ktoś, kto mieszka w wynajętym mieszkaniu

lokomocja (n)
locomozione
  przenoszenie się z miejsca na miejsce za pomocą pojazdów

lokomotywa /ˌlɔkɔ̃mɔˈtɨva/ (n)
locomotiva, locomotore, locomotrice
  (kolejnictwo) pojazd szynowy mający własny napęd, przeznaczony do ciągnięcia (lub pchania) wagonów; .

lombardzki /lɔ̃mˈbarʦ̑ʲci/ (adj)
lombardo
  związany z Lombardią

londynka /lɔ̃nˈdɨ̃nka/ (n)
londinese
  mieszkanka Londynu

longobardzki (adj)
longobardo
  związany z Longobardami, dotyczący Longobardów

lorandyt (n)
lorandite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, siarkoarsenek talu, występujący głównie w złożu Allchar w Macedonii, w postaci koszenilowoczerwonych, drobnych, jednoskośnych kryształów

lorens /ˈlɔrɛ̃w̃s/ (n)
laurenzio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lr i liczbie atomowej 103;

loretanka (n)
lauretana, loretana
  mieszkanka Loreto

loretańczyk (n)
lauretano, loretano
  mieszkaniec Loreto

loretański (adj)
lauretano, loretano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z kultem Matki Boskiej z Loreto
  związany z Loreto, dotyczący Loreto

lornetka /lɔrˈnɛtka/ (n)
binocolo
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny do obserwacji dwuocznej, składający się z dwóch jednakowych, połączonych zawiasowo, ułożonych równolegle lunet obserwacyjnych;

losować /lɔˈsɔvaʨ̑/ (v)
estrarre, sorteggiare
  ciągnąć, wybierać losy, liczby, kupony itp.

lot /lɔt/ (n)
volo
  przemieszczanie się w powietrzu lub w przestrzeni kosmicznej
  podróż, np. samolotem, balonem

lotaryński (adj)
lorenese
  związany z Lotaryngią, dotyczący Lotaryngii lub Lotaryńczyków

lotka /ˈlɔtka/ (n)
volano
  (sport, sportowy) uskrzydlony przedmiot służący do gry w badmintona

lotnictwo /lɔtʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
aviazione
  ogół zagadnień związanych ze wszelkiego rodzaju statkami powietrznymi;

lotniczo-modelarski (adj)
aeromodellistico
  związany z modelarstwem lotniczym, dotyczący modelarstwa lotniczego

lotniczy /lɔtʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
aviatorio
  związany z lotnictwem

lotnik /ˈlɔtʲɲik/ (n)
aviatore
  (lotnictwo, lotniczy) (zawód, zawodowy, zawodowo) człowiek, który lata samolotem lub należy do jego obsługi

lotnisko /lɔtʲˈɲiskɔ/ (n)
aeroporto
  (lotnictwo, lotniczy) wydzielony obszar na ziemi przystosowany do obsługi statków powietrznych;

lotniskowiec /ˌlɔtʲɲiˈskɔvʲjɛʦ̑/ (n)
portaerei
  (wojskowość, wojskowy) okręt stanowiący ruchomą bazę dla samolotów, poprzez odpowiednio ukształtowany pokład jako pas startowy;

lotniskowy (adj)
aeroportuale
  związany z lotniskiem

lotos /ˈlɔtɔs/ (n)
loto
  (botanika, botaniczny) Nelumbo Adans., rodzaj roślin z rodziny lotosowatych;

loża (n)
palchetto, palco
  (architektura, architektoniczny) specjalne miejsce na widowni przeznaczone dla osobistości;

loża masońska (n)
loggia massonica
  podstawowa jednostka organizacyjna wolnomularstwa

lub /lup/ (conjunction)
o
  spójnik łączący dwa zdania równorzędne oraz dwie części zdania, wskazując, że przynajmniej jedna część jest prawdziwa;

lubić /ˈlubʲiʨ̑/ (v)
piacere, amare
  darzyć kogoś lub coś pozytywnym uczuciem

lucerna /luˈʦ̑ɛrna/ (n)
erba medica, alfa-alfa, medicago
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) jednoroczna lub dwuletnia bylina z rodziny bobowatych;

ludność /ˈludnɔɕʨ̑/ (n)
popolazione, popolo
  ogół ludzi zamieszkujących dane terytorium

ludobójczy (adj)
genocidiale
  związany z ludobójstwem, właściwy ludobójstwu

ludobójstwo /ˌludɔˈbujstfɔ/ (n)
genocidio
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrodnia przeciwko ludzkości polegająca na celowym wyniszczaniu całych narodów lub ich części (grup etnicznych / religijnych / rasowych) poprzez zabójstwa jak i tworzenie warunków życia obliczonych na fizyczne wyniszczenie;

ludowy /luˈdɔvɨ/ (adj)
popolare
  pochodzący od ludu

ludożerczy (adj)
cannibale, cannibalesco
  właściwy ludożercy

ludwik (n)
luigi
  (numizmatyka, numizmatyczny) złota moneta francuska

ludzki /ˈluʦ̑ʲci/ (adj)
umano
  odnoszący się do wytworów rąk lub umysłu człowieka

ludzkość /ˈluʦ̑kɔɕʨ̑/ (n)
umanità
  ród ludzki; ogół, suma ludzi na świecie

lufa /ˈlufa/ (n)
insufficienza
  (uczniowskie) ocena niedostateczna, jedynka
canna
  część broni palnej w postaci rury, w której następuje rozpędzenie pocisku przy strzale;

luka w prawie (n)
lacuna
  brak odpowiedniego przepisu prawnego, lub istnienie przepisu, który nie jest taki, jaki być powinien;

lukański (adj)
lucano
  związany z Lukanią (krainą historyczną we Włoszech)

lukkanka (n)
lucchese
  mieszkanka Lukki, kobieta rodem z Lukki

lukkańczyk (n)
lucchese
  mieszkaniec Lukki; osoba rodem z Lukki

lukkański (adj)
lucchese
  związany z Lukką, dotyczący Lukki

lukrecja /luˈkrɛʦ̑ʲja/ (n)
liquirizia
  (botanika, botaniczny) Glycyrrhiza, rodzaj bylin z rodziny bobowatych, rosnących w Eurazji;

luksemburski /ˌluksɛ̃mˈbursʲci/ (adj)
lussemburghese
  odnoszący się do państwa Luksemburg
  odnoszący się do miasta Luksemburg

luksemburski /ˌluksɛ̃mˈbursʲci/ (n)
lussemburghese
  język urzędowy Luksemburga;

luksus /ˈluksus/ (n)
lusso
  warunki zapewniające komfortowe życie i zbytek;

lulać /ˈlulaʨ̑/ (v)
cullare
  (potocznie, potoczny) kołysać dziecko (najczęściej do snu)

lumbago /lũmˈbaɡɔ/ (n)
colpo della strega
  (medycyna, medyczny) ból okolicy lędźwiowej, mogący mieć różne przyczyny, m.in. zapalenie korzonków czy urazy i zmiany kręgosłupa;

lumen (n)
lumen
  (fizyka, fizyczny) jednostka miary strumienia świetlnego

lunapark /lũˈnapark/ (n)
luna park, lunapark
  (turystyka, turystyczny) teren z zespołem urządzeń rozrywkowych;

lunch /lãn͇ʧ̑/ (n)
lunch
  posiłek we wczesnej porze obiadowej, głównie podczas przerwy w pracy lub na uczelni

luneta (n)
cannocchiale
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny do oglądania odległych obiektów, którego elementami są okular i obiektyw;

lungo /ˈlũŋɡɔ/ (n)
lungo
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tzw. wydłużone espresso; uzyskiwane przez przelanie przez ilość kawy właściwej dla espresso większej ilości wody

lupa /ˈlupa/ (n)
lente d'ingrandimento
  wypukła soczewka wyposażona w uchwyt, prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu;

lusterko (n)
specchietto
  małe lustro; (zdrobniale) od: lustro

lusterko wsteczne /luˈstɛrkɔ ˈfstɛʧ̑nɛ/ (n)
retrovisore, specchietto retrovisore
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) lusterko pojazdu (samochodu, samolotu) znajdujące się w polu widzenia kierowcy, służące do obserwacji tego, co dzieje się z tyłu, bez odwracania głowy

lustro /ˈlustrɔ/ (n)
specchio
  gładka powierzchnia odbijająca światło; tafla szkła od spodu pokrytego warstwą srebra lub aluminium;

luteranin /ˌlutɛˈrãɲĩn/ (n)
luterano
  osoba, która wyznaje luteranizm

luteranizm /ˌlutɛˈrãɲism̥/ (n)
luteranesimo, luteranismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna teologiczna, jeden z nurtów protestantyzmu, zapoczątkowany przez Marcina Lutra;

luteranka /ˌlutɛˈrãnka/ (n)
luterana
  kobieta, która wyznaje luteranizm

luterański (adj)
luterano
  związany z luteranizmem

lutet /ˈlutɛt/ (n)
lutezio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lu i liczbie atomowej 71;

lutnia /ˈlutʲɲa/ (n)
liuto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument strunowy przypominający mandolinę;

lutnik (n)
liutaio, violinaio
  rzemieślnik, który konstruuje i naprawia strunowe instrumenty muzyczne

lutować /luˈtɔvaʨ̑/ (v)
saldare, brasare
  (technologia, technika, techniczny) łączyć metalowe elementy przy pomocy lutu roztopionego lutownicą lub palnikiem

lutownica /ˌlutɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
saldatore
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie do lutowania;

luty /ˈlutɨ/ (n)
febbraio
  drugi miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

luzem (adv)
sfuso
  o towarach: bez opakowania, pojedynczo

lwi /lvʲi/ (possessiveAdjective)
leonino, di leone
  należący do lwa

lwia część /ˈlvʲja ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
parte del leone
  znaczna, większa część czegoś

lwica /ˈlvʲiʦ̑a/ (n)
leonessa
  (zoologia, zoologiczny) samica lwa

lwowski /ˈlvɔfsʲci/ (adj)
leopolitano
  związany ze Lwowem, dotyczący Lwowa

lód /lut/ (n)
ghiaccio
  stały stan skupienia wody;
  (potocznie, potoczny) lodowisko
gelato, ghiaccio
  (potocznie, potoczny) porcja lodów przeznaczona do zjedzenia przez jedną osobę

lądowy /lɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
terrestre
  dotyczący lądu, odbywający się na lądzie, żyjący na lądzie

lędźwie /ˈlɛ̃ɲʥ̑vʲjɛ/ (n)
lombo
  (anatomia, anatomiczny) część pleców między żebrami a miednicą

lęk /lɛ̃ŋk/ (n)
ansia
  (psychologia, psychologiczny) strach pojawiający się bez przyczyny;
paura, timore
  uczucie niepokoju, obawy przed czymś, co może być groźne

maccartyzm (n)
maccartismo
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrajnie prawicowy kierunek polityki wewnętrznej Stanów Zjednoczonych w latach 50. XX wieku charakteryzujący się radykalnym zwalczaniem komunizmu i jego przedstawicieli w państwie;

macchiato (n)
caffè macchiato
  kawa espresso z odrobiną mleka;

macedoński /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃sʲci/ (adj)
macedone
  odnoszący się do państwa Macedonii lub Macedończyków

macedoński /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃sʲci/ (n)
macedone
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Macedonii;

macerować (v)
macerare
  (spożywczy) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) moczyć jakiś surowiec w jakiejś cieczy w celu rozmiękczenia lub wydzielenia określonego składnika

machać /ˈmaxaʨ̑/ (v)
agitare, brandire
  szybko, wahadłowo ruszać czymś

machinacja /ˌmaxʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
macchinazione
  podstępne działanie na czyjąś niekorzyść

macica /maˈʨ̑iʦ̑a/ (n)
utero
  (anatomia, anatomiczny) narząd kręgowców, w którym rozwija się embrion;

maciczny (adj)
uterino
  dotyczący macicy

macierz /ˈmaʨ̑ɛʃ/ (n)
matrice
  (matematyka, matematyczny) prostokątna tablica wielkości należących do pewnego ciała K lub pierścienia;

macierzyński /ˌmaʨ̑ɛˈʒɨ̃j̃sʲci/ (adj)
materno
  dotyczący macierzyństwa, właściwy matce

macierzyństwo /ˌmaʨ̑ɛˈʒɨ̃j̃stfɔ/ (n)
maternità
  bycie matką

macka (n)
tentacolo
  (zoologia, zoologiczny) wyrostek ciała niektórych wodnych bezkręgowców, służący do chwytania lub rozpoznawania dotykiem
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) zasięg czyichś groźnych wpływów (zwykle w liczbie mnogiej)

macocha /maˈʦ̑ɔxa/ (n)
matrigna, madrigna
  żona ojca, ale nie matka;

maczeta /maˈʧ̑ɛta/ (n)
machete, macete
  długi, szeroki nóż podobny do tasaka, używany przeważnie do wyrąbywania ścieżek w gęstych zaroślach;

maczuga (n)
clava, mazza
  jedna z najstarszych broni obuchowych, pałka z grubym końcem nabitym ostrymi kamieniami lub kawałkami metalu;

madrycki /maˈdrɨʦ̑ʲci/ (adj)
madrileno
  odnoszący się do miasta Madryt

madrytczyk /maˈdrɨṭʧ̑ɨk/ (n)
madrileno
  mieszkaniec Madrytu

madrytka /maˈdrɨtka/ (n)
madrilena
  mieszkanka Madrytu

maestra (n)
maestra
  (książkowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) tytuł wyrażający szacunek dla wybitnej artystki

maestria /maˈɛstrʲja/ (n)
maestria
  artyzm, mistrzostwo

maestro /maˈɛstrɔ/ (n)
maestro
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (podniośle) tytuł wyrażający szacunek dla wybitnego artysty muzyka

mafia /ˈmafʲja/ (n)
mafia
  zorganizowana grupa przestępcza wywodząca się z Włoch (obecnie działająca w wielu krajach), o hierarchicznej strukturze, działająca w wielu obszarach życia, również dążąca do uzyskania wpływów w polityce

mafioso /maˈfʲjɔzɔ/ (n)
mafioso
  (kryminologia, kryminologiczny) członek mafii

mag /mak/ (n)
magico, mago
  (ezoteryka) osobnik, który wprawnie włada magią mistyczną

magazyn /maˈɡazɨ̃n/ (n)
magazzino
  pomieszczenie do przechowywania przedmiotów, zwłaszcza towarów

magazynek (n)
caricatore
  (wojskowość, wojskowy) zasobnik na amunicję

magdalenka (n)
madeleine
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciastko w kształcie muszelki;

maghrebski /maˈɡrɛpsʲci/ (adj)
maghrebino
  dotyczący regionu Maghrebu, charakterystyczny dla Maghrebu

magia /ˈmaɟja/ (n)
magia
  (ezoteryka) lub (fantasy) praktyki oparte na wierze w zjawiska nadprzyrodzone, wykorzystujące zaklęcia i czynności rytualne;

magicznie (adv)
magicamente
  w sposób magiczny

magiczny /maˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
magico
  związany z magią

magik /ˈmaɟik/ (n)
mago
  osoba robiąca sztuczki mające sprawiać wrażenie magii

magister /maˈɟistɛr/ (n)
laureato
  (edukacja, edukacyjny) tytuł zawodowy nadawany przez wyższe uczelnie po ukończeniu studiów drugiego stopnia

magistrat (n)
magistrato
  (dawniej, dawny) urzędnik miejski sprawujący najwyższą władzę wojenną i sądową lub wykonawczą w starożytnym Rzymie

magistratura (n)
magistratura
  (historia, historyczny, historycznie) zespół urzędów w starożytnym Rzymie;

magma /ˈmaɡma/ (n)
magma
  (geologia, geologiczny) gorąca, ruchliwa materia, ciekły stop złożony głównie z krzemianów i glinokrzemianów, znajdujący się w głębi skorupy ziemskiej;

magnacki (possessiveAdjective)
magnatizio
  należący do magnata

magnes /ˈmaɡnɛs/ (n)
magnete, calamita
  przedmiot mający zdolność przyciągania niektórych przedmiotów (zrobionych z żelaza i jego stopów);

magneto- /maɡˈnɛtɔ/
magneto-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z magnesem, magnetyzmem

magnetofonowy (adj)
magnetofonico
  związany z magnetofonem, dotyczący magnetofonu

magnetowid /ˌmaɡnɛˈtɔvʲit/ (n)
videoregistratore
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zapisywania na taśmie magnetycznej sygnałów telewizyjnych i późniejszego ich odtwarzania;

magnetyczny /ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
magnetico
  (fizyka, fizyczny) charakteryzujący się magnetyzmem; dotyczący magnesu, magnetyzmu; mający właściwości takie jak magnes
  taki, który jest przyciągający, działa przyciągająco (również w znaczeniu przenośnym)

magnetyzm (n)
magnetismo
  (fizyka, fizyczny) zjawiska i właściwości materii odnoszące się do oddziaływania pól magnetycznych;

magnez /ˈmaɡnɛs/ (n)
magnesio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mg i liczbie atomowej 12

magnezyt (n)
magnesite
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady węglanów, składający się w głównej mierze ze związków magnezu;

magnituda (n)
magnitudo
  (geologia, geologiczny) (fizyka, fizyczny) liczbowa miara energii trzęsienia ziemi oparta na wielkości momentu sejsmicznego;

magnolia /maɡˈnɔlʲja/ (n)
magnolia
  (botanika, botaniczny) Magnolia L., drzewo lub krzew należący do rodziny magnoliowatych;

magnoliowate /ˌmaɡnɔlʲjɔˈvatɛ/ (n)
magnoliacee
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Magnoliaceae Juss., rodzina drzew, krzewów lub pnączy należąca do rzędu magnoliowców;

magot /ˈmaɡɔt/ (n)
magot
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Macaca sylvanus Linnaeus, gatunek małpy z podrodziny koczkodanowatych, posiadającej szczątkowy ogon i czerwonawooliwkową sierść;

maharadża (n)
maragià, maràgia
  (historia, historyczny, historycznie) niezależny władca w Indiach i na Archipelagu Malajskim

mahometanin (n)
maomettano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca islamu

mahometanizm /ˌmaxɔ̃mɛˈtãɲism̥/ (n)
maomettanesimo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) inne określenie islamu wywodzące się od imienia proroka Mahometa

mahometański (adj)
maomettano
  związany z mahometanizmem i mahometanami, dotyczący mahometanizmu

mahoń /ˈmaxɔ̃ɲ/ (n)
mogano
  drewno otrzymywane z mahoniowca

maisz (n)
terzuolo, terzolo
  (łowiectwo, łowiecki) (ornitologia, ornitologiczny) młody ptak szkolony do polowań

maj /maj/ (n)
maggio
  piąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

majestatyczny /ˌmajɛstaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
maestoso, grandioso, maiestatico
  (książkowy) pełen dostojnej powagi

majonez /maˈjɔ̃nɛs/ (n)
maionese
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty sos z żółtek, musztardy, przypraw i oleju;

major /ˈmajɔr/ (n)
maggiore
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych wyższy od kapitana;

majowy /maˈjɔvɨ/ (adj)
maggese
  związany z majem, dotyczący maja

majsterkować /ˌmajstɛrˈkɔvaʨ̑/ (v)
fare il bricolage
  wykonywać ręczną pracę techniczną przy użyciu narzędzi, na ogół na własne potrzeby

majsterkowicz (n)
faidaté, fai da te, fai-da-te
  (potocznie, potoczny) osoba lubiąca wytwarzanie lub naprawianie rzeczy za pomocą prostych narzędzi

majteczki (n)
mutandine
  (zdrobniale) od: majtki

majtek (n)
mozzo
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) najniższy stopniem marynarz

majtki /ˈmajtʲci/ (n)
mutande
  (krawiectwo) dolna część bielizny okrywająca biodra;

majuskuła /ˌmajuˈskuwa/ (n)
maiuscola
  (termin typograficzny) duża litera;

mak /mak/ (n)
papavero
  (botanika, botaniczny) Papaver L., rodzaj roślin z rodziny makowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju mak (1.1)
seme di papavero
  (cukiernictwo) (spożywczy) nasiona maku (1.2)

makabrycznie (adv)
macabramente
  w makabryczny sposób

makak /ˈmakak/ (n)
macaco
  (zoologia, zoologiczny) Macaca, niewielka, wąskonosa małpa;

makak berberyjski (n)
bertuccia, scimmia di Barberia, magot
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Macaca sylvanus Linnaeus, gatunek małpy z podrodziny koczkodanowatych, posiadającej szczątkowy ogon i czerwonawooliwkową sierść;

makak japoński (n)
macaco giapponese
  (zoologia, zoologiczny) Macaca fuscata L., gatunek małpy z rodziny koczkodanowatych;

makaron /maˈkarɔ̃n/ (n)
pasta
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półprodukt żywnościowy wytwarzany z ciasta zagniecionego z mąki, wody i soli;

makaron ryżowy (n)
risoni
  (spożywczy) makaron pszenny w kształcie ziaren ryżu lub jęczmienia

makaroniczny (adj)
maccheronico
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) związany z makaronizmami; złożony z makaronizmów; pełen makaronizmów, obcojęzycznych wtrąceń

makia /ˈmaca/ (n)
macchia
  (botanika, botaniczny) wtórna formacja roślinna występująca w wilgotniejszych siedliskach w rejonie śródziemnomorskim; w jej skład wchodzą twardolistne zarośla, niskie drzewa i wiele ziół;

makiawelicznie (adv)
machiavellicamente
  perfidnie, obłudnie

makiaweliczny (adj)
machiavellico, machiavellesco
  podstępny, przewrotny

makiawelizm /ˌmacaˈvɛlʲism̥/ (n)
machiavellismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna i strategia postępowania opisana przez Niccolò Machiavellego;

makijaż /maˈcijaʃ/ (n)
make-up, trucco
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) czynność nakładania na twarz kosmetyków, sztuka zdobienia twarzy
trucco, make-up, maquillage
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyki (szminka, tusz, cień do powiek itp.) nałożone na twarz

makrela /maˈkrɛla/ (n)
sgombro, scombro, lacerto, maccarello
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska z rodziny makrelowatych z rodzaju Scomber lub Scomberomorus;

makrocząsteczka /ˌmakrɔʧ̑ɔ̃w̃ˈstɛʧ̑ka/ (n)
macromolecola
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) cząsteczka zbudowana z bardzo dużej liczby atomów;

makroekonomiczny (adj)
macroeconomico
  dotyczący makroekonomii, związany z makroekonomią

makrofauna (n)
macrofauna
  (ekologia, ekologiczny) (zoologia, zoologiczny) ogół większych zwierząt na danym obszarze, w danym środowisku lub okresie geologicznym

makrofotografia /ˌmakrɔfɔtɔˈɡrafʲja/ (n)
macrofotografia
  (fotografia) technika wykonywania zdjęć, w której fotografowany obiekt zostaje odwzorowany w naturalnych rozmiarach lub jest powiększony; także: zdjęcie wykonane tą techniką

makroregion (n)
macroregione
  (geografia, geograficzny) jednostka podziału fizycznogeograficznego przestrzeni, charakteryzująca się zbliżonymi cechami środowiskowo-krajobrazowymi większa od mezoregionu;

makrosomia (n)
macrosomia
  (medycyna, medyczny) nadmierny rozmiar ciała, nadmierna masa płodu w stosunku do wieku płodowego

maksymalny /ˌmaksɨ̃ˈmalnɨ/ (adj)
massimo
  taki, który osiągnął maksimum; taki, który jest największy (np. w nasileniu)

malabarski (adj)
malabarese, malabarico
  odnoszący się do Malabaru lub Malabarczyków

malachit /maˈlaxʲit/ (n)
malachite
  (mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) minerał o zielonej barwie, wykorzystywany w jubilerstwie, architekturze, sztuce zdobniczej oraz jako pigment;

malakolog (n)
malacologo
  (zoologia, zoologiczny) zoolog zajmujący się badaniem mięczaków

malakologia /ˌmalakɔˈlɔɟja/ (n)
malacologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się mięczakami;

malakologiczny (adj)
malacologico
  (zoologia, zoologiczny) związany z malakologią, dotyczący malakologii

malaria /maˈlarʲja/ (n)
malaria
  (medycyna, medyczny) zimnica, rodzaj choroby tropikalnej;

malarka /maˈlarka/ (n)
pittrice
  (sztuka) artystka, która maluje obrazy

malarstwo /maˈlarstfɔ/ (n)
pittura
  (sztuka) sztuka plastyczna posługująca się m.in. plamą barwną, linią nakładaną na określoną powierzchnię (np. płótno, tektura, deska, ściana);

malarz /ˈmalaʃ/ (n)
pittore, imbianchino, verniciatore
  (budownictwo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik lub robotnik, który maluje ściany i inne części budynku
pittore, pittrice
  (sztuka) artysta, który maluje obrazy

malawijski /ˌmalaˈvʲijsʲci/ (adj)
malawiano
  odnoszący się do państwa Malawi

malec /ˈmalɛʦ̑/ (n)
fantolino
  mały chłopiec

maleńki /maˈlɛ̃ɲci/ (adj)
piccolino
  (zdrobniale) od: mały

malgaski (adj)
malgascio
  związany z Malgaszami, dotyczący Malgaszów

malgaski (n)
malgascio
  (językoznawstwo, językoznawczy) język malgaski;

malijski /maˈlʲijsʲci/ (adj)
maliano
  odnoszący się do państwa Mali

malina /maˈlʲĩna/ (n)
lampone
  (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych;
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc maliny właściwej (1.2)
  (botanika, botaniczny) Rubus idaeus L., krzew maliny właściwej

malować /maˈlɔvaʨ̑/ (v)
colorare, dipingere
  (technologia, technika, techniczny) nakładać farbę na jakąś powierzchnię (płótno, papier, tekturę, ścianę), wypełniać coś kolorem
dipingere
  (sztuka) tworzyć obraz lub dzieło malarskie

malowniczy (adj)
pittoresco
  pełny walorów malarskich

maltański /malˈtãj̃sʲci/ (adj)
maltese
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do państwa Malta
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do wyspy Malta

maltański /malˈtãj̃sʲci/ (n)
maltese
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Malty;

malutko /maˈlutkɔ/ (adv)
pochissimo
  bardzo mało

malwersant (n)
malversatore
  ktoś, kto dopuścił się malwersacji

mama /ˈmãma/ (n)
mamma
  (potocznie, potoczny) matka

mamałyga /ˌmãmaˈwɨɡa/ (n)
polenta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z gotowanej mąki lub kaszy kukurydzianej i wody, tradycyjna dla kuchni mołdawskiej i bułgarskiej

mamba /ˈmãmba/ (n)
mamba
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj jadowitych, afrykańskich węży;

maminsynek /ˌmãmʲĩw̃ˈsɨ̃nɛk/ (n)
bamboccione, mammone
  (pejoratywnie, pejoratywny) chłopiec, który nigdy nie wyszedł spod skrzydeł matki, rozpieszczony, niesamodzielny

mamka /ˈmãmka/ (n)
balia
  kobieta karmiąca piersią cudze dziecko

mamma mia (interjection)
mamma mia
  (rzadki, rzadko używany) (żartobliwie) …wyrażająca zdziwienie lub strach, o matko!

mammalogia /ˌmãmːaˈlɔɟja/ (n)
mammalogia, mammologia
  (zoologia, zoologiczny) teriologia, dział zoologii zajmujący się ssakami;

mammografia /ˌmãmːɔˈɡrafʲja/ (n)
mammografia
  (medycyna, medyczny) radiologiczne badanie piersi;

mamonizm (n)
mammonismo
  (dawniej, dawny) żądza zysku, bogactwa, kult pieniądza

mamut /ˈmãmut/ (n)
mammut
  (zoologia, zoologiczny) Elephas primigenius, wymarły ssak z rodziny słoniowatych;

mandarynka /ˌmãndaˈrɨ̃nka/ (n)
mandarino
  (spożywczy) owoc mandarynki (1.1) mniejszy od pomarańczy, o cienkiej skórce
  (botanika, botaniczny) Citrus reticulata Blanco, niewysokie, wiecznie zielone drzewo cytrusowe rosnące w ciepłych krajach, uprawiane dla jadalnych owoców;

mandat /ˈmãndat/ (n)
mandato
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) administrowanie na niesamodzielnym terytorium z polecenia organizacji międzynarodowej;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) uzyskane w wyborach upoważnienie do pełnienia urzędu;
  (geografia, geograficzny) (administracja) terytorium podlegające mandatowi (1.3)
multa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara w postaci grzywny za wykroczenie;

mandola /mãnˈdɔla/ (n)
mandola
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny, szarpany instrument strunowy;

mandolina /ˌmãndɔˈlʲĩna/ (n)
mandolino
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szarpany strunowy instrument muzyczny;

mandorla /mãnˈdɔrla/ (n)
mandorla
  (sztuka) aureola w kształcie migdała otaczająca całą postać świętego

mandragora /ˌmãndraˈɡɔra/ (n)
mandragora, mandragola
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1), której ze względu na kształt korzeni przypominający postać ludzką, przypisywano dawniej lecznicze i magiczne własności

manekin /mãˈnɛcĩn/ (n)
manichino
  figura z dowolnego materiału mająca kształt człowieka;

mangan /ˈmãŋɡãn/ (n)
manganese
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mn i liczbie atomowej 25;

manganowy (adj)
manganico
  dotyczący manganu

mango /ˈmãŋɡɔ/ (n)
mango
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc drzewa z rodzaju mango (1.1)
  (botanika, botaniczny) Mangifera L., mangowiec, rodzaj drzew owocowych z rodzaju nanerczowatych;

mangusta /mãŋˈɡusta/ (n)
mangusta
  (zoologia, zoologiczny) mały, kotokształtny drapieżnik afrykański i azjatycki;

maniakalny (adj)
maniaco
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dotyczący manii i/lub maniaka

manicheizm (n)
manicheismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) system religijno-filozoficzny, stworzony przez Maniego, zgodnie z którym podstawą bytu są dwie przeciwstawne siły: dobro i zło oraz światło i ciemność;

manichejczyk (n)
manicheo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) (historia, historyczny, historycznie) zwolennik manicheizmu

manichejski /ˌmã.ɲi.ˈxɛj.sʲci/ (adj)
manicheo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) dotyczący manicheizmu lub manichejczyków, albo zawierający elementy przyjętej przez nich doktryny;

maniery (n)
modi
  sposób zachowania

manifest (n)
manifesto
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) odezwa władz skierowana do narodu
  protest wyrażony publicznie
  publiczna deklaracja zawierająca program działania
  (urzędowy) wykaz ładunku

manipulacja /ˌmãɲipuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
manipolazione
  celowe naginanie lub przeinaczanie faktów dla udowodnienia swoich racji lub w celu wywarcia wpływu na czyjeś poglądy, nastroje, reakcje

mankament /mãŋˈkãmɛ̃nt/ (n)
mancamento
  wada, błąd jakiegoś przedmiotu; także uchybienie, usterka

mankiet /ˈmãŋʲcɛt/ (n)
polsino, paramano
  (krawiectwo) pasek materiału kończący rękaw, nogawkę lub skarpetkę

manko /ˈmãŋkɔ/ (n)
ammanco
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) niedobór towarów lub pieniędzy w sklepie, kasie, magazynie itp. w stosunku do stanu wynikającego z ewidencji;

manna /ˈmãnːa/ (n)
manna
  (biblijny) pokarm z nieba, który Bóg zsyłał Izraelitom przez 40 lat na pustyni;

manna z nieba /ˈmãnːa ˈzʲ‿ɲɛba/ (n)
manna dal cielo
  coś dobrego, co przychodzi nagle, niespodziewanie lub łatwo (bez wysiłku)

mannitol (n)
mannitolo
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, alkohol cukrowy występujący w roślinach;

manometr /mãˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
manometro
  przyrząd do mierzenia ciśnienia;

mansarda /mãw̃ˈsarda/ (n)
mansarda
  (architektura, architektoniczny) dach zbudowany z dwóch części, którego niższa część jest mocniej nachylona niż wyższa
mansarda, abbaino
  pomieszczenie mieszkalne na strychu, pod dachem mansardowym;

mansardowy /ˌmãw̃sarˈdɔvɨ/ (adj)
mansardato
  (architektura, architektoniczny) związany z mansardą, dotyczący mansardy

manta /ˈmãnta/ (n)
diavolo di mare, manta gigante, razza cornuta
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z gatunku manta (1.1)
manta gigante
  (systematyka) (ichtiologia, ichtiologiczny) Manta birostris Walbaum, gatunek ryby chrzęstnoszkieletowej, największy przedstawiciel rodziny mantowatych;

mantuanka (n)
mantovana
  mieszkanka Mantui

mantuańczyk (n)
mantovano
  mieszkaniec Mantuy

mantuański (adj)
mantovano
  związany z Mantuą, dotyczący Mantui

manufaktura (n)
manifattura
  (historia, historyczny, historycznie) przedsiębiorstwo, w którym produkcja oparta jest na pracy ręcznej, charakterystyczne dla wczesnego kapitalizmu;

manul (n)
gatto delle steppe, gatto di Pallas, manul
  (zoologia, zoologiczny) azjatycki drapieżnik z rodziny kotowatych;

manul stepowy (n)
gatto di Pallas, manul
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Otocolobus manul Pallas, gatunek niewielkiego drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Azji;
  (zoologia, zoologiczny) drapieżnik z gatunku manul stepowy (1.1)

maoizm (n)
maoismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sformułowana przez Mao Tse-tunga doktryna Komunistycznej Partii Chin;

maoryski (adj)
maori
  związany z Maorysami, dotyczący Maorysów

maoryski (n)
maori
  (językoznawstwo, językoznawczy) język maoryski;

mapa /ˈmapa/ (n)
carta, mappa
  graficzne odwzorowanie terenu, także nieba;

mapa drogowa /ˈmapa drɔˈɡɔva/ (n)
mappa stradale
  (dosłownie) mapa, której głównym celem jest przedstawienie zagadnień związanych z infrastrukturą drogową;

mapa topograficzna /ˈmapa ˌtɔpɔɡraˈfʲiʧ̑na/ (n)
carta topografica
  dokładna mapa terenu, która szczegółowo przedstawia elementy jego powierzchni;

mapka (n)
cartina, piantina
  mapa niewielkich rozmiarów

maraton /maˈratɔ̃n/ (n)
maratona
  (sport, sportowy) bieg na dystansie 42 km i 195 m;

marcepan /marˈʦ̑ɛpãn/ (n)
marzapane
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa ze zmielonych migdałów utartych z cukrem i białkiem, używana do wyrobów cukierniczych;

marchew /ˈmarxɛf/ (n)
carota
  (botanika, botaniczny) Daucus L., rodzaj roślin z rodzaju selerowatych;

marchia (n)
marca
  (historia, historyczny, historycznie) (administracja) w państwie karolińskim oraz w Świętym Cesarstwie Rzymskim okręg przygraniczny zarządzany przez margrabię;

marek kucmerka (n)
sisaro
  (botanika, botaniczny) Sium sisarum L., bylina z rodziny selerowatych, polski archeofit;

margaj (n)
margay
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Leopardus wiedii Schinz, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Ameryce Południowej;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku margaj (1.1)

margaryna /ˌmarɡaˈrɨ̃na/ (n)
margarina
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) produkt spożywczy, tłuszcz jadalny podobny do masła, wytwarzany z olejów roślinnych;

marginalizowanie (n)
emarginazione
  (rzeczownik odczasownikowy) od marginalizować

margrabstwo (n)
margraviato
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł i urząd margrabiego
  (historia, historyczny, historycznie) ziemie zarządzane przez margrabiego

marianin (n)
mariano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik ze zgromadzenia zakonnego założonego przez św. Stanisława Papczyńskiego;

marimba (n)
marimba
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny z grupy idiofonów;

marinizm /maˈrʲĩɲism̥/ (n)
marinismo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) styl poetycki związany z literaturą włoskiego baroku;

mariolog (n)
mariologo
  (teologia, teologiczny) specjalista w dziedzinie mariologii

mariologia /ˌmarʲjɔˈlɔɟja/ (n)
mariologia
  (teologia, teologiczny) dział teologii dogmatycznej, nauka o Maryi, Matce Jezusa Chrystusa;
  (potocznie, potoczny) wydział lub kierunek na uczelni obejmujący studia w dziedzinie mariologii (1.1)
  (potocznie, potoczny) wykład lub inne zajęcia z mariologii (1.1)

mariologiczny (adj)
mariologico
  (teologia, teologiczny) związany z mariologią

marka samochodu (n)
marca d'automobile
  (motoryzacja) znak firmowy samochodu nadawany przez producenta

markasyt (n)
marcasite
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, dwusiarczek żelaza;

markiz (n)
marchese
  tytuł arystokratyczny pomiędzy księciem a hrabią;

markowy (adj)
speciale
  dobrej marki

marksizm /ˈmarʲcɕism̥/ (n)
marxismo
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koncepcja filozoficzna, ekonomiczna i społeczno-polityczna stworzona przez Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, zakładająca, że motorem zmian historycznych jest walka klas, prowadząca do utworzenia społeczeństwa komunistycznego;

marlin (n)
marlin
  (potocznie, potoczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny żaglicowatych, Istiophoridae

marmolada /ˌmarmɔˈlada/ (n)
marmellata
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, stężony przetwór owocowy sporządzany z przetartych owoców gotowanych z cukrem;

marmur /ˈmarmur/ (n)
marmo
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, stosowana jako dekoracyjny materiał budowlany i artystyczny;

marnotrawstwo /ˌmarnɔˈtrafstfɔ/ (n)
dispendio, spreco
  niewykorzystywanie rzeczy (częściowo lub wcale), nieoszczędne gospodarowanie

marnować /marˈnɔvaʨ̑/ (v)
sprecare, sciupare
  wykorzystywać w sposób, który nie przynosi korzyści

marność /ˈmarnɔɕʨ̑/ (n)
vanità, nullità
  bycie ulotnym, nietrwałym, bezcelowym, bez wartości

marny /ˈmarnɨ/ (adj)
gramo, meschino, misero
  będący w złym stanie, o niewielkiej wartości
inutile, vano
  zbyteczny, daremny

marokański /ˌmarɔˈkãj̃sʲci/ (adj)
marocchino
  odnoszący się do Maroka

maronita /ˌmarɔ̃ˈɲita/ (n)
maronita
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek chrześcijańskiej wspólnoty powstałej w VII wieku na terenach Libanu i Syrii i tam pierwotnie działającej

maronitka (n)
maronita
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członkini chrześcijańskiej wspólnoty powstałej w VII wieku na terenach Libanu i Syrii i tam pierwotnie działającej

marskość /ˈmarskɔɕʨ̑/ (n)
cirrosi
  (medycyna, medyczny) stwardnienie narządu i związane z tym upośledzenie jego czynności

marszand /ˈmarʃãnt/ (n)
gallerista
  (książkowy) (sztuka) osoba handlująca dziełami sztuki

marszałek /marˈʃawɛk/ (n)
maresciallo
  (wojskowość, wojskowy) najwyższy stopień wojskowy, m.in. w Polsce;

marszczyć (v)
aggrottare, storcere
  pokrywać zmarszczkami
increspare
  powodować fałdki

martwa natura /ˈmartfa naˈtura/ (n)
natura morta
  (sztuka) kompozycja malarska przedstawiająca drobne przedmioty, owoce, zabite zwierzęta itp.;

martwicze zapalenie powięzi (n)
fascite necrotizzante
  (medycyna, medyczny) rzadkie, ostre zakażenie podskórnej tkanki łącznej szerzące się wzdłuż powięzi okrywających mięśnie tułowia i kończyn;

martwić /ˈmartfʲiʨ̑/ (v)
preoccupare, affiggere, funestare, impensierire
  wzbudzać niepokój, obawę, smutek
affluggersi, preoccuparsi
  niepokoić się, smucić się

martwy /ˈmartfɨ/ (adj)
morto
  taki, który umarł

marudzić (v)
brontolare
  (potocznie, potoczny) ukazywać kaprysy i wygłaszać narzekania

maryjny (adj)
mariano
  (teologia, teologiczny) odnoszący się do Matki Bożej, związany z Matką Bożą

marynarka /ˌmarɨ̃ˈnarka/ (n)
giacca
  (krawiectwo) rodzaj męskiej kurtki, noszonej jako część garnituru lub munduru
marina, flotta
  (wojskowość, wojskowy) wojska walczące na wodzie

marynarka wojenna /ˌmarɨ̃ˈnarka vɔˈjɛ̃nːa/ (n)
marina militare
  (wojskowość, wojskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ogół morskich sił zbrojnych jakiegoś państwa;

marynarz /maˈrɨ̃naʃ/ (n)
marinaio, marò
  (marynarka) człowiek należący do załogi okrętu lub statku;

marynata (n)
marinata
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mieszanina przypraw suchych lub płynnych przygotowana do nadania produktom spożywczym pewnych walorów smakowych;
marinato
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy zakonserwowany marynatą (1.1) octową

marynować (v)
marinare
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zaprawiać w zalewie octowej

marysta (n)
marista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik ze zgromadzenia zakonnego założonego przez Jean-Claude'a Colina;

marzec /ˈmaʒɛʦ̑/ (n)
marzo
  trzeci miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

marzenie /maˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
sogno, desiderio
  fantazjowanie, pragnienie czegoś, chęć uzyskania lub osiągnięcia czegoś
  ciąg nieuporządkowanych myśli pojawiający się podczas snu

marznący deszcz /marzˈnɔ̃nʦ̑ɨ ˈdɛʃʧ̑/ (n)
pioggia congelantesi
  (meteorologia, meteorologiczny) deszcz, którego krople mają ujemną temperaturę, są przechłodzone i zamarzają błyskawicznie po uderzeniu w ziemię;

marznąć /ˈmarznɔ̃ɲʨ̑/ (v)
gelare
  przeistaczać się w lód

marzyciel (n)
sognatore
  ten, kto marzy

marzyć /ˈmaʒɨʨ̑/ (v)
sognare
  myśleć o czymś przyjemnym, stwarzając tego obraz w wyobraźni; bardzo pragnąć, aby coś się wydarzyło

marża (n)
margine di guadagno, margine di vendita, ricarico
  (handel, handlowy) różnica między ceną sprzedaży a ceną produkcji lub zakupu towaru, umożliwiająca zysk

masa atomowa (n)
massa atomica
  (fizyka, fizyczny) liczba określająca ile razy masa pierwiastka jest większa od 1/12 masy atomu węgla 12C;

masa krytyczna /ˈmasa krɨˈtɨʧ̑na/ (n)
massa critica
  (fizyka, fizyczny) najmniejsza ilość materiału rozszczepialnego, niezbędna by mogła nastąpić i utrzymać się jądrowa reakcja łańcuchowa

masa molowa (n)
massa molare
  (chemia, chemiczny) masa jednego mola substancji chemicznej;

masa perłowa /ˈmasa pɛrˈwɔva/ (n)
madreperla
  ozdobny materiał jubilerski i dekoracyjny uzyskiwany z wnętrza muszli mięczaków;

masakra /maˈsakra/ (n)
massacro, carnaio, macello
  umyślne, masowe zabijanie w sposób wyjątkowo okrutny;

maselnica (n)
zangola
  urządzenie do wyrobu masła

maselniczka /ˌmasɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
burriera, portaburro
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) specjalne naczynie na masło

maska /ˈmaska/ (n)
cofano
  część przednia samochodu, pod którą znajduje się silnik
maschera
  przykrycie twarzy lub jej części z otworami na oczy, używana w różnych celach, np. ochronnych lub obrzędowych;

maskareński (adj)
delle Mascarene
  odnoszący się do Maskarenów, związany z Maskarenami

maskonur /maˈskɔ̃nur/ (n)
pulcinella di mare, fratercula
  (ornitologia, ornitologiczny) Fratercula arctica Linnaeus, wodny ptak o krótkim, silnym i kolorowym dziobie występujący na północnych wybrzeżach Atlantyku;

masochistka /ˌmasɔˈxʲistka/ (n)
masochista
  (psychologia, psychologiczny) forma żeńska od: masochista; kobieta znajdująca upodobanie w masochizmie

masochizm /maˈsɔxʲism̥/ (n)
masochismo
  (psychologia, psychologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zboczenie seksualne, które polega na odczuwaniu satysfakcji seksualnej pod wpływem bólu lub upokorzenia
  przyjemność w zadawaniu sobie bólu lub w poddawaniu się bolesnym praktykom;

masoneria /ˌmasɔ̃ˈnɛrʲja/ (n)
massoneria
  międzynarodowe, elitarne stowarzyszenie o specyficznych strukturach organizacyjnych, które swe pryncypia i idee wyraża za pośrednictwem rozbudowanej symboliki i rytuałów;

masować (v)
massaggiare
  wykonywać masaż

masoński (adj)
massonico
  związany z masonerią, dotyczący masonerii

mass media (n)
mass media
  (publikatory) prasa, radio, telewizja i Internet; a w szerszym znaczeniu także film, plakat itp.

mastektomia /ˌmastɛkˈtɔ̃mʲja/ (n)
mastectomia
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie piersi;

mastodont (n)
mastodonte
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) słoniopodobne zwierzę kopalne;

masturbacja /ˌmasturˈbaʦ̑ʲja/ (n)
masturbazione
  (medycyna, medyczny) (zobacz) onanizm

masywny (adj)
massiccio
  o mocnej budowie i dużym ciężarze

maszerować (v)
marciare
  iść miarowym, równym krokiem

maszt /maʃt/ (n)
palo, bastone, albero
  (architektura, architektoniczny) wysoki słup lub pionowa konstrukcja opierająca się na fundamencie;
albero
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pionowe drzewce ustawione przeważnie w osi jednostki pływającej o napędzie żaglowym, którego podstawowym zadaniem jest stawianie na nim żagli i przenoszenie działania siły aerodynamicznej na kadłub jednostki;

maszyna do pisania /maˈʃɨ̃na ˌdɔ‿pʲiˈsãɲa/ (n)
macchina da scrivere, macchina per scrivere
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie mechaniczne do pisania tekstów;

maszyna do szycia /maˈʃɨ̃na dɔ‿ˈʃɨʨ̑a/ (n)
macchina da cucire, macchina per cucire, cucitrice
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do łączenia kawałków materiałów przy pomocy nici;

maszynista /ˌmaʃɨ̃ˈɲista/ (n)
macchinista
  (kolejnictwo) osoba prowadząca pociąg;

maszynistka (n)
locomotorista, macchinista
  kobieta kierująca lokomotywą
dattilografa
  kobieta zawodowo pisząca na maszynie do pisania

maszynka do mięsa /maˈʃɨ̃nka dɔ‿ˈmʲjɛ̃w̃sa/ (n)
tritacarne
  mechaniczne narzędzie kuchenne, służące do rozdrabniania mięsa;

masło /ˈmaswɔ/ (n)
burro
  (spożywczy) tłuszcz jadalny produkowany z mleka;
  (spożywczy) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) spożywczy lub kosmetyczny zamiennik masła (1.1) produkowany z tłuszczy roślinnych

mata /ˈmata/ (n)
stuoia
  plecionka z trzciny, słomy, trawy morskiej lub innych tworzyw, służący wieszania na ścianie, przykrywania podłóg, blatów, ładunków itp.

matematycznie (adv)
matematicamente
  w sposób dotyczący matematyki; pod względem matematyki

matematyka /ˌmatɛ̃ˈmatɨka/ (n)
matematica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka dedukcyjna zajmująca się analizą zbiorów, liczb i innych elementów abstrakcyjnych;

materac /maˈtɛraʦ̑/ (n)
materasso
  duży płaski przedmiot, wypełniony elastycznym materiałem dla uniknięcia kontaktu z twardą powierzchnią np. podczas snu lub ćwiczeń gimnastycznych;

materialistyczny (adj)
materialistico
  charakteryzujący się materializmem
  związany z materializmem

materializm /ˌmatɛrʲˈjalʲism̥/ (n)
materialismo
  kierowanie się w życiu względami materialnymi

materialnie (adv)
materialmente
  w sposób dotyczący dóbr materialnych
  w sposób dotyczący materii

materialny /ˌmatɛrʲˈjalnɨ/ (adj)
materiale
  dotyczący materii, związany z pojęciem materii

materiał wybuchowy /maˈtɛrʲjaw ˌvɨbuˈxɔvɨ/ (n)
esplosivo
  związek chemiczny lub ich mieszanina, zdolna do wybuchu pod wpływem uderzenia lub iskry;

matka /ˈmatka/ (n)
madre
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica, przełożona klasztoru
  (zoologia, zoologiczny) samica mająca potomstwo
madre, mamma
  rodzic płci żeńskiej;

matka chrzestna /ˈmatka ˈxʃɛstna/ (n)
comare, madrina
  (kościelny) kobieta przedstawiająca do chrztu osobę chrzczoną

matlockit (n)
matlockite
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy halogenków;

matnia /ˈmatʲɲa/ (n)
tranello, trappola, rete, trabocchetto
  (przenośnie, przenośnia) sytuacja bez wyjścia
sacco della rete
  (rybołówstwo, rybacki) wybrzuszona część sieci rybackiej, gromadząca połów
trappola, rete
  (łowiectwo, łowiecki) sidła, pułapka

matriarchat /maˈtrʲjarxat/ (n)
matriarcato
  (socjologia, socjologiczny) organizacja społeczeństwa pierwotnego, w którym dominujące znaczenie mają kobiety;

matrymonialny (adj)
matrimoniale
  dotyczący małżeństwa

maucheryt (n)
maucherite
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków;

mauretański /ˌmawrɛˈtãj̃sʲci/ (adj)
mauritano
  odnoszący się do Mauretanii, państwa w Afryce

maurytyjski /ˌmawrɨˈtɨjsʲci/ (adj)
mauriziano
  odnoszący się do państwa Mauritius

mauzoleum /ˌmawzɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
mausoleo
  (architektura, architektoniczny) monumentalny grobowiec, przeważnie osobna budowla pełniąca taką funkcję;

mazidło /maˈʑidwɔ/ (n)
linimento
  częściowo płynna substancja służąca do smarowania, wcierania

mazur (n)
mazurca
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyka do mazura (1.1)

mało /ˈmawɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
poco
  niewielka ilość czegoś lub kogoś

małomówność (n)
taciturnità
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest małomówne; cecha tych, którzy są małomówni

małomówny /ˌmawɔ̃ˈmuvnɨ/ (adj)
reticente, taciturno, silenzioso
  taki, który mówi mało; nie jest gadatliwy

małostkowy /ˌmawɔˈstkɔvɨ/ (adj)
meschino
  taki, który przywiązuje wagę do spraw mało istotnych, mało ważnych, błahych, a nie dostrzega tego, co jest naprawdę istotne

małowodzie (n)
oligoidramnios
  (medycyna, medyczny) występująca w czasie ciąży anomalia, w której ilość płynów zawartych w błonach płodowych jest za mała;

małpa /ˈmawpa/ (n)
scimmia
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu naczelnych o silnie rozwiniętym mózgu i chwytnych kończynach;

małpować (v)
scimmiottare
  (potocznie, potoczny) naśladować kogoś lub coś w sposób bezkrytyczny i bezmyślny

mały /ˈmawɨ/ (adj)
piccolo
  mający niewielkie rozmiary, nieduży, drobny, niski
  występujący w niewielkiej ilości lub liczbie (zwykle z domyślną cechą)

mały palec /ˈmawɨ ˈpalɛʦ̑/ (n)
mignolo
  (anatomia, anatomiczny) piąty, najmniejszy palec u ręki lub nogi

małżeński /mawˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
matrimoniale
  dotyczący małżeństwa, związany z małżeństwem

małżeństwo /mawˈʒɛ̃j̃stfɔ/ (n)
matrimonio, coppia
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) usankcjonowany prawnie lub kulturowo stały związek dwóch osób, zwykle płci przeciwnej, tradycyjnie mający ułatwić wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego i finansów, pożycie oraz wychowanie dzieci;
  dwie osoby będące w małżeństwie (1.1), małżonkowie

małżeństwo wymuszone (n)
matrimonio forzato
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związek małżeński, który został zawarty wbrew woli jednej ze stron, zazwyczaj kobiety;

małżowina uszna (n)
padiglione auricolare, padiglione, padiglione dell'orecchio
  (anatomia, anatomiczny) część ucha zewnętrznego zbierająca bodźce słuchowe z otoczenia

maślan (n)
butirrato
  (chemia, chemiczny) sól lub ester kwasu masłowego;

maślanka /maɕˈlãnka/ (n)
latticello
  (spożywczy) napój mleczny powstały w efekcie oddzielenia tłuszczu od zmaślonej śmietany;

maślnica (n)
zangola
  proste urządzenie do ręcznego wyrabiania masła ze śmietany

maść /maɕʨ̑/ (n)
pomata, unguento
  (medycyna, medyczny) substancja o półstałej, miękkiej konsystencji i o właściwościach leczniczych przeznaczona do smarowania skóry;

maź /maɕ/ (n)
untume
  gęsta, kleista substancja

mdleć /mdlɛʨ̑/ (v)
svenire, tramortire
  tracić przytomność, najczęściej na skutek braku tlenu w mózgu

mdłości /ˈmdwɔɕʨ̑i/ (n)
nausea
  (fizjologia, fizjologiczny) stan wywołany przez czynniki fizyczne lub psychiczne poprzedzający wymioty;

mdły /mdwɨ/ (adj)
amorfo, attono
  (książkowy) pozbawiony wyrazu, ekspresji; nijaki, bezbarwny
insipido, sciapo
  bez wyrazistego smaku
nauseante, stucchevole
  powodujący mdłości

mebel /ˈmɛbɛl/ (n)
mobile
  ruchomy sprzęt użytkowy przeznaczony do wyposażenia pomieszczeń;

mech /mɛx/ (n)
muschio
  (botanika, botaniczny) drobna, niewielka roślina zarodnikowa żyjąca w ocienionych i wilgotnych miejscach

mechanicyzm (n)
meccanicismo
  (filozofia, filozoficzny) pogląd postulujący możliwość wyjaśnienia wszystkich zjawisk zachodzących w przyrodzie za pomocą praw i pojęć mechaniki;

mechaniczny /ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
meccanico
  związany z mechaniką, opierający się na zasadach mechaniki

mechanik /mɛˈxãɲik/ (n)
meccanico
  osoba, która zajmuje się obsługą oraz naprawą maszyn i urządzeń
  (potocznie, potoczny) serwisant w warsztacie naprawy samochodów

mechanika /mɛˈxãɲika/ (n)
meccanica
  (technologia, technika, techniczny) dział techniki zajmujący się konstruowaniem i budowaniem maszyn i pojazdów;

mechanika kwantowa (n)
meccanica quantistica
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się badaniem zjawisk w skali mikroskopowej oraz nadprzewodnictwa i nadciekłości;

mechanizm /mɛˈxãɲism̥/ (n)
mechanismo
  (książkowy) grupa współdziałających wydarzeń, procesów lub zachowań
congegno, mechanismo
  (technologia, technika, techniczny) zespół pracujących elementów maszyny / urządzenia mających wykonywać określoną czynność

mechatronik (n)
tecnico meccatronico
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (technologia, technika, techniczny) technik specjalista w dziedzinie wdrażania i eksploatacji urządzeń i systemów automatyki

mechatronika /ˌmɛxaˈtrɔ̃ɲika/ (n)
meccatronica
  dział techniki, który łączy w sobie elementy mechaniki, budowy maszyn, elektroniki, automatyki, robotyki oraz informatyki;

mecz /mɛʧ̑/ (n)
partita
  (sport, sportowy) część rozgrywek sportowych, rozgrywana między dwoma zawodnikami lub drużynami, umożliwiająca wyłonienie zwycięzcy

meczet /ˈmɛʧ̑ɛt/ (n)
moschea
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek, miejsce modlitwy i sprawowania kultu Boga w islamie;

medal /ˈmɛdal/ (n)
medaglia
  niewielki okrągły wytwór metalowy, ozdobiony reliefem, często na wstążce, wykonany dla upamiętnienia ważnych wydarzeń lub jako odznaczenie;

medalier (n)
medaglista
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wytwarzający medale

medalik /mɛˈdalʲik/ (n)
medaglietta
  niewielki krążek z metalu do noszenia na szyi

mediacja (n)
mediazione
  pośredniczenie w sporze, aby ułatwić stronom dojście do porozumienia

mediana /mɛˈdʲjãna/ (n)
mediana
  (statystyka, statystyczny) wartość liczbowa, która zajmująca środkowe miejsce w rosnącym szeregu liczb (przy parzystej ilości elementów jest średnią dwóch środkowych liczb);

mediolanka /ˌmɛdʲjɔˈlãnka/ (n)
milanese
  mieszkanka Mediolanu

mediolańczyk /ˌmɛdʲjɔˈlãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
milanese
  mieszkaniec Mediolanu

mediolański /ˌmɛdʲjɔˈlãj̃sʲci/ (adj)
milanese, meneghino
  związany z Mediolanem, wywodzący się z Mediolanu

meduza /mɛˈduza/ (n)
medusa
  (zoologia, zoologiczny) galaretowate zwierzę morskie, którego parasolowate ciało unoszone jest przez toń morską;

medycyna /ˌmɛdɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
medicina
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka o zdrowiu i chorobach człowieka i zwierząt oraz sposobach zapobiegania i leczenia,
  (edukacja, edukacyjny) kierunek na wyższej uczelni, obejmujący studia w zakresie (1.1)

medycyna weterynaryjna (n)
medicina veterinaria
  nauka o zdrowiu i chorobach zwierząt, ich leczeniu oraz profilaktyce;

medykalizacja (n)
medicalizzazione
  (socjologia, socjologiczny) (medycyna, medyczny) proces, którego wynikiem jest zawłaszczenie określonych sfer życia społecznego przez przedstawicieli służby zdrowia, przez co stają się domeną medyczną oraz są traktowane wyłącznie w kategoriach problemów zdrowotnych;

medytowanie /ˌmɛdɨtɔˈvãɲɛ/ (n)
meditazione
  (rzeczownik odczasownikowy) od medytować

megaherc (n)
megaciclo, megahertz
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka częstotliwości równa milionowi herców

megalomański /ˌmɛɡalɔ̃ˈmãj̃sʲci/ (adj)
megalomane
  właściwy megalomanii lub megalomanowi, świadczący o przesadnym przekonaniu o swojej wartości

meitner /ˈmajtnɛr/ (n)
meitnerio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mt i liczbie atomowej 109;

mejoza /mɛˈjɔza/ (n)
meiosi
  (biologia, biologiczny) proces podziału redukcyjnego jądra komórkowego, z którego powstają cztery jądra o połowie chromosomów komórki macierzystej;

meksykański /ˌmɛksɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
messicano
  odnoszący się do państwa Meksyk

meksykańskość (n)
messicanità
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) cecha tego, co meksykańskie; meksykański charakter czegoś

melancholia /ˌmɛlãnˈxɔlʲja/ (n)
malinconia
  (psychologia, psychologiczny) depresja psychiczna objawiająca się apatią i niechęcią do życia

melancholijny (adj)
malinconico
  wyrażający melancholię lub skłonny do niej

melano-
melano-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z ciemną barwą

melasa /mɛˈlasa/ (n)
melassa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnobrązowy, gęsty syrop o odczynie słabo alkalicznym, który powstaje jako produkt uboczny podczas produkcji cukru spożywczego;

melatonina /ˌmɛlatɔ̃ˈɲĩna/ (n)
melatonina
  (biochemia, biochemiczny) hormon syntetyzowany w pinealocytach szyszynki, odpowiadający za regulację dobowego cyklu snu i czuwania;

melepeta /ˌmɛlɛˈpɛta/ (n)
babbeo, babbasone, babbione
  (potocznie, potoczny) pejoratywne określenie kogoś niezdarnego, powolnego, niemądrego

melodia /mɛˈlɔdʲja/ (n)
melodia
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ciąg dźwięków, każdy o określonej wysokości i czasie trwania, rozpoznawany przez słuchacza jako jedna całość;

melodramatyczny (adj)
melodrammatico
  dotyczący melodramatu

melodyjny (adj)
melodioso, melodico
  o przyjemnym brzmieniu

meloman /mɛˈlɔ̃mãn/ (n)
melomane, musicomane
  miłośnik muzyki (w domyśle: klasycznej)

melomania /ˌmɛlɔ̃ˈmãɲja/ (n)
melomania, musicomania
  zamiłowanie do muzyki, zwłaszcza klasycznej

melomanka /ˌmɛlɔ̃ˈmãnka/ (n)
melomane, musicomane
  kobieta, która lubi słuchać muzyki

melon /ˈmɛlɔ̃n/ (n)
melone, popone
  (spożywczy) jadalny owoc melona (1.1)

menażeria /ˌmɛ̃naˈʒɛrʲja/ (n)
serraglio, menagerie
  (historia, historyczny, historycznie) (zoologia, zoologiczny) niecodzienne gatunki zwierząt w klatkach obwożone w celach pokazowych;
menagerie
  (historia, historyczny, historycznie) (zoologia, zoologiczny) pomieszczenie lub zespół klatek, gdzie przetrzymywane są niecodzienne gatunki zwierząt

menażka /mɛ̃ˈnaʃka/ (n)
gamella, gavetta
  (harcerski) (wojskowość, wojskowy) lekki metalowy pojemnik służący do spożywania posiłków, czasami też do ich przygotowywania;

mendelew /mɛ̃nˈdɛlɛf/ (n)
mendelevio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Md i liczbie atomowej 101;

mendykancki (adj)
mendicante
  związany z zakonami żebrzącymi, dotyczący zakonów żebrzących

mennica (n)
zecca
  przedsiębiorstwo przemysłu metalowego produkujące monety, medale oraz stemple;

menora /mɛ̃ˈnɔra/ (n)
menorah
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski siedmioramienny świecznik liturgiczny;

menstruacja /ˌmɛ̃w̃struˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
mestruazione
  (fizjologia, fizjologiczny) cykliczne złuszczanie się nabłonka macicy kobiety pod wpływem zmian stężenia hormonów płciowych;

mentalista (n)
mentalista
  człowiek, który zajmuje się mentalizmem

mentalistka (n)
mentalista
  kobieta, która zajmuje się mentalizmem

mentalistyczny (adj)
mentalistico
  związany z mentalizmem, dotyczący mentalizmu

mentalizm (n)
mentalismo
  (filozofia, filozoficzny) pogląd, według którego jednostkowy umysł i jego subiektywne stany stanowią jedyną rzeczywistość
  kategoria sztuki iluzji, umiejętność manipulowania myślami i zachowaniami ludzi;

mentalność (n)
mentalità
  właściwy komuś sposób myślenia i postrzegania rzeczywistości

menu (n)
menu
  zestaw dań składających się na posiłek
  karta z nazwami potraw oferowanych w restauracji
  (informatyka, informatyczny) zestawienie funkcji programu

mercha (n)
meretrice
  (staropolski) nierządnica

merdać /ˈmɛrdaʨ̑/ (v)
scodinzolare
  o psie: machać ogonem najczęściej z radości

meroplankton (n)
meroplancton
  (biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) organizmy wchodzące w skład planktonu tylko w stanie młodocianym lub larwalnym;

merytokracja (n)
meritocrazia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system, w którym władza powierzana jest osobom kompetentnym;

meskalina /ˌmɛskaˈlʲĩna/ (n)
mescalina
  (chemia, chemiczny) narkotyk z grupy alkaloidów fenyloetyloaminowych, silny enteogen;

mesynka (n)
messinese
  mieszkanka Mesyny

mesyńczyk (n)
messinese
  mieszkaniec Mesyny

metaboliczny (adj)
metabolico
  (biochemia, biochemiczny) związany z metabolizmem, dotyczący metabolizmu

metabolizm /ˌmɛtaˈbɔlʲism̥/ (n)
metabolismo
  (biochemia, biochemiczny) przemiana materii w organizmie;

metafizycznie (adv)
metafisicamente
  w sposób metafizyczny

metafizyczny /ˌmɛtafʲiˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
metafisico
  (filozofia, filozoficzny) związany z metafizyką, charakterystyczny dla metafizyki i metafizyków

metafizyk /ˌmɛtaˈfʲizɨk/ (n)
metafisico
  (filozofia, filozoficzny) osoba, która zajmuje się metafizyką lub jest zwolennikiem metafizyki
  (przenośnie, przenośnia) osoba, która ma skłonności do rozważań oderwanych od rzeczywistości

metafizyka (n)
metafisica
  (filozofia, filozoficzny) podstawowa dyscyplina filozoficzna, badająca powszechne własności bytu

metafora /ˌmɛtaˈfɔra/ (n)
metafora
  (językoznawstwo, językoznawczy) środek stylistyczny polegający na zestawieniu obcych sobie znaczeniowo wyrazów w celu uzyskania nowego, przenośnego znaczenia;

metaforyczny (adj)
metaforico
  dotyczący metafory

metakognicja (n)
metacognizione
  (psychologia, psychologiczny) zdolność osobnicza do rozpoznawania własnych błędów w rozumowaniu, tzw. „myślenie o myśleniu”

metal /ˈmɛtal/ (n)
metallo
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny charakteryzujący się obecnością w sieci krystalicznej elektronów swobodnych;
  (heraldyka, heraldyczny) jeden z rodzajów tynktury heraldycznej;
metal
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ostra odmiana muzyki rockowej
metallaro
  (potocznie, potoczny) fan metalu (1.2)

metalo-
metallo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek z metalem

metalowy /ˌmɛtaˈlɔvɨ/ (adj)
metallico, di metallo
  (chemia, chemiczny) związany z metalem, dotyczący metalu, zrobiony z metalu

metamfetamina (n)
metanfetamina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) pochodna amfetaminy o silnym działaniu psychoaktywnym;

metamorficznie (adv)
metamorficamente
  na sposób metamorficzny

metamorficzny (adj)
metamorfico
  ulegający przemianie lub powstały w jej wyniku

metan /ˈmɛtãn/ (n)
metano
  (chemia, chemiczny) najprostszy alkan, bezwonny i bezbarwny gaz, główny składnik gazu ziemnego, stosowany do syntezy wielu związków organicznych i jako gaz opałowy;

metastaza (n)
metastasi
  (medycyna, medyczny) przerzut nowotworowy, guz wtórny nowotworu złośliwego

metempsychoza (n)
metempsicosi
  reinkarnacja, ponowne wcielenie duszy, wędrówka dusz

meteor /mɛˈtɛɔr/ (n)
meteora
  (astronomia, astronomiczny) świecący ślad, jaki zostawia po sobie spalający się w górnych warstwach atmosfery okruch skalny (meteoroid);

meteorologia /ˌmɛtɛɔrɔˈlɔɟja/ (n)
meteorologia
  nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze i stanem pogody;

meteorologiczny /ˌmɛtɛɔrɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
meteorologico
  związany z meteorologią, dotyczący meteorologii

meteoryt /ˌmɛtɛˈɔrɨt/ (n)
meteorite
  (astronomia, astronomiczny) pozostałość drobnego skalnego ciała niebieskiego (meteoroidu) przyciągniętego przez znacznie większe ciało niebieskie, która w postaci ciała stałego dotarła do jego powierzchni;

meteorytyka /ˌmɛtɛɔˈrɨtɨka/ (n)
meteoritica, meteoroastronomia
  (astronomia, astronomiczny) nauka o meteorytach i związanych z nimi zjawiskach;

metodologia /ˌmɛtɔdɔˈlɔɟja/ (n)
metodologia
  nauka o metodach badań naukowych, ich skuteczności i wartości poznawczej;

metonimia (n)
metonimia
  (językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na zastąpieniu nazwy czegoś nazwą czegoś innego, co pozostaje z nim w uchwytnej zależności;

metr /mɛtr̥/ (n)
metro
  odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 sekundy;

metr kwadratowy /ˈmɛtr̥ ˌkfadraˈtɔvɨ/ (n)
metro quadrato, metro quadro
  (matematyka, matematyczny) jednostka miary równa polu kwadratu o boku jednego metra;

metr sześcienny (n)
metro cubo, metro cubico
  (jednostka miary) jednostka objętości równa objętości sześcianu o krawędzi jednego metra;

metro /ˈmɛtrɔ/ (n)
metropolitana, metrò
  (transport, transportowy) podziemna kolej miejska

metronidazol /ˌmɛtrɔ̃ɲiˈdazɔl/ (n)
metronidazolo
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemioterapeutyk będący pochodną nitroimidazolu;

metronom /mɛˈtrɔ̃nɔ̃m/ (n)
metronomo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd do ustalania tempa utworu muzycznego;

metropolia /ˌmɛtrɔˈpɔlʲja/ (n)
metropoli
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) główne miasto kraju

metropolita /ˌmɛtrɔpɔˈlʲita/ (n)
metropolita
  (administracja) (kościelny) arcybiskup zajmujący czołowe miejsce w prowincji kościelnej – metropolii;

metyl (n)
metile
  (chemia, chemiczny) wywodząca się z metanu grupa alkilowa o wzorze −CH3

metylofenidat (n)
metilfenidato
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny stosowany jako lek o działaniu stymulującym, inhibitor zwrotnego wychwytu dopaminy i norepinefryny;

metylortęć (n)
metilmercurio
  (chemia, chemiczny) (toksykologia) kation, wysoko toksyczny związek chemiczny rtęci z grupy związków rtęcioorganicznych;

mewa /ˈmɛva/ (n)
gabbiano
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak płetwonogi o upierzeniu koloru białego lub popielatego żyjący na wybrzeżach;

mewa śmieszka (n)
gabbiano comune
  (ornitologia, ornitologiczny) Chroicocephalus ridibundus, gatunek ptaka wodnego z rodziny mewowatych;

mewka japońska (n)
passero del Giappone
  (ornitologia, ornitologiczny) udomowiona forma mniszki białorzytnej;

mezoterapia (n)
mesoterapia
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) niechirurgiczny zabieg medyczny lub kosmetyczny polegający na dostarczeniu bezpośrednio do skóry właściwej substancji leczniczych, regenerujących lub odżywczych;

mezuza (n)
mezuzah
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ozdobny wąski pojemnik z fragmentem Tory wieszany przez żydów na odrzwiach domu;

mezzosopran (n)
mezzosoprano
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) głos żeński lub chłopięcy pomiędzy sopranem a altem

mglisty /ˈmɡlʲistɨ/ (adj)
nebuloso, vago
  (przenośnie, przenośnia) mało konkretny, niesprecyzowany lub mało zrozumiały
nebbioso, nebuloso
  pełen mgły

mgła /mɡwa/ (n)
nebbia, foschia, bruma
  zawiesina mikroskopijnych kropelek wody unosząca się nisko nad ziemią w postaci obłoku utrudniającego widoczność;

mgławica /mɡwaˈvʲiʦ̑a/ (n)
nebulosa
  (astronomia, astronomiczny) obłok gazu i pyłu międzygwiazdowego;

mi /mʲi/ (n)
mi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nazwa solmizacyjna jednego z dźwięków;

mianownik /mʲjãˈnɔvʲɲik/ (n)
nominativo
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) pierwszy przypadek deklinacji, który odpowiada na pytania: kto? co?;
denominatore
  (matematyka, matematyczny) w wyrażeniu ułamkowym: część tego wyrażenia umieszczona pod kreską ułamkową;

miara /ˈmʲjara/ (n)
misura, metro
  rozmiar

miasto /ˈmʲjastɔ/ (n)
città
  (administracja) znaczny obszar gęsto zabudowany, będący skupiskiem ludności wykonującej zawody nierolnicze, a który otrzymał prawa miejskie;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ogół mieszkańców miasta (1.1)
  (potocznie, potoczny) centrum, główne miejsce miasta (1.1)

miasto widmo (n)
città fantasma
  opuszczony teren zabudowany z niszczejącymi budynkami

miasto-państwo /ˌmʲjastɔ‿ˈpãj̃stfɔ/ (n)
stato della città
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu: silne ekonomicznie miasto, mające charakter niezależnej republiki

miau /mʲjaw/ (interjection)
miao
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk wydawany przez kota

miażdżyca /mʲjaʒˈʤ̑ɨʦ̑a/ (n)
aterosclerosi
  (medycyna, medyczny) przewlekły proces zapalno-zwyrodnieniowy tętnic, powodujący ich stwardnienie i zwężenie ich światła; jedna z chorób cywilizacyjnych;

miażdżyć (v)
schiacciare, sfracellare, sgretolare, spappolare
  rozbijać na miazgę

micela /mʲiˈʦ̑ɛla/ (n)
micella
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) kulista cząstka, zawierająca od kilkudziesięciu do kilkuset cząsteczek;

michalitka (n)
michelita
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica z katolickiego Zgromadzenie Sióstr Świętego Michała Archanioła;

miech /mʲjɛx/ (n)
mantice, soffietto
  (technologia, technika, techniczny) proste urządzenie do tłoczenia powietrza w instrumentach muzycznych, piecach

miecz /mʲjɛʧ̑/ (n)
spada, gladio
  obosieczna broń z długim, prostym metalowym ostrzem;

miecz Damoklesa /ˈmʲjɛʤ̑ ˌdãmɔkˈlɛsa/ (n)
spada di Damocle
  symbol niepewności losu, nawisłej groźby zatruwającej poczucie beztroski i każdą chwilę szczęścia;

miecz świetlny /mʲjɛʧ̑‿ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/ (n)
spada laser
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) laserowa biała broń i atrybut rycerzy Jedi w uniwersum „Gwiezdnych wojen”;

mieczyk /ˈmʲjɛʧ̑ɨk/ (n)
gladiolo
  (botanika, botaniczny) Gladiolus L., rodzaj roślin z rodziny kosaćcowatych o kwiatach w postaci grona na wzniesionej łodydze;

miednica /mʲjɛdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
bacino, pelvi
  (anatomia, anatomiczny) wklęsła, parzysta kość w obrębie lędźwi, łącząca kończynę dolną (tylną) z kręgosłupem;
bacinella, bacino, bacile, catino
  duża miska, głównie do mycia lub prania;

miednicowy (adj)
pelvico
  (anatomia, anatomiczny) związany z miednicą

miedniczy (adj)
pelvico
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący miednicy

miedź /mʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
rame
  (chemia, chemiczny) metal, pierwiastek chemiczny o symbolu Cu i liczbie atomowej 29;

miejsce /ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ/ (n)
posto, luogo
  miejsce (1.1), niezajęte przez nic, wolne do umieszczenia w nim czegoś
  wyznaczone miejsce (1.1), przeznaczone dla kogoś; krzesło, fotel itp. zarezerwowane dla kogoś
  (sport, sportowy) ranga, pozycja
luogo, posto
  obszar lub punkt w przestrzeni

miejscownik /mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
locativo
  (gramatyka) szósty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (o) kim? (o) czym?;

miejscowość /mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvɔɕʨ̑/ (n)
località
  jednostka osadnicza lub inny obszar zabudowany wyróżniający się odrębną nazwą

miejska legenda /ˈmʲjɛ̇jska lɛˈɡɛ̃nda/ (n)
leggenda metropolitana
  pozornie prawdziwa informacja rozpowszechniana przez media, Internet lub w kręgach towarzyskich, budząca wielkie emocje u odbiorców;

mielizna /mʲjɛˈlʲizna/ (n)
banco di sabbia, bassofondo, secca, incaglio
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) płytkie miejsce w morzu, jeziorze lub rzece;

mienić (v)
chiamarsi, dirsi
  (przestarzałe, przestarzały) być nazywanym przez siebie; uważać się za kogoś
essere di colore cangiante
  zmieniać kolory lub odcienie barwy

mierzeja /mʲjɛˈʒɛja/ (n)
cordone litorale, lido
  (geografia, geograficzny) piaszczysta bariera oddzielająca zalew lub zatokę od otwartego morza;

mierzyć /ˈmʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
misurare, provare
  liczbowo określać właściwość (np. ilość, długość) czegoś poprzez porównanie z ustalonym wzorcem (np. calem, metrem czy długością własnej stopy); robić pomiar

miesiąc /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑/ (n)
mese
  (jednostka miary) jednostka czasu obejmująca 28–31 dni; każda z dwunastu części roku;

miesiąc miodowy /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑ mʲjɔˈdɔvɨ/ (n)
luna di miele
  pierwsze tygodnie po ślubie spędzane tylko we dwoje

miesiączkować (v)
menstruare
  (fizjologia, fizjologiczny) mieć miesiączkę

miesiączkowy (adj)
mestruale
  (fizjologia, fizjologiczny) dotyczący miesiączki, menstruacji

miesięczny /mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
mensile
  związany z okresem jednego miesiąca

mieszaniec /mʲjɛˈʃãɲɛʦ̑/ (n)
meticcio
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) osoba pochodząca od rodziców różnych ras
bastardo, meticcio
  (kynologia, kynologiczny) pies nierasowy

mieszanina /ˌmʲjɛʃãˈɲĩna/ (n)
miscela
  dwie lub więcej substancji, zmieszanych ze sobą

mieszać /ˈmʲjɛʃaʨ̑/ (v)
aggrovigliare, ingarbugliare, scombinare, scompigliare
  (przenośnie, przenośnia) gmatwać, komplikować, powodować chaos, nieład
mescolare
  dodawać, łączyć pojęcia itp.
  mylić, błędnie łączyć jakieś informacje
mescolare, mischiare, amalgamare
  łączyć składniki podczas mieszania (poruszając lub potrząsając substancją)
mescolare
  wtrącać się, wdawać się w coś, za bardzo się czymś interesować

mieszczanin (n)
borghese
  (historia, historyczny, historycznie) osoba należąca do stanu mieszczańskiego;
  (przestarzałe, przestarzały) mieszkaniec miasta

mieszczański (adj)
borghese
  (historia, historyczny, historycznie) związany z mieszczaństwem, mieszkańcami miast

mieszczaństwo /mʲjɛʃˈʧ̑ãj̃stfɔ/ (n)
borghesia
  (historia, historyczny, historycznie) stan społeczny wyodrębniony w średniowieczu, złożony z wolnych mieszkańców miast;
  (dawniej, dawny) ogół mieszkańców miast, zwłaszcza ich zamożniejszych warstw

mieszek włosowy /ˈmʲjɛʃɛɡ vwɔˈsɔvɨ/ (n)
follicolo pilifero
  (anatomia, anatomiczny) wąska rurka w skórze, z której wyrasta włos;

mieszkanie /mʲjɛˈʃkãɲɛ/ (n)
alloggio, appartamento
  zespół pomieszczeń mający odrębne wejście, przystosowanych do zamieszkania przez ludzi;

mieszkaniec /mʲjɛˈʃkãɲɛʦ̑/ (n)
abitante
  osoba, która gdzieś mieszka (żyje)

mieszkanka /mʲjɛˈʃkãnka/ (n)
abitante
  kobieta na stałe mieszkająca w jakimś miejscu (regionie, mieście)

mieszkać /ˈmʲjɛʃkaʨ̑/ (v)
abitare
  przebywać w jakimś miejscu przez wiele dni, wraz ze spaniem

mieć /mʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
avere, possedere
  być w posiadaniu czegoś, posiadać coś
  dysponować środkami na wykonanie czegoś
  dążyć do oddania czegoś komuś
  czuć coś
avere
  musieć coś zrobić
  być w coś ubranym
  czasownik posiłkowy używany do podkreślenia aspektu dokonanego innego czasownika

mieć anielską cierpliwość /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ãˈɲɛlskɔ̃w̃ ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑/ (v)
avere la pazienza di Giobbe
  mieć ogromną cierpliwość; być bardzo wyrozumiałym, mieć zrozumienie dla czyichś błędów

mieć asa w rękawie /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈasa v‿rɛ̃ŋˈkavʲjɛ/ (idiom)
avere l'asso nella manica
  mieć przygotowany w ukryciu jakiś niezbyt uczciwy atut, dowód lub argument, do wykorzystania w dogodnej chwili dla zdobycia przewagi

mieć bielmo na oczach /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈbʲjɛlmɔ na‿ˈɔʧ̑ax/ (v)
avere la benda agli occhi
  być zaślepionym, nie dostrzegać lub nie rozumieć rzeczy, sytuacji, które są oczywiste dla innych

mieć czyste ręce /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈʧ̑ɨstɛ ˈrɛ̃nʦ̑ɛ/ (v)
avere le mani pulite
  nie dopuścić się przestępstwa; postępować uczciwie, nie oszukiwać

mieć dziurawe ręce (v)
avere le mani di burro
  często upuszczać trzymane przedmioty, być niezgrabnym, niezręcznym

mieć długi język /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈdwuɟi ˈjɛ̃w̃zɨk/ (v)
avere la lingua lunga
  nie umieć dochować tajemnicy, zwykle z powodu gadulstwa

mieć fantazję /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ fãnˈtazʲjɛ/ (v)
avere fantasia
  mieć bujną, bogatą wyobraźnię

mieć głowę na karku /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈɡwɔvɛ na‿ˈkarku/ (v)
avere la testa sulle spalle
  być rozsądnym, zaradnym, umieć sobie radzić; myśleć trzeźwo

mieć głowę w chmurach /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈɡwɔvɛ ˈf‿xmurax/ (v)
avere la testa fra le nuvole, avere la testa sulla luna
  być rozmarzonym, rozkojarzonym; myśleć nierozsądnie, nierealnie

mieć jaja /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈjäja/ (v)
avere coglioni
  (pospolicie) być twardym, silnym, odważnym, śmiałym, wytrzymałym; posiadać cechy uważane za typowo męskie

mieć miejsce /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ/ (idiom)
avere luogo
  rozgrywać się, odbywać się, zaistnieć

mieć na końcu języka /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ na‿ˈkɔ̃j̃nʦ̑u jɛ̃w̃ˈzɨka/ (v)
avere sulla punta della lingua
  wiedzieć, co się chce powiedzieć, ale w danej chwili to umknęło; mieć wrażenie, że za chwilę się to przypomni

mieć na sobie /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ na‿ˈsɔbʲjɛ/ (idiom)
avere su
  być odzianym, ubranym w coś; nosić

mieć nadzieję /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ naˈʥ̑ɛ̇jɛ/ (v)
sperare
  wierzyć, ufać, wyrażać nadzieję na coś; myśleć, że; spodziewać się, że

mieć nierówno pod sufitem /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ɲɛˈruvnɔ ˌpɔt‿suˈfʲitɛ̃m/ (v)
non avere tutti i giorni
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) być niespełna rozumu, być osobą nierozsądną, działającą wariacko lub niemądrze

mieć nóż na gardle /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈnuʃ na‿ˈɡardlɛ/ (v)
avere l'acqua alla gola
  być w ciężkiej sytuacji, zmuszającej do podjęcia szybkiej, zwykle niekorzystnej dla siebie decyzji

mieć oczy szeroko otwarte (v)
tenere d'occhio
  dokładnie obserwować

mieć olej w głowie /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈɔlɛj ˈv‿ɡwɔvʲjɛ/ (v)
avere sale in zucca
  z uznaniem o kimś mądrym, rozsądnym

mieć powyżej uszu /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ pɔˈvɨʒɛj ˈuʃu/ (v)
avere abbastanza di qualcosa, avere abbastanza di qualcuno
  (potocznie, potoczny) być bardzo zmęczonym, udręczonym czymś, kimś, nie móc kogoś, czegoś dłużej znosić

mieć rację (v)
avere ragione
  nie mylić się; powiedzieć coś, co jest słuszne, prawidłowe

mieć ręce splamione krwią (v)
avere le mani sporche di sangue
  być winnym złego czynu

mieć się na baczności /ˈmʲjɛ̇ʨ̑‿ɕɛ ˌna‿baʧ̑ˈnɔɕʨ̑i/ (v)
stare in guardia
  uważać; postępować ostrożnie w stosunku do czegoś lub kogoś

mieć swoje pięć minut /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈsfɔjɛ ˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ ˈmʲĩnut/ (v)
avere i propri cinque minuti
  mieć swój czas; przez chwilę być w centrum uwagi

mieć w dupie /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈv‿dupʲjɛ/ (v)
fottersene
  (wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) lekceważyć, ignorować kogoś lub coś; (zobacz) mieć w nosie, (zobacz) mieć gdzieś

mieć wolną drogę /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈvɔlnɔ̃w̃ ˈdrɔɡɛ/ (v)
avere la strada aperta
  być wolnym, mieć swobodę działania, mieć możliwości swobodnego wyboru

mieć wolną rękę /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈvɔlnɔ̃w̃ ˈrɛ̃ŋkɛ/ (v)
avere mano libera
  mieć możliwość samodzielnego decydowania, swobodnego wyboru

mieć węża w kieszeni /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈvɛ̃w̃ʒa fʲ‿cɛˈʃɛ̃ɲi/ (v)
avere il granchio alla borsa
  niechętnie wydawać pieniądze, być skąpym lub nazbyt oszczędnym

migawka /mʲiˈɡafka/ (n)
otturatore
  część aparatu fotograficznego służąca do odsłaniania na odpowiedni czas a następnie zasłaniania z powrotem materiału światłoczułego;

migdałek (n)
tonsilla
  (anatomia, anatomiczny) skupisko tkanki chłonnej wchodzące w skład pierścienia chłonnego gardła;

migdałowiec (n)
mandorlo
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) krzew lub nieduży drzewo z rodziny różowatych o owocach z jadalnym nasieniem w środku

migiem /ˈmʲiɟɛ̃m/ (adv)
in quattro e quattr'otto, in un batter d'occhio
  szybko, natychmiast

migotanie komór (n)
fibrillazione ventricolare
  (medycyna, medyczny) potencjalnie śmiertelna arytmia serca polegająca na braku koordynacji pracy komór serca, mogąca prowadzić do zatrzymania krążenia;

migotanie przedsionków /ˌmʲiɡɔˈtãɲɛ pʃɛtʲˈɕɔ̃nkuf/ (n)
fibrillazione atriale
  (medycyna, medyczny) arytmia serca polegająca na braku koordynacji pobudzeń przedsionków serca;

migotać (v)
luccicare, sfavillare, tremolare, scintillare
  świecić w sposób przerywany lub krótko

miko-
mico-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek z grzybami

mikoryza (n)
micorriza
  (botanika, botaniczny) (mikologia, mikologiczny) współżycie korzeni lub nasion roślin naczyniowych z grzybami;

mikotoksyna (n)
micotossina
  (biochemia, biochemiczny) substancja trująca pochodzenia grzybowego;

mikołajki /ˌmʲikɔˈwajci/ (n)
festa di San Nicola
  zwyczaj obdarowywania się drobnymi prezentami 6 (w dzień Świętego Mikołaja, patrona dzieci i ubogich) lub 5 grudnia (w wigilię);

mikro- /ˈmʲikrɔ/
micro-
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednostki milion razy mniejsze od podstawowych;
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na bardzo małe rozmiary lub bardzo małą skalę tego, co jest nazwane drugim członem

mikrob /ˈmʲikrɔp/ (n)
microbo
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) bardzo drobny, jednokomórkowy organizm

mikrobiologia /ˌmʲikrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
microbiologia
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem organizmów niewidocznych gołym okiem;

mikrobus (n)
minibus
  (motoryzacja) mały autobus dla około dziesięciu osób

mikrocefalia /ˌmʲikrɔʦ̑ɛˈfalʲja/ (n)
microcefalia
  (medycyna, medyczny) wada rozwojowa charakteryzująca się nienaturalnie małymi wymiarami czaszki;

mikroelement (n)
micronutriente
  (biochemia, biochemiczny) pierwiastek chemiczny występujący w minimalnych ilościach w organizmach żywych

mikroflora (n)
microflora
  (biologia, biologiczny) zespół roślinnych drobnoustrojów żyjących w danym środowisku;

mikrofon /mʲiˈkrɔfɔ̃n/ (n)
microfono
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do zamiany informacji dźwiękowej na sygnał elektryczny, zwykle celem jej wzmocnienia;

mikrometr (n)
micrometro
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa milionowej części metra;
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie do mierzenia bardzo małych długości lub grubości

mikropaleontologia (n)
micropaleontologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina paleontologii zajmująca się małymi skamieniałościami;

mikroregion (n)
microregione
  (geografia, geograficzny) jednostka podziału fizycznogeograficznego przestrzeni, charakteryzująca się zbliżonymi cechami środowiskowo-krajobrazowymi, mniejsza od mezoregionu;

mikroskop /mʲiˈkrɔskɔp/ (n)
microscopio
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny umożliwiający obserwowanie z bliskiej odległości przedmiotów niewidocznych gołym okiem;

mikroskop elektronowy (n)
microscopio elettronico
  (optyka, optyczny) mikroskop, który dzięki użyciu wiązki elektronów o długości fali mniejszej niż ma światło, pozwala uzyskać powiększenie obrazu powyżej 1500 razy i badać budowę materii nawet na poziomie atomowym

milczenie /mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
silenzio
  nieodzywanie się, niemówienie

milczeć /ˈmʲilʧ̑ɛʨ̑/ (v)
tacere, stare zitto
  nie mówić, nie wydawać głosu

milczeć jak grób /ˈmʲilʧ̑ɛʨ̑ ˈjaɡ ˈːrup/ (v)
essere muto come una tomba, essere una tomba
  (związek frazeologiczny) dotrzymywać tajemnic, nie ujawniać sekretów

milenium /mʲiˈlɛ̃ɲũm/ (n)
millennio
  okres tysiąca lat

mili- /ˈmʲilʲi/
milli-
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary tysiąc razy mniejsze od podstawowych;

miliarder /mʲiˈlʲjardɛr/ (n)
miliardario
  osoba bardzo bogata, posiadająca miliardy

milicja /mʲiˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
milizia
  w niektórych krajach, w tym w PRL: nazwa policji
  formacja wojskowa tworzona z cywilów mających własną broń, zwykle na czas wojny

miligram /mʲiˈlʲiɡrãm/ (n)
milligrammo
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka masy równa jednej tysięcznej grama

mililitr (n)
millilitro
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, milionowa część metra sześciennego

milimetr /mʲiˈlʲĩmɛtr̥/ (n)
millimetro
  tysięczna część metra;

milion /ˈmʲilʲjɔ̃n/ (n)
milione
  liczba o wartości: 1 000 000 = 106;

milionerka (n)
milionaria
  kobieta majętna, o majątku przekraczającym milion

militaryzm (n)
militarismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tendencja w polityce wewnętrznej polegająca na rozbudowywaniu potencjału militarnego państwa do rozmiarów przekraczających rzeczywiste potrzeby obronne

miliwolt /mʲiˈlʲivɔlt/ (n)
millivolt
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) tysięczna część wolta

milleryt (n)
millerite
  (mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady siarczków, siarczek niklu;

mimesis (n)
mimesi, mimesis
  (filozofia, filozoficzny) (sztuka) wierne oddanie rzeczywistości

mimo /ˈmʲĩmɔ/ (preposition)
malgrado, nonostante, ad onta
  wskazuje na zrobienie czegoś, choć warunki temu nie sprzyjają

mimo że
anche se, benché, nonostante, sebbene, malgrado, per
  łącząca zdanie przyzwalające, wyrażające rozbieżność pomiędzy tym, co się dzieje w rzeczywistości, a tym, czego się oczekiwało

mimochodem /ˌmʲĩmɔˈxɔdɛ̃m/ (adv)
per incidenza, per inciso
  przy okazji, od niechcenia, ubocznie

mina /ˈmʲĩna/ (n)
mina
  (wojskowość, wojskowy) ukryty ładunek wybuchowy, przeznaczony do detonacji, gdy w pobliżu znajdzie się ofiara;
viso, faccia
  wyraz twarzy

minaret /mʲĩˈnarɛt/ (n)
minareto
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wieża przy meczecie, z której muezin woła wiernych na modlitwę;

mineralny (adj)
minerale
  nie będący organicznym

mineralogia /ˌmʲĩnɛraˈlɔɟja/ (n)
mineralogia
  (geologia, geologiczny) nauka o minerałach;

mineralogiczny (adj)
mineralogico
  dotyczący mineralogii

minerał /mʲĩˈnɛraw/ (n)
minerale
  (geologia, geologiczny) substancja, której struktura ukształtowała się w wyniku procesów geologicznych, będąca ciałem krystalicznym lub posiadająca jednorodną strukturę chemiczną;

minimalny /ˌmʲĩɲĩˈmalnɨ/ (adj)
minimo
  (książkowy) bardzo mały, ograniczony lub zbliżony do minimum
  najniższy z możliwych lub dopuszczalnych

minister /mʲĩˈɲistɛr/ (n)
ministro, ministra
  urzędnik będący członkiem rządu i kierujący ministerstwem;

minister bez teki (n)
ministro senza portafoglio
  urzędnik będący członkiem rządu, ale niekierujący żadnym ministerstwem;

ministerialny (adj)
ministeriale
  (administracja) dotyczący ministerstwa albo ministra, związany z ministerstwem albo ministrem

ministerstwo /ˌmʲĩɲiˈstɛrstfɔ/ (n)
ministero
  (administracja) urząd państwowy, którego szefem jest minister;

ministrancki (adj)
ministrante
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący ministrantury, związany z ministranturą

ministrant /mʲĩˈɲistrãnt/ (n)
chierichetto, ministrante, abatino
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chłopiec pełniący funkcję pomocnika katolickiego prezbitera, głównie podczas sprawowania mszy;

ministrantka (n)
ministrante
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dziewczyna pełniąca funkcję pomocniczki katolickiego prezbitera, głównie podczas sprawowania liturgii

mintaj /ˈmʲĩntaj/ (n)
merluzzo dell'Alaska
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Theragra chalcogramma, ryba z północnego Pacyfiku, masowo odławiana dla przemysłu spożywczego;

minuskuła /ˌmʲĩnuˈskuwa/ (n)
minuscola
  (termin typograficzny) mała litera;

minuta /mʲĩˈnuta/ (n)
minuto
  (jednostka miary) jednostka czasu, równa 60 sekundom (= sześćdziesięciu);
  (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego równa 1/60 stopnia (= jednej sześćdziesiątej); poprawnie minuta kątowa;
  odległość pokonywana w ciągu minuty (1.1)

miologiczny (adj)
miologico
  (anatomia, anatomiczny) związany z miologią, dotyczący miologii

mionowy (adj)
muonico
  (fizyka, fizyczny) związany z mionami, dotyczący mionów

miopatia (n)
miopatia
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na nieprawidłowym funkcjonowaniu włókien mięśniowych;

miotła /ˈmʲjɔtwa/ (n)
scopa
  narzędzie służące do zamiatania, zazwyczaj w postaci pęku rózg związanych z jednej strony i przymocowanych do trzonka; symbol czarownicy;

mioza (n)
miosi
  (medycyna, medyczny) nienaturalne zwężenie źrenicy oka;

miriametr (n)
miriametro
  (metrologia, metrologiczny) (rzadki, rzadko używany) jednostka długości równa dziesięciu tysiącom metrów

mirliton /mʲirˈlʲitɔ̃n/ (n)
kazoo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument perkusyjny w postaci drewnianej lub metalowej rurki z membraną;

mirra /ˈmʲirːa/ (n)
mirra
  (botanika, botaniczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) żywica o przyjemnym zapachu, gorzkim, korzennym smaku otrzymywana z drzew i krzewów z rodzaju balsamowiec;

misjonarka (n)
missionaria
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta uczestnicząca w działalności misyjnej

misjonarski (adj)
missionario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z misjonarzem, misjonarzami, dotyczący misjonarzy

misjonarz /mʲiˈsʲjɔ̃naʃ/ (n)
missionario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny lub osoba świecka uczestnicząca w działalności misyjnej

miska /ˈmʲiska/ (n)
scodella, ciotola
  mała misa, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry;
bacile, bacinella, catinella, catino, conca, vaschetta
  plastikowe lub blaszane naczynie średnich rozmiarów do różnych potrzeb

miso /ˈmʲisɔ/ (n)
miso
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna gęsta pasta japońska produkowana ze sfermentowanego ryżu, pszenicy, soli, drożdży i/lub soi;

misterium (n)
mistero
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (historia, historyczny, historycznie) antyczny obrządek ku czci pogańskiego bóstwa w kulturze greckiej, hinduskiej lub egipskiej
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) coś tajemniczego, niezrozumiałe zjawisko
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny dramat religijny często odgrywany w kościołach

mistrz /mʲisṭʃ/ (n)
fuoriclasse
  (sport, sportowy) zwycięzca zawodów sportowych, w szczególności mistrzostw
maestro
  osoba najlepsza w czymś
  (rzemiosło, rzemieślniczy) najwyższy stopień kształcenia zawodowego;

mistrzostwa (n)
campionato
  (sport, sportowy) zawody o tytuł mistrza w jakiejś dyscyplinie

mistrzostwo Europy (n)
campionato d'Europa, campionato europeo
  (sport, sportowy) najlepszy wynik zawodnika lub drużyny w Europie w danej dyscyplinie

mistrzowsko (adv)
magistralmente
  na sposób mistrzowski, po mistrzowsku

mistrzyni /mʲiˈsṭʃɨ̃ɲi/ (n)
maestra
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) formatorka nowicjuszek

miswak (n)
siwak
  alternatywa szczoteczki do zębów z gałązki drzewa arakowego (Salvadora persica L.);

misyjny (adj)
missionario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z misją, misjami, dotyczący misji

miszmasz /ˈmʲiʃmaʃ/ (n)
miscela, mix
  (potocznie, potoczny) mieszanina[potrzebne źródło]
caos, confusione, scompiglio
  (potocznie, potoczny) nieład, chaos

mitologia /ˌmʲitɔˈlɔɟja/ (n)
mitologia
  funkcjonujący w określonej religii lub społeczności zbiór mitów i podań;
  nauka zajmująca się mitami

mitologiczny /ˌmʲitɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
mitologico
  związany z mitologią, dotyczący mitologii

mitologizacja (n)
miticizzazione, mitizzazione
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wprowadzanie elementów mitologicznych

mitoman (n)
mitomane
  (psychologia, psychologiczny) człowiek skłonny do opowiadania nieprawdziwych lub wyolbrzymionych historii na swój temat

mitomanka (n)
mitomane
  (psychologia, psychologiczny) kobieta skłonna do opowiadania nieprawdziwych lub wyolbrzymionych historii na swój temat

mitoza (n)
mitosi
  (biologia, biologiczny) proces podziału jądra komórkowego, w wyniku którego powstają dwie identyczne komórki;

mitra /ˈmʲitra/ (n)
mitra
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) liturgiczne nakrycie głowy hierarchy kościelnego;

mityczny /mʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
mitico, mitologico
  związany z mitem, mitologią

mizantrop (n)
misantropo
  (książkowy) ktoś stroniący od ludzi, czujący do nich niechęć lub wręcz wrogość

mizantropia /ˌmʲizãnˈtrɔpʲja/ (n)
misantropia
  niechęć do ludzi, do obcowania z nimi;

mizantropijnie (adv)
misantropicamente
  niechętnie ludziom, zgorzkniale

mizantropijny (adj)
misantropico, misantropo
  charakteryzujący się mizantropią, niechętny ludziom

mizdrzyć się /ˈmʲizḍʒɨʨ̑‿ɕɛ/ (v)
fare il cascamorto, fare moine
  (potocznie, potoczny) przymilać się

mizofobia (n)
misofobia
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed brudem;

mizoginia /ˌmʲizɔˈɟĩɲja/ (n)
misoginia
  patologiczne, silne uprzedzenie do kobiet;

miód /mʲjut/ (n)
miele
  (spożywczy) gęsty, słodki produkt spożywczy, w kolorze żółtym lub brązowym, wytwarzany przez pszczoły;

miąć /mʲjɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
sgualcire, spiegazzare
  gnieść

miąższ /mʲjɔ̃w̃ʃ/ (n)
polpa
  miękka, wewnętrzna część owocu lub narządu

mięczak /ˈmʲjɛ̃n͇ʧ̑ak/ (n)
mollusco
  (zoologia, zoologiczny) bezkręgowe zwierzę wodne;

mięczak zakaźny (n)
mollusco contagioso
  (medycyna, medyczny) skórna choroba wirusowa z charakterystycznymi, grudkowatymi wykwitami barwy woskowobiałej;

między /ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ/ (preposition)
fra, tra
  …używany, gdy coś znajduje się pomiędzy obiektami
  …określający przedział czasowy
  …podkreślający pośredni charakter czegoś
  …używany, gdy coś jest dzielone lub jest tego wiele, a części dostaje kilkoro odbiorców
  …zaznaczający możliwość wyboru
  …używany, gdy coś otoczone jest większą ilością czegoś innego

między Scyllą a Charybdą /ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈsʦ̑ɨlːɔ̃w̃ ˌa‿xaˈrɨbdɔ̃w̃/ (idiom)
fra Scilla e Cariddi
  (książkowy) sytuacja wyboru między dwiema złymi możliwościami, z których każda obciążona jest kosztami

między młotem a kowadłem /ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈmwɔtɛ̃m ˌa‿kɔˈvadwɛ̃m/ (adv)
tra l'incudine e il martello
  (związek frazeologiczny) w sytuacji wyboru między dwiema złymi możliwościami

międzybankowy (adj)
interbancario
  zachodzący między dwoma lub więcej bankami; dokonywany między bankami

międzykomórkowy (adj)
intercellulare
  (biologia, biologiczny) dotyczący przestrzeni między komórkami

międzynarodowy /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ/ (adj)
internazionale
  taki, który dotyczy dwu lub więcej narodów

międzyplanetarny /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨplãnɛˈtarnɨ/ (adj)
interplanetario
  taki, który znajduje się między planetami, dzieje się w przestrzeni między danymi planetami

miękki /ˈmʲjɛ̃ŋʲci/ (adj)
morbido, soffice
  taki, który łatwo ugina się pod naciskiem

miękkie serce /ˈmʲjɛ̃ŋʲcɛ ˈsɛrʦ̑ɛ/ (idiom)
cuore tenero
  skłonność do bycia ustępliwym, współczującym, dobrotliwym, dobrodusznym

miękkość /ˈmʲjɛ̃ŋkɔɕʨ̑/ (n)
pieghevolezza
  (przenośnie, przenośnia) uległość, ustępliwość
morbidezza, tenerezza
  cecha tego, co jest miękkie w dotyku

mięsak (n)
sarcoma
  (medycyna, medyczny) złośliwy nowotwór tkanki łącznej;

mięsień /ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
muscolo
  (anatomia, anatomiczny) czynny element narządu ruchu;

mięsień gruszkowaty (n)
muscolo piriforme
  (anatomia, anatomiczny) mięsień szkieletowy zaczynający się na miedniczej kości krzyżowej;

mięsień krawiecki /ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ kraˈvʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
muscolo sartorio
  (anatomia, anatomiczny) najdłuższy mięsień ludzkiego ciała;

mięso /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ/ (n)
carne
  (spożywczy) jadalne części zabitego zwierzęcia;

mięso armatnie /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ arˈmatʲɲɛ/ (n)
carne da cannone, carne da macello
  (związek frazeologiczny) (wojskowość, wojskowy) żołnierze wysyłani na pewną śmierć, żołnierze mający zginąć na wojnie

mięsożerca /ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
carnivoro
  (ekologia, ekologiczny) zwierzę lub roślina żywiąca się głównie mięsem

mięsożerny /ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
carnivoro
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się mięsem

mięśniowy /mʲjɛ̃w̃ɕˈɲɔvɨ/ (adj)
muscolare
  dotyczący mięśni

miłosierdzie /ˌmʲiwɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ/ (n)
misericordia, clemenza
  okazywane współczucie, dobroć lub litość

miłosierny /ˌmʲiwɔˈɕɛrnɨ/ (adj)
misericordioso
  okazujący dobroć i współczucie cierpiącym

miłosny /mʲiˈwɔsnɨ/ (adj)
amoroso
  dotyczący miłości, kochania; taki, który jest wynikiem miłości, faktu kochania kogoś

miłostka /mʲiˈwɔstka/ (n)
capriccio
  (książkowy) mało istotny, krótkotrwały romans

miłować /mʲiˈwɔvaʨ̑/ (v)
amare, adorare
  (książkowy) (przestarzałe, przestarzały) darzyć kogoś miłością
  (książkowy) (przestarzałe, przestarzały) uwielbiać coś, mieć zamiłowanie do czegoś

miłościwy (adj)
misericordioso, benigno, clemente
  (dawniej, dawny) (książkowy) pełen dobroci, mający litość

miłość /ˈmʲiwɔɕʨ̑/ (n)
amore
  osoba, którą się kocha
  silna więź emocjonalna łącząca ludzi; także: łącząca osobę z Bogiem, bóstwem, krajem rodzinnym
  kontakt fizyczny prowadzący zwykle do stosunku płciowego
  przedmioty, czynności, które sprawiają przyjemność
amore, passione
  uczucie, którym się darzy kochaną osobę;

miłość jest ślepa /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˈjɛstʲ ˈɕlɛpa/ (proverb)
amore cieco
  osoba kochająca nie widzi wad, błędów osoby, którą kocha

miłość macierzyńska /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌmaʨ̑ɛˈʒɨ̃j̃ska/ (n)
amore materno
  miłość matki do dziecka

miłość od pierwszego wejrzenia /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌɔt‿pʲjɛrfˈʃɛɡɔ vɛjˈʒɛ̃ɲa/ (n)
colpo di fulmine, amore a prima vista
  zakochanie się w kimś od momentu zobaczenia go po raz pierwszy

miłość platoniczna /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌplatɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
amore platonico
  miłość pozbawiona zmysłowości, miłość aseksualna

miłość własna /ˈmʲiwɔʑʥ̑ ˈvwasna/ (n)
amore proprio
  (potocznie, potoczny) uwielbienie do samego siebie (w negatywnym znaczeniu)
  poczucie własnej wartości, pewność siebie, miłość do samego siebie, kierowana pragnieniem własnego szczęścia (w pozytywnym znaczeniu)

miły /ˈmʲiwɨ/ (adj)
simpatico
  uprzejmy, serdeczny
piacevole, gradevole
  wywołujący przyjemne uczucie

mknąć /m̥knɔ̃ɲʨ̑/ (v)
sfrecciare
  (książkowy) poruszać się bardzo szybko naprzód

mleczaj rydz (n)
agarico delizioso, sanguinello, fungo di pino, lapacendro buono
  (mikologia, mikologiczny) Lactarius deliciosus Gray, grzyb jadalny występujący w Europie, z kapeluszem barwy cielistoczerwonawej lub w różnych odcieniach pomarańczowej;

mleczan /ˈmlɛʧ̑ãn/ (n)
lattato
  (chemia, chemiczny) sól lub ester kwasu mlekowego

mleczarnia (n)
latteria, caseificio
  (zootechnika, zootechniczny) miejsce, gdzie przechowuje, oczyszcza i przetwarza się mleko

mleczarz /ˈmlɛʧ̑aʃ/ (n)
lattaio, lattivendolo
  (potocznie, potoczny) roznosiciel lub sprzedawca mleka

mlecznobiały /ˌmlɛʧ̑nɔˈbʲjawɨ/ (adj)
bianco latte
  biały jak mleko

mleczny /ˈmlɛʧ̑nɨ/ (adj)
lattaio, lattifero
  (zootechnika, zootechniczny) o zwierzętach hodowanych dla mleka: wydajny, dający dużo mleka
latteo, al latte, di latte
  dotyczący mleka, otrzymywany, zrobiony z mleka, z dodatkiem mleka
di latte, lattaiolo
  o czasowym zębie
lattato, lattescente, lattiginoso
  w kolorze mleka, biały jak mleko

mleko /ˈmlɛkɔ/ (n)
latte
  (spożywczy) wydzielina gruczołów mlecznych, najczęściej krowy, spożywana przez ludzi jako dodatek do pokarmu lub jako sam pokarm

mleko sojowe /ˈmlɛkɔ sɔˈjɔvɛ/ (n)
latte di soia
  tradycyjny chiński napój otrzymywany poprzez namoczenie w wodzie ziaren soi;

mlekodajny (adj)
lattifero
  wydzielający, dający dużo mleka

mnich /mʲɲix/ (n)
monaco
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek klasztornej wspólnoty religijnej w religiach niechrześcijańskich

mniej więcej /ˈmʲɲɛ̇j ˈvʲjɛ̃nʦ̑ɛj/
più o meno, approssimativamente, su per giù, pressapoco
  szacunkowe podanie miary, wielkości

mniejszościowy (adj)
minoritario
  związany z mniejszością, dotyczący mniejszości

mniejszość /ˈmʲɲɛ̇jʃɔɕʨ̑/ (n)
minoranza
  mniejsza część jakiejś całości
  (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) grupa ludności różniąca się od większości mieszkańców danego państwa przynależnością narodową, rasową, wyznaniową itp.

mniejszość narodowa (n)
minoranza nazionale
  (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) grupa obywateli danego państwa odróżniająca się od większości wspólnoty państwowej językiem, kulturą, pochodzeniem etnicznym bądź religią;

mnisi (adj)
monacale, claustrale
  związany z mnichem lub mniszką, dotyczący mnicha lub mniszki

mniszek lekarski (n)
tarassaco comune
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Taraxacum officinale F.H. Wigg., rodzaj roślin z rodziny astrowatych;

mniszka (n)
monaca
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: zakonnica z zakonu monastycznego, mniszego
foca monaca
  (zoologia, zoologiczny) Monachus, zwierzę zaliczane do rodziny fokowatych;

mniszka śródziemnomorska (n)
foca monaca mediterranea
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Monachus monachus Hermann, gatunek ssaka płetwonogiego z rodziny fokowatych;

mniszy (adj)
monacale, claustrale
  związany z mnichem lub mniszką, dotyczący mnicha lub mniszki

mnóstwo /ˈmnustfɔ/ (n)
moltitudine
  bardzo dużo

moabicki /ˌmɔaˈbʲiʦ̑ʲci/ (adj)
moabitico
  odnoszący się do Moabu lub Moabitów

moabicki /ˌmɔaˈbʲiʦ̑ʲci/ (n)
moabitico
  (językoznawstwo, językoznawczy) (historia, historyczny, historycznie) wymarły język semicki z grupy kananejskiej

mobilizacja /ˌmɔbʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
mobilitazione
  (wojskowość, wojskowy) powołanie rezerwistów do czynnej służby wojskowej

moc /mɔʦ̑/ (n)
forza
  siła, umiejętność, zdolność do wysiłku

mocarz (n)
gigante
  (podniośle) człowiek posiadający wielką siłę fizyczną lub duchową
colosso
  człowiek odznaczający się wybitnością w jakiejś dziedzinie
potente, regnante, sovrano
  potężny władca

mocne nerwy /ˈmɔʦ̑nɛ ˈnɛrvɨ/ (idiom)
nervi saldi
  wysoka wytrzymałość nerwowa, bycie odpornym psychicznie

mocno /ˈmɔʦ̑nɔ/ (adv)
fortemente
  w sposób mocny

mocny /ˈmɔʦ̑nɨ/ (adj)
forte, poderoso, potente
  bardzo silny
forte, corposo
  o wysokim stężeniu, o wysokiej zawartości jakiejś substancji w czymś
duraturo, durevole
  wytrzymały

mocz /mɔʧ̑/ (n)
urina, orina
  (fizjologia, fizjologiczny) płynne resztki usuwane z organizmu zwierząt;

moczan (n)
urato
  (chemia, chemiczny) sól lub ester kwasu moczowego

moczary (n)
acquitrino
  (hydrologia, hydrologiczny) (książkowy) tereny podmokłe

moczopędny /ˌmɔʧ̑ɔˈpɛ̃ndnɨ/ (adj)
diuretico
  taki, który wywołuje wydzielanie moczu lub zwiększenie jego objętości

moczowy /mɔˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
urinario, orinario
  związany z moczem, dotyczący moczu

moczowód (n)
uretere
  (anatomia, anatomiczny) parzysty przewód biegnący z miedniczki nerkowej do pęcherza moczowego;

moczyć /ˈmɔʧ̑ɨʨ̑/ (v)
bagnare, mettere a bagno
  powodować, że coś staje się mokre

moda /ˈmɔda/ (n)
moda, voga
  zmieniający się styl życia, ubioru, obyczaju związany z epoką, normami danego społeczeństwa

modenka (n)
modenese
  mieszkanka Modeny

modernizacja /ˌmɔdɛrʲɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
modernizzazione
  unowocześnienie, uwspółcześnienie produktu, trwałe ulepszenie prowadzące do zwiększenia jego wartości użytkowej

modernizm (n)
modernismo
  (architektura, architektoniczny) (sztuka) ogół kierunków awangardowych eksponujących rolę indywidualizmu w twórczości, nacechowany symbolizmem i estetyzmem;
  (teologia, teologiczny) katolicki ruch religijny przełomu XIX i XX w. uznający potrzebę dostosowania doktryny do sytuacji w danej epoce dziejów Kościoła;

modernizować (v)
modernizzare
  dokonywać modernizacji; czynić bardziej nowoczesnym

modeńczyk (n)
modenese
  mieszkaniec Modeny

modeński (adj)
modenese
  związany z Modeną, dotyczący Modeny, wywodzący się z Modeny

modlitwa /mɔˈdlʲitfa/ (n)
preghiera, orazione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma kultu religijnego, kierowanie myśli do boga, świętych, aniołów, ogólnie do sfery sacrum;

modlić się /ˈmɔdlʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
pregare
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mówić modlitwę, prosić Boga (bóstwa) o coś, dziękować Mu (im) za coś

modny /ˈmɔdnɨ/ (adj)
di moda, modaiolo
  będący w modzie, popularny; powszechny przez jakiś czas

modry (adj)
azzurro cupo, blu
  niebieski o dużej intensywności

mogiła /mɔˈɟiwa/ (n)
sepolcro
  miejsce pochówku zmarłego w ziemi, opatrzone najczęściej jedynie krzyżem lub innym symbolem wiary

mohel (n)
mohel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski rytualny rzezak;

moim zdaniem (adv)
secondo me
  wyrażenie komunikujące, iż dana wypowiedź jest subiektywna; jest osobistą interpretacją danej sytuacji lub zdarzenia

mojżeszowy /ˌmɔjʒɛˈʃɔvɨ/ (adj)
mosaico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) dotyczący Mojżesza

molekularny (adj)
molecolare
  dotyczący cząsteczki, najmniejszych części czegoś

molibden /mɔˈlʲibdɛ̃n/ (n)
molibdeno
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mo i liczbie atomowej 42;

molibdenit (n)
molibdenite
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarczków, którego głównym składnikiem jest disiarczek molibdenu;

molibdenowy (adj)
molibdico
  związany z molibdenem, dotyczący molibdenu, zrobiony z molibdenu

molo /ˈmɔlɔ/ (n)
molo, pontile, gettata
  pomost spacerowy wychodzący w morze;

moment /ˈmɔ̃mɛ̃nt/ (n)
attimo, momento
  krótki odcinek czasu

monachijski /ˌmɔ̃naˈxʲijsʲci/ (adj)
monacense
  związany z Monachium, dotyczący Monachium, pochodzący z Monachium

monarcha /mɔ̃ˈnarxa/ (n)
monarca
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba, która rządzi krajem o ustroju nierepublikańskim;

monarchia /mɔ̃ˈnarxʲja/ (n)
monarchia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym krajem rządzi jedna osoba nazywana monarchą;

monastycyzm (n)
monachesimo, monachismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: forma życia zakonnego cenobickiego lub anachoreckiego, której celem jest większa zażyłość z Bogiem, gorliwość w praktykach religijnych, modlitwie i ascezie;

monastycznie (adv)
monasticamente
  w sposób właściwy dla monastycyzmu

monastyczny (adj)
monastico
  związany z monastycyzmem lub monasterem, dotyczący monastycyzmu lub monasteru

moneta /mɔ̃ˈnɛta/ (n)
moneta
  metalowy krążek lub wielobok, o określonym wymiarze, wadze i wzorze plastycznym, służący jako środek płatniczy;

mongolizm (n)
mongolismo, mongoloidismo
  (dawniej, dawny) (medycyna, medyczny) zespół Downa

mongolski /mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/ (adj)
mongolo, mongolico
  odnoszący się do Mongolii lub Mongołów

mongolski /mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/ (n)
mongolo, mongola
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Mongolii;

mono-
mono-
  pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: jeden, pojedynczy

monocykl /mɔ̃ˈnɔʦ̑ɨkl̥/ (n)
monociclo
  rower z jednym kołem

monodia /mɔ̃ˈnɔdʲja/ (n)
monodia
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) solowa melorecytacja w antycznym dramacie greckim, w szczególności monolog o charakterze lamentacyjnym
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyczny wyróżniający się jednolitą linią melodyczną i takimż akompaniamentem

monofizytyzm /ˌmɔ̃nɔfʲiˈzɨtɨsm̥/ (n)
monofisismo
  (teologia, teologiczny) pogląd głoszący, że w Chrystusie była tylko jedna boska natura, zaś ludzka została wchłonięta przez boską tuż po wcieleniu;

monofobia /ˌmɔ̃nɔˈfɔbʲja/ (n)
monofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed samotnością

monogamiczny (adj)
monogamo, monogamico
  (socjologia, socjologiczny) (biologia, biologiczny) związany z monogamią, mający charakter monogamii

monogamista /ˌmɔ̃nɔɡãˈmʲista/ (n)
monogamo
  mężczyzna żyjący w monogamii

monografia /ˌmɔ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
monografia
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) rozprawa naukowa o jednym zagadnieniu – epoce, życiu, twórczości jednej osoby itp., której celem jest wyczerpujące i wielostronne przedstawienie omawianego tematu;

monograficzny (adj)
monografico
  związany z monografią, dotyczący monografii; będący monografią

monogram /mɔ̃ˈnɔɡrãm/ (n)
monogramma
  ozdobny znak graficzny z połączonych kilku liter;

monolityczny (adj)
monolitico
  zrobiony z jednej części, stanowiący jedną całość

monolog (n)
monologo
  dłuższa wypowiedź jednej osoby, szczególnie na scenie lub w utworze dramatycznym

monomania /ˌmɔ̃nɔ̃ˈmãɲja/ (n)
monomania
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwe opanowanie umysłu przez jedną myśl

monomer /mɔ̃ˈnɔ̃mɛr/ (n)
monomero
  (chemia, chemiczny) cząsteczka składowa polimeru;

monopol /mɔ̃ˈnɔpɔl/ (n)
monopolio
  (handel, handlowy) wyłączne prawo do produkcji i/lub handlu czymś; (także, też) przedsiębiorstwo, które ma takie prawo;

monoteista /ˌmɔ̃nɔtɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
monoteista
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca jednego, jedynego boga

monoteistka /ˌmɔ̃nɔtɛˈ<sup>j</sup>istka/ (n)
monoteista
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawczyni jednego, jedynego boga

monoteistyczny /ˌmɔ̃nɔtɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
monoteistico, monoteista
  związany z monoteizmem, właściwy monoteizmowi i / lub monoteistom

monoteizm /ˌmɔ̃nɔˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
monoteismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wiara w jednego boga;

monoteletyzm (n)
monotelismo, monoteletismo
  (teologia, teologiczny) pogląd teologiczny, według którego Chrystus w obu naturach kierował się jedną wolą;

monotonia /ˌmɔ̃nɔˈtɔ̃ɲja/ (n)
monotonia
  jednostajny, powtarzalny stan bez urozmaicenia

monotonnie /ˌmɔ̃nɔˈtɔ̃ɲːɛ/ (adv)
monotonamente
  w sposób monotonny

monotonny /ˌmɔ̃nɔˈtɔ̃nːɨ/ (adj)
monotono
  ciągle taki sam, bez urozmaicenia

monotypowy (adj)
monotipico
  (biologia, biologiczny) (systematyka) związany z monotypem, dotyczący monotypu

monsignore (n)
monsignore
  tytuł kapelanów, szambelanów i prałatów papieskich

monstrancja (n)
ostensorio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie liturgiczne do wystawiania konsekrowanej hostii; ; (zobacz) też monstrancja w Encyklopedii staropolskiej

montaż /ˈmɔ̃ntaʃ/ (n)
montaggio, assemblaggio
  (maszynoznawstwo) (technologia, technika, techniczny) czynność, procedura składania, łączenia poszczególnych elementów w całość;

montrealski (adj)
montrealese
  związany z Montrealem, dotyczący Montrealu

mopek (n)
barbastello
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Barbastella Gray, rodzaj ssaków z podrodziny mroczków;

mops /mɔps/ (n)
carlino
  (kynologia, kynologiczny) rasa niedużych, łagodnych psów;

moralizm (n)
moralismo
  uważanie moralności jako najważniejszego dyktatu w życiu

moralizować (v)
moraleggiare, moralizzare
  poddawać procesowi umoralnienia, prawić morały

moralnie /mɔˈralʲɲɛ/ (adv)
moralmente
  w sposób zgodny z moralnością

moralność /mɔˈralnɔɕʨ̑/ (n)
moralità, morale
  zbiór zasad postępowania zgodnych z tym, co jest dobre, prawidłowe, nieszkodliwe;

moralny /mɔˈralnɨ/ (adj)
morale
  dotyczący moralności, opisujący moralność
morale, giusto, onesto
  postępujący w sposób uczciwy, szlachetny, zgodny z moralnością

morał /ˈmɔraw/ (n)
morale
  zwięzły, pouczający wniosek podsumowujący

morda /ˈmɔrda/ (n)
ceffo, muso
  (zoologia, zoologiczny) przednia część głowy zwierzęcia

morderca /mɔrˈdɛrʦ̑a/ (n)
assassino, omicida, killer, tagliagole
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która popełniła morderstwo

morderstwo /mɔrˈdɛrstfɔ/ (n)
assassinio, omicidio, uccisione, ammazzamento
  celowe odebranie komuś życia

morela /mɔˈrɛla/ (n)
albicocco, albicocca
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny różowatych;
albicocca, albicocco
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoce tego drzewa

morena /mɔˈrɛ̃na/ (n)
morena
  (geologia, geologiczny) materiał skalny transportowany i osadzany przez lodowiec;

morfina /mɔrˈfʲĩna/ (n)
morfina
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) narkotyk (alkaloid opium) stosowany w medycynie jako silny środek przeciwbólowy, otrzymywany z maku;

morfinista (n)
morfinomane
  osoba uzależniona od morfiny

morfinistka (n)
morfinomane
  osoba płci żeńskiej uzależniona od morfiny

morfo- /ˈmɔrfɔ/
morfo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z kształtem, budową, postacią

morfologia /ˌmɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
morfologia
  (biologia, biologiczny) nauka o budowie organizmów zwierzęcych i roślinnych;
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział gramatyki dotyczący budowy wyrazów;

morfologicznie /ˌmɔrfɔlɔˈɟiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
morfologicamente
  w sposób dotyczący morfologii

morfologiczny (adj)
morfologico
  (biologia, biologiczny) (językoznawstwo, językoznawczy) (geologia, geologiczny) dotyczący morfologii

morganatyczny /ˌmɔrɡãnaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
morganatico
  o małżeństwie: zawarty przez panującego z kobietą nie z rodu królewskiego
  o żonie, dziecku z małżeństwa (1.1): nie dziedziczący praw do tytułu i do tronu

morganit /mɔrˈɡãɲit/ (n)
morganite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, odmiana berylu;

mormi borneański (n)
gatto baio
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Catopuma badia Gray, gatunek drapieżnego ssaka z podrodziny kotów, występujący na wyspie Borneo;

mormi złocisty (n)
gatto dorato asiatico
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Catopuma temminckii, gatunek drapieżnego ssaka z podrodziny kotów, występujący w południowo-wschodniej Azji;

mormon /ˈmɔrmɔ̃n/ (n)
mormone
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba, który wyznaje mormonizm

mormonka /mɔrˈmɔ̃nka/ (n)
mormone
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta, która wyznaje mormonizm

morowy /mɔˈrɔvɨ/ (adj)
bubbonico
  (dawniej, dawny) niosący mór, powodujący mór, zarazę

mors /mɔrs/ (n)
tricheco
  (zoologia, zoologiczny) Odobenus rosmarus, gatunek ssaka morskiego;

mortadela /ˌmɔrtaˈdɛla/ (n)
mortadella
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj kiełbasy, produkowanej z mięsa mielonego i słoniny, doprawiana pieprzem czy innymi dodatkami

morwa (n)
moro, gelso
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
gelsa
  (spożywczy) jadalny owoc morwy (1.2)

morze /ˈmɔ.ʒɛ/ (n)
mare
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) duży zbiornik słonej wody mający połączenie z oceanem;
  (przenośnie, przenośnia) ogromna ilość czegoś

morze Marmara (pn)
mar di Marmara
  (geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego, łączące je z Morzem Czarnym;

morświn /ˈmɔrʲɕfʲĩn/ (n)
marsuino, focena
  (dawniej, dawny) (zoologia, zoologiczny) Phocoena phocoena Linnaeus, morświn zwyczajny;

morświn zwyczajny (n)
focena comune, marsüino
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Phocoena phocoena Linnaeus, gatunek ssaka z rodziny morświnowatych;

morświnowate (n)
focene
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Phocoenidae Gray, rodzina ssaków morskich z kladu zębowców;

moskiewski /mɔˈsʲcɛfsʲci/ (adj)
moscovita
  (geografia, geograficzny) związany z miastem Moskwa, dotyczący miasta Moskwy

moskitiera /ˌmɔsʲciˈtʲjɛra/ (n)
zanzariera
  zasłona z gęstej siatki chroniąca przed przedostawaniem się owadów (np. do pomieszczeń);

most /mɔst/ (n)
ponte
  (architektura, architektoniczny) konstrukcja tworząca drogę ponad wodą;
  (anatomia, anatomiczny) część mózgu zawarta między rdzeniem przedłużonym a śródmózgowiem;
  (przenośnie, przenośnia) coś co łączy

most zwodzony (n)
ponte levatoio
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj mostu, który posiada ruchomą część umożliwiającą ruch statków;

mostek /ˈmɔstɛk/ (n)
sterno
  (anatomia, anatomiczny) środkowa kość przedniej ściany klatki piersiowej;
ponte
  (stomatologia, stomatologiczny) rodzaj protezy zębowej
  (chemia, chemiczny) połączenie dwóch fragmentów związku chemicznego za pomocą wiązania, atomu lub prostego łańcucha atomów;
  (elektronika, elektroniczny) równoległe połączeniem co najmniej dwóch dzielników napięcia;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ta część instrumentu strunowego, o którą opierają się struny;
  (sport, sportowy) technika obrony w zapasach, polegająca na wygięciu ciała jak w mostku (1.6)
  (sport, sportowy) ćwiczenie gimnastyczne polegające na wygięciu ciała do tyłu tak, aby oprzeć się rękami o podłoże
ponticello
  (zdrobniale) od: most
plancia
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wzniesiona część pokładu;

mostkowy (adj)
sternale
  (anatomia, anatomiczny) związany z mostkiem, dotyczący mostka

moszcz /mɔʃʧ̑/ (n)
mosto
  (spożywczy) młode wino o niewielkiej zawartości alkoholu
  (spożywczy) półprodukt ze świeżo wyciśniętego soku z owoców lub warzyw

moszna /ˈmɔʃna/ (n)
scroto
  (anatomia, anatomiczny) skórno-mięśniowy woreczek, w którym mieszczą się jądra, występujący u samców wielu ssaków lądowych (w tym u człowieka), znajdujący się pomiędzy prąciem i odbytem;

mosznowy /mɔʃˈnɔvɨ/ (adj)
scrotale
  (przymiotnik) od moszna

motek /ˈmɔtɛk/ (n)
matassa, gomitolo
  pewna liczba kolisto namotanych pasm nici, przędzy zwiniętych luźno w podłużny pęczek

motel /ˈmɔtɛl/ (n)
motel
  hotel znajdujący się w pobliżu szosy, zazwyczaj składający się z małych oddzielnych domków i obsługujący przejezdnych podróżnych;

motocyklista /ˌmɔtɔʦ̑ɨkˈlʲista/ (n)
motociclista
  osoba kierująca motocyklem

motocyklistka /ˌmɔtɔʦ̑ɨkˈlʲistka/ (n)
motociclista
  kobieta kierująca motocyklem

motorower /ˌmɔtɔˈrɔvɛr/ (n)
ciclomotore, bicimotore
  (motoryzacja) pojazd jednośladowy lub dwuśladowy, posiadający dwa lub cztery koła jezdne, wyposażony w silnik spalinowy o pojemności do 50 cm³ i czasem również pedały;

motoryzacja /ˌmɔtɔrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
motorizzazione
  ogół zagadnień związanych z pojazdami mechanicznymi

motorówka /ˌmɔtɔˈrufka/ (n)
motoscafo
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mała jednostka pływająca napędzana silnikiem mechanicznym;

motto /ˈmɔtːɔ/ (n)
motto
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) cytat poprzedzający treść utworu;

motyka /mɔˈtɨka/ (n)
zappa
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) proste narzędzie rolnicze służące m.in. do spulchniania ziemi;

motyl /ˈmɔtɨl/ (n)
farfalla
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dorosły owad z rzędu motyli, Lepidoptera;

motylek (n)
farfallina
  (zdrobniale) (pieszczotliwie, pieszczotliwy) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały motyl

motylkowate (n)
fabacee, leguminose
  (botanika, botaniczny) Fabaceae Lindl., rodzina roślin należąca do rzędu bobowców;

motywacja /ˌmɔtɨˈvaʦ̑ʲja/ (n)
motivazione, esortazione
  coś, co powoduje podjęcie jakichś działań lub decyzji

motłoch (n)
bordaglia, ciurmaglia, marmaglia, teppaglia
  (pogardliwie, pogardliwy) tłum chuliganów, hołota

mowa ciała (n)
linguaggio del corpo
  zespół niewerbalnych komunikatów jak: gesty i ruchy ciała, mimika, postawa i ukierunkowanie ciała, sposób używania przestrzeni interpersonalnej itp.;

mowa jest srebrem, a milczenie złotem /ˈmɔva ˈjɛst ˈsrɛbrɛ̃m ˌa‿mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ ˈzwɔtɛ̃m/ (proverb)
la parola è d'argento, e il silenzio è d'oro
  chociaż mowa jest dobra, to czasem lepiej milczeć

mowa zależna /ˈmɔva zaˈlɛʒna/ (n)
discorso indiretto
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) przytoczenie czyichś słów w formie zdania podrzędnego podporządkowane narracji

mozaika /mɔˈzajka/ (n)
mosaico
  (sztuka) dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z małych, wielobarwnych kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki o różnej fakturze i kształcie;

mozaizm (n)
mosaismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) judaizm

mozambicki /ˌmɔzãmˈbʲiʦ̑ʲci/ (adj)
mozambicano
  odnoszący się do państwa Mozambik, związany z Mozambikiem

mozarab (n)
mozarabo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijanin żyjący na Półwyspie Iberyjskim pod dominacją Arabów;

mozarabski (adj)
mozarabico
  związany z mozarabami, dotyczący mozarabów

mozolny /mɔˈzɔlnɨ/ (adj)
faticoso, arduo, duro, penoso, spossante
  wymagający sporego wysiłku i dużo cierpliwości, pochłaniający wiele czasu

mozzarella (n)
mozzarella
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) biały, miękki, wilgotny ser o łagodnym smaku, dawniej wytwarzany z mleka bawolic, dziś – z mleka krowiego;

mozół (n)
fatica, travaglio
  praca wymagająca ogromnego wysiłku i dużego nakładu cierpliwości

mołdawski /mɔwˈdafsʲci/ (adj)
moldavo
  odnoszący się do Mołdawii

mołdawski /mɔwˈdafsʲci/ (n)
moldavo
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Mołdawii

może /ˈmɔʒɛ/ (particle)
forse, può darsi
  …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia

możliwość /mɔʒˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
possibilità
  stan, w którym coś jest możliwe (da się zrealizować)

możliwy /mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
possibile
  taki, który da się zrealizować lub urzeczywistnić

można /ˈmɔʒna/ (v)
si potere
  jest możliwe do wykonania

mrowie /ˈmrɔvʲjɛ/ (n)
formicaio
  wielka ilość, liczba czegoś lub kogoś, zwłaszcza gdy widziane z daleka

mrowisko /mrɔˈvʲiskɔ/ (n)
formicaio
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) gniazdo budowane przez owady z rodziny mrówkowatych;
  (przenośnie, przenośnia) zgromadzenie ludzi, zbiorowisko

mrozoodporny (adj)
resistente al freddo
  odporny na mróz

mroźny /ˈmrɔʑnɨ/ (adj)
freddo
  przejmująco zimny

mrugać /ˈmruɡaʨ̑/ (v)
ammiccare
  wykonywać szybkie ruchy powiekami

mrówka /ˈmrufka/ (n)
formica
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodzaju mrówkowatych, Formicidae

mrówkowy /mrufˈkɔvɨ/ (adj)
formico
  taki jak u mrówki lub mrówek

mrówkożer (n)
mangiamoscerini
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Conopophaga Vieillot;
numbat
  (zoologia, zoologiczny) Myrmecobius Waterhouse, niewielki torbacz występujący w Australii;

mrównik /ˈmruvʲɲik/ (n)
oritteropo
  (zoologia, zoologiczny) Orycteropus, gatunek afrykańskiego ssaka;

mróz /mrus/ (n)
gelo, gelata
  temperatura poniżej 0 stopni Celsjusza;

msza /m̥ʃa/ (n)
messa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celebracja liturgiczna sprawowana w katolicyzmie i prawosławiu;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna pierwotnie wykonywana podczas mszy (1.1), która ewoluowała w osobnym, czysto artystycznym kierunku;

msza pasterska (n)
messa di mezzanotte
  (kościelny) msza odprawiana w noc Bożego Narodzenia

msza święta (n)
santo messa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celebracja liturgiczna sprawowana w katolicyzmie i prawosławiu;

mszał (n)
messale
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najważniejsza księga liturgiczna w Kościele katolickim obrządku rzymskiego, zawierająca teksty stałych i zmiennych części mszy świętej;

mszyca /ˈm̥ʃɨʦ̑a/ (n)
afide, pidocchio delle piante
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały owad żerujący na roślinach;

mucha /ˈmu.xa/ (n)
mosca
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pospolity dwuskrzydły owad;

mucha domowa (n)
mosca domestica
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Musca domestica L., gatunek kosmopolitycznego owada z rodziny muchowatych;

muchobójczy (adj)
moschicida
  zabijający muchy

muchomor /muˈxɔ̃mɔr/ (n)
amanita, ovolo
  (systematyka) (mikologia, mikologiczny) Amanita Pers., rodzaj grzybów kapeluszowych, często trujących;

muchomor cytrynowy /muˈxɔ̃mɔr ˌʦ̑ɨtrɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
amanita citrina
  (mikologia, mikologiczny) Amanita citrina Pers., gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o cytrynowej barwie kapelusza;

muchomor czerwonawy /muˈxɔ̃mɔr ˌʧ̑ɛrvɔ̃ˈnavɨ/ (n)
tignosa vinata, tignosa rosseggiante
  (mikologia, mikologiczny) Amanita rubescens Pers., jadalny gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych;

muchomor sromotnikowy /muˈxɔ̃mɔr ˌsrɔ̃mɔtʲɲiˈkɔvɨ/ (n)
amanita falloide
  (mikologia, mikologiczny) Amanita phalloides, śmiertelnie trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o zielonkawej barwie kapelusza;

muezin /muˈ<sup>w</sup>ɛzʲĩn/ (n)
muezzin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) w islamie: mężczyzna wzywający z minaretu pięć razy dziennie wiernych na modlitwę;

mufka (n)
manicotto
  rodzaj futrzanego lub sukiennego tunelu do ocieplania rąk, noszonego przeważnie przez kobiety;

muflon (n)
muflone, muffione, mufione
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Ovis aries musimon Pallas, podgatunek ssaków łożyskowych z rzędu parzystokopytnych;

mugol /ˈmuɡɔl/ (n)
babbano
  (fantasy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba nieposiadająca magicznych zdolności;

multi-
multi-
  (zobacz) wielo-

multiinstrumentalista (n)
polistrumentista, pluristrumentista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na wielu instrumentach

multimedialny /ˌmultʲĩmɛˈdʲjalnɨ/ (adj)
multimediale
  wykorzystujący multimedia, zrobiony z wykorzystaniem multimediów, łączący w sobie różne środki audiowizualne

multimilioner (n)
multimilionario, stramilionario
  mężczyzna, który posiada wielomilionowy majątek

multimilionerka (n)
multimilionaria
  kobieta, która posiada wielomilionowy majątek

multiplikacja /ˌmultʲiplʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
moltiplicazione
  nazwa czynności lub faktu zwielokrotnienia ilości czegoś

mumia /ˈmũmʲja/ (n)
mummia
  zwłoki zabezpieczone przed rozkładem;

mur /mur/ (n)
muraglia
  (architektura, architektoniczny) murowane ogrodzenie, zwykle kamienne
muro, muraglia
  (budownictwo) kamienna lub ceglana konstrukcja, np. ściany budynku
muro
  (sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnicy ustawieni jeden obok drugiego tak, aby zasłonić drogę do bramki zawodnikowi wykonującemu rzut wolny

mur oporowy (n)
muro di sostegno
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) konstrukcja, która powstrzymuje poziome parcie gruntu;

mural /ˈmural/ (n)
murale
  (sztuka) malowidło ścienne, najczęściej monumentalne, o charakterze artystycznym lub reklamowym;

muralista (n)
muralista
  (sztuka) artysta plastyk, który tworzy murale

murarski (adj)
murario
  (technologia, technika, techniczny) dotyczący murarza i jego pracy

murarz /ˈmuraʃ/ (n)
muratore
  robotnik pracujący przy wznoszeniu ścian, murów

murena (n)
murena
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba o wężowatym pokroju występująca w morzach ciepłych i gorących;

murena śródziemnomorska (n)
murena mediterranea
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Muraena helena Linnaeus, drapieżna ryba morska z rodziny murenowatych o wydłużonym ciele;

murga (n)
murga
  (spożywczy) dolna, odpadowa frakcja w procesie oczyszczania oliwy po jej wytłoczeniu

musieć /ˈmuɕɛ̇ʨ̑/ (modal)
dovere
  być zobowiązanym do zrobienia czegoś
  zapewne, z dużym prawdopodobieństwem; zgodnie z domysłami

muskać (v)
sfiorare
  dotykać delikatnie

muskowit /muˈskɔvʲit/ (n)
muscovite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów, o silnym perłowym połysku;

musować (v)
spumeggiare
  (fizyka, fizyczny) wydzielać gaz jako ciecz

muszelka /muˈʃɛlka/ (n)
conchiglia
  makaron w kształcie muszelek (1.3)

muszka /ˈmuʃka/ (n)
cravattino, farfallino
  rodzaj ozdoby noszonej przez mężczyzn zamiast krawata;

muszka owocowa (n)
moscerino della frutta
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki owad zjadający drożdże z fermentujących owoców

muszkiet /ˈmuʃʲcɛt/ (n)
moschetto
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) długa czarnoprochowa, odprzodowa, gładkolufowa broń palna wyposażona w lufę kalibru od 18 do 20 milimetrów,

muszkieter (n)
moschettiere
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz uzbrojony w muszkiet;

muszla /ˈmuʃla/ (n)
conchiglia
  skorupa małża lub ślimaka

muszla klozetowa (n)
water, tazza
  ceramiczne siedzisko, element wyposażenia ubikacji;

musztarda /muˈʃtarda/ (n)
mostarda, senape
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa wytwarzana z ziaren gorczycy i octu;

mutacja /muˈtaʦ̑ʲja/ (n)
mutazione
  (biologia, biologiczny) zmiana w liczbie i strukturze elementów dziedzicznych;

mutagen (n)
mutageno
  czynnik zdolny do wywołania mutacji w żywym organizmie

mutagenność (n)
mutagenicità
  cecha tego, co mutagenne, co powoduje mutacje w organizmach żywych

mutazylizm /ˌmutaˈzɨlʲism̥/ (n)
mutazilismo
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) racjonalistyczny kierunek w arabskiej filozofii średniowiecznej postulujący alegoryczne rozumienie Koranu w przypadku kolizji jego treści z rozumem;

mutualizm (n)
mutualismo
  (ekologia, ekologiczny) nieodzowna, ścisła współzależność dwóch różnych gatunków czerpiących obopólne korzyści, przy czym jeden gatunek nie jest zdolny do życia bez obecności drugiego

muza /ˈmuza/ (n)
musa
  (mitologia grecka) każda z dziewięciu bogiń sztuki i nauki, córek Zeusa i Mnemosyne, utożsamianych z rzymskimi kamenami;

muzeum /muˈzɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
museo
  (turystyka, turystyczny) budynek muzeum (1.1)
  (turystyka, turystyczny) instytucja zajmująca się przechowywaniem obiektów o wartości historycznej, zwykle z jednej dziedziny wiedzy, celem pokazywania ich odwiedzającym;

muzułmanin /ˌmuzuwˈmãɲĩn/ (n)
musulmano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca islamu;

muzułmański /ˌmuzuwˈmãj̃sʲci/ (adj)
musulmano
  związany z muzułmanami, dotyczący muzułmanów

muzyczka /muˈzɨʧ̑ka/ (n)
musichetta
  (potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: muzyka

muzyczny /muˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
musicale, della musica, di musica
  odnoszący się do muzyki, związany z muzyką

muzyk /ˈmuzɨk/ (n)
musicista
  osoba, która zajmuje się muzyką;

muzyka /ˈmuzɨka/ (n)
musica
  kompozycja artystyczna złożona z dźwięków
  całokształt takich kompozycji
  sztuka układania takich kompozycji

muzykalny /ˌmuzɨˈkalnɨ/ (adj)
musicale
  uzdolniony muzycznie, wrażliwy na muzykę

muzykant /muˈzɨkãnt/ (n)
musicante, suonatore
  (potocznie, potoczny) osoba grająca na instrumencie muzycznym nie posiadająca wykształcenia muzycznego

muzykolog (n)
musicologo
  (edukacja, edukacyjny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) badacz twórczości muzycznej

muzykologia (n)
musicologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naukowe badania nad muzyką w aspekcie historycznym, teoretycznym czy też fizycznej natury dźwięku;

muzykologiczny (adj)
musicologico
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany z muzykologią

muzykować /ˌmuzɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
fare musica, suonare
  grywać na instrumencie muzycznym, zwykle amatorsko lub towarzysko

muł /muw/ (n)
mulo
  (zoologia, zoologiczny) juczny, wytrzymały mieszaniec ogiera osła i klaczy konia;
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba uparta, bardzo niechętna do zmiany swojego zdania
melma
  (geologia, geologiczny) naturalny, grząski i błotnisty osad zbiorników wodnych;

my /mɨ/ (personalPronoun)
noi, noialtri
  pierwsza osoba liczby mnogiej, grupa osób, wśród której znajduje się osoba mówiąca

mydelniczka /ˌmɨdɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
portasapone
  pojemnik na mydło

mydlarz /ˈmɨdlaʃ/ (n)
saponaio, saponaro
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba produkująca mydło
  (dawniej, dawny) właściciel sklepu z mydłem
  (handel, handlowy) sprzedawca w sklepie z mydłem

mydliny (n)
saponata
  rozpuszczone w wodzie mydło

mydlić (v)
insaponare, insaponarsi
  nacierać zmoczonym mydłem
insaponarsi
  mydlić samego siebie

mydlić oczy (v)
gettare polvere negli occhi
  świadomie, celowo wprowadzać w błąd pozorami, okłamywać, oszukiwać

mydlnica lekarska /mɨdlʲˈɲiʦ̑a lɛˈkarska/ (n)
saponaria
  (botanika, botaniczny) Saponaria officinalis, gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny goździkowatych i występujący w Europie, Azji i Afryce Północnej;

mydło /ˈmɨdwɔ/ (n)
sapone
  (higiena, higieniczny) substancja używana do mycia i prania

mydło do golenia (n)
sapone da barba
  (fryzjerstwo, fryzjerski) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) bryłka mydła używanego do wytwarzania pianki do golenia

myjnia /ˈmɨjɲa/ (n)
autolavaggio
  miejsce i urządzenia do mycia pojazdów

mykolog /mɨˈkɔlɔk/ (n)
micologo
  (biologia, biologiczny) człowiek biegły w dziedzinie mykologii

mykologia /ˌmɨkɔˈlɔɟja/ (n)
micologia
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem grzybów;

mykologiczny (adj)
micologico
  związany z mykologią

mylić /ˈmɨlʲiʨ̑/ (v)
sbagliarsi, sgarrare
  popełniać błędy

mylny /ˈmɨlnɨ/ (adj)
abbagliante, fuorviante
  wprowadzający w błąd
erroneo
  wynikający z pomyłki, błędu

myrmeko-
mirmeco-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z mrówkami

myrmekologia /ˌmɨrmɛkɔˈlɔɟja/ (n)
mirmecologia
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dział entomologii, nauka o mrówkach;

mysz /mɨʃ/ (n)
mouse, topo, sorcio
  (informatyka, informatyczny) urządzenie komputerowe umożliwiające poruszanie kursorem na ekranie monitora
topo
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) małe zwierzę z jednego z gatunków z rodziny myszowatych
topo, sorcio
  (zoologia, zoologiczny) nazwa kilkunastu gatunków gryzoni z rodziny myszowatych;

mysz komputerowa (n)
mouse
  (informatyka, informatyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie wskazujące używane podczas pracy z interfejsem graficznym systemu komputerowego;

myszka /ˈmɨʃka/ (n)
mouse
  (potocznie, potoczny) mysz komputerowa
topolino
  (zdrobniale) od mysz

myszołowiec rdzawoskrzydły (n)
falco di Harris, poiana di Harris
  (ornitologia, ornitologiczny) Parabuteo unicinctus harrisi, podgatunek ptaka z rodziny jastrzębiowatych;

myć /mɨʨ̑/ (v)
lavare
  czyścić coś za pomocą wody
lavarsi
  czyścić siebie samego za pomocą wody

myśl /mɨɕl̥/ (n)
idea
  (potocznie, potoczny) pomysł
pensiero
  efekt pracy umysłu
  zbiór powiązanych idei

myślenie magiczne /mɨɕˈlɛ̃ɲɛ maˈɟiʧ̑nɛ/ (n)
pensiero magico
  (psychologia, psychologiczny) rozumowanie, w którym myślenie jest tożsame z działaniem;

myśleć /ˈmɨɕlɛʨ̑/ (v)
pensare, riflettere
  kojarzyć, wnioskować, zastanawiać się, przetwarzać świadomie informację w mózgu

myśliwiec /mɨɕˈlʲivʲjɛʦ̑/ (n)
caccia
  (lotnictwo, lotniczy) (wojskowość, wojskowy) samolot wojskowy przeznaczony do walki z samolotami wroga;

myśliwy /mɨɕˈlʲivɨ/ (n)
cacciatore
  (łowiectwo, łowiecki) osoba polująca na dzikie zwierzęta

myślowy (adj)
mentale
  związany z myślami, dotyczący myśli

móc /muʦ̑/ (modal)
potere
  być w stanie coś wykonać, zrobić
  mieć zezwolenie lub uprawnienie do wykonania czegoś
  mieć szansę zaistnieć, wydarzyć się

mój /muj/ (pronoun)
mio
  1. (osoba) lp

mól książkowy /ˈmul cɕɔ̃w̃ʃˈkɔvɨ/ (n)
bibliofago
  (potocznie, potoczny) owad żyjący w książkach;
topo di biblioteca, bibliofago
  osoba, która czyta bardzo dużo książek, spędza dużo czasu na czytaniu

mówca /ˈmufʦ̑a/ (n)
relatore, parlatore
  człowiek wygłaszający mowę, dający przemówienie; ten, który zabiera głos podczas kongresu, zebrania

mówić /ˈmuvʲiʨ̑/ (v)
parlare
  posługiwać się jakimś językiem
  rozmawiać
  używać mowy

mówić od rzeczy /ˈmuvʲiʨ̑ ɔd‿ˈʒɛʧ̑ɨ/ (v)
parlare della rava e della fava, vaneggiare
  mówić bez sensu, pleść głupstwa

mózg /musk/ (n)
cervello
  (anatomia, anatomiczny) narząd znajdujący się wewnątrz czaszki odpowiedzialny za myślenie;

mózgownica (n)
zucca, boccia
  (potocznie, potoczny) mózg jako siedlisko rozumu

mózgowo-rdzeniowy (adj)
cerebrospinale
  (anatomia, anatomiczny) związany z mózgiem i rdzeniem kręgowym

mózgowy /muzˈɡɔvɨ/ (adj)
cerebrale
  (anatomia, anatomiczny) związany z mózgiem, dotyczący mózgu

móżdżkowy (adj)
cerebellare
  (anatomia, anatomiczny) związany z móżdżkiem, dotyczący móżdżku

mączny (adj)
farinaceo
  zrobiony z mąki, zawierający mąkę

mądrej głowie dość dwie słowie /ˈmɔ̃ndrɛj ˈɡwɔvʲjɛ ˈdɔʑʥ̑ ˈdvʲjɛ ˈswɔvʲjɛ/ (proverb)
a buon intenditor poche parole
  mądremu człowiekowi nie trzeba wiele mówić, bo szybko rozumie, o co chodzi

mądrościowy (adj)
sapienziale
  odnoszący się do mądrości, związany z mądrością

mądrość /ˈmɔ̃ndrɔɕʨ̑/ (n)
sapienza, saggezza
  umiejętność podejmowania uzasadnionych decyzji, poparta wiedzą i doświadczeniem

mądry /ˈmɔ̃ndrɨ/ (adj)
saggio, sapiente
  odznaczający się umiejętnością podejmowania uzasadnionych decyzji, mający wiedzę, inteligencję i doświadczenie

mąka /ˈmɔ̃ŋka/ (n)
farina
  (spożywczy) zmielone na drobny proszek ziarna zbóż;

mąka owsiana (n)
farina d'avena
  (spożywczy) mąka uzyskana z ziarna owsa

mąka pszenna (n)
farina di grano, farina di frumento
  (spożywczy) mąka wytwarzana z drobno zmielonych zieren pszenicy;

mąka żytnia (n)
farina di segale
  (spożywczy) mąka uzyskana z ziarna żyta;

mąż /mɔ̃w̃ʃ/ (n)
marito
  mężczyzna będący w małżeństwie

męczennik (n)
martire
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto poniósł śmierć za wiarę i zwykle został wyniesiony na ołtarze;

męczeństwo (n)
martirio
  znoszenie mąk (przeważnie z powodów religijnych bądź politycznych)

męczyć /ˈmɛ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
molestare
  dokuczać
stancare
  nużyć
tormentare, torturare, assillare
  zadawać męki, dręczyć

męczący (adj)
faticoso, stancante
  powodujący zmęczenie fizyczne

męka /ˈmɛ̃ŋka/ (n)
tormento
  wielkie cierpienie (fizyczne lub psychiczne)

męki Tantala /ˈmɛ̃ŋʲci tãnˈtala/ (idiom)
supplizio di Tantalo
  cierpienia (fizyczne, moralne) wynikłe z niemożności zaspokojenia pragnienia rzeczy nieosiągalnych;

męski /ˈmɛ̃w̃sʲci/ (adj)
maschile
  dotyczący mężczyzny, przeznaczony dla mężczyzny

męsko (adv)
virilmente
  w sposób właściwy mężczyznom

męskość /ˈmɛ̃w̃skɔɕʨ̑/ (n)
virilità, mascolinità
  (antropologia, antropologiczny) zbiór cech uważanych za typowe dla mężczyzny;
virilità
  (seksuologia, seksuologiczny) potencja seksualna mężczyzny

męstwo /ˈmɛ̃w̃stfɔ/ (n)
fortezza
  cnota moralna, jedna z czterech cnót kardynalnych;
coraggio
  odwaga, nieustraszoność, bohaterstwo

mętny /ˈmɛ̃ntnɨ/ (adj)
nuvoloso
  bez blasku
  słabo widoczny, widziany jak przez mgłę
torbido, nuvoloso
  zawierający męty, z zanieczyszczeniem

mężczyzna /mɛ̃w̃ʃˈʧ̑ɨzna/ (n)
uomo
  dorosły człowiek płci męskiej;

młodociany (adj)
minorenne
  taki, który wciąż nie posiada cech dorosłości

młodość /ˈmwɔdɔɕʨ̑/ (n)
gioventù, giovinezza, adolescenza
  okres życia pomiędzy dzieciństwem a dorosłością

młody /ˈmwɔdɨ/ (adj)
novello
  niedawno wyrosły
giovane
  znajdujący się w okresie między dzieciństwem a dorosłością

młody /ˈmwɔdɨ/ (n)
ragazzino, giovanotto
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) o osobie młodszej od pozostałych
sposo
  (potocznie, potoczny) (zobacz) pan młody

młokos (n)
giovinastro, sbarbatello
  (lekceważąco, lekceważący) o dorastającym chłopcu

młot /mwɔt/ (n)
martello
  (sport, sportowy) metalowa kula z rączką służąca do rzutów w konkurencji rzut młotem
  (technologia, technika, techniczny) duży, ciężki młotek
  (technologia, technika, techniczny) maszyna do rozbijania betonu lub nawierzchni drogi;
  (ichtiologia, ichtiologiczny) gatunek rekina o spłaszczonej głowie

młotek /ˈmwɔtɛk/ (n)
martello
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie służące do uderzania, najczęściej do przybijania gwoździ

młyn /mwɨ̃n/ (n)
mulino
  budynek, w którym zboże miele się na mąkę
  maszyna do rozdrabniania lub miażdżenia twardych materiałów

młyn wodny (n)
mulino ad acqua
  budowla z urządzeniem do przemiału ziarna na mąkę i kaszę, poruszanym za pomocą koła wodnego lub turbiny wodnej;

młynarz /ˈmwɨ̃naʃ/ (n)
mugnaio, mulinaro
  człowiek, który miele mąkę w młynie

młynek do kawy (n)
macinacaffè
  (technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie służące do zmielenia ziaren kawy

młócić (v)
trebbiare, dilollare
  (rolnictwo, rolniczy) łuskać ziarna z kłosów, strąków używając do tego cepów lub maszyn

mścicielka (n)
vendicatrice
  kobieta dokonująca zemsty, mszcząca się

mściwy /ˈm̥ʲɕʨ̑ivɨ/ (adj)
vendicativo
  skłonny do zemsty, niewybaczający

mżawka /ˈmʒafka/ (n)
pioggerella, pioviggine
  (meteorologia, meteorologiczny) bardzo drobny opad, składający się z kropelek wody o średnicy poniżej 0,5 mm;

na /na/ (preposition)
a, in
  …opisujący cel
per, di, in
  …opisujący miarę, zakres, stopień
su, a, in, sopra, per
  …opisujący miejsce, w którym odbywa się czynność, tak że wyrażenie za przyimkiem znajduje się pod podmiotem
per, a, su
  …opisujący moment w czasie

na Boga (interjection)
santa pazienza
  wykrzyknik wyrażający oburzenie

na amen (adv)
del tutto, pienamente
  bez opamiętania, całkowicie, na całego
per sempre
  na zawsze

na boku (adv)
a parte
  z dala od czegoś

na całej linii /na‿ˈʦ̑awɛj ˈlʲĩɲji/ (adv)
su tutta la linea
  całkowicie, kompletnie

na chybił trafił (adv)
a casaccio
  losowo, przypadkowo

na dobre i na złe (adv)
nel bene e nel male
  na zawsze bez względu na okoliczności

na dłuższą metę (idiom)
a lungo andare, alla lunga
  w dalszej perspektywie czasowej, po upływie dostatecznie długiego czasu

na gwałt /na‿ˈɡvawt/ (idiom)
in un baleno, in un lampo
  szybko, nagle

na głos (adv)
ad alta voce
  tak, że wyraźnie słychać

na koń /na‿ˈkɔ̃ɲ/ (interjection)
a cavallo
  (przestarzałe, przestarzały) wykrzyknik rozkazujący dosiąść konia

na litość boską /na‿ˈlʲitɔʑʥ̑ ˈbɔskɔ̃w̃/ (interjection)
santa pazienza
  wykrzyknik wyrażający oburzenie

na medal /na‿ˈmɛdal/ (idiom)
al bacio
  (przysłówek) dobrze, w sposób godny pochwały

na miłość boską (interjection)
santa pazienza
  wykrzyknik wyrażający oburzenie

na mocy (adv)
in forza di
  zgodnie z umową, respektując zawarty układ

na ogół /na‿ˈɔɡuw/ (adv)
usuale
  zazwyczaj, przeważnie

na oko /na‿ˈɔkɔ/ (adv)
a occhio e croce
  (potocznie, potoczny) mniej więcej, w przybliżeniu

na pewniaka /ˌna‿pɛvʲˈɲaka/ (adv)
a colpo sicuro
  (potocznie, potoczny) z pewnością, na pewno, bez cienia wątpliwości

na pewno /na‿ˈpɛvnɔ/ (adv)
certamente, sicuramente, indubbiamente
  z całą pewnością, bez wątpliwości

na pierwszy rzut oka /na‿ˈpʲjɛrfʃɨ ˈʒut ˈɔka/
a prima vista
  o wstępnej, pochopnej ocenie: na oko, pozornie, bez głębszej analizy

na piśmie (adv)
per iscritto
  będąc zapisanym

na początku /ˌna‿pɔˈʧ̑ɔ̃ntku/ (adv)
in principio
  jako pierwsze w czasie

na przykład /na‿ˈpʃɨkwat/
ad esempio, per esempio
  … poprzedzająca wyliczenie przykładów

na rzecz
per, pro
  …używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności

na sto procent /na‿ˈstɔ ˈprɔʦ̑ɛ̃nt/ (adv)
al cento per cento
  całkowicie, zupełnie
  na pewno, z pewnością

na ucho /na‿ˈuxɔ/ (adv)
all'orecchio
  szepcząc wprost do ucha

na wagę złota /na‿ˈvaɡɛ ˈzwɔta/ (idiom)
a peso d'oro
  unikatowe, poszukiwane i zarazem bardzo wartościowe, cenione lub kosztowne

na wieczne czasy (adv)
per sempre
  (przestarzałe, przestarzały) na zawsze, na wieki wieków

na wieki (adv)
in eterno
  na zawsze

na wieki wieków (adv)
nei secolo dei secolo
  na zawsze, na wieki

na wiosnę (adv)
di primavera, in primavera
  w czasie trwania wiosny, po zimie

na wskroś /na‿ˈfskrɔɕ/ (adv)
da parte a parte
  (książkowy) na wylot, na przestrzał, przez
fino in fondo
  (przenośnie, przenośnia) do głębi, całkowicie, zupełnie

na wynos /na‿ˈvɨ̃nɔs/ (adj)
da asporto
  o daniach, napojach: taki, który można wziąć ze sobą

na wznak /na‿ˈvznak/ (adv)
supino
  leżąc na plecach

na zawsze (adv)
per sempre
  bez możliwości zmiany danego stanu

na zmianę (adv)
alternamente
  wykonując lub występując na przemian

na złamanie karku /ˌna‿zwãˈmãɲɛ ˈkarku/ (adv)
a rotta di collo
  bardzo szybko, w ogromnym pośpiechu, bez zwracania uwagi na niebezpieczeństwa i przeszkody

na złodzieju czapka gore /ˌna‿zwɔˈʥ̑ɛ̇ju ˈʧ̑apka ˈɡɔrɛ/ (proverb)
al ladro fa paura anche un sorcio
  sytuacja, gdy winowajca dręczony wyrzutami sumienia boi się zdemaskowania, a jednak swoim zachowaniem wzbudza podejrzenia

na łeb na szyję (adv)
a rotta di collo
  bardzo szybko, w ogromnym pośpiechu, bez zwracania uwagi na niebezpieczeństwa i przeszkody

nabab (n)
nababbo
  (przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) bogacz

nabatejski (adj)
nabateo
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dotyczący Nabatei lub Nabatejczyków; pochodzący z Nabatei

nabiałowy (adj)
caseario
  związany z nabiałem, dotyczący nabiału

nabierać /naˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
far vedere il lupo al pozzo, imbrogliare, ingannare
  (potocznie, potoczny) okłamywać, zwodzić kogoś, naciągać
prendere
  czerpać, zagarniać

nabić /ˈnabʲiʨ̑/ (v)
infilzare
  uderzając, osadzić coś na czymś; przybić coś na czymś

nabić w butelkę /ˈnabʲiʥ̑ v‿buˈtɛlkɛ/ (v)
dare un bidone a qualcuno, mettere nel sacco, tirare il pacco a qualcuno
  (potocznie, potoczny) oszukać kogoś

nabożeństwo (n)
funzione, ufficio
  (kościelny) obrzęd religijny, niekiedy znacznie rozbudowany, odbywający się najczęściej w świątyni;
culto, venerazione
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) szacunek lub zachwyt okazywane komuś lub czemuś, często przesadny

nabożeństwo majowe (n)
funzione serale di maggio con la litania alla Vergine
  (kościelny) nabożeństwo maryjne odprawiane w maju

nabywać (v)
acquistare
  dochodzić do czego
  (handel, handlowy) otrzymywać w posiadanie poprzez kupno lub wymianę

nabłonkowy (adj)
epiteliale
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący nabłonka

naciągaczka (n)
truffatrice
  kobieta, która naciąga, wykorzystuje (zazwyczaj finansowo); wyzyskiwaczka

naciągać (v)
tendere
  napinać przez ciągnięcie
spillare
  osiągać co czyimś kosztem
mettere a posto
  powodować powrót przemieszczonego elementu kostnego lub stawowego na swoje miejsce
essere in infusione
  o płynie nabierać właściwości

nacięcie (n)
intaglio, tacca
  efekt nacięcia (1.1)

nacięcie krocza (n)
episiotomia
  (medycyna, medyczny) zabieg ginekologiczno-położniczy stosowany często podczas porodu, polegający na nacięciu krocza w celu ochrony przed samoczynnym pęknięciem krocza i ułatwienia porodu;

nacjonalista /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲista/ (n)
nazionalista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik nacjonalizmu

nacjonalistka /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲistka/ (n)
nazionalista
  zwolenniczka nacjonalizmu

nacjonalistyczny /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
nazionalista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z nacjonalizmem lub nacjonalistami, dotyczący nacjonalizmu lub nacjonalistów

nacjonalizm /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥/ (n)
nazionalismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia społeczno-polityczna i postawa uznająca naród za najwyższe dobro;

naczelnik (n)
questore
  osoba stojąca na czele instytucji lub organizacji

naczyniak krwionośny /naˈʧ̑ɨ̃ɲak ːr̥fʲjɔ̃ˈnɔɕnɨ/ (n)
emangioma
  łagodny nowotwór z naczyń krwionośnych

naczynie /naˈʧ̑ɨ̃ɲɛ/ (n)
vaso
  (biologia, biologiczny) rodzaj tkanki lub element układu przystosowany do transportowania płynów (limfy, krwi, wody)
recipiente, vaso
  rodzaj pojemnika używanego, zwykle do przechowywania, przyrządzania lub serwowania jedzenia

naczynie krwionośne (n)
vaso sanguigno
  (anatomia, anatomiczny) narząd przenoszący krew, stanowiący element układu krążenia

naczyniowy /ˌnaʧ̑ɨ̃ˈɲɔvɨ/ (adj)
vascolare
  dotyczący naczynia, np. chłonnego lub krwionośnego

nad /nat/ (preposition)
sopra
  …położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia
  …ruch kogoś lub czegoś w kierunku góry omawianego wyrażenia

nadajnik (n)
trasmettitore
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zamieniające doprowadzone doń informacje na fale elektromagnetyczne i przesyłające je dalej do odbiornika

nadal /ˈnadal/ (adv)
ancora
  w dalszym ciągu, dalej, wciąż jeszcze

nadbrzeże (n)
costiera
  obszar nad brzegiem zbiornika wodnego

nadbrzusze /nadˈbʒuʃɛ/ (n)
epigastrio
  (anatomia, anatomiczny) górna okolica brzucha;

nadbudówka (n)
cassero
  (marynarka) pomieszczenie na górnym pokładzie statku

nadciśnienie (n)
ipertensione
  (medycyna, medyczny) wzrost ciśnienia tętniczego krwi ponad wartości uznawane za normalne

nadciśnienie płucne /ˌnatʲʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ ˈpwuʦ̑nɛ/ (n)
ipertensione polmonare
  (medycyna, medyczny) nieprawidłowe, zwiększone ciśnienie w tętnicy płucnej

nadcząsteczkowy (adj)
supramolecolare
  związany z nadcząsteczkowością, odnoszący się do nadcząsteczkowości

nadczłowiek (n)
superuomo, oltreuomo
  (filozofia, filozoficzny) jednostka przewyższająca pod każdym względem wszystkich ludzi;

naddźwiękowy /ˌnadʲʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
supersonico
  poruszający się szybciej niż dźwięk (w powietrzu)

nadgarstek /nadˈɡarstɛk/ (n)
polso
  (anatomia, anatomiczny) część ręki pomiędzy przedramieniem a dłonią;

nadgorliwość (n)
zelanteria
  nadmierna gorliwość

nadir /ˈnadʲir/ (n)
nadir
  (astronomia, astronomiczny) punkt na sferze niebieskiej, położony naprzeciwko zenitu;

nadmiar /ˈnadmʲjar/ (n)
dismisura, esubero, smisuratezza
  zbyt duża ilość lub liczba czegoś

nadmierny /nadˈmʲjɛrnɨ/ (adj)
eccessivo, smisurato, spropositato, sregolato
  taki, który (swoją intensywnością, rozmiarem) przekracza miarę, normę

nadnaturalny /ˌnadnatuˈralnɨ/ (adj)
soprannaturale, sovrannaturale
  który wykracza ponad to, co jest naturalne

nadnercze /nadˈnɛrʧ̑ɛ/ (n)
surrene
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w sąsiedztwie nerek;

nadnerczowy (adj)
surrenale
  (anatomia, anatomiczny) związany z nadnerczem, dotyczący nadnercza

nadproże (n)
piattabanda
  (budownictwo) poziomy element konstrukcyjny nad otworem okiennym lub drzwiowym, przenoszący ciężar ściany znajdującej się nad otworem na mur po obu stronach otworu;

nadprzewodnictwo /ˌnatpʃɛvɔdʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
superconduttività, superconduzione
  (fizyka, fizyczny) stan materiału polegający na zerowym oporze elektrycznym osiągany w niskiej temperaturze;

nadrabiać miną (v)
fare un buon viso a cattivo gioco
  udawać, że wszystko jest w porządku, mimo że sytuacja przedstawia się źle

nadrząd (n)
superordine
  (biologia, biologiczny) (systematyka) jednostka obejmująca rzędy

nadsiarczan (n)
persolfato
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól kwasu nadtlenodisiarkowego

nadstawić drugi policzek /natˈstavʲiʥ̑ ˈdruɟi pɔˈlʲiʧ̑ɛk/ (v)
porgere l'atra guancia
  na zło odpowiedzieć dobrem, na nienawiść miłością; nie odpowiadać przemocą na przemoc

nadtlenek wodoru /natˈːlɛ̃nɛɡ vɔˈdɔru/ (n)
perossido di idrogeno
  (chemia, chemiczny) syropowata, bezbarwna ciecz; nieorganiczny związek chemiczny z grupy nadtlenków; jedna z reaktywnych form tlenu;

nadustek (n)
clipeo
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) zewnętrzny skleryt głowy znajdujący się poniżej szwu epistomalnego, zestawiony ruchomo z wargą górną

nadużycie (n)
abuso
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie lub czyn niezgodne z prawem

nadużywać /ˌnaduˈʒɨvaʨ̑/ (v)
abusare
  używać w nadmiarze, przesadzać

nadwozie (n)
carrozzeria
  część górna pojazdu;

nadwrażliwość (n)
ipersensibilità
  (fizjologia, fizjologiczny) indywidualna cecha organizmu, która polega na występowaniu nieprawidłowych, nadmiernych reakcji przy kontakcie z jakimś czynnikiem zewnętrznym;

nadwzroczność (n)
ipermetropia
  (medycyna, medyczny) druga obok krótkowzroczności najczęściej spotykana wada refrakcyjna wzroku objawiająca się złym widzeniem przedmiotów znajdujących się blisko;

nadziać (v)
farcire
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wypełnić nadzieniem
infilzare
  wbić na coś ostrego

nadzieja /naˈʥ̑ɛ̇ja/ (n)
speranza
  oczekiwanie spełnienia się upragnionej rzeczy; wiara, że to się wydarzy
  osoba, rzecz, działanie, z którym wiążemy oczekiwania, pragnienia

nadzieja umiera ostatnia (proverb)
la speranza è l'ultima a morire
  nigdy nie należy tracić ducha

nadzorować /ˌnadzɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
sorvegliare, controllare, vigilare
  sprawować kontrolę nad czymś

nadzwyczajnie /ˌnadzvɨˈʧ̑ajɲɛ/ (adv)
straordinariamente
  w sposób niezwykły, nadzwyczajny, nieprzeciętny; bardzo

nafta /ˈnafta/ (n)
nafta
  (chemia, chemiczny) ciekła frakcja ropy naftowej będąca mieszaniną węglowodorów, żółtawa, palna ciecz, stosowana dawniej do celów oświetleniowych, obecnie jako paliwo lotnicze, rozpuszczalnik oraz w kosmetyce;

naga prawda /ˈnaɡa ˈpravda/ (n)
nuda verità
  (przenośnie, przenośnia) prawda, fakt zawierający najistotniejszą treść; fakt pozbawiony ozdobników, uzupełnień, zbędnych dodatków

nagana /naˈɡãna/ (n)
rabbuffo, reprimenda, biasimo, lavata di capo, ramanzina, titata d'orecchi
  upomnienie za niewłaściwe postępowanie lub za wykroczenie

nagi /ˈnaɟi/ (adj)
nudo
  bez ubrania, rozebrany do naga

nagietek /naˈɟɛtɛk/ (n)
calendola, fiorrancio
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

nagietek polny (n)
fiorrancio selvatico
  (botanika, botaniczny) Calendula arvensis, jednoroczna roślina zielna, jednopienna, o żółtych lub pomarańczowych kwiatach;

nagle /ˈnaɡlɛ/ (adv)
improvvisamente, all'improvviso, di colpo, a un tratto, bruscamente, di punto in bianco
  w nieoczekiwany i gwałtowny sposób

naglić (v)
incalzare, pressare, urgere
  pobudzać do pośpiechu, usilnie nalegać lub naciskać do zrobienia czegoś

naglący (adj)
urgente
  wymagający natychmiastowych działań

nagradzać (v)
premiare
  przyznawać nagrodę

nagroda /naˈɡrɔda/ (n)
ricompensa, premio, palio
  wyróżnienie lub wynagrodzenie za dokonany czyn lub pracę

nagrzewnica (n)
riscaldatore
  urządzenie służące do ogrzewania powietrza;

nagły /ˈnaɡwɨ/ (adj)
improvviso
  taki, który dzieje się nagle, niespodziewanie, raptownie, szybko, znienacka

nagłówek /naˈɡwuvɛk/ (n)
intestazione, titolo
  wyróżniony napis umieszczony nad tekstem

naigrawać się (v)
beffare, burlarsi, prendersi gioco
  złośliwie żartować z kogoś lub czegoś

naiwniak /naˈ<sup>j</sup>ivʲɲak/ (n)
pollo
  (potocznie, potoczny) człowiek naiwny i łatwowierny

naiwność /naˈ<sup>j</sup>ivnɔɕʨ̑/ (n)
semplicità, dabbenaggine
  bycie naiwnym, nadmierna szczerość, łatwowierność

naiwny /naˈ<sup>j</sup>ivnɨ/ (adj)
candido, dabbene, gonzo, ingenuo
  taki, który jest pełen prostoty, łatwowierności, naiwności

naj- /naj/ (prefix)
più
  …służący do tworzenia stopnia najwyższego od stopnia wyższego przymiotników i przysłówków

najczęściej /najˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ̇j/ (adv)
solitamente
  zwykle

najem (n)
affitto
  oddanie komuś albo przyjęcie od kogoś określonej własności za umówioną zapłatę do czasowego użytkowania

najemnik /naˈjɛ̃mʲɲik/ (n)
mercenario
  (wojskowość, wojskowy) wynajęty za pieniądze, niezależny żołnierz;

najpierw /ˈnajpʲjɛrf/ (adv)
prima, dapprima, sulle prime
  przedtem, na początku, jako pierwsze w kolejności

najprzód (adv)
in primo luogo
  (dawniej, dawny) najpierw, w pierwszej kolejności, przede wszystkim

najądrze (n)
epididimo
  (anatomia, anatomiczny) narząd płciowy męski wewnętrzny, przylegający od góry do jądra;

nakaz /ˈnakas/ (n)
ingiunzione
  norma działania

nakolannik /ˌnakɔˈlãɲːik/ (n)
ginocchiera
  ochraniacz na kolano

nakrywać /naˈkrɨvaʨ̑/ (v)
sgamare
  przyłapywać, zastać kogoś na czymś występnym lub wstydliwym
apparacchiare
  układać na stole, przed posiłkiem, zastawę, sztućce, serwetki itp.

nakręcać (v)
girare
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) realizować film
caricare, spronare
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) wpływać na kogoś, sprawiając że nabiera więcej chęci i energii do działania
avvitare
  kręcąc mocować coś na gwintowanym przedmiocie
avvolgere
  okręcać lub nawijać coś wokół czegoś
caricare
  uruchamiać jakieś urządzenie (lub podtrzymywać jego działanie), kręcąc pokrętłem naciągającym sprężynę wewnątrz tego urządzenia
caricarsi
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) nabierać coraz więcej zaangażowania emocjonalnego
avvolgersi
  być okręcanym lub nawijanym na coś

naktuz (n)
chiesuola, abitacolo
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wąska szafka stanowiąca podstawę kompasu okrętowego;

nalegać (v)
insistere, fare pressione
  mocno lub uparcie domagać się czegoś

nalewka /naˈlɛfka/ (n)
infusione, infuso
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) roślinny wyciąg alkoholowy stanowiący lekarstwo
liquore
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) alkoholowy napój przygotowany z owoców, ziół, korzeni, zalanych spirytusem

naleśnik /naˈlɛɕɲik/ (n)
crespella, crêpe
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) cienki placek z rzadkiego ciasta, z mąki, mleka i jaj, smażony na patelni, podawany zwykle z nadzieniem, zwinięty w rulonik lub złożony w rożek;

należy /naˈlɛʒɨ/ (v)
conviene
  powinno się; warto, trzeba, wypada

nalot dywanowy /ˈnalɔd ˌːɨvãˈnɔvɨ/ (n)
bombardamento a tappeto, bombardamento d'area, bombardamento di saturazione
  (wojskowość, wojskowy) atak lotniczy z użyciem samolotów bombowych, mający na celu całkowite zniszczenie wyznaczonego terenu;

namaszczenie (n)
unzione
  (rzeczownik odczasownikowy) od namaścić

namaszczenie chorych (n)
unzione degli infermi, unzione dei malati
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sakrament udzielany osobom ciężko chorym;

namawiać /nãˈmavʲjäʨ̑/ (v)
convincere
  nakłaniać kogoś do czegoś; przekonywać kogoś, zachęcać

namibijski /ˌnãmʲiˈbʲijsʲci/ (adj)
namibiano
  odnoszący się do państwa Namibia

namiot /ˈnãmʲjɔt/ (n)
tenda
  (turystyka, turystyczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj przenośnego schronienia z impregnowanej tkaniny, używanego przez jedną lub więcej osób;

namiętny /nãˈmʲjɛ̃ntnɨ/ (adj)
sensuale
  świadczący o pożądaniu
appassionato, passionale
  żarliwy, pełen pasji, zamiłowania do czegoś

nano- /ˈnãnɔ/
nano-
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary miliard razy mniejsze od podstawowych
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z małymi rozmiarami lub niskim wzrostem

nanometr /nãˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
nanometro
  jednostka długości równa jednej miliardowej metra

napa /ˈnapa/ (n)
bottone a pressione, bottone automatico
  rodzaj zatrzasku mocowanego po obu stronach zapinanego ubrania;

napad /ˈnapat/ (n)
aggressione, rapina
  atak, napaść, zaatakowanie; napadnięcie na kogoś

napadowa nocna hemoglobinuria (n)
emoglobinuria parossistica notturna
  (medycyna, medyczny) rzadkie schorzenie erytrocytów objawiające się brakiem czynników broniących przed ich rozpadem;

napar /ˈnapar/ (n)
infusione, tisana
  spożywczy, leczniczy lub kosmetyczny płyn otrzymywany po zalaniu ziela (niekiedy owoców, kwiatów) gorącą wodą;

napastnik /naˈpastʲɲik/ (n)
attacante, centattacco, centravanti
  (sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnik mający za zadanie strzelać bramki;
aggressore, assalitore
  strona atakująca, osoba dokonująca napaści

napisać /naˈpʲisaʨ̑/ (v)
scrivere
  wyrazić coś słowami na piśmie

napisy końcowe /naˈpʲisɨ kɔ̃j̃nˈʦ̑ɔvɛ/ (n)
titoli di coda
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dodawana na końcu filmu, programu telewizyjnego itp., lista nazwisk aktorów obsady i osób zaangażowanych w produkcję

napiwek /naˈpʲivɛk/ (n)
mancia
  pieniądze dodawane przez klienta do właściwej opłaty za usługę;

napić się (v)
bere
  przyjąć do ust i połknąć pewną ilość płynu

napletek /naˈplɛtɛk/ (n)
prepuzio
  (anatomia, anatomiczny) fałd skórny osłaniający częściowo lub całkowicie żołądź prącia;

napoleon (n)
marengo, napoleone
  (numizmatyka, numizmatyczny) dawna złota moneta francuska;

napoleoński (adj)
napoleonico
  dotyczący życia i polityki Napoleona, charakterystyczny, typowy dla Napoleona, taki jak u Napoleona

napotny /naˈpɔtnɨ/ (adj)
diaforetico
  (medycyna, medyczny) taki, który powoduje intensywniejsze pocenie

naprawa /naˈprava/ (n)
riparazione, accomodatura, aggiustatura
  doprowadzanie czegoś do właściwego stanu, użyteczności, porządku; usuwanie błędów

naprawczy (adj)
riparatore
  służący do naprawy; podejmowany aby coś naprawić; związany z naprawą

naprawdę /naˈpravdɛ/ (particle)
davvero, veramente, effettivamente, in realtà
  …potwierdzająca, że coś jest zgodne z prawdą, z rzeczywistością
davvero
  …wyrażająca zdziwienie lub niedowierzanie mówiącego

naprzemienny (adj)
alterno
  następujący po sobie na przemian, zmieniający się kolejno

naprzykrzać się (v)
dare fastidio
  nie dawać komuś spokoju; namolnie domagać się czegoś

naprzód /ˈnapʃut/ (adv)
avanti
  do przodu, przed siebie

napuszony (adj)
pieno di sé
  pełen pychy

napój /ˈnapuj/ (n)
bevanda, bibita
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płyn przeznaczony do picia;

napój gazowany (n)
gassosa
  (spożywczy) zwykle orzeźwiający napój nasycony dwutlenkiem węgla

napór (n)
pressione
  (fizyka, fizyczny) siła nacisku jaką ciecz wywiera na powierzchnię;
  (przenośnie, przenośnia) silne oddziaływanie
pressione, spinta
  silna presja fizyczna na coś lub kogoś

napływać (v)
affluire
  przybywać tłumnie
  płynąc, gromadzić się gdzieś

narciarka /narʲˈʨ̑arka/ (n)
sciatrice
  forma żeńska od: narciarz

narciarstwo /narʲˈʨ̑arstfɔ/ (n)
sci
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca biegi, skoki, zjazdy na nartach;

narciarz /ˈnarʲʨ̑aʃ/ (n)
sciatore
  (sport, sportowy) osoba jeżdżąca na nartach – po śniegu lub wodzie; także: zawodnik uprawiający narciarstwo

narcystycznie (adv)
narcisisticamente
  w sposób narcystyczny

narcyzm (n)
narcisismo
  (psychologia, psychologiczny) cecha charakteru polegająca na samouwielbieniu i bezkrytycznym stosunku do swojej osoby

nard /nart/ (n)
nardo
  (botanika, botaniczny) nazwa roślin z rodzaju kozłek, głównie kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis), nardu celtyckiego (Valeriana celtica), a także nardu indyjskiego (Nardostachys Jatamansi), znanych od starożytności, stosowanych do produkcji pachnideł oraz jako składnik mieszanek leczniczych
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) olejek eteryczny uzyskiwany z nardu (1.2) używany w przemyśle farmaceutycznym i perfumeryjnym

narkolepsja (n)
narcolessia
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na nadmiernej senności w ciągu dnia i napadach krótkiego oraz niekontrolowanego snu;

narkomania /ˌnarkɔ̃ˈmãɲja/ (n)
tossicodipendenza
  nałóg związany z ciągłą potrzebą zażywania narkotyków;

narkomański (adj)
narcomane
  dotyczący narkomaństwa lub narkomana

narkotyk /narˈkɔtɨk/ (n)
droga, narcotico
  substancja, którą przyjmowanie powoduje po jakimś okresie używania uzależnienie fizyczne;

narobić bigosu /naˈrɔbʲiʥ̑ bʲiˈɡɔsu/ (v)
farne di grosse
  zrobić zamieszanie, ferment; zrobić kłopot, problem

narobić sobie wrogów /naˈrɔbʲiʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈvrɔɡuf/ (idiom)
farsi dei nemici
  zrazić do siebie większą ilość osób poprzez swoje zachowanie (postępowanie, słowa itp.)

narodowość /ˌnarɔˈdɔvɔɕʨ̑/ (n)
nazionalità
  przynależność do określonego narodu (np. polskiego, niemieckiego, rosyjskiego), poczucie przynależności do narodu;

narodowy /ˌnarɔˈdɔvɨ/ (adj)
nazionale
  charakterystyczny dla danego narodu (lub kraju zamieszkiwanego przez dany naród), związany z danym narodem lub krajem

narodowy socjalizm /ˌnarɔˈdɔvɨ sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
nazionalsocialismo
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) nazizm;

narodziny /ˌnarɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
nascita
  akt przyjścia na świat potomstwa, dziecka

narracyjny (adj)
narrativo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przedstawiający sobą występujące po kolei zdarzenia; stanowiący narrację

narta /ˈnarta/ (n)
sci
  (sport, sportowy) długa listwa wygięta z przodu do góry, ze specjalnym wiązaniem służącym do przymocowania do buta (zwykle też specjalnego), przeznaczona do jeżdżenia po śniegu;

naruszać /naˈruʃaʨ̑/ (v)
violare, trasgredire
  zakłócać porządek, postępować wbrew regułom lub prawu

narwal /ˈnarval/ (n)
unicorno
  (zoologia, zoologiczny) Monodon monoceros, duży ssak morski z charakterystycznym pojedynczym, spiralnie skręconym kłem, żyjący w morzach arktycznych;

narybek /naˈrɨbɛk/ (n)
avannotto
  (ichtiologia, ichtiologiczny) młode ryby (do ukończenia pierwszego roku życia), które po zużyciu zawartości woreczka żółtkowego rozpoczęły samodzielne zdobywanie pokarmu;

narzeczeństwo (n)
fidanzamento
  okres, w którym jest się narzeczonym i narzeczoną, okres od zaręczyn do ślubu
promessi sposi
  para zaręczonych

narzeczona /ˌnaʒɛˈʧ̑ɔ̃na/ (n)
fidanzata
  kobieta, która jest w stanie narzeczeństwa, jest zaręczona

narzeczony (n)
fidanzato, moroso
  mężczyzna w okresie narzeczeństwa

narzekanie /ˌnaʒɛˈkãɲɛ/ (n)
lagnanza
  skarga, utyskiwanie

narzuta (n)
copriletto, sopraccoperta
  nakrycie na łóżko, tapczan, kanapę, często ozdobne

narzędnik /naˈʒɛ̃ndʲɲik/ (n)
strumentale
  (gramatyka) piąty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (z) kim? (z) czym?;

narzędnikowy (adj)
strumentale
  (gramatyka) związany z narzędnikiem, dotyczący narzędnika

narzędzie /naˈʒɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (n)
strumento, utensile
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zazwyczaj trzymane w ręku, służące do wykonywania danej czynności lub zadania;

naród /ˈnarut/ (n)
nazione
  grupa ludzi, których łączy wspólna kultura, język, religia, historia lub pochodzenie etniczne;

nasieniowód (n)
deferente
  (anatomia, anatomiczny) parzysty przewód wyprowadzający plemniki z jąder

nasienny (adj)
spermatico, seminale
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący nasienia męskiego

nasionko /naˈɕɔ̃nkɔ/ (n)
semino
  (zdrobniale) od: nasiono

nasiono /naˈɕɔ̃nɔ/ (n)
seme
  (botanika, botaniczny) organ roślin nasiennych składający się z zarodka, tkanki zapasowej i łupiny nasiennej;

nasiąknąć /naˈɕɔ̃ŋknɔ̃ɲʨ̑/ (v)
imbevere, imbibire
  aspekt dokonany od: nasiąkać

nastawa ołtarzowa (n)
ancona, dossale, pala d'altare
  (sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tylna dekoracja ołtarza kościelnego ustawiana na mensie;

nastolatek /ˌnastɔˈlatɛk/ (n)
adolescente
  chłopiec w wieku od jedenastu do dziewiętnastu lat

następnie /naˈstɛ̃mpʲɲɛ/ (adv)
dopo
  później, w chwili następnej

następować /ˌnastɛ̃mˈpɔvaʨ̑/ (v)
calpestare
  idąc wchodzić, trafiać na coś
occorrere
  zdarzać się, stać się, odbywać się, dochodzić do skutku

następujący (adj)
seguente
  taki, który następuje, który będzie zaraz wymieniony

nasyp /ˈnasɨp/ (n)
terrapieno
  (architektura, architektoniczny) wał usypany w celu podniesienia terenu w danym miejscu;

nasz /naʃ/ (pronoun)
nostro
  1. (osoba) lm (należący do nas lub mający związek z nami)

naszyjnik /naˈʃɨjɲik/ (n)
collana, monile
  (rzemiosło, rzemieślniczy) (jubilerstwo, jubilerski) element biżuterii w postaci ozdoby na szyję;

natarczywy (adj)
appiccicaticcio
  żądający coś w sposób natrętny

natrzeć uszu /ˈnaṭʃɛʨ̑ ˈuʃu/ (v)
strigliare
  (przenośnie, przenośnia) skarcić kogoś, udzielić komuś reprymendy

natrętny /naˈtrɛ̃ntnɨ/ (adj)
molesto
  taki, który się komuś naprzykrza, taki, który nie daje spokoju, powraca lub powtarza się

natura /naˈtura/ (n)
natura
  przyroda i wszystko, co w niej zachodzi z wyłączeniem produktów działalności człowieka;

naturalność /ˌnatuˈralnɔɕʨ̑/ (n)
naturalezza
  cecha tego, co naturalne

naturalny /ˌnatuˈralnɨ/ (adj)
naturale
  charakterystyczny dla natury

naturalny satelita /ˌnatuˈralnɨ ˌsatɛˈlʲita/ (n)
satellite naturale
  (astronomia, astronomiczny) (zobacz) księżyc;

natychmiast /naˈtɨxmʲjast/ (adv)
subito, immediatamente, direttamente, istantaneamente, all'istante, con prontezza
  bardzo szybko, bez zwłoki

natychmiastowy (adj)
immediato, subito
  dziejący się natychmiast, bardzo szybko po jakimś wydarzeniu

nauczyciel /ˌna<sup>w</sup>uˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
insegnante, aio, precettore
  osoba zajmująca się nauczaniem;

nauka /naˈ<sup>w</sup>uka/ (n)
scienza
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) usystematyzowana, wielokrotnie rzeczowo weryfikowana i rzetelna wiedza;

naukowiec /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
scienziato
  człowiek zajmujący się nauką;

naukowy /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvɨ/ (adj)
scientifico
  związany z nauką

nautyczny (adj)
nautico
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) związany z nautyką, dotyczący nautyki

nautyka (n)
nautica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) nauka o żeglowaniu;

nawa /ˈnava/ (n)
navata
  (architektura, architektoniczny) główna, wydzielona dla wiernych część kościoła pomiędzy kruchtą, przy wejściu, a prezbiterium;

nawarski (adj)
navarro
  związany z Nawarrą, dotyczący Nawarry, pochodzący z Nawarry

nawałnica /ˌnavawʲˈɲiʦ̑a/ (n)
bufera
  (książkowy) gwałtowna burza połączona z silnym wiatrem

nawet /ˈnavɛt/ (particle)
perfino, addirittura
  …wyrażająca obojętność mówiącego wobec czyjegoś wyboru
  …wyrażająca zdziwienie mówiącego wywołane jakąś nietypową lub nieoczekiwaną sytuacją

nawijać (v)
aggomitolare, attorcigliare
  zwijać coś na coś

nawinąć /naˈvʲĩnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
capitare tra le mani
  (potocznie, potoczny) zjawić się tam gdzie się jest potrzebnym

nawyk /ˈnavɨk/ (n)
abitudine
  (psychologia, psychologiczny) nabyta skłonność do mechanicznego wykonywania jakiejś czynności, wynikająca z częstego jej wykonywania, także: sama ta czynność;

nawóz /ˈnavus/ (n)
fertilizzante
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia organicznego służący do polepszania jakości gleby;
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia nieorganicznego służący do polepszania jakości gleby

nawłoć (n)
verga d'oro
  (botanika, botaniczny) wieloletnia roślina rosnąca na polanach, w zaroślach i widnych lasach;

nazarejczyk (n)
nazareno
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (dawniej, dawny) Jezus Chrystus
nazoreo
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (dawniej, dawny) określenie chrześcijanina stosowane przez żydów
nazareno, nazareo, nazoreo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek sekty judeochrześcijańskiej;

nazaretanka (n)
nazaretana
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica z katolickiego Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu
  mieszkanka Nazaretu

nazaretańczyk (n)
nazareno
  mieszkaniec Nazaretu

nazaretański (adj)
nazaretano
  odnoszący się do Nazaretu, związany z Nazaretem

nazista /naˈʑista/ (n)
nazista
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik nazizmu

nazizm /ˈnaʑism̥/ (n)
nazismo
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna i ideologia państwowa III Rzeszy niemieckiej, charakteryzująca się m.in. nacjonalizmem, rasizmem, antykomunizmem, antyparlamentaryzmem, korporacjonizmem i kultem wodza;

nazjańczyk (n)
nazianzeno
  (starożytność) mieszkaniec Nazjanzu

nazjański (adj)
nazianzeno
  odnoszący się do Nazjanzu, związany z Nazjanzem

nazwa /ˈnazva/ (n)
nome, denominazione
  wyraz lub termin określający coś

nazwisko /naˈzvʲiskɔ/ (n)
cognome
  nazwa własna rodziny, do której dana osoba należy;

nazwisko panieńskie (n)
cognome da nubile, cognome da signorina
  nazwisko kobiety przed wyjściem za mąż

nazywać /naˈzɨvaʨ̑/ (v)
chiamare
  określać nazwą, mianem

nazywać rzeczy po imieniu /naˈzɨvaʥ̑ ˈʒɛʧ̑ɨ ˌpɔ‿ĩˈmʲjɛ̇̃ɲu/ (v)
dire pane al pane e vino al vino, chiamare le cose col loro nome
  mówić szczerze, bez ogródek

naćpany (adj)
strafatto, strippato
  (pospolicie) odurzony narkotykami

nałóg /ˈnawuk/ (n)
cattivo abitudine, malvezzo, vizio
  (medycyna, medyczny) chroniczna potrzeba dostarczania szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem;

naśladowca (n)
copione
  osoba, która kogoś naśladuje, wzoruje się na kimś

neapolitanka /ˌnɛapɔlʲiˈtãnka/ (n)
napoletana
  mieszkanka Neapolu

neapolitańczyk /ˌnɛapɔlʲiˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
napoletano
  mieszkaniec Neapolu

neapolitański /ˌnɛapɔlʲiˈtãj̃sʲci/ (adj)
napoletano
  związany z Neapolem lub neapolitańczykami

nefrektomia (n)
nefrectomia
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie nerki;

nefropatia /ˌnɛfrɔˈpatʲja/ (n)
nefropatia
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy w nerkach, choroba nerek

negatyw /nɛˈɡatɨf/ (n)
negativo
  (fotografia) obraz na kliszy fotograficznej lub taśmie filmowej mający odwrócone barwy;
  (fotografia) (potocznie, potoczny) klisza negatywowa
commento negativo, stroncatura
  (slangowo) negatywny komentarz w serwisie internetowym

negatywnie (adv)
negativamente
  w sposób negatywny, ujemnie

negatywny /ˌnɛɡaˈtɨvnɨ/ (adj)
negativo
  niekorzystny dla kogoś, zły, niewłaściwy
  wyrażający krytykę, dezaprobatę lub sprzeciw; przeczący
  stwierdzający nieistnienie lub brak czegoś (w badaniu, eksperymencie, doświadczeniu)

negocjacje (n)
negoziato, trattativa
  rozmowy prowadzone przez upoważnionych przedstawicieli dwu lub większej liczby państw, organizacji itp.

negocjowalny (adj)
negoziabile
  taki, który może podlegać negocjacjom

nekrofag (n)
necrofago
  (ekologia, ekologiczny) zwierzę odżywiające się padłymi zwierzętami

nekrofobia /ˌnɛkrɔˈfɔbʲja/ (n)
necrofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy strach przed zwłokami, śmiercią

nekromancja (n)
negromanzia
  (ezoteryka) wróżenie polegające na wywoływaniu duchów zmarłych w celu uzyskania od nich wiedzy o przyszłości;

nektarynka /ˌnɛktaˈrɨ̃nka/ (n)
nocepesca, pescanoce
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc nektarynki (1.1)

nenia /ˈnɛ̃ɲja/ (n)
nenia
  w starożytnym Rzymie: pieśń żałobna, tren, lamentacja, elegia

neodym /nɛˈɔdɨ̃m/ (n)
neodimio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nd i liczbie atomowej 60;

neofaszysta /ˌnɛɔfaˈʃɨsta/ (n)
neofascista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik neofaszyzmu

neofaszyzm /ˌnɛɔˈfaʃɨsm̥/ (n)
neofascismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) współczesna doktryna polityczna lub ideologia, nawiązująca do faszyzmu;

neofobia /ˌnɛɔˈfɔbʲja/ (n)
neofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) fobia przed nowościami, nowinkami

neogotycki (adj)
neogotico
  wykorzystujący elementy charakterystyczne dla gotyku

neogotyk (n)
neogotico
  (sztuka) (architektura, architektoniczny) nawiązywanie do gotyku w architekturze i sztuce

neokantowski (adj)
neokantiano
  (filozofia, filozoficzny) dotyczący neokantyzmu

neoliberalizm (n)
neoliberismo
  (ekonomia, ekonomiczny) nurt we współczesnej myśli ekonomicznej głoszący zasady liberalizmu gospodarczego i wolnego rynku przy ograniczonej do minimum ingerencji państwa w gospodarkę;

neologizm /ˌnɛɔˈlɔɟism̥/ (n)
neologismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub wyrażenie, które niedawno pojawiło się w danym języku;

neon /ˈnɛɔ̃n/ (n)
neon, neo
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ne i liczbie atomowej 10;

neonatolog /ˌnɛɔ̃naˈtɔlɔk/ (n)
neonatologo
  (medycyna, medyczny) lekarz, specjalista neonatologii
neonatologa
  (medycyna, medyczny) lekarka, specjalistka neonatologii

neonatologia /ˌnɛɔ̃natɔˈlɔɟja/ (n)
neonatologia
  (medycyna, medyczny) specjalizacja medyczna zajmująca się noworodkami, ich rozwojem, schorzeniami i wadami rozwojowymi;

neonatologiczny (adj)
neonatologico
  (medycyna, medyczny) związany z neonatologią, dotyczący neonatologii

neonazista /ˌnɛɔ̃naˈʑista/ (n)
neonazista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik neonazizmu

neonazizm /ˌnɛɔ̃ˈnaʑism̥/ (n)
neonazismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia odwołująca się do nazizmu;

neoplatoński /ˌnɛɔplaˈtɔ̃j̃sʲci/ (adj)
neoplatonico
  (filozofia, filozoficzny) związany z neoplatonizmen lub neoplatonikami, dotyczący neoplatonizmu lub neoplatoników

neoprezbiter (n)
sacerdote novello
  (kościelny) prezbiter w pierwszym roku po przyjęciu święceń

neoprofeska (n)
neoprofessa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica, która dopiero co złożyła śluby zakonne

nepotyzm /nɛˈpɔtɨsm̥/ (n)
nepotismo
  obsadzanie podległych sobie stanowisk krewnymi

neptek (n)
inetto
  (lekceważąco, lekceważący) osoba niezaradna lub niezdarna

neptun /ˈnɛptũn/ (n)
nettunio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Np i liczbie atomowej 93;

nerka /ˈnɛrka/ (n)
rene
  (anatomia, anatomiczny) narząd w układzie wydalniczym zwierząt;

nerw /nɛrf/ (n)
nervo
  (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) splot włókien okrytych wspólną otoczką, którego zadaniem jest przewodzenie bodźców czuciowych i ruchowych;

nerw płciowo-udowy (n)
nervo genitofemorale
  (anatomia, anatomiczny) nerw pochodzącym ze splotu lędźwiowego;

nerwowość /nɛrˈvɔvɔɕʨ̑/ (n)
nervosità
  zaburzenie systemu nerwowego; przewrażliwienie, nadmierna pobudliwość, skłonność do zdenerwowania, rozdrażnienie

nerwowy /nɛrˈvɔvɨ/ (adj)
nervoso, nervino
  (anatomia, anatomiczny) związany z nerwami, dotyczący nerwów
nervoso
  o człowieku: taki, który szybko się denerwuje, ma słabe nerwy

nerytyczny (adj)
neritico
  (biologia, biologiczny) (geografia, geograficzny) odnoszący się do strefy płytkich wód przybrzeżnych

nestorianin (n)
nestoriano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca, zwolennik doktryny nestorianizmu

netto /ˈnɛtːɔ/ (adv)
netto
  o cenie, pensji itp.: po odliczeniu wszelkich dodatkowych kosztów

neurasteniczny (adj)
nevrastenico
  (psychologia, psychologiczny) właściwy neurastenii

neurastenik (n)
nevrastenico
  (psychologia, psychologiczny) mężczyzna cierpiący na neurastenię

neuroborelioza (n)
neuroborreliosi
  (medycyna, medyczny) choroba przenoszona przez chore kleszcze, dotykająca układ nerwowy i powodująca proces zapalny tkanki nerwowej

neurochirurgia /ˌnɛwrɔxʲiˈrurʲɟja/ (n)
neurochirurgia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym i diagnostyką części chorób układu nerwowego;

neurochirurgiczny (adj)
neurochirurgico
  związany z neurochirurgią, dotyczący neurochirurgii

neurocybernetyczny (adj)
neurocibernetico
  odnoszący się do neurocybernetyki, związany z neurocybernetyką

neurofizjologia (n)
neurofisiologia
  (medycyna, medyczny) fizjologia układu nerwowego

neuroleptyk (n)
neurolettico
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek psychotropowy, który stosuje się w leczeniu psychoz i nerwic

neurolog /nɛwˈrɔlɔk/ (n)
neurologo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób układu nerwowego
neurologa
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka neurologii

neurologiczny (adj)
neurologico
  (medycyna, medyczny) dotyczący neurologii

neuron /ˈnɛwrɔ̃n/ (n)
neurone
  (anatomia, anatomiczny) rodzaj elektrycznie pobudliwej komórki zdolnej do przetwarzania i przewodzenia informacji;

neuropata (n)
neuropatico
  (medycyna, medyczny) człowiek cierpiący na neuropatię, podatny na schorzenia nerwowe

neuropatia /ˌnɛwrɔˈpatʲja/ (n)
neuropatia
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy dotykający nerwy, zaburzający przewodzenie informacji ruchowych i czuciowych wzdłuż włókien nerwowych, wywołujący ból, drętwienie, mrowienie, uczucie palenia i osłabienia kończyn;

neuropatka (n)
neuropatica
  (medycyna, medyczny) kobieta cierpiąca na neuropatię, podatna na schorzenia nerwowe

neuropatolog (n)
neuropatologo
  (medycyna, medyczny) specjalista w dziedzinie neuropatologii

neuropatyczny (adj)
neuropatico
  związany z neuropatią

neuropsychiatryczny (adj)
neuropsichiatrico
  dotyczący neuropsychiatrii, związany z zaburzeniami psychicznymi w organicznych chorobach układu nerwowego

neurotoksyna (n)
neurotossina
  (biochemia, biochemiczny) substancja działająca destrukcyjnie na układ nerwowy;

neurotroficzny czynnik pochodzenia mózgowego (n)
fattore neurotrofico cerebrale
  białko wydzielane przez neurony, będące jednym z czynników wzrostu nerwów;

neutralizm (n)
neutralismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka zagraniczna państw, które nie przystępują do paktów militarnych oraz współpracują ze wszystkim krajami

neutralność /ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɔɕʨ̑/ (n)
neutralità, neutralismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sytuacja państwa, które nie bierze udziału w wojnie toczącej się między innymi państwami

neutralny /nɛwˈtralnɨ/ /ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɨ/ (adj)
neutrale, neutro, indifferente
  taki, który nie opowiada się za żadną ze stron w sporze, bezstronny

neutrino /nɛwˈtrʲĩnɔ/ (n)
neutrino
  (fizyka, fizyczny) trwała cząstka elementarna, należąca do leptonów, mająca zerowy ładunek elektryczny i masę bliską zeru;

neutrofilia (n)
neutrofilia
  (medycyna, medyczny) zwiększenie liczby granulocytów obojętnochłonnych we krwi obwodowej;

neutron /nɛˈ<sup>w</sup>utrɔ̃n/ /ˈnɛwtrɔ̃n/ (n)
neutrone
  (fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków dolnych i jednego górnego;

ni mniej, ni więcej (adv)
né più né meno
  wprowadza pewne informacje, na które mówiący chce zwrócić szczególną uwagę

ni pies, ni wydra /ˈɲi ˈpʲjɛsʲ ˈɲi ˈvɨdra/ (idiom)
né carne né pesce
  (potocznie, potoczny) coś o czym trudno powiedzieć coś konkretnego, czego nie można określić znanymi pojęciami

niacyna /ɲaˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
niacina
  (zobacz) witamina PP

niala (n)
nyala
  (zoologia, zoologiczny) kopytny z rodzaju (1.1)

nic /ɲiʦ̑/ (indefinitePronoun)
niente, nulla
  …sygnalizujący – zazwyczaj w połączeniu z przeczeniem – nieistnienie obiektu lub zdarzenia o właściwościach określonych w danym zdaniu

nic a nic (adv)
niente di niente
  zupełnie nic

nicejczyk (n)
niceno
  mieszkaniec Nicei (miasta we Francji)

nicejka (n)
nicena
  mieszkanka Nicei

nicejski /ɲiˈʦ̑ɛjsʲci/ (adj)
nizzardo
  pochodzący, wywodzący się z Nicei; odbywający się, znajdujący się w Nicei; mający związek z Niceą (we Francji)

nicień (n)
nematode
  (zoologia, zoologiczny) Nematoda, pasożyt o wydłużonym, obłym ciele;

nicość (n)
nullità
  pustka, brak, nieistnienie czegoś

niczyj /ˈɲiʧ̑ɨj/ (pronoun)
di nessuno
  nie należący do nikogo/żadnej osoby, nie pochodzący od nikogo

nie /ɲɛ/ (particle)
no, non
  zaprzeczenie w odpowiedzi na pytanie o prawdziwość czegoś

nie chwal dnia przed zachodem słońca /ˈɲɛ‿xfal ˈdʲɲa ˌpʃɛd‿zaˈxɔdɛ̃m ˈswɔ̃j̃nʦ̑a/ (proverb)
non dire gatto se non ce l'hai nel sacco
  nie ciesz się z pozytywnych efektów zbyt wcześnie, bo możesz zapeszyć

nie czuć nóg /ˈɲɛ‿ʧ̑uʨ̑ ˈnuk/ (v)
essere stanco morto
  być bardzo zmęczonym po długim chodzeniu, bieganiu

nie ma /ˈɲɛ‿ma/ (v)
non ci essere
  forma pomocnicza używana w czasie teraźniejszym do wyrażenia, że ktoś lub coś nie istnieje
  forma pomocnicza używana w czasie teraźniejszym do wyrażenia, że ktoś lub coś nie znajduje się w danym miejscu

nie ma dymu bez ognia /ˈɲɛ‿ma ˈdɨ̃mu bɛz‿ˈɔɟɲa/ (proverb)
non c'è fumo senza arrosto
  nie ma skutku bez przyczyny

nie ma mowy /ˈɲɛ‿ma ˈmɔvɨ/ (interjection)
neanche per idea
  o czymś zupełnie niemożliwym do zrealizowania; stanowcza odmowa

nie ma róży bez kolców /ˈɲɛ‿ma ˈruʒɨ bɛs‿ˈkɔlʦ̑uf/ (proverb)
non c'è rosa senza spine
  nie ma radości bez smutku; wszystko ma zalety i wady

nie ma za co (interjection)
figurati, non c'è di che
  odpowiedź na „dziękuję”

nie mieć sobie równych /ˈɲɛ‿mʲjɛ̇ʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈruvnɨx/ (idiom)
non avere paragoni
  być w czymś najlepszym ze wszystkich

nie mów hop, póki nie przeskoczysz (proverb)
non dire gatto se non ce l'hai nel sacco
  nie należy świętować sukcesu przed zakończeniem pracy

nie od razu Kraków zbudowano /ˌɲɛ‿ɔd‿ˈrazu ˈkrakuv ˌzbudɔˈvãnɔ/ (proverb)
Roma non fu fatta in un giorno, Roma non è stata costruita in un giorno
  nie osiąga się natychmiast imponujących wyników

nie sprzedać tanio swojej skóry /ɲɛ‿ˈspʃɛdaʨ̑ ˈtãɲɔ ˈsfɔjɛ̇j ˈskurɨ/ (v)
vendere cara la pelle
  najczęściej w odniesieniu do realiów jakiejś rywalizacji: wprawdzie ulec jakiemuś przeciwnikowi, ale po walce, honorowo, nie rezygnować do końca w przegranym pojedynku

nie spuszczać z oczu /ɲɛ‿ˈspuʃʧ̑aʥ̑ ˈz‿ɔʧ̑u/ (v)
non perdere d'occhio
  nieustannie na kogoś, na coś patrzeć, ani na chwilę nie przestać kogoś, czegoś obserwować

nie szata zdobi człowieka /ɲɛ‿ˈʃata ˈzdɔbʲi ʧ̑wɔˈvʲjɛka/ (proverb)
l'abito non fa il monaco
  nie należy oceniać ludzi po stroju czy wyglądzie, a po charakterze

nie taki diabeł straszny, jak go malują /ɲɛ‿ˈtaci ˈdʲjabɛw ˈstraʃnɨ ˈjaɡ‿ːɔ maˈlujɔ̃w̃/ (proverb)
il diavolo non è così brutto come lo si dipinge
  coś okazało się prostsze, niż wyglądało na początku

nie wierzyć własnym oczom /ɲɛ‿ˈvʲjɛʒɨʥ̑ ˈvwasnɨ̃m ˈɔʧ̑ɔ̃m/ (idiom)
non credere ai propri occhi
  bardzo dziwić się czemuś; być bardzo zaskoczonym, zdumionym; uważać coś, co się widzi za rzecz nieprawdopodobną

nie wszystko złoto, co się świeci /ɲɛ‿ˈfʃɨstkɔ ˈzwɔtɔ ˈʦ̑ɔ‿ɕɛ ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑i/ (proverb)
non è tutto oro quel che luccica
  nie wszystko, co na pozór wydaje się idealne, jest takie w rzeczywistości

nie wylewać za kołnierz /ˌɲɛ‿vɨˈlɛvaʥ̑ za‿ˈkɔwʲɲɛʃ/ (v)
alzare il gomito, sbevazzare
  (potocznie, potoczny) chętnie pić alkohol, lubić wypić

nie wywołuj wilka z lasu /ˌɲɛ‿vɨˈvɔwuj ˈvʲilka ˈz‿lasu/ (proverb)
non svegliare il can che dorme
  nie przewiduj pesymistycznie, bo się sprawdzi

nie zmrużyć oka /ɲɛ‿ˈzmruʒɨʨ̑ ˈɔka/ (v)
non chiudere occhio
  nie spać, zwłaszcza długo

nieadekwatnie (adv)
inadeguatamente
  w sposób nieadekwatny

nieakceptowalny (adj)
inaccettabile
  taki, który jest niemożliwy do zaakceptowania

nieaktualny (adj)
inattuale
  taki, który nie jest aktualny; przestarzały, stary

nieaktywny /ˌɲɛakˈtɨvnɨ/ (adj)
inattivo
  taki, który nie działa, nie jest aktywny/włączony do działania

niebezpieczeństwo /ˌɲɛbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
pericolo
  sytuacja zagrażająca czemuś lub komuś, mogąca wywołać szkody

niebezpieczny /ˌɲɛbɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
pericoloso
  taki, który stanowi niebezpieczeństwo: jest groźny, szkodliwy lub taki, który może spowodować wypadek lub coś złego

niebieski /ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
blu, azzurro
  mający kolor piątego pasma tęczy, taki jak kolor pogodnego, bezchmurnego nieba, kwiatu lnu itp.; mający kolor podstawowy;

niebo /ˈɲɛbɔ/ (n)
cielo, paradiso
  (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) część atmosfery lub kosmosu widziana z Ziemi jako otaczająca ją sfera;
cielo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mityczne miejsce, gdzie przebywa Bóg, bogowie

nieborak (n)
poveruomo
  ze współczuciem o człowieku lub zwierzęciu

nieboskłon /ɲɛˈbɔskwɔ̃n/ (n)
volta celeste, volta del cielo
  (książkowy) kopuła nieba, zwłaszcza jej dolna część

nieboszczka (n)
morta
  kobieta, która umarła

nieboszczyk /ɲɛˈbɔʃʧ̑ɨk/ (n)
defunto, deceduto
  człowiek zmarły

niebożę (n)
poveretta, poveretto
  (przestarzałe, przestarzały) ze współczuciem o człowieku lub zwierzęciu cierpiącym lub poszkodowanym

niebywały (adj)
insolito, straordinario
  taki, który prawie się nie zdarza

niech będzie pochwalony Jezus Chrystus (interjection)
sia lodato Gesù Cristo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) katolickie pozdrowienie

niech odpoczywa w pokoju (interjection)
riposi in pace
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) katolicki akt strzelisty do Boga za zmarłą osobę

niech żyje /ˈɲɛγ ˈʒɨjɛ/ (interjection)
evviva
  wiwat na cześć kogoś lub czegoś

niechlujny /ɲɛˈxlujnɨ/ (adj)
malmesso
  niestaranny, niedbały, byle jaki
sciatto, sordido
  taki, który nie dba o czystość i porządek

niechętnie /ɲɛˈxɛ̃ntʲɲɛ/ (adv)
malvolentieri
  w sposób niechętny, pełen niechęci

niechętny /ɲɛˈxɛ̃ntnɨ/ (adj)
riluttante
  nieskory, taki, który nie chcący czegoś zrobić; (także, też) wyrażający niechęć, brak entuzjazmu

niechęć /ˈɲɛxɛ̃ɲʨ̑/ (n)
astio, malavoglia
  uprzedzenie, brak pozytywnych uczuć wobec jakiejś osoby lub rzeczy

niecierpliwie /ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivʲjɛ/ (adv)
ansiosamente
  okazując brak cierpliwości, z niecierpliwością

niecierpliwość /ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
impazienza
  brak cierpliwości, brak umiejętności czekania na coś

niecierpliwy /ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivɨ/ (adj)
impaziente
  taki, który nie umie długo czekać lub znosić czegoś; taki, który nie ma cierpliwości

nieczuły (adj)
insensibile, disamorevole, impassibile
  pozbawiony wrażliwości, współczucia, okazywania reakcji emocjonalnych

nieczysty (adj)
impuro
  niezgodny z nakazami obowiązującej w danym środowisku etyki

niedaleko pada jabłko od jabłoni /ˌɲɛdaˈlɛkɔ ˈpada ˈjapw̥kɔ ˌːdʲ‿jabˈwɔ̃ɲi/ (proverb)
la mela non cade lontano dall'albero
  dzieci zwykle dziedziczą skłonności i cechy charakteru po rodzicach

niedawny (adj)
recente
  taki, który pochodzi z nieodległej przeszłości

niedbalstwo (n)
negligenza, incuria
  niestaranność, niedbałość, brak dbałości

niedbałość (n)
incuria
  brak dbałości o co

niedbały (adj)
negligente
  wykonujący coś niedokładnie
noncurante
  wyrażający lekceważenie
sciatto
  świadczący o braku staranności

niedobór /ɲɛˈdɔbur/ (n)
mancanza, difetto, disavanzo
  zbyt mała ilość czegoś

niedojrzały /ˌɲɛdɔjˈʒawɨ/ (adj)
acerbo, immaturo
  o człowieku: niedorosły; taki, który nie osiągnął dojrzałości, nie jest w pełni ukształtowany psychicznie lub fizycznie
acerbo, verde
  o owocu, warzywie: taki, który jeszcze nie nadaje się do jedzenia

niedokrwienie /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
ischemia
  (medycyna, medyczny) lokalne zaburzenie ukrwienia będące skutkiem ograniczenia lub całkowitego zatrzymania dopływu krwi do tkanki lub narządu;

niedokrwistość /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔɕʨ̑/ (n)
anemia
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na niższym poziomie niektórych składników krwi;

niedokrwistość złośliwa /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔʑʥ̑ zwɔɕˈlʲiva/ (n)
anemia perniciosa
  (medycyna, medyczny) choroba autoimmunologiczna, niedokrwistość niedoborowa wywołana zaburzeniem wchłaniania witaminy B12

niedomykalność zastawki mitralnej (n)
insufficienza mitralica, rigurgito mitralico
  (medycyna, medyczny) wada serca zastawkowa, w której, z powodu niecałkowitego zamknięcia płatków zastawki mitralnej, dochodzi do wstecznego przepływu krwi z lewej komory do lewego przedsionka;

niedopałek /ˌɲɛdɔˈpawɛk/ (n)
cicca, mozzicone
  niedopalona pozostałość papierosa lub innego przedmiotu

niedopuszczalny (adj)
inammissibile, irricevibile
  taki, którego nie można tolerować

niedorozwinięty (adj)
sottosviluppato
  (potocznie, potoczny) (psychologia, psychologiczny) opóźniony lub zahamowany w rozwoju umysłowym

niedorzeczność (n)
assurdo, incongruenza
  coś bez sensu, nie mające uzasadnienia

niedoskonałość /ˌɲɛdɔskɔ̃ˈnawɔɕʨ̑/ (n)
imperfezione
  brak doskonałości

niedoskonały (adj)
imperfetto
  niepozbawiony wad; posiadający słabe strony

niedostatek /ˌɲɛdɔˈstatɛk/ (n)
povertà, miseria
  brak środków do życia
scarsità
  zbyt mała ilość

niedostępny /ˌɲɛdɔˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
inaccessibile, impervio
  taki, do którego nie ma dostępu, do którego nie każdy może dotrzeć

niedosyt (n)
insufficienza, scarsità
  uczucie nienasycenia

niedotlenienie (n)
ipossia
  (fizjologia, fizjologiczny) stan wynikły z niedostarczenia organizmowi dostatecznej ilości tlenu

niedouczony /ˌɲɛdɔ<sup>w</sup>uˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
ignorante, illetterato
  mający gruntowne braki w wiedzy na jakiś temat

niedowierzanie (n)
incredulità
  (rzeczownik odczasownikowy) od nie dowierzać

niedołężny (adj)
barbogio, decrepito
  niemający sprawności fizycznej

niedoświadczony (adj)
inesperto, alle prime armi
  niemający doświadczenia w określonej dziedzinie

niedrożność (n)
ingorgo
  zator, brak drożności – swobodnego przepływu w przewodzie, rurze itd.

niedziela /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla/ (n)
domenica
  siódmy i ostatni dzień tygodnia;

niedziela przewodnia (n)
quasimodo
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) pierwsza niedziela po Wielkanocy;

niedzielny /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛlnɨ/ (adj)
domenicale
  odbywający się w niedzielę (niedziele), nawiązujący do niedzieli

niedźwiedzi /ɲɛ̇ˈʥ̑vʲjɛ̇ʥ̑i/ (adj)
orsino
  związany z niedźwiedziem, dotyczący niedźwiedzia

niedźwiedzia przysługa /ɲɛ̇ˈʥ̑vʲjɛ̇ʥ̑a pʃɨˈswuɡa/ (n)
regalo avvelenato
  przysługa przynosząca szkodę temu, komu chciano przysłużyć

niedźwiedź /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
orso
  (zoologia, zoologiczny) duży, drapieżny ssak pokryty futrem z rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae);

niedźwiedź biały /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʥ̑ ˈbʲjawɨ/ (n)
orso bianco
  (zoologia, zoologiczny) (zobacz) niedźwiedź polarny

niedźwiedź brunatny (n)
orso bruno, orso
  (zoologia, zoologiczny) Ursus arctos Linnaeus, duży drapieżny ssak z rodziny niedźwiedziowatych;

niedźwiedź himalajski (n)
orso tibetano
  (zoologia, zoologiczny) Ursus thibetanus Cuvier, duży azjatycki ssak drapieżny z rodziny niedźwiedziowatych;

niedźwiedź polarny /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑ pɔˈlarnɨ/ (n)
orso polare
  (zoologia, zoologiczny) Ursus maritimus, gatunek zwierzęcia z rodzaju Ursus, o białym futrze, zamieszkujący Arktykę;

nieelastyczny (adj)
anelastico
  pozbawiony elastyczności

nieestetyczny /ˌɲɛːstɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
antiestetico
  niezgodny z wymaganiami estetyki

niefortunny /ˌɲɛfɔrˈtũnːɨ/ (adj)
infelice, sventurato
  nieszczęśliwy, który nie ma szczęścia

niegodny (adj)
immeritevole
  nie zasługujący na co lub na kogo

niegodziwy (adj)
perverso
  taki, który postępuje nieszlachetnie, nieuczciwie; (także, też) świadczący o niegodziwości

niegrzeczny /ɲɛˈɡʒɛʧ̑nɨ/ (adj)
scortese
  zachowujący się niewłaściwie, nieuprzejmy

niehigienicznie (adv)
antigienicamente
  w sposób niehigieniczny

niehigieniczny /ˌɲɛxʲiɟɛ̇̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
antigienico
  niezgodny z podstawowymi zasadami higieny

niehonorowy (adj)
ignominioso
  niezgodny z poczuciem honoru

nieistotny /ˌɲɛ<sup>j</sup>iˈstɔtnɨ/ (adj)
insignificante, irrilevante, dappoco, indifferente
  bez znaczenia, pozbawiony treści; nieważny, błahy

niejasność (n)
ambiguità, equivoco
  brak jasności, dookreślenia, precyzji; dwuznaczność, niejednoznaczność, niezrozumiałość

niejeden (pronoun)
più di uno
  więcej niż jeden

niejednoznacznie (adv)
ambiguamente
  w sposób niejednoznaczny

niejednoznaczny (adj)
ambiguamente
  o więcej niż jednym znaczeniu; dający się interpretować różnorako

niekompetentny /ˌɲɛkɔ̃mpɛˈtɛ̃ntnɨ/ (adj)
incompetente
  nieposiadający pełnych kompetencji lub profesjonalizmu

niekompletny (adj)
incompleto, monco
  nietworzący kompletu, nietworzący całości, niepełny

niekonstytucyjność /ˌɲɛkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɔɕʨ̑/ (n)
anticostituzionalità
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezgodność z konstytucją

niekonstytucyjny /ˌɲɛkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
anticostituzionale
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezgodny z konstytucją

niekontrolowanie /ˌɲɛkɔ̃ntrɔlɔˈvãɲɛ/ (adv)
a pioggia
  bez kontroli

niektóry /ɲɛˈkturɨ/ (indefinitePronoun)
alcuno
  niektórzy, niektóre w użyciu rzeczownikowym pewne osoby
  pewien należący do jakiegoś zbioru, ale nie każdy

nielegalny /ˌɲɛlɛˈɡalnɨ/ (adj)
illegale
  niezgodny z prawem

nielogicznie (adv)
illogicamente
  w sposób nielogiczny

nielogiczny (adj)
illogico
  sprzeczny z prawidłami logiki

nielojalność /ˌɲɛlɔˈjalnɔɕʨ̑/ (n)
slealtà, falsità
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest nielojalne; cecha tych, którzy są nielojalni

niemal /ˈɲɛ̃mal/ (particle)
quasi, pressoché
  partykuła oznaczająca, że wyrażenie, którego dotyczy nie jest zgodne z prawdą, jednak niewiele brakuje, aby było.

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
tedesco
  związany z Niemcami, dotyczący Niemców lub Niemiec

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
tedesco
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki);

niemiłość (n)
disamore, mésamour, non-amour
  (przestarzałe, przestarzały) brak miłości

niemiły /ɲɛ̃ˈmʲiwɨ/ (adj)
sgarbato
  niesympatyczny, wredny, zachowujący się wobec innych w odpychający sposób
sgradevole, inamabile
  wywołujący nieprzyjemne uczucie

niemniej jednak
eppure, tuttavia, nondimeno, con tutto ciò, contuttociò, nonpertanto
  …przyłączająca zdanie lub wyrażenie, którego treść nie jest zgodna z tym, co można by wywnioskować z wcześniejszego kontekstu

niemoralność (n)
immoralità
  cecha tego, co jest niemoralne; cecha tego, kto jest niemoralny

niemoralny /ˌɲɛ̃mɔˈralnɨ/ (adj)
immorale, amorale
  niezgodny z zasadami postrzeganymi w danej społeczności za dobre i słuszne

niemowlak (n)
bebè, bimba, bimbo
  (potocznie, potoczny) małe dziecko nieumiejące jeszcze mówić

niemożliwość (n)
impossibilità
  cecha tego, co niemożliwe

niemożliwy /ˌɲɛ̃mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
impossibile
  taki, którego nie da się urzeczywistnić

nienaganny (adj)
impeccabile, ineccepibile, irreprensibile
  (książkowy) niedający powodu do jakichkolwiek zarzutów

nienawidzić /ˌɲɛ̃naˈvʲiʥ̑iʨ̑/ (v)
odiare, detestare
  czuć nienawiść do jakiegoś obiektu (osoby czy przedmiotu) lub pojęcia; być do czegoś lub kogoś bardzo negatywnie nastawionym; mieć silną awersję, niechęć wobec czegoś lub kogoś

nienawistnie /ˌɲɛ̃naˈvʲistʲɲɛ/ (adv)
odiosamente
  w sposób nienawistny, pełen nienawiści

nienawistny (adj)
ostinato
  budzący nienawiść
malizioso
  wyrażający nienawiść

nienawiść /ɲɛ̃ˈnavʲiɕʨ̑/ (n)
odio
  silna niechęć, awersja, wrogość

nienormalny /ɲɛnɔrˈmalnɨ/ (adj)
anormale, anomalo
  taki, który odbiega od pewnej normy

nieobecny /ˌɲɛɔˈbɛʦ̑nɨ/ (adj)
assente
  taki, którego nie ma tam, gdzie być powinien lub gdzie się go spodziewa
  (przenośnie, przenośnia) będący myślami gdzie indziej

nieoczekiwanie /ˌɲɛɔʧ̑ɛciˈvãɲɛ/ (adv)
inaspettatamente
  nagle, niespodziewanie

nieoczekiwany /ˌɲɛɔʧ̑ɛciˈvãnɨ/ (adj)
inaspettato
  taki, którego nikt nie oczekiwał, nie spodziewał się

nieodmienny /ˌɲɛɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
indeclinabile, invariabile
  (gramatyka) o wyrazie: taki, który nie odmienia się, który ma wszystkie formy gramatyczne takie same

nieodparty (adj)
insistente
  taki, którego nie sposób odeprzeć
irresistibile
  taki, któremu nie da się oprzeć

nieodpowiedni /ˌɲɛɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi/ (adj)
inadatto, incongruo
  niewłaściwy, niespełniający warunków

nieodpowiedzialny /ˌɲɛɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ/ (adj)
irresponsabile
  taki, który nie poczuwa się do odpowiedzialności za swoje czyny, nie przewiduje konsekwencji, na którym nie można polegać

nieodwołalnie (adv)
irrevocabilmente
  bez odwołania, bezpowrotnie

nieodwołalny (adj)
irrevocabile
  niemogący być odwołanym, cofniętym

nieodwracalny (adj)
irreversibile
  taki, którego nie można usunąć, cofnąć; uniemożliwiający przywrócenie do poprzedniego stanu

nieodzowny /ˌɲɛɔdˈzɔvnɨ/ (adj)
essenziale, necessario
  taki, bez którego nie można przetrwać, normalnie funkcjonować; konieczny, niezastąpiony

nieodłączny (adj)
immanente
  taki, który zawsze towarzyszy komuś lub czemuś

nieoficjalny (adj)
ufficioso
  taki, który nie został podany oficjalnie do wiadomości

nieograniczony /ˌɲɛɔɡrãɲiˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
illimitato
  nie mający żadnych ograniczeń, niczym nie skrępowany

nieokiełznany (adj)
indomabile, indomato, indomito, irrefrenabile, rampante, sbrigliato
  (książkowy) niedający się powściągnąć, pohamować, opanować

nieokreślony /ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (adj)
indefinito, indeterminato, imprecisato, indefinibile
  niejasny, nieprecyzyjny, niezupełnie zdefiniowany, niezupełnie określony

nieorganiczny (adj)
inorganico
  powstający bez konieczności udziału organizmów żywych

nieosiągalny /ˌɲɛɔɕɔ̃ŋˈɡalnɨ/ (adj)
irraggiungibile
  taki, którego nie da się osiągnąć

nieostrożny /ˌɲɛɔˈstrɔʒnɨ/ (adj)
malaccorto
  taki, który nie jest ostrożny, który nie uważa

niepamięć /ɲɛˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
oblio
  brak pamięci o czymś lub kimś, zapomnienie

nieparzystokopytne (n)
perissodattili
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Perissodactyla Owen, rząd dużych, lądowych ssaków łożyskowych;

nieparzysty /ˌɲɛpaˈʒɨstɨ/ (adj)
dispari, impari
  (matematyka, matematyczny) niedzielący się przez dwa

niepewność /ɲɛˈpɛvnɔɕʨ̑/ (n)
incertezza, insicurezza
  brak pewności

niepewny /ɲɛˈpɛvnɨ/ (adj)
indeciso
  chwiejny, mający wątpliwości lub wzbudzający wątpliwości
dubbioso
  taki, na którym nie można polegać, nie zaufany

niepełnoletni /ˌɲɛpɛwnɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
minore
  niebędący dojrzałym

niepełnosprawność /ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɔɕʨ̑/ (n)
handicap
  bycie niepełnosprawnym, cecha osoby niepełnosprawnej

niepełny (adj)
incompleto
  nieobejmujący całości
non pieno
  niewypełniony po brzegi

niepoczytalny (adj)
irresponsabile
  taki, który nie jest zdolny do kierowania swoim postępowaniem z powodu zaburzeń psychicznych

niepodległość /ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
indipendenza
  niezależność państwa od innych państw pod względem stosunków zewnętrznych i spraw wewnętrznych;

niepodległy /ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɨ/ (adj)
indipendente
  mający niepodległość; niezależny

niepodobny (adj)
dissimile
  niewykazujący podobieństwa

niepodważalny (adj)
irrefutabile, irrepugnabile
  taki, którego nie da się podważyć

niepodzielny /ˌɲɛpɔˈʥ̑ɛlnɨ/ (adj)
indivisibile
  nie dający się podzielić, nie do podziału

niepogoda /ˌɲɛpɔˈɡɔda/ (n)
maltempo, tempo da lupi
  zła, nieprzyjemna pogoda

niepojęty (adj)
inconcepibile, impensabile
  niedający się pojąć; trudny lub niemożliwy do wyjaśnienia

niepokalane poczęcie (n)
immacolata concezione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) poczęcie osoby ludzkiej bez przekazania jej grzechu pierworodnego

niepokalany (adj)
immacolato
  w sensie duchowym: nieobarczony winą czy zmazą

niepokoić /ˌɲɛpɔˈkɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
turbare
  wzbudzać niepokój, martwić

niepokój /ɲɛˈpɔkuj/ (n)
inquietudine, ansia, preoccupazione, apprensione, malessere
  stan emocjonalny, który charakteryzuje się napięciem, pobudzeniem psychicznym, brakiem równowagi

niepomyślny /ˌɲɛpɔ̃ˈmɨɕl̥nɨ/ (adj)
avverso, contrario, sfavorevole, svantaggioso
  który nie jest po czyjejś myśli, który komuś nie sprzyja

niepoprawnie (adv)
scorrettamente
  w sposób niepoprawny, niezgodnie z określonymi regułami

niepoprawny (adj)
scorretto
  niezgodny częściowo lub zupełnie z ustalonymi regułami
incorreggibile, inemendabile
  taki, który nie zamierza lub nie daje się poprawić

nieporadny (adj)
incapace, scoordinato
  niepotrafiący sobie poradzić

nieporównywalny (adj)
incomparabile, imparagonabile
  nie dający się porównać, zbyt różny/odmienny

nieposłuszny (adj)
disubbidiente, contumace, indocile
  odznaczający się nieposłuszeństwem

niepotrzebny /ˌɲɛpɔˈṭʃɛbnɨ/ (adj)
inutile
  taki, który nie jest potrzebny

niepowodzenie /ˌɲɛpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
insuccesso
  przeciwieństwo powodzenia, sukcesu; przegrana, porażka

niepowstrzymany (adj)
incoercibile
  niedający się powstrzymać, powściągnąć

niepowtarzalny (adj)
unico
  wyjątkowy, nadzwyczajny, jedyny w swoim rodzaju

nieprawidłowy /ˌɲɛpravʲidˈwɔvɨ/ (adj)
incorretto, anomalo, anormale
  niezgodny z normą; niezgodny z tym, co prawidłowe

nieprzechodni /ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/ (adj)
intransitivo
  (gramatyka) o czasowniku: niemający formy strony biernej

nieprzemakalny /ˌɲɛpʃɛ̃maˈkalnɨ/ (adj)
impermeabile
  nieprzepuszczający wody ani wilgoci

nieprzerwanie (adv)
continuamente, in continuazione, per tutto il tempo
  bez przerwy, ciągle, przez cały czas

nieprzetłumaczalny /ˌɲɛpʃɛtwũmaˈʧ̑alnɨ/ (adj)
intraducibile
  niemożliwy do przetłumaczenia, nie dający się przetłumaczyć na inny język

nieprzychylny (adj)
sfavorevole, avverso
  nastawiony nieżyczliwie; świadczący o czyjejś niechęci

nieprzyjazny /ˌɲɛpʃɨˈjaznɨ/ (adj)
ostile, scortese, sgradevole
  nastawiony niechętnie, wrogo
inclemente
  taki, który nie sprzyja, stanowiący przeszkodę

nieprzytomny /ˌɲɛpʃɨˈtɔ̃mnɨ/ (adj)
assente, distratto, ubriaco
  (przenośnie, przenośnia) oszołomiony, nie myślący racjonalnie, trzeźwo
incosciente, privo di senso
  taki, który stracił przytomność, świadomość

nieprzyzwoitość (n)
immoralità, indecenza
  brak przyzwoitości

nieprzyzwoity /ˌɲɛpʃɨzvɔˈ<sup>j</sup>itɨ/ (adj)
sconcio
  niezgodny z powszechnymi zasadami moralnymi (często w kontekście seksualnym)

nierdzewny (adj)
inossidabile
  nieulegający rdzewieniu, odporny na rdzewienie

nieregularność (n)
irregolarità
  cecha tego, co nieregularne

nierozdzielny (adj)
inseparabile
  nie dający się rozdzielić, nie do podziału

nierozerwalnie (adv)
indissolubilmente
  w sposób trwały

nierozerwalność /ˌɲɛrɔzɛˈrvalnɔɕʨ̑/ (n)
irresolubilità
  niemożność rozerwania, rozłączenia, rozdzielenia danych elementów

nierozerwalny (adj)
indissolubile
  taki, który nie daje się rozerwać; trwale wiążący

nierozpuszczalny (adj)
insolubile
  taki, którego nie można rozpuścić

nierozsądny (adj)
irragionevole, irrazionale
  bez rozsądku

nieruchomy /ˌɲɛruˈxɔ̃mɨ/ (adj)
fisso
  bez ruchu, nie zmieniający pozycji, położenia

nierządnica /ˌɲɛʒɔ̃ndʲˈɲiʦ̑a/ (n)
meretrice, puttana
  (przestarzałe, przestarzały) kobieta uprawiająca nierząd

nierób (n)
nullafacente
  (pogardliwie, pogardliwy) człowiek stroniący od pracy

nierówność /ɲɛˈruvnɔɕʨ̑/ (n)
disuguaglianza, inegualità
  brak równości, nierównowaga lub brak sprawiedliwości

niesamowity /ˌɲɛsãmɔˈvʲitɨ/ (adj)
straordinario, rocambolesco
  wyróżniający się, niezwykły, bardzo nietypowy

niesforny (adj)
indocile
  nieposłuszny, niegrzeczny, niezdyscyplinowany

nieskazitelny (adj)
illibato, immacolato, impeccabile
  niemający żadnej skazy moralnej

nieskończony /ˌɲɛskɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
infinito, eterno
  niemający końca, niekończący się

nieskuteczny (adj)
inefficace, inefficiente
  pozbawiący skuteczności, niedziałający

niespodzianka /ˌɲɛspɔˈʥ̑ãŋka/ (n)
sorpresa, carrambata
  coś, czego się ktoś nie spodziewa

niespodziewanie /ˌɲɛspɔʥ̑ɛˈvãɲɛ/ (adv)
di sorpresa, insperabilmente
  w sposób nieoczekiwany, niespodziewany, powodujący zaskoczenie

niespodziewany /ˌɲɛspɔʥ̑ɛˈvãnɨ/ (adj)
improvviso
  zdarzenie, którego się nie spodziewano; rzecz zaskakująca, nieoczekiwana, nagła

niespokojny /ˌɲɛspɔˈkɔjnɨ/ (adj)
mosso
  o zbiornikach wodnych: wzburzone

niesprawiedliwość /ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
ingiustizia
  brak sprawiedliwości
  niesprawiedliwy czyn; przykre, niesprawiedliwe zdarzenie

niesprawiedliwy /ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (adj)
ingiusto
  taki, który nie jest sprawiedliwy; postępujący wbrew zasadom sprawiedliwości

niestabilny /ˌɲɛstaˈbʲilnɨ/ (adj)
instabile
  chwiejny, który nie ma stabilizacji, który się łatwo zmienia

niestałość /ɲɛˈstawɔɕʨ̑/ (n)
instabilità, leggerezza
  zmienność, brak stałości, trwałości (np. w przekonaniach)

niestały (adj)
instabile
  taki, który często zmienia upodobania, poglądy, świadczący o braku stałości

niestety /ɲɛˈstɛtɨ/ (particle)
purtroppo, sfortunatamente
  …służąca do wyrażania żalu, że dana sytuacja ma miejsce

niestrawność (n)
indigestione, dispepsia
  (medycyna, medyczny) ostre zaburzenie w trawieniu, dyspepsja

niestrawny (adj)
indigesto
  taki, który nie daje się trawić lub jest trudny do strawienia

niestrudzony /ˌɲɛstruˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
inconcusso, indeffesso, intrepido
  nieustający mimo wysiłku, odporny na trud, przeciwności

niesubordynacja (n)
insubordinazione
  brak podporządkowania się, niewypełnianie poleceń, rozkazów

nieszczery (adj)
insincero
  pozbawiony szczerości, fałszywy

nieszczęsny (adj)
disgraziato, funesto, sciagurato
  taki, którego napotkało nieszczęście, pokrzywdzony przez los

nieszczęścia chodzą parami /ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑a ˈxɔʣ̑ɔ̃w̃ paˈrãmʲi/ (proverb)
le disgrazie non vengono mai sole, un malanno non viene mai solo
  jedno niepowodzenie pociąga za sobą następne

nieszczęście /ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (n)
disgrazia, sfortuna, calamità, malanno, miseria, sfiga
  pechowy, niepomyślny dla kogoś zbieg zdarzeń
sventura, disastro, guaio
  przykre, nieszczęśliwe, pechowe zdarzenie

nieszkodliwość /ˌɲɛʃkɔˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
innocuità
  cecha tego, co jest nieszkodliwe; co nikomu lub niczemu nie szkodzi

nieszkodliwy (adj)
innocuo
  niestanowiący zagrożenia

nieszpory (n)
vespro
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z godzin kanonicznych w Liturgii godzin;

nieszpory sycylijskie /ɲɛˈʃpɔrɨ ˌsɨʦ̑ɨˈlʲijsʲcɛ/ (n)
vespri siciliani
  (historia, historyczny, historycznie) powstanie Sycylijczyków przeciw panowaniu francuskich Andegawenów, które wybuchło w roku 1282 w Palermo;

nieszpułka /ɲɛˈʃpuwka/ (n)
nespola
  (botanika, botaniczny) Mespilus, krzew lub niewielkie drzewko o białych kwiatach i pomarańczowych owocach; w Polsce roślina o charakterze ozdobnym, w cieplejszym klimacie owocodajna

niesława (n)
infamia, obbrobrio
  brak dobrej opinii

niesławny (adj)
famigerato
  okryty niesławą, okryty hańbą

niesłuszny (adj)
ingiusto
  niemający uzasadnienia

nietaktowny /ˌɲɛtakˈtɔvnɨ/ (adj)
indelicato
  pozbawiony taktu, nieuprzejmy, niekulturalny, niezręczny

nietolerancja /ˌɲɛtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
intolleranza
  brak tolerancji, nieakceptowanie/nietolerowanie czegoś lub kogoś
  negatywne reagowanie organizmu na pokarm, szczepionkę itd.

nietolerancyjny (adj)
intollerante
  wykazujący się brakiem tolerancji

nietoperz /ɲɛˈtɔpɛʃ/ (n)
pipistrello, maglio
  (zoologia, zoologiczny) niewielki, latający ssak, kierujący się echolokacją;

nietowarzyski (adj)
insociabile
  niechętnie przebywający w towarzystwie, wśród ludzi

nietrzeźwy /ɲɛˈṭʃɛʑvɨ/ (adj)
ubriaco
  pijany, będący w stanie upojenia alkoholowego

nietykalny (adj)
intoccabile
  taki, którego coś chroni, nie można go tknąć

nietypowy /ˌɲɛtɨˈpɔvɨ/ (adj)
atipico
  inny niż powszechnie spotykany, nie należący do żadnego typu

nieubłagany (adj)
inesorabile
  niedający się ubłagać

nieuczciwość (n)
disonestà, inonestà
  cecha tego, kto jest nieuczciwy

nieuczciwy /ˌɲɛ<sup>w</sup>uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ/ (adj)
disonesto
  taki, który nie jest uczciwy; postępujący niewłaściwie lub świadczący o niewłaściwym zachowaniu

nieudacznik /ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈdaʧ̑ʲɲik/ (n)
imbranato
  osoba, której nic się nie udaje, której nie wiedzie się

nieudolny (adj)
inetto, incapace
  nie potrafiący dobrze czegoś zrobić

nieufność (n)
diffidenza, dubbiosità
  brak zaufania

nieunikniony /ˌɲɛ<sup>w</sup>ũɲiˈcɲɔ̃nɨ/ (adj)
inevitabile, ineluttabile
  taki, którego nie da się uniknąć; taki, który musi zajść

nieuprzejmy (adj)
scortese, sgarbato
  niemiły, nieżyczliwy, zachowujący się wobec innych w sposób pozbawiony uprzejmości

nieurodzajny (adj)
sterile
  wydający niski plon

nieustannie /ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈstãɲːɛ/ (adv)
incessantemente, persistentemente
  bez przerwy, non-stop, bez ustanku

nieustanny (adj)
incessante, persistente
  taki, który nie ustaje, trwający ciągle

nieusuwalność (n)
inamovibilità
  cecha tego, co nieusuwalne; cecha tych, którzy są nieusuwalni

nieuzasadniony /ˌɲɛ<sup>w</sup>uzasadʲˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
malfondato
  nie mający uzasadnienia, nie mający usprawiedliwienia

nieważkość (n)
assenza di peso
  (fizyka, fizyczny) stan braku lub znikomości siły ciążenia;

niewdzięczny /ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
ingrato
  pozbawiony wdzięczności, nieokazujący wdzięczności; (także, też) świadczący o wdzięczności

niewiarygodny /ˌɲɛvʲjarɨˈɡɔdnɨ/ (adj)
incredibile, inverosimile
  w który trudno uwierzyć, graniczący z nieprawdopodobieństwem

niewidomy /ˌɲɛvʲiˈdɔ̃mɨ/ (adj)
cieco
  taki, który trwale nie widzi

niewidomy /ˌɲɛvʲiˈdɔ̃mɨ/ (n)
cieco
  osoba, która trwale nie widzi

niewidzialny /ˌɲɛvʲiˈʥ̑alnɨ/ (adj)
invisibile
  niemożliwy do zaobserwowania wzrokiem lub, ogólniej, instrumentami pomiarowymi

niewierność /ɲɛˈvʲjɛrnɔɕʨ̑/ (n)
infedeltà
  cecha tego, co jest niewierne, tego kto jest niewierny; sprzeniewierzenie się czemuś

niewierny Tomasz /ɲɛˈvʲjɛrnɨ ˈtɔ̃maʃ/ (n)
Tommaso incredulo
  o człowieku, który nie uwierzy w coś, póki tego nie zobaczy, nie dotknie

niewierzący /ˌɲɛvʲjɛˈʒɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
incredulo
  osoba bezwyznaniowa; ktoś, kto nie jest wyznawcą żadnej religii

niewierzący /ˌɲɛvʲjɛˈʒɔ̃nʦ̑ɨ/ (participleAdjective)
incredulo
  (teologia, teologiczny) w kontekście wiary, wyznania: który nie wyznaje żadnej religii, niereligijny
  taki, który nie dowierza, nie wierzy w coś, w prawdziwość czegoś

niewinność /ɲɛˈvʲĩnːɔɕʨ̑/ (n)
innocenza
  cecha tego, co niewinne, nie ma w sobie winy; brak popełnienia przestępstwa, grzechu, określonego błędu

niewinny /ɲɛˈvʲĩnːɨ/ (adj)
innocente
  taki, który nie popełnił czegoś złego; taki, który nie ma winy

niewolnictwo /ˌɲɛvɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
schiavismo, schiavitù
  (socjologia, socjologiczny) system społeczny oparty na pozbawieniu pewnej grupy ludzi wolności i uczynieniu ich czyjąś własnością, zwykle w celu wykorzystywania do przymusowej pracy bez wynagrodzenia;

niewolniczy /ˌɲɛvɔlʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
servile
  dotyczący niewolnika lub niewolnictwa

niewolnik /ɲɛˈvɔlʲɲik/ (n)
schiavo
  osoba będąca w niewoli

niewrażliwy (adj)
insensibile
  pozbawiony wrażliwości

niewybaczalny /ˌɲɛvɨbaˈʧ̑alnɨ/ (adj)
imperdonabile
  taki, którego nie można wybaczyć

niewykonalność (n)
inattuabilità
  cecha tego, co jest niewykonalne

niewykonalny /ˌɲɛvɨkɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
inadempibile, inattuabile, ineffettuabile
  taki, którego nie da się wykonać, zrobić

niewyobrażalny /ˌɲɛvɨɔbraˈʒalnɨ/ (adj)
inimmaginabile
  (książkowy) niedający się wyobrazić

niewypowiedziany /ˌɲɛvɨpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑ãnɨ/ (adj)
indicibile, ineffabile
  niemożliwy do wyrażenia za pomocą słów

niewypłacalność (n)
insolvenza
  (ekonomia, ekonomiczny) sytuacja, kiedy dłużnik nie ma możliwości spłaty swoich zobowiązań z posiadanego majątku;

niewyraźnie (adv)
lontanamente
  w sposób niewyraźny, niezbyt oczywisty

niewystarczający (adj)
deficiente, deficitario, incapiente
  niedostateczny, nieodpowiadający określonym wymaganiom

niewątpliwy (adj)
indubitabile
  taki, który nie wzbudza żadnych wątpliwości

niezadowolenie /ˌɲɛzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
insoddisfazione, scontentezza
  brak zadowolenia; negatywne uczucie będące rezultatem tego, że coś dzieje się niezgodnie z czyimś życzeniem, planem, zamiarem

niezależność /ˌɲɛzaˈlɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
indipendenza
  bycie niezależnym od kogoś

niezależny /ˌɲɛzaˈlɛʒnɨ/ (adj)
indipendente
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) o państwach: niebędący pod niczyim zwierzchnictwem, decydujący sam o sobie

niezapominajka /ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnajka/ (n)
nontiscordardimé, miosotide
  (botanika, botaniczny) Myosotis L., rodzaj roślin z rodziny ogórecznikowatych;

niezapomniany (adj)
indimenticabile, indelebile
  taki, którego nie można zapomnieć

niezaprzeczalny (adj)
incontestabile, indisputabile
  taki, któremu nie można zaprzeczyć, nie budzący wątpliwości

niezbyt /ˈɲɛzbɨt/ (adv)
non tanto, non troppo
  w małym stopniu, tylko trochę

niezbywalny /ˌɲɛzbɨˈvalnɨ/ (adj)
inalienabile
  taki, którego nie można odebrać, zabrać, zrzec lub pozbyć się

niezbędny /ɲɛˈzbɛ̃ndnɨ/ (adj)
essenziale, necessario
  taki, bez którego nie można przetrwać, normalnie funkcjonować; taki, który jest bardzo potrzebny

niezdatność (n)
inattitudine
  cecha tego, co jest niezdatne

niezdolny (adj)
incapace, dappoco, inabile
  niebędący w stanie; taki, który nie nadaje się; bez predyspozycji

niezdrowy /ɲɛˈzdrɔvɨ/ (adj)
malsano
  szkodliwy dla zdrowia

niezgodny /ɲɛˈzɡɔdnɨ/ (adj)
incompatibile
  kłótliwy, nieustępliwy, żyjący w niezgodzie

niezgrabny (adj)
malfatto, racchio
  który ma nieproporcjonalne kształty, o brzydkiej figurze
goffo
  niezręczny, charakteryzujący się brakiem zręczności; niezdarny, niewprawny

niezidentyfikowany obiekt latający (n)
oggetto volante non identificato
  obserwowany statek powietrzny o nieustalonym pochodzeniu, domniemany obiekt pozaziemski;

niezliczony (adj)
innumerevole, innumere
  niedający się zliczyć, bardzo liczny

niezmienny /ɲɛˈzmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
invariabile
  taki, który się prędko nie zmienia; w którym nie zachodzą zmiany

niezmordowany (adj)
instancabile
  nieulegający zmęczeniu, nieustający w wysiłku lub pracy

nieznacznie /ɲɛˈznaʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
lievemente
  w sposób mało widoczny, niewyraźny, słaby

nieznaczny (adj)
irrilevante
  nie posiadający większego znaczenia

nieznajoma (n)
sconosciuta
  kobieta nieznana, obca

nieznany /ɲɛˈznãnɨ/ (adj)
ignoto, sconosciuto
  ten, którego się nie zna; niezidentyfikowany

niezniszczalny /ˌɲɛzʲɲiʃˈʧ̑alnɨ/ (adj)
indistruttibile
  taki, którego nie da się zniszczyć

nieznośny /ɲɛˈznɔɕnɨ/ (adj)
insopportabile, petulante
  taki, którego nie da się znieść; bardzo męczący

niezwyciężony /ˌɲɛzvɨʨ̑ɛ̃w̃ˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
irriducibile, invincibile
  taki, którego nie da się zwyciężyć

niezwykłość (n)
straordinarietà
  cecha tego, co niezwykłe

niezłomny (adj)
irriducibile
  taki, którego nie można zwyciężyć

nieład /ˈɲɛwat/ (n)
disordine
  brak ładu, uporządkowania

niełupka /ɲɛˈwupka/ (n)
achenio
  (botanika, botaniczny) suchy, niepękający, jednonasienny owoc, posiadający skórzastą lub zdrewniałą owocnię otaczającą luźno nasienie;

nieśmiało /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔ/ (adv)
timidamente
  z wahaniem, bez śmiałości czy pewności siebie

nieśmiałość /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔɕʨ̑/ (n)
timidezza
  cecha tego, kto jest nieśmiały, wstydliwy, nie ma pewności siebie

nieśmiały /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɨ/ (adj)
timido
  niemający pewności siebie, wstydliwy

nieśmiertelnik (n)
piastrina identificativa
  (wojskowość, wojskowy) metalowy identyfikator żołnierski noszony na szyi

nieśmiertelność /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕʨ̑/ (n)
immortalità
  koncepcja życia przez potencjalnie nieskończenie długi czas;

nieśmiertelny /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
immortale
  wiecznie żywy, żyjący, nieumierający

nieświadomie /ˌɲɛ̇ɕfʲjaˈdɔ̃mʲjɛ/ (adv)
inconsapevolmente
  w sposób nieświadomy

nieświadomość (n)
incoscienza
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) stan braku świadomości czy przytomności
ignoranza
  brak uświadamiania sobie lub wiedzy o czym

nieświadomy (adj)
inconsapevole
  nie uświadamiający sobie czegoś, nie wiedzący o czym

nieświeży (adj)
non fresco, raffermo, rancido, stantio
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) taki, który utracił świeżość

nieść /ɲɛ̇ɕʨ̑/ (v)
portare
  zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu, idąc i będąc nim obciążonym

nieżonaty /ˌɲɛʒɔ̃ˈnatɨ/ (adj)
celibe, scapolo
  zwykle o mężczyźnie: niemający żony

nieżonaty /ˌɲɛʒɔ̃ˈnatɨ/ (n)
scapolo
  mężczyzna, który nie ma żony

nieżyt /ˈɲɛʒɨt/ (n)
catarro
  pospolite zapalenie błony śluzowej

nigdy /ˈɲiɡdɨ/ (pronoun)
mai, giammai
  w żadnym czasie, momencie, sytuacji

nigerski /ɲiˈɡɛrsʲci/ (adj)
nigerino
  odnoszący się do państwa Niger

nigeryjski /ˌɲiɡɛˈrɨjsʲci/ (adj)
nigeriano
  odnoszący się do państwa Nigeria

nihilista /ˌɲixʲiˈlʲista/ (n)
nichilista
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik nihilizmu

nihilistka /ˌɲixʲiˈlʲistka/ (n)
nichilista
  forma żeńska od: nihilista

nihilistyczny (adj)
nichilista
  właściwy nihiliście lub nihilizmowi

nihilizm (n)
nichilismo, nullismo
  (filozofia, filozoficzny) postawa polegająca na całkowitej relatywizacji ogólnie przyjętych norm i wartości;

nijaki /ɲiˈjäci/ (adj)
neutro
  (gramatyka) rodzaj nijaki

nikaraguański /ˌɲikaraɡuˈ<sup>w</sup>ãj̃sʲci/ (adj)
nicaraguense
  odnoszący się do państwa Nikaragua

nikczemnie (adv)
abiettamente
  w sposób nikczemny

nikczemnik (n)
carogna, vigliacco
  ktoś postępujący niegodziwie

nikczemny /ɲikˈʧ̑ɛ̃mnɨ/ (adj)
abietto, nefando, scellerato, spregevole
  podły, niegodziwy, zły; postępujący źle lub świadczący o złym, niegodziwym postępowaniu

nikiel /ˈɲicɛl/ (n)
nichel, nickelio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ni i liczbie atomowej 28;

nikielin (n)
niccolite, nichelina
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady arsenków o metalicznym połysku i miedzianoczerwonym kolorze;

nikotyna /ˌɲikɔˈtɨ̃na/ (n)
nicotina
  bezbarwny, płynny alkaloid spotykany przede wszystkim w liściach tytoniu;

nikotynizm (n)
nicotinismo
  nałóg palenia lub, rzadziej, żucia tytoniu

nikt /ɲikt/ (pronoun)
nessuno
  żadna osoba

nikt nie może dwom panom służyć /ˈɲiktʲ ɲɛ‿ˈmɔʒɛ ˈdvɔ̃m ˈpãnɔ̃m ˈswuʒɨʨ̑/ (proverb)
chi due padroni ha da servire, ad uno ha da mentire; nessuno può servire a due padroni
  nie sposób opowiadać się za dwoma przeciwnymi wartościami w sensie moralnym

nilowy (adj)
nilotico
  związany z Nilem, dotyczący Nilu

nimfomania /ˌɲĩw̃fɔ̃ˈmãɲja/ (n)
ninfomania
  (medycyna, medyczny) chorobliwie wzmożony popęd płciowy u kobiet;

nimfomanka /ˌɲĩw̃fɔ̃ˈmãnka/ (n)
ninfomane, baccante
  kobieta o chorobliwie nadmiernym popędzie seksualnym

niob /ɲɔp/ (n)
niobio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nb i liczbie atomowej 41;

niski /ˈɲisʲci/ (adj)
basso
  mający mały wymiar w pionie
  mały w porównaniu z innymi na skali jakiejś wartości
  oceniany ujemnie w sensie moralnym

nisko /ˈɲiskɔ/ (adv)
giù, in basso
  na niedużej wysokości
  na niewysokim poziomie bądź pozycji w rankingu, tabeli

niskość (n)
bassezza
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest niskie; cecha tych, którzy są niscy

nisza (n)
nicchia, edicola, loculo
  (architektura, architektoniczny) odrębna część większego pomieszczenia, powstała poprzez załamanie i cofnięcie ściany
nicchia
  (architektura, architektoniczny) wnęka w ścianie budynku, zwykle będąca ramą architektoniczną dla rzeźby

niszczyciel /ɲiʃˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
cacciatorpediniere
  (marynarka) (wojskowość, wojskowy) szybki okręt przystosowany do zwalczania małych jednostek pływających;

niszczycielka (n)
distruttrice
  ta, która niszczy

niszczyć /ˈɲiʃʧ̑ɨʨ̑/ (v)
distruggere
  pozbawiać rzecz jej kształtu bądź funkcji

nit /ɲit/ (n)
rivetto, ribatto
  (technologia, technika, techniczny) metalowy element łączący w połączeniu nitowanym;

nitownica (n)
ribaditrice
  maszyna do nitowania

niuchać /ˈɲuxat͡ɕ/ (v)
sniffare
  (potocznie, potoczny) wąchać, węszyć

niwa /ˈɲiva/ (n)
campo
  (poetycki, poetycko) pole uprawne

nizina /ɲiˈʑĩna/ (n)
bassopiano
  (geografia, geograficzny) obszar leżący na wysokości od 0 do 200 m n.p.m.

niziny społeczne /ɲiˈʑĩnɨ spɔˈwɛʧ̑nɛ/ (idiom)
bassofondo
  określenie najbiedniejszych warstw społecznych

niziutki /ɲiˈʑutʲci/ (adj)
bassino
  (zdrobniale) od: niski

nić /ɲiʨ̑/ (n)
filo
  cienkie włókno używane np. do szycia

nić Ariadny /ˈɲiʨ̑ arʲˈjadnɨ/ (idiom)
filo di Arianna
  coś, co pomaga wybrnąć z kłopotów; kluczowy element będący rozwiązaniem problemu

niż /ɲiʃ/ (conjunction)
che, di
  …używany przy porównaniach, służący do wyrażenia, że dana cecha opisująca wyrażenia przed i za spójnikiem silniej występuje w zwrocie przed spójnikiem; służący do podkreślania różnic między takimi wyrażeniami

nobel /ˈnɔbɛl/ (n)
nobelio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu No i liczbie atomowej 102;

noc /nɔʦ̑/ (n)
notte
  okres od zmierzchu do świtu;

nochal (n)
proboscide
  (potocznie, potoczny) (zgrubienie) nos

nocleg (n)
pernottamento
  spanie nocą poza miejscem zamieszkania

nocnik /ˈnɔʦ̑ʲɲik/ (n)
vaso da notte, orinale, pitale
  naczynie do wypróżniania się, używane zwłaszcza przez małe dzieci;

nocny /ˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
notturno, di notte, da notte
  związany z nocą – mający miejsce w nocy, żyjący w nocy, pracujący w nocy, przeznaczony do użycia w nocy

nocny marek /ˈnɔʦ̑nɨ ˈmarɛk/ (n)
nottambulo
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto pracuje w nocy; w nocy wykonuje czynności, które zazwyczaj wykonuje się w dzień

nocować /nɔˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
pernottare
  spędzać gdzieś noc, najczęściej w obcym miejscu

nocą /ˈnɔʦ̑ɔ̃w̃/ (adv)
di notte
  wtedy, gdy trwa noc

noga /ˈnɔɡa/ (n)
gamba, zampa
  (anatomia, anatomiczny) kończyna dolna człowieka lub jedna z kończyn czworonoga;

nogawka /nɔˈɡafka/ (n)
calzone
  (krawiectwo) część spodni okrywająca nogę

nokaut (n)
kappaò, knock out
  (sport, sportowy) w sportach walki: cios powalający przeciwnika i uniemożliwiający dalszy pojedynek;

nokaut techniczny (n)
fuoricombattimento
  (sport, sportowy) cios uniemożliwiający zawodnikowi uderzonemu dalszą walkę

nokautować (v)
mettere fuori combattimento, mettere ko
  (sport, sportowy) uniemożliwiać rywalowi dalszą walkę poprzez zadanie unieszkodliwiającego ciosu

nokturn (n)
notturno
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalna forma muzyczna inspirowana nastrojem nocy;
  (sztuka) dzieło malarskie przedstawiające postacie, pejzaż w nocnej scenerii;

nom /ˈnɔ̃m/ (n)
nomo
  (historia, historyczny, historycznie) jednostka podziału administracyjnego w starożytnym i wczesnośredniowiecznym Egipcie

nomada /nɔ̃ˈmada/ (n)
nomade
  (etnografia, etnograficzny) członek grupy ludzi nieposiadającej stałego miejsca zamieszkania, przemieszczającej się z miejsca na miejsce;

nomarcha (n)
nomarca
  (historia, historyczny, historycznie) zarządzający nomem w starożytnym Egipcie

nomofobia /ˌnɔ̃mɔˈfɔbʲja/ (n)
nomofobia
  (psychologia, psychologiczny) (neologizm) chorobliwy strach przed brakiem dostępu do telefonu komórkowego;

nonkonformista /ˌnɔ̃ŋkɔ̃nfɔrˈmʲista/ (n)
nonconformista
  ten, kto nie zgadza się z powszechnie panującymi opiniami i wyraża jawnie swój sprzeciw wobec nich

nonkonformistka /ˌnɔ̃ŋkɔ̃nfɔrˈmʲistka/ (n)
nonconformista
  forma żeńska od: nonkonformista

nonkonformistyczny (adj)
inconformista
  taki, który sprzeciwia się normom, wartościom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie

nonsens /ˈnɔ̃w̃sɛ̃w̃s/ (n)
controsenso, nonsense
  zupełny brak sensu, niedorzeczność;

nonszalancki (adj)
irriverente, noncurante, sprezzante
  (książkowy) świadczący o czyjejś nonszalancji, traktujący innych lekceważąco

nonteizm /nɔ̃nˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
nonteismo
  doktryna religijna, która ani nie uznaje, ani też nie zaprzecza istnieniu Boga;

norbertanin (n)
norbertino
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu założonego przez św. Norberta z Xanten;

norbertański (adj)
norbertino
  związany z norbertanami lub norbertankami, dotyczący norbertanów lub norbertanek

nordycki /nɔrˈdɨʦ̑ʲci/ (adj)
nordico
  (książkowy) północnoeuropejski;

norka (n)
visone
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z każdego z dwóch gatunków z rodziny łasicowatych: norka europejska lub norka amerykańska;

norka amerykańska (n)
visone americano
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Neovison vison Schreber, gatunek drapieżnych ssaków z rodziny łasicowatych;
  (zoologia, zoologiczny) drapieżnik z gatunku norek amerykańskich (1.1)

norma /ˈnɔrma/ (n)
norma
  ogólnie przyjęta zasada;
  typowe zachowanie
  (technologia, technika, techniczny) dokument standaryzujący działalność badawczą, technologiczną, produkcyjną, usługową;

norma prawna /ˈnɔrma ˈpravna/ (n)
norma giuridica
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) reguła postępowania, działania oparta na przepisach prawa

normalizacja (n)
normalizzazione
  doprowadzenie czegoś do normalnego stanu
normalizzazione, standardizzazione, tipizzazione, unificazione
  opracowanie i wprowadzenie norm w zakresie danych czynności

normalność (n)
normalità
  cecha tego, co normalne; brak dziwactw

normować /nɔrˈmɔvaʨ̑/ (v)
regolamentare
  ustalać normy
normalizzare
  wracać do normalnego, pożądanego stanu

nornik (n)
arvicola
  (zoologia, zoologiczny) niewielki eurazjatycki gryzoń z podrodziny karczowników

nornik alpejski (n)
arvicola di Fatio
  (zoologia, zoologiczny) Microtus multiplex Fatio, gryzoń z rodziny chomikowatych, występujący w Alpach i Apeninach;

nornik apeniński (n)
arvicola di Savi
  (zoologia, zoologiczny) Microtus savii Selys-Longchamps, gryzoń z rodziny chomikowatych występujący na Półwyspie Apenińskim;

nornik bury (n)
arvicola agreste
  (zoologia, zoologiczny) Microtus agrestis Linnaeus, gryzoń z rodziny chomikowatych występujący w całej Palearktyce;

nornik zwyczajny (n)
arvicola campestre, topo campagnolo comune
  (zoologia, zoologiczny) Microtus arvalis Pallas, gryzoń z rodziny chomikowatych występujący w Eurazji poza strefą tropikalną;

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (adj)
norvegese
  odnoszący się do państwa Norwegia lub Norwegów

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (n)
norvegese
  język urzędowy Norwegii;

nos /nɔs/ (n)
naso, muso
  (anatomia, anatomiczny) część twarzy powyżej ust, między oczami, narząd zmysłu węchu, część układu oddechowego, również u zwierząt;
muso, naso
  dziób samolotu
mascherina, naso
  koniec buta

nosacizna (n)
morva, farcino
  (weterynaria, weterynaryjny) przewlekła, zakaźna i zaraźliwa choroba zwierząt nieparzystokopytnych;

nosacz (n)
nasica
  (zoologia, zoologiczny) Nasalis larvatus Wurmb, wielkonosa małpa występująca na Borneo;

nosacz sundajski (n)
nasica
  (zoologia, zoologiczny) Nasalis larvatus Wurmb, wielkonosa małpa występująca na Borneo;

nosić drwa do lasu (v)
portare legna al bosco
  (przenośnie, przenośnia) robić rzeczy niepotrzebne

nosić spodnie (v)
portare i pantaloni
  o kobiecie wypełniać rolę stereotypowo przypisywaną mężczyznom

nosorożec /ˌnɔsɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
rinoceronte
  (zoologia, zoologiczny) Rhinoceros, duży ssak z rzędu nieparzystokopytnych;

nosorożec indyjski (n)
rinoceronte indiano
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Rhinoceros unicornis Linnaeus, gatunek ssaka z rodziny nosorożcowatych, występujący na podmokłych obszarach leśnych Nepalu i północno-wschodnich Indii;

nosorożec jawajski (n)
rinoceronte di Giava
  (zoologia, zoologiczny) Rhinoceros sondaicus Desmarest, ssak z rodziny nosorożcowatych, zagrożony wyginięciem;

nosowy /nɔˈsɔvɨ/ (adj)
nasale
  (fonetyka, fonetyczny) o głosce, przy wymawianiu której część lub całość wydychanego powietrza przechodzi przez jamę nosową
  (przymiotnik) od nos

nostalgia /nɔˈstalʲɟja/ (n)
nostalgia
  tęsknota, zwłaszcza za krajem ojczystym

nostalgicznie /ˌnɔstalʲˈɟiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
nostalgicamente
  w sposób nostalgiczny

nostalgiczny /ˌnɔstalʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
nostalgico
  (książkowy) taki, który wyraża, odczuwa lub wzbudza nostalgię; jest pełen tęsknoty

nosze (n)
barella, lettiga
  (medycyna, medyczny) sprzęt do ręcznego przenoszenia chorych lub rannych;

noszowy (adj)
barelliere
  związany z noszami, dotyczący noszy

nosówka /nɔˈsufka/ (n)
cimurro
  (weterynaria, weterynaryjny) groźna choroba zakaźna psów;

notarialny (adj)
notarile
  odnoszący się do notariusza lub notariatu, związany z notariuszem lub notariatem

notatnik /nɔˈtatʲɲik/ (n)
blocco, quaderno, taccuino
  zeszyt do zapisków

notes /ˈnɔtɛs/ (n)
taccuino, blocco
  plik zszytych kartek papieru, zwykle w sztywnej oprawie, który służy do zapisywania osobistych notatek;

notować /nɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
appuntare
  zapisywać wykład, czyjąś wypowiedź

nowelizacja (n)
emendamento
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przyjęcie nowej lub odnowionej ustawy;

nowenna (n)
novena
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w katolicyzmie praktyka dewocyjna polegająca na powtarzaniu dziewięciokrotnie, w tych samych odstępach czasu, zwykle przed większymi uroczystościami kościelnymi, specjalnej modlitwy lub modlitw;

nowicjat /nɔˈvʲiʦ̑ʲjat/ (n)
noviziato
  część klasztoru przeznaczona dla odbywających nowicjat (1.1)
  okres próbny kandydata do zakonu;

nowicjusz (n)
novizio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kandydat do zakonu, odbywający w nim nowicjat

nowicjuszka (n)
novizia
  (książkowy) kobieta nie posiadająca doświadczenia

nowoczesny /ˌnɔvɔˈʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
moderno
  charakterystyczny dla nowych czasów, współczesny

nowofundland (n)
cane di Terranova, terranova
  (kynologia, kynologiczny) rasa psa wyhodowana na Nowej Fundlandii w Kanadzie;

nowomowa (n)
neolingua
  język władzy i kontrolowanych przez nią środków przekazu w państwach totalitarnych;

nowotestamentalny (adj)
neotestamentario
  dotyczący Nowego Testamentu, związany z Nowym Testamentem, zaczerpnięty z Nowego Testamentu

nowotestamentowy (adj)
neotestamentario
  związany z Nowym Testamentem, dotyczący Nowego Testamentu

nowotwór /nɔˈvɔtfur/ (n)
neoplasma
  (medycyna, medyczny) choroba rozrostowa ludzi, zwierząt i roślin polegająca na niekontrolowanej proliferacji komórek wywodzących się z danej tkanki;

nowożeńcy (n)
sposino
  para małżeńska bezpośrednio lub krótko po ślubie

nowożytność (n)
storia moderna
  (historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości następujący po średniowieczu;

nowy /ˈnɔvɨ/ (adj)
nuovo, fresco
  istniejący od niedawna
nuovo, uno altro
  kolejny
nuovo
  taki, który pojawił się na miejscu poprzedniego

nozdrze /ˈnɔzḍʒɛ/ (n)
narice
  (anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch otworów nosa

nozologia (n)
nosologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się klasyfikowaniem i opisem chorób;

nośnik danych (n)
supporto di informazione, supporto di memoria, supporto di memorizzazione
  (informatyka, informatyczny) przedmiot fizyczny, na którym możliwe jest zapisanie informacji i ich odczytywanie;

nożownik (n)
accoltellatore
  morderca posługujący się nożem

nożyce /nɔˈʒɨʦ̑ɛ/ (n)
trance
  narzędzie w postaci dwóch ruchomych ostrzy umieszczonych na wspólnej osi, służące do cięcia papieru, roślin i innych mniej twardych substancji;

nożyczki /nɔˈʒɨʧ̑ʲci/ (n)
forbici, forbice
  małe nożyce;

nubijski (adj)
nubiano
  związany z Nubią, dotyczący Nubii, pochodzący z Nubii

nuda /ˈnuda/ (n)
noia, uggia, barba, piattume, pizza, solfa
  stan, gdy jest nudno, gdy nie dzieje się nic ciekawego;

nudności (n)
nausea, controstomaco
  (medycyna, medyczny) mdłości, stan poprzedzający wymioty

nudny /ˈnudnɨ/ (adj)
noioso, tedioso, palloso, soporifero
  wywołujący nudę, niebudzący zainteresowania, powodujący apatię i zmęczenie

nudysta /nuˈdɨsta/ (n)
nudista
  osoba przebywająca towarzysko na zewnątrz nago dla kontaktu z naturą

nudystka /nuˈdɨstka/ (n)
nudista
  forma żeńska od: nudysta

nudziarz (n)
bubbone, lagna, palla, rompicoglioni, rompiscatole, tincone
  człowiek zanudzający innych

nuklearny (adj)
nucleare
  dotyczący jądra atomu

nukleoid (n)
nucleoide
  (biologia, biologiczny) gęsty obszar DNA w komórce prokariotycznej, który nie jest oddzielony od cytoplazmy

nukleotyd /ˌnuklɛˈɔtɨt/ (n)
nucleotide
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, podstawowy składnik strukturalny kwasu nukleinowego

nuklid (n)
nuclide
  (fizyka, fizyczny) jądro atomu o określonej liczbie nukleonów;

numer /ˈnũmɛr/ (n)
numero
  liczba naturalna, która identyfikuje jakiś element ze zbioru
  egzemplarz czasopisma z daną datą
  pozycja w programie (zwykle w cyrku)
  (przenośnie, przenośnia) żart, przekręt, oszustwo
  identyfikator zawierający, między innymi, cyfry;

numerować /ˌnũmɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
numerare
  nadawać czemuś kolejne numery, oznaczać coś numerami

numeryczny /ˌnũmɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
numerico
  składający się z liczb lub cyfr

numidyjski (adj)
numida, numidico
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Numidią, dotyczący Numidii

numizmatyczny (adj)
numismatico
  związany z numizmatyką

numizmatyk (n)
numismatico, medaglista
  specjalista w dziedzinie numizmatyki

numizmatyka (n)
numismatica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (historia, historyczny, historycznie) nauka pomocnicza historii zajmująca się badaniem monet i medali;

nuncjatura /ˌnũnʦ̑ʲjaˈtura/ (n)
nunziatura
  (kościelny) dyplomatyczne przedstawicielstwo papieża

nuncjusz /ˈnũnʦ̑ʲjuʃ/ (n)
nunzio
  dyplomatyczny przedstawiciel Watykanu

nuncjusz apostolski (n)
nunzio apostolico
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przedstawiciel Stolicy Apostolskiej w danym państwie, kierujący jej misją dyplomatyczną;

nur /nur/ (n)
strolaga
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak wodny zamieszkujący Amerykę Północną i północną część Europy;

nurek /ˈnurɛk/ (n)
subacqueo, sommozzatore
  człowiek uprawiający nurkowanie zawodowo lub w celach sportowych

nurkować /nurˈkɔvaʨ̑/ (v)
tuffare
  pływać pod powierzchnią wody

nurt /nurt/ (n)
corso
  ciąg wydarzeń
corrente
  strumień wody w rzece na jej środku, który płynie szybciej niż reszta
  tendencje w sztuce, filozofii itp.

nutria /ˈnutrʲja/ (n)
nutria, castorino
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę futerkowe z gatunku nutria amerykańska (Myocastor coypus), prowadzące ziemno-wodny tryb życia;

nużyca (n)
rogna
  (weterynaria, weterynaryjny) choroba skóry wywoływana przez nużeńce mogąca dotykać wiele gatunków zwierząt;

nyktofobia /ˌnɨktɔˈfɔbʲja/ (n)
nictofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy strach przed ciemnością;

nylon /ˈnɨlɔ̃n/ (n)
найлон
  (włókiennictwo) tkanina syntetyczna o dużej wytrzymałości, stosowana głównie do wyrobu spadochronów i pończoch;

nów /nuf/ (n)
luna nuova
  (astronomia, astronomiczny) faza Księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez Słońce w taki sposób, że z Ziemi widać wyłącznie jego zacienioną część;

nóż /nuʃ/ (n)
coltello
  krótkie i ostre narzędzie ręczne do krojenia lub cięcia;

nóż do masła /ˈnuʒ dɔ‿ˈmaswa/ (n)
spalma burro
  nóż służący do smarowania masłem lub innymi smarowidłami

nęcić /ˈnɛ̃ɲʨ̑iʨ̑/ (v)
adescare, allettare
  działać przyciągająco

nędzny /ˈnɛ̃nʣ̑nɨ/ (adj)
meschino, misero, squallido
  niewiele wart, będący w złym stanie; ubogi, zapuszczony

o /ɔ/ (preposition)
su
  …wskazujący treść, zawartość znaczeniową, sens (z niektórymi czasownikami)

o mało co (adv)
quasi
  (potocznie, potoczny) prawie, ledwo

o suchym pysku (adv)
a bocca asciutta
  (związek frazeologiczny) (potocznie, potoczny) (pospolicie) bez jedzenia, bez picia; na czczo

o zmierzchu (adv)
al crepuscolo
  gdy słońce zachodzi

oaza /ɔˈaza/ (n)
oasi
  (geografia, geograficzny) odosobniony teren o bardzo bujnej roślinności wegetującej na obszarze pustyń i półpustyń dzięki lokalnej obecności wody;
  (przenośnie, przenośnia) miejsce spokoju i schronienia

oba /ˈɔba/ (collective)
entrambi, ambedue, tutti e due
  dwa konkretne przedmioty lub zwierzęta, określone rzeczownikiem rodzaju męskiego; i jeden, i drugi

obalać /ɔˈbalaʨ̑/ (v)
abbattere
  odbierać komuś władzę, moc, wpływ itp.
ributtare, sfatare
  wykazać o czymś, że jest fałszywe

obalenie /ˌɔbaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
abolizione
  (rzeczownik odczasownikowy) od obalić

obawiać się /ɔˈbavʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
temere
  mieć obawę, bać się czegoś

obcas /ˈɔpʦ̑as/ (n)
tacco
  część buta w tylnej jego części, pod piętą, często unoszący ją do góry;

obcesowo (adv)
bruscamente
  z natarczywością, zuchwale

obchody (n)
celebrazione, festeggiamento
  uroczyste świętowanie czegoś

obchód (n)
giro, visita
  kontrolne obejście danego miejsca

obcinak (n)
tagliatubi
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie służące do przecinania rur

obcinać /ɔpʲˈʨ̑ĩnaʨ̑/ (v)
tagliare
  skracać komuś włosy, zwykle nadając im jakąś fryzurę
tagliare, recidere, trinciare
  tnąc skracać coś lub oddzielać coś od czegoś
decurtare
  zmniejszyć ilość pieniędzy na jakiś cel

obcowanie (n)
atto sessuale, rapporto sessuale
  (rzadki, rzadko używany) (seksuologia, seksuologiczny) odbywanie stosunku płciowego
amicizia, compagnia, pratica, relazione
  przebywanie z kimś, kontaktowanie się

obcować (v)
avere rapporto sessuale
  (rzadki, rzadko używany) (seksuologia, seksuologiczny) odbywać stosunki płciowe
avere rapporto, frequentare
  przebywać z kimś, kontaktować się

obcy /ˈɔpʦ̑ɨ/ (n)
estraneo, forestiero, alieno
  ktoś nienależący do danej grupy

obcęgi (n)
tenaglie
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie ręczne wykonane z metalu, złożone z dwóch ruchomych na zawiasach uchwytów z ostrymi rękojeściami, służące do przytrzymywania czego, przecinania metalu, wyciągania gwoździ, itp.

obdarować /ˌɔbdaˈrɔvaʨ̑/ (v)
donare, largire
  ofiarować, dać

obdartus (n)
straccione
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) osoba w podartym, obszarpanym ubraniu

obdżektor /ɔbˈʤ̑ɛktɔr/ (n)
obiettore di coscienza
  (wojskowość, wojskowy) (filozofia, filozoficzny) osoba odmawiająca odbycia obowiązkowej służby wojskowej z powodów religijnych, moralnych lub etycznych;

obecnie /ɔˈbɛʦ̑ʲɲɛ/ (adv)
oggigiorno, attualmente
  teraz, aktualnie, w tym momencie

obecność /ɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑/ (n)
presenza, cospetto
  bycie, przebywanie gdzieś

obecny /ɔˈbɛʦ̑nɨ/ (adj)
presente
  osobiście przy czymś będący, znajdujący się gdzieś w danej chwili
  dzisiejszy, teraźniejszy, współczesny

obelga /ɔˈbɛlɡa/ (n)
insulto, oltraggio
  obraźliwe słowo skierowane do kogoś

obelisk /ɔˈbɛlʲisk/ (n)
obelisco
  pomnik w formie wysokiego, smukłego słupa, najczęściej o czworobocznej podstawie, wykonanego z jednego bloku skalnego;

oberwaniec (n)
straccione
  (potocznie, potoczny) osoba w podartym, obszarpanym ubraniu

obfitować (v)
abbondare
  odznaczać się obfitością, mieć pod dostatkiem czego; zawierać dużą ilość lub liczbę czegoś

obfitość /ɔpˈfʲitɔɕʨ̑/ (n)
dovizia
  duża, w zupełności wystarczająca ilość czegoś

obgryzać (v)
rosicare
  gryźć dookoła

obiad /ˈɔbʲjat/ (n)
pranzo
  gorący posiłek spożywany zwykle w środku dnia;

obiadek (n)
pranzetto
  (zdrobniale) od: obiad

obiecywać /ˌɔbʲjɛˈʦ̑ɨvaʨ̑/ (v)
promettere
  mówić, że coś się z pewnością zrobi; dawać obietnicę

obiektyw /ɔˈbʲjɛktɨf/ (n)
obiettivo
  (technologia, technika, techniczny) (fotografia) soczewka, układ optyczny lub magnetyczny, przenoszący obraz przedmiotu do dalszej części urządzenia

obiektyw szerokokątny /ɔˈbʲjɛktɨf ˌʃɛrɔkɔˈkɔ̃ntnɨ/ (n)
grandangolo
  (fotografia) obiektyw fotograficzny o krótkiej ogniskowej, obejmujący większe pole widzenia niż obiektyw standardowy, pozwalający na fotografowanie dużych przedmiotów z małych odległości;

obiektywnie (adv)
oggettivamente
  w sposób obiektywny

obiektywność (n)
obiettività, oggettività
  cecha tego, co jest obiektywne, bezstronność

obiektywny /ˌɔbʲjɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
obiettivo, oggettivo
  odznaczający się obiektywizmem, wolny od uprzedzeń

obieraczka /ˌɔbʲjɛˈraʧ̑ka/ (n)
pelapatate
  (potocznie, potoczny) przyrząd służący do obierania warzyw ze skóry

obierać /ɔˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
mondare, sbucciare
  usuwać wierzchnią, zewnętrzną warstwę: łupinę, łuski, skórę lub skorupę itp.

obietnica /ˌɔbʲjɛtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
promessa
  wypowiedź zapewniająca kogoś o zrobieniu czegoś w przyszłości

obijać (v)
smussare, urtare
  powodować obrażenia, uszkadzać, uderzając o coś
bighellonare, grattarsi la pancia, poltrire, sbattersene i coglioni
  (potocznie, potoczny) unikać pracy

obić mordę /ˈɔbʲiʨ̑ ˈmɔrdɛ/ (v)
rompere il grugno
  (wulgarnie, wulgaryzm) pobić kogoś

objawowy (adj)
sintomatico
  (medycyna, medyczny) dotyczący objawów chorobowych

objętościowy (adj)
volumetrico
  (metrologia, metrologiczny) związany z pomiarem objętości

oblegać (v)
assediare
  (wojskowość, wojskowy) otaczać zbrojnie

oblicze /ɔbˈlʲiʧ̑ɛ/ (n)
volto
  (książkowy) twarz jakiejś osoby i jej wyraz
carattere
  (przenośnie, przenośnia) charakter czegoś; zarys, postać czegoś

oblężenie /ˌɔblɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
assedio
  (wojskowość, wojskowy) otoczenie siłami zbrojnymi jakiejś twierdzy lub miasta w celu ich zdobycia

obmywanie (n)
lavatura
  opłukiwanie wodą z brudu

obmywać (v)
lavare
  opłukiwać zabrudzoną powierzchnię
bagnare
  otaczać coś napływającą i odpływającą wodą
lavarsi
  oczyszczać się przy użyciu cieczy
  wzajemnie oczyszczać się przy użyciu cieczy

obmyć (v)
lavare
  usunąć zanieczyszczenie z powierzchni przy użyciu cieczy
lavarsi
  oczyścić się przy użyciu cieczy

obniżać /ɔbʲˈɲiʒaʨ̑/ (v)
calare, diminuire, ridurre, abbassare, scemare
  czynić niższym
abbassare
  umieszczać na niższym poziomie

obojczyk /ɔˈbɔjʧ̑ɨk/ (n)
clavicola
  (anatomia, anatomiczny) kość obręczy barkowej, która łączący mostek z łopatką;

obojętność /ˌɔbɔˈjɛ̃ntnɔɕʨ̑/ (n)
indifferenza, disinteresse
  brak zainteresowania czymś, brak czułości wobec czegoś, kogoś

obojętny /ˌɔbɔˈjɛ̃ntnɨ/ (adj)
indifferente
  taki, który nie wykazuje zainteresowania czymś, nie jest wrażliwy na coś

obol (n)
obolo
  (historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) drobna moneta w starożytnej Grecji;

obornik /ɔˈbɔrʲɲik/ (n)
bovina, buina, sterco
  (rolnictwo, rolniczy) odchody zwierząt hodowlanych uprzątnięte wraz ze ściółką;

obosieczny /ˌɔbɔˈɕɛʧ̑nɨ/ (adj)
a doppio taglio
  (przenośnie, przenośnia) niebezpieczny dla obu stron konfliktu, mogący zwrócić się przeciwko obu stronom

obostrzenie (n)
restrizione
  przepis, zarządzenie czyniące surowszymi dotychczasowe prawa, zakazy

obowiązany (adj)
obbligato
  mający obowiązek do robienia czegoś

obowiązek /ˌɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zɛk/ (n)
dovere, obbligo, obbligazione
  nakaz, konieczność wykonania czegoś, czasami też pod groźbą kary

obowiązkowość (n)
obbligatorietà
  sytuacja, gdy coś jest obowiązkowe, obligatoryjne

obowiązkowy /ˌɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈskɔvɨ/ (adj)
obbligatorio
  będący czyimś obowiązkiem

obozować (v)
campeggiare, attendarsi
  przebywać gdzieś, rozbiwszy tam obóz

obrabiać /ɔbˈrabʲjäʨ̑/ (v)
svaligiare
  (potocznie, potoczny) zabierać komuś jego rzeczy
lavorare
  nadawać kształt
orlare
  wykańczać materiał

obraz /ˈɔbras/ (n)
quadro, dipinto
  (sztuka) dzieło plastyczne, wykonane ręcznie dwuwymiarowe odwzorowanie rzeczywistości lub wizji

obraza /ɔbˈraza/ (n)
offesa, insulto, oltraggio, affronto, improperio
  urażenie czyjejś godności osobistej

obrazki (n)
gigaro
  (botanika, botaniczny) rodzaj trujących roślin z rodziny obrazkowatych

obraźliwy /ˌɔbraʑˈlʲivɨ/ (adj)
scontroso
  obrażający się z byle powodu, skłonny do obrażania się
offensivo
  stanowiący dla kogoś obrazę

obrażalski /ˌɔbraˈʒalsʲci/ (adj)
permaloso
  (potocznie, potoczny) taki, który obraża się z byle powodu

obrażać /ɔbˈraʒaʨ̑/ (v)
offendere
  sprawiać komuś przykrość
fare il broncio, fare il muso lungo, imbronciarsi, immusonirsi, offendersi
  być urażonym, dotkniętym

obrona /ɔbˈrɔ̃na/ (n)
difensiva
  (sport, sportowy) część drużyny utrudniająca przeciwnikowi zdobywanie punktów
  (sport, sportowy) działanie, które bezpośrednio zapobiega utracie bramki / punktu
difensiva, difesa
  (wojskowość, wojskowy) przeciwdziałanie atakowi zbrojnemu;
difesa
  przeciwdziałanie atakowi, chronienie się przed obcą agresją
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja w procesie sądowym mająca na celu uchronienie oskarżonego przed wysoką karą
difesa, discolpa
  przeciwstawianie się zarzutom lub wrogim argumentom

obronny /ɔbˈrɔ̃nːɨ/ (adj)
difensivo, difensore
  taki, który stanowi obronę przed atakiem; taki, który służy do obrony

obrotny (adj)
spigliato
  odznaczający się sprytem i zaradnością

obrotowy /ˌɔbrɔˈtɔvɨ/ (adj)
girevole
  (technologia, technika, techniczny) taki, który może się obracać; obracający się

obrońca /ɔbˈrɔ̃j̃nʦ̑a/ (n)
difensore
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, której pracą jest obrona interesów oskarżonego podczas sprawy karnej
difensore, terzino
  (sport, sportowy) gracz broniący dostępu do bramki swojej drużyny
difensore, paladino
  osoba, która broni, chroni przed czymś, wstawia się za kimś lub zajmuje się obroną czegoś przed zagrożeniem, krzywdą, napaścią itp.

obroża /ɔbˈrɔʒa/ (n)
collare
  taśma albo łańcuszek zapinany na szyi zwierzęcia domowego

obrus /ˈɔbrus/ (n)
tovaglia
  wykończony i zazwyczaj zdobiony materiał używany do przykrycia jadalnego stołu;

obrzezanie /ˌɔbʒɛˈzãɲɛ/ (n)
circoncisione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (medycyna, medyczny) zabieg częściowego usunięcia napletka ze względów rytualnych, religijnych, leczniczych, higienicznych bądź estetycznych;

obrzezać /ɔbˈʒɛzaʨ̑/ (v)
circoncidere
  (książkowy) u mężczyzn: dokonać zabiegu usunięcia części napletka w celach leczniczych, higienicznych bądź estetycznych, a u żydów, muzułmanów oraz niektórych ludów afrykańskich i australijskich także ze względów rytualnych

obrzydlistwo (n)
boiata, porcheria, schifezza, schifo
  coś paskudnego, brzydkiego

obrzydliwy /ˌɔbʒɨˈdlʲivɨ/ (adj)
schifoso, vomitevole
  (książkowy) budzący odrazę

obrzęd /ˈɔbʒɛ̃nt/ (n)
cerimonia, rito
  uporządkowany akt o znaczeniu symbolicznym, element uroczystości, wynikający z tradycji

obrzęk (n)
edema
  (medycyna, medyczny) nagromadzenie się płynu w przestrzeni pozakomórkowej, powodujące zauważalne powiększenie narządu lub części ciała;

obrzęk naczynioruchowy (n)
angioedema
  (medycyna, medyczny) choroba skóry i błon śluzowych charakteryzująca się występowaniem ograniczonych obrzęków;

obróbka /ɔbˈrupka/ (n)
lavorazione
  proces nadawania obiektowi założonych właściwości;

obrót /ˈɔbrut/ (n)
fatturato
  (ekonomia, ekonomiczny) (księgowość) sumaryczna wartość obrotu (1.3)
giro
  ruch zmieniający kierunek, w jakim zwrócony jest obiekt materialny

obsceniczność /ˌɔpsʦ̑ɛ̃ˈɲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
oscenità
  cecha tego, co obsceniczne, bezwstydne, wulgarne

obsceniczny /ˌɔpsʦ̑ɛ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
osceno, sconcio, lascivo, salace
  nieprzyzwoity, nieodpowiedni do pokazywania w miejscach publicznych

obserwacja /ˌɔpsɛrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
osservazione
  dokładne przyglądanie się czemuś lub komuś, celowe zauważanie jego ruchów lub czynów

obserwant (n)
osservante
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) członek Zakonu Braci Mniejszych Obserwantów

obserwator /ˌɔpsɛrˈvatɔr/ (n)
osservatore
  osoba dokładnie przyglądająca się czemuś, wnikliwie obserwująca coś

obserwatorium /ˌɔpsɛrvaˈtɔrʲjũm/ (n)
osservatorio
  miejsce lub budowla do obserwowania czegoś, zwykle placówka naukowa;

obserwatorium astronomiczne (n)
osservatorio astronomico
  (astronomia, astronomiczny) miejsce lub budowla do obserwacji ciał i zjawisk na nieboskłonie;

obsesja /ɔpˈsɛsʲja/ (n)
idea fissa
  (książkowy) myśl, idea, przekonanie itp. uporczywie kogoś prześladujące, niemożność uwolnienia się od takich myśli lub od wykonywania powtarzających się czynności

obsesyjny (adj)
ossessivo
  właściwy obsesji, taki, jak w obsesji

obstawać (v)
battere sullo stesso tasto
  nie zmieniać własnego zdania

obszarpaniec (n)
cencioso, straccione
  (potocznie, potoczny) osoba w podartym, obszarpanym ubraniu

obszerny /ɔpˈʃɛrnɨ/ (adj)
spazioso, vasto, ampio
  dużych rozmiarów

oburzenie /ˌɔbuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
indignazione, sdegno
  silne zdenerwowanie spowodowane czyimś nieodpowiednim, niewłaściwym lub niesprawiedliwym zachowaniem

obustronny (adj)
mutuo, reciproco
  zachodzący pomiędzy dwiema stronami relacji

obwarzanek /ˌɔbvaˈʒãnɛk/ (n)
ciambella
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób piekarniczy w kształcie pierścienia uformowanego z wałka skręconego w spiralę, wykonany z ciasta parzonego (obwarzonego) przed pieczeniem;

obwieszczenie (n)
annuncio
  oficjalna informacja podana do publicznej wiadomości na ogół w formie pisemnej

obwieś (n)
delinquente, farabutto, mascalzone
  (dawniej, dawny) (pogardliwie, pogardliwy) osoba postępująca źle

obwiniać /ɔbˈvʲĩɲäʨ̑/ (v)
accusare
  przypisywać, zarzucać komuś winę; oskarżać kogoś o zrobienie czegoś złego

obwód /ˈɔbvut/ (n)
perimetro, circonferenza
  (geometria) długość brzegu figury geometrycznej;

obwód drukowany (n)
circuito stampato
  (elektronika, elektroniczny) płytka z materiału izolacyjnego z naniesionymi na powierzchni ścieżkami przewodzącymi oraz punktami lutowniczymi do montażu elementów elektronicznych;

obywatel /ˌɔbɨˈvatɛl/ (n)
cittadino
  członek społeczeństwa danego państwa, mający określone uprawnienia i obowiązki zastrzeżone przez prawo i konstytucję;

obywatelka /ˌɔbɨvaˈtɛlka/ (n)
cittadina
  kobieta związana z krajem oficjalnymi prawami i obowiązkami

obywatelski /ˌɔbɨvaˈtɛlsʲci/ (adj)
civico
  związany z obywatelem, właściwy obywatelowi

obywatelstwo /ˌɔbɨvaˈtɛlstfɔ/ (n)
cittadinanza
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) związek prawny osoby fizycznej z jakimś państwem, który daje jej określone prawa i obowiązki;

obój /ˈɔbuj/ (n)
oboe
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego drewnianego z grupy aerofonów dwustroikowych;

obóz dla uchodźców (n)
campo per rifugiati
  tymczasowa osada dla osób, które opuściły swój dom ze względu na wojnę, prześladowania lub klęskę żywiołową;

obóz koncentracyjny /ˈɔbus ˌkɔ̃nʦ̑ɛ̃ntraˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
campo di concentramento
  miejsce, w którym są przetrzymywane grupy ludności w celu ich izolacji, wykonywania niewolniczej pracy albo eksterminacji tych grup;

obóz zagłady (n)
campo di sterminio
  miejsce zbiorowej eksterminacji ludzi;

obłok /ˈɔbwɔk/ (n)
nuvola, nembo
  (meteorologia, meteorologiczny) chmura niewielkich rozmiarów

obłomowszczyzna /ˌɔbwɔ̃mɔfˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
oblomovismo
  niechęć do działania, gnuśność, pasywność, bezczynne marzycielstwo

obłuda /ɔbˈwuda/ (n)
doppiezza
  ukazywanie fałszywych własnych intencji, myśli, poglądów, uczuć itp.

obłączek (n)
lunula, lunetta
  (anatomia, anatomiczny) białawy obszar luźnej skóry w kształcie półksiężyca u nasady paznokcia;

obłąkanie (n)
pazzia
  zaburzenie psychiczne lub choroba psychiczna, obłęd, niepoczytalność

obłąkany (adj)
pazzo
  będący w stanie obłąkania

obłędny (adj)
pazzesco
  (potocznie, potoczny) robiący mocne wrażenie
da pazzo, folle, pazzesco, pazzo
  odbiegający od normalności w sensie psychicznym

obżarstwo /ɔbˈʒarstfɔ/ (n)
gola
  nadmierne spożywanie pokarmów

obżartuch (n)
mangione
  (potocznie, potoczny) osoba, która się obżera

ocean /ɔˈʦ̑ɛãn/ (n)
oceano
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rozległy obszar słonej wody, pokrywający większą część powierzchni Ziemi

oceanarium /ˌɔʦ̑ɛãˈnarʲjũm/ (n)
acquario, acquario marino
  instytucja badająca i prezentująca florę i faunę morską;

oceaniczny (adj)
oceanico
  dotyczący oceanu, związany z oceanem

oceanograf /ˌɔʦ̑ɛãˈnɔɡraf/ (n)
oceanografo
  specjalista w dziedzinie oceanografii (oceanologii)

oceanografia /ˌɔʦ̑ɛãnɔˈɡrafʲja/ (n)
oceanografia
  nauka o oceanach i morzach;

oceanograficzny (adj)
oceanografico
  (geografia, geograficzny) związany z oceanografią, dotyczący oceanografii

ocelot /ɔˈʦ̑ɛlɔt/ (n)
ozelot, ocelot
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Leopardus Gray, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;
  (zoologia, zoologiczny) kot z rodzaju ocelotów (1.1)

ocelot andyjski (n)
gatto delle Ande
  (zoologia, zoologiczny) Leopardus jacobitus Cornalia, drapieżny ssak z rodziny kotowatych, występujący w Ameryce Południowej;

ocelot argentyński (n)
gatto di Geoffroy
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Leopardus geoffroyi d'Orbigny, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący przede wszystkim na terenie Argentyny;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku ocelot argentyński (1.1)

ocelot chilijski (n)
kodkod
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Leopardus guigna Molina, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Ameryce Południowej;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku ocelot chilijski (1.1)

ocelot nadrzewny (n)
margay
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Leopardus wiedii Schinz, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Ameryce Południowej;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku ocelot nadrzewny (1.1)

ocelot pampasowy (n)
colocolo
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Leopardus colocolo Molina, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Ameryce Południowej;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku ocelot pampasowy (1.1)

ocelot tygrysi (n)
gatto tigre, tigrillo
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Leopardus tigrinus Schreber, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Ameryce Południowej i Ameryce Środkowej;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku ocelot tygrysi (1.1)

ocelot wielki (n)
ocelot, ocelotto, ozelot
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Leopardus pardalis Linnaeus, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Ameryce Południowej, Ameryce Środkowej i południu Ameryki Północnej;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku ocelot wielki (1.1)

oceniać /ɔˈʦ̑ɛ̃ɲäʨ̑/ (v)
fare il punto, valutare
  wydawać sąd, opinię

ocet /ˈɔʦ̑ɛt/ (n)
aceto
  (spożywczy) spożywczy kwas octowy o stężeniu 5-10%, czasem z domieszkami smakowymi lub aromatyzującymi;

ochlokracja (n)
oclocrazia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy motłochu, zwyrodniała forma demokracji, w której władza jest sprawowana bez żadnych struktur i zasad prawnych, bezpośrednio przez niezorganizowany i ulegający emocjom tłum;

ochlokratyczny (adj)
oclocratico
  związany z ochlokracją, właściwy ochlokracji

ochota /ɔˈxɔta/ (n)
desiderio
  pragnienie osiągnięcia, posiadania lub doświadczenia czegoś

ochra /ˈɔxra/ (n)
ocra
  barwa żółtobrunatna
  (chemia, chemiczny) farba o barwie żółtobrunatnej otrzymywana z ochry (1.3), używana w malarstwie, przemyśle kosmetycznym, włókienniczym itp;
  (mineralogia, mineralogiczny) glinka o żółtym lub brunatnym zabarwieniu wykorzystywana do wyrobu farb

ochrona /ɔxˈrɔ̃na/ (n)
protezione
  dbanie o to, aby coś się nie zniszczyło; pilnowanie, aby coś nie uległo szkodzie, skrzywdzeniu

ochronny /ɔxˈrɔ̃nːɨ/ (adj)
protettivo
  stanowiący ochronę przed czymś; chroniący, dający ochronę

ochrowy (adj)
ocraceo
  koloru ochry, koloru żółtobrunatnego

ochryple (adv)
raucamente, con voce rauco
  mając chrypliwe brzmienie

ochrypły (adj)
rauco
  (medycyna, medyczny) taki, który ochrypł

ociężały (adj)
pigro
  niemający energii do działania
grave
  wykonywany powolnie, bez energii

oclenie (n)
sdoganamento
  (rzeczownik odczasownikowy) od oclić

octownia (n)
acetificio
  zakład produkujący ocet

octowy /ɔʦ̑ˈtɔvɨ/ (adj)
acetico, acetoso
  (przymiotnik) od ocet

oczekiwać /ˌɔʧ̑ɛˈcivaʨ̑/ (v)
aspettare, attendere
  dłużej czekać
aspettare, aspettarsi
  spodziewać się czegoś, liczyć na coś, chcieć czegoś

oczerniać (v)
denigrare, calunniare
  rozgłaszać nieprawdziwe informacje o kimś, mając na celu przedstawienie go w niekorzystnym świetle

oczny /ˈɔʧ̑nɨ/ (adj)
oculare, oftalmico, occhiale
  dotyczący oka, związany z okiem, oczami

oczodół /ɔˈʧ̑ɔduw/ (n)
orbita, cavità orbitaria
  (anatomia, anatomiczny) jama kostna pomiędzy mózgoczaszką a twarzoczaszką, w której umieszczona jest gałka oczna;

oczopląs (n)
nistagmo
  (medycyna, medyczny) mimowolne drganie gałek ocznych wywołane chorobą lub wadą wzroku;

oczyszczać /ɔˈʧ̑ɨʃʧ̑aʨ̑/ (v)
sanare
  (przenośnie, przenośnia) odrzucać zarzuty względem kogoś; uniewinniać kogoś; uwalniać od podejrzeń, oskarżeń lub winy
pulire
  usuwać nieczystości, brudy; doprowadzać do stanu czystości

oczywisty /ˌɔʧ̑ɨˈvʲistɨ/ (adj)
evidente, ovvio, chiaro, manifesto
  taki, który jest bezsporny, jasny, pewny, określony; taki, co do którego nie ma wątpliwości, którego nie trzeba objaśniać

oczywiście /ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (interjection)
certo, senz'altro, eccome
  wykrzyknik wyrażający aprobatę, potwierdzenie

oczywiście /ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (particle)
ovviamente, certamente, evidentemente
  partykuła wyrażająca brak wątpliwości

od /ɔt/ (preposition)
da, di
  …tworzący konstrukcje opisujące źródło, z którego pochodzi podmiot
  …tworzący konstrukcje opisujące początek omawianego wydarzenia lub miejsce początku czegoś

od a do zet /ˌɔd‿a‿dɔ‿ˈzɛt/ (adv)
dall'a alla zeta, dalla a alla zeta
  od początku do końca; w pełni, całkowicie

od czapy (adv)
fuori dalle righe
  (potocznie, potoczny) irracjonalnie, wbrew rozsądkowi

od czasu do czasu /ɔt‿ˈʧ̑asu dɔ‿ˈʧ̑asu/ (adv)
di quando in quando, di tanto in tanto
  co jakiś czas, niezbyt regularnie lub niezbyt często

od dawna (adv)
da tanto, da tanto tempo
  od dłuższego czasu

od kołyski do grobu (adv)
dalla culla alla tomba
  (związek frazeologiczny) przez całe życie

od stóp do głów /ɔt‿ˈstub dɔ‿ˈɡwuf/ (adv)
dalla testa ai piedi
  całkowicie, zupełnie, cała postać od dołu do góry

oda /ˈɔda/ (n)
ode
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) patetyczny utwór liryczny sławiący wybitną osobę, doniosłe wydarzenie lub wzniosłe idee;

odaliska /ˌɔdaˈlʲiska/ (n)
odalisca
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) biała niewolnica lub konkubina w haremie sułtańskim

odbarwiać (v)
discolorare
  pozbawiać barwy
discolorarsi
  tracić barwę

odbicie /ɔdˈbʲiʨ̑ɛ/ (n)
riflesso, riflessione
  obraz w lustrze lub innej błyszczącej powierzchni
riflessione
  odcisk, odbitka czegoś
rimbalzo, rimpallo
  oderwanie się skokiem od podłoża
copia
  wierna kopia kogoś lub czegoś

odbijacz /ɔdˈbʲijaʧ̑/ (n)
parabordo
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) elastyczny przedmiot mocowany na nabrzeżu lub na burcie statku w celu ochrony burty przed uszkodzeniem wskutek tarcia i zgniotu;

odbiorca /ɔdˈbʲjɔrʦ̑a/ (n)
ricevente
  osoba, do której dociera przekaz artystyczny, intelektualny lub informacyjny

odbiornik (n)
apparecchio, ricevitore
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie elektryczne odbierające fale elektromagnetyczne

odbudowa /ˌɔdbuˈdɔva/ (n)
restauro, ricostruzione
  odnowienie, wzniesienie czegoś, co zostało zniszczone

odbyt /ˈɔdbɨt/ (n)
ano, buco del culo
  (anatomia, anatomiczny) końcowy otwór, ujście układu pokarmowego;

odbywać /ɔdˈbɨvaʨ̑/ (v)
compiere, fare, svolgere
  robić coś lub brać udział w wykonywaniu czegoś; uczestniczyć w czymś
avvenire, svolgersi
  mieć miejsce, dziać się, dokonywać się

odchodzić /ɔtˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
morire
  (eufemistycznie) umierać
partire, allontanarsi, andare via
  oddalać się od jakiegoś miejsca
abbandonare, lasciare
  zrywać związek z kimś, opuszczać kogoś

odcień /ˈɔtʲʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
sfumatura
  odmiana koloru, która różni się od niego intensywnością lub domieszką innego koloru
  nieznaczna różnica lub cecha trudno postrzegalna

odcinać /ɔtʲˈʨ̑ĩnaʨ̑/ (v)
recidere, tagliare
  tnąc, oddzielać coś od jakiejś całości

odcinek /ɔtʲˈʨ̑ĩnɛk/ (n)
puntata
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jeden fragment powieści, filmu itp., należący do większej całości, publikowany lub emitowany osobno
segmento
  (geometria) zbiór wszystkich punktów leżących pomiędzy dwoma punktami krzywej (w domyśle: prostej), włącznie z tymi punktami;
tratto, tronco
  fragment czegoś podłużnego, na podobieństwo odcinka (1.2)
cedola, tagliando
  fragment większej całości, odcięty od niej

odcisk /ˈɔtʲʨ̑isk/ (n)
callo
  (medycyna, medyczny) zgrubienie skóry powstałe na skutek ucisku
impronta, impressione
  odbicie kształtu jakiegoś obiektu, przedmiotu w innym

odcisk palca /ˈɔtʲʨ̑isk ˈpalʦ̑a/ (n)
impronta digitale
  wzór linii papilarnych palca odciśnięty na jakiejś powierzchni w celu identyfikacji osoby

odczasownikowy (adj)
deverbale
  (gramatyka) utworzony od czasownika, pochodzący od czasownika

odczuwać /ɔṭˈʧ̑uvaʨ̑/ (v)
percepire, sentire, risentire
  reagować na coś zmysłowo, doświadczać czegoś za pomocą zmysłów

oddalać (v)
rigettare
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nie uwzględniać czyich pretensji, żądań
allontanare
  zwiększać odległość pomiędzy danymi jednostkami
allontanarsi
  zwiększać własną odległość od czego lub kogo

oddawać /ɔdˈːavaʨ̑/ (v)
rendere
  dawać coś komuś z powrotem, zwracać właścicielowi

oddać Bogu ducha (v)
rendere l'anima a Dio
  (podniośle) umrzeć, skonać

oddać ducha (v)
spirare
  (podniośle) umrzeć, skonać

oddać duszę Bogu /ˈɔdːaʥ̑ ˈduʃɛ ˈbɔɡu/ (v)
rendere l'anima a Dio
  (podniośle) umrzeć

oddać honory /ˈɔdːaʨ̑ xɔ̃ˈnɔrɨ/ (idiom)
rendere gli onori
  (wojskowość, wojskowy) wykonać ustalone gesty lub czynności będące oznaką uszanowania, np. zasalutować, sprezentować broń

oddech /ˈɔdːɛx/ (n)
respiro, fiato
  pobranie tlenu poprzez wciągnięcie go do płuc

oddechowy (adj)
respiratorio
  (fizjologia, fizjologiczny) dotyczący oddechu i oddychania

oddychać /ɔdˈːɨxaʨ̑/ (v)
respirare
  (fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) (biologia, biologiczny) pobierać tlen z naturalnego dla danego gatunku środowiska

oddział /ˈɔdʲʥ̑aw/ (n)
drappello
  grupa ludzi jako część pewnej formacji

oddzielić ziarno od plew /ɔdʲˈʥ̑ɛlʲiʥ̑ ˈʑarnɔ ːt‿ˈplɛf/ (v)
separare il grano dalla pula
  wybrać to, co wartościowe, spośród tego, co niewiele warte lub bezwartościowe

odejść z gołymi rękami (v)
andarsene con la coda fra le gambe
  opuścić jakieś miejsce, nic nie załatwiwszy

odejść z kwitkiem /ˈɔdɛjɕʨ̑ ˈs‿kfʲitʲcɛ̃m/ (v)
andarsene con la coda fra le gambe
  opuścić jakieś miejsce, nic nie załatwiwszy

odejść z próżnymi rękami (v)
andarsene con la coda fra le gambe
  opuścić jakieś miejsce, nic nie załatwiwszy

odejść z pustymi rękami (idiom)
andarsene con la coda fra le gambe
  opuścić jakieś miejsce, nic nie załatwiwszy

odgadnąć /ɔdˈɡadnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
azzeccare, indovinare
  aspekt dokonany od: odgadywać

odgałęzienie (n)
diramazione
  część odchodząca w bok od trzonu

odjemna /ɔdʲˈjɛ̃mna/ (n)
diminuendo, minuendo
  (matematyka, matematyczny) liczba, od której odejmujemy

odjemnik /ɔdʲˈjɛ̃mʲɲik/ (n)
diminutore, sottraendo
  (matematyka, matematyczny) liczba, którą odejmujemy od innej

odkupiciel /ˌɔtkuˈpʲiʨ̑ɛl/ (n)
redentore
  (podniośle) zbawca, wybawca

odkurzacz /ɔtˈkuʒaʧ̑/ (n)
aspirapolvere
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zbierania kurzu i drobnych śmieci poprzez wsysanie ich do specjalnego zbiornika;

odległość /ɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
distanza
  długość krzywej (w domyśle: odcinka) pomiędzy dwoma punktami

odległy /ɔdˈlɛɡwɨ/ (adj)
lontano
  taki, który wydarzył się dawno temu lub wydarzy się w dalekiej przyszłości
distante, remoto
  znajdujący się daleko

odlew /ˈɔdlɛf/ (n)
colata, gettata
  przedmiot powstały z wypełnienia formy płynną masą, która po zakrzepnięciu, wyschnięciu lub wypaleniu przyjmuje kształt tej formy

odlewać (v)
scolare
  oddzielać płyn od cząstek stałych
gettare
  wykonywać przedmiot poprzez wlewanie ciekłego surowca do specjalnej formy

odma /ˈɔdma/ (n)
pneumatosi
  (medycyna, medyczny) przedostanie się powietrza do jamy lub tkanki ciała zaistniałe na skutek choroby, urazu lub zabiegu medycznego;

odmawiać /ɔdˈmavʲjäʨ̑/ (v)
rifiutare, dare due di picche, dinegare
  nie zgadzać się

odmiennie /ɔdˈmʲjɛ̇̃ɲːɛ/ (adv)
differentemente, diversamente
  w inny, odrębny sposób

odmienność (n)
divergenza
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest odmienne; cecha tych, którzy są odmienni

odmienny /ɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
flesso
  (gramatyka) podlegający odmianie
eterodosso, differente, diverso, disparato, dissimile, straniero
  różny

odmowa /ɔdˈmɔva/ (n)
rifiuto
  niewyrażenie zgody

odnaleźć /ɔdˈnalɛɕʨ̑/ (v)
ritrovare, trovare
  trafić na to, czego się szuka

odnoga /ɔdˈnɔɡa/ (n)
diramazione
  odgałęzienie, podłużna część biegnąca w bok od jakiejś całości

odnośnik (n)
nota
  przypis opatrzony znakiem (1.1)
rinvio
  znak graficzny w postaci gwiazdki, litery, liczby lub znaku alternatywnego, umieszczony w publikacji, odsyłający czytelnika do opatrzonego takim samym znakiem przypisu

odonto- /ɔdˈɔ̃ntɔ/
odonto-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z zębami lub zębiną

odontologia (n)
odontologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (stomatologia, stomatologiczny) nauka badająca budowę, rozwój, fizjologię i patologię zębów

odontologiczny (adj)
odontologico
  (medycyna, medyczny) związany z odontologią, dotyczący odontologii

odpadać (v)
staccarsi
  oddzielać się od miejsca przymocowania
essere eliminato, essere sconfitto
  przestawać brać udział wskutek przegrania, wyeliminowania

odpieprzyć /ɔtˈpʲjɛpʃɨʨ̑/ (v)
vaffanculo
  (wulgarnie, wulgaryzm) zostawić kogoś w spokoju, odczepić się od kogoś

odpisać (v)
rispondere, ribattere
  napisać coś w odpowiedzi, udzielić pisemnej odpowiedzi

odpoczynek /ˌɔtpɔˈʧ̑ɨ̃nɛk/ (n)
riposo, posa, sosta
  przerwa podczas jakiegoś wysiłku, mająca na celu ponowne nabranie sił

odporność /ɔtˈpɔrnɔɕʨ̑/ (n)
immunità
  (medycyna, medyczny) zdolność do czynnej i biernej obrony organizmu przed patogenami

odporny /ɔtˈpɔrnɨ/ (adj)
resistente
  mający wysoką odporność i wytrzymałość; silny, wytrzymały

odpowiedni /ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi/ (adj)
adatto, propizio
  spełniający wymagane warunki

odpowiedniość /ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲɔ̇ɕʨ̑/ (n)
idoneità
  cecha obiektów odpowiadających sobie, pasujących do siebie

odpowiedzialność /ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɔɕʨ̑/ (n)
responsabilità, coscienziosità
  obowiązek odpowiadania za swoje działanie, bycia odpowiedzialnym za coś

odpowiedź /ɔtˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
risposta
  reakcja na pytanie

odprawa /ɔtˈprava/ (n)
liquidazione
  jednorazowe wynagrodzenie udzielane pracownikowi przy opuszczaniu posady

odprawiać (v)
celebrare
  czynić coś według ustalonego wcześniej protokołu lub zwyczaju
licenziare
  dać komuś wypowiedzenie, zwolnić kogoś
mandare via
  odsyłać kogoś, nie zrobiwszy tego, o co prosił
inviare, spedire
  zadośćuczynić wymogom związanym z wyjazdem kogoś lub wysłaniem czegoś

odprowadzać /ˌɔtprɔˈvaʣ̑aʨ̑/ (v)
accompagnare, ricondurre
  towarzyszyć komuś idąc z nim do jakiegoś miejsca; zaprowadzić kogoś gdzieś

odprężać /ɔtˈprɛ̃w̃ʒaʨ̑/ (v)
rilassare, distendere
  uczynić mniej naprężonym, rozluźnić

odpukać w niemalowane drewno /ɔtˈpukaʥ̑ ˌvʲ‿ɲɛ̃malɔˈvãnɛ ˈdrɛvnɔ/ (idiom)
toccare ferro
  pukać w niemalowane drewno, aby nie zapeszyć, by słowami (przypuszczeniami) nie zniszczyć dobrej passy

odpust (n)
indulgenza
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: darowanie przez Boga kary doczesnej za grzechy, które zostały odpuszczone co do winy;

odpychający (adj)
ripugnante
  taki, który wzbudza niechęć; zrażający do siebie

odpychać (v)
respingere
  oddalać pchnięciem
indisporre
  powodować niechęć
darsi una spinta
  oddalać siebie skądś pchnięciem

odpłacić pięknym za nadobne /ɔtˈpwaʨ̑iʨ̑ ˈpʲjɛ̃ŋknɨ̃m ˌza‿naˈdɔbnɛ/ (v)
rendere pane per focaccia
  odpłacić się tym samym, odwzajemnić się w ten sam sposób

odra /ˈɔdra/ (n)
morbillo
  (medycyna, medyczny) wirusowa choroba zakaźna wieku dziecięcego, której objawami są: wysoka gorączka, stan zapalny górnych dróg oddechowych, plamista wysypka;

odradzać (v)
sconsigliare
  radząc, namawiać do zrezygnowania z czegoś
rinascere
  powodować istnienie lub działanie na nowo
far rinascere
  zaczynać swoje istnienie lub działanie na nowo

odrastać /ɔdˈrastaʨ̑/ (v)
ricrescere
  ponownie wyrastać po ucięciu, zniszczeniu, złamaniu itp.

odraza /ɔdˈraza/ (n)
ribrezzo
  uczucie wstrętu, obrzydzenia, niechęci do kogoś lub czegoś

odrażający /ˌɔdraʒaˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
disgustoso, ripugnante
  wzbudzający odrazę, obrzydzenie; ohydny, wstrętny

odrobina /ˌɔdrɔˈbʲĩna/ (n)
bruscolo
  bardzo mała ilość czegoś

odrośl (n)
germoglio
  (botanika, botaniczny) boczny pęd
  (przenośnie, przenośnia) jedna z linii potomstwa, konkretny jej przedstawiciel, także w sensie materialnym w odniesieniu do kierunku rozwoju sztuki, przemysłu itp.

odruch (n)
riflesso
  (fizjologia, fizjologiczny) reakcja ustroju na bodziec, przebiegająca za pośrednictwem układu nerwowego

odrywać (v)
staccare
  odłączać część od danej całości poprzez ciągnięcie lub szarpanie
  przerywać komuś jakąś czynność, zajmując czym innym
staccarsi
  być oddzielanym od całości, odłączać się

odsprzedaż (n)
rivendita
  sprzedaż czegoś uprzednio kupionego lub nabytego, zwykle w celu osiągnięcia zysku

odstraszanie (n)
deterrenza
  (rzeczownik odczasownikowy) od odstraszać

odstępca (n)
dissidente
  ktoś, kto odstąpił od dotychczas wyzwanych ideałów

odstępować (v)
cedere
  oddawać coś komuś (bez zapłaty)
  przekazywać coś, odsprzedając to na dogodnych warunkach
desistere, recedere
  odchodzić od postanowień

odszkodowanie /ˌɔṭʃkɔdɔˈvãɲɛ/ (n)
indennità, risarcimento, indennizzo, compensazione
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj świadczenia, które wynika z odpowiedzialności za szkodę;

odtrutka /ɔtˈːrutka/ (n)
contravveleno, antidoto, triaca
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) środek likwidujący lub zmniejszający działanie trucizny;

odtwarzacz (n)
lettore
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie odtwarzające dźwięk lub obraz i dźwięk

odtwarzać /ɔtˈːfaʒaʨ̑/ (v)
restaurare, ripristinare
  ponownie tworzyć

odtąd /ˈɔtːɔ̃nt/ (pronoun)
daqui
  od tego miejsca
da ora in poi
  od tej chwili, od teraz

odwaga /ɔdˈvaɡa/ (n)
coraggio
  zdolność zrobienia czegoś, podjęcia ryzyka, mimo silnych obaw lub strachu czy niebezpieczeństwa

odwar (n)
decotto
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) wyciąg wodny z kłączy, korzeni, kory lub ziela, wymagających dłuższego gotowania;

odważny /ɔdˈvaʒnɨ/ (adj)
coraggioso, ardito
  taki, który ma odwagę

odwet (n)
rappresaglia, ritorsione, contrappasso
  odwzajemnienie za zło

odwilż /ˈɔdvʲilʃ/ (n)
disgelo
  (meteorologia, meteorologiczny) ocieplenie w zimie połączone z topnieniem śniegu
  (przenośnie, przenośnia) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) złagodzenie represyjnej polityki władz

odwracalny (adj)
reversibile, rovesciabile
  taki, który daje się odwrócić, zdolny do powrotu do stanu pierwotnego

odwracać kota ogonem /ɔdˈvraʦ̑aʨ̑ ˈkɔta ɔˈɡɔ̃nɛ̃m/ (v)
girare la frittata
  (przenośnie, przenośnia) przedstawiać sprawy w sposób fałszywy bądź wykrętny

odwrotnie /ɔdˈvrɔtʲɲɛ/ (adv)
a inverso
  w inny sposób, inaczej niż należy, na odwrót

odwrót (n)
ritirata
  (wojskowość, wojskowy) wycofanie się wojska

odziarniarka (n)
sgranatrice
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie odziarniające bawełnę i len

odzwierciedlać (v)
rispecchiare
  dawać zwierciadlany obraz
riflettere
  przedstawiać dokładnie

odzywać się (v)
farsi sentire, farsi vivo
  nawiązywać kontakt, by przekazywać wieści
risuonare, suonare
  wydawać dźwięk, być słyszalnym

odłam (n)
corrente, frangia
  ugrupowanie ludzi powstałe wskutek podziału większej grupy albo wskutek oddzielenia się od większej grupy

odłamywać (v)
stroncare
  oddzielać część od całości poprzez łamanie

odłóg (n)
maggese
  (rolnictwo, rolniczy) nieuprawiany grunt orny

odświeżać (v)
rinfrescare
  czynić ponownie świeżym, przywrócić nowy lub nadać pożądany stan czemuś
rinfrescarsi
  doprowadzać siebie do pożądanego stanu

odświętny (adj)
festivo
  przeznaczony na święto

odżywać /ɔḍˈʒɨvaʨ̑/ (v)
riaversi, risorgere
  odzyskiwać siły (fizyczne, psychiczne), dawną sprawność; wracać do życia

odżywczy /ɔḍˈʒɨfʧ̑ɨ/ (adj)
nutritivo, nutriente
  taki, który służy do odżywiania; pożywny

odżywianie /ˌɔḍʒɨˈvʲjä̃ɲɛ/ (n)
nutrizione, alimentazione
  (rzeczownik odczasownikowy) od odżywiać

odżywka do włosów (n)
balsamo per capelli
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) produkt kosmetyczny nakładany na włosy najczęściej po ich umyciu w celach pielęgnacyjnych

ofensywny (adj)
offensivo
  (wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) wyrażający ofensywę

oferma (n)
pataccaro
  (potocznie, potoczny) osoba niezaradna lub niezdarna

offline (adj)
offline
  (informatyka, informatyczny) niezwiązany z siecią internetową, odbywający się poza siecią internetową

offline (adv)
offline
  (informatyka, informatyczny) poza Internetem

ofiara /ɔˈfʲjara/ (n)
offerta
  datek, podarowanie jakiejś kwoty (najczęściej na cele dobroczynne)
vittima
  osoba lub zwierzę, która została napadnięta, zaatakowana przez kogoś
  osoba, która ucierpiała wskutek wypadku

ofiarować (v)
dare, offrire
  dać bezinteresownie

oficer /ɔˈfʲiʦ̑ɛr/ (n)
ufficiale
  (wojskowość, wojskowy) (administracja) osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień od podporucznika wzwyż;

oficjalny /ˌɔfʲiˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
ufficiale
  zatwierdzony przez jakiś organ władzy i obowiązujący

oficjum (n)
ufficio
  (dawniej, dawny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) urząd kościelny
ufficio, uffizio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obowiązkowa modlitwa liturgiczna odmawiana przez duchownych i osoby konsekrowane

ofidiofobia (n)
ofidiofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed wężami

oftalmo- /ɔfˈtalmɔ/
oftalmo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z okiem lub gałką oczną

oftalmolog /ˌɔftalˈmɔlɔk/ (n)
oftalmologo
  (medycyna, medyczny) okulista

oftalmoskopia (n)
oftalmoscopia
  (medycyna, medyczny) badanie dna oka, przeprowadzane za pomocą oftalmoskopu;

ogier /ˈɔɟɛr/ (n)
stallone
  (zootechnika, zootechniczny) niekastrowany samiec konia i innych koniowatych;

ogień /ˈɔɟɛ̇̃ɲ/ (n)
fuoco
  płomienie i żar powstające podczas procesu gwałtownego utleniania;

oględnie (adv)
circospettamente
  w sposób oględny

ognie świętego Elma /ˈɔɟɲɛ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˈɛlma/ (n)
Fuoco di Sant'Elmo
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) zjawisko tworzenia się światła w otoczeniu ostro zakończonych przedmiotów pod wpływem silnego pola elektrycznego;

ognioodporny (adj)
ignifugo
  niewrażliwy, niepodatny na działanie ognia

ognisko /ɔɟˈɲiskɔ/ (n)
falò
  ułożony, płonący stos drewna

ogon /ˈɔɡɔ̃n/ (n)
coda
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część ciała niektórych zwierząt, składająca się z włosów, piór lub kręgów, także futro z tej części ciała;
  końcowa część jakiegoś przedmiotu
  (potocznie, potoczny) długa kolejka

ogonowy (adj)
caudale, coccigeo
  związany z ogonem, dotyczący ogona

ograniczać /ˌɔɡrãˈɲiʧ̑aʨ̑/ (v)
limitare
  ujmować w pewną limitowaną przestrzeń; wyznaczać obszar czegoś; otaczać czymś, co oddziela od reszty
limitare, restringere, circoscrivere
  zmniejszać coś, redukować dostępność czegoś, uszczuplać coś

ograniczony /ˌɔɡrãɲiˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
deficiente, grullo, limitato
  o człowieku, jego umyśle: taki, który ma wąskie horyzonty myślowe lub jest mało inteligentny, ma ciasny umysł
limitato
  taki, który ma jasno określone granice, mieszczący się w określonym zakresie (najczęściej niewielkim)

ogrodniczka /ˌɔɡrɔdʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
giardiniera
  kobieta, dziewczyna pracująca w ogrodzie

ogrodniczki (n)
salopette
  (potocznie, potoczny) (krawiectwo) rodzaj spodni z charakterystycznym karczkiem z przodu i szalkami;

ogrodniczy (adj)
di giardinaggio
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) związany z ogrodnictwem, dotyczący ogrodnictwa

ogrodzenie /ˌɔɡrɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
recinto, recinzione
  przeszkoda ogradzająca jakiś teren, np. w postaci płotu, parkanu, muru

ogród /ˈɔɡrut/ (n)
giardino
  miejsce, gdzie uprawia się rośliny – np. kwiaty, drzewa, krzewy – w celach konsumpcyjnych lub estetycznych;

ogród botaniczny /ˈɔɡrud ˌbɔtãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
orto botanico, giardino botanico
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) ogród, w którym jest hodowane dla celów naukowych rośliny różnych stref klimatycznych i środowisk, zwykle dostępny dla zwiedzających;

ogród zimowy (n)
giardino d'inverno
  (architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) wydzielona i mocno przeszklona część budynku wypełniona wieloma wyeksponowanymi całorocznymi roślinami;

ogród zoologiczny /ˈɔɡrud ˌzɔːlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (n)
giardino zoologico
  teren do ekspozycji i hodowli zwierząt z różnych stron świata;

ogólnie /ɔˈɡulʲɲɛ/ (adv)
generalmente
  powszechnie, w sposób przyjęty przez ogół określonych ludzi lub grupy

ogólnonarodowy /ˌɔɡulnɔ̃narɔˈdɔvɨ/ (adj)
di tutto la nazione
  dotyczący całego narodu

ogólnoustrojowy (adj)
sistemico
  związany z całym ustrojem, dotyczący całego ustroju

ogólnoużytkowy (adj)
multiuso
  przeznaczony do ogólnego użytku

ogórecznik lekarski /ˌɔɡuˈrɛʧ̑ʲɲik lɛˈkarsʲci/ (n)
borragine
  (botanika, botaniczny) Borago officinalis, roślina z rodziny ogórecznikowatych pochodząca z krajów śródziemnomorskich, w Polsce uprawiana, czasami występuje w formie zdziczałej;

ogórek /ɔˈɡurɛk/ (n)
cetriolo, c'tron'
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Cucumis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych;

ogórkowa /ˌɔɡurˈkɔva/ (n)
zuppa di pisello fermentato
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z kiszonych ogórków, z ziemniakami, zabielana śmietaną;

ogórkowy (adj)
di cetriolo
  związany z ogórkiem, dotyczący ogórka, sporządzony z ogórka

ogół /ˈɔɡuw/ (n)
complesso, insieme, totalità
  pewna całość; zbiór zjawisk, przedmiotów
insieme, totalità
  wszyscy mieszkańcy (regionu, kraju)

ogółem (adv)
complessivamente, in totale
  uwzględniając całość, wszystkie elementy

ogłoszenie /ˌɔɡwɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
annuncio
  (rzeczownik odczasownikowy) od ogłosić

ogłupić /ɔɡˈwupʲiʨ̑/ (v)
istupidire, rimbecillire, rincoglionire, rincretinire
  aspekt dokonany od: ogłupiać

ohydny /ɔˈxɨdnɨ/ (adj)
orrendo, schifoso, odioso, abominevole, orrido
  obrzydliwy, budzący wstręt

ojciec /ˈɔjʨ̑ɛʦ̑/ (n)
padre
  mężczyzna mający własne dziecko (w stosunku do tego dziecka);
  założyciel, pierwszy przedstawiciel;

ojciec Kościoła (n)
padre della Chiesa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) starożytny pisarz lub teolog chrześcijański;

ojciec chrzestny /ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈxʃɛstnɨ/ (n)
padrino
  (kościelny) mężczyzna przedstawiający do chrztu osobę chrzczoną

ojciec święty (n)
Santo Padre
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przydomek papieża

ojcostwo /ɔjˈʦ̑ɔstfɔ/ (n)
paternità
  bycie ojcem

ojczym /ˈɔjʧ̑ɨ̃m/ (n)
patrigno
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mąż matki, który nie jest ojcem biologicznym

ojczyzna /ɔjˈʧ̑ɨzna/ (n)
patria
  kraj, w którym ktoś się urodził;

okantować /ˌɔkãnˈtɔvaʨ̑/ (v)
bidonare
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) oszukać, wrobić kogoś

okapi /ɔˈkapʲi/ (n)
okapi
  (zoologia, zoologiczny) brunatny ssak kopytny lasów tropikalnych o pręgowanych nogach;

okaryna /ˌɔkaˈrɨ̃na/ (n)
ocarina
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu naczyniowego o jajowatym korpusie;

okay (interjection)
okay
  (potocznie, potoczny) oznaczający zgodę

okazały (adj)
grandioso
  mający imponujące rozmiary
sontuoso, vistoso
  odznaczający się przepychem

okazja czyni złodzieja /ɔˈkazʲja ˈʧ̑ɨ̃ɲi zwɔˈʥ̑ɛ̇ja/ (proverb)
l'occasione fa il ladro
  możliwość szybkiego, nieoczekiwanego wzbogacenia się jest pokusą do kradzieży

okazywać /ˌɔkaˈzɨvaʨ̑/ (v)
dimostrare
  pokazywać, przedstawiać coś; dać coś komuś zobaczyć
risultare, apparire
  dawać się poznać jako ktoś lub coś; odnosić określony rezultat

okiennica /ˌɔcɛ̇̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
imposta, serranda avvolgibile
  rozchylane na boki zamknięcie okna w postaci skrzydła, służące do zabezpieczania lub zacieniania okna od zewnątrz;

oklepany (adj)
banale
  za bardzo znany z powodu wielokrotnego powtarzania

okno /ˈɔkna/ /ˈɔknɔ/ (n)
finestra
  oszklony otwór w ścianie
  (informatyka, informatyczny) wydzielony obszar na ekranie obsługiwany przez jeden program
  (przenośnie, przenośnia) (matematyka, matematyczny) czas, w którym pobierane są wartości sygnałów do danego filtra

oknówka /ɔkˈnufka/ (n)
balestruccio
  (ornitologia, ornitologiczny) Delichon urbica, pospolity w Polsce gatunek jaskółki;

oko /ˈɔkɔ/ (n)
occhio
  (anatomia, anatomiczny) narząd wzroku;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) krążek tłuszczu na powierzchni płynu
  (meteorologia, meteorologiczny) centrum cyklonu tropikalnego
  w grze go, niezajęty punkt lub punkty otoczone przez kamienie tego samego koloru;

oko cyklonu /ˈɔkɔ ʦ̑ɨkˈlɔ̃nu/ (n)
occhio del ciclone
  obszar ciszy w centrum cyklonu;

oko za oko, ząb za ząb /ˈɔkɔ za‿ˈɔkɔ ˈzɔ̃mb za‿ˈzɔ̃mp/ (proverb)
occhio per occhio, dente per dente
  zasada odwetu, odpłacanie złem za zło;

okoliczność /ˌɔkɔˈlʲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
circostanza, congiuntura, contingenza, occasione
  coś, co towarzyszy czemuś; kontekst sytuacji, zdarzenia

okop /ˈɔkɔp/ (n)
trincea
  (wojskowość, wojskowy) odkryty, ogniowy obiekt fortyfikacyjny, zwykle mający postać wykopu ziemnego;

okostna /ɔˈkɔstna/ (n)
periostio
  (anatomia, anatomiczny) błona otaczająca i ochraniająca kości;

około /ɔˈkɔwɔ/ (particle)
circa, approssimativamente, circumcirca, intorno, per approssimazione
  … wskazująca przybliżenie liczby, miary, czasu

około /ɔˈkɔwɔ/ (preposition)
circa, approssimativamente, circumcirca, intorno, per approssimazione
  … wskazujący przybliżenie liczby, miary, czasu

okołoporodowy /ˌɔkɔwɔpɔrɔˈdɔvɨ/ (adj)
perinatale
  taki, który ma miejsce w okresie porodu oraz bezpośrednio przed nim lub po nim

okoń /ˈɔkɔ̃ɲ/ (n)
perca, pesce persico
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Perca fluviatilis Linnaeus, słodkowodna ryba drapieżna;

okrakiem /ɔˈkracɛ̃m/ (adv)
a cavalcioni, a cavaliere, a cavallo
  obejmując coś rozstawionymi nogami

okres /ˈɔkrɛs/ (n)
periodo
  (fizyka, fizyczny) czas, po którym jakieś zjawisko się powtarza; czas trwania jakiegoś zjawiska, po którym się ono powtórzy;
  przedział czasu, czas trwania czegoś
  (geologia, geologiczny) część podziału historii Ziemi, podzielona na epoki;
  (matematyka, matematyczny) dla funkcji okresowej: przedział zmiennej niezależnej, w którym zmienna zależna (wartości funkcji) przyjmuje te same wartości, co w każdym przedziale odległym o całkowitą wielokrotność długości tego przedziału;

okropny /ɔˈkrɔpnɨ/ (adj)
enorme, terribile, tremendo
  (potocznie, potoczny) intensywny, olbrzymi (często w negatywnym kontekście)
brutto, cattivo, terribile
  (potocznie, potoczny) o czymś złym, brzydkim, mającym negatywne cechy
orribile, spaventoso, atroce, orrendo, orrido, tremendo
  wywołujący strach, odrzucający

okrucieństwo /ˌɔkruˈʨ̑ɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
crudeltà, atrocità, malignità
  skłonność do zadawania cierpień ludziom i zwierzętom;

okruszyna (n)
briciola, lisca
  (zdrobniale) od okruch

okrutny /ɔˈkrutnɨ/ (adj)
crudele, atroce, spietato, feroce, tigresco
  nie znający litości, nieludzki, charakteryzujący się okrucieństwem

okrytonasienne /ɔˈkrɨtɔnaˈɕɛ̃nːɛ/ (n)
angiosperme, magnoliofite
  (botanika, botaniczny) gromada roślin naczyniowych

okrągły /ɔˈkrɔ̃ŋɡwɨ/ (adj)
rotondo, tondo
  mający kształt okręgu, owalu, elipsy, kuli lub zbliżony do nich

okrążać (v)
circondare
  obchodzić, objeżdżać itd. coś kręgiem lub łukiem
accerchiare
  rozstawiać się dookoła kogoś (czegoś), szczelnie odcinając go (to) od świata
  zataczać kręgi wokół kogoś albo czegoś

okręt /ˈɔkrɛ̃nt/ (n)
bastimento
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) jednostka pływająca pod banderą wojenną, należąca do marynarki wojennej państwa;

okręt podwodny (n)
sottomarino, sommergibile
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) okręt wojenny, który może pływać i walczyć w zanurzeniu;

okrężnica (n)
colon
  (anatomia, anatomiczny) najdłuższa część jelita grubego

oksydaza (n)
ossidasi
  (biochemia, biochemiczny) enzym katalizujący przenoszenie atomu wodoru na tlen, tworząc wodę lub nadtlenek wodoru;

oksydoreduktaza (n)
ossidoreductasi
  (biochemia, biochemiczny) enzym katalizujący reakcje redoks;

oksymoron /ˌɔksɨ̃ˈmɔrɔ̃n/ (n)
ossimoro
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna polegająca na celowym zestawieniu dwóch pojęć sprzecznych;

oksytocyna /ˌɔksɨtɔˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
ossitocina
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) hormon powodujący skurcze mięśni gładkich, będący fizjologicznym bodźcem do rozpoczęcia porodu;

okular /ɔˈkular/ (n)
oculare
  (optyka, optyczny) rodzaj soczewki optycznej – w układzie optycznym ta, która znajduje się przy oku patrzącego;

okularnica /ˌɔkularʲˈɲiʦ̑a/ (n)
occhialuta, quattrocchi
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) albo (lekceważąco, lekceważący) forma żeńska od: okularnik

okularnik /ˌɔkuˈlarʲɲik/ (n)
occhialuto, quattrocchi
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto nosi okulary
cobra dagli occhiali
  (zoologia, zoologiczny) Naja naja, duży jadowity wąż mający brązowe lub piaskowe ubarwienie i rysunek okularów na kapturze szyjnym;

okulary /ˌɔkuˈlarɨ/ (n)
occhiali
  przedmiot służący do korekty wzroku lub ochrony oczu;

okulary przeciwsłoneczne /ˌɔkuˈlarɨ ˌpʃɛʨ̑ifswɔ̃ˈnɛʧ̑nɛ/ (n)
occhiali da sole
  (optyka, optyczny) rodzaj okularów z przyciemnianymi szkłami, chroniących przed słońcem;

okulista /ˌɔkuˈlʲista/ (n)
oculista, oftalmoiatra, oftalmologo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób oczu

okulistka /ˌɔkuˈlʲistka/ (n)
oculista, oftalmoiatra, oftalmologa
  forma żeńska od: okulista

okulistyczny (adj)
oftalmologico, oculistico
  (medycyna, medyczny) związany z okulistyką, dotyczący okulistyki

okultysta (n)
occultista
  zwolennik okultyzmu

okultystyczny (adj)
occultistico
  dotyczący okultyzmu, właściwy okultyzmowi

okultyzm (n)
occultismo
  doktryna ezoteryczna zakładająca istnienie w przyrodzie i człowieku sił tajemnych, które można pobudzić poprzez stosowanie odpowiednich praktyk;

okupacja /ˌɔkuˈpaʦ̑ʲja/ (n)
occupazione
  (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przejęcie władzy nad obcym terytorium

okład (n)
compressa, impacco, bagnolo
  (medycyna, medyczny) opatrunek

olbrzym /ˈɔlbʒɨ̃m/ (n)
gigante
  (mitologia, mitologiczny) istota fantastyczna, zwykle mająca postać ludzką, ogromnego wzrostu i o niezwykłej sile;
gigante, colosso
  człowiek o wyjątkowo dużym wzroście i sile

olbrzymka (n)
gigantessa
  kobieta o dużym wzroście

olcha /ˈɔlxa/ (n)
ontano
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Alnus Mill., drzewo z rodziny brzozowatych, rosnące na terenach podmokłych;

olej /ˈɔlɛj/ (n)
olio
  (spożywczy) płynny tłuszcz otrzymywany z nasion lub owoców niektórych roślin lub tkanek zwierząt, używany np. w przemyśle spożywczym i jako paliwo
  (technologia, technika, techniczny) produkt rafinacji ropy naftowej, przerobu smoły węglowej lub węgla kamiennego służący jako paliwo lub smar

olej arachidowy (n)
olio di arachide
  (spożywczy) popularny w kuchni azjatyckiej olej pozyskiwany z orzeszków ziemnych

olej rycynowy (n)
olio di ricino
  olej pozyskiwany z nasion rącznika pospolitego, mający zastosowanie w medycynie i kosmetyce;

olej ryżowy (n)
olio di riso
  (spożywczy) olej spożywczy uzyskiwany z plew ryżu;

olejek eteryczny /ɔˈlɛjɛk ˌɛtɛˈrɨʧ̑nɨ/ (n)
olio essenziale, essenza
  mieszanina bezbarwnych, lotnych związków organicznych o przyjemnym zapachu, występujących naturalnie w roślinach, mająca zastosowanie w przemyśle spożywczym i perfumeryjnym oraz w lecznictwie;

olejny /ɔˈlɛjnɨ/ (adj)
a olio
  związany z farbami sporządzanymi na olejach

olewać (v)
fregarsene
  (pospolicie) nie przejmować się czymś lub kimś, wykazując lekceważenie

olibanum (n)
franchincenso
  (botanika, botaniczny) żywica drzew rodzaju kadzidla (Boswellia) rosnących na półpustyniach i obrzeżach pustyń północno-wschodniej Afryki oraz na Półwyspie Indyjskim;

oligarcha (n)
oligarca
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek oligarchii

oligocen /ˌɔlʲiˈɡɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
oligocene
  (geologia, geologiczny) najmłodsza epoka paleogenu

oligofrenia /ˌɔlʲiɡɔˈfrɛ̃ɲja/ (n)
oligofrenia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) upośledzenie umysłowe, niepełnosprawność intelektualna;

oligomer /ˌɔlʲiˈɡɔ̃mɛr/ (n)
oligomero
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny utworzony z niewielkiej liczby powtarzających się merów;

oligopol /ˌɔlʲiˈɡɔpɔl/ (n)
oligopolio
  (ekonomia, ekonomiczny) forma monopolizacji rynku, polegająca na opanowaniu określonej gałęzi gospodarki przez kilka niezależnych od siebie przedsiębiorstw;

oligopolista /ˌɔlʲiɡɔpɔˈlʲista/ (n)
oligopolista
  osoba fizyczna lub prawna, która działa w ramach oligopolu

olimpiada /ˌɔlʲĩmˈpʲjada/ (n)
olimpiade
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: odstęp czasu między dwoma następującymi po sobie igrzyskami, trwający zazwyczaj cztery lata;
  (sport, sportowy) igrzyska olimpijskie

olimpijczyk /ˌɔlʲĩmˈpʲijʧ̑ɨk/ (n)
olimpionico
  (sport, sportowy) zawodnik biorący udział w igrzyskach olimpijskich

olimpijski /ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲci/ (adj)
olimpico
  związany z olimpiadą (starożytną lub nowożytną), taki, który dotyczy olimpiady albo taki jak na olimpiadzie
  taki, który dotyczy Olimpu, geograficznego lub mitycznego

olimpijski spokój /ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲci ˈspɔkuj/ (n)
calma olimpica
  niewzruszony, całkowity spokój

oliwiarka (n)
oliatore
  (technologia, technika, techniczny) zbiornik z oliwą służący do oliwienia

oliwka /ɔˈlʲifka/ (n)
oliva
  (spożywczy) owoc oliwki (1.1)

omawiać /ɔ̃ˈmavʲjäʨ̑/ (v)
discutere
  rozpatrywać daną sprawę

ombrometr (n)
ombrometro
  (meteorologia, meteorologiczny) (metrologia, metrologiczny) aparat do pomiaru opadów deszczowych

omdlenie /ɔ̃ˈmdlɛ̃ɲɛ/ (n)
svenimento, sincope
  (medycyna, medyczny) chwilowa utrata przytomności spowodowana zmniejszeniem dopływu krwi do mózgu na skutek wyczerpania, wykrwawienia, bólu, niedoboru tlenu itp.;

omega /ɔ̃ˈmɛɡa/ (n)
omega
  (językoznawstwo, językoznawczy) dwudziesta czwarta litera alfabetu greckiego, ω;

omijać /ɔ̃ˈmʲijäʨ̑/ (v)
evitare
  okrążyć coś, żeby do tego nie podejść, nie zbliżać się; przejść obok czegoś nie zatrzymując się

omocznia /ɔ̃ˈmɔʧ̑ʲɲa/ (n)
allantoide
  (biologia, biologiczny) jedna z błon płodowych;

omyłka (n)
errore, sbaglio
  sprawa niezamierzona a niewłaściwa

on /ɔ̃n/ (personalPronoun)
lui, egli
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski

ona /ˈɔ̃na/ (personalPronoun)
lei, ella
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński

onanista /ˌɔ̃nãˈɲista/ (n)
onanista
  (seksuologia, seksuologiczny) mężczyzna lub chłopak, który onanizuje się

onanistyczny (adj)
onanistico
  związany z onanizmem, dotyczący onanizmu

onanizm /ɔ̃ˈnãɲism̥/ (n)
onanismo
  (seksuologia, seksuologiczny) zachowanie seksualne polegające na erotycznym pobudzaniu własnych organów płciowych;

one /ˈɔ̃nɛ/ (personalPronoun)
loro
  3 (osoba) lm rodzaju niemęskoosobowego

oni /ˈɔ̃ɲi/ (personalPronoun)
loro
  trzecia osoba liczby mnogiej rodzaju męskoosobowego

onigiri (n)
onigiri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjne danie japońskie w formie ryżowych bryłek z wytrawnym nadzieniem i dodatkami;

onko- /ˈɔ̃ŋkɔ/
onco-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z nowotworem

onkolog /ɔ̃ŋˈkɔlɔk/ (n)
oncologo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób nowotworowych
oncologa
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka onkologii

onkologiczny /ˌɔ̃ŋkɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
oncologico
  (medycyna, medyczny) związany z onkologią, dotyczący onkologii

online (adv)
online
  (informatyka, informatyczny) za pomocą Internetu

onoterapia (n)
onoterapia
  (medycyna, medyczny) forma rehabilitacji z wykorzystaniem osła domowego, muła lub oślika;

ontologia /ˌɔ̃ntɔˈlɔɟja/ (n)
ontologia
  (filozofia, filozoficzny) dziedzina wiedzy, która stara się odpowiadać na pytania o strukturę rzeczywistości i problematykę związaną z pojęciem bytu;
  (informatyka, informatyczny) formalna reprezentacja pewnej dziedziny wiedzy, na którą składa się zapis zbioru konceptów i relacji między nimi;

ontologiczny /ˌɔ̃ntɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ontologico
  (przymiotnik) od ontologia

onycholiza (n)
onicolisi
  (medycyna, medyczny) schorzenie polegające na odwarstwianiu płytki paznokcia od jego łożyska;

onyks (n)
onice
  (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, odmiana chalcedonu o równoległym ułożeniu warstewek, na przemian białej i czarnej lub ciemnobrunatnej;

oo- (prefix)
oo-
  (biologia, biologiczny) pierwszy człon wyrazów złożonych, który wskazuje na ich związek znaczeniowy z jajem, komórką jajową

opactwo /ɔˈpaʦ̑tfɔ/ (n)
abbazia, badia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor katolicki pod zarządem opata;

opal /ˈɔpal/ (n)
opale
  (mineralogia, mineralogiczny) mieniący się barwami minerał zaliczany do krzemianów, uwodniony dwutlenek krzemu;

opalenizna /ˌɔpalɛ̃ˈɲizna/ (n)
abbronzatura, tintarella
  ciemniejsze zabarwienie skóry uzyskane poprzez działanie promieni słonecznych lub UV;

opalony (adj)
abbronzato
  taki, który się opalił

opalowy /ˌɔpaˈlɔvɨ/ (adj)
opalino
  błyszczący jak opal (minerał), mieniący się jak opal
  zrobiony z opalu (minerału), składający się z opalu, zawierający opal

opamiętanie (n)
ravvedimento
  opanowanie i rozsądek

oparcie /ɔˈparʲʨ̑ɛ/ (n)
schienale, spalliera, dorsale
  część mebla służąca do podtrzymywania pleców

opat /ˈɔpat/ (n)
abate
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony opactwa

opatka (n)
badessa, abadessa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożona monasteru mniszek

opatrunek (n)
medicazione
  (medycyna, medyczny) zakładanie opatrunku w znaczeniu (1.1)

opcja /ˈɔpʦ̑ʲja/ (n)
opzione
  jedna z możliwości do wyboru

opera /ˈɔpɛra/ (n)
opera, opera lirica
  utwór muzyczny, przedstawienie z fabułą, przeznaczone dla orkiestry i śpiewaków, będących jednocześnie aktorami;
  budynek przeznaczony do wystawiania oper (1.1);

operetka (n)
operetta
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sceniczny utwór muzyczny podobny do opery, lecz o komediowym charakterze

operetkowy (adj)
operettistico
  związany z operetką, dotyczący operetki

operowy (adj)
operistico
  związany z operą, dotyczący opery

opieka /ɔˈpʲjɛka/ (n)
tutela
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadzór prawny nad osobą małoletnią
assistenza, cura, protezione
  dbanie o kogoś lub coś;

opieka zdrowotna /ɔˈpʲjɛka zdrɔˈvɔtna/ (n)
sanità
  ogół środków, których celem ma być zapobieganie chorobom i leczenie ich;

opiekować się /ˌɔpʲjɛˈkɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
tutelare
  sprawować opiekę nad kimś lub czymś; chronić coś / kogoś

opiekuńczy (adj)
protettivo, tutelare
  sprawujący opiekę

opieszałość /ˌɔpʲjɛˈʃawɔɕʨ̑/ (n)
neghittosità, lentezza, pigrizia, svogliatezza
  ociąganie się z wykonaniem pracy, z terminowym wypełnieniem obowiązków

opinia /ɔˈpʲĩɲja/ (n)
opinione
  sąd, zdanie na jakiś temat

opinia publiczna /ɔˈpʲĩɲja puˈblʲiʧ̑na/ (n)
opinione pubblica
  reakcja zbiorowości ludzkich na działania polityczne i społeczne; wyrażany publicznie stan świadomości owych zbiorowości;

opis /ˈɔpʲis/ (n)
descrizione
  określenie podstawowych cech czegoś

opisowy (adj)
descrittivo
  mający charakter opisu

opium /ˈɔpʲjũm/ (n)
oppio
  wysuszony sok mleczny z ponacinanych, niedojrzałych makówek;

opiumowy (adj)
oppiaceo
  związany z opium, dotyczący opium; zawierający opium

opodatkowanie (n)
tassazione
  (ekonomia, ekonomiczny) nałożenie podatku lub podatków

opodatkować (v)
tassare
  (ekonomia, ekonomiczny) nałożyć podatek, obłożyć, obciążyć podatkiem

opona /ɔˈpɔ̃na/ (n)
pneumatico, gomma
  (motoryzacja) zewnętrzna część koła nakładana na felgę lub obręcz;

oponka /ɔˈpɔ̃nka/ (n)
ciambella
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) okrągłe ciastko o złotawej barwie, z otworem w środku, wykonane z ciasta drożdżowego lub serowego, smażone na głębokim tłuszczu, często posypywane cukrem pudrem

oponować /ˌɔpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
contrapporre, opporsi
  przeciwstawiać się, mieć odmienne zdanie

oporny (adj)
resistente, refrattario
  niepoddający się żadnym wpływom

oportunista /ˌɔpɔrtũˈɲista/ (n)
opportunista, profittatore
  (książkowy) człowiek niekierujący się żadnymi stałymi zasadami, dostosowujący się do aktualnych okoliczności dla osiągnięcia własnych korzyści

oportunistka /ˌɔpɔrtũˈɲistka/ (n)
opportunista
  forma żeńska od: oportunista

opos (n)
opossum
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodzaju (1.1)

opowiadać /ˌɔpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
raccontare, narrare
  mówić o jakiejś historii, przedstawiać słowami jakieś wydarzenie, relacjonować

opresja (n)
oppressione
  trudna sytuacja

opresyjny (adj)
oppressivo
  związany z opresją, stawiący kogoś w kłopotliwym położeniu, powodujący ucisk, uciemiężenie

opryskliwy (adj)
brusco, rozzo, sbrigativo
  odpowiadający nieuprzejmie

opryszczka (n)
herpes, erpete
  (medycyna, medyczny) (Herpes simplex) choroba zakaźna wywołana przez wirusy HSV1 i HSV2;

oprócz /ˈɔpruʧ̑/ (preposition)
tranne, all'infuori di, eccetto che, meno
  oznaczający, że coś nie znajduje się w jakimś zbiorze, poza, z wyłączeniem, nie licząc

opróżniać /ɔˈpruʒʲɲäʨ̑/ (v)
svuotare
  usuwać zawartość czegoś, czynić coś pustym

optometrysta (n)
optometrista
  (medycyna, medyczny) mężczyzna, specjalista medyczny wykonujący pomiary parametrów układu wzrokowego

optować /ɔpˈtɔvaʨ̑/ (v)
optare
  wybierać coś, opowiadać się za czymś, głosować na kogoś lub coś

optyczny /ɔpˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
ottico
  związany z optyką, dotyczący optyki – działu fizyki traktującego o świetle

optyk /ˈɔptɨk/ (n)
ottico
  rzemieślnik wykonujący soczewki i okulary
  sprzedawca okularów
  naukowiec fizyk, specjalista w dziedzinie optyki

optyka (n)
ottica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki będący nauką o świetle

optymista /ˌɔptɨ̃ˈmʲista/ (n)
ottimista
  człowiek przeniknięty skłonnością do dostrzegania dobrych stron życia

optymistka /ˌɔptɨ̃ˈmʲistka/ (n)
ottimista
  kobieta przeniknięta skłonnością do dostrzegania dobrych stron życia

optymizm /ɔpˈtɨ̃mʲism̥/ (n)
ottimismo
  wiara w pomyślność, dostrzeganie pozytywów

opuszczać /ɔˈpuʃʧ̑aʨ̑/ (v)
ribassare
  zniżać coś, spuścić coś, przesunąć coś w dół
lasciare
  zostawiać coś, odchodzić od czegoś / kogoś

opuszczony (adj)
abbandonato
  taki, którego opuszczono
  zniszczony wskutek zaniedbania

opór /ˈɔpur/ (n)
resistenza
  (fizyka, fizyczny) siła bierna pojawiająca się w trakcie wprawiania ciała w ruch lub spowodowana ruchem tego ciała, skierowana w stronę przeciwną od kierunku ruchu
  akt przeciwstawiania się cudzej przemocy, woli, rozkazom itp.
  w lm przeszkody, utrudnienia

opętanie (n)
possessione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stan bycia owładniętym przez demona;

opętany /ˌɔpɛ̃nˈtãnɨ/ (n)
posseduto, possesso
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba, której ciałem zawładnął zły duch

opłacać /ɔpˈwaʦ̑aʨ̑/ (v)
pagare
  przez pewien czas (lub kilkakrotnie) płacić za coś
vale la pena
  być wartym określonych kosztów

opłakany /ˌɔpwaˈkãnɨ/ (adj)
deplorevole, deprecabile
  żałosny, tragiczny, zasmucający

opłakiwać /ˌɔpwaˈcivaʨ̑/ (v)
rimpiangere, lamentare
  płakać, doznawać bólu, wyrażać go po utracie kogoś lub czegoś

opłata /ɔˈpwata/ (n)
pagamento
  kwota płacona za usługę, świadczenie

opłatek /ɔˈpwatɛk/ (n)
ostia
  rodzaj cienkiego chleba, używanego jako hostia oraz podczas kolacji wigilijnej;

opłucna (n)
pleura
  (anatomia, anatomiczny) błona surowicza okrywająca płuca i wyściełająca wnętrze klatki piersiowej;

opłukanie (n)
sciacquata
  usunięcie zabrudzenia lub detergentu poprzez polanie wodą

opłukiwanie (n)
sciacquare
  umywanie przez polewanie cieczą

opłukiwać (v)
risciacquare, sciacquare
  umywać przez polewanie cieczą

oracja (n)
arringa, orazione, perorazione
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kwieciste przemówienie;
orazione
  typ modlitwy wieńczącej część liturgii lub nabożeństwa;

oracz (n)
aratore
  ten, kto orze pole

orangutan /ˌɔrãŋˈɡutãn/ (n)
orango, orangutan
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj nadrzewnej małpy człekokształtnej;

orant /ˈɔrãnt/ (n)
orante
  (sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kanoniczne przedstawienie modlącej się postaci męskiej ze wzniesionymi, rozłożonymi rękami;

orantka (n)
orante
  (sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kanoniczne przedstawienie modlącej się postaci żeńskiej ze wzniesionymi, rozłożonymi rękami

oranżada /ˌɔrãw̃ˈʒada/ (n)
aranciata
  napój o smaku pomarańczowym, również jego surogat

oranżeria /ˌɔrãw̃ˈʒɛrʲja/ (n)
aranciera
  (architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) szklarnia służąca do hodowli egzotycznych roślin, np. pomarańcz, cytryn, pełniąca rolę wypoczynkową;

oratorianin (n)
oratoriano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik ze zgromadzenia założonego przez św. Filipa Nereusza

oratorium /ˌɔraˈtɔrʲjũm/ (n)
oratorio
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wielka forma muzyczna wokalno-instrumentalna, pozbawiona akcji scenicznej, o tematyce głównie religijnej;
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część klasztoru przeznaczona na modlitwę;
  (pedagogika, pedagogiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce spotkań wychowawczych z dziećmi i młodzieżą w placówkach salezjańskich;

oratoryjny (adj)
oratoriale
  posiadający cechy oratorium
  związany z oratorium, dotyczący oratorium

orać /ˈɔraʨ̑/ (v)
arare
  (rolnictwo, rolniczy) przygotowywać ziemię pod zasiew poprzez przerzucenie górnej jej warstwy pługiem

orbita /ɔrˈbʲita/ (n)
orbita
  (astronomia, astronomiczny) tor ciała krążącego lub przelatującego obok innego ciała, zakrzywiony w wyniku ich wzajemnego przyciągania;

orchidea /ˌɔrxʲiˈdɛa/ (n)
orchidea
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) egzotyczny storczyk;

ordynans (n)
attendente
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz posługujący oficerowi

ordynariusz (n)
ordinario
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) w Kościele katolickim wyższy przełożony mający władzę kościelną nad jakimś obszarem lub grupą wiernych;

ordynarny /ˌɔrdɨ̃ˈnarnɨ/ (adj)
pecoreccio, rozzo, scurrile
  wulgarny, prostacki, budzący zgorszenie

ordynować (v)
prescrivere, ordinare
  (medycyna, medyczny) przepisywać leki, kurację (i tym podobne, i temu podobne)
  dyktować sposób postępowania

orficki (adj)
orfico
  (mitologia grecka) związany z Orfeuszem, dotyczący Orfeusza lub misteriów na jego cześć
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) związany z orfizmem, dotyczący orfizmu (doktryny filozoficzno-religijnej)

organ /ˈɔrɡãn/ (n)
organo
  część organizmu ludzkiego, zwierzęcego lub roślinnego
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja powoływana w celu sprawowania władzy lub nadzoru czegoś;

organella (n)
organulo, organello
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) struktura występująca w cytoplazmie komórki, wyspecjalizowana do pełnienia określonej funkcji;

organista /ˌɔrɡãˈɲista/ (n)
organista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na organach;
  (kościelny) pracownik kościelny odpowiedzialny za prowadzenie śpiewu i zwykle przygrywający na organach

organistka /ˌɔrɡãˈɲistka/ (n)
organista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na organach

organizacja /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
organizzazione
  grupa społeczna funkcjonująca według określonych reguł, współpracująca ze sobą w celu osiągnięcia określonych celów
  sposób przygotowywania czegoś, planowania

organizm /ɔrˈɡãɲism̥/ (n)
organismo
  (biologia, biologiczny) istota żywa charakteryzująca się procesami życiowymi;
  (medycyna, medyczny) cielesny ustrój człowieka
organismo, entità
  (przenośnie, przenośnia) pewna całość złożona ze współpracujących ze sobą elementów

organizować /ˌɔrɡãɲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
organizzare
  porządkować, zbierać, zakładać coś; układać coś w pewną całość podległą określonym normom

organy (n)
organo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny stosowany głównie w kościołach, posiadający wiele piszczałek, klawiaturę i pedały;

orgazm /ˈɔrɡasm̥/ (n)
orgasmo
  (seksuologia, seksuologiczny) szczytowy moment podniecenia w stosunku płciowym, związany z odczuwaniem rozkoszy;

orgia /ˈɔrʲɟja/ (n)
orgia
  (potocznie, potoczny) zabawa niemoralna, nieprzyzwoita, często alkoholowa, hałaśliwa, uciążliwa dla otoczenia

orgon (n)
orgone
  (ezoteryka) mistyczna energia stanowiąca uniwersalną siłę życiową wpływającą na organizmy i zjawiska kosmiczne;

orientacja seksualna (n)
orientamento sessuale
  (psychologia, psychologiczny) pociąg erotyczny odczuwany do osób określonej płci

orientalistyka /ˌɔrʲjɛ̃ntaˈlʲistɨka/ (n)
orientalistica
  (edukacja, edukacyjny) nauka o kulturach Orientu;

orientalny /ˌɔrʲjɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
orientale
  związany z Orientem, dotyczący Orientu

orientować (v)
orizzontarsi
  potrafić określić własne położenie

ork /ɔrk/ (n)
orco
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (fantasy) rosły człekokształtny potwór z zieloną skórą;

orka /ˈɔrka/ (n)
travaglio
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ciężka bądź wyczerpująca praca
aratura
  (rolnictwo, rolniczy) czynność rozdrabniania i odwracania wierzchniej warstwy gleby;
orca
  (zoologia, zoologiczny) Orcinus orca L., drapieżny gatunek delfina, ubarwiony w czarno-białe plamy;

orkiestra /ɔrʲˈcɛstra/ (n)
orchestra
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloosobowy zespół instrumentalny, który pod kierownictwem dyrygenta wykonuje utwory muzyczne

orlica (n)
gabbiano di Pallas
  (ornitologia, ornitologiczny) Ichthyaetus ichthyaetus Pallas, duży ptak wodny z rodziny mewowatych;

orlę (n)
aquilotto
  (ornitologia, ornitologiczny) pisklak orła

ormiański /ɔrˈmʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
armeno
  związany z Ormianami

ornat (n)
casula
  (kościelny) wierzchnia szata liturgiczna prezbiterów;

ornito- /ɔrʲˈɲitɔ/
ornito-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z ptakami

ornitofauna (n)
ornitofauna
  (zobacz) awifauna

ornitofobia (n)
ornitofobia
  lęk przed ptakami

ornitolog /ˌɔrʲɲiˈtɔlɔk/ (n)
ornitologo
  (biologia, biologiczny) specjalista w zakresie ornitologii
ornitologa, ornitologo
  (biologia, biologiczny) specjalistka w dziedzinie ornitologii

ornitologia /ˌɔrʲɲitɔˈlɔɟja/ (n)
ornitologia
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o ptakach;

ornitologiczny /ˌɔrʲɲitɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ornitologico
  (biologia, biologiczny) związany z ornitologią, dotyczący ornitologii

orny /ˈɔrnɨ/ (adj)
arativo
  (rolnictwo, rolniczy) przeznaczony i wykorzystywany pod orkę

orogeneza /ˌɔrɔɡɛ̃ˈnɛza/ (n)
orogenesi
  (geologia, geologiczny) proces powstawanie gór z przyczyn tektonicznych;

orogeniczny (adj)
orogenetico
  (geologia, geologiczny) dotyczący orogenezy, górotwórczości

ortodoksyjny /ˌɔrtɔdɔˈksɨjnɨ/ (adj)
ortodosso
  (o doktrynie, ideologii) ściśle wierny zasadom

ortodonta (n)
ortodontista
  (stomatologia, stomatologiczny) stomatolog, specjalista w zakresie ortodoncji (leczenia wad zgryzu)

ortodontyczny (adj)
ortodontico
  związany z ortodoncją

ortoepia /ˌɔrtɔˈɛpʲja/ (n)
ortoepia
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o normach wymowy

ortografia /ˌɔrtɔˈɡrafʲja/ (n)
ortografia
  zbiór umownych przepisów regulujących sposób posługiwania się systemem pisma, normalizowanych i przystosowywanych do danego języka

ortograficznie /ˌɔrtɔɡraˈfʲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
ortograficamente
  poprawnie pod względem ortograficznym

ortolan /ɔrˈtɔlãn/ (n)
beccafico
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza hortulana Linnaeus, gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny trznadli;

ortopeda /ˌɔrtɔˈpɛda/ (n)
ortopedico
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista w dziedzinie ortopedii

ortopedyczny /ˌɔrtɔpɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
ortopedico
  związany z ortopedią lub ortopedami

ortoreksja (n)
ortoressia
  (psychologia, psychologiczny) obsesja na punkcie spożywania zdrowej żywności;

orwietański (adj)
orvietano
  związany z Orvieto, dotyczący Orvieto

oryginalność (n)
originalità
  cecha tego, co jest oryginalne

oryks (n)
orice
  (zoologia, zoologiczny) afrykańska antylopa o krępej budowie i długich rogach;

oryks szablorogi (n)
orice dalle corna a sciabola
  (zoologia, zoologiczny) Oryx dammah Cretzschmar, duża antylopa zamieszkująca stepy i pustynie Afryki Północnej;

orzech ziemny /ˈɔʒɛγʲ ˈʑɛ̃mnɨ/ (n)
nocciolina
  (botanika, botaniczny) Arachis hypogaea, brazylijska roślina zielna uprawiana w klimacie ciepłym ze względu na jadalne nasiona;

orzeszek /ɔˈʒɛʃɛk/ (n)
nocciolino
  (zdrobniale) orzech

orzeszek piniowy (n)
pinoli
  (spożywczy) jadalne drobne nasiono niektórych gatunków sosny, w szczególności sosny pinii;

orzesznica (n)
noce del Brasile
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Bertholletia excelsa, gatunek drzewa z rodziny czaszniowatych, występującego w Ameryce Południowej;
moscardino
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Muscardinus Kaup, rodzaj niedużego ssaka z rodziny popielicowatych;

orzeł /ˈɔʒɛw/ (n)
aquila
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z podrodziny Aquilinae, o zakrzywionym dziobie, mocnych szponach i szerokich, deskowatych skrzydłach;
  (przenośnie, przenośnia) zdolna, bystra osoba

orzeł cesarski (n)
aquila imperiale orientale
  (ornitologia, ornitologiczny) Aquila heliaca Savigny, duży ptak szponiasty z rodziny jastrzębiowatych, zamieszkujący stepy strefy umiarkowanej od południowo-wschodniej Europy po Bajkał oraz od Bliskiego Wschodu po Azję Środkową;

orzeł przedni (n)
aquila reale
  (ornitologia, ornitologiczny) Aquila chrysaetos Linnaeus, duży ptak szponiasty z rodziny jastrzębiowatych;

orzeł stepowy (n)
aquila delle steppe
  (ornitologia, ornitologiczny) Aquila nipalensis Hodgson, duży wędrowny ptak szponiasty z rodziny jastrzębiowatych, zamieszkujący stepy południowo-wschodniej Europy i Azji;

orędzie (n)
messaggio
  uroczyste przemówienie osobistości

osa /ˈɔsa/ (n)
vespa
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Vespula, uskrzydlony owad o żółto-czarnym ubarwieniu, posiadający żądło;

osad /ˈɔsat/ (n)
sedimento
  (chemia, chemiczny) substancja nierozpuszczalna, wydzielająca się z roztworu w postaci ciała stałego;

osada /ɔˈsada/ (n)
borgata
  niewielkie, odosobnione skupisko zabudowań mieszkalnych

osadnictwo (n)
colonizzazione
  (archeologia, archeologiczny) całokształt działalności grup ludzkich wywołujący zmiany w środowisku geograficznym;

osadniczy (adj)
d' insediamento
  związany z osadnictwem, dotyczący osadnictwa

osadzać (v)
incastonare
  umieszczać coś gdzieś, mocować na czymś lub w czymś

oscyloskop /ˌɔsʦ̑ɨˈlɔskɔp/ (n)
oscilloscopio
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do obrazowania przebiegu oscylacji;

osesek (n)
bebè, bimba, bimbo, lattante
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) małe dziecko karmione jeszcze mlekiem matki
lattante
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) młode zwierzęcia karmione mlekiem matki

oset /ˈɔsɛt/ (n)
cardo
  (botanika, botaniczny) Carduus, rodzaj roślin z rodziny astrowatych;

osetnik (n)
venturone
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis citrinella, gatunek ptaka z rodziny łuszczakowatych;

osełka (n)
panetto, panino
  (etnografia, etnograficzny) owalna bryłka masła
cote
  narzędzie służące do ręcznego ostrzenia narzędzi

osiedle /ɔˈɕɛdlɛ/ (n)
quartiere popolare, quartiere residenziale
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) nieduże skupisko budynków miejskich lub wiejskich

osiedle mieszkaniowe (n)
gruppo di isolati, quartiere, zona
  (architektura, architektoniczny) jednostka urbanistyczna z ujednoliconą zabudową mieszkaniową;

osierdzie /ɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ/ (n)
pericardio
  (anatomia, anatomiczny) worek surowiczy ochraniający serce;

osierdziowy /ˌɔɕɛrʲˈʥ̑ɔvɨ/ (adj)
pericardico
  dotyczący osierdzia

osioł /ˈɔɕɔw/ (n)
asino, ciuco
  (zoologia, zoologiczny) Equus asinus Linnaeus, zwierzę domowe z rodziny koniowatych;
asino, somaro
  (potocznie, potoczny) głupi człowiek
asino, ciuco
  (potocznie, potoczny) uparty człowiek

osioł kataloński (n)
asino catalano
  (zoologia, zoologiczny) Equus asinus var. catalana Linnaeus, iberyjska rasa osła domowego;

osiołek /ɔˈɕɔwɛk/ (n)
asinello
  (zdrobniale) od: osioł

osiągalny /ˌɔɕɔ̃ŋˈɡalnɨ/ (adj)
conseguibile
  możliwy do osiągnięcia

osiłek (n)
maciste
  (książkowy) człowiek dobrze zbudowany i silny

oskarżać /ɔˈskarʒaʨ̑/ (v)
accusare
  obwiniać kogoś o coś

oskarżenie /ˌɔskarˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
accusa, imputazione
  zarzut dokonania czynu nagannego lub niezgodnego z prawem

oskarżony /ˌɔskarˈʒɔ̃nɨ/ (n)
accusato
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, przeciw której rozpoczęto postępowanie karne

oskijski (adj)
osco
  związany z Oskami, dotyczący Osków

osm /ɔsm̥/ (n)
osmio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Os i liczbie atomowej 76;

osmotyczny /ˌɔsmɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
osmotico
  oparty na procesie osmozy; dotyczący osmozy

osnowa /ɔsˈnɔva/ (n)
ordito
  (włókiennictwo) sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici wątku; także same nici tworzące ten układ;

osoba /ɔˈsɔba/ (n)
persona
  pojedynczy człowiek, ktoś
  (gramatyka) pojęcie używane do określenia formy czasownika, w zależności od wykonawcy czynności
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot czynności prawnych
  bohater dramatu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijańskiej doktrynie Trójcy Świętej: Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty;

osoba fizyczna /ɔˈsɔba fʲiˈzɨʧ̑na/ (n)
persona fisica
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wobec prawa: każdy człowiek od chwili urodzenia do chwili śmierci;

osoba konsekrowana (n)
persona consacrata
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek wiodący życie konsekrowane

osoba prawna /ɔˈsɔba ˈpravna/ (n)
persona giuridica
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jednostka organizacyjna powołana do określonych celów, którą przepis prawny uznaje za samodzielny podmiot prawa cywilnego;

osobistość /ˌɔsɔˈbʲistɔɕʨ̑/ (n)
personalità, personaggio
  osoba wybitna, ważna i wpływowa

osobliwość (n)
originalità, particolarità, singolarità
  immanentny, niezwykły, oryginalny charakter kogoś lub czegoś
rarità
  osoba lub rzecz niezwykła, oryginalna

osobliwy (adj)
strano, singolare, curioso, peregrino
  nietypowy, oryginalny, dziwaczny, inny niż reszta

osocze (n)
plasma
  (biologia, biologiczny) zasadniczy płynny składnik krwi, w którym zawieszone są krwinki

ospa wietrzna (n)
varicella
  (medycyna, medyczny) bardzo zakaźna choroba wirusowa głównie wieku dziecięcego, wywoływana przez VZV;

ospały (adj)
languido
  powolny, pozbawiony energii, ociężały
assonnato, sonnolento
  taki, który ma potrzebę snu

ostateczny /ˌɔstaˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
conclusivo, definitivo, perentorio
  (książkowy) kończący jakiś cykl, ciąg, szereg, serię; ostatni i definitywny
supremo
  (książkowy) o największym natężeniu, w najwyższym stopniu (często w sensie negatywnym); skrajny, krańcowy

ostatni /ɔˈstatʲɲi/ (adj)
ultimo
  znajdujący się na końcu listy, kolejności

ostatni krzyk mody /ɔˈstatʲɲi ˈkʃɨk ˈmɔdɨ/ (n)
ultimo grido della moda
  (przenośnie, przenośnia) coś najbardziej modnego w danym czasie

ostatni raz (adv)
per l'ultima volta
  już nigdy więcej

ostatnia deska ratunku /ɔˈstatʲɲa ˈdɛska raˈtũnku/ (n)
ultima tavola di salvezza
  sposób wyjścia z trudnej sytuacji

ostatnie namaszczenie (n)
estrema unzione
  (przestarzałe, przestarzały) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (zobacz) namaszczenie chorych;

ostensorium (n)
ostensorio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie liturgiczne do wystawiania konsekrowanej hostii

osteo- /ɔˈstɛɔ/
osteo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z kością, kośćcem, tkanką kostną

osteoklast (n)
osteoclasto
  (biologia, biologiczny) wielojądrzasta komórka zdolna do resorpcji tkanki kostnej;

osteoklastogeneza (n)
osteoclastogenesi
  (biologia, biologiczny) proces powstawania osteoklastów w szpiku

osteomalacja /ˌɔstɛɔ̃maˈlaʦ̑ʲja/ (n)
osteomalacia
  (medycyna, medyczny) zwykle związana z niedoborem witaminy D choroba metaboliczna kości, której istotą jest brak wapnia w kośćcu, co powoduje zmniejszenie właściwości mechanicznych kośćca i odkształcanie kości;

osteopatia (n)
osteopatia
  metoda medycyny alternatywnej zajmująca się leczeniem zespołów bólowych układu mięśniowo-szkieletowego

osteoporoza /ˌɔstɛɔpɔˈrɔza/ (n)
osteoporosi
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy charakteryzujący się postępującym ubytkiem masy kostnej, osłabieniem struktury kości i większą podatnością na ich złamania;

ostoja /ɔˈstɔja/ (n)
rifugio
  ten lub to, co nie zawodzi, stanowi podporę, oparcie dla kogoś lub czegoś

ostracyzm /ɔˈstraʦ̑ɨsm̥/ (n)
ostracismo
  wykluczenie, bojkot kogoś z danej grupy lub z danego środowiska
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnych Atenach rodzaj tajnego głosowania, podczas którego wolni obywatele typowali osoby podejrzane o dążenie do tyranii i zasługujące na wygnanie z miasta na 10 lat;

ostrogocki (adj)
ostrogoto
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) związany z Ostrogotami, dotyczący Ostrogotów

ostrokrzew /ɔˈstrɔkʃɛf/ (n)
agrifoglio
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ilex L., rodzaj roślin z rodziny ostrokrzewowatych; krzew lub drzewo zimozielone o pojedynczych, skórzastych, ciemnozielonych, całobrzegich lub kolczasto ząbkowanych liściach i kulistych owocach;

ostrokrzew kolczasty /ɔˈstrɔkʃɛf kɔlˈʧ̑astɨ/ (n)
agrifoglio, alloro spinoso, pungitopo maggiore
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ilex aquifolium L., gatunek krzewu zimozielonego z rodziny ostrokrzewowatych, o ciemnozielonych, pojedynczych, skórzastych, kolczasto ząbkowanych liściach, kwiatach rozdzielnopłciowych i czerwonych, kulistych owocach, uprawianego jako roślina ozdobna i lecznicza;

ostrokątny (adj)
acutangolo
  mający kąt ostry

ostrosłup /ɔˈstrɔswup/ (n)
piramide
  (geometria) bryła o wielokącie w podstawie i trójkątnych ścianach zbiegających się w jednym punkcie;

ostrożnie /ɔˈstrɔʒʲɲɛ/ (adv)
prudentemente
  w sposób ostrożny, uważny

ostrożność (n)
circospezione, precauzione, cautela, prudenza
  zdolność do działania z rozwagą

ostrożny /ɔˈstrɔʒnɨ/ (adj)
prudente, cauto, circospetto, avveduto, intento
  postępujący, zachowujący się i podejmujący decyzje z rozwagą, mający się na baczności

ostrożny optymizm /ɔˈstrɔʒnɨ ɔpˈtɨ̃mʲism̥/ (n)
cauto ottimismo
  umiarkowany optymizm, liczący się z możliwością negatywnego rozwiązania sprawy, która początkowo wydaje się być na dobrej drodze

ostrożny pesymizm /ɔˈstrɔʒnɨ pɛˈsɨ̃mʲism̥/ (n)
cauto ottimismo
  umiarkowany pesymizm, liczący się z możliwością pozytywnego rozwiązania sprawy, która początkowo wydaje się najgorszym z możliwych scenariuszy

ostry /ˈɔstrɨ/ (adj)
piccante, affilato
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o potrawie: mający intensywny smak, silnie odczuwany, gryzący, palący
affilato, aguzzo, acuto, appuntito
  taki, który ma kłujące lub tnące zakończenie

ostryga /ɔˈstrɨɡa/ (n)
ostrica
  (zoologia, zoologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) osiadły małż morski żyjący w ławicach na przybrzeżnych skałach płytkich mórz, o dużym znaczeniu w przemyśle spożywczym;

ostrygojad /ˌɔstrɨˈɡɔjat/ (n)
ostrichiere, beccaccia di mare
  (ornitologia, ornitologiczny) czarno-biały ptak nadmorski o czerwonych nogach i dziobie;

ostrzegać /ɔˈsṭʃɛɡaʨ̑/ (v)
ammonire
  informować o potencjalnym niebezpieczeństwie

ostrzeżenie /ˌɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
ammonizione, avvertimento
  akt ostrzegania; przestroga przed czymś

ostrzyć /ˈɔsṭʃɨʨ̑/ (v)
affilare, accuire
  czynić ostrym (krawędź czegoś)
temperare
  czynić ostrym (wierzchołek czegoś)

oszałamiać (v)
frastornare, sbalordire
  wywierać silne wrażenie
stordire
  wywoływać stan częściowej utraty przytomności; wprowadzać w stan zamroczenia

oszczepniczka /ˌɔʃʧ̑ɛpʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
giavellottista
  (sport, sportowy) sportsmenka uprawiająca rzut oszczepem

oszczerstwo /ɔʃˈʧ̑ɛrstfɔ/ (n)
calunnia, diffamazione
  kłamliwa wypowiedź, która ma na celu poniżenie lub ośmieszenie kogoś

oszczędność /ɔʃˈʧ̑ɛ̃ndnɔɕʨ̑/ (n)
parsimonia
  cecha osoby, która ogranicza swoje wydatki

oszczędny (adj)
frugale, parsimonioso
  nietrwoniący pieniędzy, majątku

oszukańczo (adv)
fraudolentemente
  w sposób opierający się na nieuczciwości

oszukiwać /ˌɔʃuˈcivaʨ̑/ (v)
ingannare, raggirare, fregare, imbrogliare, truffare, contorniare
  doprowadzać kogoś do niekorzystnego rozporządzenia jego mieniem przez podanie nieprawdy lub ukrycie nieznanych mu faktów

oszust /ˈɔʃust/ (n)
truffatore, imbroglione, impostore, arciere, truffaldino
  ten, kto oszukuje

oszustka /ɔˈʃustka/ (n)
contastorie, gabbacristiani, gabbamondo
  osoba płci żeńskiej, która oszukuje

oszustwo /ɔˈʃustfɔ/ (n)
frode, raggiro, imbroglio, abbindolamento, pastocchia
  (potocznie, potoczny) świadome wprowadzenie kogoś w błąd dla własnej korzyści
truffa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępstwo polegające na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym lub cudzym za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania jej błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej;

osłabiać (v)
indebolire, affievolire, infiacchire, minare, smorzare
  sprawiać, że coś lub ktoś staje się słabszy

osłonka (n)
teca
  mała osłona

osłuchiwać /ˌɔswuˈxʲivaʨ̑/ (v)
auscultare
  badać kogoś, słuchając wydawanych dźwięków przez niektóre narządy, np. stetoskopem

osłupiały (adj)
ammutolito
  bardzo zaskoczony, zdumiony, zdziwiony

otaczać /ɔˈtaʧ̑aʨ̑/ (v)
circondare, contornare, attorniare
  zajmować ze wszystkich stron tereny wokół określonego miejsca, okrążać (ruch)

otchłań /ˈɔtxwãɲ/ (n)
abisso
  realna pusta, ogromna, głęboka lub wręcz bezdenna przestrzeń

otomański (adj)
ottomano
  (dawniej, dawny) turecki z epoki Imperium Otomańskiego

otoskop /ɔˈtɔskɔp/ (n)
otoscopio
  (medycyna, medyczny) przyrząd laryngologiczny do badania wnętrza ucha;

otrancki (adj)
otrantino
  związany z Otranto, dotyczący Otranto

otrzewna (n)
peritoneo
  (anatomia, anatomiczny) błona surowicza wyścielająca jamę brzuszną i jamę miednicy;

otręby /ɔˈtrɛ̃mbɨ/ (n)
crusca
  (rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) łuski nasion i zarodki ziarna pozostałe po jego zmieleniu, używane jako cenna pasza treściwa lub dodawane do potraw;

ottomański (adj)
ottomano
  (dawniej, dawny) turecki z epoki Imperium Otomańskiego

otwarcie /ɔtˈfarʲʨ̑ɛ/ (adv)
liberamente
  w sposób otwarty, szczery, uczciwy, jawny

otwarcie /ɔtˈfarʲʨ̑ɛ/ (n)
apertura
  uroczystość założenia, uruchomienia czegoś

otwarta przestrzeń /ɔtˈfarta ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
spazio aperto
  teren odkryty, niezabudowany, nieporośnięty drzewami

otwartość (n)
franchezza, lealtà, schiettezza, sincerità
  cecha tego, kto jest otwarty: gotowy na przyjęcie nowych idei lub nieskrywający swoich uczuć lub myśli

otwarty /ɔtˈfartɨ/ (adj)
aperto
  niestawiający przeszkód do wejścia / przejścia, niczym nieokolony
  o problemie, kwestii: do tej pory nierozwiązany, wciąż podlegający dyskusji;
  o sklepie: czynny, działający
  ogólnie dostępny, nieobłożony ograniczeniami
  (informatyka, informatyczny) mający dostępny kod źródłowy
  niczym nie osłonięty, z dostępem do wnętrza

otwierać /ɔtˈfʲjɛraʨ̑/ (v)
aprire
  powodować, że coś przestaje być zamknięte

otwierać oczy (v)
aprire gli occhi
  (przenośnie, przenośnia) uświadamiać (sobie lub komuś) coś istotnego; uzmysławiać coś, zwracać uwagę na coś, zaczynać coś dostrzegać
  unosić powieki w celu zobaczenia, widzenia czegoś

otworzyć swoje serce /ɔˈtfɔʒɨʨ̑ ˈsfɔjɛ ˈsɛrʦ̑ɛ/ (v)
aprire il proprio cuore
  zwierzyć się komuś, wyjawić swoje uczucia

otwór /ˈɔtfur/ (n)
apertura, feritoia, rima
  dziura lub wgłębienie

otyłość /ɔˈtɨwɔɕʨ̑/ (n)
obesità, grassezza
  (medycyna, medyczny) szkodliwy dla zdrowia skutek spożywania zbyt dużych ilości jedzenia przy braku ruchu; poważna nadwaga;

owad /ˈɔvat/ (n)
insetto
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielkie zwierzę, zaliczane do stawonogów, posiadające trzy pary odnóży oraz zazwyczaj dwie pary skrzydeł;

owadobójczy /ˌɔvadɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
insetticida, insettifugo
  używany do zabijania owadów

owal /ˈɔval/ (n)
ovale
  (geometria) krzywa płaska, zamknięta, kształtem przypominająca elipsę;
  kontur przypominający tę krzywą

owca /ˈɔfʦ̑a/ (n)
pecora
  (zoologia, zoologiczny) Ovis, zwierzę hodowlane o białej wełnie;

owczarek niemiecki /ɔfˈʧ̑arɛc ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
cane da pastore tedesco, cane lupo, pastore alsaziano, pastore tedesco
  (kynologia, kynologiczny) rasa psa należąca do grupy owczarków;

owczarnia (n)
ovile
  (zootechnika, zootechniczny) pomieszczenie gospodarskie dla owiec;
  (biblijny) wspólnota kościoła

owczarz (n)
pecoraio
  hodowca owiec

owieczka /ɔˈvʲjɛʧ̑ka/ (n)
pecorella
  (potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: owca
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek chrześcijańskiej wspólnoty religijnej
  młoda owca

owies /ˈɔvʲjɛs/ (n)
avena
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Avena L., roślina zbożowa należąca do rodziny wiechlinowatych, mających kwiatostan w kształcie wiechy;

owiewka /ɔˈvʲjɛfka/ (n)
carenatura
  aerodynamiczna osłona w konstrukcji pojazdu lub samolotu;

owijać (v)
avvolgere
  otaczać szczelnie, osłaniać dookoła
avvolgersi
  okręcać czym samego siebie

owoc /ˈɔvɔʦ̑/ (n)
frutto, frutta
  (botanika, botaniczny) organ rozrodczy roślin, powstający z zalążni, zawierający nasiona;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięsisty i słodki owoc (1.1) lub owocostan różnych roślin, który można spożywać na surowo
  (przenośnie, przenośnia) skutek pewnych działań

owoce morza /ɔˈvɔʦ̑ɛ ˈmɔʒa/ (n)
frutti di mare
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) jadalne skorupiaki, mięczaki morskie i małże

owocnia /ɔˈvɔʦ̑ʲɲa/ (n)
pericarpo
  (botanika, botaniczny) część owocu, powstająca ze ściany zalążni;

owocny /ɔˈvɔʦ̑nɨ/ (adj)
fruttifero
  dający rezultaty, przynoszący korzyści

owocować /ˌɔvɔˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
fruttificare
  rodzić owoce

owocożerny (adj)
frugivoro
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się owocami

owrzodzony (adj)
ulcerato
  (medycyna, medyczny) mający wrzody albo pokryty wrzodami

owsianka /ɔfʲˈɕãnka/ (n)
zuppa di fiocchi d'avena
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z płatków owsianych na mleku lub wodzie;

owulacja (n)
ovulazione
  (biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) proces wytwarzania komórek jajowych u ssaków płci żeńskiej;

ozdabiać /ɔzˈdabʲjäʨ̑/ (v)
decorare, ornare, addobbare
  czynić coś ładniejszym lub strojniejszym

ozdoba /ɔzˈdɔba/ (n)
decorazione, centrotavola
  coś, co ozdabia; dodatek upiększający coś

ozdobnik /ɔˈzdɔbʲɲik/ (n)
fioritura
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięki upiększające, dające urozmaicenie, ożywiające, uzupełniające melodię

ozdobny /ɔˈzdɔbnɨ/ (adj)
ornamentale, decorativo
  stanowiący ozdobę; o cechach właściwych ozdobie

oziębienie (n)
raffreddamento, refrigerazione
  (fizyka, fizyczny) spadek temperatury
raffreddamento
  osłabienie relacji między osobami lub instytucjami

oziębłość /ɔˈʑɛ̃mbwɔɕʨ̑/ (n)
frigidità
  (seksuologia, seksuologiczny) osłabienie popędu płciowego, hipolibidemia
freddezza
  zobojętnienie, oschłość, brak żywszych uczuć

oziębły (adj)
distaccato, freddo
  odnoszący się z rezerwą

oznaczać /ɔzˈnaʧ̑aʨ̑/ (v)
significare
  wyrażać określoną treść
contrassegnare, marcare
  znakować, wyróżniać, robić znak

oznajmiać (v)
annunciare, comunicare, dichiarare, notificare, urlare
  podawać wiadomość w sposób oficjalny, uroczysty lub zdecydowany

ozon /ˈɔzɔ̃n/ (n)
ozono
  (chemia, chemiczny) alotropowa odmiana tlenu o trzech atomach;

ozonoterapia /ɔˈzɔ̃nɔtɛˈrapʲja/ (n)
ozonoterapia
  (medycyna, medyczny) terapia ozonem

ozonować /ˌɔzɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
ozonizzare
  (chemia, chemiczny) poddawać coś działaniu ozonu

ozonowy /ˌɔzɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
ozonico
  (chemia, chemiczny) związany z ozonem, wykorzystujący ozon

ołtarz /ˈɔwtaʃ/ (n)
altare
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stół lub podwyższenie, na którym składa się ofiarę bogu lub bóstwu;

ołów /ˈɔwuf/ (n)
piombo
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pb i liczbie atomowej 82;

ołówek /ɔˈwuvɛk/ (n)
matita, lapis
  przyrząd służący do pisania, mający rysik z grafitu, można go zmazywać;

oś /ɔɕ/ (n)
retta numerica, asse
  (matematyka, matematyczny) prosta, na której wyróżniono zwrot i punkt O zwany zerowym oraz ustalono odcinek jednostkowy;
asse
  centralna linia danego układu
  (technologia, technika, techniczny) element mechanizmu lub maszyny, służący utrzymaniu w określonym położeniu osadzonych na osi (1.1) wirujących elementów;

ościeżnica (n)
ciambrana
  rama okna lub drzwi zamontowana w otworze ściany;

oślepiać (v)
abbagliare
  poprzez silne świecenie czy blask uniemożliwiać patrzenie
accecare
  pozbawiać wzroku

ośli /ˈɔɕlʲi/ (possessiveAdjective)
asinino
  należący do osła

oślica /ɔɕˈlʲiʦ̑a/ (n)
asina
  (zoologia, zoologiczny) samica osła

oślisko (n)
asinuccio
  (zgrubienie) osioł

oślątko (n)
asinello
  (zdrobniale) oślę, młode osła

oślę (n)
asinello
  (zoologia, zoologiczny) młode osła

ośmieszać (v)
ridicolizzare, mettere in ridicolo
  czynić przedmiotem śmiechu; wystawiać na pośmiewisko

ośmiokąt (n)
ottagono, ottangolo
  (matematyka, matematyczny) figura geometryczna mająca osiem kątów;

ośmiokątny (adj)
ottagonale
  taki, który ma osiem kątów; mający kształt ośmiokąta

ośmioletni /ˌɔɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
novennale
  mający osiem lat
  trwający osiem lat

ośmiornica /ˌɔɕmʲjɔˈrʲɲiʦ̑a/ (n)
piovra, polpo
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny głowonóg o ośmiu ramionach;

ośmiotysięcznik /ˌɔɕmʲjɔtɨˈɕɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
ottomila
  góra o wysokości przekraczającej osiem tysięcy metrów n.p.m.;

ośmiościan (n)
ottaedro
  (geometria) wielościan o ośmiu ścianach

ośrodek /ɔˈɕrɔdɛk/ (n)
centro
  instytucja obejmująca zasięgiem działania całokształt spraw związanych z jakąś dziedziną życia na pewnym terenie
  środowisko, okręg, centrum, w którym lub wokół którego coś się skupia
  środkowy, centralny punkt czegoś

oświecać (v)
illuminare
  (podniośle) uświadamiać coś komuś
  (przestarzałe, przestarzały) rzucać światło

ość /ɔɕʨ̑/ (n)
lisca, spina
  (ichtiologia, ichtiologiczny) mała kość u ryb;

ożenić /ɔˈʒɛ̃ɲiʨ̑/ (v)
sposarsi, accasarsi, ammogliarsi
  zawrzeć związek małżeński z kobietą

ożywiać (v)
vitalizzare
  pobudzać, wywoływać ożywienie
ravvivare
  przywracać do życia

paca (n)
appianatoia, frattazzo, pialletto
  (rzemiosło, rzemieślniczy) (budownictwo) narzędzie murarskie w formie krótkiej deski z rękojeścią do wyrównywania zaprawy na murze

pacha /ˈpaxa/ (n)
ascella
  (anatomia, anatomiczny) wgłębienie pod stawem ramiennym;

pachnidło /paxʲˈɲidwɔ/ (n)
profumo
  (dawniej, dawny) olejek lub perfumy

pachnieć /ˈpaxʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
odorare, profumare
  wydzielać jakiś zapach, zwykle przyjemny

pachnący /paxˈnɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
profumato, fragrante, odoroso
  taki, który wydziela łatwo wyczuwalny zapach, najczęściej przyjemny

pachwina /paxˈfʲĩna/ (n)
inguine
  (anatomia, anatomiczny) zagłębienie między dolną (u człowieka) lub tylną (u zwierząt) boczną częścią podbrzusza a wewnętrzną powierzchnią górnej części uda
ascella
  (botanika, botaniczny) miejsce między górną stroną nasady liścia a łodygą

paciorek (n)
orazioncina, preghierina
  (zdrobniale) od: pacierz, wieczorna modlitwa dziecięca
chicco, pallottolina, perlina
  pojedynczy mały koralik nanizany na nitkę lub sznurek, np. w różańcu

pacjent /ˈpaʦ̑ʲjɛ̃nt/ (n)
paziente
  osoba, która korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej;

pacjentka /paˈʦ̑ʲjɛ̃ntka/ (n)
paziente
  kobieta pozostająca pod opieką lekarską lub zwracająca się do lekarza o poradę

packa /ˈpaʦ̑ka/ (n)
appianatoia, pialletto
  (rzemiosło, rzemieślniczy) (budownictwo) narzędzie do nakładania zaprawy na ścianę
scacciamosche, cacciamosche
  przyrząd do zabijania much

pacyfikacja /ˌpaʦ̑ɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
pacificazione
  tłumienie buntu, powstania, strajku itp., zwykle przy użyciu siły zbrojnej;

pacyfikał (n)
pace
  (dawniej, dawny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rodzaj relikwiarza lub świętego wizerunku podawany wiernym do uczczenia pocałunkiem w dawnej liturgii łacińskiej;

pacyfistka /ˌpaʦ̑ɨˈfʲistka/ (n)
pacifista
  forma żeńska od: pacyfista

pacyfistyczny (adj)
pacifico, pacifista, pacifistico
  dotyczący pacyfizmu lub związany z pacyfistami

pacyfizm (n)
pacifismo
  pogląd głoszący pokój i konieczność zaprzestania wojen

pacynka /paˈʦ̑ɨ̃nka/ (n)
burattino
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka nakładana na dłoń i poruszana palcami;

paczka papierosów (n)
pacchetto di sigarette
  papierowe opakowanie zawierające najczęściej 20 papierosów

paczkować /paʧ̑ˈkɔvaʨ̑/ (v)
impaccare, impacchettare
  umieszczać coś w paczkach lub w pudełkach

padaczka /paˈdaʧ̑ka/ (n)
epilessia
  (medycyna, medyczny) choroba cechująca się napadami padaczkowymi będącymi efektem przejściowych zaburzeń czynności mózgu, polegających na nadmiernych i gwałtownych, samorzutnych wyładowaniach bioelektrycznych w komórkach nerwowych;

padalec /paˈdalɛʦ̑/ (n)
orbettino
  (zoologia, zoologiczny) Anguis, rodzaj beznogiej jaszczurki;

padać /ˈpadaʨ̑/ (v)
piovere, nevicare, fioccare
  (meteorologia, meteorologiczny) o opadach atmosferycznych: opadać na powierzchnię (z podmiotem domyślnym w 3 os. lp rodzaju nijakiego)
cadere
  w sposób gwałtowny zmieniać pozycję z pionowej na poziomą

padać jak muchy /ˈpadaʨ̑ ˈjak ˈmuxɨ/ (v)
morire come le mosche
  (przenośnie, przenośnia) umierać, ginąć masowo

padać na kolana /ˈpadaʨ̑ ˌna‿kɔˈlãna/ (v)
mettersi in ginocchio
  (przenośnie, przenośnia) uznawać czyjąś wielkość, wyjątkowość

padać z nóg /ˈpadaʥ̑ ˈz‿nuk/ (v)
essere stanco morto
  być bardzo zmęczonym

padański (adj)
padano
  związany z Padem (rzeką we Włoszech)

pademelon (n)
pademelon
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Thylogale Gray, rodzaj ssaka z podrodziny kangurów występującego w Australii, Tasmanii i Nowej Gwinei;

padewczyk (n)
padovano
  mieszkaniec miasta Padwy

padewka (n)
padovana
  mieszkanka Padwy; kobieta z tego miasta

padewski (adj)
padovano
  odnoszący się do Padwy, związany z Padwą

padlina /paˈdlʲĩna/ (n)
carogna
  zwierzęce zwłoki

padlinożerny /ˌpadlʲĩnɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
necrofago
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się padliną

pagaj /ˈpaɡaj/ (n)
pagaia
  (środowiskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) krótkie wiosło z jednym piórem, służące do wiosłowania bez użycia dulki, np. w kanadyjce

paginacja /ˌpaɟĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
paginazione, paginatura
  numeracja kolejnych stron (czasopisma, książki itp.)

paginować /ˌpaɟĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
paginare
  (drukarstwo, drukarski) numerować kolejno strony

pagoda /paˈɡɔda/ (n)
pagoda
  (budownictwo) azjatycka budowla o wielu kondygnacjach zaznaczonych z zewnątrz wystającymi daszkami

pagórek /paˈɡurɛk/ (n)
collina
  niewielkie wzniesienie, zazwyczaj od kilku do kilkudziesięciu metrów

pagórkowaty /ˌpaɡurkɔˈvatɨ/ (adj)
collinoso
  nierówny; taki, który jest pokryty pagórkami

pająk /ˈpajɔ̃ŋk/ (n)
ragno
  (zoologia, zoologiczny) ośmionożny pajęczak budujący pajęczyny;

pajęczak (n)
aracnide
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę bezkręgowe z sześcioma nogami i odwłokiem

pajęczyna /ˌpajɛ̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
ragnatela
  sieć tkana przez pająka

pakiet /ˈpacɛt/ (n)
pacco, plico
  kilka rzeczy spakowanych razem

pakistański /ˌpaciˈstãj̃sʲci/ (adj)
pachistano
  związany z Pakistanem, dotyczący Pakistanu

pakowacz (n)
imballatore
  mężczyzna, który trudni się pakowaniem;

pakować /paˈkɔvaʨ̑/ (v)
impacchettare
  umieszczać rzeczy razem w paczce, bagażu, plecaku

pakt /pakt/ (n)
patto
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) umowa międzynarodowa o charakterze politycznym lub wojskowym

palacz /ˈpalaʧ̑/ (n)
fochista
  ktoś, kto zawodowo pali w piecu;
fumatore
  osoba, która pali tytoń, zwykle nałogowo

palaczka /paˈlaʧ̑ka/ (n)
fumatrice
  kobieta, która pali (np. papierosy, tytoń, opium itp.)

palant /ˈpalãnt/ (n)
coglione
  (potocznie, potoczny) obraźliwy zwrot do mężczyzny, który wzbudza lekceważenie lub pogardę

palarnia /paˈlarʲɲa/ (n)
fumatoio
  wydzielone pomieszczenie przeznaczone do palenia papierosów, tytoniu (obok miejsc, w których nie wolno palić)

palatyn (n)
palatino
  (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny zarządca dworu królewskiego;

palba /ˈpalba/ (n)
sparatoria
  (przestarzałe, przestarzały) strzelanina

palearktyczny (adj)
paleartico, paleoartico
  (geografia, geograficzny) (zoologia, zoologiczny) związany z Palearktyką, dotyczący Palearktyki

palec /ˈpalɛʦ̑/ (n)
dito, dito del piede
  u człowieka i zwierzęcia: jedno z pięciu cienkich zakończeń dłoni lub stopy

palec wskazujący /ˈpalɛʦ̑ ˌfskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
indice, dito indice
  (anatomia, anatomiczny) drugi po kciuku palec ręki;

paleo- /paˈlɛɔ/
paleo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z dawnymi czasami, prehistorią

paleoantropologia /ˌpalɛɔãntrɔpɔˈlɔɟja/ (n)
paleoantropologia
  (antropologia, antropologiczny) (biologia, biologiczny) nauka o ewolucji człowieka;

paleoantropologiczny (adj)
paleoantropologico
  (antropologia, antropologiczny) (biologia, biologiczny) związany z paleoantropologią, dotyczący paleoantropologii

paleobotaniczny (adj)
paleobotanico
  związany z paleobotaniką, dotyczący paleobotaniki

paleochrześcijański (adj)
paleocristiano
  odnoszący się do pierwszych chrześcijan, związany z pierwszymi chrześcijanami

paleofitologia /ˌpalɛɔfʲitɔˈlɔɟja/ (n)
paleofitologia
  (botanika, botaniczny) (zobacz) paleobotanika

paleogen /ˌpalɛˈɔɡɛ̃n/ (n)
Paleogene
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych w kenozoiku;

paleogeński /ˌpalɛɔˈɡɛ̃j̃sʲci/ (adj)
paleogenico
  (geologia, geologiczny) dotyczący paleogenu, występujący, powstały w paleogenie

paleografia /ˌpalɛɔˈɡrafʲja/ (n)
paleografia
  badanie dziejów pisma i rozwoju narzędzi piśmienniczych;

paleolityczny /ˌpalɛɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
paleolitico
  żyjący / mający miejsce w paleolicie lub pochodzący/wywodzący się z niego

paleontolog /ˌpalɛɔ̃ˈntɔlɔk/ (n)
paleontologo
  (biologia, biologiczny) naukowiec zajmujący się badaniem organizmów kopalnych
paleontologa
  specjalistka z zakresu paleontologii

paleontologia /ˌpalɛɔ̃ntɔˈlɔɟja/ (n)
paleontologia
  (biologia, biologiczny) nauka o organizmach kopalnych;

paleontologiczny (adj)
paleontologico
  (biologia, biologiczny) związany z paleontologią, dotyczący paleontologii

paleoproterozoik /paˈlɛɔˌprɔtɛrɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
Paleoproterozoico
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;

paleozoiczny /ˌpalɛɔzɔˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ/ (adj)
paleozoico
  (geologia, geologiczny) dotyczący paleozoiku, występujący, powstały w paleozoiku

paleozoolog /ˌpalɛɔzɔˈːlɔk/ (n)
paleozoologo
  specjalista zajmujący się badaniem zwierząt, które żyły w minionych epokach geologicznych
paleozoologa
  specjalistka z zakresu paleozoologii

paleozoologia /ˌpalɛɔzɔːˈlɔɟja/ (n)
paleozoologia
  (zoologia, zoologiczny) nauka o zwierzętach kopalnych;

paleozoologiczny (adj)
paleozoologico
  (zoologia, zoologiczny) związany z paleozoologią, dotyczący paleozoologii

palermianin (n)
palermitano
  mieszkaniec Palermo; osoba z tego miasta

palermianka (n)
palermitana
  mieszkanka Palermo; kobieta z tego miasta

palermski (adj)
palermitano
  związany z Palermo, dotyczący Palermo

palestynolog (n)
palestinologo
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) specjalista w dziedzinie palestynologii

palestynologia (n)
palestinologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o Palestynie i ludach ją zamieszkujących

palestynologiczny (adj)
palestinologico
  związany z palestynologią

palestyński /ˌpalɛˈstɨ̃j̃sʲci/ (adj)
palestinese
  związany z Palestyną, dotyczący Palestyny lub jej mieszkańców

paleta /paˈlɛta/ (n)
tavolozza
  specjalna owalna deseczka służąca artyście-malarzowi do mieszania farb;
paletta
  znormalizowana drewniana platforma ułatwiająca przeładunek towarów;

paliatywny (adj)
palliativo
  uśmierzający ból lub łagodzący objawy choroby, lecz nieusuwający jej przyczyn

paliczek /paˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
falange
  (anatomia, anatomiczny) mała kość palców stopy i dłoni;

palilalia (n)
palilalia
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na mimowolnym powtarzaniu własnych słów, lub sylab;

palimpsest /paˈlʲĩmpsɛst/ (n)
palinsesto
  (historia, historyczny, historycznie) rękopis spisany na używanym już wcześniej materiale piśmienniczym, z którego usunięto poprzedni tekst;

palindrom /paˈlʲĩndrɔ̃m/ (n)
palindromo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zdanie brzmiące tak samo przy czytaniu od lewej strony do prawej, jak i odwrotnie (np. kajak, zaraz);

palinologiczny (adj)
palinologico
  (botanika, botaniczny) związany z palinologią, dotyczący palinologii

paliusz (n)
pallio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) element liturgicznego stroju metropolity;

paliwo /paˈlʲivɔ/ (n)
carburante, combustibile
  substancja palna używana do napędzania silników i maszyn lub do palenia w piecach

palić /ˈpalʲiʨ̑/ (v)
bruciare
  niszczyć coś za pomocą ognia
fumare
  wdychać dym tytoniowy z papierosa, fajki itp.; czynić to nałogowo

palić za sobą mosty /ˈpalʲiʥ̑ za‿ˈsɔbɔ̃w̃ ˈmɔstɨ/ (v)
bruciarsi i ponti alle spalle
  (książkowy) uniemożliwiać sobie drogę powrotu, wycofanie się z czegoś, zrywać z kimś, z czymś nieodwołalnie

pallad /ˈpalːat/ (n)
palladio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pd i liczbie atomowej 46;

palladianista /ˌpalːadʲjä̃ˈɲista/ (n)
palladiano
  architekt, przedstawiciel palladianizmu

palladianizm /ˌpalːaˈdʲjä̃ɲism̥/ (n)
palladianesimo
  (sztuka) klasycyzujący styl w architekturze zapoczątkowany przez włoskiego artystę Andrea Palladio i oparty na jego koncepcjach;

pallotyn (n)
pallottino
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik ze Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego;

pallotynka (n)
pallottina
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica z katolickiego Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Apostolstwa Katolickiego;

palma /ˈpalma/ (n)
palma
  (botanika, botaniczny) Arecaceae, roślina drzewiasta z rodziny arekowatych z gładkim pniem i charakterystycznym pióropuszem liści na szczycie;

palnąć sobie w łeb /ˈpalnɔ̃ɲʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈv‿wɛp/ (v)
bruciarsi le cervella, farsi saltare le cervella, spararsi
  (potocznie, potoczny) popełnić samobójstwo przy użyciu broni palnej

palpitacja (n)
palpitazione, cardiopalma
  (medycyna, medyczny) zbyt szybkie bicie serca;

paluszek (n)
bastoncino
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) panierowane rybne filety w małych, podłużnych porcjach;
grissino
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przekąska z cienkiego wypieku, zwykle z solą;
pila ministilo, pila stilo
  (potocznie, potoczny) (elektryczność) mała cylindryczna bateria typu AA lub AAA
ditino
  (zdrobniale) od: palec

pamflet /ˈpãw̃flɛt/ (n)
pamphlet
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) satyryczny utwór publicystyczny lub literacki mający na celu zdemaskowanie, ośmieszenie i poniżenie osoby, grupy, środowiska społecznego lub instytucji

pamiętać /pãˈmʲjɛ̃ntaʨ̑/ (v)
ricordare
  przechowywać informacje w pamięci i potrafić je odtwarzać

pamiętny (adj)
memorabile
  taki, który długo się pamięta; godny zapamiętania; zapadający w pamięć

pamięć /ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
memoria
  zdolność umysłu do zapamiętywania – przechowywania wspomnień, informacji itp.;
  (informatyka, informatyczny) podzespół lub urządzenie przechowujące dane;
  fakt zachowania informacji, możliwość przypominania sobie – indywidualnie albo w umyśle i kulturze zbiorowości

pamięć USB (n)
chiave USB, chiavetta, chiavetta USB, pen drive, pen-drive, penna
  (informatyka, informatyczny) niewielkie urządzenie przenośne podłączane do komputera poprzez port USB, zawierające pamięć trwałą;

pan /pãn/ (n)
signore
  zwrot grzecznościowy w stosunku do mężczyzny; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty
  feudał lub właściciel ziemski, również magnat; władca
  pracodawca dla służby
  właściciel niewolników
  z czasownikiem w drugiej osobie zwrot nieco mniej bezpośredni niż „ty”, lecz raczej nieuprzejmy

pan młody /ˈpãn ˈmwɔdɨ/ (n)
sposo
  mężczyzna w dniu swojego ślubu

panamczyk /pãˈnãmʧ̑ɨk/ (n)
panamense
  mieszkaniec Panamy (stolicy państwa Panama)

panamerykański (adj)
panamericanista, panamericano
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) odnoszący się do całej Ameryki, zarówno Ameryki Północnej, jak i Ameryki Południowej

panamka /pãˈnãmka/ (n)
panamense
  mieszkanka Panamy (stolicy państwa Panama)

panamski /pãˈnãmsʲci/ (adj)
panamense
  odnoszący się do państwa Panama
  odnoszący się do miasta Panama

panarabizm /ˌpãnaˈrabʲism̥/ (n)
panarabismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna głosząca zjednoczenie wszystkich ludów arabskojęzycznych;

panda /ˈpãnda/ (n)
panda
  (zoologia, zoologiczny) panda mała
  (zoologia, zoologiczny) panda wielka

panda wielka (n)
panda gigante, panda maggiore
  (zoologia, zoologiczny) Ailuropoda melanoleuca David, drapieżny ssak z rodziny niedźwiedziowatych występujący w Azji;

pandeizm /pãnˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
pandeismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) poglądy teologiczne i filozoficzne lub przekonania religijne utożsamiające Boga ze światem;

pandemia /pãnˈdɛ̃mʲja/ (n)
pandemia
  (medycyna, medyczny) globalna epidemia, obejmująca duże obszary (kraj, kontynent lub cały świat)

pangermanizm (n)
pangermanismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nacjonalistyczna doktryna polityczna postulująca zjednoczenie wszystkich ludów germańskich

panhelleński (adj)
panellenico
  dotyczący wszystkich Greków, obejmujący wszystkich Greków

pani /ˈpãɲi/ (n)
signora
  zwrot grzecznościowy w stosunku do kobiety; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty

panika /ˈpãɲika/ (n)
panico
  nagły, nierzadko bezpodstawny strach, przerażenie (często dotyczy grup ludzi, tłumu)

pankreatyna (n)
pancreatina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) leczniczy wyciąg ze zwierzęcej trzustki

panna /ˈpãnːa/ (n)
signorina
  kobieta, która nigdy nie była mężatką, dawniej tytuł grzecznościowy dla takiej kobiety (obecnie: pani)
  dziewczyna, młoda kobieta

panorama /ˌpãnɔˈrãma/ (n)
panorama
  rozległy, szeroki widok

panoramiczny /ˌpãnɔrãˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
panoramico
  taki, który ukazuje panoramę, pełen obraz czegoś

panować /pãˈnɔvaʨ̑/ (v)
regnare
  być panem, władcą kraju, królestwa

panpsychizm (n)
panpsichismo
  (filozofia, filozoficzny) pogląd, który głosi, iż wszystkie obiekty materialne obdarzone są właściwościami psychicznymi

panslawistyczny (adj)
panslavista, panslavistico
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z panslawizmem, dotyczący panslawizmu

panslawizm /pãw̃ˈslavʲism̥/ (n)
panslavismo, slavismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch ideowy dążący do zjednoczenia Słowian bazujący na jedności kulturowo-językowej narodów słowiańskich;

panteista /ˌpãntɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
panteista
  osoba wyznająca panteizm

panteizm /pãnˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
panteismo
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, że Bogiem jest wszechświat, ubóstwienie natury;

pantera mglista (n)
leopardo nebuloso
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Neofelis nebulosa Griffith, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w południowo-wschodniej Azji;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku pantera mglista (1.1)

pantera sundajska (n)
leopardo nebuloso del Borneo
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Neofelis diardi G. Cuvier, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący na Sumatrze i Borneo;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku pantera sundajska (1.1)

pantera śnieżna /pãnˈtɛra ˈɕɲɛʒna/ (n)
leopardo delle nevi, panthera uncia
  (zoologia, zoologiczny) Panthera uncia Schreber, drapieżny ssak z rodziny kotowatych, występujący na terenach Azji Środkowej;

pantograf /pãnˈtɔɡraf/ (n)
pantografo
  przyrząd kreślarski do wykonywania powiększeń lub pomniejszeń;
  przyrząd służący do pobierania prądu z napowietrznej sieci trakcyjnej przez pojazdy szynowe;

pantomima /ˌpãntɔ̃ˈmʲĩma/ (n)
pantomima, pantomimo
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) widowisko sceniczne, w którym treść przekazywana jest tylko za pomocą ruchu;

pantoprazol (n)
pantoprazolo
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, lek gastryczny z grupy inhibitorów pompy protonowej;

papa /ˈpapa/ (n)
carta catramata
  materiał budowlany stosowany do wykonywania izolacji fundamentów, posadzek, ścian piwnic i pokryć dachowych;

papier /ˈpapʲjɛr/ (n)
scartoffie, carta
  (potocznie, potoczny) (biurowość, biurowy) (księgowość) (urzędowy) dokument
carta
  wyrób z celulozy w postaci arkusza, zwykle przeznaczony do zapisywania informacji;

papier toaletowy /ˈpapʲjɛr ˌtɔalɛˈtɔvɨ/ (n)
carta igienica
  chłonny papier przeznaczony do utrzymywania higieny po wypróżnieniu;

papier ścierny /ˈpapʲjɛrʲ ˈɕʨ̑ɛrnɨ/ (n)
carta abrasiva
  jeden z rodzajów wyrobów ściernych przeznaczonych do obróbki ściernej powierzchni przedmiotów wykonanych z takich materiałów jak drewno, metal, tworzywa sztuczne;

papieros /paˈpʲjɛrɔs/ (n)
sigaretta
  wyrób tytoniowy w postaci cienkiej papierowej rurki długości kilku centymetrów wypełnionej zmielonym tytoniem;

papierośnica /ˌpapʲjɛrɔɕˈɲiʦ̑a/ (n)
portasigarette
  mały, elegancki pojemnik do trzymania papierosów.

papieski /paˈpʲjɛsʲci/ (adj)
papale
  związany z papieżem lub papiestwem, dotyczący papieża lub papiestwa

papiestwo (n)
papato
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) urząd papieża, forma rządów papieża

papież /ˈpapʲjɛʃ/ (n)
papa, pontefice, Santo Padre, romano pontefice, sommo pontefice, vescovo di Roma
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biskup i patriarcha Rzymu, głowa Kościoła katolickiego oraz państwa Watykan;

papieżyca (n)
papessa
  legendarna kobieta wyświęcona na papieża

papirus /paˈpʲirus/ (n)
papiro
  (botanika, botaniczny) Cyperus papyrus L., cibora papirusowa, gatunek roślin należący do rodziny ciborowatych, pochodzący z Afryki, głównie z Egiptu;
  materiał pisarski, wyrabiany z włókien papirusu (1.1);
  zwój lub dokument spisany na papirusie (1.2)

paplać /ˈpaplaʨ̑/ (v)
ciarlare, cianciare
  (potocznie, potoczny) mówić dużo i bez sensu lub o mało istotnych sprawach

paproć /ˈpaprɔʨ̑/ (n)
felce
  (botanika, botaniczny) roślina z klasy paproci (1.1)
  (botanika, botaniczny) Polypodiopsida, klasa roślin z kladu monilofitów;

papryka /ˈpaprɨka/ (n)
peperone
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) gatunek rośliny uprawnej o owocach spożywane jako warzywo lub przyprawa;

papuga /paˈpuɡa/ (n)
pappagallo
  (ornitologia, ornitologiczny) Psittaciformes Wagler, rząd ptaków tropikalnych;
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny papug (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto powtarza czyjeś słowa lub gesty

papużka falista /paˈpuʃka faˈlʲista/ (n)
cocorita, parrocchetto ondulato
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Melopsittacus undulatus Shaw, gatunek ptaka z rodziny papug wschodnich, występujacy w Australii, ceniony przez hodowców ze względu na różnorodne barwy upierzenia;

para /ˈpara/ (n)
vapore acqueo, vapore
  (fizyka, fizyczny) woda w stanie gazowym;

para wodna /ˈpara ˈvɔdna/ (n)
vapore acqueo
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) woda w gazowym stanie skupienia;

parabola /ˌparaˈbɔla/ (n)
parabola
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów równo odległych od pewnej prostej (kierownicy paraboli) i pewnego punktu (ogniska paraboli) nieleżącego na tej prostej;
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przypowieść, alegoria;

paracetamol /ˌparaʦ̑ɛˈtãmɔl/ (n)
paracetamolo
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym;

paradoksalnie (adv)
paradossalmente
  w sposób paradoksalny

parafia /paˈrafʲja/ (n)
parrocchia, pieve
  (kościelny) najmniejsza jednostka podziału administracyjnego w niektórych wspólnotach chrześcijańskich, wspólnota eucharystyczna kierowana przez proboszcza;

parafialny (adj)
parrocchiale, di parrocchia
  (kościelny) związany z parafią, należący do parafii

parafianin /ˌparaˈfʲjä̃ɲĩn/ (n)
parrocchiano
  (kościelny) członek wspólnoty parafialnej

parafianka /ˌparaˈfʲjãnka/ (n)
parrocchiana
  (kościelny) członkini wspólnoty parafialnej

parafilia (n)
parafilia
  (seksuologia, seksuologiczny) (medycyna, medyczny) zboczenie lub zaburzenie seksualne

parafraza (n)
parafrasi
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie tej samej treści innymi środkami wyrazowymi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór stanowiący fantazję na tematy z innych utworów muzycznych

paragraf /paˈraɡraf/ (n)
paragrafo
  (potocznie, potoczny) znak paragrafu (1.1) §
  podstawowa jednostka redakcyjna tekstu prawnego (z wyjątkiem ustaw nieokreślanych mianem kodeksów), oznaczana w tekście symbolem §;

paragwajski /ˌparaˈɡvajsʲci/ (adj)
paraguaiano
  odnoszący się do państwa Paragwaj

paralalia /ˌparaˈlalʲja/ (n)
paralalia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) objaw chorobowy polegający na mimowolnym myleniu wyrazów podobnie brzmiących

paralipomena (n)
paralipomeni
  (książkowy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) teksty stanowiące późniejsze dodatki do tekstu głownego;

paralipsa (n)
paralissi, paralipsi
  (językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na zwróceniu uwagi na przedmiot wypowiedzi poprzez zapowiedź pominięcia go lub stwierdzenie, że nie jest on warty uwagi;

paralityk (n)
paralitico
  (medycyna, medyczny) ktoś sparaliżowany

paraliż /paˈralʲiʃ/ (n)
paralisi
  utrata możliwości ruchu spowodowana uszkodzeniem układu nerwowego

paraliżować (v)
paralizzare, intirizzare
  utrudniać swobodne funkcjonowanie czegoś

paralotnia /ˌparaˈlɔtʲɲa/ (n)
parapendio
  (sport, sportowy) rodzaj lotni o miękkim płacie nośnym, w formie zbliżonej do spadochronu

paranoiczny (adj)
paranoico
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) związany z paranoją, charakterystyczny dla paranoi

paranoidalny /ˌparãnɔ<sup>j</sup>iˈdalnɨ/ (adj)
paranoico
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) mający pewne cechy paranoi, podobny do paranoi

paranoik (n)
paranoico
  (medycyna, medyczny) chory cierpiący na paranoję

paranoja (n)
paranoia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna charakteryzująca się występowaniem urojeń o różnym podłożu;

parapet /paˈrapɛt/ (n)
parapetto
  fragment deski lub innego tworzywa umieszczony poziomo tuż pod oknem na zewnątrz lub wewnątrz pomieszczenia

paraplegia /ˌparaˈplɛɟja/ (n)
paraplegia
  (medycyna, medyczny) porażenie dwóch kończyn spowodowane urazem rdzenia kręgowego na różnych poziomach lub mózgu;

parapsychologiczny (adj)
parapsicologico
  (psychologia, psychologiczny) związany z parapsychologią, dotyczący parapsychologii

parasol /paˈrasɔl/ (n)
ombrellone
  przyrząd jak parasol (1.1) do ochrony przed słońcem
ombrello, paracqua
  przyrząd składający się z laski i czaszy, używany do ochrony przed deszczem

parazonium (n)
parazonio
  (historia, historyczny, historycznie) ozdobny sztylet z czasów starożytnego Rzymu noszony do celów reprezentacyjnych i ceremonialnych, reprezentujący status społeczny właściciela;

parazytolog (n)
parassitologo
  specjalista w dziedzinie parazytologii

parazytologia /ˌparazɨtɔˈlɔɟja/ (n)
parassitologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział biologii zajmujący się pasożytami;

parazytologiczny (adj)
parassitologico
  dotyczący parazytologii

parcelacja /ˌparʦ̑ɛˈlaʦ̑ʲja/ (n)
parcellazione
  podział gruntu w celu jego sprzedaży lub nadania komuś;

pardwa /ˈpardva/ (n)
lagopodo, pernice
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z jednego z gatunków rodzaju Lagopus;

pardwa białosterna (n)
pernice coda bianca
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus leucura, gatunek ptaka z rodziny kurowatych, występujący w Ameryce Północnej;

pardwa górska /ˈpardva ˈɡurska/ (n)
pernice bianca, lagopo, lagopodo
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus muta, gatunek ptaka z rodziny kurowatych;

pardwa szkocka (n)
pernice bianca scozzese
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus lagopus scotica, podgatunek pardwy mszarnej, występujący na Wyspach Brytyjskich

pareidolia (n)
pareidolia
  (psychologia, psychologiczny) błąd poznawczy polegający na dopatrywaniu się znanych kształtów w przypadkowych szczegółach;

paremia /paˈrɛ̃mʲja/ (n)
paremia
  (książkowy) przysłowie, sentencja

paremiologia /ˌparɛ̃mʲjɔˈlɔɟja/ (n)
paremiologia
  (językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) nauka o przysłowiach zajmująca się ich pochodzeniem, znaczeniem oraz porównywaniem ich wersji w różnych językach;

parestezja (n)
parestesia
  (medycyna, medyczny) przykre wrażenie czuciowe, zwykle odbierane jako mrowienie, drętwienie lub zmiany temperatury skóry, będące objawem uszkodzeniem układu nerwowego;

parias (n)
reietto
  człowiek uważany w jakiejś grupie za gorszego, pogardzany
paria
  w Indiach: człowiek należący do jednej z najniższych kast lub będący poza systemem kastowym;

park /park/ (n)
parco
  (turystyka, turystyczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) duży miejski, rekreacyjny zadrzewiony teren zielony z wytyczonymi alejkami;

park maszynowy (n)
parco macchine
  ogół maszyn będących na wyposażeniu zakładu

park narodowy /ˈpark ˌnarɔˈdɔvɨ/ (n)
parco nazionale
  obszar wydzielony przez władze państwowe w celu ochrony przyrody;

park rozrywki (n)
parco dei divertimenti, parco di divertimenti
  (turystyka, turystyczny) teren z atrakcjami i punktami gastronomicznymi

parking /ˈparʲcĩŋk/ (n)
parcheggio
  plac lub budynek przeznaczony do odstawiania (parkowania) pojazdów mechanicznych;

parkować /parˈkɔvaʨ̑/ (v)
posteggiare
  zostawiać pojazd na parkingu, miejscu przeznaczonym do zatrzymania pojazdu lub innym wolnym miejscu

parlament /parˈlãmɛ̃nt/ (n)
parlamento
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w systemach demokratycznych najwyższy organ ustawodawczy;
  gmach, w którym obraduje parlament (1.1)

parlamentaryzm (n)
parlamentarismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów z parlamentem mającym władzę ustawodawczą i sprawującym ją nad rządem;

parmenka (n)
parmense, parmigiana
  mieszkanka Parmy

parmezan /parˈmɛzãn/ (n)
parmigiano
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski twardy ser podpuszczkowy, dojrzewający kilka lat, utarty dodawany do potraw jako przyprawa;

parmeńczyk (n)
parmigiano, parmense
  mieszkaniec Parmy

parmeński (adj)
parmense, parmigiano
  związany z Parmą, dotyczący Parmy

parobek (n)
garzone di fattoria
  (historia, historyczny, historycznie) najemny pracownik rolny;

parodia /paˈrɔdʲja/ (n)
parodia
  celowa przeróbka czyjegoś utworu (książki, filmu, muzyki itp., także stylu) lub zachowania, gestów, służąca ośmieszeniu oryginału lub będąca żartem z niego;

parodiować (v)
parodiare
  dokonywać parodii czegoś

paroksyzm (n)
parossismo
  (medycyna, medyczny) nasilenie się choroby
  (przenośnie, przenośnia) napad żalu, gniewu lub śmiechu

parowozownia (n)
deposito locomotive
  (kolejnictwo) zespół pomieszczeń, warsztatów oraz torów przystosowanych do obsługi technicznej i napraw parowozów;

parowóz /paˈrɔvus/ (n)
locomotiva a vapore
  (kolejnictwo) lokomotywa, której napęd stanowi silnik parowy

parskać (v)
sbuffare
  prychać

parszywy /parˈʃɨvɨ/ (adj)
ributtante
  (potocznie, potoczny) podły, zły, nędzny
rognoso
  (potocznie, potoczny) pokryty parchami

partenogeneza (n)
partenogenesi
  (biologia, biologiczny) rozmnażanie z niezapłodnionej komórki jajowej;

parter /ˈpartɛr/ (n)
pianterreno
  kondygnacja budynku położona tuż nad ziemią

partia polityczna /ˈpartʲja ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
partito politico
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) grupa ludzi, zwykle zarejestrowana w odpowiedni sposób w administracji państwowej, których celem jest przejęcie władzy i rządzenie państwem;

partycja (n)
partizione
  (informatyka, informatyczny) wydzielona część dysku fizycznego umożliwiająca utworzenie dysku logicznego;

partytura /ˌpartɨˈtura/ (n)
partitura, spartito
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szczegółowy zapis nutowy całości utworu muzycznego z założenia przeznaczony do wykonywania przez wiele instrumentów, uporządkowanych według powszechnie przyjętej kolejności jedna partia pod drugą;
copione
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) egzemplarz sztuki teatralnej, opatrzony komentarzami reżysera lub inscenizatora odnośnie wystawienia dzieła

partyzana /ˌpartɨˈzãna/ (n)
partigiana
  (historia, historyczny, historycznie) broń drzewcowa o długim, obosiecznym grocie, używana w zachodniej Europie od XV w.;

partyzancki /ˌpartɨˈzãnʦ̑ʲci/ (adj)
partigiano
  związany z partyzantką i partyzantami

partyzant /parˈtɨzãnt/ (n)
partigiano
  (wojskowość, wojskowy) uczestnik konspiracyjnej walki zbrojnej na tyłach nieprzyjaciela; żołnierz oddziału partyzanckiego

parwowiroza (n)
parvovirosi
  (weterynaria, weterynaryjny) zakaźna choroba psów wywoływana przez parwowirusa psiego;

paryski /paˈrɨsʲci/ (adj)
parigino
  związany z Paryżem, dotyczący Paryża

paryżanin /ˌparɨˈʒãɲĩn/ (n)
parigino
  mieszkaniec Paryża

paryżanka /ˌparɨˈʒãnka/ (n)
parigina
  mieszkanka Paryża

parzystokopytne (n)
artiodattili
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Artiodactyla Owen, rząd ssaków łożyskowych, posiadających dwa wyraźnie większe palce – trzeci i czwarty – zakończone racicami;

parzyć /ˈpaʒɨʨ̑/ (v)
scottare, bruciare
  być odczuwanym jako gorące

parę /ˈparɛ/ (indefiniteCardinalNumeral)
alcuni, paio, qualche
  kilka; niewielka liczba czegoś

pas bezpieczeństwa (n)
cintura di sicurezza
  pas, który zabezpiecza przed urazem w razie wypadku;

pas cnoty /ˈpas ˈʦ̑nɔtɨ/ (n)
cintura di castità
  (historia, historyczny, historycznie) specjalny metalowy lub skórzany pas, który mąż mocował wokół bioder i pachwin żony, aby uniemożliwić jej stosunek seksualny z drugim mężczyzną podczas swojej nieobecności;

pas planetoid (n)
fascia principale
  (astronomia, astronomiczny) w Układzie Słonecznym obszar między orbitami Marsa i Jowisza, w którym porusza się większość planetoid;

pasażer /paˈsaʒɛr/ (n)
passeggero
  osoba podróżująca, ale nie kierująca pojazdem

paschalny /pasˈxalnɨ/ (adj)
pasquale
  (przymiotnik) od Pascha

paschał /ˈpasxaw/ (n)
cero pasquale
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świeca poświęcona w Wigilię Paschalną z charakterystycznymi greckimi literami Α i Ω (alfa i omega);

pasieka /paˈɕɛka/ (n)
apiario
  (pszczelarstwo, pszczelarski) teren z ustawionymi ulami;

pasierb /ˈpaɕɛrp/ (n)
figliastro
  syn męża lub żony pochodzący z wcześniejszego małżeństwa

pasjans /ˈpasʲjãw̃s/ (n)
solitario
  (termin karciany) rodzaj jednoosobowej gry karcianej polegająca na układaniu w odpowiedni sposób talii kart na stole;

pasjonista (n)
passionista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik ze Zgromadzenia Męki Pańskiej założonego przez św. Pawła od Krzyża;

pasjonistka (n)
passionista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mniszka z żeńskiej gałęzi Zgromadzenia Męki Pańskiej założonego przez św. Pawła od Krzyża

pasjonujący /ˌpasʲjɔ̃nuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
appassionante
  szczególnie ciekawy, wyjątkowo interesujący

pasmanteria /ˌpasmãnˈtɛrʲja/ (n)
merceria
  sklep z odzieżowymi elementami wykończeniowymi

pasować /paˈsɔvaʨ̑/ (v)
addirsi, commettere, corrispondere, stare
  być w sam raz wobec czegoś, zgadzać się z czymś pod określonymi względami; nie być ani za dużym, ani za małym, przylegać, mieścić się

pasować jak wół do karety /paˈsɔvaʨ̑ ˈjaɡ ˈvuw ˌdɔ‿kaˈrɛtɨ/ (v)
stare come i cavoli a merenda
  porównanie, które podkreśla skrajną dysharmonię bliską absurdu

pasożyt /paˈsɔʒɨt/ (n)
parassita
  (biologia, biologiczny) organizm żerujący na innym organizmie, zazwyczaj ze szkodą dla swego żywiciela;

pasta do zębów /ˈpasta dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/ (n)
dentifricio
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) półpłynna substancja przechowywana w tubce służąca do utrzymywania czystości zębów i jamy ustnej;

pasterka /paˈstɛrka/ (n)
pastorella
  (dawniej, dawny) pastorałka
  (dawniej, dawny) rodzaj damskiego kapelusza słomkowego
messa di mezzanotte
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) msza odprawiana w noc Bożego Narodzenia
pastora
  dziewczyna pasąca bydło, gęsi, itp.

pasternak (n)
pastinaca
  (botanika, botaniczny) Pastinaca L., roślina warzywna i pastewna o jadalnym korzeniu;
pastinaca, sisaro
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) korzeń tej rośliny

pasternak zwyczajny (n)
pastinaca
  (botanika, botaniczny) Pastinaca sativa L., jadalna roślina z rodziny selerowatych;

pasterski (adj)
pastorale
  (kościelny) (przenośnie, przenośnia) leżący w gestii biskupa lub episkopatu, odnoszący się do ich posługi
pastoreccio, pastorizio
  dotyczący pasterstwa, związany z pasterstwem

pasterstwo (n)
pastorizia
  (rolnictwo, rolniczy) rodzaj hodowli zwierząt połączony z ich wypasem;

pasterz /ˈpastɛʃ/ (n)
pastore
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przenośnie, przenośnia) duchowy lub religijny opiekun
pastore, bovaro, vaccaio
  (zootechnika, zootechniczny) osoba, opiekująca się zwierzętami podczas wypasu
storno roseo
  (ornitologia, ornitologiczny) Sturnus roseus, gatunek ptaka z rodziny szpakowatych;

pasticjo /paˈstʲiʦ̑ʲjɔ/ (n)
pasticcio
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska potrawa z długich makaronowych rurek układany warstwowo z podsmażony mięsem mielonym i zapiekanych w beszamelu

pastisz /ˈpastʲiʃ/ (n)
pastiche
  (książkowy) dzieło sztuki, którego autor świadomie naśladuje styl innego autora, innej szkoły lub epoki;

pastoralny (adj)
pastorale
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z działalnością duszpasterską, dotyczący duszpasterstwa

pastorał (n)
pastorale
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ozdobna zakrzywiona laska noszona podczas liturgii przez biskupów, opatów i infułatów uprzywilejowanych jako atrybut ich urzędu;

pastuch (n)
vaccaio
  człowiek wypasający hodowlane zwierzęta domowe

pastwisko /paˈstfʲiskɔ/ (n)
pascolo, pastura
  (rolnictwo, rolniczy) teren porośnięty trawą, przeznaczony do wypasania zwierząt

pasywny (adj)
passivo
  który nie wykazuje chęci działania

pasza /ˈpaʃa/ (n)
foraggio, mangime, pastone
  (zootechnika, zootechniczny) pożywienie przeznaczone dla zwierząt gospodarskich; karma;

paszkwil /ˈpaʃkfʲil/ (n)
pasquinata
  publikacja brukająca czyjąś reputację;

paszport /ˈpaʃpɔrt/ (n)
passaporto
  dokument tożsamości uprawniający do przekraczania granic państwowych;

pasztet /ˈpaʃtɛt/ (n)
pasticcio, pâté
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) potrawa z kilku gatunków duszonego lub gotowanego mięsa i podrobów, które się mieli i zwykle zapieka
sgorbio
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) brzydka dziewczyna
pasticcio, impiccio
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) kłopotliwa sytuacja

pasztet strasburski /ˈpaʃtɛt strazˈbursʲci/ (n)
foie gras
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasztet z otłuszczonych wątróbek gęsich lub kaczych, specjalność kuchni francuskiej;

paszto /ˈpaʃtɔ/ (n)
pashtu
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Pasztunów;

patelnia /paˈtɛlʲɲa/ (n)
padella, tegame
  naczynie kuchenne służące do smażenia potraw;

patogeneza (n)
patogenesi
  (medycyna, medyczny) nauka, która bada powstawanie i rozprzestrzenianie się chorób

patogenność (n)
patogenicità
  cecha tego, co jest patogenne, zdolność czynnika chorobotwórczego do wywoływania choroby po zakażeniu

patolog (n)
patologo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista w zakresie patologii

patologicznie (adv)
patologicamente
  odbiegając od normy w sensie negatywnym

patologizacja (n)
patologizzazione
  pogarszanie się jakości

patriarcha /paˈtrʲjarxa/ (n)
patriarca
  (biblijny) tytuł legendarnych praojców ludzkości i Izraela – Abrahama, Izaaka, Jakuba i jego 12 synów
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mężczyzna stojący na czele rodu w społecznościach rodowych
  (przenośnie, przenośnia) sędziwy, czcigodny starzec
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność najwyższego duchownego dostojnika w Kościołach wschodnich
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność tytularna niektórych biskupów w Kościele katolickim
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł biskupów najważniejszych miast we wczesnym chrześcijaństwie

patriarchalny /ˌpatrʲjarˈxalnɨ/ (adj)
patriarcale
  związany z patriarchatem, dotyczący patriarchatu
  związany z patriarchą, dotyczący patriarchy

patriotka /paˈtrʲjɔtka/ (n)
patriota, patriotta
  kobieta kochająca swoją ojczyznę, gotowa do poświęceń dla niej

patriotycznie (adv)
patriotticamente
  w sposób patriotyczny

patriotyczny /ˌpatrʲjɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
patriottico
  taki, którego cechuje patriotyzm
  związany z patriotyzmem, dotyczący patriotyzmu

patriotyzm /paˈtrʲjɔtɨsm̥/ (n)
patriottismo
  miłość ojczyzny i własnego narodu, często połączona z gorliwością ofiar dla ojczczyzny;

patrol /ˈpatrɔl/ (n)
ronda, patuglia
  obchód pilnowanego terenu

patrolog (n)
patrologo
  (teologia, teologiczny) specjalista w dziedzinie patrologii

patrologia (n)
patrologia
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teologia, teologiczny) nauka zajmująca się życiem i twórczością Ojców Kościoła oraz piśmiennictwem starochrześcijańskim;

patrolować (v)
pattugliare
  wykonywać obchód kontrolowanego terenu

patron /ˈpatrɔ̃n/ (n)
patrono
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święty opiekun kraju, miasta, profesji, osób;
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: patrycjusz sprawujący opiekę nad wyzwolonymi niewolnikami;

patronować (v)
essere patrono, proteggere
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) być świętym opiekunem lub orędownikiem czegoś lub kogoś
patrocinare
  sprawować patronat

patroszyć (v)
deviscerare, sbudellare, sventrare
  usuwać trzewia z martwego zwierzęcia

patrycjuszowski (adj)
patrizio
  związany z patrycjatem, dotyczący patrycjatu

patrycjuszowski (possessiveAdjective)
patrizio
  należący do patrycjatu

patrzeć /ˈpaṭʃɛʨ̑/ (v)
guardare
  kierować wzrok na coś lub na kogoś

paulin (n)
paolino
  zakonnik z Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika;

pauliński (adj)
paolino
  związany z paulinami, dotyczący paulinów

pauza /ˈpawza/ (n)
pausa, intermezzo, intervallo
  przerwa w jakiejś czynności

paw /paf/ (n)
pavone
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju pawi (1.1)

paw indyjski (n)
pavone indiano
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku paw indyjski (1.1)

paw niebieski (n)
pavone blu
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku paw niebieski (1.1)

paw zwyczajny (n)
pavone comune
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku paw zwyczajny (1.1)

paweł (n)
paolo
  (dawniej, dawny) (numizmatyka, numizmatyczny) dawna moneta italska

pawijczyk (n)
pavese
  mieszkaniec Pawii, osoba rodem z Pawii

pawijka (n)
pavese
  mieszkanka Pawii

pawijski (adj)
pavese
  związany z Pawią, pochodzący z Pawii

pawlacz (n)
soppalco
  schowek pod sufitem

pazerny (adj)
avido, cupido, ingordo
  (potocznie, potoczny) odznaczający się chciwością

paznokieć /pazˈnɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
unghia
  (anatomia, anatomiczny) płaska rogowa osłona ostatniego członu palca małp i człowieka;

pazur /ˈpazur/ (n)
artiglio
  (zoologia, zoologiczny) ostro zakończony, rogowy twór naskórka na końcach palców niektórych zwierząt, zwłaszcza drapieżnych;

pałac /ˈpawaʦ̑/ (n)
palazzo
  (architektura, architektoniczny) okazały, pozbawiony cech obronnych budynek mieszkalny należący do władcy lub bogatego człowieka

pałać /ˈpawaʨ̑/ (v)
fervere
  żywić jakieś silne uczucia

pałować /paˈwɔvaʨ̑/ (v)
manganellare, randellare
  bić pałką

pańskie oko konia tuczy /ˈpãj̃sʲcɛ ˈɔkɔ ˈkɔ̃ɲa ˈtuʧ̑ɨ/ (proverb)
l'occhio del padrone ingrassa il cavallo
  gdy gospodarz (właściciel) sam dogląda swego gospodarstwa (przedsiębiorstwa), to lepiej ono funkcjonuje

państwo /ˈpãj̃stfɔ/ (n)
stato
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) struktura polityczna obejmująca określony obszar i grupę ludzi go zamieszkującą, rządzona przez osoby reprezentujące tę grupę; ustrój takiej struktury;
padrone, signore
  pan i pani wobec służby
signore
  tytuł grzecznościowy wobec małżeństwa
loro
  zwrot grzecznościowy względem grupy, w której są zarówno kobiety, jak i mężczyźni

państwowy /pãj̃ˈstfɔvɨ/ (adj)
statale
  będący w posiadaniu lub pod kontrolą państwa, ustanowiony lub sprawowany przez państwo; odnoszący się do państwa, związany z państwem

paść /paɕʨ̑/ (v)
pascolare
  doglądać zwierząt pożywiających się na łące
abbuffarsi
  (przenośnie, przenośnia) o ludziach: jeść w nadmiernych ilościach
pascolare
  o zwierzętach: pożywiać się trawą na łące

paść na podatny grunt /ˈpaɕʨ̑ ˌna‿pɔˈdatnɨ ˈɡrũnt/ (idiom)
cadere su un terreno fertile
  o czymś, co ma dobre warunki ku czemuś, wywołuje pozytywną reakcję, jest dobrze przyjęte lub znajduje oddźwięk

paź /paɕ/ (n)
paggio
  (historia, historyczny, historycznie) chłopiec ze szlacheckiej rodziny, który stanowi czyjąś osobistą służbę na dworze magnackim lub królewskim;
macaone
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl z rodziny paziowatych, Papilionidae

paź królowej (n)
macaone
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Papilio machaon Linnaeus, gatunek motyla dziennego z rodziny paziowatych;
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl z gatunku paź królowej (1.1)

październik /paʑˈʥ̑ɛrʲɲik/ (n)
ottobre
  dziesiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

październikowy /ˌpaʑʥ̑ɛrʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
ottobrino
  dotyczący października, dziejący się w październiku

pchnięcie kulą /ˈpxʲɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ ˈkulɔ̃w̃/ (n)
getto del peso
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, polegająca na wypchnięciu kuli jednorącz z koła o średnicy 2,135 m;

pchła /pxwa/ (n)
pulce
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, bezskrzydły, skaczący owad żywiący się krwią;

pech /pɛx/ (n)
sfortuna, iella, iattura
  niepomyślny zbieg okoliczności

pechowiec (n)
sfortunato
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto ma pecha

pechowy /pɛˈxɔvɨ/ (adj)
sfigato, fatale
  świadczący o pechu

pedagog /pɛˈdaɡɔk/ (n)
pedagogo
  nauczyciel, wychowawca

pedagogiczny (adj)
pedagogico
  związany z pedagogiką, wychowawczy

pedanteria /ˌpɛdãnˈtɛrʲja/ (n)
pedanteria
  przesadna dbałość o detale

pedantyczny /ˌpɛdãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
pedante
  skrajnie, nadmiernie dokładny

pedał /ˈpɛdaw/ (n)
pedale
  (technologia, technika, techniczny) dźwignia przeznaczona do obsługi stopą w samochodzie, samolocie, rowerze itp., także w niektórych instrumentach muzycznych;
frocio, finocchio, checca, culatone, ricchione
  (slangowo) (obraźliwie) określenie geja, niekiedy rozszerzane na mężczyzn postrzeganych jako homoseksualiści

pediatra /pɛˈdʲjatra/ (n)
pediatra
  (medycyna, medyczny) lekarz dziecięcy
  (medycyna, medyczny) lekarka dziecięca

pediatria /pɛˈdʲjatrʲja/ (n)
pediatria
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się dziećmi, ich rozwojem, opieką nad nimi oraz chorobami dziecięcymi;

pediatryczny (adj)
pediatrico
  związany z pediatrią

pedikiurzystka /ˌpɛdʲicuˈʒɨstka/ (n)
pedicure
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kobieta wykonująca pedikiur zawodowo

pedo- /ˈpɛdɔ/
pedo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z dzieckiem, potomkiem, potomstwem
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z gruntem, ziemią

pedofilia /ˌpɛdɔˈfʲilʲja/ (n)
pedofilia
  (seksuologia, seksuologiczny) (psychologia, psychologiczny) popęd seksualny do dzieci;

pefloksacyna /ˌpɛflɔksaˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
pefloxacina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemioterapeutyk z grupy fluorochinolonów, o szerokim zakresie działania;

pejoratywny /ˌpɛjɔraˈtɨvnɨ/ (adj)
peggiorativo
  mający negatywny, ujemny (obraźliwy, zniechęcający) wydźwięk

pejzaż /ˈpɛjzaʃ/ (n)
paesaggio
  (sztuka) obraz, którego tematem jest krajobraz

pejzażysta /ˌpɛjzaˈʒɨsta/ (n)
paesaggista, paesista
  (sztuka) malarz tworzący pejzaże

pekari /pɛˈkarʲi/ (n)
pecari
  (zoologia, zoologiczny) amerykański ssak parzystokopytny z wyglądu podobny do dzika;

pekińczyk /pɛˈcĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
pechinese
  mieszkaniec Pekinu
  (kynologia, kynologiczny) rasa małych psów o długiej sierści i krótkim pysku;

peklować (v)
salare
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) konserwować mięso w solance z saletrą i przyprawami

pektoralny (adj)
pettorale
  związany z pektorałem, używany do noszenia pektorału

pektorał (n)
croce pettorale
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krzyż z relikwią noszony przez katolickich duchownych na piersi;

pelagial (n)
dominio pelagico
  (ekologia, ekologiczny) (hydrologia, hydrologiczny) sfera otwartej wody, dzieląca się na część fotyczną (naświetloną) oraz afotyczną (bez światła)

pelikan /pɛˈlʲikãn/ (n)
pellicano
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rzędu pełnopłetwych;

peltasta (n)
peltasta
  (wojskowość, wojskowy) (starożytność) lekkozbrojny żołnierz armii greckich i hellenistycznych wyposażony w tarczę - peltę oraz oszczepy;

pendrive (n)
chiave USB, chiavetta, chiavetta USB, pen drive, pen-drive, penna
  (informatyka, informatyczny) niewielkie urządzenie przenośne podłączane do komputera poprzez port USB, zawierające pamięć trwałą;

penis /ˈpɛ̃ɲis/ (n)
pene
  (anatomia, anatomiczny) narząd kopulacyjny samców, zarówno u ludzi, jak i u niektórych zwierząt;

penitent /pɛ̃ˈɲitɛ̃nt/ (n)
penitente
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba przystępująca do sakramentu spowiedzi świętej;

pentagram /pɛ̃nˈtaɡrãm/ (n)
pentagramma
  (geometria) pięciokąt gwiaździsty;

pentan /ˈpɛ̃ntãn/ (n)
pentano
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezbarwna, palna ciecz, stosowany jako składnik mieszanin rozpuszczalnikowych oraz w termometrach do mierzenia niskich temperatur;

pentimento (n)
pentimento
  (sztuka) poprawka lub zmiana wykonana przez artystę w czasie malowania obrazu, której ślady są widoczne na ostatecznej wersji;

peonia /pɛˈɔ̃ɲja/ (n)
peonia
  (botanika, botaniczny) (zobacz) piwonia

pepsyna (n)
pepsina
  (biochemia, biochemiczny) czynna postać pepsynogenu, enzym trawienny występujący w soku żołądkowym;

percepcja (n)
percezione
  (fizjologia, fizjologiczny) odbiór i postrzeganie zjawisk za pomocą zmysłów

perfekcjonista /ˌpɛrfɛkʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
perfezionista
  człowiek dążący do doskonałości

perfekcjonizm /ˌpɛrfɛkˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
perfezionismo
  dążenie do doskonałości

perfekcyjny (adj)
perfetto
  odznaczający się perfekcją, dopracowany w każdym detalu

perfumować (v)
profumare
  skrapiać perfumami, aplikować perfumy

perfumy /pɛrˈfũmɨ/ (n)
profumo
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) roztwór alkoholowy odpowiednio dobranych substancji zapachowych, stosowany jako kosmetyk

pergamin (n)
pergamena, cartapecora
  niegarbowana, cienka, odpowiednio przygotowana skóra owcza, cielęca lub ośla, przeznaczona do pisania lub malowania
carta oleata
  papier nieprzepuszczający wilgoci ani tłuszczu

pergola /pɛrˈɡɔla/ (n)
pergola, pergolato
  (architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) budowla ogrodowa w postaci dwóch rzędów podpór i umieszczonej na nich poziomej ażurowej konstrukcji, po której pną się rośliny;

perhydrol /pɛrˈxɨdrɔl/ (n)
peridrolo
  (chemia, chemiczny) silnie utleniający, 30-procentowy roztwór wodny nadtlenku wodoru

peri-
peri-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na obszar lub tematykę wokół tego, co określa drugi człon złożenia

perkoz /ˈpɛrkɔs/ (n)
svasso
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak śródlądowy zmieniający upierzenie stosownie do pory roku;

perkoz dwuczuby /ˈpɛrkɔz dvuˈʧ̑ubɨ/ (n)
svasso maggiore
  (ornitologia, ornitologiczny) Podiceps cristatus, gatunek ptaka z rodziny perkozów;

perkoz zausznik (n)
svasso piccolo
  (ornitologia, ornitologiczny) Podiceps nigricollis, gatunek ptaka wodnego

perkusista /ˌpɛrkuˈɕista/ (n)
batterista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na perkusji

permakryzys (n)
permacrisi
  (ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) przedłużający się okres niestabilności i braku bezpieczeństwa, będący w szczególności rezultatem serii katastrofalnych wydarzeń

permakultura (n)
permacultura
  (ochrona środowiska) (ekologia, ekologiczny) idea inspirowania się naturą i korzystanie z zasad w niej funkcjonujących – projektowania ekologicznego, które tworzy zrównoważoną architekturę i samoregulujące się systemy rolnictwa na wzór ekosystemów naturalnych itp.;

permanencja (n)
permanenza
  cecha osób, rzeczy i zjawisk niezmiennych w czasie

permanentnie (adv)
permanentemente
  bez przerwy, wciąż

permanentność (n)
permanenza
  cecha osób, rzeczy i zjawisk niezmiennych w czasie

permanentny /ˌpɛrmãˈnɛ̃ntnɨ/ (adj)
permanente, duraturo
  taki, który trwa nieprzerwanie, bez przerwy, trwały

peron /ˈpɛrɔ̃n/ (n)
marciapiede, binario
  (kolejnictwo) wydzielona część stacji kolejowej, przeznaczona dla pasażerów, umożliwiająca im wsiadanie do pociągu i wysiadanie z niego

peronizm /pɛˈrɔ̃ɲism̥/ (n)
peronismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system polityczny zbudowany przez Juana Peróna w Argentynie, w połowie XX wieku, dążący do zbudowania ustroju pośredniego między amerykańskim kapitalizmem a radzieckim komunizmem;

perora (n)
perorazione
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (dawniej, dawny) uroczyste przemówienie

personel /pɛrˈsɔ̃nɛl/ (n)
personale, organico
  zespół pracowników jakiejś instytucji, najczęściej publicznej, których celem jest wykonywanie ściśle określonych zadań nienależących do kierownika tej instytucji

perspektywa powietrzna /ˌpɛrspɛkˈtɨva pɔˈvʲjɛṭʃna/ (n)
prospettiva aerea
  (sztuka) wrażenie przestrzenności w płaskim obrazie uzyskane dzięki rozjaśnianiu i zmniejszaniu nasycenia barw dalszych planów;

perswadować /ˌpɛrsfaˈdɔvaʨ̑/ (v)
persuadere
  tłumaczyć, wyjaśniać, dowodzić coś komuś; przekonywać o czymś, udowodnić coś; korzystać z perswazji

perswazja /pɛrsˈfazʲja/ (n)
persuasione
  nakłanianie, tłumaczenie, przekonywanie kogoś do czegoś

persymona /ˌpɛrsɨ̃ˈmɔ̃na/ (n)
cachi, caco, diospyro
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju (1.1)
diospyros
  (botanika, botaniczny) Diospyros L., rodzaj tropikalnych roślin drzewiastych z rodziny hebankowatych;
cachi
  (spożywczy) czerwonopomarańczowy, jadalny owoc rośliny z rodzaju (1.1)

perugiański (adj)
perugino
  związany z Perugią, dotyczący Perugii

peruka /pɛˈruka/ (n)
parrucca
  cudze lub sztuczne włosy przystosowane do zakładania na głowę;

peruwiański /ˌpɛruˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
peruviano
  odnoszący się do państwa Peru

perwersja (n)
perversione
  (psychologia, psychologiczny) skłonność do zaspokajania popędów w sposób odbiegający od normy
perversità
  zachowania wbrew przyjętym obyczajom, mające za zadanie szokować

perwersyjność (n)
perversità
  cecha tego, co perwersyjne; cecha tych, którzy są perwersyjni

peryfrastyczny (adj)
perifrastico
  (językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) określający coś za pomocą peryfrazy

peryhelium /ˌpɛrɨˈxɛlʲjũm/ (n)
perielio
  (astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najbliżej Słońca;

perykopa (n)
pericope, pericopa
  (biblijny) określony fragment tekstu biblijnego odczytywanego podczas liturgii lub badanego przez biblistę;

perymetr /pɛˈrɨ̃mɛtr̥/ (n)
perimetro
  (medycyna, medyczny) przyrząd do badania pola widzenia oka

peryskop /pɛˈrɨskɔp/ (n)
periscopio
  urządzenie zbudowane z co najmniej dwóch luster, umożliwiające obserwowanie otoczenia zza zasłony;

perystyl (n)
peristilio
  (architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) (starożytność) dziedziniec lub ogród wewnętrzny otoczony kolumnadą;
  (architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) (starożytność) kolumnada otaczająca dziedziniec lub ogród

perz /pɛʃ/ (n)
gramigna
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju perzów (1.1)

perła /ˈpɛrwa/ (n)
perla
  (biologia, biologiczny) wytwór płaszcza niektórych mięczaków, szczególnie perłopławów;

pescowegetarianizm (n)
pescetarianismo
  dieta polegająca na niejedzeniu mięsa czerwonego i drobiu, a akceptowaniu ryb i owoców morza;

peso /ˈpɛsɔ/ (n)
peso
  (jednostka monetarna) waluta niektórych krajów, głównie południowoamerykańskich;

pesto (n)
pesto
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos z utartych orzechów i świeżych jarzyn z oliwą, w klasycznej wersji z orzeszków piniowych i bazylii;

pestycyd /pɛˈstɨʦ̑ɨt/ (n)
pesticida
  (chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) substancja syntetyczna lub naturalna stosowana do zwalczania organizmów szkodliwych lub niepożądanych, używana głównie do ochrony roślin uprawnych, lasów, zbiorników wodnych;

pesymista /ˌpɛsɨ̃ˈmʲista/ (n)
pessimista
  człowiek dostrzegający tylko ujemne strony życia, negatywnie oceniający rzeczywistość i przewidujący same najgorsze rzeczy

pesymistka /ˌpɛsɨ̃ˈmʲistka/ (n)
pessimista
  kobieta dostrzegająca tylko ujemne strony życia, negatywnie oceniająca rzeczywistość i przewidująca same najgorsze rzeczy

pesymistyczny /ˌpɛsɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
pessimistico
  pełen pesymizmu, właściwy pesymiście; dostrzegający tylko negatywne strony czegoś, przewidujący jedynie niepowodzenia i nieszczęścia

pesymizm /pɛˈsɨ̃mʲism̥/ (n)
pessimismo
  tendencja do zakładania, że wydarzenia potoczą się najgorszym z możliwych scenariuszy;
  (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny charakteryzujący się brakiem wiary w postęp i lepsze jutro

peszyć (v)
confondere, gufare, iettare, sfasare
  wprawiać w zakłopotanie
imbarazzarsi
  wpadać w zakłopotanie; czuć się niepewnie

petrografia /ˌpɛtrɔˈɡrafʲja/ (n)
petrografia
  (geologia, geologiczny) nauka o składzie i właściwościach skał;

petrograficzny (adj)
petrografico
  (geologia, geologiczny) związany z petrografią, dotyczący petrografii

petting (n)
petting
  (książkowy) (seksuologia, seksuologiczny) technika seksualna polegająca na wzajemnych pieszczotach okolic narządów płciowych bez stosunku płciowego

petycja /pɛˈtɨʦ̑ʲja/ (n)
petizione
  (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pismo zawierające zbiorową prośbę, kierowane najczęściej do organów władzy;

pewność /ˈpɛvnɔɕʨ̑/ (n)
certezza, sicurezza
  całkowite przekonanie o czymś
verità
  prawdziwość

pewność siebie (n)
sicurezza di sé
  (psychologia, psychologiczny) wiara w swoją wartość, we własne możliwości

pewny siebie (adj)
sicuro di sé
  przekonany o swojej wartości lub swoich możliwościach

pełnia /ˈpɛwʲɲa/ (n)
luna piena, plenilunio
  (astronomia, astronomiczny) faza księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez słońce w taki sposób, że z ziemi widać wyłącznie jego jasną część

pełnoletniość (n)
maggiore età, età maggiore
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regulowany przepisami status prawny osoby, uzyskiwany zwykle po osiągnięciu określonego wieku;

pełnomocnik (n)
plenipotenziario, commissario, incaricato
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba mająca pełnomocnictwo do wykonywania czynności prawnych w czyimś imieniu

pełny /ˈpɛwnɨ/ (adj)
pieno, completo, colmo, gremito, ripieno
  wypełniony w największym możliwym stopniu

pełzać (v)
strisciare
  o ludziach poruszać się wolno, dotykając nieomal brzuchem podłoża lub na czworaka
strisciare, serpeggiare
  o zwierzętach posuwać się powoli, przylegając spodem do podłoża

pi /pʲi/ (n)
pi
  (matematyka, matematyczny) stała matematyczna, równa stosunkowi długości okręgu do jego średnicy;
  nazwa szesnastej litery alfabetu greckiego, π;

pi razy oko /ˈpʲi ˈrazɨ ˈɔkɔ/ (adv)
a occhio e croce
  (potocznie, potoczny) w przybliżeniu, około

piacencki (adj)
piacentino
  (rzadki, rzadko używany) związany z Piacenzą, dotyczący Piacenzy

pianista /pʲjä̃ˈɲista/ (n)
pianista
  osoba, która gra na pianinie lub fortepianie

pianistka /pʲjä̃ˈɲistka/ (n)
pianista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na pianinie, fortepianie

pianistyczny (adj)
pianistico
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany z pianistyką, dotyczący pianistyki

pianka /ˈpʲjãnka/ (n)
schiuma
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) spieniony kosmetyk
  niewielka piana, np. na kawie, piwie lub mleku
  spienione tworzywo sztuczne
toffoletta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) marshmallow
schiuma, spuma
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodki, spieniony deser, np. z produktów mlecznych i jajek
muta umida
  (sport, sportowy) (potocznie, potoczny) kombinezon izolujący ciało przed zimnem i wodą;

pianka do golenia (n)
schiuma da barba, spuma da barba
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) substancja z pęcherzykami powietrza rozsmarowywana na skórze podczas golenia w celu zapobieżenia podrażnieniu;

piano /ˈpʲjãnɔ/ (adv)
piano
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) określenie wykonawcze: cicho, delikatnie

piano nobile (n)
piano nobile
  (architektura, architektoniczny) kondygnacja z reprezentacyjnymi pomieszczeniami, zwykle na pierwszym piętrze okazałego budynku (pałac, willa);

piarg (n)
ghiaione
  (geografia, geograficzny) osypisko skalne;

piasek /ˈpʲjasɛk/ (n)
sabbia, rena
  luźna skała osadowa złożona z ziaren i okruchów skalnych o rozmiarze od 0,0625 do 2 mm, głównie kwarcu;

piasek kinetyczny (n)
sabbia magica
  zabawka dziecięca, kolorowe tworzywo będące mieszaniną piasku sypkiego i specjalnego hydrofobicznego polimeru, który nadaje mieszaninie spoistości, jak po zmoczeniu

piaskowiec /pʲjaˈskɔvʲjɛʦ̑/ (n)
arenaria
  (geologia, geologiczny) zwięzła skała osadowa powstała przez scementowanie ziaren piasku spoiwem;

piaskownica /ˌpʲjaskɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
sabbionaia, sabbiera
  (gry i zabawy) wydzielone miejsce pokryte lub wypełnione piaskiem, przeznaczone do zabaw dla dzieci;

piać /pʲjäʨ̑/ (v)
cantare, chicchiriare
  (ornitologia, ornitologiczny) o kogucie wydawać charakterystyczny koguci głos

piechota /pʲjɛˈxɔta/ (n)
fanteria
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących pieszo i w bliskim kontakcie z nieprzyjacielem;

pieczeń /ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
arrosto
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z upieczonego mięsa (z wyjątkiem ryb)

pieczony (adj)
arrosto, al forno
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie pieczenia

pieczołowicie (adv)
accuratamente
  z pieczołowitością; z troską

pieczątka /pʲjɛˈʧ̑ɔ̃ntka/ (n)
timbro
  (zdrobniale) pieczęć

pieczętować /ˌpʲjɛʧ̑ɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
suggellare
  (przenośnie, przenośnia) ostatecznie coś potwierdzać, przesądzać
  opatrywać coś pieczęcią, wykonywać pieczęć

pieczęć /ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲʨ̑/ (n)
sigillo, bollo
  znak rozpoznawczy osoby prawnej lub fizycznej, wyciskany za pomocą stempla (tłoka); nadaje moc prawną pismu lub dokumentowi, stanowi świadectwo wiarygodności

pieg /pʲjɛk/ (n)
lentiggine
  mała plamka na skórze człowieka występująca najczęściej u osób o jasnej karnacji (blondynów i rudych);

piegowaty /ˌpʲjɛɡɔˈvatɨ/ (adj)
lentigginoso
  pokryty piegami

piegża /ˈpʲjɛɡʒa/ (n)
bigiarella
  (ornitologia, ornitologiczny) Sylvia curruca, niewielki ptak eurazjatycki wijący gniazda wewnątrz ciernistych krzewów lub żywopłotów;

piekarz /ˈpʲjɛkaʃ/ (n)
panettiere, fornaio
  człowiek, który pracuje w piekarni i wypieka chleb, bułki itp.

piekielny /pʲjɛ̇ˈcɛlnɨ/ (adj)
benedetto
  (przenośnie, przenośnia) nieznośny, bardzo zły, denerwujący, cholerny
infernale
  dotyczący piekła, związany z piekłem, taki, jak w piekle
  (przenośnie, przenośnia) o dużej intensywności, cholerny

piekło /ˈpʲjɛkwɔ/ (n)
inferno
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) (filozofia, filozoficzny) miejsce przebywania dusz zmarłych potępionych za grzechy lub winy wobec bogów popełnione na ziemi;
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym trudno wytrzymać (z powodu ciężkich warunków), bardzo nieprzyjemna sytuacja, wydarzenie przysparzające wielu cierpień

pielgrzym (n)
pellegrino
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba, która odbywa wędrówkę do miejsca kultu

pielgrzymka /pʲjɛlˈɡʒɨ̃mka/ (n)
pellegrinaggio
  wędrówka do świętego miejsca

pielgrzymować (v)
pellegrinare
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wędrować do miejsca kultu lub kogoś, komu się chce oddać cześć

pielić /ˈpʲjɛlʲiʨ̑/ (v)
diserbare
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) usuwać ręcznie chwasty z uprawy

pielęgniarka /ˌpʲjɛlɛ̃ŋʲɟˈɲarka/ (n)
infermiera
  kobieta sprawująca podstawową opiekę medyczną nad pacjentami;

pielęgniarski (adj)
infermieristico
  związany z pielęgniarstwem, pielęgniarzem lub pielęgniarką, dotyczący pielęgniarstwa

pielęgniarstwo (n)
assistenza infermieristica, cura degli ammalati, professione dell'infermiera
  profesja polegająca na opiekowaniu się chorymi

pielęgniarz /pʲjɛˈlɛ̃ŋʲɟɲaʃ/ (n)
infermiere
  pracownik służby zdrowia uprawniony do pielęgnowania chorych i do wykonywania prostszych zabiegów leczniczych

piemoncki /pʲjɛ̃ˈmɔ̃nʦ̑ʲci/ (adj)
piemontese
  związany z Piemontem, dotyczący Piemontu, wywodzący się z Piemontu

piemontyt (n)
piemontite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów o czerwonej lub brunatnej barwie;

pieniądz /pʲɛ̇ˈɲɔnʣɛ/ /ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (n)
denaro, soldi
  (bankowość, bankowy) umowny środek płatniczy, obecnie w postaci monet i banknotów;

pieniądze /pʲjɛ̇̃ˈɲɔ̃nʣ̑ɛ/ (n)
soldi
  lm od: pieniądz

pieniążek (n)
monetina
  (zdrobniale) od: pieniądz
  mała moneta

pienić /ˈpʲjɛ̇̃ɲiʨ̑/ (v)
schiumare, spumeggiare
  wytwarzać pianę na sobie

pieprz /pʲjɛpʃ/ (n)
pepe
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa otrzymywana z nasion pieprzu (1.1)

pieprzyca siewna /pʲjɛˈpʃɨʦ̑a ˈɕɛvna/ (n)
crescione dei giardini, crescione inglese
  (botanika, botaniczny) Lepidium sativum, roślina zielna z rodziny kapustowatych, stosowana w kuchni;

pieprzyć /ˈpʲjɛpʃɨʨ̑/ (v)
cazzeggiare, dire le cazzata
  (potocznie, potoczny) mówić bzdury, kłamać
chiavare, fottere
  (wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) uprawiać seks
pepare
  dodawać pieprzu do jedzenia

pierdolić /pʲjɛr.ˈdɔ.lʲiʨ̑/ (v)
fottere, scopare, trombare
  (wulgarnie, wulgaryzm) lekceważyć

piernik /ˈpʲjɛrʲɲik/ (n)
panpepato
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) twarde ciemnobrązowe ciasto robione z mieszaniny mąki pszennej i żytniej, mleka, jajek, skarmelizowanego cukru, miodu, silnie przyprawione cynamonem, imbirem;

pierwiastek /pʲjɛrˈvʲjastɛk/ (n)
elemento
  (chemia, chemiczny) substancja składająca się z atomów o tej samej liczbie protonów w jądrze (liczbie atomowej); pierwiastek chemiczny;
radice, radicale
  (matematyka, matematyczny) liczba, która po podniesieniu do danej potęgi, jest równa liczbie pierwiastkowanej;
elemento, fattore
  istotny składnik jakiejś całości; czynnik, cząstka

pierwiastek chemiczny /pʲjɛrˈvʲjastɛk xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (n)
elemento chimico
  taka substancja chemiczna, która składa się wyłącznie z atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze;
  zbiór wszystkich atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze;

pierwiastka (n)
primipara
  (medycyna, medyczny) kobieta, która po raz pierwszy rodzi dziecko
  (weterynaria, weterynaryjny) samica ssaka, która pierwszy raz rodzi

pierwiosnek zwyczajny /pʲjɛrˈvʲjɔsnɛɡ zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (n)
luì piccolo
  (ornitologia, ornitologiczny) Phylloscopus collybita Vieillot, gatunek drobnego ptaka wędrownego z rodziny świstunek;

pierwokup (n)
prelazione
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przysługujące komuś prawo pierwszeństwa kupna

pierworodny /ˌpʲjɛrvɔˈrɔdnɨ/ (adj)
primogenito
  urodzony jako pierwszy z potomstwa

pierworódka (n)
primipara
  (medycyna, medyczny) kobieta, która po raz pierwszy rodzi dziecko
  (weterynaria, weterynaryjny) samica ssaka, która pierwszy raz rodzi

pierworództwo (n)
primogenitura
  (historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół praw i przywilejów pierworodnego potomka męskiego
  bycie pierworodnym synem

pierwsza pomoc /ˈpʲjɛrfʃa ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
primo soccorso
  (medycyna, medyczny) pomoc przedmedyczna i medyczna udzielana ofiarom wypadków, rannym na miejscu zdarzenia;

pierwsza wojna światowa /ˈpʲjɛrfʃa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
prima guerra mondiale
  (historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1914-1918;

pierwszeństwo /pʲjɛrfˈʃɛ̃j̃stfɔ/ (n)
primato
  prawo do czegoś przed innymi; prawo bycia pierwszym, zrobienia czegoś na początku; przewaga, wyższość nad czymś lub nad kimś

pieróg /ˈpʲjɛruk/ (n)
raviolo, tortello
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kawałek rozwałkowanego cienko ciasta nadzianego farszem mięsnym, serowym, warzywnym lub owocowym; gotowany, czasem też smażony na głębokim tłuszczu lub opiekany po ugotowaniu;
bicorno, feluca
  (odzieżownictwo) (historia, historyczny, historycznie) duży kapelusz w kształcie pieroga (1.1), noszony przez żołnierzy napoleońskich

pierś /pʲjɛrʲɕ/ (n)
capezzolo, petto
  (anatomia, anatomiczny) parzysty gruczoł mlekowy człowieka;
seno, petto
  (anatomia, anatomiczny) przednia, górna część tułowia u człowieka lub innego zwierzęcia

pies /pʲjɛs/ (n)
cane
  (zoologia, zoologiczny) Canis familiaris, zwierzę domowe;
  samiec psa (1.1)

pies do towarzystwa /ˈpʲjɛz ˌdɔ‿tɔvaˈʒɨstfa/ (n)
cane da compagnia
  najczęściej mały pies o łagodnym charakterze trzymany jako pupil, towarzysz człowieka

pies domowy (n)
cane
  (zoologia, zoologiczny) Canis familiaris Linnaeus, gatunek ssaka drapieżnego z rodziny psowatych, udomowiona forma wilka szarego;
  (zoologia, zoologiczny) osobnik z gatunku pies domowy (1.1)

pies pasterski /ˈpʲjɛs paˈstɛrsʲci/ (n)
cane da pastore
  (kynologia, kynologiczny) pies pilnujący stada zwierząt i chroniący je przed drapieżnikami;

piesek /ˈpʲjɛsɛk/ (n)
cagnolino
  (zdrobniale) od pies

pieskie życie /ˈpʲjɛsʲcɛ ˈʒɨʨ̑ɛ/ (idiom)
vita da cani, vita da cane
  życie nędzne, pełne wyrzeczeń i trudności

pieszczota /pʲjɛʃˈʧ̑ɔta/ (n)
carezza
  czułe dotykanie, głaskanie, całowanie kogoś

pieszo /ˈpʲjɛʃɔ/ (adv)
a piedi
  idąc, biegnąc, nie zaś pojazdem

pieszy /ˈpʲjɛʃɨ/ (adj)
pedonale
  odbywający się przy udziale osób pieszych (1.1)

pieszy /ˈpʲjɛʃɨ/ (n)
pedone
  osoba, która porusza się na własnych nogach

pieta /ˈpʲjɛta/ (n)
pietà
  (ikonografia, ikonograficzny) (sztuka) forma przedstawienia rzeźbiarskiego lub malarskiego sceny pasyjnej z martwym Chrystusem na kolanach opłakującej go matki;

pietruszka /pʲjɛˈtruʃka/ (n)
prezzemolo
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalne warzywo o białym korzeniu i zielonej naci;

pień /pʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
tronco
  zdrewniała łodyga drzewa, nadziemna część drzewa bez gałęzi

pieścić (v)
accarezzare
  tulić, głaskać okazując czułość

pieśń /pʲjɛ̇ɕɲ̊/ (n)
canto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna utworu wokalnego, instrumentalnego lub wokalno-instrumentalnego;

pigmentacja /ˌpʲiɡmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
pigmentazione
  (biologia, biologiczny) ubarwienie roślin, człowieka i zwierząt uwarunkowane pigmentami w ich komórkach

pigułka /pʲiˈɡuwka/ (n)
pillola anticoncezionale, pillola contraccettivo
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (potocznie, potoczny) tabletka antykoncepcyjna, doustny środek antykoncepcyjny
pillola
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mała porcja lekarstwa w zwartej postaci i zwykle o obłym kształcie

pigwa /ˈpʲiɡva/ (n)
mela cotogna, cotogno, cydonia oblonga
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc pigwy (1.1) używany na przetwory

pigwowy (adj)
cotognino
  związany z pigwą; zrobiony z pigwy

pijak /ˈpʲijak/ (n)
bevitore, ubriacone, alcolizzato, avvinizzato
  osoba nadużywająca alkoholu

pijany /pʲiˈjãnɨ/ (adj)
ubriaco, sbronzo, brillo, ciucco, ebreo
  pod wpływem alkoholu

pijar (n)
scolopio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu pijarskiego;

pijawka /pʲiˈjafka/ (n)
sanguisuga, mignatta
  (zoologia, zoologiczny) drobne zwierzę wodne z typu pierścienic;
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto czerpie korzyści z innych

pik /pʲik/ (n)
picche
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czarnym listkiem w kształcie serca; karta tego koloru;

pika /ˈpʲika/ (n)
picca
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń drzewcowa piechoty, używana przede wszystkim przeciwko kawalerii;

pikardyjski (adj)
piccardo
  dotyczący Pikardii lub Pikardyjczyków

piksel /ˈpʲiksɛl/ (n)
pixel
  (informatyka, informatyczny) najmniejszy jednolity element obrazu wyświetlanego na ekranie, drukowanego lub uzyskiwanego za pomocą urządzeń przetwarzania obrazu (aparat cyfrowy, skaner);

piktogram /pʲikˈtɔɡrãm/ (n)
pittogramma
  pojęcie przedstawione obrazem;

pilaster /pʲiˈlastɛr/ (n)
pilastro
  (architektura, architektoniczny) filar ustawiony przy ścianie lub częściowo w nią wtopiony, nieznacznie występujący przed lico ściany;

pilniczek (n)
limetta
  przyrząd do pielęgnacji paznokci
  niewielki pilnik (narzędzie służące do obróbki twardych materiałów)

pilnować /pʲilˈnɔvaʨ̑/ (v)
sorvegliare, badare
  sprawować nadzór; strzec czegoś lub kogoś

pilot /ˈpʲilɔt/ (n)
pilota
  (lotnictwo, lotniczy) osoba kierująca pojazdem latającym – statkiem kosmicznym, śmigłowcem lub samolotem

pinakoteka /ˌpʲĩnakɔˈtɛka/ (n)
pinacoteca
  galeria, zbiór obrazów i dzieł sztuki

pineta (n)
pineta
  (rzadki, rzadko używany) las sosnowy w Italii

pinezka /pʲĩˈnɛska/ (n)
puntina
  krótka szpilka z płaską lub kulistą główką;

pingwin /ˈpʲĩŋɡvʲĩn/ (n)
pinguino
  (ornitologia, ornitologiczny) nielotny, czarno-biały ptak zamieszkujący zimne morza półkuli południowej;

pingwin Humboldta (n)
pinguino di Humboldt
  (ornitologia, ornitologiczny) osobnik z gatunku pingwin Humboldta (1.1)

pingwin peruwiański (n)
pinguino di Humboldt
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku pingwin peruwiański (1.1)

pingwin przylądkowy (n)
pinguino africano, pinguino dai piedi neri, pinguino del Capo
  (ornitologia, ornitologiczny) Spheniscus demersus Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny pingwinów;

pingwin toniec (n)
pinguino africano, pinguino dai piedi neri, pinguino del Capo
  (ornitologia, ornitologiczny) Spheniscus demersus, gatunek ptaka z rodziny pingwinów;

pingwiny (n)
sfeniscidi
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Spheniscidae Bonaparte, rodzina ptaków z rzędu pingwinów (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Sphenisciformes Sharpe, rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;

piniata (n)
pentolaccia
  (etnografia, etnograficzny) kula lub zabawka wypełniona słodyczami wykonywana tradycyjnie w krajach latynoskich w okresie Bożego Narodzenia i zawieszana pod sufitem, którą dzieci okładają kijem, aby dostać się do jej zawartości;

pion /pʲjɔ̃n/ (n)
pione
  (fizyka, fizyczny) najlżejszy z mezonów;
filo a piombo
  (technologia, technika, techniczny) ciężarek na sznurku, służący do wyznaczania pionu (1.1);
colonna
  (technologia, technika, techniczny) fragment sieci przewodów instalacji elektrycznej, wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej itp. przebiegający pionowo przez kondygnacje budynku
reparto, settore
  dział instytucji
pedone
  (szachy, pojęcie szachowe) jedna z bierek w szachach, warcabach i innych grach

pionek /ˈpʲjɔ̃nɛk/ (n)
pedone, pedina
  (szachy, pojęcie szachowe) najsłabsza bierka;
pedina
  przedmiot przemieszczany na planszy w niektórych grach

pionier /ˈpʲjɔ̇̃ɲɛr/ (n)
pioniere, apripista
  ktoś, kto pierwszy coś odkrywa, poznaje

pionierski (adj)
pionieristico
  pierwszy w jakiejś dziedzinie i torujący drogę następnym

pionowy /pʲjɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
verticale
  prostopadły do podstawy usytuowanej poziomo

piorun /ˈpʲjɔrũn/ (n)
fulmine, folgore, saetta
  (meteorologia, meteorologiczny) wyładowanie elektryczne między dwiema chmurami lub między chmurą a ziemią;

piorunochron /ˌpʲjɔrũˈnɔxrɔ̃n/ (n)
parafulmine
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie instalowane na budynkach lub obok nich, aby chronić je przed bezpośrednim uderzeniem pioruna ;

piosenka /pʲjɔˈsɛ̃nka/ (n)
canzone
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wokalny utwór muzyczny, zwykle o rozrywkowym charakterze;

piołun /ˈpʲjɔwũn/ (n)
assenzio
  (botanika, botaniczny) bylica piołun

piramida /ˌpʲirãˈmʲida/ (n)
piramide
  (architektura, architektoniczny) budowla w kształcie ostrosłupa, grobowiec faraona;
  (architektura, architektoniczny) podbudowa świątyni w prekolumbijskiej architekturze południowoamerykańskiej
  (geometria) ostrosłup o podstawie kwadratu i trójkątach równoramiennych tworzących jego boki;

piramidalny /ˌpʲirãmʲiˈdalnɨ/ (adj)
madornale, piramidale
  olbrzymi, kolosalny
piramidale, piramidato
  podobny do piramidy, mający kształt ostrosłupa

pirargyryt (n)
pirargirite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady siarkosoli, antymonowa siarkosól srebra;

pirat /ˈpʲirat/ (n)
pirata, corsaro
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozbójnik napadający na statki morskie lub powietrzne;

pirat drogowy /ˈpʲirad ːrɔˈɡɔvɨ/ (n)
pirata della strada
  osoba, która podczas jazdy samochodem w znaczący sposób ignoruje i przekracza przepisy kodeksu drogowego, stwarzając zagrożenie dla siebie i innych użytkowników drogi

pirenejski /ˌpʲirɛ̃ˈnɛjsʲci/ (adj)
pirenaico
  związany z Pirenejami, dotyczący Pirenejów

piro- /ˈpʲirɔ/
piro-, pir-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z ogniem lub wysoką temperaturą

piroga /pʲiˈrɔɡa/ (n)
piroga
  niewielka, płaskodenna łódź, wydrążona z pnia, poruszana zwykle jednym wiosłem – pagajem;

piroliza /ˌpʲirɔˈlʲiza/ (n)
pirolisi
  (chemia, chemiczny) proces rozkładu termicznego substancji prowadzony poprzez poddawanie ich działaniu wysokiej temperatury, ale bez kontaktu z tlenem i innymi czynnikami utleniającymi;

piroman /pʲiˈrɔ̃mãn/ (n)
piromane
  (psychologia, psychologiczny) ktoś dotknięty piromanią

piromania /ˌpʲirɔ̃ˈmãɲja/ (n)
piromania
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwa żądza podpalania lub bawienia się ogniem;

pirometr /pʲiˈrɔ̃mɛtr̥/ (n)
pirometro
  (fizyka, fizyczny) przyrząd do bezdotykowego pomiaru temperatury;

pirostilpnit (n)
pirostilpnite
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków, o czerwonej lub czerwonobrunatnej barwie i diamentowym połysku;

pirotechniczny (adj)
pirotecnico
  związany z pirotechniką, dotyczący pirotechniki

pirotechnik (n)
pirotecnico
  specjalista w dziedzinie pirotechniki

pirotechnika (n)
pirotecnica
  dział chemii i techniki zajmujący się sporządzaniem wyrobów służących do wywoływania efektów świetlnych i akustycznych;

piruet (n)
giravolta, trottola
  (choreografia, choreograficzny) (sport, sportowy) szybki obrót

pirydyna (n)
piridina
  (biochemia, biochemiczny) bezbarwny, organiczny, heterocykliczny związek chemiczny o nieprzyjemnym zapachu;

piryt /ˈpʲirɨt/ (n)
pirite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, polimorficzna odmiana siarczku żelaza;

pirytowy (adj)
piritico
  związany z pirytem, zawierający piryt, wykonany z pirytu

pisanka /pʲiˈsãnka/ (n)
uovo di Pasqua
  (etnografia, etnograficzny) (folklor) tradycyjnie pomalowane jajko w okresie świąt Wielkiejnocy;

pisarka /pʲiˈsarka/ (n)
scrittrice
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma żeńska od: pisarz

pisarz /ˈpʲisaʃ/ (n)
scrittore
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) osoba, która tworzy utwory literackie, zwłaszcza prozą;

pisać /ˈpʲisaʨ̑/ (v)
scrivere, vergare
  umieszczać tekst na jakimś materiale lub medium

pisco (n)
pisco
  rodzaj alkoholu z Ameryki Południowej, brandy ze sfermentowanych i destylowanych winogron;

pisk /pʲisk/ (n)
sgommata, strido
  cienki, przenikliwy dźwięk

pismak /ˈpʲismak/ (n)
passacarte
  (pogardliwie, pogardliwy) dziennikarz, publicysta, literat, zwłaszcza marny, nieudolny

pistacja /pʲiˈstaʦ̑ʲja/ (n)
pistacchio
  owoc drzewa pistacjowego
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny nanerczowatych;

pistacja właściwa (n)
pistacchio
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Pistacia vera L., gatunek niewielkich drzew z rodziny nanerczowatych;
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z gatunku pistacja właściwa (1.1)

pistol /ˈpʲistɔl/ (n)
pistola
  (historia, historyczny, historycznie) dawna moneta hiszpańska;

pistolet /pʲiˈstɔlɛt/ (n)
pistola
  ręczna, krótka broń palna, zasilana z magazynka lub jednostrzałowa;
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie w kształcie pistoletu (1.1), np. do malowania, klejenia

pistolet maszynowy /pʲiˈstɔlɛt ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
pistola mitragliatrice
  indywidualna broń długa zasilana amunicją pistoletową, z mechanizmem spustowym umożliwiającym strzelanie seriami,

pistolet samopowtarzalny /pʲiˈstɔlɛt ˌsãmɔpɔftaˈʒalnɨ/ (n)
pistola semi-automatica
  krótka, samopowtarzalna broń palna zasilana z magazynka innego niż rewolwerowy

pisuar /pʲiˈsu<sup>w</sup>ar/ (n)
orinatoio
  muszla w ubikacji męskiej do oddawania moczu na stojąco

piszczałka /pʲiʃˈʧ̑awka/ (n)
piffero
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) część składowa wielu instrumentów muzycznych
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ludowy dęty instrument muzyczny w postaci długiej, wąskiej rurki z otworami z boku

piszczeć /ˈpʲiʃʧ̑ɛʨ̑/ (v)
squittire, zigare
  (o istotach żywych) wydawać przenikliwy głos
stridere
  powodować przenikliwy dźwięk, odgłos

pitagoreizm (n)
pitagoreismo, pitagorismo
  (filozofia, filozoficzny) doktryna filozoficzna rozwinięta przez Pitagorasa;

pitagorejczyk (n)
pitagorico
  (filozofia, filozoficzny) kultywator pitagoreizmu

pitagorejski (adj)
pitagorico
  (filozofia, filozoficzny) związany z pitagoreizmem – nauką, poglądami głoszonymi przez Pitagorasa

pitekantrop (n)
pitecantropo
  (zoologia, zoologiczny) (antropologia, antropologiczny) Homo erectus Dubois, hominid z epoki środkowego plejstocenu, potrafiący posługiwać się ogniem;

pitny /ˈpʲitnɨ/ (adj)
potabile
  nieszkodliwy i zdatny do picia

pituicyt (n)
pituicito
  (biologia, biologiczny) komórka glejowa tylnego płata przysadki

piuska /ˈpʲjuska/ (n)
zucchetto
  płaska, okrągła czapka, wykonana z tkaniny; pierwotnie służyła do przykrycia tonsury;

piwny /ˈpʲivnɨ/ (adj)
marrone
  o kolorze oczu: brązowy z żółtym odcieniem, w kolorze piwa

piwo /ˈpʲivɔ/ (n)
birra
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) niskoalkoholowy napój orzeźwiający;

piwowar /pʲiˈvɔvar/ (n)
birraio
  osoba zajmująca się warzeniem piwa

pizanka (n)
pisana
  mieszkanka Pizy

pizańczyk (n)
pisano
  mieszkaniec Pizy

pizański (adj)
pisano
  związany z Pizą, dotyczący Pizy, pochodzący z Pizy

pizda /ˈpʲizda/ (n)
fica, fessa, fregna, mona, sorca, topa
  (wulgarnie, wulgaryzm) (anatomia, anatomiczny) pochwa lub srom; żeński narząd płciowy

pizza /ˈpʲiʦ̑ːa/ (n)
pizza
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płaski placek z ciasta drożdżowego z dodatkami, danie o włoskim rodowodzie;

pizzeria /pʲiʦ̑ˈːɛrʲja/ (n)
pizzeria
  (gastronomia) restauracja, w której pizza jest głównym daniem;

pizzerka (n)
pizzetta
  (spożywczy) płaska bułka z dodatkami na wierzchu, przypominająca małą pizzę

piórnik /ˈpʲjurʲɲik/ (n)
astuccio, portalapis, portamatite, portapenne
  zwykle podłużne etui z przyborami szkolnymi;

pióro /ˈpʲjurɔ/ (n)
piuma, penna
  (ornitologia, ornitologiczny) wytwór naskórka ptaków, pokrywający ich ciało, składający się z elastycznej osi i dwu chorągiewek;
penna, piuma
  przyrząd do pisania

pióropusz (n)
pennacchio
  nakrycie głowy z piór noszone przez indiańskiego wojownika

piąta kolumna /ˈpʲjɔ̃nta kɔˈlũmna/ (n)
quinta colonna
  (potocznie, potoczny) dywersanci, sabotażyści, prowokatorzy, szpiedzy, wrogowie wewnętrzni;

piąte koło u wozu /ˈpʲjɔ̃ntɛ ˈkɔwɔ u‿ˈvɔzu/ (n)
ultima ruota del carro
  (przenośnie, przenośnia) osoba lub rzecz zbędna, niepotrzebna, zawadzająca lub niepożądana

piątek /ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
venerdì
  piąty dzień tygodnia

pić /pʲiʨ̑/ (v)
bere
  spożywać płyny

pić jak szewc /ˈpʲiʨ̑ ˈjak ˈʃɛfʦ̑/ (idiom)
bere come una spugna
  pić dużo alkoholu, pić nałogowo, być pijakiem

pięciobój /pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔbuj/ (n)
pentathlon
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, która składa się z pięciu części;

pięciokąt /pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔkɔ̃nt/ (n)
pentagono
  (geometria) wielokąt mający pięć boków;

pięciolinia (n)
pentagramma
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element graficzny składający się z pięciu równoległych linii, który służy do zapisu muzyki;

pięciościan (n)
pentaedro
  (geometria) wielościan o pięciu ścianach

piędź /pʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
spanna
  (historia, historyczny, historycznie) (metrologia, metrologiczny) dawna miara długości równa odległości od końca kciuka do końca palca środkowego lub małego rozpostartej dłoni dorosłego mężczyzny (ok. 8 cali);

pięknie /ˈpʲjɛ̃ŋʲcɲɛ/ (adv)
ammirabilmente, mirabilmente
  w piękny sposób, posiadając dużo piękna

piękniś sułtanek (n)
ninfa del corbezzolo
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Charaxes jasius Linnaeus, gatunek motyla z rodziny rusałkowatych

piękno /ˈpʲjɛ̃ŋknɔ/ (n)
bellezza, bello
  zbiór pozytywnych cech (harmonia, proporcja) należących do obiektu, pojęcia; coś, co podoba się, wzbudza zachwyt;

piękność /ˈpʲjɛ̃ŋknɔɕʨ̑/ (n)
beltà, dea, venere
  piękna kobieta

pięta /ˈpʲjɛ̃nta/ (n)
tallone, calcagno
  (anatomia, anatomiczny) tylna część stopy

pięta Achillesa /ˈpʲjɛ̃nta ˌːxʲilˈːɛsa/ (n)
tallone d'Achille
  (mitologia grecka) (mitologia rzymska) czuły punkt, miejsce słabości;

piętno (n)
marchio, impronta
  cecha charakterystyczna, trwały ślad po czymś, znak rozpoznawczy

piętro /ˈpʲjɛ̃ntrɔ/ (n)
piano
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) nadziemna kondygnacja budynku bezpośrednio nad parterem albo jeszcze wyżej

pięściak /ˈpʲjɛ̃w̃ɕʨ̑ak/ (n)
bifacciale, amigdala
  (archeologia, archeologiczny) paleolityczne narzędzie przeważnie z krzemienia lub twardej skały mające kształt migdałowaty, sercowaty lub owalny;

pięściarski (adj)
pugilistico
  (sport, sportowy) związany z pięściarstwem lub pięściarzami, dotyczący pięściarstwa

pięść /pʲjɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
pugno
  zaciśnięta dłoń

piłka do metalu (n)
seghetto per metalli
  (technologia, technika, techniczny) ręczne narzędzie z brzeszczotem zamocowanym na ramie, służąca do cięcia metalowych przedmiotów

piłka nożna /ˈpʲiwka ˈnɔʒna/ (n)
pallone, pallone da calcio
  (sport, sportowy) piłka używana do gry w piłkę nożną (1.1)
calcio
  (sport, sportowy) sport zespołowy rozgrywany na trawiastym boisku przez dwie jedenastoosobowe drużyny, które starają się wbić piłkę do bramki przeciwnika;

piłka ręczna /ˈpʲiwka ˈrɛ̃n͇ʧ̑na/ (n)
pallamano, palla a mano
  (sport, sportowy) sport zespołowy, w którym dwie siedmioosobowe drużyny starają się wrzucić za pomocą rąk piłkę do bramki przeciwnika;

piłka wodna (n)
pallanuoto, palla a nuoto, water-polo
  (sport, sportowy) gra zespołowa rozgrywana piłką w basenie;

piłkarski /pʲiwˈkarsʲci/ (adj)
calcistico
  dotyczący piłki nożnej (piłkarzy i piłkarstwa)

piłkarz /ˈpʲiwkaʃ/ (n)
calciatore
  (sport, sportowy) sportowiec grający w piłkę nożną

piłkarzyki /ˌpʲiwkaˈʒɨci/ (n)
calcio balilla, calcio-balilla, calciobalilla
  gra zręcznościowa przypominająca futbol, rozgrywana w specjalnej skrzynce z figurkami piłkarzy na ruchomych prętach;

piżama /pʲiˈʒãma/ (n)
pigiama
  strój, który zakłada się, idąc spać;

piżama party (n)
festa in pigiama
  przyjęcie nocne z uczestniczącymi w piżamach

piżmak /ˈpʲiʒmak/ (n)
topo muschiato
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń półkuli północnej wytwarzający piżmo;

piżmo (n)
muschio
  (zootechnika, zootechniczny) wydzielina z gruczołów okołoodbytniczych piżmowca syberyjskiego;

plac /plaʦ̑/ (n)
piazza
  wydzielona część miasta, otoczona ulicami i budynkami, zwykle wyłączona z ruchu pojazdów;

plac zabaw /ˈplaʣ̑ ˈzabaf/ (n)
campo giochi, parco giochi
  niewielki teren, często ogrodzony, specjalnie urządzony dla dzieci do zabawy;

placet (n)
placet
  zgoda, pozwolenie

plafoniera /ˌplafɔ̃ˈɲɛra/ (n)
plafoniera
  (elektryczność) rodzaj oprawy lampy sufitowej

plagiator /plaˈɟatɔr/ (n)
plagiatore, plagiario
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jednostka lub osoba przypisująca sobie prawa autorskie do utworu, którego nie jest autorem

plagiatorka /ˌplaɟaˈtɔrka/ (n)
plagiaria, plagiatrice
  kobieta, która popełniła plagiat

plagionit (n)
plagionite
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarczków;

plama /ˈplãma/ (n)
macchia, chiazza
  brudny lub oszpecający ślad pozostawiony na powierzchni czegoś
macchia
  część powierzchni jakiegoś przedmiotu różniąca się kolorem lub walorem od tła
  (przenośnie, przenośnia) hańba, kompromitacja

plama słoneczna /ˈplãma swɔ̃ˈnɛʧ̑na/ (n)
macchia solare
  (astronomia, astronomiczny) ciemniejszy obszar obserwowany na powierzchni Słońca;

plamić (v)
macchiare
  robić plamy

plan /plãn/ (n)
progetto
  to, co chcemy zrobić

planeta /plãˈnɛta/ (n)
pianeta
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o znacznej masie nie emitujące światła i zazwyczaj okrążające macierzystą gwiazdę;

planeta karłowata /plãˈnɛta ˌkarwɔˈvata/ (n)
pianeta nano
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o rozmiarze pośrednim między planetą a planetoidą;

planetarium /ˌplãnɛˈtarʲjũm/ (n)
planetario
  (astronomia, astronomiczny) (edukacja, edukacyjny) odpowiednio wyposażony obiekt przeznaczony do popularyzacji astronomii poprzez odtwarzanie na sferycznym ekranie wyglądu nieba i ruchów ciał niebieskich;

planetarny /ˌplãnɛˈtarnɨ/ (adj)
planetario
  dotyczący planet; taki, który jest właściwy, charakterystyczny dla planet

planisfera /ˌplãɲiˈsfɛra/ (n)
planisfero
  (geografia, geograficzny) mapa przedstawiająca Ziemię w rzucie płaskim bez podziału na półkule

planista /plãˈɲista/ (n)
pianificatore
  człowiek, który zajmuje się opracowywaniem planów gospodarczych danej instytucji lub przedsiębiorstwa

plankton /ˈplãŋktɔ̃n/ (n)
plancton
  (biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) zespół organizmów żywych unoszących się w wodzie;

plansza /ˈplãw̃ʃa/ (n)
casa
  (książkowy) karton, deska itp. z zaznaczonymi polami, po których przesuwa się pionki w niektórych grach
tabellone
  (książkowy) tablica, arkusz sztywnego papieru z tekstem, rysunkiem, wykresem itp., służące do zobrazowania jakiegoś tematu

plantacja /plãnˈtaʦ̑ʲja/ (n)
piantagione
  obszar zajęty pod uprawę na wielką skalę jednej rośliny o znaczeniu przemysłowym

plaster /ˈplastɛr/ (n)
cerotto
  (medycyna, medyczny) kawałek materiału pokryty substancją samoprzylepną, stosowany na rany

plastyka (n)
plasticità
  uwypuklenie formy, wyrazistość kształtu
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) obrazowe przedstawienie postaci lub zdarzeń w utworze literackim

platan /ˈplatãn/ (n)
platano
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Platanus, wysokie drzewo o dużych, pachnących liściach i kwiatach zebranych w kuliste główki, z rodziny platanowatych;

platoniczny (adj)
platonico
  nierealny, niedający się urzeczywistnić
  o uczuciu: oparty na skłonności duchowej, pozbawiony pierwiastka zmysłowego, seksualnego

platoński (adj)
platonico
  (filozofia, filozoficzny) odnoszący się do platonizmu lub do Platona

platyna /plaˈtɨ̃na/ (n)
platino
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pt i liczbie atomowej 78;

platynowy (adj)
platinato
  (chemia, chemiczny) (jubilerstwo, jubilerski) (metaloznawstwo, metalurgia) dotyczący platyny, związany z platyną, wykonany z platyny, zawierający platynę

playboy (n)
playboy
  hedonista prowadzący łatwe życie, także oddający się uciechom seksualnym

plaża /ˈplaʒa/ (n)
spiaggia, arenile
  (turystyka, turystyczny) brzeg akwenu, pokryty piaskiem lub żwirem, nadający się do opalania i rekreacji;

plebania /plɛˈbãɲja/ (n)
canonica
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przykościelny budynek przeznaczony na mieszkanie dla proboszcza, często mieszczący również urząd parafialny

plebiscyt /plɛˈbʲisʦ̑ɨt/ (n)
plebiscito
  (publikatory) powszechne głosowanie określonej publiczności w celu wybrania najlepszej ich zdaniem osoby lub rzeczy

plecak /ˈplɛʦ̑ak/ (n)
zaino
  rodzaj worka lub torby przystosowanej za pomocą dwóch pasków do noszenia na plecach;

plecionkarstwo (n)
arte dell'intrecciatura
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wyrabianie plecionek i mebli ze słomy lub wikliny;

plecy /ˈplɛʦ̑ɨ/ (n)
dorso, schiena
  (anatomia, anatomiczny) tylna część tułowia, od barków do pasa;

pled /plɛt/ (n)
plaid
  puszysty wełniany koc

plemię /ˈplɛ̃mʲjɔna/ /ˈplɛ̃mʲjɛ/ (n)
tribù
  forma przedpaństwowej organizacji społeczeństw, grupa spokrewnionych rodów zamieszkujących jeden obszar;
  (biologia, biologiczny) kategoria systematyki roślin i zwierząt;

plemnik /ˈplɛ̃mʲɲik/ (n)
spermatozoo, spermio
  (biologia, biologiczny) męska komórka rozrodcza – u ludzi, zwierząt i niektórych roślin;

pleonastyczny (adj)
pleonastico
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z pleonazmem, dotyczący pleonazmu

pleonazm /plɛˈɔ̃nasm̥/ (n)
pleonasmo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie składające się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących;

plewa (n)
lolla, loppa, pula
  (rolnictwo, rolniczy) łuska ziarna zboża, odpad pozostały po przewianiu

pleść od rzeczy /ˈplɛɕʨ̑ ɔd‿ˈʒɛʧ̑ɨ/ (v)
piantare carote, vaneggiare
  (potocznie, potoczny) mówić bez sensu, pleść głupstwa

pleśń (n)
muffa
  gęsty nalot utworzony przez niektóre grzyby na produktach spożywczych i innych substancjach organicznych

plik /plʲik/ (n)
file
  (informatyka, informatyczny) zbiór danych stanowiących jedną całość;

plotka /ˈplɔtka/ (n)
pettegolezzo, chicca
  pogłoska, często nieprawdziwa i szkodliwa dla czyjejś reputacji; wiadomość powtarzana z ust do ust, która traci swoje pierwsze, prawdziwe znaczenie

plotkarz /ˈplɔtkaʃ/ (n)
chiacchierone, lingua lunga, linguacciuto, portavoce
  osoba zajmująca się plotkami

plugawy (adj)
lurido
  budzący głęboki wstręt

plurale tantum (n)
plurale tantum
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rzeczownik występujący w danym znaczeniu wyłącznie w liczbie mnogiej;

pluskać /ˈpluskaʨ̑/ (v)
sciabordare
  o cieczy: chlapać, wydając odgłos

plusz (n)
peluche, felpa
  (włókiennictwo) rodzaj miękkiej, puszystej tkaniny z okrywą włókienną

pluszak /ˈpluʃak/ (n)
peluche
  miękka, puchata, zwykle zoomorficzna, zabawka dziecięca

plutokracja (n)
plutocrazia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma rządów, w której władzę sprawują najbogatsi

plutokratyczny (adj)
plutocratico
  dotyczący plutokracji

pluton /ˈplutɔ̃n/ (n)
plutonio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pu i liczbie atomowej 94;
plotone
  (wojskowość, wojskowy) pododdział złożony z kilkunastu żołnierzy (kilka drużyn lub pojazdów)

pluwiometr (n)
pluviometro
  (meteorologia, meteorologiczny) (metrologia, metrologiczny) aparat do pomiaru opadów deszczowych

pluć /pluʨ̑/ (v)
sputare
  wyrzucać, wydalać coś z ust, najczęściej ślinę
  (przenośnie, przenośnia) gardzić czymś w sposób czynny

plątanina /ˌplɔ̃ntãˈɲĩna/ (n)
ragnatela
  jeden lub wiele podłużnych elementów bezładnie skierowanych tak, że na pierwszy rzut oka trudno określić ich początek, koniec lub przebieg

pneumatologia (n)
pneumatologia
  (teologia, teologiczny) dział teologii zajmujący się osobą Ducha Świętego;

pneumatologiczny (adj)
pneumatologico
  związany z pneumatologią

po Chrystusie (adv)
dopo Cristo
  w okresie po narodzeniu Jezusa Chrystusa, w naszej erze

po angielsku (adv)
in inglese
  (językoznawstwo, językoznawczy) w języku angielskim

po chińsku /pɔ‿ˈxʲĩj̃sku/ (adv)
parlare arabo
  (przenośnie, przenośnia) zupełnie niezrozumiale

po ciemku (adv)
all'oscuro, al buio
  w ciemności, gdy jest ciemno

po drodze (adv)
cammino fare, in via, per la strada, per via, strada fare
  o miejscu tak, że bezproblemowe jest dotarcie do określonego miejsca na trasie między dwoma innymi punktami

po florencku (adv)
alla fiorentino
  tak, jak to się robi we Florencji

po kryjomu (adv)
a chetichella
  ukrywając się

po polsku /pɔ‿ˈpɔlsku/ (adv)
in polacco
  (językoznawstwo, językoznawczy) w języku polskim

po portugalsku (adv)
in portoghese
  (językoznawstwo, językoznawczy) w języku portugalskim

po południu (adv)
nel pomeriggio
  w godzinach popołudniowych, przed wieczorem

po prostu /pɔ‿ˈprɔstu/ (adv)
semplicemente
  bezpośrednio, otwarcie, w sposób prosty, nie komplikując niepotrzebnie

po swojemu (adv)
di testa propria
  swoim sposobem; według własnych upodobań; zgodnie z własnym widzimisię

po szwedzku (adv)
in svedese
  (językoznawstwo, językoznawczy) w języku szwedzkim

po turecku /ˌpɔ‿tuˈrɛʦ̑ku/ (adv)
il turco
  (językoznawstwo, językoznawczy) (mówiący, porozumiewający się, napisany) w języku tureckim
alla turca
  o siadzie: ze skrzyżowanymi nogami
  w sposób typowy dla kultury, kuchni Turcji lub im przypisywany

po wieki wieków (adv)
nei secolo dei secolo
  (przestarzałe, przestarzały) na zawsze, na wieki, na wieki wieków

po wtóre (idiom)
in secondo luogo
  (książkowy) przy wyliczaniu jako drugi element listy przedmiotów, zagadnień, zjawisk itp.

po włosku (adv)
in italiano
  (językoznawstwo, językoznawczy) w języku włoskim
all'italiana
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) w sposób przypisywany Włochom, typowy dla Włochów

po łacinie (adv)
in latino
  (językoznawstwo, językoznawczy) w języku łacińskim

po świńsku /pɔ‿ˈɕfʲĩj̃sku/ (idiom)
farla sporca
  (potocznie, potoczny) w sposób niemoralny, brzydki, zły, niekulturalny, prostacki, nieetyczny

pobieżny (adj)
generale
  wykonany na szybko, bez wnikania w szczegóły, bez zgłębiania treści

pobliski (adj)
vicinale
  znajdujący się w pobliżu, w niewielkiej odległości

pobożne życzenie /pɔˈbɔʒnɛ ʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (idiom)
pio desiderio
  marzenie, pragnienie, życzenie, którego nie da się zrealizować, urzeczywistnić

pobożny /pɔˈbɔʒnɨ/ (adj)
pio
  taki, który żyje zgodnie z zasadami religii

pobudka /pɔˈbutka/ (n)
levataccia
  poranne budzenie

pobyt /ˈpɔbɨt/ (n)
permanenza, soggiorno
  przebywanie w jakimś miejscu, pozostawanie gdzieś

pobór (n)
coscrizione, leva, reclutamento
  (administracja) (wojskowość, wojskowy) powołanie grupy mężczyzn do służby wojskowej;

pocałunek /ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk/ (n)
bacio
  serdeczne dotknięcie ustami innej osoby

pocałunek Judasza (n)
bacio di Giuda
  (przenośnie, przenośnia) pozornie przyjazny gest, który przypieczętowuje zdradę

pocenie /pɔˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
sudorazione
  (rzeczownik odczasownikowy) od pocić się

pochlebca (n)
adulatore, ruffiano, sicofante, lecchino, turiferario
  człowiek pochlebiający komu

pochlebiać (v)
adulare
  chwalić przesadnie

pochlebny (adj)
lusinghiero
  taki, który przymila się, schlebia komuś

pochlebstwo (n)
lusinga, piaggeria, sviolinata
  nadmierna lub nieszczera pochwała z celem przypodobania się

pochmurny /pɔˈxmurnɨ/ (adj)
nuvoloso, nuvolo
  pokryty chmurami, mroczny wskutek pokrycia chmurami

pochodnia /pɔˈxɔdʲɲa/ (n)
fiaccola, torcia
  smolne łuczywo lub skręcone pakuły, szmaty nasycone smołą osadzone na kawałku drewna, używane dawniej do oświetlania, obecnie raczej dla efektów świetlnych;

pochodzenie /ˌpɔxɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
origine
  wywodzenie się z czegoś

pochodzić /pɔˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
provenire
  mieć coś za miejsce swojego pochodzenia, za źródło, przyczynę, wywodzić się skądś

pochopny (adj)
precipitoso
  zbyt szybki, nieprzemyślany

pochować (v)
seppellire, tumulare
  pogrzebać

pochwa /ˈpɔxfa/ (n)
vagina, guaina
  (anatomia, anatomiczny) żeński narząd rozrodczy ssaków;
guaina, fodero, vagina
  futerał na broń białą;

pochwalać (v)
approvare
  uznawać za dobre, słuszne, właściwe

pochwalić (v)
lodare
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) uwielbić, uczcić
  wyrazić o kimś lub o czymś pozytywną opinię

pochwalny (adj)
elogiativo, laudativo
  związany z chwaleniem lub uwielbieniem, dotyczący chwalenia lub uwielbienia

pochwowy (adj)
vaginale
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący pochwy

pochyłość /pɔˈxɨwɔɕʨ̑/ (n)
declivio, pendenza, pendio
  powierzchnia ukośna względem poziomu

pochyły /pɔˈxɨwɨ/ (adj)
pendente
  nachylony pod jakimś kątem względem poziomu

pociecha /pɔˈʨ̑ɛxa/ (n)
conforto
  to, co pociesza; pokrzepiające słowa, wsparcie

pocierać (v)
fregare
  przesuwać z naciskiem, powodując tarcie

pocieszać /pɔˈʨ̑ɛʃaʨ̑/ (v)
consolare, confortare, rinfrancare
  mówić komuś zasmuconemu miłe rzeczy w celu wprawienia go w lepszy nastrój

pocieszenie (n)
consolazione
  (rzeczownik odczasownikowy) od pocieszyć

pocieszyciel (n)
consolatore
  ten, który daje pocieszenie

pocieszycielka /ˌpɔʨ̑ɛʃɨˈʨ̑ɛlka/ (n)
consolatrice
  forma żeńska od: pocieszyciel

pocisk manewrujący /ˈpɔʨ̑isk ˌmãnɛvruˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
missile da crociera
  (wojskowość, wojskowy) bezpilotowa, sterowalna lub programowalna maszyna przemieszczająca się drogą powietrzną, a przeznaczona do przenoszenia ładunku wybuchowego;

pociąg /ˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
treno
  (transport, transportowy) (kolejnictwo) (technologia, technika, techniczny) lokomotywa z wagonami;
inclinazione, propensione
  pragnienie, pożądanie kogoś lub czegoś

pociągający (adj)
attrattivo, allettante, attraente
  wzbudzający zainteresowanie

pociągać (v)
comportare, sfociare
  pociągać za sobą → mieć jakieś konsekwencje, skutki

pociąć (v)
tagliuzzare, trinciare
  tnąc, podzielić na części

poczekalnia /ˌpɔʧ̑ɛˈkalʲɲa/ (n)
sala d'aspetto, sala d'attesa
  miejsce dla osób, które czekają

poczta /ˈpɔʧ̑ta/ (n)
ufficio postale, posta
  budynek lub pomieszczenie, w którym znajduje się siedziba poczty (1.1)
posta
  instytucja zajmująca się przekazywaniem listów, paczek, towarów, pieniędzy itp.
posta, corrispondenza
  korespondencja, listy

poczta elektroniczna (n)
posta elettronica, e-mail, email
  (informatyka, informatyczny) przesyłanie wiadomości drogą internetu

pocztowy /pɔʧ̑ˈtɔvɨ/ (adj)
postale
  związany z pocztą, dotyczący poczty
  (informatyka, informatyczny) związany z pocztą elektroniczną, dotyczący poczty elektronicznej
  związany z pocztem, dotyczący pocztu

pocztylion /pɔʧ̑ˈtɨlʲjɔ̃n/ (n)
postiglione
  (dawniej, dawny) woźnica zaprzęgu pocztowego

pocztówka /pɔʧ̑ˈtufka/ (n)
cartolina postale
  karta służąca do korespondencji, zwykle z fotografią lub obrazkiem po jednej stronie, wysyłana pocztą, bez koperty;

poczuć pismo nosem /ˈpɔʧ̑uʨ̑ ˈpʲismɔ ˈnɔsɛ̃m/ (v)
capire l'aria che tira
  przewidzieć niekorzystne dla siebie postępowanie innych osób i w porę uniknąć niebezpieczeństw

poczwarka /pɔʧ̑ˈfarka/ (n)
crisalide, pupa
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) przejściowa forma owadów w rozwoju larwalnym;

początek /pɔˈʧ̑ɔ̃ntɛk/ (n)
inizio, principio, nascere
  to, od czego się coś zaczyna

początkowo /ˌpɔʧ̑ɔ̃ntˈkɔvɔ/ (adv)
inizialmente
  na początku, wstępnie

początkowy /ˌpɔʧ̑ɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
iniziale, incipiente, primordiale
  stanowiący początek czegoś, występujący lub odbywający się na początku czegoś

początkujący (adj)
principiante
  nieposiadający dużego doświadczenia; taki, który zaczyna zdobywać doświadczenie lub wiedzę w jakiejś dziedzinie

początkujący (n)
principiante
  osoba początkująca (1.1)

począwszy od
a partire da
  …tworząca konstrukcje opisujące początek omawianego wydarzenia lub miejsce początku czegoś

pod dostatkiem (indefiniteCardinalNumeral)
a iosa, in abbondanza
  (związek frazeologiczny) mając czegoś bardzo dużo

pod gołym niebem /pɔd‿ˈɡɔwɨ̃mʲ ˈɲɛbɛ̃m/ (adv)
a cielo aperto
  na świeżym powietrzu, na zewnątrz budynku, bez zadaszenia

pod kluczem /pɔt‿ˈkluʧ̑ɛ̃m/ (idiom)
sotto chiave
  być pod kontrolą, w zamknięciu (lub w areszcie)

pod koniec (adv)
alla fine
  gdy jakiś okres lub czynność się kończy

podanie /pɔˈdãɲɛ/ (n)
leggenda
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) opowieść o przeszłości przekazywana w ustnej formie z pokolenia na pokolenie;
domanda
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) pismo osoby fizycznej lub prawnej (strony) powodujące wszczęcie postępowania administracyjnego lub podatkowego
passaggio
  (sport, sportowy) przekazanie piłki w grach zespołowych

podatek /pɔˈdatɛk/ (n)
imposta, tassa
  powszechna obowiązkowa danina uiszczana zwykle na rzecz państwa, ale również na rzecz Kościoła, władcy

podatnik /pɔˈdatʲɲik/ (n)
contribuente
  osoba zobowiązana do płacenia podatków, osoba płacąca podatki

podbródek /pɔdˈbrudɛk/ (n)
mento
  (anatomia, anatomiczny) dolna część twarzy poniżej warg

podcast (n)
podcast
  (publikatory) (informatyka, informatyczny) audycja dźwiękowa lub wideo dostarczana za pomocą RSS;

podchmielenie (n)
sbronza
  lekkie upicie się

podchmielony (adj)
alticcio
  (potocznie, potoczny) lekko pijany

podchodzić /pɔtˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
avvicinarsi, appressarsi
  zbliżać się do czegoś, zmniejszać dystans pomiędzy sobą a jakimś obiektem

podcinać gałąź, na której się siedzi /pɔtʲˈʨ̑ĩnaʥ̑ ˈɡawɔ̃w̃ɕ na‿ˈkturɛj‿ɕɛ ˈɕɛ̇ʥ̑i/ (idiom)
darsi la zappa sui piedi
  szkodzić sobie samemu, działać na swoją niekorzyść

podciąć skrzydła /ˈpɔtʲʨ̑ɔ̇̃ɲʨ̑ ˈskʃɨdwa/ (v)
tarpare le ali, troncare le gambe
  (przenośnie, przenośnia) zniechęcić kogoś, odebrać komuś chęci

podczas /ˈpɔṭʧ̑as/ (preposition)
durante
  …służący do wyrażenia zdarzenia, równolegle z którym dzieje się (lub odbyła się) czynność, a które trwało przez cały czas wykonywania czynności

podczerwony /ˌpɔṭʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
infrarosso
  (optyka, optyczny) o promieniowaniu elektromagnetycznym: mający długość fali z zakresu pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi

poddasze /pɔdˈːaʃɛ/ (n)
soffitta, solaio
  (budownictwo) przestrzeń znajdująca się bezpośrednio pod stromym dachem, wykorzystywana jako strych lub do celów mieszkalnych

poddać /ˈpɔdːaʨ̑/ (v)
arrendersi, demordere
  uznać swoją porażkę

podejmować /ˌpɔdɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
ricominciare
  kontynuować czyjąś czynność (również własną)
intraprendere, cominciare, prendere
  wprowadzać coś w życie

podejrzany /ˌpɔdɛjˈʒãnɨ/ (adj)
sospetto, losco
  budzący podejrzenia; niepewnego pochodzenia, o niepewnych intencjach itp.

podejrzany /ˌpɔdɛjˈʒãnɨ/ (n)
indiziato
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ktoś, kto jest posądzony o popełnienie przestępstwa, komu w wyniku śledztwa przedstawiono zarzuty

podejrzenie /ˌpɔdɛjˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
sospetto
  posądzenie kogoś o coś, domniemanie czyjejś winy

podejrzliwość (n)
diffidenza, desconfianza, dubbiosità
  cecha tego, kto jest podejrzliwy; nieufność, niedowierzanie

podejrzliwy (adj)
sospettoso
  skłonny do podejrzeń lub zdradzający takie nastawienie

podeszwa /pɔˈdɛʃfa/ (n)
arcata
  (potocznie, potoczny) spodnia część stopy
suola
  dolna część buta chroniąca stopę przed różnymi urazami

podglądacz (n)
guardone
  osoba obserwująca z ukrycia

podgrzybek brunatny (n)
boleto baio
  (systematyka) (mikologia, mikologiczny) Imleria badia, gatunek gatunek grzybów z rodziny borowikowatych;

podklasa (n)
sottoclasse
  (systematyka) kategoria systematyczna niższa od klasy

podkoszulek /ˌpɔtkɔˈʃulɛk/ (n)
canotta, canottiera, maglietta
  krótka trykotowa lub bawełniana koszulka, noszona bezpośrednio na ciele;

podkowa /pɔtˈkɔva/ (n)
ferro di cavallo
  metalowe wzmocnienie kopyt końskich;

podkradać /pɔtˈkradaʨ̑/ (v)
rubacchiare
  kraść komuś część czegoś, kraść coś stale w niewielkich ilościach, po trochu

podkuty /pɔtˈkutɨ/ (adj)
ferrato
  o bucie: z podeszwą wzmocnioną metalem, szczególnie przy obuwiu zimowym
  o koniu: mający podkowy przybite do kopyt

podkład /ˈpɔtkwat/ (n)
fondotinta, sottofondo
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) puder w kremie, nakładany na twarz przed zrobieniem makijażu

podkładka (n)
sottobicchiere
  rzecz podłożona pod coś

podkładka pod mysz (n)
mousepad, tappetino per il mouse
  (informatyka, informatyczny) mały materiałowy lub plastikowy dywanik używany pod myszkę komputerową

podlec (n)
carogna, faccia di bronzo, faccia tosta
  (potocznie, potoczny) człowiek podły, nikczemny, niegodziwy

podmiejski /pɔdˈmʲjɛ̇jsʲci/ (adj)
extraurbano
  znajdujący się na przedmieściu

podmiot /ˈpɔdmʲjɔt/ (n)
soggetto
  (gramatyka) część zdania, wyraz lub grupa wyrazów określająca wykonawcę czynności;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba lub instytucja, która wykonuje jakąś czynność prawną, mająca prawa wobec czegoś
  (filozofia, filozoficzny) człowiek, jednostka

podmorski (adj)
sottomarino
  leżący pod powierzchnią morza; przeznaczony do działania pod powierzchnią morza; dziejący się pod powierzchnią morza

podnawka (n)
remora
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny podnawek (Echeneidae) z aparatem przyssawkowym na grzbiecie, którym przyczepia się do dużych zwierząt morskich lub okrętów;

podniebienie /ˌpɔdʲɲɛˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
palato
  (anatomia, anatomiczny) górna część jamy gębowej kręgowców;
  (przenośnie, przenośnia) smak, gust

podniecony (adj)
incandescente
  (książkowy) będący w stanie pobudzenia emocjonalnego

podnosić /pɔdˈnɔɕiʨ̑/ (v)
alzare, elevare, issare
  unieść, wziąć coś do góry
alzarsi
  unosić się, wstawać

podnosić poprzeczkę /pɔdˈnɔɕiʨ̑ pɔˈpʃɛʧ̑kɛ/ (v)
alzare l'asticella
  zwiększać poziom (jakiegoś zadania), zacząć więcej wymagać

podnóżek (n)
pedana
  mebel lub element jakiegoś układu, na którym można wygodnie oprzeć nogi, zmniejszając ich obciążenie

podobać się /pɔˈdɔbaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
piacere, aggradare, garbare
  odpowiadać czyjemuś gustowi, wyczuciu estetycznemu, robić na kimś dobre wrażenie; wydawać się komuś sympatycznym

podobny /pɔˈdɔbnɨ/ (adj)
simile, somigliante
  wyglądający prawie tak samo, mający zbliżony wygląd
  (geometria) mający swoje części w proporcji do części innej figury;

podoficer (n)
graduato
  (wojskowość, wojskowy) (administracja) osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień co najmniej kaprala, a niższy niż podporucznika;

podolog (n)
podologo
  (medycyna, medyczny) specjalista od chorób stóp i paznokci

podologia (n)
podologia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się diagnozą i leczeniem chorób stóp oraz stawu skokowo-goleniowego;

podopieczny (n)
affidato
  osoba znajdująca się pod opieką

podpalacz (n)
incendiario
  człowiek umyślnie wzniecający pożar

podpaska (n)
assorbente igienico
  (higiena, higieniczny) chłonny wkład zewnętrznie pochłaniający krew menstruacyjną

podpis /ˈpɔtpʲis/ (n)
firma, segnatura
  własnoręcznie napisane imię i nazwisko (lub symbol)

podprogowy (adj)
subliminale
  znajdujący się pod progiem; mający wartość/ilość/natężenie itp. niższe niż poziom będący lub uznany za granicę czegoś

podpułkownik /ˌpɔtpuwˈkɔvʲɲik/ (n)
tenente colonnello
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, w Wojsku Polskim bezpośrednio poprzedzający pułkownika, a powyżej stopnia majora;

podrabiać (v)
falsificare, contraffare
  wykonywać kopię czegoś mającą uchodzić za oryginał

podrywać /pɔdˈrɨvaʨ̑/ (v)
rimorchiare
  (potocznie, potoczny) zagadywać inną osobę i starać się zainteresować ją sobą w celach romantycznych lub erotycznych; uwodzić

podrząd (n)
sottordine
  (biologia, biologiczny) (systematyka) kategoria systematyczna niższa od rzędu; grupa powstała z podzielenia rzędu na niższe;

podróż /ˈpɔdruʃ/ (n)
viaggio
  długotrwałe przemieszczanie się z jednego miejsca do drugiego

podróżnik /pɔdˈruʒʲɲik/ (n)
viaggiatore
  ktoś, kto podróżuje, jest w podróży (szczególnie często)

podróżować /ˌpɔdruˈʒɔvaʨ̑/ (v)
viaggiare
  przebywać drogę w celu odwiedzenia odległego miejsca

podskakiwać (v)
fare un salto
  powiększać się szybko i znacznie
saltellare
  wykonywać skok niezbyt wysoko

podskórny (adj)
sottocutaneo
  umiejscowiony pod skórą

podstarzały (adj)
attempato, stagionato
  taki, który się podstarzał; niecałkiem stary

podstawowy /ˌpɔtstaˈvɔvɨ/ (adj)
fondamentale, essenziale, basilare, fondante
  główny, elementarny

podstęp /ˈpɔtstɛ̃mp/ (n)
dolo, insidia, sotterfugio
  przemyślane działanie mające na celu oszukanie kogoś

podstępny /pɔtˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
insidioso, subdolo
  działający przebiegle, skrycie, z chytrymi intencjami

podsłuchiwać (v)
origliare
  słuchać czyjejś rozmowy

podtlenek /pɔtˈːlɛ̃nɛk/ (n)
sottossido
  (chemia, chemiczny) związek różnych pierwiastków z tlenem

podtytuł (n)
sottotitolo
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) tytuł uzupełniający, umieszczany po tytule właściwym

poduszeczka /ˌpɔduˈʃɛʧ̑ka/ (n)
cuscinetto
  (zdrobniale) od poduszka
puntaspilli, portaspilli
  miniaturowa poduszka do wbijania igieł lub szpilek
tampone
  miękka podkładka z tuszem do nasączania stempli

poduszka /pɔˈduʃka/ (n)
cuscino, guanciale
  worek wypełniony miękkim materiałem używany jako część pościeli lub w celach dekoracyjnych;

poduszka powietrzna /pɔˈduʃka pɔˈvʲjɛṭʃna/ (n)
airbag, cuscino salvavita
  (motoryzacja) rodzaj poduszki zabezpieczającej kierowcę lub pasażera przed skutkami wypadku drogowego, w momencie zderzenia wypełniającej się błyskawicznie gazem; element pasywnego systemu bezpieczeństwa w samochodzie;

poduszkowiec /ˌpɔduˈʃkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
aeroscivolante, aeroslittante
  pojazd wodno-lądowy unoszący się nad podłożem na poduszce powietrznej;

podwajać (v)
raddoppiare
  zwiększać dwukrotnie

podwieczorek /ˌpɔdvʲjɛˈʧ̑ɔrɛk/ (n)
merenda, merendina
  posiłek między obiadem a kolacją

podwiązka /pɔdˈvʲjɔ̃w̃ska/ (n)
giarrettiera, giarrettella
  opaska lub taśma elastyczna podtrzymująca pończochę, skarpetkę;

podwodny /pɔdˈvɔdnɨ/ (adj)
subacqueo
  będący pod powierzchnią wody; odbywający się pod wodą, w całkowitym zanurzeniu

podwodzie (n)
carena
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) część kadłuba statku wodnego, znajdująca się poniżej lini wodnej

podwozie /pɔdˈvɔʑɛ/ (n)
carrello
  (lotnictwo, lotniczy) dolna część samolotu umożliwiająca jego postój oraz toczenie się po ziemi;
telaio
  (motoryzacja) dolna część pojazdu z układem jezdnym i kierowniczym;

podwójnie (adv)
doppiamente
  dwa razy tyle

podwójny /pɔˈdvujnɨ/ (adj)
doppio
  składający się z dwóch jednakowych lub podobnych części

podwójny podbródek (n)
doppio mento, pappagorgia, sottomento
  warstwy tłuszczu zbierające się na szyi, poniżej właściwego podbródka człowieka, które formując się tworzą wypukłość przypominajacą podbródek

podwórze /pɔdˈvuʒɛ/ (n)
cortile
  plac obok domu, najczęściej otoczony ogrodzeniem i zabudowaniami

podwładny /pɔdˈvwadnɨ/ (adj)
subalterno, soggetto
  podlegający komuś, pozostający pod czyjąś władzą

podwładny /pɔdˈvwadnɨ/ (n)
inferiore
  osoba podległa komuś, czyjś pracownik

podzbiór (n)
sottoinsieme
  zbiór w obrębie innego zbioru

podzielony /ˌpɔʥ̑ɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
diviso
  taki, na którym dokonano podziału, rozbito na kilka części

podziemie /pɔdʲˈʑɛ̃mʲjɛ/ (n)
sotterraneo
  część budowli z pomieszczeniami znajdującymi się poniżej poziomu gruntu

podziw /ˈpɔʥ̑if/ (n)
ammirazione, magnificazione
  zdumienie połączone z uznaniem, zachwytem

podziwiać /pɔˈʥ̑ivʲjäʨ̑/ (v)
ammirare
  darzyć podziwem

podążać /pɔˈdɔ̃w̃ʒaʨ̑/ (v)
seguire
  (książkowy) iść, jechać, pośpieszać w danym kierunku

podłoga /pɔdˈwɔɡa/ (n)
pavimento
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże
parte intera
  (matematyka, matematyczny) popularna nazwa funkcji matematycznej, przyporządkowującej liczbie rzeczywistej x największą liczbę całkowitą nie większą od x;

podłokietnik (n)
bracciolo, poggiagomito
  (książkowy) oparcie pod łokcie, np. u fotela;

podłość /ˈpɔdwɔɕʨ̑/ (n)
carognata, vigliaccheria
  podły czyn, niegodziwy postępek

podłoże /pɔdˈwɔʒɛ/ (n)
sottofondo
  spodnia warstwa

podłużny /pɔdˈwuʒnɨ/ (adj)
longitudinale
  ciągnący się wzdłuż czegoś
bislungo, oblungo
  wąski, o wydłużonym kształcie

podły /ˈpɔdwɨ/ (adj)
abbietto, vile
  pozbawiony skrupułów, postępujący nieuczciwie w sposób świadomy, celowy, popełniający czyny haniebne, zasługujący na potępienie i pogardę

podświadomość (n)
subconscio
  (psychologia, psychologiczny) element życia psychicznego, który nie jest poddawany kontroli świadomości;

podżebrze (n)
ipocondrio
  (anatomia, anatomiczny) część jamy brzusznej pod żebrami

podżegacz (n)
fomentatore, incendiario
  ktoś, kto podżega

podżegać (v)
aizzare
  wzniecać negatywne uczucie lub czyny wobec kogo lub czego

poemat (n)
poema
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dłuższy utwór pisany wierszem opisujący ciąg wątków lub refleksji

poeta /pɔˈɛta/ (n)
poeta
  literat piszący wiersze, tworzący poezję

poetka /pɔˈɛtka/ (n)
poetessa
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kobieta, która pisze wiersze

poetycki /ˌpɔɛˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
poetico
  związany z poezją

poetycko /ˌpɔɛˈtɨʦ̑kɔ/ (adv)
poeticamente
  właściwie dla poezji, w sposób poetycki

poezja /pɔˈɛzʲja/ (n)
poesia
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) działalność literacka obejmująca wiersze, twórczość poetycką

poezja konkretna /pɔˈɛzʲja kɔ̃ŋˈkrɛtna/ (n)
poesia concreta
  kierunek artystyczny łączący elementy poezji i sztuk wizualnych;

poganieć (v)
paganizzare
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wracać do pogaństwa, stawać się poganinem

poganizować (v)
paganizzare, paganeggiare
  czynić pogańskim

pogarda /pɔˈɡarda/ (n)
disprezzo
  uczucie niechęci, poczucie wyższości wobec kogoś lub czegoś

pogardliwy /ˌpɔɡarˈdlʲivɨ/ (adj)
sprezzante
  wyrażający pogardę

pogański /pɔˈɡãj̃sʲci/ (adj)
pagano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z pogaństwem

pogańsko (adv)
paganamente
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sposobem pogańskim, tak jak czynią poganie

pogaństwo /pɔˈɡãj̃stfɔ/ (n)
paganesimo
  często (pejoratywnie, pejoratywny) określenie zazwyczaj używane przez wyznawców religii monoteistycznych (judaizmu, chrześcijaństwa i islamu) na określenie wyznawania religii niechrześcijańskich, głównie politeistycznych lub animalistycznych

pogląd /ˈpɔɡlɔ̃nt/ (n)
opinione, parere, idea
  sąd, opinia na określony temat

pogoda /pɔˈɡɔda/ (n)
tempo
  chwilowy stan atmosfery

pogoda pod psem /pɔˈɡɔda pɔt‿ˈpsɛ̃m/ (n)
tempo da lupi
  (związek frazeologiczny) zła, brzydka pogoda

pogrzeb /ˈpɔɡʒɛp/ (n)
sepoltura, funerale
  uroczyste pogrzebanie zmarłego w ziemi

pogrzebacz (n)
attizzatoio
  narzędzie w kształcie pręta zakończonego hakiem, służące do podnoszenia fajerek w piecu i przekładania węgli w jego palenisku;

pogrzebać (v)
seppellire
  pochować zmarłego

pogróżka /pɔˈɡruʃka/ (n)
minaccia
  groźba, zapowiedź zrobienia komuś czegoś złego, postraszenie kogoś karą, wyrządzeniem krzywdy, zemstą itp.

pogłoska /pɔˈɡwɔska/ (n)
diceria
  rozpowszechniana wiadomość, której autentyczność jest niepewna, niesprawdzona

pogłębiarka (n)
cavafango
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednostka pływająca przeznaczona do pogłębiania akwenów morskich lub śródlądowych;

pogłębiać (v)
approfondire
  (przenośnie, przenośnia) czynić gruntowniejszym, bardziej dokładnym

pohukiwanie (n)
ululo
  (ornitologia, ornitologiczny) niski dźwięk wydawany i powtarzany przez sowy i puchacze

pointylizm (n)
puntinismo
  (sztuka) technika malarska polegająca na równomiernym pokrywaniu powierzchni obrazu drobnymi punktami czystych kolorów;

poić /ˈpɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
abbeverare
  podawać napój

pojawiać się /pɔˈjavʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
apparire, insorgere, spuntare
  stawać się widocznym, jawnym

pojechać /pɔˈjɛxaʨ̑/ (v)
andare, recarsi
  udać się dokądś jakimś pojazdem, lub na zwierzęciu

pojedynczy /ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
singolo
  taki, który jest tylko jeden; osobny

pojedynek (n)
duello
  dawna metoda rozwiązywania zatargów honorowych polegająca na walce dwóch przeciwników używających broni siecznej lub palnej w obecności sekundantów
  walka, spór między dwiema stronami

pojemnik /pɔˈjɛ̃mʲɲik/ (n)
recipiente, contenitore
  zbiornik (naczynie, skrzynia, kosz itp.), w którym przechowywane są materiały, towary, przedmioty, substancje

pojemność /pɔˈjɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
capacità
  (elektryczność) zdolność ciała do gromadzenia ładunku elektrycznego;
capacità, cilindrata
  parametr zbiornika lub naczynia określający, ile cieczy, gazu lub materiałów sypkich może się w nim zmieścić

pojutrze /pɔˈjuṭʃɛ/ (adv)
dopodomani, posdomani, domani l'altro
  za dwa dni, dwa dni po dniu dzisiejszym

pojutrze /pɔˈjuṭʃɛ/ (n)
dopodomani, posdomani
  dzień po jutrze

pokaz /ˈpɔkas/ (n)
saggio, mostra
  prezentacja jakichś umiejętności, przedmiotów itp.

pokojowiec (n)
valletto
  (historia, historyczny, historycznie) służący dworski

pokora /pɔˈkɔra/ (n)
umiltà
  świadomość własnych ograniczeń i słabości skłaniająca do niesprzeciwiania się życiowym koniecznościom

pokornie (adv)
umilmente
  w sposób pokorny

pokorny (adj)
umile
  nie wywyższający się, skromny

pokrewieństwo /ˌpɔkrɛˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
affinità
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związek między dwiema tonacjami lub akordami

pokrzywa /pɔˈkʃɨva/ (n)
ortica
  (botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna lub bylina z rodzaju pokrzywa (1.1), o ząbkowatych liściach pokrytych parzącymi włoskami

pokrój (n)
stampa, stampo
  zespół cech osoby

pokrętło /pɔˈkrɛ̃ntwɔ/ (n)
manopola
  (technologia, technika, techniczny) mechaniczny element urządzenia do włączania, wyłączania i regulowania czegoś za pomocą obrotów

pokusa /pɔˈkusa/ (n)
tentazione, adescamento, seduzione
  trudne do opanowania pragnienie

pokój /ˈpɔkuj/ (n)
camera, stanza, sala
  (budownictwo) część mieszkania, izba
pace, armonia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) stan panujący między dwoma narodami, bez działań wojennych, bez wypowiedzenia wojny
pace
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pakt kończący wojnę
  (przestarzałe, przestarzały) spokój

pokłon /ˈpɔkwɔ̃n/ (n)
inchino
  (etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pochylenie obrazu w procesji katolickiej na Kaszubach;
inchino, riverenza
  niskie pochylenie głowy lub całego tułowia na znak oddania czci

polacca (n)
polacca
  (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) śródziemnomorski dwumasztowiec lub trójmasztowiec z ożaglowaniem typu łacińskiego lub skośnego;

polana /pɔˈlãna/ (n)
radura
  pozbawione drzew miejsce w lesie;

polano /pɔˈlãnɔ/ (n)
ceppo
  (przestarzałe, przestarzały) kawał drewna przeznaczony na opał

polarny /pɔˈlarnɨ/ (adj)
polare
  (geografia, geograficzny) właściwy terenom podbiegunowym lub znajdujący się na tych terenach

polder /ˈpɔldɛr/ (n)
polder
  (geografia, geograficzny) depresyjny teren nadmorski stale osuszany i otoczony wydmami lub groblami w celu zabezpieczenia przed zalaniem, występujący głównie w Holandii i w Niemczech
  (geografia, geograficzny) obszar nadrzeczny będący naturalnym terenem zalewowym

pole /ˈpɔlɛ/ (n)
superficie, campo
  (geometria) miara płaskiej powierzchni ograniczonej;
campo, zolle
  część ziemi przeznaczona pod uprawę;

pole bitwy /ˈpɔlɛ ˈbʲitfɨ/ (n)
campo di battaglia
  miejsce, w którym odbyła/odbywa się bitwa, walka lub starcie

pole elektryczne /ˈpɔlɛ ˌːlɛkˈtrɨʧ̑nɛ/ (n)
campo elettrico
  (fizyka, fizyczny) pole fizyczne, stan przestrzeni, w której na ładunek elektryczny działa siła;

pole karne (n)
area di rigore
  (sport, sportowy) część boiska piłki nożnej położona przy bramce, oznaczona białymi liniami (większa niż pole bramkowe, które obejmuje), gdzie drużyna broniąca za określone przewinienia może zostać ukarana według specjalnych zasad

pole magnetyczne (n)
campo magnetico
  (fizyka, fizyczny) stan przestrzeni z siłami oddziałującymi na ładunki elektryczne i ciała w niej się znajdujące;

pole ryżowe (n)
risaia
  (rolnictwo, rolniczy) podtopiony obszar, na którym uprawia się ryż

polec /ˈpɔlɛʦ̑/ (v)
cadere, perire
  zginąć podczas walki, bitwy

polemika /pɔˈlɛ̃mʲika/ (n)
polemica
  dyskusja na temat sporny dla obu stron dyskusji

polerować /ˌpɔlɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
lucidare
  czyścić, nadawać czemuś połysk przez pocieranie

poli-
poli-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na wielość, mnogość czegoś

poliamina (n)
poliammina
  (chemia, chemiczny) związek organiczny zawierający w budowie dwie lub więcej grup aminowych;

poliamoria /ˌpɔlʲi<sup>j</sup>ãˈmɔrʲja/ (n)
poliamore
  (socjologia, socjologiczny) zaangażowanie w związek miłosny z więcej niż jedną osobą jednocześnie za zgodą i wiedzą wszystkich osób tworzących dany związek;

poliandria /ˌpɔlʲiˈ<sup>j</sup>ãndrʲja/ (n)
poliandria
  forma poligamii, w której kobieta jest zamężna jednocześnie z dwoma lub więcej mężczyznami;

poliandryczny (adj)
poliandrico
  dotyczący poliandrii

polibazyt (n)
polibasite
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarkosoli;

polichromia (n)
policromia
  (sztuka) rodzaj barwnego malowidła naściennego
  (sztuka) rodzaj malarskiego zdobnictwa rzeźb i rzemiosła
  (sztuka) zdobienie ścian i przedmiotów techniką polichromiczną

policja /pɔˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
polizia
  instytucja państwowa mająca za zadanie ochronę obywateli przed przestępcami, wykrywanie przestępstw itp.;

policja drogowa (n)
polizia stradale
  (administracja) formacja policyjna zajmująca się nadzorem nad ruchem na drogach publicznych

policjant /pɔˈlʲiʦ̑ʲjãnt/ (n)
poliziotto
  funkcjonariusz policji

policjantka /ˌpɔlʲiˈʦ̑ʲjãntka/ (n)
poliziotta
  kobieta, która pracuje w policji

policzek /pɔˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
guancia, gota
  (anatomia, anatomiczny) każde z dwóch miejsc na twarzy pod okiem, obok nosa
sberla
  (przenośnie, przenośnia) obraza
ceffone, schiaffo, sberla
  uderzenie otwartą dłonią w policzek (1.1)

poliestezja (n)
poliestesia
  (medycyna, medyczny) zaburzenie wrażliwości na bodźce dotykowe polegające na wielokrotnym odczuciu podrażnienia przez pojedynczy bodziec

poliestrowy (adj)
poliestere
  (chemia, chemiczny) związany z poliestrem; wykonany z poliestru

polifagia (n)
polifagia
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) nadmierne zwiększenie łaknienia, wzmożony apetyt;

polifenol (n)
polifenolo
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny zawierający przynajmniej dwie grupy hydroksylowe przyłączone do pierścienia aromatycznego, występujący w roślinach i wykazujący działanie przeciwutleniające i zmniejszające ryzyko wystąpienia chorób układu krwionośnego i raka;

poligamia /ˌpɔlʲiˈɡãmʲja/ (n)
poligamia
  (socjologia, socjologiczny) związek małżeński z wieloma osobami
  (zoologia, zoologiczny) współżycie jednego samca z wieloma samicami

poligamicznie (adv)
poligamicamente
  w sposób właściwy poligamii

poligamiczny (adj)
poligamico
  (socjologia, socjologiczny) (zoologia, zoologiczny) dotyczący poligamii

polimer (n)
polimero
  (chemia, chemiczny) substancja chemiczna o bardzo dużej masie cząsteczkowej, składająca się z merów;

polimeria (n)
polimeria
  (chemia, chemiczny) zjawisko występowania atomów lub ich grup jako wielokrotności form pojedynczych (tzw. merów)

polimorficzny (adj)
polimorfico
  mający różne postaci

polineuropatia (n)
polineuropatia
  (medycyna, medyczny) zespół objawów wynikłych z uszkodzenia wielu nerwów obwodowych

polinezyjski (adj)
polinesiano
  (geografia, geograficzny) dotyczący Polinezji

poliptyk (n)
polittico
  (sztuka) praca artystyczna składająca się z wielu części tworzących jedno dzieło, w szczególności typ wieloczęściowej nastawy ołtarzowej charakterystyczny dla późnego gotyku;

polis /ˈpɔlʲis/ (n)
polis
  (historia, historyczny, historycznie) typ organizacji państwa w starożytnej Grecji, który obejmował ośrodek miejski wraz z przyległymi obszarami;

polistyren /ˌpɔlʲiˈstɨrɛ̃n/ (n)
polistirene
  (chemia, chemiczny) polimer z grupy poliolefin otrzymywany w procesie polimeryzacji styrenu;

poliszynel /ˌpɔlʲiˈʃɨ̃nɛl/ (n)
pulcinella
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) typ komicznej postaci z francuskiego commedia dell'arte – z garbem, w charakterystycznej czarnej masce z haczykowatym nosem;

politechniczny (adj)
politecnico
  dotyczący politechniki, związany z politechniką

politechnika /ˌpɔlʲiˈtɛxʲɲika/ (n)
politecnico
  uczelnia wyższa o statusie uniwersyteckim i profilu technicznym;

politeista /ˌpɔlʲitɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
politeista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek wyznający politeizm, wierzący w wielu bogów

politeizm /ˌpɔlʲiˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
politeismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielobóstwo, kult wielu bogów;

politolog (n)
politologo
  specjalista w dziedzinie politologii

politologia /ˌpɔlʲitɔˈlɔɟja/ (n)
politologia
  nauka zajmująca się ogólnie pojętą polityką;

politologiczny /ˌpɔlʲitɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
politologico
  (przymiotnik) od politologia

politycznie (adv)
politicamente
  w sposób dotyczący polityki

polityk /pɔˈlʲitɨk/ (n)
politico
  osoba zajmująca się polityką
politica
  kobieta zajmująca się polityką

polityka /pɔˈlʲitɨka/ (n)
politica
  całokształt działań jakiejś grupy, partii politycznej lub organizacji związanych z dążeniem do zdobycia i utrzymania władzy;
  system odgórnie wprowadzonych zasad

poliwęglan (n)
policarbonato
  (chemia, chemiczny) rodzaj poliestrów, estry kwasu węglowego;

polo /ˈpɔlɔ/ (n)
polo
  (sport, sportowy) gra drużynowa rozgrywana konno, w której za pomocą długich kijów dąży się do umieszczenia drewnianej kuli w bramce przeciwnej drużyny;

polon /ˈpɔlɔ̃n/ (n)
polonio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny promieniotwórczy o symbolu Po i liczbie atomowej 84;

polonez /pɔˈlɔ̃nɛs/ (n)
polacca
  (choreografia, choreograficzny) tradycyjny, ludowy taniec polski w metrum 3/4;

polonista /ˌpɔlɔ̃ˈɲista/ (n)
polonista
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) osoba zajmująca się naukowo językiem polskim

polonizacja (n)
polonizzazione
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) narzucanie lub przyswajanie kultury polskiej i języka polskiego;
  nadawanie czemuś polskiego charakteru lub właściwości

polonizować (v)
polonizzare
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) narzucać polskość, przymuszać kogoś do zostania Polakiem, zmieniać coś na polskie

polowanie /ˌpɔlɔˈvãɲɛ/ (n)
caccia, venazione
  (łowiectwo, łowiecki) zespół czynności podejmowanych celem wytropienia i zabicia dzikiej zwierzyny

polować /pɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
cacciare, braccare
  brać udział w polowaniu, tropić aby zabić

polski /ˈpɔlsʲci/ (adj)
polacco
  odnoszący się do Polski lub Polaków
  odnoszący się do polszczyzny

polski /ˈpɔlsʲci/ (n)
polacco
  (językoznawstwo, językoznawczy) zachodniosłowiański język używany przez Polaków;

polski owczarek podhalański (n)
cane da pastore di Tatra
  (kynologia, kynologiczny) rasa psa należąca do grupy owczarków;

polucja /pɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
polluzione
  (fizjologia, fizjologiczny) mimowolny wytrysk nasienia u mężczyzn podczas snu

polędwica /ˌpɔlɛ̃ndˈvʲiʦ̑a/ (n)
lombata, controfiletto
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z grzbietu zwierzęcia

pomagać /pɔ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
aiutare, assistere
  ułatwiać komuś jakąś czynność, poprzez branie udziału w niej

pomaleńku (adv)
lentamente, pian pianino
  bardzo pomału

pomarańcza /ˌpɔ̃maˈrãj̃n͇ʧ̑a/ (n)
arancio, arancia
  (botanika, botaniczny) drzewo, którego owocem jest pomarańcza (1.1);
arancia, arancio
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc cytrusowy o pomarańczowej skórce

pomarańcza bergamota /ˌpɔ̃maˈrãj̃n͇ʧ̑a ˌbɛrɡãˈmɔta/ (n)
bergamotto
  (botanika, botaniczny) Citrus bergamia, gatunek rośliny z rodziny rutowatych, uprawianej głównie we Włoszech;

pomarańczarnia (n)
aranciera
  (architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) szklarnia służąca do hodowli egzotycznych roślin, np. pomarańcz, cytryn, pełniąca rolę wypoczynkową;

pomarańczowy /ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
di arancia, arancio
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (spożywczy) dotyczący owoców pomarańczy, zawierający owoce pomarańczy, zrobiony z owoców pomarańczy; (także, też) przypominający je w smaku, zapachu lub wyglądzie
arancione, arancio, aranciato
  mający kolor drugiego pasma tęczy, taki jak kolor owocu pomarańczy itp.; żółty z czerwonym zabarwieniem;

pomazaniec (n)
unto
  (książkowy) ktoś wybrany na króla, namaszczony na urząd

pomału (adv)
adagio, lentamente, piano
  bardzo powoli

pomiar /ˈpɔ̃mʲjar/ (n)
misurazione
  (metrologia, metrologiczny) ustalenie wartości pewnej wielkości fizycznej;

pomidor /pɔ̃ˈmʲidɔr/ (n)
pomodoro
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) owoc pomidora (1.2)
  (botanika, botaniczny) Lycopersicon Mill., sekcja roślin z rodzaju psianka;

pomidorowa (n)
zuppa di pomodori
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa, której głównym składnikiem są pomidory; często podawana z makaronem, ryżem, kluskami lub w postaci kremu;

pomidorowy /ˌpɔ̃mʲidɔˈrɔvɨ/ (adj)
di pomodoro
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zrobiony z owoców pomidora, składający się w większej części z pomidorów

pomieszczenie /ˌpɔ̃mʲjɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
stanza, alloggio, posto
  (budownictwo) część budynku o określonym przeznaczeniu

pomnik /ˈpɔ̃mʲɲik/ (n)
monumento
  rzeźba, posąg utworzony w celu upamiętnienia jakiegoś wydarzenia lub osoby;

pomnik przyrody /ˈpɔ̃mʲɲik pʃɨˈrɔdɨ/ (n)
monumento naturale
  okaz przyrody (drzewo, skała itp.) prawnie chroniony ze względu na jego walory przyrodnicze, estetyczne lub historyczne;

pomoc /ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
aiuto, assistenza, soccorso
  ułatwienie komuś życia lub wykonania określonej czynności

pomocnica (n)
aiutante
  kobieta pomagająca w czymś, wyręczająca kogoś

pomolog (n)
pomologo
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) specjalista w dziedzinie pomologii

pomologia (n)
pomologia
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) dział sadownictwa: nauka o właściwościach drzew i krzewów owocowych

pomologiczny (adj)
pomologico
  (agrotechnika, agrotechniczny) związany z pomologią, dotyczący pomologii

pompa /ˈpɔ̃mpa/ (n)
pompa
  (mechanika) maszyna do wymuszania przepływu cieczy lub gazu;
  (ironicznie) bardzo wystawne przyjęcie, uroczystość
  (książkowy) (ironicznie) przesadny przepych

pompa ciepła /ˈpɔ̃mpa ˈʨ̑ɛpwa/ (n)
pompa di calore
  (fizyka, fizyczny) teoretyczna maszyna cieplna, która wymusza przepływ ciepła z obszaru o niższej temperaturze do obszaru o temperaturze wyższej;

pompejańczyk (n)
pompeiano
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Pompejów; osoba z tego miasta

pompejański (adj)
pompeiano
  związany z Pompejami, dotyczący Pompejów, pochodzący z Pompejów

pompka /ˈpɔ̃mpka/ (n)
gonfiatoio, pompa
  (mechanika) niewielkie urządzenie do pompowania, najczęściej wody lub powietrza
piegamento
  (sport, sportowy) ćwiczenie gimnastyczne polegające na uginaniu i prostowaniu ramion, wykonywane z dłońmi i palcami stóp opartymi o podłogę;

pomysł /ˈpɔ̃mɨsw̥/ (n)
idea, spunto, trovata
  myśl zawierająca plan działania lub rozwiązanie jakiegoś problemu

pomysłowość /ˌpɔ̃mɨˈswɔvɔɕʨ̑/ (n)
ingegnosità
  dodatnia cecha intelektu charakteryzująca się zdolnością do tworzenia nowych pomysłów, projektów i koncepcji, byciu pomysłowym i pełnym inwencji twórczej

pomysłowy /ˌpɔ̃mɨˈswɔvɨ/ (adj)
ingegnoso
  mający wiele pomysłów

pomywacz (n)
lavapiatti
  pracownik zajmujący się zmywaniem naczyń

pomywaczka (n)
lavapiatti
  pracownica restauracji myjąca naczynia

pomyłka /pɔ̃ˈmɨwka/ (n)
errore, abbaglio, svista
  błąd w rozumowaniu lub w postępowaniu

pomyślność /pɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑/ (n)
prosperità
  sprzyjający los, korzystny bieg wydarzeń

pomór (n)
moria
  (weterynaria, weterynaryjny) ostra wirusowa choroba zakaźna zwierząt

pomścić (v)
vendicare
  odpłacić komuś złem za zło, którego się dopuścił

ponad /ˈpɔ̃nat/ (preposition)
sopra
  …tworzący konstrukcję opisującą położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia
oltre
  …tworzący konstrukcję opisującą relację większości w stosunku do jakiejś wielkości

ponadto /pɔ̃ˈnatːɔ/ (particle)
inoltre
  nawiązuje do poprzedniego kontekstu wypowiedzi i wprowadza nową informację na omawiany już temat

ponapoleoński (adj)
post-napoleonico
  (historia, historyczny, historycznie) istniejący, dziejący się w okresie po ostatecznej klęsce Napoleona Bonapartego w 1815 r.

ponczo /ˈpɔ̃n͇ʧ̑ɔ/ (n)
poncho
  (etnografia, etnograficzny) wierzchnie okrycie z czworobocznego kawałka tkaniny z wyciętym pośrodku otworem na głowę, pierwotnie noszone przez Indian w Ameryce Łacińskiej;

poniedziałek /ˌpɔ̃ɲɛ̇ˈʥ̑awɛk/ (n)
lunedì
  pierwszy dzień tygodnia;

ponieważ /pɔ̃ˈɲɛvaʃ/ (conjunction)
perché
  …wyrażający przyczynę czegoś z takiego powodu, że…

poniżać (v)
mortificare
  uwłaczać czyjejś godności
mortificarsi
  upokarzać samego siebie

ponton /ˈpɔ̃ntɔ̃n/ (n)
gommone
  nadmuchiwana łódź o płaskim dnie;

pontyfikalnie (adv)
pontificalmente
  w sposób zgodny z pontyfikałem

pontyfikalny (adj)
pontificale
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany ze sprawowanymi przez papieża lub biskupa obrzędami, liturgią

pontyfikat /ˌpɔ̃ntɨˈfʲikat/ (n)
pontificato
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) urząd sprawowany przez pontyfika w starożytnym Rzymie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) okres sprawowania władzy przez papieża lub biskupa;

pontyfikał /ˌpɔ̃ntɨˈfʲikaw/ (n)
pontificale, ponteficale
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga liturgiczna używana przez katolickich biskupów;

ponury /pɔ̃ˈnurɨ/ (adj)
lugubre, squallido, torvo, truce, uggioso
  pełen smutku, przygnębienia

pooperacyjny (adj)
postoperatorio
  (medycyna, medyczny) następujący po operacji

pop-music (n)
musica pop, pop music
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odmiana muzyki rozrywkowej

popcorn (n)
popcorn, pop-corn
  prażona kukurydza

popełnić /pɔˈpɛwʲɲiʨ̑/ (v)
commettere
  zrobić coś złego

popielaty /ˌpɔpʲjɛˈlatɨ/ (adj)
bigio, cenere, cenerino
  mający kolor jasnoszary, taki jak kolor popiołu

popielica (n)
ghiro
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju popielic (1.1)

popielica szara (n)
ghiro
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Glis glis Linnaeus, gatunek ssaka z rodziny popielicowatych;
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z gatunku popielica szara (1.1)

popielniczka /ˌpɔpʲjɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
portacenere, posacenere, ceneriera, raccattacenere
  otwarty pojemnik służący do strząsania do niego popiołu z papierosa;

popierać /pɔˈpʲjɛraʨ̑/ (v)
promuovere
  udzielić komuś swojego poparcia, pomagać komuś w działaniu, osiąganiu czegoś

popiersie /pɔˈpʲjɛrʲɕɛ/ (n)
busto
  (sztuka) rzeźbiarskie lub malarskie przedstawienie postaci od tułowia w górę;

popijać (v)
sorbire, sorseggiare
  pić małymi łykami, wolno

popioły /pɔˈpʲjɔwɨ/ (n)
ceneri
  szczątki pozostałe po spaleniu zwłok

popisywać (v)
sfoggiare
  czynić na pokaz; robić co, żeby zwrócić czyjąś uwagę

popiół /ˈpɔpʲjuw/ (n)
cenere
  szary proszek pozostający po spaleniu czegoś

poporodowy (adj)
postnatale
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) następujący po porodzie, związany z okresem po porodzie

popołudnie /ˌpɔpɔˈwudʲɲɛ/ (n)
pomeriggio
  okres pomiędzy południem a wieczorem

poprawka (n)
esame di riparazione, esame di ripetizione
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) formalna propozycja zmiany procedowanego w parlamencie aktu prawnego
correzione, emendamento
  skorygowanie czegoś
revisione
  wersja tekstu

poprawnie /pɔˈpravʲɲɛ/ (adv)
correttamente
  w sposób poprawny, zgodny z poprawnością lub określoną zasadą/przepisem

poprawność (n)
correttezza
  zgodność z normami

poprawność polityczna /pɔˈpravnɔɕʨ̑ ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
politicamente corretto
  (socjologia, socjologiczny) norma językowa zalecająca w tzw. dyskursie publicznym unikanie określeń i zwrotów, które mogą urazić, obrazić, naruszyć godność osób, o których się wypowiadamy czy z którymi polemizujemy;

poprawny /pɔˈpravnɨ/ (adj)
corretto, giusto
  zgodny z poprawnością, z normą lub zasadami, nie mający błędów, nie wykraczający poza określoną normę

poprzeczka /pɔˈpʃɛʧ̑ka/ (n)
asticella
  (sport, sportowy) belka układana na stojakach do skoków wzwyż i skoków o tyczce
traversa
  (sport, sportowy) poprzeczna belka łącząca górne końce pionowych słupków bramki
traversa, sbarra
  belka albo listwa umocowana w poprzek czegoś

poprzeczny /pɔˈpʃɛʧ̑nɨ/ (adj)
trasversale, traverso
  ułożony poziomo, prostopadle do czegoś

poprzedni /pɔˈpʃɛdʲɲi/ (adj)
scorso
  taki, który był uprzednio (w czasie)

poprzez /ˈpɔpʃɛs/ (preposition)
a traverso, con, per, per traverso
  …dołączający obszar, przez który z trudem ktoś/coś przemieszcza się
con, mediante, per, tramite
  …dołączający osobę, instytucję lub rzecz, z której ktoś/coś korzysta; której ktoś używa; za pomocą czegoś, za pośrednictwem czegoś

popularność /ˌpɔpuˈlarnɔɕʨ̑/ (n)
popolarità
  bycie powszechnie znanym i lubianym, ogólne uznanie i rozgłos

popularny /ˌpɔpuˈlarnɨ/ (adj)
popolare, conosciuto
  taki, który jest powszechnie używany; znany ogółowi społeczeństwa, cieszący się uznaniem; ceniony

popularyzacja /ˌpɔpularɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
divulgazione
  upowszechnianie nauki, sztuki, wiedzy o czymś

popularyzować /ˌpɔpularɨˈzɔvaʨ̑/ (v)
popolarizzare
  czynić coś powszechnie znanym, rozpowszechniać coś, propagować

popychadło (n)
soggiogato
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) osoba wykorzystywana w społeczności lub miejscu pracy

popyt /ˈpɔpɨt/ (n)
domanda
  (ekonomia, ekonomiczny) ilość dóbr i usług, którą konsumenci są w stanie nabyć po określonej cenie i w określonym czasie

por /pɔr/ (n)
porro
  (botanika, botaniczny) Allium porrum L., roślina dwuletnia z rodziny amarylkowatych, uprawiana w celach konsumpcyjnych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) warzywo z młodych pędów pora (1.1)
poro
  bardzo mały otwór
  (anatomia, anatomiczny) mikroskopijne ujście gruczołu w skórze

porada /pɔˈrada/ (n)
consiglio
  wskazówka, zalecenie komuś czegoś

poranek /pɔˈrãnɛk/ (n)
mattina, mattino
  pora dnia następująca po nocy

poranny /pɔˈrãnːɨ/ (adj)
mattutino, del mattino, mattinale
  taki, który ma miejsce o poranku

porażka /pɔˈraʃka/ (n)
sconfitta, disfatta
  przegrana bitwa

porcelana /ˌpɔrʦ̑ɛˈlãna/ (n)
porcellana
  materiał ceramiczny służący do wyrobu delikatnych naczyń stołowych lub ozdób;

porno- /ˈpɔrnɔ/
porno-
  pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający ich związek z pornografią

pornografia /ˌpɔrnɔˈɡrafʲja/ (n)
pornografia
  wizerunek osób lub przedmiotów, wywołujący podniecenie seksualne;

pornograficzny /ˌpɔrnɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
pornografico
  związany z pornografią, dotyczący pornografii

pornokracja (n)
pornocrazia, mignottocrazia
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie czasów, w których kobiety rozpustne, kurtyzany wywierały znaczny wpływ na sprawy publiczne;

poronienie /ˌpɔrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
aborto
  (fizjologia, fizjologiczny) przedwczesne zakończenie ciąży wskutek wydalenia obumarłego zarodka lub płodu;

porost /ˈpɔrɔst/ (n)
lichene
  (przestarzałe, przestarzały) (biologia, biologiczny) symbiotyczny organizm składający się z grzyba i zielenicy lub cyjanobakterii;

poroże (n)
palco
  (łowiectwo, łowiecki) oba rogi samca jeleniowatych

port /pɔrt/ (n)
porta
  (informatyka, informatyczny) miejsce w urządzeniu do podłączenia innych urządzeń;
porto
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyznaczone miejsce, wyposażone w odpowiednią infrastrukturę, umożliwiające załadunek i wyładunek statków wodnych;
  (potocznie, potoczny) miasto z portem (1.1)
aeroporto
  port lotniczy: port (1.1) przeznaczony dla samolotów, helikopterów i innych statków powietrznych

portfel /ˈpɔrtfɛl/ (n)
portafoglio
  najczęściej skórzany przedmiot o spłaszczonym kształcie służący do przechowywania pieniędzy, kart płatniczych, biletów i innych dokumentów (jak np. dowód osobisty, legitymacja)
  (finanse, finansowy) ogół papierów wartościowych i innych aktywów posiadanych przez daną osobę fizyczną lub prawną

portiera /pɔrˈtʲjɛra/ (n)
portiera
  zasłona u drzwi lub okna z grubego, ciężkiego materiału

portiernia (n)
guardiola, portineria
  miejsce pracy portiera

portmonetka (n)
portamonete
  mała, kieszonkowa, zamykana torebka na bilon

porto /ˈpɔrtɔ/ (n)
porto
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) wzmacniane wino portugalskie;
  (handel, handlowy) koszt opłaty za przewóz, przesyłkę towaru

portowiec (n)
portuale
  specjalista w zakresie pracy portu

portowy /pɔrˈtɔvɨ/ (adj)
portuale, portuario
  związany z portem, dotyczący portu

portrecista /ˌpɔrtrɛˈʨ̑ista/ (n)
ritrattista
  artysta (malarz, rysownik, fotografik) wykonujący portrety

portret /ˈpɔrtrɛt/ (n)
ritratto
  (sztuka) dzieło plastyczne przedstawiające konkretną osobę lub grupę osób
  (przenośnie, przenośnia) charakterystyka postaci (zwłaszcza literackiej)

portret pamięciowy /ˈpɔrtrɛt ˌpãmʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
identikit
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) portret osoby wykonany według wskazówek świadka, który tę osobę widział; używany zwłaszcza do odtwarzania wyglądu nieznanych sprawców przestępstw;

portugalski /ˌpɔrtuˈɡalsʲci/ (adj)
portoghese
  odnoszący się do państwa Portugalia, wywodzący się z Portugalii, związany z Portugalią

portugalski /ˌpɔrtuˈɡalsʲci/ (n)
portoghese
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Portugalii;

portyk (n)
portico
  (architektura, architektoniczny) przednia część budowli przed wejściem głównym, z rzędem kolumn;

porucznik /pɔˈruʧ̑ʲɲik/ (n)
tenente
  (wojskowość, wojskowy) jeden z oficerskich stopni wojskowych;

poruszać /pɔˈruʃaʨ̑/ (v)
muovere
  wprawiać coś w ruch

poruszać się jak słoń w składzie porcelany /pɔˈruʃaʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈswɔ̃ɲ ˈf‿skwaʥ̑ɛ ˌpɔrʦ̑ɛˈlãnɨ/ (v)
muoversi come un elefante in una cristalleria
  zachowywać się w sposób niedelikatny, poruszać się niezgrabnie, niezręcznie, niszcząc delikatne rzeczy

poruszyć niebo i ziemię /pɔˈruʃɨʨ̑ ˈɲɛbɔ i‿ˈʑɛ̃mʲjɛ/ (v)
muovere cielo e terra
  zrobić wszystko (lub bardzo wiele), aby coś się powiodło

porwanie /pɔˈrvãɲɛ/ (n)
rapimento
  działanie podjęte w celu uprowadzenia kogoś lub czegoś; wywiezienie kogoś lub czegoś, a następnie przetrzymywanie (często w ukryciu)

poryw (n)
raffica
  nagły, mocny ruch czy uderzenie siły natury

porywacz /pɔˈrɨvaʧ̑/ (n)
rapitore
  człowiek, który dokonał porwania, uprowadził (porwał) kogoś

porywać się z motyką na słońce (v)
arrampicarsi sugli specchi
  zabierać się za coś, czego nie jest się w stanie zrobić

porywczy /pɔˈrɨfʧ̑ɨ/ (adj)
impulsivo, irruente, impetuoso, iracondo, irascibile, veemente
  taki, którego reakcje lub zachowanie jest gwałtowne

porzeczka /pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
ribes
  (botanika, botaniczny) Ribes, rodzaj roślin z rodziny agrestowatych;
  (spożywczy) owoc porzeczki (1.1)

porzucać /pɔˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
abbandonare, lasciare
  opuszczać kogoś lub coś; zostawiać, odchodzić od kogoś lub czegoś

porządek /pɔˈʒɔ̃ndɛk/ (n)
ordine
  stan, w którym jest czysto, coś jest ułożone według jakiegoś planu
  kolejność czegoś

porządek dorycki /pɔˈʒɔ̃ndɛɡ dɔˈrɨʦ̑ʲci/ (n)
ordine dorico
  (architektura, architektoniczny) system konstrukcyjny i kompozycyjny budowli powstały w starożytnej Grecji, charakteryzujący się surowością i monumentalnością;

porządek joński /pɔˈʒɔ̃ndɛc ˈjɔ̇̃j̃sʲci/ (n)
ordine ionico
  (architektura, architektoniczny) system konstrukcyjny i kompozycyjny budowli powstały w starożytnej Grecji, charakteryzujący się lekkością i smukłością proporcji;

porządek koryncki /pɔˈʒɔ̃ndɛk ːɔˈrɨ̃nʦ̑ʲci/ (n)
ordine corinzio
  (architektura, architektoniczny) system konstrukcyjny i kompozycyjny budowli powstały w starożytnej Grecji, będący odmianą porządku jońskiego;

porządnie /pɔˈʒɔ̃ndʲɲɛ/ (adv)
di santa ragione
  bardzo, mocno, silnie

poród /ˈpɔrut/ (n)
parto
  (fizjologia, fizjologiczny) (ginekologia, ginekologiczny) zakończenie ciąży, wydanie dojrzałego płodu z organizmu matki;

porównywalny (adj)
comparabile, confrontabile, paragonabile, ragguagliabile
  na tyle podobny do czegoś, że można go z tym porównać, zestawić

porównywać /ˌpɔruvˈnɨvaʨ̑/ (v)
comparare, paragonare, commisurare
  zestawiać ze sobą rzeczy lub osoby w celu znalezienia ich cech wspólnych lub różnic

porąbanie (n)
rincoglionimento
  bycie porąbanym

poręczyciel (n)
garante
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ktoś, kto poręcza czyjeś wierzytelności

posada /pɔˈsada/ (n)
impiego, occupazione, posto
  miejsce pracy dające stały dochód

posadzka /pɔˈsaʦ̑ka/ (n)
pavimento
  wierzchnia warstwa podłogi;

posca (n)
posca
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (historia, historyczny, historycznie) rodzaj lemoniady z octu winnego, wody i miodu przyprawionego kolendrą; pospolity, codzienny napój w starożytnym Rzymie

poseł /ˈpɔsɛw/ (n)
nunzio
  (administracja) (urzędowy) dyplomata wysłany do innego państwa z oficjalną misją

posiadłość /pɔˈɕadwɔɕʨ̑/ (n)
colonia
  teren i zabudowania należące do kogoś

posiłek /pɔˈɕiwɛk/ (n)
pasto, rancio
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) coś do zjedzenia, pożywienia się

posiłki /pɔˈɕiwʲci/ (n)
rinforzi
  (wojskowość, wojskowy) wsparcie

poskramiać (v)
domare
  czynić uległym, łagodnym, pohamowanym

posmak (n)
sapore
  wrażenie dziwności smaku pokarmu lub napoju

pospolity /ˌpɔspɔˈlʲitɨ/ (adj)
ordinario, piatto
  jeden z wielu, zwyczajny
ordinario
  wszędzie lub powszechnie spotykany, często się zdarzający, powszechnie znany

post /pɔst/ (n)
digiuno
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dobrowolna rezygnacja ze spożywania niektórych lub wszystkich pokarmów i z rozrywek;
post
  (informatyka, informatyczny) wiadomość na grupie dyskusyjnej lub forum

post scriptum /ˈpɔst ˈskrʲiptũm/ (n)
poscritto, post scriptum
  zakończenie listu z uwagami na inny temat lub luźno związanymi z samą treścią listu, oddzielone wyraźnie od głównej części;

postanowienie /ˌpɔstãnɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
proposito, decisione, deliberazione
  coś, co zostało postanowione; decyzja, konkretny zamiar

postawny (adj)
aitante, benfatto, prestante
  muskularny i wysoki, budzący respekt posturą

postbiblijny (adj)
postbiblico
  związany z okresem po powstaniu Biblii

postkomunizm (n)
post-comunismo, postcomunismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres po upadku komunizmu w państwach bloku komunistycznego;

postmodernista /ˌpɔstmɔdɛrʲˈɲista/ (n)
postmodernista
  osoba związana z postmodernizmem, działająca w nurcie postmodernizmu; współtwórca postmodernizmu

postmodernistyczny (adj)
postmodernista
  związany z postmodernizmem, dotyczący postmodernizmu

postny (adj)
magro
  niezawierający mięsa
del digiuno
  związany z postem

postprodukcja (n)
post-produzione
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) etap produkcji filmu między filmowaniem, a premierą, w którym przetwarza się surowy materiał filmowy dodając efekty komputerowe, ścieżkę dźwiękową, napisy itp.

postrzeleniec /ˌpɔsṭʃɛˈlɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
pazzarellone
  (potocznie, potoczny) człowiek nieobliczalny, porywczy, zbyt spontaniczny

postęp /ˈpɔstɛ̃mp/ (n)
progresso, progressione
  rozwój, osiągnięcie kolejnego etapu

poszewka (n)
federa
  (krawiectwo) wymienialne pokrycie na pościel

poszlaka /pɔˈʃlaka/ (n)
indizio, traccia
  fakt nieudowodniony, który jednak przemawia za określoną interpretacją czegoś

poszukiwacz /ˌpɔʃuˈcivaʧ̑/ (n)
cercatore
  osoba, która czegoś poszukuje

poszukiwaczka /ˌpɔʃuciˈvaʧ̑ka/ (n)
cercatrice
  forma żeńska od: poszukiwacz

posępnie (adv)
cupamente, foscamente, mestamente, tetramente
  smutno, przygnębiająco

posłać do diabła (v)
mandare al diavolo
  (przenośnie, przenośnia) kazać komuś iść precz

posłać do wszystkich diabłów /ˈpɔswaʥ̑ dɔ‿ˈfʃɨstʲciγ ˈdʲjabwuf/ (v)
mandare a farsi friggere, mandare al diavolo
  (przenośnie, przenośnia) kazać komuś iść precz

posługa (n)
ministero
  (kościelny) w Kościele urząd powierzany wiernemu świeckiemu dla wypełnienia określonych zadań, przede wszystkim podczas liturgii lub w związku z nią;

posługacz (n)
garzone
  mężczyzna, którego zadaniem jest wykonywanie cięższych prace pomocniczych, (na przykład) w szpitalu lub pensjonacie

posłuszeństwo (n)
obbedienza
  postawa zgody na wykonywanie cudzych poleceń, rozkazów

posłusznie (adv)
ubbidientemente
  w sposób posłuszny

posłuszny /pɔˈswuʃnɨ/ (adj)
ubbidiente
  spełniający bez protestu polecenia

pot /pɔt/ (n)
sudore
  (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina gruczołów potowych;

potarcie (n)
sfregamento
  przesunięcie po powierzchni z naciskiem

potas /ˈpɔtas/ (n)
potassio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu K i liczbie atomowej 19;

potasowy (adj)
potassico
  dotyczący potasu

potaż /ˈpɔtaʃ/ (n)
potassa
  (chemia, chemiczny) węglan potasu, (K2CO3);

potem /ˈpɔtɛ̃m/ (adv)
poi, dopo
  później, w chwili następnej

potencjometr /ˌpɔtɛ̃nˈʦ̑ʲjɔ̃mɛtr̥/ (n)
potenziometro
  (technologia, technika, techniczny) opornik z możliwością zmiany (poprzez zmianę położenia styku na ścieżce oporowej) rezystancji przez użytkownika;

potoczny /pɔˈtɔʧ̑nɨ/ (adj)
familiare, colloquiale, comune
  (językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) taki, którego używa się na co dzień, w zwykłej rozmowie;
comune
  (książkowy) zwykły, codzienny, pospolity, powszechny, popularny

potomność (n)
posteri
  ogół potomków

potop szwedzki /ˈpɔtɔp ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (n)
diluvio, diluvio svedese
  (historia, historyczny, historycznie) najazd Szwecji na Polskę w 1655 roku w czasie II wojny północnej

potowy (adj)
sudoriparo
  (fizjologia, fizjologiczny) dotyczący potu

potrawa /pɔˈtrava/ (n)
pietanza
  posiłek stworzony z jadalnych składników

potrawka (n)
fricassea, spezzatino, umido
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pokrojone i ugotowane w sosie mięso

potrzask /ˈpɔṭʃask/ (n)
trappola, trabocchetto
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) być w sytuacji bez wyjścia
tagliola
  (łowiectwo, łowiecki) rodzaj pułapki kłusowniczej na zwierzęta w formie ostrych i silnych szczęk zatrzaskujących się po nadepnięciu;

potrzeba /pɔˈṭʃɛba/ (n)
bisogno, necessità
  uczucie konieczności wykonania lub zrobienia czegoś

potrzeba jest matką wynalazków /pɔˈṭʃɛba ˈjɛst ˈmatkɔ̃w̃ ˌvɨ̃naˈlaskuf/ (proverb)
la necessità è la madre delle invenzioni
  to sytuacja skłania do wprowadzania innowacji i ułatwiania sobie życia

potrzebować /ˌpɔṭʃɛˈbɔvaʨ̑/ (v)
avere bisogno, bisognare, occorrere
  mieć potrzebę/pragnienie posiadania/zrobienia czegoś; pragnąć kogoś w jakimś celu

potrząsać (v)
scuotere
  wstrząsać czymś wiele razy, poruszać gwałtownie

potulny (adj)
docile, mite
  łagodny, ustępliwy

potulny jak baranek (adj)
mite come un agnello
  wyjątkowo łagodny, ustępliwy

potwierdzenie /ˌpɔtfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
conferma, confermazione, ratificazione
  pismo, wypowiedź lub podpis, które coś potwierdzają

potwierdzić /pɔˈtfʲjɛrʲʥ̑iʨ̑/ (v)
accreditare, certificare, ribadire
  stwierdzić prawdziwość (autentyczność, istnienie) czegoś, dać potwierdzenie

potworniak (n)
teratoma
  (medycyna, medyczny) nowotwór zawierający elementy tkanek z różnych narządów;

potwór /ˈpɔtfur/ (n)
mostro
  straszny stwór

potykać /pɔˈtɨkaʨ̑/ (v)
inciampare
  (przenośnie, przenośnia) popełniać błąd, postępować niesłusznie
  zaczepiać o coś nogą i tracić równowagę lub przewracać się

potylica /ˌpɔtɨˈlʲiʦ̑a/ (n)
occipite
  (anatomia, anatomiczny) kość potyliczna, kość czaszki, w której znajduje się otwór łączący jamę mózgoczaszki z kanałem kręgowym kręgosłupa;

potyliczny (adj)
occipitale
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący potylicy

potępienie (n)
condanna, deprecazione
  wyrok potępiający, wyrażenie silnej dezaprobaty, ostra krytyka

potężny /pɔˈtɛ̃w̃ʒnɨ/ (adj)
potente, possente, maschio, poderoso
  o wielkiej mocy
enorme, grande
  znacznych rozmiarów

pouczający (adj)
edificante
  mogący być wzorem; taki, który kształtuje zachowania

powabny /pɔˈvabnɨ/ (adj)
grazioso, leggiadro, vezzoso
  czarujący, pociągający, ponętny

powiat /ˈpɔvʲjat/ (n)
distretto
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego w Polsce, wchodząca w skład województwa;

powiedzenie /ˌpɔvʲjɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
detto
  przysłowie, maksyma, popularne zdanie

powiedziałeś A, powiedz B /ˌpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑awɛɕ ˈa ˈpɔvʲjɛʣ̑ ˈbɛ/ (proverb)
chi dice A, bisogna che dice B
  jeśli się coś zaczęło robić, należy rzecz dokończyć

powiedzieć /pɔˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
dire
  wyrazić coś słowami, oznajmić

powiedzieć do słuchu /pɔˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʥ̑ dɔ‿ˈswuxu/ (v)
fare una ramanzina a qualcuno
  ostro do kogoś przemówić, nawymyślać komuś

powiedzieć swoje /pɔˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ ˈsfɔjɛ/ (idiom)
dire la sua
  powiedzieć to, co ma się do powiedzenia; wyrazić dobitnie swoje zdanie, kwestię

powieka /pɔˈvʲjɛka/ (n)
palpebra
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kawałek skóry zakrywający oko;

powierzchnia /pɔˈvʲjɛʃxʲɲa/ /pɔˈvʲjɛʃxʲɲɛ/ (n)
superficie
  zewnętrzna strona
  określony obszar, o ograniczonych rozmiarach
  wierzchnia warstwa masy jakiejkolwiek substancji, cieczy

powierzchowny (adj)
superficiale
  taki, który opiera się na płytkiej, pobieżnej obserwacji, który nie wnika w istotę rzeczy

powietrze /pɔˈvʲjɛṭʃɛ/ (n)
aria
  mieszanina gazów, z której składa się atmosfera Ziemi;
  w związkach z przyimkami miejsce ponad ziemią

powietrzny /pɔˈvʲjɛṭʃnɨ/ (adj)
aereo
  związany z powietrzem, dotyczący powietrza

powieściopisarka /pɔˈvʲjɛ̇ɕʨ̑ɔpʲiˈsarka/ (n)
romanziera
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kobieta, która pisze powieści

powieściopisarz /ˌpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑ɔˈpʲisaʃ/ (n)
romanziere
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) autor powieści

powieść /ˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
romanzo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) długi utwór narracyjny opisujący rozbudowany ciąg zdarzeń; zwykle udostępniany w formie książki;

powitanie /ˌpɔvʲiˈtãɲɛ/ (n)
saluto, salutazione
  forma zwrotu grzecznościowego lub gest wykonywany podczas witania się z inną osobą;

powodować /ˌpɔvɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
causare, originare
  być powodem czegoś, przyczyną

powodzenia /ˌpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
in bocca al lupo, buona fortuna
  wyraża życzenie udanej pracy, szczęścia

powodzić /pɔˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
prosperare, passarsela
  w formie bezosobowej: być w dobrej sytuacji materialnej, finansowej; być zamożnym, cieszyć się pomyślnością

powojenny (adj)
postbellico
  taki, który dzieje się po wojnie

powoli /pɔˈvɔlʲi/ (adv)
lentamente
  wolno, z małą prędkością

powolność (n)
lentezza, lungaggine
  cecha bycia powolnym; właściwość rozwijania się nieśpiesznie

powołaniowy (adj)
vocazionale
  odnoszący się do powołania, związany z powołaniem

powoływać (v)
nominare
  wyznaczać do roli, stanowiska
chiamare
  wzywać do służby
richiamarsi
  wskazywać na autorytety lub zdarzenia celem przekonania do własnej wypowiedzi

powstanie /pɔˈfstãɲɛ/ (n)
rivolta, insurrezione
  zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy, najczęściej okupacyjnej;

powstanie warszawskie /pɔˈfstãɲɛ varˈʃafsʲcɛ/ (n)
rivolta di Varsavia
  (historia, historyczny, historycznie) działania zbrojne podjęte przez żołnierzy Armii Krajowej na terenie Warszawy i w jej okolicach od 1 sierpnia 1944 roku;

powstanie wielkopolskie /pɔˈfstãɲɛ ˌvʲjɛlkɔˈpɔlsʲcɛ/ (n)
sollevazione della Grande Polonia
  (historia, historyczny, historycznie) zbrojne wystąpienie polskich mieszkańców Wielkopolski przeciwko państwu niemieckiemu, które wybuchło 27 grudnia 1918 roku;

powstaniec /pɔˈfstãɲɛʦ̑/ (n)
insorto
  uczestnik powstania zbrojnego, insurekcji

powstawać /pɔˈfstavaʨ̑/ (v)
alzarsi
  wstawać, podnosić się, stawać na nogi
insorgere, sollevare
  wzniecać powstanie, rozpoczynać walkę zbrojną
nascere, formarsi, insorgere
  zaczynać istnieć, być utworzonym, rozpoczętym

powstańczy (adj)
insurrezionale
  związany z powstaniem, dotyczący powstania

powstrzymywać /ˌpɔfsṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
comprimere, mettere a freno
  pohamowywać kogoś lub coś zapobiegając czemuś
trattenere
  zatrzymywać coś lub kogoś w miejscu

powszechny /pɔˈfʃɛxnɨ/ (adj)
universale
  dotyczący większości osób, spraw; publiczny, ogólny
comune
  ogólnie stosowany, często używany; codzienny

powtarzać /pɔˈftaʒaʨ̑/ (v)
ripetere
  mówić lub robić coś kolejny raz; wykonywać czynność, którą już ktoś zrobił
ripassare
  ponownie przyswajać jakiś materiał, wiedzę; uczyć się do sprawdzianu, testu, egzaminu

powtórny (adj)
secondo
  będący lub zrobiony po raz drugi

powtórzyć /pɔˈftuʒɨʨ̑/ (v)
ripetere
  aspekt dokonany od: powtarzać

powódź /ˈpɔvuʨ̑/ (n)
inondazione, alluvione
  (meteorologia, meteorologiczny) (hydrologia, hydrologiczny) zalanie wodą pewnego obszaru;
marea
  (przenośnie, przenośnia) potok (np. słów), mnogość

powściągliwy (adj)
riservato, abbottonato, contegnoso
  potrafiący zachować opanowanie, mający umiar

pozaeuropejski (adj)
estraeuropeo, extraeuropeo
  odnoszący się do obszarów lub państw poza Europą, leżący poza Europą

pozajelitowy (adj)
parenterale
  (medycyna, medyczny) taki, który pomija jelita, zachodzi poza nimi

pozajęzykowy /ˌpɔzajɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ/ (adj)
extralinguistico
  (językoznawstwo, językoznawczy) taki, który nie dotyczy języka, istnieje poza nim

pozamaciczny /ˌpɔzãmaˈʨ̑iʧ̑nɨ/ (adj)
extrauterino, estrauterino
  (medycyna, medyczny) dziejący się/mający miejsce poza macicą

pozamałżeński /ˌpɔzãmawˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
extraconiugale
  odbywający się poza związkiem małżeńskim danej osoby, (także, też) będący rezultatem takiego działania

pozaparlamentarny (adj)
extraparlamentare
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dziejący się, działający poza parlamentem

pozaziemski (adj)
extraterrestre
  pochodzący spoza Ziemi

pozbawienie wolności (n)
carcerazione, reclusione
  kara polegająca na zamknięciu skazanego w zakładzie karnym

pozbywać (v)
liquidare
  (dawniej, dawny) uwalniać się od czego lub kogo (współcześnie stosowane w formie zwrotnej)
disfarsi, liquidarsi, sbarazzarsi, scrollarsi di dosso
  odsuwać od siebie

pozdrowienie /ˌpɔzdrɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
saluto
  słowa, gesty wymawiane na powitanie lub pożegnanie

poziom /ˈpɔʑɔ̃m/ (n)
livello, piano
  kondygnacja budynku
livello
  położenie, układ czegoś względem jakiejś płaszczyzny
  etap gry komputerowej
  stopień wykształcenia osoby, stan czyjejś kultury, wiedzy
livello, stato
  stan zaawansowania czegoś, faza rozwoju
livello, misura
  wartość jakiejś mierzalnej wielkości

poziom troficzny (n)
livello trofico
  wszystkie organizmy zajmujące taką samą pozycję w łańcuchu pokarmowym

poziomica /ˌpɔʑɔ̃ˈmʲiʦ̑a/ (n)
isoipsa, curva di livello, curva altimetrica
  (kartografia, kartograficzny) linia na mapie łącząca punkty znajdujące się na tym samym poziomie;
livella
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do wyznaczania poziomu lub pionu;

poziomka /pɔˈʑɔ̃mka/ (n)
fragola di bosco
  (botanika, botaniczny) Fragaria, roślina o jadalnych, czerwonych owocach podobnych do truskawek, tylko mniejszych, rosnąca dziko, przeważnie w lasach, także uprawiana w ogrodach;

poziomka pospolita (n)
fragola di bosco
  (botanika, botaniczny) Fragaria vesca L., gatunek rośliny z rodziny różowatych, uprawiana w wielu krajach świata, również w Polsce;

poziomo (adv)
orizzontale, orizzontalmente
  równolegle do podłoża

poziomy /pɔˈʑɔ̃mɨ/ (adj)
orizzontale
  prostopadły do kierunku siły grawitacji

poznawalność (n)
conoscibilità
  możliwość zrozumienia, poznania czegoś lub kogoś

pozornie (adv)
apparentemente
  sprawiając wrażenie prawdziwego

pozostawać /ˌpɔzɔˈstavaʨ̑/ (v)
restare, rimanere
  zostać w jakimś miejscu, nie ruszać się skądś

pozostały /ˌpɔzɔˈstawɨ/ (adj)
altro
  taki, który nie należy do grupy; stanowiący resztę

pozwalać /pɔˈzvalaʨ̑/ (v)
permettere, lasciare
  zgadzać się, aby ktoś mógł coś zrobić

pozycja misjonarska (n)
posizione del missionario
  (seksuologia, seksuologiczny) klasyczna pozycja seksualna, w której mężczyzna jest na górze, a kobieta pod nim;

pozytywnie (adv)
positivamente
  w sposób pozytywny

pozytywny /ˌpɔzɨˈtɨvnɨ/ (adj)
positivo
  przynoszący korzyści
  przychylnie nastawiony

pozłacać (v)
indorare
  pokrywać warstwą złota lub malować na złoty kolor

połamania nóg (interjection)
in bocca al lupo, in culo alla balena
  życzenie powodzenia wyrażone à rebours, mające zaklinać rzeczywistość; zwykle komuś, kto wychodzi na scenę

połknąć haczyk /ˈpɔwknɔ̃ɲʨ̑ ˈxaʧ̑ɨk/ (v)
abboccare l'amo
  dać się nakłonić, zachęcić do czegoś; dać się wprowadzić w błąd

połowa /pɔˈwɔva/ (n)
metà, mezzo
  jedna z dwóch równych części całości

położenie /ˌpɔwɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
posizione
  miejsce znajdowania się czegoś

położnica (n)
puerpera
  kobieta w okresie połogu

położnictwo (n)
ostetricia
  (medycyna, medyczny) gałąź medycyny zajmująca się przebiegiem ciąży, porodu i połogu

położnik /pɔˈwɔʒʲɲik/ (n)
ostetrico
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się zdrowiem kobiety w okresie ciąży, porodu i połogu

południe /pɔˈwudʲɲɛ/ (n)
mezzogiorno, sud
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez lewą rękę przy patrzeniu na zachód;
mezzogiorno
  chwila, kiedy Słońce jest najwyżej nad horyzontem w ciągu dnia; godzina dwunasta;

południk /pɔˈwudʲɲik/ (n)
meridiano
  (geografia, geograficzny) umowna linia na powierzchni Ziemi łącząca bieguny;

południowiec (n)
meridionale
  osoba z południa, z krajów na południu

południowoafrykański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
sudafricano
  odnoszący się do Republiki Południowej Afryki

południowoeuropejski (adj)
sudeuropeo
  odnoszący się do Europy Południowej, związany z Europą Południową

południowokoreański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
sudcoreano
  odnoszący się do Korei Południowej, państwa na Półwyspie Koreańskim

południowy /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (adj)
meridionale
  (geografia, geograficzny) mający miejsce na południu, dotyczący południa (kierunek)
di mezzogiorno, meridiano
  odbywający się w południe, dotyczący południa (czas)

południowy wschód /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈfsxut/ (n)
sud-est
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a wschodnim

południowy zachód /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈzaxut/ (n)
sud-ovest
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a zachodnim

połykać (v)
deglutire, mandare giù, ingerire
  przesuwać pokarm do żołądka w sposób fizjologiczny

połyskiwać (v)
luccicare, sfavillare
  wyróżniać się połyskiem z otoczenia

połączenie /ˌpɔwɔ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
riunione
  (rzeczownik odczasownikowy) od połączyć

pończocha /pɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔxa/ (n)
calza
  obcisła, elastyczna część garderoby, okrywająca nogę;

pościg (n)
inseguimento
  ściganie kogo lub czego

pościć /ˈpɔɕʨ̑iʨ̑/ (v)
digiunare
  przestrzegać postu nakazanego przez religię

pośladek /pɔˈɕladɛk/ (n)
natica, culo
  (anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch umięśnionych obszarów z tyłu ciała między kręgosłupem a udami;

poślij do Paryża osła głupiego, jeśli tu był osłem, nie będzie koń z niego /ˈpɔɕlʲij ˌdɔ‿paˈrɨʒa ˈɔswa ɡwuˈpʲjɛɡɔ ˈjɛ̇ɕlʲi ˈtu ˈbɨw ˈɔswɛ̃mʲ ɲɛ‿ˈbɛ̃ɲʥ̑ɛ ˈkɔ̃ɲ ˈzʲ‿ɲɛɡɔ/ (proverb)
chi bestia va a Roma, bestia ritorna
  pewne rzeczy są niemożliwe do zrobienia

poślizgnąć się (v)
scivolare
  utracić równowagę na śliskiej powierzchni

poślubić /pɔˈɕlubʲiʨ̑/ (v)
sposarsi, sposare
  wziąć z kimś ślub, ożenić się lub wyjść za mąż

pośmiewisko (n)
scherno, zimbello
  obiekt kpin i szyderstw

pośpiech /ˈpɔɕpʲjɛx/ (n)
fretta, urgenza
  spieszenie się, robienie czegoś szybko

pośrednictwo (n)
intermediazione
  działalność strony trzeciej, która ma na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakiejś sprawy dotyczącej obu stron

pośredniczka /ˌpɔɕrɛdʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
intermediaria
  forma żeńska od: pośrednik

pośredniczyć (v)
mediare
  dążyć do porozumienia stron, działać jako rozjemca

pośrednik (n)
intermediario, mezzano
  osoba pośrednicząca, załatwiająca sprawy między jakimiś osobami

pośrednio (adv)
indirettamente, mediatamente
  w sposób pośredni

pośrodku /pɔˈɕrɔtku/ (adv)
nel mezzo
  na środku, w środkowym punkcie

poświata (n)
bagliore, chiarore tenue
  słabe, emanujące skądś światło

poświęcać /pɔˈɕfʲjɛ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
sacrificare, immolare
  (książkowy) oddawać coś w ofierze; wyrzekać się czegoś dla czyjegoś dobra
dedicare
  oddawać czemuś uwagę, kierować uwagę na coś, wyrażać zainteresowanie

pożar /ˈpɔʒar/ (n)
fuoco, incendio
  niekontrolowane rozprzestrzenianie się ognia;

pożegnanie (n)
addio, commiato
  (rzeczownik odczasownikowy) od pożegnać

pożerać /pɔˈʒɛraʨ̑/ (v)
divorare
  (potocznie, potoczny) o zwierzętach drapieżnych: zjadać coś
  (potocznie, potoczny) o ludziach: jeść łapczywie
  (przenośnie, przenośnia) być pochłanianym przez coś
consumare
  (potocznie, potoczny) zużywać dużą ilość czegoś, pochłaniać

pożyczać /pɔˈʒɨʧ̑aʨ̑/ (v)
prendere in prestito
  brać coś od kogoś na pewien czas za jego zgodą
prestare
  dawać coś komuś na pewien czas

pożyczka /pɔˈʒɨʧ̑ka/ (n)
prestito, prestazione
  danie komuś albo wzięcie od kogoś na pewien czas pieniędzy lub innych dóbr pod warunkiem ich zwrotu w określonym terminie; (także, też) to, co zostało pożyczone;

pożyteczny idiota /ˌpɔʒɨˈtɛʧ̑nɨ iˈdʲjɔta/ (n)
utile idiota
  ktoś nieświadomie manipulowany, przyczyniający się do sprawy;

pożywny /pɔˈʒɨvnɨ/ (adj)
nutriente, nutritivo, sostanzioso
  posilny, wzmacniający, sycący

pożądany (adj)
auspicabile, gradito
  taki, jakiego ktoś oczekuje

pożądać /pɔˈʒɔ̃ndaʨ̑/ (v)
desiderare, bramare
  bardzo silnie czegoś pragnąć, chcieć
desiderare
  czuć silny pociąg fizyczny do kogoś; czuć pożądanie

pożądliwy (adj)
bramoso
  będący wyrazem pożądania

praca /ˈpraʦ̑a/ (n)
lavoro
  miejsce pracy (1.1); funkcja pełniona w takim miejscu
  artykuł, tekst lub dzieło plastyczne
lavoro, posto di lavoro
  wykonywanie jakiejś czynności, służącej uzyskaniu dóbr;
  (fizyka, fizyczny) energia potrzebna do przesunięcia ciała o danych parametrach z jednego punktu pola do drugiego;

pracodawca /ˌpraʦ̑ɔˈdafʦ̑a/ (n)
datore di lavoro
  osoba lub przedsiębiorstwo zatrudniające pracowników;

pracodawczyni (n)
datrice di lavoro
  (rzadki, rzadko używany) kobieta zatrudniająca osoby

pracoholizm /ˌpraʦ̑ɔˈxɔlʲism̥/ (n)
dipendenza dal lavoro
  (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) uzależnienie od wykonywania pracy;

pracować /praˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
lavorare
  wykonywać jakąś pracę; być zatrudnionym

pracowicie /ˌpraʦ̑ɔˈvʲiʨ̑ɛ/ (adv)
laboriosamente
  zająć się czymś, przykładając się do tego

pracowitość /ˌpraʦ̑ɔˈvʲitɔɕʨ̑/ (n)
laboriosità
  cecha tego, kto jest pracowity

pracowity /ˌpraʦ̑ɔˈvʲitɨ/ (adj)
laborioso
  taki, który jest skłonny do długiej pracy; taki, który umie/lubi dużo pracować; charakteryzujący się pracowitością

pracowity jak mrówka /ˌpraʦ̑ɔˈvʲitɨ ˈjak ˈmrufka/ (adj)
laborioso come una formica
  (związek frazeologiczny) bardzo pracowity; taki, który pracuje dużo i efektywnie

pracownica /ˌpraʦ̑ɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
lavoratrice, dipendente
  kobieta zatrudniona, pracująca w zakładzie pracy

pracowniczka (n)
lavoratrice, dipendente
  kobieta zatrudniona, pracująca w zakładzie pracy

pracownik /praˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
dipendente, lavoratore
  osoba, która została zatrudniona za wynagrodzenie – przez instytucję, firmę lub inną osobę;

pradziadek /praˈʥ̑adɛk/ (n)
bisnonno
  ojciec dziadka lub babci

pragmatycznie /ˌpraɡmaˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
pragmaticamente
  w sposób pragmatyczny

pragmatysta /ˌpraɡmaˈtɨsta/ (n)
pragmatista
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik pragmatyzmu, teoretyk pragmatyzmu

pragnienie /praˈɟɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
sete
  (fizjologia, fizjologiczny) jedna z najbardziej podstawowych potrzeb biologicznych człowieka i zwierząt przejawiająca się w popędzie ku pobraniu odpowiedniej ilości wody do organizmu;
desiderio
  (przenośnie, przenośnia) chęć realizacji, zrobienia czegoś; dążenie do czegoś; życzenie, ambicja

pragnąć /ˈpraɡnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
desiderare
  (oficjalnie) chcieć czegoś, mieć pragnienie, życzyć sobie

prajęzyk (n)
protolingua
  język, z którego wywodzą się inne języki;

praktykant (n)
apprendista, tirocinante, praticante
  ktoś, kto odbywa praktykę zawodową

praktykować (v)
praticare
  stosować coś w praktyce

pralka /ˈpralka/ (n)
lavatrice, lavabiancheria
  (technologia, technika, techniczny) mechaniczne urządzenie piorące tkaniny;

pralnia /ˈpralʲɲa/ (n)
lavanderia
  miejsce, w którym pierze się odzież

pranie pieniędzy (n)
riciclaggio di denaro
  (kryminologia, kryminologiczny) działania zmierzające do wprowadzenia do legalnego obrotu pieniędzy z nielegalnych źródeł;

pranoterapia /ˌprãnɔtɛˈrapʲja/ (n)
pranoterapia
  (medycyna, medyczny) terapia energią w hinduizmie

praojczyzna (n)
Urheimat
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwotna siedziba ludów posługujących się językami danej rodziny językowej lub prajęzykiem

praska do ziemniaków /ˈpraska ˌdɔ‿ʑɛ̃mʲˈɲakuf/ (n)
schiacciapatate
  ręczny przyrząd do robienia ziemniaczanego purée

prasować /praˈsɔvaʨ̑/ (v)
pressare
  tłoczyć, ściskać coś za pomocą prasy
stirare
  wygładzać tkaninę za pomocą rozgrzanego żelazka, prasowalnicy itp.

prateński (adj)
pratese
  związany z Prato, dotyczący Prato

prawa człowieka /ˈprava ʧ̑wɔˈvʲjɛka/ (n)
diritti umani, diritti dell'uomo
  niezbywalne, nienaruszalne, naturalne i niepodzielne prawa przysługujące każdemu człowiekowi wynikające z jego godności;

prawa kobiet (n)
diritti delle donne
  uprawnienia i wolności należące do kobiet i dziewcząt w danych społeczeństwach;

prawa miejskie (n)
titolo di città
  (historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór praw dotyczący mieszkańców miasta, szczególnie istotny w średniowieczu;

prawa ręka /ˈprava ˈrɛ̃ŋka/ (n)
braccio destro
  (przenośnie, przenośnia) najbliższy, zaufany współpracownik

prawa zwierząt /ˈprava ˈzvʲjɛʒɔ̃nt/ (n)
diritti animali, diritti degli animali
  idea, zgodnie z którą zwierzęta mają fundamentalne interesy, które powinny być uszanowane tak samo, jak w przypadku podstawowych, analogicznych interesów ludzi;

prawda /ˈpravda/ (n)
verità
  treść zgodna z rzeczywistością;

prawdomówny /ˌpravdɔ̃ˈmuvnɨ/ (adj)
veridico, veritiero
  taki, który mówi prawdę

prawdopodobnie /ˌpravdɔpɔˈdɔbʲɲɛ/ (adv)
probabilmente
  przypuszczalnie, być może

prawdopodobny /ˌpravdɔpɔˈdɔbnɨ/ (adj)
probabile, possibile
  przypuszczalnie prawdziwy; taki, o którym można sądzić, że jest prawdziwy

prawdziwy /pravʲˈʥ̑ivɨ/ (adj)
vero, autentico, genuino, naturale
  rzeczywisty

prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie /pravʲˈʥ̑ivɨx pʃɨˈjäʨ̑uw pɔˈznajɛ‿ɕɛ ˈv‿bʲjɛ̇ʥ̑ɛ/ (proverb)
il buon amico in mal si riconosce
  szczery przyjaciel nie opuszcza kogoś, gdy ten ma kłopoty; w nieszczęściu, niepowodzeniu okazuje się, kto jest prawdziwym przyjacielem

prawica /praˈvʲiʦ̑a/ (n)
destra
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siła polityczna o programie, odwołującym się do tradycji, autorytetów, religii i istniejącej hierarchii społecznej
  (książkowy) prawa dłoń, prawa ręka

prawidłowy /ˌpravʲidˈwɔvɨ/ (adj)
corretto
  bezbłędny, poprawny (zgodny z prawdą)
  zgodny z przyjętymi prawidłami lub założeniami
regolare
  dobrze uformowany, foremny

prawie /ˈpravʲjɛ/ (particle)
quasi, pressoché, oramai
  …informująca o niecałkowitym osiągnięciu danego stanu

prawniczka (n)
giurista
  kobieta prawnik

prawniczy (adj)
giuridico, giuristico
  dotyczący prawa lub prawników

prawnik /ˈpravʲɲik/ (n)
giurista
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba mająca wykształcenie prawnicze
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kobieta posiadająca wykształcenie prawnicze

prawny /ˈpravnɨ/ (adj)
legale, giuridico
  taki, który dotyczy prawa, wywodzi się z prawa, jest z nim zgodny

prawo /ˈpravɔ/ (n)
diritto
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przywilej, zezwolenie na coś;
  w wyrażeniach przyimkowych: prawa strona
diritto, legge
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów, zezwoleń, obowiązków, przywilejów oraz kar związanych z ich nieprzestrzeganiem;

prawo dżungli /ˈpravɔ ˈʤ̑ũŋɡlʲi/ (n)
legge della giungla
  (przenośnie, przenośnia) prawo pięści, władza silniejszego

prawo jazdy /ˈpravɔ ˈjazdɨ/ (n)
patente di guida, licenza di condurre
  (motoryzacja) dokument potwierdzający umiejętności jego posiadacza do prowadzenia pojazdów mechanicznych, wydawany przez odpowiednie organy państwowe;

prawo jest po to, aby je omijać (proverb)
fatta la legge, pensata la malizia
  przysłowie wyrażające pogląd, że czasami można nie przestrzegać przepisów prawa

prawo karne /ˈpravɔ ˈkarnɛ/ (n)
diritto penale
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół norm prawnych zawierających zakazy i nakazy, których naruszenie jest karalne;

prawo publiczne /ˈpravɔ puˈblʲiʧ̑nɛ/ (n)
diritto pubblico
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) gałąź prawa zawierająca normy prawne, których zadaniem jest ochrona interesu publicznego;

prawo zwyczajowe /ˈpravɔ ˌzvɨʧ̑aˈjɔvɛ/ (n)
consuetudine, uso normativo
  (socjologia, socjologiczny) zbiór stosowanych norm prawnych ukształtowanych w toku historii i uważanych przez jakąś społeczność lub grupę za obowiązujące;

praworządnie (adv)
legalmente
  respektując prawo i sprawiedliwość

praworządność (n)
legalità
  cecha tego, co praworządne; cecha tych, którzy są praworządni;

praworęczny /ˌpravɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
destrimano
  posługujący się głównie prawą ręką

prawoskrętny /ˌpravɔˈskrɛ̃ntnɨ/ (adj)
destrorso
  obrócony / obracający się w prawą stronę

prawoznawstwo (n)
giurisprudenza
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ogół wiedzy o prawie

prawość /ˈpravɔɕʨ̑/ (n)
galantomismo, generosità
  cecha tego, kto jest prawy

prawy /ˈpravɨ/ (adj)
onesto, retto
  o człowieku: uczciwy, szlachetny
destro, ritto
  znajdujący się po przeciwnej stronie ciała człowieka w stosunku do tej, gdzie jest serce

prawybory (n)
elezioni primarie, primarie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wstępne wybory, które odbywają się na niewielkim obszarze kraju i są organizowane w ramach kampanii wyborczej jako rodzaj sondażu

prazeodym /ˌprazɛˈɔdɨ̃m/ (n)
praseodimio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pr i liczbie atomowej 59;

prażanin /praˈʒãɲĩn/ (n)
praghese
  mieszkaniec Pragi

prażanka /praˈʒãnka/ (n)
praghese
  mieszkanka Pragi

prażyć /ˈpraʒɨʨ̑/ (v)
arrostire
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać żywność działaniu wysokiej temperatury bez użycia tłuszczu

preambuła (n)
preambolo
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uroczysty wstęp do aktu prawnego;

prebenda /prɛˈbɛ̃nda/ (n)
prebenda
  (przestarzałe, przestarzały) (kościelny) część dochodów, które duchowni otrzymują jako wynagrodzenie za pełnione obowiązki;

precyzja /prɛˈʦ̑ɨzʲja/ (n)
precisione
  dokładność, staranność

precyzować (v)
precisare
  określać dokładnie, z precyzją
precisarsi
  stawać się dokładnie określonym

precyzyjnie /ˌprɛʦ̑ɨˈzɨjɲɛ/ (adv)
precisamente
  w sposób precyzyjny, dokładny

precyzyjny /ˌprɛʦ̑ɨˈzɨjnɨ/ (adj)
preciso
  charakteryzujący się precyzją, dokładnością; taki, który dba o szczegóły

predella (n)
predella
  (sztuka) dolna część retabulum ołtarza;

preeklampsja (n)
preeclampsia
  (medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych o nieznanej etiologii, występujący u kobiet ciężarnych po dwudziestym tygodniu ciąży lub podczas połogu, mogący doprowadzić do zgonu

preferować /ˌprɛfɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
preferire
  dawać komuś/czemuś pierwszeństwo, preferencje

prefiks /ˈprɛfʲiks/ (n)
prefisso
  (językoznawstwo, językoznawczy) afiks występujący przed rdzeniem, przedrostek;

prehistoria /ˌprɛxʲiˈstɔrʲja/ (n)
protostoria
  okres dziejów od pojawienia się człowieka do powstania pisma;

prehistoryczny (adj)
preistorico, protostorico
  związany z prehistorią, dotyczący prehistorii

prekariat /prɛˈkarʲjat/ (n)
precariato
  (ekonomia, ekonomiczny) (socjologia, socjologiczny) określenie tzw. nowej klasy społecznej, powstałej w wyniku kryzysu ekonomicznego – ludzie bez perspektyw życiowych: seryjni stażyści, pracownicy tymczasowi, młodzi bezrobotni lub pracujący poniżej swojego wykształcenia;

prekognicja /ˌprɛkɔɟˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
premonizione
  zjawisko paranormalne mające polegać na umiejętności przewidywania zdarzeń, które dopiero będą miały miejsce w przyszłości;

prekonizacja (n)
preconizzazione
  (kościelny) mianowanie lub zatwierdzenie wyboru biskupa przez papieża;

prekonizowanie (n)
preconizzamento
  (kościelny) mianowanie lub zatwierdzenie wyboru biskupa przez papieża

prekonizować (v)
preconizzare
  (kościelny) mianować biskupa lub kardynała

preludium /prɛˈludʲjũm/ (n)
preludio
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) samodzielny, krótki utwór instrumentalny
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wstęp instrumentalny do jakiegoś większego utworu
  wprowadzenie, wstęp, początek, zapowiedź czegoś

premier /ˈprɛ̃mʲjɛr/ (n)
primo ministro
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) szef, kierownik rządu;

premiera /prɛ̃ˈmʲjɛra/ (n)
prima
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) pierwsze publiczne przedstawienie utworu, zwłaszcza scenicznego lub filmu; uroczystość związana z tym przedstawieniem

premonstratens (n)
premostratense
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) katolicki zakonnik z zakonu założonego przez św. Norberta z Xanten

prenatalny (adj)
prenatale
  (medycyna, medyczny) związany z życiem płodowym, dotyczący życia płodowego

prenumerata /ˌprɛ̃nũmɛˈrata/ (n)
abbonamento
  przedpłata za czasopismo na określony czas, gwarantująca, że dana osoba będzie otrzymywać przez ten czas określoną liczbę numerów tego czasopisma; ten czas

prenumerować (v)
abbonare
  otrzymywać jakąś publikację regularnie przez określony czas

preparat /prɛˈparat/ (n)
preparato
  obiekt biologiczny zakonserwowany celem badań lub dydaktyki
  substancja lub mieszanina związków przygotowana do konkretnego zastosowania

preria (n)
prateria
  (geografia, geograficzny) równinne stepy w centralnej części Ameryki Północnej;

preskryptywizm (n)
prescrittivismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) dążność do nakreślania norm lub zaleceń językowych z zamiarem wywarcia wpływu na użytkowników języka, aby trzymali się proponowanych środków;

presokratyk (n)
presocratico
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) (filozofia, filozoficzny) filozof zaliczany do nurtu greckiej filozofii przedsokratejskiej, działający przed Sokratesem

prestiż /ˈprɛstʲiʃ/ (n)
prestigio
  (socjologia, socjologiczny) znaczenie, poważanie, jakim ktoś lub coś cieszy się w swoim otoczeniu;

pretekst /ˈprɛtɛkst/ (n)
pretesto
  powód, który ukrywa rzeczywistą przyczynę

pretensjonalny /ˌprɛtɛ̃w̃sʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
lezioso
  (książkowy) zachowujący się sztucznie, krygujący się

pretor /ˈprɛtɔr/ (n)
pretore
  (starożytność) jeden z ważniejszych urzędników w starożytnym Rzymie;

prezbiter (n)
presbitero
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny drugiego stopnia święceń w chrześcijaństwie;

prezbiterat (n)
presbiterato
  (kościelny) sakrament święceń w chrześcijaństwie;
  (kościelny) wykonywanie urzędu kapłańskiego wynikającego z sakramentu prezbiteratu (1.1)

prezbiteriański (adj)
presbiteriano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z prezbiterianizmem, prezbiterianami

prezbiterium /ˌprɛzbʲiˈtɛrʲjũm/ (n)
presbiterio
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przestrzeń kościoła przeznaczona dla duchowieństwa i służby liturgicznej;
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kolegialny organ zarządzający chrześcijańskim kościołem partykularnym;

prezent /ˈprɛzɛ̃nt/ (n)
regalo
  rzecz wręczona komuś z jakiejś okazji lub bez okazji, jako wyraz sympatii

prezentacja /ˌprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
presentazione
  wystawienie czegoś na pewnym forum

prezerwatywa /ˌprɛzɛrvaˈtɨva/ (n)
preservativo, profilattico, condom, goldone, gondone
  (seksuologia, seksuologiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mechaniczny środek antykoncepcyjny stosowany głównie przez mężczyzn, wykonany z lateksu;

prezes /ˈprɛzɛs/ (n)
presidente
  osoba przewodząca jakiejś instytucji, organizacji lub jakiemuś stowarzyszeniu

prezydencki (adj)
presidenziale
  dotyczący prezydenta lub prezydentury

prezydent /ˈprɛzɨdɛ̃nt/ (n)
sindaco
  (administracja) w Polsce najwyższy przedstawiciel samorządu w miastach liczących ponad 100 tysięcy mieszkańców;
presidente
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głowa państwa, najważniejsza osoba w kraju w niektórych ustrojach;

prezydentura /ˌprɛzɨdɛ̃nˈtura/ (n)
presidenza
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres, gdy ktoś jest prezydentem
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urząd, tytuł lub funkcja prezydenta

prima aprilis /ˈprʲĩma ːˈprʲilʲis/ (n)
pesce d'aprile
  dzień żartów obchodzony pierwszego kwietnia w wielu krajach, w tym w Polsce;

primadonna (n)
prima donna, primadonna
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pierwsza, najlepsza śpiewaczka operowa

primogenitura /ˌprʲĩmɔɡɛ̃ɲiˈtura/ (n)
primogenitura
  dziedziczenie przez najstarszego w rodzie;

priorytetowy (adj)
prioritario
  mający pierwszeństwo

probiotyk /prɔˈbʲjɔtɨk/ (n)
probiotico
  podawane doustnie wyselekcjonowane kultury bakteryjne lub drożdży, najczęściej pałeczki kwasu mlekowego, których zadaniem jest korzystne dla zdrowia działanie w przewodzie pokarmowym, poprzez immunomodulację oraz zachowywanie prawidłowej flory fizjologicznej;

problem /ˈprɔblɛ̃m/ (n)
problema, impiccio, intoppo, intralcio
  coś co jest trudne do rozwiązania lub zrozumienia
problema
  interesujące zagadnienie

problematyczny /ˌprɔblɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
problematico
  budzący zastrzeżenia lub niepewny

proboszcz /ˈprɔbɔʃʧ̑/ (n)
parroco, curato, pievano
  (kościelny) ksiądz zarządzający parafią;

proboszczowski /ˌprɔbɔʃˈʧ̑ɔfsʲci/ (adj)
parrocchiale
  (przymiotnik) od proboszcz

proboszczowy (possessiveAdjective)
parrocchiale
  należący do proboszcza

probówka (n)
provetta
  (chemia, chemiczny) naczynie laboratoryjne, zwykle szklane, o wąskim, cylindrycznym kształcie, służące do przeprowadzania badań i eksperymentów;

procent /ˈprɔʦ̑ɛ̃nt/ (n)
percentuale
  (finanse, finansowy) oprocentowanie, odsetki, dochód od kapitału
  bliżej nieokreślony ułamek, część

procent /ˈprɔʦ̑ɛ̃nt/ (numeralFraction)
per cento, percento
  (matematyka, matematyczny) setna część całości;

procesualny /ˌprɔʦ̑ɛsuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
processuale
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) taki, który dotyczy procesu sądowego, postępowania sądowego

procesyjny (adj)
processionale
  (kościelny) związany z procesją, dotyczący procesji

prodiż /ˈprɔdʲiʃ/ (n)
fornello elettrico
  elektryczne urządzenie do pieczenia w postaci metalowego naczynia z pokrywą z przezroczystym otworem;

producent /prɔˈduʦ̑ɛ̃nt/ (n)
produttore
  (biologia, biologiczny) organizm wytwarzający związki pokarmowe z prostych substancji nieorganicznych
  osoba lub firma zajmująca się produkcją, wytwarzaniem, wyrobem towarów skierowanych do sprzedaży
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) przedsiębiorca filmowy będący głównym inwestorem produkcji filmowej
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba odpowiedzialna za całokształt nagrania muzycznego bądź spektaklu

produkcja /prɔˈdukʦ̑ʲja/ (n)
produzione, fattura
  uporządkowana działalność prowadząca do wytwarzania określonych rzeczy, produktów

produkować /ˌprɔduˈkɔvaʨ̑/ (v)
produrre, fabbricare
  tworzyć, wytwarzać coś, często w masowych ilościach

produkt krajowy brutto /ˈprɔdukt kraˈjɔvɨ ˈbrutːɔ/ (n)
prodotto interno lordo
  (ekonomia, ekonomiczny) suma wartości dóbr i usług finalnych wytworzonych na terytorium danego kraju w danym okresie, najczęściej rocznym;

profanować (v)
profanare
  (podniośle) popełniać profanację

profesjonalista (n)
professionista
  człowiek zajmujący się czymś zawodowo

profeska (n)
professa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica, która złożyła śluby zakonne

profesor /prɔˈfɛsɔr/ (n)
professore
  (edukacja, edukacyjny) tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym;
  (edukacja, edukacyjny) nazwa stanowiska pracy na uczelniach wyższych i w instytucjach naukowych;
  (edukacja, edukacyjny) osoba, której nadano tytuł profesora (1.1)

profilaktyczny (adj)
profilattico
  (medycyna, medyczny) dotyczący profilaktyki i zapobiegania chorobom

profilaktyka przedekspozycyjna (n)
profilassi pre-esposizione
  (medycyna, medyczny) lek, kuracja stosowana profilaktycznie przed ekspozycją, narażeniem na czynnik chorobotwórczy wywołujący AIDS

prognoza /prɔˈɡnɔza/ (n)
prognosi
  przewidywanie czegoś oparte na określonych danych lub obliczeniach

prognoza pogody (n)
previsione del tempo
  (meteorologia, meteorologiczny) przewidywanie zjawisk meteorologicznych na określonym obszarze w określonym czasie

prognozować (v)
prognosticare, pronosticare
  przewidywać, czynić prognozy

program komputerowy (n)
programma
  (informatyka, informatyczny) zestaw komend zrozumiałych dla komputera służących wykonywaniu konkretnych zadań;

program telewizyjny (n)
programma televisivo, trasmissione televisiva
  (telewizja, telewizyjny) telewizyjna produkcja audiowizualna, podstawowa jednostka ramówek stacji telewizyjnych;

programista /ˌprɔɡrãˈmʲista/ (n)
codificatore, programmatore
  (informatyka, informatyczny) osoba, zajmująca się pisaniem programów komputerowych;

programowanie /ˌprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
programmazione
  (informatyka, informatyczny) tworzenie programów komputerowych;

programować /ˌprɔɡrãˈmɔvaʨ̑/ (v)
programmare
  (informatyka, informatyczny) tworzyć programy komputerowe

programowy (adj)
programmatico
  związany z programem, dotyczący programu

projekcja /prɔˈjɛkʦ̑ʲja/ (n)
proiezione
  (psychologia, psychologiczny) narcystyczny mechanizm obronny polegający na przypisywaniu innym własnych poglądów, zachowań lub cech, najczęściej negatywnych; rzutowanie własnych cech i przypisywanie swoich motywacji drugiej osobie;

projekt /ˈprɔjɛkt/ (n)
progetto, disegno
  szkic, makieta, dokumentacja przedstawiający pomysł na wykonanie czegoś

projektantka /ˌprɔjɛkˈtãntka/ (n)
progettista
  forma żeńska od: projektant

prokariont (n)
procariote
  (biologia, biologiczny) (systematyka) organizm należący do królestwa prokariontów
  (biologia, biologiczny) mikroorganizm, najczęściej jednokomórkowy, którego komórka nie zawiera jądra komórkowego oraz organelli komórkowych

prokreacja (n)
procreazione
  (biologia, biologiczny) płodzenie i rodzenie potomstwa

proktologia /ˌprɔktɔˈlɔɟja/ (n)
proctologia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się chorobami odbytu i odbytnicy;

prokuratorski (adj)
procuratorio
  dotyczący prokuratora lub prokuratury, związany z prokuratorem lub prokuraturą

prokuratura (n)
procura
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organ ścigający przestępstwa i stojący na straży praworządności;

prom /prɔ̃m/ (n)
traghetto
  statek przewożący pasażerów, samochody i towary i kursujący wahadłowo;

promet /ˈprɔ̃mɛt/ (n)
promezio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pm i liczbie atomowej 61;

promieniować (v)
irradiare
  (fizyka, fizyczny) wytwarzać i wysyłać strumień cząstek lub fal; emitować energię

promień /ˈprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
raggio
  wiązka światła wychodząca ze źródła światła;
  (geometria) odcinek łączący środek koła, okręgu, sfery lub kuli z dowolnym punktem położonym na jej brzegu, długość tego odcinka;
  (fizyka, fizyczny) strumień cząstek emitowanych przez ciała

promil (n)
per mille, permille
  (matematyka, matematyczny) jedna tysięczna część jakiejś wielkości

promotor (n)
relatore
  pracownik naukowy kierujący pracą dyplomową

prompter /ˈprɔ̃mptɛr/ (n)
gobbo elettronico, suggeritore elettronico
  (telewizja, telewizyjny) urządzenie służące do wyświetlania tekstu czytanego przez prezentera telewizyjnego czy inną osobę przemawiającą publicznie lub stojącą przed kamerą;

pronazistowski (adj)
pro-nazista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sprzyjający nazizmowi

propaganda /ˌprɔpaˈɡãnda/ (n)
propaganda
  działanie mające na celu szerzenie, wyjaśnianie i rozpowszechnianie pewnych poglądów, idei, haseł w celu pozyskania zwolenników;

propagandowy /ˌprɔpaɡãnˈdɔvɨ/ (adj)
propagandistico
  związany z propagandą, będący propagandą, mający cechy propagandy

propagator (n)
propagatore
  (fizyka, fizyczny) sposób opisu zachowania cząstki elementarnej w kwantowej teorii pola;

propedeutyczny /ˌprɔpɛdɛwˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
propedeutico
  wstępny; przygotowujący do czegoś

propedeutyka /ˌprɔpɛˈdɛwtɨka/ (n)
propedeutica
  wstęp do czegoś, wprowadzenie, przygotowanie

proporcja /prɔˈpɔrʦ̑ʲja/ (n)
proporzione
  wzajemny stosunek danych wielkości; stosunek części danej całości wobec siebie nawzajem

proporcjonalnie (adv)
proporzionalmente
  w sposób proporcjonalny

propozycja /ˌprɔpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
proposta, suggerimento
  coś, co się komuś proponuje

propriocepcja /ˌprɔprʲjɔˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
propriocezione
  (fizjologia, fizjologiczny) zmysł orientacji ułożenia części własnego ciała

proroctwo /prɔˈrɔʦ̑tfɔ/ (n)
profezia
  przepowiednia przyszłości, najczęściej wygłaszana przez proroka

proroczo (adv)
profeticamente
  w sposób proroczy

proroczy /prɔˈrɔʧ̑ɨ/ (adj)
profetico, fatidico, sibillino
  taki, który niesie w sobie proroctwo; jest proroctwem

prorok /ˈprɔrɔk/ (n)
profeta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczny przywódca lub reformator religijny, któremu przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolności wizjonerskie;

prosecco (n)
prosecco
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) półwytrawne białe wino musujące produkowane w północno-wschodnich Włoszech;

prosić /ˈprɔɕiʨ̑/ (v)
invitare
  zwracać się do kogoś w celu nakłonienia go do złożenia wizyty; zapraszać
chiedere
  zwracać się uprzejmie do kogoś w celu uzyskania czegoś

prosię /ˈprɔɕɛ/ (n)
maialino, porcello
  (zoologia, zoologiczny) młoda świnia, do ok. 12 tygodnia życia (później: warchlak)

prosperować /ˌprɔspɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
prosperare
  dobrze, pomyślnie rozwijać się, kwitnąć; mieć szczęście w tworzeniu czegoś

prosta /ˈprɔsta/ (n)
retta
  (geometria) (matematyka, matematyczny) nieposiadająca końców krzywa, która dla każdych dwóch swoich punktów zawiera w całości najkrótszą drogę pomiędzy nimi;

prostacki /prɔˈstaʦ̑ʲci/ (adj)
grossolano, plebeo, villano
  właściwy prostakowi

prostacko (adv)
crudamente
  niekulturalnie, bez ogłady

prostactwo (n)
volgarità, cafonaggine, grossezza, zoticaggine, zotichezza
  zespół cech właściwych prostakowi lub prostackiem zachowaniu

prostaczek (n)
semplice
  (książkowy) ktoś niewykształcony, ubogi

prostak /ˈprɔstak/ (n)
semplicione, villano
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba płci męskiej zachowująca się w sposób prymitywny, niekulturalny bądź chamski

prostata /prɔˈstata/ (n)
prostata
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł płciowy męski położony w miednicy mniejszej, wydzielający składniki nasienia;

prostatektomia (n)
prostatectomia
  (medycyna, medyczny) wycięcie gruczołu krokowego

prostoduszny (adj)
ingenuo
  odznaczający się prostotą, szczerością i łatwowiernością; (także, też): świadczący o takich cechach

prostokąt /prɔˈstɔkɔ̃nt/ (n)
rettangolo
  (geometria) czworokąt, który ma wszystkie wewnętrzne kąty proste;

prostolinijny (adj)
rettilineo
  (fizyka, fizyczny) poruszający się po linii prostej
schietto
  postępujący w sposób uczciwy, szczery i otwarty; (także, też): świadczący o takich cechach

prostopadły /ˌprɔstɔˈpadwɨ/ (adj)
perpendicolare
  tworzący z daną prostą albo płaszczyzną kąt prosty

prostota /prɔˈstɔta/ (n)
semplicità
  ogół cech charakterystycznych dla czegoś nieskomplikowanego, niezawiłego
  (przestarzałe, przestarzały) naturalność, bezpośredniość, skromność w obyciu

prostować (v)
raddrizzare, rizzare
  nadawać czemuś nierównemu kształt prosty

prostownik (n)
raddrizzatore
  (elektronika, elektroniczny) układ lub element elektroniczny zamieniający prąd przemienny na prąd o stałym kierunku (w idealnym przypadku prąd stały);

prostytucja /ˌprɔstɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
prostituzione, meretricio
  proceder sprzedaży usług seksualnych;

prostytutka /ˌprɔstɨˈtutka/ (n)
prostituta
  (książkowy) kobieta świadcząca usługi seksualne

proszek /ˈprɔʃɛk/ (n)
polverina
  lekarstwo w formie proszku (1.1)
polvere
  substancja roztarta, rozkruszona, zmielona lub w inny sposób podzielona na wiele bardzo drobnych cząsteczek

proszek do pieczenia (n)
lievito chimico
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) substancja spulchniająca do wypieków, której podstawowym składnikiem jest soda oczyszczona czyli wodorowęglan sodu;

proszek do prania (n)
detersivo in polvere
  (handel, handlowy) mieszanina rozdrobnionych substancji, służąca do usuwania zanieczyszczeń z ubrań;

proszę /ˈprɔʃɛ/
prego, si prega
  potwierdzenie wykonania prośby
per favore, per piacere, prego
  zwrot używany zamiast trybu rozkazującego

protagonista /ˌprɔtaɡɔ̃ˈɲista/ (n)
protagonista
  (historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w starożytnej Grecji: pierwszy aktor, prowadzący dialog z chórem, a w późniejszym okresie także z innymi aktorami
  bojownik, przywódca, prowodyr w walce o jakąś sprawę
  najwybitniejszy aktor w zespole
  odtwórca głównej roli

protaktyn /prɔˈtaktɨ̃n/ (n)
protoattinio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pa i liczbie atomowej 91;

protekcjonistyczny (adj)
protezionista
  (ekonomia, ekonomiczny) związany z protekcjonizmem; realizujący politykę protekcjonizmu

protekcjonizm /ˌprɔtɛkˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
protezionismo
  (ekonomia, ekonomiczny) polityka ochrony przemysłu i handlu krajowego przed konkurencją zagraniczną, głównie za pomocą ceł nakładanych na przywożone towary;

protestant /prɔˈtɛstãnt/ (n)
protestante
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek wyznający protestantyzm, członek któregoś z kościołów protestanckich

protestantyzm /ˌprɔtɛˈstãntɨsm̥/ (n)
protestantesimo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z głównych kierunków chrześcijaństwa, składający się z wierzeń powstałych głównie na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych w XVI wieku;

protetyczny (adj)
prostetico, protetico
  (językoznawstwo, językoznawczy) mający cechy artykulujące w wymowie samogłoski nagłosowej wyrazu
protesico
  (medycyna, medyczny) związany z protetyką lub robieniem protez

proto- /ˈprɔtɔ/
proto-
  pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający pierwszeństwo w czasie, kolejności, stanowisku itp. tego, o czym mówi drugi człon wyrazu

proton /ˈprɔtɔ̃n/ (n)
protone
  (fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków górnych i jednego dolnego;

prototyp /prɔˈtɔtɨp/ (n)
prototipo
  (technologia, technika, techniczny) pierwszy działający egzemplarz maszyny lub urządzenia, wykonany według dokumentacji i stanowiący podstawę do dalszej produkcji;

proustyt (n)
proustite
  (mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady siarkosoli, arsenowa sól srebra;

prowadzić /prɔˈvaʥ̑iʨ̑/ (v)
condurre, guidare, portare
  być czyimś przewodnikiem, kierować kogoś do jakiegoś miejsca
guidare, condurre, portare
  kierować jakimś pojazdem (w domyśle: samochodem)

prowansalski /ˌprɔvãw̃ˈsalsʲci/ (n)
provenzale
  jeden z dialektów języka oksytańskiego używany w południowo-wschodniej Francji;

prowiant /ˈprɔvʲjãnt/ (n)
viveri
  żywność, zapasy żywności

prowincja /prɔˈvʲĩnʦ̑ʲja/ (n)
provincia
  (administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kościelna jednostka administracyjna pod zarządem metropolity lub arcybiskupa;
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zakonna jednostka administracyjna pod jurysdykcją przełożonego prowincjalengo;
  obszar kraju oddalony od stolicy i większych miast

prowincjał (n)
provinciale
  (kościelny) (administracja) wyższy przełożony zakonny, zarządzający prowincją;

prowincjałat (n)
provincialato
  (administracja) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) urząd prowincjała

prowincjonalny (adj)
provinciale
  związany z prowincją, dotyczący prowincji

prowincjusz /prɔˈvʲĩnʦ̑ʲjuʃ/ (n)
provinciale
  (lekceważąco, lekceważący) człowiek mieszkający na prowincji, niemający wielkomiejskiej ogłady i obycia towarzyskiego

prowincjuszka (n)
provinciale
  (lekceważąco, lekceważący) kobieta mieszkająca na prowincji, nie posiadająca wielkomiejskiej ogłady i obycia towarzyskiego

prowizorka /ˌprɔvʲiˈzɔrka/ (n)
improvvisazione, ripiego
  (potocznie, potoczny) coś prowizorycznego, wykonanego z nietrwałych materiałów lub w nietrwały sposób

prowodyr /prɔˈvɔdɨr/ (n)
capoccia, caporione, istigatore, sobillatore
  (pogardliwie, pogardliwy) osoba wzniecająca zamieszki, bunty czy rozruchy, a następnie przewodząca im

proza /ˈprɔza/ (n)
prosa, narrativa
  (językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) mowa niewiązana, bez stałych jednostek rytmicznych ani podziału na wersy; (także, też) ogół utworów pisanych mową niewiązaną

prozaik (n)
prosatore
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pisarz tworzący utwory prozą, najczęściej powieści i nowele

prozak (n)
prozac
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek antydepresyjny zawierający fluoksetynę

prozelita (n)
proselito
  neofita, nawrócony

prozodia /prɔˈzɔdʲja/ (n)
prosodia
  (językoznawstwo, językoznawczy) brzmieniowe właściwości mowy nakładające się na głoskowy, sylabiczny i wyrazowy ciąg wypowiedzi

prośba /ˈprɔʑba/ (n)
richiesta
  uprzejme zwrócenie się do kogoś w celu uzyskania czegoś; skierowanie do kogoś jakiegoś życzenia

pruderyjny (adj)
pudico
  przesadnie wstydliwy

prymas /ˈprɨ̃mas/ (n)
primate
  (kościelny) tytuł honorowy niektórych arcybiskupów katolickich oraz anglikańskich;

prymat /ˈprɨ̃mat/ (n)
primato
  pierwszeństwo, zwierzchność lub przewodzenie w czymś, posiadanie dominującej roli

prymatologia /ˌprɨ̃matɔˈlɔɟja/ (n)
primatologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się badaniem zarówno współczesnych, jak też wymarłych ssaków naczelnych, oprócz człowieka;

prymatologiczny /ˌprɨ̃matɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
primatologico
  (biologia, biologiczny) związany z prymatologią, dotyczący prymatologii

prymitywny /ˌprɨ̃mʲiˈtɨvnɨ/ (adj)
incivile
  (pejoratywnie, pejoratywny) odznaczającym się niskim poziomem kultury
primitivo
  mający prostą, nieskomplikowaną formę lub budowę

prymus (n)
allievo modello, primo
  (edukacja, edukacyjny) najlepszy uczeń
fornello a petrolio
  (technologia, technika, techniczny) typ naftowej maszynki do gotowania

pryszcz /prɨʃʧ̑/ (n)
foruncolo
  krosta

pryszczaty (adj)
coprire di foruncolo
  mający pryszcze

prysznic /ˈprɨʃʲɲiʦ̑/ (n)
doccia
  aparat do kąpieli natryskowej, w którym woda przechodząca przez rury spada gęstym deszczem kropli;
  (przenośnie, przenośnia) kąpiel brana pod urządzeniem (1.1)

prywatywny (adj)
privativo
  (filozofia, filozoficzny) posiadający zdolność pozbawiania, powodowania braku

prywatyzacja /ˌprɨvatɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
privatizzazione
  (ekonomia, ekonomiczny) przekazanie prywatnym właścicielom mienia państwowego lub komunalnego;

przaśny /ˈpʃaɕnɨ/ (adj)
azzimo
  taki, który nie uległ fermentacji, niekwaśny

przebaczenie /ˌpʃɛbaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
perdono
  odpuszczenie czyichś win

przebiegłość /pʃɛˈbʲjɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
astuzia
  cecha tego, kto jest przebiegły

przebierać /pʃɛˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
mutare
  zmieniać ubranie, zakładać inne ubranie

przebijać (v)
trafiggere
  robić otwór czymś ostrym; przeszywać na wylot

przebiśnieg /pʃɛˈbʲiɕɲɛk/ (n)
bucaneve
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku śnieżyczka przebiśnieg, Galanthus nivalis L.

przebywanie /ˌpʃɛbɨˈvãɲɛ/ (n)
stare
  (rzeczownik odczasownikowy) od przebywać

przebywać /pʃɛˈbɨvaʨ̑/ (v)
stare, passare, soggiornare
  być gdzieś przez pewien czas; pozostawać gdzieś dłużej; spędzać gdzieś czas

przeceniać /pʃɛˈʦ̑ɛ̃ɲäʨ̑/ (v)
scontare
  obniżać cenę towaru
sopravvalutare, sovrastimare
  zbyt wysoko oceniać, cenić sobie coś lub kogoś

przechadzać się (v)
passeggiare, andare a zonzo
  odbywać przechadzkę

przechodni /pʃɛˈxɔdʲɲi/ (adj)
transitivo
  (gramatyka) o czasowniku: posiadający formy strony biernej

przechodzień /pʃɛˈxɔʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
passante
  osoba idąca ulicą lub chodnikiem

przechodzić /pʃɛˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
passare
  przebywać jakąś drogę

przechodzić ludzkie pojęcie (v)
non stare né in cielo né in terra
  (przenośnie, przenośnia) być tak zdumiewającym i zaskakującym, że na początku odbiorca nie dopuszcza tego czegoś do swojej świadomości

przechowywanie /ˌpʃɛxɔvɨˈvãɲɛ/ (n)
immagazzinamento, stoccaggio
  (rzeczownik odczasownikowy) od przechowywać

przechrzta (n)
convertito, neofita
  (przestarzałe, przestarzały) ktoś, kto zmienił wyznanie, ((zwłaszcza) na katolicyzm)

przechylić /pʃɛˈxɨlʲiʨ̑/ (v)
basculare
  aspekt dokonany od: przechylać

przecież /ˈpʃɛʨ̑ɛʃ/ (particle)
comunque, nondimeno, però
  …mająca nawiązywać do danej sytuacji, wypowiedzi i podważyć jej prawdziwość, słuszność

przecinać (v)
tagliare
  dzielić na części ostrym narzędziem
incrociarsi, intersecarsi
  o drogach, trasach, szlakach, liniach, itp.: krzyżować się

przecinek /pʃɛˈʨ̑ĩnɛk/ (n)
virgola
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do oddzielania pojęć przy ich wymienianiu lub do oddzielania zdań w zdaniu złożonym;
  w niektórych krajach: znak separatora dziesiętnego

przeciwbólowy /ˌpʃɛʨ̑ivbuˈlɔvɨ/ (adj)
analgesico
  zwalczający ból

przeciwciało /ˌpʃɛʨ̑ifʲˈʨ̑awɔ/ (n)
anticorpo
  (medycyna, medyczny) substancja znajdująca się w organizmach kręgowców lub wytwarzana w odpowiedzi na wprowadzenie antygenów, przed którymi broni organizm;

przeciwczołgowy /ˌpʃɛʨ̑ifʧ̑ɔwˈɡɔvɨ/ (adj)
anticarro
  mający na celu zniszczenie lub unieszkodliwienie czołgu

przeciwdurowy /ˌpʃɛʨ̑ivduˈrɔvɨ/ (adj)
antitifico
  (medycyna, medyczny) działający przeciw durowi, używany przy leczeniu duru, zapobiegający durowi

przeciwgazowy (adj)
antigas
  chroniący przed trującymi gazami

przeciwgruźliczy /ˌpʃɛʨ̑ivɡruʑˈlʲiʧ̑ɨ/ (adj)
antitubercolare
  (medycyna, medyczny) działający przeciw gruźlicy, używany przy leczeniu gruźlicy, zapobiegający gruźlicy

przeciwgrypowy /ˌpʃɛʨ̑ivɡrɨˈpɔvɨ/ (adj)
antinfluenzale
  działający przeciw grypie, używany przy leczeniu grypy, zapobiegający grypie

przeciwhistaminowy (adj)
antistaminico
  (medycyna, medyczny) hamujący przedostawanie się histaminy z krwi do tkanek

przeciwieństwo /ˌpʃɛʨ̑iˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
opposto, contrasto
  odwrotność (czegoś), odmienność w porównaniu z czymś innym

przeciwległy /ˌpʃɛʨ̑ivˈlɛɡwɨ/ (adj)
antistante
  znajdujący się, leżący po przeciwnej stronie czegoś

przeciwlotniczy /ˌpʃɛʨ̑ivlɔtʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
antiaereo, contraereo
  służący do zwalczania statków powietrznych, mający za zadanie niszczenie statków powietrznych lub obronę przed nimi

przeciwmolowy (adj)
tarmicida
  chroniący przed molami, zwalczający mole

przeciwnik /pʃɛˈʨ̑ivʲɲik/ (n)
avversario
  (wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) także przenośnie ten, przeciwko któremu się walczy lub rozgrywa grę

przeciwpancerny /ˌpʃɛʨ̑ifpãnˈʦ̑ɛrnɨ/ (adj)
anticarro
  mający na celu zniszczenie lub unieszkodliwienie wszelkiego typu broni pancernej

przeciwpożarowy (adj)
antiincendio, antincendio
  (urzędowy) (technologia, technika, techniczny) mający związek z przeciwdziałaniem lub gaszeniem pożaru, zabezpieczający przed rozprzestrzenianiem się ognia

przeciwprostokątna (n)
ipotenusa
  (geometria) najdłuższy bok w trójkącie prostokątnym, leżący naprzeciw kąta prostego

przeciwrakowy /ˌpʃɛʨ̑ivraˈkɔvɨ/ (adj)
anticanceroso
  działający przeciw rakowi, używany przy leczeniu raka, zapobiegający rakowi

przeciwstawiać /ˌpʃɛʨ̑ifˈstavʲjäʨ̑/ (v)
contrariare, opporsi
  być przeciwko czemuś

przeciwstawny (adj)
contrario, opposto
  stanowiący kontrast

przeciwutleniacz /ˌpʃɛʨ̑ivuˈtlɛ̃ɲaʧ̑/ (n)
antiossidante
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny chroniący przed utlenianiem inne związki albo pierwiastki;

przeciwwaga (n)
controforza, forza contrapposto di bilanciamento, sagoma
  (technologia, technika, techniczny) ciężar zastosowany dla zrównoważenia innego;

przeciwzapalny /ˌpʃɛʨ̑ivzaˈpalnɨ/ (adj)
antinfiammatorio, antiflogistico
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) działający przeciw zapaleniom, używany przy leczeniu zapaleń, zapobiegający zapaleniom

przeciąg /ˈpʃɛʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
corrente
  strumień chłodnego powietrza powstały w pomieszczeniu z otwartymi lub nieszczelnymi drzwiami lub oknami

przeciągać /pʃɛˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
protrarre
  przedłużać czas trwania czegoś

przeczucie /pʃɛˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
presentimento, sentore
  przewidzenie w oparciu o uczucia lub intuicje, a nie w oparciu o przesłanki racjonalne

przeczuwać /pʃɛˈʧ̑uvaʨ̑/ (v)
presagire, prevedere
  mieć przeczucie

przeczyszczający (adj)
lassativo, purgativo
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) wywołujący biegunkę, powodujący przeczyszczenie

przed /pʃɛt/ (preposition)
davanti a, prima
  …określający, że coś znajduje się bliżej punktu patrzenia niż wyrażenie za przyimkiem; znajduje się bliżej w kolejności
davanti a, prima di
  …służący do opisania ruchu w kierunku miejsca znajdującego się przed (1.1) kimś lub czymś
prima di, prima
  …służący do wyrażenia, że wydarzenie miało, ma lub będzie miało miejsce wcześniej niż wydarzenie opisane za przyimkiem
da
  …łączący się z niektórymi czasownikami, służący do wyrażenia przyczyny jakiegoś działania

przed Chrystusem (adv)
avanti Cristo
  w okresie przed narodzeniem Jezusa Chrystusa, przed naszą erą

przedalpejski (adj)
cisalpino
  (geografia, geograficzny) znajdujący się na południe od Alp

przedbiblijny (adj)
prebiblico
  związany z okresem przed powstaniem Biblii

przedchrześcijański /ˌpʃɛtxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
precristiano
  poprzedzający chrześcijaństwo, następujący przed pojawieniem się chrześcijaństwa

przede wszystkim /ˌpʃɛdɛ‿ˈfʃɨstʲcĩm/ (adv)
anzitutto, innanzitutto, prima di tutto
  o czym mówiący chce przekazać w pierwszej kolejności, co jest dla niego najistotniejsze

przedmałżeński /ˌpʃɛdmawˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
prematrimoniale
  następujący (zawierany, odbywany, wykonywany) przed zawarciem małżeństwa

przedmiesiączkowy /ˌpʃɛdmʲjɛ̇ɕɔ̃n͇ʧ̑ˈkɔvɨ/ (adj)
premestruale
  występujący przed miesiączką, menstruacją

przedmieście /pʃɛdˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ/ (n)
sobborghi, suburbi
  (urbanistyka, urbanistyczny) jednostka osadnicza tuż poza miastem;

przedmiot /ˈpʃɛdmʲjɔt/ (n)
materia
  (edukacja, edukacyjny) zajęcia edukacyjne w szkole, posiadające własną nazwę i opracowany program nauczania
oggetto
  rzecz, obiekt nieożywiony
  cel czynności, obiekt (rzadziej człowiek lub istota żywa), na którym jest wykonywana czynność; (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rzecz, wobec której działania opisuje dane prawo

przedmowa (n)
prefazione
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wypowiedź zamieszczona przed głównym tekstem, stanowiąca autorską bądź redakcyjną dyskusję dotyczącą utworu

przedostatni /ˌpʃɛdɔˈstatʲɲi/ (adj)
penultimo
  będący przed ostatnim elementem, drugi od końca

przedporodowy (adj)
antenatale, prenatale
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) następujący przed porodem, poprzedzający poród

przedpołudnie /ˌpʃɛtpɔˈwudʲɲɛ/ (n)
mattinata
  okres pomiędzy rankiem a południem

przedpołudniowy (adj)
antimeridiano
  taki, który następuje przed południem

przedrewolucyjny (adj)
prerivoluzionario
  poprzedzający rewolucję, następujący przed rewolucją

przedsionek (n)
orecchietta, atrio
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) u kręgowców część serca oddzielona zastawką od komory
atrio
  (architektura, architektoniczny) niewielkie pomieszczenie oddzielające wejście od wnętrza budynku

przedsionkowy (adj)
vestibolare
  (medycyna, medyczny) związany z przedsionkiem, dotyczący przedsionka

przedsiębiorca /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrʦ̑a/ (n)
imprenditore
  (ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo;

przedsiębiorczy (adj)
intraprendente
  zdolny do podejmowania kolejnych działań w sposób pomyślny

przedsiębiorczyni (n)
imprenditrice
  (ekonomia, ekonomiczny) kobieta prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo

przedsiębiorstwo /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrstfɔ/ (n)
impresa, azienda
  samodzielna jednostka prowadząca działalność gospodarczą, najczęściej w celu osiągnięcia zysku;

przedsięwzięcie /ˌpʃɛtʲɕɛ̃w̃vʲˈʑɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
impresa
  zaplanowane działanie wykonane w jakimś celu, rzecz zamierzona i realizowana

przedstawiać /pʃɛtˈstavʲjäʨ̑/ (v)
presentare
  podawać co do wiadomości, dawać do obejrzenia, do wglądu
  zapoznawać kogoś z kimś, prezentować komuś kogoś
presentarsi
  podawać swoje nazwisko podczas poznawania kogoś, spotkania z kimś

przedstawiciel /ˌpʃɛtstaˈvʲiʨ̑ɛl/ (n)
rappresentante, esponente
  osoba działająca w imieniu kogoś lub czegoś

przedstawiciel handlowy (n)
agente di commercio
  (handel, handlowy) handlowiec odpowiedzialny za pozyskiwanie i obsługę klientów dla przedsiębiorstwa;

przedstawicielstwo (n)
rappresentanza
  występowanie w czyimś imieniu

przedszkolak /pʃɛṭˈʃkɔlak/ (n)
bambina della scuola materna, bambino della scuola materna
  dziecko chodzące do przedszkola, będące w wieku przedszkolnym

przedszkolanka /ˌpʃɛṭʃkɔˈlãnka/ (n)
maestra di asilo, maestra di scuola materna
  (potocznie, potoczny) nauczycielka przedszkola, wychowawczyni przedszkolna, wychowawczyni w przedszkolu

przedszkole /pʃɛṭˈʃkɔlɛ/ (n)
asilo, scuola materna, giardino d'infanzia
  (edukacja, edukacyjny) dzienna placówka o charakterze opiekuńczo-wychowawczym, do której uczęszczają dzieci w wieku od trzech lat do chwili rozpoczęcia obowiązku szkolnego;

przedszkolny /pʃɛṭˈʃkɔlnɨ/ (adj)
della scuola materna, dello asilo
  dotyczący przedszkola, właściwy przedszkolu, należący do przedszkola
prescolastico
  poprzedzający lata nauki szkolnej, poprzedzający okres szkolny

przedtakt (n)
anacrusi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niepełny takt na początku utworu muzycznego

przedtem /ˈpʃɛtːɛ̃m/ (pronoun)
prima
  w czasie poprzedzającym jakieś wydarzenie; przed nastąpieniem czegoś

przedwczesność (n)
prematurità
  cecha tego, co przedwczesne

przedwczesny /pʃɛtˈfʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
precoce, prematuro
  pojawiający się wcześniej niż powinien; będący za wcześnie

przedwcześnie /pʃɛtˈfʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
prematuramente
  zbyt wcześnie, za wcześnie, przed właściwym czasem, przed określonym terminem

przedwczoraj /pʃɛtˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
altroieri, avantieri
  dwa dni przed dniem dzisiejszym; dzień przed wczoraj

przedwieczny (adj)
primordiale
  bardzo stary; taki, który istniał już przed wiekami

przedwojenny /ˌpʃɛdvɔˈjɛ̃nːɨ/ (adj)
antebellico, prebellico
  pochodzący sprzed wojny; istniejący, mający miejsce przed wojną; poprzedzający wojnę; zazwyczaj w odniesieniu do II wojny światowej

przeglądać /pʃɛˈɡlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
passare in rassegna
  oglądać coś pobieżnie wertując
guardarsi
  oglądać swoje odbicie, np. w lustrze, w wodzie

przegroda nosowa /pʃɛˈɡrɔda nɔˈsɔva/ (n)
setto nasale
  (anatomia, anatomiczny) przegroda dzieląca jamę nosową na dwie części;

przegrywać /pʃɛˈɡrɨvaʨ̑/ (v)
perdere
  okazywać się słabszym, odnosić porażkę, doznawać niepowodzenia, zostawać pokonanym w jakiejś rywalizacji

przegub (n)
polso
  (anatomia, anatomiczny) (potocznie, potoczny) ruchome połączenie kości w kończynie, zwykle w odniesieniu do nadgarstka
snodo
  (technologia, technika, techniczny) ruchome połączenie dwóch części konstrukcyjnych pozwalające na ich obrót wokół osi

przejaw /ˈpʃɛjaf/ (n)
manifestazione, segno, sintomo, espressione, indicazione
  oznaka czegoś, zewnętrzny znak

przejażdżka /pʃɛˈjaʃʧ̑ka/ (n)
biciclettata, giro
  krótka jazda, zwykle dla przyjemności, np. samochodem, konno

przejechać /pʃɛˈjɛxaʨ̑/ (v)
fare strada
  jadąc, przebyć jakiś odcinek drogi

przejezdny (adj)
di passaggio
  będący przejazdem gdzieś; zatrzymujący się na chwilę gdzieś przed dalszą podróżą
transitabile
  nadający się do przejazdu

przejmujący (adj)
angosciante, toccante
  wywołujący głębokie odczucie lub uczucie

przejrzały (adj)
mezzo
  o roślinach i ich owocach: zbyt dojrzały, nadpsuty

przejrzysty /pʃɛjˈʒɨstɨ/ (adj)
limpido
  taki, który przepuszcza promienie słoneczne

przejście dla pieszych (n)
passaggio pedonale, attraversamento pedonale
  miejsce na trasie ruchu pojazdów wyznaczone do pokonywania przez pieszych;

przeklęty (adj)
maledetto
  tak trudny do zniesienia, że powodujący chęć przeklinania

przekonywać /ˌpʃɛkɔ̃ˈnɨvaʨ̑/ (v)
convincere
  zmieniać czyjś stosunek do czegoś przez wykazywanie pewnych racji, dowodzenie słuszności
convincersi
  zmieniać swój stosunek do czegoś, dostrzegając słuszność, prawdziwość czegoś

przekopać /pʃɛˈkɔpaʨ̑/ (v)
zappare
  aspekt dokonany od: przekopywać

przekraczać /pʃɛˈkraʧ̑aʨ̑/ (v)
oltrepassare
  przewyższać

przekroczenie prędkości (n)
eccesso di velocità
  (motoryzacja) poruszanie się pojazdem z prędkością wyższą niż dozwolona

przekroczyć Rubikon /pʃɛˈkrɔʧ̑ɨʨ̑ ruˈbʲikɔ̃n/ (v)
passare il Rubicone
  zrobić decydujący krok; przekroczyć granicę, za którą decyzja jest nieodwołalna

przekroczyć miarę /pʃɛˈkrɔʧ̑ɨʨ̑ ˈmʲjarɛ/ (idiom)
colmare il sacco
  przesadzić w czymś

przekrój /ˈpʃɛkruj/ (n)
sezione, spaccato
  widok przedmiotu powstały w wyniku przecięcia

przekształcać /pʃɛˈkʃtawʦ̑aʨ̑/ (v)
trasformare, mutare, girare
  zmieniać coś w coś innego, nadawać czemuś inną formę

przekupywać (v)
corrompere, oliare, prezzolare
  zjednywać sobie kogo, dając mu coś wartościowego

przekąska /pʃɛˈkɔ̃w̃ska/ (n)
spuntino
  niewielka porcja jedzenia, spożywana między regularnymi posiłkami dla zaspokojenia głodu lub ze względów smakowych;

przekładnia /pʃɛˈkwadʲɲa/ (n)
trasmissione
  (technologia, technika, techniczny) mechanizm lub maszyna służący do przenoszenia ruchu;

przelać krew (v)
versare il sangue
  (związek frazeologiczny) narazić swoje życie, poświęcić swoje życie lub zdrowie, wziąć udział w walce zbrojnej

przelew /ˈpʃɛlɛf/ (n)
versamento
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przeniesienie wierzytelności z majątku pierwotnego wierzyciela (zbywcy, cedenta) do majątku osoby trzeciej (nabywcy, cesjonariusza) na podstawie umowy zawartej między tymi osobami;

przelewać /pʃɛˈlɛvaʨ̑/ (v)
versare
  (bankowość, bankowy) dokonywać przelewu, umieszczać pieniądze na koncie
  umieszczać płyn w innym naczyniu
traboccare
  o cieczy: wylewać się, występować z brzegów

przelotny (adj)
fugace, effimero, passeggero
  szybko przemijający, nietrwały

przemakalny (adj)
permeabile, non resistente all' acqua
  przepuszczający wodę

przemiana /pʃɛ̃ˈmʲjãna/ (n)
metamorfosi, trasformazione, cambiamento, mutamento
  przejście w stan inny niż poprzedni

przemienienie (n)
trasfigurazione
  nadanie nowej funkcji lub przyjęcie odmiennej postaci

przemijać (v)
passare, trascorrere, scadere
  kończyć się bezpowrotnie

przemknięcie /pʃɛ̃mʲcˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
sfrecciamento
  (rzeczownik odczasownikowy) od przemknąć

przemoc /ˈpʃɛ̃mɔʦ̑/ (n)
violenza, forza
  zastosowanie przewagi siły wobec kogoś, aby zmusić go do posłuszeństwa

przemoc domowa (n)
violenza domestica
  (socjologia, socjologiczny) zjawisko społeczne zachodzące, gdy członek rodziny (mąż, żona (i tym podobne, i temu podobne)) próbuje zdominować fizycznie lub psychicznie drugiego członka rodziny;

przemoknąć /pʃɛ̃ˈmɔknɔ̃ɲʨ̑/ (v)
infradiciare
  aspekt dokonany od: przemakać

przemysł /ˈpʃɛ̃mɨsw̥/ (n)
industria
  dział gospodarki, obejmujący produkcję dóbr na dużą skalę;

przemysłowiec (n)
industriale
  właściciel zakładu przemysłowego

przemysłowy /ˌpʃɛ̃mɨˈswɔvɨ/ (adj)
industriale
  dotyczący przemysłu, będący efektem przemysłu, stosowany w przemyśle

przemyt (n)
contrabbando
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (kryminologia, kryminologiczny) proceder przewozu przez granicę państwa zakazanych przedmiotów lub osób albo przewózu z pominięciem jego kontroli i opłat;

przemytniczka /ˌpʃɛ̃mɨtʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
contrabbandiera
  kobieta dokonująca przemytu, przemycająca coś przez granicę

przemytniczy (adj)
contrabbandiere
  związany z przemytem, dotyczący przemytu

przenajświętszy (adj)
sacrosanto
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najbardziej święty

przenigdy (pronoun)
mai, mai più
  absolutnie nigdy, zupełnie nigdy, wcale

przeor (n)
priore
  (kościelny) przełożony klasztoru (w niektórych zakonach męskich np. u dominikanów i bonifratrów)

przepadać (v)
scomparire
  stawać się niełatwym do odnalezienia, niewidocznym
adorare, andare pazzo, stravedere
  bardzo lubić

przepaska /pʃɛˈpaska/ (n)
fascia, frontale
  (zobacz) przepaska biodrowa

przepaść /ˈpʃɛpaɕʨ̑/ (n)
precipizio, abisso
  obszar obok stromej ściany góry

przepis /ˈpʃɛpʲis/ (n)
ricetta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sposób przygotowania potrawy
regola, norma
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zasada prawna

przepisywać (v)
prescrivere
  o lekarzu zalecać do stosowania
copiare, trascrivere
  pisać to samo powtórnie; sporządzać odpis
trasferire
  przekazywać na własność

przepiórka /pʃɛˈpʲjurka/ (n)
quaglia
  (ornitologia, ornitologiczny) Coturnix coturnix, średni ptak ze smugami na upierzeniu grzbietowej stronie ciała;

przepiękny /pʃɛˈpʲjɛ̃ŋknɨ/ (adj)
bellissimo
  niezwykle, wyjątkowo piękny

przepona /pʃɛˈpɔ̃na/ (n)
diaframma
  (anatomia, anatomiczny) duży mięsień w kształcie kopuły, oddzielający klatkę od niżej położonych narządów

przeponowy (adj)
diaframmatico
  (anatomia, anatomiczny) związany z przeponą, dotyczący przepony

przepowiednia /ˌpʃɛpɔˈvʲjɛdʲɲa/ (n)
profezia, divinazione
  wypowiedź o wydarzeniach, które mają nastąpić, określająca ich szczegóły

przepraszam /pʃɛˈpraʃãm/ (interjection)
scusi
  uprzejme zwrócenie na siebie uwagi
  wyrażenie żalu, przeprosin za wyrządzoną przez siebie krzywdę, niezręczność

przeprosiny (n)
scusa
  akt przeproszenia kogoś

przepuścić /pʃɛˈpuɕʨ̑iʨ̑/ (v)
dar luogo, far passare
  pozwolić komuś przejść lub przejechać przez jakiś punkt

przepych (n)
fasto, sfarzo
  ostentacyjne, widoczne bogactwo

przerabiać (v)
studiare
  (potocznie, potoczny) zapoznawać się z pewną wiedzą zgodnie z wyznaczonym planem
rifare
  dokonywać pewnych zmian w gotowym przedmiocie celem przystosowania go do określonej funkcji
fare
  stosować surowiec do otrzymania produktu lub półproduktu

przeraźliwy (adj)
stridulo
  o znacznej i niepokojącej intensywności
spaventoso
  wzbudzający przerażenie

przerażać (v)
allibire, atterire, far paura, inorridire, spaventare
  wzbudzać wielki strach

przerażony /ˌpʃɛraˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
allucinato, esterrefatto
  bardzo przestraszony

przerwa /ˈpʃɛrva/ (n)
intervallo, pausa
  czas, w którym wykonywanie jakiejś czynności zostaje zaprzestane na pewien okres; zatrzymanie działania czegoś

przerzut (n)
metastasi
  (medycyna, medyczny) rozsiew nowotworu, metastaza;

przerzutka (n)
deragliatore
  mechanizm rowerowy umożliwiający zmianę biegu;

przeróbka (n)
rifacimento
  coś opracowane na nowo, w innej formie
  wprowadzenie określonych zmian celem ulepszenia czegoś

przesadny /pʃɛˈsadnɨ/ (adj)
esagerato
  taki, który przesadza, charakteryzuje się przesadą

przesadzać /pʃɛˈsaʣ̑aʨ̑/ (v)
esagerare
  przedstawiać coś poważniejszym, większym, niż jest w rzeczywistości

przesilenie (n)
solstizio
  (astronomia, astronomiczny) skrajny punkt odchylenia Słońca od równika;

przesilenie zimowe (n)
solstizio d'inverno
  (astronomia, astronomiczny) moment górowania Słońca w zenicie w możliwie najdalej na południe wysuniętej szerokości geograficznej półkuli północnej;

przeskakiwać /ˌpʃɛskaˈcivaʨ̑/ (v)
saltare
  pokonywać skokiem jakąś przeszkodę

przesmyk /ˈpʃɛsmɨk/ (n)
istmo
  (geografia, geograficzny) wąski pas lądu łączący dwa większe obszary lądowe;

przestarzałość (n)
obsolescenza
  cecha tego, co przestarzałe

przestawać /pʃɛˈstavaʨ̑/ (v)
cessare, smettere, desistere, piantarla, smetterla
  przerywać jakąś czynność, nie robić czegoś dłużej

przestawka /pʃɛˈstafka/ (n)
metatesi
  (językoznawstwo, językoznawczy) przestawienie głosek lub sylab w wyrazie;

przestraszyć /pʃɛˈstraʃɨʨ̑/ (v)
spaventare, intimorire, mettere paura
  wzbudzić w kimś strach, wywołać w kimś przerażenie, obawę

przestroga (n)
avvertimento
  uwaga ostrzegająca przed czymś

przestronny /pʃɛˈstrɔ̃nːɨ/ (adj)
spazioso, vasto, ampio
  taki, który ma dużo wolnego miejsca, wolnej przestrzeni

przestrzegać /pʃɛˈsṭʃɛɡaʨ̑/ (v)
avvertire
  ostrzegać kogoś przed czymś
osservare, attenersi, ottemperare
  stosować się do czegoś, być w zgodzie z jakimś przepisem

przestrzenny (adj)
spaziale
  dotyczący przestrzeni

przestrzeń /ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
spazio
  (fizyka, fizyczny) miejsce, w którym odbywają się zjawiska fizyczne;
  określony obszar
  (matematyka, matematyczny) zbiór, na którym określono dodatkową strukturę;
dimensione, spazio
  (geometria) nieograniczona co najmniej trójwymiarowa rozciągłość, jedno z podstawowych pojęć geometrii;

przestrzeń kosmiczna /ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ kɔsˈmʲiʧ̑na/ (n)
spazio
  przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery

przestępca /pʃɛˈstɛ̃mpʦ̑a/ (n)
criminale
  osoba, która dopuściła się przestępstwa

przestępczy /pʃɛˈstɛ̃mpʧ̑ɨ/ (adj)
criminale, delinquenziale
  związany z przestępczością i przestępcami; właściwy przestępcom

przestępczyni /ˌpʃɛstɛ̃mpˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
criminale
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kobieta, która popełniła przestępstwo

przestępstwo /pʃɛˈstɛ̃mpstfɔ/ (n)
delitto, crimine
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn zabroniony pod groźbą kary jako zbrodnia lub występek, przez ustawę karną obowiązującą w czasie jego popełnienia, bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy;

przeszkadzać /pʃɛˈʃkaʣ̑aʨ̑/ (v)
disturbare, ostacolare, impacciare, incagliare
  sprawiać, że ktoś nie może wykonywać poprawnie jakiejś czynności lub coś nie działa prawidłowo

przeszkoda /pʃɛˈʃkɔda/ (n)
ostacolo
  (sport, sportowy) płot, rów lub inne utrudnienie na trasie biegu
ostacolo, impedimento, impaccio, intralcio, inciampo, contrattempo
  coś, co przeszkadza, utrudnia

przeszukiwać (v)
perquisire, frugare
  szukając, przeglądać dokładnie, zaglądać w wiele miejsc

przeszłość /ˈpʃɛʃwɔɕʨ̑/ (n)
passato, preterito
  wszystko to, co już się wydarzyło;

przesąd /ˈpʃɛsɔ̃nt/ (n)
superstizione
  wiara w tajemnicze, nadprzyrodzone związki między zjawiskami, w fatalną moc słów, rzeczy i znaków;

przesądny /pʃɛˈsɔ̃ndnɨ/ (adj)
superstizioso, scaramantico
  wierzący w przesądy; też: będący objawem przesądów

przesądzać (v)
pregiudicare
  osądzać z góry

przesłuchiwać (v)
ascoltare
  słuchając, sprawdzać co lub kogo
interrogare
  wypytywać kogo w czasie śledztwa

przetaczać /pʃɛˈtaʧ̑aʨ̑/ (v)
trasfondere
  (medycyna, medyczny) wprowadzać do układu krwionośnego krew lub jej składniki
pompare
  przepompowywać płyn
rotolare
  przesuwać coś tocząc, obracając, turlając

przetchlinka (n)
lenticella
  (botanika, botaniczny) otwór umożliwiający wymianę gazową rośliny z otoczeniem;
spiracolo
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (zoologia, zoologiczny) otwór w skórze lub pancerzu umożliwiający wymianę gazową organizmu z otoczeniem;

przetrwanie /pʃɛˈtr̥fãɲɛ/ (n)
sopravvivenza
  (rzeczownik odczasownikowy) od przetrwać

przetwarzanie z parą wodną /ˌpʃɛtfaˈʒãɲɛ ˈs‿parɔ̃w̃ ˈvɔdnɔ̃w̃/ (n)
reforming
  (technologia, technika, techniczny) proces stosowany w produkcji wodoru,

przetwarzać (v)
elaborare
  (informatyka, informatyczny) komputerowo opracowywać zebrane dane
trasformare
  zmieniać, nadając inne właściwości

przetłumaczalność (n)
traducibilità
  cecha tego, co przetłumaczalne

przewaga /pʃɛˈvaɡa/ (n)
vantaggio
  górowanie pod jakimś względem nad czymś lub nad kimś

przeważający (adj)
preponderante, prevalente
  będący w większej ilości lub liczbie

przewidywalny (adj)
prevedibile
  taki, który daje się przewidzieć

przewijak /pʃɛˈvʲijak/ (n)
fasciatoio
  mebel służący do zmiany pieluchy u dziecka

przewlekły /pʃɛˈvlɛkwɨ/ (adj)
cronico
  (medycyna, medyczny) o chorobie: mający długotrwały przebieg

przewodnictwo (n)
conduttività
  (fizyka, fizyczny) zjawisko przewodzenia ciepła, dźwięku lub prądu elektrycznego
presidenza, posizione di testa
  rola przewodniczenia, kierowania czymś

przewodniczyć /ˌpʃɛvɔdʲˈɲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
presiedere
  kierować przebiegiem spotkania, zebrania, obrad

przewodnicząca (n)
capoclasse
  kobieta przewodnicząca jakiejś instytucji, organizacji

przewodniczący /ˌpʃɛvɔdʲɲiˈʧ̑ɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
presidente
  osoba przewodnicząca jakiejś instytucji, organizacji

przewodnik /pʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
guida, cicerone
  (turystyka, turystyczny) osoba zajmująca się oprowadzaniem wycieczek turystycznych, pokazująca turystom miejsca warte zobaczenia, eksponaty itp.
conduttore
  (fizyka, fizyczny) substancja, która przewodzi prąd elektryczny;
guida, baedeker
  (turystyka, turystyczny) książka, ulotka, także nagranie audiowizualne, przeznaczone dla turystów, zawierające opis okolicy, ciekawe zabytki, mapy itp.;

przewoźnik /pʃɛˈvɔʑɲik/ (n)
autotrasportatore, vettore
  przedsiębiorstwo trudniące się przewozem

przewrotka /pʃɛˈvrɔtka/ (n)
rovesciata
  (sport, sportowy) kopnięcie piłki z jednoczesnym wykonaniem przewrotu całym ciałem;

przewyższać /pʃɛˈvɨʃːaʨ̑/ (v)
avanzare
  być wyższym od kogoś lub czegoś

przewód /ˈpʃɛvut/ (n)
filo
  (elektryczność) element obwodu służący do prowadzenia prądu;
conduttura
  (technologia, technika, techniczny) kanał (rura, wąż) umożliwiający przepływ substancji sypkich, cieczy, gazów

przez /pʃɛs/ (preposition)
per, attraverso
  …drogi lub przeszkody, jaką się przebywa podczas wykonywania danej czynności
per, a
  …narzędzia użytego do wykonania czynności
per
  …przyczyny wykonania czynności
  …czasu trwania czynności
  …operacji dzielenia (w matematyce)
da
  …wykonawcy czynności w formach strony biernej

przeziębienie /ˌpʃɛʑɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
raffreddore, infreddatura
  (medycyna, medyczny) choroba będąca następstwem obniżenia odporności ustroju po zziębnięciu
raffreddamento
  (rzeczownik odczasownikowy) od przeziębić

przeznaczać /pʃɛˈznaʧ̑aʨ̑/ (v)
dedicare, adibire, destinare
  określać cel

przeznaczenie /ˌpʃɛznaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
destinazione
  cel, dla którego służy dana rzecz
destino, fato, sorte
  nieunikniona przyszłość; coś, co musi się stać

przezorny /pʃɛˈzɔrnɨ/ (adj)
guardingo
  rozważny, przewidujący konsekwencje

przezwisko /pʃɛˈzvʲiskɔ/ (n)
nomignolo, soprannome
  dodatkowa nazwa nadana komuś, często o charakterze ironicznym

przezwyciężać (v)
sormontare, vincere
  pokonywać coś z wysiłkiem

przełknąć gorzką pigułkę (v)
ingoiare un rospo
  znieść, przeboleć jakąś przykrość; doznając przykrości, nie zareagować na nią

przełyk /ˈpʃɛwɨk/ (n)
esofago
  (anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego łączący gardło z żołądkiem,

prześcieradło /ˌpʃɛɕʨ̑ɛˈradwɔ/ (n)
lenzuolo
  prostokątny płat materiału należący do bielizny pościelowej i służący do ścielenia łóżka jako pościel pod spód;

prześladowczy (adj)
persecutorio
  związany z prześladowaniem — stałym wyrządzaniem krzywd, szykanowaniem lub nieustannym nagabywaniem

przeświecać /pʃɛˈɕfʲjɛʦ̑aʨ̑/ (v)
trasparire
  o świetle przenikać przez jakąś przeszkodę, przejrzysty przedmiot

przeżuwacz /pʃɛˈʒuvaʧ̑/ (n)
ruminante
  (zoologia, zoologiczny) ssak z uzębieniem i żołądkiem przystosowanym do przeżuwania roślin;

przeżuwać (v)
ruminare
  (fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) żuć powtórnie połknięty wcześniej pokarm

przy /pʃɨ/ (preposition)
a, accanto a, vicino a
  …opisujący miejsce, niedaleko którego odbywa się czynność
con
  …opisujący okoliczność
a, durante
  …opisujący orientacyjny czas, okazję
presso
  …przyłączający nazwę obiektu, z którym wiążą się charakteryzowane w zdaniu czynności

przy drzwiach zamkniętych /pʃɨ‿ˈḍʒvʲjaγ zãˈmʲcɲɛ̃ntɨx/ (adv)
a porte chiuse
  (przenośnie, przenośnia) bez obecności publiczności, bez udziału osób postronnych

przybity /pʃɨˈbʲitɨ/ (adj)
abbacchiato, demoralizzato
  załamany, smutny, zmartwiony

przybliżenie /ˌpʃɨblʲiˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
accostamento, approssimazione
  (rzeczownik odczasownikowy) od przybliżyć

przybliżony (adj)
approssimativo, approssimato
  bliski rzeczywistemu, ale podany z pewną niedokładnością

przybrany (adj)
adottivo
  traktowany jako własny pomimo innego pochodzenia

przychodzić /pʃɨˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
arrivare, venire
  przybywać dokądś

przychylnie /pʃɨˈxɨlʲɲɛ/ (adv)
benevolmente
  w sposób przychylny

przycisk /ˈpʃɨʨ̑isk/ (n)
fermacarte
  ciężarek do przyciskania czegoś, np. papieru
pulsante, bottone
  część urządzenia elektrycznego, która przyciśnięta, steruje obwodem

przyciągać /pʃɨˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
attrarre, alletrare
  sprawiać, że ktoś lub coś staje się intrygującym; wartym bliższego kontaktu, poznania itd.

przyczepa (n)
rimorchio
  (motoryzacja) platforma na kołach przystosowana do ciągnięcia jej przez inny pojazd

przyczepa campingowa (n)
caravan, roulotte
  (motoryzacja) pojazd drogowy, bez własnego silnika, z przeznaczeniem do mieszkania;

przyczepiać (v)
appuntare
  umocowywać coś na czym lub do czego jakąś techniką
impuntarsi
  (potocznie, potoczny) mieć do kogo nieuzasadnione zarzuty czy żale
attaccarsi
  czepiając się czego lub kogo, zatrzymywać się na tym

przyczyniać się /pʃɨˈʧ̑ɨ̃ɲäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
contribuire
  być częściowo przyczyną czegoś, wpływać na powstawanie czegoś

przyczółek (n)
coscia, spalla
  (budownictwo) skrajna podpora mostu lub wiaduktu
testa di ponte
  (wojskowość, wojskowy) teren broniony za przeszkodą wodną;

przydomek (n)
soprannome, nomignolo
  dodatkowa nazwa nadana komuś, bazująca na cesze charakterystycznej tej osoby

przydzielać (v)
destinare
  kierować kogoś gdzieś do pracy na dane stanowisko
assegnare, stanziare
  oddawać w posiadanie albo użytkowanie

przygana (n)
stoccata
  (książkowy) krytyczna uwaga

przygarniać (v)
prendere cura
  brać pod opiekę, dawać schronienie

przygnębiająco (adv)
in modo deprimente, in modo scoraggiante
  wywołując przygnębienie

przygnębiać /pʃɨɡˈnɛ̃mbʲjäʨ̑/ (v)
affliggere, costernare, smorzare
  dawać przygnębienie, wprowadzać kogoś w zły stan psychiczny; powodować złe samopoczucie u kogoś

przygnębiony /ˌpʃɨɡnɛ̃mˈbʲjɔ̃nɨ/ (adj)
affranto, smorzato
  będący w obniżonym nastroju, z poczuciem kłopotów

przygnębić (v)
abbattere, avvilire, deprimere
  dać przygnębienie, wprowadzić kogoś w zły stan psychiczny; spowodować złe samopoczucie u kogoś

przygotowanie /ˌpʃɨɡɔtɔˈvãɲɛ/ (n)
preparazione
  ((także, też) w lm) ogół czynności wykonanych z myślą o czymś, co ma nastąpić

przygotowany (adj)
preparato
  będący gotów do czegoś

przygotowywać /ˌpʃɨɡɔtɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
preparare, apprestare
  przyrządzać, organizować coś w określonym celu, tak, aby było gotowe na czas, aby się nadawało do czegoś
preparare
  uprzedzać kogoś o czymś, co ma nastąpić; oswajać kogoś z czymś; nastawiać kogoś na coś
prepararsi
  stawać się gotowym na coś; zbierać się, szykować się

przyimek /pʃɨˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
preposizione
  (gramatyka) wyraz nieodmienny i niesamodzielny poprzedzający zawsze wyrazy odmieniające się przez przypadki (= imiona) i sygnalizujący związki składniowe między wyrazem poprzedzającym a następującym;

przyimkowy (adj)
prepositivo
  (gramatyka) związany z przyimkiem; występujący w funkcji przyimka albo w połączeniu nim

przyjaciel /pʃɨˈjäʨ̑ɛl/ (n)
amico
  osoba obdarzana zaufaniem, żyjąca z kimś w serdecznych stosunkach

przyjacielski /ˌpʃɨjäˈʨ̑ɛlsʲci/ (adj)
amichevole
  serdeczny, życzliwy, przyjazny

przyjaciółeczka /ˌpʃɨjäʨ̑uˈwɛʧ̑ka/ (n)
amichetta
  (potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: przyjaciółka

przyjaciółka /ˌpʃɨjäˈʨ̑uwka/ (n)
amica
  kobieta zaprzyjaźniona z kimś

przyjazd (n)
arrivo
  przybycie pojazdu
  dotarcie do jakiegoś miejsca

przyjaźń /ˈpʃɨjäɕɲ̊/ (n)
amicizia
  dobra, serdeczna relacja pomiędzy osobami opierająca się na wzajemnym zaufaniu, pomocy, życzliwości;

przyjemność /pʃɨˈjɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
piacere
  cecha tego, co przyjemne; dające zadowolenie, satysfakcjonujące

przyjemny /pʃɨˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
ameno
  odznaczający się miłym sposobem bycia
piacevole
  sprawiający przyjemność, dodatnie wrażenie

przyjmować /pʃɨjˈmɔvaʨ̑/ (v)
accettare, accogliere
  odbierać coś (rzecz, informację)
  dać pracę, zatrudniać
  akceptować wizytę/rozmowę; udzielać audiencji

przyjmować za dobrą monetę (v)
prendere per buona moneta
  traktować czyjeś słowa, zamiary na serio, nie dostrzegając lub nie chcąc dostrzec fałszu, ironii lub podstępu

przyjęcie /pʃɨˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
ricevimento
  uroczysty posiłek dla gości, zorganizowany na ogół z jakiejś okazji

przykazanie /ˌpʃɨkaˈzãɲɛ/ (n)
comandamento
  kategoryczne polecenie, nakaz

przykrość /ˈpʃɨkrɔɕʨ̑/ (n)
dispiacere
  niemiłe, nieprzyjemne uczucie, zdarzenie, wrażenie lub odczucie spowodowane negatywnymi bodźcami

przykurcz (n)
contrattura
  (medycyna, medyczny) zwyrodnienie mięśnia i stawu w wyniku obkurczenia włókien mięśniowych oraz więzadeł i struktur stawowych

przykład /ˈpʃɨkwat/ (n)
esempio
  fakt, obrazujący lub zgodny z twierdzeniem
  osoba (postępowanie) godne naśladowania
  osoba (rzecz, fakt), reprezentujący pewną klasę osób (rzeczy, faktów)

przykładać (v)
applicare
  umieszczać coś na czymś, powodując przyciśnięcie albo zasłonięcie tego
mettere
  zbliżać obiekty do siebie aż do ich zetknięcia
impegnarsi
  poświęcać czemuś sporo zapału, wysiłku

przyległy (adj)
adiacente, attiguo
  graniczący z czymś, stykający się z czym

przylądek /pʃɨˈlɔ̃ndɛk/ (n)
capo, promontorio
  (geografia, geograficzny) fragment lądu wysunięty w kierunku dużego zbiornika wodnego;

przymierze (n)
alleanza
  porozumienie pomiędzy stronami

przymiotnik /pʃɨ̃ˈmʲjɔtʲɲik/ (n)
aggettivo
  (gramatyka) wyraz określający cechę rzeczownika np. „biały”, „niski”, „ładny”;

przymiotnikowy /ˌpʃɨ̃mʲjɔtʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
aggettivale
  (językoznawstwo, językoznawczy) odnoszący się do przymiotnika, mający charakter przymiotnika, utworzony od przymiotnika, będący przymiotnikiem

przynajmniej /pʃɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j/ (particle)
almeno, quanto meno
  nie mniej niż

przynęta (n)
zimbello
  (przenośnie, przenośnia) to, co kusi, wabi, przyciąga, pociąga
esca
  (wędkarstwo) (łowiectwo, łowiecki) pokarm, który umieszcza się w sieciach, na wędkach lub w pułapkach aby wabić zwierzynę łowną, ryby, ptaki;

przypadek /pʃɨˈpadɛk/ (n)
caso
  (gramatyka) forma wyrazu w deklinacji;
  przebieg jakiegoś wydarzenia (zwykle choroby)
caso, accidente
  losowe, nieplanowane wydarzenie

przypadkowo /ˌpʃɨpatˈkɔvɔ/ (adv)
per caso
  wskutek przypadku lub zbiegu okoliczności

przypiekać (v)
abbrustolire
  piekąc coś, powodować przyrumienienie tego z wierzchu
picchiare
  tak mocno grzać, że mogą powstawać rumieńce

przypinać /pʃɨˈpʲĩnaʨ̑/ (v)
appuntare
  przymocowywać coś do czegoś agrafką, szpilką, paskiem ze sprzączką itp.

przypisywać /ˌpʃɨpʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
riferire
  wskazywać na związek między jakimiś pojęciami, osobami

przypominać /ˌpʃɨpɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
ricordare, rievocare
  przywodzić coś na myśl, przywoływać wspomnienie o czymś

przyprawa /pʃɨˈprava/ (n)
condimento, spezia
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) składnik dodawany do potrawy w celu poprawienia jej smaku lub zapachu;

przyprawiać /pʃɨ.ˈpra.vʲjäʨ̑/ (v)
condire
  dodawać przyprawę do potrawy lub napoju

przyprawiać rogi /pʃɨˈpravʲjäʨ̑ ˈrɔɟi/ (v)
mettere le corna
  (potocznie, potoczny) o żonie: zdradzać męża; o mężu: zdradzać żonę

przyprostokątna (n)
cateto
  (geometria) w trójkącie prostokątnym jedno z dwóch ramion wyznaczających kąt prosty;

przypuszczalnie (adv)
presumibilmente
  prawdopodobnie, być może

przypuszczalny (adj)
ipotetico, presumibile, probabile
  oparty na przypuszczeniu

przyroda /pʃɨˈrɔda/ (n)
storia naturale
  (edukacja, edukacyjny) przedmiot w szkole podstawowej obejmujący wiedzę o przyrodzie (1.1)
natura
  świat fizyczny, ożywiony i nieożywiony, otaczający człowieka, bez wytworów jego działalności;

przyrost (n)
incremento
  różnica pomiędzy wartościami pierwotną a końcową
aumento, incremento
  wzrost ilości czegoś

przyrost naturalny (n)
natalità, saldo demografico
  (demografia, demograficzny) różnica pomiędzy liczbą urodzeń żywych a liczbą zgonów;

przyrostek /pʃɨˈrɔstɛk/ (n)
suffisso
  (językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany po leksemie;

przyrzekać (v)
promettere
  zapewniać słownie kogoś o zrobieniu czegoś

przyrząd /ˈpʃɨʒɔ̃nt/ (n)
attrezzo, occorrente, ordigno
  narzędzie, urządzenie

przysadka mózgowa /pʃɨˈsatka muzˈɡɔva/ (n)
ipofisi, ghiandola pituitaria
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny, którego funkcją jest wytwarzanie i wydzielanie hormonów;

przysiółek /pʃɨˈɕuwɛk/ (n)
casale
  małe skupisko domów znajdujące się poza wsią, ale należące do niej administracyjnie

przysiąść /ˈpʃɨɕɔ̃w̃ɕʨ̑/ (v)
appollaiarsi
  usiąść gdzieś na chwilę, na brzegu

przysięga /pʃɨˈɕɛ̃ŋɡa/ (n)
giuramento
  uroczyste przyrzeczenie, wypowiadane najczęściej w słowach ustalonych zwyczajowo lub prawnie; bezwzględne zapewnienie wykonania czegoś, stwierdzenie, potwierdzenie prawdziwości tego;

przysięgać /pʃɨˈɕɛ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
giurare
  silnie deklarować, mocno obiecywać

przysmak (n)
ghiottoneria, leccornia, manicaretto, prelibatezza
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) rzecz, którą ktoś bardzo lubi spożywać, która mu bardzo smakuje

przyspieszenie kątowe (n)
accelerazione angolare
  (fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa określająca zmianę prędkości kątowej ciała w jednostce czasu;

przyssawka /pʃɨˈsːafka/ (n)
ventosa
  miękka miseczka przysysająca się do podłoża po naciśnięciu
  narząd, który służy niektórym zwierzętom do przyczepiania się do podłoża

przystanek /pʃɨˈstãnɛk/ (n)
fermata
  miejsce, gdzie pasażerowie drogowego transportu publicznego mogą wsiąść lub wysiąść

przystanek autobusowy /pʃɨˈstãnɛk ˌawtɔbuˈsɔvɨ/ (n)
fermata d'autobus
  przystanek, na którym zatrzymują się autobusy

przystanek tramwajowy (n)
fermata del tram
  miejsce, przy którym można wsiąść lub wysiąść z tramwaju

przystawać (v)
accettare
  wyrażać zgodę na coś
fermarsi
  stawać na krótko; zatrzymywać się na chwilę

przystań /ˈpʃɨstãɲ/ (n)
porticciolo
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) miejsce cumowania niewielkich jednostek pływających: łodzi, jachtów, kutrów;

przystosowanie /ˌpʃɨstɔsɔˈvãɲɛ/ (n)
adattamento
  (rzeczownik odczasownikowy) od przystosować

przystosowywać (v)
adattare
  zmieniać coś odpowiednio do określonych wymagań

przystępny (adj)
accessibile, accostabile
  łatwy do dotarcia lub osiągnięcia

przyszła koza do woza /ˈpʃɨʃwa ˈkɔza dɔ‿ˈvɔza/ (idiom)
chi non muore si rivede
  ktoś prosi o przysługę, pomoc, którą wcześniej odrzucał

przyszłość /ˈpʃɨʃwɔɕʨ̑/ (n)
futuro, avvenire
  czas, który dopiero nadejdzie, nastąpi;

przyszły /ˈpʃɨʃwɨ/ (adj)
prossimo
  następny, bliski w czasie
futuro, venturo
  ten, który wydarzy się w przyszłości; taki, który należy do przyszłości

przysłowie /pʃɨˈswɔvʲjɛ/ (n)
proverbio
  zdanie utrwalone w tradycji ustnej, czasem w formie wierszowanej, wyrażające jakąś myśl ogólną: regułę życiową, wskazówkę, przestrogę;

przysłowiowy /ˌpʃɨswɔˈvʲjɔvɨ/ (adj)
proverbiale
  dotyczący przysłowia, popularnego frazeologizmu, wskazuje że treść należy rozumieć przenośnie a nie dosłownie

przysługa /pʃɨˈswuɡa/ (n)
favore, servigio
  grzeczność wyświadczona komuś

przysłówek /pʃɨˈswuvɛk/ (n)
avverbio
  (gramatyka) część mowy określająca sposób, czas lub miejsce wykonywania czynności albo stopień nasycenia cechy wyrażonej przymiotnikiem;

przysłówkowy (adj)
avverbiale
  (gramatyka) o funkcji przysłówka

przytakiwać (v)
annuire
  zgadzać się z kimś lub czymś

przytomny /pʃɨˈtɔ̃mnɨ/ (adj)
cosciente
  świadomy tego, co się z nim dzieje; taki, który nie stracił przytomności lub ją odzyskał

przytulić /pʃɨˈtulʲiʨ̑/ (v)
abbracciare
  okazać czułość poprzez przybliżenie do siebie i objęcie się

przytulny (adj)
accogliente
  dający poczucie przyjemności i bezpieczeństwa

przytułek (n)
rifugio
  miejsce schronienia

przytłaczać (v)
smorzare
  (przenośnie, przenośnia) przygnębiać, uciskać, obciążać, obarczać

przywieźć (v)
portare
  przy pomocy pojazdu lub narzędzia na kołach (ewentualnie kółkach) dostarczyć coś lub umożliwić komuś przybycie w dane miejsce

przywiązanie /ˌpʃɨvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/ (n)
legamento
  (rzeczownik odczasownikowy) od przywiązać
affetto, affezione
  oddanie, uczucie, sentyment, skłonność, więź

przywozić (v)
portare
  wioząc, dostarczać jakąś, rzecz lub kogoś do jakiegoś miejsca

przywoływać /ˌpʃɨvɔˈwɨvaʨ̑/ (v)
richiamare
  (przenośnie, przenośnia) wspominać coś, powracać do czegoś w pamięci
chiamare
  wołać kogoś powodując jego przyjście, zwracać się do kogoś

przywódca /pʃɨˈvutʦ̑a/ (n)
capo, guida, leader
  osoba, która przewodzi innym dzięki swojemu autorytetowi lub posiadanej władzy

przyzwoitość (n)
decenza
  przestrzeganie dobrych obyczajów i norm etycznych

przyzwolenie /ˌpʃɨzvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
approvazione, consenso
  pozwolenie, zgoda na coś

przyłazić (v)
venire importuno
  (potocznie, potoczny) przychodzić, nie będąc mile widzianym

przód /pʃut/ (n)
fronte
  część frontowa

prząść (v)
filare
  (włókiennictwo) przerabiać kłąb włókna na przędzę

przędza /ˈpʃɛ̃nʣ̑a/ (n)
filato
  (włókiennictwo) wyrób włókienniczy skręcony z wełny, bawełny lub innego włókna wykonany w procesie przędzenia;

próba /ˈpruba/ (n)
prova
  ćwiczenie czegoś, co będzie przedstawione przed publicznością, np. koncertu, spektaklu
  test, sprawdzenie poprawności działania czegoś lub kogoś
  statystyka: pewna ilość (ludzi lub przedmiotów) pobierana w celu zbadania określonych cech
  usiłowanie dokonania czegoś

próbować /pruˈbɔvaʨ̑/ (v)
assaporare
  sprawdzać smak potrawy lub napoju
provare, tentare, cercare
  starać się coś zrobić

próbować szczęścia /pruˈbɔvaʨ̑ ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑a/ (idiom)
tentare la fortuna
  podejmować działanie, które może przynieść korzystny wynik (np. w grze)

próchnica (n)
humus
  (geologia, geologiczny) składnik gleby tworzący się w wyniku rozkładu obumarłych organizmów;
carie
  (stomatologia, stomatologiczny) choroba bakteryjna twardych tkanek zębów, powodująca powstawanie ubytków;

próg /pruk/ (n)
soglia
  listwa w podłodze na styku dwóch pomieszczeń, dolna część futryny

próżnia /ˈpruʒʲɲa/ (n)
vuoto
  (fizyka, fizyczny) przestrzeń, w której nie ma cząsteczek obdarzonych masą (pomijając cząstki wirtualne);

próżny /ˈpruʒnɨ/ (adj)
vanesio, vanitoso, vano, fatuo
  mający o sobie przesadnie dobre zdanie, lubiący żeby go podziwiać i schlebiać mu
vuoto
  niczym niewypełniony

prąd /prɔ̃nt/ (n)
corrente
  (fizyka, fizyczny) ruch ładunków elektrycznych;
  (potocznie, potoczny) energia elektryczna
  strumień wody

prątek (n)
bacillo
  (biologia, biologiczny) bakteria o pałeczkowatym kształcie, najczęściej typu chorobotwórczego;

pręcik /ˈprɛ̃ɲʨ̑ik/ (n)
bastoncello
  (anatomia, anatomiczny) światłoczuła komórka siatkówki oka;
stame
  (botanika, botaniczny) męski organ płciowy roślin znajdujący się w kwiatach;

prędkościomierz /ˌprɛ̃ntkɔɕˈʨ̑ɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
tachimetro
  (metrologia, metrologiczny) urządzenie służące do pomiaru prędkości

prędkość /ˈprɛ̃ntkɔɕʨ̑/ (n)
velocità, rapidità
  tempo zachodzenia jakiegoś zjawiska, w tym również szybkość poruszania, przemieszczania się jakiegoś obiektu

prędkość kątowa (n)
velocità angolare
  (fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa określająca kąt obrotu ciała w jednostce czasu;

prędzej czy później /ˈprɛ̃nʣ̑ɛj ˈʧ̑ɨ ˈpuʑɲɛ̇j/ (adv)
prima o poi, presto o tardi, un giorno o l'altro, una volta o l'altra
  w bliskiej lub dalekiej przyszłości (o czymś co na pewno się wydarzy, ale nie wiadomo kiedy)

pręgierz /ˈprɛ̃ŋʲɟɛʃ/ (n)
gogna, berlina
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowiecznych miastach: słup stojący w miejscu publicznym, do którego przykuwano przestępców, wymierzając im karę np. chłosty;

pręgowany (adj)
tigrato
  mający pręgi

psalm /psalm/ (n)
salmo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) liryczny utwór modlitewny wzorowany na poezji starotestamentalnej
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijny utwór modlitewno-hymniczny;

psałterz (n)
salterio, saltero
  zbiór psalmów

pseudoefedryna (n)
pseudoefedrina
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemiczny związek organiczny, pochodna fenyloetyloaminy, syntetyczny analog efedryny, substancja stosowana w zapaleniach górnych dróg oddechowych;

pseudonauka /ˌpsɛwdɔ̃naˈ<sup>w</sup>uka/ (n)
pseudoscienza
  zbiór twierdzeń nieakceptowanych powszechnie przez środowisko naukowe, które aspirują do miana nauki;

pseudonim /psɛwˈdɔ̃ɲĩm/ (n)
pseudonimo
  (książkowy) przybrane imię, nazwisko lub inna nazwa, używane najczęściej przez artystów lub konspiratorów zamiast lub oprócz prawdziwych;

psia pogoda (n)
tempo boia, tempo cane, tempo da cani
  (związek frazeologiczny) brzydka pogoda

psie głosy nie idą w niebiosy /ˈpʲɕɛ ˈɡwɔsɨ ɲɛ‿ˈidɔ̃w̃ vʲ‿ɲɛˈbʲjɔsɨ/ (proverb)
raglio d'asino non sale in cielo
  ktoś mówi o czymś i nie zostaje wysłuchany/zauważony

psim swędem /ˈpʲɕĩm ˈsfɛ̃ndɛ̃m/ (adv)
con una botta di fortuna
  szczęśliwie, fartem, fuksem; bez specjalnego wysiłku, łatwo, nie wiedząc do końca jak

psisko /ˈpʲɕiskɔ/ (n)
cagnaccio, cagnone
  (zgrubienie) od pies

psota (n)
bravata
  coś dla jednej strony potencjalnie dowcipnego, a dla drugiej przykre, uciążliwe

psotny (adj)
birichino, birboncello, cattivello
  taki, który psoci

psowate /psɔˈvatɛ/ (n)
Canidi
  (zoologia, zoologiczny) rodzina lądowych ssaków drapieżnych obejmująca ponad 30 współcześnie żyjących gatunków, m.in.: psy, wilki, lisy, fenki, kojoty i szakale;

pstry /pstrɨ/ (adj)
maculato
  o rozmaitych barwach, wielokolorowy

pstryk (interjection)
schiocco
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) odgłos pstrykania palcami

pstrąg /pstrɔ̃ŋk/ (n)
trota
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba słodkowodna z charakterystycznymi plamkami na bokach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) mięso lub potrawa z pstrąga (1.1)

psy szczekają, karawana idzie dalej /ˈpsɨ ʃʧ̑ɛˈkajɔ̃w̃ ˌkaraˈvãna ˈiʥ̑ɛ ˈdalɛj/ (proverb)
i cani abbaiano, ma la carovana passa
  można krytykować pewne rzeczy, ale i tak nie ma się na nie wpływu

psychasteniczka (n)
psicastenica
  (psychologia, psychologiczny) kobieta cierpiąca na psychastenię

psychasteniczny (adj)
psicastenico
  (psychologia, psychologiczny) właściwy psychastenii i psychastenikom

psychastenik (n)
psicastenico
  (medycyna, medyczny) mężczyzna cierpiący na psychastenię

psychiatra /psɨˈxʲjatra/ (n)
psichiatra
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych
  (medycyna, medyczny) kobieta lekarz posiadająca specjalizację w dziedzinie psychiatrii

psychiatria /psɨˈxʲjatrʲja/ (n)
psichiatria
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dział medycyny zajmujący się pochodzeniem, rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych;

psychiatryczny (adj)
psichiatrico
  związany z psychiatrią, dotyczący psychiatrii

psychiczny /psɨˈxʲiʧ̑nɨ/ (adj)
mentale, psicologico
  związany z psychiką i procesami w niej zachodzącymi
matto, pazzo
  (potocznie, potoczny) o człowieku: chory psychicznie

psychoaktywny (adj)
psicoattivo
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (biochemia, biochemiczny) działający pobudzająco na psychikę i stany emocjonalne

psychoanalityczny (adj)
psicanalitico
  dotyczący psychoanalizy

psychoanalityk (n)
psicanalista
  psycholog, który stosuje psychoanalizę w leczeniu swoich pacjentów

psychoanaliza (n)
psicanalisi
  (psychologia, psychologiczny) kierunek w psychologii XX w. stworzony przez Zygmunta Freuda, tłumaczący strukturę, działanie i rozwój osobowości, a także zjawiska społeczno-historyczne oddziaływaniem nieświadomych mechanizmów motywacyjnych pozostających we wzajemnych konfliktach

psychodeliczny (adj)
psichedelico
  będący przejawem lub powodujący stan psychodeliczny (1.1-2)

psychofizjologia (n)
psicofisiologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka z pogranicza psychologii i fizjologii, zajmująca się związkiem między procesami psychicznymi i fizjologicznymi;

psychofizjologiczny (adj)
psicofisiologico
  (psychologia, psychologiczny) związany z psychofizjologią, dotyczący psychofizjologii

psycholog /psɨˈxɔlɔk/ (n)
psicologo
  (psychologia, psychologiczny) specjalista w dziedzinie psychologii

psychologia /ˌpsɨxɔˈlɔɟja/ (n)
psicologia
  nauka badająca psychikę oraz zachowanie człowieka;

psychopata /ˌpsɨxɔˈpata/ (n)
psicopatico
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) człowiek cierpiący na psychopatię

psychopatia (n)
psicopatia
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie osobowości charakteryzujące się trwałym wzorcem lekceważenia i łamania norm społecznych oraz praw innych ludzi;

psychopatyczny /ˌpsɨxɔpaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
psicopatico
  charakteryzujący psychopatę, o cechach psychopaty; świadczący o psychopatii

psychosomatyczny (adj)
psicosomatico
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dotyczący relacji psychicznych i cielesnych w organizmie; wynikający z oddziaływań psychiki na ciało

psychosomatyka (n)
psicosomatica
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który bada związek pomiędzy zaburzeniami psychicznymi i somatycznymi

psychoterapeuta (n)
psicoterapista
  specjalista w dziedzinie psychoterapii

psychoterapia (n)
psicoterapia
  (psychologia, psychologiczny) leczenie metodą bez użycia leków przy zastosowaniu np. perswazji czy sugestii;

psychotyczny (adj)
psicotico
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) właściwy psychozie, charakteryzujący się psychozą

psychoza /psɨˈxɔza/ (n)
psicosi
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna objawiająca się halucynacjami, urojeniami, niezdolnością do współżycia społecznego;
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) skłonność do ulegania intensywnym emocjom, nastrojom, szczególnie szerzącym się w jakiejś zbiorowości

pszczoła /ˈpʃʧ̑ɔwa/ (n)
ape, pecchia
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Apis mellifera, pszczoła miodna, latający owad wytwarzający miód, żyjący w zorganizowanych społecznościach;

pszenica /pʃɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
frumento, grano
  Triticum L., roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych;
  (rolnictwo, rolniczy) ziarno pszenicy (1.1)

ptak /ptak/ (n)
uccello
  (ornitologia, ornitologiczny) zwierzę opierzone posiadające skrzydła i dziób;

ptaki neognatyczne (n)
neognati
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Neognathae Pycraft, grupa ptaków w randze infragromady, charakteryzujących się ruchomym podniebieniem i częściową redukcją niektórych kości;

ptasia grypa /ˈptaɕa ˈɡrɨpa/ (n)
influenza aviaria, virus dei polli
  (weterynaria, weterynaryjny) rodzaj grypy przenoszony przez ptaki;

ptaszek /ˈptaʃɛk/ (n)
uccellino
  mały ptak
  (zdrobniale) od ptak
spunta
  nazwa znaku ✓, służącego do zaznaczania wyboru

ptasznictwo (n)
avicoltura
  (łowiectwo, łowiecki) łowienie ptaków

ptasznik (n)
uccellatore
  (dawniej, dawny) (łowiectwo, łowiecki) hodowca lub sprzedawca ptaków
tarantola
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pająk z rodziny ptasznikowatych, Theraphosidae

ptaszyna (n)
uccellino
  mały ptak

ptaszysko (n)
uccellaccio
  (rzadki, rzadko używany) (zgrubienie) od ptak

ptialina /ptʲjaˈlʲĩna/ (n)
ptialina
  (biochemia, biochemiczny) enzym obecny w ślinie i rozkładający skrobię;

ptolemeuszowski (adj)
tolemaico
  związany z nauką, poglądami głoszonymi przez Ptolemeusza

publicysta (n)
pubblicista
  autor artykułów, felietonów i reportaży ogłaszanych w prasie

publicystka (n)
pubblicista
  autorka artykułów, felietonów i reportaży ogłaszanych w prasie

publicystyka (n)
pubblicistica
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jakakolwiek wypowiedź lub tekst polemiczny dotyczący aktualnych wydarzeń i problemów ogłaszany w mediach;

publicznie (adv)
pubblicamente
  w sposób jawny, otwarty, publiczny, przy udziale osób trzecich

publiczność /puˈblʲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
pubblico
  grupa osób, która oglądają jakieś przedstawienie, pokaz, zawody

publiczny /puˈblʲiʧ̑nɨ/ (adj)
pubblico
  taki, który dotyczy ogółu ludzi, społeczności; służy ludziom, jest stworzony dla ludzi

publikować /ˌpublʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
pubblicare
  ogłaszać coś poprzez teksty wydane drukiem, podawać jakąś informację do ogólnej wiadomości, obwieszczać

puch /pux/ (n)
penna
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzaj delikatnego pierza
lanugine
  (zoologia, zoologiczny) delikatne drobne owłosienie na skórze zwierząt

puchacz /ˈpuxaʧ̑/ (n)
gufo reale
  (ornitologia, ornitologiczny) największa występująca w Polsce sowa;

puchacz zwyczajny (n)
gufo reale
  (ornitologia, ornitologiczny) Bubo bubo, gatunek ptaka z rodziny puszczykowatych występujący m.in. w Polsce;

puchacz śnieżny (n)
civetta delle nevi, gufo delle nevi
  (ornitologia, ornitologiczny) Bubo scandiacus, gatunek ptaka z rodziny puszczykowatych;

puchar /ˈpuxar/ (n)
coppa
  (sport, sportowy) trofeum przyznawane jako nagroda;
  naczynie, rodzaj czary z nóżką, w postaci dużego kielicha, niekiedy z grubego szkła;
  (sport, sportowy) rozgrywki o puchar (1.2)

pucołowaty (adj)
paffuto
  taki, który ma pulchne, okrągłe policzki

pucybut /puˈʦ̑ɨbut/ (n)
lustrino, sciuscià
  ktoś, kto odpłatnie zajmuje się czyszczeniem butów;

pudel /ˈpudɛl/ (n)
barbone
  (kynologia, kynologiczny) rasa hodowanych w kilku odmianach psów do towarzystwa; pies należący do tej rasy;

puder /ˈpudɛr/ (n)
cipria
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk o charakterystycznej kruchej i sypkiej konsystencji, służący do pielęgnacji i upiększania skóry, najczęściej twarzy;

pudernica (n)
portacipria
  (rzadki, rzadko używany) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zamykane naczynie na puder

puderniczka (n)
portacipria
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) płaskie pudełeczko służące do przechowywania pudru kosmetycznego, najczęściej zdobione i mające lusterko wewnątrz

puf /puf/ (n)
pouf
  niski, miękki mebel służący do siedzenia lub za podnóżek

puklerz (n)
brocchiero, brocchiere
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) wypukła tarcza używana przez piechotę i jezdnych;

pulchny (adj)
paffuto
  mający wydatne kształty i miękki z powodu dużej zawartości tkanki tłuszczowej
soffice
  miękki jak gąbka, łatwo uginający się pod naciskiem

pulmonolog /ˌpulmɔ̃ˈnɔlɔk/ (n)
pneumologo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób układu oddechowego
pneumologa
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka pulmonologii

pulmonologia /ˌpulmɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
pneumologia
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób płuc;

puls /puls/ (n)
polso
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) rozciąganie ściany tętnic spowodowane zmianami ciśnienia krwi, które są wynikiem skurczów i rozkurczów komór serca

pulsar /ˈpulsar/ (n)
pulsar
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda neutronowa, wysyłająca regularne impulsy elektromagnetyczne;

pulsować (v)
pulsare
  (fizjologia, fizjologiczny) ulegać skurczowi i rozkurczowi i wywoływać tętno

puma /ˈpũma/ (n)
puma
  (zoologia, zoologiczny) Puma, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;

puma płowa (n)
puma
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Puma concolor Linnaeus, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, zamieszkujący Amerykę od Kanady po Patagonię;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku puma płowa (1.1)

punkt widzenia /ˈpũŋɡd vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (n)
angolazione
  stanowisko, z którego rozpatruje się jakąś sprawę; sposób oceniania i wyjaśniania jakichś zagadnień

punkt wyjścia /ˈpũŋɡd ˈvɨjɕʨ̑a/ (n)
punto di partenza
  początkowe położenie, stan inicjujący jakiś proces, podłoże zmiany, źródło wydarzeń

punktualnie /ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alʲɲɛ/ (adv)
puntualmente
  dokładnie o wyznaczonej porze, nie spóźniając się

punktualność /ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alnɔɕʨ̑/ (n)
puntualità
  wykonywanie czegoś w ściśle określonym czasie; umiejętność nie spóźniania się

punktualny /ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
puntuale
  przybywający o określonej godzinie, nie spóźniający się; przestrzegający punktualności

pupil /ˈpupʲil/ (n)
favorito, pupillo
  osoba, którą ktoś lubi bardziej od innych, wyróżnia ją

purchawka (n)
vescia
  (biologia, biologiczny) grzyb z rodzaju Lycoperdon

purpura /purˈpura/ (n)
porpora
  barwnik lub pigment purpurowy
  ciepły odcień fioletu

purpurowy /ˌpurpuˈrɔvɨ/ (adj)
purpureo
  mający kolor ciemnoczerwony z odcieniem fioletowym, taki jak kolor purpury

purpuryna (n)
purpurina
  (chemia, chemiczny) organiczny barwnik stosowany do otrzymywania zaprawowych barwników kwasowych, farb imitujących złoto i w chemii analitycznej

puryfikaterz /ˌpurɨfʲiˈkatɛʃ/ (n)
purificatoio, purificatorio
  (kościelny) płócienna ściereczka używana w liturgii katolickiej do rytualnego oczyszczania (puryfikacji) naczyń mszalnych;

puryna (n)
purina
  (biochemia, biochemiczny) aromatyczny, organiczny związek chemiczny;

purysta /puˈrɨsta/ (n)
purista
  osoba pedantycznie dbająca o czystość języka

purystyczny (adj)
puristico
  związany z puryzmem

pushback (n)
respingimento
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (społeczny) opresyjna i bezprawna praktyka wypychania osób próbujących przekroczyć granicę państwa z powrotem do punktu wyjścia

pustelnia (n)
eremo, romitaggio, romitorio
  siedziba pustelnika;

pustelniczy (adj)
eremitico
  związany z pustelnią i pustelnikami, dotyczący pustelni

pustelnik /puˈstɛlʲɲik/ (n)
eremita
  człowiek mieszkający w odosobnieniu i oddający się modlitwie
  (przenośnie, przenośnia) osoba stroniąca od innych ludzi
paguro
  (zoologia, zoologiczny) zasiedlający muszle krab z nadrodziny pustelników, Paguroidea

pustka (n)
vuoto
  teren niezaludniony lub opuszczony, obszar niezagospodarowany

pustoszyć /puˈstɔʃɨʨ̑/ (v)
desolare, saccheggiare
  pozbawiać jakiś obszar lub pomieszczenie dóbr, zwykle używając przemocy

pusty /ˈpustɨ/ (adj)
vuoto, vacuo, privo di contenuto, sgombro
  niezawierający niczego

pustynia /puˈstɨ̃ɲa/ (n)
deserto
  (geografia, geograficzny) teren niemal całkowicie pozbawiony roślinności na skutek małej ilości opadów;

pustynnienie (n)
desertificazione
  (geologia, geologiczny) zjawisko zamieniania się jakiegoś obszaru w pustynię;

puszczanie krwi (n)
flebotomia
  (medycyna, medyczny) zabieg, dawniej będący podstawą medycyny a dziś już niestosowany, polegający na otwarciu żył pacjenta i wycofaniu z nich znacznej ilości krwi;

puszczyk /ˈpuʃʧ̑ɨk/ (n)
allocco
  (ornitologia, ornitologiczny) Strix aluco, najczęściej spotykana europejska sowa o donośnym hukaniu;

puszczyk uralski /ˈpuʃʧ̑ɨk uˈralsʲci/ (n)
allocco degli Urali
  (ornitologia, ornitologiczny) Strix uralensis, duży ptak drapieżny z rodziny puszczykowatych;

puszczyk zwyczajny (n)
allocco
  (ornitologia, ornitologiczny) Strix aluco Linnaeus, średniej wielkości ptak drapieżny z rodziny puszczykowatych;

puszka /ˈpuʃka/ (n)
pisside
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie liturgiczne na hostie;
lattina, barattolo, scatola
  metalowy, zamykany pojemnik – na żywność, napoje, farby itp.;

puszka Pandory /ˈpuʃka pãnˈdɔrɨ/ (n)
vaso di Pandora
  (mitologia grecka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (przenośnie, przenośnia) pojemnik uwalniający nieszczęścia, plagi

puszyć się jak paw /ˈpuʃɨʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈpaf/ (v)
darsi delle arie
  zachowywać się zarozumiale, dumnie

puzon (n)
trombone
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, w którym wysokość dźwięku reguluje się teleskopowym suwakiem;

puzzle /ˈpuzlɛ/ (n)
puzzle
  układanka składająca się z elementów o charakterystycznym kształcie, które należy dopasować, aby powstał obrazek;

puścić w niepamięć /ˈpuɕʨ̑iʥ̑ vʲ‿ɲɛˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (v)
seppellire
  zapomnieć, uznać coś za niebyłe

pycha /ˈpɨxa/ (interjection)
squisito
  …służący do wyrażenia zachwycenia nad smakiem czegoś

pycha /ˈpɨxa/ (n)
superbia, orgoglio, alterigia, boria, fierezza
  nadmierne przekonanie o własnej doskonałości

pylnik /ˈpɨlʲɲik/ (n)
teca
  (botanika, botaniczny) część pręcika kwiatowego zawierająca pyłek;

pyrrusowe zwycięstwo /ˌpɨrːuˈsɔvɛ zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (idiom)
vittoria di Pirro
  zwycięstwo osiągnięte zbyt wysokim kosztem;

pysk /pɨsk/ (n)
ceffo
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) (grubiański, grubiańsko) o twarzy człowieka (policzkach, wargach itp.)
  (zoologia, zoologiczny) przednia część głowy zwierzęcia, część trzewioczaszki

pyskować /pɨˈskɔvaʨ̑/ (v)
grugnire
  (potocznie, potoczny) wykłócać się, dyskutować w ordynarny sposób

pysoń smukły (n)
zerro
  (systematyka) (ichtiologia, ichtiologiczny) Spicara smaris Linnaeus, gatunek niewielkiej ryby słonowodnej z rodziny śródkolcowatych;

pyszny /ˈpɨʃnɨ/ (adj)
delizioso
  bardzo smaczny
superbo
  pełen pychy

pytanie /pɨˈtãɲɛ/ (n)
domanda
  wypowiedź, której celem jest uzyskanie informacji
  zagadnienie, problem

pytanie retoryczne /pɨˈtãɲɛ ˌrɛtɔˈrɨʧ̑nɛ/ (n)
domanda retorica, interrogazione retorica
  (językoznawstwo, językoznawczy) pytanie, na które nie oczekuje się odpowiedzi — stosowane by wyrazić powątpiewanie;

pytać /ˈpɨtaʨ̑/ (v)
chiedere, domandare
  wypowiadać się w formie wymagającej odpowiedzi

pytel /ˈpɨtɛl/ (n)
frullone
  (technologia, technika, techniczny) worek z muślinu do przesiewania mąki;

pyton /ˈpɨtɔ̃n/ (n)
pitone
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny pytonów

pyton tygrysi (n)
pitone delle rocce indiano, pitone moluro
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż z gatunku pyton tygrysi (1.1)
  (systematyka) (herpetologia, herpetologiczny) Python molurus Linnaeus, gatunek węża z rodziny pytonów;

pójść do Canossy /ˈpujʑʥ̑ ˌdɔ‿kãˈnɔsːɨ/ (v)
andare a Canossa
  być zmuszonym do ukorzenia się przed przeciwnikiem

pójść do łóżka /ˈpujʑʥ̑ dɔ‿ˈwuʃka/ (v)
andare a letto
  (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) odbyć (z kimś) stosunek płciowy

półbóg /ˈpuwbuk/ (n)
semidio
  (mitologia, mitologiczny) syn boga i śmiertelniczki lub bogini i śmiertelnika

półfinał (n)
semifinale
  etap rozgrywek po ćwierćfinale, w którym walczy się o udział w finale

półgłosem /puwˈɡwɔsɛ̃m/ (adv)
con un filo di voce, fra i denti
  o mówieniu niegłośno, przyciszonym głosem

półka /ˈpuwka/ (n)
mensola, scaffale
  osobny mebel lub część szafy, kredensu, regału itp., w kształcie poziomej deski, służący do trzymania na nim przedmiotów

półkole (n)
semicerchio, emiciclo
  (geometria) półokrąg, łuk stanowiący połowę obwodu koła;

półksiężyc /puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
mezzaluna, crescente
  (przenośnie, przenośnia) symbol w kształcie półksiężyca (1.1);
mezzaluna
  Księżyc widziany tylko w części nie większej niż połowa tarczy

półkula /puwˈkula/ (n)
emisfero
  (geografia, geograficzny) półkula (1.1) Ziemi;
  (anatomia, anatomiczny) jedna z dwóch części mózgu;
emisfero, semisfera
  (geometria) połowa kuli;

półmetrowy /ˌpuwmɛˈtrɔvɨ/ (adj)
di mezzo metro
  mierzący pół metra

północ /ˈpuwnɔʦ̑/ (n)
mezzanotte
  godzina 24:00
nord, settentrione
  kierunek wskazywany przez prawą rękę przy patrzeniu na zachód, przeciwny do południa;

północnoafrykański /ˌpuwnɔʦ̑nɔafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
nordafricano
  dotyczący Afryki Północnej, dziejący się w Afryce Północnej

północnoamerykański (adj)
nordamericano
  związany z Ameryką Północną, dotyczący Ameryki Północnej

północnoeuropejski (adj)
nordeuropeo
  odnoszący się do Europy Północnej, związany z Europą Północną

północnoirlandzki (adj)
nordirlandese
  związany z Irlandią Północną, dotyczący Irlandii Północnej

północnokoreański /puwˈnɔʦ̑nɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
nordcoreano
  odnoszący się do Korei Północnej

północny /puwˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
settentrionale, nordico, nord
  (geografia, geograficzny) dotyczący północy, jako strony świata, kierunku

północny wschód /puwˈnɔʦ̑nɨ ˈfsxut/ (n)
nord-est
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a wschodnim

północny zachód /puwˈnɔʦ̑nɨ ˈzaxut/ (n)
nord-ovest
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a zachodnim

półnuta (n)
minima, metà
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca połowę całej nuty;

półokrągły (adj)
semitondo
  w kształcie półokręgu, mający łukowate wygięcie

półotwarty /ˌpuwɔtˈfartɨ/ (adj)
semiaperto
  taki, który jest otwarty częściowo, trochę

półoś /ˈpuwɔɕ/ (n)
semiasse
  (geometria) połowa osi niektórych krzywych geometrycznych
  (mechanika) wał, który przenosi napęd mechanizmu różnicowego samochodu na koło napędowe;

półpasiec /puwˈpaɕɛʦ̑/ (n)
herpes zoster, fuoco di Sant'Antonio
  (medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie nerwu, które objawia się bolesnymi wykwitami występującymi na skórze;

półprosta (n)
semiretta
  (geometria) każda z części prostej przedzielonej punktem umieszczonej na niej;

półprzezroczysty (adj)
traslucido, semitrasparente
  niezupełnie przezroczysty, częściowo przezroczysty

półroczny (adj)
semestrale
  trwający pół roku, mający pół roku

półton /ˈpuwtɔ̃n/ (n)
semitono
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najmniejsza odległość między dwoma dźwiękami we współczesnym zachodnim systemie tonalnym;

półtora /puwˈtɔra/ (numeralFraction)
uno e mezzo
  jeden/jedno i pół

półwysep /puwˈvɨsɛp/ (n)
penisola
  (geografia, geograficzny) wysunięta część lądu otoczona z trzech stron wodami morza, jeziora lub rzeki;

półwyspowy (adj)
peninsulare
  odnoszący się do półwyspu, związany z półwyspem

później /ˈpuʑɲɛ̇j/ (adv)
dopo, più tardi, poi
  stopień wyższy od późno

późny /ˈpuʑnɨ/ (adj)
inoltrato
  będący w końcowej fazie, w jednym z ostatnich stadiów
tardi
  następujący po relatywnie dłuższym czasie niż to zwykle bywa

pączek /ˈpɔ̃n͇ʧ̑ɛk/ (n)
bombolone
  (cukiernictwo) (spożywczy) wypiek przypominający kształtem kulę, smażony w głębokim tłuszczu, często lukrowany lub posypywany cukrem;

pączkowanie (n)
gemmazione
  (rzeczownik odczasownikowy) od pączkować

pączkować (v)
gemmare
  (biologia, biologiczny) rozmnażać się przez pączkowanie

pąk /pɔ̃ŋk/ (n)
gemma, bocciolo
  zawiązek liścia, pędu lub kwiatu na roślinie;

pęcherz (n)
vescica
  (anatomia, anatomiczny) zbiornik moczu u kręgowców

pęcherz moczowy (n)
vescica urinaria, vescica
  (anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny stanowiący zbiornik moczu

pęcherzyk jajnikowy /pɛ̃w̃ˈxɛʒɨc ˌjäjɲiˈkɔvɨ/ (n)
follicolo ovarico
  (anatomia, anatomiczny) (zobacz) pęcherzyk Graafa

pęcherzyk żółciowy (n)
cistifellea
  (anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny służący do gromadzenia i zagęszczania żółci;

pęd /pɛ̃nt/ (n)
getto, virgulto
  (botanika, botaniczny) nadziemna część rośliny składająca się z łodygi, liści, pączków, kwiatów i owoców;
impeto
  szybkie posuwanie się naprzód, szybki ruch, szybki bieg

pędzel /ˈpɛ̃nʣ̑ɛl/ (n)
pennello
  (sztuka) (technologia, technika, techniczny) narzędzie składające się z pęczka włosia osadzonego na trzonku, służące m.in. do malowania;

pędzel do golenia (n)
pennello da barba
  (higiena, higieniczny) (fryzjerstwo, fryzjerski) pędzel używany do wyrabiania i nakładania pianki podczas golenia

pędzić /ˈpɛ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
correre, sfrecciare
  poruszać się bardzo szybko w pewnym kierunku

pękać /ˈpɛ̃ŋkaʨ̑/ (v)
schiattare
  (potocznie, potoczny) bać się, odczuwać strach
scoppiare
  o czymś naciągniętym, napiętym: rozrywać się, najczęściej na dwie części
incrinare, spaccare
  przestawać być całym na skutek powstania rysy, szczeliny lub otworu

pękać z zazdrości (v)
schiattare d’invidia
  (związek frazeologiczny) (przenośnie, przenośnia) odczuwać silne uczucie zazdrości

pękać ze złości (v)
schiattare dalla rabbia
  (związek frazeologiczny) (przenośnie, przenośnia) odczuwać silne uczucie złości

pępek /ˈpɛ̃mpɛk/ (n)
ombelico
  (anatomia, anatomiczny) blizna w środkowej części brzucha, która stanowi pozostałość po odpadniętej lub usuniętej pępowinie;

pępowina (n)
cordone ombelicale, funicolo ombelicale
  (anatomia, anatomiczny) przewód łączący płód z błonami płodowymi (u człowieka z łożyskiem), doprowadzający do niego treść bogatą w tlen i substancje odżywcze

pęseta (n)
pinzetta
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj szczypczyków o sprężystych ramionach służących do chwytania lub usuwania czegoś

pętla /ˈpɛ̃ntla/ (n)
looping, volo a nastro verticale
  (lotnictwo, lotniczy) figura akrobacji lotniczej, wykonywana w płaszczyźnie pionowej w postaci zamkniętej krzywej;
capolinea
  (motoryzacja) końcowa stacja komunikacji autobusowej lub tramwajowej, na której pojazd zawraca
giro della morte
  (technologia, technika, techniczny) element kolejki górskiej w kształcie pionowo postawionego okręgu;
cappio, laccio, nodo scorsoio
  związany na powrót sznur lub drut

płaca /ˈpwaʦ̑a/ (n)
salario, paga
  zarobek, wynagrodzenie za pracę

płacić /ˈpwaʨ̑iʨ̑/ (v)
pagare
  dawać (przekazywać) pieniądze za coś
  (potocznie, potoczny) ponosić konsekwencje

płacz /pwaʧ̑/ (n)
pianto, vagito
  wylewanie łez;

płaczliwy (adj)
facile al pianto
  skory do płaczu

płakać /ˈpwakaʨ̑/ (v)
piangere
  wylewać łzy, ronić łzy

płakać jak bóbr /ˈpwakaʨ̑ ˈjaɡ ˈbupr̥/ (v)
piangere a calde lacrime, piangere a caldi occhi, piangere come un agnello, piangere come una fontana
  płakać żałośnie, rzewnie

płakać nad rozlanym mlekiem /ˈpwakaʨ̑ ˌnad‿rɔzˈlãnɨ̃m ˈːlɛcɛ̃m/ (v)
piangere su latte versato
  użalać się nad czymś co już się zdarzyło i nie może wrócić do poprzedniego stanu; rozpaczać po fakcie

płaski /ˈpwasʲci/ (adj)
piatto, piano
  nieposiadający wybrzuszeń, wgłębień

płaskorzeźba /ˌpwaskɔˈʒɛʑba/ (n)
bassorilievo
  (sztuka) kompozycja rzeźbiarska na płaskim materiale, wykonana z pozostawieniem na niej tła

płaskostopie (n)
piede piatto
  (medycyna, medyczny) zniekształcenie stopy polegające na spłaszczeniu przez obniżenie się jej fizjologicznych sklepień;

płaskoziemiec (n)
terrapiattista
  (neologizm) osoba przekonana o tym, że Ziemia ma płaski kształt

płaszcz /pwaʃʧ̑/ (n)
mantello, manto
  (krawiectwo) wierzchnie okrycie sięgające do kolan lub dłuższe, chroniące przed zimnem lub deszczem;

płaszcz Ziemi /ˈpwaʒʤ̑ʲ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
mantello terrestre
  (geologia, geologiczny) strefa między skorupą ziemską a jądrem Ziemi;

płaszczka /ˈpwaʃʧ̑ka/ (n)
razza
  (ichtiologia, ichtiologiczny) silnie spłaszczona ryba żyjąca przy dnie morskim;

płaszczyk /ˈpwaʃʧ̑ɨk/ (n)
copertura, crosta, mantello, velame, velo
  (przenośnie, przenośnia) pozór

płaszczyzna /pwaˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
piano
  (geometria) dwuwymiarowa przestrzeń euklidesowa;

płat /pwat/ (n)
lobo
  (anatomia, anatomiczny) płaska wyodrębniona część narządu wewnętrznego

płatek /ˈpwatɛk/ (n)
petalo
  (botanika, botaniczny) część korony u kwiatów:

płatek śniegu /ˈpwatɛc ˈɕɲɛɡu/ (n)
fiocco di neve
  struktura kryształów śniegu

płatnerz /ˈpwatnɛʃ/ (n)
armoraro
  (historia, historyczny, historycznie) (rzemiosło, rzemieślniczy) wytwórca zbroi, tarcz i hełmów;

płatność /ˈpwatnɔɕʨ̑/ (n)
pagamento
  efekt, akt płacenia dokonywany w wyznaczonym terminie

płaz /pwas/ (n)
anfibio
  (herpetologia, herpetologiczny) zwierzę z gromady kręgowców ziemnowodnych;
rettile
  (obraźliwie) (przenośnie, przenośnia) człowiek płaszczący się

płciowy /ˈpw̥ʨ̑ɔvɨ/ (adj)
sessuale
  zdeterminowany przez płeć, dotyczący płci

płetwal (n)
balenottera
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Balaenoptera Lacépède, rodzaj ssaków wodnych z rodziny płetwalowatych;

płetwonurek /ˌpwɛtfɔ̃ˈnurɛk/ (n)
sommozzatore
  nurek z lekkim osprzętem i płetwami, które umożliwiają swobodne poruszanie się pod wodą

płeć /pwɛʨ̑/ (n)
sesso
  cecha organizmów żywych w obrębie jednego gatunku charakteryzująca je pod względem ich zdolności rozrodczych;

płeć piękna /ˈpwɛʨ̑ ˈpʲjɛ̃ŋkna/ (n)
gentil sesso, bel sesso
  (peryfrastyczny) kobiety

płodność /ˈpwɔdnɔɕʨ̑/ (n)
fertilità, fecondità
  (biologia, biologiczny) naturalna zdolność do posiadania potomstwa, zdolność do zajścia w ciążę

płodozmian /pwɔˈdɔzmʲjãn/ (n)
rotazione agraria
  (rolnictwo, rolniczy) system gospodarki rolnej ustalający z góry na wiele lat stałą rotację upraw;

płodzić (v)
procreare
  powodować powstanie istoty żywej poprzez akt zapłodnienia

płomień /ˈpwɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
fiamma, vampa
  język ognia unoszący się nad płonącym przedmiotem;

płotkarka /pwɔtˈkarka/ (n)
ostacolista
  sportsmenka, która uprawia bieg przez płotki

płotkarz /ˈpwɔtkaʃ/ (n)
ostacolista
  (sport, sportowy) zawodnik uprawiający bieg przez płotki

płowy /ˈpwɔvɨ/ (adj)
falbo, fulvo
  żółty z odcieniem szarego

płoć /pwɔʨ̑/ (n)
rutilo
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Rutilus rutilus, niewielka srebrzysta ryba eurazjatycka;

płucny (adj)
polmonare, pneumonico
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący płuca, związany z płucami, znajdujący się w płucach, będący częścią płuc

płuco /ˈpwuʦ̑ɔ/ (n)
polmone
  (anatomia, anatomiczny) pojedynczy lub parzysty narząd oddechowy właściwy dla kręgowców;

pług /pwuk/ (n)
aratro
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze, uprawowe, służące do przeprowadzania orki;

płukać /ˈpwukaʨ̑/ (v)
gargarizzare, sciacquare
  czyścić, myć coś pod czystą, bieżącą wodą

płyn /pwɨ̃n/ (n)
liquido
  substancja niemająca określonej postaci, przyjmująca kształt zbiornika, do którego jest wprowadzona

płyn Lugola (n)
reattivo di Lugol
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) wodny roztwór czystego jodu w jodku potasu, do zastosowań leczniczych lub laboratoryjnych;

płyn do mycia naczyń (n)
detersivo per i piatto
  (chemia, chemiczny) płynny środek czyszczący używany podczas zmywania naczyń

płynnie (adv)
fluidamente
  w sposób płynny, sprawnie

płynność finansowa /ˈpwɨ̃nːɔɕʨ̑ ˌfʲĩnãw̃ˈsɔva/ (n)
liquidità finanziaria
  (ekonomia, ekonomiczny) zdolność do terminowego realizowania zobowiązań;

płynny /ˈpwɨ̃nːɨ/ (adj)
liquido, fluido, scorrevole
  będący płynem
scorrevole
  odznaczający się harmonijnym rytmem, swobodny, bez błędów, zahamowań

płynąć pod prąd (v)
nuotare contro corrente
  (dosłownie) płynąć w kierunku przeciwnym do nurtu rzeki
andare contro corrente
  (przenośnie, przenośnia) przeciwstawiać się panującym zwyczajom, poglądom itp., opierać się czemuś

płynąć z prądem (v)
seguire la corrente
  (przenośnie, przenośnia) postępować zgodnie z ogólnie przyjętą opinią, podporządkowywać się, ulegać panującym zwyczajom, poglądom itp.

płyta /ˈpwɨta/ (n)
disco
  krążek służący do przechowywania muzyki lub danych

płyta długogrająca (n)
LP, long play, long playing
  analogowa płyta gramofonowa grająca około 25 minut po obu stronach;

płyta gramofonowa (n)
disco fonografico, disco grammofonico
  płyta z tworzywa sztucznego z zapisanym spiralnie w postaci rowka analogowym nagraniem dźwiękowym;

płyta główna /ˈpwɨta ˈɡwuvna/ (n)
scheda madre
  (elektronika, elektroniczny) najważniejsza część urządzenia (w szczególności komputera) pozwalająca na komunikację wszystkich urządzeń do niej podłączonych;

płyta winylowa (n)
vinile
  (potocznie, potoczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) płaski krążek wykonany z różnych materiałów z zapisanym nagraniem dźwiękowym

płytki /ˈpwɨtʲci/ (adj)
superficiale
  (przenośnie, przenośnia) pozbawiony głębszych wartości; banalny
basso, poco profondo
  taki, który nie ma dużej głębokości; charakteryzujący się płytkością; niegłęboki

pływaczka /pwɨˈvaʧ̑ka/ (n)
nuotatrice
  forma żeńska od: pływak

pływak /ˈpwɨvak/ (n)
galleggiante
  (technologia, technika, techniczny) element techniczny mający za zadanie unosić się na wodzie lub innej cieczy
nuotatore
  (sport, sportowy) człowiek (zwłaszcza sportowiec) zajmujący się pływaniem

pływać /ˈpwɨvaʨ̑/ (v)
nuotare
  poruszać się w wodzie, po wodzie lub innym płynie

quad /kwɔt/ (n)
quad
  (motoryzacja) pojazd terenowy podobny do motocykla na czterech kołach;

quadriennale (n)
quadriennale
  (sztuka) impreza artystyczna odbywająca się co cztery lata lub trwająca cztery lata

quadrivium (n)
quadrivio
  (historia, historyczny, historycznie) (edukacja, edukacyjny) poziom wyższy kształcenia w średniowieczu obejmujący m.in. nauki matematyczne

quiz /kwiz/ (n)
quiz
  rozrywka intelektualna lub rodzaj zadania w postaci zestawu pytań;

rabarbar /raˈbarbar/ (n)
rabarbaro
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Rheum L., roślina warzywna z rodziny rdestowatych;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalna łodyga rabarbaru (1.1)

rabat /ˈrabat/ (n)
sconto
  obniżka ceny

rabata /raˈbata/ (n)
aiuola
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) wąska grządka kwiatowa obramowująca trawnik

rabdomioliza /ˌrabdɔ̃mʲjɔˈlʲiza/ (n)
rabdomiolisi
  (medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych spowodowany rozpadem mięśni;

rabin /ˈrabʲĩn/ (n)
rabbino
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony gminy żydowskiej, uczony w prawie żydowskim;

rabinat (n)
rabbinato
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) urząd rabina
  siedziba urzędującego rabina

raca /ˈraʦ̑a/ (n)
razzo
  pirotechniczne źródło światła, zwykle także i dymu, zdatne do dzierżenia w ręku

rachatłukum /ˌraxatˈwukũm/ (n)
lokum
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) słodki przysmak z Bliskiego Wschodu, wyrób cukierniczy o konsystencji galaretki, zawierający dodatki, np. migdały, orzechy lub kawałki owoców, podawany w formie kostek oprószonych cukrem pudrem;

rachunek /raˈxũnɛk/ (n)
conto, calcolo
  obliczenie matematyczne
conto
  spis należności za towar lub usługę, jako forma rozliczenia sprzedawcy, zawierający sumę końcową
  kwit zawierający rozliczenie należności za towar lub usługę, zawierający sumę końcową
  stan majątku lub kapitału wyrażony liczbowo (wartość, ilość) jako rezultat działalności finansowej lub gospodarczej

rachunki /raˈxũŋʲci/ (n)
aritmetica
  (potocznie, potoczny) (przestarzałe, przestarzały) (edukacja, edukacyjny) matematyka jako przedmiot w początkowym okresie nauczania

racica /raˈʨ̑iʦ̑a/ (n)
unghia fessa
  (zoologia, zoologiczny) kopyto zwierząt parzystokopytnych, stanowiące rogową okrywę ostatniego członu trzeciego i czwartego palca;

racjonalność /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑/ (n)
razionalità
  cecha tego, co racjonalne

racjonalny /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
razionale
  opierający się na logicznym rozumowaniu

raczkować /raʧ̑ˈkɔvaʨ̑/ (v)
gattonare
  (potocznie, potoczny) o niemowlętach: poruszać się podpierając się na rękach i kolanach; chodzić na czworaka

raczyć /ˈraʧ̑ɨʨ̑/ (v)
degnare
  łaskawie zechcieć coś zrobić, być łaskawym coś zrobić (często (ironicznie))

rad /rat/ (n)
radio, radium
  (chemia, chemiczny) promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 88, srebrzystobiały metal;

rada /ˈrada/ (n)
consiglio
  grupa osób, najczęściej wydzielona formalnie w ramach jakiejś organizacji lub społeczności, której celem jest znalezienie poprzez dyskusję lub z racji posiadanego doświadczenia, rozwiązania określonego problemu
consiglio, suggerimento
  wypowiedź skierowana do kogoś, zawierająca zalecenie, jak się należy zachować w określonej sytuacji
riunione, seduta
  zebranie, na którym dyskutowany jest jakiś problem

radar /ˈradar/ (n)
radar
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne określonej długości i odbierające te fale odbite od obiektów i na tej podstawie określające położenie tych obiektów;

radio /ˈradʲjɔ/ (n)
radio
  instytucja nadająca audycje za pomocą fal elektromagnetycznych
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do odbioru takich audycji;

radioaktywność (n)
radioattività
  (fizyka, fizyczny) zdolność jąder atomowych do samorzutnej emisji promieniowania korpuskularnego alfa lub beta albo promieniowania elektromagnetycznego gamma

radioaktywny /ˌradʲjɔakˈtɨvnɨ/ (adj)
radioattivo
  związany z radioaktywnością

radiologia /ˌradʲjɔˈlɔɟja/ (n)
radiologia
  (fizyka, fizyczny) nauka o promieniotwórczości i promieniowaniu rentgenowskim
  (medycyna, medyczny) dział medycyny wykorzystujący do diagnostyki i leczenia promieniowanie rentgenowskie;

radiologiczny (adj)
radiologico
  dotyczący radiologii

radiometr (n)
radiometro
  (fizyka, fizyczny) przyrząd do wykrywania promieniowania elektromagnetycznego i określania jego intensywności;

radiometria (n)
radiometria
  (fizyka, fizyczny) dział nauki zajmujący się ilościowymi pomiarami energii promieniowania i wielkości fizycznych z nią związanych;

radioodbiornik /ˌradʲjɔːdˈbʲjɔrʲɲik/ (n)
radioricevente
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do odbioru sygnału radiowego;

radiosłuchacz (n)
radioascoltatore, radioauditore
  człowiek słuchający audycji radiowych; słuchacz radia

radiosłuchaczka (n)
radioascoltatrice, radioauditrice
  kobieta słuchająca audycji radiowych; słuchaczka radia

radiotelegrafista /ˌradʲjɔtɛlɛɡraˈfʲista/ (n)
radiotelegrafista
  pracownik, który obsługuje radiotelegraf, przekazuje i odbiera radiotelegramy

radioteleskop (n)
radiotelescopio
  (astronomia, astronomiczny) teleskop, który wykorzystuje fale radiowe do obserwacji odległych obiektów astronomicznych;

radioterapeuta (n)
radioterapista
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista w dziedzinie radioterapii

radioterapeutyczny (adj)
radioterapeutico
  (medycyna, medyczny) związany z radioterapią, dotyczący radioterapii

radioterapia /ˌradʲjɔtɛˈrapʲja/ (n)
radioterapia
  (medycyna, medyczny) leczenie za pomocą promieniowania jonizującego;

radiowy /raˈdʲjɔvɨ/ (adj)
radiofonico
  związany z radiem, charakterystyczny dla radia, przekazywany przez radio

radon /ˈradɔ̃n/ (n)
radon, rado
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rn i liczbie atomowej 86, promieniotwórczy gaz szlachetny, bezbarwny i bezwonny;

radosny /raˈdɔsnɨ/ (adj)
allegro, gioioso, festante, festoso, giulivo
  taki, który charakteryzuje się radością, ma dobry humor; nie jest smutny

radość /ˈradɔɕʨ̑/ (n)
gioia, allegria
  uczucie zadowolenia i satysfakcji, przejawiające się śmiechem, optymistycznym spojrzeniem na rzeczywistość czy poczuciem beztroski

radykalizm (n)
radicalismo
  postawa polegająca na bezkompromisowym dążeniu do zmian postrzeganych za jedyne słuszne

radykalnie /ˌradɨˈkalʲɲɛ/ (adv)
radicalmente
  w sposób radykalny, nagły, zasadniczy, skrajny, gruntowny

radykalny /ˌradɨˈkalnɨ/ (adj)
radicale
  który jest skutkiem zdecydowanych, bezkompromisowych działań

radło (n)
assolcatore
  (rolnictwo, rolniczy) najprostsze i najstarsze narzędzie do spulchniania gleby bez odwracania skiby

rafa /ˈrafa/ (n)
scoglio, scogliera
  zwykle podwodna przeszkoda wapienna powstała ze szkieletów organizmów morskich;

rafa koralowa /ˈrafa ˌkɔraˈlɔva/ (n)
barriera corallina
  rafa powstała z nagromadzenia pozostałości organizmów morskich, głównie szkieletów korali

rafaelowski (adj)
rafaelliano
  dotyczący życia i twórczości Raffaella Santiego, charakterystyczny, typowy dla Rafaela lub jego twórczości, taki jak u Rafaela

rafineria /ˌrafʲĩˈnɛrʲja/ (n)
raffineria
  zakład przemysłowy przeprowadzający oczyszczanie jakiegoś surowca

rafinować /ˌrafʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
raffinare
  poddawać procesowi rafinacji

raj /raj/ (n)
paradiso
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce wiecznej szczęśliwości, które istniało na początku ludzkości, które czeka również po śmierci;

raj podatkowy /ˈraj ˌpɔdatˈkɔvɨ/ (n)
paradiso fiscale, rifugio fiscale
  (potocznie, potoczny) kraj o łagodnych przepisach podatkowych dla obcokrajowców;

rajstopy /rajˈstɔpɨ/ (n)
collant
  rodzaj damskiej garderoby noszonej na nogach i dolnej części tułowia;

rak /rak/ (n)
cancro
  (medycyna, medyczny) nowotwór złośliwy pochodzenia nabłonkowego;
rampone
  (sport, sportowy) każdy z pary kolców alpinistycznych zakładanych na buty;
gambero, cancro
  (zoologia, zoologiczny) jadalny skorupiak z podtypu stawonogów;

rakieta /raˈcɛta/ (n)
razzo, missile
  pojazd latający lub pocisk napędzany silnikiem rakietowym;

rakieta śnieżna (n)
ciaspola, ciaspa
  nakładka na but pozwalająca chodzić po śniegu bez zapadania się;

rakietowy /ˌracɛˈtɔvɨ/ (adj)
missilistico
  związany z rakietą (pociskiem lub pojazdem)

rakotwórczość (n)
cancerogenicità
  (medycyna, medyczny) przyczynianie się do zachorowania na raka

rakotwórczy (adj)
cancerogeno
  (medycyna, medyczny) przyczyniający się do powstawania raka

ramię /ˈrãmʲjɛ/ (n)
braccio
  (anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej pomiędzy stawami: barkowym a łokciowym
  (potocznie, potoczny) cała kończyna górna
  w przyrodzie, technice – wszystko o kształcie przypominającym wyciągniętą rękę

ramię w ramię /ˈrãmʲjɛ ˈv‿rãmʲjɛ/ (adv)
fianco a fianco
  razem, wspólnie, realizując wspólny cel
gomito a gomito
  równo, bez różnicy w odległości

ramówka (n)
palinsesto
  układ programu radiowego lub telewizyjnego, zestaw audycji radiowych i programów telewizyjnych nadawanych o określonych porach;

rana /ˈrãna/ (n)
ferita, lesione
  (medycyna, medyczny) uszkodzenie ciągłości skóry, a często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu, oparzenia itp.;

ranić /ˈrãɲiʨ̑/ (v)
trafiggere
  (przenośnie, przenośnia) sprawiać komuś przykrość; urażać czyjeś uczucia
ferire
  zadać ranę

rankiem (adv)
di mattina
  wcześnie rano

ranny /ˈrãnːɨ/ (adj)
mattutino, del mattino, mattinale
  mający miejsce o poranku; taki, który występuje na początku dnia
ferito
  taki, który ma ranę

rano /ˈrãnɔ/ (adv)
mattina, mattino
  wcześnie w ciągu dnia

rap /rap/ (n)
rap
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl w muzyce;

rapallski (adj)
rapallese
  związany z Rapallem, dotyczący Rapalla

rapier /ˈrapʲjɛr/ (n)
stocco
  długa, prosta i obosieczna broń biała z koszem osłaniającym dłoń;

raport /ˈrapɔrt/ (n)
rapporto, referto
  szczegółowe sprawozdanie

rapsod (n)
rapsodia
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) podniosły, żałobny poemat;
rapsodo
  (dawniej, dawny) (historia, historyczny, historycznie) wędrowny śpiewak recytujący poematy epickie

rarytas /raˈrɨtas/ (n)
ghiottoneria, leccornia
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) rzecz bardzo smaczna, przysmak
rarità
  rzecz rzadko spotykana, osobliwa

raróg /ˈraruk/ (n)
falco sacro
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku raróg zwyczajny, Falco cherrug

raróg górski /ˈraruɡ ˈːursʲci/ (n)
lanario
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco biarmicus, gatunek ptaka z rodziny sokołowatych;

raróg zwyczajny /ˈraruɡ zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (n)
falco sacro
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco cherrug, gatunek eurazjatyckiego ptaka drapieżnego z rodziny sokołowatych;

rasa /ˈrasa/ (n)
razza
  (zoologia, zoologiczny) dawna kategoria systematyczna zwierząt zajmująca niższy poziom niż gatunek;

rasista /raˈɕista/ (n)
razzista
  zwolennik rasizmu

rasistka /raˈɕistka/ (n)
razzista
  zwolenniczka rasizmu

rasistowski /ˌraɕiˈstɔfsʲci/ (adj)
razzista
  związany z rasistą lub rasizmem; mający treść nawiązującą do rasizmu

rasizm /ˈraɕism̥/ (n)
razzismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (społeczny) ideologia oraz wypływające z niej zachowania przyjmujące założenie wyższości niektórych ras ludzi nad innymi;

ratrak /ˈratrak/ (n)
gatto delle nevi
  (motoryzacja) pojazd gąsienicowy wykorzystywany do ubijania śniegu na trasach narciarskich

ratunek /raˈtũnɛk/ (n)
aiuto, soccorso
  pomoc w niebezpieczeństwie
salvezza, scampo
  uniknięcie niebezpieczeństwa

ratusz /ˈratuʃ/ (n)
municipio, comune
  (architektura, architektoniczny) budynek, w którym swoją siedzibę mają władze miasta;

ratyfikacja (n)
ratifica
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zatwierdzenie umowy międzynarodowej przez uprawniony do tego organ państwowy

ratyfikować (v)
ratificare
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zatwierdzać umowę międzynarodową przez organ państwowy

ravioli (n)
ravioli
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj małych włoskich pierogów;

rawenka (n)
ravennate
  mieszkanka Rawenny; kobieta z tego miasta

raweńczyk (n)
ravennate
  mieszkaniec Rawenny; osoba z tego miasta

raweński (adj)
ravennate
  odnoszący się do Rawenny, związany z Rawenną

raz na jakiś czas (adv)
una volta ogni tanto
  powtarzając się od czasu do czasu

raz na sto lat /ˈras na‿ˈstɔ ˈlat/ (adv)
a ogni morte di papa
  bardzo rzadko

razem /ˈrazɛ̃m/ (adv)
insieme
  (o wielu elementach, osobach itp.) łącznie, równocześnie, wszyscy / wszystkie

razić /ˈraʑiʨ̑/ (v)
abbacinare, abbagliare
  o świetle: drażnić oczy nadmierną jasnością, jaskrawością

rdest (n)
poligono
  (botanika, botaniczny) Polygonum L., roślina o drobnych kwiatach z rodziny rdestowatych;

rdest ptasi /ˈrdɛst ˈptaɕi/ (n)
correggiola
  (botanika, botaniczny) Polygonum aviculare L., gatunek rośliny z rodziny rdestowatych o właściwościach leczniczych;

rdza /rʣ̑a/ (n)
ruggine
  warstwa na powierzchni metalu lub stopu (zwykle żelaza i stali) złożona z tlenku tego metalu;

rdzeniowy /rʣ̑ɛ̃ˈɲɔvɨ/ (adj)
midollare
  (botanika, botaniczny) dotyczący rdzenia, tkanki miękiszowej w łodydze
  dotyczący rdzenia

rdzeń kręgowy (n)
midollo spinale
  (anatomia, anatomiczny) narząd będący częścią ośrodkowego układu nerwowego, który przesyła informacje między mózgiem a resztą ciała;

reakcja /rɛˈakʦ̑ʲja/ (n)
reazione
  (chemia, chemiczny) proces polegający na przejściu jednych substancji w inne;
  (fizyka, fizyczny) proces, przemiana
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) opór wobec zmian
  odpowiedź na coś w formie działania lub postawy
  zachowanie organizmów żywych w odpowiedzi na bodźce
  (fizyka, fizyczny) jedna z sił wywieranych przez ciała zgodnie z trzecią zasadą dynamiki

reakcja katalityczna /rɛˈakʦ̑ʲja ˌkatalʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
reazione catalitica
  (chemia, chemiczny) reakcja chemiczna odbywająca się z udziałem katalizatora

reakcjonista /ˌrɛakʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
reazionario, sanfedista
  (pejoratywnie, pejoratywny) przeciwnik jakichkolwiek zmian społecznych i politycznych

reaktor /rɛˈaktɔr/ (n)
reattore
  (chemia, chemiczny) zbiornik, w którym zachodzi reakcja chemiczna;
  (fizyka, fizyczny) urządzenie do wyzwalania energii jądrowej;

reaktor katalityczny /rɛˈaktɔr ˌkatalʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (n)
convertitore catalitico, marmitta catalitica
  (motoryzacja) część układu wydechowego wszystkich współczesnych samochodów osobowych spełniająca funkcję pozasilnikowego systemu zmniejszania emisji szkodliwych składników spalin;

reaktywacja (n)
riattivazione
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) ponowienie działania jakiegoś procesu, mechanizmu, organizmu
  (potocznie, potoczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) powrót artysty na scenę po długim okresie nieobecności w branży

reaktywność (n)
reattività
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest reaktywne; cecha tych, którzy są reaktywni

reaktywować (v)
riattivare
  sprawiać, że ktoś lub coś staje się ponownie aktywne

realgar (n)
realgar
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków, zbudowany z czterosiarczku czteroarsenu;

realistka /ˌrɛaˈlʲistka/ (n)
realista
  forma żeńska od: realista

realizacja /ˌrɛalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
realizzazione
  doprowadzenie do wykonania czegoś
  spieniężenie papierów wartościowych lub innych dóbr
  wykonany utwór, film lub przedstawienie

realizować /ˌrɛalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
realizzare
  wcielać w życie, urzeczywistniać coś

reanimacja (n)
rianimazione
  (medycyna, medyczny) przywrócenie do życia kogoś znajdującego się w stanie śmierci klinicznej poprzez zastosowanie zabiegów pobudzających czynność serca, układu krążenia i oddychania

rebelia /rɛˈbɛlʲja/ (n)
ribellione
  zbrojny bunt przeciwko istniejącej władzy

rebeliant /rɛˈbɛlʲjãnt/ (n)
ribelle
  uzbrojony bojownik buntujący się przeciwko istniejącej władzy;

rebetiko (n)
rebetiko
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (etnografia, etnograficzny) gatunek tradycyjnej wokalnej muzyki greckiej, z buzuki jako instrumentem wiodącym, a będącej miksem muzyki bizantyjskiej, zachodniej i orientalnej, zapoczątkowanej w XIX w. przez ludzi z biedoty miejskiej i marginesu społecznego;

recenzja /rɛˈʦ̑ɛ̃w̃zʲja/ (n)
recensione
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ocena wraz z krótkim omówieniem publikacji książkowej, filmu, albumu muzycznego, koncertu, imprezy artystycznej w prasie lub w innych środkach przekazu

recesja /rɛˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
recessione
  (ekonomia, ekonomiczny) okres zahamowania i spadku rozwoju gospodarczego

recesyjny /ˌrɛʦ̑ɛˈsɨjnɨ/ (adj)
recessivo
  (przymiotnik) od recesja (gospodarcza)

rechotać /rɛˈxɔtaʨ̑/ (v)
gracidare
  o żabie: wydawać charakterystyczny głos

recydywa (n)
recidiva
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) powrócenie do wsześniejszego procederu przez skazanego;

recydywista (n)
recidivo
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępca powracający do ponownego popełniania wykroczenia

recykling (n)
riciclaggio
  wykorzystanie odpadów technologicznych i surowców wtórnych w przemyśle;

recytacja (n)
recitazione
  wydeklamowanie utworu literackiego

recytatyw /ˌrɛʦ̑ɨˈtatɨf/ (n)
recitativo
  deklamacyjna część opery, oratorium, itp., przypominająca mowę

recytować (v)
recitare
  wygłaszać z pamięci utwór literacki

reda /ˈrɛda/ (n)
rada
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wydzielony akwen przedportowy dla oczekujących na wpłynięcie statków;

redakcja (n)
redazione, stesura
  czynność poprawiania, korygowania tekstu pod względem merytorycznym i stylistycznym
redazione
  praca osoby kierującej zespołem, który opracowuje i wydaje czasopismo, dzieło zbiorowe
  instytucja lub jej dział, który zajmuje się opracowywaniem publikacji, np. czasopism lub książek
  miejsce w którym pracują dziennikarze, redaktorzy
  wersja tekstu po redakcji (1.1)
  zmiana w tekście po redakcji (1.1)

redaktor /rɛˈdaktɔr/ (n)
redattore
  pracownik redakcji, który zajmuje się redagowaniem tekstów, opracowywaniem audycji radiowych lub programów telewizyjnych

redemptorysta (n)
redentorista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik ze zgromadzenia założonego przez św. Alfonsa Marię Liguoriego;

reducent (n)
decompositore
  (ekologia, ekologiczny) organizm heterotroficzny, który rozkładając i redukując substancje organiczne powoduje ich mineralizację

redukować (v)
licenziare
  likwidować etaty pracownicze
ridurre
  powodować zmniejszenie czego

reelekcja (n)
rielezione
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ponowny wybór kogoś na stanowisko wybieralne

refektarz /rɛˈfɛktaʃ/ (n)
refettorio
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie klasztorne przeznaczone do spożywania posiłków;

referendum /ˌrɛfɛˈrɛ̃ndũm/ (n)
referendum, plebiscito
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głosowanie, którego celem jest rozstrzygnięcie jakiejś kwestii przez ogół obywateli kraju, regionu lub gminy;

referować /ˌrɛfɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
riferire
  zdawać raport, relację z czegoś; przedstawiać coś w formie referatu, sprawozdania

refleksja (n)
riflessione
  (psychologia, psychologiczny) głębsze zastanowienie się

reformatorski (adj)
riformatore
  (podniośle) dotyczący reformowania albo reformatora

reformować (v)
riformare
  dokonywać reformy

refrakcja /rɛfˈrakʦ̑ʲja/ (n)
periodo refrattario
  (fizjologia, fizjologiczny) okresowa niewrażliwość na bodźce komórek pobudliwych (a także błon komórkowych wypustek tych komórek) po przejściu potencjału czynnościowego;
rifrazione
  (fizyka, fizyczny) odchylenie kierunku rozchodzenia się fali związana ze zmianą jej prędkości przy przejściu do innego ośrodka;

regeneracja (n)
rigenerazione
  odzyskiwanie zdrowia, sprawności, równowagi psychicznej itp.

region /ˈrɛɟɔ̃n/ (n)
regione
  (książkowy) wydzielony, stosunkowo jednorodny obszar odróżniający się od terenów przyległych określonymi cechami naturalnymi lub nabytymi

regionalny /ˌrɛɟɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
regionale, di da regione
  (przymiotnik) od region

regulacja (n)
regolamento
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) obejmowanie czego przepisami prawa, normami
regolazione
  podejmowanie działań w celu poprawy funkcjonowania lub przywrócenia czegoś

regulamin (n)
regolamento
  (administracja) zbiór przepisów obowiązujących w danym miejscu, wśród członków jakiejś grupy

regulować /ˌrɛɡuˈlɔvaʨ̑/ (v)
mettere a punto, regolare
  (technologia, technika, techniczny) nastawiać przyrząd, mechanizm, urządzenie tak, aby działały w pożądany sposób
regolare
  ustalać reguły, zasady
  dozować ilość, moc czegoś
  kierować ruchem, obrotem czegoś

reguła /rɛˈɡuwa/ (n)
regola
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór zasad obowiązujących w danym zakonie;
regola, norma
  zasada, według której należy postępować

rehabilitacja /ˌrɛxabʲilʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
riabilitazione
  (książkowy) przywrócenie dobrego imienia, dobrej opinii, oczyszczenie z zarzutów
  (medycyna, medyczny) przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej oraz przystosowanie go do zmienionych warunków życia;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) unieważnienie wyroku i przywrócenie osobie skazanej niesłusznie utraconych przez nią praw;

reinkarnacja /ˌrɛ<sup>j</sup>ĩŋkarˈnaʦ̑ʲja/ (n)
reincarnazione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, według którego dusza po śmierci wciela się w nowy byt fizyczny;

reja (n)
antenna, pennone
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) poziome drzewce żaglowca;

rejestr /ˈrɛjɛstr̥/ (n)
registro
  spis danych, wykaz, lista

rejestrować (v)
registrare, intestare
  wprowadzać do rejestru, wpisywać na listę

rejonowy (adj)
regionale, rionale, zonale
  związany z rejonem, obowiązujący w pewnym rejonie

rejs (n)
crociera
  (morski) podróż statku na danej trasie, od portu początkowego do końcowego

rekin /ˈrɛcĩn/ (n)
squalo, pescecane
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba chrzęstnoszkieletowa żyjąca w ciepłych morzach i oceanach;

reklama /rɛkˈlãma/ (n)
pubblicità, annuncio
  informacja połączona z komunikatem perswazyjnym, mająca zachęcić do kupienia produktu lub skorzystania z usługi;

reklamowy /ˌrɛklãˈmɔvɨ/ (adj)
pubblicitario
  związany z reklamą, dotyczący reklamy; będący reklamą; służący reklamie

rekluza (n)
reclusa
  (kościelny) (dawniej, dawny) zakonnica żyjąca na stałe we własnej celi zakonnej;

rekolekcje (n)
ritiro, esercizi spirituali
  w katolicyzmie nauki połączone z eucharystią, mające na celu umocnienie wiary i odnowę moralną;

rekolekcjonista (n)
predicatore
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w katolicyzmie: głoszący rekolekcje

rekolektant (n)
esercitante
  (kościelny) uczestnik rekolekcji

rekolektantka (n)
esercitante
  uczestniczka rekolekcji

rekomendacja /ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdaʦ̑ʲja/ (n)
raccomandazione
  (książkowy) pozytywna opinia o kimś, pisemna bądź ustna

rekomendować /ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdɔvaʨ̑/ (v)
raccomandare
  dawać pozytywne świadectwo, ocenę; polecać coś komuś

rekonesans (n)
ricognizione, perlustrazione
  (wojskowość, wojskowy) rozpoznanie stanowisk i sił nieprzyjaciela na jakimś terenie

rekonstrukcja (n)
ricostruzione, rinnovo
  odtworzenie czegoś opierając się o zachowane fragmenty, informacje, szczątki, przekazy itd.; (także, też) rzecz, która została odtworzona/zrekonstruowana

rekonwalescencja (n)
convalescenza
  okres, w którym chory powraca do zdrowia
  powrót do zdrowia po przebytej chorobie

rekord (n)
record, primato
  najlepszy wynik;

rekreacyjny (adj)
ricreativo
  dotyczący rekreacji, aktywnego wypoczynku

rekrut /ˈrɛkrut/ (n)
arruolato, recluta
  (wojskowość, wojskowy) nowy żołnierz, świeżo powołany do wojska;

rekrutacja /ˌrɛkruˈtaʦ̑ʲja/ (n)
reclutamento
  (wojskowość, wojskowy) nabór żołnierzy do służby wojskowej
  przyjmowanie pracowników do zakładów pracy, kandydatów na wyższe uczelnie, kandydatów do szkół itp.;

rekrutka (n)
recluta
  kobieta powołana do służby mundurowej

rekrutować /ˌrɛkruˈtɔvaʨ̑/ (v)
arruolare, coscrivere
  prowadzić nabór, zaciąg do wojska; brać rekruta

relacja /rɛˈlaʦ̑ʲja/ (n)
relazione
  zależność między dwoma bądź większą liczbą elementów

relatywistyczny (adj)
relativistico
  (filozofia, filozoficzny) oparty na relatywizmie
  (fizyka, fizyczny) związany z teorią względności

relatywizacja (n)
relativizzazione
  (filozofia, filozoficzny) traktowanie czegoś jako rzeczy względnej, czynienie czegoś relatywnym

religia /rɛˈlʲiɟja/ (n)
religione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system wierzeń i praktyk, określający relację jednostki do różnie pojmowanej sfery sacrum, czyli świętości i sfery boskiej;

religijny /ˌrɛlʲiˈɟijnɨ/ (adj)
religioso
  postępujący zgodnie z zasadami religii
  dotyczący religii, opisujący religię

relikwia (n)
reliquia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kawałki ciała lub płyny ustrojowe osoby uznawanej za świętą, rzadziej fragmenty rzeczy związane z tą osobą, którym jakaś religia przypisuje nadprzyrodzoną moc;

relikwiarz /rɛˈlʲikfʲjaʃ/ (n)
reliquiario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przedmiot kultu służący do przechowywania relikwii, zazwyczaj bogato zdobiony;

remake (n)
remake
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nowa wersja filmu nakręconego przed laty;

remedium (n)
rimedio
  (książkowy) sposób na polepszenie sytuacji
  (książkowy) lek na schorzenie

remilitaryzacja /ˌrɛ̃mʲilʲitarɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
riarmo, rimilitarizzazione
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ponowne uzbrajanie się państwa, w którym wcześniej zakazano zbrojeń

remis /ˈrɛ̃mʲis/ (n)
pareggio
  wynik jakiejś rywalizacji (np. gry, rozgrywki sportowej), w której żadna ze stron nie została pokonana; także gra nierozstrzygnięta

ren /rɛ̃n/ (n)
renio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Re i liczbie atomowej 75;
renna
  (zoologia, zoologiczny) renifer

renesans (n)
rinascimento
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (sztuka) (architektura, architektoniczny) główny kierunek w kulturze środkowo- i zachodnioeuropejskiej, który datuje się na przełom wieku XV i XVI;
  (sztuka) (architektura, architektoniczny) styl charakterystyczny dla Europy przełomu XV i XVI wieku

renesansowy /ˌrɛ̃nɛsãw̃ˈsɔvɨ/ (adj)
rinascimentale
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (sztuka) (architektura, architektoniczny) dotyczący renesansu, występujący w epoce renesansu; będący w takim stylu

renifer /rɛ̃ˈɲifɛr/ (n)
renna
  (zoologia, zoologiczny) Rangifer tarandus, ssak z rodziny jeleniowatych, zamieszkujący arktyczną tundrę i lasotundrę;

renomowany (adj)
rinomato
  mający renomę, szeroko rozpowszechnioną dobrą opinię, cieszący się uznaniem

reorganizacja (n)
riorganizzazione, rimodulazione
  ponowna organizacja

repatriant (n)
rimpatriato
  (książkowy) osoba powracająca zza granicy, gdzie przebywała niedobrowolnie

reperkusja (n)
ripercussione
  negatywne następstwo

reperować (v)
riparare
  przywracać stan użyteczności rzeczy uszkodzonej

reportaż (n)
reportage
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (publikatory) gatunek prozy publicystycznej będący opisem zdarzeń znanych autorowi z własnej obserwacji;

represja /rɛˈprɛsʲja/ (n)
repressione
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma odwetu lub nacisku
  (psychologia, psychologiczny) jeden z mechanizmów obronnych

reprezentacja /ˌrɛprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
rappresentanza, rappresentazione
  grupa osób, które występują w czyimś imieniu

reprymenda /ˌrɛprɨ̃ˈmɛ̃nda/ (n)
sgridata, tirata d'orecchi
  nagana, upomnienie, admonicja

republika /rɛˈpublʲika/ (n)
repubblica
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym władza jest sprawowana przez organ wyłoniony w wyniku wyborów na określony czas;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo posiadające ustrój republiki (1.1)

republika bananowa /rɛˈpublʲika ˌbãnãˈnɔva/ (n)
repubblica delle banane
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) słabe i niestabilne politycznie państwo, gospodarczo zależne od eksportu jednego surowca, rządzone w niedemokratyczny sposób, zazwyczaj przez dyktatora lub reżim wojskowy;

republikanin (n)
repubblicano
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik republiki lub republikanizmu, ktoś popierający republikańską formę rządu

reputacja /ˌrɛpuˈtaʦ̑ʲja/ (n)
reputazione, riputazione
  opinia o kimś, dobre imię

resentyment /ˌrɛsɛ̃nˈtɨ̃mɛ̃nt/ (n)
risentimento
  skrywany żal lub uraza

respekt /ˈrɛspɛkt/ (n)
rispetto
  szacunek, poważanie

respektować (v)
rispettare
  brać pod uwagę, mieć wzgląd na coś lub na kogoś, przestrzegać czegoś w swoim postępowaniu

respirator (n)
respiratore
  (technologia, technika, techniczny) (medycyna, medyczny) urządzenie służące do mechanicznej wentylacji płuc chorego z zaburzeniami oddychania albo niezdolnego do samodzielnego oddychania;

responsorialny (adj)
responsoriale
  wykonywany na przemian przez kantora i lud

responsorium (n)
responsorio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) liturgiczna krótka formuła modlitewna, w której wykonuje się naprzemienny śpiew lub recytację wersetów;

restauracja /ˌrɛstawˈraʦ̑ʲja/ (n)
restauro
  (budownictwo) odnowienie, odbudowanie
ristorante
  (gastronomia) lokal gastronomiczny o stosunkowo wysokim standardzie;

restrykcja (n)
restrizione
  (książkowy) ograniczenie praw

resztka /ˈrɛʃtka/ (n)
avanzo, resto, rimasuglio, scampolo
  pozostałość do wyrzucenia

retinoid (n)
retinoide
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) pochodna kwasowa witaminy A, lek zewnętrzny regulujący rozwój naskórka i stan gruczołów łojowych

retoryka (n)
retorica
  (językoznawstwo, językoznawczy) mowa lub przesadny styl, mające przekonać słuchających
  (językoznawstwo, językoznawczy) sztuka posługiwania się językiem, zwłaszcza w wystąpieniach publicznych, mających na celu przekonywanie słuchaczy;
  (językoznawstwo, językoznawczy) średniowieczny przedmiot wykładany na uniwersytetach jako retoryka (1.1)

retroaktywny (adj)
retroattivo
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) taki, który obowiązuje z datą wsteczną, działa wstecz

retsina (n)
retsina
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) rodzaj greckiego żywicznego wina produkowanego na terenie Attyki;

return /ˈrɛturn/ (n)
ribattuta
  (sport, sportowy) odbicie piłki serwisowej w tenisie

reumatolog /ˌrɛwmaˈtɔlɔk/ (n)
reumatologo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób reumatycznych
reumatologa
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka reumatologii

reumatologia /ˌrɛwmatɔˈlɔɟja/ (n)
reumatologia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami reumatycznymi kości i stawów;

reumatologiczny (adj)
reumatologico
  (medycyna, medyczny) związany z reumatologią, dotyczący reumatologii

reumatyk (n)
reumatico
  osoba cierpiąca na reumatyzm

reumatyzm /rɛwˈmatɨsm̥/ (n)
reumatismo
  (medycyna, medyczny) schorzenie narządów ruchu charakteryzujące się bólami i zmianami zwyrodnieniowymi w stawach;

rewanż (n)
rivincita
  (sport, sportowy) powtórne spotkanie dające sposobność odegrania się

rewia (n)
varietà, rivista
  widowisko rozrywkowe o bogatej oprawie scenograficznej

rewizja (n)
perquisizione
  (kryminologia, kryminologiczny) ogół działań, których celem jest znalezienie dowodów domniemanego przestępstwa lub wykroczenia
revisione
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ponowne rozpatrzenie sprawy przez sąd wyższej instancji jako następstwo odwołania od orzeczeń sądu niższej instancji
modifica
  ponowne rozpatrzenie pewnych poglądów, teorii, dokumentów itp. i dokonanie w nich zmian

rewolta /rɛˈvɔlta/ (n)
rivolta
  zbrojny spisek, bunt

rewolucja /ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
rivoluzione
  gwałtowne przemiany w społeczeństwie, związane np. z przewrotem;
  (przenośnie, przenośnia) duże i nagłe zmiany

rewolucja francuska /ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja frãnˈʦ̑uska/ (n)
rivoluzione francese, prima rivoluzione francese
  (historia, historyczny, historycznie) rewolucyjny okres we Francji w latach 1789-1799, w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych;

rewolucjonista /ˌrɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
rivoluzionario, rivoluzionaria
  uczestnik lub zwolennik rewolucji

rewolucyjny /ˌrɛvɔluˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
rivoluzionario
  dotyczący rewolucji i rewolucjonistów, związany z rewolucją i rewolucjonistami

rewolwer /rɛˈvɔlvɛr/ (n)
revolver, rivoltella, pistola a tamburo
  ręczna, krótka broń palna, w której magazynek stanowi kilkukomorowy obrotowy bęben;

rezerwa (n)
riserva
  zapas czegoś

rezerwat przyrody (n)
riserva naturale, area naturale protetto
  (ekologia, ekologiczny) obszarowa forma ochrony przyrody w Polsce;

rezerwowy (n)
riserva, riservista
  (sport, sportowy) gracz, który oczekuje na ewentualną zmianę poza boiskiem

rezjański (adj)
resiano
  związany z Rezją, dotyczący Rezji ((oficjalnie) Resia, gmina we Włoszech)

rezjański (n)
resiano
  dialekt rezjański języka słoweńskiego

rezolucja /ˌrɛzɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
risoluzione
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zbiorowa uchwała podjęta w wyniku obrad

rezultat /rɛˈzultat/ (n)
risultato, esito
  wynik, skutek, efekt jakiegoś działania lub braku działania

rezygnować /ˌrɛzɨɡˈnɔvaʨ̑/ (v)
rinunciare, farsene una ragione, prendere d'atto
  odstępować od czegoś, zrzec się czegoś z własnej woli

reżim (n)
regime
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (pejoratywnie, pejoratywny) sposób sprawowania władzy przy pomocy ucisku i przemocy

reżyser /rɛˈʒɨsɛr/ (n)
regista
  realizator koncepcji filmu, programu telewizyjnego, sztuki teatralnej;

riksza /ˈrʲikʃa/ (n)
jinrikisha, rickshaw, risciò, ricsciò, ricsiò, ricsò
  dwukołowy pojazd ciągnięty przez człowieka

rimiński (adj)
riminese
  związany z Rimini, dotyczący Rimini

risotto /rʲiˈsɔtːɔ/ (n)
risotto
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska potrawa przyrządzana na bazie ryżu;

ro /rɔ/ (n)
rho
  nazwa siedemnastej litery alfabetu greckiego, ρ;

robak /ˈrɔbak/ (n)
verme, baco
  (zoologia, zoologiczny) (przestarzałe, przestarzały) typ bezkręgowca o nitkowatym kształcie;

rober /ˈrɔbɛr/ (n)
rubber
  (termin karciany) część gry w brydża lub wista zakończona podliczeniem punktów

robić /ˈrɔbʲiʨ̑/ (v)
fare
  wykonywać coś, tworzyć, produkować, przyrządzać, przygotowywać
  zajmować się czymś, wykonywać jakąś czynność; wywoływać jakiś stan

robić dobrą minę do złej gry /ˈrɔbʲiʥ̑ ˈdɔbrɔ̃w̃ ˈmʲĩnɛ dɔ‿ˈzwɛj ˈɡrɨ/ (v)
fare un buon viso a cattivo gioco
  udawać, że wszystko jest w porządku, mimo że sytuacja przedstawia się źle

robić furorę (idiom)
far faville
  wprawiać otoczenie w zachwyt, odnosić sukces

robić z igły widły /ˈrɔbʲiʥ̑ ˈz‿iɡwɨ ˈvʲidwɨ/ (v)
fare di una mosca un elefante
  (potocznie, potoczny) wyolbrzymiać coś, przesadzać

robić z muchy słonia /ˈrɔbʲiʥ̑ ˈz‿muxɨ ˈswɔ̃ɲa/ (v)
fare di una mosca un elefante
  (rzadki, rzadko używany) wyolbrzymiać coś, mówić o czymś z przesadą

robot /ˈrɔbɔt/ (n)
robot
  (technologia, technika, techniczny) maszyna, urządzenie zbudowane do wykonywania pewnych czynności według nakazanego programu;
  (przenośnie, przenośnia) o człowieku: bezduszny, niewrażliwy, wykonujący swoją pracę automatycznie

robota /rɔˈbɔta/ (n)
lavoro, daffare
  (potocznie, potoczny) zespół czynności podejmowanych w celu wykonania czegoś

robotniczy /ˌrɔbɔtʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
operaio
  dotyczący robotników

robotnik /rɔˈbɔtʲɲik/ (n)
operaio, lavorante, lavoratore, bracciante, manovale
  pracownik wykonujący pracę fizyczną

rock /rɔk/ (n)
rock
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek silnie rytmicznej muzyki rozrywkowej granej głównie z użyciem instrumentów nagłośnionych elektrycznie;

rocznica /rɔʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
anniversario
  dzień przypadający dokładnie w rok, dwa, trzy itd. lata po jakimś fakcie, zdarzeniu;

rocznicowy (adj)
anniversario
  odnoszący się do rocznicy, związany z rocznicą

roczny /ˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
annuale
  trwający przez rok
  obejmujący czas roku

rodaczka (n)
compatriota, connazionale
  kobieta należąca do ta samej narodowości, pochodząca z tego samego obszaru

rodak (n)
connazionale, compatriota
  człowiek pochodzący z tego samego narodu

rododendron /ˌrɔdɔˈdɛ̃ndrɔ̃n/ (n)
rododendro
  (botanika, botaniczny) różanecznik

rodowy (adj)
ancestrale
  dotyczący rodu (klanu, rodziny)

rodowód (n)
lignaggio, genealogia
  dzieje rodu, wewnętrzne powiązania i graficzne przedstawienie go
origine
  początek, z którego coś lub ktoś się wywodzi

rodyjski /rɔˈdɨjsʲci/ (adj)
di Rodi, rodiese, rodio, rodiota
  dotyczący Rodosu, związany z Rodosem, pochodzący z Rodosu

rodzaj /ˈrɔʣ̑aj/ (n)
genere
  (biologia, biologiczny) grupa obejmująca gatunki blisko spokrewnione, podrzędna względem rodziny;
genere, sesso
  (gramatyka) cecha rzeczownika wpływająca na jego końcówkę podczas deklinacji oraz na końcówki i formy innych części mowy, występujących obok danego rzeczownika np. w zdaniu;
genere, specie, tipo
  typ, odmiana, gatunek

rodzaj męski /ˈrɔʣ̑aj ˈmɛ̃w̃sʲci/ (n)
genere maschile
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci męskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzaj nijaki /ˈrɔʣ̑aj ɲiˈjäci/ (n)
genere neutro
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty niedojrzałe lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzaj żeński /ˈrɔʣ̑aj ˈʒɛ̃j̃sʲci/ (n)
femminile, genere femminile
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci żeńskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzajnik /rɔˈʣ̑ajɲik/ (n)
articolo
  (gramatyka) wyraz precyzujący znaczenie rzeczownika lub wyrażenia występującego w roli rzeczownika;

rodzajnik nieokreślony /rɔˈʣ̑ajɲic ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (n)
articolo indeterminativo
  (gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach wieloznacznych (np. nie odnoszących się do konkretnego przedmiotu lub osoby)

rodzajnik określony /rɔˈʣ̑ajɲik ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (n)
articolo determinativo
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach odnoszących się do konkretnych przedmiotów lub osób (np. znanych z kontekstu) oraz pojęć ogólnych

rodzic /ˈrɔʥ̑iʦ̑/ (n)
genitore, genitrice
  pierwszy biologiczny przodek danej osoby, ojciec lub matka

rodzice /rɔˈʥ̑iʦ̑ɛ/ (n)
genitore, genitori
  ojciec i matka

rodziciel (n)
genitore
  (dawniej, dawny) obecnie (podniośle) lub (żartobliwie) ten który zrodził lub rodzi

rodzicielka (n)
genetrice, genitrice
  ta która zrodziła lub rodzi;

rodzicielski (adj)
parentale, patrio
  związany z rodzicielstwem

rodzina /rɔˈʥ̑ĩna/ (n)
famiglia
  rodzice wraz z ich dziećmi
  (biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka wyższa od rodzaju;

rodzina językowa /rɔˈʥ̑ĩna ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔva/ (n)
famiglia linguistica
  grupa języków, co do których zakłada się lub istnieją bezpośrednie dowody, że wywodzą się one od wspólnego prajęzyka;

rodzinka (n)
famigliola
  (zdrobniale) od: rodzina

rodzić /ˈrɔʥ̑iʨ̑/ (v)
generare, produrre
  (botanika, botaniczny) o roślinach, ziemi: wydawać plon
partorire, procreare
  (fizjologia, fizjologiczny) u ssaków: wydawać potomstwo na świat
nascere, sbocciare
  (przenośnie, przenośnia) powstawać, brać początek
nascere
  przychodzić na świat

roentgen /ˈrɛ̃ndɡɛ̃n/ (n)
roentgenio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rg i liczbie atomowej 111;

rogacjonista /ˌrɔɡaʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
rogazionista
  zakonnik ze Zgromadzenia Księży Rogacjonistów Serca Jezusowego;

rogal /ˈrɔɡal/ (n)
cornetto salato
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczywo w kształcie półksiężyca;

rogówka (n)
cornea
  (anatomia, anatomiczny) wypukła zewnętrzna warstwa gałki ocznej;

rogówkowy (adj)
corneale
  (anatomia, anatomiczny) związany z rogówką, dotyczący rogówki

roić (v)
pullulare, brulicare
  występować licznie

rok /rɔk/ (n)
anno
  czas, jaki w przybliżeniu zajmuje Ziemi obiegnięcie Słońca, równy 365 lub 366 dni;

rok kalendarzowy (n)
anno civile
  odstęp czasu między godz. 00:00 1 stycznia a godz. 24:00 31 grudnia tego samego roku

rok po roku (adv)
ogni anno
  w każdym roku, każdego roku

rok przestępny /ˈrɔk pʃɛˈstɛ̃mpnɨ/ (n)
anno bisestile
  (astronomia, astronomiczny) rok kalendarzowy liczący 366 dni;

rok w rok (adv)
ogni anno
  w każdym roku, każdego roku

rok świetlny /ˈrɔc ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/ (n)
anno luce
  (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa odległości, jaką przebywa w próżni światło w czasie jednego roku;

rokoko (n)
roccocò, rococò
  (historia, historyczny, historycznie) (sztuka) nurt stylistyczny w sztuce i literaturze europejskiej XVIII wieku, odznaczający się asymetrią oraz motywami egzotycznymi, lekkością i dekoracyjnością form;

rokokowy (adj)
roccocò, rococò
  (sztuka) związany z rokoko, dotyczący rokoko

rokosz /ˈrɔkɔʃ/ (n)
ammutinamento
  (historia, historyczny, historycznie) zbrojne wystąpienie szlachty w dawnej Polsce przeciw królowi pod hasłem obrony zagrożonych swobód;

rola /ˈrɔla/ (n)
parte
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) wcielenie się w postać przez aktora
ruolo
  funkcja, odpowiedzialność

rolka /ˈrɔlka/ (n)
rotolo
  szpula, tuba z czymś na nią nawiniętym
  zwinięty papier

rolnictwo /rɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
agricoltura
  (rolnictwo, rolniczy) dział gospodarki i zajęcie, które polega na wytwarzaniu żywności i surowców przemysłowych poprzez uprawę roślin i hodowlę zwierząt;

rolniczy /rɔlʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
agricolo
  dotyczący rolnictwa lub rolnika, zajmujący się rolnictwem, stosowany w nim

rolnik /ˈrɔlʲɲik/ (n)
contadino, agricoltore, agricultore
  osoba zajmująca się rolnictwem i gospodarstwem rolnym

rolny /ˈrɔlnɨ/ (adj)
agricolo
  związany z uprawą roli, pola

romanizować /ˌrɔ̃mãɲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
romanizzare
  rozpowszechniać języki i kulturę romańską; w czasie panowania imperium rzymskiego: narzucać podbitej ludności język łaciński i rzymską kulturę

romans /ˈrɔ̃mãw̃s/ (n)
tresca, amorazzo
  związek miłosny osób niebędących parą małżeńską

romansz /ˈrɔ̃mãw̃ʃ/ (n)
romancio
  (językoznawstwo, językoznawczy) język obejmujący pięć grup dialektów retoromańskich używanych w szwajcarskim kantonie Gryzonia;

romantyczny /ˌrɔ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
romantico
  (potocznie, potoczny) taki, który jest tajemniczy, wrażliwy, uczuciowy, poetyczny, marzycielski
  związany z romantyzmem jako epoką literacką (i kierunkiem w sztuce), charakteryzujący romantyzm

romański (adj)
romanico
  (sztuka) związany z europejskim stylem architektonicznym z X-XIII wieku
romanzo
  wywodzący się ze starożytnej kultury rzymskiej lub z nią związany

romb /rɔ̃mp/ (n)
rombo
  (geometria) czworokąt o wszystkich bokach równych;

romeo (n)
casanova, dongiovanni, romeo
  zalotnik

rondel /ˈrɔ̃ndɛl/ (n)
tegame
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) względnie płytki garnek z rączką lub uchami;

rondo /ˈrɔ̃ndɔ/ (n)
rotonda, rotatoria
  (motoryzacja) skrzyżowanie z wyspą środkową i jednokierunkową jezdnią wokół wyspy;

ropa naftowa /ˈrɔpa naˈftɔva/ (n)
petrolio
  (geologia, geologiczny) (chemia, chemiczny) ciekła kopalina, mieszanina naturalnych węglowodorów gazowych, ciekłych i stałych, stanowi ważny surowiec energetyczny oraz dla przemysłu chemicznego;

ropieć (v)
suppurare, essudare
  (medycyna, medyczny) wydzielać ropę

ropień /ˈrɔpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
ascesso
  zbiorowisko ropy w tkance, zwykle bardzo bolesne

ropociąg /rɔˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
oleodotto
  (technologia, technika, techniczny) rurociąg do transportu ropy naftowej

roponośny /ˌrɔpɔ̃ˈnɔɕnɨ/ (adj)
petrolifero
  o terenach, skałach itp. zawierający złoża ropy naftowej

ropowica /ˌrɔpɔˈvʲiʦ̑a/ (n)
flemmone
  (medycyna, medyczny) zapalenie ropne w obrębie luźnej tkanki łącznej jakiejś okolicy ciała

ropuch (n)
rospo
  (potocznie, potoczny) samiec ropuchy

ropucha /rɔˈpuxa/ (n)
rospo
  (herpetologia, herpetologiczny) płaz lądowy z gruczołami jadowymi;

rosa /ˈrɔsa/ (n)
rugiada
  krople wody osadzające się na ziemi i roślinach

rosiczka (n)
rosolida
  (botanika, botaniczny) Drosera L., rodzaj roślin owadożernych z rodziny rosiczkowatych;

rosnąć jak grzyby po deszczu (v)
crescere come funghi
  powstawać szybko, nieoczekiwanie, pojawiać się w dużej liczbie

rosolis (n)
rosolio
  (spożywczy) słodka wódka lub likier aromatyzowany płatkami róży, niekiedy również innymi składnikami;

rosyjska ruletka /rɔˈsɨjska ruˈlɛtka/ (n)
roulette russa
  rodzaj gry polegającej na przykładaniu do własnej głowy, na zmianę z przeciwnikiem, lufy rewolweru zawierającego jedną kulę i naciskaniu spustu po wcześniejszym zakręceniu obrotowym magazynkiem (bębenkiem) broni;

rosyjski /rɔˈsɨjsʲci/ (adj)
russo
  dotyczący Rosji lub Rosjan, charakterystyczny dla Rosji lub Rosjan

rosyjski /rɔˈsɨjsʲci/ (n)
russo
  (potocznie, potoczny) (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Rosji;

roszada /rɔˈʃada/ (n)
arrocco
  (szachy, pojęcie szachowe) ruch, w którym jednocześnie uczestniczą król i jedna z wież tego samego koloru;

roszować /rɔˈʂɔ.vat͡ɕ/ (v)
arroccare
  (szachy, pojęcie szachowe) wykonywać roszadę

roszponka /rɔʃˈpɔ̃nka/ (n)
valerianella
  (botanika, botaniczny) roślina o wysokiej łodydze, niebieskich kwiatach i liściach o łopatkowym kształcie tworzących rozetę; wykorzystywana jako warzywo;

rosół /ˈrɔsuw/ (n)
brodo
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) klarowna zupa na wywarze z kości i mięsa zazwyczaj z dodatkiem warzyw;

rosły (adj)
alto, ben crescere, grande
  słusznej budowy i wzrostu

rotacja /rɔˈtaʦ̑ʲja/ (n)
rotazione
  ruch obrotowy, obrót
  (poligrafia) drukowanie za pomocą maszyny rotacyjnej
  (potocznie, potoczny) zmiana, zastępowanie rzeczy lub ludzi
  (rolnictwo, rolniczy) cykl płodozmianu

rotyczny (adj)
rotico
  (językoznawstwo, językoznawczy) cechujący się wymawianiem głoski [r]

rower /ˈrɔvɛr/ (n)
bicicletta, bici
  (transport, transportowy) jednośladowy pojazd napędzany siłą ludzkich mięśni;

rozarium (n)
rosaio
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) ogród lub jego część przeznaczona do hodowli róż;

rozbieg /ˈrɔzbʲjɛk/ (n)
rincorsa
  (sport, sportowy) krótki bieg przed próbą sportową albo ćwiczeniem gimnastycznym

rozbierać /rɔzˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
smantellare
  rozkładać na części, rozmontowywać
svestire
  zdejmować ubranie z kogoś lub czegoś

rozbieżność /rɔzˈbʲjɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
discrepanza, divario
  różnica, nieścisłość, brak spójności/zgodności

rozbitek /rɔzˈbʲitɛk/ (n)
naufrago
  osoba ocalała z katastrofy statku;

rozbić /ˈrɔzbʲiʨ̑/ (v)
sgominare
  (książkowy) pokonać nieprzyjaciela w walce, rozproszyć siły nieprzyjaciela
spaccare
  uderzeniem, uderzeniami rozłupać coś na części, na kawałki

rozbrajający /ˌrɔzbrajäˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
disarmante
  (przenośnie, przenośnia) wzbudzający sympatię, ujmujący prostotą, naiwnością

rozbój /ˈrɔzbuj/ (n)
ruberia
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) napad bandycki w celu ograbienia;

rozcieńczać (v)
diluire
  (chemia, chemiczny) zmniejszać stężenie roztworu, dodając rozpuszczalnik

rozcinać (v)
tagliare, fendere
  tnąc, dzielić całość na części

rozczarowanie /ˌrɔʃʧ̑arɔˈvãɲɛ/ (n)
delusione, crepacuoure, disinganno
  niespełnienie oczekiwań

rozczarować /ˌrɔʃʧ̑aˈrɔvaʨ̑/ (v)
deludere
  zawieść kogoś, nie spełnić czyichś oczekiwań; sprawić, że ktoś jest zawiedziony, rozczarowany

rozczochrany /ˌrɔʃʧ̑ɔxˈrãnɨ/ (adj)
scapigliato
  taki, który ma włosy w nieładzie

rozdrabniać (v)
sminuzzare
  dzielić na drobne części
spezzettare
  dzielić na poszczególne części

rozdrażnienie /ˌrɔzdraʒʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
esasperazione
  nieprzyjemne uczucie, wynikłe z przemęczenia lub przykrej sytuacji

rozdroże /rɔzˈdrɔʒɛ/ (n)
bivio, crocicchio
  miejsce, w którym droga, ścieżka, szlak rozgałęzia się

rozdzielać /rɔʑˈʥ̑ɛlaʨ̑/ (v)
dividere, erogare
  dokonywać podziału na części
erogare
  rozdawać, dystrybuować coś między grupę ludzi lub zwierząt
  rozgraniczać różne sprawy, kwestie, rzeczy
  różnić ludzi w określonych kwestiach, powodować ich duchowy podział
  sprawiać, że różne osoby przestają się kłócić, bić itp.

rozdzielnia (n)
cabina elettrica
  pomieszczenie, budynek lub teren, gdzie następuje rozdział energii elektrycznej na obwody;

rozdzierać (v)
lacerare
  drąc, dzielić na części

rozebrać /rɔˈzɛbraʨ̑/ (v)
smontare, scomporre
  rozłożyć na części, rozmontować
spogliare, svestire
  zdjąć ubranie z kogoś lub czegoś
smantellare
  zlikwidować jakąś konstrukcję, usuwając kawałek po kawałku
spogliarsi, svestirsi
  zdjąć z siebie ubranie

rozedma (n)
enfisema
  (medycyna, medyczny) choroba płuc polegająca na zmniejszeniu ilości pęcherzyków płucnych przez nieprawidłowe powiększanie się ich skutkujące ich niszczeniem;

rozejm (n)
armistizio, tregua, cessate il fuoco
  czasowe lub bezterminowe wstrzymanie działań wojennych na podstawie umowy między walczącymi stronami

rozeta /rɔˈzɛta/ (n)
rosone
  (architektura, architektoniczny) okrągłe okno w szczytach budowli lub nad portalami, charakterystyczne dla architektury gotyckiej;
  (architektura, architektoniczny) ornament o układzie koncentrycznym, w kształcie stylizowanego rozwiniętego kwiatu, także centralna kompozycja ozdabiająca plafon lub sufit

rozgałęziać (v)
ramificare
  rozdzielać na kilka biegnących w różnych kierunkach odnóg

rozgniewany (adj)
arrabbiato
  taki, który wyraża wzbierający gniew

rozgniewać (v)
arrabbiare
  wywołać u kogoś gniew
arrabbiarsi, adirarsi
  zacząć odczuwać narastający gniew

rozgoryczać (v)
amareggiare, esasperare
  wywoływać uczucie rozczarowania, rozgoryczenia

rozgromić (v)
falcidiare, mettere in fuga, mettere in rotta
  aspekt dokonany od: rozgramiać

rozgrywać (v)
disputare
  prowadzić grę z założeniem uzyskania rozstrzygnięcia

rozgrzewka /rɔzˈɡʒɛfka/ (n)
riscaldamento
  (sport, sportowy) zestaw ćwiczeń przed treningiem służąca przygotowaniu organizmu do wysiłku;

rozgwiazda /rɔzˈɡvʲjazda/ (n)
stella marina, stella di mare
  (zoologia, zoologiczny) Asteroidea, drapieżne zwierzę morskie z typu szkarłupni, kształtem przypominający gwiazdę;

rozjazd /ˈrɔzʲjast/ (n)
deviatoio
  miejsce, w którym rozchodzą się tory wraz z jego oprzyrządowaniem;

rozjemca /rɔzʲˈjɛ̃mʦ̑a/ (n)
paciere, riconciliatore
  sędzia, którego zadaniem jest rozstrzygnięcie sporu, pogodzenie wrogich sobie stron

rozkaz /ˈrɔskas/ (n)
ordine, comando
  polecenie wykonania czegoś wydane przez osobę uprawnioną do tego lub mającą nad kimś jakąś przewagę

rozkazywać (v)
ordinare, comandare, intimare
  wydawać kategoryczne polecenia

rozkochiwać (v)
innamorare
  wywoływać w kimś uczucie zakochania, miłości do siebie

rozkosz (n)
voluttà
  najwyższy stopień uczucia przyjemności, upojenia, radości

rozkładać /rɔsˈkwadaʨ̑/ (v)
decomporre
  (biologia, biologiczny) powodować rozkład biologiczny
scindere
  (chemia, chemiczny) powodować rozpad chemiczny
smontare, smantellare
  demontować urządzenie na szereg podzespołów i części

rozlewać krew (v)
spargere sangue
  (związek frazeologiczny) (przenośnie, przenośnia) używać przemocy i mordować

rozliczny /rɔzˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
vario
  (książkowy) liczny, który występuje w dużej liczbie i w wielu formach

rozmaryn /rɔzˈmarɨ̃n/ (n)
rosmarino
  (botanika, botaniczny) Rosmarinus L., rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych;

rozmawiać /rɔzˈmavʲjäʨ̑/ (v)
parlare, chiacchierare
  wymieniać wzajemnie myśli i poglądy za pomocą wypowiadanych słów

rozmiar /ˈrɔzmʲjar/ (n)
misura, taglia
  wielkość czegoś (pod względem długości, szerokości, objętości lub wysokości)

rozmokły (adj)
fracido
  taki, który rozmókł; zbyt mocno nasączony płynem

rozmowa /rɔzˈmɔva/ (n)
conversazione, discorso
  ustna wymiana zdań

rozmyślać /rɔzˈmɨɕlaʨ̑/ (v)
considerare
  zastanawiać się nad czymś; długo o czymś myśleć, rozważać coś

rozpacz /ˈrɔspaʧ̑/ (n)
disperazione
  silne uczucie wyrażające bezsilność i zwątpienie

rozpaczliwy (adj)
disperato
  pełen rozpaczy, wyrażający czyjąś rozpacz

rozpadać (v)
andare in pezzi, cadere a pezzi, disfarsi, disgregarsi, sfaldarsi
  ulegać rozpadowi

rozpadlina /ˌrɔspaˈdlʲĩna/ (n)
crepaccio
  (geologia, geologiczny) szeroko rozwarta i często głęboka szczelina powstała w ziemi lub w skale
ragade
  (medycyna, medyczny) głęboki linijny ubytek w naskórku i w skórze właściwej, dochodzący do głębszych jej warstw;

rozpieszczać (v)
viziare
  traktować zbyt pobłażliwie

rozpisać (v)
bandire, indire
  ogłosić konkurs

rozpoczynać /ˌrɔspɔˈʧ̑ɨ̃naʨ̑/ (v)
dare il via, incominciare, intavolare
  inicjować coś, dawać początek

rozporek /rɔsˈpɔrɛk/ (n)
sparato
  (krawiectwo) zapinane rozcięcie w spodniach

rozporządzenie /ˌrɔspɔʒɔ̃nˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
regolamento
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt normatywny, stanowiący źródła powszechnie obowiązującego prawa, wydany na podstawie szczegółowego upoważnienia ustawowego i w celu wykonania ustawy;

rozpowiadać (v)
dire in giro
  dzielić się wiadomościami z wszystkimi

rozpraszać (v)
disperdere, sbaragliare, sgominare
  powodować rozsypkę, rozejście się, rozrzut na wszystkie strony
sgominare
  rozpędzać na wszystkie strony

rozprawa /rɔsˈprava/ (n)
processo
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) proces sądowy

rozpromienić (v)
illuminare, rischiarare
  uczynić jaśniejszym, rozświetlić

rozpusta (n)
dissolutezza, pervertimento, scostumatezza, stravizio
  brak moralności w sferze seksualnej

rozpustnik /rɔsˈpustʲɲik/ (n)
dissoluto, libertino, scostumato
  (przestarzałe, przestarzały) mężczyzna oddający się rozpuście

rozpuszczalność (n)
solubilità
  (chemia, chemiczny) maksymalna liczba gramów substancji rozpuszczonej w 100 g rozpuszczalnika: przy określonej temperaturze, ciśnieniu (w przypadku gazów) i rodzaju rozpuszczalnika;

rozpuszczalny (adj)
solubile
  taki, który można rozpuścić

rozpychać się łokciami (v)
giocare di gomito
  dążyć do osiągnięcia celu w sposób bezwzględny, nie licząc się z innymi ludźmi

rozruchy (n)
sommossa
  burzliwe manifestacje i starcia uliczne

rozrywka /rɔzˈrɨfka/ (n)
divertimento, passatempo, diporto, scacciapensieri, sollazzo, trattenimento
  działanie, które służy zabawie, przyjemności, wypoczynkowi

rozróba /rɔzˈruba/ (n)
zuffa
  (potocznie, potoczny) awantura, bijatyka, skandal

rozróżnialny (adj)
distinguibile
  dający się rozróżnić, odróżnić

rozsiewać (v)
espandere
  siejąc, rozmieszczać na znacznej przestrzeni

rozstaw (n)
scartamento
  (technologia, technika, techniczny) odległość między poszczególnymi, podobnymi częściami układu

rozstęp (n)
smagliatura
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) powstałe w wyniku nadmiernego rozciągania się skóry i zerwania sieci włókien kolagenowych wrzecionowate pasmo występujące najczęściej na skórze ud, brzucha, pośladków i piersi/klatki piersiowej lub ramion;

rozsądek /rɔsˈːɔ̃ndɛk/ (n)
ragione, discernimento
  intelektualna cecha człowieka oznaczająca umiejętność działania i podejmowania decyzji;

rozsądny /rɔsˈːɔ̃ndnɨ/ (adj)
giudizioso, ragionevole
  taki, który charakteryzuje się rozsądkiem; postępuje lub myśli rozsądnie; jest rozważny

roztargnienie (n)
distrazione
  nieumiejętność skupienia uwagi na tym, co istotne

roztargniony /ˌrɔstarʲɟˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
distratto
  nieuważny, charakteryzujący się nieuwagą, roztargnieniem; taki, który nie może się skoncentrować

roztocz (n)
acaro
  (arachnologia, arachnologiczny) drobny pajęczak z głowotułowiem zlanym z odwłokiem z podtypu szczękoczułkowców;

roztocze (n)
acaro
  (biologia, biologiczny) organizm cudzożywny, którego pokarmem są martwe szczątki organiczne

roztopy (n)
disgelo
  (meteorologia, meteorologiczny) czas odwilży i topnienia śniegu
pozza, pozzanghera
  błoto i kałuże powstałe w skutek odwilży

roztropność (n)
prudenza
  działanie z namysłem

roztropny (adj)
prudente
  kierujący się rozsądkiem, a nie postępujący pochopnie

roztrzepany (adj)
distratto
  skłonny do nieuwagi i chaotyczności

roztwór /ˈrɔstfur/ (n)
soluzione
  (chemia, chemiczny) jednorodna mieszanina dwóch lub więcej substancji tworząca jedną fazę, występującą w różnych stanach skupienia;

rozum /ˈrɔzũm/ (n)
ragione
  zdolność ludzkiego umysłu do operowania pojęciami abstrakcyjnymi lub zdolność analitycznego myślenia;

rozumieć /rɔˈzũmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
capire, comprendere, intendere, sottintendere
  pojmować coś, interpretować coś, mieć świadomość mechanizmów zdarzeń

rozumny /rɔˈzũmnɨ/ (adj)
assennato, ragionevole, sensato
  taki, który ma wiedzę i rozsądek; (także, też) świadczący o posiadaniu wiedzy, rozsądku i zdolności racjonalnego myślenia

rozumowanie (n)
ragionamento
  (rzeczownik odczasownikowy) od rozumować

rozumować (v)
ragionare
  (psychologia, psychologiczny) rozpatrywać w myślach, wyciągając w tym czasie wnioski

rozwaga /rɔzˈvaɡa/ (n)
giudizio, prudenza
  namysł, refleksja, umiejętność rozsądnego przemyślenia czegoś przed działaniem

rozwalić /rɔzˈvalʲiʨ̑/ (v)
sfasciare, sfondare, spaccare
  aspekt dokonany od: rozwalać

rozważanie /ˌrɔzvaˈʒãɲɛ/ (n)
considerazione
  (rzeczownik odczasownikowy) od rozważać

rozważać /rɔzˈvaʒaʨ̑/ (v)
considerare, ponderare, contemplare
  (książkowy) zastanawiać się, rozpatrywać jakąś kwestię, wnikliwie analizując

rozwiedziony (adj)
divorziato
  taki, który się rozwiódł

rozwiedziony (n)
divorziato
  mężczyzna, który się rozwiódł

rozwielitka /ˌrɔzvʲjɛˈlʲitka/ (n)
dafnia
  (zoologia, zoologiczny) organizm planktonowy z rzędu wioślarek (Cladocera), podgromady liścionogów (Phyllopoda)

rozwiązanie /ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/ (n)
esito, risultato
  konsekwencja, wynik poszukiwań
parto
  poród, przyjście dziecka na świat
soluzione
  załatwienie czegoś, poradzenie sobie z czymś; wynik, rezultat jakiegoś działania
  (matematyka, matematyczny) wynik

rozwlekły /rɔzˈvlɛkwɨ/ (adj)
prolisso, ridondante, verboso
  zawierający nadmiar treści, często niespójnej

rozwodnik (n)
divorziato
  mężczyzna, który się rozwiódł

rozwodowy (adj)
divorzistico
  dotyczący rozwodu

rozwolnienie (n)
sciolta
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) wydalanie luźnego lub wodnistego stolca

rozwód /ˈrɔzvut/ (n)
divorzio
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozwiązanie małżeństwa w formie określonej prawem;

rozwódka (n)
divorziata
  kobieta, która się rozwiodła

rozwścieczać (v)
imbestialire, infuriare
  doprowadzać do wściekłości

rozwścieczony (adj)
imbestialito, incatto, inferocito, inviperito, stizzito
  wyrażający przypływ wściekłości

rozładować /ˌrɔzwaˈdɔvaʨ̑/ (v)
scaricare
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) pozbawić akumulator, kondensator itp. ładunku elektrycznego; także o całym urządzeniu z akumulatorem
  rozpakować coś, opróżnić z ładunku
disinnescare
  (przenośnie, przenośnia) zlikwidować gęstą atmosferę, usunąć napięcie, złagodzić konflikt lub trudną sytuację

rozłam (n)
spaccatura
  utrata jedności

rościć (v)
arrogarsi
  zgłaszać prawa, pretensje do czegoś

roślina /rɔɕˈlʲĩna/ (n)
pianta
  (botanika, botaniczny) wykształcony żywy organizm, który posiada zdolność wytwarzania substancji odżywczych dzięki pochłanianiu światła;

roślina doniczkowa (n)
pianta da vaso
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) ozdobna roślina sadzona w rozmaitych naczyniach i uprawiana we wnętrzach mieszkalnych lub biurowych

roślina zielna (n)
pianta erbacea
  (botanika, botaniczny) (zobacz) ziele;

roślinność /rɔɕˈlʲĩnːɔɕʨ̑/ (n)
vgetazione
  wszystkie rośliny danego terenu

roślinny /rɔɕˈlʲĩnːɨ/ (adj)
vegetale
  taki, który jest rośliną lub jej częścią, składa się z roślin; jest charakterystyczny dla rośliny
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pochodzenia roślinnego (1.1), pozbawiony produktów odzwierzęcych

roślinożerny /ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
erbivoro, fitofago
  (zoologia, zoologiczny) taki, który odżywia się roślinami; którego głównym pożywieniem są rośliny

rośliny telomowe (n)
embriofito
  (botanika, botaniczny) (systematyka) Embryophyta, grupa roślin o różnej randze systematycznej w zależności od ujęcia, rośliny lądowe;

rtęciowy /r̥tɛ̃ɲˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
mercurico
  (chemia, chemiczny) dotyczący rtęci, związany z rtęcią

rtęć /r̥tɛ̃ɲʨ̑/ (n)
mercurio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hg i liczbie atomowej 80;

rubel /ˈrubɛl/ (n)
rublo
  (jednostka monetarna) waluta Rosji i niektórych krajów dawniej wchodzących w skład ZSRR, wcześniej używana w Cesarstwie Rosyjskim;

rubid /ˈrubʲit/ (n)
rubidio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rb i liczbie atomowej 37;

rubin /ˈrubʲĩn/ (n)
rubino
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) tlenek glinu, czerwona odmiana korundu;

ruch /rux/ (n)
movimento
  (fizyka, fizyczny) zmiana położenia w czasie;
  gest, ruszenie częścią ciała
  grupa ludzi dążących do jakiegoś celu politycznego lub społecznego

ruchliwy (adj)
vivace, movente
  będący w nieustannym ruchu

rudera /ruˈdɛra/ (n)
catapecchia, stamberga
  stary, zniszczony, walący się budynek

rudy /ˈrudɨ/ (adj)
fulvio
  o człowieku lub zwierzęciu: mający rude (1.1) włosy (sierść)

rudzik /ˈruʥ̑ik/ (n)
pettirosso
  (ornitologia, ornitologiczny) Erithacus rubecula, występujący licznie w Polsce niewielki ptak z rdzawym podgardlem;

rufa /ˈrufa/ (n)
poppa
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tylna część kadłuba statku;

ruganie (n)
bacchettamento, sgridamento
  (rzeczownik odczasownikowy) od rugać

rugby /ˈraɡbɨ/ /ˈruɡbɨ/ (n)
rugby
  (sport, sportowy) sport drużynowy z użyciem owalnej piłki;

rugować (v)
soppiantare
  wypierać, zastępować coś czymś innym

ruina /ruˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
rovina, rudere
  mocno zniszczona, opuszczona konstrukcja, zwykle budowla
crollo, rovina, sfacelo, sfascio, tracollo
  upadek, np. rodziny, instytucji, zdrowia

ruja /ˈruja/ (n)
estro
  (zoologia, zoologiczny) okres wzmożonego popędu płciowego u samic niektórych ssaków

rukiew wodna (n)
crescione d'acqua
  (botanika, botaniczny) Nasturtium officinale W. T. Aiton, jadalna roślina z rodziny kapustowatych;

rum /rũm/ (n)
rum
  (spożywczy) napój alkoholowy o wysokiej zawartości alkoholu, wytwarzany z trzciny cukrowej;

rumianek /rũˈmʲjãnɛk/ (n)
camomilla
  (botanika, botaniczny) Matricaria L., roślina z rodziny astrowatych, o białych kwiatach z żółtymi główkami, używana w medycynie naturalnej i kosmetyce;

rumieniec (n)
rossore
  czasowe różowe zabarwienie policzków

rumsztyk (n)
rumsteak
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) stek z mięsa wołowego;

rumuński /rũˈmũj̃sʲci/ (adj)
romeno, rumeno
  pochodzący z Rumunii, dotyczący Rumunii lub Rumunów

rumuński /rũˈmũj̃sʲci/ (n)
romeno, rumeno
  (językoznawstwo, językoznawczy) urzędowy język Rumunii;

rundi (n)
kirundi, rundi, urundi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z rodziny bantu, używany w Rwandzie, Burundi, Tanzanii i Ugandzie;

runiczny (adj)
runico
  (językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący run, związany z runami

rupieć /ˈrupʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
cianfrusaglia, ciarpa
  stary, zepsuty przedmiot

rura /ˈrura/ (n)
tubo, condotto
  przewód do transportu płynów;

rusiński (adj)
ruteno
  związany z Rusinami

rusofil /ruˈsɔfʲil/ (n)
filorusso
  (książkowy) człowiek oddany sprawom związanym z Rosją, sympatyk Rosjan

rustykalny /ˌrustɨˈkalnɨ/ (adj)
rusticale, rustico
  (historia, historyczny, historycznie) wiejski
rusticale, rusticano
  (książkowy) o wiejskim charakterze (mówiąc o przedmiotach, budynkach itp.)

rusycyzm /ruˈsɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
russicismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka rosyjskiego;

rusyfikacja /ˌrusɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
russificazione
  (językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) narzucanie lub proces przyjmowania języka i kultury rosyjskiej;

ruszt /ruʃt/ (n)
graticola, alare
  część urządzenia do spalania (pieca lub kotła), a także grilla, pod którą umieszcza się paliwo

rusztowanie /ˌruʃtɔˈvãɲɛ/ (n)
ponteggio, impalcatura
  (technologia, technika, techniczny) prowizoryczna konstrukcja szkieletowa ułatwiająca prace na wysokości przy wznoszeniu i remontowaniu budowli;

ruszyć z kopyta /ˈruʃɨʨ̑ s‿kɔˈpɨta/ (v)
partire in quarta
  przystąpić do czegoś od razu, coś zaczęło się natychmiast

ruten /ˈrutɛ̃n/ (n)
rutenio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ru i liczbie atomowej 44;

rutherford (n)
rutherfordio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rt i liczbie atomowej 104;

rutyna /ruˈtɨ̃na/ (n)
rutina
  (biochemia, biochemiczny) flawonoid pochodzenia roślinnego;

rwandyjski /rvãnˈdɨjsʲci/ (adj)
ruandese
  odnoszący się do państwa Rwanda

rwetes (n)
baccano, putiferio, scalpore, schiamazzo
  (potocznie, potoczny) hałas w połączeniu z bieganiną

ryba /ˈrɨba/ (n)
pesce
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców, żyjące w wodzie;
  (spożywczy) mięso ryb (1.1) będące surowcem spożywczym i daniem;

rybak /ˈrɨbak/ (n)
pescatore
  (rybołówstwo, rybacki) człowiek trudniący się zawodowo łowieniem ryb;

ryboflawina /ˌrɨbɔflaˈvʲĩna/ (n)
riboflavina
  (biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B;

rybołów zwyczajny (n)
falco pescatore
  (ornitologia, ornitologiczny) Pandion haliaetus, gatunek ptaka z rodziny rybołowów występujący również w Polsce;

rybołówstwo (n)
pesca
  gałąź gospodarki obejmująca łowienie i hodowlę ryb;

rycerstwo (n)
cavalleria
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu: warstwa społeczna, która stanowiłą elitę społeczeństwa feudalnego i jego siłę zbrojną;

rycerz /ˈrɨʦ̑ɛʃ/ (n)
cavaliere
  (historia, historyczny, historycznie) członek uprzywilejowanego stanu żołnierskiego; zwykle stawał do walki jako jeździec;

ryczeć /ˈrɨʧ̑ɛʨ̑/ (v)
belare, frignare
  o ludziach: wydawać donośny głos płacząc, śpiewając lub śmiejąc się
ruggire
  o niektórych zwierzętach: wydawać przeciągły i donośny odgłos

rydwan /ˈrɨdvãn/ (n)
biga
  dwukołowy wóz bojowy zaprzężony w dwa lub cztery konie

ryft (n)
rift
  (geologia, geologiczny) rów tektoniczny o znacznej długości i głębokości;

ryjówka (n)
toporagno
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodzaju ryjówek (1.1)

rylec (n)
stilo
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny przyrząd do pisania na tabliczkach
bulino, stilo
  (technologia, technika, techniczny) wąskie, wydłużone narzędzie, zwykle stalowe i osadzone na drewnianej oprawce, służące do rytowania lub pisania

rymować /rɨ̃ˈmɔvaʨ̑/ (v)
rimare
  tworzyć rymy

rysa (n)
graffiatura
  podłużny ślad, wgłębienie po zadrapaniu powierzchni

rysować /rɨˈsɔvaʨ̑/ (v)
disegnare
  tworzyć rysunek, szkic za pomocą ołówka, kredki, węgla, kredy lub innego twardego narzędzia

rysownik /rɨˈsɔvʲɲik/ (n)
disegnatore
  ktoś, kto wykonuje zawodowo rysunki – np. artystyczne, do komiksów lub filmów animowanych

rysunek /rɨˈsũnɛk/ (n)
forma, linea
  (książkowy) kontur, kształt czegoś
disegno
  (sztuka) (edukacja, edukacyjny) (architektura, architektoniczny) dziedzina sztuk plastycznych przedstawiająca kształty i położenie w przestrzeni za pomocą linii kreślonej tuszem, kredką, ołówkiem itp.
disegno, vignetta
  to, co zostało narysowane;

rysunki /rɨˈsũnʲci/ (n)
lezione di disegno
  (przestarzałe, przestarzały) lekcja plastyki w szkole

ryt (n)
rito
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (antropologia, antropologiczny) ustalony obrządek
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z obrządków w rodzinie liturgicznej;
  (historia, historyczny, historycznie) rodzaj system wtajemniczeń w wolnomularstwie
incisione
  (sztuka) rycina
  (sztuka) rysunek wyryty w twardym materiale

rytmicznie (adv)
ritmicamente
  w sposób rytmiczny, zgodnie z rytmem

rytualny /ˌrɨtuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
rituale
  związany z rytuałem, dotyczący rytuału

rytuał /rɨˈtu<sup>w</sup>aw/ (n)
rituale
  (antropologia, antropologiczny) zespół specyficznych sekwencji sformalizowanych, symbolicznych czynów i wypowiedzi, charakterystyczny dla danej kultury;

rywal (n)
rivale, sfidante
  osoba, która konkuruje w czymś

rywalizacja /ˌrɨvalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
rivalità, competizione, combattimento, gara, gareggiamento
  (sport, sportowy) zawody, zmagania sportowe, rozgrywka
rivalità
  ubieganie się o pierwszeństwo, o zdobycie czegoś; konkurowanie

rywalizować (v)
competere, disputare
  ubiegać się o pierwszeństwo lub o zdobycie czegoś

ryzosfera (n)
rizosfera
  (biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) przestrzeń obejmująca glebę w zasięgu korzeni roślin wraz z zasiedlającymi ją organizmami;

ryzykant /rɨˈzɨkãnt/ (n)
rompicollo, scapestrato, scavezzacollo
  ktoś lubiący podejmować ryzyko

ryzyko /ˈrɨzɨkɔ/ (n)
rischio
  możliwość, prawdopodobieństwo, że coś się nie uda

ryzykować /ˌrɨzɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
mettere a repentaglio, mettere a rischio
  narażać coś cennego na utratę
avventurare, rischiare
  podejmować ryzyko; działać, licząc się z możliwością niekorzystnego zakończenia

ryć /rɨʨ̑/ (v)
grufolare
  kopać, robić doły w ziemi

ryś /rɨɕ/ (n)
lince
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny, cętkowany kot z pędzelkami na końcach uszu;

ryś euroazjatycki (n)
lince eurasiatica, lince europea
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Lynx lynx Linnaeus, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Europie i Azji;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku ryś euroazjatycki (1.1)

ryś iberyjski (n)
lince pardina
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Lynx pardinus Temminck, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w enklawach na Półwyspie Iberyjskim;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku ryś iberyjski (1.1)

ryś kanadyjski (n)
lince canadese
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Lynx canadensis Kerr, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, zamieszkującego Alaskę, Góry Skaliste i Krainę Wielkich Jezior;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku ryś kanadyjski (1.1)

ryś rudy (n)
lince rossa
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Lynx rufus Schreber, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Ameryce Północnej;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku rysi rudych (1.1)

ryż /rɨʃ/ (n)
riso
  (botanika, botaniczny) roślina zbożowa Oryza L., z rodziny traw występująca w klimacie wilgotnym;
  (handel, handlowy) (spożywczy) nasiona ryżu (1.1)

rzadko /ˈʒatkɔ/ (adv)
raramente, di rado
  prawie nigdy, z dużymi odstępami czasowymi między kolejnymi wydarzeniami

rzecz /ʒɛʧ̑/ (n)
cosa
  wytwór materialny, przedmiot

rzecz gustu /ˈʒɛʤ̑ ˈɡustu/ (idiom)
questione di gusti
  zwrot wyrażający, że coś jest zależne od czyichś upodobań, od tego, co komuś się podoba

rzeczniczka (n)
portavoce
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (urzędowy) kobieta występująca, przemawiająca w czyimś imieniu, reprezentująca publicznie jakiegoś wysokiego rangą urzędnika lub instytucję

rzecznik (n)
portavoce
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (urzędowy) osoba występująca, przemawiająca w czyimś imieniu, reprezentująca publicznie jakiegoś wysokiego rangą urzędnika lub instytucję;

rzeczny /ˈʒɛʧ̑nɨ/ (adj)
fluviale
  odnoszący się do rzeki, związany z rzeką

rzeczownik /ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲik/ (n)
sostantivo, nome
  (gramatyka) część mowy umożliwiająca rozróżnianie przedmiotów, osób, zwierząt, pojęć itp. poprzez nadanie im nazw lub imion;

rzeczownik własny /ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲiɡ ˈvwasnɨ/ (n)
nome proprio
  (gramatyka) rzeczownik będący nazwą konkretnej osoby lub innej istoty żywej, przedmiotu, miejsca lub obiektu geograficznego

rzeczownikowo (adv)
sostantivamente
  w sposób właściwy rzeczownikowi

rzeczownikowy (adj)
di sostantivo, sostantivale
  (gramatyka) odnoszący się do rzeczownika, związany z rzeczownikiem

rzeczowy (adj)
concreto
  dotyczący treści (a nie strony formalnej)

rzeczoznawca (n)
perito
  osoba wydająca orzeczenia w sprawach dotyczących jego kompetencji, a niejasnych dla innych

rzeczywistość /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɔɕʨ̑/ (n)
realtà
  prawda, prawdziwość; coś, co wydarzyło się (istnieje) naprawdę; obiektywnie
  realistyczność, świat realny

rzeczywisty /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɨ/ (adj)
reale
  mający miejsce naprawdę

rzeczywiście /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (adv)
effettivamente, infatti, difatti
  zgodnie z rzeczywistością, naprawdę, faktycznie

rzeka /ˈʒɛka/ (n)
fiume, rivo
  (hydrologia, hydrologiczny) ciek na powierzchni ziemi;

rzekomy (adj)
preteso, sedicente
  niebędący takim, za jakiego się go uważa

rzemień (n)
correggia, cinghia
  pasek z odpowiednio wyprawionej grubej skóry używany do wiązania, mocowania czegoś;

rzemieślnik /ʒɛ̃ˈmʲjɛ̇ɕl̥ʲɲik/ (n)
artigiano
  osoba uprawiająca rzemiosło (zajmująca się drobną wytwórczością lub naprawą, posiadająca warsztat rzemieślniczy)

rzepa (n)
rapa
  (botanika, botaniczny) roślina z podgatunku rzepy (1.1)

rzepka (n)
rotula
  (anatomia, anatomiczny) nieduża kość chroniąca staw kolanowy u wielu czworonogów, również u człowieka

rzesza /ˈʒɛʃa/ (n)
folla
  mnóstwo, duża liczba ludzi

rzezimieszek /ˌʒɛʑĩˈmʲjɛʃɛk/ (n)
brigante, malandrino
  (książkowy) złodziej, rabuś, bandzior

rześki (adj)
fresco, vivace
  pełen chęci do działania
fresco
  pełen orzeźwienia, świeżości
vivace
  świadczący o wigorze, gotowości do działania

rzeź /ʒɛɕ/ (n)
bagno di sangue, carneficina, strage, mattanza, eccidio, scempio
  brutalne morderstwo (najczęściej dokonywane na dużej ilości istnień)

rzeźba /ˈʒɛʑba/ (n)
rilievo
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) ukształtowanie terenu;
scultura
  (sztuka) dziedzina sztuk plastycznych związana z tworzeniem trójwymiarowych form z różnych materiałów;
  (sztuka) trójwymiarowy obiekt będący formą artystyczną

rzeźbiarz /ˈʒɛʑbʲjaʃ/ (n)
scultore
  (sztuka) artysta tworzący przestrzenne dzieła sztuki

rzeźnia /ˈʒɛʑɲa/ (n)
macello, mattatoio, ammazzatoio, scannatoio
  miejsce, gdzie zabija się zwierzęta dla celów spożywczych, sprawia tusze i dzieli mięso;

rzeźnik /ˈʒɛʑɲik/ (n)
macellaio
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) nieudolny chirurg
beccaio
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) kat, oprawca
macellaio, beccaio
  człowiek zajmujący się ubojem zwierząt i porcjowaniem mięsa

rzeżucha /ʒɛˈʒuxa/ (n)
crescione
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) nazwa pieprzycy siewnej (Lepidium sativum L.), rośliny zielnej z rodziny kapustowatych, stosowanej w kuchni;

rzodkiewka /ʒɔtʲˈcɛfka/ (n)
ravanello
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina o jadalnych, cenionych smakowo bulwach;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bulwa rzodkiewki (1.1)

rzucać /ˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
scagliare, gettare, buttare, avventare
  wywoływać chwilowy lot przedmiotu
scaraventarsi
  zrobić coś ze sobą, skierować się gwałtownie w jakimś kierunku

rzucać kłody pod nogi (v)
mettere i bastoni tra le ruote
  usilnie i z rozmysłem komuś przeszkadzać

rzucać mięsem /ˈʒuʦ̑aʨ̑ ˈmʲjɛ̃w̃sɛ̃m/ (v)
bestemmiare, smadonnare
  (potocznie, potoczny) przeklinać, używać wulgaryzmów, zwłaszcza dosadnych

rzucać słowa na wiatr /ˈʒuʦ̑aʨ̑ ˈswɔva na‿ˈvʲjatr̥/ (v)
parlare al vento
  zapowiadać, obiecywać coś, czego się nie zrealizuje

rzucić okiem (v)
adocchiare, dare una occhiata
  spojrzeć przelotnie, przez krótką chwilę, aby coś sprawdzić lub pobieżnie zaznajomić się z czymś

rzucić w diabły /ˈʒuʨ̑iʥ̑ ˈv‿dʲjabwɨ/ (v)
mandare al diavolo
  (potocznie, potoczny) zwrot wyrażający chęć porzucenia czegoś nagle, pozbycia się kogoś, czegoś

rzut karny /ˈʒut ˈkarnɨ/ (n)
calcio di rigore, rigore
  (sport, sportowy) w niektórych grach: specyficzne ukaranie strony, która popełniła przewinienie, przez znaczne ułatwienie stronie poszkodowanej zdobycia bramki, punktu (i tym podobne, i temu podobne);

rzut młotem /ˈʒut ˈmwɔtɛ̃m/ (n)
lancio del martello
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na rzucaniu kulą przymocowaną do stalowej linki zakończonej uchwytem;

rzut rożny /ˈʒut ˈrɔʒnɨ/ (n)
calcio d'angolo, corner
  (sport, sportowy) rzut, wyrzut, wykopnięcie z rogu boiska;

rzygacz /ˈʒɨɡaʧ̑/ (n)
gargolla
  (architektura, architektoniczny) dekoracyjne zakończenie rynny lub odprowadzenia wody z dachu w postaci figurki lub głowy zwierzęcia, człowieka, potwora itp.;

rzygać /ˈʒɨɡaʨ̑/ (v)
rigettare
  (grubiański, grubiańsko) wymiotować

rzymianin /ʒɨ̃ˈmʲjä̃ɲĩn/ (n)
romano
  mieszkaniec Rzymu

rzymianka /ʒɨ̃ˈmʲjãnka/ (n)
romana
  mieszkanka Rzymu (miasta)

rzymski /ˈʒɨ̃msʲci/ (adj)
romano, romanesco
  odnoszący się do miasta Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu
romano
  odnoszący się do państwa Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu

rzymskokatolicki (adj)
cattolico romano
  związany z katolicyzmem i katolikami obrządku łacińskiego, dotyczący katolicyzmu i katolików obrządku łacińskiego

rząd /ʒɔ̃nt/ (n)
ordine
  (biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka obejmująca rodziny;
governo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wykonawczy organ państwa zajmujący się jego finansami oraz prowadzący jego politykę wewnętrzną i zagraniczną;
fila, sfilza
  grupa ludzi lub elementów umieszczona obok siebie jeden za drugim lub jeden obok drugiego

rząd marionetkowy /ˈʒɔ̃nt ˌmarʲjɔ̃nɛtˈkɔvɨ/ (n)
stato fantoccio
  (publikatory) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rząd sterowany przez inną grupę ludzi niż tych, którzy oficjalnie znajdują się u steru władzy;

rządowy /ʒɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
governativo
  związany z rządem, wywodzący się z rządu

rządy (n)
governo, potere, regime
  sprawowanie władzy, władanie

rządzić /ˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
governare
  sprawować władzę, panować
  kierować czymś, zarządzać
spadroneggiare
  postępować według swojej woli, upodobania

rzępolić /ʒɛ̃mˈpɔlʲiʨ̑/ (v)
schitarrare, strimpellare
  (lekceważąco, lekceważący) grać nieumiejętnie na jakimś instrumencie, zwłaszcza strunowym

rzęsa /ˈʒɛ̃w̃sa/ (n)
ciglio, ciglia
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) jeden z włosów rosnący na brzegu powieki;

ród /rut/ (n)
casato, ceppo, famiglia, schiatta, semenza, stirpe
  duża, wielopokoleniowa rodzina

róg /ruk/ (n)
corno
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) twardy wyrostek występujący na głowie niektórych ssaków, zwykle parzyście;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego blaszanego;
angolo
  miejsce styku dwóch ulic

róg obfitości /ˈruk ˌɔpfʲiˈtɔɕʨ̑i/ (idiom)
cornucopia
  (książkowy) źródło niekończących się dóbr; bogactwo, obfitość

róg obfitości /ˈruk ˌɔpfʲiˈtɔɕʨ̑i/ (n)
cornucopia
  (mitologia grecka) (mitologia rzymska) ułamany róg kozy Amaltei nieustannie napełniający się płodami ziemi; atrybut bóstw greckich i rzymskich: Dionizosa, Ejrene, Fortuny, Plutona, Plutosa, Tyche oraz emblemat bogactwa i dostatku;

równanie /ruvˈnãɲɛ/ (n)
equazione
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie złożone z dwóch lub więcej części połączonych znakiem równości

równanie stanu /ruvˈnãɲɛ ˈstãnu/ (n)
equazione di stato
  (technologia, technika, techniczny) (fizyka, fizyczny) równanie termodynamiczne opisujące stan substancji;

również /ˈruvʲɲɛʃ/ (particle)
anche
  …używana do wyrażenia, że orzeczenie nie dotyczy tylko jednego elementu, ale i innych też, także

równik /ˈruvʲɲik/ (n)
equatore
  (astronomia, astronomiczny) (geografia, geograficzny) część wspólna powierzchni ciała niebieskiego oraz płaszczyzny prostopadłej do osi obrotu i przechodzącej przez środek masy ciała;

równik niebieski (n)
equatore celeste
  (astronomia, astronomiczny) okrąg wielki zawarty w płaszczyźnie prostopadłej do osi obrotu sfery niebieskiej;

równina /ruvʲˈɲĩna/ (n)
pianura, tavoliere
  (geografia, geograficzny) płaski lub prawie całkowicie poziomy teren;

równina aluwialna /ruvʲˈɲĩna ˌːluˈvʲjalna/ (n)
piana alluvionale, pianura alluvionale
  (geografia, geograficzny) równina ukształtowana w wyniku działalności rzecznej i zbudowana z osadów rzecznych;

równinny (adj)
pianeggiante
  będący równiną

równo /ˈruvnɔ/ (adv)
esattamente
  dokładnie

równoboczny (adj)
equilatero
  (geometria) mający wszystkie boki równe

równoczesny (adj)
simultaneo
  odbywający się w tym samym czasie

równocześnie /ˌruvnɔˈʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
al contempo, contemporaneamente, in contemporanea
  w tym samym czasie; jednocześnie

równolegle /ˌruvnɔˈlɛɡlɛ/ (adv)
parallelamente
  o położeniu w przestrzeni: w sposób równo odległy na całej swojej długości

równoległobok /ˌruvnɔlɛɡˈwɔbɔk/ (n)
parallelogramma, parallelogrammo
  (geometria) płaska, zamknięta figura geometryczna o dwóch parach równoległych boków;

równoleżnik (n)
parallelo
  (geografia, geograficzny) umowny okrąg powstały wskutek przecięcia powierzchni kuli ziemskiej płaszczyzną prostopadłą do jej osi;

równonoc /ruvˈnɔ̃nɔʦ̑/ (n)
equinozio
  (astronomia, astronomiczny) moment przejścia Słońca przez punkt, w którym ekliptyka przecina równik niebieski; długość dnia i nocy jest wówczas jednakowa;

równonoc jesienna /ruvˈnɔ̃nɔʦ̑ʲ jɛ̇ˈɕɛ̃nːa/ (n)
equinozio d'autunno
  (astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun południowy będzie bliżej Słońca niż biegun północny;

równonoc wiosenna /ruvˈnɔ̃nɔʣ̑ vʲjɔˈsɛ̃nːa/ (n)
equinozio di primavera
  (astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun północny będzie bliżej Słońca niż biegun południowy;

równonocny (adj)
equinoziale
  (astronomia, astronomiczny) związany z równonocą, dotyczący równonocy

równoramienny (adj)
isoscele
  (matematyka, matematyczny) mający ramiona równej długości

równorzędność (n)
uguaglianza
  cecha tego, co równorzędne, mające taką samą wartość jak coś innego

równouprawnienie (n)
egualità, uguaglianza, ugualità
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) równość wobec prawa, możliwość korzystania z jednakowych praw

równowaga /ˌruvnɔˈvaɡa/ (n)
equilibrio, bilico
  stabilny stan jakiegoś układu

równoważny (adj)
equivalente, equiparabile, equipollente
  mający równe znaczenie, równą wartość

równoważyć (v)
bilanciare, equilibrare
  utrzymywać w równowadze

równość /ˈruvnɔɕʨ̑/ (n)
uguaglianza, parità
  brak dyskryminacji i podziałów (tworzonych ze względu na rasę, pochodzenie, płeć)

róża /ˈruʒa/ (n)
rosa
  (botanika, botaniczny) rodzaj krzewów z rodziny różowatych;

róża dzika /ˈruʒa ˈʥ̑ika/ (n)
rosa canina
  (botanika, botaniczny) Rosa canina L., gatunek rośliny z rodziny różowatych; krzew dziko rosnący o złożonych, ostro ząbkowanych, zielonych liściach, kolczastych łodygach i pięciopłatkowych, różowych lub białawych kwiatach oraz wydłużonych, czerwonych owocach;

różaniec /ruˈʒãɲɛʦ̑/ (n)
rosario, coroncina
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sznur z paciorkami, służący do liczenia odmawianych modlitw lub praktyk medytacyjnych w różnych religiach
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) cykl modlitw odmawianych w określonej kolejności;

różnica /ruʒʲˈɲiʦ̑a/ (n)
differenza
  (matematyka, matematyczny) wynik odejmowania
differenza, dislivello
  to, czym się coś od czegoś różni

różnorodność /ˌruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑/ (n)
diversità, varietà
  cecha tego, co jest różnorodne

różnorodny /ˌruʒnɔˈrɔdnɨ/ (adj)
vario, variegato
  składający się z wielu różnych, czasem przeciwstawnych elementów

różowy /ruˈʒɔvɨ/ (adj)
rosa
  mający kolor pośredni między białym a czerwonym;

różyca /ruˈʒɨʦ̑a/ (n)
erisipeloide, pseudoerisipela
  (medycyna, medyczny) groźna dla ludzi zakaźna choroba świń wywoływana przez Erysipelothrix rhusopathiae, włoskowca różycy;

różyczka /ruˈʒɨʧ̑ka/ (n)
rosolia, rubeola
  (medycyna, medyczny) głównie dziecięca choroba wirusowa;

rąbać /ˈrɔ̃mbaʨ̑/ (v)
tagliuzzare
  ścinać przy pomocy siekiery, topora lub maczety

rączka /ˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
manico
  uchwyt, rękojeść

ręce do góry /ˈrɛ̃nʦ̑ɛ dɔ‿ˈɡurɨ/ (interjection)
alza le mani, mani in alto
  kategoryczny zwrot wzywający do podniesienia rąk w geście poddania

ręcznik /ˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
asciugamano
  gruby kawałek tkaniny przeznaczony do wycierania ciała

ręczny /ˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
a mano
  dostosowany do noszenia w rękach
  o narzędziach, przyrządach: uruchamiany za pomocą rąk, nieautomatyczny
  wykonany ręką, rękami; powstały z pracy rąk (bez użycia maszyn)

rędzina (n)
rendzina
  (geologia, geologiczny) płytka gleba powstająca na skałach wapiennych;

ręka /rɔŋk/ /ˈrɛ̃ŋka/ (n)
mano
  (anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej człowieka lub małpy człekokształtnej od nadgarstka do końca palców;

rękaw /ˈrɛ̃ŋkaf/ (n)
manica
  (krawiectwo) element odzieży przykrywający ręce

rękawica /ˌrɛ̃ŋkaˈvʲiʦ̑a/ (n)
guanto, manopola, muffola
  odzież wykonana z materiału lub gumy, nakładana na dłoń, żeby ją chronić od zimna, skaleczeń itp.

rękojeść /rɛ̃ŋˈkɔjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
manico
  część jakiegoś narzędzia, przyrządu lub broni służąca do trzymania;

rękopiśmienny (adj)
manoscritto
  pisany ręcznie

rżeć /rʒɛʨ̑/ (v)
nitrire
  o koniu: wydawać charakterystyczny głos

rżnąć głupa /ˈrʒnɔ̃ɲʥ̑ ˈɡwupa/ (v)
fare lo gnorri
  (pejoratywnie, pejoratywny) z premedytacją udawać brak doświadczenia, niewiedzę w celu wprowadzenia kogoś w błąd

sabat /ˈsabat/ (n)
sabba
  (ludowy) tajemny zlot czarownic

sabotaż /saˈbɔtaʃ/ (n)
sabotaggio, ostruzionismo
  umyślne niewypełnienie albo wypełnianie wadliwie swoich obowiązków w zamiarze wywołania dezorganizacji, strat i szkód; niewypełnienie danego zadania;

sad /sat/ (n)
frutteto
  ogród, w którym rosną drzewa i krzewy owocowe;

sad jabłoniowy (n)
meleto
  (rolnictwo, rolniczy) sad, w którym rosną jabłonie

sadomasochistyczny (adj)
sadomasochistico
  związany z sadomasochizmem i sadomasochistami

sadownik (n)
frutticoltore
  osoba, która uprawia sad

sadysta (n)
sadico
  człowiek lubujący się w zadawaniu innym cierpień lub oglądaniu czyjegoś cierpienia

sadyzm (n)
sadismo
  (medycyna, medyczny) zaburzenie seksualne polegające na doznawaniu podniecenia i zadowolenia seksualnego poprzez zadawanie bólu i upokorzenie partnera

sadzawka (n)
laghetto, piscina, stagno
  nieduży, otwarty i płytki zbiornik wodny wykopany w ziemi;

sadzić /ˈsaʥ̑iʨ̑/ (v)
piantare
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) umieszczać w ziemi bulwę lub sadzonkę tak, żeby przyjęła się i rosła

sadzonka /saˈʣ̑ɔ̃nka/ (n)
piantina
  (botanika, botaniczny) fragment rośliny, z którego może wyrosnąć cała roślina
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) wyhodowana w szklarni lub inspekcie młoda roślina przeznaczona do wysadzenia do gruntu

saffloryt (n)
safflorite
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady arsenków, arsenek kobaltu;

saharyjski /ˌsaxaˈrɨjsʲci/ (adj)
sahariano
  odnoszący się do Sahary, związany z Saharą

sajgonka /sajˈɡɔ̃nka/ (n)
involtino
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ryżowy naleśnik nadziewany warzywami i innymi składnikami;

sakralny /saˈkralnɨ/ (adj)
sacrale
  związany z kultem religijnym

sakrament /saˈkrãmɛ̃nt/ (n)
sacramento
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie obrzęd religijny uważany za znak lub sposób przekazania łaski Bożej;

sakrament namaszczenia (n)
sacramento dell'unzione
  (zobacz) namaszczenie chorych;

sakramentalia (n)
sacramentale
  (kościelny) przedmioty lub czynności ofiarowywające wiernym skutki duchowe i cielesne na wzór sakramentów;

sakramentarz (n)
sacramentario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dawna księga liturgiczna w użyciu przed powstaniem mszału;

saksofon /saˈksɔfɔ̃n/ (n)
sassofono, saxofono
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument drewniany, wykonany z metalu;
  (potocznie, potoczny) muzyk grający na saksofonie (1.1), saksofonista

saksofonista /ˌsaksɔfɔ̃ˈɲista/ (n)
sassofonista, saxofonista
  muzyk, który gra na saksofonie

saksofonistka /ˌsaksɔfɔ̃ˈɲistka/ (n)
sassofonista, saxofonista
  kobieta, która gra na saksofonie

saksoński /saˈksɔ̃j̃sʲci/ (adj)
sassone
  dotyczący Saksonii, związany z Saksonią

salamandra /ˌsalãˈmãndra/ (n)
salamandra
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj płazów ogoniastych;

salamandra plamista (n)
salamandra pezzata
  (herpetologia, herpetologiczny) Salamandra salamandra Linnaeus, jaszczurka o krępym ciele i czarnym ubarwieniu z żółtymi plamami, z wilgotną i błyszczącą skórą;

salami /saˈlãmʲi/ (n)
salame
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) oryginalnie włoska, sucha, wędzona kiełbasa, początkowo wytwarzana z mięsa oślego, później także wieprzowego i wołowego;

salaterka /ˌsalaˈtɛrka/ (n)
insalatiera
  naczynie służące do podawania jedzenia (najczęściej sałat, owoców)

salerneński (adj)
salernitano
  związany z Salerno, dotyczący Salerno

saletyn (n)
salettiano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu założonego przez bpa Philiberta de Bruillarda;

saletynka (n)
salettiana
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica z żeńskiej gałęzi zakonu założonego przez bpa Philiberta de Bruillarda

salezjanin (n)
salesiano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik ze zgromadzenia założonego przez św. Jana Bosko;

salezjanka (n)
salesiana
  zakonnica ze zgromadzenia salezjańskiego;

salicki (adj)
salico
  (historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dotyczący prawa ustanowionego przez Franków Salickich, w szczególności prawa dziedziczenia
  (historia, historyczny, historycznie) dotyczący jednego z odłamu Franków z V w. n.e.

salicyl /saˈlʲiʦ̑ɨl/ (n)
salicile
  (chemia, chemiczny) grupa funkcyjna lub rodnik 2-hydroksybenzylowy pochodzący od kwasu salicylowego

salicylan (n)
salicilato
  (chemia, chemiczny) sól lub ester kwasu salicylowego;

salicyna (n)
salicina
  (chemia, chemiczny) związek organiczny występujący w korze wierzby, mający właściwości przeciwzapalne i przeciwgorączkowe;

salina /saˈlʲĩna/ (n)
salina
  zakład przemysłowy produkujący sól poprzez odparowanie wody z solanki pochodzącej z mórz lub słonych jezior ewentualnie podziemnych złóż lub źródeł mineralnych;

salmonelloza (n)
salmonellosi
  (medycyna, medyczny) ostre zatrucie pokarmowe wywołane przez salmonellę

salomonowy wyrok /ˌsalɔ̃mɔ̃ˈnɔvɨ ˈvɨrɔk/ (n)
giudizio salomonico
  decyzja mądra, sprawiedliwa, często zaskakująca rozwiązaniem, kończąca spór w sposób uwzględniający interesy wszystkich stron

salon /ˈsalɔ̃n/ (n)
salone, sala, salotto
  główny, dzienny pokój w mieszkaniu

salowa (n)
inserviente
  (medycyna, medyczny) kobieta zatrudniona przez szpital w celu utrzymywania pomieszczeń w czystości

salpingektomia (n)
salpingectomia
  (medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu jednego lub dwóch jajowodów

salto /ˈsaltɔ/ (n)
salto
  skok polegający na obrócenie się do przodu lub do tyłu w powietrzu;

salto mortale (n)
salto mortale
  (książkowy) ryzykowne posunięcie
  (sport, sportowy) niebezpieczny skok akrobatyczny połączony z koziołkowaniem

salwatorianin (n)
salvatoriano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek katolickiego męskiego zgromadzenia zakonnego, założonego przez Jana Chrzciciela Jordana;

salwatoriański (adj)
salvatoriano
  związany z salwatorianami lub salwatoriankami, dotyczący salwatorianów lub salwatorianek

sam /sãm/ (pronoun)
da solo, solo
  bez nikogo / niczego innego, będący jedyny
solo
  podkreślenie: właśnie ten, a nie inny

samar /ˈsãmar/ (n)
samario
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sm i liczbie atomowej 62;

samaryjski (adj)
di Samaria
  odnoszący się do Samarii, związany z Samarią

samarytanin (n)
samaritano
  (książkowy) człowiek pełen miłosierdzia, śpieszący z pomocą chorym i potrzebującym

samarytański (adj)
samaritano
  związany z Samarytanami albo Samarią

samba /ˈsãmba/ (n)
samba
  (choreografia, choreograficzny) szybki taniec brazylijski;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyka do samby (1.1)

samica /sãˈmʲiʦ̑a/ (n)
femmina
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę płci żeńskiej

samiec /ˈsãmʲjɛʦ̑/ (n)
maschio
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę płci męskiej

samobieżny (adj)
semovente
  (technologia, technika, techniczny) taki, który porusza się samodzielnie

samobójca /ˌsãmɔˈbujʦ̑a/ (n)
suicida
  osoba próbująca zabić samą siebie

samobójczy /ˌsãmɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
suicida
  dotyczący samobójstwa lub samobójcy, mający na celu samobójstwo
  grożący niebezpieczeństwem, bardzo śmiały, ryzykowny

samobójstwo /ˌsãmɔˈbujstfɔ/ (n)
suicidio
  zabicie samego siebie;

samochodowy /ˌsãmɔxɔˈdɔvɨ/ (adj)
automobilistico, automotive
  związany z samochodem, dotyczący samochodu

samochwalstwo (n)
iattanza
  (książkowy) zachwalanie siebie

samochód /sãˈmɔxut/ (n)
automobile, macchina, autovettura, automezzo
  (motoryzacja) (transport, transportowy) pojazd mechaniczny, wyposażony w koła, mogący poruszać się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;

samochód osobowy /sãˈmɔxut ˌɔsɔˈbɔvɨ/ (n)
automobile, autovettura, macchina
  (motoryzacja) pojazd mechaniczny, silnikowy, o dopuszczalnej całkowitej masie do 3500 kg, zdolny do przewożenia do dziewięciu osób i niewielkiego bagażu;

samoczynny /ˌsãmɔˈʧ̑ɨ̃nːɨ/ (adj)
automatico
  działający samoczynnie, bez udziału człowieka

samogłoska /ˌsãmɔˈɡwɔska/ (n)
vocale
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska otwarta, której obecność konieczna jest do utworzenia sylaby;

samogłów (n)
pesce luna
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Mola mola, gatunek morskiej ryby rozdymkokształtnej z rodziny samogłowowatych;

samokrytyczny (adj)
autocritico
  zdolny do krytycznej oceny samego siebie

samolocik /ˌsãmɔˈlɔʨ̑ik/ (n)
aeroplanino
  (zdrobniale) od: samolot

samolot /sãˈmɔlɔt/ (n)
aeroplano, velivolo, aereo
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny wyposażony we własny napęd, mający skrzydła, które tworzą siłę nośną;

samolub (n)
egoista
  egoista myślący tylko o sobie

samolubny (adj)
egoistico
  charakterystyczny dla samoluba

samoobrona (n)
autodifesa
  (książkowy) obrona samego siebie

samoobsługowy /ˌsãmɔːpswuˈɡɔvɨ/ (adj)
a self-service
  o sklepie, usługach itp.: taki, który nie wymaga personelu obsługującego

samookaleczenie /ˌsãmɔːkalɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
autolesione
  celowe okaleczenie samego / samej siebie;

samorodny (adj)
autogeno
  wynikający z natury

samosa (n)
samosa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna potrawa indyjska, trójkątny pierożek smażony na głębokim oleju;

samotność /sãˈmɔtnɔɕʨ̑/ (n)
solitudine
  uczucie braku bliskich osób
  życie w odosobnieniu, z dala od innych ludzi

samotny /sãˈmɔtnɨ/ (adj)
solitario, solo, schivo
  taki, który jest sam, żyje samotnie

samowar /sãˈmɔvar/ (n)
samovar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do przygotowywania herbaty – ze zbiornikiem do gotowania wody, kranikiem i miejscem do podgrzewania czajniczka;

samowolny (adj)
arbitrario
  świadczący o samowolnej (1.1) postawie
  postępujący według własnej woli, nie licząc się z innymi, z przepisami

samowystarczalny (adj)
autosufficiente
  mogący sam zaspokoić wszystkie swe potrzeby

samowyzwalacz (n)
autoscatto
  (fotografia) mechanizm lub funkcjonalność oprogramowania aparatu fotograficznego pozwalająca na wyzwolenie spustu samoczynnie po określonym czasie;

samozatrudnienie (n)
lavoro autonomo
  podjęcie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną na własny rachunek i odpowiedzialność;

samoświadomość /ˌsãmɔɕfʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
autoconsapevolezza, autocoscienza
  świadomość siebie, własnych doznań, emocji, potrzeb, myśli, swoich możliwości;

samuraj /sãˈmuraj/ (n)
samurai
  (historia, historyczny, historycznie) rycerz japoński, członek niższej szlachty japońskiej;

sandał /ˈsãndaw/ (n)
sandalo
  rodzaj otwartego obuwia składającego się z podeszwy i rzemieni, które utrzymują go na stopie;
  (botanika, botaniczny) (zobacz) sandałowiec
  (potocznie, potoczny) aromatyczne drewno z drzewa sandałowca

sangwina /sãŋɡˈvʲĩna/ (n)
sanguigna
  miękka, czerwono-brązowa kredka używana do szkicowania lub rysowania;

sangwinaria (n)
sanguinaria
  (botanika, botaniczny) Sanguinaria canadensis L., bylina o grubym kłączu występująca w Ameryce Północnej;

sanidyn (n)
sanidino
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy krzemianów, KAlSi3O8;

sanie /ˈsãɲɛ/ (n)
slitta
  pojazd na płozach, zaprzęgnięty najczęściej w zwierzęta pociągowe;

sanitariusz /ˌsãɲiˈtarʲjuʃ/ (n)
portaferiti
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz, którego zadaniem jest udzielanie pierwszej pomocy rannym żołnierzom podczas działań wojennych

sankcja (n)
sanzione
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określona normą prawną konsekwencja naruszenia prawa

sankiulota (n)
sanculotto
  (historia, historyczny, historycznie) (pogardliwie, pogardliwy) rewolucjonista francuski wywodzący się z paryskich rzemieślników i robotników;

sanktuarium /ˌsãŋktuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/ (n)
santuario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) otoczony czcią obiekt religijny będący miejscem przechowywania świętych przedmiotów lub relikwii oraz sprawowania kultu;

sanskrycki /sãw̃sˈkrɨʦ̑ʲci/ (adj)
sanscrito
  związany z sanskrytem, dotyczący sanskrytu

saper /ˈsapɛr/ (n)
sminatore
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz lub funkcjonariusz zajmujący się materiałami wybuchowymi i ich rozbrajaniem, a także robotami inżynieryjnymi;

saponina (n)
saponina
  (biochemia, biochemiczny) związek chemiczny należący do glikozydów;

saprofag (n)
saprofago
  (ekologia, ekologiczny) zwierzę odżywiające się martwą materią organiczną;

sarabanda (n)
sarabanda
  (choreografia, choreograficzny) żywy taniec hiszpański;

sarangi /saˈrãŋʲɟi/ (n)
saranghi, sarangi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) indyjski instrument strunowy;

sardela /sarˈdɛla/ (n)
acciuga
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Engraulis, mała ryba morska żyjąca w ławicach poławiana w celach spożywczych;

sardoniczny (adj)
sardonico
  (książkowy) ironiczny, złośliwy

sardyński /sarˈdɨ̃j̃sʲci/ (adj)
sardo
  charakterystyczny dla Sardynii, związany z Sardynią, wywodzący się z Sardynii

sarkastycznie (adv)
sarcasticamente
  w sposób sarkastyczny

sarkastyczny /ˌsarkaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
sarcastico
  złośliwy, docinkowy, szczery do bólu, pełen sarkazmu

sarkazm /ˈsarkasm̥/ (n)
sarcasmo
  złośliwy, pesymistyczny sposób wyrażania się o rzeczywistości, spotęgowana ironia

sarkofag /sarˈkɔfak/ (n)
sarcofago
  zdobiona trumna w kształcie skrzyni, najczęściej wykonana z kamienia;

sarkopenia /ˌsarkɔˈpɛ̃ɲa/ (n)
sarcopenia
  (medycyna, medyczny) zanik masy mięśniowej wraz ze spadkiem siły mięśni

sarna /ˈsarna/ (n)
capriolo
  (zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka parzystokopytnego;

sarnina /sarʲˈɲĩna/ (n)
carne di cervo
  mięso sarny

saski /ˈsasʲci/ (adj)
sassone
  związany z Saksonią, dotyczący Saksonii

sataniczny (adj)
satanico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z kultem szatanem, dotyczący kultu szatana

sataniczny (possessiveAdjective)
satanico
  należący do szatana

satanista (n)
satanista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca satanizmu

satanistka (n)
satanista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawczyni satanizmu

satanistyczny (adj)
satanico
  związany z satanizmem, dotyczący satanizmu

satanizm (n)
satanismo
  kult szatana

satelitarny (adj)
satellite
  (urbanistyka, urbanistyczny) peryferyjny, położony wokół

satrapa (n)
satrapo
  (starożytność) w Persji: zarządca prowincji;

satrapia (n)
satrapia
  (starożytność) okręg administracyjny w starożytnym Iranie;

saturator (n)
saturatore
  urządzenie do saturacji: nasycania wody gazem, np. dwutlenkiem węgla;

satyna /saˈtɨ̃na/ (n)
satin
  (włókiennictwo) bawełniana lub jedwabna tkanina, zwykle błyszcząca z jednej strony; rodzaj atłasu;

satyr (n)
satiro
  (mitologia grecka) grecki bożek płodności o koźlich nogach;
  (przenośnie, przenośnia) rozpustny mężczyzna

satyrowy (possessiveAdjective)
satiresco
  należący do satyra

satyrycznie (adv)
satiricamente
  w sposób satyryczny

satyryczny /ˌsatɨˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
satirico
  związany z satyrą, dotyczący satyry

saudyjski /sawˈdɨjsʲci/ (adj)
saudita
  odnoszący się do Arabii Saudyjskiej (państwa na Półwyspie Arabskim)

sauna /ˈsawna/ (n)
sauna
  rodzaj łaźni, w której panuje wysoka temperatura oraz, w zależności od rodzaju sauny, wysoka lub niska wilgotność;

sawanna (n)
savana
  (geografia, geograficzny) forma zbiorowiska roślinności trawiastej z z rzadka rosnącymi drzewami i krzewami;

sałata /saˈwata/ (n)
lattuga
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny astrowatych (Lactuca), wiele gatunków jadalnych;
  warzywo liściaste, spożywane zwykle na surowo

sałatka /saˈwatka/ (n)
insalata
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa podawana na zimno, z zazwyczaj drobno pokrojonych składników, głównie warzyw (ugotowanych lub surowych), owoców, jaj, ryb itp.;

sałatka Caprese (n)
caprese
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sałatka pochodząca z południowych Włoch, w skład której wchodzą pokrojone w plastry pomidory oraz mozzarella, polane sosem z oliwy lub kremem balsamicznym, udekorowane liśćmi bazylii;

sałatka grecka (n)
insalata greca
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna sałatka kuchni greckiej, w skład której zwykle wchodzą: grubo pokrojone pomidory i świeże ogórki, czerwona cebula w plastrach, zielona, słodka papryka, oliwa, plaster sera feta i brązowe oliwki;

sałatka szopska (n)
insalata shopska
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna sałatka kuchni bułgarskiej, w skład której wchodzą pokrojone w niewielkie kawałki pomidory i świeże ogórki, cebula, papryka, olej roślinny lub oliwa oraz zwykle tarty słony ser szopski;

sałatka ziemniaczana (n)
insalata di patate
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sałatka przyrządzana w wielu wariantach, której głównym składnikiem są ugotowane, pokrojone ziemniaki;

scena /ˈsʦ̑ɛ̃na/ (n)
scena
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przestrzeń w sali teatralnej przeznaczona do wystawiania utworów;
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) krótki fragment sztuki teatralnej lub filmu, dotyczący określonej sytuacji;
  (przenośnie, przenośnia) publiczna awantura, kłótnia

scenariusz /sʦ̑ɛ̃ˈnarʲjuʃ/ (n)
sceneggiatura
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) materiał literacki będący podstawą fabuły filmu, przedstawienia teatralnego, programu telewizyjnego itp.;

scenarzysta /ˌsʦ̑ɛ̃naˈʒɨsta/ (n)
scenarista
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba pisząca scenariusze filmowe, telewizyjne lub radiowe;

scenarzystka /ˌsʦ̑ɛ̃naˈʒɨstka/ (n)
scenarista
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) kobieta pisząca scenariusze filmowe, telewizyjne lub radiowe

scenografia /ˌsʦ̑ɛ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
scenografia
  plastyczna oprawa widowiska teatralnego, filmu itp., np. dekoracje, rekwizyty, kostiumy

scenograficzny (adj)
scenografico
  związany ze scenografią, dotyczący scenografii

sceptycyzm /sʦ̑ɛpˈtɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
scetticismo
  (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny odrzucający możliwość uzyskania wiarygodnej i ostatecznie uzasadnionej wiedzy;

sceptyczny (adj)
scettico
  wyrażający sceptycyzm, ustosunkowujący się krytycznie do czegoś

sceptyk /ˈsʦ̑ɛptɨk/ (n)
scettico
  człowiek sceptyczny, wątpiący, niedowierzający

schab /sxap/ (n)
costata di maiale
  (spożywczy) rodzaj mięsa wieprzowego wycinany z okolic kręgosłupa na odcinku piersiowo-lędźwiowym tuszy;

schematyzm (n)
schematismo
  postępowanie lub myślenie schematyczne

schistosomatoza (n)
schistosomiasi
  (medycyna, medyczny) choroba pasożytnicza występująca w Afryce, obok malarii najpoważniejszy w skali światowej parazytologiczny problem zdrowotny;

schizofrenia /ˌsxʲizɔˈfrɛ̃ɲja/ (n)
schizofrenia
  (medycyna, medyczny) choroba psychiczna charakteryzująca się dezintegracją osobowości, utratą kontaktu z otoczeniem i urojeniami;

schizofreniczny /ˌsxʲizɔfrɛ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
schizofrenico
  (medycyna, medyczny) związany ze schizofrenią, właściwy schizofrenii lub schizofrenikom

schizofrenik /ˌsxʲizɔˈfrɛ̃ɲik/ (n)
schizofrenico
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) człowiek cierpiący na schizofrenię

schizoidia /ˌsxʲizɔˈ<sup>j</sup>idʲja/ (n)
schizoidia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (rzadki, rzadko używany) zaburzenie psychiczne

schlebiać (v)
adulare, lusingare
  chwalić nad wyraz celem przypodobania się komuś

schludny /ˈsxludnɨ/ (adj)
lindo
  porządny, zadbany, czysty

schnąć (v)
asciugarsi, seccarsi
  stawać się suchym; tracić wilgotność
appassire
  marnieć z braku wody

schodnia (n)
passerella
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) schody łączące dwa pokłady na statku

schody /ˈsxɔdɨ/ (n)
scale, scala
  konstrukcja ze stopni, z których każdy następny jest umieszczony nieco wyżej od poprzedniego, służąca do przemieszczania się pomiędzy różnymi poziomami;

schody ruchome /ˈsxɔdɨ ruˈxɔ̃mɛ/ (n)
scala mobile
  urządzenie do ukośnego transportu ludzi między piętrami;

schodzić na psy /ˈsxɔʥ̑iʨ̑ na‿ˈpsɨ/ (idiom)
andar ai cani
  psuć się, zmieniać się na gorsze

scholastycznie (adv)
scolasticamente
  (filozofia, filozoficzny) zgodnie z zasadami scholastyki
  na sposób scholastyczny

scholastyczny (adj)
scolastico
  (filozofia, filozoficzny) związany ze scholastyką, odnoszący się do scholastyki

scholastyk (n)
scolastico
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik lub przedstawiciel filozofii scholastycznej

scholastyka (n)
scolastica
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) nauka uprawiana na średniowiecznych uniwersytetach;

schronienie /sxrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
riparo, rifugio, ricovero
  bezpieczne miejsce, w którym można się ukryć, schować

schronisko /sxrɔ̃ˈɲiskɔ/ (n)
rifugio
  budynek zapewniający miejsce odpoczynku, schronienia, bazę noclegową i gastronomiczną;
  miejsce, w którym można się schronić

schrystianizować (v)
cristianizzare
  (historia, historyczny, historycznie) (teologia, teologiczny) zaprowadzić chrześcijaństwo

schyłek /ˈsxɨwɛk/ (n)
fino
  okres bliski zakończeniu, stadium końcowe

scjentologia (n)
scientology
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna Kościoła scjentologicznego, ruchu religijnego założonego w 1951 r. w USA jako alternatywa dla psychologii;

scjentologiczny (adj)
scientologico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z scjentologią, dotyczący scjentologii

scjentyzm (n)
scientismo
  (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny uznający jedynie nauki przyrodnicze i eksperymentalne za zdolne do poznania i opisania rzeczywistości;

scyzoryk /sʦ̑ɨˈzɔrɨk/ (n)
temperino
  składany, krótki nóż, z jednym lub kilkoma ostrzami;

seaborg /ˈsʲibɔrk/ (n)
seaborgio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sg i liczbie atomowej 106;

secesja (n)
stile floreale, stile liberty
  (sztuka) (historia, historyczny, historycznie) jeden ze stylów w sztuce i kulturze przełomu XIX i XX wieku, przybierający wiele form, a będący wyrazem odejścia od tradycyjnych i akademickich kanonów artystycznych, charakteryzujący się zamiłowaniem do stylizacji, swobodnej kompozycji, giętkich i płynnych linii i asymetrii;

sedno /ˈsɛdnɔ/ (n)
fulcro, nocciolo, sodo, succo
  (książkowy) istota czegoś

segregacja (n)
segregazione
  oddzielenie w ramach jednego państwa grup ludzi, (na przykład) ze względu na ich rasę lub religię

segregacja rasowa /ˌsɛɡrɛˈɡaʦ̑ʲja raˈsɔva/ (n)
segregazione razziale
  sformalizowana, zinstytucjonalizowana forma dyskryminacji oparta na kryterium rasy, polegająca na oddzieleniu jednej rasy od drugiej

seitan (n)
seitan
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wywodzący się z Azji wysokobiałkowy zamiennik mięsa przygotowany z mąki pszennej, nazywany „pszennym mięsem”

sejf /sɛjf/ (n)
cassaforte
  zamykana, metalowa szafa, skrzynia lub pomieszczenie służące do przechowywania cennych rzeczy

sejm /sɛjm/ (n)
sejm
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z izb parlamentu w Polsce, Litwie i Łotwie;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa parlamentu albo jednej z izb parlamentu

sejsmo-
sismo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z drganiami, wstrząsami, w szczególności z trzęsieniami ziemi

sejsmograf (n)
sismografo
  (technologia, technika, techniczny) (geologia, geologiczny) urządzenie zapisujące parametry drgań skorupy ziemskiej;

sejsmografia (n)
sismografia
  (geologia, geologiczny) zbieranie danych, odczytów urządzeń (sejsmogramy) i opisów drgań skorupy ziemskiej, a zwłaszcza trzęsień ziemi

sejsmograficzny (adj)
sismografico
  (geologia, geologiczny) związany z sejsmografią, dotyczący sejsmografii lub sejsmografu

sejsmogram (n)
sismogramma
  (geologia, geologiczny) zapis pomiarów wykonanych sejsmografem (sejsmometrem);

sejsmolog (n)
sismologo
  (geologia, geologiczny) naukowiec zajmujący się sejsmologią
sismologa
  (geologia, geologiczny) kobieta naukowiec zajmująca się sejsmologią

sejsmologia /ˌsɛjsmɔˈlɔɟja/ (n)
sismologia
  nauka o trzęsieniach ziemi;

sejsmologiczny (adj)
sismologico
  (geologia, geologiczny) związany z sejsmologią, dotyczący sejsmologii

sejsmometr (n)
sismometro
  (technologia, technika, techniczny) główna, pomiarowa część sejsmografu zbudowana na zasadzie wahadła fizycznego;

sejsmoskop (n)
sismoscopio
  (geologia, geologiczny) (technologia, technika, techniczny) (dawniej, dawny) najprostsze urządzenie zdolne wykrywać zajście trzęsienia ziemi, a czasami i jego kierunek

sekator /sɛˈkatɔr/ (n)
cesoie
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) nożyce o wygiętych ostrzach używane w ogrodzie;

sekretarz /sɛˈkrɛtaʃ/ (n)
segretario
  pracownik, który załatwia sprawy związane z działalnością firmy, instytucji lub osoby

seks /sɛks/ (n)
sesso
  (potocznie, potoczny) stosunek płciowy, zazwyczaj między dwiema osobami

seks oralny /ˈsɛks ɔˈralnɨ/ (n)
sesso orale
  zbliżenie seksualne opierające się na pieszczeniu narządów płciowych i innych stref erogennych partnerki lub partnera językiem i ustami

seksistowski /ˌsɛcɕiˈstɔfsʲci/ (adj)
sessista
  związany z seksizmem, dotyczący seksizmu; dyskryminujący osoby płci przeciwnej

seksizm /ˈsɛcɕism̥/ (n)
sessismo
  dyskryminacja ze względu na płeć;

seksta (n)
sesta
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odległość między dźwiękami równa ośmiu lub dziewięciu półtonom;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część oficjum kościelnego odmawiana w południe

sekstant /ˈsɛkstãnt/ (n)
sestante
  (astronomia, astronomiczny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) optyczny przyrząd nawigacyjny stosowany niegdyś w żegludze;

sekstet (n)
sestetto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny skomponowany na sześć instrumentów lub sześć głosów;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół sześciu muzyków lub śpiewaków;

seksualizacja /ˌsɛksu<sup>w</sup>alʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
sessualizzazione
  (psychologia, psychologiczny) proces, w wyniku którego wartościowanie kogoś jest dokonywane z punktu widzenia atrakcyjności seksualnej

seksualnie /ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲɲɛ/ (adv)
sessualmente
  w sposób dotyczący seksu, seksualności

seksualność (n)
sessualità
  (biologia, biologiczny) (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) wrodzona, naturalna funkcja organizmu, zawierająca w sobie seks, orientację seksualną, identyfikację płciową i jej rolę, reprodukcję, pożądanie, erotyzm oraz intymność;

seksualny /ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
sessuale
  dotyczący seksu i popędu płciowego

seksuolog /ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>ɔlɔk/ (n)
sessuologo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem zaburzeń seksualnych
sessuologa
  (medycyna, medyczny) lekarz, specjalistka seksuologii

seksuologia /ˌsɛksu<sup>w</sup>ɔˈlɔɟja/ (n)
sessuologia
  nauka zajmująca się seksualnością, życiem seksualnym człowieka;

seksuologiczny (adj)
sessuologico
  (medycyna, medyczny) związany z seksuologią, dotyczący seksuologii

sekta /ˈsɛkta/ (n)
setta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odłam jakiejś religii

sekularyzacja /ˌsɛkularɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
secolarizzazione
  (kościelny) przejście osoby duchownej do stanu świeckiego

sekunda /sɛˈkũnda/ (n)
secondo
  (fizyka, fizyczny) jednostka czasu równa 1/60 minuty
  (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego równa 1/3600 stopnia
  (potocznie, potoczny) krótka chwila

sekundant /sɛˈkũndãnt/ (n)
padrino, secondo
  (historia, historyczny, historycznie) pośrednik i świadek jednego z pojedynkujących się, negocjator warunków pojedynku, pilnujący by starcie odbywało się zgodnie z zasadami honorowymi
secondo
  (sport, sportowy) zwłaszcza w pięściarstwie i szachach: doradca i pomocnik zawodnika

sekwens /ˈsɛkfɛ̃w̃s/ (n)
sequenza
  w grach karcianych: posiadanie kilku kolejnych pod względem wartości kart w tym samym kolorze

sekwoja /sɛˈkfɔja/ (n)
sequoia
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Sequoia, monotypowy rodzaj drzew z rodziny cyprysowatych;

seldżucki (adj)
selgiuchide
  związany z Seldżukami, odnoszący się do Seldżuków

seledyn (n)
celadon
  blada, delikatna zieleń

seledynowy /ˌsɛlɛdɨ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
celadon, verde pallido
  mający jasnozielony kolor;

selekcja /sɛˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
selezione
  dobór dokonywany poprzez eliminację

selen /ˈsɛlɛ̃n/ (n)
selenio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Se i liczbie atomowej 34;

seleno- /sɛˈlɛ̃nɔ/
seleno-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Księżycem
  (chemia, chemiczny) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z selenem

selenografia /ˌsɛlɛ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
selenografia
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka zajmująca się opisem powierzchni Księżyca;

selenologia /ˌsɛlɛ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
selenologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (astronomia, astronomiczny) nauka o Księżycu

selenowy (adj)
selenico
  dotyczący selenu

seler /ˈsɛlɛr/ (n)
sedano
  (botanika, botaniczny) Apium graveolens, roślina warzywna;

seligmannit (n)
seligmannite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady siarczków;

semantyka /sɛ̃ˈmãntɨka/ (n)
semantica
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się znaczeniem wyrażeń językowych

semicki /sɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
semitico
  odnoszący się do Semitów, związany z Semitami, dotyczący Semitów

seminarium /ˌsɛ̃mʲĩˈnarʲjũm/ (n)
seminario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (studencki) dom formacyjny, w którym przygotowują się kandydaci na duchownych

seminarzysta (n)
seminarista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (studencki) student seminarium duchownego

semiologia (n)
semeiologia, semiologia
  (filozofia, filozoficzny) (logika, logiczny) dział logiki badający znaki;
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa badający systemy znakowe;

semiotyka (n)
semiotica
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa badający systemy znakowe;

sen /sɛ̃n/ (n)
sonno, dormita
  (fizjologia, fizjologiczny) stan odpoczynku, na ogół nocnego, w którym spowolnione są funkcje organizmu i obniżony poziom świadomości
sogno
  doświadczenie przeżywane w trakcie snu (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) fantazja, marzenie, wizja, coś, co wydaje się nierzeczywiste

sen zimowy /ˈsɛ̃nʲ ʑĩˈmɔvɨ/ (n)
letargo
  (biologia, biologiczny) (zoologia, zoologiczny) u zwierząt spowolnienie procesów życiowych w okresie zimy;

senacki (adj)
del senato
  związany z senatem, odnoszący się do senatu

senat /ˈsɛ̃nat/ (n)
senato
  (historia, historyczny, historycznie) organ władzy w systemie politycznym starożytnego Rzymu;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) izba wyższa dwuizbowego parlamentu;
  (edukacja, edukacyjny) kolegialny organ uczelni;

senator /sɛ̃ˈnatɔr/ (n)
senatore
  członek izby wyższej parlamentu (senatu)

senatorski (adj)
senatoriale
  związany z senatorem lub senatorami, odnoszący się do senatora lub senatorów

senegalka (n)
pappagallo del Senegal
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku afrykanka ognistobrzucha;

senegalski /ˌsɛ̃nɛˈɡalsʲci/ (adj)
senegalese
  odnoszący się do państwa Senegal

senność /ˈsɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
sonnolenza, abbiocco, sonno
  potrzeba snu, pragnienie zaśnięcia

senny /ˈsɛ̃nːɨ/ (adj)
insonnolito, onirico
  dotyczący snu, związany ze snem; trwający lub przeżywany podczas snu
sonnolento
  taki, który chce spać; jest śpiący

sensacja (n)
scalpore
  silne wrażenie czy znaczne zainteresowanie spowodowane zaskakującym zdarzeniem

sensacyjny (adj)
sensazionale
  wywołujący sensację

sensualny /ˌsɛ̃w̃suˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
sensuale
  taki, który jest odbierany za pomocą zmysłów

sentymentalnie /ˌsɛ̃ntɨ̃mɛ̃nˈtalʲɲɛ/ (adv)
sentimentalmente
  w sposób sentymentalny

sentymentalny /ˌsɛ̃ntɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
sentimentale
  przesadnie uczuciowy; (także, też) świadczący o przesadnej uczuciowości

separacja (n)
separazione
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozłączenie małżonków bez ich prawa wstępowania w nowy związek małżeński

separatysta /ˌsɛparaˈtɨsta/ (n)
separatista
  zwolennik separatyzmu

separatystyczny /ˌsɛparatɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
separatista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z separatyzmem lub/i separatystami; właściwy separatyzmowi

separatyzm /ˌsɛpaˈratɨsm̥/ (n)
separatismo, indipendentismo, secessionismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dążenie do oddzielenia się, wyodrębnienia się jakiejś grupy z całości;

seplenić /sɛˈplɛ̃ɲiʨ̑/ (v)
essere bleso, parlare con lisca
  błędnie wymawiać spółgłoski szczelinowe zębowe i dziąsłowe

sepsa /ˈsɛpsa/ (n)
sepsi
  (medycyna, medyczny) zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej;

ser /sɛr/ (n)
formaggio, cacio
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy w postaci gęstej masy, otrzymywany z mleka krowiego, koziego, bądź owczego;

seraficzny /ˌsɛraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
serafico
  (poetycki, poetycko) anielski, piękny, wzniosły

serafin (n)
serafino
  (teologia, teologiczny) (biblijny) anioł należący do najwyższego chóru w hierarchii anielskiej;

seraj (n)
serraglio
  (architektura, architektoniczny) orientalny pałac, rezydencja władcy, zwłaszcza sułtana

serak (n)
seracco
  (geologia, geologiczny) ogromna bryła lodu powstająca w wyniku pękania lodowca;

serbski /ˈsɛrpsʲci/ (adj)
serbo
  związany z Serbią lub Serbami, dotyczący Serbii lub Serbów

serce /ˈsɛrʦ̑ɛ/ (n)
cuore
  (anatomia, anatomiczny) u ludzi i wielu zwierząt: organ (mięsień), którego praca powoduje przepływ krwi w organizmie;
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) miejsce, gdzie są czyjeś uczucia, często miłości
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) współczucie, pozytywne cechy wobec innych, ludzi i zwierząt
  (przenośnie, przenośnia) centrum, najważniejsza część czegoś
  (przenośnie, przenośnia) zapał, chęć robienia czegoś jak najlepiej
  przedmiot przypominający serce (1.1) będący symbolem miłości
battaglio
  część dzwonu, która uderza w jego ściany i powoduje dźwięk

serce krwawi /ˈsɛrʦ̑ɛ ˈkr̥favʲi/ (v)
cuore piange
  ktoś przeżywa wielki smutek; cierpi psychicznie

serce z kamienia /ˈsɛrʦ̑ɛ s‿kãˈmʲjɛ̇̃ɲa/ (n)
cuore di sasso
  o osobie zimnej, złej, nieczułej, niewzruszonej

sercowaty (adj)
cuoriforme, a forma di cuore
  przypominający kształtem serce

sercowy (adj)
cardiaco
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący serca jako narządu

serdeczność /sɛrˈdɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
affettuosità
  czułość
cordialità
  życzliwość, serdeczny stosunek

serdeczny /sɛrˈdɛʧ̑nɨ/ (adj)
cordiale, alla mano
  taki, który wobec ludzi kieruje się przyjaznymi uczuciami; taki, który jest objawem dobrych, ciepłych i szczerych uczuć

serdeczny palec /sɛrˈdɛʧ̑nɨ ˈpalɛʦ̑/ (n)
anulare
  (anatomia, anatomiczny) czwarty palec u ręki

serenada (n)
serenata
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń śpiewana pod oknem ukochanej
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o charakterze lirycznym;

serio /ˈsɛrʲjɔ/ (adv)
sul serio, seriamente
  poważnie, bez żartów, prawdziwie, szczerze

sernik /ˈsɛrʲɲik/ (n)
torta di formaggio
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodkie ciasto, w którym jednym ze składników jest biały ser;

serologia /ˌsɛrɔˈlɔɟja/ (n)
serologia, sierologia
  (medycyna, medyczny) dziedzina nauk medycznych, część immunologii, zajmująca się interakcją pomiędzy antygenami i przeciwciałami;

serowar /sɛˈrɔvar/ (n)
formaggiaio
  rzemieślnik wyrabiający sery

serwal sawannowy (n)
serval
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Leptailurus serval Schreber, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Afryce, na południe od Sahary;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku serwal sawannowy (1.1)

serwatka (n)
siero di latte, siero
  (spożywczy) przejrzysty płyn pozostały po ścięciu mleka i oddzieleniu sera;

serwetka (n)
tovagliolo
  kwadratowy kawałek tkaniny lub bibułki do wycierania ust lub do ochrony ubrania podczas jedzenia

serwilistyczny (adj)
servile
  (książkowy) całkowicie podporządkowany

serwilizm (n)
servilismo
  (pejoratywnie, pejoratywny) postawa bezkrytycznego i dobrowolnego podporządkowania się jakiejś władzy, zwierzchności

sesterc (n)
sesterzio
  (historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) ważna rzymska moneta rozmienna i obrachunkowa, czwarta część denara;

sezonowo (adv)
stagionalmente
  zgodnie z sezonem

sezonowy /ˌsɛzɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
stagionale
  występujący w określonym sezonie, czasowy, okresowy

sfaleryt (n)
sfalerite
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, siarczek cynku;

sfera /ˈsfɛra/ (n)
superficie sferica, sfera
  (matematyka, matematyczny) powierzchnia kuli;
sfera
  strefa, obszar, zwłaszcza działań lub wpływów
  przestrzeń okalająca Ziemię
  warstwa społeczna lub grupa towarzyska

sferoidalny (adj)
sferoidale, sferoidico
  w kształcie sferoidy

sferyczny /sfɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
sferico
  dotyczący sfery
rotondo
  mający kształt odcinka sfery

sfigmomanometr (n)
sfigmomanometro
  (medycyna, medyczny) aparat do mierzenia ciśnienia tętniczego;

sfinks /sfʲĩŋks/ (n)
sfinge
  (sztuka) (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Egipcie: przedstawienie lwa z ludzką głową lub głową innego zwierzęcia;
Sphynx
  (zoologia, zoologiczny) bezwłosa rasa kota;

sformułowanie (n)
dicitura
  słowa wyrażające w określony sposób jakąś myśl

sfrustrowany /ˌsfrustrɔˈvãnɨ/ (adj)
frustrato
  taki, który przeżywa frustrację

sgraffito (n)
sgraffito
  (sztuka) technika dekoracyjna (najczęściej ścian) polegająca na tworzeniu ozdobnego wzoru poprzez zdrapywanie warstw tynku;

shinto (n)
scintoismo, shintoismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjna religia Japonii;

siano /ˈɕãnɔ/ (n)
fieno
  (rolnictwo, rolniczy) sucha trawa i inne rośliny skoszone z łąki na paszę;

sianokosy /ˌɕãnɔˈkɔsɨ/ (n)
fienagione
  (rolnictwo, rolniczy) koszenie łąki i suszenie traw w celu uzyskania siana;
  okres, w którym wykonuje się te prace

siara /ˈɕara/ (n)
colostro
  (zoologia, zoologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina gruczołów mlekowych ssaków;

siarczek srebra (n)
solfuro d'argento
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu siarkowodorowego i srebra;

siarczyn /ˈɕarʧ̑ɨ̃n/ (n)
solfito
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu siarkawego;

siarka /ˈɕarka/ (n)
zolfo
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu S i liczbie atomowej 16;

siarkowodór /ˌɕarkɔˈvɔdur/ (n)
acido solfidrico, idrogeno solforato, solfuro di diidrogeno
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny siarki i wodoru

siarkowy (adj)
solforico
  zrobiony z siarki

siatka /ˈɕatka/ (n)
sviluppo
  (matematyka, matematyczny) figura powstała z rozłożenia ścian bryły na płaszczyźnie
rete
  (sport, sportowy) w piłce nożnej, ręcznej, wodnej i w hokeju: osłona boków i tyłu bramki
  (sport, sportowy) w siatkówce, tenisie, badmintonie: naciągnięta plecionka sznurowa, rozdzielająca boisko na dwie części
  rodzaj ażurowej plecionki ze sznurka, drutu, nici
  układ krzyżujących się ze sobą linii, np. ulic lub przewodów
  zorganizowana grupa ludzi prowadzących tajną działalność

siatkarka /ɕatˈkarka/ (n)
pallavolista
  (sport, sportowy) zawodniczka grająca w siatkówkę

siatkarski (adj)
pallavolistico
  (sport, sportowy) związany z siatkówką, dotyczący gry w siatkówkę

siatkarz /ˈɕatkaʃ/ (n)
pallavolista
  (sport, sportowy) sportowiec grający w siatkówkę

siatkowaty (adj)
reticolare
  mający kształt lub wygląd siatki, przypominający siatkę

siatkówka /ɕatˈkufka/ (n)
retina
  (anatomia, anatomiczny) część oka odpowiadająca za przetwarzanie obrazu na impulsy nerwowe;
pallavolo
  (sport, sportowy) piłka siatkowa, gra sportowa dla dwóch drużyn polegająca na odbijaniu piłki nad specjalną siatką;

siatkówka plażowa /ɕatˈkufka plaˈʒɔva/ (n)
beach volley, pallavolo da spiaggia
  (sport, sportowy) odmiana siatkówki rozgrywana w zespołach dwuosobowych na piaszczystym boisku;

siać /ɕäʨ̑/ (v)
seminare
  rzucać nasiona w glebę

siać kąkol /ˈɕäʨ̑ ˈkɔ̃ŋkɔl/ (idiom)
seminare zizzania
  powodować zło, niezgodę

sidło (n)
rete, trabocchetto, tranello, trappola
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) matnia, impas
laccio
  (łowiectwo, łowiecki) wnyk z drutu lub sznura używany do łapania zwierzyny

siedem grzechów głównych (n)
sette peccati capitali
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) lista ciężkich grzechów Kościoła katolickiego;

siedemdziesiątka /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ˈɕɔ̃ntka/ (n)
settantina
  grupa 70 osób lub rzeczy
  osiągnięcie wieku 70 lat

siedlisko (n)
habitat
  (ekologia, ekologiczny) całokształt warunków przyrodniczych stanowiących miejsce życia określonych organizmów;

siedmiobolesny (adj)
dei sette dolore
  przeżywający siedem boleści

siedmiogrodzki (adj)
transilvanico
  związany z Siedmiogrodu, dotyczący Siedmiogrodu

siedziba /ɕɛ̇ˈʥ̑iba/ (n)
abitazione, dimora, residenza
  (książkowy) lub (podniośle) miejsce, w którym ktoś mieszka lub dłużej przebywa
sede
  miejsce, w którym znajduje się jakaś instytucja, firma, organizacja

siedzieć /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
sedere, essere seduto
  spoczywać na krześle, kanapie, ławie itp. tak, by ciężar ciała spoczywał na pośladkach

siedzieć jak na szpilkach /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ ˈjak na‿ˈʃpʲilkax/ (v)
stare sulle spine
  bardzo się denerwować, niecierpliwić

siedzieć po turecku /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ ˌpɔ‿tuˈrɛʦ̑ku/ (v)
sedere alla turca
  siedzieć ze skrzyżowanymi nogami, zazwyczaj na podłodze

siedzieć z założonymi rękami /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʥ̑ ˌz‿ːawɔʒɔ̃ˈnɨ̃mʲi rɛ̃ŋˈkãmʲi/ (v)
incrociare le braccia
  nic nie robić, przyglądać się czemuś biernie

siedzieć z założonymi rękoma /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʥ̑ ˌz‿ːawɔʒɔ̃ˈnɨ̃mʲi rɛ̃ŋˈkɔ̃ma/ (v)
stare a guardare
  siedzieć bezczynnie; nic nie robić

siedzieć za kratkami /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʥ̑ ˌza‿kratˈkãmʲi/ (v)
essere dietro le sbarre
  odsiadywać karę pozbawienia wolności, być w więzieniu

siekiera /ɕɛ̇ˈcɛra/ (n)
ascia, scure
  ręczne narzędzie do obróbki drewna, składające się ze stalowego obucha w kształcie klina oraz osadzonego w nim drewnianego styliska

siekierka (n)
accetta
  (zdrobniale) od siekiera

siena /ˈsʲjɛ̃na/ (n)
Siena
  (motoryzacja) samochód marki Fiat;

sienenka (n)
senese
  (geografia, geograficzny) mieszkanka miasta Sieny

sieneńczyk (n)
senese
  współczesny mieszkaniec miasta Sieny

sieneński (adj)
senese
  odnoszący się do Sieny, związany ze Sieną

sierp /ɕɛrp/ (n)
falcetto, falce
  (rolnictwo, rolniczy) ręczne narzędzie rolnicze składające się z krótkiego półkoliście zakrzywionego ostrza osadzonego w drewnianym stylisku, służące do żęcia zbóż, traw itp.;
crochet, gancio
  (sport, sportowy) w boksie: uderzenie zadane półkolistym ruchem ręki

sierp i młot /ˈɕɛrpʔi‿ˈmwɔt/ (n)
falce e martello
  (historia, historyczny, historycznie) komunistyczny symbol sojuszu robotników i chłopów;

sierpień /ˈɕɛrpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
agosto
  ósmy miesiąc w roku według kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego;

sierpowaty (adj)
falciforme
  mający kształt sierpa; półkoliście zakrzywiony

sierpówka (n)
tortora dal collare, tortora orientale
  (ornitologia, ornitologiczny) Streptopelia decaocto Frivaldszky, gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych;

sierraleoński /ˌsʲjɛrːalɛˈɔ̃j̃sʲci/ (adj)
sierraleonese
  odnoszący się do państwa Sierra Leone

sierść /ɕɛrʲɕʨ̑/ (n)
pelame, pelo
  (zoologia, zoologiczny) owłosienie ssaków;

siew (n)
semina
  (rolnictwo, rolniczy) nasiona do zasiania lub już kiełkujące

siewca (n)
seminatore
  (rolnictwo, rolniczy) osoba siejąca ziarno w polu

siewka złota /ˈɕɛfka ˈzwɔta/ (n)
piviere dorato
  (ornitologia, ornitologiczny) Pluvialis apricaria Linnaeus, gatunek średniej wielkości ptaka występującego w północno-zachodniej Eurazji;

siewnica /ɕɛvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
pivieressa
  (ornitologia, ornitologiczny) Pluvialis squatarola, gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego;

siewnik /ˈɕɛvʲɲik/ (n)
seminatrice
  (rolnictwo, rolniczy) maszyna rolnicza służąca do wysiewu ziarna;

sień /ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
vano, vestibolo
  pomieszczenie prowadzące do wnętrza domu

sika /ˈɕika/ (n)
sika
  (zoologia, zoologiczny) Cervus nippon, gatunek zwierzęcia kopytnego z rodzaju Cervus

sikać /ˈɕikaʨ̑/ (v)
urinare, orinare
  (potocznie, potoczny) oddawać mocz

sikhizm /ˈsʲikxʲism̥/ (n)
sikhismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia powstała w XV wieku w Indiach;

sikora /ɕiˈkɔra/ (n)
cincia
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak z rodziny sikorowatych;

sikora bogatka /ɕiˈkɔra bɔˈɡatka/ (n)
cinciallegra
  (ornitologia, ornitologiczny) Parus major, niewielki ptak z rodziny sikorowatych o barwnym upierzeniu;

sikora modra /ɕiˈkɔra ˈmɔdra/ (n)
cinciarella
  (ornitologia, ornitologiczny) Cyanistes caeruleu, Parus caeruleus, niewielki ptak z rodziny sikor, zamieszkujący część Europy, Azję Mniejszą, Iran i północną Afrykę; w Polsce pod ścisłą ochroną gatunkową;

siku /ˈɕiku/ (n)
piscio, pipì
  (potocznie, potoczny) czynność sikania, oddawania moczu

sildenafil /ˌɕildɛ̃ˈnafʲil/ (n)
sildenafil
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek z grupy selektywnych inhibitorów fosfodiesterazy typu 5, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz w pierwotnym nadciśnieniu płucnym;

silikon (n)
silicone
  (chemia, chemiczny) niepalny, syntetyczny związek polimerowy zawierający połączone atomy krzemu i węgla (w postaci grup alkilowych lub arylowych), cechujący się odpornością chemiczną, termiczną i na promieniowanie UV;

silnia /ˈɕilʲɲa/ (n)
fattoriale
  (matematyka, matematyczny) iloczyn wszystkich dodatnich liczb naturalnych nie większych niż n oraz 1 dla liczby zero;

silnik /ˈɕilʲɲik/ (n)
motore
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamiany w energię mechaniczną innego rodzaju energii;

silny /ˈɕilnɨ/ (adj)
forte
  odznaczający się siłą (w odniesieniu do istoty)
  odznaczający się siłą (w odniesieniu do rzeczy)
  intensywnie działający

silos /ˈsʲilɔs/ (n)
silo
  (technologia, technika, techniczny) zbiornik do przechowywania materiałów sypkich, np. ziarna, materiałów budowlanych;

sin /ˈsʲĩnus/ (symbol)
sen, sin
  = (matematyka, matematyczny) sinus

singapurczyk /ˌsʲĩŋɡaˈpurʧ̑ɨk/ (n)
singaporiano
  mieszkaniec Singapuru

singapurka /ˌsʲĩŋɡaˈpurka/ (n)
singaporiana
  mieszkanka Singapuru (stolicy państwa Singapur)

singapurski /ˌsʲĩŋɡaˈpursʲci/ (adj)
singaporiano
  związany z Singapurem, dotyczący Singapuru

singel (n)
singolo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) krótkie wydawnictwo muzyczne zawierające jeden lub więcej utworów zazwyczaj zapowiadające i promujące album;

siniak /ˈɕĩɲak/ (n)
pesca
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) miejscowy wylew krwi do skóry powstały wskutek urazu

sinica (n)
cianoficea
  (botanika, botaniczny) samożywny organizm z typu sinic

sinologia /ˌsʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
sinologia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o Chinach;

sinologiczny (adj)
sinologico
  związany z sinologią, dotyczący sinologii

sinusoida /ˌsʲĩnuˈsɔjda/ (n)
sinusoide
  (matematyka, matematyczny) wykres funkcji sinus

sinusoidalny (adj)
sinusoidale
  mający kształt sinusoidy (kosinusoidy)

siodło /ˈɕɔdwɔ/ (n)
sella
  (jeździectwo, jeździecki) część rzędu końskiego będąca siedzeniem przeznaczonym dla jeźdźca;

siorbać /ˈɕɔrbaʨ̑/ (v)
tracannare
  (potocznie, potoczny) pijąc coś lub jedząc półpłynną potrawę, wydawać odgłos podobny do mlaśnięcia

siostra /ˈɕɔstra/ (n)
sorella, suora
  potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodzeństwa); córka tych samych rodziców; córka tego samego ojca; córka tej samej matki
  pielęgniarka
suor, sorella
  zakonnica

siostrzyczka (n)
sorellina
  mała, niedorosła siostra

sistrum (n)
sistro
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (historia, historyczny, historycznie) starożytny obrzędowy instrument muzyczny związany z kultem bogini Izydy;

sitatunga /ˌsʲitaˈtũŋɡa/ (n)
sitatunga
  (zoologia, zoologiczny) Tragelaphus spekii, gatunek średniej wielkości antylopy;

sitowie (n)
giunco
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju sitowie (1.1)

siusiu /ˈɕüɕu/ (n)
pipì
  (infantylnie) sikanie, oddawanie moczu

się /ɕɛ/ (pronoun)
si
  …używany w stronie zwrotnej – konstrukcji, w której wykonawca lub wykonawcy czynności jednocześnie doznają jej skutków

siła /ˈɕiwa/ (n)
forza
  energia, zdolność do wysiłku
  (fizyka, fizyczny) wektorowa miara oddziaływań fizycznych między ciałami;
  zdolność oddziaływania, wywierania wpływu

siła odśrodkowa (n)
forza centrifuga
  (fizyka, fizyczny) siła w ruchu obrotowym, skierowana na zewnątrz od osi obrotu;

siła robocza (n)
manodopera, forza lavoro
  (ekonomia, ekonomiczny) ogół pracowników, robotników, którzy są lub mogą zostać zatrudnieni

siła wyższa /ˈɕiwa ˈvɨʃːa/ (n)
forza maggiore
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zdarzenie, którego nie można przewidzieć lub w żaden sposób mu zapobiec;

sjena /ˈsʲjɛ̃na/ (n)
terra di Siena
  (sztuka) rodzaj farby malarskiej, umbra w żółtym odcieniu

skalar /ˈskalar/ (n)
pesce angelo, scalare
  (potocznie, potoczny) słodkowodna ryba południowoamerykańska z rodzaju Pterophyllum, z rodziny pielęgnicowatych, hodowana również w akwariach;

skaleczony (adj)
ferito
  taki, który uległ skaleczeniu

skalnica (n)
sassifraga
  (botanika, botaniczny) Saxifraga L., drobna roślina z rodziny skalnicowatych;

skalp /skalp/ (n)
scalpo
  skrawek skóry głowy z włosami zdjęty z głowy pokonanego wroga;

skalpel /ˈskalpɛl/ (n)
bisturi, bistori
  (medycyna, medyczny) mały, bardzo ostry nóż używany w chirurgii;

skalpować (v)
scalpare, scotennare
  zdzierać skórę z głowy pokonanego przeciwnika

skamieniałość /ˌskãmʲjɛ̇̃ˈɲawɔɕʨ̑/ (n)
fossile
  (geologia, geologiczny) zachowane w skale szczątki organizmu zwierzęcego lub roślinnego albo też utrwalony w skale ślad jego działalności życiowej;

skand /skãnt/ (n)
scandio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sc i liczbie atomowej 21;

skandalicznie (adv)
scandalosamente
  w sposób skandaliczny

skandynawski /ˌskãndɨ̃ˈnafsʲci/ (adj)
scandinavo
  związany ze Skandynawią, dotyczący Skandynawii

skaner /ˈskãnɛr/ (n)
scanner, scansionatore d'immagine
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do przebiegowego odczytywania: obrazu, kodu kreskowego lub magnetycznego, fal radiowych itp. do formy elektronicznej;

skarabeusz (n)
scarabeo
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodzaju (1.1)

skarb /skarp/ (n)
tesoro
  zbiór bardzo wartościowych rzeczy
  coś niezwykle wartościowego, drogocennego

skarbonka (n)
salvadanaio
  specjalny pojemnik z wąskim otworem, przeznaczony do zbierania drobnych pieniędzy, zwłaszcza przez dzieci;

skarga /ˈskarɡa/ (n)
querela
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt oskarżenia prywatnego w procesie karnym lub powództwo w sprawie cywilnej
lagnanza, lamentela
  obwinianie kogoś o coś
lamentazione, lamento
  wypowiedź, w której ktoś uskarża się na coś

skarpa (n)
contrafforte
  (architektura, architektoniczny) murowana stroma podpora na zewnątrz budowli, wysoka przypora;
scarpa
  (wojskowość, wojskowy) usypana wysoka zapora przeciwczołgowa;
  spadzisty stok, stroma ściana wału, nasypu lub wykopu, np. koryta rzeki;

skarpetka /skarˈpɛtka/ (n)
calzino, pedalino
  (zdrobniale) od skarpeta

skarżypyta /ˌskarʒɨˈpɨta/ (n)
maldicente
  (potocznie, potoczny) ktoś (zwykle dziecko), kto skarży na kogoś

skaut /skawt/ (n)
scout
  (harcerski) członek młodzieżowej organizacji skautowej lub harcerskiej

skała /ˈskawa/ (n)
rocce, roccia
  (geologia, geologiczny) zespół minerałów lub wiele ziaren tego samego minerału;

skimmer (n)
skimmer
  (informatyka, informatyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie dokonujące nielegalnego skopiowania paska magnetycznego karty płatniczej

skipass /ˈsʲcipas/ (n)
skipass
  (sport, sportowy) (turystyka, turystyczny) karnet narciarski umożliwiający korzystanie z kilku wyciągów w obrębie kompleksu narciarskiego, czasem także z dodatkowych usług

sklep /sklɛp/ (n)
negozio, bottega
  (handel, handlowy) pomieszczenie z wejściem od ulicy, gdzie sprzedaje się towary

sklep ogrodniczy (n)
negozio di giardinaggio
  (handel, handlowy) sklep, w którym sprzedaje się artykuły do wyposażenia i pielęgnacji ogrodów

sklepienie /sklɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
volta
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) łukowata konstrukcja architektoniczna, zamykająca od góry wewnętrzną przestrzeń budowli;

sklepikarz /sklɛˈpʲikaʃ/ (n)
bottegaio
  (handel, handlowy) właściciel sklepu, sklepiku; osoba prowadząca sklep, sklepik

sklero- /ˈsklɛrɔ/
sclero-
  pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający twardość lub suchość dotyczącą tego, o czym mówi drugi człon wyrazu

sknera (n)
avaro, spilorcio, taccagno, tirchio
  ktoś skąpy, chciwiec

sknerowaty (adj)
avaro, spilorcio, tirchio
  skłonny do sknerstwa

sknerstwo (n)
avarizia, spilorceria, taccagneria, tirchieria
  (potocznie, potoczny) niechęć do rozstawania się z pieniędzmi, nadmierna oszczędność

skobel /ˈskɔbɛl/ (n)
boncinello
  zgięty pręt tworzący uszko, wbijany w drzwi, wieko skrzyni, w futrynę, w celu zawieszenia kłódki

skoczek /ˈskɔʧ̑ɛk/ (n)
cavallo
  (szachy, pojęcie szachowe) figura, zwykle w kształcie konia, poruszająca się o 2 pola w linii prostej i 1 pole w bok w jednym ruchu;

skocznia (n)
trampolino da sci
  (sport, sportowy) w lekkoatletyce miejsce przystosowane do oddawania skoku;
trampolino
  (sport, sportowy) w narciarstwie obiekt do oddawania skoków;

skocznia narciarska (n)
trampolino da sci
  (sport, sportowy) w narciarstwie obiekt do oddawania skoków;

skok /skɔk/ (n)
tuffo, salto
  chwilowe oderwanie się od ziemi poprzez podskoczenie do góry

skok o tyczce /ˈskɔk ɔ‿ˈtɨʧ̑ʦ̑ɛ/ (n)
salto con l'asta
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik oddaje skok nad poprzeczką przy pomocy tyczki;

skok w dal (n)
salto in lungo
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna złożona z rozbiegu, odbicia się z jednej nogi z belki i wylądowania w piaskownicy

skok wzwyż /ˈskɔɡ ˈvzvɨʃ/ (n)
salto in alto
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi pokonać ustawioną na pewnej wysokości poprzeczkę;

skoki narciarskie (n)
salto con gli sci
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której zawodnicy rywalizują o wykonanie najdłuższego skoku na nartach;

skomplikowany /ˌskɔ̃mplʲikɔˈvãnɨ/ (adj)
complicato
  składający się z wielu elementów
astruso, cervellotico, intricato, macchinoso
  trudny, zawiły

skonanie (n)
decesso
  zakończenie życia przez człowieka

skorpena (n)
scorfano
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Scorpaena, drapieżna ryba morska z krępym ciałem pokrytym kolcami i wyrostkami, występująca w morzach ciepłych

skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (n)
scorpione
  (zoologia, zoologiczny) pokryty pancerzem pajęczak z kolcem jadowym na ostatnim segmencie odwłoku;

skorupa /skɔˈrupa/ (n)
corazza, carapace
  (zoologia, zoologiczny) twarda osłona pokrywająca ciało niektórych zwierząt, zbudowana z chityny, rogu, kości itp.
guscio
  twarda powłoka, pokrywająca coś z wierzchu

skorupa ziemska /skɔˈrupa ˈʑɛ̃mska/ (n)
crosta, crosta terrestre
  (geologia, geologiczny) zewnętrzna powłoka kuli ziemskiej, część litosfery;

skorupiak /skɔˈrupʲjak/ (n)
crustaceo
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel podtypu stawonogów, prowadzących w większości wodny tryb życia, posiadających dwugałęziste odnóża (z wyjątkiem pierwszej pary czułków), charakterystyczną budowę stadiów larwalnych i genotyp

skosztować (v)
assaggiare, prelibare
  zjeść lub wypić trochę, aby poczuć smak

skotopaska (n)
pastora
  (dawniej, dawny) pasterka
egloga, bucolica, idillio
  (przestarzałe, przestarzały) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) staropolska nazwa sielanki

skowronek /skɔvˈrɔ̃nɛk/ (n)
allodola, lodola
  (ornitologia, ornitologiczny) mały ptak z rodziny Alaudidae o perlistym, wysokim śpiewie;

skrajna prawica /ˈskrajna praˈvʲiʦ̑a/ (n)
estrema destra
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) termin określający osoby, ugrupowania głoszące idee prawicowe charakteryzujące się skrajnym programem lub radykalnymi metodami działania;

skrajny /ˈskrajnɨ/ (adj)
estremo
  będący radykalnym, występującym w ostrej, ostatecznej postaci

skrobać (v)
raschiare
  trąc czymś ostrym, zdrapywać wierzchnią warstwę czegoś

skrobia (n)
amido, fecola
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) główny węglowodan w diecie człowieka, polisacharyd roślinny pełniący w roślinach rolę magazynu energii;

skromnie /ˈskrɔ̃mʲɲɛ/ (adv)
semplicemente
  w sposób skromny

skromność /ˈskrɔ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
modicità
  cecha czegoś, co nie jest zbyt efektowne ani głośne
modestia
  cecha kogoś, kto nie wywyższa się i nie dba o rozgłos i uznanie innych

skroń /skrɔ̃ɲ/ (n)
tempia
  (anatomia, anatomiczny) boczna część głowy za oczami;

skrupuł (n)
scrupolo
  stan psychiczny człowieka mającego wątpliwość natury etycznej

skryptorium (n)
scriptorium
  (historia, historyczny, historycznie) pomieszczenie klasztorne lub zamkowe, w którym przepisywano księgi i dokumenty

skrytka pocztowa /ˈskrɨtka pɔʧ̑ˈtɔva/ (n)
casella postale
  skrzynka na listy zainstalowana na poczcie;

skryty (adj)
chiuso, riservato
  niechętnie ujawniający własne przeżycia
segreto
  utrzymywany w tajemnicy

skrywać (v)
nascondere
  utrzymywać w tajemnicy
  trzymać w niewidocznym miejscu
nascondersi
  stawać się zasłoniętym przez coś

skrzele /ˈskʃɛlɛ/ (n)
branchia
  (anatomia, anatomiczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) narząd wymiany gazowej występujący u wielu zwierząt wodnych, umożliwiający pobieranie do organizmu tlenu rozpuszczonego w wodzie;

skrzelowy (adj)
branchiale
  związany ze skrzelami, dotyczący skrzeli

skrzydło /ˈskʃɨdwɔ/ (n)
fascia, ala
  (sport, sportowy) prawa lub lewa część boiska, obszaru gry lub planszy
ala, corrente, fronda
  część stronnictwa politycznego lub partii o nieco innych poglądach
ala
  górna kończyna lub specjalny narząd u zwierząt, który umożliwia im latanie;
  część samolotu tworząca siłę nośną;
  boczna część budynku, wydzielona z głównej części;
  (wojskowość, wojskowy) boczna część jednostki wojskowej znajdującej się w szyku;

skrzynia /ˈskʃɨ̃ɲa/ (n)
cassa, cassone
  drewniany lub metalowy pojemnik o kształcie prostopadłościanu z płaskim bądź wypukłym wiekiem;

skrzynia biegów /ˈskʃɨ̃ɲa ˈbʲjɛɡuf/ (n)
cambio
  (motoryzacja) (mechanika) mechanizm umożliwiający zmianę przełożenia mocy wytwarzanej przez silnik napędzający pojazd lub inną maszynę;

skrzyp polny /ˈskʃɨp ˈːɔlnɨ/ (n)
equiseto dei campi
  (botanika, botaniczny) Equisetum arvense, roślina wieloletnia należąca do rodziny skrzypowatych występująca głównie w Europie i mająca zastosowanie lecznicze;

skrzypaczka /skʃɨˈpaʧ̑ka/ (n)
violinista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na skrzypcach

skrzypce /ˈskʃɨpʦ̑ɛ/ (n)
violino
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) czterostrunowy instrument muzyczny z grupy chordofonów smyczkowych;

skrzypcowy /skʃɨpˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
violinistico
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany ze skrzypcami, dotyczący skrzypiec

skrzypek /ˈskʃɨpɛk/ (n)
violinista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na skrzypcach

skrzypieć (v)
scricchiolare, cigolare, stridere
  wydawać swoisty dźwięk, jaki powstaje przy tarciu niegładkich i suchych powierzchni

skrzyżowanie /ˌskʃɨʒɔˈvãɲɛ/ (n)
incrocio
  miejsce połączenia dwóch dróg;

skrzętność (n)
assiduità
  cecha osoby, która dokładnie wypełnia swoje obowiązki

skrót /skrut/ (n)
abbreviazione
  (językoznawstwo, językoznawczy) w piśmie oznacza skrócony zapis nazwy jednowyrazowej lub wielowyrazowej, zbudowany z jednej lub kilku liter;

skręcać /ˈskrɛ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
girare, svoltare, sterzare
  zmieniać kierunek poruszania się

skud (n)
scudo
  (numizmatyka, numizmatyczny) dawna złota lub srebrna moneta;

skupiać (v)
concentrare, addensare
  koncentrować, zwiększać zagęszczenie
raccogliere, raggruppare, riunire
  zbierać w jednym miejscu
raggrupparsi
  gromadzić się w grupie
concentrarsi
  koncentrować się

skupienie (n)
aggregazione
  (fizyka, fizyczny) stan nagromadzenia materii
concentrazione, accumulazione, ammasso
  (książkowy) nagromadzenie się w jednym miejscu
concentrazione, raccoglimento
  stan skoncentrowania myśli i uwagi

skupisko /skuˈpʲiskɔ/ (n)
ammasso
  nagromadzenie czegoś w jednym miejscu

skurcz /skurʧ̑/ (n)
crampo, contrazione
  (fizjologia, fizjologiczny) skrócenie się mięśni pod wpływem bodźca;

skurczowy (adj)
sistolico
  dotyczący skurczu, charakteryzujący się skurczami

skurwysyn /skurˈvɨsɨ̃n/ (n)
figlio di puttana
  (wulgarnie, wulgaryzm) obraźliwie do mężczyzny lub o mężczyźnie

skutecznie /skuˈtɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
efficacemente
  w sposób skuteczny, dający pożądany efekt

skuteczność /skuˈtɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
efficacia, efficienza
  cecha tego, co jest skuteczne; cecha tych, którzy są skuteczni

skuteczny /skuˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
efficace
  taki, który charakteryzuje się skutecznością, daje pożądane rezultaty, wyniki; taki, który wywołuje pożądany efekt

skutek /ˈskutɛk/ (n)
effetto, risultato, seguito
  wynik jakiegoś działania, efekt; rezultat, konsekwencja

skuter /ˈskutɛr/ (n)
scooter
  (motoryzacja) jednoślad o małych kołach, nisko zawieszonym silniku (najczęściej pod siedzeniem) i obudowanym podwoziu;

skuwka /ˈskufka/ (n)
ghiera
  cylindryczna nasadka na wieczne pióro zabezpieczająca je przed wyschnięciem atramentu

skwapliwy /skfaˈplʲivɨ/ (adj)
sollecito
  chętny do działania, gotowy do czegoś

skwarek /ˈskfarɛk/ (n)
cicciolo
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wysmażony drobny kawałek wieprzowej słoniny lub boczku;

skyrmion (n)
skyrmione
  (fizyka, fizyczny) kwazicząstka, która charakteryzuje się tzw. ładunkiem topologicznym, będącą możliwie najmniejszym stabilnym zakłóceniem jednorodnego namagnesowania

skóra /ˈskura/ (n)
pelle, cute
  (anatomia, anatomiczny) zewnętrzna powłoka ciała kręgowców;
pelle, cuoio
  surowiec otrzymywany z wyprawionej skóry (1.1) niektórych zwierząt;
buccia, crosta
  zewnętrzna powłoka owocu, chleba itp.

skórny /ˈskurnɨ/ (adj)
cutaneo
  dotyczący skóry

skórzany /skuˈʒãnɨ/ (adj)
di pelle
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wykonany ze skóry, obity skórą
di cuoio
  dotyczący wyrobów ze skóry

skąd /skɔ̃nt/ (particle)
quando mai
  wzmocnione nie

skąd /skɔ̃nt/ (pronoun)
da dove, donde
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch
  …służący do zadawania pytań o kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch

skąpy /ˈskɔ̃mpɨ/ (adj)
avaro, spilorcio, taccagno, tirchio, gretto
  (pejoratywnie, pejoratywny) niechętnie oddający swoje dobra, pieniądze

skład /skwat/ (n)
magazzino, carbonaia, carbonara
  miejsce gromadzenia (składowania) towarów, magazyn
composizione
  zbiór elementów stanowiących dany przedmiot lub substancję

składać /ˈskwadaʨ̑/ (v)
congegnare, montare
  budować coś z elementów, łączyć w jedną całość dwie lub więcej części
comporsi, constare
  mieć coś za swoje części

składnik /ˈskwadʲɲik/ (n)
elemento, ingrediente
  część składowa czegoś

skłonny /ˈskwɔ̃nːɨ/ (adj)
incline, propenso
  taki, który jest podatny na coś; mający predyspozycję do czegoś

slajd /slajt/ (n)
diapositiva
  (fotografia) diapozytyw, małoobrazkowe przezrocze oprawione w tekturową lub plastikową ramkę, służące do rzutowania obrazu na ekran za pomocą rzutnika;

slalom /ˈslalɔ̃m/ (n)
slalom
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa polegająca na pokonywaniu (najczęściej na nartach) krętej trasy wyznaczonej bramkami

slalomista /ˌslalɔ̃ˈmʲista/ (n)
slalomista
  (sport, sportowy) zawodnik startujący w slalomie

slalomistka /ˌslalɔ̃ˈmʲistka/ (n)
slalomista
  forma żeńska od: slalomista

slawistyka /slaˈvʲistɨka/ (n)
slavistica
  dziedzina nauki badająca i opisująca narody słowiańskie, ich kulturę, języki i historię

slawizm /ˈslavʲism̥/ (n)
slavismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z któregoś języka słowiańskiego;

slipy /ˈslʲipɨ/ (n)
slip
  męskie, obcisłe majtki;

slums (n)
baraccopoli, bassofondo, quartiere degradato, suburra
  (urbanistyka, urbanistyczny) dzielnica nędzy w wielkim mieście;

slup /slup/ (n)
sloop
  żaglowiec mający jeden maszt, oraz dwa żagle - grot i fok;

smacznego /smaʧ̑ˈnɛɡɔ/ (interjection)
buon appetito
  zwyczajowe życzenie przyjemności z jedzenia

smaczny /ˈsmaʧ̑nɨ/ (adj)
saporito, squisito, gustoso, sapido
  mający dobry smak; dobrze smakujący

smak /smak/ (n)
gusto, sapore
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) właściwość pokarmu rozpoznawana przez smak (1.1)
gusto
  zmysł, którego narządy znajdują się w jamie ustnej, odpowiedzialny za sposób reagowania na przyjmowany pokarm;
  (przenośnie, przenośnia) gust, poczucie estetyki, piękna;

smakosz (n)
buongustaio
  ktoś lubiący wykwintne dania

smakować /smaˈkɔvaʨ̑/ (v)
assaporare
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) próbować czegoś w celu określenia smaku

smakołyk (n)
leccornia, boccone ghiotto, boccone succulento, manicaretto
  coś smacznego

smardz /smarʦ̑/ (n)
spugnola
  (biologia, biologiczny) rodzaj grzybów

smarkacz /ˈsmarkaʧ̑/ (n)
moccioso
  (pogardliwie, pogardliwy) dziecko, mały chłopiec

smarować /smaˈrɔvaʨ̑/ (v)
spalmare, imburrare, ungere, ungersi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) pokrywać coś substancją płynną lub półpłynną
lubrificare
  (mechanika) dostarczać do ruchomych części smar
scarabocchiare
  (potocznie, potoczny) (edukacja, edukacyjny) gryzmolić, pisać
ungere le ruote
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny)dawać łapówkę

smażony (adj)
fritto
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przygotowany do spożycia na gorącym tłuszczu

smażyć /ˈsmaʒɨʨ̑/ (v)
friggere, cuocere
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać produkt żywnościowy działaniu wysokiej temperatury przez utrzymywanie go w roztopionym tłuszczu lub syropie w celu uczynienia go nadającym się do spożycia
arrostirsi
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) opalać się
friggere, friggersi
  być poddawanym działaniu wysokiej temperatury

smerf /smɛrf/ (n)
puffo
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fikcyjne małe, niebieskie stworzenie;

smerfetka (n)
puffa
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna mała, niebieska istota płci żeńskiej

smoczek /ˈsmɔʧ̑ɛk/ (n)
ciuccio, ciucciotto, succhiotto
  miękka zabawka dla małych dzieci przeznaczona do ssania;
tettarella
  nasadka na butelkę, dzięki której małe dzieci mogą z niej ssać;

smok /smɔk/ (n)
drago, dragone
  (mitologia, mitologiczny) baśniowe groźne zwierzę, rodzaj olbrzymiego, latającego gada;

smoła /ˈsmɔwa/ (n)
catrame
  mazista, zwykle czarna ciecz, produkt odgazowania węgla, łupków bitumicznych, drewna itp.;

smród /sm̥rut/ (n)
fetore, puzzo, lezzo
  przykry zapach

smukły /ˈsmukwɨ/ (adj)
snello
  taki, którego budowa lub sylwetka charakteryzuje się smukłością

smutek /ˈsmutɛk/ (n)
tristezza
  stan uczuć, gdy ktoś jest smutny

smutno (adv)
con tristezza
  ze smutkiem; nie powodując radości, ale przygnębienie, zadumę, żal

smutny /ˈsmutnɨ/ (adj)
triste, mesto
  odczuwający smutek, pogrążony w smutku

smycz /smɨʧ̑/ (n)
guinzaglio
  taśmowy, materiałowy lub skórzany pasek zakończony z jednej strony uchwytem (rączką), a z drugiej karabińczykiem podczepianym do obroży lub szelek zwierzęcia domowego (najczęściej psa) podczas wyprowadzania na spacer;

smyczek /ˈsmɨʧ̑ɛk/ (n)
archetto, arco
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element instrumentu smyczkowego w kształcie różdżki lub łuku, który służy do ręcznego wzbudzania wibracji strun;

smętny /ˈsmɛ̃ntnɨ/ (adj)
malinconico, mesto, triste
  wzbudzający smutek, świadczący o smutku, melancholii

snack bar (n)
snack bar
  (gastronomia) rodzaj bufetu z gorącymi daniami i przekąskami

snajper /ˈsnajpɛr/ (n)
cecchino, tiratore scelto
  (wojskowość, wojskowy) strzelec wyborowy, żołnierz przeszkolony do zwalczania celów odległych i trudno dostępnych za pomocą pojedynczych strzałów ze specjalnego karabinu;

snob /snɔp/ (n)
snob
  osoba, która próbuje zachowywać się tak, jak ktoś z wyższej klasy

snobistyczny (adj)
snobistico
  charakteryzujący się snobizmem

snobizm /ˈsnɔbʲism̥/ (n)
snobismo
  naśladownictwo jakichś wzorców, na ogół bezkrytyczne

snobka (n)
snob
  kobieta, która próbuje zachowywać się tak, jak ktoś z wyższej klasy

snorkeling (n)
snorkeling
  (sport, sportowy) forma obserwacji życia podwodnego, w której nurek unosi się na powierzchni wody z zanurzoną twarzą i wyposażony jest w maskę, fajkę umożliwiającą oddychanie oraz płetwy;

snowarka /snɔˈvarka/ (n)
orditoio
  maszyna włókiennicza do nawijania osnowy tkackiej

snowboard (n)
snowboard
  (sport, sportowy) szeroka deska mocowana do butów specjalnymi wiązaniami i służąca do zjeżdżania po śniegu;
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu, polegający na jeździe lub wykonywaniu ewolucji na specjalnej desce;

sobie /ˈsɔbʲjɛ/ (pronoun)
si, sé
  …wskazujący na podmiot jako jednocześnie wykonawcę i odbiorcę czynności, używany z czasownikami rządzącymi celownikiem i miejscownikiem

sobota /sɔˈbɔta/ (n)
sabato
  szósty dzień tygodnia;

soból /ˈsɔbul/ (n)
zibellino
  (zoologia, zoologiczny) Martes zibellina, azjatyckie zwierzę futerkowe, ssak drapieżny o gęstym, jedwabistym, brązowym lub czarnym futrze;

sobór (n)
sobor
  (historia, historyczny, historycznie) zgromadzenie przedstawicieli stanów w dawnej Rosji;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stała rada biskupów przy patriarsze w prawosławiu;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) większa świątynia prawosławna;
concilio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zgromadzenie biskupów całego Kościoła;

socjalista /ˌsɔʦ̑ʲjaˈlʲista/ (n)
socialista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik socjalizmu

socjalistka /ˌsɔʦ̑ʲjaˈlʲistka/ (n)
socialista
  forma żeńska od: socjalista

socjalistyczny /ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
socialista
  związany z socjalizmem, charakterystyczny dla socjalizmu

socjalizm /sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
socialismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wieloznaczne pojęcie, odnoszące się do prób zmniejszenia nierówności społecznych i upowszechnienia świadczeń socjalnych, lub poddania gospodarki kontroli społecznej (poprzez instytucje państwowe, samorządowe, korporacyjne lub spółdzielcze);

socjolingwistyka /ˌsɔʦ̑ʲjɔlʲĩŋɡˈvʲistɨka/ (n)
sociolinguistica
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się funkcjonowaniem języka w społeczeństwie;

socjolog /sɔˈʦ̑ʲjɔlɔk/ (n)
sociologo
  (edukacja, edukacyjny) specjalista w dziedzinie socjologii

socjologia /ˌsɔʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
sociologia
  nauka o społeczeństwie, zajmująca się badaniem struktury społeczeństwa, następujących w nim zmian, praw kierujących rozwojem społeczeństwa i różnego rodzaju zjawisk w nim występujących;

socjologiczny /ˌsɔʦ̑ʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
sociologico
  związany z socjologią lub socjologami; właściwy socjologii

socyniański /ˌsɔʦ̑ɨ̃ˈɲä̃j̃sʲci/ (adj)
sociniano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) (książkowy) dotyczący doktryn Fausta Socyna

soczewica /ˌsɔʧ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
lenticchia
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

soczewka kontaktowa /sɔˈʧ̑ɛfka ˌkɔ̃ntakˈtɔva/ (n)
lente a contatto
  soczewka umieszczana bezpośrednio na rogówce oka, służąca najczęściej do korygowania wad wzroku, rzadziej w celach opatrunkowych lub kosmetycznych;

soda /ˈsɔda/ (n)
soda
  (chemia, chemiczny) nazwa zwyczajowa węglanu sodu

sojuszniczy (adj)
alleato
  wynikający z zawartego sojuszu, sprzymierzony

sojusznik /sɔˈjuʃʲɲik/ (n)
alleato
  państwo lub osoba, która zobowiązuje się do współpracy i udzielania pomocy

sok /sɔk/ (n)
succo
  napój robiony z owoców, czasem również z warzyw;

sok żołądkowy /ˈsɔɡ ˌʒɔwɔ̃ntˈkɔvɨ/ (n)
succo gastrico
  (medycyna, medyczny) jeden z soków trawiennych;

sokolnictwo (n)
falconeria
  (łowiectwo, łowiecki) sztuka układania (tresury) ptaków drapieżnych oraz łowy odbywane przy ich pomocy

sokolnik /sɔˈkɔlʲɲik/ (n)
falconiere
  osoba zajmująca się hodowlą i układaniem ptaków drapieżnych do polowania oraz polowaniem z nimi

sokratejski (adj)
socratico
  związany z Sokratesem (filozofem), dotyczący Sokratesa, nawiązujący do Sokratesa

sokół /ˈsɔkuw/ (n)
falco, falcone
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak drapieżny o silnej budowie ciała, wąskich i krótkich skrzydłach, mocnym hakowatym dziobie oraz ostrych szponach;

solanka (n)
salamoia
  (spożywczy) roztwór soli używany do konserwacji żywności

solenizant /ˌsɔlɛ̃ˈɲizãnt/ (n)
festeggiato
  (książkowy) osoba, która obchodzi swoje imieniny lub urodziny

solfeż /ˈsɔlfɛʃ/ (n)
solfeggio, solfa
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nauka muzykalności przez głośne czytanie nut;

solidarność /ˌsɔlʲiˈdarnɔɕʨ̑/ (n)
solidarietà
  poczucie wspólnoty i gotowość niesienia innym pomocy wynikające ze zgodności poglądów i dążeń
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) współodpowiedzialność za działania lub ich zaniechanie

solidarny (adj)
solidale
  wykazujący się solidarnością

solista /sɔˈlʲista/ (n)
solista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk wykonujący utwór muzyczny lub śpiewający pojedynczo

soliter (n)
tenia, verme solitario
  (medycyna, medyczny) (zoologia, zoologiczny) tasiemiec, pasożyt w przewodzie pokarmowym człowieka i zwierząt;

solniczka /sɔlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
saliera, spargisale
  niewielki zamknięty pojemnik do przechowywania soli, z otworkami, przez które posypuje się solą potrawy;

somnambulik /ˌsɔ̃mnãmˈbulʲik/ (n)
sonnambulo, sonnambolo
  (medycyna, medyczny) osoba wykonująca czynności (np. chodzenie, mówienie) nieświadomie podczas snu; lunatyk

sonata /sɔ̃ˈnata/ (n)
sonata
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór instrumentalny składający się z trzech lub czterech kontrastujących części;

sonatina /ˌsɔ̃naˈtʲĩna/ (n)
sonatina
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) krótka, prosta sonata;

sondaż (n)
sondaggio
  badanie opinii publicznej

sondowanie (n)
sondaggio
  (rzeczownik odczasownikowy) od sondować

sonet /ˈsɔ̃nɛt/ (n)
sonetto
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wiersz o pewnej charakterystycznej, kanonicznej budowie – ścisłej liczbie wersów, określonym układzie rymów i strof;

sono- /ˈsɔ̃nɔ/
sono-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z dźwiękiem

sopran /ˈsɔprãn/ (n)
soprano
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najwyższy głos żeński lub chłopięcy;

sorgo /ˈsɔrɡɔ/ (n)
sorgo
  (botanika, botaniczny) Sorghum, roślina trawiasta pochodząca z Afryki, licznie uprawiana w biednych krajach jako zboże;

sorrentyński (adj)
sorrentino
  związany z Sorrento, dotyczący Sorrento

sortownia /sɔrˈtɔvʲɲa/ (n)
centro di smistamento
  pomieszczenie w fabryce, zakładzie, kopalni itp., w którym sortuje się wyroby lub towary

sos /sɔs/ (n)
salsa, sugo
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, zawiesisty płyn o różnych smakach, przyrządzany jako dodatek do potraw;

sos sojowy /ˈsɔs ːɔˈjɔvɨ/ (n)
salsa di soia
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos fermentowany, wytwarzany z ziaren soi, prażonego ziarna ryżu lub pszenicy, wody i soli, stanowiący jedną z najważniejszych przypraw kuchni azjatyckiej

sos tatarski /ˈsɔs taˈtarsʲci/ (n)
salsa tartara
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ostry sos przyrządzany zwykle z żółtek jaj, octu, oliwy, musztardy i drobno pokrojonych ogórków marynowanych lub kiszonych;

sosjerka /sɔˈsʲjɛrka/ (n)
salsiera
  (gastronomia) naczynie z dzióbkiem lub dwoma, przeznaczone do podawania sosu;

sosna /ˈsɔsna/ (n)
pino
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Pinus L., drzewo lub krzew iglasty z rodziny sosnowatych;

sosnowy /sɔsˈnɔvɨ/ (adj)
di pino
  wykonany z drewna lub innej części sosny

soteriolog (n)
soteriologo
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (teologia, teologiczny) specjalista w dziedzinie soteriologii

soteriologia /ˌsɔtɛrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
soteriologia
  (teologia, teologiczny) nauka o zbawieniu;

soteriologiczny (adj)
soteriologico
  (teologia, teologiczny) związany z soteriologią, dotyczący soteriologii

sowa /ˈsɔva/ (n)
gufo, civetta
  (ornitologia, ornitologiczny) drapieżny ptak z rzędu Strigiformes, o dużej głowie i oczach umieszczonych z przodu, polujący nocą;

sowa śnieżna /ˈsɔva ˈɕɲɛʒna/ (n)
civetta delle nevi, gufo delle nevi
  (ornitologia, ornitologiczny) Bubo scandiacus, gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny puszczykowatych zamieszkujący tundrę Eurazji i Ameryki Północnej;

sowi /ˈsɔvʲi/ (adj)
del gufo, di gufo
  związany z sową, dotyczący sowy

sowiecki /sɔˈvʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
sovietico, dei soviet
  radziecki, dotyczący Związku Radzieckiego (Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich)

sownik (n)
egotele
  (ornitologia, ornitologiczny) owadożerny ptak z rodziny zmierzchników prowadzący nocny tryb życia

sozologia /ˌsɔzɔˈlɔɟja/ (n)
scienze ambientali
  nauka o ochronie środowiska;

sołtys (n)
scoltetto
  (historia, historyczny, historycznie) przedstawiciel feudała stojący na czele wsi lokowanej na prawie niemieckim

sośniak (n)
pineta, pineto
  (potocznie, potoczny) zagajnik sosnowy, młode sosny

spacer /ˈspaʦ̑ɛr/ (n)
passeggiata
  niespieszne chodzenie bez konkretnego celu, dla przyjemności

spacerek (n)
passeggiatina
  (zdrobniale) od: spacer

spacerowicz /ˌspaʦ̑ɛˈrɔvʲiʧ̑/ (n)
passeggiatore
  osoba, która spaceruje

spacerówka /ˌspaʦ̑ɛˈrufka/ (n)
passeggino
  wózek do spacerów z małym dzieckiem, które potrafi już siedzieć

spadać /ˈspadaʨ̑/ (v)
cadere, cascare
  lecieć bezwładnie w dół

spadek /ˈspadɛk/ (n)
eredità, lascito
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) własność zostawiana przez kogoś po śmierci dla jakiejś osoby;
calo, crollo
  obniżanie się poziomu, wartości itp.; upadek, regres

spadkobierca /ˌspatkɔˈbʲjɛrʦ̑a/ (n)
erede
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba fizyczna lub prawna, na którą przechodzi spadek po kimś

spadkobierczyni /ˌspatkɔbʲjɛrˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
erede
  kobieta, na którą przechodzi spadek po kimś

spadochron /spaˈdɔxrɔ̃n/ (n)
paracadute
  urządzenie z mocnego materiału, które pod wpływem ciągu powietrza otwiera się w formie parasola i służy do hamowania prędkości opadania lub przemieszczania się ciał

spadochroniarz /ˌspadɔxˈrɔ̃ɲaʃ/ (n)
paracadutista
  (lotnictwo, lotniczy) skoczek spadochronowy, żołnierz lub sportowiec uprawiający skoki ze spadochronem

spadź /spaʨ̑/ (n)
melata
  gęsta, słodka ciecz składająca się z wydzieliny mszyc i czerwców oraz soków roślinnych, występująca na liściach i gałązkach niektórych drzew

spaghetti /spaˈɡɛttʲi/ (n)
spaghetti
  (spożywczy) włoski, długi, cienki makaron;

spalanie /spaˈlãɲɛ/ (n)
bruciamento
  (rzeczownik odczasownikowy) od spalać

spalić na panewce /ˈspalʲiʨ̑ ˌna‿pãˈnɛfʦ̑ɛ/ (v)
andare a vuoto
  (książkowy) nie udać się, zakończyć się klęską

spalony (n)
fuorigioco
  (sport, sportowy) sytuacja, podczas której zawodnik drużyny atakującej w momencie podania znajduje się bliżej bramki niż wszyscy zawodnicy drużyny przeciwnej

spanie /ˈspãɲɛ/ (n)
dormire
  (rzeczownik odczasownikowy) od spać

spaniel /ˈspãɲɛl/ (n)
spaniel
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów myśliwskich lub pokojowych o falistej sierści i długich wiszących uszach

spartański /sparˈtãj̃sʲci/ (adj)
spartano
  charakteryzujący się surowością, wielką prostotą, skromnością
  dotyczący Sparty, związany ze Spartą

sparzyć /ˈspaʒɨʨ̑/ (v)
scottare
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zalać lub opłukać coś wrzątkiem
  uszkodzić ciało, dotykając je czymś gorącym
  doznać poparzenia, podrażnić skórę i mieć objawy poparzenia lub takie, jak po dotknięciu gorącej rzeczy
  (przenośnie, przenośnia) doznać zawodu, zawieść się na czymś lub na kimś

spawać /ˈspavaʨ̑/ (v)
saldare
  (technologia, technika, techniczny) łączyć coś techniką spawania

spać /spaʨ̑/ (v)
dormire, dormirsela
  (fizjologia, fizjologiczny) być w stanie snu, charakteryzującym się spowolnionymi funkcjami organizmu i obniżonym poziomem świadomości

spać jak suseł /ˈspaʨ̑ ˈjak ˈsusɛw/ (v)
dormire come un tasso, dormire della grossa
  spać mocnym, głębokim snem, z którego trudno wybudzić

spać snem sprawiedliwego /ˈspaʨ̑ ˈsnɛ̃m ˌspravʲjɛdlʲiˈvɛɡɔ/ (v)
dormire il sonno del giusto
  spać głęboko, mocno i spokojnie

spaść z nieba /ˈspaʑʥ̑ ˈzʲ‿ɲɛba/ (v)
cadere dal cielo, piovere dal cielo
  zupełnie nieoczekiwanie, nagle, niespodziewanie wydarzyć się lub pojawić się gdzieś

specjalista /ˌspɛʦ̑ʲjaˈlʲista/ (n)
specialista
  osoba, która się w czymś specjalizuje, ma gruntowną, dużą wiedzę w jakiejś dziedzinie
  lekarz, który zajmuje się określonym działem medycyny; który ukończył dodatkowe studia podyplomowe

specjalistka /ˌspɛʦ̑ʲjaˈlʲistka/ (n)
specialista
  kobieta, która specjalizuje się w czymś, ma gruntowną, dużą wiedzę w jakiejś dziedzinie

specjalistyczny (adj)
specialistico
  dotyczący specjalisty, fachowy

specjalnie /spɛˈʦ̑ʲjalʲɲɛ/ (adv)
appositamente
  umyślnie, z określony zamiarem, celowo, trafnie
specialmente
  w sposób wyjątkowy, specjalny, nieprzeciętny

specjalny /spɛˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
speciale
  odnoszący się do wybranego przedmiotu, zagadnienia lub osoby
  mający szczególne, wyjątkowe właściwości

specyfik (n)
farmaco, medicinale, rimedio
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) substancja działająca leczniczo na organizm

specyfika (n)
specificità
  zespół cech wyróżniających

spektakularny /ˌspɛktakuˈlarnɨ/ (adj)
spettacolare
  sprawiający duże wrażenie lub zwracający na siebie uwagę

spektrometria /ˌspɛktrɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
spettrometria
  (fizyka, fizyczny) dział spektroskopii zajmujący się pomiarami długości fali promieniowania elektromagnetycznego w widmach optycznych oraz natężenia promieniowania o różnych długościach fali;

spekulować (v)
speculare
  (handel, handlowy) (bankowość, bankowy) kupować coś i sprzedawać drożej w celu zarobkowym
  (książkowy) (filozofia, filozoficzny) myśleć bez opierania się na doświadczeniu lub w oderwaniu od życia
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) rozgrywać coś, kombinować by uzyskać korzyści

speleo- /spɛˈlɛɔ/
speleo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z jaskiniami

speleolog (n)
speleologo
  osoba eksplorująca jaskinie

speleologia /ˌspɛlɛɔˈlɔɟja/ (n)
speleologia
  (geologia, geologiczny) nauka o jaskiniach;

speleologiczny (adj)
speleologico
  (geologia, geologiczny) związany z speleologią, dotyczący speleologii

spelunka (n)
fogna
  przestępczy matecznik

sperma /ˈspɛrma/ (n)
sperma
  (fizjologia, fizjologiczny) płyn, w którym plemniki wydostają się z ciała samca;

spermacet (n)
spermaceti
  (chemia, chemiczny) (zoologia, zoologiczny) półpłynna substancja występująca w głowie kaszalota;

spermatozoid /ˌspɛrmatɔˈzɔ<sup>j</sup>it/ (n)
spermatozoo
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) plemnik, męska komórka rozrodcza – u ludzi, zwierząt i niektórych roślin

spironolakton /ˌspʲirɔ̃nɔˈlaktɔ̃n/ (n)
spironolattone
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający, oszczędzający potas, z grupy antagonistów aldosteronu;

spis treści /ˈspʲis ˈtrɛɕʨ̑i/ (n)
contenuti
  lista rozdziałów z podanymi numerami ich stron, umieszczany na początku lub końcu danej publikacji;

spiskować (v)
cospirare, complottare
  knuć, planować spisek

spiskowiec (n)
complottardo, congiurato, congiuratore
  uczestnik spisku

spisywać /spʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
elencare
  sporządzać zapiski lub listę
schedare
  wprowadzać kogoś do policyjnego rejestru

spiżarka (n)
dispensa
  pomieszczenie przykuchenne do przechowywania żywności

spiżarnia /spʲiˈʒarʲɲa/ (n)
dispensa
  (budownictwo) pomieszczenie domowe na produkty żywnościowe
conserva, provvista, riserva, scorta
  (przenośnie, przenośnia) zapasy domowe

splenektomia (n)
splenectomia
  (medycyna, medyczny) zabieg całkowitego lub częściowego usunięcia śledziony;

splot /splɔt/ (n)
plesso
  (anatomia, anatomiczny) połączenie nerwów

spluwaczka (n)
sputacchiera
  naczynie przeznaczone do spluwania do niego;

spodziewać się /spɔˈʥ̑ɛvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
aspettare
  czekać na kogoś / coś
  przewidywać jakieś zjawisko lub zachowanie

spoistość (n)
compatezza, consistenza
  cecha tego, co spoiste; cecha harmonijnej całości

spoiwo (n)
legante
  materiał łączący składniki całości

spojrzenie /spɔjˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
occhiata, sguardo
  skierowanie oczu na coś, chwila patrzenia w jakimś kierunku, na coś lub kogoś

spojrzeć /ˈspɔjʒɛʨ̑/ (v)
guardare
  (książkowy) zwrócić wzrok na coś lub na kogoś, zerknąć, rzucić okiem

spojówka /spɔˈjufka/ (n)
congiuntiva
  (anatomia, anatomiczny) przednia część gałki ocznej; błona śluzowa pokrywająca wewnętrzną część powiek i przednią część białkówki;

spojówkowy (adj)
congiuntivale
  (anatomia, anatomiczny) związany z spojówką, dotyczący spojówki

spoko /ˈspɔkɔ/ (particle)
nessun problema
  (potocznie, potoczny) przyzwolenie lub aprobata; tak (potwierdzenie), w porządku, dobrze, zgoda

spokojny /spɔˈkɔjnɨ/ (adj)
tranquillo, calmo
  niedoznający i niepokazujący silnych uczuć

spokrewniony (adj)
imparentato
  mający wspólne pochodzenie

spokój /ˈspɔkuj/ (n)
tranquillità
  cisza, brak hałasu, rumorów
calma, pace
  równowaga psychiczna; brak gniewu, zdenerwowania
pace
  stan pozbawiony kłótni, zatargów, konfliktów, sprzeczek

spolegliwy /ˌspɔlɛɡˈlʲivɨ/ (adj)
remissivo, condiscendente
  (potocznie, potoczny) skłonny do kompromisu, uległy
credibile
  godny zaufania; taki, na którym można polegać

spoletański (adj)
spoletino
  związany z Spoleto, dotyczący Spoleto

spontanicznie /ˌspɔ̃ntãˈɲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
spontaneamente
  w sposób spontaniczny, bez głębszego przemyślenia, odruchowo, emocjonalnie

spontaniczny (adj)
spontaneo
  działający odruchowo, bez innych wpływów

sporofit (n)
sporofito
  (botanika, botaniczny) diploidalne stadium w przemianie pokoleń roślin i glonów;

sport /spɔrt/ (n)
sport
  forma aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowanej dla przyjemności lub współzawodnictwa;

sportowiec /spɔrˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
sportivo, atleta
  (sport, sportowy) osoba (kobieta lub mężczyzna), która zawodowo lub amatorsko uprawia jakiś sport

sportowy /spɔrˈtɔvɨ/ (adj)
sportivo
  dotyczący sportu, związany ze sportem

sposobność (n)
occasione
  sprzyjające warunki ku czemuś

sposób /ˈspɔsup/ (n)
metodo
  metoda, algorytm zrobienia czegoś, rozwiązania jakiegoś problemu
maniera, modo
  styl, rodzaj zachowania, wyglądu itp.

spotkanie /spɔtˈkãɲɛ/ (n)
appuntamento, incontro
  umówione lub przypadkowe zobaczenie kogoś, zetknięcie się z kimś (z czymś)

spowiadać (v)
confessare
  (potocznie, potoczny) wypytywać szczegółowo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o duchownym: wysłuchiwać wyznania penitenta w sakramencie spowiedzi
confessarsi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawać grzechy w spowiedzi

spowiednik /spɔˈvʲjɛdʲɲik/ (n)
confessore
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny wysłuchujący spowiedzi;

spowiedź /ˈspɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
confessione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznanie grzechów przed kapłanem w celu otrzymania ich odpuszczenia
  (przenośnie, przenośnia) szczere wyznanie, ujawnienie komuś osobistych tajemnic

społeczeństwo /ˌspɔwɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
società
  (socjologia, socjologiczny) zorganizowana grupa ludzi zamieszkująca jakieś terytorium powiązanych ze sobą kulturowo, historycznie, religijnie, zawodowo itp.;

społeczna odpowiedzialność biznesu /spɔˈwɛʧ̑na ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɔʑʥ̑ bʲizˈnɛsu/ (n)
responsabilità sociale d'impresa
  (ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) koncepcja, według której przedsiębiorstwa na etapie budowania strategii dobrowolnie uwzględniają interesy społeczne, ochronę środowiska i relacje z różnymi grupami interesariuszy

społeczny /spɔˈwɛʧ̑nɨ/ (adj)
sociale
  dotyczący społeczeństwa, realizowany przez społeczeństwo, związany ze społeczeństwem

spożycie /spɔˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
consumo
  (rzeczownik odczasownikowy) od spożyć; zużycie czegoś, konsumpcja

spożywczy /spɔˈʒɨfʧ̑ɨ/ (adj)
alimentare
  przydatny do spożywania, jedzenia, konsumpcji w płynie, lub jako pokarm stały

spragniony /spraɟˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
sitibondo, assetato
  (fizjologia, fizjologiczny) potrzebujący wody

sprawa /ˈsprava/ (n)
affare
  to, co jest dla kogoś ważne

sprawdzać /ˈspravʣ̑aʨ̑/ (v)
controllare, verificare, revisionare
  kontrolować, weryfikować; upewniać się, że coś jest prawidłowe
avverarsi, realizzarsi, verificarsi
  spełniać się, okazywać się prawdziwe

sprawiedliwie /ˌspravʲjɛˈdlʲivʲjɛ/ (adv)
giustamente
  w sposób sprawiedliwy

sprawiedliwość /ˌspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
giustizia
  trwała i niewymuszona wola oddawania każdemu tego, co mu się należy;

sprawiedliwy /ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (adj)
giusto, equo
  o człowieku: kierujący się zasadami sprawiedliwości
  o wyroku, prawie itp.: zgodny ze sprawiedliwością

sprawowanie /ˌspravɔˈvãɲɛ/ (n)
comportamento, condotta, operato
  (rzeczownik odczasownikowy) od sprawować

sprint /sprɨ̃nt/ /sprʲĩnt/ (n)
velocità
  (sport, sportowy) bieg na krótkich dystansach (grupa dyscyplin sportowych);

sprinterka /sprʲĩnˈtɛrka/ (n)
scattista
  forma żeńska od: sprinter

sprowadzać (v)
ridurre
  powodować ograniczenie wypowiedzi
importare, portare
  przyczyniać się do przybycia kogo lub czego
andare ad abitare
  przybywać gdzieś z zamiarem osiedlenia się

sprośnie (adv)
licenziosamente, oscenamente, scurrilmente
  w sposób sprośny

spryt (n)
ingegnosità
  umiejętność radzenia sobie w różnych sytuacjach
furbizia, astuzia
  zdolność wychodzenia z korzyścią z każdej sytuacji zwykle w sposób nieuczciwy

sprzeciwiać się /spʃɛˈʨ̑ivʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
avversare, eccepire, opporsi
  być przeciwnym czemuś, być przeciwko czemuś lub komuś; nie zgadzać się z na coś (z czymś)

sprzeczność (n)
contraddizione
  stosunek zachodzący między zjawiskami, poglądami, interesami niezgodnymi ze sobą

sprzedawać /spʃɛˈdavaʨ̑/ (v)
vendere
  dawać coś (materialnego lub nie) i w zamian dostawać pieniądze
vendersi
  (przenośnie, przenośnia) komercjalizować się

sprzedać spod lady (idiom)
vendere qualcosa di sottobanco
  w czasach PRL sprzedać deficytowy towar pokątnie, po znajomości lub za łapówkę

sprzedaż /ˈspʃɛdaʃ/ (n)
vendita
  (ekonomia, ekonomiczny) zbycie towaru lub usługi w zamian za pieniądze lub inny towar

sprzyjać /ˈspʃɨjäʨ̑/ (v)
favorire, accondiscendere, propiziare
  być nastawionym serdecznie, przychylnie, życzliwie, przyjaźnie wobec kogoś lub czegoś

sprzątanie /spʃɔ̃nˈtãɲɛ/ (n)
pulizia
  przywracanie porządku i czystości

sprzęgło /ˈspʃɛ̃ŋɡwɔ/ (n)
frizione
  (mechanika) mechanizm pozwalający na przenoszenie ruchu z jednej osi na drugą;
pedale della frizione
  (potocznie, potoczny) (motoryzacja) pedał sprzęgła, dźwignia sprzęgła

sprężać /ˈsprɛ̃w̃ʒaʨ̑/ (v)
comprimere, pressurizzare
  kompresować, zmniejszać objętość (o gazie), ściskać, zgniatać (przedmiot)

sprężyna /sprɛ̃w̃ˈʒɨ̃na/ (n)
molla
  (technologia, technika, techniczny) zwinięty w spiralę, zwykle metalowy przedmiot, który może ulegać rozprężaniu;

sprężysty (adj)
flessuoso
  (fizyka, fizyczny) zdolny do powrotu do wyjściowego kształtu po ustaniu działania siły odkształcającej

spuścizna /spuɕˈʨ̑izna/ (n)
eredità, retaggio
  to, co zostaje w spadku po kimś

spycharka /spɨˈxarka/ (n)
bulldozer, apripista
  (budownictwo) (maszynoznawstwo) pojazd budowlany poruszający się na gąsienicach służący do wyrównywania terenu przez pchanie ziemi

spódnica /spudʲˈɲiʦ̑a/ (n)
gonna
  (krawiectwo) rodzaj ubrania osłaniającego biodra i nogi;

spójnik /ˈspujɲik/ (n)
congiunzione
  (gramatyka) wyraz służący do łączenia wyrażeń wewnątrz zdania pojedynczego (np. w wyliczeniach) oraz zdań składowych w zdaniach złożonych;

spójność (n)
coerenza
  ścisłe przystawanie do siebie elementów czego

spójny /ˈspujnɨ/ (adj)
coerente, coeso
  jednolity, tworzący jedną całość, zwarty

spór /spur/ (n)
alterco, contesa, contrasto, diverbio, polemica, tenzone
  różnica zdań, stanowisk, interesów

spółdzielczy (adj)
cooperativo
  odnoszący się do spółdzielczości, związany ze spółdzielczością

spółdzielnia /spuwʲˈʥ̑ɛlʲɲa/ (n)
cooperativa
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot prowadzący działalność gospodarczą w interesie swoich członków;
  (potocznie, potoczny) siedziba spółdzielni (1.1) lub miejsce prowadzenia przez nią działalności

spółgłoska /spuwˈɡwɔska/ (n)
consonante
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska powstająca w wyniku całkowitego lub częściowego zablokowania przepływu powietrza przez aparat mowy;

spółka /ˈspuwka/ (n)
società
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj podmiotu prawnego z reguły powstały na mocy umowy wspólników;

spółka akcyjna /ˈspuwka ːkˈʦ̑ɨjna/ (n)
società per azioni
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki kapitałowej;

spółka jawna (n)
società in nome collettivo
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki osobowej;

spółka komandytowa (n)
società in accomandita
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki osobowej;

spółka komandytowo-akcyjna (n)
società in accomandita per azioni
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki osobowej;

spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (n)
società a responsabilità limitata
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka kapitałowa, której wspólnicy odpowiadają wobec wierzycieli jedynie do wysokości swoich udziałów;

spóźnienie (n)
ritardo
  przybycie po ustalonym czasie
  brak wykonania czegoś w porę

spłaszczyć (v)
appiattire, spianare
  uczynić coś płaskim

spłuczka (n)
sciacquone
  (technologia, technika, techniczny) rezerwuar z wodą do spłukiwania muszli klozetowej wraz z syfonem

squat (n)
casa occupata, edificio occupato
  opuszczony budynek lub pomieszczenie, zamieszkane przez dzikich lokatorów;

sraczka /ˈsraʧ̑ka/ (n)
cacarella
  (potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) biegunka, rozwolnienie

srać /sraʨ̑/ (v)
cagare, cacare
  (wulgarnie, wulgaryzm) (pejoratywnie, pejoratywny) (anatomia, anatomiczny) wypróżniać się przez otwór odbytniczy

srebrnik (n)
siclo
  (starożytność) (numizmatyka, numizmatyczny) moneta żydowska;

srebrny /ˈsrɛbrnɨ/ (adj)
argento
  przypominający kolor srebra

srebrny medal /ˈsrɛbrnɨ ˈmɛdal/ (n)
medaglia d'argento
  medal przyznawany za drugie miejsce w zawodach sportowych, w konkursach, na wystawach itp.

srebro /ˈsrɛbrɔ/ (n)
argento
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ag i liczbie atomowej 47;

srebrzysty /srɛˈbʒɨstɨ/ (adj)
argentato, argenteo
  mający barwę i połysk srebra
argentino
  o głosie lub śmiechu mający czyste, wysokie i wyraźne brzmienie

srogo (adv)
crudelmente, fieramente
  bezlitośnie, surowo

sroka /ˈsrɔka/ (n)
gazza
  (ornitologia, ornitologiczny) Pica pica, czarno-biały ptak z długim ogonem;

sromotny /srɔ̃ˈmɔtnɨ/ (adj)
ignominioso
  okrywający wstydem lub hańbą, przynoszący hańbę albo wstyd

ssak /sːak/ (n)
mammifero
  (zoologia, zoologiczny) Mammalia, zwierzę z podtypu kręgowców żyworodnych, które po urodzeniu żywi się mlekiem matki;

ssać /sːaʨ̑/ (v)
succhiare
  pić wyciągając z czegoś płyn ustami
  powolne spożywanie twardego i rozpuszczalnego pod wpływem śliny pokarmu
  trzymać w ustach coś niejadalnego i obracać językiem
  (eufemistycznie) (grubiański, grubiańsko) robić fellatio, mieć stosunek oralny
  o niemowlętach i młodych zwierzętach pić mleko z piersi matki

stabilizacja (n)
stabilizzazione
  stan trwałości i równowagi w przebiegu określonych procesów, w określonej dziedzinie życia

stabilność /staˈbʲilnɔɕʨ̑/ (n)
stabilità
  cecha tego, co stabilne

stabilny /staˈbʲilnɨ/ (adj)
stabile
  niezmieniający się przez dłuższy czas

stacja /ˈstaʦ̑ʲja/ (n)
stazione
  (kolejnictwo) zespół budynków i infrastruktury umożliwiający obsługę pasażerów lub towarów przewożonych koleją
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z czternastu tradycyjnych wizerunków drogi krzyżowej Chrystusa umieszczanych w miejscu kultu

stacja benzynowa /ˈstaʦ̑ʲja ˌbɛ̃w̃zɨ̃ˈnɔva/ (n)
stazione di rifornimento, stazione di servizio
  zakład sprzedający benzynę i inne paliwa dla samochodów;

stacja kolejowa (n)
stazione, stazione ferroviaria
  (kolejnictwo) miejsce przyjazdu, postoju i odjazdu pociągów, zwykle wyposażone w perony i budynki, w których mieszczą się kasy, poczekalnie, przechowalnie bagażu itp.;

stacja telewizyjna (n)
canale televisivo
  (telewizja, telewizyjny) każdy z kanałów nadawczych ośrodka telewizyjnego
emittente televisiva, stazione televisiva
  (telewizja, telewizyjny) zespół pomieszczeń wraz z aparaturą do nadawania, przekazywania i odbierania sygnałów telewizyjnych;

stacjonować (v)
stazionare
  (wojskowość, wojskowy) mieć gdzieś bazę, mieć postój

stacyjka (n)
commutatore d'accensione
  (motoryzacja) przełącznik z zamkiem do uruchamiania silnika pojazdu przy pomocy klucza
stazioncina
  mała stacja (kolejowa lub benzynowa)

stacyjny (adj)
stazionale
  odbywający się stacjami
  stanowiący stację

stadion /ˈstadʲjɔ̃n/ (n)
stadio
  (sport, sportowy) duża budowla z miejscami dla widzów, miejsce rozgrywania zawodów sportowych;
  (historia, historyczny, historycznie) miara długości używana w starożytnych krajach o różnych długościach (zazwyczaj 185 m);

stadium /ˈstadʲjũm/ (n)
stadio
  część procesu, część czasu rozwoju

stadnina (n)
allevamento di cavalli, scuderia
  (zootechnika, zootechniczny) ośrodek zajmujący się hodowlą lub reprodukcją koni;

stagnacja /staɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
ristagno, stagnazione
  wyhamowanie lub całkowite zatrzymanie postępu w jakiejś dziedzinie

stajenka /staˈjɛ̃nka/ (n)
presepe, presepio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) model żłóbka betlejemskiego, zwykle z figurkami

stajnia /ˈstajɲa/ (n)
stalla, scuderia
  (zootechnika, zootechniczny) budynek, pomieszczenie dla koni;

stal /stal/ (n)
acciaio
  (metaloznawstwo, metalurgia) stop żelaza z węglem;

stale /ˈstalɛ/ (adv)
sempre, continuamente, costantemente, in continuazione, perennemente
  (potocznie, potoczny) bez przerwy, cały czas

stalinizacja (n)
stalinizzazione
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wprowadzanie stalinizmu

stalinizm /staˈlʲĩɲism̥/ (n)
stalinismo
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, praktyka rządzenia panująca w ZSRR za czasów Józefa Stalina;

stalinizować (v)
stalinizzare
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wprowadzać lub upowszechniać stalinizm

stalker (n)
stalker, molestatore, vessatore
  (kryminologia, kryminologiczny) osoba prześladująca swoją ofiarę poprzez śledzenie jej i utrudnianie życia

stalowy /staˈlɔvɨ/ (adj)
colore acciaio
  (książkowy) mający kolor stali
di acciaio
  (przenośnie, przenośnia) twardy, mocny, silny fizycznie
  wykonany ze stali

stalówka /staˈlufka/ (n)
punta
  końcowa, robocza część pióra;

stan cywilny /ˈstãn ʦ̑ɨˈvʲilnɨ/ (n)
stato civile
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół cech określających osobę fizyczną w świetle obowiązujących norm prawa cywilnego;

stan podgorączkowy /ˈstãn ˌpɔdɡɔrɔ̃n͇ʧ̑ˈkɔvɨ/ (n)
febbricola
  (medycyna, medyczny) stan, w którym temperatura ciała człowieka wynosi od 37,1 do 38 stopni;

stan wojenny /ˈstãn vɔˈjɛ̃nːɨ/ (n)
stato d'assedio, stato di guerra
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczenie swobód i praw obywateli na skutek zewnętrznych zagrożeń państwa;

standaryzacja /ˌstãndarɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
standardizzazione
  proces wprowadzania jednakowych norm w danej dziedzinie (najczęściej w przemyśle)

stangret (n)
cocchiere
  prywatny woźnica powożący końmi

stanowczy /stãˈnɔfʧ̑ɨ/ (adj)
categorico, fermo, risoluto, deciso, perentorio, reciso
  taki, który potrafi podjąć kategoryczną decyzję, pozbawiony wahań i wątpliwości

stanąć w szranki /ˈstãnɔ̃ɲʨ̑ ˈf‿ʃrãŋʲci/ (v)
entrare in lizza, scendere in lizza
  przystąpić do walki lub współzawodnictwa

stara gwardia /ˈstara ˈɡvardʲja/ (n)
vecchia guardia
  (przenośnie, przenośnia) dawni żołnierze, weterani
  (przenośnie, przenośnia) osoby znające się od dawna, związane podobnymi doświadczeniami

stara miłość nie rdzewieje /ˈstara ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌɲɛ‿rʣ̑ɛˈvʲjɛ̇jɛ/ (proverb)
il primo amore non si scorda mai
  miłość, zwłaszcza przeżyta w młodości, nie przemija z upływem czasu

stara panna (n)
zitella
  niemłoda kobieta, która nie wyszła za mąż

staranność (n)
cura
  cecha bycia starannym

starać się /ˈstaraʨ̑‿ɕɛ/ (v)
adoperarsi, farsi forza, industriarsi, prestarsi
  przykładać się do czegoś, być gorliwym

starczowzroczność (n)
presbiopia
  (medycyna, medyczny) wada wzroku polegająca na niewyraźnym widzeniu na bliskie odległości spowodowanym zmniejszoną zdolnością akomodacji oka, zwykle wynikającą ze starzenia się;

starochrześcijański (adj)
paleocristiano
  odnoszący się do czasów pierwszych chrześcijan, związany z pierwszymi chrześcijanami

starofrancuski /ˌstarɔfrãnˈʦ̑usʲci/ (n)
francese antico, antico francese
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy romańskiej używany w średniowieczu w północnej części dzisiejszej Francji, a także części Szwajcarii i Belgii;

starorzecze /ˌstarɔˈʒɛʧ̑ɛ/ (n)
lanca
  (geografia, geograficzny) jezioro w dolinie rzecznej, stanowiące fragment jej dawnego koryta;

starotestamentowy (adj)
veterotestamentario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany ze Starym Testamentem, dotyczący Starego Testamentu

starożytność /ˌstarɔˈʒɨtnɔɕʨ̑/ (n)
antichità
  (historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości, który trwał od wynalezienia pisma do upadku imperium zachodniorzymskiego w 476 roku;

starożytny /ˌstarɔˈʒɨtnɨ/ (adj)
antico
  związany ze starożytnością, dotyczący starożytności
  istniejący od bardzo dawna

staruch (n)
matusa, mummia, parruccone
  (pogardliwie, pogardliwy) stary człowiek

stary /ˈstarɨ/ (adj)
vecchio, anziano, attempato
  mający wiele lat, niemłody
vecchio
  nieaktualny, nieważny
  o żywności, pokarmie: nieświeży, nienadający się do spożycia
  charakterystyczny dla starego (1.1) człowieka, świadczący o długim życiu
  długo istniejący, mający wieloletnią tradycję
  mający wieloletnie doświadczenie
  pochodzący z odległej przeszłości
  znany od dawna, a nadal aktualny
  zniszczony w wyniku długiego używania

stary /ˈstarɨ/ (n)
marito
  (potocznie, potoczny) mąż, partner
vecchio
  (potocznie, potoczny) ojciec, rodzic
  (potocznie, potoczny) stary (1.1) człowiek
  (potocznie, potoczny) tylko w wołaczu, poufale: sposób zwracania się do dobrego znajomego
capo
  (potocznie, potoczny) przełożony, szef, (wojskowość, wojskowy) dowódca

stary jak świat /ˈstarɨ ˈjäc ˈɕfʲjat/ (adj)
vecchio come il mondo
  bardzo stary; istniejący od niepamiętnych czasów

starzeć się /ˈstaʒɛʨ̑‿ɕɛ/ (v)
invecchiare
  o zwierzętach i ludziach: stawać się starszym, starym

stateczny (adj)
serio
  zrównoważony, poważny i odpowiedzialny; (także, też) świadczący o takich cechach

statek /ˈstatɛk/ (n)
nave, bastimento
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) duży obiekt do przewozu towarów lub ludzi drogą wodną

statek kosmiczny (n)
astronave, navicella spaziale
  (astronautyka, astronautyczny) pojazd poruszający się w przestrzeni poza atmosferą Ziemi

statki (n)
battaglia navale
  popularna gra logiczna dla dwóch osób;

statua /staˈtu<sup>w</sup>a/ (n)
statua
  okazała rzeźba postaci ludzkiej

statut /ˈstatut/ (n)
statuto, leggina
  (administracja) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny stanowiący zbiór przepisów dotyczących podmiotu prawa publicznego lub prywatnego;

statyczny /staˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
statico
  (fizyka, fizyczny) dotyczący statyki
  będący w bezruchu
  niepodatny na zmiany
  w stanie równowagi

statysta (n)
comparsa
  odtwórca ról podrzędnych (zwykle niemych) w scenach zbiorowych;

statystyczny /ˌstatɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
statistico
  odnoszący się do statystyki (nauki)

statystyka /staˈtɨstɨka/ (n)
statistica
  nauka zajmująca się zbieraniem i analizą danych dotyczących zjawisk masowych;
  wynik procesu zbierania i analizy danych dotyczących jakiegoś zjawiska masowego, prezentowany najczęściej w postaci tabel lub wykresów

statyw /ˈstatɨf/ (n)
tripode
  (technologia, technika, techniczny) podstawa, najczęściej w postaci trójnogu ze składanymi nogami, wykonana z metalu lub drewna, służąca do stabilizowania mocowanych na niej przyrządów, np. aparatu fotograficznego, kamery, urządzeń geodezyjnych

staw /staf/ (n)
articolazione, congiunzione
  (anatomia, anatomiczny) ruchome połączenie kości;
stagno
  (hydrologia, hydrologiczny) niewielki zbiornik wody stojącej sztucznego lub naturalnego pochodzenia;

staw krzyżowo-biodrowy /ˈstaf ˌkʃɨʒɔvɔ‿bʲjɔˈdrɔvɨ/ (n)
articolazione sacroiliaca, articolazione sacropelvica
  (anatomia, anatomiczny) staw o niewielkiej ruchomości utworzony przez kość krzyżową i kość biodrową

staw skroniowo-żuchwowy /ˈstaf ˌskrɔ̃ɲɔvɔ‿ʒuxˈfɔvɨ/ (n)
articolazione temporo-mandibolare
  (anatomia, anatomiczny) dwujamowy, kulisty, sprzężony i symetryczny staw twarzoczaszki;

staw łokciowy /ˈstaf wɔcˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
articolazione del gomito, gomito
  (anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem;

stawać /ˈstavaʨ̑/ (v)
diventare
  przechodzić w inny stan, zmieniać się; zostawać kimś, czymś
  tylko w (aspekt dokonany): wydarzyć się, mieć miejsce, nastąpić

stawać na głowie /ˈstavaʨ̑ na‿ˈɡwɔvʲjɛ/ (v)
fare il diavolo a quattro
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) robić wszystko co się da, aby coś zrealizować; wkładać w coś wiele wysiłku

stawać na nogi /ˈstavaʨ̑ na‿ˈnɔɟi/ (v)
rimettersi in gamba
  wracać do zdrowia; zdrowieć

stawiać wszystko na jedną kartę /ˈstavʲjäʨ̑ ˈfʃɨstkɔ na‿ˈjɛdnɔ̃w̃ ˈkartɛ/ (v)
puntare tutto su una carta
  ryzykować wszystko

stawka /ˈstafka/ (n)
saggio, tasso
  ustalona jednostka, według której liczy się wysokość zarobków, opłat, świadczeń itp.

stała /ˈstawa/ (n)
constanto
  symbol, któremu przyporządkowana jest pewna zdefiniowana wartość;

stały związek (n)
relazione a lungo termine
  (socjologia, socjologiczny) trwała relacja dwóch partnerów zakładająca wierność

staż (n)
addestramento, preparazione, tirocinio
  (urzędowy) próbny okres pracy przed objęciem samodzielnego stanowiska, praktyka

stearynowy (adj)
stearico
  (biochemia, biochemiczny) związany z stearyną, dotyczący stearyny; zawierający stearynę

stegozaur (n)
stegosauro
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Stegosaurus, rodzaj dinozaura żyjącego w późnej jurze na terenie zachodniej Ameryki Północnej;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju stegozaur (1.1)

stek /stɛk/ (n)
cotoletta, lombata
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z kawałka mięsa krojonego w poprzek włókien mięśniowych lub ryby krojonej w poprzek kręgosłupa, zazwyczaj grillowany lub smażony w głębokim oleju;
accozzaglia, ammasso
  (przenośnie, przenośnia) nagromadzenie, zbiorowisko czegoś (zwykle w sensie negatywnym)

stekowiec (n)
monotremo
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, w którego budowie anatomicznej przewody moczowe i płciowe uchodzą do steku

stela (n)
stele
  (archeologia, archeologiczny) (sztuka) w starożytności wolno stojąca płyta upamiętniająca czyny władcy
  (botanika, botaniczny) środkowa część korzeni i łodyg

stenografia /ˌstɛ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
stenografia
  sposób pisania za pomocą umownych symboli, konwencji i skrótów, pozwalający notować w tempie ludzkiej mowy;

stenograficzny (adj)
stenografico
  związany z stenografią; wykonany metodą stenografii

step /stɛp/ (n)
tip-tap
  (choreografia, choreograficzny) rodzaj tańca;
steppa
  (geografia, geograficzny) trawiasta równina pozbawiona drzew, rzek i jezior;

ster /stɛr/ (n)
timone
  (lotnictwo, lotniczy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie służące do nadania i utrzymania kierunku ruchu statku wodnego lub powietrznego;

stereofoniczny (adj)
stereofonico
  (elektronika, elektroniczny) (akustyka, akustyczny) taki, który wykorzystuje technikę stereofonii

stereotyp /ˌstɛrɛˈɔtɨp/ (n)
stereotipo
  (socjologia, socjologiczny) uproszczona konstrukcja myślowa zawierająca irracjonalne bądź fałszywe przeświadczenie dotyczące różnych zjawisk, instytucji, osób, a najczęściej innych grup społecznych;

stereotypowy /ˌstɛrɛɔtɨˈpɔvɨ/ (adj)
stereotipato
  zawsze taki sam, powtarzający się bez zmian
  zgodny ze stereotypem, niezmienny, szablonowy, tradycyjny

sterowiec /stɛˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
aeronave, dirigibile
  (lotnictwo, lotniczy) sterowalny, podłużny balon napełniony gazem lżejszym od powietrza, posiadający własny napęd;

sterownik /stɛˈrɔvʲɲik/ (n)
driver
  (informatyka, informatyczny) program obsługujący urządzenia podłączone do komputera

steryd (n)
steroide
  (biochemia, biochemiczny) lipid zbudowany z czterech pierścieni węglowych, odpowiedzialny za przepływ krwi, regulujący przemianę materii, zachowania seksualne, przyrost tkanek lub pełniący inną określoną funkcję;

sterylizować (v)
sterilizzare
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) niszczyć mikroorganizmy i ich spory

stetoskop (n)
stetoscopio
  (medycyna, medyczny) przyrząd diagnostyczny służący do osłuchiwania pacjenta;

steward /ˈstʲju<sup>w</sup>art/ (n)
steward
  (lotnictwo, lotniczy) (morski) członek załogi statku lub samolotu obsługujący pasażerów;

stocznia /ˈstɔʧ̑ʲɲa/ (n)
cantiere navale
  zakład przemysłowy zajmujący się budową, remontowaniem, przebudowywaniem lub likwidacją statków wodnych;

stojak /ˈstɔjak/ (n)
sostegno, rastrelliera
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie utrzymujące coś w pozycji pionowej, czasem też utrzymujące w pionie dzieci niepotrafiące jeszcze samodzielnie stać

stokrotka /stɔˈkrɔtka/ (n)
pratolina
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

stolarnia /stɔˈlarʲɲa/ (n)
falegnameria
  (rzemiosło, rzemieślniczy) warsztat stolarski

stolarstwo /stɔˈlarstfɔ/ (n)
falegnameria
  (rzemiosło, rzemieślniczy) profesja i rzemiosło zajmujące się obróbką drewna do celów użytkowych

stolarz /ˈstɔlaʃ/ (n)
falegname
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący przedmioty z drewna: meble, elementy budowlane itp., osoba zajmująca się stolarstwem;

stolica /stɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
capitale
  (administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) główne miasto jakiegoś państwa;
capoluogo
  (administracja) (geografia, geograficzny) główne miasto jakiegoś rejonu, województwa, powiatu itp.

stolik /ˈstɔlʲik/ (n)
tavolino
  (branża meblarka, meblarstwo, meble) mały stół
tavola
  (gastronomia) stół z siedzeniami przygotowany dla klientów w restauracji, barze

stomatologia /ˌstɔ̃matɔˈlɔɟja/ (n)
stomatologia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, dziedzina zajmująca się funkcjonowaniem, patologiami i leczeniem zębów, przyzębia, błony śluzowej jamy ustnej, stawu skroniowo-żuchwowego człowieka;

stomatologiczny /ˌstɔ̃matɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
stomatologico
  związany ze stomatologią, dotyczący stomatologii

stonka /ˈstɔ̃nka/ (n)
dorifora
  (zoologia, zoologiczny) chrząszcz z rodziny stonkowatych, zwłaszcza stonka ziemniaczana (Leptinotarsa decemlineata)

stopa /ˈstɔpa/ (n)
piede
  (anatomia, anatomiczny) część ciała tworząca dolny koniec nogi, ograniczona piętą i kostką;
  jednostka długości, używana w niektórych krajach;
  podstawa czegoś (np. ozdobnej nogi stołu)

stopień wojskowy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ vɔjˈskɔvɨ/ (n)
grado militare
  (wojskowość, wojskowy) tytuł żołnierza oznaczający jego miejsce w hierarchii wojskowej;

stopień wyższy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ ˈvɨʃːɨ/ (n)
comparativo
  (gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, określająca natężenie opisywanej przez niego cechy w porównaniu do czegoś

stopniowo /stɔpʲˈɲɔvɔ/ (adv)
gradualmente, poco a poco, man mano
  nie od razu, lecz po trochu, krok za krokiem

stopniowy /stɔpʲˈɲɔvɨ/ (adj)
graduale, graduato
  (książkowy) mający powolny przebieg, zachodzący etapami

stosowny /stɔˈsɔvnɨ/ (adj)
adatto, atto, appropriato, adeguato, conveniente, doveroso
  (książkowy) najlepszy w danej sytuacji, pasujący, nadający się, odpowiadający niej

stosunek /stɔˈsũnɛk/ (n)
proporzione
  (matematyka, matematyczny) iloraz dwóch wielkości, liczb
atteggiamento
  sposób odnoszenia się do kogoś
rapporto
  współżycie seksualne, akt płciowy, stosunek płciowy
relazione
  zależność między różnymi elementami

stosunek płciowy /stɔˈsũnɛk ˈpw̥ʨ̑ɔvɨ/ (n)
rapporto sessuale, coito
  (fizjologia, fizjologiczny) czynności i zachowania seksualne, w trakcie których dochodzi do fizycznego zbliżenia z użyciem narządów płciowych;

stosunkowo (adv)
relativamente, abbastanza
  w stosunku do czego lub kogo

stołówka /stɔˈwufka/ (n)
mensa
  miejsce zbiorowego żywienia, np. w szkole, zakładzie pracy

stożek /ˈstɔʒɛk/ (n)
cono
  (geometria) rodzaj bryły powstałej przez obrót trójkąta prostokątnego wokół jednej z przyprostokątnych;

stożkowy /stɔʃˈkɔvɨ/ (adj)
conico
  taki, który ma kształt stożka

stracciatella (n)
stracciatella
  (spożywczy) (cukiernictwo) rodzaj włoskich lodów na bazie mleka z wiórkami czekolady;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska zupa na bazie bulionu z dodatkiem parmezanu i ubitego jajka;

strach /strax/ (n)
paura
  (psychologia, psychologiczny) uczucie niepokoju, lęku przed czymś, co może być groźne
spaventapasseri, spauracchio
  (rolnictwo, rolniczy) kukła uformowana ze starych ubrań, służąca do odstraszania ptaków na polach

strachliwy /straxˈlʲivɨ/ (adj)
pauroso, timoroso, pavido
  o osobie, która często i łatwo ulega strachowi

stracić rozum /ˈstraʨ̑iʨ̑ ˈrɔzũm/ (v)
dar di volta il cervello
  zachowywać się nierozsądnie, irracjonalnie

stracić twarz /ˈstraʨ̑iʨ̑ ˈtfaʃ/ (v)
perdere la faccia
  stracić honor, mieć powody do wstydu

stracony /straˈʦ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
perduto, perso
  taki, którego stracono, zgubiono; który nie wróci

straganiarka (n)
bancarellista
  (potocznie, potoczny) właścicielka straganu

straganiarz (n)
bancarellista
  (potocznie, potoczny) właściciel straganu

strajk /strajk/ (n)
sciopero
  dobrowolny i zbiorowy protest pracowników, który polega najczęściej na przerwaniu pracy, podjęty w celu spełnienia przez pracodawcę lub władzę ich postulatów;
strike
  w kręglach: zbicie wszystkich kręgli za pierwszym rzutem

strajkować /strajˈkɔvaʨ̑/ (v)
scioperare
  uczestniczyć w strajku

straszny /ˈstraʃnɨ/ (adj)
terribile, spaventoso, tremendo
  taki, który wzbudza strach, grozę; jest przerażający, niebezpieczny, okrutny

straszyć (v)
spaventare
  wzbudzać strach, lęk w kimś

strata /ˈstrata/ (n)
perdita
  ubytek, utracenie czegoś; coś wartościowego, co się straciło, czego już się nie ma

strategia /straˈtɛɟja/ (n)
strategia
  ogólny plan działań, szerszy od taktyki

strategicznie (adv)
strategicamente
  w sposób dotyczący strategii; pod względem strategii

strategiczny (adj)
strategico
  zgodny z określoną strategią

stratosferyczny (adj)
stratosferico
  (geofizyka) związany z stratosferą, dotyczący stratosfery; znajdujący się w stratosferze

stratowulkan (n)
stratovulcano
  (geologia, geologiczny) wzniesienie powstałe w wyniku zgromadzenia się na przemian magmy i innych materiałów wydobywających się z wnętrza wulkanu;

straż graniczna (n)
polizia di frontiera
  (wojskowość, wojskowy) formacja mundurowa administracji państwowej powołana do ochrony granic;

strażacki (adj)
di pompiere
  związany ze strażą pożarną, dotyczący straży pożarnej

strażak /ˈstraʒak/ (n)
pompiere, vigile del fuoco
  osoba szkolona do walki z ogniem;

strażnica (n)
camera della guardia, torre d'avvistamento
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) (architektura, architektoniczny) budynek, niekiedy wysoki, w którym pełni się straż;

strażnik /ˈstraʒʲɲik/ (n)
piantone, vigile, secondino, sentinella
  osoba odpowiedzialna za pilnowanie mienia lub osób

strefa /ˈstrɛfa/ (n)
zona
  przestrzeń wydzielona ze względu na pewne cechy odróżniające ją od otoczenia

strefa erogenna /ˈstrɛfa ˌɛrɔˈɡɛ̃nːa/ (n)
zona erogena
  (fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) fragment ciała, który reaguje na dotyk podnieceniem seksualnym;

stres /strɛs/ (n)
stress
  (psychologia, psychologiczny) mobilizacja organizmu jako reakcja na negatywne bodźce;

streszczać /ˈstrɛʃʧ̑aʨ̑/ (v)
abbreviare
  skracać jakąś wypowiedź lub tekst, zachowując najważniejsze jej elementy, przedstawiać w skondensowanej formie

streszczenie /strɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
sommario
  wyciąg, skrót

stroiciel /strɔˈ<sup>j</sup>iʨ̑ɛl/ (n)
accordatore
  osoba, która stroi instrumenty muzyczne

stroik /ˈstrɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
ancia
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) cienka listwa z trzciny lub metalowa blaszka służąca do wprowadzania w drganie słupa powietrza w środku rezonatora lub piszczałki w niektórych instrumentach

stroić /ˈstrɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
accordare, intonare
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nadawać instrumentom muzycznym odpowiednie brzmienie poprzez regulację naciągu strun

stromy /ˈstrɔ̃mɨ/ (adj)
ripido, erto, scosceso, diroccato, precipitoso
  nachylony pod dużym kątem w stosunku do poziomu, podłoża

strona /ˈstrɔ̃na/ (n)
voce, diatesi
  (gramatyka) forma zdania zależna od wzajemnego stosunku podmiotu i orzeczenia;
membro
  (matematyka, matematyczny) w algebrze: jedna z dwóch zależności w równaniu lub nierówności rozdzielić znakiem równości lub nierówności
parte
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jedna z osób będąca sygnatariuszem umowy lub występująca jako podmiot w procesie;
  uczestnik wojny, także sporu, kłótni, negocjacji, rozmów, umowy, małżeństwa, itp.
pagina
  jedna z powierzchni kartki lub innych płaskich przedmiotów, zwykle w książce, gazecie, albumie itp.
lato, pagina
  umowna część czegoś, znajdująca się przy brzegu, krawędzi tego czegoś

strona internetowa /ˈstrɔ̃na ˌĩntɛrnɛˈtɔva/ (n)
pagina web
  (informatyka, informatyczny) pojedynczy dokument lub prezentacja opublikowana w Internecie przez WWW;

stronnictwo (n)
fazione, partito
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zorganizowane ugrupowanie o wspólnych poglądach, działające wspólnie dla osiągnięcia określonych celów

stronniczy (adj)
fazioso, parziale
  kierujący się tylko określonym interesem; pozbawiony obiektywizmu

stront /strɔ̃nt/ (n)
stronzio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sr i liczbie atomowej 38;

strony (n)
parte
  okolica

strug /struk/ (n)
pialla
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie stolarskie z wysuwanym ostrzem, używane do wyrównywania, wygładzania powierzchni drewna

strugarka /struˈɡarka/ (n)
piallatrice
  (maszynoznawstwo) obrabiarka do obróbki skrawaniem płaszczyzn,

strukturalnie (adv)
strutturalmente
  w sposób odnoszący się do struktury

strukturalny (adj)
strutturale
  dotyczący struktury

strumień /ˈstrũmʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
ruscello, torrente
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) mały naturalny ciek wodny;
getto d'acqua
  ciecz lejąca się wąskim pasmem

struna /ˈstrũna/ (n)
strallo, tirante
  (budownictwo) sprężający element konstrukcyjny
corda
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naciągnięta sprężysta nić, będąca źródłem dźwięku w instrumentach strunowych;
  (sport, sportowy) elastyczna nić z jelit bydlęcych lub z tworzywa sztucznego, używana do wyrobu rakiet tenisowych
corde vocali
  (zobacz) struna głosowa

struna głosowa (n)
corde vocali
  (anatomia, anatomiczny) drgający element krtani, parzysty organ który wytwarza dźwięki

strunowy /strũˈnɔvɨ/ (adj)
a corda
  (przymiotnik) od struna

struś /struɕ/ (n)
struzzo
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak nielotny z rodziny strusiowatych;

strych /strɨx/ (n)
attico
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie w niektórych budynkach, znajdujące się pod samym dachem;

strychnina /strɨxʲˈɲĩna/ (n)
stricnina
  (chemia, chemiczny) (toksykologia) silnie toksyczny alkaloid występujący w nasionach kulczyby;

stryczek /ˈstrɨʧ̑ɛk/ (n)
cappio, capestro
  (książkowy) sznur zakończony pętlą zakładaną na szyję skazanym na śmierć przez powieszenie

stryj /strɨj/ (n)
zio
  brat ojca;

strzała /ˈsṭʃawa/ (n)
freccia, dardo
  pocisk przeznaczony do łuku;

strzałka /ˈsṭʃawka/ (n)
perone, fibula
  (anatomia, anatomiczny) (potocznie, potoczny) kość strzałkowa;
squillino
  (potocznie, potoczny) (telekomunikacja) pojedynczy sygnał telefoniczny służący jako umowny znak
freccetta
  rzutka do gry w lotki
indice
  znak wskazujący wartość parametru

strzec /sṭʃɛʦ̑/ (v)
custodire, piantonare
  mieć pod opieką, pilnować, dozorować, opiekować się kimś lub czymś
salvaguardare
  przestrzegać czegoś, być posłusznym czemuś, postępować zgodnie z czymś
guardarsi
  unikać czegoś, pilnować się, uważać

strzec jak źrenicy oka /ˈsṭʃɛʦ̑ʲ ˈjäɟ ʑrɛ̃ˈɲiʦ̑ɨ ˈɔka/ (v)
custodire come la pupilla dei propri occhi
  strzec kogoś, czegoś bardzo troskliwie

strzelanina (n)
sparatoria
  strzały z broni palnej padające jeden za drugim

strzelać /ˈsṭʃɛlaʨ̑/ (v)
sparare
  oddawać strzał z broni

strzelba /ˈsṭʃɛlba/ (n)
schioppo, fucile
  długa, palna broń myśliwska;

strzelba potokowa (n)
sanguinerola
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Phoxinus phoxinus Linnaeus, ryba rzeczna o wrzecionowatym ciele, żyjąca stadnie w płytkich wodach;

strzelec /ˈsṭʃɛlɛʦ̑/ (n)
bomber, marcatore
  (sport, sportowy) zawodnik, który strzelił bramkę
bersagliere
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz wyspecjalizowany w strzelaniu
tiratore
  osoba umiejąca się posługiwać bronią palną, łukiem lub inną bronią miotającą

strzemię /ˈsṭʃɛ̃mʲjɛ/ (n)
staffa
  (hipologia, hipologiczny) parzysta część rzędu końskiego w formie stalowego kabłąka i poprzeczki, służąca do dosiadania wierzchowca i ułatwiająca utrzymanie się w siodle;

strzeżonego Pan Bóg strzeże /ˌsṭʃɛʒɔ̃ˈnɛɡɔ ˈpãn‿buk ˈsṭʃɛʒɛ/ (proverb)
la prudenza non è mai troppa, meglio prevenire che curare
  lepiej jest zapobiegać, niż później bać się o to, jak sprawy się potoczą

strzyc (v)
tosare
  przycinać rośliny, np. trawę, gałęzie
tagliare
  skracać włosy, brodę lub sierść
tagliarsi
  poddawać się strzyżeniu

strzykawka (n)
siringa
  (medycyna, medyczny) narzędzie medyczne do wprowadzania płynnych leków pod skórę lub do mięśnia albo do pobierania płynów ustrojowych;

strzyżyk (n)
scricciolo
  (ornitologia, ornitologiczny) mały wędrowny ptak z rodziny strzyżyków, podobny do wróbla, zamieszkujący Amerykę Północną i Eurazję

strzyżyk karoliński (n)
scricciolo della Carolina
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Thryothorus ludovicianus Latham, gatunek ptaka z rodziny strzyżyków;

strzęp /sṭʃɛ̃mp/ (n)
brandello
  poszarpana resztka czegoś

strój /struj/ (n)
accordatura, accordo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odpowiednie ustawienie gitary lub innego instrumentu muzycznego

strój adamowy /ˈstruj ˌadãˈmɔvɨ/ (n)
costume adamitico
  (zobacz) w stroju adamowym

strój równomiernie temperowany (n)
temperamento equabile
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (rzadki, rzadko używany) każdy strój oparty o równy podział oktawy na dowolną liczbę części
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) strój skali dzielący oktawę na 12 równych półtonów;

stręczycielka (n)
paraninfa
  kobieta ułatwiająca nierząd

stręczycielstwo (n)
lenocinio
  przestępstwo polegające na nakłanianiu kogoś do nierządu;

studencki /stuˈdɛ̃nʦ̑ʲci/ (adj)
studentesco
  przeznaczony dla studentów
  typowy dla studentów

student /ˈstudɛ̃nt/ (n)
studente
  osoba, która studiuje na wyższej uczelni;

studentka /stuˈdɛ̃ntka/ (n)
studentessa
  forma żeńska od: student

studiować /stuˈdʲjɔvaʨ̑/ (v)
studiare
  uczyć się na uczelni wyższej; być na studiach

studium /ˈstudʲjũm/ (n)
studio
  (edukacja, edukacyjny) nazwa uczelni, jej wydziału, a także innej szkoły lub jednostki badawczej albo rodzaj pobieranej nauki
  kompozycja szachowa;

studnia /ˈstudʲɲa/ (n)
pozzo
  głęboki otwór w ziemi wraz z urządzeniem do pobierania wody;

studnia kwantowa /ˈstudʲɲa kfãnˈtɔva/ (n)
pozzo quantico
  (fizyka, fizyczny) studnia potencjału, ograniczająca cząstki w pewnym obszarze przestrzeni;

stukać (v)
acciottolare
  powodować charakterystyczny dźwięk, uderzając w twardą powierzchnię

stuknięty (adj)
rincoglionito, tocco
  (potocznie, potoczny) niezrównoważony psychicznie

stulatek /stuˈlatɛk/ (n)
centenario, centenne
  osoba w wieku przynajmniej 100 lat

stulatka /stuˈlatka/ (n)
centenaria, centenne
  kobieta mająca sto lat

stulecie /stuˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
centenario
  setna rocznica
centennio
  wiek, sto lat

stuletni /stuˈlɛtʲɲi/ (adj)
centenario, centennale, centenne
  mający sto lat
  trwający sto lat

stuła (n)
stola
  (kościelny) szata liturgiczna prezbiterów w formie wstęgi sukna;

stwardnienie rozsiane /stfardʲˈɲɛ̇̃ɲɛ rɔɕˈːãnɛ/ (n)
sclerosi multipla
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba centralnego układu nerwowego;

stwarzać (v)
creare
  powoływać do istnienia
provocare
  stawać się przyczyną czegoś

stworzenie /stfɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
creazione
  (rzeczownik odczasownikowy) od stworzyć
creatura
  zwierzę lub człowiek

stwórca (n)
creatore
  ktoś, kto coś stworzył (zwykle coś z niczego)

styczeń /ˈstɨʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
gennaio
  pierwszy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

styczna (n)
tangente
  (geometria) linia prosta mająca jeden punkt wspólny z krzywą lub powierzchnią, nieprzecinająca jej w tym punkcie;

stygmat /ˈstɨɡmat/ (n)
stigma, stimma
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rana pojawiająca się na ciele mistyków chrześcijańskich przeżywających w ekstazie Mękę Pańską;

stygmatyczka (n)
stigmatica
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta ze śladami ran Chrystusowych na ciele

stygmatyk (n)
stigmatico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba ze śladami ran Chrystusowych na ciele

stygmatyzacja /ˌstɨɡmatɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
stigmatizzazione
  proces nadawania, często negatywnych, określeń osobom, grupom lub kategoriom społecznym
  publiczne potępianie danej osoby lub grupy

styl życia (n)
stile di vita
  (socjologia, socjologiczny) codzienne zachowania jednostek lub grup manifestujące ich położenie społeczne i preferencje;

stylistyczny (adj)
stilistico
  związany ze stylistyką, dotyczący stylistyki

stylowy (adj)
stiloso
  taki, który jest w dobrym stylu

stypa (n)
veglia funebre, vigilia
  (etnografia, etnograficzny) (gastronomia) poczęstunek organizowany po pogrzebie;

stypendium /stɨˈpɛ̃ndʲjũm/ (n)
borsa di studio
  pomoc finansowa udzielana osobom kształcącym się lub prowadzącym badania naukowe

stół /stuw/ (n)
tavolo, tavola, desco
  (branża meblarka, meblarstwo, meble) mebel z podpartym na nogach blatem, służący zwykle do spożywania posiłków lub pracy;

stąd /stɔ̃nt/ (pronoun)
da qui
  wyznaczenie miejsca, w którym znajduje się osoba mówiąca, z orientacją na zewnątrz
  z tego powodu

stęchlizna /stɛ̃w̃xˈlʲizna/ (n)
tanfo
  zapach odczuwany w wilgotnych, niewietrzonych lub zagrzybionych pomieszczeniach

stęp (n)
passo
  (jeździectwo, jeździecki) czterotaktowy, najwolniejszy chód konia, osła i muła;

stępem (adv)
al passo
  (jeździectwo, jeździecki) o biegu: wolno

stępka /ˈstɛ̃mpka/ (n)
chiglia
  (marynarka) (technologia, technika, techniczny) główna, podłużna belka konstrukcyjna umieszczona w osi na dnie kadłuba statku wodnego;

stężenie (n)
concentrazione
  (chemia, chemiczny) zawartość substancji w mieszaninie odniesiona do jednostki objętości lub masy;

suahili /ˌsu<sup>w</sup>aˈxʲilʲi/ (n)
swahili
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany we wschodniej części Afryki;

subarktyczny (adj)
subartico
  związany z obszarem wokół Arktyki, dotyczący obszaru wokół Arktyki

subiektywnie (adv)
soggettivamente
  w sposób subiektywny, nieobiektywnie

subkontynent /ˌsupkɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
subcontinente, sottocontinente
  (geografia, geograficzny) ląd wielkich rozmiarów, lecz mniejszy niż kontynent lub stanowiący jego wydzieloną, szczególną część;

subkultura (n)
subcultura
  (socjologia, socjologiczny) zespół zjawisk kulturowych, częściowo autonomiczny wobec kultury dominującej tworzone przez jakąś grupę osób;

sublimacja (n)
sublimazione
  (fizyka, fizyczny) zmiana stanu skupienia ze stałego na gazowy, z pominięciem fazy ciekłej;

subordynacjonizm (n)
subordinazionismo
  (teologia, teologiczny) (historia, historyczny, historycznie) pogląd teologiczny, według którego Syn Boży i Duch Święty są podporządkowani Bogu Ojcu;

subsaharyjski (adj)
subsahariano
  odnoszący się do terenów Afryki na południe od Sahary, związany z tymi terenami

substancja /supˈstãnʦ̑ʲja/ (n)
sostanza
  (chemia, chemiczny) klasa przedmiotów materialnych, mających w danych warunkach jednakowe właściwości fizyczne i chemiczne, mikroskopowo zaś - identyczną budowę molekularną (cząsteczkową)

substancja czynna /supˈstãnʦ̑ʲja ˈʧ̑ɨ̃nːa/ (n)
principio attivo
  (medycyna, medyczny) (biochemia, biochemiczny) substancja jakiegokolwiek pochodzenia, która może spowodować zmiany w procesach fizjologicznych lub biochemicznych organizmów żywych, stanowiąca podstawę leku;

subtelnie /supˈtɛlʲɲɛ/ (adv)
sottilmente
  w sposób subtelny, delikatny; z taktem, z umiarem

subtelność /supˈtɛlnɔɕʨ̑/ (n)
sottigliezza, finezza, raffinatezza
  cecha tego, co subtelne

suchar /ˈsuxar/ (n)
freddura
  (slangowo) nieśmieszny żart

suchy /ˈsuxɨ/ (adj)
secco, asciutto
  nie wilgotny; pozbawiony wilgoci

suchy lód /ˈsuxɨ ˈlut/ (n)
ghiaccio secco
  (chemia, chemiczny) zestalony dwutlenek węgla;

sudański /suˈdãj̃sʲci/ (adj)
sudanese
  odnoszący się do Sudanu, związany z Sudanem

sufi /ˈsufʲi/ (n)
sufi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca sufizmu, mistyk muzułmański

sufiks /ˈsufʲiks/ (n)
suffisso
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) afiks występujący za rdzeniem; przyrostek;

sufizm /ˈsufʲism̥/ (n)
sufismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmański mistycyzm;

sufler /ˈsuflɛr/ (n)
suggeritore
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) osoba podpowiadająca aktorom tekst roli na próbach i podczas przedstawień w sposób niewidoczny dla widza;

sugerować /ˌsuɡɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
suggerire, imboccare
  podsuwać komuś nie wprost jakieś rozwiązanie

sugestywnie (adv)
suggestivamente
  w sposób sugestywny

sugilit /suˈɟilʲit/ (n)
sugilite
  (mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) rzadki minerał z gromady krzemianów, przyjmujący barwy w odcieniach różu i fioletu, wykorzystywany w jubilerstwie;

suhak (n)
saiga
  (zoologia, zoologiczny) kopytny z rodzaju suhaków (1.1)

suita (n)
partita
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloczłonowy utwór złożony z kontrastujących ze sobą elementów;

suka /ˈsuka/ (n)
cagna
  (zoologia, zoologiczny) samica psa domowego lub innego zwierzęcia psowatego

sukces /ˈsukʦ̑ɛs/ (n)
successo
  korzystny wynik
  osiągnięcie bogactwa, sławy; zrobienie kariery

sukcesywnie (adv)
consecutivamente, successivamente
  w sposób sukcesywny

sukienka /suˈcɛ̃nka/ (n)
vestito
  (krawiectwo) kobiece ubranie, okrywające tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, zazwyczaj z lekkiego materiału;

sukiennice (n)
fondaco
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) dawny miejski budynek z podcieniami, gdzie handlowano m.in. suknem;

sulfadiazyna (n)
sulfadiazina
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny stosowany przy leczeniu zapalenia płuc i czerwonki

sum /sũm/ (n)
siluro, pesce gatto
  (ichtiologia, ichtiologiczny) duża ryba drapieżna z charakterystycznymi wąsami;

suma /ˈsũma/ (n)
somma, totale
  (matematyka, matematyczny) wynik dodawania
somma, quota
  pewna ilość pieniędzy

sumienie /sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
coscienza
  wewnętrzne odczucie pozwalające rozróżniać dobro i zło

sumiennie (adv)
fedelmente
  z wielką starannością w działaniu

sumienność (n)
coscienza
  cecha osoby, która rzetelnie wypełnia swoje obowiązki

sumienny (adj)
coscienzioso, assiduo, religioso
  skrupulatnie wywiązujący się z podjętych obowiązków
coscienzioso
  wykonywany dokładnie, rzetelnie

sumo /ˈsũmɔ/ (n)
sumo
  (sport, sportowy) rodzaj zapasów, japoński sport narodowy;

sundajski (adj)
sundanese
  związany z Sundajczykami, dotyczący Sundajczyków

sunnita /sũɲˈːita/ (n)
sunnita
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca sunnickiego odłamu islamu - sunnizmu

sunnitka (n)
sunnita
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawczyni sunnickiego odłamu islamu - sunnizmu

superbohater /ˌsupɛrbɔˈxatɛr/ (n)
supereroe
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) pozytywny bohater literacki, filmowy lub komiksowy posiadający nadprzyrodzone zdolności i walczący o uratowanie ludzkości przed złoczyńcami;

supergromada (n)
superammasso
  (astronomia, astronomiczny) zgrupowanie ogromnej liczby grup i gromad galaktyk;

superlatyw (n)
superlativo
  (gramatyka) najwyższy stopień przymiotnika i przysłówka

supermarket /ˌsupɛrˈmarkɛt/ (n)
supermercato, supermarket
  (handel, handlowy) ogromny, samoobsługowy sklep wielobranżowy;

suport /ˈsapɔrt/ (n)
apri concerto, gruppo spalla
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) solista lub zespół muzyczny rozgrzewający publiczność, którego występ poprzedza wyjście na scenę gwiazdy koncertu;

sura /ˈsura/ (n)
sura
  w islamie: rozdział Koranu;

surfer (n)
surfista
  (sport, sportowy) osoba uprawiająca surfing

surferka /surˈfɛrka/ (n)
surfista
  kobieta, która uprawia surfing

surinamski /ˌsurʲĩˈnãmsʲci/ (adj)
surinamese
  związany z państwem Surinam, dotyczący państwa Surinam

surma /ˈsurma/ (n)
zurna
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (historia, historyczny, historycznie) instrument muzyczny o przenikliwym brzmieniu, wykonany z drewna lub kości słoniowej, pochodzenia azjatyckiego; używany w wojsku jako instrument sygnalizacyjny;

surogat (n)
surrogato
  rzecz zastępcza

surowica (n)
siero
  (biologia, biologiczny) przesącz osocza krwi

surowiec /suˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
materia prima
  substancja występująca w przyrodzie, która jest przetwarzana i wykorzystywana w przemyśle

surowość /suˈrɔvɔɕʨ̑/ (n)
austerità, rigidità
  cecha tego, co jest surowe
rigidità, crudeltà
  cecha tego, kto jest surowy

surowy /suˈrɔvɨ/ (adj)
crudo, non cotto
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) taki, który nie jest ugotowany, usmażony lub upieczony
grezzo, rozzo, greggio
  o surowcach: niepoddany obróbce
severo, duro
  taki, który bezwzględnie wymaga wykonania jakiejś czynności, przestrzegania jakichś zasad, nieuznający sprzeciwu, wymagający, bezwzględny, niewyrozumiały; także będący wyrazem tej cechy
austero
  taki, który jest pozbawiony wszelkich ozdób

surrealista /ˌsurːɛaˈlʲista/ (n)
surrealista
  (sztuka) artysta tworzący zgodnie z zasadami surrealizmu, członek grupy surrealistycznej

surrealistyczny /ˌsurːɛalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
surrealistico
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) związany z surrealizmem, wywodzący się z surrealizmu

surrealizm /ˌsurːɛˈalʲism̥/ (n)
surrealismo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek artystyczny w literaturze i sztuce, ukształtowany w latach dwudziestych XX w., w założeniu którego wyrażano swoje wnętrze, podświadomość, wizje, sny, halucynacje itp. w oderwaniu od rzeczywistości;

surykatka /ˌsurɨˈkatka/ (n)
suricato
  (zoologia, zoologiczny) mały i smukły ssak drapieżny występujący w Afryce;

suseł /ˈsusɛw/ (n)
citello
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Spermophilus F. Cuvier, rodzaj ssaka z podrodziny afrowiórek, występujący w Eurazji;

suspensa (n)
sospensione
  (kościelny) kara stosowana wobec duchownych, polegająca na zakazie lub ograniczeniu możliwości pełnienia czynności przynależnych z racji stanu lub funkcji;

susza /ˈsuʃa/ (n)
siccità, asciugaggine
  długotrwały okres bez opadów atmosferycznych;

suszarka do włosów /suˈʃarka dɔ‿ˈvwɔsuf/ (n)
asciugacapelli, fon
  (fryzjerstwo, fryzjerski) urządzenie elektryczne służące do suszenia włosów

suszarnia /suˈʃarʲɲa/ (n)
impianto di essiccazione
  miejsce, pomieszczenie, w którym coś się suszy, np. pranie, produkty spożywcze

sutanna /suˈtãnːa/ (n)
sottana, talare, abito talare
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) długa szata noszona przez duchownych wyznań chrześcijańskich;

suterena /ˌsutɛˈrɛ̃na/ (n)
scantinato, seminterrato
  część budynku znajdująca się pod parterem, często poniżej poziomu terenu, przystosowana do celów mieszkalnych

suweren (n)
sovrano
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władca lub podmiot sprawujący niezależną władzę zwierzchnią;

suwerenność /ˌsuvɛˈrɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
sovranità
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność od innych państw, ich władz lub instytucji

suwerenny (adj)
sovrano
  niezależny od innego państwa lub władzy

sułtan (n)
sultano
  tytuł monarchy w krajach muzułmańskich;

sułtanat /suwˈtãnat/ (n)
sultanato
  państwo rządzone przez sułtana;

sułtański (adj)
sultanale
  związany z sułtanem, dotyczący sułtana

swastyka /ˈsfastɨka/ (n)
svastica
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niemiecki emblemat narodowosocjalistyczny i neonazistowski w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wielokulturowy symbol szczęścia zwykle w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach;

swawola (n)
zurlo
  (książkowy) lekkomyślna zabawa

swawolny /sfaˈvɔlnɨ/ (adj)
giocondo, giocoso
  skłonny do robienia żartów, do zabawy

swoistość (n)
particolarità, peculiarità, specificità
  zespół cech wyróżniających

swołocz (n)
gentaglia, marmaglia
  (pospolicie) (pogardliwie, pogardliwy) ktoś podły, zasługujący na pogardę

swój /sfuj/ (pronoun)
suo, loro, mio, nostro, proprio, tuo
  należący do wykonawcy czynności

syberyjski /ˌsɨbɛˈrɨjsʲci/ (adj)
siberiano
  (przymiotnik) od Syberia

sycera (n)
sicera
  (biblijny) (spożywczy) mocny napój alkoholowy z daktyli lub innych produktów;

sycylijski /ˌsɨʦ̑ɨˈlʲijsʲci/ (adj)
siciliano
  od Sycylia

syczenie (n)
il sibilare
  (rzeczownik odczasownikowy) od syczeć
sibili
  wydawanie dźwięku przypominającego przeciągłe wymawianie spółgłoski s

sydero- /sɨˈdɛrɔ/
sidero-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z żelazem

syfilityk (n)
sifilitico
  (medycyna, medyczny) chory na syfilis

sygnalizować (v)
segnalare
  przekazywać informacje poprzez wydawane sygnały

syjamski (adj)
siamese
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Syjamem, dotyczący Syjamu

syjamski (n)
siamese
  (językoznawstwo, językoznawczy) język syjamski;

syjonistyczny /ˌsɨjɔ̇̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
sionista, sionistico
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) właściwy syjonizmowi, dotyczący syjonizmu lub syjonistów

syjonizm /sɨˈjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
sionismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zapoczątkowany w końcu XIX wieku ruch narodowy i towarzysząca mu ideologia stworzenia niezależnego państwa żydowskiego na terenie Palestyny oraz zahamowania procesów asymilacyjnych mniejszości żydowskiej w poszczególnych krajach;

sykl (n)
siclo
  (starożytność) (metrologia, metrologiczny) bliskowschodnia jednostka wagi;
  (starożytność) (numizmatyka, numizmatyczny) bliskowschodnia złota lub srebrna moneta

sykstyński (adj)
sistino
  związany z papieżem Sykstusem IV

sylaba /sɨˈlaba/ (n)
sillaba
  (językoznawstwo, językoznawczy) część wyrazu lub wyraz zawierające zwykle jedną samogłoskę lub dyftong, wymawiane jako całość; jednostka mowy, zwykle dłuższa niż jedna głoska i krótsza niż wyraz;

sylf /sɨlf/ (n)
silfo
  (mitologia, mitologiczny) duch powietrza ze średniowiecznych wierzeń ludowych, z którym mógł się przyjaźnić człowiek, który zachował czystość duszy;

sylogizm (n)
sillogismo
  (logika, logiczny) wnioskowanie z dwóch przesłanek, które łączy jedno wspólne pojęcie;

sylwester /sɨlˈvɛstɛr/ (n)
notte di capodanno
  dzień 31 grudnia, zwłaszcza wieczór, i noc z 31 grudnia na 1 stycznia; wigilia Nowego Roku

sylwetka /sɨlˈvɛtka/ (n)
figura
  kształt, zarys postaci lub rzeczy

sylwin (n)
silvite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady halogenków;

symbiont (n)
simbionte
  (biologia, biologiczny) organizm żyjący w symbiozie z organizmem innego gatunku;

symbioza (n)
simbiosi
  (biologia, biologiczny) współżycie dwóch różnych gatunków przynoszące im korzyści

symbol /ˈsɨ̃mbɔl/ (n)
simbolo
  znak graficzny odpowiadający jakiemuś pojęciu
  (sztuka) użycie jakiegoś motywu (opisu, obrazu) do przedstawienia zjawiska, o którym nie chce się powiedzieć wprost;

symbolicznie (adv)
simbolicamente
  w sposób symboliczny

symbolika (n)
simbolica
  ogół symboli używanych w dana dziedzinie

symbolizm (n)
simbolismo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek w literaturze i sztukach plastycznych występujący na przełomie XIX i XX w., posługujący się symbolem jako podstawowym środkiem wyrazu;

symbolizować /ˌsɨ̃mbɔlʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
simboleggiare, simbolizzare
  stanowić symbol czegoś, reprezentować coś za pomocą symbolu

symetria /sɨ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
simmetria
  (matematyka, matematyczny) określenie endomorfizmu przestrzeni euklidesowych;

symetrycznie (adv)
simmetricamente
  zgodnie z symetrią

symfonia /sɨ̃w̃ˈfɔ̃ɲja/ (n)
sinfonia
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dużych rozmiarów utwór na orkiestrę; w klasycznym kształcie zazwyczaj trzy- lub czteroczęściowy;

symfoniczny (adj)
sinfonico
  związany z symfonią, dotyczący symfonii

symonia (n)
simonia
  (historia, historyczny, historycznie) praktyka sprzedawania i kupowania godności, urzędów i dóbr w czasach średniowiecza;

sympatycznie /ˌsɨ̃mpaˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
simpaticamente
  w sposób sympatyczny

sympatyczny /ˌsɨ̃mpaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
simpatico
  wzbudzający sympatię; miły, życzliwy

sympatyzować /ˌsɨ̃mpatɨˈzɔvaʨ̑/ (v)
simpatizzare
  darzyć sympatią coś lub kogoś

sympozjum /sɨ̃mˈpɔzʲjũm/ (n)
simposio, convegno
  spotkanie grupy naukowców, praktyków i osób zainteresowanych pewnym działem nauki

symptomatologia /ˌsɨ̃mptɔ̃matɔˈlɔɟja/ (n)
sintomatologia
  (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się opisem i grupowaniem objawów choroby;

symulakr /sɨ̃ˈmulakr̥/ (n)
simulacro
  byt, rzecz lub pojęcie udawane, nieprawdziwe, wykreowane przez symulowanie; takie, które nie ma odzwierciedlenia w rzeczywistości;

symulakrum /ˌsɨ̃muˈlakrũm/ (n)
simulacro
  obraz (najczęściej stworzony przez kino lub telewizję) będący czystą symulacją, tworzącą własną rzeczywistość lub pozorującą istniejącą

symulant /sɨ̃ˈmulãnt/ (n)
simulatore
  osoba, która coś udaje, symuluje, zwłaszcza chorobę

symulowanie /ˌsɨ̃mulɔˈvãɲɛ/ (n)
simulamento
  (rzeczownik odczasownikowy) od symulować

symulować /ˌsɨ̃muˈlɔvaʨ̑/ (v)
fingere
  świadomie wprowadzać w błąd poprzez udawanie

syn /sɨ̃n/ (n)
figlio, figliolo
  dziecko płci męskiej (w stosunku do rodziców);

syn marnotrawny /ˈsɨ̃n ˌmarnɔˈtravnɨ/ (n)
figliol prodigo
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto zawinił lub zbłądził, ale w końcu się opamiętał;

synagoga /ˌsɨ̃naˈɡɔɡa/ (n)
sinagoga
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski dom modlitw;

synagogalny (adj)
sinagogale
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z synagogą

synantropizm (n)
sinantropismo
  (ekologia, ekologiczny) występowanie zjawiska przystosowania roślin i zwierząt do życia w środowisku silnie przekształconym przez człowieka

synapsa /sɨ̃ˈnapsa/ (n)
sinapsi
  (biologia, biologiczny) połączenie między aksonem komórki nerwowej a inną komórką, gdzie następuje przekazanie pobudzenia z jednej komórki do drugiej;

synchroniczność /ˌsɨ̃nxrɔ̃ˈɲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
sincronismo
  zgranie w czasie, następowanie procesów w tym samym czasie

syncytialny (adj)
sinciziale
  (biologia, biologiczny) stanowiący syncytium

syndet (n)
syndet
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) środek myjący w formie kostki, zawierający sztuczne detergenty, stosowany jako zamiennik mydła lub szamponu

syndrom (n)
sindrome
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) zespół objawów charakterystycznych dla jakiejś choroby lub chorób

syndrom Stendhala (n)
sindrome di Stendhal, sindrome di Firenze
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie somatoformiczne przejawiajace się przyśpieszonym biciem serca, zawrotami głowy, dezorientacją, nawet halucynacjami powstającymi u niektórych osób na widok dzieł sztuki i zabytków zgromadzonych na małej przestrzeni;

syndrom chorego budynku /ˈsɨ̃ndrɔ̃m xɔˈrɛɡɔ buˈdɨ̃nku/ (n)
sindrome da edificio malato
  (psychologia, psychologiczny) dolegliwości występujące w określonym miejscu (np. w budynku, w którym się pracuje);

syndrom miodowego miesiąca /ˈsɨ̃ndrɔ̃m ˌmʲjɔdɔˈvɛɡɔ mʲjɛ̇ˈɕɔ̃nʦ̑a/ (n)
sindrome della luna di miele
  (medycyna, medyczny) zapalenie pęcherza moczowego u kobiety spowodowane częstszym współżyciem płciowym, dotykające głównie młode kobiety dopiero rozpoczynające życie seksualne

syndrom paryski /ˈsɨ̃ndrɔ̃m paˈrɨsʲci/ (n)
sindrome di Parigi
  dolegliwość turystów, (najczęściej japońskich) odwiedzających Paryż i odkrywających, że ich wymarzony czy znany z mediów obraz miasta różni się w znaczący sposób od rzeczywistości;

syndrom sztokholmski /ˈsɨ̃ndrɔ̃m ʃtɔkˈxɔlm̥sʲci/ (n)
sindrome di Stoccolma
  stan psychiczny, który pojawia się u ofiar porwania lub u zakładników, przejawiający się odczuwaniem sympatii i solidarności z osobami je przetrzymującymi;

synekura /ˌsɨ̃nɛˈkura/ (n)
sinecura
  dobrze płatna posada, która nie wymaga od zatrudnionego większego wysiłku

synergia /sɨ̃ˈnɛrʲɟja/ (n)
sinergia
  (książkowy) współdziałanie różnych czynników w celu osiągnięcia większego efektu niż suma efektów spowodowanych przez każde z tych czynników działających osobno; także zestawienie tych czynników

synestezja (n)
sinestesia
  stan, w którym wrażenia zmysłowe odbierane przez jeden zmysł towarzyszą również doznaniom charakterystyczne dla innych zmysłów;

synklina (n)
sinclinale
  (geologia, geologiczny) wklęsły fałd warstw skalnych;

synklinalny (adj)
sinclinale
  (geologia, geologiczny) związany z synkliną, dotyczący synkliny

synkretyzm (n)
sincretismo
  łączenie w jedną całość różnych elementów

synod /ˈsɨ̃nɔt/ (n)
sinodo
  (administracja) (kościelny) w prawosławiu: stała rada biskupów
  (administracja) (kościelny) zebranie przedstawicieli duchowieństwa i świeckich w kościołach chrześcijańskich

synogarlica (n)
tortora
  (ornitologia, ornitologiczny) Streptopelia risoria, gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych

synonim /sɨ̃ˈnɔ̃ɲĩm/ (n)
sinonimo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub dłuższe określenie równoważne znaczeniowo innemu lub o podobnym znaczeniu; bliskoznacznik

synonimia (n)
sinonimia
  (językoznawstwo, językoznawczy) bliskoznaczność wyrazów

synonimiczny /ˌsɨ̃nɔ̃ɲĩˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
sinonimo
  (językoznawstwo, językoznawczy) od: synonim; bliskoznaczny

synowa /sɨ̃ˈnɔva/ (n)
nuora
  żona syna

syntetyczny /ˌsɨ̃ntɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
sintetico
  taki, który jest sztucznie osiągany poprzez syntezę
  taki, który łączy w całość dane elementy, ogarnia coś całościowo; uogólniający

synteza (n)
sintesi
  połączenie wielu różnych elementów w całość, całościowe ujęcie zagadnienia

sypać /ˈsɨpaʨ̑/ (v)
andare a rotoli
  psuć się

sypialnia /sɨˈpʲjalʲɲa/ (n)
camera da letto, camera
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) pokój służący do spania

syrakuzanin (n)
siracusano
  mieszkaniec Syrakuz; osoba z tego miasta

syrakuzanka (n)
siracusana
  mieszkanka Syrakuz; kobieta z tego miasta

syrakuzański (adj)
siracusano
  związany z Syrakuzami, dotyczący Syrakuz, pochodzący z Syrakuz

syrena /sɨˈrɛ̃na/ (n)
sirena
  (mitologia, mitologiczny) stworzenie mityczne, początkowo pół kobieta, pół ptak, później pół kobieta, pół ryba; także bohaterka baśni i legend;
  urządzenie alarmowe wytwarzające sygnał dźwiękowy;
  kobieta uwodząca, kusicielka
  (zoologia, zoologiczny) roślinożerny ssak morski; syreny tworzą rząd;

syrop klonowy /ˈsɨrɔp klɔ̃ˈnɔvɨ/ (n)
sciroppo d'acero
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy, wytwarzany z soku klonowego;

syryjski /sɨˈrɨjsʲci/ (adj)
siriano
  odnoszący się do państwa Syria

system operacyjny /ˈsɨstɛ̃m ˌɔpɛraˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
sistema operativo
  (informatyka, informatyczny) najbardziej podstawowe oprogramowanie komputera umożliwiające zarządzanie zasobami, sprzętem oraz komunikację z użytkownikiem;

systematyka /ˌsɨstɛ̃ˈmatɨka/ (n)
sistematica
  dziedzina/poddziedzina jakiejś nauki zajmująca się klasyfikowaniem jej przedmiotów i pojęć

systematyzacja /ˌsɨstɛ̃matɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
sistemazione
  ujęcie czegoś w system, porządkowanie

systemowy (adj)
sistemico
  odnoszący się do systemu

sytuacja /ˌsɨtuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
situazione
  zespół okoliczności, stan, w którym ktoś lub coś się znajduje lub coś się dzieje

syzyfowa praca /ˌsɨzɨˈfɔva ˈpraʦ̑a/ (n)
fatica di Sisifo
  (przenośnie, przenośnia) praca bez końca, ciężka, bezskuteczna, bezcelowa, żmudna, niedająca żadnych efektów

syzyfowy (adj)
di Sisifo
  bezcelowy, skazany na niepowodzenie

szabat /ˈʃabat/ (n)
sabato
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) ostatni (siódmy) dzień każdego tygodnia, obchodzony jako dzień święty;

szabla /ˈʃabla/ (n)
sciabola
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) jednosieczna broń z wygiętą klingą;
  (sport, sportowy) broń szermiercza
  (sport, sportowy) konkurencja z użyciem broni (1.2)
zanna
  (zoologia, zoologiczny) dolny kieł dzika

szach /ʃax/ (interjection)
scacco
  (szachy, pojęcie szachowe) słowo wypowiadane przez gracza, gdy dał on szacha (1.1) przeciwnikowi

szach /ʃax/ (n)
scacco
  (szachy, pojęcie szachowe) zagrożenie króla biciem;
scià
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) tytuł monarchy w Persji a następnie w Iranie;

szachinszach (n)
scià
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) tytuł monarchy w Persji a następnie w Iranie;

szachownica /ˌʃaxɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
scacchiera
  (szachy, pojęcie szachowe) plansza do gry w szachy, składająca się z kwadratowych, dwukolorowych pól umieszczonych w taki sposób, że każdy kwadrat styka się całym bokiem z kwadratem o innym kolorze;

szachrajstwo (n)
imbrogliata
  (potocznie, potoczny) (zobacz) oszustwo

szachy /ˈʃaxɨ/ (n)
scacchi
  (szachy, pojęcie szachowe) gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy bierkami na czarno-białej planszy;

szacunek /ʃaˈʦ̑ũnɛk/ (n)
rispetto, stima, onore
  cześć, poważanie dla kogoś lub czegoś

szadź /ʃaʨ̑/ (n)
brina
  (meteorologia, meteorologiczny) kryształki lodu powstałe na otoczeniu w wyniku resublimacji pary wodnej;

szafa /ˈʃafa/ (n)
guardaroba, armadio
  mebel używany do przechowywania różnych przedmiotów;

szafarz (n)
ministro
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba uprawniona do udzielania sakramentu;

szafir /ˈʃafʲir/ (n)
zaffiro
  (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny oszlifowany z szafiru (1.1) mineralnego
  (mineralogia, mineralogiczny) niebieska odmiana korundu;

szafirowy (adj)
zaffirino, zaffiro
  koloru intensywnie ciemnoniebieskiego
zaffirino
  zrobiony z szafiru, dotyczący szafiru

szafka nocna (n)
comodino
  niski mebel ustawiany przy łóżku

szafran /ˈʃafrãn/ (n)
zafferano
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa otrzymywana z wysuszonych pręcików lub słupków krokusów
  (botanika, botaniczny) (zobacz) krokus

szafranowy /ˌʃafrãˈnɔvɨ/ (adj)
zafferano
  (książkowy) mający kolor intensywnie żółty, taki jak kolor sproszkowanego słupka kwiatu szafranu uprawnego

szagryn /ˈʃaɡrɨ̃n/ (n)
zigrino
  skóra cielęca, kozia lub owcza z licem groszkowanym, używana do wyrobu galanterii kaletniczej;

szahada /ʃaˈxada/ (n)
shahada
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmańskie wyznanie wiary, jeden z pięciu filarów większości odłamów islamu

szakal /ˈʃakal/ (n)
sciacallo
  (zoologia, zoologiczny) kilka gatunków z rodzaju Canis, drapieżnik podobny do wilka, lecz od niego mniejszy;

szakszuka (n)
shakshuka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa bliskowschodnia i północnoafrykańska na bazie papryki, pomidorów i cebuli, w których dusi się jajka, doprawiana zwykle kuminem;

szal /ʃal/ (n)
sciarpa, scialle
  prostokątny wyrób włókienniczy owijany wokół szyi i ramion

szalanda (n)
betta
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) duża barka do transportu urobku pogłębiarki

szaleniec /ʃaˈlɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
pazzo, demente
  osoba obłąkana, chora umysłowo

szaleć /ˈʃalɛʨ̑/ (v)
correre la cavallina, darsi bel tempo
  bawić się hałaśliwie
infuriare
  o rzeczach: (przenośnie, przenośnia) występować w ostrej formie

szaleńczo /ʃaˈlɛ̃j̃n͇ʧ̑ɔ/ (adv)
pazzamente
  w sposób szalony

szaleństwo /ʃaˈlɛ̃j̃stfɔ/ (n)
follia
  stan umysłu człowieka, który nad sobą nie panuje

szalka /ˈʃalka/ (n)
piastra
  (technologia, technika, techniczny) (zdrobniale) mała szala

szalotka /ʃaˈlɔtka/ (n)
scalogno
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z cebulek tej rośliny

szamanizm /ʃãˈmãɲism̥/ (n)
sciamanesimo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wierzenia i praktyki religijne bazujące na animizmie i instytucji szamanów;

szampon /ˈʃãmpɔ̃n/ (n)
sciampo, shampoo
  płynny środek do mycia włosów lub sierści;

szanować /ʃãˈnɔvaʨ̑/ (v)
rispettare, stimare
  mieć szacunek do kogoś lub czegoś, darzyć kogoś lub coś szacunkiem; odnosić się, zwracać się do kogoś z szacunkiem

szanta (n)
marrubio
  (botanika, botaniczny) bylina z rodzaju szant (1.1)
canto marinaresco
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) dawna rytmiczna pieśń pracujących żeglarzy lub stylizowana na nią współczesna piosenka żeglarska

szara strefa /ˈʃara ˈstrɛfa/ (n)
economia sommersa
  (ekonomia, ekonomiczny) niezakazana przez prawo działalność gospodarcza odbywająca się z pominięciem prawa (przez m.in. niepłacenie podatków);

szarańcza /ʃaˈrãj̃n͇ʧ̑a/ (n)
locusta
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad przypominający konika polnego, szkodnik upraw;

szarlatan (n)
ciarlatano
  oszust wykorzystujący łatwowierność ludzi, który zwodzi ich swoimi rzekomymi umiejętnościami i kwalifikacjami oraz ciągnie z tego zyski

szarlotka /ʃarˈlɔtka/ (n)
torta di mele
  (cukiernictwo) kruche ciasto z jabłkami;

szarmancki (adj)
cortese, galante, gentile
  bardzo taktowny względem kobiet

szarmancko (adv)
cortesemente, gentilmente
  w sposób szarmancki

szaroniebieski (adj)
ardesia
  koloru szarego o odcieniu niebieskim

szary /ˈʃarɨ/ (adj)
grigio
  w kolorze pośrednim między czarnym a białym

szata /ˈʃata/ (n)
veste, abito
  (książkowy) podniośle o ubraniu
  odświętny ubiór
veste
  rzeczy tworzące powłokę lub zewnętrzny wygląd

szatan /ˈʃatãn/ (n)
satana
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z upadłych aniołów, przeciwnych Bogu, kuszących człowieka do grzechu

szatański (adj)
satanico
  związany z szatanem, dotyczący szatana, przejawiający przypisywane mu cechy

szatnia /ˈʃatʲɲa/ (n)
guardaroba, spogliatoio
  pomieszczenie w teatrze, szkole, lokalu gastronomicznym itp., gdzie pozostawia się wierzchnie okrycia

szał /ʃaw/ (n)
furore
  utrata kontroli nad swym zachowaniem, wściekłość

szałamaja /ˌʃawãˈmaja/ (n)
ciaramella, pipita
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument muzyczny wydający przenikliwe dźwięki, rodzaj piszczałki z bocznymi otworami; pochodzący z Azji;

szałwia /ˈʃawvʲja/ (n)
salvia
  (botanika, botaniczny) Salvia, rodzaj roślin zielnych, półkrzewów i krzewów z rodziny jasnowatych;

szczawian (n)
ossalato
  (chemia, chemiczny) sól lub ester kwasu szczawiowego;

szczawik zajęczy (n)
acetosella
  (botanika, botaniczny) Oxalis acetosella L., gatunek roślin z rodziny szczawikowatych;

szczególnie /ʃʧ̑ɛˈɡulʲɲɛ/ (adv)
particolarmente
  w sposób szczególny, specjalny, w większym stopniu

szczególny /ʃʧ̑ɛˈɡulnɨ/ (adj)
eccezionale
  taki, który charakteryzuje się czymś wyróżniającym, jest wyjątkowy ze względu na jakąś cechę

szczegółowo (adv)
dettagliatamente, per filo e per segno
  w sposób szczegółowy, z uwzględnieniem szczegółów

szczegółowy /ˌʃʧ̑ɛɡuˈwɔvɨ/ (adj)
particolareggiato
  mający cechy szczegółu; dokładny

szczekać /ˈʃʧ̑ɛkaʨ̑/ (v)
abbaiare, latrare
  (zoologia, zoologiczny) o psie, lisie, szakalu: wydawać krótki, urywany głos

szczelinomierz /ˌʃʧ̑ɛlʲĩˈnɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
spessimetro
  (metrologia, metrologiczny) przyrząd do pomiaru szerokości szczelin;

szczelnie (adv)
perfettamente
  dokładnie

szczelny (adj)
ermetico
  taki, który nie przepuszcza czego lub kogo; doskonale dopasowany

szczenić się (v)
figliare
  (zoologia, zoologiczny) (kynologia, kynologiczny) o samicach, zwykle psowatych wydawać potomstwo

szczenię /ˈʃʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
cagnolino
  (zoologia, zoologiczny) młode psa lub innych zwierząt z rodziny psowatych

szczepienie /ʃʧ̑ɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
vaccinazione
  (medycyna, medyczny) podanie szczepionki w formie zastrzyku

szczepionka /ʃʧ̑ɛˈpʲjɔ̃nka/ (n)
vaccino
  (medycyna, medyczny) preparat pochodzenia biologicznego, zawierający osłabione żywe lub zabite drobnoustroje chorobotwórcze lub fragmenty ich struktury stosowany w celu wywołania odpowiedzi immunologicznej i odporności;

szczerość /ˈʃʧ̑ɛrɔɕʨ̑/ (n)
sincerità
  cecha tego, kto jest szczery

szczery /ˈʃʧ̑ɛrɨ/ (adj)
sincero, schietto, franco
  dotyczący szczerości; taki, który mówi prawdę; wyraża się szczerze, nie ukrywa tego, co myśli i czuje
puro
  jednolity, pozbawiony domieszek

szczerze /ˈʃʧ̑ɛʒɛ/ (adv)
francamente, davvero, liberamente
  od: szczery

szczerzyć /ˈʃʧ̑ɛʒɨʨ̑/ (v)
digrignare
  o zwierzęciu: grożąc, pokazywać zęby, kły

szczodrobliwie (adv)
generosamente
  hojnie, szczodrze

szczodry /ˈʃʧ̑ɔdrɨ/ (adj)
generoso, munifico
  hojny, dający coś obficie

szczoteczka /ʃʧ̑ɔˈtɛʧ̑ka/ (n)
spazzolino
  mała szczotka

szczoteczka do zębów /ʃʧ̑ɔˈtɛʧ̑ka dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/ (n)
spazzolino da denti
  mała szczoteczka umieszczona na długiej rączce przeznaczona do mycia zębów;

szczotka /ˈʃʧ̑ɔtka/ (n)
spazzola
  narzędzie do czyszczenia składające się z oprawki i przymocowanego do niej miękkiego włosia

szczotka do włosów /ˈʃʧ̑ɔtka dɔ‿ˈvwɔsuf/ (n)
spazzola
  (fryzyjski) przedmiot służący do czesania, modelowania włosów

szczupłość /ˈʃʧ̑upwɔɕʨ̑/ (n)
magrezza
  cecha charakteryzująca figurę, sylwetkę szczupłą, chudą, smukłą, mającą mało tłuszczu

szczur /ʃʧ̑ur/ (n)
ratto, topo, sorcio
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny myszowatych;

szczur lądowy (n)
marinaio d'acqua dolce
  (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) osoba nieobeznana z morzem, nieumiejąca żeglować

szczygieł /ˈʃʧ̑ɨɟɛw/ (n)
cardellino
  (ornitologia, ornitologiczny) mały i barwny ptak eurazjatycki;

szczypać (v)
pizzicare
  ściskać krótko i boleśnie czyjąś skórę

szczypce /ˈʃʧ̑ɨpʦ̑ɛ/ (n)
pinze
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie do chwytania przedmiotów w formie dwóch zaciskających się ramion

szczyt /ʃʧ̑ɨt/ (n)
vertice
  (przenośnie, przenośnia) obrady ważnych osób
  (przenośnie, przenośnia) górna granica czegoś (zwykle niematerialnego)
cima, vetta
  najwyższy punkt góry

szczęka /ˈʃʧ̑ɛ̃ŋka/ (n)
mascella
  kość czaszki (górna nieruchoma i dolna ruchoma), w której osadzone są zęby

szczęście /ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (n)
fortuna
  powodzenie w jakichś działaniach, pomyślny zbieg okoliczności
felicità, fortuna
  uczucie radości i zadowolenia

szczęście w nieszczęściu (n)
fortuna nella sfortuna
  szczęśliwy przypadek, który sprawił, że nieszczęście nie było tak groźne, jak się wydawało

szczęśliwego Nowego Roku /ˌʃʧ̑ɛ̃w̃ɕlʲiˈvɛɡɔ nɔˈvɛɡɔ ˈrɔku/ (interjection)
felice anno nuovo, buon anno
  …używana do życzenia komuś pomyślnego rozpoczynającego się roku

szczęśliwej drogi (interjection)
buon viaggio
  życzenie dobrego i bezpiecznego podróżowania

szczęśliwie (adv)
fortunatamente
  ze szczęściem, zaznając szczęścia, z powodzeniem

szczęśliwy /ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ/ (adj)
felice, fausto
  odczuwający szczęście

szejk (n)
sceicco
  (etnografia, etnograficzny) tytuł przywódcy gminy muzułmańskiej

szekel /ˈʃɛkɛl/ (n)
siclo
  (jednostka monetarna) waluta Izraela;
  (starożytność) (metrologia, metrologiczny) bliskowschodnia jednostka wagi;
  (starożytność) (numizmatyka, numizmatyczny) bliskowschodnia złota lub srebrna moneta

szekspirolog (n)
scespiriano, shakespeariano
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) badacz zajmujący się twórczością i życiem Szekspira

szekspirowski (adj)
scespiriano, shakespeariano
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dotyczący życia i twórczości Williama Szekspira, charakterystyczny, typowy dla Szekspira lub jego twórczości, taki jak u Szekspira

szelak (n)
gommalacca
  (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) naturalna żywica pozyskiwana w Indiach i Tajlandii z wydzieliny owadów z gatunku Lac laccifer;

szeleścić (v)
frascheggiare, frusciare
  powodować, wywoływać szelest

szelka /ˈʃɛlka/ (n)
bretella
  pasek z elastycznej tkaniny, zakładany na ramiona w celu podtrzymywania spodni;

szelma (n)
filibustiere
  osoba cwana, bez skrupułów

szeląg (n)
lira
  (historia, historyczny, historycznie) drobna moneta miedziana;

szept (n)
sussurro
  bezdźwięczny, cichy głos, słyszany tylko z bliska

szeptać /ˈʃɛptaʨ̑/ (v)
sussurrare, bisbigliare
  mówić szeptem (cicho, nie powodując drgań wiązadeł głosowych)

szeregowiec (n)
soldato
  (dawniej, dawny) (wojskowość, wojskowy) żołnierz najniższy rangą;

szermierka /ʃɛrˈmʲjɛrka/ (n)
scherma
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, stanowiąca walkę bronią białą, jak szpada, floret i szabla
  sztuka władania białą bronią

szeroki /ʃɛˈrɔci/ (adj)
largo, ampio
  mający określony wymiar poprzeczny

szeroko /ʃɛˈrɔkɔ/ (adv)
ampiamente
  na określony wymiar w poprzek
  rozlegle wszerz, na dużą odległość w poprzek

szerokość /ʃɛˈrɔkɔɕʨ̑/ (n)
larghezza, latitudine
  poprzeczny wymiar obiektu

szerpa (n)
sherpa, scerpa
  tragarz i przewodnik wysokogórski

szerzyć /ˈʃɛʒɨʨ̑/ (v)
diffondere
  popularyzować coś; sprawiać, że coś staje się coraz bardziej znane, powszechne

szew mężowski (n)
punto del marito
  (medycyna, medyczny) (potocznie, potoczny) nadmiarowe, zbyt ciasne zaszywanie naderwanego krocza kobiety po porodzie, wykonywane wyłącznie po to, aby stosunki seksualne sprawiały jej partnerowi więcej satysfakcji

szewc /ʃɛfʦ̑/ (n)
calzolaio, ciabattino
  (rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek, który ręcznie robi i naprawia buty;

sześcian /ˈʃɛɕʨ̑ãn/ (n)
esaedro, cubo
  (matematyka, matematyczny) (geometria) prostopadłościan, którego każda ze ścian jest kwadratem;

sześciopak /ʃɛɕˈʨ̑ɔpak/ (n)
addominali a tartaruga, tartaruga
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) wyraziste mięśnie brzucha

sześćdziesięcioczwórka (n)
semibiscroma
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca jedną sześćdziesiątą czwartą całej nuty;

sześćdziesięciolatek /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
sessagenario
  osoba w wieku 60-69 lat

szintoista (n)
shintoista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca shinto/szintoizmu

szkandela (n)
scaldaletto, scaldino
  (dawniej, dawny) flaszka albo płaskie naczynie napełniane gorącą wodą lub węglami, służące do ogrzewania pościeli

szkaradnica (n)
pesce pietra
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Synanceia verrucosa, jadowita ryba morska z rodziny skorpenowatych;

szkarłat (n)
scarlatto
  szkarłatny kolor

szkic /ʃʲciʦ̑/ (n)
schizzo
  wykonany ołówkiem delikatny zaczątek obrazu, planu architektonicznego budynku

szkicować (v)
disegnare, fare uno schizzo
  (sztuka) wykonywać szkic jako zarysy rysunku
abbozzare
  przedstawiać szkic jako wstępny projekt, ogólny plan, zarys czego

szkielet /ˈʃʲcɛlɛt/ (n)
scheletro, ossatura
  (anatomia, anatomiczny) ogół kości w danym organizmie;

szklaneczka /ʃklãˈnɛʧ̑ka/ (n)
bicchierino
  (zdrobniale) od: szklanka
  mała szklanka

szklanka /ˈʃklãnka/ (n)
bicchiere
  szklane naczynie, z którego się pije;

szklany /ˈʃklãnɨ/ (adj)
di vetro
  zrobiony ze szkła

szklarz (n)
vetraio
  rzemieślnik trudniący się szkleniem okien lub wytwarzaniem szklanych przedmiotów

szkodliwość /ʃkɔˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
dannosità
  cecha tego, co jest szkodliwe, cecha tych, którzy są szkodliwi

szkodliwy /ʃkɔˈdlʲivɨ/ (adj)
nocivo, dannoso, deleterio, lesivo, pernicioso
  przynoszący szkodę, zagrożenie, niebezpieczeństwo

szkolenie /ʃkɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
istruzione
  (edukacja, edukacyjny) jeden lub wiele (cykl) wykładów lub zajęć praktycznych służących do uzupełnienia wiedzy, wykształcenia, umiejętności

szkoleniowiec /ˌʃkɔlɛ̃ˈɲɔvʲjɛʦ̑/ (n)
istruttore
  ten, kto szkoli

szkolniak (n)
scolaro
  (rzadki, rzadko używany) dziecko w wieku szkolnym

szkolny /ˈʃkɔlnɨ/ (adj)
scolastico, di scuola
  związany ze szkołą, odnoszący się do szkoły

szkop /ʃkɔp/ (n)
crucco, cruco, mangiapatate
  (pogardliwie, pogardliwy) Niemiec;

szkopski (adj)
crucco, cruco
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) niemiecki

szkorbut (n)
scorbuto
  (medycyna, medyczny) ostra postać awitaminozy wywołanej brakiem witaminy C;

szkoła /ˈʃkɔwa/ (n)
scuola
  (edukacja, edukacyjny) instytucja edukacyjna;

szkoła podstawowa /ˈʃkɔwa ˌpɔtstaˈvɔva/ (n)
scuola elementare
  (edukacja, edukacyjny) szkoła, w której dzieci zaczynają obowiązkową naukę;

szkoła wyższa (n)
università, istituto universitario
  (edukacja, edukacyjny) szkoła kształcąca najwyżej kwalifikowanych pracowników w zakresie ustalonych dziedzin

szkwał (n)
bufera, burrasca
  silny powiew wiatru nad akwenem

szkółka /ˈʃkuwka/ (n)
piantonaia
  wydzielony teren, na którym hodowane są młode drzewka i krzewy

szkło /ʃkwɔ/ (n)
vetreria
  (przenośnie, przenośnia) zbiorowo naczynia szklane; (także, też) jedno takie naczynie
vetro
  twardy, kruchy i przezroczysty materiał produkowany głównie z krzemionki;

szkło powiększające (n)
lente d'ingrandimento
  (technologia, technika, techniczny) prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu

szlachar /ˈʃlaxar/ (n)
smergo minore
  (ornitologia, ornitologiczny) Mergus serrator, wędrowny ptak wodny półkuli północnej z charakterystycznym czubem na głowie;

szlachecki /ʃlaˈxɛʦ̑ʲci/ (adj)
nobiliare, gentilizio
  związany ze szlachtą, dotyczący szlachty

szlachetny /ʃlaˈxɛtnɨ/ (adj)
nobile, distinto
  taki, który postępuje dobrze, uczciwie, w sposób wspaniałomyślny, prawy, sprawiedliwy, bezinteresowny

szlafmyca (n)
berretto da notte
  (dawniej, dawny) miękka czapka męska nakładana do spania; używana też jako poranne nakrycie głowy

szlafrok /ˈʃlafrɔk/ (n)
accappatoio
  (krawiectwo) domowy ubiór przypominający lekki płaszcz bez zapięć

szlak /ʃlak/ (n)
sentiero
  (turystyka, turystyczny) znakowana ścieżka do uprawiania turystyki pieszej, rowerowej, narciarskiej itp.;
percorso, pista, via
  określona droga podróży lądem, morzem lub w inny sposób

szlam (n)
limo, melma
  osad tworzący się na dnie i nieraz brzegach zbiorników wodnych

szlif (n)
taglio
  (jubilerstwo, jubilerski) wynik szlifowania kamienia szlachetnego, jego forma i połysk
finitura, limatura, rifinitura
  ostateczny kształt nadany rzeczom, ich wykończenie

szlifierz /ˈʃlʲifʲjɛʃ/ (n)
levigatore, rettificatore, smerigliatore
  (zawód, zawodowy, zawodowo) pracownik zajmujący się szlifowaniem;
arrotino, arrotatore
  (zawód, zawodowy, zawodowo) rzemieślnik zajmujący się ostrzeniem narzędzi

szmaciany (adj)
di cencio, di panno, di straccio
  wykonany z materiałów włókienniczych

szmaragd /ˈʃmarakt/ (n)
smeraldo
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana berylu barwy zielonej;

szmata /ˈʃmata/ (n)
cencio, straccio
  kawałek tkaniny, zwykle brudnej

szmer sercowy /ˈʃmɛr sɛrˈʦ̑ɔvɨ/ (n)
soffio cardiaco
  (medycyna, medyczny) zjawisko akustyczne spowodowane przejściem przepływu strumienia krwi z warstwowego w turbulentny

szminka /ˈʃmʲĩnka/ (n)
rossetto
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk używany do barwienia ust

szmira /ˈʃmʲira/ (n)
kitsch
  coś o niskiej lub żadnej wartości artystycznej, np.: utwór literacki, przedstawienie teatralne, obraz

szmuglerski (adj)
contrabbandiere
  związany ze szmuglerstwem, dotyczący szmuglerstwa

szmuglować (v)
contrabbandare
  (potocznie, potoczny) nielegalnie przewozić (najczęściej przez granicę) towary lub przeprowadzać osoby

sznur /ʃnur/ (n)
fune
  splot wielu włókien w jedno grubsze cięgno;

sznurek /ˈʃnurɛk/ (n)
spago
  cienka linka zbudowana z włókien; węższy sznur

szofer (n)
autista
  (przestarzałe, przestarzały) osoba kierująca pojazdem samochodowym
camionista
  zawodowy kierowca

szogun (n)
sciogun
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) japoński wódz naczelny, generał, zwierzchnik sił zbrojnych;

szok (n)
shock
  intensywna reakcja psychiczna, która jest wywołana gwałtownym, zazwyczaj negatywnym przeżyciem lub wydarzeniem
  (medycyna, medyczny) niebezpieczne dla życia zaburzenia czynności organizmu

szop pracz /ˈʃɔp ˈːraʧ̑/ (n)
procione, orsetto lavatore
  (zoologia, zoologiczny) szop z gatunku, u którego obserwowano płukanie pokarmu przed spożyciem;

szopenowski (adj)
chopiniano
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dotyczący życia i muzyki Fryderyka Chopina, charakterystyczny, typowy dla Chopina lub jego muzyki, taki jak u Chopina

szopka /ˈʃɔpka/ (n)
presepe, presepio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) model stajenki betlejemskiej, zwykle ze żłobkiem i figurkami

szorstki /ˈʃɔrstʲci/ (adj)
ruvido
  mający niegładką, chropawą powierzchnię
scontroso, spigoloso
  o człowieku: przykry, nieprzyjemny w obejściu

szosowiec (n)
routier, stradista
  (sport, sportowy) kolarz biorący udział w wyścigach szosowych

szot (n)
scotta
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina służąca do ustawiania żagla pod właściwym kątem do kierunku wiatru

szowinista (n)
sciovinista, patriottardo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik szowinizmu

szowinizm /ʃɔˈvʲĩɲism̥/ (n)
sciovinismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrajna postać nacjonalizmu, w której bezkrytyczne uwielbienie do własnego narodu jest połączone z pogardą i wrogością wobec mniejszości narodowych i innych narodów;
  (socjologia, socjologiczny) postawa charakteryzująca się nietolerancją i przyznawaniem uprzywilejowanej pozycji własnej płci, rasie czy grupie społecznej

szowinizm gatunkowy /ʃɔˈvʲĩɲizm ˌɡatũŋˈkɔvɨ/ (n)
specismo
  (neologizm) postawa stawiająca interesy własnego gatunku ponad interesami innych gatunków;

szpak /ʃpak/ (n)
storno
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki i ciemny, prawie czarny ptak;

szpakowaty (adj)
brizzolato
  mający część włosów siwych

szpara (n)
fessura, crepa, spiraglio
  wąska, długa przerwa między elementami położonymi obok siebie

szparag /ˈʃparak/ (n)
asparago
  (botanika, botaniczny) Asparagus L., rodzaj roślin o długich pędach i łuskowatych listkach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny pęd szparaga lekarskiego

szparagarnia (n)
asparagiaia
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) miejsce przeznaczone do uprawy szparagów

szpatułka (n)
abbassalingua, spatola
  (medycyna, medyczny) podłużna i wąska płytka do uciskania języka w trakcie badania jamy ustnej i gardła

szperać /ˈʃpɛraʨ̑/ (v)
frugare
  szukać, grzebać w czymś

szpetny /ˈʃpɛtnɨ/ (adj)
laido
  (książkowy) wyglądający nieestetycznie, ohydnie, odrażająco

szpic /ʃpʲiʦ̑/ (n)
cuspide
  ostra końcówka czegoś

szpicbródka (n)
pizzo
  (potocznie, potoczny) spiczasta broda

szpicel (n)
informatore, spia, birro, confidente, spione
  (pogardliwie, pogardliwy) tajny agent, szpieg

szpiczasty /ʃpʲiˈʧ̑astɨ/ (adj)
appuntito, puntuto, a punta
  mający ostre, wąskie zakończenie

szpieg /ʃpʲjɛk/ (n)
spia
  osoba zajmująca się szpiegostwem;

szpiegostwo (n)
spionaggio
  praca szpiega, ogół działań mających na celu zdobycie i przekazanie władzom obcego państwa tajemnice państwowe lub wojskowe

szpilka /ˈʃpʲilka/ (n)
spillo, forcina
  (krawiectwo) mały, cieniutki pręt zakończony główką z metalu lub kolorowego plastiku, służący do mocowania np. tkaniny

szpinak /ˈʃpʲĩnak/ (n)
spinacio
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) Spinacia oleracea, szpinak warzywny, roślina warzywna o podłużnych, szpiczastych liściach
spinaci, spinacio
  (spożywczy) jarzyna z liści szpinaku (1.3)

szpital /ˈʃpʲital/ (n)
ospedale, nosocomio
  (medycyna, medyczny) zakład lecznictwa zamkniętego służący badaniu i leczeniu pacjentów wymagających hospitalizacji;

szpital psychiatryczny (n)
ospedale psichiatrico
  (medycyna, medyczny) kliniczna instytucja medyczna, która zajmuje się leczeniem chorób psychicznych

szpitalny /ʃpʲiˈtalnɨ/ (adj)
ospedaliero
  związany ze szpitalem, dotyczący szpitala

szponiasty (adj)
artigliato
  mający szpony

szprycer /ˈʃprɨʦ̑ɛr/ (n)
acqua di rubinetto
  (potocznie, potoczny) wino z wodą sodową

szprycha /ˈʃprɨxa/ (n)
raggio
  (technologia, technika, techniczny) pręt łączący piastę koła z jego obręczą

szpula /ˈʃpula/ (n)
aspo, bobina
  (elektryczność) korpus, szkielet cewki

szpunt /ʃpũnt/ (n)
cocchiume, zaffo
  (spożywczy) stożkowy kołek, zatyczka do otworów wylewowych w beczce

szranki (n)
lizza
  (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny plac turniejowy

szrapnel /ˈʃrapnɛl/ (n)
shrapnel
  (wojskowość, wojskowy) pocisk artyleryjski zawierający metalowe odłamki, które rozpryskują się podczas wybuchu zapalnika czasowego;

szron /ʃrɔ̃n/ (n)
brina, galaverna
  warstwa kryształków lodu powstałych z zamarzającej pary wodnej osadzająca się na przedmiotach;

sztaba (n)
lingotto
  (jubilerstwo, jubilerski) bryła metalu szlachetnego o prostokątnej podstawie

sztaluga (n)
leggio, cavalletto
  (sztuka) stojak, zwykle trójnogi, służący do pokazywania obrazów, a podczas powstawania obrazu do utrzymywania go w dogodnej dla malarza pozycji;

sztandar /ˈʃtãndar/ (n)
stendardo, vessillo
  chorągiew, która jest symbolem organizacji, związku lub narodu

sztangista /ʃtãŋʲˈɟista/ (n)
pesista, sollevatore di pesi
  (sport, sportowy) sportowiec trenujący podnoszenie ciężarów

sztorm /ʃtɔrm/ (n)
tempesta, bufera, tormenta
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (meteorologia, meteorologiczny) burza morska, podczas której wieje bardzo silny i porywisty wiatr, powodujący powstawanie wysokich fal

sztruks (n)
velluto a coste, cord, velluto coste
  (włókiennictwo) prążkowana tkanina bawełniana, rzadziej wełniana;

sztuciec /ˈʃtuʨ̑ɛʦ̑/ (n)
posate
  przedmiot służący do jedzenia: nóż, widelec lub łyżka;

sztuczka (n)
trucco, bindolo
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) zachowanie, posunięcie, przez które chcemy coś osiągnąć, korzystając z cudzej naiwności, niewiedzy itp.
trick
  popis zręczności sprawnie wykonywanych

sztuczna szczęka /ˈʃtuʧ̑na ˈʃʧ̑ɛ̃ŋka/ (n)
dentiera
  (stomatologia, stomatologiczny) proteza naturalnego uzębienia

sztuczny /ˈʃtuʧ̑nɨ/ (adj)
artificiale
  imitujący coś naturalnego, wytworzony przez człowieka
falso, finto
  niezgodny z naturą
innaturale
  zachowujący się nienaturalnie

sztuka /ˈʃtuka/ (n)
arte
  (sztuka) twórczość artystyczna
  umiejętność wymagająca szczególnych zdolności
dramma
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór sceniczny, przedstawienie
esemplare
  o osobie posiadającej określone cechy
unità
  pojedynczy przedmiot, egzemplarz, element

sztuki piękne /ˈʃtuci ˈpʲjɛ̃ŋknɛ/ (n)
belle arti
  termin obejmujący dziedziny twórczości artystycznej: sztuki plastyczne, literaturę i muzykę

szturchać (v)
sgomitare, stuzzicare
  delikatnie pchać lub uderzać zaczepnie lub niechcący

szturmak (n)
borgognotta
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) rodzaj europejskiego hełmu renesansowego z bocznymi osłonami, używanego w XVI–XVII wieku przez rajtarów i piechotę;

sztylet /ˈʃtɨlɛt/ (n)
pugnale, stiletto
  krótka broń biała o cienkim ostrzu;

szuflada /ʃufˈlada/ (n)
cassetto
  wysuwana, otwarta od góry skrzynka, stanowiąca część mebla i służąca do przechowywania różnych przedmiotów;

szukajcie, a znajdziecie /ʃuˈkajʨ̑ɛ ˌa‿znajˈʥ̑ɛ̇ʨ̑ɛ/ (proverb)
cercate e troverete
  tylko aktywni osiągną cel; bierność nie przyniesie oczekiwanego efektu

szukać /ˈʃukaʨ̑/ (v)
cercare, buscare
  podejmować działanie w celu odnalezienia kogoś lub czegoś, próbować znaleźć

szukać dziury w całym /ˈʃukaʥ̑ ˈːurɨ ˈf‿ʦ̑awɨ̃m/ (v)
cercare il pelo nell'uovo
  doszukiwać się błędów, niedociągnięć, problemów tam, gdzie ich nie ma

szukać guza /ˈʃukaʥ̑ ˈɡuza/ (v)
andare in cerca di guai, cercare rogne
  narażać się na niebezpieczeństwo, prowokować nieprzyjemną sytuację, ryzykować

szukać igły w stogu siana /ˈʃukaʨ̑ ˈiɡwɨ ˈf‿stɔɡu ˈɕãna/ (v)
cercare un ago in un pagliaio
  (przenośnie, przenośnia) szukać czegoś pośród ogromnej ilości innych rzeczy

szum /ʃũm/ (n)
rumore
  przeciągły, jednostajny szmer; hałas, zakłócający odbiór;

szumieć /ˈʃũmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
mormorare, zufolare
  powodować szum

szumówka (n)
schiumarola, spannatoia
  rodzaj łyżki cedzakowej do zbierania szumowin

szwagier /ˈʃfaɟɛr/ (n)
cognato
  mąż siostry
  brat żony

szwajcarski /ʃfajˈʦ̑arsʲci/ (adj)
svizzero, elvetico
  związany ze Szwajcarią, dotyczący Szwajcarii

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (adj)
svedese
  związany ze Szwecją lub Szwedami, dotyczący Szwecji lub Szwedów

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (n)
svedese
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Szwecji;

szwendać się (v)
vagare, andare a zonzo, girellare, gironzolare, vagabondare
  (pejoratywnie, pejoratywny) chodzić, jeździć w różne miejsca bez konkretnego celu

szwindel /ˈʃfʲĩndɛl/ (n)
bidonata
  (potocznie, potoczny) nieuczciwy interes

szwoleżer (n)
cavalleggero
  polski żołnierz gwardii pod dowództwem Napoleona

szyba /ˈʃɨba/ (n)
vetro
  płyta ze szkła;

szyberdach /ʃɨˈbɛrdax/ (n)
tettuccio apribile
  (motoryzacja) rodzaj okna zainstalowanego w dachu samochodu;

szybka kolej miejska (n)
servizio ferroviario
  kolej charakteryzująca się jednakową długością składu wagonów, dużą częstotliwością kursowania i nierównomiernym natężeniem ruchu w różnych porach doby

szybki /ˈʃɨpʲci/ (adj)
rapido, veloce
  poruszający, odbywający się z dużą prędkością

szybko /ˈʃɨpkɔ/ (adv)
presto
  z dużą prędkością

szybkość /ˈʃɨpkɔɕʨ̑/ (n)
velocità, rapidità
  cecha charakteryzująca obiekty poruszające się szybko lub dziejące się szybko

szybować /ʃɨˈbɔvaʨ̑/ (v)
planare
  unosić się w powietrzu jak szybowiec, wykorzystując prądy wznoszące

szybowiec /ʃɨˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
aliante, veleggiatore
  (lotnictwo, lotniczy) samolot bez własnego napędu, utrzymujący się dzięki wstępującym prądom powietrza oddziałującym na skrzydła;

szyderca (n)
schernitore
  człowiek szydzący z kogoś lub czegoś

szyderczo (adv)
derisoriamente
  w sposób szyderczy, ironicznie

szyderczy (adj)
derisorio, sarcastico, beffardo, caustico, sardonico, pungente
  wyrażający kpinę, szyderstwo

szyderstwo /ʃɨˈdɛrstfɔ/ (n)
derisione
  złośliwy, dotkliwy żart, drwina, kpina, urąganie

szydełko /ʃɨˈdɛwkɔ/ (n)
uncinetto
  (rękodzieło, rękodzielniczy) cienki pręcik wykonany z metalu, kości, drewna lub plastiku, z haczykowatym zakończeniem, służący do wytwarzania wyrobów tekstylnych

szydło /ˈʃɨdwɔ/ (n)
punteruolo, lesina
  ostry kolec na trzonku;

szyfrogram (n)
testo cifrare
  zaszyfrowana wiadomość;

szyita /ʃɨˈ<sup>j</sup>ita/ (n)
sciita
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca szyizmu, szyickiego nurtu w islamie

szyja /ˈʃɨja/ (n)
collo
  (anatomia, anatomiczny) część ciała łącząca głowę z korpusem

szyjka macicy /ˈʃɨjka maˈʨ̑iʦ̑ɨ/ (n)
collo dell'utero, cervice, cervice uterina
  (anatomia, anatomiczny) dolna część mięśniówki macicy łącząca pochwę z jamą macicy;

szyjny (adj)
cervicale
  związany z szyją, dotyczący szyi

szyna /ˈʃɨ̃na/ (n)
rotaia
  (technologia, technika, techniczny) specjalnie wyprofilowana sztaba przeznaczona do poruszania się po niej pojazdów na kołach;

szynka /ˈʃɨ̃nka/ (n)
prosciutto
  (spożywczy) tylna część półtuszy wieprzowej będąca surowcem do produkcji wędlin;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) wędlina z szynki (1.1) lub z analogicznej części innego zwierzęcia

szynszyla /ʃɨ̃w̃ˈʃɨla/ (n)
cincillà
  (zoologia, zoologiczny) Chinchilla, gryzoń pochodzący z Ameryki Południowej, o bardzo gęstym futrze; w domyśle: szynszyla mała;

szyszka /ˈʃɨʃka/ (n)
cono, strobilo, pigna
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) zdrewniały owoc większości roślin iglastych;

szyszynkowy (adj)
pineale
  związany z szyszynką, dotyczący szyszynki

szyć /ʃɨʨ̑/ (v)
cucire
  robić ubrania
  łączyć dwa materiały za pomocą igły i nici

szósty zmysł /ˈʃustɨ ˈzmɨsw̥/ (n)
sesto senso
  wyjątkowa intuicja, przeczucie, wrażliwość i umiejętność przewidywania sytuacji

sód /sut/ (n)
sodio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Na i liczbie atomowej 11;

sójka /ˈsujka/ (n)
ghiandaia
  (ornitologia, ornitologiczny) średni ptak z rodzaju Garrulus;

sól /sul/ (n)
sale
  (spożywczy) chlorek sodu
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, pochodny kwasowi, zawierający co najmniej jeden atom metalu w cząsteczce;

sól fizjologiczna /ˈsul ˌfʲizʲjɔlɔˈɟiʧ̑na/ (n)
soluzione fisiologica
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) roztwór chlorku sodowego o stężeniu 0,9 % albo 0,6 %;

sól ziemi /ˈsulʲ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
sale della terra
  najbardziej wartościowi ludzie

sąd /sɔ̃nt/ (n)
tribunale, corte
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja, która zajmuje się rozstrzyganiem sporów albo orzekaniem o winie lub niewinności zgodnie z obowiązującym prawem
opinione, giudizio
  opinia w jakiejś sprawie lub o osobie

sąsiad /ˈsɔ̃w̃ɕat/ (n)
prossimo
  ogólnie ktoś, kto ma działkę itp. obok innej albo siedzi obok kogoś w teatrze, szkole itp.
vicino, prossimo
  osoba, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania

sąsiadka /sɔ̃w̃ˈɕatka/ (n)
vicina
  osoba płci żeńskiej, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania

sędzia /ˈsɛ̃ɲʥ̑a/ (n)
giudice
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która wydaje wyroki w sądzie;
arbitro
  (sport, sportowy) osoba, która pilnuje przestrzegania przepisów w zawodach sportowych

sędziowski (adj)
di arbitro, di giudice
  dotyczący sędziego lub kolegium orzekającego, związany z sędzią lub kolegium orzekającym

sęp /sɛ̃mp/ (n)
avvoltoio
  (ornitologia, ornitologiczny) padlinożerny ptak o szerokich skrzydłach i niemal nagiej głowie i szyi;
scroccone
  (przenośnie, przenośnia) osoba, która żeruje na kimś

sępnik różowogłowy (n)
avvoltoio collorosso
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Cathartes aura Linnaeus, gatunek dużego ptaka padlinożernego z rodziny kondorowatych, występujący w obu Amerykach;

słabeusz (n)
codardo, coniglio, femminuccia, fifone, merlo, mollusco
  (lekceważąco, lekceważący) ktoś o słabej konstrukcji psychicznej

słabiuśki /swaˈbʲjüɕci/ (adj)
deboluccio
  (potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: słaby

słabnąć (v)
indebolirsi, languire
  tracić siły, stawać się słabszym

słabość /ˈswabɔɕʨ̑/ (n)
debolezza, debilità, impotenza, languore, vulnerabilità
  odczucie osłabienia, braku sił fizycznych lub psychicznych
debole
  skłonność ku czemuś

słaby /ˈswabɨ/ (adj)
debole, fievole, languido
  posiadający niewielką siłę fizyczną

sławny /ˈswavnɨ/ (adj)
famoso, celebre
  taki, który ma sławę, rozgłos; jest znany wielu osobom

słać /swaʨ̑/ (v)
inviare, mandare, spedire
  (książkowy) wyprawiać, kierować kogoś dokądś, przekazywać coś komuś
fare il letto
  rozkładać pościel, przygotowywać miejsce do spania, także: składać pościel po spaniu

słodki /ˈswɔtʲci/ (adj)
dolce, zuccheroso
  mający smak cukru
dolce
  wywołujący miłe uczucie
  o wodzie: niezawierający soli

słodkość /ˈswɔtkɔɕʨ̑/ (n)
dolcezza
  cecha tego, co słodkie

słodować (v)
maltare
  (technologia, technika, techniczny) przeprowadzać kontrolowany proces kiełkowania ziarna w produkcji słodu

słodycz /ˈswɔdɨʧ̑/ (n)
dolcezza
  słodki smak

słodycze /swɔˈdɨʧ̑ɛ/ (n)
dolciumi, chicca
  coś słodkiego

słodzik /ˈswɔʥ̑ik/ (n)
dolcificante
  (spożywczy) słodka substancja używana do słodzenia żywności zamiast cukru;

słodzić /ˈswɔʥ̑iʨ̑/ (v)
addolcire, raddolcire
  czynić coś słodkim przez dodanie cukru, miodu lub innej słodkiej substancji; nadawać czemuś słodki smak

słoik /ˈswɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
arbanella
  szklany, najczęściej walcowaty pojemnik z zakrętką lub nakrywką służący do przechowywania substancji płynnych lub półpłynnych

słoma /ˈswɔ̃ma/ (n)
paglia
  (rolnictwo, rolniczy) łodygi i liście dojrzałych zbóż po wymłóceniu ziarna;

słomiana wdowa /swɔ̃ˈmʲjãna ˈvdɔva/ (n)
vedova bianca
  żona, której małżonek wyjechał dokądś na pewien czas

słomiany ogień /swɔ̃ˈmʲjãnɨ ˈɔɟɛ̇̃ɲ/ (n)
fuoco di paglia
  krótkotrwałe uczucie, entuzjazm, emocja; szybko pojawiający się entuzjazm, który równie prędko mija

słomiany zapał /swɔ̃ˈmʲjãnɨ ˈzapaw/ (n)
coda di paglia
  zapał nagle powstający i szybko przemijający

słomka /ˈswɔ̃mka/ (n)
cannuccia
  kawałek słomy lub rurka o tym samym kształcie, służące do picia napojów

słonecznik /swɔ̃ˈnɛʧ̑ʲɲik/ (n)
girasole
  (botanika, botaniczny) Helianthus, rodzaj roślin;
  (potocznie, potoczny) słonecznik zwyczajny, Helianthus annuus – wysoka roślina jednoroczna o bardzo dużych (zwykle żółtych) kwiatach, uprawiana dla oleistych nasion lub jako roślina ozdobna;

słonecznik zwyczajny (n)
girasole comune
  (botanika, botaniczny) Helianthus annuus L., gatunek rośliny z rodziny astrowatych, uprawiany w wielu rejonach świata;

słoneczny /swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (adj)
solare
  związany ze słońcem

słonina /swɔ̃ˈɲĩna/ (n)
lardo
  (spożywczy) produkt spożywczy wytwarzany z podskórnego tłuszczu z boków i grzbietu świń;

słony /ˈswɔ̃nɨ/ (adj)
salato
  mający smak soli

słowacki /swɔˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
slovacco
  związany ze Słowacją lub Słowakami, dotyczący Słowacji lub Słowaków

słowacki /swɔˈvaʦ̑ʲci/ (n)
slovacco
  (językoznawstwo, językoznawczy) język słowacki;

słoweński /swɔˈvɛ̃j̃sʲci/ (adj)
sloveno
  odnoszący się do Słowenii lub Słoweńców

słoweński /swɔˈvɛ̃j̃sʲci/ (n)
sloveno
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Słowenii;

słowiański /swɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
slavo
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami Słowian
  związany ze Słowianami, słowiańszczyzną

słowiańskość (n)
slavità
  cecha tego, co typowo słowiańskie, należące do Słowian

słowik /ˈswɔvʲik/ (n)
usignolo
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia, rodzaj małych ptaków śpiewającego z rodziny muchołówek;

słowik szary /ˈswɔvʲik ˈʃarɨ/ (n)
usignolo maggiore
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia luscinia, gatunek małego ptaka śpiewającego z rodziny muchołówek, mieszkającego na Półwyspie Skandynawskim, Europie wschodniej i zachodniej Syberii;

słowniczek /swɔvʲˈɲiʧ̑ɛk/ (n)
dizionarietto
  (zdrobniale) od: słownik
  krótka lista słownictwa z jakiejś dziedziny

słownik /ˈswɔvʲɲik/ (n)
dizionario, vocabolario
  spis słów z tłumaczeniami na inny język
vocabolario
  zasób słownictwa: indywidualny jakiejś osoby lub pewnej zbiorowości
dizionario, diziunario
  zbiór słów, pojęć z pewnej dziedziny, wszystkich lub dobranych wg jakiejś metody, wraz z ich skrótowymi opisami;

słownik wyrazów bliskoznacznych (n)
dizionario dei sinonimi
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów jakiegoś języka z odniesieniami do wyrazów, wyrażeń i zwrotów połączonych z nimi relacją synonimii

słownikarz (n)
lessicografo
  (językoznawstwo, językoznawczy) specjalista układający słowniki

słownikowy /ˌswɔvʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
lessicale
  dotyczący słownika, właściwy słownikowi

słowo /ˈswɔvɔ/ (n)
parola, termine, vocabolo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyróżniona fonetycznie lub graficznie część wypowiedzi składająca się z jednego lub więcej morfemów, wyrażająca pewną niezmienną treść w danym języku;
parola, promessa
  obietnica, przyrzeczenie

słowo honoru /ˈswɔvɔ xɔ̃ˈnɔru/ (n)
parola d'onore
  wyrażenie wymawiane przy składaniu obietnicy; przy zaręczaniu czegoś swoim dobrym imieniem, honorem

słoń /swɔ̃ɲ/ (n)
elefante
  (zoologia, zoologiczny) duży, roślinożerny ssak lądowy z chwytną trąbą

słońce /ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (n)
sole
  Słońce widziane jako tarcza na niebie
  (astronomia, astronomiczny) główna gwiazda w układzie planetarnym, źródło światła i ciepła pojawiające się na niebie
  (przenośnie, przenośnia) światło wysyłane przez słońce (1.1); blask słoneczny

słuch /swux/ (n)
orecchio musicale
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) umiejętność rozróżniania wysokości dźwięków
udito
  jeden ze zmysłów, który odbiera dźwięki;

słuch absolutny /ˈswux ˌapsɔˈlutnɨ/ (n)
orecchio assoluto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zdolność rozróżniania bezwzględnej wysokości dźwięku;

słuchawka /swuˈxafka/ (n)
cornetta
  element lub całość urządzeń emitujących dźwięki, np. aparatu telefonicznego, radia, umożliwiająca słuchanie;

słuchać /ˈswuxaʨ̑/ (v)
ascoltare, udire
  odbierać dźwięk za pośrednictwem narządu słuchu
  świadomie odbierać czyjąś mowę

sługa /ˈswuɡa/ (n)
servo, famulo
  (dawniej, dawny) osoba, która usługuje

sługus (n)
lacchè
  (pogardliwie, pogardliwy) człowiek usługujący komuś, zwykle dla własnych korzyści

słup /swup/ (n)
pennacchio
  unoszący się pionowo kłąb dymu lub gazu
pilone, traliccio
  wysoki, pionowy element konstrukcyjny;

słup ogłoszeniowy (n)
colonna delele affissioni
  budowla w kształcie szerokiej, krótkiej kolumny służąca do prezentowania ogłoszeń, afiszy lub reklam w publicznych miejscach;

słusznej postury (adj)
d' aspetto imponente
  muskularny i wysoki, budzący respekt

służalczy (adj)
servile, ossequioso, strisciante
  poddający się bezkrytycznie czyimś poleceniom lub świadczący o tym

służba wojskowa (n)
servizio militare
  (wojskowość, wojskowy) wykonywanie działań, obowiązków wojskowych

służba zdrowia (n)
assistenza sanitaria
  (medycyna, medyczny) (administracja) system instytucji i przepisów zajmujących się opieką zdrowotną obywateli;

służebniczka (n)
ancella
  zakonnica ze Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej;

służebność (n)
servitù
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczone prawo rzeczowe na nieruchomości;

słyszeć /ˈswɨʃɛʨ̑/ (v)
sentire, udire
  (fizjologia, fizjologiczny) odbierać dźwięk za pomocą zmysłu słuchu

słód (n)
malto
  (rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) kiełkujące i wysuszone ziarna zbóż, zazwyczaj jęczmienia, podstawowy surowiec w piwowarstwie;

słój /swuj/ (n)
anello
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) roczna warstwa przyrostowa drewna widoczna na poprzecznym przekroju pnia
barattolo
  duży słoik

tabakiera (n)
tabacchiera
  (książkowy) pudełeczko na tabakę;

tabla /ˈtabla/ (n)
tabla
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) indyjski instrument perkusyjny złożony z pary drewnianych, glinianych lub miedzianych bębenków z membraną naciągniętą rzemieniami;

tablet /ˈtablɛt/ (n)
tablet
  (informatyka, informatyczny) przenośny komputer osobisty z ekranem dotykowym zastępującym klawiaturę;

tabletka /taˈblɛtka/ (n)
compressa, pillola
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) porcja sprasowanego proszku, najczęściej leku, zwykle w postaci małego krążka

tablica rejestracyjna /taˈblʲiʦ̑a ˌrɛjɛstraˈʦ̑ɨjna/ (n)
targa, numero di targa, targa automobilistica, targa di circolazione
  tablica zawierająca unikalny numer umożliwiający identyfikację pojazdu;

tablice logarytmiczne /taˈblʲiʦ̑ɛ ˌlɔɡarɨtˈmʲiʧ̑nɛ/ (n)
tavole logaritmiche
  (matematyka, matematyczny) (technologia, technika, techniczny) zbiór przybliżonych mantys lub pełnych wartości logarytmów o określonej podstawie, wydany w formie książkowej

tabliczka /taˈblʲiʧ̑ka/ (n)
insegna, targa
  mała tablica, płyta z określonym napisem

tabliczka czekolady /taˈblʲiʧ̑ka ˌʧ̑ɛkɔˈladɨ/ (n)
tavola di cioccolato
  prostokątny kawałek czekolady, najczęściej w oddzielnym opakowaniu

tabliczka mnożenia /taˈblʲiʧ̑ka mnɔˈʒɛ̃ɲa/ (n)
tavola pitagorica, abaco
  (edukacja, edukacyjny) (matematyka, matematyczny) zestawienie iloczynów liczb od 1 do 10;

tabloid /taˈblɔ<sup>j</sup>it/ (n)
tabloid
  gazeta zawierająca dużo kolorowych ilustracji i niewielką ilość treści o sensacyjnym charakterze;

tabule (n)
tabbouleh, tabulè
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) libańska sałatka, której głównymi składnikami są: bulgur (lub kuskus), pomidory, ogórek, cebula, natka pietruszki, mięta i sok z cytryny;

taca /ˈtaʦ̑a/ (n)
vassoio
  duży, płaski przedmiot służący do noszenia na nim naczyń, potraw itp.;

tachykardia /ˌtaxɨˈkardʲja/ (n)
tachicardia
  (medycyna, medyczny) szybka czynność rytmu serca

taczka /ˈtaʧ̑ka/ (n)
carriola
  mały wózek z jednym lub dwoma kółkami używany do transportu przedmiotów lub materiałów sypkich na niewielkich odległościach;

tahini /taˈxʲĩɲi/ (n)
tahina
  (spożywczy) pasta z nasion sezamu, półprodukt używany do przygotowywania wielu potraw;

tahitański (adj)
tahitiano
  związany z Tahiti lub Tahitańczykami, dotyczący Tahiti (wyspy na Oceanie Spokojnym)

tajemnica /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a/ (n)
segreto, mistero, arcano
  wiadomość poufna, przeznaczona dla niektórych osób lub całkowicie skryta

tajemnica poliszynela /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a ˌpɔlʲiʃɨ̃ˈnɛla/ (n)
segreto di Pulcinella
  rzekoma tajemnica, wiadomość o której wszyscy od dawna wiedzą;

tajemniczy /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
misterioso, imperscrutabile
  zagadkowy i trudny do zrozumienia

tajemny (adj)
segreto, misterioso
  skryty, owiany tajemnicą

tajlandzki /tajˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
tailandese, thailandese
  odnoszący się do Tajlandii

tajny /ˈtajnɨ/ (adj)
segreto, occulto, riservato
  ukryty i nieprzeznaczony dla wszystkich

tajski /ˈtajsʲci/ (n)
thai, thailandese
  język urzędowy Tajlandii;

tajwański /tajˈvãj̃sʲci/ (adj)
taiwanese
  dotyczący Tajwanu, pochodzący z Tajwanu, odnoszący się do Tajwanu

tak /tak/ (adv)
così, tanto
  używany do podkreślania cechy przysłówka
  używany do podkreślania cechy przymiotnika
così
  w ten sposób

tak /tak/ (particle)
sì
  wyraz służący do udzielania odpowiedzi twierdzącej na pytanie zaczęte od słowa czy; potwierdzenie czegoś

tak czy owak /ˈtak ˈʧ̑ɨ ˈɔvak/ (idiom)
gira e rigira
  niezależnie od okoliczności; mimo wszystko

tak sobie /ˈtak ˈsɔbʲjɛ/ (adv)
così così, insomma
  przeciętnie, zwyczajnie; ani dobrze, ani źle

tak zwany /ˈtaɡ ˈzvãnɨ/ (adj)
cosiddetto
  …używana przy wprowadzaniu nowego terminu lub gdy jest on nie do końca znany

taki /ˈtaci/ (pronoun)
così, tanto
  …do wzmocnienia przymiotnika
tale, così
  …do zastąpienia przymiotnika znanego z kontekstu
tale, simile
  …podczas porównywania rzeczowników, do wyrażenia ich identyczności

takson /ˈtaksɔ̃n/ (n)
taxon, unità tassonomica
  (biologia, biologiczny) jednostka w systematyce biologicznej grupująca organizmy o określonym zestawie cech np.: pies domowy, róża, głowonogi

taksonomia (n)
tassonomia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) poddyscyplina systematyki organizmów, nauka o zasadach klasyfikowania przy opisie gatunków;

taksydermia (n)
tassidermia
  rzemiosło, umiejętność preparowania i wypychania zwłok zwierzęcych;

taksówka /taˈksufka/ (n)
taxi, tassì
  samochód, którym za pieniądze ktoś wozi innych ludzi tam, gdzie chcą;

taksówkarka /ˌtaksufˈkarka/ (n)
tassista
  kobieta kierująca taksówką lub właścicielka taksówki

taksówkarz /taˈksufkaʃ/ (n)
taxista, tassista
  kierowca taksówki

taktowny /takˈtɔvnɨ/ (adj)
pieno di tatto
  odznaczający się taktem, uprzejmy, kulturalny

taktyka /ˈtaktɨka/ (n)
tattica
  (wojskowość, wojskowy) teoria i praktyka posługiwania się jednostkami wojskowymi dla osiągnięcia zamierzonego celu;

tal /tal/ (n)
tallio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tl i liczbie atomowej 81; lekki, srebrzysty metal o dużej reaktywności i właściwościach toksycznych;

talar /ˈtalar/ (n)
tallero
  (jednostka monetarna) duża moneta srebrna, początkowo stanowiąca równowartość złotego dukata;

talasemia /ˌtalaˈsɛ̃mʲja/ (n)
talassemia
  (medycyna, medyczny) choroba krwi polegająca na zaburzeniach syntezy hemoglobiny;

talerz /ˈtalɛʃ/ (n)
piatto
  płaskie, okrągłe naczynie, z którego je się posiłki;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przypominający talerz (1.1), zrobiony z metalu element perkusji;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przypominający talerz (1.1), zrobiony z metalu samodzielny instrument;

talia /ˈtalʲja/ (n)
vita
  (anatomia, anatomiczny) przewężenie ciała powyżej bioder

talibski (adj)
talebano
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z talibami, dotyczący talibów

talizman /taˈlʲizmãn/ (n)
talismano
  (ezoteryka) przedmiot, któremu przypisuje się magiczną moc przynoszenia szczęścia jego posiadaczowi;

talk /talk/ (n)
talco
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) biały puder mineralny używany jako kosmetyk do pielęgnacji skóry
  (mineralogia, mineralogiczny) miękki minerał z gromady krzemianów;

talmudyczny (adj)
talmudico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Talmudem, zawarty w Talmudzie

tam /tãm/ (pronoun)
là, lì, vi, ci
  …wskazujący miejsce inne od miejsca, w którym znajduje się mówiący

tam-tam (n)
tam-tam
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny z grupy idiofonów;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) azjatycki instrument perkusyjny o cienkiej, metalowej tarczy

tama /ˈtãma/ (n)
diga
  (budownictwo) budowla zatrzymująca i spiętrzająca wodę;

tamaryndowiec indyjski (n)
tamarindo
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tamarindus indica, drzewo z monotypowego rodzaju tamaryndowiec;

tamaryszka (n)
forapaglie castagnolo
  (ornitologia, ornitologiczny) Acrocephalus melanopogon, ptak z rodziny trzciniaków;

tamaszek /tãˈmaʃɛk/ (n)
lingua tuareg
  (językoznawstwo, językoznawczy) język berberyjski, używany w Afryce (na rozległych obszarach Mali, Nigru, Algierii, Libii i Burkina Faso), rozdzielający się na cztery dialekty;

tamburyn /tãmˈburɨ̃n/ (n)
tamburello, tamburello basco
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny w formie obręczy z naciągniętą membraną i blaszkami lub dzwoneczkami naokoło;

tamten /ˈtãmtɛ̃n/ (pronoun)
quello, quel
  obiekt bardziej odległy w przestrzeni lub czasie niż ten, który jest bliżej (tu)

tanatologiczny (adj)
tanatologico
  (medycyna, medyczny) związany z tanatologią, dotyczący tanatologii

tancerz /ˈtãnʦ̑ɛʃ/ (n)
danzatore
  (choreografia, choreograficzny) osoba, której zawód polega na tańczeniu

tandetny /tãnˈdɛtnɨ/ (adj)
kitsch, scadente
  o przedmiocie: kiepski, o niskiej wartości, wykonany z materiałów o niskiej jakości

tango /ˈtãŋɡɔ/ (n)
tango
  (choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski pochodzący z Buenos Aires;

taniec /ˈtãɲɛʦ̑/ (n)
danza, ballo
  (choreografia, choreograficzny) zespół ruchów wykonywany zwykle w rytm muzyki, zazwyczaj w parze z inną osobą, ale także indywidualnie lub w większej grupie osób;

taniec brzucha /ˈtãɲɛʣ̑ ˈbʒuxa/ (n)
danza del ventre
  (etnografia, etnograficzny) (choreografia, choreograficzny) taniec solowy polegający na poruszaniu biodrami i mięśniami brzucha w rytm muzyki, popularny szczególnie w krajach arabskich;

tanina (n)
tannino
  (biochemia, biochemiczny) naturalny garbnik polifenolowy pochodzenia roślinnego;

tanoreksja (n)
tanoressia
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) nałóg opalania się, często powiązany z uzależnieniem od solarium;

tantal /ˈtãntal/ (n)
tantalio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ta i liczbie atomowej 73;

tanzanit /tãw̃ˈzãɲit/ (n)
tanzanite
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana zoisytu

tanzański /tãw̃ˈzãj̃sʲci/ (adj)
tanzaniano
  odnoszący się do państwa Tanzania

taoizm /taˈɔ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
taoismo
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjny chiński system filozoficzny i religijny, podkreślający równowagę, prostotę i życie w harmonii z wszechświatem;

tapenada /ˌtapɛ̃ˈnada/ (n)
tapenade
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) prowansalska pasta, której głównymi składnikami są oliwki, kapary i oliwa;

tapeta /taˈpɛta/ (n)
carta da parati
  (budownictwo) kolorowy lub wzorzysty papier, którym dekoruje się wewnętrzne ściany pomieszczeń;

tapioka (n)
tapioca
  (spożywczy) mąka, białe granulki lub płatki skrobiowe otrzymane z manioku;

tapir /ˈtapʲir/ (n)
tapiro
  (zoologia, zoologiczny) Tapirus, ssak lasów tropikalnych, o niewielkiej trąbie wykształconej z nosa i wargi;

tapir anta (n)
tapiro del Sudamerica
  (zoologia, zoologiczny) Tapirus terrestris, ssak z rodziny tapirowatych występujący w Ameryce Południowej;

tapir czaprakowy (n)
tapiro della Malesia
  (zoologia, zoologiczny) Tapirus indicus, ssak z rodziny tapirowatych występujący w Azji Południowo-Wschodniej;

tapir malajski (n)
tapiro della Malesia
  (zoologia, zoologiczny) Tapirus indicus, ssak z rodziny tapirowatych występujący w Azji Południowo-Wschodniej;

tapiseria (n)
arazzo
  (sztuka) jednostronna tkanina o różnorodnej dekoracji, służącą do dekoracji ścian;

tara /ˈtara/ (n)
tara
  (handel, handlowy) waga opakowania

taran (n)
ariete, puntone
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) machina oblężnicza z ciężką kłodą do kruszenia murów i rozbijania bram;

tarapaty (n)
guai
  (potocznie, potoczny) przykre lub niemiłe sytuacje

tarcza /ˈtarʧ̑a/ (n)
scudo
  (wojskowość, wojskowy) obronna część uzbrojenia
  (geologia, geologiczny) rozległy, zazwyczaj lekko wypukły i mający tendencje do podnoszenia się, obszar skał krystalicznych
  (heraldyka, heraldyczny) element herbu w kształcie tarczy (1.1)
scudetto
  mała plakietka/naszywka w kształcie tarczy (1.1-2) noszona na ubraniu w celu identyfikacji, określenia przynależności

tarcza sterująca /ˈtarʧ̑a ˌstɛruˈjɔ̃nʦ̑a/ (n)
piatto oscillante
  (mechanika) (lotnictwo, lotniczy) element sterujący, odpowiedzialny za zmianę kąta natarcia łopat wirnika w śmigłowcach;

tarczka (n)
scudetto
  (zdrobniale) od tarcza
  mała tarcza

tarczyca (n)
tiroide
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł kręgowców, wydzielający hormony mające ważną rolę w regulowaniu przemiany materii;

tarczycowy (adj)
tiroide
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący tarczycy

tarencki (adj)
tarantino
  związany z Tarentem, dotyczący Tarentu, pochodzący z Tarentu

tarentyjczyk (n)
tarantino
  mieszkaniec Tarentu

tarentyjka (n)
tarantina
  mieszkanka Tarentu

targ /tark/ (n)
mercato
  miejsce, gdzie dokonuje się transakcji kupna i sprzedaży

targować (v)
mercanteggiare, tirare sul prezzo
  (handel, handlowy) prowadzić pertraktacje handlowe w celu uzyskania najdogodniejszej ceny

targowisko (n)
mercato
  (urbanistyka, urbanistyczny) (handel, handlowy) stałe miejsce targowe

targum (n)
targum
  (biblijny) przekład Starego Testamentu lub jego fragmentów na język aramejski;

targumiczny (adj)
targumico
  (biblijny) związany z targumem, dotyczący targumu

tarka /ˈtarka/ (n)
asse per lavare
  dawny przyrząd służący do prania ręcznego w formie pofałdowanej płyty

tarpan /ˈtarpãn/ (n)
tarpan
  (zoologia, zoologiczny) Equus ferus ferus, wymarły gatunek dzikiego konia o szarym ubarwieniu z ciemną pręgą na grzbiecie oraz czarną, stojącą grzywą i czarnym ogonem, wytępiony w XIX wieku;

tarta /ˈtarta/ (n)
crostata, torta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) niewysokie ciasto na kruchym spodzie, na którym kładzie się nadzienie słodkie (owoce lub konfitury) lub słone (rybę, warzywa, wędlinę itp.);

tartak /ˈtartak/ (n)
segheria
  zakład przerabiający drewno okrągłe na tarcicę

tartrazyna /ˌtartraˈzɨ̃na/ (n)
tartrazina
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) cytrynowożółty barwnik azowy używany głównie do celów spożywczych;

tasak (n)
mannaia
  narzędzie kuchenne w kształcie siekierki, służące do siekania

tasować /taˈsɔvaʨ̑/ (v)
scozzare
  (termin karciany) mieszać talię kart przed grą

tata /ˈtata/ (n)
babbo, papà
  (potocznie, potoczny) ojciec

tatarak (n)
acoro
  (botanika, botaniczny) Acorus, roślina z rodziny obrazkowatych (Araceae), o mieczowatych, zaostrzonych liściach i kłączach zawierających olejki eteryczne, używane w przemyśle perfumeryjnym, spożywczym i w lecznictwie; rośnie na brzegach stawów i potoków;

tatuaż /taˈtu<sup>w</sup>aʃ/ (n)
tatuaggio
  trwały napis, wzór lub rysunek wykonany na ciele poprzez wprowadzenie barwnika w skórę;

tatuażysta /ˌtatu<sup>w</sup>aˈʒɨsta/ (n)
tatuatore
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) człowiek, który wykonuje tatuaże

tatuażystka (n)
tatuatrice
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) kobieta, która wykonuje tatuaże

tau /taw/ (n)
tau
  (językoznawstwo, językoznawczy) starogrecka nazwa dziewiętnastej litery alfabetu greckiego, τ;

tauto- /ˈtawtɔ/
tauto-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z tożsamością, powtarzalnością elementów

tautogram (n)
tautogramma
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór literacki, często wierszowany, zbudowany na zasadzie aliteracji

tautologia /ˌtawtɔˈlɔɟja/ (n)
tautologia
  (językoznawstwo, językoznawczy) konstrukcja wyrazowa, w której jeden lub kilka wyrazów pokrywają się znaczeniowo, przez co część wyrazów jest zbędna;
  (logika, logiczny) zdanie, które jest zawsze prawdziwe;

tautologiczny (adj)
tautologico
  (filozofia, filozoficzny) (językoznawstwo, językoznawczy) związany z tautologią, dotyczący tautologii

tałes (n)
talled, tallit, taled
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjny żydowski szal modlitewny, biały w czarne lub niebieskie pasy, z frędzlami;

tańczyć /ˈtãj̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
ballare, danzare
  (choreografia, choreograficzny) poruszać się rytmicznie w takt muzyki, wykonywać taniec

taśma filmowa /ˈtaɕma fʲilˈmɔva/ (n)
pellicola cinematografica
  celuloidowy, perforowany, światłoczuły nośnik filmu, negatyw lub kopia pokazowa pozytywowa;

taśma izolacyjna (n)
nastro isolante
  (technologia, technika, techniczny) taśma służąca do izolowania przewodów elektrycznych;

taśma perforowana /ˈtaɕma ˌpɛrfɔrɔˈvãna/ (n)
nastro perforato
  (informatyka, informatyczny) (historia, historyczny, historycznie) nośnik danych na taśmie, na której informacje kodowano odpowiednim układem otworów;

taśmociąg /taɕˈmɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
nastro trasportatore
  (technologia, technika, techniczny) układ przenośników taśmowych;

tchawica /txaˈvʲiʦ̑a/ (n)
trachea
  (anatomia, anatomiczny) narząd układu oddechowego, sprężysta cewa stanowiąca przedłużenie krtani i zapewniająca dopływ powietrza do płuc;

tchórz /txuʃ/ (n)
puzzola
  (zoologia, zoologiczny) niewielki europejski ssak drapieżny;

tchórzliwy /txuʒˈlʲivɨ/ (adj)
vigliacco, codardo
  taki jak u tchórza; lękliwy, bojący się coś zrobić

tchórzostwo /txuˈʒɔstfɔ/ (n)
vigliaccheria
  cecha właściwa tchórzowi; lękliwość, brak odwagi

teatr /ˈtɛatr̥/ (n)
teatro
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) instytucja, która odgrywa (wystawia) takie przedstawienia; ogół osób (zwykle: aktorów) zatrudnionych w tej instytucji
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dziedzina sztuki, w której utwory są przedstawiane publiczności przez aktorów odgrywających role według scenariusza (dramatu);
  (architektura, architektoniczny) budynek teatru (1.2);

teatr anatomiczny (n)
teatro anatomico
  (historia, historyczny, historycznie) (medycyna, medyczny) amfiteatralna sala do pokazów sekcji zwłok przeprowadzanych dawniej w celu nauki anatomii;

teatralny /ˌtɛaˈtralnɨ/ (adj)
teatrale
  związany z teatrem, odnoszący się do teatru

teatyn (n)
teatino
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z katolickiego zgromadzenia opartego na regule św. Augustyna, założonego w XVI w. we włoskim Chieti;

tebanka (n)
tebana
  mieszkanka Teb

tebańczyk (n)
tebano
  mieszkaniec Teb

tebański (adj)
tebano, tebeo
  odnoszący się do Teb, związany z Tebami (greckimi lub egipskimi)

technet /ˈtɛxnɛt/ (n)
tecnezio, tecneto
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tc i liczbie atomowej 43;

technicznie (adv)
tecnicamente
  w sposób odnoszący się do techniki

techniczny /tɛxʲˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
tecnico
  odnoszący się do techniki, związany z techniką

techno- /ˈtɛxnɔ/
tecno-
  (technologia, technika, techniczny) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z techniką

technolog /tɛxˈnɔlɔk/ (n)
tecnologo
  specjalista w zakresie technologii – procesu wytwarzania, obróbki, uprawy lub hodowli czegoś
tecnologa
  specjalistka w zakresie technologii – procesu wytwarzania, obróbki, uprawy lub hodowli czegoś

technologiczny /ˌtɛxnɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
tecnologico
  związany z technologią, dotyczący technologii

teflon (n)
teflon
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj tworzywa sztucznego, syntetyczny fluoropolimer;

tego kwiatu jest pół światu /ˈtɛɡɔ ˈkfʲjatu ˈjɛst ˈpuwʲ ˈɕfʲjatu/ (proverb)
morto un papa se ne fa un altro
  jest wielu ludzi dookoła, znajdziesz jeszcze kogoś dla siebie (mówione zwykle na pocieszenie komuś, kto dostał kosza)

tego lata (adv)
quest' estate
  latem bieżącego roku

teista /tɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
teista
  osoba wyznająca teizm

teistyczny (adj)
teistico
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący teizmu, głoszący istnienie jedynego osobowego Boga

teizm /ˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
teismo
  wiara w jednego Boga transcendentnego, osobowego stwórcę świata, stale wpływającego na jego losy;

teksański (adj)
texano
  odnoszący się do Teksasu, związany z Teksasem

tekst /tɛkst/ (n)
testo
  ciąg słów i zdań wyrażający określoną treść

tekstowy (adj)
del testo
  związany z tekstem, będący w postaci tekstu

tekstylny /tɛkˈstɨlnɨ/ (adj)
tessile
  związany z tekstyliami, dotyczący tekstyliów

tektoniczny /ˌtɛktɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
tettonico, tectonico
  (geologia, geologiczny) związany z tektoniką, odnoszący się do tektoniki

tektura (n)
cartone
  (technologia, technika, techniczny) gruby materiał papierniczy uzyskany głównie z materiałów odpadkowych, przeznaczony do innych celów niż pisanie;

tele- /ˈtɛlɛ/
tele-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z działaniem na odległość
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z telewizją

telefon /tɛˈlɛfɔ̃n/ (n)
telefono
  (telekomunikacja) (technologia, technika, techniczny) aparat umożliwiający prowadzenie rozmów;
chiamata
  (telekomunikacja) połączenie wykonane za pomocą aparatu (1.1)

telefon komórkowy /tɛˈlɛfɔ̃ŋ ˌkɔ̃murˈkɔvɨ/ (n)
telefonino, cellulare
  (telekomunikacja) przenośny telefon komunikujący się z siecią przy użyciu fal radiowych;

telefonicznie /ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
per telefono, telefonicamente
  przez telefon

telefoniczny /ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
telefonico
  wykonany za pomocą lub pośrednictwem telefonu
  charakterystyczny dla telefonu, związany tematycznie z telefonem, dotyczący telefonu

telefonista /ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲista/ (n)
centralinista, telefonista
  (urzędowy) osoba obsługująca centralę telefoniczną

telefonistka /ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲistka/ (n)
centralinista, telefonista
  kobieta obsługująca centralę telefoniczną

telefonować /ˌtɛlɛfɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
telefonare
  rozmawiać z kimś przez telefon

telegraf (n)
telegrafo
  urządzenie do przekazywania informacji, przeważnie tekstowych, na odległość;

telegraficzny /ˌtɛlɛɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
telegrafico
  dotyczący telegrafu, związany z telegrafem

telegrafista /ˌtɛlɛɡraˈfʲista/ (n)
telegrafista
  (urzędowy) osoba obsługująca aparat telegraficzny, wysyłający depesze

telekomunikacja (n)
telecomunicazioni
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (technologia, technika, techniczny) nauka związana z przekazywaniem sygnałów na odległość
telecomunicazione
  (technologia, technika, techniczny) przesyłanie sygnałów dźwiękowych i obrazu na odległość

telekomunikacyjny (adj)
della telecomunicazione
  związany z telekomunikacją, dotyczący telekomunikacji

telekonferencja (n)
teleconferenza
  rodzaj konferencji prowadzonej za pomocą urządzeń telekomunikacyjnych, w której uczestniczą minimum trzy osoby, a przynajmniej jedna z nich uczestniczy zdalnie (na odległość)

teleobiektyw /ˌtɛlɛɔˈbʲjɛktɨf/ (n)
teleobiettivo
  (fotografia) (technologia, technika, techniczny) wąskokątny obiektyw fotograficzny o długiej ogniskowej przeznaczony do robienia zdjęć ze znacznej odległości lub z bliska, ale w dużym powiększeniu;

teleologiczny (adj)
teleologico
  (filozofia, filozoficzny) związany z teleologią, dotyczący teleologii

telepatia (n)
telepatia
  (ezoteryka) rzekoma zdolność do porozumiewania się, przekazując myśli na odległość;

telepatyczny (adj)
telepatico
  związany z telepatią, dotyczący telepatii

teleportacja (n)
teletrasporto
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) przemieszczenie się między dwoma punktami przestrzeni bez fizycznego przebywania drogi między nimi;

telepraca (n)
telelavoro
  (neologizm) forma organizacji pracy polegająca na świadczeniu pracy poza jednostką organizacyjną pracodawcy za pomocą środków komunikacji elektronicznej;

teleprompter (n)
teleprompter
  (telewizja, telewizyjny) urządzenie do pokazywania lektorowi w studio tekstu do czytania;

telewidz (n)
telespettatore, telespettatrice
  widz programu telewizyjnego; oglądający telewizję

telewizja /ˌtɛlɛˈvʲizʲja/ (n)
televisione
  metoda przekazywania ruchomego obrazu oraz dźwięku na odległość;

telewizor /ˌtɛlɛˈvʲizɔr/ (n)
televisore
  urządzenie wyposażone w ekran umożliwiające odbiór i oglądanie sygnału telewizyjnego;

telewizyjny /ˌtɛlɛvʲiˈzɨjnɨ/ (adj)
televisivo
  związany z telewizją

tellur /ˈtɛlːur/ (n)
tellurio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 52; kruchy, srebrzystobiały półmetal o właściwościach trujących;

telomer (n)
telomero
  (biologia, biologiczny) element strukturalny chromosomu;

temat /ˈtɛ̃mat/ (n)
radice
  (językoznawstwo, językoznawczy) część wyrazu pozostająca po odrzuceniu końcówki
soggetto, tema
  główna myśl lub przedmiot rozmowy, pracy lub dzieła

tematycznie (adv)
tematicamente
  zgodnie z tematem

tematyka (n)
tematica
  ogół zagadnień

temperatura /ˌtɛ̃mpɛraˈtura/ (n)
temperatura
  (fizyka, fizyczny) miara nagrzania ciał;
  wartość temperatury (1.1) w przyjętej skali
  (potocznie, potoczny) gorączka

temperatura pokojowa /ˌtɛ̃mpɛraˈtura ˌpɔkɔˈjɔva/ (n)
temperatura ambiente
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) temperatura około dwudziestu pięciu stopni Celsjusza;

temperatura topnienia /ˌtɛ̃mpɛraˈtura tɔpʲˈɲɛ̇̃ɲa/ (n)
punto di fusione
  (fizyka, fizyczny) określona temperatura, w której dana substancja stała przechodzi w ciecz

templariusz /tɛ̃mˈplarʲjuʃ/ (n)
tempiere
  (historia, historyczny, historycznie) (kościelny) członek średniowiecznego rycerskiego Zakonu Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona;

tempo /ˈtɛ̃mpɔ/ (n)
tempo
  prędkość wykonywania jakiejś czynności, zwykle powtarzanej

temu /ˈtɛ̃mu/ (preposition)
fa
  …używana po określeniu czasu, oznaczająca, że jakieś wydarzenie odbyło się przed tym odstępem czasu

ten /tɛ̃n/ (pronoun)
questo
  …na przedmiot, zwierzę, osobę lub pojęcie znajdujące się blisko mówiącego

ten się śmieje, kto się śmieje ostatni /ˈtɛ̃nʲ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ˈktɔ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ɔˈstatʲɲi/ (proverb)
ride bene chi ride l'ultimo, ride bene chi ride ultimo
  nie należy przedwcześnie cieszyć się z własnego sukcesu lub z porażki innych, gdyż sukces może się okazać nietrwały

tenis stołowy /ˈtɛ̃ɲis ːtɔˈwɔvɨ/ (n)
tennis da tavolo
  (sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu paletkami plastikowej piłeczki na stole przedzielonym rozpiętą na nim siatką;

tenisistka /ˌtɛ̃ɲiˈɕistka/ (n)
tennista
  (sport, sportowy) zawodniczka grająca w tenisa; także kobieta amatorsko grająca w tenisa

tenisówka /ˌtɛ̃ɲiˈsufka/ (n)
scarpa da tennis
  lekki, sportowy but z tkaniny

tenno (n)
tenno
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) cesarz japoński

teocentryczny (adj)
teocentrico
  związany z teocentryzmem, dotyczący teocentryzmu
  charakterystyczny dla teocentryzmu

teodolit /ˌtɛɔˈdɔlʲit/ (n)
teodolite
  (geodezja, geodezyjny) instrument geodezyjny do pomiaru kątów;

teodramatyczny (adj)
teodrammatico
  (teologia, teologiczny) dotyczący teodramatu

teodycea (n)
teodicea
  (filozofia, filozoficzny) (teologia, teologiczny) koncepcja dążąca do uzgodnienia sprzeczności pomiędzy wiarą w dobro i wszechmoc bożą a istnieniem zła i nieszczęść na świecie;

teofania /ˌtɛɔˈfãɲja/ (n)
teofania
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pojedynczy akt objawienia się Boga w świecie; ukazanie się Boga w nadzwyczajnym znaku;

teoforyczny (adj)
teoforo, teoforico
  zawierający w sobie imię bóstwa

teokracja (n)
teocrazia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój państwowy w którym najwyższa władza należy do samego boga, a dalej do jego przedstawicieli (duchowieństwa), którzy wchodzą w skład rządu albo podporządkowują go sobie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo o ustroju (1.1)

teolog (n)
teologo
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) specjalista w dziedzinie teologii

teologia /ˌtɛɔˈlɔɟja/ (n)
teologia
  (teologia, teologiczny) teoretyczna podbudowa jakiejś religii, zwłaszcza w odniesieniu do religii uznających istnienie Boga (bogów);
  (potocznie, potoczny) wydział lub kierunek na uczelni obejmujący studia w dziedzinie (1.1)

teologia moralna (n)
teologia morale
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (teologia, teologiczny) dział teologii chrześcijańskiej zajmujący się moralnością czynów ludzkich w świetle Objawienia;

teologiczny /ˌtɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
teologico
  (teologia, teologiczny) związany z teologią

teoretyczny /ˌtɛɔrɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
teorico, teoretico
  niesprawdzony w praktyce, oparty tylko na teorii

teoria /tɛˈɔrʲja/ (n)
teoria
  system pojęć, definicji, aksjomatów, i twierdzeń, opisujący wybrany fragment świata fizycznego, świata kultury, bądź abstrakcyjnego obiektu;

teozoficzny /ˌtɛɔzɔˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
teosofico
  związany z teozofią

terapeuta /ˌtɛraˈpɛwta/ (n)
terapeuta
  (medycyna, medyczny) specjalista od prowadzenia jakiejś terapii;
  (psychologia, psychologiczny) psychoterapeuta

terapeutka (n)
terapeuta, terapista
  (medycyna, medyczny) specjalistka od prowadzenia jakiejś terapii

terapeutyczny (adj)
terapeutico
  dotyczący terapii lub terapeuty

terapia /tɛˈrapʲja/ (n)
terapia
  (medycyna, medyczny) przywracanie zdrowia, leczenie

terapia zajęciowa (n)
terapia occupazionale
  (medycyna, medyczny) seria spotkań terapeutycznych z zajęciami polepszającymi stan zdrowia;

terasa /tɛˈrasa/ (n)
terrazza, terrazzo
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) płaski teren na zboczu doliny rzeki lub nad brzegiem morza;

teratogenność (n)
teratogenesi, teratogenicità
  cecha tego, co jest teratogenne, co powoduje powstawanie wad rozwojowych płodu

teratologia /ˌtɛratɔˈlɔɟja/ (n)
teratologia
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) nauka o wadach rozwojowych i potwornościach u organizmów żywych;

teratologiczny (adj)
teratologico
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) związany z teratologią, dotyczący teratologii

teraz /ˈtɛras/ (adv)
adesso, ora, ormai, al giorno d'oggi
  w tej chwili, obecnie

teraźniejszość (n)
presente
  czas obecny; to, co dzieje się teraz

terb /tɛrp/ (n)
terbio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tb i liczbie atomowej 65;

tercjarka (n)
terziaria
  członkini jednego z trzecich zakonów

tercjarski (adj)
terziario
  dotyczący tercjarstwa, właściwy tercjarstwu, związany z tercjarstwem, należący do tercjarstwa

tercjarz (n)
terziario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek jednego z katolickich stowarzyszeń świeckich, tzw. „zakonów tercjarskich” (zakonów trzecich);

teren /ˈtɛrɛ̃n/ (n)
terreno
  pewien określony obszar ziemi

terier /ˈtɛrʲjɛr/ (n)
terrier
  (kynologia, kynologiczny) typ psa należącego pierwotnie do grona psów myśliwskich – norowców;

terier szkocki /ˈtɛrʲjɛr ˈʃkɔʦ̑ʲci/ (n)
terrier scozzese
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy małych (krótkonożnych) terierów;

teriologia /ˌtɛrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
teriologia
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się ssakami;

teriologiczny /ˌtɛrʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
teriologico
  (zoologia, zoologiczny) związany z teriologią, dotyczący teriologii

terkot (n)
crepitio, strepito, trillo
  (potocznie, potoczny) odgłos wytwarzany poprzez jednostajne miarowe uderzanie

termiczny (adj)
termico
  mający związek z ciepłem, dotyczący ciepła

terminologia /ˌtɛrmʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
terminologia
  zbiór słów z danej dziedziny, np. nauki, sztuki, wojskowości

terminologiczny (adj)
terminologico
  dotyczący terminologii

termistor /tɛrˈmʲistɔr/ (n)
termistore
  (elektronika, elektroniczny) typ opornika, w którym opór zmienia się w znaczący sposób wraz ze zmianą temperatury, a znajomość tej zależności pozwala na użycie go jako czujnika temperatury;

termit /ˈtɛrmʲit/ (n)
termite
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad społeczny krajów tropikalnych;
  (technologia, technika, techniczny) mieszanina glinu z tlenkami metali stosowana w pirotechnice i spawalnictwie;

termitiera (n)
termitaio
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) gniazdo termitów mające kształt wysokiej kolumny, gniazda na drzewie lub w formie kanałów w drzewie i ziemi

termodynamiczny /ˌtɛrmɔdɨ̃nãˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
termodinamico
  (fizyka, fizyczny) związany z termodynamiką

termodynamika /ˌtɛrmɔdɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
termodinamica
  (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się badaniem efektów energetycznych przemian fizycznych i chemicznych;

termofor /tɛrˈmɔfɔr/ (n)
borsa dell'acqua calda, boule
  gumowy worek, służący do miejscowego ogrzewania lub ochładzania ciała;

termogeneza (n)
termogenesi
  (fizjologia, fizjologiczny) zespół procesów fizjologicznych i metabolicznych oraz reakcji behawioralnych, których efektem jest wytworzenie ciepła w organizmie;

termojądrowy (adj)
termonucleare
  (fizyka, fizyczny) dotyczący łączenia lekkich jąder atomów w cięższe pod wpływem wysokich temperatur

termometr /tɛrˈmɔ̃mɛtr̥/ (n)
termometro
  przyrząd do pomiaru temperatury;

terror /ˈtɛrːɔr/ (n)
terrore
  działanie z zastosowaniem przemocy mające na celu zastraszenie drugiego człowieka

terrorysta /ˌtɛrːɔˈrɨsta/ (n)
terrorista
  człowiek dokonujący aktu terrorystycznego, siejący terror, terroryzujący

terrorystka /ˌtɛrːɔˈrɨstka/ (n)
terrorista
  forma żeńska od: terrorysta

terrorystyczny /ˌtɛrːɔrɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
terroristico
  dotyczący terroru, terrorystów lub terroryzmu

terroryzm /tɛrˈːɔrɨsm̥/ (n)
terrorismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) użycie przemocy przez osobę lub grupę z pogwałceniem prawa, mające na celu zastraszenie i wymuszenie ustępstw;

terroryzować (v)
terrorizzare
  przymuszać do czegoś używając terroru

terytorialny /ˌtɛrɨtɔrʲˈjalnɨ/ (adj)
territoriale
  dotyczący danego terytorium

terytorium /ˌtɛrɨˈtɔrʲjũm/ (n)
territorio
  określenie dotyczące danego obszaru ziemskiego;

tessera (n)
tessera
  (sztuka) (architektura, architektoniczny) element mozaiki, kostka

test /tɛst/ (n)
test
  (edukacja, edukacyjny) egzamin, sprawdzian
  próba podejmowana, aby uzyskać odpowiedź na postawione pytania

test ciążowy /ˈtɛstʲ ʨ̑ɔ̃w̃ˈʒɔvɨ/ (n)
test di gravidanza
  (medycyna, medyczny) test wykrywający gonadotropinę kosmówkową, której pojawienie się świadczy o zagnieżdżeniu się jaja płodowego w błonie śluzowej macicy;
  (medycyna, medyczny) przedmiot służący do wykonania (1.1)

testament /tɛˈstãmɛ̃nt/ (n)
testamento
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument, w którym człowiek określa, co po jego śmierci należy zrobić z jego majątkiem;

testować /tɛˈstɔvaʨ̑/ (v)
collaudare, testare
  sprawdzać

tetra-
quadri-, tetra-
  pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: czterokrotny, poczwórny

tetralogia (n)
tetralogia
  (historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w starożytnej Grecji: przedstawienie teatralne składające się z czterech utworów jednego autora wystawianych jeden po drugim;
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór literacki składający się z czterech części

tetraplegia /ˌtɛtraˈplɛɟja/ (n)
tetraplegia
  (medycyna, medyczny) paraliż czterokończynowy;

tetraplegik /ˌtɛtraˈplɛɟik/ (n)
tetraplegico
  osoba z tetraplegią – paraliżem czterokończynowym

tetrapylon /ˌtɛtraˈpɨlɔ̃n/ (n)
tetrapylon
  (architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) monumentalna brama o czterech wejściach, stawiana w starożytności na skrzyżowaniach dróg lub na forach

tetum /ˈtɛtũm/ (n)
lingua tetum
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych w Timorze Wschodnim, obok portugalskiego;

teurgia (n)
teurgia
  (ezoteryka) rytuał zmuszający bogów lub bóstwa do działania zgodnie z wolą odprawiającego dany rytuał lub jego zleceniodawcy;

teutoński (adj)
teutonico
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Teutonami

teściowa /tɛɕˈʨ̑ɔva/ (n)
suocera
  matka żony lub męża

teść /tɛɕʨ̑/ (n)
suocero
  ojciec żony lub męża

tg /ˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (symbol)
tan, tg
  = (matematyka, matematyczny) tangens

thulit /ˈtulʲit/ (n)
thulite
  (mineralogia, mineralogiczny) różowa lub różowoczerwona odmiana zoisytu lub klinozoisytu;

tiamina /tʲjãˈmʲĩna/ (n)
tiamina
  (biochemia, biochemiczny) egzogenny związek organiczny niezbędny m.in. w prawidłowym metabolizmie komórkowym zaliczany do witamin z grupy B;

tiara /ˈtʲjara/ (n)
tiara
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) pontyfikalna korona papieska;

tilapia (n)
tilapia
  (ichtiologia, ichtiologiczny) (wędkarstwo) ryba słodkowodna o pierwotnym zasięgu występowania obejmującym Afrykę i Lewant;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) mięso z tilapii (1.1)

tilapia nilowa (n)
tilapia, tilapia del Nilo
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Oreochromis niloticus, gatunek ryby słodkowodnej hodowanej m.in. w Izraelu;

tioeter /tʲjɔˈɛtɛr/ (n)
tioetere
  (chemia, chemiczny) związek siarkoorganiczny, siarkowy analog eteru, posiadający atom siarki połączony z dwoma atomami węgla;

tiul (n)
tulle
  (włókiennictwo) tkana z trzech nitek, bardzo lekka, przejrzysta tkanina – bawełniana, jedwabna lub nylonowa;

tkactwo (n)
tessitura
  (włókiennictwo) dział przemysłu włókienniczego i rzemiosła zajmujący się wytwarzaniem tkanin oraz ich wykończeniem;

tkalnia /ˈtkalʲɲa/ (n)
tessitura
  zakład lub dział fabryki, w którym wyrabia się tkaniny

tkanie /ˈtkãɲɛ/ (n)
tessitura
  (rzeczownik odczasownikowy) od tkać

tkanina /tkãˈɲĩna/ (n)
tessuto, stoffa, tela, panno
  (włókiennictwo) płaski wyrób włókienniczy ze splecionych nitek wątku i osnowy;

tkanka /ˈtkãnka/ (n)
tessuto
  (biologia, biologiczny) zespół komórek o podobnych cechach i funkcjach;

tkanka tłuszczowa /ˈtkãnka twuʃˈʧ̑ɔva/ (n)
tessuto adiposo
  (biologia, biologiczny) (anatomia, anatomiczny) tkanka łączna zlokalizowana głównie w warstwie podskórnej, zbudowana w większości z komórek tłuszczowych (adipocytów) o wnętrzu wypełnionym kroplą tłuszczu;

tlen /tlɛ̃n/ (n)
ossigeno
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu O i liczbie atomowej 8;

tlenek /ˈtlɛ̃nɛk/ (n)
ossido
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z tlenu i innego pierwiastka chemicznego;

tlenek etylenu /ˈtlɛ̃nɛk ˌɛtɨˈlɛ̃nu/ (n)
ossido di etilene, ossirano
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy cyklicznych eterów, stosowany do gazowej sterylizacji sprzętu medycznego, przypraw spożywczych, środków farmaceutycznych oraz jako środek bakteriobójczy i grzybobójczy;

tlenek węgla /ˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla/ (n)
monossido di carbonio, ossido di carbonio, ossido carbonico
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny i bezwonny gaz o silnych właściwościach toksycznych;

tlenoterapia (n)
ossigenoterapia
  (medycyna, medyczny) leczenie poprzez podawanie choremu tlenu;

tlenowy /tlɛ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
ossigenico
  związany z tlenem, dotyczący tlenu

to /tɔ/ (pronoun)
questo
  …występujący w funkcji podmiotu

to jest
cioè
  wprowadza wyjaśnienie dla wcześniejszych treści

to samo (pronoun)
lo stesso
  coś, co jest tożsame z czymś wskazanym do porównania

toaleta /ˌtɔaˈlɛta/ (n)
bagno, toilette
  ubikacja w miejscu publicznym

toast /ˈtɔast/ (n)
brindisi
  (książkowy) krótka przemowa podczas przyjęcia wygłaszana w celu złożenia życzeń pomyślności, gratulacji itp., podczas której zazwyczaj następuje wzniesienie kieliszka alkoholu

tobołek (n)
fagotto
  niewielki tobół

tobół (n)
fagotto, involto
  spory pakunek owinięty w materiał

toczeń (n)
lupus
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba autoimmunologiczna z grupy chorób reumatycznych atakująca skórę, naczynia krwionośne i narządy wewnętrzne[potrzebne źródło]

tofu /ˈtɔfu/ (n)
tofu
  (spożywczy) twarożek z mleka sojowego, składnik wielu potraw orientalnych i wegetariańskich;

togijski /tɔˈɟijsʲci/ (adj)
togolese
  odnoszący się do państwa Togo

tok /tɔk/ (n)
filo
  kierunek pewnych działań czy myśli
corso
  przebieg wydarzeń, zdarzeń

tokarka /tɔˈkarka/ (n)
tornio
  (technologia, technika, techniczny) obrabiarka skrawająca, służąca do toczenia wałków, tulei, pierścieni;

tokarz /ˈtɔkaʃ/ (n)
tornitore
  (technologia, technika, techniczny) robotnik lub rzemieślnik, który pracuje na tokarce

tokijczyk /tɔˈcijʧ̑ɨk/ (n)
edochiano
  mieszkaniec Tokio

tokijka /tɔˈcijka/ (n)
edochiana
  mieszkanka Tokio

tokijski /tɔˈcijsʲci/ (adj)
edochiano
  odnoszący się do miasta Tokio

toko (n)
bucero
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak posiadający duży dziób z rodziny dzioborożców;

tokoferol /ˌtɔkɔˈfɛrɔl/ (n)
tocoferolo
  (biochemia, biochemiczny) witamina E;

tokofobia (n)
tocofobia
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) lęk przed ciążą i/lub porodem

toksykolog (n)
tossicologo
  specjalista w dziedzinie toksykologii

toksykologia /ˌtɔksɨkɔˈlɔɟja/ (n)
tossicologia
  (biochemia, biochemiczny) (toksykologia) (medycyna, medyczny) nauka o cechach substancji toksycznych, ich działaniu na żywe organizmy i o metodach ich wykrywania oraz zapobiegania zatruciom nimi;

toksykologiczny (adj)
tossicologico
  (medycyna, medyczny) związany z toksykologią, dotyczący toksykologii

toksyna /tɔˈksɨ̃na/ (n)
tossina
  substancja chemiczna o właściwościach trujących

toledanka (n)
toledana
  mieszkanka Toledo

toledańczyk (n)
toledano
  mieszkaniec Toledo

toledański (adj)
toledano
  odnoszący się do Toledo, związany z Toledo

tolerować /ˌtɔlɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
tollerare
  odnosić się z pobłażaniem do nagannych zachowań lub zjawisk

tolperyzon (n)
tolperisone
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek podobny do lidokainy, zmniejszający napięcie mięśni szkieletowych

tom /tɔ̃m/ (n)
volume, tomo
  oddzielna książka stanowiąca część jakiegoś zbioru (np. wydania, encyklopedii, kolekcji itp.)

tombak /ˈtɔ̃mbak/ (n)
tombacco
  (metaloznawstwo, metalurgia) stop miedzi z cynkiem przypominający złoto;

tombola (n)
tombola
  (przestarzałe, przestarzały) zabawa polegająca na loterii liczbowej, gdzie nagrodami są głównie przedmioty, a nie pieniądze

tombolo /tɔ̃mˈbɔlɔ/ (n)
tombolo
  (geografia, geograficzny) wąski pas lądowy łączący wyspę z lądem albo wyspy ze sobą;

tona rejestrowa /ˈtɔ̃na ˌrɛjɛˈstrɔva/ (n)
tonnellata di stazza
  (morski) jednostka objętości używana do określania pojemności rejestrowej statków handlowych równa stu stopom sześciennym, czyli około 2,83 m3;

tonalit (n)
tonalite
  (geologia, geologiczny) kwaśna skała magmowa;

tonik /ˈtɔ̃ɲik/ (n)
acqua tonica
  (spożywczy) bezbarwny napój gazowany o gorzkawym smaku, przygotowywany z dodatkiem chininy;

tonika (n)
tonica
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) funkcja harmoniczna rozładowująca napięcie tonalne

tonsillektomia (n)
tonsillectomia
  (medycyna, medyczny) zabieg wycięcia migdałków podniebiennych;

tonsura /tɔ̃w̃ˈsura/ (n)
tonsura
  (przenośnie, przenośnia) postrzyżyny podczas ceremonii przyjęcia do stanu duchownego
  krąg skóry wygolony na ciemieniu, czasami tak duży, że pozostaje jedynie wąskie pasmo włosów wokół głowy;

tonąć /ˈtɔ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
andare a fondo, affondare
  o ludziach: zapadać się pod wodę, nie umiejąc pływać
andare a fondo, andare a picco, colare a picco
  zanurzać się pod wodę, znikając w niej

tonąć w długach /ˈtɔ̃nɔ̃ɲʥ̑ ˈv‿dwuɡax/ (v)
affogare nei debiti
  mieć dużo długów, być bardzo zadłużonym

topinambur /ˌtɔpʲĩˈnãmbur/ (n)
topinambur
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) słonecznik bulwiasty, Helianthus tuberosus L., gatunek rośliny z rodziny astrowatych;

topić (v)
sciogliere
  przemieniać ciało stałe w ciecz poprzez podgrzewanie
affogare
  próbować pozbawić życia poprzez zanurzanie w czymś płynnym
sciogliersi
  przybierać postać płynną
affogare
  tracić życie w płynie lub czymś grząskim

topo- /ˈtɔpɔ/
topo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z miejscem, miejscowością, terenem

topograf /tɔˈpɔɡraf/ (n)
topografo
  osoba zawodowo zajmująca się topografią, sporządzająca zdjęcia terenu

topografia /ˌtɔpɔˈɡrafʲja/ (n)
topografia
  dział geodezji zajmujący się pomiarami szczegółów sytuacyjnych i rzeźby terenu w celu sporządzenia map;
  ukształtowanie terenu, zespół cech jakiegoś terenu;

topograficzny /ˌtɔpɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
topografico
  związany z topografią, dotyczący topografii

topola /tɔˈpɔla/ (n)
pioppo
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Populus L., wysokie drzewo należące do rodziny wierzbowatych, mające sercowate liście i wiatropylne kwiaty;

topologia /ˌtɔpɔˈlɔɟja/ (n)
topologia
  (matematyka, matematyczny) dział geometrii badający właściwości geometryczne, które nie zmieniają się przy przekształceniach takich jak rozciąganie, skręcanie albo obroty;

toponim /tɔˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
toponimo
  (geografia, geograficzny) (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa własna jakiegoś punktu lub obszaru geograficznego (miasta, państwa, rzeki itd.);

toponimia /ˌtɔpɔ̃ˈɲĩmʲja/ (n)
toponimia
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się badaniem znaczenia i pochodzenia nazw geograficznych, dział onomastyki;

toponomastyczny (adj)
toponomastico
  związany z toponomastyką, dotyczący toponomastyki, badania nazw miejscowych

toponomastyka /ˌtɔpɔ̃nɔ̃ˈmastɨka/ (n)
toponomastica
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o nazwach miejscowych, zamieszkałych i niezamieszkałych

topór /ˈtɔpur/ (n)
ascia, scure, mannaia
  narzędzie składające się z drewnianego trzonka i metalowego ostrza, służące np. do rąbania drewna lub mięsa, a dawniej także jako broń;

tor /tɔr/ (n)
torio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Th i liczbie atomowej 90;
tor
  (geologia, geologiczny) samotna skała, skalica;

torako- /tɔˈrakɔ/
toraco-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z klatką piersiową

torba /ˈtɔrba/ (n)
borsa, sporta
  giętkie opakowanie do przenoszenia rzeczy z uszami lub paskiem

torbacz (n)
marsupiale
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel ssaków, u których w wyniku ewolucji wykształciła się torba lęgowa

torebka /tɔˈrɛpka/ (n)
capsula
  (botanika, botaniczny) pękający owoc suchy podzielony w środku na komory
borsetta, borsello
  mniejsza torba do przechowywania osobistych drobiazgów wykonana z wytrzymałych materiałów noszona najczęściej przez kobiety na ramieniu lub w dłoni

torf /tɔrf/ (n)
torba
  (geologia, geologiczny) (rolnictwo, rolniczy) organiczny materiał osadowy o kolorze od brunatnego po czarny, wykorzystywany m.in. do użyźniania gleb lub pozyskiwania paliw stałych;

torfowisko /ˌtɔrfɔˈvʲiskɔ/ (n)
torbiera
  teren podmokły, porośnięty roślinami, które stopniowo przekształcają się w torf;

torować (v)
fare largo, fare strada
  umożliwiać przejście lub przejazd poprzez usuwanie przeszkód

torpeda /tɔrˈpɛda/ (n)
siluro, torpedine
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) podwodny pocisk z autonomicznym napędem stosowany zazwyczaj do rażenia podwodnej części kadłuba okrętu;

torpedować (v)
silurare
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) niszczyć, zatapiać okręt torpedą
  (przenośnie, przenośnia) utrudniać, uniemożliwiać wykonanie czegoś

tort /tɔrt/ (n)
torta
  (cukiernictwo) wykwintne ciasto na specjalne okazje, zazwyczaj okrągłe, przekładane masą, ozdobione z wierzchu owocami, lukrem, masą, galaretką lub kremem;

tortura /tɔrˈtura/ (n)
tormento, tortura
  (przenośnie, przenośnia) cierpienie, męczarnia, udręka, męka, duży dyskomfort

toskański /tɔˈskãj̃sʲci/ (adj)
toscano
  charakterystyczny dla Toskanii, związany z Toskanią, wywodzący się z Toskanii

toster /ˈtɔstɛr/ (n)
tostapane
  urządzenie do pieczenia tostów

totalitarny /ˌtɔtalʲiˈtarnɨ/ (adj)
totalitario
  odnoszący się do totalitaryzmu, związany z totalitaryzmem; taki, w którym panuje totalitaryzm

totalitaryzm /ˌtɔtalʲiˈtarɨsm̥/ (n)
totalitarismo
  system sprawowania władzy państwowej, polegający na dążeniu do pełnej kontroli wszelkich stosunków społecznych i całkowitego podporządkowania jednostki ludzkiej państwu;

totalny (adj)
totale
  obejmujący wszystko

totem /ˈtɔtɛ̃m/ (n)
totem
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwierzę, roślina lub przedmiot, który w kulturach pierwotnych służy za godło rodziny czy klanu, uważany często za przodka lub opiekuna i otaczany czcią;

totemizm (n)
totemismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) zespół wierzeń religijnych u ludów pierwotnych opierający się na kulcie totemu

towarzyski /ˌtɔvaˈʒɨsʲci/ (adj)
sociale, socievole
  będący formą rozrywki grupy osób
estroverso, socievole
  dobrze czujący się w obecności innych osób

towarzystwo /ˌtɔvaˈʒɨstfɔ/ (n)
compagnia
  grupa osób, znajomi
  obecność przy kimś
società, associazione
  organizacja, grupa osób o wspólnych celach lub zainteresowaniach

towarzyszyć /ˌtɔvaˈʒɨʃɨʨ̑/ (v)
accompagnare
  być, pozostawać przy kimś, asystować komuś

tołstojowski (adj)
tolstoiano
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dotyczący twórczości Tołstoja, charakterystyczny dla Tołstoja, mający cechy utworów Tołstoja

tożsamość /tɔʃˈsãmɔɕʨ̑/ (n)
identità
  cechy, właściwości, dane konkretnej osoby, pozwalające określić, stwierdzić, zidentyfikować tę osobę
  poczucie jedności, więzi z grupą, przynależności do społeczności; identyfikowanie się z narodem
  równość matematyczna wyrażeń
  świadomość samego siebie, zdawanie sobie sprawy z bycia sobą, z własnej osoby, osobowości i innych cech
identità, uguaglianza
  identyczność, brak różnic

tracheo- /traˈxɛɔ/
tracheo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z tchawicą

tracheostomia /ˌtraxɛɔˈstɔ̃mʲja/ (n)
tracheostomia
  (medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny polegający na połączeniu tchawicy ze światłem zewnętrznym;

tracić /ˈtraʨ̑iʨ̑/ (v)
perdere
  przestawać posiadać jakąś rzecz

tracić czas (idiom)
andare a caccia di farfalle, correre dietro alle farfalle
  poświęcać się czynności, z której nie będzie żadnego pożytku

tracki (adj)
tracico
  związany z Tracją, dotyczący Tracji

tradycja /traˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
tradizione
  przekazywanie z pokolenia na pokolenie zasad, obyczajów, poglądów;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pisma teologów pierwszych wieków chrześcijaństwa oraz postanowienia papieży lub patriarchów i soborów, uznane za drugie obok Biblii źródło objawienia

tradycjonalista (n)
tradizionalista, passatista
  zwolennik tradycjonalizmu, człowiek przywiązany do tradycji

tradycyjnie /ˌtradɨˈʦ̑ɨjɲɛ/ (adv)
tradizionalmente
  zgodnie z tradycją

tradycyjny /ˌtradɨˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
tradizionale
  wywodzący się z tradycji; stanowiący element tradycji, zwyczaju; wykonany w sposób nakazany tradycją

trafić /ˈtrafʲiʨ̑/ (v)
azzeccare, imbroccare
  o człowieku: uderzyć czymś w jakiś cel
finire
  znaleźć się gdzieś (raczej niecałkowicie to kontrolując)

trafiła kosa na kamień /traˈfʲiwa ˈkɔsa na‿ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ/ (proverb)
il bue che dice cornuto all'asino
  osoba preferująca ostre metody działania trafiła w końcu na kogoś, kto potraktował ją identycznie lub jeszcze gorzej; ktoś trafił na osobę (np. przeciwnika) godną / równą sobie

trafny (adj)
esatto, giusto, preciso
  o najlepszym efekcie lub dopasowaniu, najbardziej oddający rzeczywistość

tragedia /traˈɡɛdʲja/ (n)
tragedia
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dramatyczny utwór literacki przedstawiający konflikt między dążeniami bohatera a siłami wyższymi;
  ogromne nieszczęście budzące rozpacz

tragicznie (adv)
tragicamente
  w sposób tragiczny

tragiczny /traˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
tragico
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dotyczący tragedii (utworu)
  pełen smutku, nieszczęścia lub rozpaczy

tragikomedia /ˌtraɟikɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
tragicommedia
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór teatralny lub filmowy mający cechy tragedii i komedii;

trajektoria (n)
traiettoria
  (fizyka, fizyczny) linia lotu obiektu w przestrzeni

trajkotka /trajˈkɔtka/ (n)
cianciona, ciarlona, trecca
  (potocznie, potoczny) szybko mówiąca, gadatliwa kobieta

traktat /ˈtraktat/ (n)
trattato
  tekst naukowy w formie rozbudowanej rozprawy, zazwyczaj bardzo obszernej;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ważna umowa międzynarodowa uroczyście zawierana na piśmie między państwami i regulująca najistotniejsze kwestie polityczne, wojskowe, handlowe itp.

traktor /ˈtraktɔr/ (n)
trattore
  (rolnictwo, rolniczy) pojazd przeznaczony do przemieszczania pojazdów, maszyn i urządzeń pozbawionych własnego silnika, do napędzania takich maszyn i urządzeń;

tralka /ˈtralka/ (n)
balaustro
  (architektura, architektoniczny) pionowy element balustrady, który podtrzymuje poręcz, w formie profilowanego słupka z kamienia lub drewna

tramwaj /ˈtrãw̃vaj/ (n)
tram, tranvai
  pojazd szynowy dostosowany do ruchu drogowego, przeznaczony do przewozu pasażerów;

tran (n)
olio di pesce
  (chemia, chemiczny) (zoologia, zoologiczny) płynny tłuszcz pozyskiwany z tkanki tłuszczowej zwierząt morskich;

transakcja /trãw̃ˈsakʦ̑ʲja/ /trãw̃ˈzakʦ̑ʲja/ (n)
transazione
  (handel, handlowy) operacja handlowa związana z kupnem lub sprzedażą towarów bądź usług

transalpejski (adj)
transalpino
  przebiegający przez Alpy

transatlantycki (adj)
transatlantico
  odbywający kursy przez Atlantyk, przechodzący przez Atlantyk

transatlantyk (n)
transatlantico
  (marynarka) duży transatlantycki statek pasażerski;

transcendencja /ˌtrãw̃sʦ̑ɛ̃nˈdɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
trascendenza
  (filozofia, filozoficzny) istnienie poza czymś, w szczególności istnienie przedmiotu poznania poza umysłem poznającym
  (teologia, teologiczny) istnienie Boga i świata duchowego poza światem uznanym za stworzony;

transfer (n)
transfert
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) przekazanie środków
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przekazanie praw do dokumentu imiennego
  (psychologia, psychologiczny) przeniesienie zdobytych doświadczeń lub umiejętności i użycie ich w odmiennej sytuacji;

transfobia (n)
transfobia
  (psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec osób transpłciowych (transseksualnych, transwestytycznych, transgenderowych);

transformacja /ˌtrãw̃sfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
trasformazione
  przemiana, przekształcanie czegoś

transkontynentalny (adj)
transcontinentale
  przemierzający, przebiegający przez cały kontynent albo kursujący między kontynentami

transmisja /trãw̃sˈmʲisʲja/ (n)
spedizione
  (technologia, technika, techniczny) przesyłanie sygnałów (obrazów, dźwięków) za pomocą fal elektromagnetycznych

transmitować (v)
trasmettere
  dokonywać transmisji, nadawać obrazy i dźwięki za pośrednictwem fal elektromagnetycznych

transoceaniczny (adj)
transoceanico
  przemierzający, przepływający, wiodący przez ocean

transparent /trãw̃sˈparɛ̃nt/ (n)
striscione
  duża płachta tkaniny, papieru lub tablica z napisem lub rysunkiem o treści propagandowej lub reklamowej

transpersonalny (adj)
transpersonale
  taki, który dotyczy stanów istniejących poza normalną ludzką świadomością

transplantacja (n)
trapianto
  (medycyna, medyczny) przeszczepianie tkanki, organu lub części komórki
innesto
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) szczepienie nowych odmian na starych drzewach

transport /ˈtrãw̃spɔrt/ (n)
trasporto
  ogół działań związanych z przemieszczaniem towarów i/lub ludzi za pomocą środków lokomocji;

transsubstancjacja (n)
transustanziazione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w teologii katolickiej to przemiana substancji: chleba i wina w ciało i krew Chrystusa podczas eucharystii;

transsyberyjski /ˌtrãw̃sːɨbɛˈrɨjsʲci/ (adj)
transiberiano
  przebiegający lub kursujący przez Syberię

transwestytyzm (n)
travestitismo
  (psychologia, psychologiczny) upodabnianie się do osoby płci przeciwnej poprzez ubiór i zachowanie;

tranzystor /trãw̃ˈzɨstɔr/ (n)
transistor
  (elektryczność) przyrząd półprzewodnikowy służący do wzmacniania sygnałów elektrycznych;
  (potocznie, potoczny) mały, przenośny odbiornik radiowy

tranzytywność (n)
transitività
  (gramatyka) cecha czasownika tranzytywnego (przechodniego)

traper (n)
trapper, cacciatore
  (łowiectwo, łowiecki) północnoamerykański myśliwy stosujący pułapki na zwierzęta futerkowe;

trapez /ˈtrapɛs/ (n)
trapezio
  (geometria) czworokąt, który posiada dwa równoległe boki;
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w postaci drążka zawieszonego poziomo na linach;

trapić (v)
angustiare, desolare
  przyprawiać o zmartwienie

trasa /ˈtrasa/ (n)
percorso, strada, tragitto
  szlak, droga, arteria

traumatologia /ˌtrawmatɔˈlɔɟja/ (n)
traumatologia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się operacyjnym leczeniem obrażeń ciała spowodowanych urazami;

traumatologiczny (adj)
traumatologico
  (medycyna, medyczny) związany z traumatologią, dotyczący traumatologii

trawa /ˈtrava/ (n)
erba, graminacea
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny wiechlinowatych, zwykle w kolorze zielonym, rozłogowa lub kępiasta, o długich, wąskich liściach;

trawertyn (n)
travertino
  (mineralogia, mineralogiczny) porowata skała osadowa, odmiana aragonitu;

trawienie /traˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
digestione
  (fizjologia, fizjologiczny) rozkładanie spożytego pokarmu na prostsze części, które mogą być łatwo pobrane przez układ pokarmowy;

trawnik /ˈtravʲɲik/ (n)
prato
  poletko trawy o charakterze ozdobnym;

trawożerny (adj)
erbivoro
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się trawą

trebusz /ˈtrɛbuʃ/ (n)
trabucco
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) barobalistyczna machina miotająca, wyrzucająca pociski stromotorowo;

trefl /trɛfl̥/ (n)
fiori
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czarną koniczynką; karta tego koloru

trema (n)
tremarella
  (psychologia, psychologiczny) strach lub zdenerwowanie przed występem publicznym (scenicznym);

tren /trɛ̃n/ (n)
strasico
  (książkowy) ogon, wydłużona część sukni lub płaszcza ciągnąca się z tyłu po ziemi; element ubioru uroczystego, ceremonialnego;
treno
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek liryczny o charakterze elegijnym, poświęcony zmarłej osobie, wychwalający jej zalety i zasługi oraz opłakujący jej śmierć;

trend /trɛ̃nt/ (n)
trend
  istniejący w danym momencie kierunek rozwoju w jakiejś dziedzinie;

trener /ˈtrɛ̃nɛr/ (n)
allenatore
  (sport, sportowy) osoba zajmująca się przygotowaniami zawodnika lub drużyny do zawodów; rzadziej także osoba przekazująca podopiecznym umiejętności z innych dziedzin;

trenerka /trɛ̃ˈnɛrka/ (n)
allenatrice
  forma żeńska od: trener

tresować (v)
addestrare, ammaestrare
  uczyć zwierzęta samodzielnego wykonywania konkretnych czynności

tretynoina (n)
tretinoina
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, metabolit retinolu (witaminy A), wykazujący działanie złuszczające, hamuje rogowacenie naskórka i przemianę tkanki prawidłowej w tkankę zmienioną chorobowo;

trewizański (adj)
trevisano
  związany z Treviso, dotyczący Treviso

treść /trɛɕʨ̑/ (n)
contenuto
  (medycyna, medyczny) zawartość przewodu pokarmowego; głównie w połączeniu „treść pokarmowa/żołądkowa”
contenuto, materia
  istota, sens zawartości książki; tematy zawarte w książce lub jakimś dokumencie
argomento
  to, co jest zawarte (wyrażane) przez jakiś środek przekazu – mowę, pismo lub jakąkolwiek inną formę sztuki

tri /trʲi/ (n)
tricloroetilene, trielina
  (chemia, chemiczny) handlowa nazwa trichloroetenu

triak /trʲjak/ (n)
triac
  (elektryczność) element elektroniczny trójwyprowadzeniowy (dwie anody i bramka), przewodzący lub zatrzymujący prąd elektryczny w obu kierunkach, zależnie od napięcia na bramce;

trias /trʲjas/ (n)
Triassico
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;

tribologia /ˌtrʲibɔˈlɔɟja/ (n)
tribologia
  (mechanika) nauka badająca tarcie między ciałami stałymi;

triceratops (n)
triceratopo
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju triceratops (1.1)
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Triceratops, rodzaj roślinożernego dinozaura żyjącego w epoce późnej kredy na terenie dzisiejszej Ameryki Północnej;

trichotillomania (n)
tricotillomania
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na niemożności powstrzymania się od wyrywania włosów;

triduum (n)
triduo
  trzy dni

triennale (n)
triennale
  (sztuka) impreza artystyczna odbywająca się co trzy lata lub trwająca trzy lata

triera (n)
trireme
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) grecka galera o trzech rzędach wioseł, później wzbogacona o żagiel;

triestenka (n)
triestina
  mieszkanka Triestu

triesteńczyk (n)
triestino
  mieszkaniec Triestu

triesteński /trʲjɛˈstɛ̃j̃sʲci/ (adj)
triestino
  związany z Triestem, wywodzący się z Triestu

trimer (n)
trimero
  (chemia, chemiczny) oligomer zbudowany z trzech merów;

trio /ˈtrʲi<sup>j</sup>ɔ/ (n)
trio
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trzyosobowy zespół muzyczny: wokalny lub instrumentalny

triolet (n)
triolet
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma stroficzna wiersza, składająca się z ośmiu wersów i dwóch rymów;

triskaidekafobia /ˌtrʲiska<sup>j</sup>idɛkaˈfɔbʲja/ (n)
triscaidecafobia
  obawa przed liczbą 13; wiara, że trzynastka przynosi pecha;

triskelion (n)
triscele
  (historia, historyczny, historycznie) (sztuka) występujący w wielu wariantach, wielokulturowy symbol lub ornament złożony z trzech jednakowych elementów – ramion, spiral, meandrów itp.;

trisomia 21 (n)
trisomia 21
  (medycyna, medyczny) zespół Downa

triumfalny (adj)
trionfante, trionfale
  związany z triumfem, dotyczący triumfu, wyrażający triumf

trochę /ˈtrɔxɛ/ (adv)
alquanto, un po', un poco
  bardzo mało, w niewielkim stopniu
un po', un poco
  niedługo

trochę /ˈtrɔxɛ/ (indefiniteCardinalNumeral)
un poco, poco, un po'
  w niewielkiej ilości

trockizm (n)
trotzkismo, trotskismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) lewicowy ruch polityczny bazujący na ideach Lwa Trockiego, wiążą się z nim hasła takie jak: permanentna rewolucja, niemożliwość zbudowania socjalizmu tylko w jednym kraju oraz antystalinizm;

troficzny (adj)
trofico
  (ekologia, ekologiczny) pokarmowy, związany z odżywianiem

trok /trɔk/ (n)
correggia
  krótki sznurek, rzemień, taśma do troczenia – przywiązywania czegoś;

trolejbus /trɔˈlɛjbus/ (n)
filobus
  drogowy pojazd komunikacji miejskiej napędzany energią elektryczną pobieraną z sieci trakcyjnej;

trombita /trɔ̃mˈbʲita/ (n)
trembita
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (etnografia, etnograficzny) dęty instrument muzyczny w postaci bardzo długiej, prostej, drewnianej rury, używany przez Hucułów, także w Rumunii, na Węgrzech i Podhalu; podobny do ligawki i bazuny;

trop /trɔp/ (n)
orma, pedata, zampata
  ślad odciśniętych stóp

tropiciel (n)
inseguitore
  (przenośnie, przenośnia) szpicel

troposferyczny (adj)
troposferico
  (meteorologia, meteorologiczny) związany z troposferą

troska /ˈtrɔska/ (n)
cura, premura
  chęć pomocy komuś; dbałość o czyjeś dobro
afflizione
  zmartwienie, kłopot

troskliwie (adv)
con cura
  z troską, dbałością, oddaniem

troskliwość (n)
sollecitudine, cura, premura
  bycie troskliwym w opiece lub zajmowaniu się czymś

troskliwy /trɔsˈklʲivɨ/ (adj)
premuroso
  wyrażający troskę, zmartwienie, niepokój

trotyl (n)
tritolo
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, silny materiał wybuchowy;

trubadur (n)
trovatore, trovadore
  (historia, historyczny, historycznie) poeta dworski tworzący w XI–XIII wieku w południowej Francji, wędrowny poeta i śpiewak;

trucizna /truˈʨ̑izna/ (n)
veleno
  (toksykologia) substancja mogąca zakłócić funkcjonowanie organizmu lub spowodować śmierć;

trud /trut/ (n)
fatica, stento
  ciężka praca, duży wysiłek

trudny /ˈtrudnɨ/ (adj)
difficile
  taki, którego wykonanie wymaga wysiłku
  niełatwy do zrozumienia

trufla /ˈtrufla/ (n)
tartufo
  (kynologia, kynologiczny) nieowłosiona końcówka nosa u psa
tartufo, trifola
  (mikologia, mikologiczny) grzyb jadalny wytwarzający podziemne owocniki;

truizm /ˈtru<sup>j</sup>ism̥/ (n)
truismo
  wypowiedź prawdziwa, ale taka, że jej treść jest wszystkim znana; banał, coś oczywistego

trujący /truˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
velenoso, venefico
  taki, który truje, szkodzi zdrowiu, powodujący zatrucie lub śmierć

trumna /ˈtrũmna/ (n)
bara, feretro, cassa da morto
  zazwyczaj drewniany pojemnik, do którego kładzie się ciało zmarłej osoby;

trunek /ˈtrũnɛk/ (n)
bevanda alcolico
  (książkowy) napój alkoholowy

trup /trup/ (n)
cadavere
  ciało zmarłego człowieka; (rzadki, rzadko używany) zwierzęcia

trupi /ˈtrupʲi/ (adj)
cadaverico
  odnoszący się do trupa, związany z trupem

truskawka /truˈskafka/ (n)
fragola
  (botanika, botaniczny) Fragaria grandiflora, Fragaria ananassa, roślina uprawna o czerwonych, soczystych owocach, powstała ze skrzyżowania poziomki wirginijskiej i poziomki chilijskiej;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc truskawki (1.1)

truć (v)
avvelenare
  powodować objawy choroby lub śmierć poprzez działanie trucizny
rompere le scatole
  (pogardliwie, pogardliwy) mówić rozwlekle, natrętnie prosić
avvelenarsi
  zażywać truciznę

trwale (adv)
definitivamente, permanentemente
  niezmiennie, permanentnie

trwała ondulacja /ˈtr̥fawa ˌɔ̃nduˈlaʦ̑ʲja/ (n)
permanente, ondulazione permanente
  (fryzjerstwo, fryzjerski) zabieg fryzjerski polegający na sfalowaniu lub skręceniu włosów środkami chemicznymi tak, aby nie uległy szybkiemu rozprostowaniu;

trwałość /ˈtr̥fawɔɕʨ̑/ (n)
consistenza
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: trwały

trwonić (v)
sperperare, sciupare, dilapidare, dissipare
  tracić coś na byle co, zbytecznie

tryb /trɨp/ (n)
modo
  (językoznawstwo, językoznawczy) kategoria gramatyczna wyrażająca stosunek mówiącego do treści wypowiedzenia;

tryb rozkazujący /ˈtrɨp ˌrɔskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
imperativo
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający rozkaz, życzenie, prośbę lub przyzwolenie;

trybadyzm (n)
tribadismo
  (seksuologia, seksuologiczny) homoseksualizm kobiecy

trybalizm /trɨˈbalʲism̥/ (n)
tribalismo
  (socjologia, socjologiczny) utrzymywanie się w społeczeństwach narodowych dawnych podziałów i odrębności klanowych, plemiennych

trybularz (n)
turibolo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rodzaj utensyliów liturgicznych, służący do okadzania podczas uroczystości i nabożeństw religijnych;

trybuna /trɨˈbũna/ (n)
tribuna, spalto
  podwyższone amfiteatralnie siedzenia dla publiczności na stadionie, w cyrku
tribuna
  specjalne podwyższenie z pulpitem przeznaczone dla mówcy

trychologia /ˌtrɨxɔˈlɔɟja/ (n)
tricologia
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) dziedzina nauki zajmująca się łysieniem, schorzeniami oraz pielęgnacją włosów i skóry głowy

trydencki (adj)
tridentino
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący soboru trydenckiego, związany z soborem trydenckim
trentino, tridentino
  związany z Trydentem, dotyczący Trydentu, pochodzący z Trydentu

tryftong /ˈtrɨftɔ̃ŋk/ (n)
trittongo
  (językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk samogłoskowy o zmiennym przebiegu artykulacji, będący złożeniem samogłoski i dwóch półsamogłosek; przez użytkowników języka postrzegany jako złożenie trzech samogłosek

trygonometria (n)
trigonometria
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki obejmujący badanie związków między bokami i kątami trójkątów za pomocą funkcji zwanych trygonometrycznymi;

trygonometryczny (adj)
trigonometrico
  (matematyka, matematyczny) związany z trygonometrią, dotyczący trygonometrii

tryk /trɨk/ (n)
ariete
  (zoologia, zoologiczny) samiec owcy gotowy do rozpłodu

trylion /ˈtrɨlʲjɔ̃n/ (n)
trilione
  liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 = 1018;

trylobit /trɨˈlɔbʲit/ (n)
trilobite
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły morski stawonóg paleozoiczny;

trypolitanka /ˌtrɨpɔlʲiˈtãnka/ (n)
tripolina
  mieszkanka Trypolisu

trypolitańczyk /ˌtrɨpɔlʲiˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
tripolino
  mieszkaniec Trypolisu

tryptofan (n)
triptofano
  (biochemia, biochemiczny) aminokwas z łańcuchem bocznym opartym na szkielecie indolu, produkowany przez rośliny i niektóre bakterie

tryskawka (n)
spruzzetta
  (laboratoryjny, związany z laboratorium) (chemia, chemiczny) przyrząd laboratoryjny do podawania niewielkich ilości płynu bez precyzyjnego odmierzania ilości;
spiracolo
  (zoologia, zoologiczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) szczelina skrzelowa między łukiem gnykowym a żuchwowym niektórych ryb;

trytytka (n)
fascetta stringicavo
  (środowiskowy) elastyczna obejma z tworzywa sztucznego z mechanizmem zębatkowo-zapadkowym stosowana np. do spinania wiązek kabli elektrycznych lub mocowania kołpaków;

tryumfalny (adj)
trionfale, trionfante
  związany z tryumfem, dotyczący tryumfu, wyrażający tryumf

tryśnięcie (n)
sprizzo, spruzzo
  wylanie się nagłym i mocnym strumieniem

trzcina cukrowa (n)
canna da zucchero
  (rolnictwo, rolniczy) (botanika, botaniczny) roślina uprawna z gatunku Saccharum officinarum, (zobacz) cukrowiec lekarski;

trzciniak (n)
cannareccione
  (ornitologia, ornitologiczny) Acrocephalus, niewielki ptak wędrowny z rodziny trzciniaków;

trzciniak zwyczajny (n)
cannareccione
  (ornitologia, ornitologiczny) Acrocephalus arundinaceus Linnaeus, niewielki ptak wędrowny z rodziny trzciniaków;

trzeba /ˈṭʃɛba/ (v)
bisognare
  …tworzący wyrażenia, w których wykonanie czynności jest konieczne lub niezbędne; musieć w formie bezosobowej

trzepaczka /ṭʃɛˈpaʧ̑ka/ (n)
frusta, frullino
  narzędzie do ubijania piany z białek jaj lub śmietany;
battipanni
  przyrząd do trzepania dywanów z kurzu;

trzepaczka do dywanów (n)
battipanni
  ręczne narzędzie do trzepania dywanów na trzepaku;

trzepotanie przedsionków (n)
flutter atriale
  (medycyna, medyczny) rodzaj zaburzenia – arytmii, polegający na szybkim i uporządkowanym rytmie przedsionkowym serca o częstotliwości zwykle w granicach 250-350 na minutę

trzepotać (v)
sfarfallare
  poruszać czymś szybko, rytmicznie, wywołując charakterystyczne dźwięki

trzewikodziób /ˌṭʃɛvʲiˈkɔʥ̑up/ (n)
becco a scarpa
  (ornitologia, ornitologiczny) Balaeniceps rex, duży afrykański ptak o krótkim, silnym i masywnym dziobie, żywiący się wyłącznie rybami dwudysznymi;

trzeć /ṭʃɛʨ̑/ (v)
grattugiare
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rozdrabniać na cząstki lub rozgniatać na jednolitą masę
fregare
  naciskając, pocierać

trzeźwy /ˈṭʃɛʑvɨ/ (adj)
lucido, sobrio
  niepijany
sobrio
  przytomny, rozbudzony
  kierujący się rozumem, rozsądkiem

trzmiel /ṭʃmʲjɛl/ (n)
bombo
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombus Latreille, owłosiony owad żyjący w koloniach mieszkający w gniazdach zakładanych w ziemi;

trzmielina (n)
evonimo
  (botanika, botaniczny) Euonymus L., rodzaj roślin krzewiastych, drzew lub pnączy z rodziny dławiszowatych;

trznadel zwyczajny /ˈṭʃnadɛl zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (n)
zigolo giallo
  (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza citrinella, mały ptak częściowo wędrowny z rodziny trznadlowatych;

trzoda /ˈṭʃɔda/ (n)
ovile
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) lud, wierni
bestiame, gregge
  (zootechnika, zootechniczny) gromada zwierząt hodowlanych

trzos /ṭʃɔs/ (n)
scarsella
  (dawniej, dawny) pas z kieszeniami na pieniądze

trzustka /ˈṭʃustka/ (n)
pancreas
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł jamy brzusznej składający się z części hormonalnej i trawiennej;

trzustkowy (adj)
pancreatico
  (anatomia, anatomiczny) związany z trzustką

trzycyfrowy /ˌṭʃɨʦ̑ɨfˈrɔvɨ/ (adj)
di tre cifra
  składający się z trzech cyfr, mający trzy cyfry

trzydziestodwójka (n)
semibiscroma
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca jedną trzydziestą drugą całej nuty;

trzydziestolecie /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
trentennio
  okres trzydziestu lat
trentennale
  trzydziesta rocznica

trzymać /ˈṭʃɨ̃maʨ̑/ (v)
tenere
  chwycić coś / kogoś (np. rękami, nogami, zębami) i nie wypuszczać
conservare
  przechowywać

trzymać język za zębami /ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈjɛ̃w̃zɨɡ ˌza‿zɛ̃mˈbãmʲi/ (v)
tenere a freno la lingua, tenere la lingua fra i denti
  (przenośnie, przenośnia) dochowywać tajemnicy, być ostrożnym w wypowiedziach

trzynastowieczny /ˌṭʃɨ̃nastɔˈvʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
del Duecento, del tredicesimo secolo, duecentesco
  taki, który wydarzył się lub żył w trzynastym wieku; taki, który pochodzi z trzynastego wieku

trzyosobowy /ˌṭʃɨɔsɔˈbɔvɨ/ (adj)
per tre persona
  przeznaczony dla trzech osób, mogący pomieścić trzy osoby
di tre persona
  złożony z trzech osób, wykonywany przez trzy osoby

trzypokojowy /ˌṭʃɨpɔkɔˈjɔvɨ/ (adj)
di tre stanza
  z trzema pokojami

trzysylabowy /ˌṭʃɨsɨlaˈbɔvɨ/ (adj)
trisillabico, trisillabo
  liczący trzy sylaby, składający się z trzech sylab

trzytomowy /ˌṭʃɨtɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
di tre volume, in tre volume
  składający się z trzech tomów, zawarty w trzech tomach, wydany w trzech tomach

trzódka (n)
piccolo gregge
  (przenośnie, przenośnia) wspólnota wiernych

trząść się jak galareta /ˈṭʃɔ̃w̃ɕʨ̑‿ɕɛ ˈjaɡ ˌːalaˈrɛta/ (idiom)
tremare come una gelatina
  bać się, denerwować się

trzęsienie ziemi /ṭʃɛ̃w̃ˈɕɛ̇̃ɲɛ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
terremoto, sisma
  (geofizyka) wstrząsy ziemi, najczęściej pochodzenia tektonicznego;

trój- /truj/
tri-
  pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających trzykrotne wystąpienie czegoś lub całość składającą się z trzech części

trójdźwięk (n)
triade
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) akord złożony z trzech dźwięków, które mogą zostać uporządkowane w układ dwóch nałożonych tercji;

trójdźwięk durowy (n)
triade maggiore
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trójdźwięk składający się od podstawy (od dołu) z tercji wielkiej i tercji małej

trójdźwięk molowy (n)
triade minore
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trójdźwięk składający się od podstawy (od dołu) z tercji małej i tercji wielkiej

trójdźwięk zmniejszony (n)
triade diminuita
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trójdźwięk składający się z dwóch tercji małych

trójdźwięk zwiększony (n)
triade aumentata
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trójdźwięk składający się z dwóch tercji wielkich

trójka /ˈtrujka/ (n)
terno
  trzy trafione liczby w totolotku

trójkąt /ˈtrujkɔ̃nt/ (n)
triangolo
  (geometria) wielokąt mający trzy boki;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny uderzany pałeczką;

trójnóg /ˈtrujnuk/ (n)
tripode
  przedmiot, sprzęt o trzech nogach

trójpodział (n)
tripartizione
  (książkowy) podział na trzy części

trójpłat /ˈtrujpwat/ (n)
triplano
  (lotnictwo, lotniczy) samolot o trzech płatach nośnych;

trójskok /ˈtrujskɔk/ (n)
salto triplo
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi wykonać trzy następujące po sobie skoki i wylądować na piaszczystej skoczni obunóż;

trójstyk (n)
triplice frontiera
  (geografia, geograficzny) zetknięcie granic trzech państw

trójwartościowy (adj)
trivalente
  (chemia, chemiczny) wykorzystujący trzy elektrony do utworzenia wiązania chemicznego

trąba /ˈtrɔ̃mba/ (n)
proboscide
  (zoologia, zoologiczny) wydłużony i umięśniony narząd chwytny u niektórych zwierząt (np. słonia);

trąbka /ˈtrɔ̃mpka/ (n)
tromba, trombetta
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bezstroikowy, dęty, blaszany instrument muzyczny lub sygnalizacyjny z ustnikiem;

trąd /trɔ̃nt/ (n)
lebbra
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna skóry i układu nerwowego;

trądzik /ˈtrɔ̃ɲʥ̑ik/ (n)
acne
  (medycyna, medyczny) schorzenie skóry wywołane przez łojotok

trądzik różowaty (n)
rosacea
  (medycyna, medyczny) przewlekła i zapalna dermatoza polegająca na występowaniu wykwitów rumieniowych, grudkowych i krostkowych;

trądzikowy /ˌtrɔ̃ɲʥ̑iˈkɔvɨ/ (adj)
acneico
  o skórze, cerze: mający trądzik lub skłonność do trądziku

trędowaty /ˌtrɛ̃ndɔˈvatɨ/ (adj)
lebbroso
  (medycyna, medyczny) chory na trąd

trędowaty /ˌtrɛ̃ndɔˈvatɨ/ (n)
lebbroso
  (medycyna, medyczny) osoba chora na trąd

tsampa (n)
tsampa
  (spożywczy) tybetańska gruboziarnista mąka z prażonego jęczmienia;

tsunami /tsũˈnãmʲi/ (n)
tsunami
  (geologia, geologiczny) fale morskie wywołane ruchami tektonicznymi;

tu /tu/ (pronoun)
qui, qua
  …miejsce, w którym znajduje się mówiący

tu i tam (adv)
qua e là
  będąc obecnym licznie w różnych miejscach

tu leży pies pogrzebany /ˈtu ˈlɛʒɨ ˈpʲjɛs ˌpɔɡʒɛˈbãnɨ/ (proverb)
qui casca l'asino
  wyrażenie używane, gdy ktoś znajduje sedno sprawy, przyczynę problemu

tuareski /ˌtu<sup>w</sup>aˈrɛsʲci/ (adj)
tuareg
  dotyczący Tuaregów, związany z Tuaregami

tuf /tuf/ (n)
tufo
  (geologia, geologiczny) rodzaj skały osadowej, składającej się z materiału piroklastycznego;

tugrik /ˈtuɡrʲik/ (n)
tugrik
  (jednostka monetarna) waluta Mongolii;

tukan wielki (n)
tucano toco
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Ramphastos toco Statius Müller, gatunek dużego ptaka z rodziny tukanowatych, występujący w Ameryce Południowej;

tul /tul/ (n)
tulio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tm i liczbie atomowej 69;

tularemia (n)
tularemia
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ostra bakteryjna choroba zakaźna;

tulipan /tuˈlʲipãn/ (n)
tulipano
  (botanika, botaniczny) Tulipa L., posiadająca wiele odmian roślina cebulowa z rodziny liliowatych, z pojedynczymi dużymi kwiatami;

tulipanowiec (n)
liriodendro
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Liriodendron L., rodzaj roślin drzewiastych z rodziny magnoliowatych;

tuliłezka (n)
roridula
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin (Roridula) z rodziny tuliłezkowatych;

tumiwisizm /ˌtũmʲiˈvʲiɕism̥/ (n)
menefreghismo
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) postawa charakteryzująca się obojętnością, biernością, brakiem zaangażowania, lekceważeniem czegoś

tumult /ˈtũmult/ (n)
tumulto
  sytuacja zamętu

tundra /ˈtũndra/ (n)
tundra
  (geografia, geograficzny) bezleśne zbiorowisko roślinności w zimnym klimacie strefy arktycznej i subarktycznej;

tunel /ˈtũnɛl/ (n)
tunnel, galleria
  (budownictwo) budowla ziemna umożliwiająca poprowadzenie drogi lub torów kolejowych pod ziemią, górą, wodą itp.;
  (informatyka, informatyczny) połączenie się ze zdalnym komputerem przez połączenie się z pośrednim komputerem, z którego dopiero następuje docelowe połączenie;

tunetanka /ˌtũnɛˈtãnka/ (n)
tunisina
  mieszkanka Tunisu

tunetańczyk /ˌtũnɛˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
tunisino
  mieszkaniec Tunisu

tunetański /ˌtũnɛˈtãj̃sʲci/ (adj)
tunisino
  odnoszący się do miasta Tunis

tunezyjski /ˌtũnɛˈzɨjsʲci/ (adj)
tunisino
  odnoszący się do państwa Tunezja

tuniski /tũˈɲisʲci/ (adj)
tunisino
  odnoszący się do miasta Tunis, dotyczący Tunisu, związany z Tunisem, pochodzący z Tunisu

tunisyjczyk /ˌtũɲiˈsɨjʧ̑ɨk/ (n)
tunisino
  mieszkaniec Tunisu

tunisyjka /ˌtũɲiˈsɨjka/ (n)
tunisina
  mieszkanka Tunisu

tupaja (n)
tupaia
  (zoologia, zoologiczny) Tupaia, rodzaj ssaka z rodziny tupajowatych;

tur /tur/ (n)
uro
  (zoologia, zoologiczny) Bos primigenius, wymarły gatunek ssaka z rodziny wołowatych;

tura (n)
turno
  kolejno powtarzająca się czynność

turban /ˈturbãn/ (n)
turbante
  męskie nakrycie głowy w postaci zwoju noszone w krajach orientalnych;
  kobiece nakrycie głowy stylizowane na męski turban (1.1)

turbina /turˈbʲĩna/ (n)
turbina
  (technologia, technika, techniczny) silnik zmieniający energię kinetyczną cieczy lub gazu na ruch obrotowy;

turbo- /ˈturbɔ/
turbo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z ruchem wirowym lub z turbiną

turecki /tuˈrɛʦ̑ʲci/ (adj)
turco, turchesco
  odnoszący się do Turcji, do zamieszkujących ją Turków, do ich kultury, dziejów, języka itp.

turecki /tuˈrɛʦ̑ʲci/ (n)
turco
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Turcji;

turkawka /turˈkafka/ (n)
tortora
  (ornitologia, ornitologiczny) Streptopelia turtur, średniej wielkości ptak leśny podobny do gołębia;

turkus /ˈturkus/ (n)
turchese
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał o barwie niebieskawej lub niebieskozielonej;
  barwa, zielony odcień cyjanu;

turkusowy /ˌturkuˈsɔvɨ/ (adj)
turchese
  (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) dotyczący turkusu, wykonany z turkusu, związany z turkusem, ozdobiony turkusem
  (książkowy) mający kolor niebieskawy lub niebieskawozielony, taki jak kolor turkusu

turynka /tuˈrɨ̃nka/ (n)
torinese
  mieszkanka Turynu

turysta /tuˈrɨsta/ (n)
turista
  osoba uprawiająca turystykę

turystka /tuˈrɨstka/ (n)
turista
  kobieta, która podróżuje dla przyjemności

turystyczny /ˌturɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
turistico
  związany z turystyką lub turystami

turystyka /tuˈrɨstɨka/ (n)
turismo
  wyjazdy poza miejsce zamieszkania w celach krajoznawczych lub wypoczynkowych;

turyńczyk /tuˈrɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
torinese
  mieszkaniec Turynu lub mężczyzna pochodzący z Turynu

turyński /tuˈrɨ̃j̃sʲci/ (adj)
torinese
  charakterystyczny dla Turynu, związany z Turynem, wywodzący się z Turynu

tusz do rzęs /ˈtuʒ dɔ‿ˈʒɛ̃w̃s/ (n)
mascara
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk służący do podkreślenia rzęs, dopełniający makijaż oka

tuzin /ˈtuʑĩn/ (n)
dozzina
  (jednostka miary) 12 sztuk

tułacz (n)
girandolone, ramingo
  osoba bez stałego miejsca zamieszkania

tuńczyk /ˈtũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
tonno
  (ichtiologia, ichtiologiczny) duża, żyjąca w ławicach, ryba drapieżna, ważna w rybołówstwie;

tuż /tuʃ/ (adv)
quasi
  prawie, blisko

twardość (n)
durezza
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: twardy

twardy /ˈtfardɨ/ (adj)
duro
  nie miękki, nieuginający się pod naciskiem

twardy orzech do zgryzienia /ˈtfardɨ ˈɔʒɛγ ˌdɔ‿zɡrɨˈʑɛ̇̃ɲa/ (n)
osso duro, una gatta da pelare
  trudna sprawa

twardziel /ˈtfarʲʥ̑ɛl/ (n)
drago
  (potocznie, potoczny) ktoś niezłomny, odporny na trudy

twardówka (n)
sclera
  (anatomia, anatomiczny) biała błona pokrywająca wewnętrzną powierzchnię oka;

twarz /tfaʃ/ (n)
viso, faccia, volto
  przednia część głowy człowieka, zawierająca usta, nos, oczy

twarzą w twarz /ˈtfaʒɔ̃w̃ ˈf‿tfaʃ/ (adv)
faccia a faccia
  bezpośrednio

twaróg /ˈtfaruk/ (n)
ricotta, quark
  (spożywczy) produkt wytwarzany z mleka po oddzieleniu serwatki; rodzaj sera, świeżego, niedojrzewającego

twierdza /ˈtfʲjɛrʣ̑a/ (n)
fortezza, roccaforte
  (architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj stałej fortyfikacji obronnej, złożonej z fortów i umocnień połączonych w całość;

tworzyć /ˈtfɔʒɨʨ̑/ (v)
creare
  budować, konstruować coś nowego (również z niczego); przyczyniać się do powstania czegoś (także pojęć niematerialnych)

twój /tfuj/ (pronoun)
tua, tuo
  2. (osoba) lp

twórczy /ˈtfurʧ̑ɨ/ (adj)
creativo
  taki, który ma zdolność tworzenia, tworzy lub prowadzi do tworzenia

ty /tɨ/ (personalPronoun)
tu
  (gramatyka) druga osoba liczby pojedynczej

tyberiadzki (adj)
tiberiense
  odnoszący się do Tyberiady, związany z Tyberiadą

tybetański /ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/ (adj)
tibetano
  odnoszący się do Tybetu; związany lub wywodzący się z Tybetu

tybetański /ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/ (n)
tibetano
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Tybetańczyków;

tybrzański (adj)
tiberino
  dotyczący Tybru

tyczkarz /ˈtɨʧ̑kaʃ/ (n)
astista
  (sport, sportowy) zawodnik skoków o tyczce

tydzień /ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
settimana
  okres siedmiu kolejnych dni, zwykle od poniedziałku do niedzieli, będący częścią miesiąca, związany prawdopodobnie ze zmianami Księżyca, powtarzający się cyklicznie;
  każdy okres siedmiu dni

tygiel /ˈtɨɟɛl/ (n)
crogiolo
  (laboratoryjny, związany z laboratorium) (technologia, technika, techniczny) element wyposażenia laboratoryjnego, naczynie o kształcie podobnym do kubka, służące do wykonywania operacji na substancjach stałych wymagających wysokiej temperatury, np. suchej destylacji, stapiania metali itd.

tygrys /ˈtɨɡrɨs/ (n)
tigre
  (zoologia, zoologiczny) Panthera tigris, duży drapieżnik z rodziny kotowatych z wyrazistymi pręgami na sierści;

tygrys azjatycki (n)
tigre
  (zoologia, zoologiczny) Panthera tigris Linnaeus, drapieżny ssak z rodziny kotowatych, występujący w Azji;

tygrys sumatrzański (n)
tigre di Sumatra
  (zoologia, zoologiczny) Panthera tigris sumatrae Pocock, drapieżny ssak z rodziny kotowatych, występujący w odizolowanych populacjach na Sumatrze;

tygrysek /tɨˈɡrɨsɛk/ (n)
tigrotto
  (zdrobniale) od: tygrys

tygrysi /tɨˈɡrɨɕi/ (adj)
tigresco
  związany z tygrysem; dotyczący tygrysa
  właściwy tygrysowi, podobny do tygrysa

tygrysica /ˌtɨɡrɨˈɕiʦ̑a/ (n)
tigre
  (zoologia, zoologiczny) samica tygrysa

tygrysiątko (n)
tigrotto
  (zoologia, zoologiczny) młody, niewielki tygrys

tylko /ˈtɨlkɔ/ (particle)
solo, solamente
  oznacza ograniczenie, wyróżnienie, wyodrębnienie

tymczasem /tɨ̃mˈʧ̑asɛ̃m/ (adv)
frattanto, nel frattempo, per ora
  do tego czasu, o którym była mowa
intanto
  w tym samym czasie, o którym była mowa

tymczasem /tɨ̃mˈʧ̑asɛ̃m/ (particle)
invece
  sygnalizuje treść przeciwstawną do tego, co było powiedziane przed chwilą

tymczasowo (adv)
temporaneamente
  nie na stałe; do czasu spodziewanej zmiany

tymczasowy /ˌtɨ̃mʧ̑aˈsɔvɨ/ (adj)
temporaneo, interinale
  taki, który trwa tylko jakiś czas

tymianek /tɨ̃ˈmʲjãnɛk/ (n)
timo
  (botanika, botaniczny) Thymus vulgaris, gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych pochodzącej z rejonów Morza Śródziemnego i stosowanej jako przyprawa;

tymol (n)
timolo
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, składnik olejków eterycznych występujących w macierzance (tymianku), lebiodce (oregano) i cząbrze;

tympanon /tɨ̃mˈpãnɔ̃n/ (n)
timpano
  (architektura, architektoniczny) gładkie lub wypełnione płaskorzeźbą pole wewnątrz frontonu;

tynk (n)
intonaco
  (budownictwo) powłoka odpowiednio przygotowanej zaprawy budowlanej nałożonej na surową powierzchnię ściany, filaru, sufitu, itp.

tynkarz /ˈtɨ̃ŋkaʃ/ (n)
intonacatore
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (budownictwo) murarz będący specjalistą w zakresie tynkowania

tynkować /tɨ̃ŋˈkɔvaʨ̑/ (v)
intonacare
  nakładać tynk na wewnętrzną lub zewnętrzną ścianę budynku

typ /tɨp/ (n)
tipo, modello
  rodzaj, wzorzec

typografia /ˌtɨpɔˈɡrafʲja/ (n)
tipografia
  technika druku wypukłego, drukarstwo;

typograficzny (adj)
tipografico
  związany z typografią, zgodny z zasadami typografii

typologia (n)
tipologia
  nauka o typach, porównująca typy w zakresie różnych dziedzin

typologiczny (adj)
tipologico
  związany z typologią

typowo (adv)
tipicamente
  od: typowy

typowy /tɨˈpɔvɨ/ (adj)
tipico
  często spotykany

tyran /ˈtɨrãn/ (n)
tiranno
  (historia, historyczny, historycznie) udzielny władca starożytnej polis greckiej, dochodzący do władzy zazwyczaj na drodze przewrotu albo otrzymując swoje władztwo z zewnątrz, z rzadka przez dziedziczenie;
  (przenośnie, przenośnia) człowiek okrutny, nieliczący się ze zdaniem innych, narzucający swą wolę

tyrania (n)
tirannia, tirannide
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki opierające się na przemocy i terrorze

tyranozaur /ˌtɨrãˈnɔzawr/ (n)
tirannosauro
  (paleontologia, paleontologiczny) jeden z gatunków dinozaurów mięsożernych;

tyrański (adj)
tiranno
  właściwy tyranowi, bezwzględny, związany z narzucanie, swojej woli innym

tyrolski /tɨˈrɔlsʲci/ (adj)
tirolese
  dotyczący Tyrolu, związany z Tyrolem, pochodzący z Tyrolu

tysiąclecie /ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
millenario
  rocznica założenia lub wydarzenia, od którego minęło tysiąc lat
millennio
  tysiąc lat

tysiącletni /ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛtʲɲi/ (adj)
millenario
  mający tysiąc lat
  trwający tysiąc lat

tytan /ˈtɨtãn/ (n)
titano
  (książkowy) człowiek wielkiego ducha, wybitny, przerastający pod każdym względem swoje otoczenie
  (mitologia grecka) każdy z olbrzymów, synów Uranosa i Gai, braci tytanid; (także, też) ich potomkowie;
titanio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ti i liczbie atomowej 22;

tytanit /tɨˈtãɲit/ (n)
titanite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

tytoń /ˈtɨtɔ̃ɲ/ (n)
tabacco
  suszone liście tytoniu (1.1);
  (botanika, botaniczny) Nicotiana, roślina zawierająca nikotynę;

tytularny (adj)
titolare
  posiadający prawo do używania danego tytułu, ale bez pełnienia funkcji związanej z tym tytułem

tytuł /ˈtɨtuw/ (n)
titolo
  napis, nagłówek, nazwa dzieła (filmu, sztuki teatralnej, utworu muzycznego, literackiego) lub jego rozdziałów;
  zdobyta godność, stopień naukowy, służbowy, także zajmowane stanowisko, pełniona funkcja
  podstawa czegoś, powód, racja

tytułować /ˌtɨtuˈwɔvaʨ̑/ (v)
intitolare
  nadawać czemuś tytuł, nazwę

tytułowy /ˌtɨtuˈwɔvɨ/ (adj)
di titolo
  związany z tytułem, dotyczący tytułu

tyłek /ˈtɨwɛk/ (n)
sedere
  (potocznie, potoczny) pośladki

tête-à-tête (n)
tête-à-tête
  (książkowy) spotkanie dwóch osób

tęcza /ˈtɛ̃n͇ʧ̑a/ (n)
arcobaleno, iride
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko optyczne pod postacią kolorowego łuku z rozszczepionego światła;

tęczówka /tɛ̃n͇ˈʧ̑ufka/ (n)
iride
  (anatomia, anatomiczny) element budowy oka, nieprzezroczysta tarczka stanowiąca przednią część błony naczyniówkowej, w centrum zawierająca źrenicę;

tępak /ˈtɛ̃mpak/ (n)
capo di bomba, duro di testa, testa dura
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) osoba tępa, głupia, mało inteligentna, bezmyślna

tępy /ˈtɛ̃mpɨ/ (adj)
ottuso
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (obraźliwie) głupi, mało inteligentny
smussato, contundente, non acuminato
  nieostry, mający nieostrą krawędź bądź końcówkę

tęsknić /ˈtɛ̃w̃sʲkɲiʨ̑/ (v)
sentire nostalgia
  odczuwać tęsknotę; odczuwać brak czegoś dobrego, co wcześniej się miało; czuć nostalgię

tęsknota /tɛ̃w̃sˈknɔta/ (n)
nostalgia, bramosia
  uczucie żalu, smutku wywołane rozłąką z kimś, brakiem lub utratą kogoś albo czegoś

tętent /ˈtɛ̃ntɛ̃nt/ (n)
scalpitio
  odgłos uderzających o ziemię kopyt biegnącego zwierzęcia

tętniak /ˈtɛ̃ntʲɲak/ (n)
aneurisma
  (medycyna, medyczny) ograniczone poszerzenia światła tętnicy;

tętniczy /tɛ̃ntʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
arterioso
  (medycyna, medyczny) dotyczący tętnicy (tętnic)

tężcowy (adj)
tetanico
  (medycyna, medyczny) związany z tężcem, dotyczący tężca

tężec (n)
tetano
  (medycyna, medyczny) / (weterynaria, weterynaryjny) ostra choroba zakaźna o ciężkim przebiegu, z długotrwałymi i bolesnymi kurczami mięśni, spowodowana toksynami produkowanymi przez bakterie beztlenowe zwane laseczkami tężca

tło /twɔ/ (n)
sfondo
  (przenośnie, przenośnia) okoliczności, sytuacja, w której rozgrywają się jakieś wydarzenia
sfondo, sottofondo
  dalszy widok np. obrazu, dalszy plan
fondale
  podłoże, na którym eksponowany jest dany element

tłok /twɔk/ (n)
pistone, stantuffo
  (technologia, technika, techniczny) element maszyny, który przyjmuje nacisk lub wywiera go na gaz, ciecz lub inną substancję, przekazując do niej lub odbierając od niej energię;
folla
  napierająca, duża masa ludzi

tłuczek /ˈtwuʧ̑ɛk/ (n)
pestello
  narzędzie służące do rozgniatania, rozbijania czegoś, w celu uzyskania cieńszej warstwy, drobniejszych kawałków lub jednolitej masy

tłum /twũm/ (n)
folla, torma, turba, assembramento, bolgia, calca
  duża grupa ludzi zebrana w jednym miejscu

tłumacz /ˈtwũmaʧ̑/ (n)
traduttore, interprete
  osoba przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny;

tłumaczenie /ˌtwũmaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
spiegazione
  (rzeczownik odczasownikowy) od tłumaczyć – wyjaśnianie komuś czegoś
traduzione
  jakieś słowo, wyrażenie lub tekst wyrażony w innym języku
  (rzeczownik odczasownikowy) od tłumaczyć – przekładanie na inny język

tłumaczka /twũˈmaʧ̑ka/ (n)
interprete
  kobieta dokonująca tłumaczenia wypowiedzi ustnej
traduttrice
  kobieta przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny

tłumaczyć /twũˈmaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
spiegare
  wyjaśniać, objaśniać coś, przekazywać zasadę działania czegoś
  wyjaśniać, podawać powód, dla którego postąpiło się w dany sposób
tradurre
  wyrażać tę samą informację za pomocą innego języka niż wyjściowy

tłumić /ˈtwũmʲiʨ̑/ (v)
reprimere
  (o emocjach, uczuciach, odczuciach) powstrzymywać, hamować, nie dawać upustu; starać się nie okazywać uczuć

tłumnie (adv)
in massa
  w dużej grupie osób

tłusty /ˈtwustɨ/ (adj)
grassetto, neretto
  (drukarstwo, drukarski) gruby, pogrubiony
grasso, pingue
  (pejoratywnie, pejoratywny) o człowieku lub zwierzęciu: otyły
grasso, untuoso
  pokryty tłuszczem albo będący w dotyku jak tłuszcz
grasso
  zawierający dużo tłuszczu

tłusty czwartek /ˈtwustɨ ˈʧ̑fartɛk/ (n)
Giovedì Grasso
  (etnografia, etnograficzny) ostatni czwartek karnawału, w którym zwyczajowo urządza się zabawy, przyjęcia i częstuje pączkami;

tłuszcz /twuʃʧ̑/ (n)
grasso
  (chemia, chemiczny) zwyczajowa nazwa grupy związków organicznych: lipidów, estrów glicerolu i kwasów tłuszczowych;
  (spożywczy) substancja uzyskana z tkanki tłuszczowej roślinnej lub zwierzęcej, mająca szerokie zastosowanie zwłaszcza w przemyśle spożywczym;

tłuszczak (n)
lipoma
  (medycyna, medyczny) łagodny nowotwór składający się z tkanki tłuszczowej;

ubezpieczenie /ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
assicurazione, sicurtà
  zapewnienie o odszkodowaniu za poniesioną stratę; działania prowadzące do zaspokojenia potrzeb finansowych osoby, która poniosła straty materialne

ubezpieczeniowy /ˌubɛspʲjɛʧ̑ɛ̃ˈɲɔvɨ/ (adj)
di assicurazione
  (przymiotnik) od: ubezpieczenie

ubezwłasnowolnienie /ˌubɛzvwasnɔvɔlʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
interdizione
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pozbawienie zdolności do czynności prawnych;

ubiegłoroczny /ˌubʲjɛɡwɔˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
dello anno scorso
  taki, który wydarzył się w ubiegłym (poprzednim) roku

ubiegłotygodniowy /ˌubʲjɛɡwɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ/ (adj)
della settimana scorso
  taki, który odbył się/zdarzył się w ubiegłym (poprzednim) tygodniu

ubiegły /uˈbʲjɛɡwɨ/ (adj)
scorso, passato
  zeszły, miniony, poprzedni, ostatni

ubierać /uˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
vestire
  zakładać, wkładać ubranie lub obuwie
vestire, vestirsi
  zakładać ubranie na swoje ciało

ubijać (v)
montare
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zmieniać produkty płynne na gęstą masę poprzez energiczne mieszanie

ubiór /ˈubʲjur/ (n)
abbigliamento
  elementy nakładane na ciało; to, co ma się na sobie

uboczny (adj)
collaterale
  powstający przy okazji jakiegoś działania

ubranie /uˈbrãɲɛ/ (n)
indumento, vestito
  (rzeczownik odczasownikowy) od ubrać

ubrany (adj)
vestito
  noszący odzież

ubóstwiać /uˈbustfʲjäʨ̑/ (v)
adorare
  czcić, wielbić, uwielbiać, otaczać zachwytem

uchatka (n)
leone marino
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Otaria Péron, rodzaj drapieżnego ssaka morskiego z rodziny uchatkowatych występujący u południowych wybrzeży Ameryki Południowej;

ucho /ˈuxɔ/ (n)
orecchio, orecchie
  (anatomia, anatomiczny) narząd słuchu;

ucho igielne (n)
cruna
  (krawiectwo) wąski otworek w igle służący do nawlekania nici

ucho wewnętrzne /ˈuxɔ vɛvˈnɛ̃nṭʃnɛ/ (n)
orecchio interno
  (anatomia, anatomiczny) część ucha mieszcząca receptory zmysłu słuchu i równowagi;

ucho środkowe /ˈuxɔ ɕrɔtˈkɔvɛ/ (n)
orecchio medio
  (anatomia, anatomiczny) część ucha, w której znajdują się kosteczki słuchowe i trąbka Eustachiusza;

uchodzić /uˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
sboccare, sfociare
  (geografia, geograficzny) o cieku wodnym: mieć ujście, wpadać gdzieś

uchodźca /uˈxɔʨ̑ʦ̑a/ (n)
rifugiato, profugo
  osoba, która musiała opuścić swój kraj ze względu na wojnę, prześladowania lub klęski żywiołowe;

uchodźczyni /ˌuxɔʨ̑ˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
rifugiata
  kobieta uchodźca

uchwała /uˈxfawa/ (n)
delibera, risoluzione
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt woli kolegialnego organu państwowego, samorządu lub organizacji, podejmowany z reguły na posiedzeniu tego gremium, po przeprowadzeniu głosowania;

uchylać (v)
annullare
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czynić nieważnym, nieobowiązującym
socchiudere
  częściowo odsłaniać lub otwierać
aprirsi un po'
  być częściowo odsłanianym lub otwieranym
sottrarsi
  pochylając się, unikać czegoś

uchylny (adj)
basculante
  taki, który da się uchylać

uciec /ˈuʨ̑ɛʦ̑/ (v)
fuggire, scappare
  aspekt dokonany od: uciekać

ucieczka /uˈʨ̑ɛʧ̑ka/ (n)
fuga, evasione
  szybkie uciekanie skądś lub przed czymś

uciekać /uˈʨ̑ɛkaʨ̑/ (v)
fuggire, scappare, battersela
  pośpiesznie opuszczać jakieś miejsce (najczęściej ze względu na niebezpieczeństwo, zagrożenie)

uciekinier /ˌuʨ̑ɛ̇ˈcĩɲɛr/ (n)
fuggiasco, fuggitivo
  ktoś, kto uciekł lub ucieka

ucieleśnienie (n)
incarnazione
  to, co uzyskuje realny kształt

ucinać (v)
troncare, mozzare
  oddzielać coś od całości, tnąc to
mozzare
  przerywać nagle wypowiedź

ucisk (n)
griffa
  oddziaływanie pewną siłą na coś
oppressione
  ograniczanie czyjejś wolności

uciskać /uˈʨ̑iskaʨ̑/ (v)
comprimere
  wywierać ucisk na coś

uciszać (v)
mettere a tacere, zittire
  powodować, że ktoś lub coś cichnie

uciążliwy /ˌuʨ̑ɔ̃w̃ʒˈlʲivɨ/ (adj)
grave, gravoso, importuno, oneroso, penoso, pesante
  męczący, dokuczliwy
faticoso, scabroso, malagevole
  taki, którego wykonanie sprawia kłopot, trudności, wymaga dużego wysiłku

uczciwie /uʧ̑ʲˈʨ̑ivʲjɛ/ (adv)
onestamente
  w sposób uczciwy, dobry, czysty

uczciwość /uʧ̑ʲˈʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
onestà
  uczciwe zachowanie

uczciwy /uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ/ (adj)
onesto, perbene, retto
  (o człowieku) szanujący własność innych ludzi, nie oszukujący (również w użyciu rzeczownikowym)

uczelnia /uˈʧ̑ɛlʲɲa/ (n)
accademia, università, scuola superiore
  szkoła wyższa

uczelniany (adj)
universitario
  związany z uczelnią, odnoszący się do uczelni

uczennica /ˌuʧ̑ɛ̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
alunna, scolara
  forma żeńska od: uczeń

uczestniczyć /ˌuʧ̑ɛˈstʲɲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
partecipare
  brać udział

uczeń /ˈuʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
alunno, scolaro, allievo, studente
  (edukacja, edukacyjny) ten, kto się uczy, pobiera naukę;
discepolo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ten, który pobiera naukę u mistrza duchowego
  kontynuator czyjejś teorii, nauki lub twórczości
apprendista
  (zawód, zawodowy, zawodowo) najniższy stopień kwalifikacji zawodowych

uczniowski (adj)
scolaresco
  związany z uczniem, uczniami, dotyczący ucznia, uczniów

uczony /uˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
dotto
  gruntownie wykształcony w swojej dziedzinie

uczta /ˈuʧ̑ta/ (n)
convivio, imbandigione
  duże, wystawne przyjęcie

uczucie /uˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
sentimento
  miłość, przyjaźń
sensazione, sentimento
  stan psychiczny odzwierciedlający stosunek emocjonalny podmiotu do osób, rzeczy, zdarzeń zewnętrznych lub do samego podmiotu

uczuciowy /ˌuʧ̑uˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
affettuoso
  dotyczący uczuć, uczuciowości
  taki, który łatwo ulega uczuciom; jest czuły, wrażliwy

uczynek /uˈʧ̑ɨ̃nɛk/ (n)
atto, azione, opera
  zachowanie się, postąpienie w jakiś sposób

uczyć /ˈuʧ̑ɨʨ̑/ (v)
insegnare
  przekazywać komuś wiedzę

uczęszczać /uˈʧ̑ɛ̃w̃ʃʧ̑aʨ̑/ (v)
frequentare
  bywać gdzieś często (lub regularnie); brać udział w czymś

udany /uˈdanɨ/ (adj)
al bacio, ben riuscito, da urlo
  zakończony powodzeniem; niezakończony klęską, niepowodzeniem, fiaskiem

udar mózgu /ˈudar muzɡu/ (n)
ictus
  (medycyna, medyczny) zespół objawów związanych z zaburzeniem krążenia krwi w mózgu;

udaremniać (v)
sventare, contrastare, mandare a monte, ostacolare
  sprawiać, że coś staje się daremne; nie dopuszczać do czegoś

udawać /uˈdavaʨ̑/ (v)
fingere
  postępować nieszczerze, podawać się za kogoś innego

udawać Greka /uˈdavaʥ̑ ˈɡrɛka/ (v)
fare l'albanese, fare l'indiano, fare l'inglese
  udawać, że nie ma się pojęcia, wiedzy na jakiś temat; zachowywać się jak ktoś niezorientowany, nierozumiejący określonej kwestii, mimo że w rzeczywistości jest inaczej

uderzająco (adv)
notevolmente
  w sposób niezwykle wyraźny

uderzający /ˌudɛʒaˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
eclatante
  (książkowy) zwracający uwagę; zadziwiający; rzucający się w oczy

uderzenie /ˌudɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
colpo, botta, craniata, legnata, manata, mazzata
  cios zadany ręką lub przedmiotem

uderzyć /uˈdɛʒɨʨ̑/ (v)
colpire
  zadać komuś cios

udo /ˈudɔ/ (n)
coscia
  (anatomia, anatomiczny) część nogi pomiędzy kolanem a biodrem;

udowadniać (v)
provare, dimostrare
  wykazywać prawdziwość czegoś lub jej brak, przedstawiając dowody

udręka (n)
supplizio, tormento
  psychiczne cierpienie będące rezultatem czegoś, co dręczy
tormento
  to, co kogoś dręczy i powoduje cierpienie

udziec /ˈuʥ̑ɛʦ̑/ (n)
coscia
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) udo dużego zwierzęcia przeznaczone do spożycia

ufać /ˈufaʨ̑/ (v)
avere fiducia, fidarsi
  być przekonanym, że ktoś nie oszuka i nie zrobi niczego złego

ufny /ˈufnɨ/ (adj)
fiducioso
  mający lub wyrażający zaufanie

ufologiczny (adj)
ufologico
  związany z ufologią, dotyczący ufologii

ugarycki (adj)
ugaritico
  związany z Ugaritem, dotyczący Ugaritu

ugarycki (n)
ugaritico
  (językoznawstwo, językoznawczy) język ugarycki;

ugryźć się w język /ˈuɡrɨɕʨ̑‿ɕɛ ˈvʲ‿jɛ̃w̃zɨk/ (v)
mordersi la lingua
  (przenośnie, przenośnia) powstrzymać się w ostatniej chwili od powiedzenia czegoś

ugór /ˈuɡur/ (n)
maggese
  (rolnictwo, rolniczy) pole nieuprawiane przez pewien czas;

ujarzmienie (n)
soggiogamento, assoggettamento
  pokonanie kogoś
dominazione
  przejęcie kontroli nad czymś niebezpiecznym

ujednolicenie (n)
unificazione
  nadanie jednolitej formy

ujmować (v)
accattivare, incantare
  pozyskiwać czyjąś przychylność

ujmujący (adj)
carino, accattivante, affascinante, attraente
  budzący sympatię

ukamienowanie /ˌukãmʲjɛ̃nɔˈvãɲɛ/ (n)
lapidazione
  forma kary śmierci polegająca na obrzucaniu skazanego kamieniami do momentu zabicia;

ukleja /ukˈlɛja/ (n)
alborella, alburno
  (ichtiologia, ichtiologiczny) niewielka ryba z rodziny karpiowatych;

ukochana (n)
amore
  dziewczyna lub kobieta, którą łączy z kimś silna więź uczuciowa, miłość, przywiązanie

ukochany /ˌukɔˈxãnɨ/ (n)
benamato, cucco
  osoba, którą ktoś kocha

ukradkiem /uˈkratʲcɛ̃m/ (adv)
furtivamente, di sottecchi, surrettiziamente
  tak, żeby nie zwrócić niczyjej uwagi

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (adj)
ucraino
  odnoszący się do Ukrainy lub Ukraińców, charakterystyczny dla Ukrainy lub Ukraińców

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (n)
ucraino
  (językoznawstwo, językoznawczy) wschodniosłowiański język używany na Ukrainie;

ukryty /uˈkrɨtɨ/ (adj)
nascosto, recondito
  taki, o którym nikt nie wie, którego ktoś nie chce ujawnić

ukrywać /uˈkrɨvaʨ̑/ (v)
nascondere, celare, dissimulare
  schować, umieścić w zasłoniętym, niewidocznym miejscu, umieścić w zamknięciu; skrywać przed wzrokiem ludzkim
nascondersi
  schować się w niewidocznym, bezpiecznym miejscu

ukrzyżowanie /ˌukʃɨʒɔˈvãɲɛ/ (n)
crocifissione
  zadanie śmierci poprzez przybicie do krzyża

ukrzyżowany (adj)
crocifisso
  przybity do krzyża w celu uśmiercenia

układ /ˈukwat/ (n)
accordo
  porozumienie
configurazione
  ułożenie, uszeregowanie, zestawienie
sistema
  zbiór elementów powiązanych ze sobą w jakiś sposób;

układ krążenia (n)
apparato circolatorio, sistema circolatorio
  (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) układ organizmu, złożony z dwóch układów: krwionośnego i chłonnego;

układ nerwowy (n)
sistema nervoso
  (anatomia, anatomiczny) zbiór wyspecjalizowanych komórek, pozostających ze sobą w złożonych relacjach funkcjonalnych i strukturalnych, odpowiadający za sterowanie aktywnością organizmu;

układ okresowy /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ/ (n)
tavola periodica
  zestawienie wszystkich pierwiastków chemicznych w postaci rozbudowanej tabeli, uporządkowane według ich rosnącej liczby atomowej, grupujące pierwiastki według ich cyklicznie powtarzających się podobieństw właściwości;

układ okresowy pierwiastków /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ pʲjɛrˈvʲjastkuf/ (n)
tavola periodica, tavola periodica degli elementi
  (chemia, chemiczny) tabelaryczny układ pierwiastków chemicznych uporządkowany według rosnącej liczby atomowej;

układ planetarny /ˈukwat ˌplãnɛˈtarnɨ/ (n)
sistema planetario
  (astronomia, astronomiczny) zbiór planet i innych ciał niebieskich krążących wokół wspólnego centrum masy;

układ pokarmowy (n)
apparato digerente
  (anatomia, anatomiczny) układ narządów człowieka i zwierząt służący do pobierania, trawienia i wchłaniania pokarmu oraz wydalania resztek;

układ przeciwpoślizgowy /ˈukwat ˌpʃɛʨ̑ifpɔɕlʲizˈɡɔvɨ/ (n)
ABS, sistema anti bloccaggio
  (motoryzacja) układ stosowany w pojazdach mechanicznych w celu uniknięcia blokowania kół w trakcie hamowania;

układ przywspółczulny (n)
sistema nervoso parasimpatico
  (anatomia, anatomiczny) podukład autonomicznego układu nerwowego;

układ równań (n)
sistema di equazioni
  (matematyka, matematyczny) zestawienie dwóch lub więcej równań, dla których poszukiwane jest wspólne rozwiązanie;

układ scalony /ˈukwat sʦ̑aˈlɔ̃nɨ/ (n)
circuito integrato, integrato
  (elektronika, elektroniczny) zamknięty w obudowie układ elektroniczny, gotowy do umieszczenia w innym układzie;

układ wydechowy /ˈukwad ˌvɨdɛˈxɔvɨ/ (n)
sistema di scappamento
  (motoryzacja) układ odprowadzający spaliny z silnika spalinowego i wygłuszający hałas produkowany przez silnik

układać /ukˈwadaʨ̑/ (v)
ordinare
  doprowadzać coś do porządku
comporre
  komponować, tworzyć utwór
  tworzyć całość z określonych elementów
ammaestrare
  tresować zwierzę do posłuszeństwa
negoziare, patteggiare
  negocjować
verificarsi
  o wydarzeniach, sytuacji: rozwijać się

ukłuć (v)
pungere
  zranić za pomocą spiczastego przedmiotu

ul /ul/ (n)
alveare, arnia
  (pszczelarstwo, pszczelarski) pomieszczenie przystosowane do trzymania w nim pszczół dla hodowli;

ulegać /uˈlɛɡaʨ̑/ (v)
subire
  być poddawanym procesom
cedere, soccombere
  nie być w stanie czemuś się oprzeć

uległy (adj)
docile, sottomesso, sommesso
  poddający się czyjejś woli, pozwalający sobą kierować

ulepszenie /ˌulɛˈpʃɛ̃ɲɛ/ (n)
miglioramento
  (rzeczownik odczasownikowy) od ulepszyć

ulga /ˈulɡa/ (n)
sgravio, agevolazione
  (ekonomia, ekonomiczny) zmniejszenie podatków, opłat
sollievo
  poczucie odprężenia po minięciu lub zmniejszeniu się bólu, napięcia, strachu

ulica /uˈlʲiʦ̑a/ (n)
strada, via
  (urbanistyka, urbanistyczny) droga wytyczona i zbudowana na terenie zurbanizowanym, głównie w mieście;

ulotka /uˈlɔtka/ (n)
volantino, bugiardino
  niewielka publikacja zawierająca przekaz reklamowy, społeczny lub polityczny

ultradźwięk (n)
ultrasuono
  (fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt wysokiej by być słyszalna dla człowieka (umownie 20 kHz - 1 GHz);

ultramaryna (n)
oltremare
  odcień niebieskiego taki jak ultramaryna (1.1)
  (chemia, chemiczny) niebieski pigment o charakterystycznym odcieniu, uzyskiwany dawniej z lapis lazuli;

ulubieniec (n)
favorito, beniamino
  ktoś, kto jest bardzo lubiany i wyróżniany przez kogoś

ulubiony /ˌuluˈbʲjɔ̃nɨ/ (adj)
preferito, favorito
  najbardziej lubiany

umacniać (v)
fortificare
  (wojskowość, wojskowy) budować obiekty fortyfikacyjne pod działania bojowe
rafforzare
  czynić coś trwalszym
rafforzarsi
  nabierać pewności co do czegoś

umami /ũˈmãmʲi/ (n)
umami
  (fizjologia, fizjologiczny) jeden z pięciu podstawowych smaków, smak kwasu glutaminowego występującego w białku;

umarła (n)
morta
  kobieta, która nie żyje, nieboszczka

umbra /ˈũmbra/ (n)
terra d'Umbria, terra d'ombra
  (geologia, geologiczny) ilasta skała koloru czerwono-brązowego
  (sztuka) brązowawy pigment używany w malarstwie, glinka farbiarska;
umbra europea
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Umbra krameri, gatunek szczupakokształtnej ryby z rodziny muławkowatych;
  (ichtiologia, ichtiologiczny) osobnik z gatunku (1.3)

umbryjski (adj)
umbro
  odnoszący się do Umbrii, związany z Umbrią

umbryjski (n)
umbro
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa języka;
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa dialektu

umiak /ˈũmʲjak/ (n)
umiak
  duża eskimoska łódź wiosłowo-żaglowa

umiar (n)
contegno, moderatezza
  brak przesady, powściągliwość

umiejętnie (adv)
abilmente
  w sposób umiejętny

umierać /ũˈmʲjɛraʨ̑/ (v)
morire, decedere, spirare
  kończyć swoje życie, przestawać żyć

umięśniony (adj)
muscoloso
  mający silnie rozwinięte mięśnie

umiłowany (adj)
amato, benamato
  będący obiektem czyjegoś umiłowania

umniejszać (v)
svalutare, svilire
  czynić coś mniej ważnym; obniżać wartość, wielkość, znaczenie

umowa /ũˈmɔva/ (n)
contratto
  wzajemne zobowiązanie dwóch lub więcej osób do zrobienia czegoś lub zachowywania się w określony sposób; arkusz lub inny zapis takiego zobowiązania;

umowa o pracę /ũˈmɔva ɔ‿ˈpraʦ̑ɛ/ (n)
contratto di lavoro
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa zawarta między pracodawcą a pracownikiem, w której pracownik zobowiązuje się do wykonywania dla pracodawcy określonej pracy za określonym wynagrodzeniem;

umowny /ũˈmɔvnɨ/ (adj)
contrattuale, pattizio
  dotyczący umowy
convenzionale
  wymyślony, nierzeczywisty

umrzeć /ˈũmʒɛʨ̑/ (v)
morire, spirare
  skończyć życie

umysł /ˈũmɨsw̥/ (n)
mente
  siedlisko poznawczej i myślowej aktywności człowieka;

umywalka /ˌũmɨˈvalka/ (n)
lavandino, lavamano, lavabo
  urządzenie sanitarne z bieżącą wodą i naczyniem, przeznaczone do higieny osobistej;

umywalnia /ˌũmɨˈvalʲɲa/ (n)
lavatoio
  miejsce, w którym można się umyć

umywać ręce /ũˈmɨvaʨ̑ ˈrɛ̃nʦ̑ɛ/ (v)
lavarsene le mani
  nie brać odpowiedzialności za coś

umyślnie /ũˈmɨɕl̥ʲɲɛ/ (adv)
appositamente, deliberamente
  w sposób umyślny; specjalnie, zgodnie z zamiarem

umówić /ũˈmuvʲiʨ̑/ (v)
prendere accordo
  ustalić, uzgodnić, postanowić, określić wraz z kimś
prendere appuntamento
  uzgodnić, zaplanować spotkanie z kimś

uncja (n)
oncia
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka masy pochodzenia rzymskiego równa około 27 gramom;

unia /ˈũɲja/ (n)
unione
  dobrowolny związek dwóch lub więcej państw (także: osób, partii, stowarzyszeń itp.) przynoszący im korzyści;

unicestwiać (v)
annientare
  powodować, że coś lub ktoś przestaje istnieć

unieważnienie /ˌũɲɛvaʒʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
annullamento
  zniesienie ważności czegoś; uznanie, że coś jest nieważne, niebyłe

uniewinniać /ˌũɲɛˈvʲĩɲːäʨ̑/ (v)
prosciogliere, scagionare, scolpare
  oczyszczać z zarzutów

unikatowy /ˌũɲikaˈtɔvɨ/ (adj)
unico, eccezionale, singolo, straordinario
  niepowtarzalny, wyjątkowy, szczególny

uniwersalny /ˌũɲivɛrˈsalnɨ/ (adj)
universale
  obejmujący całość

uniwersjada (n)
universiade
  (sport, sportowy) akademickie zawody sportowe;

uniwersytecki /ˌũɲivɛrsɨˈtɛʦ̑ʲci/ (adj)
universitario
  dotyczący uniwersytetu, związany z uniwersytetem

uniwersytet /ˌũɲiˈvɛrsɨtɛt/ (n)
università, ateneo
  (edukacja, edukacyjny) wyższa uczelnia obejmująca zwykle kilka wydziałów nauk, mająca prawo nadawania stopni naukowych

ununbium /ũˈnũnbʲjũm/ (n)
ununbio
  (chemia, chemiczny) (zobacz) kopernik

ununhexium /ˌũnũnˈxɛksʲjũm/ (n)
ununhexio
  (chemia, chemiczny) (zobacz) liwermor

ununquadium /ˌũnũŋˈkwadʲjũm/ (n)
ununquadio
  (chemia, chemiczny) (zobacz) flerow

upamiętnić (v)
commemorare
  uczynić pamiętanym

uparciuch /uˈparʲʨ̑ux/ (n)
ostinato
  (potocznie, potoczny) osoba bardzo uparta

uparty /uˈpartɨ/ (adj)
ostinato, testardo, caparbio, cocciuto, restio
  (o osobach) charakteryzujący się uporem; upierający się przy czymś

uparty jak osioł /uˈpartɨ ˈjak ˈɔɕɔw/ (adj)
duro come un mulo, testardo come un mulo
  bardzo uparty

upał /ˈupaw/ (n)
calore
  (meteorologia, meteorologiczny) okres wysokich temperatur;

upchnąć /ˈupxnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
stipare
  aspekt dokonany od: upychać

upewnić (v)
assicurare, sincerare
  aspekt dokonany od: upewniać

upiec dwie pieczenie na jednym ogniu (v)
prendere due piccioni con una fava
  załatwić dwie sprawy jednocześnie

upiec dwie pieczenie przy jednym ogniu (idiom)
prendere due piccioni con una fava
  załatwić dwie sprawy przy jednej okazji, odnieść podwójną korzyść

upierać się (v)
persistere, ostinarsi
  nie dawać przekonać się do zmiany decyzji lub zdania

upijać /uˈpʲijäʨ̑/ (v)
ubriacare
  doprowadzać kogoś do stanu upojenia alkoholowego
sbevezzare, ubriacare
  pić alkohol, wchodzić w stan upojenia alkoholowego, stawać się pijanym

upiększać /uˈpʲjɛ̃ŋkʃaʨ̑/ (v)
abbellire
  czynić coś piękniejszym, dodawać ozdobniki, dekoracje

upodobanie (n)
piacimento
  zainteresowanie, skłonność, sympatia do kogoś lub czegoś

upokarzać /ˌupɔˈkaʒaʨ̑/ (v)
umiliare, smaccare
  poniżać kogoś, obrażać czyjąś godność

upokorzenie (n)
umiliazione
  wywołane przez kogoś odczucie urażonej ambicji, poniżenia oraz wstydu

upominać (v)
rimproverare
  skłaniać kogoś do właściwego zachowywania się

upominek (n)
regalo
  zwykle nieduża rzecz ofiarowana komuś

uporządkowanie (n)
assestamento, riassestamento, riassetto, riordinamento, sistemazione
  (rzeczownik odczasownikowy) od uporządkować

upoważniać (v)
delegare
  dawać komuś pełnomocnictwo do przeprowadzania czynności formalnych

upragniony (adj)
agognato, desiderato, bramato, tanto sospirato
  oczekiwany z dużym pragnieniem

uprawiać /uˈpravʲjäʨ̑/ (v)
esercitare, fare, praticare
  zajmować się regularnie jakąś czynnością
coltivare
  zajmować się uprawą rośliny lub ziemi

uprawiać własny ogródek /uˈpravʲjäʥ̑ ˈvwasnɨ ɔˈɡrudɛk/ (v)
coltivare il proprio orticello, coltivare il proprio orto
  zajmować się własnymi sprawami, nie przejawiać zainteresowania czymś

uprawniony (adj)
autorizzato
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mający prawo do czegoś

uprowadzać (v)
dirottare
  zmuszać kogoś do pójścia ze sobą lub porywać środek lokomocji

uprościć /uˈprɔɕʨ̑iʨ̑/ (v)
semplificare
  uczynić coś prostszym, mniej skomplikowanym

uprzedzać (v)
prevenire, avvertire
  robić wcześniej
essere prevenuto
  stawać się niechętnym, źle nastawionym

uprzedzenie /ˌupʃɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
pregiudizio, preconcetto
  nieuzasadniona niechęć do kogoś lub czegoś, negatywne odczucia w stosunku do kogoś, czegoś

uprzejmość /uˈpʃɛjmɔɕʨ̑/ (n)
cortesia
  uprzejmy zwrot grzecznościowy, uprzejmy uczynek, gest, przysługa
gentilezza, affabilità
  uprzejmy, grzeczny i życzliwy stosunek do ludzi

uprzejmy /uˈpʃɛjmɨ/ (adj)
garbato, gentile, beneducato
  zachowujący się zgodnie z zasadami dobrego wychowania

uprząż (n)
bardatura, braca
  (technologia, technika, techniczny) zespół lin, pasów, itp., umożliwiający sprężyste połączenie kogoś, czegoś

upór (n)
cocciutaggine, testardaggine
  niezmienne zachowanie, ciągłe trwanie przy tych samych zasadach czy poglądach

upływać (v)
trascorrere, scadere
  trwając, zmierzać do swojego końca

uran /ˈurãn/ (n)
uranio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu U i liczbie atomowej 92;

uran zubożony (n)
uranio impoverito
  (chemia, chemiczny) uran, składający się głównie z izotopu uranu o liczbie masowej 238 i zawierający małomniej izotopu U-235 niż w naturalnym uranie;

urbanistyczny (adj)
urbanistico, urbano
  dotyczący urbanistyki

urbanizacja /ˌurbãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
urbanizzazione
  wzrost liczby ośrodków miejskich na jakimś obszarze, ich powiększenie i rozwój wiążący się z koncentracją, napływem ludności, wzrostem ich roli i znaczenia dla danego regionu;

urbińczyk (n)
urbinate
  mieszkaniec Urbina, osoba rodem z Urbina (Urbino)

urbiński (adj)
urbinate
  związany z Urbino, dotyczący Urbino

ureterektomia (n)
ureterectomia
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie części lub całego moczowodu

ureusz /uˈrɛ<sup>w</sup>uʃ/ (n)
ureo
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnych królestwach, głównie Egipcie, symbol władzy boskiej i królewskiej w postaci świętego węża – stylizowanej kobry w pozycji ataku;

urlop /ˈurlɔp/ (n)
ferie, congedo, vacanza, licenza, permesso, villeggiatura
  dni wolne od pracy przysługujące pracownikowi;

urlopowicz /ˌurlɔˈpɔvʲiʧ̑/ (n)
vacanziere
  (potocznie, potoczny) osoba spędzająca urlop

urlopowy (adj)
del congedo, delle ferie
  związany z urlopem, dotyczący urlopu

urna /ˈurna/ (n)
urna
  pojemnik (zazwyczaj w kształcie wazy) do przechowywania prochów zmarłych po ich kremacji;

uroczystość /ˌurɔˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
celebrazione, solennità
  uroczyste obchodzenie jakiegoś święta, wydarzenia itp.

urodzajność (n)
fertilità
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: urodzajny

urodzajny (adj)
fertile
  (rolnictwo, rolniczy) dający obfity plon
abbondante
  taki, w którym zebrano wysokie plony

urodzenie /ˌurɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
nascita
  (rzeczownik odczasownikowy) od urodzić

urodziny /ˌurɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
compleanno, genetliaco
  rocznica dnia narodzin

urodzić /uˈrɔʥ̑iʨ̑/ (v)
partorire
  aspekt dokonany od: rodzić

urodzić się pod nieszczęśliwą gwiazdą /uˈrɔʥ̑iʨ̑‿ɕɛ ˌpɔdʲ‿ɲɛʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɔ̃w̃ ˈɡvʲjazdɔ̃w̃/ (v)
nascere sotto una cattiva stella
  mieć w życiu pecha, doznawać wielu niepowodzeń

urodzić się pod szczęśliwą gwiazdą /uˈrɔʥ̑iʨ̑‿ɕɛ ˌpɔt‿ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɔ̃w̃ ˈɡvʲjazdɔ̃w̃/ (v)
nascere sotto una buona stella
  (związek frazeologiczny) mieć wyjątkowe szczęście, powodzenie w życiu

urodzić się pod złą gwiazdą /uˈrɔʥ̑iʨ̑‿ɕɛ pɔd‿ˈzwɔ̃w̃ ˈɡvʲjazdɔ̃w̃/ (v)
nascere sotto una cattiva stella
  mieć w życiu pecha, doznawać wielu niepowodzeń

urodzić się w czepku (v)
nascere con la camicia, nascere vestito
  (przenośnie, przenośnia) mieć wielkie szczęście we wszystkich przedsięwzięciach życiowych

urojenie (n)
delusione
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) objaw wytwórczy psychozy, zaburzenie treści myślenia polegające na nierzeczywistym osądzie, błędnym przekonaniu, niepodlegającym logicznej argumentacji
illusione
  myśl lub pomysł nie do zrealizowania

urojony (adj)
immaginario
  będący wytworem wyobraźni, a nie rzeczywistości

urolog /uˈrɔlɔk/ (n)
urologo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób układu moczowo-płciowego
urologa
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka urologii

urologia /ˌurɔˈlɔɟja/ (n)
urologia
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się fizjologią i schorzeniami układu moczowo-płciowego;

urologiczny /ˌurɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
urologico
  (medycyna, medyczny) związany z urologią

urszulanka (n)
orsolina
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica z jednego z trzech katolickich zgromadzeń urszulańskich;

uruchamiać /ˌuruˈxãmʲjäʨ̑/ (v)
mettere in moto
  wprawiać w ruch
accendere, avviare, azionare, innescare
  włączać jakąś maszynę

urugwajski /ˌuruɡˈvajsʲci/ (adj)
uruguaiano
  związany z Urugwajem, dotyczący Urugwaju

urwać się z choinki (v)
cadere dal pero
  (potocznie, potoczny) zachować się w sposób dziwaczny, nieoczekiwany, zaskakujący

urwis (n)
briccone, cece, monello, scugnizzo
  chłopiec lubiący płatać figle

urwisko /urˈvʲiskɔ/ (n)
scarpata
  stroma ściana skalna

urywek (n)
frammento, stralcio
  część, fragment

urzekać /uˈʒɛkaʨ̑/ (v)
affascinare, ammaliare
  wzbudzać podziw

urząd /ˈuʒɔ̃nt/ (n)
ufficio
  budynek, w którym mieści się urząd (1.1)
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół osób i środków potrzebnych do wykonywania zadań organu administracji publicznej;
  stanowisko, funkcja, obowiązki pełnione przez kogoś w hierarchii państwowej lub innej

urządzenie /ˌuʒɔ̃nˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
dispositivo, impianto
  mechanizm służący do wykonywania określonych zadań / czynności
arredamento
  sprawienie, że coś zostało urządzone, uporządkowane lub zorganizowane

urzędniczka /ˌuʒɛ̃ndʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
impiegata
  kobieta pracująca w urzędzie

urzędnik /uˈʒɛ̃ndʲɲik/ (n)
funzionario, impiegato
  osoba pracująca w jakimś urzędzie, pełniąca jakąś funkcję w administracji; także: osoba sprawująca jakiś urząd;

urąganie (n)
insulto
  okazywanie złości, ubliżanie komuś

usilny (adj)
insistente
  taki, w który ktoś wkłada wiele wysiłku

usiłowanie /ˌuɕiwɔˈvãɲɛ/ (n)
tentativo
  (rzeczownik odczasownikowy) od usiłować

uskok /ˈuskɔk/ (n)
faglia
  (geologia, geologiczny) pęknięcie mas skalnych, wzdłuż którego nastąpiło ich przesunięcie względem siebie;

uspokajać /ˌuspɔˈkajäʨ̑/ (v)
tranquillizzare
  przywracać spokój, utulać, łagodzić, usuwać obawy, zdenerwowanie
calmare, tranquillizzare
  odzyskiwać spokój, stawać się spokojnym

usposobienie (n)
indole
  temperament, zespół stałych skłonności i cech psychicznych

usprawiedliwiać /ˌuspravʲjɛˈdlʲivʲjäʨ̑/ (v)
discolpare
  oczyszczać z zarzutów, podawać usprawiedliwienie
giustificare, scriminare
  wyjaśniać motywy działania

usta /ˈusta/ (n)
bocca
  (anatomia, anatomiczny) część ciała służąca głównie do spożywania pokarmów oraz artykulacji głosek;

ustawa /uˈstava/ (n)
legge
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt normatywny o charakterze powszechnie obowiązującym, najczęściej obecnie uchwalany przez parlament (w niektórych państwach zatwierdzany później przez organ władzy wykonawczej);

ustawodawczy (adj)
legislativo
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) opracowujący i wydający ustawy; związany z wydawaniem ustaw

ustawodawstwo (n)
legislazione
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) całokształt ustaw, przepisów oraz uregulowań prawnych dotyczących danej dziedziny życia, w określonym państwie

ustnik /ˈustʲɲik/ (n)
imboccatura, bocchino
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) część instrumentu dętego w postaci rurki trzymanej w ustach lub przykładanej do nich w celu wdmuchania powietrza;

ustny /ˈustnɨ/ (adj)
boccale
  dotyczący ust, związany z ustami
  wyrażony, przekazany za pomocą ust

ustępliwy /ˌustɛ̃mˈplʲivɨ/ (adj)
cedevole, duttile, flessibile, pieghevole
  o człowieku, instytucji itp.: taki, który jest skłonny do ustępstw

ustępować (v)
dar luogo
  dawać wolne miejsce lub drogę
cedere, farsi da parte, rinunciare
  rezygnować ze swoich korzyści lub praw, zrzekać się na czyjąś korzyść

ustępstwo /uˈstɛ̃mpstfɔ/ (n)
concessione
  rezygnacja z własnych żądań na rzecz drugiej strony

usuwać /uˈsuvaʨ̑/ (v)
eliminare, asportare
  sprawiać, że coś nie znajduje się już w miejscu, w którym było

uszczelniać (v)
otturare, turare
  (technologia, technika, techniczny) czynić szczelnym; powodować ścisłe przyleganie elementów czegoś poprzez wypełnienie luk

uszczęśliwiać (v)
rendere felice, allietare
  czynić szczęśliwym

uszkodzony (adj)
avariato
  taki, który uległ uszkodzeniu

uszny /ˈuʃnɨ/ (adj)
auricolare
  związany z uchem

usługiwać (v)
servire
  pełnić posługi przy kimś

utleniać (v)
ossidare
  (chemia, chemiczny) powodować reakcję chemiczną poprzez łączenie z tlenem lub innym utleniaczem, który przyjmuje elektrony oddawane przez dany pierwiastek (zatem wzrasta wartościowość tego pierwiastka)
ossidarsi
  (chemia, chemiczny) ulegać utlenianiu - łączyć się z tlenem w reakcji chemicznej

utopia /uˈtɔpʲja/ (n)
utopia
  nie biorący pod uwagę możliwości realizacji ideał szczęśliwego społeczeństwa, ideał doskonałego ustroju politycznego

utopijny (adj)
utopistico
  właściwy utopii, niemożliwy do urzeczywistnienia

utrwalać (v)
rafforzare
  nadawać trwałość, utwierdzać, ugruntowywać
memorizzare
  starać się dobrze zachować w pamięci, ucząc się, powtarzając materiał

utrzymanie /ˌuṭʃɨ̃ˈmãɲɛ/ (n)
mantenimento
  (rzeczownik odczasownikowy) od utrzymać
mantenimento, nutrimento, sostentamento
  wyżywienie; czasem także: możliwość pobytu, noclegu
mantenimento, sostentamento, sussistenza
  środki, pieniądze niezbędne do życia

utrzymanka /ˌuṭʃɨ̃ˈmãnka/ (n)
mantenuta
  (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta utrzymywana przez kochanka

utwardzać (v)
indurire
  czynić twardym, twardszym

utwór /ˈutfur/ (n)
formazione
  (geologia, geologiczny), zwykle w lm, jakiekolwiek stałe tworzywo skorupy ziemskiej, będące produktem procesów geologicznych, posiadające tę samą budowę wewnętrzną lub inną wspólną cechę
opera, componimento, composizione
  dzieło literackie lub muzyczne

utykać (v)
zoppicare
  chodzić niepłynnie z przyczyn chorobowych

utyskiwać /ˌutɨˈsʲcivaʨ̑/ (v)
lagnarsi, lamentarsi
  skarżyć się, narzekać, użalać się z jakiegoś powodu

utytłany (adj)
zaccheroso
  (potocznie, potoczny) ubrudzony, umazany czymś

uwaga /uˈvaɡa/ (interjection)
attenzione
  uwaga! → okrzyk, mający na celu zwrócić czyjąś uwagę (1.1)

uwaga /uˈvaɡa/ (n)
attenzione
  skupienie nad przedmiotem, zjawiskiem lub myślą
osservazione, annotazione
  spostrzeżenie, komentarz lub wypowiedź dotycząca czegoś

uważać /uˈvaʒaʨ̑/ (v)
reputare, riguardare, trovare
  uznawać; poczytywać
stare attento
  zwracać szczególną uwagę na coś; być ostrożnym

uważny /uˈvaʒnɨ/ (adj)
attento
  charakteryzujący się uwagą, rozwagą, ostrożnością; taki, który czuwa, uważa

uwertura /ˌuvɛrˈtura/ (n)
ouverture
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór orkiestrowy poprzedzający rozpoczęcie opery, oratorium lub baletu;

uwielbiać /uˈvʲjɛlbʲjäʨ̑/ (v)
adorare
  otaczać kogoś miłością
  bardzo coś/kogoś lubić

uwolnienie /ˌuvɔlʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
liberazione
  wypuszczenie na wolność; wyzwolenie

uwydatniać (v)
mettere in rilievo, mettere in risalto
  pokazywać w sposób bardziej wyrazisty; wysuwać na pierwszy plan
risaltare
  ujawniać się w sposób bardziej wyrazisty; wysuwać się na pierwszy plan

uwzględniać (v)
prendere in considerazione, mettere in conto, prendere nota, tener conto
  brać pod uwagę

uzasadniać /ˌuzaˈsadʲɲäʨ̑/ (v)
fondare, giusticare
  podawać argumenty, powody lub dowody na słuszność lub prawdziwość czegoś

uzbrojenie /ˌuzbrɔˈjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
armamento, armatura
  sprzęt bojowy, w który wyposażone jest wojsko

uzbrojony po zęby (adj)
armato fino ai denti
  (żartobliwie) wyposażony w znaczną ilość broni

uzda (n)
cavezza
  (jeździectwo, jeździecki) (zootechnika, zootechniczny) część uprzęży konia, muła lub osła;

uzdeczka (n)
abenula
  (anatomia, anatomiczny) drobna, parzysta struktura w mózgu znajdująca się w pobliżu jego pnia;

uzdolniony (adj)
dotato
  obdarzony ponadprzeciętnymi umiejętnościami

uzdrowiciel (n)
guaritore
  osoba, która posiada moc uzdrawiania i stosuje w tym celu metody niepraktykowane przez medycynę oficjalną; (także, też) ten, kto kogoś uzdrowił

uzgadniać /uzˈɡadʲɲäʨ̑/ (v)
accordare
  doprowadzać do zgody

uzyskiwać /ˌuzɨˈsʲcivaʨ̑/ (v)
conseguire
  otrzymywać coś o co się zabiegało, starało się otrzymać

uzębienie (n)
dentatura
  (technologia, technika, techniczny) komplet zębów w określonych narzędziach
  (zoologia, zoologiczny) (stomatologia, stomatologiczny) (anatomia, anatomiczny) zestaw wszystkich zębów u danego osobnika;

ułamek sekundy /uˈwãmɛk sɛˈkũndɨ/ (idiom)
frazione di secondo
  bardzo krótki odcinek czasu

ułan /ˈuwãn/ (n)
ulano
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) żołnierz lekkiej kawalerii utworzonej w Polsce w XVIII w.; ; (zobacz) też ułan w Encyklopedii staropolskiej

ułatwiać /uˈwatfʲjäʨ̑/ (v)
agevolare, facilitare
  sprawiać, że coś staje się dla kogoś łatwiejsze

ułomny (adj)
invalido
  posiadający wady budowy ciała
imperfetto
  zawierający braki, niedoskonałości

uśmiech /ˈuɕmʲjɛx/ (n)
sorriso
  zmiana wyrazu twarzy, która jest przejawem odczuwania radości, zadowolenia, rozbawienia, serdeczności lub ironii;

uśmiechać się /uɕˈmʲjɛxaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
sorridere
  wyrażać pozytywne emocje za pomocą grymasów twarzy

uśmierzać (v)
sedare
  (medycyna, medyczny) zmniejszać bądź usuwać objawy

uświęcać (v)
santificare
  sprawiać, by ktoś lub coś stawało się święte

użytkownik /ˌuʒɨtˈkɔvʲɲik/ (n)
utente
  osoba, która używa czegoś, użytkuje coś

używać /uˈʒɨvaʨ̑/ (v)
consumare
  konsumować coś, stosować coś
usare, impiegare, applicare
  korzystać z czegoś do zrobienia czegoś

używka /uˈʒɨfka/ (n)
stimolante
  produkt spożywczy, zwykle nie mający wartości odżywczej, działający pobudzająco na organizm ludzki

vibrato /vʲiˈbratɔ/ (n)
vibrato
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) określenie wykonawcze wibracji dźwięku lub głosu;

vis comica (n)
vis comica
  zdolność do wywoływania śmiechu

vivace (adj)
vivace
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) żywy

w /f/ /v/ /vu/ (preposition)
in, di
  …określający czas zaistnienia czynności; czas trwania czynności
a, in
  …określający wnętrze miejsca wykonywania czynności (również przenośne: umysł, mózg, serce itp.)

w bród /v‿brut/ (adv)
a iosa, in abbondanza
  pokonując rzekę pieszo lub konno przez płyciznę, bród

w ciąży (adj)
incinta
  (fizjologia, fizjologiczny) taka, która została ciężarną

w czepku urodzony /ˈf‿ʧ̑ɛpku ˌːrɔˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
nato con la camicia
  (przenośnie, przenośnia) o kimś, kto ma dużo szczęścia

w cztery oczy /ˈf‿ʧ̑tɛrɨ ˈɔʧ̑ɨ/ (adv)
a quattr'occhi
  na osobności, bez udziału osób trzecich

w dobrej wierze /ˈv‿dɔbrɛj ˈvʲjɛʒɛ/ (idiom)
in buona fede
  robić coś pod wpływem dobrej woli, z przekonaniem o słuszności; mieć dobre intencje

w dwóch słowach (adv)
in due parole
  (potocznie, potoczny) w skrócie, zwięźle

w imieniu /v‿ĩˈmʲjɛ̇̃ɲu/
a nome di
  w czyimś upoważnieniu

w istocie
difatti, in sostanza
  … wyrażenie mające na celu podkreślić istotę poruszanego tematu

w istocie (interjection)
infatti
  … wyrażenie mające na celu podkreślić istotę poruszanego tematu

w mgnieniu oka /ˈv‿mʲɟɲɛ̇̃ɲu ˈɔka/ (adv)
in un batter d'occhio
  (potocznie, potoczny) bardzo szybko

w międzyczasie /ˌv‿mʲjɛ̃nʣ̑ɨˈʧ̑aɕɛ/ (idiom)
nel frattempo, al contempo
  (potocznie, potoczny) między jednym wydarzeniem a drugim

w moich oczach /ˈv‿mɔ<sup>j</sup>ix ˈɔʧ̑ax/ (adv)
ai miei occhi
  moim zdaniem, według mojej opinii

w najlepsze /v‿najˈlɛpʃɛ/ (adv)
in pieno svolgimento
  niczym się nie przejmując

w nocy wszystkie koty są szare /ˈv‿nɔʦ̑ɨ ˈfʃɨstʲcɛ ˈkɔtɨ ˈsɔ̃w̃ ˈʃarɛ/ (proverb)
al buio tutte le gatte sono bigie, di notte tutti i gatti sono bigi
  gdy ktoś nie zna dobrze sytuacji, może łatwo pomylić się w jej ocenie

w objęciach Morfeusza /v‿ɔbʲˈjɛ̇̃ɲʨ̑ax ˌmɔrfɛˈ<sup>w</sup>uʃa/ (idiom)
nelle braccia di Morfeo
  (książkowy) o kimś śpiącym, pogrążonym we śnie

w ogóle /v‿ɔˈɡulɛ/ /ˈv‿ɔɡulɛ/ (adv)
in generale, generalmente, in genere
  ogólnie, w sumie, podsumowując
niente affatto
  z przeczeniem: zupełnie, nic a nic

w pocie czoła /ˈf‿pɔʨ̑ɛ ˈʧ̑ɔwa/ (adv)
col sudore della fronte
  z wielkim wysiłkiem

w porządku (interjection)
bene, claro
  (potocznie, potoczny) zwrot wyrażający zgodę na coś
a posto
  (potocznie, potoczny) zwrot wyrażający zrozumienie, uznanie czegoś (lub kogoś) za dobre, do przyjęcia, możliwe, prawidłowe

w przybliżeniu (adv)
approssimativamente, circa
  blisko, ale niedokładnie tak

w razie
in caso di
  wskazuje na warunek

w sposób (adv)
in modo
  w jakimś stylu

w stosunku do /f‿stɔˈsũnku ˈdɔ/
in confronto a, rispetto a
  w porównaniu z
in relazione a, riguardo a
  wobec, do, względem

w stroju Adama /ˈf‿strɔju aˈdãma/ (adv)
in costume adamitico
  (eufemistycznie) o mężczyźnie nago

w stroju adamowym /ˈf‿strɔju ˌadãˈmɔvɨ̃m/ (adv)
in costume adamitico
  (eufemistycznie) o mężczyźnie nago

w swoim czasie /ˈf‿sfɔ<sup>j</sup>ĩm ˈʧ̑aɕɛ/ (adv)
al momento giusto
  w odpowiednim, właściwym momencie

w zasięgu ręki (adv)
a portata di mano
  (przenośnie, przenośnia) coś jest łatwo dostępne, łatwo osiągalne
  coś jest w pobliżu, niedaleko, na wyciągnięcie ramienia

w ślimaczym tempie /fʲ‿ɕlʲĩˈmaʧ̑ɨ̃m ˈtɛ̃mpʲjɛ/ (adv)
a passo di lumaca
  bardzo wolno

wabić (v)
adescare
  działać przyciągająco
  (łowiectwo, łowiecki) wydawać głos nawołujący zwierzęta, udając ich głos (by je złapać)

wachlarz /ˈvaxlaʃ/ (n)
ventaglio
  ręczny przyrząd do ochładzania za pomocą ruchów powietrza, rozkładany kolisto;
  (przenośnie, przenośnia) skala, rozpiętość, różnorodność

wachlowanie /ˌvaxlɔˈvãɲɛ/ (n)
sventolamento
  (rzeczownik odczasownikowy) od wachlować

wachta (n)
guardia
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) grupa marynarzy pełniących służbę
guardia, servizio
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) służba pełniona przez marynarza na statku

wacik /ˈvaʨ̑ik/ (n)
tampone
  (potocznie, potoczny) kulisty bądź spłaszczony kawałek waty służący m.in. do dezynfekcji lub demakijażu

wada /ˈvada/ (n)
difetto, imperfezione, magagna, taccola
  cecha obniżająca wartość przedmiotu
vizio
  ujemna cecha charakteru

wadi (n)
uadi
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) sucha dolina charakterystyczna dla obszarów pustynnych wyżłobiona przez strumień okresowy;

wadliwy /vaˈdlʲivɨ/ (adj)
diffettoso, vizioso
  mający wady, usterki, defekty, braki lub błędy

waga /ˈvaɡa/ (n)
bilancia
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do pomiaru ciężaru;

wagabunda /ˌvaɡaˈbũnda/ (n)
vagabondo
  (książkowy) człowiek lubiący się włóczyć

wagarować (v)
evadere la scuola, fare forca, fare sega, fare vela, marinare la scuola
  opuszczać zajęcia szkolne samowolnie, bez uzasadnionej przyczyny

wagarowicz (n)
allievo che marinare la scuola
  (edukacja, edukacyjny) uczeń chodzący na wagary, opuszczający lekcje

wagnerowski /ˌvaɡnɛˈrɔfsʲci/ (adj)
wagneriano
  dotyczący twórczości Wagnera, charakterystyczny dla twórczości Wagnera

wagon /ˈvaɡɔ̃n/ (n)
vagone, carrozza
  (kolejnictwo) pojazd szynowy, zazwyczaj bez własnego napędu, przeznaczony do przewozu pasażerów lub towarów;

wahadełko (n)
pendolino
  (zdrobniale) od wahadło

wahadło (n)
pendolo
  ciało poruszające się wokół nieruchomego punktu lub poziomej osi nie przechodzącej przez środek ciężkości tego ciała

wahać /ˈvaxaʨ̑/ (v)
esitare, titubare, tentennare
  nie móc podjąć jednoznacznej decyzji, zastanawiać się nad nią

wakacje /vaˈkaʦ̑ʲjɛ/ (n)
vacanze, ferie
  okres wolny od zajęć szkolnych / pracy / obowiązków;

wal grenlandzki (n)
balena della Groenlandia
  (zoologia, zoologiczny) Balaena mysticetus Linnaeus, wieloryb występujący w morzach arktycznych i subarktycznych;

walc wiedeński (n)
valzer viennese
  (choreografia, choreograficzny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szybsza odmiana walca;

walczyć /ˈvalʧ̑ɨʨ̑/ (v)
lottare, combattere, battagliare, contendere
  toczyć walkę, uczestniczyć w walce

waleczny /vaˈlɛʧ̑nɨ/ (adj)
prode
  odznaczający się męstwem, odwagą w walce

walet /ˈvalɛt/ (n)
fante
  (termin karciany) najsłabsza figura w kartach, starsza od blotek, oznaczona literą W (J, V lub B w innych językach);

waleń biskajski (n)
balena franca nordatlantica
  (zoologia, zoologiczny) Eubalaena glacialis Müller, duży morski ssak z rodziny walowatych, występujący w północnym Atlantyku;

walina (n)
valina
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, kwas aminoizowalerianowy;

walizka /vaˈlʲiska/ (n)
valigia
  rodzaj torby podróżnej w formie sztywnego prostopadłościanu z uchwytem;

walić głową o mur /ˈvalʲiʥ̑ ˈɡwɔvɔ̃w̃ ɔ‿ˈmur/ (idiom)
battere la testa contro il muro, sbattere la testa contro il muro
  bezskutecznie próbować dokonać czegoś; walczyć z przeciwieństwami niemożliwymi do pokonania

walić konia /ˈvalʲiʨ̑ ˈkɔ̃ɲa/ (v)
farsi una sega
  (wulgarnie, wulgaryzm) (eufemistycznie) pobudzać męskiego członka

walka /ˈvalka/ (n)
lotta, battaglia, combattimento
  (przenośnie, przenośnia) zmaganie z czymś, zwalczanie czegoś
combattimento, incontro
  (sport, sportowy) mecz bokserski lub mecz innego sportu kontaktowego
combattimento, battaglia, scontro
  siłowe lub zbrojne rozstrzyganie konfliktu

walkiria (n)
valchiria, walchiria, walkiria
  (mitologia germańska) każda z pomniejszych bogiń nordyckich, córek Odyna, przedstawianych jako piękne dziewice-wojowniczki dosiadające skrzydlatych koni lub wilkow;

walkower /valˈkɔvɛr/ (n)
walk-over
  (sport, sportowy) przyznanie zwycięstwa z powodu nieobecności przeciwnika, jego wycofania się lub dyskwalifikacji;

walor /ˈvalɔr/ (n)
valore
  cecha wyróżniająca, szczególnie pozytywna

waltornia /valˈtɔrʲɲa/ (n)
corno
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny dęty blaszany;

waluta /vaˈluta/ (n)
valuta
  (bankowość, bankowy) oficjalna jednostka monetarna danego państwa;

wampir /ˈvãmpʲir/ (n)
vampiro
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) upiór wysysający krew z żyjących;

wampirzyca (n)
vampira
  kobieta-wampir

wanad /ˈvãnat/ (n)
vanadio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu V i liczbie atomowej 23;

wandal /ˈvãndal/ (n)
vandalo
  osoba bezsensownie i bezmyślnie niszcząca rzeczy, wartości kulturalne, dzieła sztuki

wandalizm /vãnˈdalʲism̥/ (n)
vandalismo
  akt bezmyślnego zniszczenia

wandalski (adj)
vandalo
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Wandalami, dotyczący Wandalów

wanilia /vãˈɲilʲja/ (n)
vaniglia
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny storczykowatych;

wanilina (n)
vanillina
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) aromatyczna substancja występująca w owocach wanilii, otrzymywana również syntetycznie;

wanna /ˈvãnːa/ (n)
vasca da bagno, vasca
  duże naczynie do kąpieli

wanta /ˈvãnta/ (n)
sartia
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina podtrzymująca i usztywniająca maszt w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny symetrii kadłuba jachtu;

wapiennik (n)
calcara
  (technologia, technika, techniczny) piec służący do wypalania wapienia w celu uzyskania wapna palonego;

wapienny (adj)
calcareo
  dotyczący wapienia, wykonany z wapienia

wapiti (n)
wapiti
  (zoologia, zoologiczny) Cervus canadensis, duży, północnoamerykański jeleń;

wapno (n)
calce
  (chemia, chemiczny) potoczna nazwa kilku związków wapnia i różnych surowców mających zastosowanie w budownictwie, przemyśle, rolnictwie i medycynie;

wapno sodowane (n)
calce sodata
  (chemia, chemiczny), (technologia, technika, techniczny) mieszanina wodorotlenku wapnia i wodorotlenku sodu stosowana jako absorbent dwutlenku węgla;

wapń /vapʲɲ̊/ (n)
calcio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ca i liczbie atomowej 20;

waran /ˈvarãn/ (n)
varano
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj dużej jaszczurki

waran z Komodo (n)
varano di Komodo
  (herpetologia, herpetologiczny) Varanus komodoensis Ouwens, drapieżny gad z rodziny waranów zamieszkujący wyspy Archipelagu Sundajskiego;

warcabnica /ˌvarʦ̑abʲˈɲiʦ̑a/ (n)
tavoliere
  plansza do warcabów

warcaby (n)
dama
  gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy identycznymi bierkami na planszy;

warchlak /ˈvarxlak/ (n)
maialino, porcellino
  młode świni domowej w pierwszym roku życia

warczeć (v)
ringhiare
  o stworzeniach wydawać gardłowe, niskie dźwięki ostrzegawcze jako forma gniewu, chęci ataku

warfaryna (n)
warfarin
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwkrzepliwy, pochodna kumaryny, antagonista witaminy K

warga /ˈvarɡa/ (n)
labbro
  (anatomia, anatomiczny) parzysty fałd skórny ograniczający usta;

wargowy (adj)
labiale
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący warg, ust
  (fonetyka, fonetyczny) związany z artykulacją ustami

wariat /ˈvarʲjat/ (n)
matto, pazzo
  (potocznie, potoczny) człowiek chory psychicznie
matto, pazzo, testa pazza
  (potocznie, potoczny) ktoś zachowujący się nieobliczalnie, niekonwencjonalnie; zwariowany, nierozważny

wariować (v)
dare di volta il cervello
  (potocznie, potoczny) zachowywać się nieobliczalnie, szalenie, nienormalnie; tracić zmysły
impazzire
  (potocznie, potoczny) zapadać na chorobę psychiczną

warkocz /ˈvarkɔʧ̑/ (n)
treccia, codino
  (fryzjerstwo, fryzjerski) splot zazwyczaj z trzech pasm włosów

warownia (n)
fortezza, rocca, fortificazione, piazzaforte, roccaforte
  (architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) obwarowany gród, twierdza otoczona obwarowaniem

warowny /vaˈrɔvnɨ/ (adj)
fortificato
  umocniony w celu przetrwania oblężenia

warstwa /ˈvarstfa/ (n)
ceto
  grupa społeczna wyróżniona ze względu na pewną hierarchię;
stratto, strato
  każda z części materii wyraźnie wyodrębniających się w postaci równoległych płaszczyzn

warstwowy /varˈstfɔvɨ/ (adj)
stratificato
  złożony z warstw

warszawianin /ˌvarʃaˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
varsaviano
  mieszkaniec Warszawy

warszawianka /ˌvarʃaˈvʲjãnka/ (n)
varsaviana
  mieszkanka Warszawy

warszawski /varˈʃafsʲci/ (adj)
varsaviano
  związany z Warszawą, pochodzący z Warszawy

warsztat tkacki (n)
tessoria
  (włókiennictwo) proste urządzenie do wytwarzania tkanin nazywane również krosnem ręcznym;

warta /ˈvarta/ (n)
guardia
  straż pełniona przez jedną lub kilka osób;

wartościowy /ˌvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
prezioso, pregevole
  o wysokiej wartości materialnej

wartość /ˈvartɔɕʨ̑/ (n)
valore, valenza
  określony stan danej cechy, wymiar cechy; znaczenie; to, ile coś jest warte z jakiejś przyczyny

waruga /vaˈruɡa/ (n)
umbretta
  (ornitologia, ornitologiczny) Scopus umbretta, duży, brązowy ptak afrykański z wydatnym czubem z tyłu głowy;

warunek /vaˈrũnɛk/ (n)
condizione
  ograniczenie, bez którego coś nie jest możliwe
  (tylko w liczbie mnogiej) sytuacja
  (tylko w liczbie mnogiej) cechy fizyczne osoby, cechy charakteru lub jej doświadczenie

warunki (n)
condizioni
  stan rzeczy

waryscyt /vaˈrɨsʦ̑ɨt/ (n)
variscite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów;

warzywna (n)
zuppa di verdura
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa na warzywach

warzywnia warzywna (n)
açaí
  (botanika, botaniczny) Euterpe oleracea Mart., gatunek rośliny z rodziny arekowatych;

warzywnik /vaˈʒɨvʲɲik/ (n)
ortaglia
  ogród lub jego część przeznaczona na uprawę warzyw

warzywo /vaˈʒɨvɔ/ (n)
verdura, ortaggio
  roślina, której owoce, korzenie, liście lub kwiatostany służą człowiekowi za pokarm

wasabi (n)
wasabi
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z gatunku Eutrema japonica (Miq.) Koidz., chrzan japoński z rodziny kapustowatych

wasalizacja (n)
vassalizzazione
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) uzależnienie, uczynienie poddanym

wasalny (adj)
vassallo
  (historia, historyczny, historycznie) związany z wasalem, dotyczący wasala

wasz /vaʃ/ (pronoun)
vostro
  2. (osoba) lm

waszyngtończyk /ˌvaʃɨ̃ŋkˈtɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
washingtoniano
  mieszkaniec Waszyngtonu, stołecznego miasta Stanów Zjednoczonych

waszyngtoński /ˌvaʃɨ̃ŋkˈtɔ̃j̃sʲci/ (adj)
washingtoniano
  odnoszący się do miasta Waszyngton

wat /vat/ (n)
watt
  (fizyka, fizyczny) jednostka mocy w układzie SI odpowiadająca pracy 1 dżula wykonywanej w czasie 1 sekundy;

wata cukrowa /ˈvata ʦ̑uˈkrɔva/ (n)
zucchero filato
  (spożywczy) jadalny wyrób z cukru przypominający watę;

wataha /vaˈtaxa/ (n)
branco
  (łowiectwo, łowiecki) stado wilków lub dzików;

watykanista (n)
vaticanista
  ekspert w sprawach związanych z Państwem Watykańskim

watykanistka (n)
vaticanista
  ekspertka w sprawach związanych z Państwem Watykańskim

watykański /ˌvatɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
vaticano
  odnoszący się do państwa Watykan

wazektomia /ˌvazɛkˈtɔ̃mʲja/ (n)
vasectomia
  (medycyna, medyczny) zabieg urologiczny przeprowadzany u mężczyzn w celu trwałego pozbawienia ich płodności, polegający na przecięciu nasieniowodu (nasieniowodów);

wazeliniarz (n)
adulatore, lecchino, lusingatore, sicofante
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) osoba przesadnie komuś schlebiająca i usługująca, zwłaszcza komuś wyżej postawionemu

wał /vaw/ (n)
albero, biella
  narzędzie w kształcie walca osadzonego w ramie na osi, służące do ugniatania i wyrównywania gruntu, nawierzchni dróg itp.
terrapieno, argine
  rodzaj nasypu, usypisko z ziemi, naturalne lub sztuczne

wałach /ˈvawax/ (n)
castrone, cavallo castrato
  (jeździectwo, jeździecki) (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany samiec konia o wyciszonym temperamencie;

wałek /ˈvawɛk/ (n)
bigodino
  przedmiot przypominający cylinder

wałek do ciasta /ˈvawɛɡ dɔ‿ˈʨ̑asta/ (n)
matterello, mattarello
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drewniany przedmiot w kształcie walca służący do rozpłaszczania ciasta, w celu uzyskania cienkiej warstwy;

wałkować /vawˈkɔvaʨ̑/ (v)
ruminare
  (przenośnie, przenośnia) mówić o czymś, aż do znudzenia
stendere
  rozpłaszczać kawałek ciasta wałkiem

wałkoń (n)
fannullone, pigro, poltrone, infingardo
  osoba, której nie chce się pracować

wałęsać się (v)
gironzolare
  (potocznie, potoczny) chodzić bez celu

waśń (n)
faida, lite, scazzo
  (przestarzałe, przestarzały) albo (książkowy) kłótnia, spór

ważka /ˈvaʃka/ (n)
libellula
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rzędu ważek (Odonata Fabricius), żyjący w okolicach zbiorników wodnych podłużny, o dwóch parach skrzydeł i dużych oczach;

ważniak (n)
affettatore
  (potocznie, potoczny) osoba zarozumiała

ważny /ˈvaʒnɨ/ (adj)
importante
  mający duże znaczenie
valido, vigente
  mający moc prawną, obowiązujący
potente
  mający odpowiedzialne stanowisko, duże wpływy

wbrew /vbrɛf/ (preposition)
contro
  sprzecznie z czymś, na przekór komuś lub czemuś

wchodzić /ˈfxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
salire, entrare
  wstępować w obręb jakiegoś pomieszczenia, budynku, obszaru, strefy itp.

wchodzić w grę /ˈfxɔʥ̑iʥ̑ ˈv‿ɡrɛ/ (idiom)
entrare in gioco
  być branym pod uwagę; uczestniczyć, stanowić część jakiegoś przedsięwzięcia

wchłanianie /fxwãˈɲä̃ɲɛ/ (n)
assorbimento
  (rzeczownik odczasownikowy) od wchłaniać

wciąż /fʲʨ̑ɔ̃w̃ʃ/ (adv)
sempre, ancora
  wykonując jakąś czynność cały czas, bez przerwy

wczasy /ˈfʧ̑asɨ/ (n)
cura
  zorganizowany wielodniowy wypoczynek poza miejscem zamieszkania

wcześnie /ˈfʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
presto
  podczas początkowego etapu trwania czegoś

wczoraj /ˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
ieri
  w dniu poprzedzającym dzisiejszy

wczoraj /ˈfʧ̑ɔraj/ (n)
ieri
  dzień poprzedni w stosunku do dzisiejszego

wczorajszy /fʧ̑ɔˈrajʃɨ/ (adj)
di ieri
  taki, który był wczoraj, dotyczy poprzedniego dnia; z dnia poprzedniego

wdech (n)
inspirazione
  (fizjologia, fizjologiczny) akt wprowadzania powietrza do układu oddechowego

wdowa /ˈvdɔva/ (n)
vedova
  kobieta, której ostatni mąż nie żyje;

wdowi grosz /ˈvdɔvʲi ˈɡrɔʃ/ (n)
obolo della vedova
  (książkowy) niewielka kwota przekazana kosztem wyrzeczeń przez osobę niezamożną

wdowiec /ˈvdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
vedovo
  mężczyzna, którego ostatnia żona nie żyje

wdowieństwo (n)
vedovanza
  bycie wdową lub wdowcem

wdychać /ˈvdɨxaʨ̑/ (v)
inalare, inspirare
  wciągać powietrze/wyziewy nosem lub ustami do płuc

wdzięczność /ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
gratitudine, riconoscenza
  uczucie serdeczności w stosunku do swojego darczyńcy, dobroczyńcy, chęć odwzajemnienia się mu za dobrodziejstwa

wdzięczny /ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
grato, riconoscente
  pełen wdzięczności

wdzięk /vʲʥ̑ɛ̃ŋk/ (n)
grazia
  sprawianie miłego wrażenia swoim wyglądem i / lub zachowaniem

wdówka (n)
vedovella
  (żartobliwie) o wdowie

weber /ˈvɛbɛr/ (n)
weber
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka pochodna układu SI, w której podawany jest strumień indukcji magnetycznej;

weduta /vɛˈduta/ (n)
veduta
  (sztuka) dzieło (rysunek, sztych, obraz) przedstawiające panoramę miasta;

wedutowy (adj)
vedutista
  (sztuka) związany z malowaniem wedut, dotyczący malowania wedut

wedutysta (n)
vedutista
  (sztuka) malarz miejskich krajobrazów: twórca wedut

wedutystka (n)
vedutista
  (sztuka) malarka miejskich krajobrazów: twórczyni wedut

wedutyzm (n)
vedutismo
  (sztuka) rodzaj malarski obejmujący panoramy miejskie

według /ˈvɛdwuk/ (preposition)
da
  …oznaczający, że coś odbywa się zgodnie z jakąś instrukcją, planem, poleceniem

weekend (n)
fine settimana, weekend, week-end
  sobota i niedziela, także piątek wieczorem, (dosłownie) koniec tygodnia

weganin /vɛˈɡãɲĩn/ (n)
vegano, vegetaliano, vegetalista
  człowiek przestrzegający zasad weganizmu, niejedzący żadnych pokarmów pochodzenia zwierzęcego

weganizm /vɛˈɡãɲism̥/ (n)
veganismo, vegetalianismo
  styl życia dążący do minimalizacji wykorzystywania zwierząt w celach konsumpcyjnych, tj. wykluczający jedzenie mięsa i pokarmów zawierających składniki pochodzenia zwierzęcego (nabiał, jajka, żelatynę) i odrzucający produkty wytworzone z użyciem zwierząt ((na przykład) futro, skórzaną odzież, kosmetyki testowane na zwierzętach);

weganka /vɛˈɡãnka/ (n)
vegana, vegetaliana, vegetalista
  kobieta przestrzegająca zasad weganizmu, będąca na diecie wegańskiej, nie jedząca pokarmów pochodzenia zwierzęcego

wegański /vɛˈɡãj̃sʲci/ (adj)
vegano, vegan, vegetaliano
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bez mięsa, ryb i innych produktów pochodzenia zwierzęcego (tj. nabiału, tłuszczów zwierzęcych, jajek, owoców morza, miodu)
vegan, vegetaliano, vegetalista
  związany z weganizmem, dotyczący weganizmu

wegetacja (n)
vegetazione
  (biologia, biologiczny) procesy wzrostu i rozwoju zachodzące jednocześnie lub oddzielnie w organizmie rośliny

wegetarianin /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲĩn/ (n)
vegetariano
  człowiek, który nie je mięsa

wegetarianizm /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲism̥/ (n)
vegetarismo, vegetarianesimo, vegetarianismo
  sposób odżywiania się charakteryzująca się wyłączeniem z posiłków produktów mięsnych;

wegetarianka /ˌvɛɡɛtarʲˈjãnka/ (n)
vegetariana
  forma żeńska od: wegetarianin

wegetariański /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
vegetariano
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa i niektórych albo wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego
  związany z wegetarianizmem, dotyczący wegetarianizmu

wehikuł /vɛˈxʲikuw/ (n)
veicolo
  (żartobliwie) środek transportu

weksylolog (n)
vessillologo
  specjalista w dziedzinie weksylologii, czyli nauki o flagach, sztandarach i chorągwiach

weksylologia /ˌvɛksɨlɔˈlɔɟja/ (n)
vessillologia
  nauka zajmująca się badaniem flag, sztandarów i chorągwi;

weksylologiczny (adj)
vessillologico
  dotyczący weksylologii

welomobil (n)
velomobile
  (transport, transportowy) trzy lub czterokołowy rower rozbudowany o opływową kabinę, niekiedy wspomagany silnikiem

welon /ˈvɛlɔ̃n/ (n)
velo
  przezroczysty materiał upinany na głowie i stanowiący część ubioru (m.in. stroju panny młodej, zakonnic lub niektórych duchownych)

wena /ˈvɛ̃na/ (n)
vena
  (dawniej, dawny) (anatomia, anatomiczny) żyła
fortuna
  (dawniej, dawny) szczęście sprzyjające komuś, zwłaszcza w grze
estro, vena
  (książkowy) zapał twórczy, natchnienie, zdolność, łatwość tworzenia

wenecjanin /ˌvɛ̃nɛˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn/ (n)
veneziano
  mieszkaniec Wenecji

wenecjanka /ˌvɛ̃nɛˈʦ̑ʲjãnka/ (n)
veneziana, veneta
  mieszkanka Wenecji

wenecki /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲci/ (adj)
veneziano, veneto
  odnoszący się do Wenecji, związany z Wenecją, wywodzący się z Wenecji

wenecki /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲci/ (n)
veneto, lingua veneta
  (językoznawstwo, językoznawczy) zespół dialektów używanych w północno-wschodnich Włoszech;

wenerolog /ˌvɛ̃nɛˈrɔlɔk/ (n)
venereologo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób wenerycznych
venereologa
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka wenerologii

wenerologia /ˌvɛ̃nɛrɔˈlɔɟja/ (n)
venereologia
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się rozpoznawaniem i leczeniem chorób przenoszonych drogą płciową;

wenezuelski /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlsʲci/ (adj)
venezuelano
  odnoszący się do Wenezueli lub Wenezuelczyków

wentylator /ˌvɛ̃ntɨˈlatɔr/ (n)
ventilatore
  (elektryczność) urządzenie w formie śmigła napędzanego silnikiem, wywołującego wiatr, stosowane do schładzania pomieszczeń, urządzeń elektrycznych lub w celu stworzenia sztucznego ciągu w kanałach wentylacyjnych, w piecach hutniczych itp.;

wenusjański (adj)
venusiano
  (astronomia, astronomiczny) związany z planetą Wenus

weranda /vɛˈrãnda/ (n)
veranda
  (architektura, architektoniczny) drewniana lub murowana dobudówka o funkcji rekreacyjnej, zazwyczaj dostawiona do budynku mieszkalnego, otwarta lub oszklona, z dachem na słupach

werbel /ˈvɛrbɛl/ (n)
rullante
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bęben posiadający struny pod spodnią membraną dla uzyskania charakterystycznego dźwięku;

werbena (n)
verbena
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

werbista (n)
verbita
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu założonego przez św. Arnolda Janssena;

wermut (n)
vermut, vermouth
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wino wzmacniane aromatyzowane ziołami i korzeniami;

wernakularny /ˌvɛrnakuˈlarnɨ/ (adj)
vernacolare
  rodzimy, etniczny, miejscowy, w języku narodowym – w odniesieniu do literatury, kultury słowa
  rodzimy, nieprofesjonalny, tworzony przez anonimowych twórców – w odniesieniu do kultury materialnej (sztuki, architektury)

weronka (n)
veronese
  mieszkanka Werony

werończyk (n)
veronese
  mieszkaniec Werony

weroński (adj)
veronese, scaligero
  związany z Weroną, dotyczący Werony, pochodzący z Werony

wersja /ˈvɛrsʲja/ (n)
versione
  jeden ze sposobów przedstawienia, wykonania, powiedzenia czegoś

weryfikować /ˌvɛrɨfʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
verificare, appurare
  sprawdzać, potwierdzać lub wypróbowywać prawdziwość, prawidłowość, słuszność lub autentyczność czegoś

wesele /vɛˈsɛlɛ/ (n)
nozze
  (etnografia, etnograficzny) (gastronomia) przyjęcie i zabawa urządzane po ślubie

wesołe miasteczko /vɛˈsɔwɛ mʲjaˈstɛʧ̑kɔ/ (n)
parco dei divertimenti, parco di divertimenti
  karuzele, strzelnice i inne podobne atrakcje zebrane w jednym miejscu;

wesoło /vɛˈsɔwɔ/ (adv)
allegramente
  w pogodnym nastroju

wesoły /vɛˈsɔwɨ/ (adj)
allegro, giocondo, pimpante
  taki, który odczuwa rozbawienie, ma dobry humor, nastrój; nie jest smutny
divertente
  taki, który wprawia w dobry humor

westchnienie (n)
sospiro
  głębokie odetchnięcie jako wyraz znaczącego przeżycia, emocji

wesz /vɛʃ/ (n)
pidocchio
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezskrzydły owad pasożytujący na ssakach i sporadycznie na rybach;

weteran /vɛˈtɛrãn/ (n)
veterano, riduce
  (wojskowość, wojskowy) stary, zasłużony w boju żołnierz

weterynaria /ˌvɛtɛrɨ̃ˈnarʲja/ (n)
veterinaria
  (medycyna, medyczny) nauka o zdrowiu i chorobach zwierząt, (zobacz) medycyna weterynaryjna

weterynaryjny /ˌvɛtɛrɨ̃naˈrɨjnɨ/ (adj)
veterinario
  związany z weterynarią

weterynarz /ˌvɛtɛˈrɨ̃naʃ/ (n)
veterinario
  (weterynaria, weterynaryjny) lekarz leczący zwierzęta;

wewnątrz /ˈvɛvnɔ̃nṭʃ/ (preposition)
dentro
  w środku jakiegoś wnętrza, w jakimś pomieszczeniu

wewnątrztrynitarny (adj)
intertrinitario
  (teologia, teologiczny) dziejący się wewnątrz Trójcy Świętej, obowiązujący wewnątrz Trójcy Świętej

wewnętrzny /vɛvˈnɛ̃nṭʃnɨ/ (adj)
interiore
  taki, który znajduje się wewnątrz czegoś, w środku
  taki, który dotyczy psychiki człowieka; dziejący się w jego psychice
  taki, który dzieje się w granicach danego kraju

wezuwian /vɛˈzuvʲjãn/ (n)
vesuvianite, vesuviana
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;

wezuwiański (adj)
vesuviano
  (geografia, geograficzny) związany z Wezuwiuszem, dotyczący Wezuwiusza, leżący nieopodal Wezuwiusza

wełna /ˈvɛwna/ (n)
lana
  (włókiennictwo) (krawiectwo) tkanina, wyrób z wełny (1.1)
  sztuczny surowiec przypominający wełnę (1.1)
lana, vello
  sierść niektórych zwierząt parzystokopytnych, głównie owiec i wielbłądów

wełniany /vɛwʲˈɲãnɨ/ (adj)
di lana
  wykonany z wełny

wełnisty (adj)
lanoso, lanuto
  porosły wełną

wgłębienie /vɡwɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
incavo, lacuna
  wklęsłość, dołek

whisky (n)
whisky
  (spożywczy) mocna, wytrawna wódka produkowana głównie ze słodu jęczmiennego i żyta, leżakująca w dębowych beczkach, kojarzona głównie ze Szkocją i Irlandią;

wiadomości /ˌvʲjadɔ̃ˈmɔɕʨ̑i/ (n)
cognizioni, sapienza
  jakiś obszar wiedzy
notizie
  telewizyjny lub radiowy, zwykle cykliczny, program informacyjny

wiadomość /vʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
messaggio
  coś, co przekazuje informację
notizia
  nowina, informacja

wiadro /ˈvʲjadrɔ/ (n)
secchio
  walcowaty pojemnik, zwykle nieco szerszy u góry, z pałąkowatym uchwytem, służący do przechowywania i ręcznego przenoszenia cieczy lub materiałów sypkich;

wiadukt /ˈvʲjadukt/ (n)
viadotto, cavalcavia
  (urbanistyka, urbanistyczny) most przeprowadzający drogę komunikacyjną nad przeszkodą terenową inną niż woda (np. inna droga lub wąwóz);

wiara /ˈvʲjara/ (n)
fede, fiducia
  przekonanie, że coś jest prawdą; ufność, zaufanie wobec rzeczy niepewnych, nie do końca znanych

wiarygodność /ˌvʲjarɨˈɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
credibilità, affidabilita, autenticità
  cecha tego, co wiarygodne, rzetelne, prawdziwe

wiarygodny /ˌvʲjarɨˈɡɔdnɨ/ (adj)
affidabile, attendibile, credibile
  godny wiary, zasługujący na wiarę i zaufanie, pewny

wiatr /vʲjatr̥/ (n)
vento
  (meteorologia, meteorologiczny) ruszające się masy powietrza;

wiatr słoneczny (n)
vento solare
  (astronomia, astronomiczny) wydobywający się ze Słońca strumień plazmy;

wiatraczek /vʲjaˈtraʧ̑ɛk/ (n)
girandola
  zabawka przypominająca kształtem skrzydła wiatraka lub poruszająca się tak jak one;

wiatrak /ˈvʲjatrak/ (n)
mulino a vento
  (budownictwo) budowla ze skrzydłami obracanymi przez wiatr;

wiatrowskaz /vʲjaˈtrɔfskas/ (n)
segnavento, girandola
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do wskazywania kierunku wiatru;

wiatrówka /vʲjaˈtrufka/ (n)
giacca a vento
  (odzieżownictwo) lekka kurtka chroniąca przed wiatrem
varicella
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) ospa wietrzna
fucile ad aria compressa
  (potocznie, potoczny) (sport, sportowy) karabinek lub pistolet pneumatyczny;

wiatyk (n)
viatico
  (kościelny) komunia dawana wiernemu w niebezpieczeństwie śmierci;

wibracja (n)
vibrazione
  drganie o dużej częstotliwości

wibrator (n)
vibratore
  (seksuologia, seksuologiczny) wibrujące akcesorium imitujące męski członek, wykorzystywane do stymulacji narządów płciowych;

wiceadmirał (n)
ammiraglio di divisione
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) oficerski stopień wojskowy w polskiej marynarce wojennej odpowiadający generałowi dywizji w wojskach lądowych i lotnictwie;

wicedyrektorka (n)
vicedirettrice
  zastępczyni dyrektora lub dyrektorki

wicehrabia (n)
visconte
  arystokrata noszący tytuł niższy niż tytuł hrabiego

wicehrabina (n)
viscontessa
  arystokratka nosząca tytuł niższy niż tytuł hrabiny

wicentyński (adj)
vicentino
  związany z Vicenzą, dotyczący Vicenzy

wicher (n)
turbine
  (meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty wiatr o prędkości 60-75 km/h i o sile 8 stopni w skali Beauforta

wichrzycielka (n)
mettiscandali
  kobieta, która celowo wprowadza zamieszanie, wszczyna bunt, sieje ferment

wiciokrzew /vʲiˈʨ̑ɔkʃɛf/ (n)
caprifoglio
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju Lonicera L.;

widelec /vʲiˈdɛlɛʦ̑/ (n)
forchetta
  ostro zakończony przedmiot używany do nabierania jedzenia;
  (środowiskowy) (technologia, technika, techniczny) element konstrukcji roweru, na którym mocuje się oś koła;

widelec do porcjowania /vʲiˈdɛlɛʣ̑ ˌdɔ‿pɔrʦ̑ʲjɔˈvãɲa/ (n)
forchetta per arrosto
  widelec do przytrzymywania najczęściej mięsa podczas dzielenia na mniejsze kawałki, do przewracania podczas obróbki termicznej

wideoklip /ˌvʲidɛˈɔklʲip/ (n)
spezzone
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (telewizja, telewizyjny) krótki film towarzyszący utworowi muzycznemu

widełki (n)
forcola
  (zdrobniale) od widły

widny (adj)
chiaro, soleggiato
  (książkowy) rozświetlony

widoczny /vʲiˈdɔʧ̑nɨ/ (adj)
visibile
  taki, którego widać
distinguibile
  taki, którego łatwo dostrzec, zauważyć

widok /ˈvʲidɔk/ (n)
veduta, vista
  obraz, wygląd
vista, veduta
  widziana przestrzeń, krajobraz

widokówka /ˌvʲidɔˈkufka/ (n)
cartolina
  karta pocztowa z widokiem krajobrazu, miasta lub zabytku;

widz /vʲiʦ̑/ (n)
spettatore
  osoba oglądająca film, przedstawienie, pokaz, koncert lub inne widowisko

widzieć /ˈvʲiʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
vedere
  odbierać bodźce wzrokowe
  spotykać się
  mieć dany pogląd na coś/kogoś

wiec (n)
manifestazione, comizio
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) publiczne zgromadzenie polityczne;

wieczerza Pańska (n)
cena del Signore
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w tradycji chrześcijańskiej wieczerza paschalna, którą Chrystus spożył ze swymi apostołami w przeddzień ukrzyżowania;

wieczna zmarzlina (n)
permafrost
  (ekologia, ekologiczny) stale zamarznięta głębsza warstwa gleby

wieczne pióro (n)
penna stilografica
  przyrząd do pisania ze zbiorniczkiem na atrament wewnątrz obsadki;

wiecznozielony (adj)
sempreverde
  (botanika, botaniczny) zawsze zielony, nigdy nie tracący liści

wieczność /ˈvʲjɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
eternità
  (książkowy) nieskończoność; trwanie poza czasem, poza początkiem i końcem;

wieczorny /vʲjɛˈʧ̑ɔrnɨ/ (adj)
serale
  odbywający się wieczorem, związany z końcem dnia

wieczór /ˈvʲjɛʧ̑ur/ (n)
sera, serata
  część doby między zachodem słońca a nocą

wieczór kawalerski /ˈvʲjɛʧ̑ur ˌkavaˈlɛrsʲci/ (n)
addio al celibato
  zwyczajowa zabawa urządzana w przeddzień ślubu przez pana młodego, dla męskiego grona przyjaciół;

wiedenka /vʲjɛˈdɛ̃nka/ (n)
viennese
  mieszkanka Wiednia

wiedeńczyk /vʲjɛˈdɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
viennese
  mieszkaniec Wiednia

wiedeński /vʲjɛˈdɛ̃j̃sʲci/ (adj)
viennese, di Vienna
  odnoszący się do Wiednia, związany z Wiedniem

wiedza /ˈvʲjɛʣ̑a/ (n)
conoscenza, sapere
  ogół posiadanych wiadomości

wiedzieć /ˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
sapere
  mieć wiedzę na jakiś temat, mieć świadomość prawdziwości czegoś

wiedzieć, skąd wiatr wieje /ˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ ˈskɔ̃nd ˈvʲjadr ˈvʲjɛ̇jɛ/ (v)
conoscere da che parte tira il vento
  znać prawdziwe powody czegoś; orientować się w określonej sytuacji, umiejąc czerpać z niej korzyści dla siebie

wiedźmin /ˈvʲjɛ̇ʥ̑mʲĩn/ (n)
strigo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (fantasy) człowiek poddany kontrolowanej mutacji, by jako najemnik zabijać potwory

wiejski /ˈvʲjɛ̇jsʲci/ (adj)
rustico, agreste, rurale, paesano, campestre, rusticale
  związany z wsią, dotyczący wsi, pochodzący ze wsi

wiek /vʲjɛk/ (n)
età
  czas, jaki ktoś już przeżył, jaki coś przeżyło
secolo
  sto lat;

wiek emerytalny /ˈvʲjɛk ˌɛ̃mɛrɨˈtalnɨ/ (n)
età pensionabile
  (urzędowy) rok życia, od którego osoba ubezpieczona na życie nabywa prawo do świadczenia z tytułu dożycia tego wieku; wiek, od którego pracownik może odejść na emeryturę;

wiekopomny /ˌvʲjɛkɔˈpɔ̃mnɨ/ (adj)
degno di eterno memoria, imperituro, memorabile
  godny pamiętania, zachowania w pamięci na wieki

wielbłąd /ˈvʲjɛlbwɔ̃nt/ (n)
cammello
  (zoologia, zoologiczny) Camelus Linnaeus, duży afrykański i azjatycki ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych, z charakterystycznym jednym lub dwoma garbami;

wielbłąd dwugarbny (n)
cammello
  (zoologia, zoologiczny) Camelus ferus Przewalski, duży ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych występujący w stanie dzikim na stepach centralnej Azji;

wielbłądnik (n)
cammelliere
  poganiacz wielbłądów

wielce (adv)
molto
  w sposób znaczny

wiele /ˈvʲjɛlɛ/ (adv)
molto, tanto
  dużo, w dużym stopniu, zakresie

wiele /ˈvʲjɛlɛ/ (indefinitePronoun)
molto, tanto
  duża ilość, duża liczba czegoś lub kogoś

wielebny (adj)
reverendo
  przydomek stosowany do grzecznościowego tytułowania osób duchownych

wielki /ˈvʲjɛlʲci/ (adj)
grande
  bardzo ważny, znaczący
  o człowieku: mocno wyróżniający się zdolnościami lub innymi cechami
  o nadzwyczaj dużej skali lub natężeniu
  o nadzwyczaj dużych rozmiarach

wielkie nieba (interjection)
mamma mia
  okrzyk zdziwienia, zaskoczenia, oburzenia

wielkoduszność (n)
magnanimità
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest wielkoduszne; cecha tych, którzy są wielkoduszni

wielkoduszny /ˌvʲjɛlkɔˈduʃnɨ/ (adj)
magnanimo
  taki, który charakteryzuje się wielkimi zaletami ducha, zwłaszcza szlachetnością i wyrozumiałością

wielkopostny (adj)
quaresimale
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Wielkim Postem, dotyczący Wielkiego Postu, odprawiany w Wielkim Poście

wielkotygodniowy (adj)
di Settimana Santa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Wielkim Tygodniem, dotyczący Wielkiego Tygodnia, odprawiany w Wielkim Tygodniu

wielo- /ˈvʲjɛlɔ/
multi-, pluri-, poli-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na dużą liczbę tego, co jest nazywane drugim członem

wielobarwny (adj)
multicolore
  mający wiele barw, złożony z elementów różnego koloru

wielodniowy /ˌvʲjɛlɔˈdʲɲɔvɨ/ (adj)
di molto giorno
  trwający wiele dni

wielogodzinny /ˌvʲjɛlɔɡɔˈʥ̑ĩnːɨ/ (adj)
di molto ora
  trwający wiele godzin

wielojęzyczność (n)
plurilinguismo, multilinguismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) cecha tego, co wielojęzyczne

wielojęzyczny /ˌvʲjɛlɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
multilingue, plurilingue
  napisany w wielu językach
  posługujący się wieloma językami

wielokrotnie /ˌvʲjɛlɔˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
ripetutamente, a più riprese
  wiele razy

wielokrotność /ˌvʲjɛlɔˈkrɔtnɔɕʨ̑/ (n)
multiplo
  (matematyka, matematyczny) iloczyn danej liczby i dowolnej dodatniej liczby naturalnej;

wielokształtny (adj)
multiforme
  taki, który ma wielorakie kształty

wielokulturowość /ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɔɕʨ̑/ (n)
multiculturalismo
  (socjologia, socjologiczny) idea i model społeczny, według którego społeczeństwo powinno cechować się występowaniem grup o różnym pochodzeniu i wyznających odmienne systemy

wieloletni /ˌvʲjɛlɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
pluriennale, poliennale
  trwający lub mający wiele lat

wielonarodowy (adj)
multinazionale
  złożony z przedstawicieli wielu narodów, narodowości

wieloraki (adj)
molteplice
  mający wiele form

wieloryb /vʲjɛˈlɔrɨp/ (n)
balena
  (zoologia, zoologiczny) potoczna nazwa każdego większego walenia;

wielorybnictwo /ˌvʲjɛlɔrɨbʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
caccia alle balene
  polowanie na walenie w celu pozyskania olbrotu, fiszbinu czy ambry;

wielorybnik (n)
baleniere
  (rybołówstwo, rybacki) człowiek trudniący się zawodowo połowem wielorybów
baleniera
  (marynarka) statek wielorybniczy

wieloródka /ˌvʲjɛlɔˈrutka/ (n)
multipara, pluripara
  (medycyna, medyczny) w ginekologii: kobieta, która rodziła więcej niż jeden raz lub kobieta w ciąży, która rodziła już co najmniej jeden raz
  (zoologia, zoologiczny) samica ssaków, która kilkakrotnie wydawała potomstwo

wielostronny (adj)
multiforme
  mający wiele stron, aspektów; dotyczący wielu zagadnień
multilaterale
  podejmowany przez wiele stron

wielotorbielowaty /ˌvʲjɛlɔtɔrbʲjɛlɔˈvatɨ/ (adj)
policistico
  (medycyna, medyczny) mający wiele torbieli

wielowarstwowy (adj)
multistrato
  taki, który ma wiele warstw

wielowiekowy /ˌvʲjɛlɔvʲjɛˈkɔvɨ/ (adj)
plurisecolare
  trwający wiele wieków, istniejący wiele wieków

wielowodzie (n)
polidramnios
  (medycyna, medyczny) występująca w czasie ciąży anomalia, w której ilość płynów zawartych w błonach płodowych jest nadmierna;

wielowyznaniowy (adj)
multiconfessionale
  złożony z przedstawicieli wielu wyznań

wieloznaczność /ˌvʲjɛlɔˈznaʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
polisemia
  cecha tego, co ma wiele znaczeń;

wieloznaczny (adj)
plurivoco, polisenso
  mający liczne znaczenia

wielościan /vʲjɛˈlɔɕʨ̑ãn/ (n)
poliedro
  (geometria) ograniczona bryła geometryczna, której powierzchnia jest złożona wyłącznie z wielokątów;

wieniec laurowy /ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑ lawˈrɔvɨ/ (n)
corona d'alloro, corona di lauro
  (historia, historyczny, historycznie) wieniec z liści wawrzynu będący nagrodą za zwycięstwo w równej walce;
  symbol zwycięstwa lub wybitnych osiągnięć mający kształt wieńca laurowego (1.1);

wieprz /vʲjɛpʃ/ (n)
maiale, porco
  (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany samiec świni
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) tęgi mężczyzna

wieprzowina /ˌvʲjɛpʃɔˈvʲĩna/ (n)
carne di maiale, carne suina, porco
  (spożywczy) mięso ze świni;

wieprzowy /vʲjɛˈpʃɔvɨ/ (adj)
porcino, suino
  (przymiotnik) od wieprz

wiercipięta (n)
frugolo, saltamartino
  (potocznie, potoczny) osoba, która nie umie usiedzieć spokojnie

wierna (n)
fedele
  ta, który wierzy, jest wyznawczynią danej religii

wierność /ˈvʲjɛrnɔɕʨ̑/ (n)
fedeltà, fidelità
  bycie wiernym, stałym, oddanym komuś lub czemuś

wierny /ˈvʲjɛrnɨ/ (adj)
fedele
  wykazujący się wiernością, lojalnością
  o kopii, tłumaczeniu itp.: dokładny, ścisły

wierny /ˈvʲjɛrnɨ/ (n)
fedele
  ten, który wierzy, jest wyznawcą danej religii

wierny jak pies /ˈvʲjɛrnɨ ˈjak ˈpʲjɛs/ (adj)
fedele come un cane
  (związek frazeologiczny) bardzo wierny, lojalny; całkowicie komuś oddany

wiersz /vʲjɛrʃ/ (n)
poesia
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór poetycki, często rymowany
verso
  linia tekstu

wierzba /ˈvʲjɛʒba/ (n)
salice, salcio
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Salix, rodzaj drzewa, krzewu lub krzewinki z rodziny wierzbowatych;

wierzch /vʲjɛʃx/ (n)
superficie
  górna lub zewnętrzna powierzchnia czegoś

wierzchowiec /vʲjɛʃˈxɔvʲjɛʦ̑/ (n)
destriero, cavalcatura, alfana, cavallo da sella
  (jeździectwo, jeździecki) koń do jazdy wierzchem, w siodle

wierzchołek /vʲjɛʃˈxɔwɛk/ (n)
cima, sommità
  (geografia, geograficzny) szczyt góry
apice
  (geometria) punkt łączący sąsiednie boki wielokąta lub co najmniej trzy ściany wielościanu;

wierzyć /ˈvʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
credere
  ufać komuś, uważać, że ktoś ma rację
  uważać coś za prawdziwe mimo braku dowodów na prawdziwość tego
  wyznawać religię

wieszczek (n)
gracchio alpino
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) (ornitologia, ornitologiczny) Pyrrhocorax graculus, gatunek średniego ptaka osiadłego z rodziny krukowatych;

wieszczenie (n)
annunciare
  (książkowy) przepowiadanie przyszłości

wieszczy (adj)
profetico, fatidico
  związany z wieszczeniem, dotyczący wieszczenia

wietnamski /vʲjɛtˈnãmsʲci/ (adj)
vietnamita
  odnoszący się do Wietnamu lub Wietnamczyków

wietrzny /ˈvʲjɛṭʃnɨ/ (adj)
ventoso
  odznaczający się silnymi podmuchami wiatru

wiewióra kremowa (n)
scoiattolo gigante pallido
  (zoologia, zoologiczny) Ratufa affinis Raffles, gatunek nadrzewnego ssaka z rodziny wiewiórkowatych, który występuje w Azji Południowo-Wschodniej;

wiewiórka /vʲjɛˈvʲjurka/ (n)
scoiattolo
  (zoologia, zoologiczny) : (1.1) (zoologia, zoologiczny) sciurus, nadrzewny gryzoń o puszystym i najczęściej rudym futrze oraz długiej kicie;

wiewiórkokształtne (n)
sciuromorfo
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Sciuromorpha Brandt, podrząd ssaków z rzędu gryzoni z długimi owłosionymi ogonami;

wieńcowy (adj)
coronario
  (anatomia, anatomiczny) odnoszący się do naczyń odżywiających serce

wieś /vʲjɛ̇ɕ/ (n)
campagna, villaggio
  jednostka osadnicza nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta;

wieśniaczka (n)
campagnola, contadina
  (przestarzałe, przestarzały) mieszkanka wsi

wieśniak /ˈvʲjɛ̇ɕɲak/ (n)
buzzurro
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) prostak, człowiek prymitywny
contadino, campagnolo
  człowiek mieszkający na wsi

wieża /ˈvʲjɛʒa/ (n)
torre
  (architektura, architektoniczny) wysoka budowla o małej płaszczyźnie podstawy w stosunku do wysokości;
torre, rocco
  (szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się tylko w rzędach i kolumnach;

wieża Babel /ˈvʲjɛʒa ˈbabɛl/ (n)
torre di Babele
  (biblijny) olbrzymia budowla, która według Księga Rodzaju miała być wznoszona przez zjednoczoną ludzkość w krainie Szeinear;

wieża ciśnień /ˈvʲjɛʒa ˈʨ̑iɕɲɛ̇̃ɲ/ (n)
serbatoio idrico a torre
  (technologia, technika, techniczny) budynek w formie wieży, ze zbiornikiem wody na szczycie, który służy do stabilizowania ciśnienia wody w sieci wodociągowej;

wieżowiec /vʲjɛˈʒɔvʲjɛʦ̑/ (n)
grattacielo
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) wolnostojący wielokondygnacyjny budynek o niewielkiej w stosunku do wysokości powierzchni podstawy;

wigwam /ˈvʲiɡvãm/ (n)
wigwam
  (etnografia, etnograficzny) rodzaj nieprzenośnej chaty Indian Ameryki Północnej;

wihajster /vʲiˈxajstɛr/ (n)
coso, arnese
  (potocznie, potoczny) przedmiot, czasem fragment innego przedmiotu, o nieznanej lub nieistotnej w chwili wypowiedzi nazwie

wikariusz (n)
curato, viceparroco
  (kościelny) prezbiter na stałe pomagający proboszczowi w pracy duszpasterskiej;
vicario
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) w administracji kościelnej duchowny będący zastępcą lub namiestnikiem;

wikary (n)
vicario parrocchiale, viceparroco
  (kościelny) prezbiter na stałe pomagający proboszczowi w pracy duszpasterskiej;

wikipedysta /ˌvʲicipɛˈdɨsta/ (n)
wikipediano
  internauta tworzący i edytujący Wikipedię

wikipedystka /ˌvʲicipɛˈdɨstka/ (n)
wikipediana
  internautka tworząca i edytująca Wikipedię, (także, też) Wikisłownik, Wikibooks lub Wikicytaty

wikiński (adj)
vichingo
  związany z wikingami, dotyczący wikingów

wikt (n)
vitto
  (przestarzałe, przestarzały) żywność, zaopatrzenie

wiktoriański (adj)
vittoriano
  związany z epoką panowania królowej Wiktorii Hanowerskiej

wikunia (n)
vigogna
  (zoologia, zoologiczny) Vicugna vicugna Molina, południowoamerykański ssak parzystokopytny o gęstej, puszystej sierści;

wilamowski /ˌvʲilãˈmɔfsʲci/ (adj)
vilamoviano
  dotyczący Wilamowic koło Bielska-Białej

wilczyca /vʲilˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
lupa
  (zoologia, zoologiczny) samica wilka

wilec ziemniaczany (n)
patata dolce, batata, patata americana
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Ipomoea batatas; pochodzący z Ameryki gatunek rośliny uprawnej z rodziny powojowatych

wiledżiatura (n)
villeggiatura
  (przestarzałe, przestarzały) letni pobyt na wakacjach

wilegiatura (n)
villeggiatura
  (przestarzałe, przestarzały) letni pobyt na wakacjach

wilga /ˈvʲilɡa/ (n)
rigogolo
  (ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości, żółtoczarny ptak z rodziny wilg (Oriolidae);

wilgotność (n)
umidità
  stan wyższego nasycenia czegoś wodą

wilk /vʲilk/ (n)
lupo
  (zoologia, zoologiczny) przypominające psa zwierzę drapieżne, dziko żyjące;

wilk morski /ˈvʲilk ˈmɔrsʲci/ (n)
lupo di mare
  (przenośnie, przenośnia) bardzo doświadczony marynarz

wilk syty i owca cała /ˈvʲilk ˈsɨtɨ i‿ˈɔfʦ̑a ˈʦ̑awa/ (proverb)
salvare capra e cavoli
  rozwiązanie problemu z korzyścią dla obu stron

wilk szary (n)
lupo comune, lupo grigio
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Canis lupus Linnaeus, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych;
  (zoologia, zoologiczny) ssak z gatunku wilk szary (1.1)

wilk w owczej skórze /ˈvʲilɡ ˈv‿ɔfʧ̑ɛj ˈskuʒɛ/ (n)
lupo con la pelle dell'agnello
  (związek frazeologiczny) ktoś zły, niebezpieczny udający kogoś łagodnego i pokornego

wilkołak /vʲilˈkɔwak/ (n)
licantropo, lupo mannaro
  (folklor) człowiek, który może (częściowo albo w całości) zmienić się w wilka

willa /ˈvʲilːa/ (n)
villa
  podmiejska lub wiejska rezydencja bogatego człowieka;

wimperga /vʲĩmˈpɛrɡa/ (n)
ghimberga
  (architektura, architektoniczny) dekoracyjne, ażurowe wykończenie w kształcie trójkąta, wieńczące szczyt portalu albo okna, charakterystyczne dla architektury gotyckiej

wina /ˈvʲĩna/ (n)
colpa
  czyn niezgodny z normami postępowania

winda /ˈvʲĩnda/ /ˈvʲĩndɨ/ (n)
ascensore
  (technologia, technika, techniczny) poruszająca się w pionie klatka służąca do transportu osób lub towarów;

windziarz /ˈvʲĩɲʥ̑aʃ/ (n)
ascensorista
  (potocznie, potoczny) mężczyzna obsługujący windę

wingsuit (n)
tuta alare, wingsuit
  (sport, sportowy) kombinezon do wingsuitu (1.1)

winian (n)
tartrato
  (chemia, chemiczny) sól lub ester kwasu winowego

winiarnia (n)
enoteca
  (handel, handlowy) lokal, gdzie serwuje i sprzedaje się wino

winiarz (n)
vinaio, vinattiere
  (dawniej, dawny) właściciel winiarni
vinificatore
  (zawód, zawodowy, zawodowo) osoba produkująca wino

winnica /vʲĩɲˈːiʦ̑a/ (n)
vigna, vigneto
  (rolnictwo, rolniczy) miejsce uprawy winorośli;

winny /ˈvʲĩnːɨ/ (adj)
colpevole
  taki, który jest obarczony winą, będący sprawcą czegoś złego

wino /ˈvʲĩnɔ/ (n)
vino
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój alkoholowy powstający dzięki fermentacji owoców;

winobranie /ˌvʲĩnɔˈbrãɲɛ/ (n)
vendemmia
  zbiór owoców winorośli

winogrodnik /ˌvʲĩnɔˈɡrɔdʲɲik/ (n)
viticoltore, viticultore
  osoba zajmująca się uprawą winnicy

winogrono /ˌvʲĩnɔˈɡrɔ̃nɔ/ (n)
uva
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc winorośli

winyl (n)
vinile
  (chemia, chemiczny) substancja zawierająca rodniki powstałe poprzez oderwanie atomów wodoru od cząsteczek etenu
  (potocznie, potoczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) płyta winylowa

wio /vʲjɔ/ (interjection)
arri
  komenda do jazdy w przód dla konia w zaprzęgu

wiolonczela /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ˈʧ̑ɛla/ (n)
violoncello
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument smyczkowy, większy od altówki i mniejszy od kontrabasu;

wiolonczelista /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ʧ̑ɛˈlʲista/ (n)
violoncellista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na wiolonczeli

wiolonczelistka /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ʧ̑ɛˈlʲistka/ (n)
violoncellista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na wiolonczeli

wiosenne porządki (n)
pulizie di primavera
  sprzątanie po zimie

wiosenny /vʲjɔˈsɛ̃nːɨ/ (adj)
primaverile, di primavera
  mający związek z wiosną, dotyczący wiosny, mający miejsce wiosną

wioska /ˈvʲjɔska/ (n)
paesello, paesino, villaggetto
  niewielka wieś

wioska olimpijska (n)
villaggio olimpico
  (sport, sportowy) obszar, na którym mieszkają uczestnicy igrzysk olimpijskich

wiosna /ˈvʲjɔsna/ (n)
primavera
  pora roku, która następuje po zimie i poprzedza lato;

wiosną /ˈvʲjɔsnɔ̃w̃/ (adv)
di primavera, in primavera
  w czasie trwania wiosny

wiosłować (v)
remare, vogare, pagaiare
  (sport, sportowy) wykonywać wiosłami ruchy łodzi lub kajaka w celu nadania im biegu i kierunku

wioślarstwo /vʲjɔ̇ɕˈlarstfɔ/ (n)
canottaggio
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca wyścigi sportowych łodzi wiosłowych;

wiropłat /vʲiˈrɔpwat/ (n)
aerogiro
  (lotnictwo, lotniczy) maszyna cięższa od powietrza, zdolna do lotu dzięki powstawaniu siły nośnej na wirujących powierzchniach;

wirtualnie (adv)
virtualmente
  w internecie lub w innej wykreowanej rzeczywistości

wirtuoz /vʲirˈtu<sup>w</sup>ɔs/ (n)
virtuoso
  artysta, który doskonale włada swoją sztuką (najczęściej o muzykach)

wirtuozeria (n)
virtuosità
  szczególny kunszt w robieniu czegoś

wirtuozerskość (n)
virtuosismo
  cecha tego, co jest wirtuozerskie

wirtuozerstwo (n)
virtuosismo
  (rzadki, rzadko używany) najwyższy kunszt w czymś

wirtuozostwo (n)
virtuosismo
  najwyższy kunszt w czymś

wirtuozowski (adj)
virtuoso
  związany z wirtuozem, dotyczący wirtuoza

wirus /ˈvʲirus/ (n)
virus
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) (medycyna, medyczny) cząstka zakaźna, infekująca organizmy żywe, niezdolna do namnażania się poza komórką, sama niemająca struktury komórkowej;
  (informatyka, informatyczny) samopowielający się program komputerowy, który przy pomocy nosiciela (np. poczty elektronicznej) wdziera się do komputera w celu zakłócania jego pracy lub niszczenia danych;

wirusolog (n)
virologo
  (medycyna, medyczny) specjalista w dziedzinie wirusologii

wirusologia /ˌvʲirusɔˈlɔɟja/ (n)
virologia
  (biologia, biologiczny) nauka o wirusach oraz o wywoływanych przez nie chorobach;

wirusologiczny (adj)
virologico
  (biologia, biologiczny) związany z wirusologią, dotyczący wirusologii

wirusowe zakażenie przewodu pokarmowego /ˌvʲiruˈsɔvɛ ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ pʃɛˈvɔdu ˌpɔkarmɔˈvɛɡɔ/ (n)
gastroenterite
  (medycyna, medyczny) choroba układu pokarmowego;

wirusowy (adj)
virale
  związany z wirusami, dotyczący wirusów

wisieć /ˈvʲiɕɛ̇ʨ̑/ (v)
pendere
  być przymocowanym do czegoś od góry
  znajdować się w powietrzu, tkwić nieruchomo nad ziemią
  dawać się odczuć, być odczuwalnym (o nastroju itp.); zagrażać
  umierać na szubienicy

wisieć na telefonie /ˈvʲiɕɛ̇ʨ̑ ˌna‿tɛlɛˈfɔ̃ɲjɛ/ (v)
stare attaccato al telefono
  rozmawiać przez telefon długo lub często, prowadzić długie rozmowy telefoniczne

wist /vʲist/ (n)
whist
  (termin karciany) rodzaj gry w karty;

witalność /vʲiˈtalnɔɕʨ̑/ (n)
vitalità
  cecha tego, co jest witalne, pełne energii życiowej

witamina /ˌvʲitãˈmʲĩna/ (n)
vitamina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) związek organiczny niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania organizmu żywego;

witaminowy /ˌvʲitãmʲĩˈnɔvɨ/ (adj)
vitaminico
  związany z witaminami

witarianizm (n)
crudismo
  sposób odżywiania się polegający na spożywaniu wyłącznie surowych pokarmów (dopuszczalne jest podgrzewanie jedzenia do 40 °C) i wykluczeniu wysoko przetworzonej żywności;

witać /ˈvʲitaʨ̑/ (v)
salutare
  pozdrowić kogoś na początku spotkania; okazać swoje uczucia w związku z czyimś przybyciem, odwiedzinami, spotkaniem kogoś

witerbski (adj)
viterbese
  związany z Viterbo, dotyczący Viterbo

witraż /ˈvʲitraʃ/ (n)
vetrata
  (sztuka) ozdobna kompozycja wykonana z kawałków barwnego szkła wprawionego w okno zamiast szyb;

witrektomia (n)
vitrectomia
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie składników patologicznych znajdujących się w obrębie ciała szklistego oka;

witryna /vʲiˈtrɨ̃na/ (n)
sito
  (informatyka, informatyczny) strona internetowa, zwykle komercyjna, eksponująca coś, np. strona sklepu internetowego
vetrina
  duże okno sklepu przeznaczone na ekspozycję towaru;
  szklana szafa muzealna lub wystawiennicza
credenza, vetrinetta
  rodzaj przeszklonej szafki, w której wystawia się coś, np. ozdobną zastawę lub bibeloty;

witrynka (n)
vetrinetta
  (zdrobniale) od: witryna
  mała witryna

wiwianit /vʲiˈvʲjä̃ɲit/ (n)
vivianite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów;

wizerunek /ˌvʲizɛˈrũnɛk/ (n)
immagine, effigie
  pierwowzór, odbicie, obraz

wizon (n)
visone
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Neovison vison Schreber, gatunek drapieżnych ssaków z rodziny łasicowatych, występujących w stanie dzikim, w Ameryce Północnej;

wizon amerykański (n)
visone americano
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Neovison vison Schreber, gatunek drapieżnych ssaków z rodziny łasicowatych;
  (zoologia, zoologiczny) drapieżnik z gatunku wizonów amerykańskich (1.1)

wizygocki (adj)
visigotico, visigoto
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) związany z Wizygotami, dotyczący Wizygotów

wizyta /vʲiˈzɨta/ (n)
visita
  pobyt u kogoś jako gość w celach towarzyskich lub oficjalnych

wizyta domowa (n)
visita a domicilio
  (medycyna, medyczny) zbadanie chorego w jego własnym mieszkaniu

wizytator (n)
ispettore, visitatore
  osoba przeprowadzająca wizytację

wizytówka /ˌvʲizɨˈtufka/ (n)
biglietto da visita
  mały kartonik z zapisanymi na nim danymi osobowymi lub firmowymi

wiór (n)
truciolo
  (technologia, technika, techniczny) spiralne pasemko powstałe jako odpad przy obróbce wiórowej;

wiąz /vʲjɔ̃w̃s/ (n)
olmo
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ulmus L., drzewo lub krzew strefy umiarkowanej, należące do rodziny wiązowatych;

wiązadło /vʲjɔ̃w̃ˈzadwɔ/ (n)
legame
  (anatomia, anatomiczny) błona lub pasmo wytrzymałej tkanki łącznej łączące kości między sobą lub wzmacniające ruchome połączenia między kośćmi (stawy)
legame, vincolo
  (pospolicie) coś, co służy do wiązania

wiązanie chemiczne /vʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɛ/ (n)
legame chimico
  (chemia, chemiczny) każde trwałe połączenie dwóch atomów;

wiązanie kowalencyjne /vʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ ˌkɔvalɛ̃nˈʦ̑ɨjnɛ/ (n)
legame covalente
  (chemia, chemiczny) rodzaj wiązania chemicznego;

wiązać koniec z końcem /ˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑ ˈkɔ̃ɲɛʦ̑ ˈs‿kɔ̃j̃nʦ̑ɛ̃m/ (v)
sbarcare il lunario
  dawać radę finansowo

wić /vʲiʨ̑/ (n)
tralcio
  elastyczna, długa gałązka lub pęd;

wić /vʲiʨ̑/ (v)
avviticchiare
  być ułożonym w zygzaki, zakosy
serpeggiare
  pełzać zygzakiem, poruszać się skręcając ciało na boki

więc /vʲjɛ̃nʦ̑/ (conjunction)
così, dunque
  …służący do tworzenia konstrukcji, w których zdanie za spójnikiem opisuje czynność, która nastąpiła, ponieważ odbyła się czynność opisana w zdaniu przed spójnikiem

więc /vʲjɛ̃nʦ̑/ (particle)
allora, ebbene
  …używana do rozpoczęcia wypowiedzi

więdnąć /ˈvʲjɛ̃ndnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
appassire
  o roślinach: tracić wodę w komórkach, wiotczeć, usychać

większościowy (adj)
maggioritario
  związany z większością, dotyczący większości

większość /ˈvʲjɛ̃ŋkʃɔɕʨ̑/ (n)
maggioranza
  większa część jakichś rzeczy lub jakiejś grupy osób; więcej niż połowa

więzadło (n)
legamento
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) tkanka łączna włóknista łącząca ze sobą kości w stawach lub inne ruchomo połączone narządy

więzienie /vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ/ (n)
prigione, carcere, penitenziario
  miejsce, w którym odbywa się karę pozbawienia wolności

więzień /ˈvʲjɛ̃w̃ʑɛ̇̃ɲ/ (n)
prigioniero, carcerato, detenuto, recluso
  człowiek pozbawiony wolności, np. odbywający karę w więzieniu, zamknięty w areszcie, obozie lub innym miejscu odosobnienia

więzy krwi /ˈvʲjɛ̃w̃zɨ ˈkr̥fʲi/ (idiom)
vincolo di sangue
  stosunek pokrewieństwa między osobami

więź (n)
vincolo
  stan posiadania czegoś wspólnego
  to, co łączy jednostki ze sobą

wiśnia /ˈvʲiɕɲa/ (n)
amareno, ciliegio
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cerasus Mill., rodzaj roślin należący do rodziny różowatych;
amarena, ciliegia
  (spożywczy) owoce wiśni (1.1)

wjeżdżać (v)
entrare, imboccare
  jadąc, dostawać się dokądś
piombare
  jadąc, wpadać na jakiś obiekt

wklęsłość (n)
concavità
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co wklęsłe
rientranza
  wklęsłe, zagłębione miejsce

wklęsły (adj)
concavo
  taki, który ma zagłębienie lub odcinkowe obniżenie

wkrótce /ˈfkrutʦ̑ɛ/ (adv)
prossimamente, presto
  w niedługim czasie, w najbliższym czasie

wkurwiać /ˈfkurvʲjäʨ̑/ (v)
incazzarsi
  (wulgarnie, wulgaryzm) denerwować się, odczuwać gniew

wkurwiony /fkurˈvʲjɔ̃nɨ/ (adj)
incazzato
  (wulgarnie, wulgaryzm) odczuwający gniew, duże zdenerwowanie

wkuźwiać (v)
incazzarsi
  (wulgarnie, wulgaryzm) denerwować się, odczuwać gniew

wkładać /ˈfkwadaʨ̑/ (v)
indossare, mettere
  ubierać się w coś
inserire, insinuare, mettere
  umieszczać w środku czegoś

wkładka /ˈfkwatka/ (n)
salvaslip
  wkładka (1.1), której zadaniem jest chłonięcie wilgoci, płynu

wkładka do butów /ˈfkwatka dɔ‿ˈbutuf/ (n)
soletta, sottopiede
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wkładka przykrywająca część buta przylegającą do spodu stopy, poprawiająca komfort chodzenia, często o właściwościach przeciwpotnych, antypoślizgowych itp.

wlewać /ˈvlɛvaʨ̑/ (v)
infondere
  (przenośnie, przenośnia) wywołać określone uczucie lub nastrój
riversare, versare
  lejąc, wprowadzać ciecz do wnętrza czegoś

wlot (n)
imboccatura, imbocco
  początkowa część rzeczy, do której coś wlatuje, wpada, wpływa lub wjeżdża

wnet (adv)
presto
  (książkowy) w niedługim czasie od wskazanego momentu

wniosek /ˈvʲɲɔsɛk/ (n)
richiesta, domanda, esposto, istanza
  (urzędowy) prośba przedstawiona w odpowiednim urzędzie
proposta
  pomysł, propozycja, projekt złożony do dyskusji i podjęcia decyzji o jego przyjęciu lub odrzuceniu
conclusione
  wynik, rezultat przemyślenia czegoś; twierdzenie, przekonanie będące wynikiem rozumowania, rozmyślania

wnioskować (v)
dedurre, arguire, evincere
  wywodzić wniosek

wnuczka /ˈvnuʧ̑ka/ (n)
pronipote, nipote
  córka syna lub córki

wnuk /vnuk/ (n)
nipote, abbiatico
  syn córki lub syna

wnęka /ˈvnɛ̃ŋka/ (n)
nicchia
  zagłębienie w ścianie, murze

wnętrze /ˈvnɛ̃nṭʃɛ/ (n)
interno
  przestrzeń, znajdująca się w środku czegoś
  duchowa strona człowieka, dusza, serce

woda /ˈvɔda/ (n)
acqua
  bezbarwna i bezzapachowa ciecz, tlenek wodoru, H₂O;

woda gazowana (n)
acqua frizzante, acqua gassata
  (spożywczy) woda do picia nasycona dwutlenkiem węgla;

woda królewska /ˈvɔda kruˈlɛfska/ (n)
acqua regia
  (chemia, chemiczny) mieszanina stężonego kwasu solnego i kwasu azotowego rozpuszczająca metale szlachetne;

woda mineralna /ˈvɔda ˌmʲĩnɛˈralna/ (n)
acqua minerale
  naturalna woda lecznicza;

woda po goleniu (n)
dopobarba
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) płynny kosmetyk nakładany na skórę twarzy po usunięciu zarostu

woda utleniona /ˈvɔda ˌutlɛ̃ˈɲɔ̃na/ (n)
acqua ossigenata
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) trzyprocentowy wodny roztwór nadtlenku wodoru używany m.in. do dezynfekcji ran;

woda święcona (n)
acqua benedetta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) woda pobłogosławiona przez biskupa, księdza lub diakona, przeznaczona do udzielania chrztu lub błogosławieństwa osób, miejsc lub rzeczy;

wodniak jądra (n)
idrocele
  (medycyna, medyczny) nagromadzenie płynu między osłonkami jądra;

wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (n)
porciglione
  (ornitologia, ornitologiczny) Rallus aquaticus, żyjący na mokradłach ptak o upierzeniu oliwkowobrązowym z plamami;

wodnisty (adj)
acquoso
  zawierający zbyt dużo wody

wodogłowie (n)
idrocefalia, idrocefalo
  (medycyna, medyczny) nadmierne nagromadzenie płynów w układzie komorowym mózgu;

wodolot /vɔˈdɔlɔt/ (n)
aliscafo
  jednostka pływająca charakteryzująca się zainstalowanymi pod kadłubem płatami nośnymi, które powodują wynurzanie się kadłuba z wody wraz ze wzrostem prędkości jednostki;

wodoodporny /ˌvɔdɔːtˈpɔrnɨ/ (adj)
impermeabile, idrofugo, resistente all' acqua, waterproof
  odporny na działanie wody

wodorotlenek (n)
idrossido
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z anionu wodorotlenowego (OH−) i stabilnego kationu amonowego, metalu lub organicznego

wodospad /vɔˈdɔspat/ (n)
cascata
  swobodny, pionowy spadek wody rzecznej, spowodowany różnicą poziomów dna koryta rzeki

wodowanie /ˌvɔdɔˈvãɲɛ/ (n)
ammaraggio
  (lotnictwo, lotniczy) osadzanie samolotu lub kapsuły statku kosmicznego na wodzie;
varo
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) opuszczanie statku do wody po zbudowaniu lub remoncie;

wodowstręt (n)
idrofobia
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) jeden z poważnych objawów wścieklizny objawiający się bolesnymi skurczami krtani podczas picia wody, a nawet na jej widok

wody terytorialne /ˈvɔdɨ ˌtɛrɨtɔrʲˈjalnɛ/ (n)
acque territoriali
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pas morza określonej szerokości, na którym obowiązuje prawodawstwo i władza państwa, do którego należy dany odcinek wybrzeża;

wodzić za nos /ˈvɔʥ̑iʥ̑ za‿ˈnɔs/ (v)
menare per il naso
  (przenośnie, przenośnia) oszukiwać, manipulować kimś wykorzystując przewagę, aby podporządkować go swej woli

wodór /ˈvɔdur/ (n)
idrogeno
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1;

wojak /ˈvɔjak/ (n)
spada
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) żołnierz, zwykle doświadczony

wojażer (n)
viaggiatore
  (przestarzałe, przestarzały) podróżnik

wojenny /vɔˈjɛ̃nːɨ/ (adj)
bellico, guerresco
  związany z wojną, odnoszący się do wojny

województwo /ˌvɔjɛˈvuʦ̑tfɔ/ (n)
voivodato
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego stopnia w Polsce;

województwo dolnośląskie (n)
voivodato della Bassa Slesia
  (administracja) (geografia, geograficzny) jednostka podziału administracyjnego w południowo-zachodniej Polsce, z siedzibą władz we Wrocławiu;

województwo kujawsko-pomorskie (n)
voivodato della Cuiavia-Pomerania
  (administracja) (geografia, geograficzny) jednostka podziału administracyjnego w północnej części centralnej Polski, z siedzibą wojewody w Bydgoszczy;

województwo lubelskie (n)
voivodato di Lublino
  (administracja) (geografia, geograficzny) jednostka podziału administracyjnego we wschodniej Polsce, z siedzibą władz w Lublinie;

województwo lubuskie (n)
voivodato di Lubusz
  (administracja) (geografia, geograficzny) jednostka podziału administracyjnego w zachodniej Polsce, z siedzibą wojewody w Gorzowie Wielkopolskim;

województwo małopolskie (n)
voivodato della Piccola Polonia
  (administracja) (geografia, geograficzny) jednostka podziału administracyjnego w południowej Polsce, z siedzibą władz w Krakowie;

województwo opolskie (n)
voivodato di Opole
  (administracja) (geografia, geograficzny) jednostka podziału administracyjnego w południowo-zachodniej Polsce, z siedzibą władz w Opolu;

województwo podlaskie (n)
voivodato della Podlachia
  (administracja) (geografia, geograficzny) jednostka podziału administracyjnego w północno-wschodniej Polsce, z siedzibą władz w Białymstoku;

województwo pomorskie (n)
voivodato della Pomerania
  (administracja) (geografia, geograficzny) jednostka podziału administracyjnego w północnej Polsce, z siedzibą władz w Gdańsku;

województwo warmińsko-mazurskie (n)
voivodato della Varmia-Masuria
  (administracja) (geografia, geograficzny) jednostka podziału administracyjnego w północnej Polsce, z siedzibą władz w Olsztynie;

województwo zachodniopomorskie (n)
voivodato della Pomerania Occidentale
  (administracja) (geografia, geograficzny) jednostka podziału administracyjnego w północno-zachodniej Polsce, z siedzibą władz w Szczecinie;

województwo łódzkie (n)
voivodato di Łódź
  (administracja) (geografia, geograficzny) jednostka podziału administracyjnego w centralnej Polsce, z siedzibą władz w Łodzi;

województwo śląskie (n)
voivodato della Slesia
  (administracja) (geografia, geograficzny) jednostka podziału administracyjnego w południowej Polsce, z siedzibą władz w Katowicach;

województwo świętokrzyskie (n)
voivodato della Santacroce
  (administracja) (geografia, geograficzny) jednostka podziału administracyjnego w południowej części centralnej Polski, z siedzibą władz w Kielcach;

wojna /ˈvɔjna/ (n)
guerra
  (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zorganizowany konflikt zbrojny o dużej skali;

wojna domowa /ˈvɔjna dɔ̃ˈmɔva/ (n)
guerra civile
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) konflikt zbrojny, którego strony należą do tego samego państwa, plemienia lub grupy etnicznej;

wojna religijna /ˈvɔjna ˌrɛlʲiˈɟijna/ (n)
guerra santa
  konflikt, wojna motywowana przyczynami religijnymi;

wojna trojańska /ˈvɔjna trɔˈjä̃j̃ska/ (n)
guerra di Troia
  (mitologia grecka) wojna Achajów z Trojanami;

wojowniczy (adj)
bellicoso, pugnace
  skłonny do walki

wojsko /ˈvɔjskɔ/ (n)
soldato, truppa
  (potocznie, potoczny) grupa żołnierzy
naia, servizio militare
  (potocznie, potoczny) obowiązkowa służba militarna obywateli, przeszkolenie bojowe
esercito, armata, truppa
  zorganizowana grupa uzbrojonych ludzi przygotowanych do obrony kraju i walki na wojnie

wokalizm /vɔˈkalʲism̥/ (n)
vocalismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) zasób, system samogłosek danego języka

wokalny (adj)
vocale
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany ze śpiewaniem

wola /ˈvɔla/ (n)
volontà
  zdolność człowieka do świadomego kontrolowania, kierowania swoim postępowaniem

woleć /ˈvɔlɛʨ̑/ (modal)
preferire
  bardziej lubić lub chcieć coś od czegoś innego
  zwykle w trybie przypuszczającym chcieć

wolfram /ˈvɔlfrãm/ (n)
wolframio, tungsteno
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu W i liczbie atomowej 74;

wolne (n)
svago, giornata libero
  (potocznie, potoczny) czas wolny od pracy, zajęć

wolne oprogramowanie /ˈvɔlnɛ ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
software libero
  oprogramowanie, które może być uruchamiane, kopiowane, rozpowszechniane, analizowane oraz zmieniane i poprawiane przez użytkowników;

wolno /ˈvɔlnɔ/ (adv)
lentamente, piano
  w sposób wolny, powoli, bez pośpiechu

wolno /ˈvɔlnɔ/ (v)
si potere
  jest dozwolone, można, nie jest zabronione, mieć pozwolenie

wolnomularz /ˌvɔlnɔ̃ˈmulaʃ/ (n)
massone
  członek stowarzyszenia wolnomularskiego

wolność /ˈvɔlnɔɕʨ̑/ (n)
libertà
  (filozofia, filozoficzny) wolna wola, możliwość samodzielnego podejmowania decyzji, brak przymusu
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo obywatelskie
  (więziennictwo, więzienny) pozostawanie poza więzieniem
libertà, indipendenza
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność państwowa

wolność słowa /ˈvɔlnɔɕʨ̑ ˈswɔva/ (n)
libertà di parola
  (filozofia, filozoficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) prawo do publicznego wyrażania swoich poglądów z jednoczesnym poszanowaniem go przez innych;

wolny /ˈvɔlnɨ/ (adj)
libero
  mogący postępować zgodnie z własną wolą
  nieobciążony czymś niekorzystnym
  niebędący w związku, nieposiadający partnera / partnerki
libero, sfitto
  niezajęty przez coś

wolny rynek /ˈvɔlnɨ ˈrɨ̃nɛk/ (n)
mercato libero
  handel, w którym ceny ustalane są między kupującymi a sprzedającymi, gdzie nie podlegają one żadnym ograniczeniom ze strony podmiotów zewnętrznych (np. państwa);

wolontariat (n)
volontariato
  dobrowolna, bezpłatna praca społeczna

wolontariusz /ˌvɔlɔ̃nˈtarʲjuʃ/ (n)
volontario
  osoba, która bez wynagrodzenia i dobrowolnie poświęca czas dla innych

woltomierz /vɔlˈtɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
voltmetro, voltimetro, voltometro
  (metrologia, metrologiczny) (elektryczność) przyrząd do pomiaru napięcia elektrycznego;

won /vɔ̃n/ (n)
won
  (jednostka monetarna) waluta Korei Południowej i Północnej o symbolu ₩;

wonny /ˈvɔ̃nːɨ/ (adj)
fragrante
  wydzielający woń – przyjemny zapach

woreczek łzowy /vɔˈrɛʧ̑ɛk ˈwzɔvɨ/ (n)
sacco lacrimale
  (anatomia, anatomiczny) część dróg odprowadzających łzy;

workować /vɔrˈkɔvaʨ̑/ (v)
insaccare
  pakować coś do worów

wosk /vɔsk/ (n)
cera
  plastyczna substancja o żółtawym kolorze, łatwo topliwa, nierozpuszczalna w wodzie, używana do produkcji świec, past do obuwia itp., stosowana w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym;

wosk pszczeli (n)
cera d'api
  (pszczelarstwo, pszczelarski) wydzielina gruczołów woskowych pszczół służąca do budowania plastrów;

woskowina /ˌvɔskɔˈvʲĩna/ (n)
cerume
  (fizjologia, fizjologiczny) żółtawa, woskowata substancja wydzielana w przewodzie słuchowym zewnętrznym człowieka i wielu innych ssaków;

woskowy (adj)
ceroso
  odnoszący się do wosku, zrobiony z wosku

wotum (n)
ex voto
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) przedmiot ofiarowany Bogu w jakiejś intencji, umieszczony w świątyni;

wotywny (adj)
votivo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ofiarowywany jako wotum

wołacz /ˈvɔwaʧ̑/ (n)
vocativo
  (gramatyka) siódmy przypadek deklinacji polskiej, tworzy formę zwrotu do omawianego przedmiotu lub osoby, wykrzyknięcia do niego lub zwrócenia jego uwagi;

wołać /ˈvɔwaʨ̑/ (v)
chiamare
  wzywać kogoś, kierować do kogoś głośne wołanie
  przekazywać coś krzykiem
  nazywać kogoś

wołowate (n)
bovidi
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Bovidae, rodzina ssaków parzystokopytnych z podrzędu przeżuwaczy;

wołowina /ˌvɔwɔˈvʲĩna/ (n)
carne bovina, manzo
  (spożywczy) mięso z wołu lub krowy;

wołyński /vɔˈwɨ̃j̃sʲci/ (adj)
volinico
  dotyczący Wołynia, związany z Wołyniem, pochodzący z Wołynia

woń /vɔ̃ɲ/ (n)
profumo, odore
  (chemia, chemiczny) bodziec działający na zmysł powonienia

woźnica /vɔʑˈɲiʦ̑a/ (n)
carrettiere, auriga
  osoba kierująca wozem konnym lub saniami zaprzęgniętymi w konie;

wpajanie /fpaˈjä̃ɲɛ/ (n)
inculcamento, instillamento
  (rzeczownik odczasownikowy) od wpajać

wpatrywać się /fpaˈtrɨvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
adocchiare
  uważnie i długo patrzeć

wpaść z deszczu pod rynnę /ˈfpaʑʥ̑ ˈz‿dɛʃʧ̑u pɔd‿ˈrɨ̃nːɛ/ (v)
cadere dalla padella nella brace
  (przenośnie, przenośnia) znaleźć się w sytuacji jeszcze gorszej niż poprzednia

wprawa /ˈfprava/ (n)
dimestichezza
  biegłość w wykonywaniu czegoś, nabyta w wyniku ćwiczeń, powtarzania jakiejś czynności

wprawiać (v)
incastonare, incastrare
  umocowywać coś w czymś

wprowadzać /fprɔˈvaʣ̑aʨ̑/ (v)
introdurre
  wtajemniczać kogoś w coś
  zaczynać stosować jakąś zasadę/system
  powodować przybycie lub umieszczenie kogoś lub czegoś gdzieś lub w jakąś sytuację

wpychać (v)
stipare
  pchając, umieszczać w czymś

wpłata (n)
deposito, versamento
  wpłacenie pieniędzy

wpływ /fpwɨf/ (n)
influenza, influsso, incidenza
  presja, oddziaływanie na coś lub kogoś

wpływać /ˈfpwɨvaʨ̑/ (v)
influire, incidere
  sprawiać, że ktoś lub coś zachowuje się w określony sposób: (także, też) pociągać za sobą zachodzenie pewnych zjawisk; wywierać wpływ

wpływowy /fpwɨˈvɔvɨ/ (adj)
influente
  mający duży wpływ, autorytet

wracać /ˈvraʦ̑aʨ̑/ (v)
ritornare, tornare
  ponawiać myśl lub temat, o którym mówiło się lub myślało wcześniej
ritornare, tornare, rincasare
  przybywać do miejsca, z którego się wyszło lub było poprzednio

wrażenie /vraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
impressione
  reakcja na bodziec zewnętrzny lub wewnętrzny;

wrażliwość /vraʒˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
sensibilità
  (fizjologia, fizjologiczny) zdolność odbierania bodźców poprzez zmysły

wrażliwy /vraʒˈlʲivɨ/ (adj)
sensibile
  taki, który ma wrażliwość, łatwo reaguje na bodźce zmysłowe
  taki, który ma dużą zdolność do odczuwania i przeżywania emocji
  taki, który ma słabą odporność

wreszcie /ˈvrɛʃʲʨ̑ɛ/ (adv)
infine, finalmente
  nareszcie, w końcu

wrogi /ˈvrɔɟi/ (adj)
ostile, malevolo
  właściwy wrogowi/nieprzyjacielowi, wrogo nastawiony; nieprzyjazny, nieżyczliwy

wrogość /ˈvrɔɡɔɕʨ̑/ (n)
ostilità, inimicizia
  nieprzyjazny stosunek do kogoś lub czegoś

wrona /ˈvrɔ̃na/ (n)
cornacchia
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny krukowatych;

wrona siwa (n)
cornacchia grigia
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku wrona siwa (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corone Linnaeus, gatunek ptaków z rodziny krukowatych;

wrotka /ˈvrɔtka/ (n)
pattino a rotelle
  (sport, sportowy) podeszwa przyczepiana do buta, wyposażona w kółka, umożliwiająca jazdę;

wrrr /vrːː/ (interjection)
grrr
  onomatopeja naśladująca warczenie zwierzęcia, np. psa

wrzeciono /vʒɛˈʨ̑ɔ̃nɔ/ (n)
fuso
  (włókiennictwo) obrotowe narzędzie ręczne lub część kołowrotka do nawijania przędzy;

wrzesień /ˈvʒɛɕɛ̇̃ɲ/ (n)
settembre
  dziewiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

wrzeszczeć /ˈvʒɛʃʧ̑ɛʨ̑/ (v)
urlare
  krzyczeć bardzo głośno i intensywnie

wrześniowy /vʒɛɕˈɲɔvɨ/ (adj)
di settembre, settembrino
  związany z wrześniem, charakterystyczny dla września

wrzodowy (adj)
ulceroso
  (medycyna, medyczny) związany z wrzodami, dotyczący wrzodów

wrzosiec (n)
erica
  (botanika, botaniczny) Erica (Ericaceae) L., krzew z rodziny wrzosowatych o zimozielonych liściach;

wrzosowisko /ˌvʒɔsɔˈvʲiskɔ/ (n)
landa, scopeto
  bezleśna formacja zimozielonych krzewinek, w której dominują wrzosy;

wrzód /vʒut/ (n)
ulcera
  (medycyna, medyczny) głęboki ubytek skóry lub śluzówki, tzn. poniżej błony podstawnej naskórka / nabłonka;

wróbel /ˈvrubɛl/ (n)
passero
  (potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) Passer domesticus, mały, pospolity ptak występujący w pobliżu osiedli ludzkich;

wróbel krótkopalcowy (n)
passera lagia chiara, passera lagia minore
  (ornitologia, ornitologiczny) Carpospiza brachydactyla, gatunek niewielkiego ptaka z rodziny wróblowatych;

wróg /vruk/ (n)
nemico, oste
  nieprzyjaciel, osoba lub obiekt darzony negatywnymi uczuciami

wróżba (n)
augurio, vaticinio
  przepowiadanie przyszłości wraz z obrzędami towarzyszącymi temu

wróżbiarski (adj)
divinatorio
  związany z wróżbiarstwem, dotyczący wróżbiarstwa

wróżbiarz /ˈvruʒbʲjaʃ/ (n)
indovino, cartomante, divinatore
  (ezoteryka) człowiek przepowiadający przyszłość

wróżbita (n)
indovino
  (ezoteryka) osoba zajmująca się wróżeniem

wróżebny (adj)
fatidico, profetico
  (ezoteryka) związany z wróżbą, dotyczący wróżby

wróżka /ˈvruʃka/ (n)
fata
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) baśniowa postać czyniąca czary;

wręcz /vrɛ̃n͇ʧ̑/ (particle)
nientedimeno
  …podkreślająca znaczenie wyrazu lub natężenie cechy

wsad /fsat/ (n)
schiacciata
  (sport, sportowy) koszykarski wrzut piłki do kosza, z wyskoku

wsadzać (v)
mettere
  umieszczać gdzieś

wschodzić /ˈfsxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
germogliare, spuntare
  o roślinach: kiełkować, wychodzić z ziemi
sorgere
  wychodzić zza horyzontu, zjawiać się na niebie (głównie o ciałach niebieskich)

wschód /fsxut/ (n)
sorgere, est
  (astronomia, astronomiczny) chwila pojawienia się ciała niebieskiego (w domyśle: Słońca) nad horyzontem
est, oriente, levante
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego wschodu (1.1) w dniu równonocy;

wschód słońca (n)
alba, aurora, levar del sole, primo sole, sorgere del sole
  zjawisko wyłaniania się słońca zza horyzontu

wskazówka /fskaˈzufka/ (n)
lancetta, ago
  element ruchomy przyrządu pomiarowego, którego położenie określa na podziałce określoną wartość mierzonej wielkości;
indicazione
  skierowana do kogoś porada, pouczenie dotyczące postępowania, podpowiedź, punkt wytyczny, informacja o czymś

wspaniale /fspãˈɲalɛ/ (adv)
meravigliosamente, a meraviglia, in modo magnifico, splendidamente
  w sposób wspaniały

wspaniałomyślny /ˌfspãɲawɔ̃ˈmɨɕl̥nɨ/ (adj)
generoso
  szlachetny, potrafiący wybaczać; serdeczny, wyrozumiały

wspaniały /fspãˈɲawɨ/ (adj)
magnifico, fantastico, favoloso, grandioso, stupendo
  o czymś wyjątkowo dobrym, pięknym lub lubianym

wsparcie /ˈfsparʲʨ̑ɛ/ (n)
supporto
  udzielenie pomocy

wspierać /ˈfspʲjɛraʨ̑/ (v)
assistere, fare da spalla, propugnare, proteggere, puntellare, sorreggere
  dawać komuś wsparcie, pomoc, opiekę

wspinać /ˈfspʲĩnaʨ̑/ (v)
scalare, arrampicarsi, salire
  wznosić siebie samego na coś wysokiego

wspominać /fspɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
ricordare, rammentare, rievocare
  sięgać pamięcią do wydarzenia lub osoby z przeszłości

wspólnik (n)
consocio
  osoba mająca wspólny udział w czymś
complice
  osoba wspólnie uczestnicząca w występku czy przestępstwie

wspólny /ˈfspulnɨ/ (adj)
comune
  należący lub używany przez kilka osób

współautor /fspuwˈawtɔr/ (n)
coautore
  jeden z dwóch lub więcej autorów tego samego dzieła

współautorka /ˌfspuwawˈtɔrka/ (n)
coautrice
  kobieta będąca jednym z dwóch lub więcej autorów tego samego dzieła

współbiesiadnik (n)
commensale
  współuczestnik biesiady

współbrat (n)
confratello
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z tej samej wspólnoty zakonnej

współbrzmienie (n)
consonanza
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jednoczesne brzmienie dźwięków

współbrzmieć (v)
accordare, armonizzare
  (książkowy) zwykle o instrumentach muzycznych: wydawać harmonijny dźwięk

współczesny /fspuwˈʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
contemporaneo
  istniejący obecnie, teraz, aktualnie, teraźniejszy
  taki, który istnieje lub ma miejsce w tym samym czasie z innym

współcześnie /fspuwˈʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
oggi
  w obecnej epoce

współczucie /fspuwˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
compassione, commiserazione
  zdolność emocjonalnej solidarności z cierpiącym, poszkodowanym

współczuć /ˈfspuwʧ̑uʨ̑/ (v)
commiserare, compatire, compiacersi, compiangere
  czuć emocjonalną bliskość z osobą cierpiącą

współdziałać (v)
cooperare, coadiuvare
  działać razem, współpracować

współistnienie (n)
coesistenza
  (rzeczownik odczasownikowy) od współistnieć

współlokator /ˌfspuwlɔˈkatɔr/ (n)
coinquilino, casigliano
  ktoś, z kim się wspólnie mieszka

współpraca /fspuwˈpraʦ̑a/ (n)
cooperazione, collaborazione
  wspólne działanie kilku podmiotów

współzależność /ˌfspuwzaˈlɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
interdipendenza
  wzajemna zależność obiektów, faktów, osób

współzawodnictwo /ˌfspuwzavɔdʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
competizione, emulazione
  rywalizacja grupy osób o pierwszeństwo w jakiejś dyscyplinie

współzałożyciel (n)
cofondatore
  osoba mająca współudział w założeniu czegoś

współzałożycielka (n)
cofondatrice
  kobieta mająca współudział w założeniu czegoś

wstawiać (v)
inserire
  dopisywać do tekstu
inserire, infiggere
  osadzać w czymś brakujące lub dodatkowe części
intercedere
  brać w obronę

wstawiennictwo (n)
intercessione
  bronienie kogoś, ujmowanie się za kimś, zwykle w kontekście religijnym

wstać lewą nogą /ˈfstaʨ̑ ˈlɛvɔ̃w̃ ˈnɔɡɔ̃w̃/ (v)
alzarsi col piede sbagliato, scendere dal letto col piede sinistro
  być bez powodu w złym humorze, mieć zły nastrój od samego rana

wstrzemięźliwość (n)
astinenza
  powstrzymywanie się od czego

wstrzemięźliwy (adj)
reticente, sobrio
  zachowujący umiar, potrafiący powstrzymać się od czego
moderato
  świadczący o zachowywaniu umiaru

wstrzykiwać (v)
inoculare
  (medycyna, medyczny) wprowadzać płyn do ciała za pomocą strzykawki

wstrząs anafilaktyczny (n)
shock anafilattico
  (medycyna, medyczny) nagła i gwałtownie postępująca, zagrażająca życiu reakcja pojawająca się po narażeniu na czynnik uczulający

wstrząsająco (adv)
in modo sconvolgente
  prowokując mocne wrażenie, powodując wstrząs

wstrząsać /ˈfsṭʃɔ̃w̃saʨ̑/ (v)
agitare, scrollare
  szybko czymś ruszać w te i we wte

wstręt /fstrɛ̃nt/ (n)
disgusto
  intensywne uczucie niechęci, odraza;

wstyd /fstɨt/ (n)
vergogna
  (psychologia, psychologiczny) niemiłe uczucie spowodowane świadomością zrobienia czegoś nieodpowiedniego, złego;

wstydzić się /ˈfstɨʥ̑iʨ̑‿ɕɛ/ (v)
vergognarsi
  odczuwać zawstydzenie, być onieśmielonym, speszonym w danej sytuacji

wstąpić /ˈfstɔ̃mpʲiʨ̑/ (v)
capitare, entrare, fare una capatina
  przyjść z krótką wizytą w pewnym celu
aderire
  wejść w szeregi jakiejś organizacji lub grupy

wstążka /ˈfstɔ̃w̃ʃka/ (n)
ribbon
  (informatyka, informatyczny) element interfejsu użytkownika, zastępujący tradycyjne menu i paski narzędzi;
nastro
  (sport, sportowy) przyrząd używany w gimnastyce artystycznej;
fettuccia
  ozdobny, wąski pasek tkaniny

wstępny /ˈfstɛ̃mpnɨ/ (adj)
preliminare, istruttorio
  robiony na początku (wstępie)

wstępować /fstɛ̃mˈpɔvaʨ̑/ (v)
entrare
  (książkowy) wchodzić do wnętrza
salire
  wchodzić gdzieś wyżej
passare
  wejść gdzieś na krótko
aderire, entrare, iscriversi
  zostawać członkiem jakiejś organizacji, ugrupowania

wsysać (v)
risucchiare
  ssąc, wciągać coś

wszak /fʃak/ (particle)
comunque, nondimeno, però
  …mająca nawiązywać do danej sytuacji, wypowiedzi i podkreślać jej prawdziwość, słuszność

wszawica (n)
pediculosi, ftiriasi
  (medycyna, medyczny) choroba powodowana bytowanie wszy na ciele ludzkim albo zwierzęcym, objawiająca się zmianami zapalnymi skóry;

wszczepić (v)
innestrare
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) umieścić w tkance rośliny szczepkę rośliny szlachetnej
iniettare, innestrare
  (medycyna, medyczny) wprowadzić lek lub szczepionkę do organizmu przez nakłucie lub nadcięcie naskórka
trapiantare
  (medycyna, medyczny) wprowadzić z zewnątrz do organizmu tkankę lub protezę, zastępując nią usuniętą część
inculcare, infondere
  nauczyć czegoś kogoś

wszcząć (v)
adire, aprire, iniziare
  (książkowy) zacząć jakąś działalność, akcję, dać początek czemuś

wszech-
omni-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na największe nasilenie czegoś
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na powszechność czegoś

wszechmoc (n)
onnipotenza
  przymiot tego, kto posiada nieograniczoną moc

wszechnica /fʃɛxʲˈɲiʦ̑a/ (n)
università
  (edukacja, edukacyjny) uczelnia, szkoła wyższa

wszechobecny (adj)
onnipresente, pervasivo
  obecny wszędzie, występujący wszędzie

wszechświat /ˈfʃɛxʲɕfʲjat/ (n)
universo
  cała przestrzeń, czas, materia i energia; kosmos;

wszelki /ˈfʃɛlʲci/ (pronoun)
ogni
  dotyczący wszystkich aspektów; każdy; wszystek

wszerz (adv)
in largo
  zgodnie z kierunkiem szerokości czegoś

wszetecznica /ˌfʃɛtɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
meretrice
  (przestarzałe, przestarzały) kobieta rozwiązła i gorsząca swoim zachowaniem

wszyscy /ˈfʃɨsʦ̑ɨ/ (indefinitePronoun)
tutti
  ogół ludzi z danego zbioru

wszystkie drogi prowadzą do Rzymu /ˈfʃɨstʲcɛ ˈdrɔɟi prɔˈvaʣ̑ɔ̃w̃ dɔ‿ˈʒɨ̃mu/ (proverb)
tutte le strade portano a Roma
  do jednego miejsca, celu można dojść na różne sposoby

wszystko /ˈfʃɨstkɔ/ (indefinitePronoun)
tutto
  ogół rzeczy i spraw

wszędzie /ˈfʃɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (adv)
dappertutto, ovunque
  w każdym miejscu
  do każdego miejsca

wtajemniczenie (n)
iniziazione
  (rzeczownik odczasownikowy) od wtajemniczyć

wtargnięcie (n)
irruzione, intrusione
  gwałtowne pojawienie się, wejście gdzieś

wtargnąć (v)
invadere, irrompere
  nagle przedostać się gdzieś niezgodnie z oczekiwaniami

wtedy /ˈftɛdɨ/ (pronoun)
allora
  w tym (określonym wcześniej w zdaniu) czasie

wtorek /ˈftɔrɛk/ (n)
martedì
  drugi dzień tygodnia

wtrącać /ˈftrɔ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
immischiarsi, intervenire, mescolarsi
  nadmiernie ingerować w cudze sprawy; zajmować się czymś, nie będąc o to proszonym

wtyczka /ˈftɨʧ̑ka/ (n)
spina
  (elektryczność) element umożliwiający podłączenie urządzeń elektrycznych, zasilanych z sieci elektrycznej do gniazda elektrycznego;
spia, infiltrato, soffiatore
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) osoba, która dzięki infiltracji w określonym środowisku zdobywa niedostępne dla ogółu informacje

wujek /ˈvujɛk/ (n)
zio
  brat matki

wulgarnie /vulˈɡarʲɲɛ/ (adv)
volgarmente
  w wulgarny sposób

wulgaryzm /vulˈɡarɨsm̥/ (n)
parolaccia
  słowo albo wyrażenie wulgarne, obelżywe, ordynarne i łamiące normy społeczne;

wulkan /ˈvulkãn/ (n)
vulcano
  (geologia, geologiczny) miejsce na powierzchni Ziemi, z którego wydobywa się lawa, gazy i popioły;
  forma terenu powstała wskutek aktywności wulkanu (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) coś wybuchowego lub ktoś o takim charakterze

wulkaniczny /ˌvulkãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
vulcanico, vulcanica
  związany z wulkanami i ich aktywnością

wulkanologiczny (adj)
vulcanologico
  dotyczący wulkanologii, czyli wiedzy o wulkanach

wulwektomia (n)
vulvectomia
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie zewnętrznych kobiecych narządów płciowych;

wulwodynia (n)
vulvodinia, vulvodynia
  (medycyna, medyczny) zaburzenie w genitaliach żeńskich polegające na chronicznym bólu lub dyskomforcie;

wuwuzela (n)
vuvuzela
  (sport, sportowy) afrykański aerofon ustnikowy używany przez kibiców piłki nożnej do robienia hałasu;

wy /vɨ/ (personalPronoun)
voi
  druga osoba liczby mnogiej, rodzaj męskoosobowy i niemęskoosobowy

wybaczalny (adj)
scusabile
  który można wybaczyć

wybaczać /vɨˈbaʧ̑aʨ̑/ (v)
perdonare, scusare
  dawać przebaczenie, odpuszczać winę

wybawca /vɨˈbafʦ̑a/ (n)
salvatore
  ktoś, kto wybawia od czegoś; broni, ratuje, chroni kogoś przed czymś

wybawiciel (n)
salvatore
  osoba, która wybawia

wybieg /ˈvɨbʲjɛk/ (n)
espediente, scappatoia, sotterfugio
  czyjeś sprytne działanie
passerella
  miejsce, po którym poruszają się modelki podczas pokazu mody

wybielacz /vɨˈbʲjɛlaʧ̑/ (n)
candeggina, varechina
  (chemia, chemiczny) środek chemiczny służący do wybielania m.in. tkanin, urządzeń sanitarnych lub zębów;

wybielać (v)
candeggiare, sbiancare
  czynić bielszym

wybieralny (adj)
eleggibile
  mogący zostać wybranym

wybierać /vɨˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
scegliere, eleggere
  dokonywać wyboru
eleggere, scegliere
  powoływać kogoś na jakieś stanowisko poprzez głosowanie

wybijać (v)
coniare
  (metaloznawstwo, metalurgia) produkować monety, odznaki lub biżuterię przy pomocy uderzeń właściwym przedmiotem, modelując metal i / lub ozdabiając czym
infrangere
  uderzając w coś, powodować wypadnięcie tego, co znajduje się w środku

wybitność /vɨˈbʲitnɔɕʨ̑/ (n)
eminenza
  cecha tego, co wybitne

wybitny /vɨˈbʲitnɨ/ (adj)
eminente, egregio
  wybijający się ponad przeciętność, górujący nad otoczeniem, nieprzeciętny, niezwykle uzdolniony

wyblakły (adj)
sbiadito, scialbo, slavato
  taki, który stracił intensywność światła lub barw

wyboisty /ˌvɨbɔˈ<sup>j</sup>istɨ/ (adj)
accidentato, logorato
  pełny wybojów

wyborca /vɨˈbɔrʦ̑a/ (n)
elettore
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba uprawniona do uczestnictwa w głosowaniu lub wyborach

wyborczy /vɨˈbɔrʧ̑ɨ/ (adj)
elettorale
  taki, który dotyczy wyborów i wyborców; związany z wyborami i wyborcami

wyborczyni (n)
elettrice
  (rzadki, rzadko używany) kobieta uprawniona do uczestnictwa w głosowaniu lub wyborach

wybory /vɨˈbɔrɨ/ (n)
elezioni, elezione
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) proces, w którym obywatele wybierają spośród zgłoszonych kandydatów swoich przedstawicieli do organów władzy;

wybrakowany /ˌvɨbrakɔˈvãnɨ/ (adj)
diffettoso
  taki, który ma usterki, braki, defekty; wadliwy, niepełnowartościowy

wybroczyna (n)
petecchia
  (medycyna, medyczny) niewielki krwotok powstały wskutek uszkodzenia drobnych naczyń krwionośnych;

wybryk (n)
bambinata, birichinata, bizzarria, cappriccio, malafatta, monelleria
  zaskakujący postępek, odbiegający od przyjętych norm postępowania

wybrzeże /vɨˈbʒɛʒɛ/ (n)
litorale, marina
  (geografia, geograficzny) wąski obszar znajdujący się po obu stronach linii brzegowej;

wybrzuszenie /ˌvɨbʒuˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
rigonfiamento
  (rzeczownik odczasownikowy) od wybrzuszyć

wybuch /ˈvɨbux/ (n)
scoppio
  gwałtowne wydobycie się czegoś na zewnątrz
esplosione
  rozerwanie się czegoś pod wpływem gwałtownej reakcji chemicznej lub jądrowej
  huk towarzyszący detonacji

wybuchać (v)
esplodere, prorompere
  (chemia, chemiczny) ulegać rozerwaniu pod wpływem gwałtownej reakcji chemicznej
sbottare
  (przenośnie, przenośnia) dawać wyraz gwałtownym emocjom

wybuchowy /ˌvɨbuˈxɔvɨ/ (adj)
focoso, infiammabile
  o człowieku, charakterze: taki, którego zachowanie / reakcje są gwałtowne, impulsywne, żywiołowe, szybkie

wybór /ˈvɨbur/ (n)
scelta
  wybranie jednej z wielu możliwości

wychodzić /vɨˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
uscire
  (zobacz) wyjść (aspekt dokonany)

wychodzić z siebie (v)
uscire di cervello, uscire di testa
  (związek frazeologiczny) (przenośnie, przenośnia) odczuwać silne uczucie zdenerwowania

wychodzić za mąż /vɨˈxɔʥ̑iʥ̑ ˈza‿mɔ̃w̃ʃ/ (v)
sposarsi, maritarsi
  wstępować w związek małżeński z mężczyzną

wychowanek /ˌvɨxɔˈvãnɛk/ (n)
diplomato, ex-studente, laureato
  (edukacja, edukacyjny) absolwent jakiejś szkoły
interno
  osoba wzięta na wychowanie przez kogoś, będąca pod czyjąś opieką; ktoś, kto został wychowany przez osoby nie będące jego rodzicami

wychowanie /ˌvɨxɔˈvãɲɛ/ (n)
educazione
  całokształt działań służących ukształtowaniu człowieka pod względem moralnym, umysłowym i fizycznym; przygotowywanie kogoś do życia w społeczeństwie
  kultura, ogłada, zdolność do właściwego zachowania

wychowanie fizyczne /ˌvɨxɔˈvãɲɛ fʲiˈzɨʧ̑nɛ/ (n)
educazione fisica
  (potocznie, potoczny) (edukacja, edukacyjny) szkolne zajęcia z wychowania fizycznego (1.1)

wychowawczy (adj)
educatore
  dotyczący wychowania i nauczania

wychudzony /ˌvɨxuˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
affilato
  bardzo chudy, wątły, mizerny

wychwalać /vɨˈxfalaʨ̑/ (v)
esaltare, glorificare, osannare
  bardzo chwalić, nie szczędzić pochwał

wycieczka /vɨˈʨ̑ɛʧ̑ka/ (n)
escursione, gita
  wędrówka w celach rekreacyjnych lub turystycznych
stoccata
  złośliwa uwaga skierowana do kogoś

wycieczkowy (adj)
escursionistico, turistico
  związany z wycieczką

wycieraczka /ˌvɨʨ̑ɛˈraʧ̑ka/ (n)
tergicristallo
  (motoryzacja) (lotnictwo, lotniczy) ruchomy element wyposażenia pojazdów, oczyszczający szybę z nieczystości ograniczających widoczność;

wycieńczyć /vɨˈʨ̑ɛ̇̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
emaciare, smungere
  aspekt dokonany od: wycieńczać

wyciąg /ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
estratto
  (chemia, chemiczny) roztwór otrzymywany z substancji roślinnej lub organu zwierzęcego poprzez ich gotowanie, zalewanie wrzątkiem lub alkoholem;

wyciąg krzesełkowy /ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk ˌːʃɛsɛwˈkɔvɨ/ (n)
seggiovia
  rodzaj wyciągu linowego popularny w górach, przewożący pasażerów na otwartych siedziskach;

wyciąg narciarski /ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk narʲˈʨ̑arsʲci/ (n)
sciovia, skilift
  (technologia, technika, techniczny) (sport, sportowy) kolej linowa instalowana na stokach, służąca do transportu narciarzy, snowboardzistów lub turystów

wyciągnąć nogi /vɨˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑ ˈnɔɟi/ (v)
tirare i calci
  (pospolicie) umrzeć

wycofywać (v)
ritirarsi
  opuszczać jakieś miejsce, cofając się
farsi da parte, rinunciare
  rezygnować z czego

wyczerpany (adj)
esausto, allo stremo, estenuato, sfiancato, spossato, stanco
  (przenośnie, przenośnia) skrajnie zmęczony
esaurito, esausto
  wykorzystany do końca, całkowicie spożytkowany, pozbawiony całej swej uprzedniej zawartości

wyczerpujący (adj)
esauriente
  dostarczający wszystkich lub bardzo szczegółowych informacji
estenuante
  powodujący wyczerpanie, przynoszący utratę sił

wyczucie (n)
senso
  umiejętność intuicyjnego odbierania czegoś

wyczuwalny (adj)
percettibile
  dający się wyczuć, możliwy do zarejestrowania zmysłami, zwłaszcza dotykiem, węchem lub smakiem

wyczyn /ˈvɨʧ̑ɨ̃n/ (n)
prodezza, prestazione, rendimento
  dokonanie czegoś niezwykłego, brawurowego

wydajność (n)
produttività, rendimento
  cecha tego, co wydajne

wydalać (v)
eliminare
  (biologia, biologiczny) usuwać szkodliwe lub zbędne produkty przemiany materii
espellere, epurare, radiare
  usuwać kogoś niepożądanego

wydanie /vɨˈdãɲɛ/ (n)
edizione
  (drukarstwo, drukarski) wszystkie egzemplarze danego dzieła wydrukowane z tego samego składu drukarskiego

wydarzać się (v)
avvenire, succedere
  stawać się faktem

wydarzenie /ˌvɨdaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
avvenimento, avventura
  to, co się stało

wydawać /vɨˈdavaʨ̑/ (v)
spendere, sborsare
  wydatkować pieniądze w celu zakupu czegoś
emettere
  wydzielać coś, wydobywać z siebie
parere, sembrare, apparire
  sprawiać jakieś wrażenie, przedstawiać się w jakiś sposób

wydawca (n)
editore
  osoba zajmująca się wydawaniem środków masowego przekazu

wydawnictwo /ˌvɨdavʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
casa editrice, editore
  firma, która wydaje (drukuje i sprzedaje księgarniom) książki

wydać na świat /ˈvɨdaʨ̑ na‿ˈɕfʲjat/ (idiom)
dare alla luce
  urodzić dziecko

wydać ostatnie tchnienie (v)
spirare
  (podniośle) umrzeć, skonać

wydech (n)
espirazione
  (fizjologia, fizjologiczny) akt wydalenia powietrza z układu oddechowego na zewnątrz ustroju

wydma /ˈvɨdma/ (n)
duna
  piaszczyste wzniesienie usypane przez wiatr;

wydra /ˈvɨdra/ (n)
lontra
  (zoologia, zoologiczny) Lutrinae, ssak wód przybrzeżnych o wydłużonym ciele i brązowej sierści;

wydychać (v)
spirare, esalare
  oddychając usuwać powietrze z płuc

wydzierać (v)
sfiatarsi, sgolarsi, spolmonarsi
  szarpiąc, zabrać coś komuś siłą

wygadać /vɨˈɡadaʨ̑/ (v)
spifferare
  (potocznie, potoczny) zdradzić tajemnicę

wyganiać (v)
esiliare
  zmuszać do opuszczenia jakiegoś miejsca

wyginięcie (n)
estinzione
  (rzeczownik odczasownikowy) od wyginąć

wygląd /ˈvɨɡlɔ̃nt/ (n)
aspetto, fattezza
  grupa cech tworzących obraz zewnętrzny człowieka, zwierzęcia lub przedmiotu

wyglądać /vɨˈɡlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
avere un aspetto, apparire
  mieć dany wygląd
affacciarsi, guardare
  patrzeć wychylając się spoza przeszkody lub z okna

wygnaniec (n)
esule
  ktoś skazany na wygnanie, wypędzony

wygnanka (n)
esule
  kobieta skazana na wygnanie, wypędzona

wygodny /vɨˈɡɔdnɨ/ (adj)
comodo
  charakteryzujący się wygodą, dający wygodę

wygrywać /vɨˈɡrɨvaʨ̑/ (v)
vincere
  grając w coś, zdobyć wygraną
  zdobyć pierwsze miejsce w jakiejś rywalizacji, pokonać przeciwników, odnieść zwycięstwo

wygwizdywać /ˌvɨɡvʲizˈdɨvaʨ̑/ (v)
fischiare
  wyśmiewać, wyszydzać kogoś; wyrażać niezadowolenie, dezaprobatę za pomocą gwizdania (częściej w (aspekt dokonany))

wygórowany (adj)
esorbitante, eccessivo, esagerato
  zbyt duży, nadmierny

wyhodować (v)
allevare
  (rolnictwo, rolniczy) (zootechnika, zootechniczny) otrzymać w hodowli roślinę lub zwierzę

wyjawiać /vɨˈjavʲjäʨ̑/ (v)
confessare
  sprawiać, że coś staje się wiadome; dawać informację o czymś, co dotychczas było trzymane w tajemnicy

wyjazd /ˈvɨjast/ (n)
partenza
  fakt wyjechania skądś, opuszczenia jakiegoś miejsca

wyjaśniać /vɨˈjäɕɲäʨ̑/ (v)
spiegare, chiarire, acclarare, delucidare, puntualizzare
  czynić coś zrozumiałym

wyjaśnienie /ˌvɨjäɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
spiegazione
  przedstawienie, omówienie istoty problemu bądź zagadnienia; wytłumaczenie, uczynienie zrozumiałym

wyjec /ˈvɨjɛʦ̑/ (n)
aluatta, scimmia urlatrice
  (zoologia, zoologiczny) Alouatta, południowoamerykańska małpa o donośnym głosie;

wyjeżdżać /vɨˈjɛʒʤ̑aʨ̑/ (v)
partire
  opuszczać jakieś miejsce, przemieszczać się, udać się w inne miejsce

wyjątek /vɨˈjɔ̃ntɛk/ (n)
eccezione
  coś, do czego nie stosuje się powszechna reguła
  (informatyka, informatyczny) w programowaniu: obiekt używany do przerwania normalnego działania programu i przeniesienia informacji o błędzie do innego miejsca programu

wyjątek potwierdza regułę /vɨˈjɔ̃ntɛk pɔˈtfʲjɛrʣ̑a rɛˈɡuwɛ/ (proverb)
l'eccezione conferma la regola
  …poucza, że reguły w życiu zawsze mają wyjątki; zatem sporadyczne odstępstwo od reguły nie obala jej prawdziwości

wyjątkowość (n)
singolarità
  cecha tego, co jest wyjątkowe

wyjątkowy /ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
eccezionale, straordinario
  wyróżniający się czymś nieprzeciętnym; taki, który jest wyjątkiem

wyjąć z ust /ˈvɨjɔ̇̃ɲʥ̑ ˈz‿ust/ (v)
togliere la parola di bocca a qualcuno
  powiedzieć to, co ktoś miał na myśli

wyjść na jaw /ˈvɨjɕʨ̑ na‿ˈjaf/ (idiom)
affiorare, venire a galla
  stać się wiadomym, przestać być tajemnicą; wydać się

wyjść po angielsku /ˈvɨjɕʨ̑ ˌpɔ‿ãŋʲˈɟɛlsku/ (v)
andarsene all'inglese, filarsene all'inglese
  wymknąć się ukradkiem, nie żegnając się z nikim; wyjść tak, by nikt tego nie zauważył

wyjść z siebie /ˈvɨjɕʨ̑ ˈsʲ‿ɕɛbʲjɛ/ (v)
uscire dai gangheri
  (potocznie, potoczny) rozzłościć się, stracić panowanie nad sobą

wyjść z wprawy /ˈvɨjɕʨ̑ ˈs‿fpravɨ/ (idiom)
essere fuori esercizio
  stracić umiejętność robienia czegoś

wykaraskać się (v)
trarsi d'impaccio
  (potocznie, potoczny) wyjść obronną ręką, wybrnąć z trudnego położenia

wykastrować (v)
castrare
  usunąć gruczoły rozrodcze

wykaz /ˈvɨkas/ (n)
lista, elenco
  pismo zawierające wyliczenie osób, rzeczy, elementów, czynności, zdarzeń itp. mających jakąś wspólną cechę

wykałaczka /ˌvɨkaˈwaʧ̑ka/ (n)
stuzzicadenti
  cienki, zaostrzony patyczek ((dawniej, dawny) także piórko) służący do usuwania spomiędzy zębów resztek jedzenia;

wykonalność /ˌvɨkɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑/ (n)
effettuabilità, eseguibilità
  cecha tego, co jest wykonalne, co da się wykonać

wykonywać /ˌvɨkɔ̃ˈnɨvaʨ̑/ (v)
esercitare, fare
  formalnie: spełniać pewne obowiązki
eseguire, suonare
  odtwarzać, grać (role teatralne lub filmowe, utwory muzyczne)
eseguire, realizzare, attuare, effettuare
  urzeczywistniać, zrealizować, uczyniać, spełniać coś, wprowadzać coś w czyn, doprowadzać coś do skutku
fare
  wytwarzać lub produkować coś

wykorzeniać (v)
estirpare, sradicare
  (przenośnie, przenośnia) usuwać coś złego, niepożądanego
divellere
  wyrywać roślinę z korzeniami

wykorzystywać /ˌvɨkɔʒɨˈstɨvaʨ̑/ (v)
utilizzare
  mieć korzyść z czegoś lub kogoś, zrobić użytek z czegoś
sfruttare
  mieć zysk z cudzego wysiłku, pracy, a także cech danej osoby

wykończony (adj)
esausto
  (potocznie, potoczny) mocno zmęczony

wykradanie (n)
trafugamento
  (rzeczownik odczasownikowy) od wykradać

wykreślać (v)
cancellare, depennare, espungere
  czynić nieważnym przez przekreślenie

wykroczenie /ˌvɨkrɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
contravvenzione
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn społecznie szkodliwy, zabroniony przez ustawę i zagrożony karą aresztu, ograniczenia wolności, grzywny lub nagany;

wykrwawiać (v)
dissanguare
  powodować obfity upływ krwi
dissanguarsi
  tracić dużą ilość krwi

wykrwawiony (adj)
dissanguato
  martwy z wykrwawienia

wykrywacz kłamstw /vɨˈkrɨvaʧ̑ ˈkwãmstf/ (n)
macchina della verità
  (potocznie, potoczny) wariograf, poligraf

wykrywać (v)
rilevare, riscontrare, scoprire
  ujawniać coś nieznanego lub ukrytego

wykrzyknienie /ˌvɨkʃɨcˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
esclamazione
  figura retoryczna, wyraz, grupa wyrazów lub zdanie wykrzyknikowe, wtrącone w tok wypowiedzi;

wykrzyknik /vɨˈkʃɨcɲik/ (n)
interiezione
  (gramatyka) nieodmienne słowo lub wyrażenie służące do wyrażenia stanu emocjonalnego, nakazu lub do imitacji odgłosu z otaczającego świata;
punto esclamativo
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do wzmacniania ekspresji wypowiedzi, zapisywany za pomocą kropki i umieszczonej nad nią pionowej kreski: !;

wykręt (n)
scusa
  zmyślony powód celem wprowadzenia kogoś w błąd, ukrycia prawdy

wykształcenie /ˌvɨkʃtawˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
educazione
  poziom wiedzy nabytej na drodze nauki

wykształcony /ˌvɨkʃtawˈʦ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
educato
  taki, który posiadł szeroką wiedzę, ukończył jakąś szkołę, zwłaszcza wyższą uczelnię

wykusz /ˈvɨkuʃ/ (n)
erker
  (architektura, architektoniczny) forma architektoniczna stanowiąca element wystający z lica elewacji;

wykwalifikowany (adj)
qualificato
  posiadający odpowiednie kwalifikacje

wykwintnie (adv)
con raffinatezza
  w sposób wykwintny

wykwintny (adj)
elegante, raffinato
  będący w dobrym guście, wytworny, wyszukanie elegancki

wylać dziecko z kąpielą /ˈvɨlaʥ̑ ˈːɛʦ̑kɔ s‿kɔ̃mˈpʲjɛlɔ̃w̃/ (v)
gettare via il bambino con l'acqua sporca
  (związek frazeologiczny) chcąc przeciwdziałać złu, niechcący zatracić także pozytywny aspekt jakiejś sprawy

wylew (n)
emorragia cerebrale
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) udar mózgu

wylewać /vɨˈlɛvaʨ̑/ (v)
rigurgitare, riversare, rovesciare
  lejąc, pozbyć się płynu z naczynia

wyliczać (v)
calcolare
  określać poprzez obliczenia
enumerare
  wymieniać w pewnej kolejności

wylot /ˈvɨlɔt/ (n)
partenza
  odlot, wylecenie, wylatywanie
sbocco
  zakończenie drogi, tunelu, doliny, itp.

wymaganie /ˌvɨ̃maˈɡãɲɛ/ (n)
pretesa
  wymóg, żądanie, stanowcza potrzeba

wymazanie (n)
cancellazione, obliterazione
  (rzeczownik odczasownikowy) od wymazać

wymiatać /vɨ̃ˈmʲjataʨ̑/ (v)
spaccare
  (potocznie, potoczny) (młodzieżowy) określenie, używane gdy się coś komuś podoba

wymiennik ciepła /vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲːic ˈʨ̑ɛpwa/ (n)
scambiatore di calore
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wymiany ciepła;

wymierzać (v)
misurare
  określać miarę, np. długość
infliggere, comminare, irrogare
  określać wielkość czegoś przydzielonego komuś
sferrare
  wykonywać cios

wymizerowany (adj)
macilento
  wyglądający mizernie

wymię /ˈvɨ̃mʲjɛ/ (n)
mammella, poppa
  (zoologia, zoologiczny) gruczoł mlekowy niektórych ssaków, zwłaszcza hodowlanych;

wymowa /vɨ̃ˈmɔva/ (n)
pronuncia
  (fonetyka, fonetyczny) sposób artykulacji dźwięków mowy;

wymuskany (adj)
pimpante
  bardzo zadbany

wymówka (n)
rimprovero
  pretensja wyrażana słownie
scusa
  wykrętne usprawiedliwienie

wynajem /vɨ̃ˈnajɛ̃m/ (n)
noleggio
  oddanie komuś lub wzięcie od kogoś do czasowego użytkowania pewnej własności za zapłatą

wynalazca /ˌvɨ̃naˈlasʦ̑a/ (n)
inventore
  autor wynalazku, ten, który coś wynalazł

wynalazek /ˌvɨ̃naˈlazɛk/ (n)
invenzione
  coś, co wynaleziono;

wynaleźć (v)
inventare
  odkryć lub opracować coś, co wcześniej było nieznane

wynikać /vɨ̃ˈɲikaʨ̑/ (v)
conseguire, risultare
  być wynikiem, konsekwencją, skutkiem, rezultatem czegoś; stawać się następstwem; mieć w czymś początek

wyniosły /vɨ̃ˈɲɔswɨ/ (adj)
eminente
  bardzo wysoki, górujący nad otoczeniem
sdegnoso
  będący wyrazem postawy dumy, zarozumiałości i wywyższania się nad innych
spagnolesco
  dumny, zarozumiały i wywyższający się nad innych

wyobraźnia /ˌvɨɔˈbraʑɲa/ (n)
immaginazione, fantasia
  zdolność przywoływania i tworzenia w myślach wyobrażeń;

wyobrażenie /ˌvɨɔbraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
immaginazione
  obraz czegoś (przedmiotu, osoby, przebieg sytuacji) stworzony w świadomości na podstawie spostrzeżeń

wyodrębniać /ˌvɨɔˈdrɛ̃mbʲɲäʨ̑/ (v)
isolare
  czynić odrębnym lub wyrazistym

wyolbrzymiać (v)
esagerare
  przedstawiać coś w sposób przesadny

wypadać /vɨˈpadaʨ̑/ (v)
ricadere
  mieć określony termin, datę
cadere, sbandare
  poruszać się pod wpływem grawitacji na zewnątrz czegoś

wypadek /vɨˈpadɛk/ (n)
accidente, sinistro
  nieszczęśliwe zdarzenie, w którym ktoś ucierpiał
accaduto, accidente, avvenimento
  to, co wydarzyło się lub wydarzy w przyszłości, zdarzenie

wypalać /vɨˈpalaʨ̑/ (v)
bruciare
  niszczyć przy pomocy ognia, wysoką temperaturą lub żrącą substancją
  wykonywać rozpalonym narzędziem wzór, znak na jakimś materiale, powierzchni
  zrobić dziurę za pomocą wysokiej temperatury
fumare
  o papierosie, węglu, świecy itp. zużywać coś przez palenie
sparare
  strzelać z broni palnej
spegnersi
  o papierosie, węglu, świecy itp. zużywać się przez palenie

wypas /ˈvɨpas/ (n)
pastura
  (zootechnika, zootechniczny) doglądanie owiec na hali

wypełniać /vɨˈpɛwʲɲäʨ̑/ (v)
gremire
  sprawiać, że coś staje się pełne, uczynić, że coś zajmuje całą określoną przestrzeń

wypijać (v)
bere
  pijąc, opróżniać coś z cieczy

wypiętrzenie (n)
sollevamento
  (geologia, geologiczny) efekt wypiętrzania

wypoczywać (v)
riposare
  przywracać dobre samopoczucie, siły życiowe, odstępując od codziennych czynności, od pracy

wyposażać (v)
equipaggiare, fornire, allestire, attrezzare
  dostarczać coś potrzebnego do funkcjonowania

wypowiedzenie /ˌvɨpɔvʲjɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
licenziamento
  zawiadomienie o rozwiązaniu umowy, np. o pracę

wypowiedź /vɨpɔˈvʲɛʥi/ /vɨˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
dichiarazione
  coś, co zostało powiedziane, wypowiedziane lub napisane

wypożyczać (v)
prendere in prestito
  brać do tymczasowego użytkowania
prestare
  udostępniać na jakiś czas

wyprasować /ˌvɨpraˈsɔvaʨ̑/ (v)
stirare
  wygładzić tkaninę za pomocą gorącego żelazka
pressare
  (rzadki, rzadko używany) wycisnąć, wytłoczyć coś z użyciem prasy

wyprowadzać (v)
sloggiare
  opuszczać miejsce zamieszkania

wyprzedaż /vɨˈpʃɛdaʃ/ (n)
svendita, liquidazione, realizzo
  (handel, handlowy) sprzedaż towaru, zazwyczaj po obniżonych cenach, w celu pozbycia się go, najczęściej pod koniec sezonu lub w ramach likwidacji sklepu

wyprzedzanie /ˌvɨpʃɛˈʣ̑ãɲɛ/ (n)
sorpasso
  (rzeczownik odczasownikowy) od wyprzedzać

wyprzedzać /vɨˈpʃɛʣ̑aʨ̑/ (v)
sorpassare
  prześcigać kogoś; przyśpieszając znaleźć się przed kimś (jadąc lub idąc)

wypukłość (n)
convessità, sporgenza
  cecha fizyczna bycia wypukłym
rilievo
  wypukły fragment powierzchni

wypukły /vɨˈpukwɨ/ (adj)
convesso
  łukowato wygięty i wystający ponad powierzchnię czegoś

wypłata /vɨˈpwata/ (n)
esborso
  wypłacenie pieniędzy

wypływać (v)
emergere, riaffiorare
  wydostawać się na powierzchnię (np. wody)

wyraz /ˈvɨras/ (n)
parola
  (językoznawstwo, językoznawczy) symbol fonetyczny (ciąg głosek) lub graficzny (znak lub ciąg znaków), niosący określone znaczenie bądź pełniący funkcję składniową;
piglio
  przejaw stanu emocjonalnego człowieka, mający odzwierciedlenie w mimice lub rysach twarzy

wyraz twarzy (n)
espressione del viso
  emocje ukazujące się na czyjeś twarzy nadające jej dany wygląd

wyraźnie /vɨˈraʑɲɛ/ (adv)
chiaramente, esplicitamente
  w sposób łatwy do zaobserwowania lub usłyszenia

wyraźny /vɨˈraʑnɨ/ (adj)
espresso
  taki, który jest przejrzysty, zrozumiały, jasny, wyrazisty

wyrażać /vɨˈraʒaʨ̑/ (v)
esprimere
  opisywać ustnie lub pisemnie, dawać informację o czymś lub kimś; być wyrazem czegoś

wyrażenie /ˌvɨraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
espressione
  (językoznawstwo, językoznawczy) zespół wyrazów mających ze sobą związek składniowy
  (informatyka, informatyczny) fragment kodu programu dający w wyniku wartość
  (logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) ciąg symboli matematycznych zgodny z regułami notacji matematycznej

wyrażenie przyimkowe /ˌvɨraˈʒɛ̃ɲɛ ˌpʃɨ<sup>j</sup>ĩmˈkɔvɛ/ (n)
locuzione prepositiva, locuzione preposizionale
  (gramatyka) połączenie przyimka z rzeczownikiem, przysłówkiem, liczebnikiem lub zaimkiem;

wyrok /ˈvɨrɔk/ (n)
sentenza
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) orzeczenie sądu rozstrzygające merytorycznie sprawę będącą przedmiotem postępowania sądowego;
destino, fato
  zwykle w lm los, przeznaczenie

wyrostek (n)
adolescente, giovinetto, ragazzotto
  kilkunastoletni chłopak
apofisi
  (anatomia, anatomiczny) (biologia, biologiczny) odstający twór na skórze, kości lub narządach organizmów
appendice
  (potocznie, potoczny) wyrostek robaczkowy

wyrostek robaczkowy /vɨˈrɔstɛk ˌrɔbaʧ̑ˈkɔvɨ/ (n)
appendice, appendice cecale, appendice vermiforme
  (anatomia, anatomiczny) cienkie uwypuklenie jelita ślepego u niektórych ssaków, m.in. u człowieka;

wyrostek soczewkowaty kowadełka /vɨˈrɔstɛk ˌsɔʧ̑ɛfkɔˈvatɨ ˌkɔvaˈdɛwka/ (n)
processo lenticolare
  (anatomia, anatomiczny) zakończenie odnogi długiej kowadełka, poprzez które kowadełko łączy się ze strzemiączkiem

wyrostkowy (adj)
appendicolare
  (medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) związany z wyrostkiem robaczkowym

wyrozumiałość (n)
indulgenza, benevolenza, comprensione
  cecha tego, kto jest wyrozumiały, cecha tego, co jest wyrozumiałe

wyrośle (n)
vegetazione
  (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) twór powstały na narządzie wewnętrznym lub zewnętrznym

wyruszać /vɨˈruʃaʨ̑/ (v)
partire, incamminarsi
  ruszać w drogę

wyrwa (n)
breccia
  (książkowy) dziura, wyłom

wyrzeczenie (n)
abnegazione
  rezygnacja z wygód lub przyzwyczajeń

wyrzekać (v)
rinnegare, ripudiare
  nie przyznawać się do związku z kimś lub czymś

wyrzucać pieniądze w błoto /vɨˈʒuʦ̑aʨ̑ pʲjɛ̇̃ˈɲɔ̃nʣ̑ɛ ˈv‿bwɔtɔ/ (v)
buttare via il denaro
  (związek frazeologiczny) marnować, marnotrawić pieniądze

wyrzucić /vɨˈʒuʨ̑iʨ̑/ (v)
buttare via, scaraventare
  pozbyć się czegoś

wyrzut (n)
lancio
  gwałtowne rzucenie lub wyciągnięcie

wyrzutek (n)
paria, reietto
  osobnik represyjnie wykluczony z danej społeczności

wyróżniać /vɨˈruʒʲɲäʨ̑/ (v)
distinguere
  czynić coś wyrazistym
distinguere, mettere in evidenza
  zwracać na kogoś lub coś specjalną uwagę, wybierać spośród innych; dawać komuś, czemuś pierwszeństwo

wysadzać (v)
scaricare
  zatrzymawszy środek lokomocji, umożliwiać komuś wyjście z niego lub wymuszać to

wysadzenie (n)
sbarco
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) umożliwienie pasażerowi opuszczenia statku

wysiadać /vɨˈɕadaʨ̑/ (v)
scendere
  opuszczać pojazd, łódź lub samolot

wysiłek /vɨˈɕiwɛk/ (n)
sforzo, fatica, olio di gomito
  wytężenie sił lub dołożenie starań w celu zdobycia, osiągnięcia czegoś

wysoki /vɨˈsɔci/ (adj)
alto, elevato
  mający duży wymiar pionowy
alto
  mający dużą zawartość czegoś (zwykle domyślnej cechy)
  znajdujący się na dużej wysokości (wysoko)
  mający duże znaczenie, cieszący się szacunkiem; używane również jako tytuł honorowy
alto, acuto
  o dźwięku: mający dużą częstotliwość

wysokie napięcie /vɨˈsɔcɛ naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
alta tensione
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) napięcie elektryczne powyżej 1000 V (= tysiąca woltów); w elektroenergetyce: od 110 kV (= stu dziesięciu kilowoltów)

wysoko /vɨˈsɔkɔ/ (adv)
alto, in alto, su
  (odprzymiotnikowy) → wysoki

wysokokaloryczny /ˌvɨsɔkɔkalɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
ipercalorico
  mający, dostarczający dużą ilość kalorii

wysokość /vɨˈsɔkɔɕʨ̑/ (n)
altitudine
  odległość od pewnego odnośnika, np. gruntu
altezza
  wymiar pionowy czegoś lub kogoś
  (potocznie, potoczny) określona lokalizacja wzdłuż ulicy lub drogi poruszania się
  cecha charakterystyczna tego, co jest wysokie, który jest wysoki
  częstotliwość dźwięku;
ammontare
  wymiar wielkości w określonych jednostkach

wyspa /ˈvɨspa/ (n)
isola
  (geografia, geograficzny) ląd otoczony ze wszystkich stron wodami morza, jeziora lub rzeki;

wyspiarka /vɨsˈpʲjarka/ (n)
isolana
  mieszkanka wyspy

wyssać z mlekiem matki /ˈvɨsːaʥ̑ ˈz‿mlɛcɛ̃m ˈːatʲci/ (v)
succhiare col latte
  mieć wrodzoną lub nabytą w dzieciństwie cechę

wystarczająco /ˌvɨstarʧ̑aˈjɔ̃nʦ̑ɔ/ (adv)
a sufficienza
  w sposób wystarczający; dostatecznie, odpowiednio

wystarczający (adj)
sufficiente, bastante, bastevole
  dostateczny, odpowiadający określonym wymaganiom

wystawnie /vɨˈstavʲɲɛ/ (adv)
fastosamente
  w sposób wystawny

wystroić /vɨˈstrɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
azzimarsi, mettersi in ghingeri
  ubrać siebie efektownie, okazale

wystrój (n)
arredamento
  (architektura, architektoniczny) całokształt elementów zdobiących obiekt na zewnątrz lub wewnątrz

wystąpić z otwartą przyłbicą /vɨˈstɔ̃mpʲiʥ̑ z‿ɔtˈfartɔ̃w̃ pʃɨwˈbʲiʦ̑ɔ̃w̃/ (v)
lottare a viso aperto
  występować jawnie, otwarcie przeciw czemuś; jasno wyrażać swoje zdanie, jasno określać swoje stanowisko

wysublimować /ˌvɨsublʲĩˈmɔvaʨ̑/ (v)
sublimare
  nadać czemuś głębszy charakter, wyższą wartość

wysypka (n)
sfogo
  (medycyna, medyczny) wykwity skórne lub na błonach śluzowych będące objawem jakiejś choroby;

wysyłać /vɨˈsɨwaʨ̑/ (v)
mandare
  polecać komuś udanie się dokądś w jakimś celu
inviare
  przekazywać komuś coś za pośrednictwem innych osób lub urządzeń technicznych

wyszczególnić /ˌvɨʃʧ̑ɛˈɡulʲɲiʨ̑/ (v)
particolareggiare, particolarizzare
  wykazać szczegółowo

wyszukany (adj)
ricercato
  mający szczególne cechy, rzadko spotykany

wyszukiwarka /ˌvɨʃuciˈvarka/ (n)
motore di ricerca
  (informatyka, informatyczny) narzędzie służące do wyszukiwania informacji w sieci www;

wytrwać (v)
perseverare
  dotrwać do końca, do określonego czasu w danych warunkach

wytrwałość /vɨˈtr̥fawɔɕʨ̑/ (n)
perseveranza
  konsekwencja, upór, zdecydowanie w działaniu lub dążeniu do czegoś

wytrwały (adj)
tenace
  cierpliwie bądź uparcie dążący do celu

wytrych (n)
grimaldello
  (technologia, technika, techniczny) zakrzywiony pręt zastępujący klucze, którym otwiera się zamki;

wytrysk /ˈvɨtrɨsk/ (n)
zampillo
  strumień, nagłe tryśnięcie, wytryśnięcie jakiegoś płynu na zewnątrz

wytrzeszcz /ˈvɨṭʃɛʃʧ̑/ (n)
esoftalmo
  nadmierne, chorobliwe wysunięcie gałek ocznych;

wytrzeszczanie (n)
strabuzzamento, stralunamento
  (rzeczownik odczasownikowy) od wytrzeszczać

wytłoki /vɨˈtwɔci/ (n)
vinaccia
  pozostałość nasion, owoców, warzyw po wyciśnięciu soku, oleju, oliwy itd.

wywiad /ˈvɨvʲjat/ (n)
intervista
  rozmowa prowadzona przez dziennikarza z osobą lub grupą osób, mająca na celu przybliżenie poglądów lub działań tych osób odbiorcom

wywrotowy (adj)
eversivo, sovversivo
  mający na celu obalenie istniejącego ustroju lub władzy

wyzionąć ducha (v)
mandar fuori l'anima, rendere l'anima, rendere l'anima a Dio
  (podniośle) umrzeć, skonać

wyznanie wiary (n)
professione di fede
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krótki i zwięzły kanoniczny zbiór podstawowych dogmatów, wierzeń określonej religii

wyznawać /vɨˈznavaʨ̑/ (v)
credere
  wierzyć w coś; czcić coś; także: być wyznawcą danej religii
ammettere, confessare
  wyjawiać, ujawniać coś; zwłaszcza coś, co dotychczas się ukrywało

wyznawca /vɨˈznafʦ̑a/ (n)
confessore
  (przenośnie, przenośnia) entuzjasta czyichś poglądów
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto kultywuje jakąś religię, wyznaje ją;

wyzwisko (n)
contumelia, epiteto, ingiuria
  słowo obraźliwe dla kogoś

wyzwolenie /ˌvɨzvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
liberazione
  (rzeczownik odczasownikowy) od wyzwolić

wyzwoleniec (n)
affrancato, liberto
  (historia, historyczny, historycznie) były niewolnik, oficjalnie obdarowany wolnością przez swojego właściciela

wyzwoliciel (n)
liberatore
  ten, kto wyzwolił (kogoś lub coś)

wyć /vɨʨ̑/ (v)
stonare
  (potocznie, potoczny) o ludziach: fałszywie śpiewać
ululare, urlare
  o ludziach: przeciągle krzyczeć z bólu lub żałości
ululare, latrare, urlare
  o zwierzętach (zazw. wilkach, psach, hienach): wydawać długi zawodzący głos, przeciągle skowyczeć

wyć do księżyca (v)
abbaiare al vento, abbaiare alla luna, abbaiare alle stelle
  (przenośnie, przenośnia) na próżno protestować, krzyczeć itp.

wyłom (n)
breccia, falla
  otwór, wyrwa

wyłożyć kawę na ławę /vɨˈwɔʒɨʨ̑ ˈkavɛ na‿ˈwavɛ/ (v)
vuotare il sacco
  powiedzieć coś jasno, wprost

wyłącznie /vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
semplicemente
  wyłączając wszystko inne, wszystkich innych

wyłączność (n)
esclusività
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest wyłączne; cecha tych, którzy są wyłączni

wyścig w workach /ˈvɨɕʨ̑iɡ ˈv‿ːɔrkax/ (n)
corsa nei sacchi
  (sport, sportowy) rodzaj zabawy ruchowej polegającej na ściganiu się na krótkim dystansie skacząc z nogami w dużym worku

wyścigi /vɨˈɕʨ̑iɟi/ (n)
corsa, palio
  współzawodnictwo polegające na przebyciu określonego toru w jak najkrótszym czasie

wyściółczak /vɨˈɕʨ̑uwʧ̑ak/ (n)
ependimoma
  (medycyna, medyczny) nowotwór ośrodkowego układu nerwowego wywodzący się z komórek wyściółki

wyśmiewać (v)
deridere
  ośmieszać, wytykając braki, słabości, wady

wyświęcić (v)
ordinare
  (dawniej, dawny) pasować na rycerza

wyżeł /ˈvɨʒɛw/ (n)
cane da punta, puntatore, cane da ferma
  (kynologia, kynologiczny) pies myśliwski z charakterystyczną stójką;

wyżyna /vɨˈʒɨ̃na/ (n)
altopiano, altipiano
  (geografia, geograficzny) obszar, którego wysokości bezwzględne przekraczają 300 metrów n.p.m., a wysokości względne są na ogół mniejsze niż 300 metrów;
apice, vetta
  wyżyny: najwyższy poziom lub przejaw

wzajemny /vzaˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
mutuo, reciproco
  dokonywany przez obie strony, osoby wobec siebie nawzajem; taki, który jest odwzajemniony

wzburzenie (n)
agitazione
  (rzeczownik odczasownikowy) od wzburzyć

wzburzony (adj)
mosso
  (meteorologia, meteorologiczny) przedstawiający sobą gwałtowne zmiany pogodowe
turbato
  odczuwający lub prezentujący gniew

wzdręga grecka /ˈvzdrɛ̃ŋɡa ˈɡrɛʦ̑ka/ (n)
scardola greca
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Scardinius graecus, endemiczny gatunek ryby z rodziny karpiowatych z jeziora Iliki w centralnej Grecji;

wzdęcie (n)
fetecchia, flatulenza
  (medycyna, medyczny) powiększenie brzucha wskutek nagromadzenia zbytniej ilości gazów w jelitach

wzdłuż /vzdwuʃ/ (adv)
per il lungo
  równolegle do dłuższego boku, na całej długości, przez całą długość

wzdłuż /vzdwuʃ/ (preposition)
lungo
  …informujący o położeniu czegoś lub o odbywaniu się jakiejś czynności równolegle do długości danego obiektu

wzgląd /vzɡlɔ̃nt/ (n)
aspetto
  (najczęściej w liczbie mnogiej) przyczyny, określone aspekty
considerazione
  branie pod uwagę, liczenie się

wziernik (n)
specolo, speculum
  (medycyna, medyczny) przyrząd lekarski służący do oglądania jam ciała i wykonywania niewielkich zabiegów

wziąć byka za rogi (v)
tagliare la testa al toro
  podjąć się czegoś ważnego bez wahania się, bez zastanowienia

wziąć sobie do serca (v)
prendersi a cuore
  bardzo mocno się czymś przejąć, traktować coś bardzo poważnie

wzięty (adj)
in voga, ricercato
  taki, który cieszy się uznaniem i popularnością, będąc dzięki temu często angażowany, zatrudniany

wzloty i upadki /ˈvzlɔtɨ ˌi‿uˈpatʲci/ (idiom)
alti e bassi
  okresy powodzenia, szczęścia i jego braku

wzmacniać /ˈvzmaʦ̑ʲɲäʨ̑/ (v)
rafforzare, rinforzare, avvallare, avvalorare, rinsaldare
  sprawiać, że coś staje się mocniejsze, silniejsze, trwalsze, liczniejsze

wzmocnienie /vzmɔʦ̑ʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
rinforzo
  coś dodające sił, pokrzepiające lub zwiększające możliwości

wzniesienie /vzʲɲɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲɛ/ (n)
elevamento
  miejsce wyższe od innych w okolicy;

wzniosły (adj)
sublime
  odznaczający się szlachetnością dążeń

wzrok /vzrɔk/ (n)
sguardo
  (potocznie, potoczny) czyjeś spojrzenie
vista
  zmysł umożliwiający patrzenie, widzenie; zdolność do postrzegania rzeczywistości za pomocą oczu;

wzrost /vzrɔst/ (n)
altezza
  wysokość człowieka, rzadziej zwierzęcia

wzruszający (adj)
commovente
  wywołujący wzruszenie; powodujący rozrzewnienie

wzruszać (v)
commuovere
  pobudzać czyjąś wrażliwość
smuovere
  poruszając czymś, zmieniać położenie składników tego
commuoversi
  doznawać samemu przejawów wrażliwości

wzruszać ramionami /ˈvzruʃaʨ̑ ˌrãmʲjɔ̃ˈnãmʲi/ (idiom)
alzare le spalle, fare spallucce, stringersi nelle spalle
  wykonywać charakterystyczny gest ramion świadczący o lekceważeniu, obojętności, lekkiej pogardzie wobec jakiejś sprawy

wzruszenie (n)
commozione, emozione
  (psychologia, psychologiczny) stan emocjonalny wynikający z czułości, tkliwości, współczucia przy zetknięciu się z czym lub kim

wzruszyć ramionami /ˈvzruʃɨʨ̑ ˌrãmʲjɔ̃ˈnãmʲi/ (idiom)
fare spallucce, sbracciarsi
  unieść ramiona na znak obojętności, niewiedzy lub pogardy

wzór /vzur/ (n)
disegno
  kolorystyczny motyw (najczęściej z powtarzających się elementów) nadrukowany, namalowany lub wyhaftowany na jakiejś powierzchni lub materiale (ubraniu, kartce)
modello
  model służący jako przykład do powielania w produkcji
  schemat, według którego należy postępować
  sekwencja symboli (liter, cyfr, znaków) dotyczący prawa matematycznego, fizycznego lub chemicznego

wzór strukturalny (n)
formula di struttura
  (chemia, chemiczny) wzór, który odzwierciedla strukturę cząsteczki

wódka /ˈvutka/ (n)
vodka
  (spożywczy) wysokoprocentowy napój alkoholowy składający się z destylatu alkoholowego i wody, czasem z dodatkiem innych składników;

wóz /vus/ (n)
carro
  ciągnięty przez konie lub inne zwierzęta pociągowe pojazd używany do podróżowania lub transportu, rzadko też jako mieszkanie
  pojazd o określonej specjalizacji
carrata, carro
  zawartość wozu (1.1)

wózek dziecięcy (n)
passeggino
  ręcznie pchany pojazd do przewożenia małego dziecka;

wózek inwalidzki /ˈvuzɛk ˌĩnvaˈlʲiʦ̑ʲci/ (n)
sedia a rotelle
  wózek poruszany siłą rąk lub prowadzony przez opiekuna, na którym siedzi osoba niemogąca się poruszać na nogach ze względu na niepełnosprawność, chorobę, uraz itd.;

wózek sklepowy /ˈvuzɛk sklɛˈpɔvɨ/ (n)
carrello della spesa
  (handel, handlowy) specjalny wózek na duże zakupy w supermarkecie;

wół /vuw/ (n)
bue, bove
  (zoologia, zoologiczny) wykastrowany samiec bydła domowego;

wąglik (n)
antrace, carbonchio
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ostra bakteryjna choroba zakaźna, zwłaszcza bydła, owiec i koni;

wąsaty /vɔ̃w̃ˈsatɨ/ (adj)
baffuto
  o człowieku: mający wąsy (zwykle pokaźne)

wąski /ˈvɔ̃w̃sʲci/ (adj)
stretto
  mający niewielką szerokość

wątek /ˈvɔ̃ntɛk/ (n)
trama
  sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici osnowy; także same nici tworzące ten układ

wątpić /ˈvɔ̃ntpʲiʨ̑/ (v)
dubitare, indugiare
  nie wierzyć, nie dowierzać; nie mieć pewności; podawać w wątpliwość, podać w wątpliwość

wątpliwość /vɔ̃ntˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
dubbio
  brak pewności co do prawdziwości, słuszności czegoś

wątpliwy /vɔ̃ntˈplʲivɨ/ (adj)
dubbio, dubbioso
  taki, który wzbudza wątpliwość, nie daje pewności

wątroba /vɔ̃nˈtrɔba/ (n)
fegato
  (anatomia, anatomiczny) duży, wielofunkcyjny gruczoł występujący u wszystkich kręgowców, a także u niektórych innych zwierząt;

wątrobowy /ˌvɔ̃ntrɔˈbɔvɨ/ (adj)
epatico
  (przymiotnik) od wątroba

wątły (adj)
cagionevole, debole, gracile
  słabego zdrowia
gracile, esile, mingherlino
  słabej budowy
debole, esile, fievole, fioco, tenue
  widziany niewyraźnie, słabo postrzegalny

wąwóz /ˈvɔ̃w̃vus/ (n)
burrone, calanco, forra
  (geografia, geograficzny) głęboka, sucha dolina o wąskim dnie i stromych zboczach;

wąż /vɔ̃w̃ʃ/ (n)
serpente, serpe, biscia
  (herpetologia, herpetologiczny) przedstawiciel podrzędu beznogich gadów o podłużnym ciele;
tubo
  giętka rura do transportu wody

węch /vɛ̃w̃x/ (n)
olfatto, odorato
  zmysł pozwalający czuć zapachy i substancje lotne; zmysł powonienia;

węchowy (adj)
olfattivo, olfattorio
  związany ze zmysłem węchu, odczuwalny węchem

wędkarstwo /vɛ̃ntˈkarstfɔ/ (n)
pesca con la canna
  rodzaj hobby i sportu, polegający na łowieniu ryb na wędkę;

wędkarz /ˈvɛ̃ntkaʃ/ (n)
pescatore di canna
  osoba łowiąca ryby na wędkę

wędlina /vɛ̃nˈdlʲĩna/ (n)
salume
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób spożywczy z jednego kawałka mięsa (szynka, polędwica, baleron) lub z mięsa rozdrobnionego (kiełbasa, salceson), odpowiednio przyprawiony, zwykle wędzony, peklowany, rzadziej gotowany;

wędliniarnia (n)
salumeria
  (handel, handlowy) sklep z wędlinami

wędrowny /vɛ̃nˈdrɔvnɨ/ (adj)
itinerante, vagabondo, viandante
  odbywający wędrówkę; zmieniający miejsce pobytu; przenoszący się z miejsca na miejsce

wędzarnia (n)
affumicatoio
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pomieszczenie lub urządzenie do wędzenia

wędzić (v)
affumicare
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) konserwować żywność przy użyciu odpowiedniego dymu
essere affumicato
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) być wędzonym (1.1)

węgiel /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
carbonio, carbone
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu C i liczbie atomowej 6;
carbone
  (geologia, geologiczny) bryłka rudy z dużą zawartością węgla (1.1), materiał opałowy;

węgiel kamienny /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl kãˈmʲjɛ̃nːɨ/ (n)
carbone fossile
  (geologia, geologiczny) skała pochodzenia organicznego o zawartości powyżej 70 % pierwiastka węgla, pochodząca z okresu karbonu;
  opał z węgla (1.1)

węgierski /vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci/ (adj)
ungherese
  związany z Węgrami, dotyczący Węgier lub Węgrów

węgierski /vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci/ (n)
ungherese
  (językoznawstwo, językoznawczy) ugrofiński język używany przez Węgrów;

węglik (n)
carburo
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny węgla z metalem lub półmetalem;

węglowodan /ˌvɛ̃ŋɡlɔˈvɔdãn/ (n)
carboidrato
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny składający się z atomów węgla, wodoru i tlenu;

węglowodór (n)
idrocarburo
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny organiczny złożony wyłącznie z atomów węgla i wodoru;

węgorz /ˈvɛ̃ŋɡɔʃ/ (n)
anguilla
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny Anguillidae, węgorzowatych;

węzeł /ˈvɛ̃w̃zɛw/ (n)
nodo
  połączenie, umocowanie lub skrócenie lin lub podobnych materiałów poprzez związanie lub przeplecenie;
  (marynarka) (metrologia, metrologiczny) (nawigacja) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka prędkości, równa jednej mili morskiej na godzinę; w nawigacji używana do określania prędkości statków i prądów morskich, zaś w meteorologii - prędkości wiatrów;
  (matematyka, matematyczny) dowolna krzywa zwykła zamknięta zanurzona w przestrzeni trójwymiarowej;
  ośrodek, w którym krzyżują się ważne szlaki komunikacyjne

węzeł chłonny /ˈvɛ̃w̃zɛw ˈxwɔ̃nːɨ/ (n)
linfonodo
  (anatomia, anatomiczny) występująca licznie struktura leżące na przebiegu naczyń limfatycznych, filtrująca limfę oraz wytwarzająca przeciwciała;

węzeł gordyjski /ˈvɛ̃w̃zɛw ɡɔrˈdɨjsʲci/ (n)
nodo gordiano
  (związek frazeologiczny) zagadka (problem) trudna do rozwiązania; skomplikowany problem

wężówka afrykańska (n)
aninga africana
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Anhinga rufa Daudin, gatunek ptaka z rodziny wężówek;

władca /ˈvwatʦ̑a/ (n)
sovrano, signore
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba, która włada (rządzi) w kraju o ustroju innym niż republika
signore
  (przenośnie, przenośnia) osoba, która sprawuje gdzieś jakąś władzę

władczy (adj)
autoritario, dispotico
  (książkowy) wymagający posłuchu

władza /ˈvwaʣ̑a/ (n)
potere
  możliwość poruszania kończynami ciała
potere, autorità
  relacja, w której jedna strona – rządząca – ma możliwość oddziaływania na drugą

własność /ˈvwasnɔɕʨ̑/ (n)
proprietà
  rzecz posiadana przez kogoś
  prawo do rozporządzania daną rzeczą i korzystania z niej;

własny /ˈvwasnɨ/ (adj)
proprio
  będący w czyimś wyłącznym posiadaniu
  właściwy temu, o kim lub o czym jest mowa

właz /vwas/ (n)
portello, tombino, pozzetto
  otwór do wchodzenia, szczególnie na statkach

właściciel /vwaɕˈʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
proprietario, padrone, intestatario, possessore, titolare
  osoba, do której coś należy, która jest w posiadaniu danej rzeczy; ten, kto ma coś na własność

właściwość /vwaɕˈʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
proprietà, qualità
  cecha, zwykle jakiejś substancji

właściwy /vwaɕˈʨ̑ivɨ/ (adj)
competente
  (administracja) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podporządkowany w sensie jurysdykcyjnym
specifico, tipico
  specyficzny, charakterystyczny dla kogoś lub czegoś
reale, vero
  taki, którego cechy są zgodne z określonym gatunkiem, grupą
appropriato, proprio, corretto, giusto, adeguato, debito
  taki, który jest odpowiedni, spełnia określone warunki

włos /vwɔs/ (n)
capello, pelo
  (anatomia, anatomiczny) nitkowaty twór, pochodzenia naskórkowego, występujący na powierzchni skóry ssaków;

włoski /ˈvwɔsʲci/ (adj)
italiano
  związany z Włochami, dotyczący Włoch lub Włochów, wywodzący się z Włoch
  charakterystyczny dla Włoch i Włochów, mający cechy lub właściwości przypisywane Włochom lub Italii

włoski /ˈvwɔsʲci/ (n)
italiano
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy romańskich, używany między innymi we Włoszech;

włoskość /ˈvwɔskɔɕʨ̑/ (n)
italianità
  typowo włoski charakter czegoś, kogoś

włosy /ˈvwɔsɨ/ (n)
capigliatura, capello
  owłosienie głowy ludzkiej

włócznia /ˈvwuʧ̑ʲɲa/ (n)
asta, lancia
  ogólna nazwa długiej prostej broni drzewcowej; ; (zobacz) też włócznia w Encyklopedii staropolskiej

włócznik (n)
pesce spada
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Xiphias gladius, duża ryba drapieżna z górną szczęką przekształconą w długi szpikulec

włóczyć /ˈvwuʧ̑ɨʨ̑/ (v)
strascicare
  ciągnąć, wlec
gironzolare, farre la spola
  chodzić bez celu

włókniak (n)
fibroma
  (medycyna, medyczny) nowotwór łagodny

włókniakomięsak (n)
fibrosarcoma
  (medycyna, medyczny) złośliwy nowotwór wywodzący się z tkanki łącznej włóknistej

włóknisty (adj)
legnoso, tessile
  składający się, zbudowany z włókien

włączać /ˈvwɔ̃n͇ʧ̑aʨ̑/ (v)
accendere
  uruchamiać jakieś urządzenie; przyłączać urządzenie do sieci elektrycznej

wścibski /ˈfʲɕʨ̑ipsʲci/ (adj)
insistente
  natrętnie wtrącający się w cudze sprawy; ciekawski

wścieklizna /fʲɕʨ̑ɛkˈlʲizna/ (n)
rabbia
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wirusowa, zawsze śmiertelna choroba zakaźna niektórych zwierząt, mogąca przenieść się na człowieka;

wściekłość /ˈfʲɕʨ̑ɛkwɔɕʨ̑/ (n)
furia, furore
  bardzo silna negatywna emocja, intensywna złość

wściekły /ˈfʲɕʨ̑ɛkwɨ/ (adj)
furioso, furibondo, infuriato, rabbioso, su tutte le furie
  taki, który jest bardzo zdenerwowany, rozgniewany, wzburzony

wśród /fʲɕrut/ (preposition)
fra, tra, in mezzo a
  w danym otoczeniu, między określonymi elementami (w czasie lub przestrzeni)

yeti /ˈjɛtʲi/ (n)
yeti
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) duża, dwunożna istota, podobna do człowieka, o gęstym futrze, żyjąca rzekomo w Himalajach;

z /s/ /z/ /zet/ (preposition)
con
  …opisujący związek
  …wskazujący zawartość
  …wskazujący towarzystwo
da, di
  …wskazujący punkt początku ruchu
  …wskazujący źródło
  …wskazujący okres
  …wskazujący przyczynę

z całego serca /s‿ʦ̑aˈwɛɡɔ ˈsɛrʦ̑a/ (adv)
di tutto cuore
  całym sobą, całkowicie, angażując wszystkie swoje uczucia

z dnia na dzień (adv)
da un giorno all'altro, di giorno in giorno
  nagle, niespodziewanie

z dużej chmury mały deszcz /ˈz‿duʒɛj ˈxmurɨ ˈmawɨ ˈdɛʃʧ̑/ (proverb)
molto fumo, poco arrosto
  końcowy wynik bywa niewspółmiernie mały w stosunku do oczekiwanego

z grubsza /ˈz‿ɡrupʃa/ (adv)
a larghi tratti, a occhio e croce
  niedokładnie, nieprecyzyjnie, nieściśle

z kolei (adv)
a propria volta
  jako następstwo zdarzeń

z krwi i kości /ˈs‿kr̥fʲi ː‿ˈkɔɕʨ̑i/ (adj)
di carne e d'ossa
  prawdziwy, autentyczny z pochodzenia, z natury; mający charakterystyczne cechy jakiegoś typu

z lotu ptaka /ˈz‿lɔtu ˈptaka/ (adv)
a volo d'uccello
  z góry, najczęściej z dużej wysokości

z miłą chęcią (adv)
di buon animo
  (potocznie, potoczny) chętnie

z okazji
in occasione
  wprowadza przyczynę wystąpienia jakiejś sytuacji lub wykonania jakiejś czynności

z pewnością (adv)
sicuramente
  (książkowy) na pewno, bez wątpienia, niewątpliwie, niechybnie

z podniesionym czołem /ˌs‿pɔdʲɲɛ̇ˈɕɔ̃nɨ̃m ˈʧ̑ɔwɛ̃m/ (adv)
a testa alta, a fronte alta
  dumnie, zachowując godność

z powodu /s‿pɔˈvɔdu/
a causa di, a occasione di, per, stante
  wprowadza przyczynę wystąpienia jakiejś sytuacji lub wykonania jakiejś czynności

z ręką na sercu /ˈz‿rɛ̃ŋkɔ̃w̃ na‿ˈsɛrʦ̑u/ (adv)
con la mano sul cuore
  otwarcie, szczerze, bez kręcenia

z tarczą lub na tarczy /ˈs‿tarʧ̑ɔ̃w̃ ˈlup na‿ˈtarʧ̑ɨ/ (adv)
con lo scudo o sopra di esso
  (o pojedynku lub sytuacji odbieranej jako pojedynek) zwyciężyć spektakularnie albo przegrać dotkliwie, bez możliwości innego rozstrzygnięcia

z wolna (adv)
adagio, largo, lento
  (książkowy) powoli, pomału

z zimną krwią (adv)
a sangue freddo
  bez okazywania emocji

za Chiny ludowe (adv)
per niente al mondo
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) na pewno nie, nigdy w życiu

za darmo (adv)
gratuitamente, gratis
  bezpłatnie, gratis

za granicą /ˌza‿ɡrãˈɲiʦ̑ɔ̃w̃/ (adv)
all'estero
  poza granicami kraju

za każdym razem (adv)
ognora
  w sposób ustawiczny, powtarzający się przy każdym podejściu

za nic na świecie /za‿ˈɲiʦ̑ na‿ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑ɛ/ (adv)
per niente al mondo
  absolutnie nie; nigdy; za żadną cenę

za wszelką cenę (idiom)
ad ogni costo, a qualunque prezzo
  bez względu na wszystko, tak aby osiągnąć cel, nie bacząc na poniesione wysiłki i straty

za żadne skarby świata /za‿ˈʒadnɛ ˈskarbɨ ˈɕfʲjata/ (adv)
per tutto l'oro del mondo
  kategoryczna odmowa na czyjąś propozycję

zaatlantycki (adj)
transatlantico
  (geografia, geograficzny) znajdujący się za Oceanem Atlantyckim

zaawansowany (adj)
avanzato
  będący w dalszej fazie rozwoju

zaawansowany (n)
avanzato
  człowiek mający pewną wiedzę i doświadczenie w danej dziedzinie

zabawa /zaˈbava/ (n)
divertimento
  ogół czynności, które wykonuje się dla przyjemności i wywołania zadowolenia

zabaweczka /ˌzabaˈvɛʧ̑ka/ (n)
ninnolo
  (potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: zabawka

zabawiać (v)
intrattenere
  uprzyjemniać czas, dostarczając rozrywki
divertirsi
  bawić się przez pewien czas

zabawka /zaˈbafka/ (n)
giocattolo, balocco
  rzecz służąca do zabawy;

zabijać /zaˈbʲijäʨ̑/ (v)
uccidere, ammazzare, abbattere
  pozbawiać życia
ammazzarsi
  odebrać sobie życie, popełnić samobójstwo
  trudzić się, doprowadzać do utraty sił i zdrowia

zabijać czas /zaˈbʲijäʨ̑ ˈʧ̑as/ (v)
ammazzare il tempo
  (przenośnie, przenośnia) wykonywać czynności mające na celu subiektywne przyspieszenie upływu czasu; człowiek sądzi, że czas płynie szybciej i dzięki temu znudzenie nie jest tak przykre

zabić kurę znoszącą złote jajka (v)
uccidere la gallina dalle uova d'oro
  (związek frazeologiczny) sprzeniewierzyć intratny interes; zmarnować głupio coś, co mogło przynosić krocie

zablokowanie /ˌzablɔkɔˈvãɲɛ/ (n)
inceppamento
  (rzeczownik odczasownikowy) od zablokować

zabobon (n)
superstizione
  przypisywanie mocy nadprzyrodzonej czemu lub komu

zaborca (n)
invasore, occupante
  osoba przywłaszczająca cudzą własność

zaborczość (n)
sete di conquista, spirito di conquista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) chęć zawładnięcia terytorium
atteggiamento possessivo
  cecha tego, co jest zaborcze; cecha tych, którzy są zaborczy

zabraniać /zaˈbrãɲäʨ̑/ (v)
proibire, vietare
  nie pozwalać, odbierać prawo lub nie przyznawać prawa do robienia czegoś

zabroniony (adj)
vietato
  taki, który jest objęty zakazem

zabudowa /ˌzabuˈdɔva/ (n)
caseggiato
  ogół budynków znajdujących się na określonym obszarze

zaburzenie /ˌzabuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
disturbo
  nieprawidłowość w działaniu czegoś powodująca odchylenie od określonej normy

zabój (adv)
assassinio, omicidio
  używane obecnie wyłącznie we frazie na zabój

zabójca /zaˈbujʦ̑a/ (n)
assassino, omicida
  ktoś, kto zabił lub zabija

zabójczy /zaˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
assassino, irresistibile, seducente
  (potocznie, potoczny) świetny, wystrzałowy
mortale, micidiale, mortifero
  powodujący śmierć

zabójczyni /ˌzabujˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
assassina, omicida
  (książkowy) kobieta, która kogoś zabiła lub zabija

zabór /ˈzabur/ (n)
terra annesso, territorio annesso
  okupowane terytorium
annessione, occupazione
  zajęcie obcego terytorium

zachcianka (n)
capriccio, sfizio, velleità
  nagła silna chęć na coś

zachmurzony (adj)
nuvoloso
  (meteorologia, meteorologiczny) pokryty chmurami

zachodni /zaˈxɔdʲɲi/ (adj)
occidentale
  mający miejsce na zachodzie, dotyczący zachodu, skierowany na zachód
  dotyczący Europy Zachodniej i Ameryki Północnej, zwykle w odniesieniu kulturowym lub ekonomicznym

zachować zimną krew /zaˈxɔvaʥ̑ ˈʑĩmnɔ̃w̃ ˈkrɛf/ (v)
conservare il proprio sangue freddo
  (związek frazeologiczny) mieć spokojny umysł, być opanowanym, nie denerwować się mimo niebezpieczeństwa lub ciężkiej, trudnej sytuacji

zachowywać /ˌzaxɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
preservare
  ochraniać coś przed czymś lub przed kimś
conservare
  pozostawiać coś w niezmienionej postaci; w niezmienionym stanie

zachrypnięcie (n)
arrochimento, raucedine
  nabawienie się chrypy

zachwycający (adj)
affascinante
  wywołujący zachwyt

zachód /ˈzaxut/ (n)
ovest, occidente
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego zachodu (1.1) w dniu równonocy;
tramonto
  chwila zniknięcia słońca, księżyca lub innego ciała niebieskiego za horyzontem
fatica, sforzo
  trud, wysiłek, starania

zachód księżyca (n)
tramonto della luna
  (astronomia, astronomiczny) zjawisko chowania się księżyca za horyzont

zachód słońca /ˈzaxut ˈswɔ̃j̃nʦ̑a/ (n)
tramonto, tramontare
  zjawisko chowania się słońca za horyzont

zachęcać /zaˈxɛ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
incoraggiare, esortare, spronare
  próbować wzbudzić w kimś chęć do czegoś

zachęta /zaˈxɛ̃nta/ (n)
incentivo, stimolo
  czynnik zachęcający

zachłanny /zaˈxwãnːɨ/ (adj)
vorace, avido
  pragnący więcej niż potrzebuje

zaciekły (adj)
incandescente
  dążący do czegoś za wszelką cenę

zacieniać /zaˈʨ̑ɛ̇̃ɲäʨ̑/ (v)
ombreggiare, ombrare
  tworzyć nad czymś cień

zaciskać (v)
stringere
  czynić ciaśniejszym, ściśle przylegającym

zaciągać /zaˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
arruolarsi
  wstępować jako ochotnik do jakiejś służby, zwłaszcza do wojska

zacofany (adj)
sottosviluppato
  opóźniony w rozwoju

zaczerwienić /ˌzaʧ̑ɛrˈvʲjɛ̇̃ɲiʨ̑/ (v)
arrossire, farsi di fuoco
  zawstydzić się i oblać rumieńcem na twarzy

zaczynać /zaˈʧ̑ɨ̃naʨ̑/ (v)
cominciare, dare il via, incominciare
  przystępować do wykonywania jakiejś czynności

zadanie /zaˈdãɲɛ/ (n)
compito, incarico, incombenza
  coś, co należy wykonać

zadatek (n)
caparra
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) część należnej kwoty wpłacana lub wypłacana z góry jako gwarancja dotrzymania umowy

zadawać /zaˈdavaʨ̑/ (v)
sferrare
  sprawiać komuś coś złego

zadowalający (adj)
soddisfacente
  wystarczająco dobry

zadowolenie /ˌzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
soddisfazione, contentamento, contentezza
  uczucie przyjemności wywołane spełnieniem się pragnień lub pomyślnym obrotem sprawy

zadowolony /ˌzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/ (adj)
soddisfatto, contento
  taki, który cieszy się, czerpie zadowolenie, satysfakcję z czegoś; radosny

zadrapanie (n)
graffio, graffiatura, scalfittura
  rysa na powierzchni

zaduch (n)
aria consumata, aria viziata, puzza, puzzo, tanfo
  nieświeże powietrze, nie do oddychania

zadziwiać (v)
meravigliare
  powodować podziw lub zdumienie

zagadka /zaˈɡatka/ (n)
enigma, indovinello
  intrygująca tajemnica, trudna do wyjaśnienia
indovinello, enigma
  łamigłówka, w której z jednych informacji należy wywnioskować inne

zagadkowość (n)
enigmaticità, incomprensibilità
  cecha tego, co zagadkowe

zagadkowy /ˌzaɡatˈkɔvɨ/ (adj)
enigmatico, misterioso, enimmatico
  tajemniczy, pełen sekretów

zagadnienie /ˌzaɡadʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
questione, problema
  omawiany temat, wątek, problem, kwestia

zaganiacz /zaˈɡãɲaʧ̑/ (n)
canapino maggiore
  (ornitologia, ornitologiczny) Hippolais icterina, drobny ptak śpiewający;

zaganiacz szczebiotliwy /zaˈɡãɲaʧ̑ ˌʃʧ̑ɛbʲjɔˈtlʲivɨ/ (n)
canapino
  (ornitologia, ornitologiczny) Hippolais polyglotta, gatunek ptaka zamieszkującego południowo-zachodnią część Europy i północno-zachodnie krańce Afryki, który zatalatuje do Polski, gdzie jest objęty ścisłą ochroną gatunkową;

zaginiony /ˌzaɟĩˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
disperso, perso, smarrito
  utracony, zagubiony w czasie lub przestrzeni

zaglądać do butelki /zaˈɡlɔ̃ndaʥ̑ ˌdɔ‿buˈtɛlʲci/ (v)
alzare il gomito
  pić alkohol, popijać

zaglądać do kieliszka /zaˈɡlɔ̃ndaʥ̑ ˌdɔ‿cɛˈlʲiʃka/ (v)
alzare il gomito
  popijać, pić często alkohol

zagon /ˈzaɡɔ̃n/ (n)
porca
  (rolnictwo, rolniczy) długi, wąski pas ornego pola, ograniczony równoległymi bruzdami, składający się z kilku lub kilkunastu skib

zagranica /ˌzaɡrãˈɲiʦ̑a/ (n)
estero
  terytorium położone poza terytorium państwa, o którym mowa

zagraniczny /ˌzaɡrãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
estero, estraneo
  odbywający się za granicą, mający związek z zagranicą, pochodzący z zagranicy

zagroda /zaˈɡrɔda/ (n)
casale, cascina
  dom na wsi wraz z zabudowaniami gospodarczymi i zazwyczaj otoczonym płotem obszarem
addiaccio
  wydzielony ogrodzeniem teren dla zwierząt

zagrożenie /ˌzaɡrɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
minaccia, malaparata
  coś, co jest niebezpieczne

zagrzebianin /ˌzaɡʒɛˈbʲjä̃ɲĩn/ (n)
zagabrese
  mieszkaniec Zagrzebia

zagrzebianka /ˌzaɡʒɛˈbʲjãnka/ (n)
zagabrese
  mieszkanka Zagrzebia

zagrzebski /zaˈɡʒɛpsʲci/ (adj)
zagabrese
  odnoszący się do miasta Zagrzeb

zagłada /zaˈɡwada/ (n)
eccidio, scempio, sterminio
  (książkowy) całkowite wyniszczenie, unicestwienie

zagłosować (v)
votare
  oddać głos, dokonać wyboru w czasie głosowania

zagłówek (n)
testiera
  część łóżka, tapczanu, leżaka będąca podporą pod głowę podczas leżenia
  podpora pod głowę w górnej części oparcia fotela, np. samochodowego;

zahamowanie (n)
frenata
  (fizyka, fizyczny) (motoryzacja) zatrzymanie pojazdu przy użyciu hamulca
inibizione
  (psychologia, psychologiczny) naturalne powstrzymanie się od zachowań społecznie nieakceptowalnych
blocco, inibizione
  (psychologia, psychologiczny) odczuwanie trudności w nawiązywaniu relacji i wyrażaniu uczuć
arresto, contenimento
  powstrzymanie dalszych zmian lub rozwoju

zaimek /zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
pronome
  (gramatyka) część mowy, która zastępuje rzeczownik, przymiotnik, liczebnik lub przysłówek i pełni ich funkcje w zdaniu;

zaimek dzierżawczy /zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛɟ ʥ̑ɛrˈʒafʧ̑ɨ/ (n)
pronome possessivo
  (gramatyka) zaimek, który wskazuje na przynależność czegoś bądź kogoś do danej osoby lub rzeczy

zainteresowany /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãnɨ/ (adj)
interessato
  taki, którego dotyczy lub obchodzi poruszana sprawa

zainteresowany /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãnɨ/ (n)
interessato
  osoba, której dotyczy lub którą obchodzi poruszana sprawa

zair (n)
zaire
  (jednostka monetarna) dawna waluta Zairu;

zairski (adj)
zairese, zairiano
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Zairem lub Zairczykami, dotyczący Zairu lub Zairczyków

zajebisty /ˌzajɛˈbʲistɨ/ (adj)
chiava galline, con controcazzi, con controcoglioni, ficchissimo
  (potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) fajny, wspaniały, robiący wrażenie

zajmować /zajˈmɔvaʨ̑/ (v)
occuparsi
  pracować nad czymś

zając /ˈzajɔ̃nʦ̑/ (n)
lepre
  (zoologia, zoologiczny) dziki, roślinożerny ssak polny z długimi uszami;

zając bielak (n)
lepre bianca, lepre variabile
  (zoologia, zoologiczny) Lepus timidus, gatunek ssaka z rodziny zającowatych;

zajączek /zaˈjɔ̃n͇ʧ̑ɛk/ (n)
leprotto
  mały lub młody zając
  (zdrobniale) od: zając

zajęczak (n)
coniglio di fiume, coniglio fluviale
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Bunolagus monticularis Thomas, gatunek z rodzaju (1.1)

zajęty /zaˈjɛ̃ntɨ/ (adj)
occupato, indaffarato, affacendato
  taki, który wykonuje pilnie jakieś zajęcie, czynność

zakaz /ˈzakas/ (n)
proibizione, divieto, interdizione
  zabronienie czegoś komuś

zakaz postoju /ˈzakas pɔˈstɔju/ (n)
divieto di sosta
  znak drogowy zabraniający postoju

zakazany owoc /ˌzakaˈzãnɨ ˈɔvɔʦ̑/ (n)
frutto proibito, pomo vietato
  (związek frazeologiczny) coś zakazanego, zabronionego; kontakt z tym jest miły, lecz grozi poważnymi konsekwencjami

zakazywać /ˌzakaˈzɨvaʨ̑/ (v)
proibire, vietare, mettere al bando
  zabraniać, ustanawiać regułę niewykonywania określonych czynności

zakaźny (adj)
infettivo, contaggioso
  (medycyna, medyczny) wywołujący zakażenie

zakażać /zaˈkaʒaʨ̑/ (v)
contaminare
  powodować dostawanie się drobnoustrojów chorobotwórczych do organizmu

zakażenie /ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
infezione
  (medycyna, medyczny) wniknięcie chorobotwórczego drobnoustroju do organizmu

zaklęcie (n)
incantesimo
  magiczna formułka mająca nadprzyrodzoną moc

zakochany /ˌzakɔˈxãnɨ/ (adj)
innamorato, amoroso
  taki, który zakochał się w kimś; odczuwający zakochanie

zakochany /ˌzakɔˈxãnɨ/ (n)
innamorato
  osoba, która się zakochała

zakochać się /zaˈkɔxaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
inamorarsi, prendere una cotta
  poczuć miłość do kogoś

zakochiwać się (v)
innamorarsi
  zaczynać odczuwać do kogoś miłość

zakon żebraczy /ˈzakɔ̃n ʒɛˈbraʧ̑ɨ/ (n)
ordine mendicante
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakon o surowej regule zabraniającej posiadania majątku, utrzymujący się z pracy i z dobrowolnych datków zbieranych głównie podczas kwest;

zakonnica /ˌzakɔ̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
suora, religiosa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członkini zakonu żeńskiego

zakonnik /zaˈkɔ̃ɲːik/ (n)
frate, monaco, religioso
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek męskiego zgromadzenia zakonnego;

zakonny /zaˈkɔ̃nːɨ/ (adj)
religioso
  związany z zakonem, odnoszący się do zakonu

zakonodawca (n)
legislatore
  (przestarzałe, przestarzały) prawodawca
fondatore
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) założyciel wspólnoty zakonnej

zakonodawczyni (n)
fondatrice
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) założycielka wspólnoty zakonnej

zakopywać /ˌzakɔˈpɨvaʨ̑/ (v)
sotterrare
  umieszczać coś w jakimś dole i zasypywać

zakrwawienie (n)
insanguinamento
  zbrudzenie krwią

zakrwawiony (adj)
insanguinato, sanguinoso
  ubrudzony lub ociekający krwią

zakrystia /zaˈkrɨstʲja/ (n)
sagrestia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) boczne pomieszczenie w świątyniach chrześcijańskich sąsiadujące z prezbiterium, służące kapłanom do przygotowywania się do liturgii oraz do przechowywania szat i naczyń liturgicznych;

zakrystian (n)
sacrestano, sagrestano
  ten, kto ma nadzór nad zakrystią, kościelny;

zakrystianka (n)
sacrestana, sagrestana
  ta, która ma nadzór nad zakrystią, kościelna

zakrzep (n)
trombo, embolo
  (medycyna, medyczny) czop zbitej krwi wewnątrz naczynia krwionośnego, który zatyka je częściowo albo całkowicie

zakrzepica (n)
trombosi
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na powstawaniu w żyłach zakrzepów blokujących przepływ krwi

zakrzywiony /ˌzakʃɨˈvʲjɔ̃nɨ/ (adj)
incurvato, sghembo
  mający wygięty kształt

zakręt /ˈzakrɛ̃nt/ (n)
svolta, curva
  odcinek drogi, na którym zmienia ona kierunek, bieg

zakuty łeb /zaˈkutɨ ˈwɛp/ (n)
testa di cavolo
  osoba mało inteligentna, tępa; ktoś, kto nie umie się czegoś nauczyć

zakwaterowanie (n)
alloggio, sistemazione
  (turystyka, turystyczny) czasowo zajmowane pomieszczenie mieszkalne

zakład /ˈzakwat/ (n)
stabilimento
  (handel, handlowy) (rzemiosło, rzemieślniczy) jednostka gospodarcza produkująca, prowadząca sprzedaż lub świadcząca usługi
istituto
  instytucja świadcząca usługi lecznicze lub oferująca opiekę wychowawczą
scommessa
  umowa między osobami będącymi odmiennego zdania, która polega na tym, że osoba, której zdanie okaże się mylne, płaci ustaloną kwotę, przekazuje rzecz materialną lub wartość niematerialną osobie, która ma rację bądź wykonuje jakąś czynność

zakład pogrzebowy (n)
impresa di onoranze funebri, pompe funebri
  instytucja zajmująca się organizowaniem pogrzebów

zakładać /zaˈkwadaʨ̑/ (v)
creare, fondare
  organizować i rozpoczynać działalność firmy, instytucji, organizacji itp.
ipotizzare
  przypuszczać
mettere, calzare
  ubierać się w coś, ozdabiać się czymś

zakłamany /ˌzakwãˈmãnɨ/ (adj)
mendace, falso
  o człowieku: nieszczery, fałszywy, obłudny

zakłopotanie (n)
imbarazzo
  poczucie braku pewności siebie w kłopotliwej sytuacji

zakłopotany (adj)
imbarazzato
  taki, który wyraża zakłopotanie

zalany w pestkę /zaˈlãnɨ ˈf‿pɛstkɛ/ (adj)
ubriaco marcio
  (potocznie, potoczny) kompletnie pijany

zalać (v)
allagare
  lejąc płyn przykryć nim coś, pogrążyć w nim, wypełnić nim coś
allagare, inondare
  o płynie, rzece itp.: wypełnić, zatopić coś

zaledwie /zaˈlɛdvʲjɛ/ (conjunction)
appena
  spójnik komunikujący, iż zdarzenie opisane w zdaniu podrzędnym wystąpiło bardzo krótko po zdarzeniu opisanym w zdaniu nadrzędnym

zaledwie /zaˈlɛdvʲjɛ/ (particle)
appena
  partykuła podkreślająca, że czegoś jest mniej niż można by oczekiwać lub niż być powinno
  partykuła podkreślająca, że pewien odcinek czasu jest krótki

zaległość /zaˈlɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
arretrato
  należne komuś pieniądze

zaleta /zaˈlɛta/ (n)
vantaggio, qualità, pregio
  cecha podwyższająca wartość przedmiotu
virtù
  dodatnia cecha charakteru

zależeć /zaˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
dipendere
  być uwarunkowanym

zależność /zaˈlɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
dipendenza
  uzależnienie, bycie zależnym, niesamodzielnym
connessione
  zjawisko polegające na tym, że jedna rzecz warunkuje, decyduje o innej

zalotnik (n)
corteggiatore
  (przestarzałe, przestarzały) mężczyzna zabiegający o względy kobiety, starający się o jej rękę

zaloty /zaˈlɔtɨ/ (n)
corteggiamento, corte
  starania o czyjeś względy lub o czyjąś rękę

zamach stanu /ˈzãmax ˈstãnu/ (n)
colpo di Stato
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nagłe przejęcie władzy w państwie przez jednostkę lub grupę osób wbrew obowiązującemu prawu, często z użyciem siły;

zamachowiec /ˌzãmaˈxɔvʲjɛʦ̑/ (n)
attentatore
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba dokonująca zamachu

zamartwica (n)
asfissia
  (medycyna, medyczny) stan znacznego niedotlenienia organizmu prowadzący do utraty świadomości lub śmierci;

zambijski /zãmˈbʲijsʲci/ (adj)
zambiano
  odnoszący się do Zambii, państwa w Afryce

zamek /ˈzãmɛk/ (n)
castello, chiavistello
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) budynek warowny;

zamek błyskawiczny /ˈzãmɛɡ ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑nɨ/ (n)
cerniera lampo, chiusura lampo, cerniera, zip
  (krawiectwo) zapięcie służące do czasowego łączenia dwóch kawałków tkaniny;

zamiana (n)
conversione
  przejście z jednej postaci w drugą
scambio
  zastąpienie jednej rzeczy lub osoby inną

zamiar /ˈzãmʲjar/ (n)
intenzione
  chęć zrobienia czegoś; coś, co się zamierza, planuje

zamiast /ˈzãmʲjast/ (conjunction)
invece, anziché
  słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio

zamiast /ˈzãmʲjast/ (preposition)
invece, anziché
  słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio

zamiatać /zãˈmʲjataʨ̑/ (v)
spazzare, scopare
  oczyszczać jakąś powierzchnię za pomocą miotły, szczotki lub innego podobnego narzędzia

zamierzać /zãˈmʲjɛʒaʨ̑/ (v)
intendere, avere intenzione
  planować coś, mieć intencję coś zrobić

zamierzony (adj)
intenzionale
  taki, który jest zgodny z zamiarem

zamilknąć (v)
ammutire
  przestać odzywać się; zaprzestać mówienia; nie wydawać już żadnych dźwięków

zamiłowanie /ˌzãmʲiwɔˈvãɲɛ/ (n)
gusto, passione
  znajdowanie dużej przyjemności w zajmowaniu się czymś, interesowaniu się czymś

zamknąć /ˈzãmknɔ̃ɲʨ̑/ (v)
arrestare
  aresztować
chiudere, chiudere bottega
  skończyć działanie firmy/urzędu
chiudere, serrare
  sprawić, że coś przestaje być otwarte, np. okno
chiudere, sbarrare
  zabezpieczyć coś przed otwarciem, np. przez przekręcenie klucza w zamku
chiudere
  znaleźć się na końcu, np. listy, kolejki
chiudersi in sè
  (przenośnie, przenośnia) ukryć swoje uczucia, myśli
chetarsi, tacere, zittirsi
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) przestać mówić, być cicho, uciszyć się

zamknąć się w sobie /ˈzãmknɔ̃ɲʨ̑‿ɕɛ ˈf‿sɔbʲjɛ/ (v)
ritirarsi in sé stesso
  stać się introwertycznym, małomównym, nie mieć chęci do nawiązywania kontaktów z innymi ludźmi

zamknąć się w wieży z kości słoniowej /ˈzãmknɔ̃ɲʨ̑‿ɕɛ ˈv‿vʲjɛʒɨ ˈs‿kɔɕʨ̑i swɔ̃ˈɲɔvɛj/ (v)
chiudersi in una torre d'avorio
  odizolować się od życia dla zajęcia się innymi, wznioślejszymi sprawami

zamorski /zãˈmɔrsʲci/ (adj)
oltremarino
  taki, który znajduje się lub pochodzi z terenów leżących za morzem

zamożny /zãˈmɔʒnɨ/ (adj)
benestante, abbiente, agiato, facoltoso
  dysponujący dużym majątkiem

zamrażać (v)
congelare
  znacznie schładzać coś, doprowadzając do stopniowego zamarznięcia
essere congelato
  być zamrażanym (1.1)

zamsz /zãmʃ/ (n)
camoscio
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rodzaj miękkiej w dotyku, nasiąkliwej skóry z delikatnym meszkiem (często owczej lub jeleniej);

zamyślony (adj)
pensieroso, cogitabondo, meditabondo, pensoso
  pogrążony w myślach

zamówienie /ˌzãmuˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
ordine, ordinativo
  ustne lub pisemne polecenie dostarczenia lub wykonania czegoś

zamęt /ˈzãmɛ̃nt/ (n)
garbuglio, groviglio
  sytuacja zakłócenia porządku

zaniechać (v)
abbandonare
  nie podjąć działania lub ulec rezygnacji

zanieczyszczać (v)
inquinare, contaminare
  czynić nieczystym

zaniepokojony (adj)
preoccupato
  ktoś, kto odczuwa niepokój lub niepewność, także je wyrażający

zanik /ˈzãɲik/ (n)
perdita
  zanikanie, zamieranie czegoś

zanim /ˈzãɲĩm/ (conjunction)
prima che, prima di
  przed jakimś wydarzeniem

zanokcica (n)
paronichia, patereccio
  (medycyna, medyczny) rodzaj ropowicy, zapalenie ropne związane z zakażeniem wałów paznokciowych, wokół paznokci palców dłoni lub stóp;

zaokrąglać (v)
arrotondare
  (matematyka, matematyczny) zmniejszyć liczbę miejsc dziesiętnych
scantonare
  czynić coś okrągłym lub okrąglejszym

zaopatrzony /ˌzaɔpaˈṭʃɔ̃nɨ/
fornito
  taki, który otrzymał zaopatrzenie, wyposażenie; dostał potrzebne środki

zapach /ˈzapax/ (n)
sapore
  (fizyka, fizyczny) jedna z liczb kwantowych przypisywanych kwarkom i leptonom;
odore, olezzo
  węchowe wrażenie zmysłowe;

zapachowy (adj)
profumato
  dotyczący zapachu, posiadający (ładny) zapach

zapalczywy (adj)
focoso, iracondo, irascibile
  (książkowy) łatwo unoszący się gniewem

zapalenie /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
infiammazione, flogosi
  (medycyna, medyczny) reakcja tkanki organicznej na infekcję, podrażnienie;
infiammazione
  (rzeczownik odczasownikowy) od zapalić; sprawienie, że coś płonie, coś jest pochłaniane przez ogień

zapalenie błędnika (n)
labirintite
  (medycyna, medyczny) proces zapalny obejmujący ucho wewnętrzne, wywołujący m.in. zaburzenia równowagi;

zapalenie mięśnia sercowego /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈmʲjɛ̃w̃ɕɲa ˌsɛrʦ̑ɔˈvɛɡɔ/ (n)
miocardite
  (medycyna, medyczny) choroba zapalna dotycząca komórek mięśnia sercowego, tkanki śródmiąższowej i naczyń serca,

zapalenie mózgu (n)
encefalite
  (medycyna, medyczny) zakażenie ośrodkowego układu nerwowego najczęściej spowodowane infekcją wirusową, rzadziej bakteryjną;

zapalenie okrężnicy (n)
colite
  (medycyna, medyczny) stan zapalny występujący w błonie śluzowej okrężnicy

zapalenie osierdzia (n)
pericardite
  (medycyna, medyczny) stan zapalny blaszek osierdzia;

zapalenie oskrzeli /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ɔˈskʃɛlʲi/ (n)
bronchite
  (medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej oskrzeli;

zapalenie pęcherza moczowego (n)
cistite
  (medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej pęcherza moczowego

zapalenie płuc /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈpwuʦ̑/ (n)
polmonite
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) stan zapalny miąższu płucnego występujący u ludzi i zwierząt;

zapalenie skóry /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈskurɨ/ (n)
dermatite
  (medycyna, medyczny) proces zapalny w obrębie skóry o różnym podłożu

zapalenie spojówek (n)
congiuntivite
  (medycyna, medyczny) choroba oczu;

zapalenie wyrostka robaczkowego (n)
appendicite
  (medycyna, medyczny) ostre lub rzadko przewlekłe schorzenie spowodowane zapaleniem wywołanym najczęściej zatrzymaniem treści pokarmowej w wyrostku;

zapaleniec /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
entusiasta
  (książkowy) ktoś, kto z zapałem oddaje się jakiemuś hobby, zajęciu czy działalności

zapalniczka /ˌzapalʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
accendino
  mały pojemniczek z gazem (lub z benzyną) służący do zapalania, niecenia ognia;

zapalnik (n)
accenditore, innesco, miccia, spoletta
  (technologia, technika, techniczny) (wojskowość, wojskowy) urządzenie do odpalania ładunku wybuchowego

zapalony (adj)
accanito
  wykonujący coś z zapałem

zapamiętywać /ˌzapãmʲjɛ̃nˈtɨvaʨ̑/ (v)
memorizzare, ricordarsi
  utrwalać coś w pamięci

zapasowy (adj)
di ricambio, di riserva
  stanowiący zapas (na wszelki wypadek)

zapał /ˈzapaw/ (n)
zelo, fervore, voga, foga
  (książkowy) stan ogromnego podniecenia, gotowość do działania

zapinać /zaˈpʲĩnaʨ̑/ (v)
abbottonare
  łączyć dwa brzegi tkaniny przy pomocy guzików, haftek, zatrzasków, zamka błyskawicznego itp.
abbottonarsi
  łączyć dwa brzegi tkaniny przy pomocy guzików, haftek, zatrzasków, zamka błyskawicznego itp. – na własnym ubraniu

zapis /ˈzapʲis/ (n)
lascito
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozporządzenie w testamencie o przeznaczeniu komuś czegoś w spadku
registrazione
  zapisanie, rejestracja czegoś

zaplecze (n)
sala interna
  pomieszczenie pomocnicze
base
  pomocniczy zespół osób lub środków

zapobieganie /ˌzapɔbʲjɛˈɡãɲɛ/ (n)
prevenzione
  (rzeczownik odczasownikowy) od zapobiegać

zapobiegawczy (adj)
preventivo
  przeznaczony do zapobiegania czemuś niekorzystnemu

zapoczątkować (v)
iniziare, dare l'adito
  dać czemuś początek, zainicjować

zapominalski (adj)
smemorato, immemore
  taki, który ma skłonność do łatwego / szybkiego zapominania czegoś przez roztargnienie

zapominać /ˌzapɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
dimenticare
  tracić coś z pamięci, przestawać pamiętać o czymś
  gubić coś, zostawiać coś gdzieś (= zapominać (1.1) zabrać coś ze sobą)

zapomnieć języka w gębie /zaˈpɔ̃mʲɲɛ̇ʨ̑ jɛ̃w̃ˈzɨka ˈv‿ɡɛ̃mbʲjɛ/ (idiom)
lasciare la lingua a casa
  przestać mówić, zamilknąć (najczęściej z powodu zamieszania, zaskoczenia)

zapowiedź /zaˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
annuncio
  ogłaszanie tego, co ma stać się lub nadejść
presagio
  oznaka czegoś zbliżającego się

zapożyczenie /ˌzapɔʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
forestierismo, prestito
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona z języka obcego;

zaprawa (n)
malta
  (budownictwo) półpłynny, krzepliwy lepik mineralny służący w budownictwie za spoinę lub okładzinę;

zaproszenie /ˌzaprɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
invito
  informacja o byciu mile widzianym w roli uczestnika określonego zdarzenia
biglietto d'invito, invito
  kartka papieru wyrażająca taką informację

zaprzeczalność (n)
negabilità
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest zaprzeczalne

zaprzeczalny (adj)
negabile
  możliwy do zaprzeczenia

zaprzeczać /zaˈpʃɛʧ̑aʨ̑/ (v)
sconfessare, smentire
  nie uznawać czegoś

zaprzeczenie (n)
negazione
  wypowiedź zaprzeczająca czemuś, przeczenie, negacja

zaprzęgać (v)
imbracare, aggiogare, bardare
  przywiązywać uprzężą w celu przewiezienia kogoś lub wykonania pracy na roli

zapylanie (n)
impollinazione
  (botanika, botaniczny) proces przenoszenia pyłku z pręcików na znamię słupka;

zapędzić w kozi róg /zaˈpɛ̃ɲʥ̑iʨ̑ ˈf‿kɔʑi ˈruk/ (v)
mettere nel sacco
  wykazać bezwzględną przewagę nad kimś, postawić go w trudnej sytuacji

zapłacić krwią (v)
pagare col sangue
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) zginąć lub odnieść rany by osiągnąć określony cel

zapładniać /zaˈpwadʲɲäʨ̑/ (v)
impregnare, facondare
  powodować wniknięcie plemnika do komórki jajowej i utworzenie zarodka

zapłon (n)
ignizione
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) rozpoczęcie procesu spalania;

zarabiać /zaˈrabʲjäʨ̑/ (v)
guadagnare
  dostawać regularnie pieniądze za wykonywaną pracę

zaratusztrianizm /ˌzaratuʃtrʲˈjä̃ɲism̥/ (n)
zoroastrismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z religii monoteistycznych;

zaraźliwy (adj)
contagioso
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) łatwo szerzący się między organizmami

zardzewiały (adj)
arrugginito
  zniszczony przez rdzę

zareagować (v)
reagire
  odpowiedzieć na bodziec lub sytuację

zarodkowy (adj)
embrionale, embrionico
  (biologia, biologiczny) związany z zarodkiem, dotyczący zarodka
embrionale
  (przenośnie, przenośnia) początkowy, w zalążku

zarodnik /zaˈrɔdʲɲik/ (n)
spora
  (biologia, biologiczny) komórka służąca do bezpłciowego rozmnażania się roślin zarodnikowych i grzybów;

zarozumialec (n)
pallone gonfiato, cacasenno, sputasentenze
  (książkowy) (obraźliwie) człowiek zachowujący się w sposób zarozumiały

zarozumiałość /ˌzarɔzũˈmʲjawɔɕʨ̑/ (n)
alterigia, presuntuosità, sicumera, supponenza, sussiego
  wygórowane mniemanie o sobie połączone z arogancją i przecenianiem swoich zalet albo zasług

zarozumiały /ˌzarɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
presuntuoso, albagioso, altero, altezzoso, borioso, supponente
  mający zbyt wysokie mniemanie o sobie, nadmiernie wychwalający swoją osobę

zarośla /zaˈrɔɕla/ (n)
boscaglia, fratta
  gęste skupisko krzewów

zarys /ˈzarɨs/ (n)
contorno
  ogólny kształt jakiegoś obiektu

zarzucać /zaˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
eccepire, rinfacciare
  posądzać

zarzut /ˈzaʒut/ (n)
rimprovero, obiezione
  słownie sformułowane zastrzeżenie wobec kogoś lub czyjegoś zachowania

zarzynać (v)
scannare
  zabijać ostrym narzędziem

zaręczyny (n)
fidanzamento
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) obrzęd wyrażenia woli bycia razem w małżeństwie;

zasada /zaˈsada/ (n)
base, alcali
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny cząsteczek składających się z atomu pierwiastka metalicznego i grupy wodorotlenowej;
principio, regola, canone, precetto
  reguła rządząca czymś

zasadzka /zaˈsaʦ̑ka/ (n)
imboscata, agguato, tela
  pułapka przygotowana w celu schwytania lub wyrządzenia komuś zła, krzywdy

zasiedzenie (n)
usucapione
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nabycie w wyniku upływu czasu prawa własności do rzeczy przez osobę użytkującą daną rzecz, a niebędącą jej właścicielem;

zasiek /ˈzaɕɛk/ (n)
abbattuta
  (wojskowość, wojskowy) zapora lub ogrodzenie z drutu kolczastego, zwykle prowizoryczne

zasiew (n)
semina, seminagione
  (rolnictwo, rolniczy) czynność zasiania ziarna

zasięg /ˈzaɕɛ̃ŋk/ (n)
portata, gittata
  obszar występowania lub działania jakiegoś zjawiska albo czyjegoś wpływu

zaskakiwać (v)
sorprendere
  sprawiać niespodziankę

zaskakujący (adj)
sorprendente, stupefacente
  wywołujący zaskoczenie

zaskroniec zwyczajny (n)
biscia dal collare, natrice dal collare
  (systematyka) (herpetologia, herpetologiczny) Natrix natrix Linnaeus, gatunek niejadowitego węża z rodziny połozowatych;

zaskórnik /zaˈskurʲɲik/ (n)
comedone, punto nero
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) utworzona z łoju i obumarłych komórek naskórka grudka zatykająca por w skórze

zasmażka /zaˈsmaʃka/ (n)
roux
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zagęszczacz do zup, sosów otrzymywany przez zasmażenie mąki z tłuszczem;

zasnąć /ˈzasnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
addormentare
  przejść w stan snu, spania; zacząć spać

zasobny (adj)
abbondante, affluente
  mający dużo czegoś, bogaty w zasoby, dostatni

zaspa /ˈzaspa/ (n)
cumulo di neve
  kopiec śniegu utworzony w wyniku zawiei śnieżnej

zaspokajać /ˌzaspɔˈkajäʨ̑/ (v)
accontentare, appagare
  aspekt niedokonany od: zaspokoić

zastaw (n)
pegno
  (ekonomia, ekonomiczny) czasowe posiadanie przedmiotu stanowiącego zabezpieczenie spłaty długu; także: oddanie czegoś jako zabezpieczenie długu

zastraszać (v)
intimidire, intimorire
  próbować wzbudzić strach i poczucie zagrożenia

zastrzyk /ˈzasṭʃɨk/ (n)
iniezione
  (medycyna, medyczny) zabieg bezpośredniego wprowadzenie do organizmu leku za pomocą igły

zastęp /ˈzastɛ̃mp/ (n)
squadra
  (harcerski) kilkuosobowa grupa harcerska kierowana przez zastępowego, stanowiąca część drużyny i zwykle wykonująca wspólnie zadania;
  pododdział straży pożarnej;
schiera
  (jeździectwo, jeździecki) grupa jeźdźców na koniach
  (książkowy) grupa osób, która ma wspólne zadanie, jest w podobnej sytuacji, albo ma podobne zapatrywania
esercito, schiera
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa osób nadprzyrodzonych

zastępczy /zaˈstɛ̃mpʧ̑ɨ/ (adj)
sostitutivo
  taki, który zastępuje coś albo kogoś

zastępować /ˌzastɛ̃mˈpɔvaʨ̑/ (v)
sostituire
  pełnić cudzą rolę zamiast tej osoby lub rzeczy

zasuwa (n)
chiavistello, catenaccio, paletto
  (technologia, technika, techniczny) zamek złożony z ruchomej sztabki wsuwanej do odpowiedniego otworu

zasób naturalny (n)
risorsa naturale
  (ekonomia, ekonomiczny) twór organiczny ((na przykład) ekosystem) i nieorganiczny ((na przykład) woda, minerał), który jest wykorzystywany przez człowieka w celach produkcyjnych i konsumpcyjnych;

zasłona /zaˈswɔ̃na/ (n)
cortina, tenda
  tkanina ograniczająca ilość światła wpadającego do pomieszczenia;

zasługa /zaˈswuɡa/ (n)
merito
  godny docenienia, wartościowy rezultat czyjegoś działania

zasługiwać /ˌzaswuˈɟivaʨ̑/ (v)
meritare
  być godnym czegoś, mieć prawo do jakiejś wartości; zdobywać sobie prawo do czegoś zgodnie z tym, co się zrobiło

zatoczka (n)
insenatura, cala
  mała zatoka

zatoka /zaˈtɔka/ (n)
sino
  (anatomia, anatomiczny) przestrzeń pneumatyczna w kościach twarzoczaszki;
baia, golfo
  (geografia, geograficzny) część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd;
piazzola, piazzuola
  rozszerzenie na pewnym odcinku drogi, służące jako przystanek autobusu lub miejsce do parkowania

zator (n)
embolia
  (medycyna, medyczny) zaczopowanie naczynia krwionośnego przez wędrujące ciało obce, np. zakrzep

zatroskany (adj)
preoccupato, ansioso, afflitto, angosciato
  przejęty troską o kogoś lub coś

zatrucie (n)
avvelenamento
  (medycyna, medyczny) (toksykologia) stan chorobowy spowodowany dostaniem się substancji trującej do organizmu

zatrucie pokarmowe (n)
intossicazione alimentare
  (medycyna, medyczny) dolegliwość występująca po zjedzeniu pokarmu zarażonego wirusami lub bakteriami ((na przykład) salmonellą, gronkowcem);

zatrudniony (adj)
assunto
  mający zatrudnienie

zatrzęsienie /ˌzaṭʃɛ̃w̃ˈɕɛ̇̃ɲɛ/ (n)
pioggia
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) nadmiar, ogromna ilość czegoś, mnóstwo

zatwierdzać (v)
approvare
  uznawać za obowiązujące

zatykać /zaˈtɨkaʨ̑/ (v)
intasare, ostruire, tappare, turare
  wkładać coś w otwór, zamykając go

zaufanie /ˌza<sup>w</sup>uˈfãɲɛ/ (n)
fiducia
  przeświadczenie, że można komuś ufać

zauważyć /ˌza<sup>w</sup>uˈvaʒɨʨ̑/ (v)
accorgersi
  dostrzec coś, patrząc w jakimś kierunku

zawadiacki (adj)
provocante, ribelle, rissoso
  mający tendencję do awanturowania się, wybuchowości

zawadiaka /ˌzavaˈdʲjaka/ (n)
attaccabrighe, bravaccio, rissoso
  osoba skłonna do awantur, potyczek

zawartość /zaˈvartɔɕʨ̑/ (n)
contenuto
  to, co się w czymś znajduje
  ilość jakiegoś składnika w czymś

zawiadomić (v)
avvertire, informare, preavvisare
  przekazać komuś wiadomość lub informację o czymś

zawias (n)
cardine, bandella, ganghero
  (technologia, technika, techniczny) połączenie ruchome złożone z dwóch części złączonych przegubowo, do mocowania wiek, włazów, skrzydeł drzwi i okien

zawierać /zaˈvʲjɛraʨ̑/ (v)
comprendere, contenere
  mieć coś wewnątrz siebie, mieć coś za składnik siebie, składać się

zawiesie (n)
braca
  (górnictwo, górniczy) (technologia, technika, techniczny) uchwyt w dźwigni podnoszącej ciężary

zawiesina (n)
sospensione
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) gazowy lub ciekły układ niejednorodny substancji, zwykle dwóch, w postaci cząstek jednej rozproszonych w drugiej;

zawieszać /zaˈvʲjɛʃaʨ̑/ (v)
appendere
  powiesić coś na czymś; umiejscowić coś wyżej
fermare
  wstrzymać, zatrzymać jakieś działanie, by później do niego wrócić

zawilec /zaˈvʲilɛʦ̑/ (n)
anemone
  (botanika, botaniczny) Anemone L., rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;

zawilec gajowy (n)
anemone dei boschi
  (botanika, botaniczny) Anemone nemorosa L., bylina z rodziny jaskrowatych kwitnąca na biało;

zawiniątko (n)
fagotto, pacchetto, rotolo
  niewielki pakunek owinięty papierem lub suknem

zawiły /zaˈvʲiwɨ/ (adj)
sinuoso, tortuoso
  kręty
astruso, intricato
  trudny do zrozumienia

zawodnik /zaˈvɔdʲɲik/ (n)
giocatore, competitore
  (sport, sportowy) uczestnik zawodów

zawodny (adj)
inaffidabile
  o człowieku taki, za którego nie jest się pewnym
  o rzeczy, mechanizmie taki, który może nie zadziałać, mieć awarię
fallace
  o marzeniach, planach taki, który może się nie ziścić

zawody sportowe (n)
competizione sportivo
  (sport, sportowy) zorganizowana impreza sportowa z rozgrywkami w różnych dyscyplinach

zawodówka /ˌzavɔˈdufka/ (n)
scuola professionale
  (potocznie, potoczny) szkoła zawodowa

zawracać dupę /zaˈvraʦ̑aʥ̑ ˈdupɛ/ (v)
rompere i coglioni, rompere le palle
  (wulgarnie, wulgaryzm) (zobacz) zawracać głowę

zawracać głowę /zaˈvraʦ̑aʥ̑ ˈɡwɔvɛ/ (v)
rompere l'anima
  (potocznie, potoczny) niepotrzebnie zajmować kogoś swoimi sprawami lub problemami, przeszkadzać, być natrętnym lub nie dawać spokoju

zawroty głowy /zaˈvrɔtɨ ˈɡwɔvɨ/ (n)
capogiro
  (medycyna, medyczny) nieprzyjemne, subiektywne odczucie wirowania lub braku równowagi;

zawstydzenie (n)
vergogna
  uczucie wstydu

zawsze /ˈzafʃɛ/ (pronoun)
sempre
  w każdym momencie i sytuacji, bez przerwy

zawzięcie (adv)
a bocca stretta, a denti stretti
  z zawziętością

zawód /ˈzavut/ (n)
professione, mestiere
  czynność, którą ktoś wykonuje, by zdobyć pieniądze

zawór bezpieczeństwa /ˈzavur ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa/ (n)
valvola di sicurezza
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu stosowany w celach ochronnych,

zawór motylkowy /ˈzavur ˌmɔtɨlˈkɔvɨ/ (n)
valvola a farfalla
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu

zazdrosny /zazˈdrɔsnɨ/ (adj)
geloso
  taki, który boi się o coś własnego; podejrzliwy wobec wierności osoby, z którą jest w związku

zazdrościć (v)
invidiare
  odczuwać zazdrość z braku czegoś, chcieć mieć coś, co ma ktoś inny

zaznaczać (v)
accentuare, sottolineare
  czynić wyraźniejszym
segnare, barrare, marcare
  wskazywać co poprzez wykonanie znaku
risaltare
  stawać się wyraźnym

zazwyczaj /zaˈzvɨʧ̑aj/ (adv)
usuale
  w większości przypadków

zaćma /ˈzaʨ̑ma/ (n)
cataratta
  (medycyna, medyczny) defekt soczewki powodujący pełną lub częściową utratę wzroku;

zaćmienie /zaˈʨ̑mʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
eclissi, eclisse
  (astronomia, astronomiczny) zjawisko pozornego znikania ciała niebieskiego wywołane przez jego przesłanianie lub wejście w cień;
annebbiamento, obnubilamento, offuscamento, oscurità, ottenebramento
  chwilowa utrata zdolności jasnego myślenia

zaćmić /ˈzaʨ̑mʲiʨ̑/ (v)
offuscare
  aspekt dokonany od: zaćmiewać

załamanie /ˌzawãˈmãɲɛ/ (n)
abbattimento
  osłabienie lub całkowita utrata odporności psychicznej; stan silnego smutku, depresji

załatwiać (v)
disbrigare, evadere, sbrigare
  podejmować różne działania w celu doprowadzenia czegoś do skutku

założyciel (n)
fondatore, istitutore
  ktoś, kto coś założył lub dał czemuś początek

założycielka (n)
fondatrice
  kobieta, która coś założyła lub dała czemuś początek

załącznik /zaˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
appendice, allegato
  dokument uzupełniający treść innego dokumentu lub dzieła książkowego, część addendum
allegato
  plik dołączony do wiadomości e-mail

zaświadczenie /ˌzaɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
attestato, certificato
  dokument potwierdzający coś

zaświaty /zaˈɕfʲjatɨ/ (n)
oltretomba, aldilà
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce poza światem realnym, gdzie przebywają zmarli

zażalenie (n)
lamentela
  oficjalna skarga

zażywać (v)
fare
  korzystać z czegoś przyjemnego
prendere
  przyjmować jakąś substancję

zażyłość (n)
familiarità, intimità
  (przenośnie, przenośnia) bardzo bliski stosunek z jakąś rzeczą czy dobrem
confidenza, dimestichezza, familiarità, intimità
  bardzo bliskie relacje międzyludzkie

zbawczy (adj)
salvifico
  (książkowy) dający zbawienie

zbawiać (v)
redimere, salvare
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odżegnać niebezpieczeństwo potępienia wiecznego
liberare, salvare
  wyciągać kogoś z opresji, uratować

zbawiennie (adv)
salubremente
  w sposób zbawienny; przynosząc zbawienie, wybawienie

zbawienny (adj)
salubre, salvifico
  niosący zbawienie, ratujący przed czymś

zbawić (v)
redimere, salvare
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) uchronić przed potępieniem wiecznym
salvare, liberare
  wyciągnąć kogoś z opresji, uratować

zbieg /zbʲjɛk/ (n)
evaso, fuggiasco
  ktoś, kto uciekł, zbiegł
convergenza, incontro
  miejsce styku, zbliżenia się (np. żył wodnych, żył kruszcowych w skale, tras kolejowych, drogowych)

zbieg okoliczności /ˈzbʲjɛk ˌɔkɔlʲiʧ̑ˈnɔɕʨ̑i/ (n)
coincidenza
  przypadkowe, równoczesne nastąpienie dwóch lub więcej wydarzeń pozostających w pewnej relacji do siebie

zbieranina (n)
accozzaglia
  (pogardliwie, pogardliwy) przypadkowy i niedopasowany zbiór osób lub rzeczy

zbierać /ˈzbʲjɛraʨ̑/ (v)
accumulare, incettare, schiumare
  gromadzić
raccogliere, cogliere, reperire
  podnosić coś, co jest w wielu częściach; podnosić wiele jednakowych lub podobnych rzeczy

zbieżność (n)
coincidenza, corrispondenza
  posiadanie czegoś wspólnego
convergenza
  schodzenie się w jednym punkcie

zbiornik wodny (n)
serbatoio
  (geografia, geograficzny) zagłębienie naturalne lub sztuczne wypełnione wodą;

zbiornikowiec (n)
petroliera, nave cisterna
  statek przeznaczony do transportu materiałów płynnych, najczęściej ropy naftowej;

zbiorowość /zbʲjɔˈrɔvɔɕʨ̑/ (n)
collettività
  grupa wyodrębniona ze względu na wspólną cechę;

zbiory (n)
raccolto
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) to co pozyskano poprzez zbieranie

zbiór /zbʲjur/ (n)
insieme
  (matematyka, matematyczny) kolekcja niepowtarzających się elementów;
raccolta
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) czynność zbierania plonów
raccolto, raccolta
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) zwykle w lm plon
collezione, raccolta
  zbiór (1.1) wszystkich przedmiotów o jakiejś cesze należących do kogoś

zbiórka /ˈzbʲjurka/ (n)
raccolta
  zbieranie, gromadzenie rzeczy lub pieniędzy w określonym celu

zbliżać /ˈzblʲiʒaʨ̑/ (v)
approssimare, avvicinare
  zmniejszać odległość, dystans pomiędzy jakimiś obiektami
avvicinarsi, approssimarsi
  podchodzić, przysuwać się do czegoś

zbliżony (adj)
approssimativo
  o podobnych cechach, niewiele różniący się

zboczeniec /zbɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
pervertito
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek o nienormalnych zachowaniach, zwłaszcza seksualnych

zboczony /zbɔˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
perverso, pervertito
  (potocznie, potoczny) o człowieku lub jego myślach, zachowaniach seksualnych: nienormalny, nieprawidłowy

zboże /ˈzbɔʒɛ/ (n)
cereale
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodziny traw, uprawiana dla jadalnego ziarna

zbrodnia /ˈzbrɔdʲɲa/ (n)
delitto, reato
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) bardzo ciężkie przestępstwo;

zbrodnia katyńska /ˈzbrɔdʲɲa kaˈtɨ̃j̃ska/ (n)
massacro della foresta di Katyń, massacro di Katyń
  (historia, historyczny, historycznie) rozstrzelanie ponad dwudziestu tysięcy polskich oficerów (jeńców wojennych) dokonane przez NKWD w 1940 roku w Katyniu i innych miejscach w ZSRR;

zbrodnia wojenna /ˈzbrɔdʲɲa vɔˈjɛ̃nːa/ (n)
crimine di guerra
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) działanie poważnie naruszające prawa i zwyczaje wojenne, a także bulwersujące międzynarodową moralność i powagę traktatów;

zbrodniarz (n)
criminale
  człowiek, który popełnił zbrodnię

zbrodniczy (adj)
criminale, omicida
  dotyczący zbrodni i zbrodniarza

zbroja /ˈzbrɔja/ (n)
armatura, barda
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) okrycie ochronne wojownika (niekiedy konia, słonia bojowego), zabezpieczające przed ciosami;

zbrojny /ˈzbrɔjnɨ/ (adj)
armato
  wyposażony w broń
  związany z użyciem broni, walką lub wojną

zbrojny /ˈzbrɔjnɨ/ (n)
armato
  (historia, historyczny, historycznie) uzbrojony rycerz

zbyt /zbɨt/ (adv)
troppo
  nadmiernie, w nadmiarze, za bardzo, przesadnie

zbyt /zbɨt/ (n)
sbocco
  (ekonomia, ekonomiczny) odpłatne rozprowadzanie towarów, najczęściej przez producenta

zbędny /ˈzbɛ̃ndnɨ/ (adj)
dispensabile
  taki, bez którego można się obyć

zbłąkana owieczka /zbwɔ̃ŋˈkãna ɔˈvʲjɛʧ̑ka/ (n)
pecorella smarrita
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o kimś, kto zbłądził, odszedł od swej wiary, nie przestrzegał aksjomatów danej wiary

zdanie /ˈzdãɲɛ/ (n)
frase, proposizione
  (gramatyka) wypowiedzenie posiadające orzeczenie (osobową formę czasownika)

zdarzenie /zdaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
evento
  (matematyka, matematyczny) podzbiór przestrzeni probabilistycznej, symbolizujący pewien zestaw wyników eksperymentu;
evento, fatto, accaduto
  coś, co miało miejsce; co zdarzyło się

zdatny (adj)
atto
  (książkowy) nadający się do czegoś

zdawać /ˈzdavaʨ̑/ (v)
rendere conto, relazionare
  przedstawiać sprawę
sostenere
  przystępować do egzaminu lub sprawdzianu
rimettersi
  pokładać w kimś zaufanie

zdawać sobie sprawę /ˈzdavaʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈspravɛ/ (v)
rendersi conto
  mieć pełną świadomość czegoś; rozumieć, wiedzieć coś, uświadamiać sobie coś

zdechnąć /ˈzdɛxnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
crepare, schiattare
  (pogardliwie, pogardliwy) umrzeć

zdecydowanie /ˌzdɛʦ̑ɨdɔˈvãɲɛ/ (n)
decisione, fermezza, risolutezza
  pewność co do podjętej decyzji, działań; stanowczość, stabilność

zdecydowany /ˌzdɛʦ̑ɨdɔˈvãnɨ/ (adj)
risoluto, deciso
  umiejący szybko się zdecydować, podjąć decyzję

zdecydować /ˌzdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑/ (v)
eleggere
  podjąć decyzję

zderzak /ˈzdɛʒak/ (n)
paraurti
  (motoryzacja) element pojazdu służący do złagodzenia zderzenia pojazdu z drugim pojazdem lub przeszkodą;

zderzenie /zdɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
collisione, urto, scontro
  gwałtowne uderzenie się poruszających się obiektów

zdesperowany /ˌzdɛspɛrɔˈvãnɨ/ (adj)
disperato
  taki, który stracił nadzieję na coś, jest ogarnięty desperacją

zdeterminowany (adj)
determinato, grintoso
  zdecydowany, dążący do osiągnięcia swoich planów

zdobywać /zdɔˈbɨvaʨ̑/ (v)
accaparrarsi, aggiudicarsi, guadagnare, ricavare
  uzyskiwać, osiągać dzięki własnemu wysiłkowi

zdobywca /zdɔˈbɨfʦ̑a/ (n)
vincitore
  ten, który osiągnął coś, dokonał czegoś, zwyciężył

zdolność /ˈzdɔlnɔɕʨ̑/ (n)
capacità, abilità
  naturalna sprawność i możliwość robienia czegoś
abilità, capacità
  umiejętność zrobienia czegoś, predyspozycja do szybkiego opanowywania umiejętności

zdolny /ˈzdɔlnɨ/ (adj)
abile, capace
  będący w stanie wykonać określoną czynność
di talento, dotato
  taki, który ma talent, zdolności; jest uzdolniony

zdołać (v)
farcela, ingranare, riuscire
  dać radę coś zrobić

zdrada /ˈzdrada/ (n)
tradimento
  działanie na szkodę narodu lub kraju
  ujawnienie wspólnej lub cudzej tajemnicy
  odstąpienie od zasad lub wartości
  niedochowanie wierności (zazwyczaj seksualnej) małżeńskiej lub partnerskiej

zdrada stanu /ˈzdrada ˈstãnu/ (n)
alto tradimento
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przestępstwo wymierzone przeciw najistotniejszym interesom państwa, jego bezpieczeństwu lub ustrojowi;

zdradzać /ˈzdraʣ̑aʨ̑/ (v)
tradire
  łamać dane komuś słowo, obietnicę; wykonywać coś, co może być traktowane jako złamanie takiej obietnicy; także porzucać swoje ideały
  złamać przysięgę wierności w związku, zwykle przez odbycie stosunku seksualnego z inną osobą niż osoba, z którą jest się w związku

zdradziecki (adj)
maganzese, proditorio
  taki, który ma na celu zdradę; który zdradził lub zdradza

zdrajczyni /zdrajˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
traditrice
  forma żeńska od zdrajca

zdrobnienie /zdrɔbʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
diminutivo
  (gramatyka) oznaczenie przedmiotu mniejszego w stosunku do poprzedniego, oznaczać może pieszczotliwy lub pogardliwy stosunek mówiącego do obiektu;

zdrowie /ˈzdrɔvʲjɛ/ (n)
salute
  stan organizmu, który funkcjonuje prawidłowo (przeciwieństwo choroby)

zdrowieć /ˈzdrɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
guarire, rimettersi, riprendersi, ristabilirsi
  wracać do zdrowia, odzyskiwać siły

zdrowotny /zdrɔˈvɔtnɨ/ (adj)
di salute
  dotyczący zdrowia
salubre
  korzystnie wpływający na stan zdrowia

zdrowy /ˈzdrɔvɨ/ (adj)
sano, salubre
  dobry dla zdrowia
sano
  taki, który nie cierpi na żadną chorobę, ma się dobrze

zdrowy rozsądek (n)
buonsenso buon senso
  rzeczowe myślenie

zdrzemnąć się (v)
appisolarsi
  zapaść w drzemkę; przespać się krótko

zdrów jak ryba (adj)
sano come il pesce
  całkiem zdrowy

zdumiewający (adj)
mirabolante, strabiliante
  taki, który budzi zdumienie

zdumiewać (v)
stupire, sbalordire, imbambolare, stupefare
  wywoływać zdumienie
stupirsi
  przyjmować ze zdumieniem

zdumiony (adj)
attonito, esterrefatto
  znacznie zdziwiony; wyrażający zdumienie

zdun /zdũn/ (n)
fumista
  osoba, która buduje i konserwuje piece

zdziczeć (v)
rinselvatichire
  stać się dzikim

zdziwienie /ʑʥ̑iˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
stupore
  stan lub ekspresja stanu człowieka, który się dziwi

zebra /ˈzɛbra/ (n)
zebre
  (potocznie, potoczny) przejście dla pieszych
zebra
  (zoologia, zoologiczny) afrykański ssak z rodziny koniowatych z charakterystycznymi pasami na sierści;

zebranie /zɛˈbrãɲɛ/ (n)
assemblea, consesso, riunione, adunanza, seduta
  zgromadzenie grupy ludzi w celu omówienia jakiejś kwestii, poruszenia tematu

zebu /ˈzɛbu/ (n)
zebù
  (zoologia, zoologiczny) gatunek bydła;

zecer /ˈzɛʦ̑ɛr/ (n)
compositore
  (przestarzałe, przestarzały) pracownik drukarni zajmujący się składaniem publikacji za pomocą czcionek, obecnie archaizm leksykalny;

zefir /ˈzɛfʲir/ (n)
zeffiro, zefiro
  (meteorologia, meteorologiczny) (poetycki, poetycko) (także (środowiskowy) (rybołówstwo, rybacki)) łagodny i ciepły wiatr
zefir
  (włókiennictwo) cienka i lekka tkanina, zazwyczaj bawełniana, zwykle w kratę lub w pasy

zegar /ˈzɛɡar/ (n)
orologio
  przyrząd przeznaczony do mierzenia i wskazywania właściwego czasu;

zegar biologiczny /ˈzɛɡar ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (n)
orologio biologico
  (biologia, biologiczny) ogół procesów przystosowujących organizm do cyklicznych zmian wewnętrznych i zewnętrznych;

zegar słoneczny /ˈzɛɡar swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (n)
meridiana, orologio solare
  zegar określający czas na podstawie pozycji słońca;

zegar wahadłowy /ˈzɛɡar ˌvaxadˈwɔvɨ/ (n)
orologio a pendolo, pendola, pendolo
  zegar mechaniczny wykorzystujący wahadło jako regulator chodu do odmierzania czasu

zegarmistrz /zɛˈɡarmʲisṭʃ/ (n)
orologiaio
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się naprawą zegarów, zegarków;

zelżywość /zɛˈlʒɨvɔɕʨ̑/ (n)
insulto
  (dawniej, dawny) obelga, zniewaga
obbrobrio
  (staropolski) hańba, dyshonor

zemsta /ˈzɛ̃msta/ (n)
vendetta, rivalsa
  odwet za krzywdy

zen /zɛ̃n/ (n)
zen
  szkoła buddyzmu mahajany rodem z Japonii;

zenit /ˈzɛ̃ɲit/ (n)
zenit
  (astronomia, astronomiczny) najwyżej położony punkt na niebie;
  (przenośnie, przenośnia) najwyższy stopień nasilenia czegoś

zepsucie (n)
corruzione
  rozkład moralności
guasto
  spowodowanie uszkodzenia, zmiany na gorsze, wadliwe

zepsuty do szpiku kości /zɛˈpsutɨ dɔ‿ˈʃpʲiku ˈkɔɕʨ̑i/ (adj)
marcio sin nel midollo
  całkowicie zdemoralizowany, zły

zepsuć humor /ˈzɛpsuʨ̑ ˈxũmɔr/ (v)
guastare la festa
  wprawić kogoś w zły nastrój

zero /ˈzɛrɔ/ (n)
zero, nullità
  liczba 0;

zero waste (n)
rifiuti zero
  (społeczny) (ekologia, ekologiczny) idea, postawa i rodzaj aktywizmu dążące do wyeliminowania lub ograniczenia odpadów produkowanych przez ludzi, w szczególności tych nie podlegających recyklingowi i biodegradacji

zerwać /ˈzɛrvaʨ̑/ (v)
lasciare, tagliare i ponti
  (potocznie, potoczny) skończyć związek z kimś

zespół /ˈzɛspuw/ (n)
gruppo
  grupa osób realizująca wspólny cel;
complesso
  zbiór jednostek, obiektów stanowiący całość

zespół Aarskoga (n)
sindrome di Aarskog
  (medycyna, medyczny) rzadki zespół wad wrodzonych, na którego obraz kliniczny składają się niskorosłość, cechy dysmorficzne twarzy, wady kośćca i narządów płciowych;

zespół Alporta (n)
sindrome di Alport
  (medycyna, medyczny) rzadkie postępujące schorzenie genetyczne nerek powodujące m.in. krwiomocz, głuchotę i zmiany w obrębie narządu wzroku;

zespół Aspergera (n)
sindrome di Asperger
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) łagodne zaburzenie rozwoju ze spektrum autyzmu, którego głównym objawem jest trudność w nawiązywaniu i podtrzymywaniu relacji międzyludzkich;

zespół Downa (n)
sindrome di Down
  (medycyna, medyczny) zespół wad wrodzonych spowodowany obecnością dodatkowego chromosomu 21;

zespół Guillaina-Barrégo (n)
sindrome di Guillain-Barré
  (medycyna, medyczny) ostry, zapalny stan chorobowy dotyczący nerwów o nieznanej etiologii;

zespół Hioba (n)
sindrome di Giobbe
  (medycyna, medyczny) jedna z rzadkich chorób genetycznych;

zespół Sjögrena (n)
sindrome di Sjögren
  (medycyna, medyczny) choroba autoimmunizacyjna z powstawaniem nacieków limfocytarnych w obrębie gruczołów wydzielania zewnętrznego, charakteryzująca się suchością śluzówek, zwłaszcza jamy ustnej i spojówek;

zespół hipoplazji lewego serca /ˈzɛspuw ˌxʲipɔˈplazʲji lɛˈvɛɡɔ ˈsɛrʦ̑a/ (n)
sindrome del cuore sinistro ipoplasico
  (medycyna, medyczny) wrodzona wada serca polegająca na niewykształceniu prawidłowej lewej komory serca;

zespół kanału nadgarstka /ˈzɛspuw kãˈnawu nadˈɡarstka/ (n)
sindrome del tunnel carpale
  (medycyna, medyczny) zaburzenie będące neuropatią uciskową nerwu pośrodkowego na poziomie kanału nadgarstka

zespół lęku uogólnionego (n)
disturbo d'ansia generalizzato
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie, któremu towarzyszy obecność uporczywego lęku nie wiążącego się z żadnym określonym czynnikiem;

zespół napięcia przedmiesiączkowego /ˈzɛspuw naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑a ˌpʃɛdmʲjɛ̇ɕɔ̃n͇ʧ̑kɔˈvɛɡɔ/ (n)
sindrome premestruale
  (medycyna, medyczny) zespół objawów psychicznych, fizycznych i emocjonalnych występujący od kilku do kilkunastu dni przed menstruacją, ustępujący z chwilą jej rozpoczęcia;

zespół opóźnionej fazy snu (n)
sindrome da sonno posticipato
  (medycyna, medyczny) zaburzenie snu polegające na zbyt późnym zasypianiu i budzeniu się;

zespół policystycznych jajników (n)
sindrome dell'ovaio policistico
  (medycyna, medyczny) zaburzenie endokrynne dotykające kobiety w wieku reprodukcyjnym;

zespół przyspieszonej fazy snu (n)
sindrome da sonno anticipato
  (medycyna, medyczny) zaburzenie snu polegające na zbyt wczesnym kładzeniu się spać (między 18 a 21:00) i wczesnym budzeniu się, o ok. 3:00–4:00 w nocy

zesrać się /ˈzɛsraʨ̑‿ɕɛ/ (v)
cagare
  (wulgarnie, wulgaryzm) wypróżnić się z kału

zestawiać (v)
confrontare
  ustalać podobieństwa i różnice
mettere giù
  zdejmując coś, kłaść to niżej

zeszyt /ˈzɛʃɨt/ (n)
quaderno
  (edukacja, edukacyjny) kartki papieru złożone w całość służące do zapisywania;

zeszłotygodniowy /ˌzɛʃwɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ/ (adj)
della settimana scorso
  taki, który odbył się/zdarzył się w ubiegłym (poprzednim) tygodniu

zeszły /ˈzɛʃwɨ/ (adj)
scorso
  taki, który minął, odbył się już i należy do przeszłości; poprzedni, przed tym, który jest teraz (najczęściej w odniesieniu do czasu)

zetta- /ˈzɛtːa/
zetta-
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary 1021 razy większe od podstawowych;

zewangelizowanie (n)
evangelizzazione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dokonanie ewangelizacji

zewnątrz /ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/ (preposition)
fuori
  (przestarzałe, przestarzały) poza obrębem, obszarem jakiejś powierzchni terenu, obiektu, środowiska

zewnętrzny /zɛˈvnɛ̃nṭʃnɨ/ (adj)
esterno
  taki, który znajduje się poza czymś (poza obrębem); taki, który widać na zewnątrz
  taki, który odnosi się do innych krajów

zewsząd /ˈzɛfʃɔ̃nt/ (indefinitePronoun)
da ogni parte
  (książkowy) ze wszystkich stron

zezowaty (adj)
strabico, losco, bircio
  taki, który ma zeza

zgadywać (v)
indovinare
  przewidywać co na podstawie przesłanek niedających pewności

zgadzać /ˈzɡaʣ̑aʨ̑/ (v)
consentire, accogliere
  wyrażać zgodę, dawać zgodę na coś

zgaga /ˈzɡaɡa/ (n)
pirosi
  (medycyna, medyczny) uczucie pieczenia w przełyku

zgiełk (n)
baccano, trambusto, vocio
  głośne, uciążliwe dźwięki

zgiąć /zʲɟɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
piegare
  zmienić kształt obiektu poprzez zgięcie, zgniecenie

zgnilizna (n)
cancrena, lue
  (przenośnie, przenośnia) demoralizacja

zgodnie /ˈzɡɔdʲɲɛ/ (adv)
d'amore e d'accordo, di accordo, di consenso
  w sposób zgodny, harmonijny, bez konfliktu lub sprzeczności
conforme a, secondo
  według czegoś, odpowiednio do czegoś

zgodny /ˈzɡɔdnɨ/ (adj)
conforme, consono
  taki, który odpowiada czemuś, który do czegoś pasuje
concorde
  taki, który tworzy harmonię, jest jednogłośny, jednakowy, jednolity z czymś

zgraja /ˈzɡraja/ (n)
banda, accolta, stuolo
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) liczna grupa ludzi, która jest uciążliwa, agresywna lub nieprzyjaźnie nastawiona

zgrać się do suchej nitki (v)
giocarsi la camicia
  stracić wszystkie pieniądze na hazard

zgromadzenie /ˌzɡrɔ̃maˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
sodalizio, assemblea
  zespół ludzi reprezentujących daną społeczność i stanowiących jakąś władzę, przedstawicielstwo

zgrubienie /zɡruˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
accrescitivo
  (gramatyka) wyraz utworzony za pomocą odpowiedniego formantu oznaczającego rzecz albo osobę większą od nazywanej wyrazem podstawowym;

zgryz /zɡrɨs/ (n)
occlusione
  (anatomia, anatomiczny) ustawienie zębów względem siebie

zgryzota /zɡrɨˈzɔta/ (n)
ambascia
  wielkie zmartwienie

zgryźliwy /zɡrɨʑˈlʲivɨ/ (adj)
caustico, mordace
  często dokuczający innym złośliwymi uwagami
pungente, caustico
  świadczący o zgryźliwości

zgrzeblić (v)
cardare, stracciare
  (włókiennictwo) wyczesywać włókna

zgrzebło (n)
striglia
  (zootechnika, zootechniczny) metalowy przyrząd do czyszczenia zwierząt (zwłaszcza zwierząt gospodarskich) i usuwania sierści ze szczotki do czesania zwierząt;

zgubiony (adj)
perso
  który poniósł klęskę, który jest bliski zguby
perduto
  zaginiony; taki, którego ktoś zgubił

zgubić /ˈzɡubʲiʨ̑/ (v)
rovinare, causare la rovina, portare alla perdizione
  (przestarzałe, przestarzały) doprowadzić do zguby
perdere, smarrire
  przez nieuwagę zostawić coś w nieznanym sobie miejscu
perdere
  stracić kontakt z osobą lub grupą z którą gdzieś się szło
seminare
  uciec przed pogonią lub ludźmi śledzącymi daną osobę
perdersi, smarrirsi
  zabłądzić

zgubny /ˈzɡubnɨ/ (adj)
pernicioso, maligno
  prowadzący do zguby
rovinoso, infausto, nefasto
  przynoszący zniszczenie

zgłodnieć /ˈzɡwɔdʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
avere fame
  stać się głodnym

ziarnko do ziarnka, a zbierze się miarka /ˈʑarn̥kɔ dɔ‿ˈʑarn̥ka ː‿ˈzbʲjɛʒɛ‿ɕɛ ˈmʲjarka/ (proverb)
molti pochi fanno un assai
  oszczędzając cierpliwie nawet małe ilości można dużo uzbierać

zielarka /ʑɛˈlarka/ (n)
erborista
  specjalistka w dziedzinie zielarstwa, lecząca za pomocą ziół

zielarstwo /ʑɛˈlarstfɔ/ (n)
erboristeria
  dział wiedzy zajmujący się zagadnieniami hodowli, uprawy, zbioru, suszenia, pakowania i przechowywania ziół i roślin leczniczych;

zielarz /ˈʑɛlaʃ/ (n)
erborista
  specjalista w dziedzinie zielarstwa, leczący za pomocą ziół

ziele angielskie (n)
pepe della Giamaica, pimento
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce korzennika lekarskiego stosowane jako przyprawa;

zieleniec (n)
giardino pubblico, prato
  (architektura, architektoniczny) zwarty przestrzennie teren zieleni o niedużej powierzchni;

zielenina /ˌʑɛlɛ̃ˈɲĩna/ (n)
erbaggio
  (spożywczy) (potocznie, potoczny) ogół zielonych produktów spożywczych

zieleń /ˈʑɛlɛ̃ɲ/ (n)
verde
  kolor zielony

zielnik /ˈʑɛlʲɲik/ (n)
erbario
  kolekcja zasuszonych dla celów naukowych roślin
  (dawniej, dawny) książka o ziołach

zielona herbata /ʑɛˈlɔ̃na xɛrˈbata/ (n)
tè verde
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przyrządzany wyłącznie z liści herbaty chińskiej, które zostały poddane minimalnemu utlenianiu w czasie przetwarzania
  (spożywczy) surowiec w postaci liści herbaty chińskiej poddanych minimalnemu utlenianiu, stosowany do sporządzania napoju

zielonoprzylądkowy (adj)
capoverdiano
  związany z Wyspami Zielonego Przylądka lub Republiką Zielonego Przylądka

zielony /ʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
verde
  mający kolor czwartego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej trawy, szmaragdu, malachitu itp.; mający kolor pochodny, powstały ze zmieszania kolorów podstawowych: żółtego i niebieskiego;
  o roślinach, owocach: taki, który nie osiągnął dojrzałości, będący w stadium poprzedzającym dojrzałość; niedojrzały
  (lekceważąco, lekceważący) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) niedoświadczony, niewyrobiony, niemający rozeznania w jakiejś dziedzinie, zwykle młody

ziemia /ˈʑɛ̃mʲja/ (n)
terra
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna
  ląd stały w odróżnieniu od morza
terra, terreno
  gleba
terra, suolo
  grunt, podłoże (także w budynku)

ziemia obiecana /ˈʑɛ̃mʲja ˌɔbʲjɛˈʦ̑ãna/ (idiom)
terra promessa
  (przenośnie, przenośnia) miejsce najbardziej pożądane, wydające się rajem, szczęśliwy cel

ziemniaczany /ˌʑɛ̃mʲɲaˈʧ̑ãnɨ/ (adj)
della patata
  dotyczący ziemniaków (rośliny i bulwy), związany z ziemniakami
a base di patata, di patata
  przyrządzony, zrobiony z ziemniaków, z dodatkiem ziemniaków

ziemniak /ˈʑɛ̃mʲɲak/ (n)
patata
  (botanika, botaniczny) Solanum tuberosum L., roślina z rodziny psiankowatych, o jadalnych bulwach;
  (spożywczy) warzywo z bulwy ziemniaka (1.1)

ziewać /ˈʑɛvaʨ̑/ (v)
sbadigliare
  szeroko otwierać usta, wydając charakterystyczny przeciągły odgłos z powodu senności lub znudzenia

zima /ˈʑĩ.ma/ (n)
inverno
  najchłodniejsza z 4 astronomicznych (lub 6 klimatycznych) pór roku;

zimbabwejski (adj)
zimbabwese
  związany z Zimbabwe, dotyczący Zimbabwe

zimna wojna /ˈʑĩmna ˈvɔjna/ (n)
guerra fredda, Guerra fredda
  (historia, historyczny, historycznie) okres napięcia pomiędzy Związkiem Radzieckim a Stanami Zjednoczonymi istniejący w drugiej połowie dwudziestego wieku;

zimno /ˈʑĩmnɔ/ (adv)
freddamente, gelidamente
  z uczuciem utraty ciepła

zimno /ˈʑĩmnɔ/ (n)
freddo, freddezza
  odczuwalna subiektywnie niska temperatura

zimny /ˈʑĩmnɨ/ (adj)
freddo
  mający (względnie) niską temperaturę, wywołujący uczucie zimna

zimny prysznic /ˈʑĩmnɨ ˈprɨʃʲɲiʦ̑/ (n)
doccia fredda
  (przenośnie, przenośnia) zdarzenie, które ostudziło czyjś zapał

zimorodek /ˌʑĩmɔˈrɔdɛk/ (n)
martin pescatore
  (ornitologia, ornitologiczny) Alcedo atthis, niewielki, kolorowy ptak żywiący się rybami, które zdobywa, nurkując;

zimowy /ʑĩˈmɔvɨ/ (adj)
invernale, d' inverno
  typowy dla zimy, związany z zimą, odbywający się w zimie

ziołolecznictwo /ˌʑɔwɔlɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
erboristeria
  (medycyna, medyczny) dział medycyny i farmakologii zajmujący się wytwarzaniem leków ziołowych oraz ich stosowaniem w profilaktyce i terapii chorób;

ziółko (n)
birbante
  (potocznie, potoczny) o osobie: rozrabiający, nieprzewidywalny, szalony, mający temperament

zięba /ˈʑɛ̃mba/ (n)
fringuello
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki, melodyjnie śpiewający i barwny ptak z gatunku zięba zwyczajna, Fringilla coelebs;

zięba zwyczajna (n)
fringuello
  (ornitologia, ornitologiczny) Fringilla coelebs Linnaeus, mały ptak z rodziny łuszczakowatych;

zięć /ʑɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
genero
  mąż córki

zjadliwy (adj)
virulento
  (medycyna, medyczny) o dużej zakaźności i niszczycielskim potencjale

zjarany /zʲjaˈrãnɨ/ (adj)
flippato, sballato
  (potocznie, potoczny) będący pod wpływem marihuany, palący marihuanę

zjawisko /zʲjaˈvʲiskɔ/ (n)
fenomeno
  naturalny proces pozostający w zasięgu percepcji człowieka;
  (przenośnie, przenośnia) coś niezwykłego, nieprzeciętnego, nienaturalnego lub nie do końca rzeczywistego

zjazd /zʲjast/ (n)
discesa
  czynność jazdy w dół
riunione
  przybycie w jedno miejsce wielu osób z różnych stron

zjazdowy (adj)
congressuale
  związany ze zjazdem, dotyczący zjazdu (zgromadzenia)

zjednoczenie /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
unificazione, unione
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) powstanie jednolitego państwa z dwóch lub więcej dotychczas niepodległych państw;

zjednoczony (adj)
unito
  połączony dla wspólnej sprawy

zjednoczyć /zʲjɛdˈnɔʧ̑ɨʨ̑/ (v)
aggregare, coalizzare, unire
  dokonać połączenia kilku elementów, zazwyczaj państw

zjedzenie /zʲjɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
mangiare
  spożycie pokarmu

zjeść zęby /ˈzʲjɛ̇ʑʥ̑ ˈzɛ̃mbɨ/ (v)
farsi le ossa
  mieć w czymś duże doświadczenie i bardzo dobrze się na tym znać

zlecać (v)
incaricare
  powierzać komuś wykonanie zadania

zlepek (n)
insalata
  całość złożona z różnych, często niepasujących do siebie części

zlew /zlɛf/ (n)
acquaio
  naczynie umiejscowione na ścianie pod kranem, połączone z rurą odpływową

zlewozmywak /ˌzlɛvɔzˈmɨvak/ (n)
acquaio
  zlew kuchenny, w którym zmywa się naczynia

zlodowacenie (n)
glaciazione
  (geologia, geologiczny) okres pokrycia obszaru Ziemi lądolodem;

zmagać się /ˈzmaɡaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
lottare
  walczyć (także (przenośnie, przenośnia))

zmarszczka /ˈzmarʃʧ̑ka/ (n)
ruga, grinza, crespa
  (anatomia, anatomiczny) podłużne zagłębienie skóry powstające w wyniku starzenia się lub ruchów mimicznych
crespa, increspatura
  załamanie na powierzchni jakiegoś przedmiotu

zmartwienie /zmartˈfʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
preoccupazione, briga
  coś, co martwi, nurtuje, niepokoi

zmartwiony (adj)
preoccupato, afflitto, rattristato, spiacente
  taki, który się czymś martwi

zmartwychwstanie /ˌzmartfɨxˈfstãɲɛ/ (n)
resurrezione, risurrezione
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) powstanie z martwych, ożywienie;

zmartwychwstaniec (n)
risurrezionista
  (potocznie, potoczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z katolickiego Zgromadzenie Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa;

zmartwychwstanka (n)
suora della Risurrezione
  (botanika, botaniczny) roślina zdolna przetrwać w warunkach skrajnej suszy;

zmartwychwstać /zmartˈfɨxfstaʨ̑/ (v)
risorgere
  odrodzić się po śmierci, zacząć żyć ponownie

zmarła (n)
morta
  kobieta, która umarła

zmarły /ˈzmarwɨ/ (n)
morto
  osoba, która umarła, nie żyje

zmiana /ˈzmʲjãna/ (n)
turno, modifica
  grupa pracowników pracująca o danej porze
  określony czas doby, kiedy pracuje wyznaczona grupa pracowników
modifica, cambio
  przejście jakiejś cechy albo rzeczy w inną

zmieniać /ˈzmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑/ (v)
cambiare
  nadawać komuś lub czemuś inne właściwości

zmienić śpiewkę /ˈzmʲjɛ̇̃ɲiʨ̑ ˈɕpʲjɛfkɛ/ (idiom)
cambiare registro
  przestać powtarzać stale to samo; porzucić omawianie oklepanego, starego tematu

zmienna /ˈzmʲjɛ̃nːa/ (n)
variabile
  (matematyka, matematyczny) wielkość, która może przyjmować różne wartości;

zmiennocieplny (adj)
a sangue freddo, eterotermo, pecilotermo
  (zoologia, zoologiczny) związany ze zmiennością ciepłoty

zmienny /ˈzmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
volubile
  niestały w poglądach, uczuciach (w odniesieniu do człowieka)
mutabile, mutevole
  ulegający zmianom

zmierzch /zmʲjɛʃx/ (n)
crepuscolo
  moment doby przed zapadnięciem nocy; czas ściemniania się;

zmieszany (adj)
confuso, imbarazzato, a disagio, nel pallone, spaesato
  wprawiony w zakłopotanie

zmiotka (n)
spazzoletta, spazzolina
  krótka miotła, rodzaj szczotki do zagarniania śmieci

zmiękczać /ˈzmʲjɛ̃ŋkʧ̑aʨ̑/ (v)
ammorbidire
  czynić coś bardziej miękkim

zmiłować się (v)
avere pietà
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) darować grzechy
  ulitować się, darować

zmniejszać /ˈzmʲɲɛ̇jʃaʨ̑/ (v)
diminuire, rimpicciolire
  sprawiać, że coś ma mniejsze rozmiary

zmotoryzować (v)
motorizzare
  przeprowadzić motoryzację, zaopatrzyć w motor
motorizzarsi
  rozpocząć używanie pojazdów o napędzie silnikowym

zmowa milczenia (n)
omertà
  ciche porozumienie przeciwko komuś / czemuś

zmuszać /ˈzmuʃaʨ̑/ (v)
costringere
  nakłaniać kogoś do zrobienia czegoś; kazać komuś coś zrobić, wywierać nacisk/presję na kogoś

zmykać /ˈzmɨkaʨ̑/ (v)
smammare
  (potocznie, potoczny) uciekać

zmysł /zmɨsw̥/ (n)
senso
  zdolność organizmu do odbierania i analizowania wrażeń określonego rodzaju;

zmysłowo /zmɨsˈwɔvɔ/ (adv)
sensualmente
  za pomocą zmysłów, za pośrednictwem zmysłów

zmysłowość (n)
sensualità
  cecha tego, co zmysłowe, erotyczne, ponętne

zmysłowy /zmɨsˈwɔvɨ/ (adj)
sensuale
  dotyczący zmysłów, odbierany za pomocą zmysłów
venereo
  taki, który wzbudza pociąg fizyczny; wiąże się z doznaniami erotycznymi

zmywacz do paznokci /ˈzmɨvaʤ̑ ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i/ (n)
solvente per smalto
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) substancja służąca do usuwania lakieru do paznokci;

zmywarka /zmɨˈvarka/ (n)
lavastoviglie, lavapiatti
  (technologia, technika, techniczny) domowe lub przemysłowe urządzenie do mycia naczyń;

zmyć głowę /ˈzmɨʥ̑ ˈɡwɔvɛ/ (v)
dare una lavata di capo
  skarcić kogoś

zmyślać (v)
inventare, fabbricare
  mówić nieprawdę, koloryzować

zmęczenie /zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
stanchezza
  stan mniejszej sprawności, brak energii spowodowany wysiłkiem

zmęczony /zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (participleAdjective)
stanco
  (przenośnie, przenośnia) taki, który ma czegoś dość, jest czymś znudzony
stanco, affaticato
  odczuwający zmęczenie, taki, który jest osłabiony fizycznie lub psychicznie ze względu na wysiłek

znaczek pocztowy /ˈznaʧ̑ɛk pɔʧ̑ˈtɔvɨ/ (n)
francobollo
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (filatelistyka) mały nalepka przyklejana do koperty (pocztówki, paczki) służący jako środek uiszczenia opłaty za usługi pocztowe (np. usługę przesyłki);

znaczenie /znaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
significato, senso, accezione
  to, co dany wyraz, znak, gest oznacza lub sygnalizuje
importanza, peso, valore
  wartość, ważność czegoś, waga

znaczny /ˈznaʧ̑nɨ/ (adj)
notevole, considerevole, ingente, ragguardevole
  (książkowy) istotny, duży, ważny

znaczyć /ˈznaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
significare
  mieć znaczenie, sens
valere
  odgrywać ważną rolę
scandire
  umieszczać znak na czymś

znajdować /znajˈdɔvaʨ̑/ (v)
trovare, reperire, scoprire, ritrovare
  zdobywać to, czego się szuka

znajomości (n)
conoscenze
  osoba lub osoby wpływowe, wysoko postawione lub mogące coś załatwić, przyśpieszyć np. jakieś postępowanie w urzędzie

znajomy /znaˈjɔ̃mɨ/ (n)
conoscente
  taki, którego się zna (osobiście lub z widzenia)

znak /znak/ (n)
segno, marchio
  kształt, któremu przypisuje się określone znaczenie

znak drogowy /ˈznaɡ drɔˈɡɔvɨ/ (n)
segnale stradale
  (motoryzacja) symbol graficzny, świetlny lub napis zawierający informacje, ostrzeżenia, nakazy i zakazy skierowane do użytkowników dróg;

znak interpunkcyjny /ˈznak ˌĩntɛrpũŋkˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
segno d'interpunzione, segno di punteggiatura
  (językoznawstwo, językoznawczy) graficzny odpowiednik intonacji, rytmu i tempa mowy, akcentu wyrazowego i zdaniowego;

znak końca dowodu (n)
halmos, tombstone
  (termin typograficzny) (matematyka, matematyczny) symbol stosowany przez matematyków do oznaczania końca dowodu;

znak wodny /ˈznaɡ ˈvɔdnɨ/ (n)
filigrana
  obraz na papierze widzialny pod światło, uzyskiwany w trakcie jego produkcji;

znak zapytania /ˈznaɡ ˌzapɨˈtãɲa/ (n)
punto interrogativo, punto di domanda
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak graficzny ? umieszczany na końcu zdania pytającego;

znakomitość /ˌznakɔ̃ˈmʲitɔɕʨ̑/ (n)
eminenza
  cecha tego, co znakomite

znakomity /ˌznakɔ̃ˈmʲitɨ/ (adj)
coi fiocchi, eccelso, emerito, eminente, speciale
  wyróżniający się, wybitny pod jakimś względem; niezwykły, nieprzeciętny

znalezisko /ˌznalɛˈʑiskɔ/ (n)
ritrovamento
  rzecz znaleziona, która budzi szczególne zainteresowanie

znany /ˈznãnɨ/ (adj)
conosciuto
  taki, który jest rozpoznawany przez wiele osób

znać /znaʨ̑/ (modal)
conoscere
  mieć informacje na czyjś temat, być komuś w przeszłości przedstawionym
  umieć coś, wiedzieć
sapere, conoscere
  mieć informacje na temat czegoś, mieć z tym do czynienia w przeszłości

znicz /zʲɲiʧ̑/ (n)
lumicino
  szeroka świeca w płytkim zbiorniku palona na grobach, pod pomnikami;

znicz olimpijski /ˈzʲɲiʧ̑ ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲci/ (n)
fiamma olimpica
  (sport, sportowy) ogień zapalany na czas olimpiady;

zniechęcająco (adv)
in modo deprimente, in modo scoraggiante
  w sposób odbierający chęć do czegoś

zniechęcać /zʲɲɛˈxɛ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
scoraggiare, disincentivare, svogliare
  wywoływać brak ochoty do czynienia czegoś

znieczulać (v)
anestetizzare
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) stosować leki znoszące odbieranie impulsów uszkadzających i odczuwanie bólu

zniekształcać (v)
alterare
  przedstawiać w sposób niezgodny z rzeczywistością

znienacka /zʲɲɛ̃ˈnaʦ̑ka/ (adv)
ad un tratto
  nagle i niespodziewanie

zniesławienie (n)
diffamazione
  przestępstwo przeciwko czci człowieka;

zniewaga /zʲɲɛˈvaɡa/ (n)
insulto, ingiuria, improperio, onta
  upokorzenie, obrażenie, znieważenie kogoś poprzez krzywdzące, niesprawiedliwe słowa lub czyn;

zniewieściałość /ˌzʲɲɛvʲjɛ̇ɕˈʨ̑awɔɕʨ̑/ (n)
effeminatezza
  (pogardliwie, pogardliwy) posiadanie przez mężczyznę cech uznawanych typowo za kobiece, niewieście

zniewieściały /ˌzʲɲɛvʲjɛ̇ɕˈʨ̑awɨ/ (adj)
effeminato
  o mężczyźnie: taki, który ma kobiece cechy

zniewolić (v)
asservire, assoggettare
  pozbawić wolności

znikomy (adj)
remoto, esiguo, infinitesimale
  niewielki, prawie żaden

zniszczenie /zʲɲiʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
distruzione, rovina
  stan tego, co zostało zniszczone, zrujnowane, zburzone

zniweczyć (v)
annientare, annullare
  zniszczyć coś doszczętnie

znowu /ˈznɔvu/ (adv)
ancora, di nuovo
  jeszcze raz, ponownie, na nowo, znów, powtórnie, apiać

znośnie (adv)
accettabilmente, passabilmente
  możliwie do zniesienia

znużenie /znuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
fastidio, fiacchezza
  zmęczenie czymś, znudzenie, uprzykrzenie się czegoś

znój (n)
travaglio
  (książkowy) ciężka praca, wysiłek

znęcać się /ˈznɛ̃nʦ̑aʨ̑‿ɕɛ/ (v)
maltrattare
  robić krzywdę (najczęściej fizyczną), zadawać ból; męczyć, maltretować

zobaczyć /zɔˈbaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
vedere
  dostrzec, zauważyć, ujrzeć coś

zobowiązanie /ˌzɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/ (n)
debito, obbligazione
  dług

zoil /ˈzɔ<sup>j</sup>il/ (n)
zoilo
  ostry, kąśliwy, niesprawiedliwy krytyk

zoisyt /zɔˈ<sup>j</sup>isɨt/ (n)
zoisite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów grupowych;

zombi /ˈzɔ̃mbʲi/ (n)
zombi
  (etnografia, etnograficzny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) popkulturowa fikcyjna postać z horrorów – żywy trup, zmarły ożywiony np. dzięki magii;

zoo /ˈzɔː/ (n)
zoo
  ogród zoologiczny

zoo- /ˈzɔː/
zoo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze zwierzętami

zoofilia /ˌzɔːˈfʲilʲja/ (n)
zoofilia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaspokajanie popędu płciowego ze zwierzętami

zoofobia /ˌzɔːˈfɔbʲja/ (n)
zoofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed zwierzętami;

zoogeografia /ˌzɔːɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
zoogeografia
  nauka o rozmieszczeniu gatunków zwierząt na kuli ziemskiej

zoogeograficzny (adj)
zoogeografico
  związany z zoogeografią, odnoszący się do zoogeografii

zoolatria /ˌzɔːˈlatrʲja/ (n)
zoolatria
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijny kult zwierząt, animalizm;

zoolog /zɔˈːlɔk/ (n)
zoologo
  (biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się zoologią

zoologia /ˌzɔːˈlɔɟja/ (n)
zoologia
  (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o zwierzętach;

zoomorficzny /ˌzɔɔ̃mɔrˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
zoomorfo
  z wyglądu przypominający zwierzę
zoomorfico
  związany z zoomorfizmem, dotyczący zoomorfizmu

zoonim /zɔˈɔ̃ɲĩm/ (n)
zoonimo
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa własna nadawana zwierzętom, najczęściej domowym;

zoonoza /ˌzɔɔ̃ˈnɔza/ (n)
zoonosi
  (weterynaria, weterynaryjny) (medycyna, medyczny) choroba zakaźna lub pasożytnicza zwierząt, mogąca wtórnie wystąpić u człowieka;

zooplankton /ˌzɔːˈplãŋktɔ̃n/ (n)
zooplancton
  (zoologia, zoologiczny) ogół organizmów zwierzęcych wchodzących w skład planktonu;

zootechniczny (adj)
zootecnico
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) odnoszący się do zootechniki, zootechnika

zootechnika /ˌzɔːˈtɛxʲɲika/ (n)
zootecnia
  nauka o hodowli zwierząt domowych;

zootomia /ˌzɔːˈtɔ̃mʲja/ (n)
zootomia
  nauka zajmująca się metodami dokonywania sekcji zwłok zwierząt;

zorza /ˈzɔʒa/ (n)
aurora
  (meteorologia, meteorologiczny) barwne zjawisko świetlne na niebie

zorza polarna /ˈzɔʒa pɔˈlarna/ (n)
aurora boreale, aurora australe, aurora polare
  zjawisko świetlne w postaci barwnych pasm obserwowanych na niebie w okolicach podbiegunowych;

zostawać /zɔˈstavaʨ̑/ (v)
restare
  nie odchodzić/odjeżdżać/…, nie ruszać się z miejsca
diventare, divenire
  stawać się kimś/czymś

zostawić na lodzie (v)
lasciare in secco
  pozostawić kogoś samemu sobie w trudnej sytuacji, przestać się kimś interesować, zajmować

zrażać /ˈzraʒaʨ̑/ (v)
scoraggiare, disaffezionare, indisporre
  zniechęcać

zresztą /ˈzrɛʃtɔ̃w̃/ (particle)
a ogni modo, d'altro canto, d'altronde, peraltro
  partykuła wprowadzająca nową informację, nawiązującą do wcześniejszej i uwydatniająca ją

zrezygnowany /ˌzrɛzɨɡnɔˈvãnɨ/ (adj)
rassegnato
  taki, który pogodził się ze złą, niekorzystną, przykrą sprawą, sytuacją

zrozumiały /ˌzrɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
chiaro, intelligibile
  dający się zrozumieć, możliwy do zrozumienia

zrozumienie /ˌzrɔzũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
comprensione, intendimento
  wiedza o czymś, umiejętność pojęcia czegoś, pojętność
comprensione
  wyrozumiałość, empatia, serdeczny stosunek do kogoś

zrozumieć na opak /zrɔˈzũmʲjɛ̇ʨ̑ na‿ˈɔpak/ (v)
pigliarla per un altro verso
  zrozumieć coś źle, inaczej (odwrotnie, przeciwnie) niż należało

zrywać /ˈzrɨvaʨ̑/ (v)
rompere
  kończyć, przerywać
cogliere
  o roślinach lub ich owocach zbierać

zrzęda (n)
brontolone, burbero, lagnoso, seccatore, un tipo lagnoso
  (potocznie, potoczny) osoba, która ma tendencje do ciągłego narzekania

zrób to sam
fallo da solo
  zachęta do majsterkowania, samodzielnego wykonania jakiegoś praktycznego przedmiotu

zręczność (n)
destrezza, abilità, agilità
  wysoka sprawność fizyczna, zwinność

zręczny /ˈzrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
abile, destro, lesto
  zwinny

zuchwały /zuxˈfawɨ/ (adj)
baldo, spavaldo
  o nadmiernej pewności siebie, lekceważący innych

zuluski /zuˈlusʲci/ (adj)
zulù
  związany z Zulusami, dotyczący Zulusów, ich kultury, sztuki

zupa /ˈzupa/ (n)
zuppa, minestra
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płynna lub półpłynna potrawa, często pierwsze danie obiadu;

zupa dnia (n)
piatto del giorno
  (gastronomia) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa polecana w danym dniu w restauracji

zupa mleczna /ˈzupa ˈmlɛʧ̑na/ (n)
zuppa di latte
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj zupy na bazie mleka i produktów zbożowych;

zupełność /zuˈpɛwnɔɕʨ̑/ (n)
compiutezza
  cecha tego, co zupełne, całkowicie, kompletne; pełnia

zupełny /zuˈpɛwnɨ/ (adj)
completo, integrale, intero
  obejmujący całość

zuppa inglese (n)
zuppa inglese
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski deser z biszkoptów nasączonych alkoholem i kremu, przygotowywany w różnych wariantach, w zależności od regionu Włoch

zurwanizm (n)
zurvanismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna monistyczna, forma perskiej religii mazdaizmu, opozycyjna wobec zoroastryzmu

zużycie (n)
logorio
  (rzeczownik odczasownikowy) od zużyć

zużyty (adj)
consumato, logorato, usurato
  taki, który uległ zużyciu

zwalczać (v)
contenere
  działać przeciwko komuś lub czemuś

zwalniać /ˈzvalʲɲäʨ̑/ (v)
esentare, esimere
  luzować, złagadzać rygor, zmniejszać obciążenie
liberare
  wypuszczać kogoś na wolność

zwariować (v)
impazzire, uscire di cervello, uscire di testa
  stać się wariatem

zwarty /ˈzvartɨ/ (adj)
coeso, compatto
  złożony z osób, przedmiotów lub innych elementów znajdujących się bardzo blisko siebie, bez przerw

zwiadowca (n)
esploratore
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz, który przeprowadza zwiad, rozpoznanie;

zwiastować /zvʲjaˈstɔvaʨ̑/ (v)
preludere
  (przestarzałe, przestarzały) oznajmić, oznajmiać coś uroczyście; obwieścić albo obwieszczać

zwichnąć (v)
lussare
  (medycyna, medyczny) wywołać uszkodzenie stawu poprzez przemieszczenie względem siebie nasad kości tworzących staw

zwieracz /ˈzvʲjɛraʧ̑/ (n)
sfintere
  (anatomia, anatomiczny) mięsień okrężny tworzący pierścień mięśniowy zamykający naturalne otwory ciała lub ujścia niektórych narządów;

zwierzchnik (n)
superiore
  ktoś, kto ma nad kimś/czymś władzę

zwierzę /ˈzvʲjɛʒɛ/ /ˈzvʲjɛʒɛnta/ (n)
animale, bestia
  (biologia, biologiczny) organizm cudzożywny o komórkach eukariotycznych, bez ściany komórkowej;

zwierzę domowe /ˈzvʲjɛʒɛ dɔ̃ˈmɔvɛ/ (n)
animale da compagnia
  zwierzę udomowione przez człowieka, trzymane w domu dla towarzystwa;

zwierzęcość /zvʲjɛˈʒɛ̃nʦ̑ɔɕʨ̑/ (n)
animalità
  cecha tego, co zwierzęce; natura zwierzęcia

zwierzęcy /zvʲjɛˈʒɛ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
animale, animalesco
  związany ze zwierzęciem, pochodzący, otrzymywany ze zwierzęcia

zwijać manatki /ˈzvʲijäʨ̑ mãˈnatʲci/ (idiom)
far fagotto
  (potocznie, potoczny) zbierać się, szykować się do wyjścia, odejścia

zwinność (n)
agilità
  cecha bycia bardzo sprawnym

zwinny /ˈzvʲĩnːɨ/ (adj)
agile, sciolto, snello
  mający szybkie, zręczne ruchy

zwinąć /ˈzvʲĩnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
ammainare, avviluppare
  zmniejszyć obszar zajmowany przez coś rozpostartego lub długość czegoś

zwisać (v)
penzolare
  opuszczać się wisząc

związany /zvʲjɔ̃w̃ˈzãnɨ/ (adj)
inerente, attinente, legato, riconducibile
  dotyczący czegoś, mający związek z czymś lub kimś

związek /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk/ (n)
relazione, legame
  powiązanie między osobami, partnerstwo; (także, też) osoby w jakiś sposób powiązane
associazione
  sformalizowane porozumienie ludzi, organizacji, krajów, miast lub regionów;
relazione, correlazione, legame
  wzajemne powiązanie, stosunek między rzeczami lub zjawiskami

związek chemiczny /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (n)
composto chimico
  (chemia, chemiczny) zbiór trwale połączonych atomów;

związek nieorganiczny /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛc ˌɲɛɔrɡãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
composto inorganico
  (chemia, chemiczny) każdy związek chemiczny niebędący związkiem organicznym, czyli taki, który nie zawiera atomów węgla lub jest tlenkiem węgla, kwasem węglowym, węglanem, wodorowęglanem, węglikiem, cyjanowodorem, cyjankiem, kwasem cyjanowym, kwasem piorunowym i kwasem izocyjanowym wraz z ich solami;

związek organiczny /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌɔrɡãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
composto organico
  (chemia, chemiczny) każdy związek chemiczny, w skład którego wchodzi węgiel, z wyjątkiem tlenków węgla, kwasu węglowego, węglanów, wodorowęglanów, węglików, cyjanowodoru, cyjanków, kwasu cyjanowego, kwasu piorunowego i kwasu izocyjanowego, a także ich soli;

związek zawodowy /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˌzavɔˈdɔvɨ/ (n)
sindacato
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zrzeszająca pracowników w celu reprezentowania i obrony ich wspólnych interesów ekonomicznych i społecznych;

związek zgody /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˈzɡɔdɨ/ (n)
accordo, concordanza
  (językoznawstwo, językoznawczy) związek dwóch wyrazów, w którym oba wyrazy znajdują się zawsze w tym samym rodzaju, przypadku, liczbie i osobie;

związywać /zvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʨ̑/ (v)
legare
  trwale łączyć końce sznurka, liny itp.

zwiększać /ˈzvʲjɛ̃ŋkʃaʨ̑/ (v)
aumentare, ingrandire, maggiorare, rincarare
  sprawiać, że coś jest większe pod względem liczby, rozmiaru, nasilenia

zwięzłość (n)
brevità
  cecha bycia zwięzłym

zwodzić (v)
gabbare
  wprowadzać w błąd

zwolennik /zvɔˈlɛ̃ɲːik/ (n)
seguace, fautore
  osoba, która popiera coś, darzy coś sympatią, oddaje swoje poparcie komuś lub czemuś

zwornik (n)
chiave di volta
  (architektura, architektoniczny) szczytowy kliniec łuku

zwrot /zvrɔt/ (n)
locuzione
  wyrażenie, zdanie, konstrukcja słowna; związek wyrazów;
dietrofront, svolta
  zmiana kierunku ruchu, poruszania się, obrót

zwrotnica /zvrɔtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
scambio
  urządzenie służące do zmiany toru pojazdów szynowych

zwrotnik /ˈzvrɔtʲɲik/ (n)
tropico
  (geografia, geograficzny) jedna z dwóch umownych linii na Ziemi, równoleżnik 23°27′ (dwadzieścia trzy stopnie i dwadzieścia siedem minut);

zwrotnik Koziorożca (n)
Tropico del Capricorno
  (geografia, geograficzny) zwrotnik leżący na półkuli południowej;

zwrotnik Raka (n)
tropico del Cancro
  (geografia, geograficzny) zwrotnik leżący na półkuli północnej;

zwrotny (adj)
riflessivo
  (gramatyka) wskazujący, że wykonawca czynności sam jej podlega
maneggevole
  zdolny do szybkiej zmiany kierunku

zwycięstwo /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (n)
vittoria
  sukces (najczęściej w walce lub sporcie), zwalczenie nieprzyjaciela, pokonanie konkurencji

zwycięzca /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃sʦ̑a/ (n)
vincitore
  ten, który zwyciężył, wygrał

zwyciężać /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃ʒaʨ̑/ (v)
vincere
  odnosić zwycięstwo nad kimś lub czymś

zwyczaj /ˈzvɨʧ̑aj/ (n)
consuetudine, prassi, rito
  sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach według pewnego wzoru określonego przez kulturę

zwyczajnie /zvɨˈʧ̑ajɲɛ/ (adv)
semplicemente
  w sposób zwyczajny, nie wyróżniający się niczym; przeciętnie
  (potocznie, potoczny) bez trudu; po prostu

zwyczajny /zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (adj)
ordinario, normale, comune, semplice
  taki, który niczym się nie wyróżnia, jest przeciętny, zwykły

zwyczajowo (adv)
abitualmente, usualmente
  zgodnie z przyjętym zwyczajem

zwykle /ˈzvɨklɛ/ (adv)
solitamente
  zazwyczaj, prawie zawsze, bardzo często

zwykły /ˈzvɨkwɨ/ (adj)
ordinario
  niewyróżniający się niczym

zwąchać pismo nosem /ˈzvɔ̃w̃xaʨ̑ ˈpʲismɔ ˈnɔsɛ̃m/ (v)
capire l'aria che tira
  przewidzieć niekorzystne dla siebie postępowanie innych osób i w porę uniknąć niebezpieczeństw

zwłaszcza /ˈzvwaʃʧ̑a/ (particle)
soprattutto, specialmente, particolarmente
  przede wszystkim, nade wszystko, w szczególności, szczególnie, specjalnie

zwłoki /ˈzvwɔci/ (n)
salma, corpo
  ciało martwego człowieka;

zygota (n)
zigote
  (biologia, biologiczny) komórka powstała wskutek zapłodnienia;

zygzak /ˈzɨɡzak/ (n)
zigzag
  ostro załamująca się linia łamana, przypominająca literę „z”

zyskać /ˈzɨskaʨ̑/ (v)
guadagnare, accapparrarsi, ricavare
  osiągnąć z czegoś zysk

zyskowny /zɨˈskɔvnɨ/ (adj)
redditizio, profittevole, remunerativo
  taki, który przynosi zysk

ząb /zɔ̃mp/ (n)
dente
  (anatomia, anatomiczny) twór anatomiczny osadzony w szczęce lub żuchwie, ułatwiający gryzienie pokarmu;
  (technologia, technika, techniczny) fragment urządzenia, który w połączeniu z innym takim fragmentem powoduje przenoszenie ruchu

ząb mleczny (n)
dente da latte
  (stomatologia, stomatologiczny) ząb z pierwszego kompletu uzębienia wypadającego w dzieciństwie;

ząb mądrości (n)
dente del giudizio
  (przenośnie, przenośnia) (stomatologia, stomatologiczny) zwyczajowe określenie trzecich zębów trzonowych u człowieka;

ząbek /ˈzɔ̃mbɛk/ (n)
dentello
  trójkątna szczerba na brzegu tkaniny, papieru, liścia

zębina (n)
dentina
  (stomatologia, stomatologiczny) tkanka leżąca pod szkliwem w obrębie korony zęba i pod cementem w obrębie szyjki i korzenia zęba;

złamać /ˈzwãmaʨ̑/ (v)
rompere
  działaniem fizycznym (wcześniej zginając, naciskając lub uderzając) rozdzielić coś na kilka (zwykle na dwie) części

złapać na gorącym uczynku (v)
cogliere con le mani nel sacco, cogliere sul fatto
  przyłapać kogoś na czynieniu czegoś niewłaściwego

złe oko (n)
malocchio
  (związek frazeologiczny) według wierzeń ludowych złe spojrzenie przynoszące nieszczęście, rzucające urok;

zło /zwɔ/ (n)
male
  coś powszechnie uznane za szkodliwe, negatywne moralnie;
  czyn lub wydarzenie wyrządzające komuś krzywdę

złocień właściwy (n)
margherita diploide
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Leucanthemum vulgare Lam., gatunek roślin z rodziny astrowatych;

złocisty (adj)
dorato
  posiadający kolor albo połysk złota

złoczyńca (n)
delinquente, malfattore, malvivente, bandito, brigante
  ktoś czyniący zło, popełniający przestępstwa, człowiek zbrodniczy

złodziej /ˈzwɔʥ̑ɛ̇j/ (n)
ladro
  osoba, która potajemnie i bezprawnie zabiera rzeczy bez zgody ich właściciela

złodziejaszek (n)
ladroncello
  złodziej dokonujący drobnych kradzieży
  (zdrobniale) od złodziej

złom /zwɔ̃m/ (n)
ferro vecchio, rottame
  zużyte, niepotrzebne przedmioty, elementy lub odpady metalowe, zbierane i wykorzystywane jako surowiec wtórny

złota rybka (n)
pesce rosso
  (ichtiologia, ichtiologiczny) odmiana hodowlana jednego z podgatunku karasia chińskiego, Carassius auratus;

złota rączka /ˈzwɔta ˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
tuttofare
  osoba mająca wszechstronne uzdolnienia techniczne, potrafiąca niemal wszystko naprawić;

złotnictwo /zwɔtʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
oreficeria
  wyrób przedmiotów ze złota, platyny, srebra; praca złotnika

złotnik /ˈzwɔtʲɲik/ (n)
orefice, orafo
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się złotnictwem; rzemieślnik artystyczny wyrabiający przedmioty z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu)

złoto /ˈzwɔtɔ/ (n)
oro
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Au i liczbie atomowej 79;
  stop zawierający złoto (1.1), surowiec do wyrobu m.in. biżuterii, monet
  (sport, sportowy) złoty medal
  (jubilerstwo, jubilerski) wyrób ze złota (1.2)

złotokot afrykański (n)
gatto dorato africano
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Profelis aurata Temminck, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący w zachodniej i centralnej Afryce;

złotonośny (adj)
aurifero
  obfitujący w złoto

złoty /ˈzwɔtɨ/ (adj)
d' oro
  (jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze złota
  (przenośnie, przenośnia) dobry, najlepszy w swoim rodzaju
dorato, oro
  mający kolor i połysk złota

złoty /ˈzwɔtɨ/ (n)
zloty
  (jednostka monetarna) jednostka monetarna Polski równa 100 groszom;

złoty cielec /ˈzwɔtɨ ˈʨ̑ɛlɛʦ̑/ (n)
vitello d'oro
  bogactwo, pieniądze wyniesione do kategorii bóstwa;

złoty medal /ˈzwɔtɨ ˈmɛdal/ (n)
medaglia d'oro
  medal przyznawany za pierwsze miejsce w zawodach sportowych, w konkursach, na wystawach itp.

złowieszczy (adj)
infausto, nefasto
  zapowiadający coś złego

złowrogi /zwɔvˈrɔɟi/ (adj)
minaccioso, infausto
  będący oznaką czegoś złego
malintenzionato, malevolo, sinistro
  mający wrogie zamiary

złośliwe oprogramowanie (n)
software dannoso
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie, którego celem jest wyrządzanie szkód w systemie komputerowym;

złośliwość /zwɔɕˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
malizia, maliziosità, nequizia
  cecha tego, kto jest złośliwy

złośliwy /zwɔɕˈlʲivɨ/ (adj)
maligno, cattivo
  nacechowany wrogością, niechęcią, przejawiający niechęć, wrogość
maligno
  o chorobie, schorzeniu: mający przebieg groźny dla organizmu, zagrażający życiu

złożoność (n)
complessità
  cecha posiadania wielu elementów, możliwości, aspektów

złożony /zwɔˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
astruso, complicato, intricato
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) o charakterze osoby, której zachowanie i motywy postępowania trudno zrozumieć, także o osobie z takim charakterem
complicato
  (książkowy) o skomplikowanej budowie, trudny do zrozumienia
composto
  taki, który z czegoś się składa (ma części)

złudny (adj)
illusori
  pozornie prawdziwy

zły /zwɨ/ (adj)
arrabbiato, innervosito
  agresywny, zdenerwowany (w danej chwili)
cattivo, malefico, malevolo, malvagio
  niemiły, nieprzyjemny (z charakteru)
improprio, inadatto, inopportuno
  niepasujący, nieodpowiedni
incomodo, cattivo
  niewygodny, nieprzyjemny, nieudany

à propos /a‿prɔˈpɔ/
a proposito
  …wprowadzająca nowy temat, który nasunął się mówiącemu pod wpływem wcześniejszej wypowiedzi

ósemka /uˈsɛ̃mka/ (n)
croma
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/8 całej nuty;

Ćenab /ˈʨ̑ɛ̃nap/ (pn)
Chenab
  (geografia, geograficzny) rzeka w Indiach i Pakistanie

ćapati (n)
chapati
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) indyjski pszenny placek, rodzaj chleba

ćma /ʨ̑ma/ (n)
falena, farfalla notturna
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl nocny;

ćwiartka (n)
quarto
  jedna z czterech równych części czegoś

ćwiczenie /ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
esercizio
  czynność powtarzana dla utrwalenia wiedzy lub zdobycia sprawności, nauka

ćwiczenie czyni mistrza /ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈmʲisṭʃa/ (proverb)
la pratica rende esperti, sbagliando s'impara
  im bardziej coś ćwiczysz, tym jesteś w tym lepszy

ćwiczenie fizyczne (n)
esercizio fisico
  (sport, sportowy) czynność powtarzana dla zdobycia lub ulepszenia sprawności;

ćwierć /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑/ (n)
quarto
  jedna czwarta, 25%

ćwierćnuta /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈnuta/ (n)
semiminima
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/4 całej nuty;

Łaba /ˈwaba/ (pn)
Elba
  (geografia, geograficzny) rzeka przepływająca przez Niemcy i w Czechy;

Łabędź /ˈwabɛ̃ɲʨ̑/ (pn)
Cigno
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Deneb; zawiera liczne mgławice; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w sierpniu; konstelacja, której 5 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie krzyża, zwany Krzyżem Północy;

Łazarz /ˈwazaʃ/ (pn)
Lazzaro
  (biblijny) postać biblijna
  imię męskie;

Łomonosow (pn)
Lomonosov
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, znajdujące się pod administracyjną jurysdykcją Petersburga, leżące na południowym wybrzeżu Zatoki Fińskiej;

Łotwa /ˈwɔtfa/ (pn)
Lettonia
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Łotysz /ˈwɔtɨʃ/ (n)
lettone
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości łotewskiej, obywatel Łotwy, mieszkaniec Łotwy

Łotyszka /wɔˈtɨʃka/ (n)
lettone
  kobieta narodowości łotewskiej

Łucja /ˈwuʦ̑ʲja/ (pn)
Lucia
  imię żeńskie;

Ługa (pn)
Luga
  (geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez obwód leningradzki i nowogrodzki Rosji, uchodząca do Zatoki Fińskiej;

Łukasz /ˈwukaʃ/ (pn)
Luca
  imię męskie;

Łukaszowy (possessiveAdjective)
lucano
  (przestarzałe, przestarzały) (gwara, gwarowe) należący do Łukasza

Łuza (pn)
Luza
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w obwodzie kirowskim, Republice Komi i obwodzie wołgogradzkim, prawy dopływ rzeki Jug w dorzeczu Dwiny;

Łużyce /wuˈʒɨʦ̑ɛ/ (pn)
Lusazia
  (geografia, geograficzny) region w Niemczech i częściowo w Polsce, zamieszkany przez Niemców i Słowian;

Łyśwa (pn)
Lys'va
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Permskim;

łabędzi śpiew /waˈbɛ̃ɲʥ̑i ˈɕpʲjɛf/ (n)
canto del cigno
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) ostatnie dzieło artysty kończące jego karierę, końcowy twór jakiejkolwiek działalności

łabędź /ˈwabɛ̃ɲʨ̑/ (n)
cigno
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus, ptak wodny o białym lub czarnym upierzeniu i długiej smukłej szyi;

łabędź niemy /ˈwabɛ̃ɲʨ̑ ˈɲɛ̃mɨ/ (n)
cigno reale
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus olor, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych;
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak wodny z gatunku (1.1), pospolicie występujący w Polsce

łaciaty /waˈʨ̑atɨ/ (adj)
pezzato
  taki, który ma łaty, plamy o innej barwie lub innym odcieniu niż pozostała jego powierzchnia

łacina /waˈʨ̑ĩna/ (n)
latino, latina
  (językoznawstwo, językoznawczy) język starożytnych Rzymian;

łacina klasyczna (n)
latino classico
  (językoznawstwo, językoznawczy) język łaciński używany w Imperium Rzymskim w I w. p.n.e. i w I w. n.e.

łacina kościelna (n)
latino ecclesiastico
  (językoznawstwo, językoznawczy) język łaciński używany w liturgii Kościoła

łaciński /waˈʨ̑ĩj̃sʲci/ (adj)
latino
  właściwy starożytnym Rzymianom, wywodzący się z Imperium Rzymskiego

łacińskość (n)
latinità
  łaciński charakter czegoś

ładny /ˈwadnɨ/ (adj)
sereno
  o pogodzie bezdeszczowa, przyjemna
carino, bello
  odznaczający się urodą

ładowarka /ˌwadɔˈvarka/ (n)
caricabatteria, caricatore
  (elektryczność) urządzenie służące do ładowania akumulatorów, także wewnętrznych np. w telefonach komórkowych, laptopach itp.;

ładownia /waˈdɔvʲɲa/ (n)
scalo merci
  (kolejnictwo) punkt handlowy na szlaku kolejowym, przeznaczony do załadowywania i wyładowywania przesyłek
stiva
  pomieszczenie, w którym umieszczany jest ładunek – na statku lub w samolocie

ładownica /ˌwadɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
cartucciera, giberna
  (wojskowość, wojskowy) torba na amunicję lub magazynki z amunicją do broni strzeleckiej

łagodnieć /waˈɡɔdʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
addolcirsi, rabbonirsi, raddolcirsi
  stawać się łagodnym
attutirsi, calmarsi, mitigiarsi
  słabnąć, tracić na mocy

łagodność /waˈɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
mitezza, morbidezza
  cecha tego co jest łagodne; cecha tego, kto jest łagodny

łagodny /waˈɡɔdnɨ/ (adj)
mite, mansueto, soave
  charakteryzujący się łagodnością, spokojem, brakiem gniewu lub niepokoju

łagodny jak baranek /waˈɡɔdnɨ ˈjaɡ baˈrãnɛk/ (adj)
mite come un agnello
  wyjątkowo łagodny, spokojny

łagodzić /waˈɡɔʥ̑iʨ̑/ (v)
ammansire, attutire, lenire, mitigare, stemperare
  czynić łagodnym, mniej surowym, mniej gwałtownym

łakocie (n)
dolciumi
  słodycze, słodkości

łamanie chleba (n)
spezzare il pane
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) eucharystia pierwszych chrześcijan

łamaniec językowy /wãˈmãɲɛʦ̑ʲ ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ/ (idiom)
scioglilingua
  trudna do wymówienia fraza; (zobacz) też łamańce językowe w Wikicytatach

łamać sobie głowę /ˈwãmaʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈɡwɔvɛ/ (v)
rompersi il capo, rompersi la testa
  intensywnie zastanawiać się nad czymś; myśleć, rozmyślać, szukać odpowiedzi

łamistrajk /wãˈmʲistrajk/ (n)
crumiro
  (potocznie, potoczny) osoba pracująca w czasie strajku

łamistrajkostwo (n)
crumiraggio
  podejmowanie pracy w czasie strajku

łamliwy /wãmˈlʲivɨ/ (adj)
fragile
  łatwo łamiący się

łania /ˈwãɲa/ (n)
cerva
  (zoologia, zoologiczny) samica jelenia lub daniela

łapa /ˈwapa/ (n)
zampa
  noga zwierzęcia niemającego kopyt
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) ręka, dłoń

łapać /ˈwapaʨ̑/ (v)
prendere, acchiappare
  chwytać coś, co znajduje się w ruchu, zostało rzucone
acchiappare
  zarażać się, zostawać zarażonym chorobą

łapówka /waˈpufka/ (n)
mazzetta, bustarella, tangente
  wartość materialna lub niematerialna udzielona przez jedną osobę na rzecz drugiej osoby, w celu nielegalnego osiągnięcia pewnej korzyści

łapówkarz (n)
concussionario, reo di concussione, uomo venale
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba dająca lub przyjmująca łapówki

łasica /waˈɕiʦ̑a/ (n)
donnola
  (zoologia, zoologiczny) niewielkie drapieżne zwierzę futerkowe;

łaska /ˈwaska/ (n)
grazia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dar udzielany człowiekowi przez Boga, a którego przyznanie nie jest związane z żadną zasługą

łaskawość /waˈskavɔɕʨ̑/ (n)
compiacenza
  cecha tego, co łaskawe; cecha tego, kto łaskawy

łaskawy (adj)
benevolo
  dobry, pełen wielkoduszności
benefico
  niedokuczliwy, przychylny
docile
  oswojony, bez dzikości
gentile
  w zwrotach grzecznościowych: zacny, wielmożny

łata /ˈwata/ (n)
pezza, toppa, rattoppo
  fragment materiału przyszyty do tkaniny, aby zasłonić dziurę w tej tkaninie
chiazza
  fragment sierści zwierzęcia o innym kolorze niż pozostała część sierści

łatać (v)
rammendare
  umieszczać łaty

łatwo /ˈwatfɔ/ (adv)
facilmente
  w sposób łatwy, bez trudności, bez trudu lub wysiłku

łatwopalność (n)
infiammabilità
  (fizyka, fizyczny) cecha tego, co łatwopalne

łatwowierność (n)
credulità, dabbenaggine, semplicità
  cecha kogoś, kto ma skłonność do uznawania za prawdziwe niesprawdzonych informacji

łatwość /ˈwatfɔɕʨ̑/ (n)
facilità
  cecha tego, co jest łatwe, brak trudności

łatwy /ˈwatfɨ/ (adj)
facile
  nie wymagający wysiłku, trudu, nie stawiający przeszkód

ława /ˈwava/ (n)
panca
  deska służąca do siedzenia, długie siedzisko bez oparcia
scranno
  miejsce w sejmie lub w sądzie
tavolino
  niski stolik, zwykle podłużny

łazienka /waˈʑɛ̃nka/ (n)
bagno, stanza da bagno
  (architektura, architektoniczny) (hotelarstwo) pomieszczenie do kąpieli z wanną lub prysznicem;

łańcuch /ˈwãj̃nʦ̑ux/ (n)
catena
  szereg połączonych ze sobą ogniw, zwykle metalowych;
  (przenośnie, przenośnia) ciąg zdarzeń, wynikających jeden z drugiego

łańcuch pokarmowy /ˈwãj̃nʦ̑ux ˌpɔkarˈmɔvɨ/ (n)
catena alimentare, catena trofica
  (ekologia, ekologiczny) zależność pokarmowa wiążąca w danej biocenozie poszczególne gatunki producentów, konsumentów i reducentów, będących kolejnymi ogniwami w układzie, w którym każde ogniwo poprzedzające jest pokarmem dla następnego;

łańcuszek (n)
catenina
  (jubilerstwo, jubilerski) element drobnej biżuterii noszonej na szyi

łechtaczka /wɛxˈtaʧ̑ka/ (n)
clitoride
  (anatomia, anatomiczny) nieparzysty, zewnętrzny narząd płciowy samic ssaków;

łoboda (n)
atreplice
  (botanika, botaniczny) rodzaj rośliny podobnej do komosy;

łobuz /ˈwɔbus/ (n)
brigante, ragazzaccio
  osoba zachowująca się źle

łobuzerski (adj)
monellesco, teppistico
  o nastawieniu chuligańskim

łodyga /wɔˈdɨɡa/ (n)
gambo, stelo
  (biologia, biologiczny) nadziemna część rośliny naczyniowej;

łojotokowe zapalenie skóry (n)
dermatite seborroica
  (medycyna, medyczny) rodzaj przewlekłej choroby skóry;

łokciowy /wɔcˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
ulnare, cubitale
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący łokcia

łokieć /ˈwɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
gomito
  (anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem
cubito
  (historia, historyczny, historycznie) dawna miara długości (od 0,5 do 0,8 metra)

łom /wɔ̃m/ (n)
piede di porco
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie mające postać żelaznego pręta zaostrzonego lub spłaszczonego na końcu, służące do podważania ciężarów, rozbijania, kruszenia itp.;

łono /ˈwɔ̃nɔ/ (n)
seno, utero
  (poetycki, poetycko) pierś (matki)
grembo, ventre
  wnętrze brzucha kobiety w ciąży

łono Abrahama (n)
seno di Abramo
  (biblijny) (przenośnie, przenośnia) niebo, miejsce szczęścia wiecznego;

łonowy /wɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
pubico
  związany z łonem, dotyczący łona (dolnej części brzucha)

łopata /wɔˈpata/ (n)
pala, vanga
  narzędzie zazwyczaj obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania lub nabierania sypkich materiałów;

łopatka /wɔˈpatka/ (n)
scapola
  (anatomia, anatomiczny) kość pasa barkowego połączona z kością ramienną i obojczykiem;

łopotać (v)
palpitare
  (książkowy) o sercu bić mocniej pod wpływem emocji
sbattere
  (książkowy) poruszać skrzydłami w górę i w dół
  (książkowy) wytwarzać charakterystyczny dźwięk poprzez szybkie poruszanie przedmiotem
sventolare
  (książkowy) wytwarzać charakterystyczny dźwięk, będąc szybko poruszanym

łoskot (n)
fragore
  głuchy odgłos powstający przy uderzaniu o siebie ciężkich przedmiotów

łososiowy /ˌwɔsɔˈɕɔvɨ/ (adj)
salmone
  (książkowy) mający kolor pomarańczoworóżowy, taki jak kolor mięsa łososia

łosoś /ˈwɔsɔɕ/ (n)
salmone
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba o różowym mięsie żyjąca na północnym Atlantyku;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso łososia (1.1)

łotewski /wɔˈtɛfsʲci/ (adj)
lettone
  odnoszący się do Łotwy

łotewski /wɔˈtɛfsʲci/ (n)
lettone
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Łotwy;

łotr /wɔtr̥/ (n)
furfante, scellerato, canaglia, farabutto, mascalzone, briccone
  (pejoratywnie, pejoratywny) ktoś popełniający czyny haniebne, niegodziwe

łowić ryby w mętnej wodzie /ˈwɔvʲiʨ̑ ˈrɨbɨ ˈv‿mɛ̃ntnɛj ˈvɔʥ̑ɛ/ (v)
pescare nel torbido
  korzystać z zamieszania lub niejasnej sytuacji, zyskiwać w sposób nieuczciwy

łozówka /wɔˈzufka/ (n)
cannaiola verdognola
  (ornitologia, ornitologiczny) Acrocephalus palustris, mały ptak zamieszkujący gęsto zarośnięte tereny wilgotne, naśladujący odgłosy innych ptaków;

łoś /wɔɕ/ (n)
alce
  (zoologia, zoologiczny) Alces alces, gatunek największego, roślinożernego ssaka kopytnego z rodziny jeleniowatych, o rozłożystym porożu;

łoże boleści (n)
letto di dolore
  (związek frazeologiczny) (książkowy) łóżko, na którym leży człowiek obłożnie chory

łoże śmierci /ˈwɔʒɛ ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
letto di morte
  łóżko, łoże, w którym leży umierający lub w którym ktoś umarł

łożysko /wɔˈʒɨskɔ/ (n)
placenta
  (anatomia, anatomiczny) przejściowy narząd płodowy występujący u ssaków łożyskowych, który łączy zarodek ze ścianą macicy i umożliwia wymianę między matką a płodem;
alveo, letto del fiume
  (geografia, geograficzny) część dna doliny rzecznej, która jest zalewana przez wody powodziowe;
cuscinetto
  (technologia, technika, techniczny) część urządzenia technicznego podtrzymująca (łożyskująca) inną jego część (łożyskowaną) w sposób umożliwiający jej względny ruch obrotowy;

łubin (n)
lupino
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

łucznictwo /wuʧ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
tiro con l'arco
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której strzela się z łuku do tarczy

łudzić /ˈwuʥ̑iʨ̑/ (v)
cullare, illudersi
  (książkowy) łudzić (1.1) samego siebie, żyć fałszywą nadzieją

łuk /wuk/ (n)
arco
  (sport, sportowy) wygięta broń miotająca strzały przez napięcie liny łączącej jej oba końce i nadanie tak strzale energii;
  (architektura, architektoniczny) element budowli w kształcie łuku (1.1);
  (matematyka, matematyczny) różniczkowalny odcinek krzywej
  (fizyka, fizyczny) widoczny przepływ prądu elektrycznego między dwoma elektrodami;
  każdy kształt przypominający łuk (1.1)

łuna /ˈwũna/ (n)
bagliore
  silne światło odbite

łup /wup/ (n)
preda, bottino
  zdobycz wojenna lub pochodząca z rabunku, grabieży

łupek /ˈwupɛk/ (n)
ardesia
  (geologia, geologiczny) skała osadowa lub metamorficzna wykazująca dobrą łupkowatość;

łupież /ˈwupʲjɛʃ/ (n)
forfora
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) choroba skóry głowy, charakteryzująca się złuszczaniem zrogowaciałej warstwy naskórka;

łuska /ˈwuska/ (n)
scaglia, squama
  (zoologia, zoologiczny) płytki pokrywające ciało niektórych zwierząt

łuskać (v)
sgusciare
  wydobywać z łuski

łuszczyca /wuʃˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
psoriasi
  (medycyna, medyczny) przewlekła, nawracająca choroba skóry, która charakteryzuje się występowaniem na skórze łuszczących się wykwitów;

łuszczycowe zapalenie stawów (n)
artrite psoriasica
  (medycyna, medyczny) przewlekłe zapalenie stawów u osób z łuszczycą

łuszczycowy (adj)
psoriasico
  (medycyna, medyczny) związany z łuszczycą

łużycki /wuˈʒɨʦ̑ʲci/ (adj)
lusaziano
  związany z Łużycami lub Łużyczanami

łydka /ˈwɨtka/ (n)
polpaccio
  (anatomia, anatomiczny) tylna część nogi człowieka, między kolanem a stopą;

łykać (v)
inghiottire
  przesuwać co do gardła, przełyku, żołądka

łypać (v)
guardare di traverso, lanciare occhiata, lanciare un' occhiata
  (potocznie, potoczny) spoglądać groźnie lub ukradkiem

łysienie /wɨˈɕɛ̇̃ɲɛ/ (n)
alopecia
  (medycyna, medyczny) utrata znacznej ilości włosów poprzez ich stopniowe wypadanie

łyska /ˈwɨska/ (n)
folaga
  (ornitologia, ornitologiczny) Fulica atra, wędrowny ptak nurkujący o czarnym upierzeniu oraz jasnym dziobie i czole;

łysy /ˈwɨsɨ/ (adj)
calvo, pelato
  całkowicie lub częściowo pozbawiony włosów na głowie

łyżeczka /wɨˈʒɛʧ̑ka/ (n)
cucchiaino
  mała łyżka

łyżeczka do herbaty (n)
cucchiaino da tè
  mała łyżka, którą używa się do słodzenia i mieszania herbaty oraz innych napojów

łyżka /ˈwɨʃka/ (n)
cucchiaio
  sztuciec służący do jedzenia

łyżka do butów /ˈwɨʃka dɔ‿ˈbutuf/ (n)
calzascarpe
  proste narzędzie ułatwiające zakładanie butów;

łyżka wazowa /ˈwɨʃka vaˈzɔva/ (n)
mestolo, ramaiolo
  (gastronomia) duża głęboka łyżka o długim trzonku, służąca do nalewania zupy z wazy

łyżwiarka /wɨʒˈvʲjarka/ (n)
pattinatrice
  (sport, sportowy) kobieta lub dziewczyna, która uprawia łyżwiarstwo

łyżwiarstwo /wɨʒˈvʲjarstfɔ/ (n)
pattinaggio
  (sport, sportowy) zbiór dyscyplin sportowych, w których zawodnik porusza się po lodzie za pomocą łyżew;

łyżwiarstwo figurowe (n)
pattinaggio di figura
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na jeździe na łyżwach oraz wykonywaniu elementów choreograficznych i akrobatycznych, takich jak: skoki, piruety, podnoszenia (w jeździe w parach) itp.

łyżwiarstwo synchroniczne (n)
pattinaggio sincronizzato
  (sport, sportowy) odmiana łyżwiarstwa figurowego polegająca na jeździe na lodzie i wykonywaniu figur przez drużyny (tzw. formacje);

łyżwiarz /ˈwɨʒvʲjaʃ/ (n)
pattinatore
  (sport, sportowy) osoba jeżdżąca na łyżwach, także zawodnik wyczynowo uprawiający łyżwiarstwo;

łza /wza/ (n)
lacrima, lagrima
  (fizjologia, fizjologiczny) kropla słonawej wody wydzielonej przez oko;

łzawy (adj)
lacrimogeno
  (ironicznie) o czymś co przesadnie działa środkami wywołującymi łzy, wzruszenie, żal, współczucie

łódź /wuʨ̑/ (n)
barca, battello
  mała jednostka pływająca poruszająca się po wodach;

łój (n)
sebo
  (biologia, biologiczny) tłusta i płynna wydzielina gruczołów łojowych
sugna, sego
  (technologia, technika, techniczny) (spożywczy) tłuszcz zwierzęcy o twardej konsystencji

łóżko /ˈwuʃkɔ/ (n)
letto, giaciglio
  mebel przeznaczony do spania;

łóżko piętrowe (n)
letto a castello
  rodzaj łóżka z dwoma (lub więcej) poziomami do spania;

łóżko polowe /ˈwuʃkɔ pɔˈlɔvɛ/ (n)
branda
  łóżko składane o lekkiej konstrukcji

łącznik /ˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
copula
  (językoznawstwo, językoznawczy) czasownik lub morfem łączący podmiot zdania z orzecznikiem; razem z orzecznikiem tworzy orzeczenie złożone (analityczne); spójnik łączący
lineetta
  (językoznawstwo, językoznawczy) dywiz, najkrótszy znak pisarski stosowany przy dzieleniu lub łączeniu wyrazów
ufficiale di collegamento
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz, którego zadaniem jest przenoszenie meldunków, rozkazów i utrzymywanie kontaktu między placówkami wojskowymi

łączyć /ˈwɔ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
collegare, unire, congiungere, giungere
  spajać elementy za pomocą środków technicznych

łąka /ˈwɔ̃ŋka/ (n)
prato
  teren gęsto porośnięty trawami;

łęk (n)
arco
  (architektura, architektoniczny) element konstrukcyjny lub dekoracyjny w formie łuku;
arcione
  (jeździectwo, jeździecki) część siodła wygięta do góry;

ŚRK /ɛɕ‿ɛr‿ˈka/ (acronym)
CEC
  = (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Światowa Rada Kościołów;

Śląsk /ɕlɔ̃w̃sk/ (pn)
Slesia
  (geografia, geograficzny) terytorium historyczne (kraina geograficzna i historyczna) w dorzeczu górnej i środkowej Odry;

Śląsk Cieszyński /ˈɕlɔ̃w̃sʲc ʨ̑ɛˈʃɨ̃j̃sʲci/ (n)
Slesia di Cieszyn, Slesia di Teschen, Slesia di Těšín
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna stanowiąca południowo-wschodnią część Śląska, położona wokół miasta Cieszyn i rzeki Olzy, częściowo w Polsce, częściowo w Republice Czeskiej;

Ślązak /ˈɕlɔ̃w̃zak/ (n)
slesiano
  mieszkaniec Śląska;

Średnie Państwo (n)
Medio Regno
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) okres w historii starożytnego Egiptu obejmujący lata od ok. 2050 do ok. 1760 p.n.e.;

Środa Popielcowa /ˈɕrɔda ˌpɔpʲjɛlˈʦ̑ɔva/ (n)
Mercoledì delle Ceneri, Mercoledì Santo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu katolickim pierwszy dzień Wielkiego Postu, w którym głowy wiernych posypuje się popiołem;

Środkowy Wschód /ɕrɔtˈkɔvɨ ˈfsxut/ (pn)
Medio Oriente
  (geografia, geograficzny) część Azji położona od Wyżyny Irańskiej, po ujście Gangesu i Bajkał;

Śródziemie /ɕrudʲˈʑɛ̃mʲjɛ/ (pn)
Terra di Mezzo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fikcyjny kontynent w mitologii stworzonej przez J.R.R. Tolkiena;

Święto Pracy /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ ˈpraʦ̑ɨ/ (n)
festa dei lavoratori, festa del lavoro
  święto ruchu robotniczego obchodzone od 1890 roku w pierwszy dzień maja;

Świętowit (n)
Svetovit
  (mitologia słowiańska) słowiański bóg wojny i urodzaju czczony przez plemię Ranów, którego główna świątynia znajdowała się na wyspie Rugia, na przylądku Arkona;

Święty Graal (n)
Santo Graal, Sacro Graal
  (historia, historyczny, historycznie) (mitologia, mitologiczny) mistyczny kielich lub misa z legend arturiańskich, któremu przypisywano cudowne moce oraz posłużenie się nim przez Chrystusa podczas Ostatniej Wieczerzy;

Święty Zastęp /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ ˈzastɛ̃mp/ (pn)
battaglione sacro
  (historia, historyczny, historycznie) słynny z waleczności tebański oddział wojowników składający się z homoseksualnych kochanków, sformowany w 378 r. p.n.e.;

ściana /ˈɕʨ̑ãna/ (n)
muro, parete
  (budownictwo) pionowy element konstrukcyjny oddzielający dwa pomieszczenia lub miejsca;

ściana komórkowa (n)
parete cellulare
  (biologia, biologiczny) struktura otaczająca cytoplast komórek organizmów;

ściany mają uszy /ˈɕʨ̑ãnɨ ˈmajɔ̃w̃ ˈuʃɨ/ (proverb)
anche i muri hanno orecchie, i muri hanno le orecchie
  mówiąc coś poufnego, należy uważać, aby nie usłyszał lub nie podsłuchał tego ktoś niepożądany

ściemniać /ˈɕʨ̑ɛ̃mʲɲäʨ̑/ (v)
offuscare, oscurare
  sprawiać, że coś staje się ciemniejsze; dawać mniej światła

ściernisko (n)
stoppia
  (rolnictwo, rolniczy) pole po skoszeniu rosnącego na nim zboża

ścierwo /ˈɕʨ̑ɛrvɔ/ (n)
carogna
  martwe, rozkładające się ciało zwierzęcia
  (pogardliwie, pogardliwy) człowiek zły, podły

ścieżka /ˈɕʨ̑ɛʃka/ (n)
sentiero, cammino, mulattiera
  wąski wydeptany pasek ziemi albo też specjalnie wytyczony i ubity dla pieszych

ścieżka dźwiękowa /ˈɕʨ̑ɛʃka ʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
colonna sonora
  oprawa dźwiękowa filmu, spektaklu, audycji zapisana na odpowiednim nośniku;

ścigać (v)
inseguire, rincorrere
  gonić kogoś, biec za kimś, aby go dogonić
perseguire
  poszukiwać z udziałem organów prawa, poddawać sankcjom karnym

ścinać /ˈɕʨ̑ĩnaʨ̑/ (v)
decapitare
  dokonywać egzekucji poprzez dekapitację
coagulare, rapprendere
  doprowadzić do koagulacji
coagulare
  doprowadzić do krzepnięcia
tagliare, mozzare, svettare
  oddzielać coś od całości lub od podstawy za pomocą ostrego narzędzia

ściskać /ˈɕʨ̑iskaʨ̑/ (v)
stringere
  wywierać ucisk, ścisk na jakimś obiekcie z kilku stron

ściółka /ˈɕʨ̑uwka/ (n)
lettiera
  w lesie: martwe szczątki roślin

ściągać /ˈɕʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
copiare
  odpisywać podczas testu, sprawdzianu, klasówki itp.

ścięgno /ˈɕʨ̑ɛ̃ŋɡnɔ/ (n)
tendine
  (anatomia, anatomiczny) włóknista tkanka odpowiedzialna za przeniesienie skurczu mięśni na układ kostny;

ścięgno Achillesa (n)
tendine di Achille
  (anatomia, anatomiczny) największe ścięgno u człowieka, łączące mięsień trójgłowy łydki z kością piętową

ściśle /ˈɕʨ̑iɕlɛ/ (adv)
esattamente, precisamente
  w sposób ścisły, dokładny, precyzyjny

ściśle mówiąc /ˈɕʨ̑iɕlɛ ˈmuvʲjɔ̃nʦ̑/ (idiom)
a rigor di termini
  (jako zwrot wtrącony) mówić, rozpatrywać coś dokładnie, właściwie, wnikliwie

ślad /ɕlat/ (n)
traccia, orma
  oznaka przejścia, przejechania, przelotu kogoś lub czegoś

ślamazara /ˌɕlãmaˈzara/ (n)
tardone
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) osoba robiąca wszystko powoli, często również nieudolnie

śledziona /ɕlɛˈʥ̑ɔ̃na/ (n)
milza, splene
  (anatomia, anatomiczny) narząd limfatyczny magazynujący krew u kręgowców;

śledzić /ˈɕlɛʥ̑iʨ̑/ (v)
pedinare, seguire
  szpiegować podążając za kimś

śledź /ɕlɛʨ̑/ (n)
aringa
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jadalna ryba morska;
picchetto da tenda
  metalowy klin zakończony haczykiem wbijany w ziemię w celu naciągnięcia linek utrzymujących konstrukcję namiotu

śledź oceaniczny (n)
aringa
  (systematyka) (ichtiologia, ichtiologiczny) Clupea harengus Linnaeus, gatunek ławicowej ryby morskiej z rodziny śledziowatych;

ślepa uliczka /ˈɕlɛpa uˈlʲiʧ̑ka/ (n)
stallo
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) sytuacja bez wyjścia

ślepy /ˈɕlɛpɨ/ (adj)
cieco, orbo
  taki, który nie może widzieć; który stracił wzrok

ślepy /ˈɕlɛpɨ/ (n)
cieco
  (potocznie, potoczny) osoba ślepa (1.1)

śliczny /ˈɕlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
carino
  taki, który jest ładny, miły dla zmysłów; uroczy, wzbudzający pozytywne emocje

ślimaczek (n)
lumachina, lumachino
  (zdrobniale) od: ślimak

ślimak /ˈɕlʲĩmak/ (n)
chiocciola, lumaca
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj bardzo rozpowszechnionego mięczaka;

ślimaki (n)
gasteropode
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Gastropoda Cuvier, gromada mięczaków występująca w wodzie i na lądzie;

ślimakowate (n)
elicidi
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Helicidae Rafinesque, rodzina lądowych ślimaków płucodysznych z rzędu trzonkoocznych;

śliniak (n)
bavaglino
  osłona z materiału lub plastiku kładziona małym dzieciom pod brodę

ślinka (n)
acquolina
  (zdrobniale) od: ślina

śliwka /ˈɕlʲifka/ (n)
prugna, susina
  (spożywczy) owoc z dużą pestką rosnący na śliwie

ślizgać się /ˈɕlʲizɡaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
scivolare, sdrucciolare
  przesuwać się bezwładnie po śliskiej powierzchni korzystając z niskiej siły tarcia

ślub /ɕlup/ (n)
nozze, matrimonio
  akt zawarcia małżeństwa;

ślub cywilny (n)
matrimonio civile
  zawarcie związku małżeńskiego przed urzędnikiem państwowym

śluby zakonne (n)
voto religioso
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zobowiązanie członka danej wspólnoty zakonnej do przestrzegania rad ewangelicznych;

ślusarstwo (n)
arte del fabbro, arte del magnano
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemiosło ślusarza

ślusarz /ˈɕlusaʃ/ (n)
serraturiere, magnano
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający lub naprawiający przedmioty metalowe

ślusarzowa (n)
moglie del fabbro
  żona ślusarza

śluz /ɕlus/ (n)
muco
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) bezbarwna, ciągnąca się wydzielina gruczołów śluzowych

śluza (n)
chiusa, cateratta, paratoia
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie, które umożliwia przemieszczanie czegoś między ośrodkami o odmiennych właściwościach, zwykle fizycznych;

śluzówka (n)
mucosa
  (anatomia, anatomiczny) pokryta śluzem i unaczyniona, cienka błona wyściełająca anatomiczne drogi i przewody

śląski /ˈɕlɔ̃w̃sʲci/ (adj)
slesiano
  związany ze Śląskiem, dotyczący Śląska, pochodzący ze Śląska

śmiać się /ˈɕmʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
ridere
  wydawać z siebie odgłos utożsamiany ze śmiechem

śmiać się do rozpuku /ˈɕmʲjäʨ̑‿ɕɛ ˌdɔ‿rɔsˈpuku/ (v)
ridere a crepapelle
  (potocznie, potoczny) bardzo się śmiać, śmiać się serdecznie, głośno, spontanicznie, żywiołowo

śmiały /ˈɕmʲjawɨ/ (adj)
audace
  (książkowy) odważny, lubiący podejmować ryzyko

śmiałym szczęście sprzyja /ˈɕmʲjawɨ̃m ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ ˈspʃɨja/ (proverb)
la fortuna aiuta gli audaci
  zachęta do podjęcia ryzyka

śmiech /ɕmʲjɛx/ (n)
riso, risata
  charakterystyczny dźwięk i grymas twarzy wydawany przez człowieka, gdy jest mu wesoło

śmiech to zdrowie /ˈɕmʲjɛx ˈtɔ ˈzdrɔvʲjɛ/ (proverb)
il riso fa un buon sangue
  dobre samopoczucie sprzyja posiadaniu dobrej kondycji ciała

śmieciarz /ˈɕmʲjɛ̇ʨ̑aʃ/ (n)
spazzino, spazzaturaio
  (potocznie, potoczny) pracownik zajmujący się bezpośrednio wywozem śmieci

śmiercionośny (adj)
mortifero
  powodujący lub mogący spowodować czyjąś śmierć

śmiertelnik (n)
mortale
  (książkowy) istota śmiertelna, jaką jest człowiek

śmierć /ɕmʲjɛrʲʨ̑/ (n)
morte, decesso
  (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) trwałe ustanie procesów życiowych lub aktywności;

śmieszka /ˈɕmʲjɛʃka/ (n)
gabbiano comune
  (ornitologia, ornitologiczny) Larus ridibundus, pospolity gatunek mewy;

śmiesznie (adv)
ridicolmente
  (pogardliwie, pogardliwy) nie tak, jak należy oczekiwać
comicamente
  wywołując śmiech, wesołość

śmieszny /ˈɕmʲjɛʃnɨ/ (adj)
ridicolo, risibile
  wywołujący śmiech

śmieć /ɕmʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
paccottiglia
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) rzecz bezwartościowa
spazzatura, immondizia, rifiuto, mondezza, cascame, immondezza
  coś do wyrzucenia, odpadek

śmieć /ɕmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
osare, ardire
  mieć odwagę, śmiałość

śmigłowcowiec /ˌɕmʲiɡwɔfˈʦ̑ɔvʲjɛʦ̑/ (n)
portaelicotteri
  (marynarka) (wojskowość, wojskowy) klasa okrętów, których podstawową cechą jest przystosowanie do bazowania na nich śmigłowców; określenie to nie obejmuje okrętów przenoszących 1-2 śmigłowce, jako uzupełnienie innego uzbrojenia;

śmigłowiec (n)
elicottero
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny z wirnikiem umieszczonym nad kadłubem, poruszającym się w płaszczyźnie równoległej do ziemi

śniadanie /ɕɲaˈdãɲɛ/ (n)
colazione, prima colazione
  poranny posiłek;

śniadać (v)
asciolvere
  (przestarzałe, przestarzały) jeść śniadanie

śnieg /ɕɲɛk/ (n)
neve
  (meteorologia, meteorologiczny) opad w postaci kryształków lodu;
effetto neve, neve
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (technologia, technika, techniczny) zły obraz na ekranie telewizora

śnieżyczka (n)
bucaneve
  (botanika, botaniczny) Galanthus nivalis L., śnieżyczka przebiśnieg, przebiśnieg;

śnieżyć /ˈɕɲɛʒɨʨ̑/ (v)
nevicare, fioccare
  padać (o śniegu)

śnić /ɕɲiʨ̑/ (v)
sognare
  widzieć sen podczas spania
  (przenośnie, przenośnia) marzyć o czymś; myśleć nielogicznie lub nierozsądnie

śpiew /ɕpʲjɛf/ (n)
canto
  dźwięki zróżnicowane w natężeniu i wysokości, wydawane przez głos ludzki;

śpiewak /ˈɕpʲjɛvak/ (n)
cantore
  mężczyzna lub chłopiec, który śpiewa

śpiewać /ˈɕpʲjɛvaʨ̑/ (v)
cantare
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywać melodię głosem

śpiewnik /ˈɕpʲjɛvʲɲik/ (n)
canzoniere, cantorino
  książka, książeczka lub zeszyt z tekstami, czasem też nutami, piosenek

śpioch /ɕpʲjɔx/ (n)
dormiglione
  człowiek lubiący dużo, długo spać

śpiwór /ˈɕpʲivur/ (n)
sacco a pelo
  (turystyka, turystyczny) worek do spania;

śpiący /ˈɕpʲjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
assonato
  taki, któremu chce się spać

śpiączka (n)
coma
  (medycyna, medyczny) głębokie zaburzenia świadomości z brakiem przytomności, niereagowaniem nawet na silne bodźce;

średnia (n)
media
  (matematyka, matematyczny) (potocznie, potoczny) średnia arytmetyczna, wynik dzielenia sumy danych składników przez ich liczbę;

średnica /ɕrɛdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
diametro
  (geometria) odcinek prowadzący od jednej do drugiej krawędzi okręgu, koła lub przekroju cylindra i przechodzący przez jego środek;
  długość średnicy (1.1)

średnioangielski (n)
inglese media
  (językoznawstwo, językoznawczy) język średnioangielski;

średniodystansowiec (n)
mezzofondista
  (sport, sportowy) biegacz na średnich dystansach

średniowiecze /ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑ɛ/ (n)
Medioevo, medioevo
  epoka w historii i kulturze europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a czasami nowożytnymi;

średniowieczny /ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
medievale
  pochodzący ze średniowiecza, związany ze średniowieczem, dotyczący średniowiecza

środa /ˈɕrɔda/ (n)
mercoledì
  trzeci dzień tygodnia;

środek /ˈɕrɔdɛk/ (n)
mezzo
  miejsce jednakowo oddalone od krawędzi

środek antykoncepcyjny (n)
anticoncezionale, contraccettivo, contracettivo
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) jedna z metod lub farmaceutyków służących zapobieganiu ciąży

środek transportu (n)
mezzo di trasporto
  jednostka umożliwiająca czynne przemieszczanie

środki masowego przekazu /ˈɕrɔtʲci ˌmasɔˈvɛɡɔ pʃɛˈkazu/ (n)
mezzo di comunicazione di massa
  prasa, radio, telewizja i internet; publikatory

środkowa (n)
mediana
  (geometria) odcinek łączący wierzchołek trójkąta ze środkiem przeciwległego boku;

środkowoeuropejski (adj)
centroeuropeo
  odnoszący się do Europy Środkowej, związany z Europą Środkową

środkowy /ɕrɔtˈkɔvɨ/ (adj)
centrale
  znajdujący się w środku

środkowy /ɕrɔtˈkɔvɨ/ (n)
centrocampista
  (sport, sportowy) zawodnik, który gra na środku boiska, w linii ataku lub pomocy

środowisko /ˌɕrɔdɔˈvʲiskɔ/ (n)
ambiente
  (ekologia, ekologiczny) ogół elementów nieożywionych i ożywionych, składających się na otoczenie

śrubokręt /ɕruˈbɔkrɛ̃nt/ (n)
cacciavite
  (technologia, technika, techniczny) proste narzędzie do wkręcania lub wykręcania śrub i wkrętów

śródmieście /ɕrudˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ/ (n)
centro
  centrum; główna, centralna część miasta

śródręcze /ɕruˈdrɛ̃n͇ʧ̑ɛ/ (n)
metacarpo
  (anatomia, anatomiczny) część ręki człowieka między palcami i nadgarstkiem

śródstopie (n)
metatarso
  (anatomia, anatomiczny) środkowa część stopy, znajdująca się między stępem a palcami

śródziemnomorski /ˌɕrudʲʑɛ̃mnɔ̃ˈmɔrsʲci/ (adj)
mediterraneo
  (geografia, geograficzny) związany z Morzem Śródziemnym lub jego basenem

świadek Jehowy /ˈɕfʲjadɛc jɛˈxɔvɨ/ (n)
testimone di Geova
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek związku wyznaniowego Chrześcijańskiego Zboru Świadków Jehowy;

świadomość /ɕfʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
consapevolezza, coscienza
  wiedza o istnieniu samego siebie
coscienza, consapevolezza
  zdawanie sobie sprawy z czegoś;

świadomy /ɕfʲjaˈdɔ̃mɨ/ (adj)
cosciente
  mający rozbudowaną świadomość; uświadomiony
  taki, który ma świadomość czegoś, uzmysławia sobie coś, zdaje sobie sprawę z czegoś

świat /ɕfʲjat/ (n)
mondo
  cała Ziemia
  (przenośnie, przenośnia) planeta
  przestrzeń, w której się żyje

świat arabski /ˈɕfʲjat aˈrapsʲci/ (n)
mondo arabo
  ogólny termin określający obszar ponad dwudziestu krajów Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu, zamieszkiwanych w większości przez Arabów lub też ściśle z nimi związany ze względu na kryteria językowe, historyczne, kulturowe i polityczne

świat się nie zawali /ˈɕfʲjatʲ‿ɕɛ ˌɲɛ‿zaˈvalʲi/
non cascherà il mondo
  (związek frazeologiczny) (ironicznie) nie będzie dużej szkody, krzywdy, tragedii z jakiegoś powodu

światła postojowe /ˈɕfʲjatwa ˌpɔstɔˈjɔvɛ/ (n)
luci di posizione
  (motoryzacja) światła w pojazdach mechanicznych używane podczas postoju przy drogach, jezdniach

światło /ˈɕfʲjatwɔ/ (n)
luce
  (fizyka, fizyczny) promieniowanie elektromagnetyczne w zakresie odbieranym przez oko;
  przedmiot będący źródłem światła (1.1)

światłoczuły /ˌɕfʲjatwɔˈʧ̑uwɨ/ (adj)
fotosensibile
  wrażliwy na światło

światłolecznictwo (n)
fototerapia
  (medycyna, medyczny) dział fizykoterapii obejmujący leczenie podczerwienią, światłem widzialnym i nadfioletem

światłowstręt /ɕfʲjatˈwɔfstrɛ̃nt/ (n)
fotofobia
  (medycyna, medyczny) przewrażliwienie oczu na światło spowodowane podrażnieniem lub schorzeniem oczu (spojówek, tęczówek);

światłowód /ɕfʲjatˈwɔvut/ (n)
fibra ottica
  (technologia, technika, techniczny) włókno, w którym następuje propagacja światła; falowód dla światła;

świder (n)
trivella, succhiello
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wiercenia otworów w twardych nawierzchniach (np. w skałach);

świderki /ɕfʲiˈdɛrʲci/ (n)
fusilli
  (spożywczy) rodzaj makaronu o kształcie sprężynek

świeca /ˈɕfʲjɛʦ̑a/ (n)
candela
  przedmiot z wosku, parafiny lub stearyny mający knot, chemiczne źródło światła;

świeca dymna (n)
candelotto fumogeno
  (wojskowość, wojskowy) puszka z substancją dymotwórczą;

świeca zapłonowa (n)
candela di accensione
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element zapłonu silnika benzynowego;

świeca żarowa (n)
candeletta
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element rozruchu silnika wysokoprężnego;

świecki /ˈɕfʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
laico, secolare
  niemający związków z religią, niezależny od instytucji kościelnych

świecki /ˈɕfʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
laico, mondano
  człowiek niebędący osobą duchowną

świecznik /ˈɕfʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
candelabro, candeliere
  przedmiot z uchwytem na świecę lub kilka świec

świeczuszka (n)
candelina
  (zdrobniale) od: świeczka

świergot (n)
cinguettio, garrito
  (ornitologia, ornitologiczny) wysoki i krótki dźwięk śpiewu małego ptaka

świergotać /ɕfʲjɛrˈɡɔtaʨ̑/ (v)
chioccolare
  o ptakach: wydawać krótkie, wysokie dźwięki

świerk /ɕfʲjɛrk/ (n)
peccio, abete
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Picea A. Dietr., drzewo iglaste z rodziny sosnowatych;
  (leśnictwo) drewno z drzewa świerkowego

świetlik /ˈɕfʲjɛtlʲik/ (n)
lucciola
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lampyridae, świecący owad z rodziny świetlikowatych;

świetlik lekarski /ˈɕfʲjɛtlʲik lɛˈkarsʲci/ (n)
eufrasia officinale
  (botanika, botaniczny) Euphrasia rostkoviana, pospolita w Polsce i występująca w całej Europie jednoroczna roślina lecznicza

świetny /ˈɕfʲjɛtnɨ/ (adj)
splendido, fulgido, meraviglioso
  taki, któremu przypisuje się same pozytywne cechy

świeżość /ˈɕfʲjɛʒɔɕʨ̑/ (n)
freschezza
  cecha tego, co jest świeże

świnia /ˈɕfʲĩɲa/ /ˈɕfʲĩɲɛ/ (n)
maiale, porco
  (zoologia, zoologiczny) Sus scrofa subsp. domesticus, zwierzę hodowlane z rodziny parzystokopytnych;
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (wulgarnie, wulgaryzm) w połączeniu z określeniem jakiejś zbiorowości – ogólny epitet wyrażający pogardę

świniopas /ɕfʲĩˈɲɔpas/ (n)
porcaio, guardiano dei porco, porcaro
  człowiek, który pasie świnie

świniowate (n)
suidi
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Suidae Gray, rodzina lądowych ssaków parzystokopytnych o masywnej budowie, wydłużonej głowie i krótkiej szyi;

świnka morska /ˈɕfʲĩnka ˈmɔrska/ (n)
cavia, porcellino d'India
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z gatunku (1.1)

świstak /ˈɕfʲistak/ (n)
marmotta
  (zoologia, zoologiczny) gromadny, górski gryzoń z rodziny wiewiórkowatych;

świstać (v)
sibilare
  wydawać świst

świt /ɕfʲit/ (n)
alba
  okres między nocą a dniem, gdy słońce wschodzi i niebo rozjaśnia się;
  (przenośnie, przenośnia) moment rozpoczęcia czegoś nowego
  światło widoczne o świcie (1.1)

świta /ˈɕfʲita/ (n)
corteo, seguito
  otoczenie asystujące przywódcy

świątynia /ɕfʲjɔ̃nˈtɨ̃ɲa/ (n)
tempio
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budowla postawiona dla celów religijnych: miejsce kultu, składania ofiar, celebrowania obrzędów;

święcenia (n)
ordini
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sakrament w niektórych kościołach chrześcijańskich, dający władzę uświęcania, tj. udzielania innych sakramentów;

święcenia kapłańskie (n)
ordine sacro
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd liturgiczny podczas którego biskup udziela kandydatom sakramentu kapłaństwa;

święta /ˈɕfʲjɛ̃nta/ (n)
santa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta uznana przez Kościół za godną kultu
feste
  (potocznie, potoczny) Boże Narodzenie lub Wielkanoc

święta krowa /ˈɕfʲjɛ̃nta ˈkrɔva/ (n)
vacca sacra
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krowa o specjalnym statusie w Indiach;

święte miasto (n)
città santa
  (peryfrastyczny) miasto o szczególnym statusie dla jakiejś religii

święto /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ/ (n)
festa, festività
  dzień lub więcej dni wyróżniający się od innych, poświęcony czemuś lub komuś, spędzany w inny, szczególny sposób niż zwykłe dni

świętoszek (n)
bacchettone
  (pogardliwie, pogardliwy) człowiek manifestujący swą pobożność, często fałszywą

świętować /ɕfʲjɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
festeggiare
  obchodzić coś uroczyście

święty /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (adj)
santo, sacro
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o osobie: ktoś uznany przez jakiś Kościół lub społeczność za godnego kultu;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o rzeczy: coś godnego kultu religijnego

święty /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (n)
santo
  mężczyzna święty w znaczeniu (1.1)

święty mikołaj /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj/ (n)
Babbo Natale
  człowiek przebrany za Świętego Mikołaja lub świętego mikołaja (1.2), rozdający prezenty ludziom (głównie dzieciom) 6 grudnia, a w niektórych regionach w Wigilię;

świństwo /ˈɕfʲĩj̃stfɔ/ (n)
ciofeca, fetecchia
  (potocznie, potoczny) coś obrzydliwego, brudnego
porcheria
  (potocznie, potoczny) nikczemny, podły czyn służący skrzywdzeniu kogoś

Źrebię /ˈʑrɛbʲjɛ/ (pn)
Cavallino
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

źrenica /ʑrɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
pupilla
  (anatomia, anatomiczny) czarna, okrągła plamka na tęczówce oka, będąca w rzeczywistości rozszerzającym się i zwężającym otworem regulującym dopływ światła do wnętrza oka;
  (optyka, optyczny) obraz otworu przysłony aperturowej

źródlany /ʑruˈdlãnɨ/ (adj)
di fonte, di sorgente, sorgivo
  pochodzący ze źródła (wodnego)

źródło /ˈʑrudwɔ/ (n)
fonte, sorgente
  (hydrologia, hydrologiczny) miejsce, z którego woda wypływa na powierzchnię ziemi;

ŻW /ʒɛd‿ˈvu/ (acronym)
P.M.
  = (wojskowość, wojskowy) Żandarmeria Wojskowa;

Żagiel /ˈʒaɟɛl/ (pn)
Vela
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Żmudź (pn)
Samogizia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) jeden z pięciu regionów etnograficznych współczesnej Litwy ze stolicą w Szawlach, a także historyczna nazwa Dolnej Litwy;

Żuraw /ˈʒuraf/ (pn)
Gru
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Żyd /ʒɨt/ (n)
ebreo
  (etnografia, etnograficzny) członek narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael;

Żydówka /ʒɨˈdufka/ (n)
ebrea
  (etnografia, etnograficzny) przedstawicielka narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael

Żyrafa /ʒɨˈrafa/ (pn)
Giraffa
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Żyzny Półksiężyc /ˈʒɨznɨ puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (pn)
Mezzaluna Fertile
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) określenie pasa żyznych ziem przypominającego kształtem półksiężyc i ciągnącego się od Egiptu poprzez Palestynę, Syrię, po tereny dawnej Mezopotamii;

żaba /ˈʒaba/ (n)
rana
  (herpetologia, herpetologiczny) (potocznie, potoczny) pospolity płaz bezogonowy z wielu różnych rodzin, głównie z żabowatych;

żaba moczarowa (n)
rana arvale
  (herpetologia, herpetologiczny) Rana arvalis, gatunek płaza bezogonowego z grupy żab brunatnych;

żaba trawna (n)
rana alpina, rana montana
  (herpetologia, herpetologiczny) Rana temporaria Linnaeus, płaz z rodziny żabowatych o szerokim zasięgu występowania w większej części Europy i zachodniej Azji;

żabnica /ʒabʲˈɲiʦ̑a/ (n)
coda di rospo
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Lophius piscatorius, płaska, drapieżna ryba atlantycka;

żabogłów (n)
pesce girino
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Raniceps raninus, gatunek ryby morskiej;

żaden /ˈʒadɛ̃n/ (pronoun)
nessun, nessuno
  …informujący o braku kogoś lub czegoś

żagiel /ˈʒaɟɛl/ (n)
vela
  (marynarka) płat mocnej tkaniny przymocowany do masztu, służy do wykorzystywania energii wiatru jako napędu dla statku

żagiel łaciński /ˈʒaɟɛl waˈʨ̑ĩj̃sʲci/ (n)
vela latina
  rodzaj trójkątnego żagla opartego na krótkim maszcie, używany głównie na Morzu Śródziemnym;

żak (n)
goliardo
  (dawniej, dawny) uczeń

żakardowy (adj)
jacquard
  (włókiennictwo) dotyczący żakardu, związany z żakardem

żal /ʒal/ (n)
rammarico, pena
  negatywny stan emocjonalny spowodowany doznaną stratą;
rancore
  pretensja, uraza

żaluzja /ʒaˈluzʲja/ (n)
persiana, saracinesca, serranda
  osłona przeciwsłoneczna zasłaniająca okno lub drzwi, składająca się z równoległych poziomych lub pionowych listewek, pasów materiału, tworzywa sztucznego lub blachy, regulowanych tak, aby wpuszczać pożądaną ilość światła;

żandarm /ˈʒãndarm/ (n)
gendarme, carabiniere
  funkcjonariusz żandarmerii, policji wojskowej

żar /ʒar/ (n)
ardore
  (przenośnie, przenośnia) silne emocje, gwałtowne uczucia
  bardzo wysoka temperatura

żardiniera (n)
fioriera
  rodzaj stolika lub stojąca półka z wgłębieniem na kwiaty doniczkowe

żargon /ˈʒarɡɔ̃n/ (n)
gergo
  (językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zespół jednostek językowych właściwych dla wyodrębnionej grupy społecznej lub zawodowej;

żarliwy /ʒarˈlʲivɨ/ (adj)
zelante, ardente, fervido
  cechujący się dużym zapałem, oddaniem

żarnik (n)
filamento
  (elektryczność) drucik w żarówce emitujący światło

żart /ʒart/ (n)
scherzo, burlo, lazzo
  coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć

żartować /ʒarˈtɔvaʨ̑/ (v)
scherzare
  mówić coś śmiesznego; mówić żart, aby kogoś rozśmieszyć

żartowniś /ʒarˈtɔvʲɲiɕ/ (n)
burlone, giocherellone
  ktoś lubiący żartować

żarówka /ʒaˈrufka/ (n)
lampadina
  (elektryczność) elektryczne źródło światła, w którym elementem świecącym jest rozżarzony przewód;

żarłoczność (n)
voracità
  cecha tego, co żarłoczne; cecha tych, którzy są żarłoczni

żarłoczny /ʒarˈwɔʧ̑nɨ/ (adj)
goloso, vorace
  odznaczający się ogromnym apetytem

żarłok /ˈʒarwɔk/ (n)
pacchione, pappone
  (potocznie, potoczny) osoba, która je dużo i często łapczywie

żałoba /ʒaˈwɔba/ (n)
lutto
  odpowiedni strój (zwykle czarny) lub charakterystyczne elementy (czarna opaska na rękawie lub w klapie marynarki) noszone przez okres żałoby (1.2) po śmierci bliskiej osoby
lutto, cordoglio
  smutek, rozpacz po śmierci bliskiej osoby

żałoba narodowa /ʒaˈwɔba ˌnarɔˈdɔva/ (n)
lutto nazionale
  jedno- lub kilkudniowa żałoba ogłaszana przez władze państwowe z powodu wielkiej katastrofy lub śmierci ważnej osobistości;

że /ʒɛ/ (conjunction)
che
  …rozwijające opis zawarty w zdaniu nadrzędnym

żebractwo (n)
accattonaggio, mendicità, zingarato
  proszenie w miejscu publicznym o wsparcie materialne w sytuacji biedy

żebraczka /ʒɛˈbraʧ̑ka/ (n)
mendicante
  kobieta, która żebrze

żebraczy (adj)
mendicante, pezzente
  związany z żebractwem, dotyczący żebractwa

żebrak /ˈʒɛbrak/ (n)
mendicante
  ten, kto żebrze

żebrać /ˈʒɛbraʨ̑/ (v)
implorare
  (przenośnie, przenośnia) usilnie, bez godności prosić o coś
mendicare, elemosinare
  prosić o jałmużnę, prosić o wsparcie

żebro /ˈʒɛbrɔ/ (n)
costola, costa
  (anatomia, anatomiczny) kość szkieletu kręgowców wygięta w kształcie łuku, chroniąca klatkę piersiową;

żebrowy (adj)
costale
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący żebra lub żeber

żeby /ˈʒɛbɨ/ (conjunction)
affinché, perché, acciocché
  …łączący zdanie nadrzędne ze zdaniem podrzędnym okolicznikowym celu

żeglarstwo (n)
vela
  (dawniej, dawny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) odmiana transportu wodnego, która wykorzystuje statki żaglowe;
vela, velismo, yachting
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (sport, sportowy) dziedzina turystyki, sportu i rekreacji na statkach żaglowych;

żeglarz /ˈʒɛɡlaʃ/ (n)
navigatore
  człowiek trudniący się żeglarstwem, uprawiający żeglarstwo dla celów rekreacyjnych lub sportowych
podalirio
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (zobacz) paź żeglarz
caravella
  (zoologia, zoologiczny) (zobacz) żeglarz portugalski

żel /ʒɛl/ (n)
gel, gelo
  (chemia, chemiczny) galaretowata substancja, koloid mający postać sztywnej sieci, efekt zgęstnienia płynu;

żel do golenia (n)
gel da barba
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) galaretowata substancja rozsmarowywana na skórze przed goleniem zmieniająca się w pianę zapobiegającą podrażnieniom

żel po goleniu (n)
gel dopobarba
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) galaretowata substancja rozsmarowywana na skórze po zgoleniu zarostu

żelatyna /ˌʒɛlaˈtɨ̃na/ (n)
gelatina
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bezbarwne ciało stałe, naturalna substancja, będąca mieszaniną białek i peptydów, pozyskiwana w drodze częściowej hydrolizy kolagenu, zawartego w skórze, chrząstkach i kościach zwierzęcych, stosowana m.in. w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym i przy produkcji materiałów fotograficznych;

żelatyna wybuchowa (n)
gelignite
  (technologia, technika, techniczny) (górnictwo, górniczy) kruszący materiał wybuchowy stosowany głównie w górnictwie, złożony z nitrogliceryny i bawełny kolodionowej

żelazisty (adj)
ferrigno
  zawierający żelazo

żelazko /ʒɛˈlaskɔ/ (n)
ferro da stiro
  urządzenie służące do ręcznego prasowania;

żelazny /ʒɛˈlaznɨ/ (adj)
ferrigno, ferreo
  wykonany z żelaza lub zawierający żelazo

żelazo /ʒɛˈlazɔ/ (n)
ferro
  (potocznie, potoczny) pospolity, srebrzystoszary i twardy metal z wysoką zawartością żelaza (1.2)
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) metaliczny pierwiastek chemiczny o symbolu Fe i liczbie atomowej 26;

żeliwo /ʒɛˈlʲivɔ/ (n)
ghisa
  (hutnictwo, hutniczy) (chemia, chemiczny) stop odlewniczy żelaza z węglem i innymi pierwiastkami;

żerdź /ʒɛrʲʨ̑/ (n)
pertica
  długa, prosta gałąź lub cienki pień

żeński /ˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
femminile, femmineo
  odnoszący się do kobiety, przeznaczony dla kobiety
  (biologia, biologiczny) mający narządy wytwarzające jaja, mający komórki ulegające zapłodnieniu, charakterystyczny dla samicy

żigolo /ʒʲiɡɔˈlɔ/ /ˈʒʲiɡɔlɔ/ (n)
gigolò, gigolo
  (pejoratywnie, pejoratywny) młody mężczyzna zarabiający na stosunkach z dużo od siebie starszymi kobietami

żmija /ˈʒmʲija/ (n)
vipera
  (herpetologia, herpetologiczny) gad z podrodziny węży;

żmudzki (adj)
samogizio
  dotyczący regionu Żmudź

żona /ˈʒɔ̃na/ (n)
moglie
  kobieta będąca w związku małżeńskim z inną osobą

żongler /ˈʒɔ̃ŋɡlɛr/ (n)
giocoliere
  artysta cyrkowy żonglujący różnymi przedmiotami;

żonglować (v)
giocolare
  szybko, na przemian i cyklicznie podrzucać kilka przedmiotów

żołnierz /ˈʒɔwɲɛʒɛ/ /ˈʒɔwʲɲɛʃ/ (n)
soldato
  (wojskowość, wojskowy) członek sił zbrojnych państwa; ; (zobacz) też żołnierz w Encyklopedii staropolskiej

żołądek /ʒɔˈwɔ̃ndɛk/ (n)
stomaco
  (anatomia, anatomiczny) część układu pokarmowego przed jelitami, który trawi białka przy udziale kwasu solnego;

żołądkowy (adj)
gastrico
  związany z żołądkiem, dotyczący żołądka

żołądź /ˈʒɔwɔ̃ɲʨ̑/ (n)
ghianda
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) owoc dębu;
fiore
  (termin karciany) jeden z kolorów w kartach;
glande, ghianda
  (anatomia, anatomiczny) zwieńczenie prącia;

żołędnica (n)
quercino
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju (1.1)

żreć /ʒrɛʨ̑/ (v)
abbuffarsi, rimpinzarsi, strafogarsi, strippare
  (pospolicie) (obraźliwie) o człowieku: jeść chciwie, łapczywie lub niechlujnie

żrący (adj)
caustico
  (chemia, chemiczny) taki, który ma właściwość silnego rozpuszczania wielu substancji organicznych lub reagowania z nimi i „przeżerania się”

żuaw /ˈʒu<sup>w</sup>af/ (n)
zuavo
  (historia, historyczny, historycznie) żołnierz oddziału żuawów (1.2)
zuavi
  lm żuawi → (historia, historyczny, historycznie) nazwa formacji lekkiej piechoty francuskiej, występująca później także w innych rejonach;

żubr /ʒupr̥/ (n)
bisonte europeo, bisonte
  (zoologia, zoologiczny) masywny ssak z rzędu parzystokopytnych z charakterystycznie uformowaną przez włosy brodą pod pyskiem;

żubr europejski (n)
bisonte europeo
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Bison bonasus Linnaeus, gatunek ssaka kopytnego z rodziny wołowatych, występujący w Azji;

żuchwa /ˈʒuxfa/ (n)
mandibola
  (anatomia, anatomiczny) ruchoma kość szkieletu czaszki;

żuk /ʒuk/ (n)
coleottero
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny poświętnikowatych;

żuraw /ˈʒuraf/ (n)
gru
  (ornitologia, ornitologiczny) Grus, duży ptak o długiej szyi i nogach z charakterystycznym ogonem w formie pióropusza należący do podrodziny żurawi;
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie dźwignicowe z kolumną i wysięgnikiem służące do podnoszenia i przenoszenia ciężarów na niewielkie odległości;
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj dźwignicy do wydobywania wody ze studni;

żurawina /ˌʒuraˈvʲĩna/ (n)
ossicocco, mirtillo palustre
  (botanika, botaniczny) Vaccinium sect. Oxycoccus Hill., rodzaj krzewinek z rodziny wrzosowatych posiadająca jadalne jagody;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc żurawiny (1.1)

żuć /ʒuʨ̑/ (v)
masticare
  rozgniatać pokarm zębami; wolno coś gryźć

żwacz /ʒvaʧ̑/ (n)
massetere
  (anatomia, anatomiczny) mięsień żuchwy;
rumine
  (zoologia, zoologiczny) jeden z przedżołądków u przeżuwaczy;

żwawy /ˈʒvavɨ/ (adj)
vivace
  pełen werwy i temperamentu

życie /ˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
vita
  (biologia, biologiczny) zespół procesów zachodzących w organizmie żywym lub jego poszczególnych częściach;

życzenia /ʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲa/ (n)
auguri
  to, czego życzy się komuś z powodu jakiejś okazji (święta, rocznicy) wyrażone w krótkiej formułce

życzenie /ʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
desiderio, augurio, auspicio
  pragnienie; to, czego się chce, co pragnie się zrealizować
auguri, desiderio
  w lm: to, czego życzy się komuś (najczęściej w święto lub z powodu innej ważnej okazji)

życzliwy /ʒɨʧ̑ˈlʲivɨ/ (adj)
benevolente, alla mano, benevolo
  przychylnie nastawiony do innych ludzi

życzyć /ˈʒɨʧ̑ɨʨ̑/ (v)
desiderare
  pragnąć czyjegoś szczęścia
augurare
  składać życzenia

żyd /ʒɨt/ (n)
ebreo, giudeo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca judaizmu

żydowski /ʒɨˈdɔfsʲci/ (adj)
ebreo, ebraico
  związany z Żydami, ich religią, kulturą

żydowski /ʒɨˈdɔfsʲci/ (n)
yiddish
  (język) jidysz

żydówka (n)
ebrea, giudea
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawczyni judaizmu

żylak /ˈʒɨlak/ (n)
varice, vena varicosa
  (medycyna, medyczny) nadmierne rozszerzenie żyły;

żyletka /ʒɨˈlɛtka/ (n)
lametta
  stalowe dwustronne ostrze, umieszczane w maszynce do golenia;

żylny (adj)
venoso
  (anatomia, anatomiczny) związany z żyłą, dotyczący żyły

żyrafa /ʒɨˈrafa/ (n)
giraffa
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych, z charakterystyczną długą szyją, żyjące na afrykańskich sawannach;

żyro- /ˈʒɨrɔ/
giro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z kołem, kręgiem lub wirowaniem

żyroskop /ʒɨˈrɔskɔp/ (n)
giroscopio
  (fizyka, fizyczny) szybko obracający się sztywny obiekt zachowujący stały kierunek osi obrotu;

żyroskopowy /ˌʒɨrɔskɔˈpɔvɨ/ (adj)
giroscopico
  (przymiotnik) od żyroskop

żyrować (v)
girare, avallare
  (handel, handlowy) poręczać spłatę sumy wekslowej za osobę pożyczającą pieniądze
controfirmare
  (handel, handlowy) przekazywać weksel innej osobie

żywa pagina /ˈʒɨva paˈɟĩna/ (n)
titolo corrente
  (drukarstwo, drukarski) informacja drukowana u góry strony nad tekstem, najczęściej tytuł dzieła lub rozdziału, w encyklopediach i słownikach pierwsze lub ostatnie słowo na stronie (lub jego pierwsza sylaba);

żywe srebro /ˈʒɨvɛ ˈsrɛbrɔ/ (n)
argento vivo
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) rtęć
  (przenośnie, przenośnia) o osobie bardzo ruchliwej, energicznej, aktywnej

żywica /ʒɨˈvʲiʦ̑a/ (n)
resina
  (biologia, biologiczny) półprzezroczysta wydzielina komórek roślinnych, zawierająca węglowodany (terpentynę) i olejki eteryczne oraz inne płynne i stałe substancje;

żywiciel (n)
ospite
  (biologia, biologiczny) organizm żywiący pasożyta
mantenitore
  ten, kto żywi lub utrzymuje

żywicielka (n)
nutrice
  (przenośnie, przenośnia) ziemia, rola (także, też) krowa
mantenitrice
  kobieta żywiąca lub utrzymująca

żywiczny (adj)
resinoso
  taki, który zawiera żywicę; pełen żywicy; pachnący żywicą

żywieniowiec (n)
dietista
  specjalista w dziedzinie żywienia

żywnościowy (adj)
alimentare
  związany z żywnością, dotyczący żywności

żywność /ˈʒɨvnɔɕʨ̑/ (n)
cibo, derrate, viveri
  ogół produktów spożywczych;

żywokost lekarski (n)
consolida maggiore
  (botanika, botaniczny) Symphytum officinale L., gatunek rośliny wieloletniej z rodziny ogórecznikowatych;

żywopłot /ʒɨˈvɔpwɔt/ (n)
siepe viva, siepe
  płot złożony z przyciętych lub naturalnie rosnących roślin;

żywotnik zachodni (n)
cedro bianco, tuia occidentale
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Thuja occidentalis L., gatunek drzewa z rodziny cyprysowatych;

żywy /ˈʒɨvɨ/ (adj)
vivo, vivente
  przejawiający oznaki życia
vivace, vivido, vispo
  żwawy, szybki

żyzność /ˈʒɨznɔɕʨ̑/ (n)
fertilità
  cecha gleby umożliwiającej obfity wzrost roślin na niej

żyzny /ˈʒɨznɨ/ (adj)
fertile, opimo
  (rolnictwo, rolniczy) posiadający właściwości umożliwiające wydanie obfitych plonów

żyć /ʒɨʨ̑/ (v)
vivere
  bytować w jakichś warunkach
  istnieć w sposób właściwy organizmom żywym
  obcować z kimś
  trwać

żyła /ˈʒɨwa/ (n)
vena
  (anatomia, anatomiczny) naczynie krwionośne, w którym krew płynie do serca;
  (geologia, geologiczny) masa skalna lub mineralna wypełniająca szczelinę w skałach;

żyła udowa (n)
vena femorale
  (anatomia, anatomiczny) pień żylny będący przedłużeniem żyły podkolanowej, a przechodząca w żyłę biodrową zewnętrzną

żyła wrotna /ˈʒɨwa ˈvrɔtna/ (n)
vena porta
  (anatomia, anatomiczny) żyła doprowadzająca krew do wątroby;

żyłka (n)
bernoccolo
  (potocznie, potoczny) predyspozycja lub zamiłowanie do czego
lenza
  cienka, mocna nić

żółciowy /ʒuwʲˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
biliare
  (biologia, biologiczny) dotyczący żółci

żółta febra (n)
febbre gialla
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ostra, tropikalna choroba zakaźna ludzi i innych naczelnych wywoływana przez flawiwirusa, a przenoszona przez komary, która może objawiać się m.in. gorączką i żółtaczką

żółta kartka /ˈʒuwta ˈkartka/ (n)
cartellino giallo
  (sport, sportowy) napomnienie zawodnika następujące po jego niesportowym zagraniu (m.in. przerwaniu korzystnej akcji, granie na czas, dyskutowanie z sędzią);

żółtodziób /ʒuwˈtɔʥ̑up/ (n)
pivello
  (potocznie, potoczny) osoba niedoświadczona, laik, amator

żółty /ˈʒuwtɨ/ (adj)
giallo, gialla
  mający kolor trzeciego pasma tęczy, taki jak kolor żółtka, kwiatu jaskra, owocu cytryny itp.; mający kolor podstawowy;

żółty związek zawodowy (n)
sindacato giallo
  (społeczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) fasadowa organizacja pracownicza, która nie dba o interesy pracowników, a w sporach często staje po stronie pracodawcy lub rządu

żółw /ʒuwf/ (n)
tartaruga, testuggine
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu Testudines, należące do gromady gadów;

żółw słoniowy (n)
tartaruga delle Galapagos
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Chelonoidis niger, gatunek żółwia z rodziny żółwi lądowych, występujący na wyspach Galapagos;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku żółw słoniowy (1.1)

żółw zielony (n)
tartaruga verde
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Chelonia mydas, gatunek gada z rodziny żółwi morskich;
  (zoologia, zoologiczny) żółw z gatunku (1.1)

żółć /ʒuwʲʨ̑/ (n)
fiele, bile
  (medycyna, medyczny) wydzielina wątrobowa;
bile, fiele
  (przenośnie, przenośnia) gniew, zdenerwowanie, oburzenie, irytacja

żądać /ˈʒɔ̃ndaʨ̑/ (v)
pretendere, reclamare
  domagać się czegoś kategorycznie

żądło /ˈʒɔ̃ndwɔ/ (n)
pungiglione
  (zoologia, zoologiczny) u owadów z grupy żądłówek: narząd w postaci kolca wbijanego w ciało ofiary, często w połączeniu z wstrzyknięciem jadu;

żąć /ʒɔ̃ɲʨ̑/ (v)
mietere
  (rolnictwo, rolniczy) ścinać zboże lub trawę ręcznie, za pomocą jakiegoś narzędzia np. sierpa, kosy

żłób (n)
canalone
  (geologia, geologiczny) (geografia, geograficzny) podłużne wyżłobienie w skale lub ziemi, pionowa rozpadlina
mangiatoia
  (rolnictwo, rolniczy) skrzynia na paszę dla bydła i koni
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) urząd zapewniający znaczne dochody
cafone, sciocco
  (potocznie, potoczny) człowiek niegrzeczny i mało rozgarnięty

żłóbek /ˈʒwubɛk/ (n)
presepe, presepio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) model stajenki betlejemskiej, zwykle z figurkami