język polski-français FreeDict+WikDict dictionary
edition published: 2020-02-08
language: pl; fr
availability: Licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported license (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/legalcode)

ek /ɛk/ (suffix)
t
  tworzy zdrobnienia rzeczowników rodzaju męskiego

fagia /ˈfaɟja/ (suffix)
phagie
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z odżywianiem się, zjadaniem, pochłanianiem, pożeraniem

fil /fˈil/ (suffix)
phile
  ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających amatora lub miłośnika czegoś

filia /ˈfʲilʲja/ (suffix)
philie
  ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających upodobania, zamiłowania, skłonności do czegoś

gamia /ɡˈamja/ (suffix)
gamie
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek z małżeństwem lub określonym systemem rozmnażania się

grafia /ɡrˈafja/ (suffix)
graphie
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z pisaniem, zapisem, ilustracją

iatria /iˈatrja/ (suffix)
iatrie
  ostatni człon wyrazów złożonych będących nazwami działów medycyny

izm /ism̥/ (suffix)
isme
  …tworzący rzeczowniki abstrakcyjne, zwykle blm, oznaczające doktryny polityczne lub społeczne, kierunki artystyczne, pojęcia naukowe, a także niektóre inne wyrazy mające sugerować związek z takimi rzeczownikami

log /lɔk/ (suffix)
logue
  ostatni człon wyrazów złożonych tworzący rzeczowniki określające osoby zajmujące się badaniem, nauką

logia /ˈlɔɟja/ (suffix)
logie
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z nauką

metria /ˈmɛtrʲja/ (suffix)
métrie
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z mierzeniem

ość /ɔɕʨ̑/ (suffix)
ité
  …tworzący rzeczownik od przymiotnika, oznaczający cechę opisywaną przez ten przymiotnik bądź z nim związaną

tomia /ˈtɔ̃mʲja/ (suffix)
tomie
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z cięciem, operacją chirurgiczną

A-dur /ˈa‿dur/ (n)
la majeur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku a (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami);

AA /a‿ˈː/ (acronym)
AA
  = Anonimowi Alkoholicy;

ABC /a‿bɛ‿ˈʦ̑ɛ/ (n)
abc
  podstawy czegoś

ABS /a‿bɛ‿ˈːs/ (acronym)
ABS
  (motoryzacja) układ przeciwpoślizgowy;

AIDS /ɛjts/ (n)
SIDA
  (medycyna, medyczny) nabyty zespół niewydolności immunologicznej;

APŚ /ˈapɕ/ (acronym)
PPA
  = (weterynaria, weterynaryjny) afrykański pomór świń

ASF /ˈasf/ (acronym)
PPA
  = (weterynaria, weterynaryjny) APŚ, afrykański pomór świń

Aare /aˈarɛ/ (pn)
Aar
  (geografia, geograficzny) rzeka w Szwajcarii, lewy dopływ Renu;

Aaron /aˈːrɔ̃n/ (pn)
Aaron
  (biblijny) postać biblijna, brat Mojżesza;
  obcojęzyczne imię męskie pochodzenia semickiego;

Abadan /aˈbadãn/ (pn)
Abadan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w Iranie;

Abaza /abˈaza/ (pn)
Abaza
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Federacji Rosyjskiej w Republice Chakasji, położone w śródgórskiej kotlinie w górnym biegu rzeki Abakan;

Abchaz /ˈapxas/ (n)
Abkhaze
  mieszkaniec Abchazji;

Abchazja /apˈxazʲja/ (pn)
Abkhazie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) formalnie republika autonomiczna wchodząca w skład Gruzji;

Abchazka /apˈxaska/ (n)
Abkhazie
  mieszkanka Abchazji

Abdon /ˈabdɔ̃n/ (pn)
Abdon
  imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Abdul /ˈabdul/ (pn)
Abdoul
  polskie imię męskie pochodzenia arabskiego

Abel /ˈabɛl/ (pn)
Abel
  imię męskie pochodzenia biblijnego;

Aberdeen /ˈabɛrdˌin/ (pn)
Aberdeen
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Szkocji (Wielka Brytania);

Abidżan /abʲˈiʤ̑ãn/ /ˈabʲiʤ̑ãn/ (pn)
Abidjan
  (geografia, geograficzny) miasto, siedziba rządu Wybrzeża Kości Słoniowej;

Aborygen /ˌabɔˈrɨɡɛ̃n/ (n)
Aborigène
  (antropologia, antropologiczny) pierwotny mieszkaniec Australii;

Aborygenka /ˌabɔrɨɡˈɛŋka/ (n)
Aborigène
  rdzenna mieszkanka Australii

Abraham /abˈraxãm/ (pn)
Abraham
  (biblijny) postać biblijna, protoplasta i patriarcha narodu izraelskiego;
  (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Abruzja /abˈruzʲja/ (pn)
Abruzzes
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w centralnych Włoszech nad Morzem Adriatyckim;

Abruzyjczyk /ˌabruˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
Abruzzais
  mieszkaniec Abruzji

Abruzyjka /ˌabruˈzɨjka/ (n)
Abruzzaise
  mieszkanka Abruzji

Abudża /aˈbuʤ̑a/ (pn)
Abuja
  (geografia, geograficzny) stolica Nigerii;

Abwehra /abˈvɛra/ (pn)
Abwehr
  (historia, historyczny, historycznie) niemiecki wywiad i kontrwywiad działający przed i w trakcie drugiej wojny światowej;

Acapulco /ˌatsapˈultsɔ/ (pn)
Acapulco, Acapulco de Juárez
  (geografia, geograficzny) Acapulco de Juárez, miasto w Meksyku;

Achaja /aˈxaja/ (pn)
Achaïe
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina w Grecji;

Achalciche /ˌaxaltɕˈixɛ/ (pn)
Akhaltsikhé
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Gruzji, stolica i największe miasto regionu Samcche-Dżawachetia;

Achtuba /axtˈuba/ (pn)
Akhtouba
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewa odnoga dolnej Wołgi, od której oddziela się nad Wołgogradem; uchodzi do Morza Kaspijskiego;

Adam /ˈadãm/ (pn)
Adam
  imię męskie;

Adamawa /ˌadãˈmava/ (pn)
Adamaoua
  (geografia, geograficzny) wyżyna w Afryce;

Adela /aˈdɛla/ (pn)
Adèle
  imię żeńskie;

Adelajda /ˌadɛˈlajda/ (pn)
Adélaïde
  (geografia, geograficzny) miasto w Australii;
  imię żeńskie pochodzenia niemieckiego;

Aden /ˈadɛn/ (pn)
Aden
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnim Jemenie, nad Zatoką Adeńską;

Adolf /ˈadɔlf/ (pn)
Adolphe
  imię męskie;

Adonis /aˈdɔ̃ɲis/ (pn)
Adonis
  (mitologia grecka) urodziwa postać mitologiczna, ukochany Afrodyty;

Adria /ˈadrʲja/ (pn)
Adria
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech w Wenecji Euganejskiej, położone między dolnym Padem i Adygą; w starożytności ważny port morski;

Adrian /ˈadrʲjãn/ (pn)
Adrien
  imię męskie;

Adriatyk /aˈdrʲjatɨk/ (pn)
Adriatique
  (zobacz) Morze Adriatyckie

Adyga /adˈɨɡa/ (pn)
Adige
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnych Włoszech, uchodząca do Zatoki Weneckiej;

Adygeja /ˌadɨɡˈɛja/ (pn)
Adyguée
  autonomiczna republika w składzie Federacji Rosyjskiej, leżąca na południu jej europejskiej części; stolicą jest Majkop

Adygejsk /adˈɨɡɛjsk/ (pn)
Adygueïsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w Adygei;

Adżaria /adʒˈarja/ (pn)
Adjarie
  (geografia, geograficzny) (administracja) republika autonomiczna w Gruzji, leżąca nad Morzem Czarnym;

Afganistan /ˌavɡãˈɲistãn/ (pn)
Afghanistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej ze stolicą w Kabulu;

Afgańczyk /avˈɡãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Afghan
  obywatel Afganistanu

Afroamerykanin /ˌafrɔãmɛrɨˈkãɲĩn/ (n)
Afro-Américain
  (eufemistycznie) (etnografia, etnograficzny) czarnoskóry Amerykanin pochodzenia subsaharyjskiego

Afrodyta /ˌafrɔˈdɨta/ (pn)
Aphrodite
  (mitologia grecka) bogini miłości;
  imię żeńskie;

Afrodyzja /ˌafrɔˈdɨzʲja/ (pn)
Aphrodisias
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w południowo-zachodniej Anatolii, dawny ośrodek kultu Afrodyty;

Afryka /ˈafrɨka/ (pn)
Afrique
  (geografia, geograficzny) trzeci pod względem wielkości kontynent na Ziemi;

Afryka Północna /ˈafrɨka puwˈnɔʦ̑na/ (n)
Afrique du Nord
  (geografia, geograficzny) region Afryki obejmujący północną część kontynentu;

Afryka Wschodnia /afrˈɨka fsxˈɔdɲʲa/ (pn)
Afrique de l'Est
  (geografia, geograficzny) region Afryki obejmujący wschodnią część kontynentu;

Afrykanin /ˌafrɨˈkãɲĩn/ (n)
Africain
  mieszkaniec Afryki

Afrykanka /ˌafrɨˈkãŋka/ (n)
Africaine
  mieszkanka Afryki

Agadir /aɡˈadʲir/ (pn)
Agadir
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Maroku, port nad Oceanem Atlantyckim;

Agan /ˈaɡan/ (pn)
Agan
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, na Nizinie Zachodniosyberyjskiej, lewy dopływ rzeki Tromjogan;

Agata /aˈɡata/ (pn)
Agathe
  imię żeńskie;

Agaton /aɡˈatɔn/ (pn)
Agathon
  polskie imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego;

Aggeusz /aɡɡˈɛuʃ/ (pn)
Aggée
  (biblijny) Księga Aggeusza;
  imię męskie pochodzenia biblijnego;

Agnieszka /aɟˈɲɛʃka/ (pn)
Agnès
  imię żeńskie;

Agrigento /ˌaɡriɡˈɛntɔ/ (pn)
Agrigente
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone na południowym wybrzeżu Sycylii;

Agryz /ˈaɡrɨs/ (pn)
Agryz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji, w Tatarstanie, na brzegu rzeki Iż;

Ahwaz /ˈaxfas/ (pn)
Ahvaz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnim Iranie, port nad rzeką Karun, ośrodek administracyjny ostanu Chuzestan;

Aimée /ˌaimˈɛɛ/ (n)
Aimée
  francuskie imię żeńskie

Aisne /aˈisnɛ/ (pn)
Aisne
  (geografia, geograficzny) (administracja) departament w północnej Francji;
  (geografia, geograficzny) rzeka we Francji, lewy dopływ rzeki Oise;

Aj /ˈaj/ (pn)
Aï
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne kananejskie miasto-państwo, położone w środkowym Izraelu;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w Baszkirii i obwodzie czelabińskim;
Aÿ
  (historia, historyczny, historycznie) jeden z faraonów;

Akadia /aˈkadʲja/ (pn)
Acadie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna kolonia francuska w Ameryce Północnej;

Akadyjczyk /ˌakadˈɨjtʃɨk/ (n)
Acadien
  mieszkaniec Akadii

Akadyjka /ˌakadˈɨjka/ (n)
Acadienne
  mieszkanka Akadii

Akka /ˈakka/ (pn)
Acre
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w Izraelu, w Dystrykcie Północnym;

Akra /ˈakra/ (pn)
Accra
  (geografia, geograficzny) stolica Ghany;

Aksu /ˈaksu/ (pn)
Aksou
  (geografia, geograficzny) miasto w Chinach, w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur, nad rzeką Aksu He

Akwileja /ˌakfʲiˈlɛja/ (pn)
Aquilée
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północno-wschodnich Włoszech; w starożytności ważne miasto, później siedziba patriarchy;

Akwin /ˈakfin/ (pn)
Aquin, Aquino
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum;

Akwinata /ˌakfinˈata/ (pn)
Aquinate
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przydomek Tomasza z Akwinu, świętego Kościoła katolickiego;

Akwitania /ˌakfʲiˈtãɲja/ (pn)
Aquitaine
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji ze stolicą w Bordeaux;

Akwitanka /ˌakfitˈaŋka/ (n)
Aquitaine
  mieszkanka Akwitanii

Akwitańczyk /ˌakfitˈaɲtʃɨk/ (n)
Aquitain
  mieszkaniec Akwitanii

Akwizgran /aˈkfʲizɡrãn/ (pn)
Aix-la-Chapelle
  (geografia, geograficzny) niemieckie miasto na prawach powiatu w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, bezpośrednio przy granicy z Belgią i Holandią;

Al-Falludża /ˈalfallˈudʒa/ (pn)
Falloujah
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowym Iraku;

Al-Hilla /ˈalçˈilla/ (pn)
Hilla
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iraku, nad rzeką Szatt al-Hilla;

Al-Quds /ˈalkˈuts/ (pn)
al Quds
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) transliteracja arabskiej nazwy Jerozolimy

Alabama /ˌalaˈbãma/ (pn)
Alabama
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Aladyn /aˈladɨ̃n/ (pn)
Aladin
  imię bohatera jednej z opowieści „Baśni z tysiąca i jednej nocy”;

Albania /alˈbãɲja/ (pn)
Albanie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy, ze stolicą w Tiranie;

Albanka /alˈbãŋka/ (n)
Albanaise
  kobieta narodowości albańskiej, obywatelka Albanii, mieszkanka Albanii

Albańczyk /alˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Albanais
  człowiek narodowości albańskiej, obywatel Albanii, mieszkaniec Albanii

Albert /ˈalbɛrt/ (pn)
Albert
  polskie imię męskie pochodzenia germańskiego;

Alberta /alˈbɛrta/ (pn)
Alberta
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Albi /ˈalbʲi/ (pn)
Albi
  (geografia, geograficzny) miejscowość na południu Francji, na północny wschód od Tuluzy;

Albin /ˈalbʲĩn/ (pn)
Aubin
  imię męskie;

Aldebaran /ˌaldɛˈbarãn/ (pn)
Aldébaran
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Byka; jedna z gwiazd podwójnych, czerwonych olbrzymów i najjaśniejszych gwiazd na niebie;

Alej /ˈalɛj/ (pn)
Aleï
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Obu, przepływa przez Kraj Ałtajski;

Alejsk /ˈalɛjsk/ (pn)
Aleïsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, centrum administracyjne rejonu alejskiego;

Aleksander /ˌalɛˈksãndɛr/ (pn)
Alexandre
  imię męskie pochodzenia greckiego;

Aleksandra /ˌalɛˈksãndra/ (pn)
Alexandra
  imię żeńskie;
  (mitologia grecka) (zobacz) Kasandra

Aleksandria /ˌalɛˈksãndrʲja/ (pn)
Alexandrie
  (geografia, geograficzny) miasto w Egipcie leżące nad brzegiem Morza Śródziemnego;

Aleksja /aˈlɛksʲja/ (pn)
Alessia
  imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Aleksy /aˈlɛksɨ/ (pn)
Alexis
  imię męskie;

Alemania /ˌalɛ̃ˈmãɲja/ (pn)
Suisse alémanique
  (geografia, geograficzny) środkowa, niemieckojęzyczna część Szwajcarii;

Alençon /alˈɛntsɔn/ (pn)
Alençon
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, w Normandii;

Aleppo /alˈɛppɔ/ (pn)
Alep
  (geografia, geograficzny) muhafaza ze stolicą w Aleppo (1.1)
  (geografia, geograficzny) największe miasto Syrii, położone w północno-zachodniej części kraju, około 50 km na południe od granicy z Turcją, w połowie drogi między Eufratem a wybrzeżem Morza Śródziemnego;

Alessandria /ˌalɛssˈandrja/ (pn)
Alexandrie
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Piemoncie, stolica prowincji Alessandria (1.2);

Aleuta /alˈɛwta/ (n)
Aléoute
  (etnografia, etnograficzny) rdzenny mieszkaniec obszaru Aleutów, Komandorów i zachodniej części Alaski

Aleutka /alˈɛwtka/ (n)
Aléoute
  (etnografia, etnograficzny) rdzenna mieszkanka obszaru Aleutów, Komandorów i zachodniej części Alaski

Alfons /ˈalfɔ̃w̃s/ (pn)
Alphonse
  imię męskie;

Alfred /ˈalfrɛt/ (pn)
Alfred
  imię męskie;

Alghero /alɡˈɛrɔ/ (pn)
Alghero
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina na Sardynii, w prowincji Sassari;

Algier /ˈalʲɟɛr/ (pn)
Alger
  (geografia, geograficzny) stolica Algierii;

Algierczyk /alʲˈɟɛrʧ̑ɨk/ (n)
Algérien
  obywatel Algierii

Algieria /alʲˈɟɛrʲja/ (pn)
Algérie
  (geografia, geograficzny) państwo w północnej Afryce ze stolicą w Algierze;

Algierka /alʲˈɟɛrka/ (n)
Algérienne
  obywatelka Algierii

Algol /ˈalɡɔl/ (n)
Algol
  (astronomia, astronomiczny) Beta Persei, gwiazda podwójna w gwiazdozbiorze Perseusza;

Alicante /ˌalitsˈantɛ/ (pn)
Alicante
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w południowo-wschodniej Hiszpanii;

Alicja /aˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
Alice
  imię żeńskie;

Alina /aˈlʲĩna/ (pn)
Aline
  imię żeńskie;

Allah /ˈalːax/ (pn)
Allah
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w islamie;

Alojzy /aˈlɔjzɨ/ (pn)
Aloïs
  imię męskie;

Alpy /ˈalpɨ/ (pn)
Alpes
  (geografia, geograficzny) najwyższy łańcuch górski Europy, ciągnący się łukiem od wybrzeża Morza Śródziemnego po dolinę Dunaju w okolicach Wiednia;

Alpy Apuańskie /ˈalpɨ ˌapuˈaɲskʲɛ/ (pn)
Alpes apuanes
  (geografia, geograficzny) mały łańcuch górski w Toskanii, we Włoszech, część Apeninów;

Alpy Bawarskie /ˈalpɨ bavˈarskʲɛ/ (pn)
Alpes bavaroises
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w łańcuchu Północnych Alp Wapiennych;

Alpy Berneńskie /ˈalpɨ bɛrnˈɛɲskʲɛ/ (pn)
Alpes bernoises
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie, część Alp Zachodnich w Szwajcarii;

Alpy Centralne /ˈalpɨ tsɛntrˈalnɛ/ (pn)
Alpes orientales centrales
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie, część Alp Wschodnich;

Alpy Delfinackie /ˈalpɨ dˌɛlfinˈatskʲɛ/ (pn)
Alpes du Dauphiné
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie, część Alp Zachodnich we Francji;

Alpy Fryburskie /ˈalpɨ frɨbˈurskʲɛ/ (pn)
Alpes fribourgeoises, Préalpes fribourgeoises
  (geografia, geograficzny) grupa górska w Schweizer Voralpen, części Alp Zachodnich;

Alpy Glarneńskie /ˈalpɨ ɡlarnˈɛɲskʲɛ/ (pn)
Alpes glaronaises
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie, część Alp Zachodnich w Szwajcarii, w kantonach Glarus, Gryzonia, Sankt Gallen i Uri;

Alpy Graickie /ˈalpɨ ɡraˈitskʲɛ/ (pn)
Alpes graies, Alpes grées
  (geografia, geograficzny) część Alp Zachodnich na granicy Francji i Włoch;

Alpy Górnej Prowansji /ˈalpɨ ɡˈurnɛj prɔvˈansji/ (pn)
Alpes-de-Haute-Provence
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alpy Kotyjskie /ˈalpɨ kɔtˈɨjskʲɛ/ (pn)
Alpes cottiennes
  (geografia, geograficzny) część Alp Zachodnich we Francji i Włoszech;

Alpy Lepontyńskie /ˈalpɨ lˌɛpɔntˈɨɲskʲɛ/ (pn)
Alpes lépontines
  (geografia, geograficzny) część Alp Zachodnich na terenie Szwajcarii oraz we Włoszech;

Alpy Liguryjskie /ˈalpɨ lˌiɡurˈɨjskʲɛ/ (pn)
Alpes ligures
  (geografia, geograficzny) część Alp Zachodnich, obejmująca odcinek głównego grzbietu wododziałowego Alp, położona na terenie Włoch oraz Francji;

Alpy Nadmorskie /ˈalpɨ nadmˈɔrskʲɛ/ (pn)
Alpes-Maritimes
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;
Alpes maritimes
  (geografia, geograficzny) grupa górska, stanowiąca część Alp Zachodnich we Francji i Włoszech;

Alpy Pennińskie /ˈalpɨ pɛnɲˈiɲskʲɛ/ (pn)
Alpes pennines, Alpes valaisannes
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w Alpach Zachodnich leżące na pograniczu Włoch i Szwajcarii;

Alpy Prowansalskie /ˈalpɨ prˌɔvansˈalskʲɛ/ (pn)
Alpes de Provence, Alpes et Préalpes de Provence
  (geografia, geograficzny) część Alp Zachodnich położona w południowej ich części, na terytorium Francji, na północny zachód od wybrzeży Morza Liguryjskiego;

Alpy Retyckie /ˈalpɨ rɛtˈɨtskʲɛ/ (pn)
Alpes rhétiques
  (geografia, geograficzny) część Alp Centralnych, położona na styku granic Szwajcarii, Włoch, Liechtensteinu i Austrii ;

Alpy Urneńskie /ˈalpɨ urnˈɛɲskʲɛ/ (pn)
Alpes uranaises
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie należące do Alp Berneńskich, części Alp Zachodnich;

Alpy Wysokie /ˈalpɨ vɨsˈɔkʲɛ/ (pn)
Hautes-Alpes
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alpy Zachodnie /ˈalpɨ zaxˈɔdɲʲɛ/ (pn)
Alpes occidentales
  (geografia, geograficzny) zachodnia część Alp, położona na terenie Francji, Włoch, Szwajcarii i Monako;

Alzacja /alˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Alsace
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna Francji, położony w północno-wschodniej części kraju nad Renem;

Alzatczyk /alˈzaṭʧ̑ɨk/ (n)
Alsacien
  mieszkaniec Alzacji lub osoba płci męskiej pochodząca z tego regionu

Alzatka /alˈzatka/ (n)
Alsacienne
  mieszkanka Alzacji lub osoba płci żeńskiej pochodząca z tego regionu

Amadeusz /ˌãmaˈdɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Amadeus
  imię męskie;

Amalfi /amˈalfi/ (pn)
Amalfi
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w Kampanii; ważny średniowieczny ośrodek handlowy;

Amanda /ãˈmãnda/ (pn)
Amande
  imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Amazonka /ˌãmaˈzɔ̃nka/ (pn)
Amazone
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej;

Ambroży /ãmˈbrɔʒɨ/ (pn)
Ambroise
  imię męskie;

Amelia /ãˈmɛlʲja/ (pn)
Amelia
  (geografia, geograficzny) gmina we Włoszech z siedzibą władz w Amelii (1.2)
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w regionie Umbria, w prowincji Terni;
Amélie
  polskie imię żeńskie pochodzenia germańskiego;

American Staffordshire terrier /ˌamɛrˈitsan stˌaffɔrtʃˈajɛr tˈɛrʲɛr/ (n)
American Staffordshire terrier
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy terierów w typie bull;

Ameryka /ãˈmɛrɨka/ (pn)
Amérique
  (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;
  (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) Stany Zjednoczone Ameryki

Ameryka Południowa /ãˈmɛrɨka ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Amérique du Sud
  (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;

Ameryka Północna /ãˈmɛrɨka puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Amérique du Nord
  (geografia, geograficzny) kontynent położony na półkulach: północnej i zachodniej;

Ameryka Łacińska /ãˈmɛrɨka waˈʨ̑ĩj̃ska/ (pn)
Amérique latine
  (geografia, geograficzny) kraje Ameryki Południowej i Środkowej, w których używa się języka hiszpańskiego, portugalskiego lub francuskiego;

Ameryka Środkowa /ãˈmɛrɨka ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
Amérique centrale
  (geografia, geograficzny) obszar, formalnie zaliczany do Ameryki Północnej, położony na połączeniu obu Ameryk, który obejmuje również wyspy mórz śródlądowych: Morza Karaibskiego i Zatoki Meksykańskiej;

Amerykanin /ˌãmɛrɨˈkãɲĩn/ (n)
Américain
  mieszkaniec Ameryki – kontynentu

Amerykanka /ˌãmɛrɨˈkãnka/ (n)
Américaine
  obywatelka Stanów Zjednoczonych

Amga /ˈamɡa/ (pn)
Amga
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Ałdanu;

Amiens /ˈamjɛns/ (pn)
Amiens
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Francji, nad Sommą; ośrodek administracyjny regionu Pikardia i departamentu Somma;

Amman /ˈãmːãn/ (pn)
Amman
  (geografia, geograficzny) stolica Jordanii;

Amon /ˈãmɔ̃n/ (pn)
Amon
  bóg egipski;
  imię męskie;

Amorgos /amˈɔrɡɔs/ (pn)
Amorgos
  (geografia, geograficzny) miejscowość, stolica wyspy (1.1)
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Egejskim, w archipelagu Cyklady, położona na wschód od Naksos;

Amsterdam /ãmˈstɛrdãm/ (pn)
Amsterdam
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Holandii;

Amu-daria /ˌãmu‿ˈdarʲja/ (pn)
Amou-Daria
  (geografia, geograficzny) rzeka w Azji Środkowej, powstaje z połączenia rzek Wachsz i Pandż, uchodzi do Jeziora Aralskiego;

Amur /ˈãmur/ (pn)
Amour
  (geografia, geograficzny) rzeka we wschodniej Azji;

An-Nadżaf /ˈannˈadʒaf/ (pn)
Nadjaf
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iraku, w pobliżu rzeki Eufrat;

Anabar /anˈabar/ (pn)
Anabar
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji, uchodząca w postaci estuarium do Zatoki Anabarskiej na Morzu Łaptiewów;

Anapa /anˈapa/ (pn)
Anapa
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, port nad Morzem Czarnym;

Anastazja /ˌãnaˈstazʲja/ (pn)
Anastasia
  imię żeńskie;

Anastazy /ˌãnaˈstazɨ/ (pn)
Anastase
  imię męskie;

Anatol /ãˈnatɔl/ (pn)
Anatole
  imię męskie;

Anatolia /ˌãnaˈtɔlʲja/ (pn)
Anatolie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i region współczesnej Turcji obejmujący półwysep Azji Mniejszej;

Andaluzja /ˌãndaˈluzʲja/ (pn)
Andalousie
  (geografia, geograficzny) kraina w południowej Hiszpanii

Andaluzyjczyk /ˌãndaluˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
Andalou
  mieszkaniec Andaluzji

Andegawenia /ˌandɛɡavˈɛɲʲa/ (pn)
Anjou
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w zachodniej Francji, w dorzeczu dolnej Loary;

Andegaweńczyk /ˌandɛɡavˈɛɲtʃɨk/ (n)
Angevin
  mieszkaniec Andegawenii

Andiżan /andʲˈiʒan/ (pn)
Andijan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, w Kotlinie Fergańskiej, przy granicy z Kirgistanem, siedziba administracyjna wilajetu;

Andora /ãnˈdɔra/ (pn)
Andorre
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielkie państwo w Europie między Francją a Hiszpanią;

Andorczyk /ãnˈdɔrʧ̑ɨk/ (n)
Andorran
  obywatel Andory

Andromeda /ˌãndrɔ̃ˈmɛda/ (pn)
Andromède
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;
  imię żeńskie;

Andruszowo /ˌandruʃˈɔvɔ/ (pn)
Androussovo
  (geografia, geograficzny) wieś w Rosji, w obwodzie smoleńskim, znana z podpisanego w niej w 1667 roku rozejmu;

Andrzej /ˈãnḍʒɛj/ (pn)
André
  polskie imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego;

Andy /ˈãndɨ/ (pn)
Andes, Cordillère des Andes
  (geografia, geograficzny) góry w Ameryce Południowej;

Aneta /ãˈnɛta/ (pn)
Annette
  polskie imię żeńskie;

Anetta /anˈɛtta/ (pn)
Annette
  polskie imię żeńskie

Angara /aŋɡˈara/ (pn)
Angara
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Jeniseju, wypływa z jeziora Bajkał;

Angarsk /ˈaŋɡarsk/ (pn)
Angarsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie irkuckim, nad Angarą;

Angelika /ˌãŋɡɛˈlʲika/ (pn)
Angélique
  imię żeńskie;

Angers /ˈaŋɡɛrs/ (pn)
Angers
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Francji leżące w Kraju Loary;

Angielka /ãŋʲˈɟɛlka/ (n)
Anglaise
  kobieta narodowości angielskiej

Angl /ˈaŋɡl/ (n)
Angle
  (historia, historyczny, historycznie) członek plemienia germańskiego zamieszkującego od V do VI wieku Brytanię;

Anglia /ˈãŋɡlʲja/ (pn)
Angleterre
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Wielkiej Brytanii
  (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej;

Anglik /ˈãŋɡlʲik/ (n)
Anglais
  mężczyzna narodowości angielskiej

Angola /ãŋˈɡɔla/ (pn)
Angola
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Angolczyk /ãŋˈɡɔlʧ̑ɨk/ (n)
Angolais
  obywatel Angoli

Angolka /ãŋˈɡɔlka/ (n)
Angolaise
  obywatelka Angoli

Anguilla /ˌaŋɡuˈilla/ (pn)
Anguilla
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Morzu Karaibskim;

Aniela /ãˈɲɛla/ (pn)
Angèle
  imię żeńskie;

Anioł Pański /ˈãɲɔw ˈpãj̃sʲci/ (pn)
angélus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa maryjna przypominająca o Zwiastowaniu Najświętszej Maryi Pannie;

Anioł Stróż /ˈãɲɔw ˈstruʃ/ (n)
ange gardien
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich indywidualnie przydzielony anioł czuwający nad człowiekiem od chwili jego narodzin;

Anita /ãˈɲita/ (pn)
Anita
  polskie imię żeńskie przypuszczalnie pochodzenia hiszpańskiego;

Aniuj /ˈaɲʲuj/ (pn)
Aniouï
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji; prawy dopływ Kołymy, powstająca z połączenia Małego i Wielkiego Aniuja;

Ankara /ãŋˈkara/ (pn)
Ankara
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Turcji;

Ankona /aŋkˈɔna/ (pn)
Ancône
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w środkowych Włoszech, położone nad Adriatykiem;

Annamaria /ˌãnːãˈmarʲja/ (pn)
Annamária
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie

Annapurna /ˌannapˈurna/ (pn)
Annapurna
  (geografia, geograficzny) położony w Himalajach dziesiąty pod względem wysokości szczyt na Ziemi;

Annasz /ˈãnːaʃ/ (pn)
Anna
  imię męskie pochodzenia biblijnego

Antananarywa /ˌãntãnãnaˈrɨva/ (pn)
Antananarivo
  (geografia, geograficzny) stolica Madagaskaru;

Antares /ãnˈtarɛs/ (pn)
Antarès
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Skorpiona;

Antarktyda /ˌãntarkˈtɨda/ (pn)
Antarctique
  (geografia, geograficzny) kontynent, na którym znajduje się biegun południowy;

Antigua /ˌantʲiɡˈua/ (pn)
Antigua, Antigue
  (geografia, geograficzny) wyspa położona na Karaibach, w archipelagu Małych Antyli, należąca do Wysp Nawietrznych;

Antigua i Barbuda /ˌãntʲiˈɡu<sup>w</sup>a ˌi‿barˈbuda/ (pn)
Antigua-et-Barbuda
  (geografia, geograficzny) wyspiarskie państwo na Morzu Karaibskim ze stolicą w Saint John's;

Antiguanka /ˌantʲiɡuˈaŋka/ (n)
Antiguayenne
  mieszkanka Antigui, wyspy na Karaibach
  obywatelka Antigui i Barbudy

Antiguańczyk /ˌantʲiɡuˈaɲtʃɨk/ (n)
Antiguayen
  mieszkaniec Antigui
  obywatelka Antigui i Barbudy

Antoni /ãnˈtɔ̃ɲi/ (pn)
Antoine
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Antonia /ãnˈtɔ̃ɲja/ (pn)
Antoinette, Antonia
  imię żeńskie;

Antonin /antˈɔɲin/ (pn)
Antonin
  imię męskie

Antonina /ˌãntɔ̃ˈɲĩna/ (pn)
Antonine
  polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Antwerpia /ãntˈfɛrpʲja/ (pn)
Anvers
  (geografia, geograficzny) miasto w Belgii;

Antylczyk /antˈɨltʃɨk/ (n)
Antillais
  mieszkaniec Antyli

Antyle Holenderskie /ãnˈtɨlɛ ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲcɛ/ (pn)
Antilles néerlandaises
  (geografia, geograficzny) holenderskie terytorium autonomiczne;

Antylka /antˈɨlka/ (n)
Antillaise
  mieszkanka Antyli

Anzelm /ˈãw̃zɛlm/ (pn)
Anseaume, Anselme
  imię męskie;

Anżero-Sudżeńsk /anʒˈɛrɔsˈudʒɛɲsk/ (pn)
Anjero-Soudjensk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie kemerowskim;

Aosta /aˈɔsta/ (pn)
Aoste
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech, stolica najmniejszego włoskiego regionu Doliny Aosty;

Apeliotes /ˌapɛˈlʲjɔtɛs/ (pn)
Apéliote
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie wiatru wschodniego;

Apeniny /ˌapɛ̃ˈɲĩnɨ/ (pn)
Apennins
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski we Włoszech;

Apolinary /ˌapɔlʲĩˈnarɨ/ (pn)
Apollinaire
  imię męskie;

Apolonia /ˌapɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Apolline
  imię żeńskie;

Appenzell Innerrhoden /appˈɛnzɛll ˌinnɛrrxˈɔdɛn/ (pn)
Appenzell Rhodes-Intérieures
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton w północno-wschodniej części Szwajcarii;

Apulia /apˈulja/ (pn)
Pouilles
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region administracyjny w południowych Włoszech;

Apulijczyk /ˌapulˈijtʃɨk/ (n)
Apulien
  mieszkaniec Apulii

Arab /ˈarap/ (n)
Arabe
  osoba narodowości arabskiej;

Arabia /aˈrabʲja/ (pn)
Arabie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina zazwyczaj utożsamiana z Półwyspem Arabskim, lecz początkowo obejmująca obszar Azji leżący na południowy zachód od Mezopotamii, obejmując poza półwyspem również część Lewantu;

Arabia Saudyjska /aˈrabʲja sawˈdɨjska/ (pn)
Arabie saoudite, Arabie Saoudite
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim ze stolicą w Rijadzie;

Arabika /aˈrabʲika/ (pn)
Arabika
  (geografia, geograficzny) masyw górski w Wielkim Kaukazie, położony na terytorium Abchazji;

Arabka /aˈrapka/ (n)
Arabe
  kobieta pochodzenia arabskiego, wywodząca się z jednego z krajów świata arabskiego

Arabska Republika Egiptu /arˈapska rɛpˈublikˌa ɛɡʲˈiptu/ (pn)
République arabe d'Égypte
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Egiptu

Arad /ˈarat/ (pn)
Arad
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Rumunii, w regionie Kriszana;

Aragonia /ˌaraˈɡɔ̃ɲja/ (pn)
Aragon
  (geografia, geograficzny) region autonomiczny w północnej Hiszpanii

Aragwi /arˈaɡvi/ (pn)
Aragvi
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka we wschodniej Gruzji, lewy dopływ Kury;

Arak /ˈarak/ (pn)
Arak
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie, u podnóża gór Zagros;

Araks /ˈaraks/ (pn)
Araxe
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Turcji, Armenii, Iranie i Azerbejdżanie, prawostronny dopływ Kury;

Aramejczyk /ˌarãˈmɛjʧ̑ɨk/ (n)
Araméen
  członek ludów semickich żyjących na pustyniach na zachód od Mezopotamii w II tysiącleciu p.n.e.;

Arbela /arˈbɛla/ (pn)
Erbil
  (geografia, geograficzny) (starożytność) miasto w Iraku;

Archimedes /ˌarxʲĩˈmɛdɛs/ (pn)
Archimède
  (historia, historyczny, historycznie) grecki matematyk;

Ardenka /ardˈɛŋka/ (n)
Ardennaise
  mieszkanka Arden; kobieta z tego obszaru

Ardeny /ardˈɛnɨ/ (pn)
Ardennes
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Grand Est;
Ardenne
  (geografia, geograficzny) silnie zalesione góry w południowo-wschodniej Belgii, Francji i Luksemburgu;

Ardeńczyk /ardˈɛɲtʃɨk/ (n)
Ardennais
  mieszkaniec Arden; osoba z tego obszaru

Arezzo /arˈɛtsɔ/ (pn)
Arezzo
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Arezzo (1.2);

Argentyna /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃na/ (pn)
Argentine
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Argentynka /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃ŋka/ (n)
Argentine
  obywatelka Argentyny

Argentyńczyk /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Argentin
  obywatel Argentyny

Argolida /ˌarɡɔlˈida/ (pn)
Argolide
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej części Peloponezu, z historycznym centrum w Argos;

Argonny /arɡˈɔnnɨ/ (pn)
Argonne
  (geografia, geograficzny) pasmo wzgórz w północno-wschodniej Francji, stanowiące wschodnią granicę Basenu Paryskiego;

Argowia /arɡˈɔvja/ (pn)
Argovie
  (geografia, geograficzny) kanton w północnej Szwajcarii

Aria /ˈarʲja/ (n)
Aryen
  (antropologia, antropologiczny) zwykle w lm: członek starożytnych koczowniczych plemion pasterskich mówiących dialektami indoeuropejskimi, które w III i II tysiącleciu p.n.e. zamieszkiwały Azję Środkową, by następnie rozprzestrzenić się na tereny Iranu i Indii;

Ariadna /arʲˈjadna/ (pn)
Arianne
  imię żeńskie;

Ariel /ˈarʲjɛl/ (pn)
Ariel
  polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Urana;
  (biblijny) stara nazwa Jerozolimy; obecnie miasto w Izraelu

Arizona /ˌarʲiˈzɔ̃na/ (pn)
Arizona
  (geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych;

Arka Przymierza /ˈarka pʃɨmjˈɛʒa/ (pn)
Arche d'Alliance
  (biblijny) skrzynia, w której przechowywano tablice z tekstem Dekalogu;

Arkadia /arˈkadʲja/ (pn)
Arcadie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na Półwyspie Peloponeskim

Arkadiusz /arˈkadʲjuʃ/ (pn)
Arcadius
  imię męskie;

Arkadyjczyk /ˌarkadˈɨjtʃɨk/ (n)
Arcadien
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Arkadii

Arkadyjka /ˌarkadˈɨjka/ (n)
Arcadienne
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkanka Arkadii

Arkansas /arˈkãw̃zas/ /ˈarkãw̃sɔ/ (pn)
Arkansas
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Arktyka /ˈarktɨka/ (pn)
Arctique
  (geografia, geograficzny) obszar Ziemi otaczający biegun północny;

Arleta /arˈlɛta/ (pn)
Arlette
  imię żeńskie;

Armagedon /ˌarmaˈɡɛdɔ̃n/ (n)
Armageddon
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce, w którym przy końcu świata odbędzie się bitwa między narodami;

Armawir /armˈavir/ (pn)
Armavir
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, nad Kubaniem;

Armenia /arˈmɛ̃ɲja/ (pn)
Arménie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Armeńczyk /arˈmɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Arménien
  obywatel Armenii

Armia Czerwona /ˈarmja tʃɛrvˈɔna/ (pn)
Armée rouge
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) nazwa sił zbrojnych Rosji sowieckiej i ZSRR od 1918 do 1946;

Armoryka /ˌarmɔrˈɨka/ (pn)
Armorique
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na terenie starożytnej Galii, obejmująca tereny między Loarą i Sekwaną;

Arnold /ˈarnɔlt/ (pn)
Arnold
  imię męskie;

Arras /ˈaras/ (pn)
Arras
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnej Francji;

Arseniusz /arˈsɛ̃ɲuʃ/ (pn)
Arsène
  imię męskie pochodzenia greckiego;

Artezja /artˈɛzja/ (pn)
Artois
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (rzadki, rzadko używany) Artois, kraina historyczna w północnej Francji, z głównym ośrodkiem w Arras;

Artiom /ˈartjɔm/ (pn)
Artiom
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Nadmorskim, położone niedaleko Władywostoku;

Artur /ˈartur/ (pn)
Arthur
  imię męskie;

Aruba /aˈruba/ (pn)
Aruba
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Holandii w Ameryce Środkowej;

Arwad /ˈarvat/ (pn)
Arouad
  (geografia, geograficzny) syryjskie miasto na wyspie nad Morzem Śródziemnym, w czasach starożytnych jedno z macierzystych osiedli i portów fenickich;

Arystoteles /ˌarɨstɔˈtɛlɛs/ (pn)
Aristote
  (historia, historyczny, historycznie) filozof grecki,

Arzamas /aʒˈamas/ (pn)
Arzamas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji w obwodzie niżnonowogrodzkim;

As-dur /ˈazdˈur/ (n)
la bemol majeur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku as (w zapisie nutowym z czterema bemolami)

Asbiest /ˈazbjɛst/ (pn)
Asbest
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, położone na Uralu;

Asmara /asˈmara/ (pn)
Asmara
  (geografia, geograficzny) stolica Erytrei;

Astana /aˈstãna/ (pn)
Astana
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Kazachstanu;

Asturia /astˈurja/ (pn)
Asturies
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina geograficzna położona w północnej Hiszpanii nad Zatoką Biskajską, w średniowieczu niezależne królestwo

Asyria /aˈsɨrʲja/ (pn)
Assyrie
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii;

Asyryjczyk /ˌasɨˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
Assyrien
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel semickiego narodu zamieszkującego północny Irak, Iran, południową Turcję i Syrię;

Asyż /ˈasɨʃ/ (pn)
Assise
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Umbrii;

Aszchabad /aʃˈxabat/ (pn)
Achgabat
  (geografia, geograficzny) stolica Turkmenistanu;

Atanazy /ˌatanˈazɨ/ (pn)
Athanase
  imię męskie;

Atena /aˈtɛ̃na/ (pn)
Athéna, Athéné
  (mitologia grecka) bogini mądrości, wojny sprawiedliwej i rękodzieła (m.in. tkactwa, hafciarstwa, przędzalnictwa), utożsamiana z rzymską Minerwą; córka Zeusa i Metydy; opiekunka Aten; jedna z olimpijczyków;

Ateny /aˈtɛ̃nɨ/ (pn)
Athènes
  (geografia, geograficzny) stolica współczesnej Grecji;

Atlanta /atlˈanta/ (pn)
Atlanta
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica i jednocześnie najludniejsze miasto amerykańskiego stanu Georgia;

Atlantyk /aˈtlãntɨk/ (pn)
Atlantique
  (geografia, geograficzny) (potocznie, potoczny) (zobacz) Ocean Atlantycki

Atrek /ˈatrɛk/ (pn)
Atrak
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-wschodnim Iranie i południowo-zachodnim Turkmenistanie;

Attyka /attˈɨka/ (pn)
Attique
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w środkowej Grecji leżąca na Półwyspie Attyckim z Atenami jako głównym ośrodkiem;

Augiasz /ˈawɡʲaʃ/ (pn)
Augias
  (mitologia grecka) legendarny król Elidy na Peloponezie, jeden z Argonautów, syn Heliosa;

Augsburg /ˈawɡzburk/ (pn)
Augsbourg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w Bawarii, historyczna stolica Szwabii;

August /ˈawɡust/ (pn)
Auguste
  imię męskie;

Augustyn /awˈɡustɨ̃n/ (pn)
Augustin
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Augustyna /ˌawɡuˈstɨ̃na/ (pn)
Augustina, Augustine
  imię żeńskie;

Aurelia /awˈrɛlʲja/ (pn)
Aurélie
  imię żeńskie;

Aurora /awˈrɔra/ (pn)
Aurore
  (historia, historyczny, historycznie) rosyjski krążownik, który w 1917 r. wystrzałem dał znak do rozpoczęcia szturmu Pałacu Zimowego;
  (mitologia rzymska) bogini zorzy porannej, brzasku i świtu, utożsamiana z grecką Eos;
  imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Auschwitz /ˈawʃfits/ (pn)
Auschwitz
  (historia, historyczny, historycznie) = KL Auschwitz, niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny na przedmieściu Oświęcimia

Austerlitz /awstˈɛrlits/ (pn)
Austerlitz
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Sławków w Czechach

Austin /ˈawstʲin/ (pn)
Austin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej części Stanów Zjednoczonych, stolica stanu Teksas;

Australia /awˈstralʲja/ (pn)
Australie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo obejmujące prawie cały kontynent australijski;
  (geografia, geograficzny) najmniejszy kontynent na Ziemi;

Australia Zachodnia /awstrˈalja zaxˈɔdɲʲa/ (pn)
Australie-Occidentale
  (geografia, geograficzny) (administracja) największy stan Australii, zajmuje zachodnią część kontynentu;

Australijczyk /ˌawstraˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
Australien
  mieszkaniec, obywatel Australii

Australijka /ˌawstraˈlʲijka/ (n)
Australienne
  mieszkanka, obywatelka Australii

Austrazja /awstrˈazja/ (pn)
Austrasie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna, w VI–VII w. stanowiąca północno-wschodnią część merowińskiego królestwa Franków;

Austria /ˈawstrʲja/ (pn)
Autriche
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Austriaczka /awstrʲˈjaʧ̑ka/ (n)
Autrichienne
  mieszkanka lub obywatelka Austrii

Austriak /ˈawstrʲjak/ (n)
Autrichien
  mieszkaniec lub obywatel Austrii

Austro-Węgry /ˌawstrɔ‿ˈvɛ̃ŋɡrɨ/ (pn)
Autriche-Hongrie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) państwo w Europie od 1867 do 1918 r. pod panowaniem Habsburgów, ze stolicami w Wiedniu i Budapeszcie;

Autun /ˈawtun/ (pn)
Autun
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, w Burgundii;

Awacza /avˈatʃa/ (pn)
Avatcha
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, na półwyspie Kamczatka, uchodzi deltą do Zatoki Awaczyńskiej;

Awentyn /avˈɛntɨn/ (pn)
Aventin
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) jedno z siedmiu rzymskich wzgórz;

Awinion /aˈvʲĩɲɔ̃n/ (pn)
Avignon
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Francji nad Rodanem;

Azer /ˈazɛr/ (n)
Azéri
  obywatel Azerbejdżanu

Azerbejdżan /ˌazɛrˈbɛjʤ̑ãn/ (pn)
Azerbaïdjan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Baku;

Azerbejdżanka /ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãŋka/ (n)
Azerbaïdjanaise
  mieszkanka lub obywatelka Azerbejdżanu

Azja /ˈazʲja/ (pn)
Asie
  (geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi;

Azja Mniejsza /ˈazʲja ˈmʲɲɛ̇jʃa/ (pn)
Asie Mineure
  (geografia, geograficzny) półwysep w zachodniej Azji, tworzący pomost lądowy łączący ten kontynent z Europą;

Azja Południowo-Wschodnia /ˈazja pˌɔwudɲʲˈɔvɔfsxˈɔdɲʲa/ (n)
Asie du Sud-Est
  (geografia, geograficzny) region Azji składający się z Półwyspu Indochińskiego i Archipelagu Malajskiego z wyspami filipińskimi, obejmujący Birmę, Tajlandię, Kambodżę, Laos, Wietnam, Malezję, Singapur, Indonezję, Timor Wschodni, Brunei i Filipiny;

Azjata /aˈzʲjata/ (n)
Asiatique
  mieszkaniec kontynentu azjatyckiego

Azjatka /aˈzʲjatka/ (n)
Asiatique
  mieszkanka Azji

Azory /aˈzɔrɨ/ (pn)
Açores
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim, region autonomiczny Portugalii;

Ałapajewsk /ˌawapˈajɛfsk/ (pn)
Alapaïevsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, na Uralu, położone nad rzeką Nejwą;

Ałtaj Kruszcowy /ˈawtaj kruʃtsˈɔvɨ/ (pn)
Altaï de minerai
  (geografia, geograficzny) góry w południowo-zachodniej części Ałtaju, na terytorium Kazachstanu i Rosji;

Ałtaj Południowy /ˈawtaj pˌɔwudɲʲˈɔvɨ/ (pn)
Altaï méridional
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w południowym Ałtaju, na ziemiach Kazachstanu, Rosji i Chin;

B-dur /bˈɛdˈur/ (n)
si bemol majeur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku b (w zapisie nutowym z dwoma bemolami)

Bab al-Mandab /bˈap ˈalmˈandap/ (pn)
Bab-el-Mandeb
  (geografia, geograficzny) cieśnina między Afryką a Półwyspem Arabskim, ważny punkt żeglugowy na trasie Europa – Daleki Wschód;

Baba Jaga /ˈbaba ˈjaɡa/ (n)
Baba Yaga
  (literacko) postać baśniowa wyobrażana jako brzydka starucha; uosobienie zła

Babilon /baˈbʲilɔ̃n/ (pn)
Babylone
  (starożytność) (geografia, geograficzny) starożytne miasto położone w Mezopotamii, dawna stolica Babilonii, obecnie teren Iraku;

Babilonia /ˌbabʲiˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Babylonie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w Mezopotamii, na terenie obecnego Iraku;

Babol /bˈabɔl/ (pn)
Babol
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, w ostanie Mazandaran;

Bachmut /bˈaxmut/ (pn)
Bakhmout
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w obwodzie donieckim;

Badenia /badˈɛɲʲa/ (pn)
Pays de Bade
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodniej części Niemiec, począwszy od średniowiecza margrabstwo, księstwo a wreszcie wielkie księstwo;

Badenia-Wirtembergia /ˌbadɛ̃ɲa‿vʲirtɛ̃mˈbɛrʲɟja/ (pn)
Bade-Wurtemberg
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy w południowej części Niemiec

Bagdad /ˈbaɡdat/ (pn)
Bagdad, Baghdad
  (geografia, geograficzny) stolica Iraku;

Baghlan /bˈaɡlan/ (pn)
Baghlân
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-wschodnim Afganistanie;

Bahamczyk /baˈxãmʧ̑ɨk/ (n)
Bahaméen
  obywatel Bahamów

Bahamka /baˈxãmka/ (n)
Bahaméenne
  obywatelka Bahamów

Bahamy /baˈxãmɨ/ (pn)
Bahamas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo wyspiarskie w Ameryce Północnej;

Bahrajn /ˈbaxrajn/ (pn)
Bahreïn, Bahrayn
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Manamie;

Bahranka /baxˈrãŋka/ (n)
Bahreïnienne
  obywatelka Bahrajnu

Bahrańczyk /baxˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Bahreïnien
  obywatel Bahrajnu

Bairiki /ˌba<sup>j</sup>iˈrʲici/ (pn)
Bairiki
  (geografia, geograficzny) stolica Kiribati;

Baje /bˈajɛ/ (pn)
Baïes
  (geografia, geograficzny) miasto nad Zatoką Neapolitańską w Kampanii, słynne uzdrowisko już w czasach starożytnych;

Bajkonur /bajkˈɔnur/ (pn)
Baïkonour
  (geografia, geograficzny) rosyjski kosmodrom na terenie Kazachstanu;

Bajonna /bajˈɔnna/ (pn)
Bayonne
  (geografia, geograficzny) miasto w południowo-zachodniej Francji;

Bakczysaraj /bˌaktʃɨsˈaraj/ (pn)
Bakhtchissaraï
  (geografia, geograficzny) miasto na Krymie;

Baku /ˈbaku/ (pn)
Bakou
  (geografia, geograficzny) stolica Azerbejdżanu;

Balbina /balˈbʲĩna/ (pn)
Balbine
  imię żeńskie;

Baldwin /ˈbaldvʲĩn/ (pn)
Baudouin
  imię męskie pochodzenia germańskiego;

Bali /bˈali/ (pn)
Bali
  (geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Małych Wysp Sundajskich;

Balijczyk /balˈijtʃɨk/ (n)
Balinais
  mieszkaniec Bali

Balijka /balˈijka/ (n)
Balinaise
  mieszkanka Bali

Baliwat Guernsey /balˈivad ɡuˈɛrnsɛj/ (pn)
Bailliage de Guernesey
  (geografia, geograficzny) (oficjalnie) dependencja korony brytyjskiej na Wyspach Normandzkich, obejmująca Guernsey i pobliskie wyspy

Baltazar /balˈtazar/ (pn)
Balthazar
  imię męskie;

Balzak /bˈalzak/ (pn)
Balzac
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) spolszczone nazwisko francuskiego powieściopisarza Balzaca;

Bamberg /bˈambɛrk/ (pn)
Bamberg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Bawarii;

Bamian /bˈamjan/ (pn)
Bâmiyân
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Afganistanie, w górach Hindukusz;

Bandżul /ˈbãn͇ʤ̑ul/ (pn)
Banjul
  (geografia, geograficzny) stolica Gambii;

Bangi /ˈbãŋʲɟi/ (pn)
Bangui
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Republiki Środkowoafrykańskiej;

Bangkok /ˈbãŋkːɔk/ (pn)
Bangkok
  (geografia, geograficzny) stolica Tajlandii;

Bangladesz /bãŋɡˈladɛʃ/ (pn)
Bangladesh
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Dhace;

Banglijczyk /baŋɡlˈijtʃɨk/ (n)
Bangladais
  obywatel Bangladeszu

Barabasz /baˈrabaʃ/ (pn)
Barabbas
  (biblijny) imię męskie;

Baran /ˈbarãn/ (pn)
Bélier
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pierwszy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 marca do 19 (20) kwietnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Baranek Boży /baˈrãnɛɡ ˈbɔʒɨ/ (pn)
Agneau de Dieu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) symboliczny tytuł Jezusa Chrystusa, nawiązujący do jego ofiary na krzyżu i starotestamentowych proroctw;

Baranówka /bˌaranˈufka/ (pn)
Baranivka
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie żytomierskim, siedziba władz rejonu baranowskiego;

Barbados /barˈbadɔs/ (pn)
Barbade
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Barbara /barˈbara/ (pn)
Barbara
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 234;
Barbara, Barbe
  polskie imię żeńskie;

Barbuda /barbˈuda/ (pn)
Barbuda
  (geografia, geograficzny) wyspa położona na Morzu Karaibskim, zaliczająca się do Wysp Nawietrznych, wchodząca w skład państwa Antigua i Barbuda;

Barcelona /ˌbarʦ̑ɛˈlɔ̃na/ (pn)
Barcelone
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Katalonii;

Bari /bari/ (pn)
Bari
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica Apulii i prowincji Bari (1.2);

Barnaba /barˈnaba/ (pn)
Barnabé
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia aramejskiego;

Barnauł /bˈarnaww/ (pn)
Barnaoul
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, nad Obem;

Bartłomiej /bartˈwɔ̃mʲjɛ̇j/ (pn)
Barthélemy
  imię męskie;

Baruch /bˈarux/ (pn)
Baruch
  (biblijny) postać biblijna;

Basen Akwitański /bˈasɛn ˌakfitˈaɲski/ (pn)
Bassin aquitain, Bassin d'Aquitaine
  (geografia, geograficzny) nizina w południowo-zachodniej Francji, położona na północ od Pirenejów, a na zachód od Masywu Centralnego;

Basen Loary /bˈasɛn lɔˈarɨ/ (pn)
Bassin de la Loire
  (geografia, geograficzny) nizinna kraina w środkowej Francji, południowa część Basenu Paryskiego

Basen Paryski /bˈasɛn parˈɨski/ (pn)
Bassin parisien
  (geografia, geograficzny) rozległa nizinna kraina w północnej części Francji;

Bask /bask/ (n)
Basque
  członek narodu zamieszkującego tereny na granicy Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską;

Basra /bˈasra/ (pn)
Bassorah
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Iraku, położone nad rzeką Szatt al-Arab;

Bastia /bˈastja/ (pn)
Bastia
  (geografia, geograficzny) (administracja) główne miasto handlowe i przemysłowe na Korsyce we Francji;

Baszan /bˈaʃan/ (pn)
Bachân
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północnej Palestynie, równina na wschód od rowu Jordanu;

Baszar /bˈaʃar/ (pn)
Bachar
  imię męskie pochodzenia arabskiego

Bawarczyk /baˈvarʧ̑ɨk/ (n)
Bavarois
  mieszkaniec Bawarii

Bawaria /baˈvarʲja/ (pn)
Bavière
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj związkowy w południowej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Monachium;

Bazylea /ˌbazɨˈlɛa/ (pn)
Bâle
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;

Bazylea-Miasto /bˌazɨlˈɛamʲˈastɔ/ (pn)
Bâle-Ville
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton szwajcarski powstały z podziału dawnego kantonu Bazylea;

Bazylea-Okręg /ˌbazɨˈlɛa ˈɔkrɛ̃ŋk/ (pn)
Bâle-Campagne
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton szwajcarski, powstały z podziału dawnego kantonu Bazylea;

Bazyli /baˈzɨlʲi/ (pn)
Basile
  imię męskie;

Bazylisa /bˌazɨlˈisa/ (pn)
Basilisse
  rzadkie polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Bałaszow /bawˈaʃɔf/ (pn)
Balachov
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Rosji, w obwodzie saratowskim, położone nad rzeką Chopior;

Bałaszycha /bˌawaʃˈɨxa/ (pn)
Balachikha
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie moskiewskim, położone na wschód od Moskwy;

Bałkany /bawˈkãnɨ/ (pn)
Balkans
  (geografia, geograficzny) region Europy, obejmujący w przybliżeniu obszar Półwyspu Bałkańskiego;

Bałtyka /bawˈtɨka/ (pn)
Baltica
  (geologia, geologiczny) kraton stanowiący do końca ordowiku samodzielny kontynent;

Beatrycze /ˌbɛaˈtrɨʧ̑ɛ/ (pn)
Béatrice
  polskie imię żeńskie pochodzenia włoskiego;

Beduin /bɛˈdu<sup>j</sup>ĩn/ (n)
bédouin
  (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczych lub półkoczowniczych plemion krajów arabskich;

Bejrut /ˈbɛjrut/ (pn)
Beyrouth
  (geografia, geograficzny) miasto w Azji, stolica Libanu;

Belebej /bɛlˈɛbɛj/ (pn)
Belebeï
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Republice Baszkortostanu, w azjatyckiej części Rosji;

Belfort /bˈɛlfɔrt/ (pn)
Belfort
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté;

Belg /bɛlk/ (n)
Belge
  obywatel Belgii

Belgia /ˈbɛlʲɟja/ (n)
Belgique
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Zachodniej ze stolicą w Brukseli;

Belgijka /bɛlʲˈɟijka/ (n)
Belge
  obywatelka Belgii

Belgrad /ˈbɛlɡrat/ (pn)
Belgrade
  stolica Serbii;

Belize /bɛˈlʲizɛ/ (pn)
Belize
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Belmopanie;

Benedykt /bɛ̃ˈnɛdɨkt/ (pn)
Benoît, Benoit
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Beneluks /bɛnˈɛluks/ (pn)
Benelux
  (geografia, geograficzny) region w Europie Zachodniej, składający się z trzech sąsiadujących ze sobą monarchii: Belgii, Holandii i Luksemburga;

Benewent /bɛnˈɛvɛnt/ (pn)
Bénévent
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Benewent (1.2);

Bengal /ˈbɛ̃ŋɡal/ (pn)
Bengale
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Południowej, w Indiach i Bangladeszu, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską;

Bengalczyk /bɛŋɡˈaltʃɨk/ (n)
bengali
  (etnografia, etnograficzny) członek azjatyckiego narodu posługującego się językiem bengalskim i zamieszkującego krainę historyczną Bengal

Beniamin /bɛ̃ˈɲjãmʲĩn/ (pn)
Benjamin
  polskie imię męskie hebrajskiego pochodzenia;

Benin /ˈbɛ̃ɲĩn/ (pn)
Bénin
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Beninka /bɛ̃ˈɲĩŋka/ (n)
Béninoise
  obywatelka Beninu

Berber /ˈbɛrbɛr/ (n)
Berbère
  (etnografia, etnograficzny) rdzenny mieszkaniec północnej Afryki i Sahary pochodzenia chamito-semickiego;

Berenika /ˌbɛrɛ̃ˈɲika/ (pn)
Bérénice
  spolszczone imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Beresteczko /bˌɛrɛstˈɛtʃkɔ/ (pn)
Berestetchko
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie horochowskim, nad Styrem;

Bergamo /bɛrɡˈamɔ/ (pn)
Bergame
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii;

Berlin /ˈbɛrlʲĩn/ (pn)
Berlin
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Niemiec;

Berlin Zachodni /ˈbɛrlʲĩn zaˈxɔdʲɲi/ (n)
Berlin Ouest
  (historia, historyczny, historycznie) enklawa na obszarze NRD istniejąca w latach 1949–1990, położona w zachodniej części Berlina;

Bermudy /bɛrˈmudɨ/ (pn)
Bermudes
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Bermudach (1.2);

Bernadeta /bˌɛrnadˈɛta/ (pn)
Bernadette
  (oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;

Bernard /ˈbɛrnart/ (pn)
Bernard
  imię męskie;

Bernardyn /bɛrˈnardɨ̃n/ (pn)
Bernardin
  imię męskie pochodzenia germańskiego;

Berta /ˈbɛrta/ (pn)
Berthe
  imię żeńskie;

Besarabia /bˌɛsarˈabja/ (pn)
Bessarabie
  (geografia, geograficzny) kraina położona między Dniestrem a Prutem, obecnie podzielona między Mołdawię i Ukrainę;

Beskidy /bɛskˈidɨ/ (pn)
Beskides
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w Karpatach zewnętrznych;

Betel /bˈɛtɛl/ (pn)
Béthel
  (geografia, geograficzny) (biblijny) miasto wymienione w Biblii, utożsamiane z ruinami w pobliżu miejscowości Bajtin na Zachodnim Brzegu;

Betesda /bɛtˈɛzda/ (pn)
Bethesda
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) nazwa antycznej sadzawki zlokalizowanej w północnej części starej Jerozolimy;

Betlejem /bɛˈtlɛjɛ̃m/ (pn)
Bethléem
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej części Palestyny;

Bełz /bˈɛws/ (pn)
Belz
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie sokalskim, nad Sołokiją i Rzeczycą, do 1951 roku znajdowało się w granicach Polski;

Bhutan /ˈbutãn/ (pn)
Bhoutan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Thimphu;

Bhutanka /buˈtãŋka/ (n)
Bhoutanaise
  obywatelka Bhutanu

Bhutańczyk /buˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Bhoutanais
  obywatel Bhutanu

Biafra /bjˈafra/ (pn)
golfe du Biafra
  (dawniej, dawny) (geografia, geograficzny) zatoka Bonny;
Biafra
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) państwo istniejące w latach 1967–1970 w Afryce, na wybrzeżu obecnej Nigerii;
  (geografia, geograficzny) kraina w południowo-wschodniej Nigerii

Biafranka /bjafrˈaŋka/ (n)
Biafraise
  mieszkanka ((historia, historyczny, historycznie) obywatelka) Biafry

Biafrańczyk /bjafrˈaɲtʃɨk/ (n)
Biafrais
  mieszkaniec ((historia, historyczny, historycznie) obywatel) Biafry

Bianka /ˈbʲjãŋka/ (pn)
Bianca
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Urana;
  imię żeńskie;

Białorusin /ˌbʲjawɔˈruɕĩn/ (n)
Biélorusse
  osoba narodowości białoruskiej, obywatel Białorusi, mieszkaniec Białorusi

Białorusinka /ˌbʲjawɔruˈɕĩŋka/ (n)
Biélorusse
  kobieta lub dziewczyna narodowości białoruskiej, obywatelka Białorusi, mieszkanka Białorusi

Białoruś /bʲjaˈwɔruɕ/ (n)
Biélorussie, Bélarus
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Biały Drin /bjˈawɨ drˈin/ (pn)
Drin blanc
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodnim Kosowie i północnej Albanii, w zlewisku Morza Adriatyckiego;

Biały Men /bjˈawɨ mˈɛn/ (pn)
Main blanc
  (geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, w Bawarii, w Górnej Frankonii, północny i prawy dopływ Menu;

Biblia /ˈbʲiblʲja/ (n)
Bible
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawany przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga;

Biebrza /bjˈɛbʒa/ (pn)
Biebrza
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-wschodniej Polsce, prawy dopływ Narwi;

Biesiedź /bjˈɛɕɛtɕ/ (pn)
Besed
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji i na Białorusi, lewy dopływ Soży;

Biełaja /bjɛwˈaja/ (pn)
Belaïa
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Baszkirii, lewy dopływ Kamy w dorzeczu Wołgi;

Biełogorsk /bjɛwˈɔɡɔrsk/ (pn)
Belogorsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie amurskim, nad Tomem;

Biełorieck /bjɛwˈɔrjɛtsk/ (pn)
Beloretsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Republice Baszkirii, w Rosji;

Biełowo /bjɛwˈɔvɔ/ (pn)
Belovo
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie kemerowskim;

Birma /ˈbʲirma/ (pn)
Birmanie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Birobidżan /bʲˌirɔbʲˈidʒan/ (pn)
Birobidjan
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, położone na Dalekim Wschodzie, między rzekami Birą i Bidżanem;

Bissau /ˈbʲisːaw/ (pn)
Bissau
  (geografia, geograficzny) stolica Gwinei Bissau;

Bitynia /bʲitˈɨɲʲa/ (pn)
Bithynie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Mniejszej, prowincja rzymska;

Bizancjum /bʲiˈzãnʦ̑ʲjũm/ (pn)
Byzance
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto nad cieśniną Bosfor, nad zatoką Złotego Rogu; później Konstantynopol; obecnie Stambuł;

Bizerta /bʲizˈɛrta/ (pn)
Bizerte
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Tunezji, port nad Morzem Śródziemnym;

Blanka /ˈblãnka/ (pn)
Blanche
  imię żeńskie;

Bliski Wschód /ˈblʲisʲci ˈfsxut/ (pn)
Moyen-Orient, Proche-Orient
  (geografia, geograficzny) obszar na styku Europy, Afryki i południowo-zachodniej Azji;

Bliźnięta /blʲiʑˈɲɛ̃nta/ (pn)
Gémeaux
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) trzeci znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) maja do 20 (21) czerwca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Bochum /ˈbɔxũm/ (pn)
Bochum
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu położone w zachodniej części Niemiec;

Boh /bɔx/ (pn)
Boug méridional, Boug oriental
  (geografia, geograficzny) rzeka na Ukrainie mająca źródła na Podolu, uchodząca do Morza Czarnego;

Bolechów /bɔlˈɛxuf/ (pn)
Bolekhiv
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim;

Boliwia /bɔˈlʲivʲja/ (pn)
Bolivie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Ameryki Południowej, ze stolicą w Sucre;

Boliwijczyk /ˌbɔlʲiˈvʲijʧ̑ɨk/ (n)
Bolivien
  obywatel Boliwii

Boliwijka /ˌbɔlʲiˈvʲijka/ (n)
Bolivienne
  obywatelka Boliwii

Bolonia /bɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Bologne
  (geografia, geograficzny) miasto położone między Padem a Apeninami w północnych Włoszech;

Bolton /bˈɔltɔn/ (pn)
Bolton
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii;

Bombaj /ˈbɔ̃mbaj/ (pn)
Bombay, Mumbai
  (geografia, geograficzny) miasto w Indiach;

Bonawentura /ˌbɔ̃navɛ̃nˈtura/ (pn)
Bonaventure
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Bonifacy /ˌbɔ̃ɲiˈfaʦ̑ɨ/ (pn)
Boniface
  imię męskie;

Bonn /bˈɔnn/ (pn)
Bonn
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;

Booz /bˈɔɔs/ (pn)
Boaz, Booz
  (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia semickiego

Bordeaux /bɔʁdo/ (pn)
Bordeaux
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica regionu Akwitania;

Bordżomi /bɔrdʒˈɔmi/ (pn)
Bordjomi
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto uzdrowiskowe w Gruzji, w regionie Samcche-Dżawachetia;

Borys /ˈbɔrɨs/ (pn)
Boris
  polskie imię męskie;

Borysoglebsk /bˌɔrɨsˈɔɡlɛpsk/ (pn)
Borissoglebsk
  (geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Rosji, w obwodzie woroneskim;

Bosfor /ˈbɔsfɔr/ (pn)
Bosphore
  (geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Czarne z morzem Marmara, oddzielająca Europę od Azji;

Bosra /bˈɔsra/ (pn)
Bosra
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Syrii;

Boston /ˈbɔstɔ̃n/ (pn)
Boston
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Botnik Południowy /bˈɔtɲik pˌɔwudɲʲˈɔvɨ/ (pn)
mer de Botnie
  (geografia, geograficzny) południowa część Zatoki Botnickiej na Bałtyku;

Botnik Północny /bˈɔtɲik puwnˈɔtsnɨ/ (pn)
baie de Botnie
  (geografia, geograficzny) północny basen Zatoki Botnickiej, oddzielony od Botnika Południowego cieśniną Kvarken Północny;

Botswana /bɔtsˈfãna/ (pn)
Botswana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Botswańczyk /bɔtsˈfãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Botswanais
  obywatel Botswany

Bośnia /ˈbɔɕɲa/ (pn)
Bosnie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w południowej Europie;

Bośnia i Hercegowina /ˈbɔɕɲa ˌi‿xɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩna/ (pn)
Bosnie-Herzégovine, Bosnie et Herzégovine, Bosnie-et-Herzégovine
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie;

Bośniak /ˈbɔɕɲak/ (n)
Bosniaque
  mieszkaniec Bośni, obywatel Bośni i Hercegowiny

Boże Narodzenie /ˈbɔʒɛ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (pn)
Noël
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone 25 i 26 grudnia, w którym wspomina się narodzenie Jezusa Chrystusa;

Brabancja /brabˈantsja/ (pn)
Brabant
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna obejmująca część obecnej Belgii i Holandii, w średniowieczu tworzyła niezależne księstwo;

Brabancja Północna /brabˈantsja puwnˈɔtsna/ (pn)
Brabant-Septentrional
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja na południu Holandii ze stolicą w ’s-Hertogenbosch;

Brabantczyk /brabˈanttʃɨk/ (n)
Brabançon
  mieszkaniec Brabancji

Brabantka /brabˈantka/ (n)
Brabançonne
  mieszkanka Brabancji

Brama Burgundzka /brˈama burɡˈuntska/ (pn)
Trouée de Belfort
  (geografia, geograficzny) obniżenie między Wogezami a górami Jura, położone we Francji;

Brandenburgia /brˌandɛnbˈurɡja/ (pn)
Brandebourg
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północno-wschodniej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Poczdamie;

Braszów /brˈaʃuf/ (pn)
Brașov
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Rumunii, w okręgu Braszów;

Bratysława /ˌbratɨˈswava/ (pn)
Bratislava, Presbourg
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Słowacji;

Brazylia /braˈzɨlʲja/ (pn)
Brésil
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Brazylijczyk /ˌbrazɨˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
Brésilien
  obywatel Brazylii

Bregencja /brɛɡˈɛntsja/ (pn)
Brégence, Bregenz, Brigance
  (geografia, geograficzny) miasto w Austrii, nad Jeziorem Bodeńskim, stolica kraju związkowego Przedarulania, siedziba powiatu;

Brema /ˈbrɛ̃ma/ (pn)
Brême
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Niemczech nad Wezerą;

Brescia /brˈɛstɕa/ (pn)
Brescia
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, drugie największe miasto Lombardii; siedziba władz prowincji Brescia (1.2);

Brest /brɛst/ (pn)
Brest
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, w regionie Bretania;

Bretania /brɛˈtãɲja/ (pn)
Bretagne
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region w północno-zachodniej Francji;

Bretonka /brɛtˈɔŋka/ (n)
Bretonne
  mieszkanka Bretanii

Brindisi /brindʲˈiɕi/ (pn)
Brindisi
  (geografia, geograficzny) miasto portowe i gmina we Włoszech, w Apulii, położone na Półwyspie Salentyńskim;

Bristol /brˈistɔl/ (pn)
Bristol
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Anglii;

Brugia /brˈuɡja/ (pn)
Bruges
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Belgii, ośrodek administracyjny prowincji Flandria Zachodnia;

Bruksela /bruˈksɛla/ (pn)
Bruxelles
  (geografia, geograficzny) stolica Belgii;

Brunei /brũˈnɛji/ (pn)
Brunei
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Brunon /ˈbrũnɔ̃n/ (pn)
Bruno
  imię męskie;

Brygida /brɨˈɟida/ (pn)
Brigitte
  imię żeńskie;

Brytyjskie Wyspy Dziewicze /brɨˈtɨjsʲcɛ ˈvɨspɨ ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑ɛ/ (pn)
îles Vierges britanniques
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Środkowej, w basenie Morza Karaibskiego;

Bryzgowia /brɨzɡˈɔvja/ (pn)
Brisgau
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodnich Niemczech, między Renem a Schwarzwaldem;

Bucefał /butsˈɛfaw/ (pn)
Bucéphale
  (historia, historyczny, historycznie) koń Aleksandra Wielkiego;

Budapeszt /buˈdapɛʃt/ (pn)
Budapest
  (geografia, geograficzny) (administracja) (urzędowy) stolica Węgier;

Budziak /bˈudʑak/ (pn)
Boudjak
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna będąca częścią Besarabii, podzielona między Ukrainę a Mołdawię, rozciągająca się wzdłuż wybrzeża Morza Czarnego między Prutem , Dniestrem i dolnym Dunajem;

Bugulma /buɡˈulma/ (pn)
Bougoulma
  (geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Rosji, w Tatarstanie;

Bukareszt /buˈkarɛʃt/ (pn)
Bucarest
  (geografia, geograficzny) stolica Rumunii;

Bund /bˈunt/ (pn)
Bund
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrótowa nazwa Powszechnego Żydowskiego Związku Robotniczego na Litwie, w Polsce i Rosji;

Burbonia /burbˈɔɲʲa/ (pn)
Bourbonnais
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna położona na terenie obecnych departamentów Aller i Cher;

Bureja /burˈɛja/ (pn)
Boureïa
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, dopływ Amuru;

Burgas /bˈurɡas/ (pn)
Bourgas
  (geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii nad Morzem Czarnym;

Burgenland /burˈɡɛ̃nlãnt/ (pn)
Burgenland
  (geografia, geograficzny) (administracja) najbardziej wysunięty na wschód kraj związkowy Austrii;

Burgund /bˈurɡunt/ (n)
Burgonde
  (historia, historyczny, historycznie) członek germańskiego plemienia Burgundów;

Burgundczyk /burɡˈunttʃɨk/ (n)
Bourguignon
  mieszkaniec Burgundii

Burgundia /burˈɡũndʲja/ (pn)
Bourgogne
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region administracyjny położony w centralnej Francji;

Burgundia-Franche-Comté /burɡˈundjafrˈanxɛkˈɔmtɛ/ (pn)
BFC, Bourgogne-Franche-Comté
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny Francji w środkowo-wschodniej części kraju, graniczący ze Szwajcarią;

Burgundka /burɡˈuntka/ (n)
Burgonde
  (historia, historyczny, historycznie) członkini germańskiego plemienia Burgundów;
Bourguignonne
  mieszkanka Burgundii

Buriacja /burʲˈjat͡s.ja/ (pn)
Bouriatie
  (geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej

Buriat /bˈurjat/ (n)
Bouriate
  mieszkaniec Buriacji

Burkina Faso /burʲˈcĩna ˈfasɔ/ (pn)
Burkina Faso
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce;

Burkinka /burʲˈcĩŋka/ (n)
Burkinabè
  obywatelka Burkiny Faso

Burundi /buˈrũndʲi/ (pn)
Burundi
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Buszehr /bˈuʃɛxr/ (pn)
Bouchehr
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnim Iranie, nad Zatoką Perską;

Bułgar /ˈbuwɡar/ (n)
Bulgare
  człowiek narodowości bułgarskiej, obywatel Bułgarii, mieszkaniec Bułgarii

Bułgaria /buwˈɡarʲja/ (n)
Bulgarie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Sofii;

Bułgarka /buwˈɡarka/ (n)
Bulgare
  kobieta lub dziewczyna narodowości bułgarskiej, obywatelka Bułgarii, mieszkanka Bułgarii

Bużumbura /ˌbuʒũmˈbura/ (pn)
Bujumbura
  (geografia, geograficzny) największe miasto Burundi, dawniej stolica państwa;

Byblos /bˈɨblɔs/ (pn)
Byblos, Jbeil
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowym Libanie na wybrzeżu Morza Śródziemnego, centrum administracyjne dystryktu Dżubajl;

Byk /bɨk/ (pn)
Taureau
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) drugi znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) kwietnia do 20 (21) maja
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Bystrzyca /bɨstʃˈɨtsa/ (pn)
Bistrița
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rumunii, położone w północno-wschodnim Siedmiogrodzie;

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii /ˈbɨwa ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃ska rɛˈpublʲika ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲji/ (pn)
Ancienne République Yougoslave de Macédoine
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa Republiki Macedonii używana przez ONZ

Bzyp /bzˈɨp/ (pn)
Bzipi
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) najdłuższa rzeka w Abchazji, uchodzi do Morza Czarnego;

Bóg /buk/ (n)
Dieu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej;

Bóg Ojciec /bˈuk ˈɔjtɕɛts/ (pn)
Dieu le Père
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: pierwsza osoba Trójcy Świętej;

Bóg jeden wie /ˈbuc ˈjɛdɛ̃n ˈvʲjɛ/ (idiom)
Dieu sait
  (potocznie, potoczny) słowa wyrażające różne wątpliwości

Błażej /ˈbwaʒɛj/ (pn)
Blaise
  imię męskie;

C-dur /tsˈɛdˈur/ (n)
do majeur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku c (w zapisie nutowym bez znaków przykluczowych)

COBOL /ˈkɔbɔl/ (acronym)
COBOL
  (informatyka, informatyczny) język programowania, stworzony pod koniec lat 50. XX wieku, przeznaczony do zastosowań przemysłowo-handlowych;

Cadillac /tsadʲˈillats/ (pn)
Cadillac
  (motoryzacja) marka samochodu;

Cagliari /tsaɡljˈari/ (pn)
Cagliari
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, stolica autonomicznego regionu Sardynia;

Calais /tsalˈais/ (n)
Calais
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-wschodniej Francji, nad Cieśniną Kaletańską;

Cambrai /kɛmbrˈai/ (pn)
Cambrai
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Francji, w regionie Hauts-de-France;

Cambridge /kˈɛmbridʒ/ (pn)
Cambridge
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto uniwersyteckie w Wielkiej Brytanii, w Anglii Wschodniej;

Canberra /kanbˈɛra/ (pn)
Canberra
  (geografia, geograficzny) stolica Australii;

Cannes /kˈannɛs/ (pn)
Cannes
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Francji na Lazurowym Wybrzeżu;

Caracas /kaˈrakas/ (pn)
Caracas
  (geografia, geograficzny) stolica Wenezueli;

Carcassonne /tsˌartsassˈɔnnɛ/ (pn)
Carcassonne
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Francji, w Oksytanii

Carmagnola /tsˌarmaɡnˈɔla/ (pn)
Carmagnole
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Piemoncie;

Carmen /ˈkarmɛ̃n/ (pn)
Carmen
  imię żeńskie;

Carrara /tsarˈara/ (pn)
Carrare
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Toskania;

Casablanca /tsˌasablˈantsa/ (pn)
Casablanca
  (geografia, geograficzny) największe miasto Maroka;

Catanzaro /tsˌatanzˈarɔ/ (pn)
Catanzaro
  (geografia, geograficzny) (administracja) włoska prowincja położona na południu kraju, w Kalabrii;
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Włoszech, stolica regionu Kalabria i prowincji Catanzaro (1.2);

Cchinwali /tsçinvˈali/ (pn)
Tskhinvali
  (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto i de facto stolica nieuznawanego państwa Osetii Południowej, de iure zaś miasto w Gruzji;

Cecylia /ʦ̑ɛˈʦ̑ɨlʲja/ (pn)
Cécile
  imię żeńskie;

Cejlon /ˈʦ̑ɛjlɔ̃n/ (pn)
Ceylan
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Indyjskim;

Celebes /ʦ̑ɛˈlɛbɛs/ (pn)
Célèbes
  (geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa na Oceanie Spokojnym wchodząca w skład Archipelagu Malajskiego;

Celestyn /tsɛlˈɛstɨn/ (pn)
Célestin
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Celia /ˈʦ̑ɛlʲja/ (pn)
Célia
  imię żeńskie;

Celina /ʦ̑ɛˈlʲĩna/ (pn)
Céline
  imię żeńskie;

Celius /tsˈɛljus/ (pn)
Cælius
  (geografia, geograficzny) jedno z siedmiu wzgórz, na których wznosił się starożytny Rzym, położone między Eskwilinem a Awentynem;

Celt /ʦ̑ɛlt/ (n)
Celte
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) członek grupy ludów indoeuropejskich wywodzących się z środkowej Europy

Cerber /ˈʦ̑ɛrbɛr/ (pn)
Cerbère
  (mitologia grecka) trzygłowy pies o wężowym ogonie, strzegący bram Hadesu;

Ceres /ˈʦ̑ɛrɛs/ (pn)
Cérès
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 1, z pasa głównego planetoid, do 2006 r. zaliczana do planetoid, odkryta w 1801 r.;
  (mitologia rzymska) bogini urodzaju i wegetacji, utożsamiana z grecką Demeter;

Ces-dur /tsˈɛzdˈur/ (n)
do bemol majeur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku ces (w zapisie nutowym z siedmioma bemolami)

Cezarea /tsˌɛzarˈɛa/ (pn)
Césarée
  (geografia, geograficzny) nazwa szeregu miast i miejscowości na terenie historycznego Imperium Rzymskiego;

Cezarea Filipowa /tsˌɛzarˈɛa fˌilipˈɔva/ (pn)
Césarée de Philippe
  (geografia, geograficzny) starożytne miasto w Palestynie, w Galilei;

Chanka /xˈaŋka/ (pn)
Lac Khanka
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jezioro przepływowe w dalekowschodniej części Azji, położone na pograniczu Rosji i Chin, na północ od Władywostoku;

Chantajka /xantˈajka/ (pn)
Khantaïka
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, prawy dopływ Jeniseju

Chartum /ˈxartũm/ (pn)
Khartoum
  (geografia, geograficzny) stolica Sudanu;

Charybda /xarˈɨbda/ (pn)
Charybde
  (mitologia grecka) córka Posejdona i Gai, potwór morski czyhający na marynarzy w Cieśninie Mesyńskiej;

Chatanga /xatˈaŋɡa/ (pn)
Khatanga
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim, powstaje z połączenia Chety i Kotuja;

Chazar /ˈxazar/ (n)
Khazar
  członek ludu koczowniczego pochodzenia tureckiego

Cheronea /ˌxɛrɔ̃ˈnɛa/ (pn)
Chéronée
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji;

Cheroneja /ˌxɛrɔ̃ˈnɛja/ (pn)
Chéronée
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji;

Chersoń /xˈɛrsɔɲ/ (pn)
Kherson
  (geografia, geograficzny) miasto na południu Ukrainy, nad Dnieprem, stolica obwodu chersońskiego;

Cherubin /xɛrˈubʲin/ (pn)
Chérubin
  imię męskie;

Chewsuretia /xˌɛfsurˈɛtja/ (pn)
Khevsourétie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i geograficzna położona w północno-wschodniej Gruzji;

Chicago /ʃikˈaɡɔ/ (pn)
Chicago
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Chile /ˈʧ̑ʲilɛ/ (pn)
Chili
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Chilijczyk /ʧ̑ʲiˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
Chilien
  obywatel Chile

Chinka /ˈxʲĩŋka/ (n)
Chinoise
  kobieta lub dziewczyna narodowości chińskiej, obywatelka lub mieszkanka Chin

Chiny /ˈxʲĩnɨ/ (pn)
Chine
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Chioggia /hjˈɔɡɡja/ (pn)
Chioggia
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska, w prowincji Wenecja;

Chiwa /çˈiva/ (pn)
Khiva
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto nad rzeką Amu-darią w wilajecie chorezmijskim Uzbekistanu w Azji Środkowej;

Chiłok /çˈiwɔk/ (pn)
Khilok
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Selengi;

Chińczyk /ˈxʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Chinois
  obywatel Chin
  osoba narodowości chińskiej;

Chińska Republika Ludowa /ˈxʲĩj̃ska rɛˈpublʲika luˈdɔva/ (pn)
République populaire de Chine
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Chin;

Chlodwig /xlˈɔdvik/ (pn)
Clovis
  imię męskie

Chloe /xlˈɔɛ/ (pn)
Chloé
  imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Chocim /xˈɔtɕim/ (pn)
Khotyn
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na zachodniej Ukrainie, w obwodzie czerniowieckim, położone nad Dniestrem;

Chodżent /xˈɔdʒɛnt/ (pn)
Khodjent
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Tadżykistanie, stolica wilajetu sogdyjskiego, położone nad Syr-darią;

Choj /xˈɔj/ (pn)
Khoy
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie, w ostanie Azerbejdżan Zachodni;

Chopin /ʃˈɔpɛn/ (pn)
Chopin
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze 3784, znajdująca się w głównym pasie asteroid

Chorezm /xˈɔrɛzm/ (pn)
Khwarezm
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna kraina nad dolną Amu-darią, obejmująca obszar dzisiejszego Uzbekistanu, Turkmenistanu i Kazachstanu;

Chorog /xˈɔrɔk/ (pn)
Khorog
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Tadżykistanie, położone u ujścia rzeki Ghunt do rzeki Pandż;

Chorwacja /xɔrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
Croatie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy ze stolicą w Zagrzebiu;

Chorwat /ˈxɔrvat/ (n)
Croate
  człowiek narodowości chorwackiej, obywatel Chorwacji, mieszkaniec Chorwacji

Chronos /xrˈɔnɔs/ (pn)
Chronos
  (mitologia grecka) bóstwo pogańskie, bóg czasu;

Chrystus /ˈxrɨstus/ (pn)
Christ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł, przydomek Jezusa z Nazaretu;

Chrystus zmartwychwstał /xrˈɨstuz zmartfˈɨxfstaw/ (interjection)
Christ est ressuscité
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjne pozdrowienie wielkanocne, używane głównie wśród prawosławnych

Cieśnina Gibraltarska /tɕɛɕɲˈina ɡʲˌibraltˈarska/ (pn)
détroit de Gibraltar
  (geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Śródziemne z Oceanem Atlantyckim, oddzielająca Afrykę od Europy;

Cieśnina Kaletańska /tɕɛɕɲˈina kˌalɛtˈaɲska/ (pn)
pas de Calais
  (geografia, geograficzny) cieśnina stanowiąca najwęższą część kanału La Manche, po obu jej stronach znajdują się miasta Dover i Calais;

Cieśnina Mesyńska /tɕɛɕɲˈina mɛsˈɨɲska/ (pn)
détroit de Messine
  (geografia, geograficzny) cieśnina łącząca wody Morza Tyrreńskiego i Morza Jońskiego;

Cieśnina Piławska /tɕɛɕɲˈina piwˈafska/ (pn)
détroit de Baltiisk
  (geografia, geograficzny) cieśnina między dwiema częściami Mierzei Wiślanej, łącząca Zalew Wiślany z wodami Morza Bałtyckiego;

Cieśnina Świętego Bonifacego /tɕɛɕɲˈina ɕfʲɛntˈɛɡɔ bˌɔɲifatsˈɛɡɔ/ (pn)
bouches de Bonifacio
  (geografia, geograficzny) cieśnina na Morzu Śródziemnym oddzielająca Korsykę od Sardynii;

Cis-dur /tsizdˈur/ (n)
do dièse majeur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku cis (w zapisie nutowym z siedmioma krzyżykami)

Colargol /kɔˈlarɡɔl/ (pn)
Colargol
  imię misia z animowanej bajki;

Colmar /tsˈɔlmar/ (pn)
Colmar
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Francji, w regionie Grand Est;

Como /kˈɔmɔ/ (pn)
Côme
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w północnych Włoszech, w Lombardii;
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Lombardii, stolica prowincji Como (1.3);

Compiègne /kɔmpʲˈɛɡnɛ/ (pn)
Compiègne
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, miejsce podpisania zawieszeń broni w dwóch wojnach światowych;

Cosenza /tsɔsˈɛnza/ (pn)
Cosenza
  (geografia, geograficzny) (administracja) włoska prowincja położona w Kalabrii;
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Kalabrii, stolica prowincji Cosenza (1.2);

Cremona /krɛmˈɔna/ (pn)
Crémone
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, położone w Lombardii, na lewym brzegu Padu, stolica prowincji Cremona (1.2);

Cygan /ˈʦ̑ɨɡãn/ (n)
tsigane, manouche
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości cygańskiej (romskiej);

Cyganka /tsɨɡˈaŋka/ (n)
tsigane, tzigane
  (etnografia, etnograficzny) kobieta narodowości cygańskiej

Cylicja /tsɨlˈitsja/ (pn)
Cilicie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna kraina w południowo-wschodniej Azji Mniejszej nad Morzem Śródziemnym;

Cypr /ʦ̑ɨpr̥/ (pn)
Chypre
  (geografia, geograficzny) duża wyspa położona we wschodniej części Morza Śródziemnego;
  (geografia, geograficzny) europejskie państwo na wyspie Cypr (1.1), ze stolicą w Nikozji;

Cyprian /ˈʦ̑ɨprʲjãn/ (pn)
Cyprien
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Cypryjczyk /ʦ̑ɨˈprɨjʧ̑ɨk/ (n)
Chypriote
  obywatel Cypru (Republiki Cypryjskiej)

Cypryjka /ʦ̑ɨˈprɨjka/ (pn)
Chypriote
  obywatelka Cypru (Republiki Cypryjskiej)

Cyrena /tsɨrˈɛna/ (pn)
Cyrène
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w północnej Libii, w prowincji Cyrenajka; współcześnie stanowisko archeologiczne;

Cyrenajka /ˌʦ̑ɨrɛ̃ˈnajka/ (pn)
Cyrénaïque
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Libii na wybrzeżu Morza Śródziemnego;

Czapajewsk /tʃapˈajɛfsk/ (pn)
Tchapaïevsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie samarskim, nad rzeką Czapajewką dopływem Wołgi;

Czara /tʃˈara/ (pn)
Tchara
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie irkuckim, czytyjskim i Jakucji; lewy dopływ Olokmy;

Czarna Afryka /ˈʧ̑arna ˈːfrɨka/ (n)
Afrique noire
  (geografia, geograficzny) część Afryki na południe od Sahary, zamieszkiwana w większości przez ludność czarnoskórą

Czarnobyl /tʃarnˈɔbɨl/ (pn)
Tchernobyl
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie w obwodzie kijowskim, rejonie iwankowskim;

Czarnogóra /ˌʧ̑arnɔˈɡura/ (n)
Monténégro
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Podgoricy;

Czarnogórzanin /ˌʧ̑arnɔɡuˈʒãɲĩn/ (n)
Monténégrin
  obywatel Czarnogóry

Czarnogórzanka /ˌʧ̑arnɔɡuˈʒãŋka/ (n)
Monténégrine
  mieszkanka Czarnogóry

Czarnogórzec /ˌʧ̑arnɔˈɡuʒɛʦ̑/ (n)
Monténégrin
  człowiek narodowości czarnogórskiej, obywatel Czarnogóry, mieszkaniec Czarnogóry

Czarny Keresz /tʃˈarnɨ kˈɛrɛʃ/ (pn)
Criș Noir
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Rumunii i we wschodnich Węgrzech, wspólnie z Białym Kereszem tworzy Keresz;

Czarysz /tʃˈarɨʃ/ (pn)
Tcharych
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Obu;

Czeboksary /tʃˌɛbɔksˈarɨ/ (pn)
Tcheboksary
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone na prawym brzegu Wołgi, stolica Republiki Czuwaskiej;

Czech /ʧ̑ɛx/ (n)
Bohêmien
  mieszkaniec Czech (krainy historycznej)
Tchèque
  osoba narodowości czeskiej, obywatel Czech (Republiki Czeskiej), mieszkaniec Czech;

Czechosłowacja /ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
Tchécoslovaquie
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo istniejące w latach 1918–1938 i 1945–1992, w Europie Środkowej;

Czechy /ˈʧ̑ɛxɨ/ (pn)
Bohême
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach (1.1);
Tchéquie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Pradze;

Czeczenia /ʧ̑ɛˈʧ̑ɛ̃ɲja/ (pn)
Tchétchénie
  (geografia, geograficzny) republika na Kaukazie wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;

Czepca /tʃˈɛptsa/ (pn)
Tcheptsa
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w europejskiej części Rosji, przepływa przez terytorium Udmurcji i obwodu kirowskiego; główny lewy dopływ Wiatki;

Czeremchowo /tʃˌɛrɛmxˈɔvɔ/ (pn)
Tcheremkhovo
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie irkuckim;

Czerniowce /ʧ̑ɛrʲˈɲɔfʦ̑ɛ/ (pn)
Tchernivtsi
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie;

Czerwony Krzyż /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈkʃɨʃ/ (pn)
Croix-Rouge
  (potocznie, potoczny) potoczne określenie organizacji humanitarnej Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża lub każdego ze stowarzyszeń krajowych tej organizacji;

Czeski Raj /tʃˈɛski rˈaj/ (pn)
paradis de Bohême
  (geografia, geograficzny) region turystyczny w północno-zachodnich Czechach ;

Czeszka /ˈʧ̑ɛʃka/ (n)
Tchèque
  osoba płci żeńskiej narodowości czeskiej, obywatelka Czech, mieszkanka Czech

Czo Oju /tʃˈɔː ˈɔju/ (pn)
Cho Oyu
  (geografia, geograficzny) szczyt w Himalajach;

Czona /tʃˈɔna/ (pn)
Tchona
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji; w obwodzie irkuckim i Jakucji; prawy dopływ Wiluja;

Czuja /tʃˈuja/ (pn)
Tchouïa
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Buriacji i obwodzie irkuckim; prawy dopływ Leny;

Czumysz /tʃˈumɨʃ/ (pn)
Tchoumych
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Obu;

Czuna /tʃˈuna/ (pn)
Tchouna
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji w obwodzie irkuckim, wraz z Biriusą tworzy Tasiejewę;

Czusowaja /tʃˌusɔvˈaja/ (pn)
Tchoussovaïa
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w europejskiej części Rosji, uchodzi do Zbiornika Kamskiego;

Czusowoj /tʃusˈɔvɔj/ (pn)
Tchoussovoï
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Rosji, w Kraju Permskim, na Uralu, nad Czusową;

Czułym /tʃˈuwɨm/ (pn)
Tchoulym
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Obu;

Czyta /tʃˈɨta/ (pn)
Tchita
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, nad rzekami Czytą (1.2) i Ingodą, w południowej Syberii, w Kraju Zabajkalskim;

D-dur /dˈɛdˈur/ (n)
ré majeur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku d (w zapisie nutowym z dwoma krzyżykami)

DNA /dɛ‿ɛ̃n‿ˈa/ (acronym)
ADN
  = (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) kwas deoksyrybonukleinowy, biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych;

DPK /dˌɛpˌɛkˈa/ (acronym)
BPC
  (medycyna, medyczny) dobra praktyka kliniczna;

DRL /dˌɛˌɛrˈɛl/ (acronym)
MGD
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Demokratyczny Ruch Lewicy
RPD
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Doniecka Republika Ludowa;

Dacjusz /dˈatsjuʃ/ (pn)
Dacien
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego

Dafne /ˈdafnɛ/ (pn)
Daphné
  (mitologia, mitologiczny) postać z mitów greckich, nimfa, która adorowana przez Apolla zamieniła się w drzewo laurowe;

Dagestan /daˈɡɛstãn/ (n)
Daghestan, Daguestan
  (geografia, geograficzny) republika autonomiczna wchodząca w skład Rosji;

Dakar /ˈdakar/ (pn)
Dakar
  (geografia, geograficzny) stolica Senegalu;

Dakota Południowa /daˈkɔta ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Dakota du Sud
  (geografia, geograficzny) stan w środkowo-północnej części Stanów Zjednoczonych;

Dakota Północna /daˈkɔta puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Dakota du Nord
  (geografia, geograficzny) stan na północy Stanów Zjednoczonych;

Daleki Wschód /daˈlɛci ˈfsxut/ (n)
Extrême Orient
  (geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia obszaru wschodniej Azji, ciągnącego się wzdłuż wybrzeży Pacyfiku;

Dalila /daˈlʲila/ (pn)
Dalila
  imię żeńskie;

Dalmacja /dalˈmaʦ̑ʲja/ (pn)
Dalmatie
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na wschodnim wybrzeżu Adriatyku, na obszarze dzisiejszej Chorwacji, Bośni i Hercegowiny oraz Czarnogóry;

Damaszek /dãˈmaʃɛk/ (pn)
Damas
  (geografia, geograficzny) stolica Syrii;

Damian /ˈdãmʲjãn/ (pn)
Damien
  imię męskie;

Dania /ˈdãɲja/ (pn)
Danemark
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Kopenhadze;

Daniel /ˈdãɲɛl/ (pn)
Daniel
  imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Daniela /dãˈɲɛla/ (pn)
Danielle
  imię żeńskie pochodzenia hebrajskiego;

Dariusz /ˈdarʲjuʃ/ (pn)
Darius
  imię męskie pochodzenia staroperskiego;

Darkiejmy /darkʲˈɛjmɨ/ (pn)
Oziorsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) Oziorsk (historyczna nazwa miasta w Prusach Wschodnich, obecnie egzonim wariantowy);

Darmstadt /dˈarmstatt/ (pn)
Darmstadt
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Hesji;

Daszoguz /daʃˈɔɡus/ (pn)
Daşoguz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Turkmenistanie przy granicy z Uzbekistanem;

Debora /dɛbˈɔra/ (pn)
Débora, Déborah
  (biblijny) starotestamentowa prorokini z plemienia Naftalego;

Dejma /dˈɛjma/ (pn)
Deïma
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji (obwód kaliningradzki) uchodząca do Zalewu Kurońskiego, ramię Pregoły;

Dekalog /dɛˈkalɔk/ (n)
dix commandement, décalogue
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie i judaizmie: dziesięć przykazań Bożych;

Delfina /dɛlfˈina/ (pn)
Delphine
  imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Delfinat /dɛlfˈinat/ (pn)
Dauphiné
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w południowo-wschodniej Francji;

Delta Rodanu /dˈɛlta rɔdˈanu/ (pn)
Bouches-du-Rhône
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Dema /dˈɛma/ (pn)
Dioma
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Baszkortostanie i obwodzie orenburskim, uchodzi do Biełej w dorzeczu Wołgi;

Demawend /dɛmˈavɛnt/ (pn)
Damavand
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie, w ostanie Teheran;

Demokratyczna Republika Konga /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/ (pn)
République démocratique du Congo, République Démocratique du Congo
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Afryki ze stolicą w Kinszasie;

Demokratyczna Republika Wysp Świętego Tomasza i Książęcej /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈvɨspʲ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑ɛj/ (pn)
République démocratique de Sao Tomé-et-Principe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pełna, oficjalna nazwa Wysp Świętego Tomasza i Książęcej – państwa w Afryce

Des-dur /dˈɛzdˈur/ (n)
ré bemol majeur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku des (w zapisie nutowym z pięcioma bemolami)

Detroit /dɛtrˈɔit/ (pn)
Détroit
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Michigan;

Dezful /dˈɛsful/ (pn)
Dezfoul
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnim Iranie, w ostanie Chuzestan;

Dhaka /txˈaka/ (pn)
Dacca, Dhaka
  (geografia, geograficzny) stolica Bangladeszu;

Diana /ˈdʲjãna/ (pn)
Diane
  (mitologia rzymska) bogini łowów i przyrody (m.in. świata roślinnego i zwierzęcego, gór, lasów, gajów, źródeł leczniczych), utożsamiana z grecką Artemidą;
Dianne
  imię żeńskie;

Diemjanka /djɛmjˈaŋka/ (pn)
Demianka
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Irtysza;

Dijon /dʲˈijɔn/ (pn)
Dijon
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i gmina we Francji, w regionie Burgundia, którego jest historyczną stolicą;

Diogenes /dʲjɔˈɡɛ̃nɛs/ (pn)
Diogène
  greckie imię męskie;
  (filozofia, filozoficzny) starożytny grecki filozof o przydomku Pies, pochodzący z Synopy, głosiciel ubóstwa i powrotu do natury, prekursor cyników;

Dioma /djˈɔma/ (pn)
Dioma
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Baszkortostanie i obwodzie orenburskim, uchodzi do Biełej w dorzeczu Wołgi;

Dionizy /dʲjɔ̇̃ˈɲizɨ/ (pn)
Denis
  imię męskie;

Dniepr /dʲɲɛpr̥/ (pn)
Dnipro
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w obwodzie dniepropetrowskim na Ukrainie
Dniepr, Dniéper
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka uchodząca do Morza Czarnego, przepływająca przez Rosję, Białoruś i Ukrainię;

Dniestr /dʲɲɛstr̥/ (pn)
Dniestr
  (geografia, geograficzny) rzeka wypływająca z Karpat Wschodnich, uchodząca do Morza Czarnego, a przepływająca przez Ukrainę i Mołdawię;

Dobrudża /dɔbrˈudʒa/ (pn)
Dobroudja, Dobrogée
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna między Morzem Czarnym a dolnym odcinkiem Dunaju;

Dodekanez /dˌɔdɛkˈanɛs/ (pn)
Dodécanèse
  (geografia, geograficzny) grecki archipelag w południowej części Morza Egejskiego, u wybrzeży Turcji;

Dolina Aosty /dɔˈlʲĩna ːˈɔstɨ/ (pn)
Vallée d'Aoste
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i autonomiczny region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech;

Dolina Marny /dɔlˈina mˈarnɨ/ (pn)
Val-de-Marne
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Île-de-France;

Dolina Oise /dɔlˈina ɔˈisɛ/ (pn)
Val-d'Oise
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Île-de-France;

Dolna Austria /dˈɔlna ˈawstrja/ (pn)
Alam-Austria
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północnej Austrii;

Dolna Bawaria /dˈɔlna bavˈarja/ (pn)
Basse-Bavière
  (geografia, geograficzny) (administracja) okręg i rejencja we wschodniej Bawarii ze stolicą w Landshut;

Dolna Frankonia /dˈɔlna fraŋkˈɔɲʲa/ (pn)
Basse-Franconie
  (geografia, geograficzny) okręg i rejencja w północno-zachodniej Bawarii;

Dolna Kartlia /dˈɔlna kˈartlja/ (pn)
Basse Kartlie
  (administracja) (geografia, geograficzny) jednostka administracyjna w południowo-wschodniej Gruzji, ze stolicą w Rustawi;

Dolna Kraina /dˈɔlna kraˈina/ (pn)
Basse-Carniole
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna położona w Słowenii, część Krainy;

Dolna Normandia /dˈɔlna nɔrmˈandja/ (pn)
Basse-Normandie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawny region administracyjny w północnej Francji;

Dolna Saksonia /dˈɔlna saksˈɔɲʲa/ (pn)
Basse-Saxe
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w północno-zachodnich Niemczech, ze stolicą w Hanowerze;

Dolna Tunguzka /dˈɔlna tuŋɡˈuska/ (pn)
Toungouska inférieure
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Jeniseju;

Dolny Ren /dˈɔlnɨ rˈɛn/ (pn)
Bas-Rhin
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Grand Est;

Dominik /dɔ̃ˈmʲĩɲik/ (pn)
Dominique
  imię męskie;

Dominika /ˌdɔ̃mʲĩˈɲika/ (pn)
Dominique
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie Dominika (1.2), ze stolicą w Roseau;
  imię żeńskie;

Dominikana /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãna/ (pn)
République dominicaine
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Dominikanka /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãnka/ (n)
Dominicaine
  obywatelka Dominikany
Dominiquaise
  obywatelka Dominiki

Donald /ˈdɔ̃nalt/ (pn)
Donald
  imię męskie;

Doniec /dˈɔɲʲɛts/ (pn)
Donets, Severski Donets
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji i na Ukrainie, prawy dopływ Donu;

Dor /dˈɔr/ (n)
Dorien
  (etnografia, etnograficzny) członek starożytnego plemienia greckiego;

Dorian /ˈdɔrʲjãn/ (pn)
Dorian
  imię męskie pochodzenia greckiego;

Dorota /dɔˈrɔta/ (pn)
Dorothée
  polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Drezno /ˈdrɛznɔ/ (pn)
Dresde
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech;

Droga Mleczna /ˈdrɔɡa ˈmlɛʧ̑na/ (pn)
Voie lactée
  (astronomia, astronomiczny) pas ze skupiskiem gwiazd widoczny na nocnym niebie

Dubaj /ˈdubaj/ (pn)
Dubaï
  (geografia, geograficzny) jeden z siedmiu emiratów tworzących Zjednoczone Emiraty Arabskie;
  (geografia, geograficzny) stolica emiratu (1.1);

Dublin /ˈdublʲĩn/ (pn)
Dublin
  (geografia, geograficzny) stolica Irlandii;

Duch Święty /ˈduxʲ ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (pn)
Saint-Esprit
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: trzecia osoba Trójcy Świętej;

Dudinka /dudʲˈiŋka/ (pn)
Doudinka
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, ośrodek administracyjny dawnego Tajmyrskiego (Dołgańsko-Nienieckiego) Okręgu Autonomicznego, w Kraju Krasnojarskim, nad Dudinką (1.2) i Jenisejem;

Duisburg /duˈizburk/ (pn)
Duisbourg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w zachodniej części Niemiec, w Zagłębiu Ruhry;

Dunaj /ˈdũnaj/ (pn)
Danube
  (geografia, geograficzny) rzeka w Europie;

Dunajec /dũˈnajɛʦ̑/ (pn)
Dunajec
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowej Polsce, prawobrzeżny dopływ Wisły;

Dunka /ˈdũŋka/ (n)
Danoise
  kobieta lub dziewczyna narodowości duńskiej lub obywatelka Danii

Dunkierka /dũŋʲˈcɛrka/ (pn)
Dunkerque
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Francji;

Duszanbe /duˈʃãnbɛ/ (pn)
Douchanbé
  (geografia, geograficzny) stolica Tadżykistanu;

Duńczyk /ˈdũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Danois
  człowiek narodowości duńskiej, obywatel Danii, mieszkaniec Danii

Dwina /dvˈina/ (pn)
Dvina septentrionale
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnej Rosji, uchodząca do Morza Białego;

Dzielnica Łacińska /dʑɛlɲˈitsa watɕˈiɲska/ (pn)
Quartier latin
  (geografia, geograficzny) (administracja) uniwersytecka dzielnica Paryża;

Dzierżyńsk /dʑˈɛrʒɨɲsk/ (pn)
Dzerjinsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej Rosji, w obwodzie niżnonowogrodzkim, port śródlądowy nad Oką;

Dzukia /dʑˈukja/ (pn)
Dzūkija
  (geografia, geograficzny) jeden z regionów etnograficznych Litwy w południowej części kraju a także na Białorusi i w niewielkiej części w Polsce, znajdują się tutaj największe miasta litewskie jak Wilno czy Kowno;

Dżalalabad /dʒˌalalˈabat/ (pn)
Jalalabad
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Afganistanie, nad rzeką Kabul;

Dżamila /ʤ̑ãˈmʲila/ (pn)
Djemila
  (geografia, geograficzny) toponim, stanowisko archeologiczne w północno-wschodniej Algierii;
Djamila
  imię żeńskie pochodzenia arabskiego

Dżanin /ˈʤ̑ãɲĩn/ (pn)
Jénine
  (geografia, geograficzny) miasto położone na północy Zachodniego Brzegu na terenie Autonomii Palestyńskiej;

Dżibuti /ʤ̑ʲiˈbutʲi/ (pn)
Djibouti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Dżibuti (1.1);

Dżibutyjczyk /dʒˌibutˈɨjtʃɨk/ (n)
Djiboutien
  obywatel Dżibuti

Dżibutyjka /ˌʤ̑ʲibuˈtɨjka/ (n)
Djiboutienne
  obywatelka Dżibuti

Dżudda /dʒˈudda/ (pn)
Djeddah
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej części Arabii Saudyjskiej, w prowincji Mekka, nad Morzem Czerwonym;

Dżyzak /dʒˈɨzak/ (pn)
Djizak
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, stolica wilajetu dżyzackiego;

E-dur /ˈɛ‿dur/ (n)
mi majeur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku e (w zapisie nutowym z czterema krzyżykami)

EAWG /ˌɛ‿a‿vu‿ˈɟɛ/ (acronym)
CEEA
  = Euroazjatycka Wspólnota Gospodarcza

EBI /ˈɛbʲi/ (acronym)
BEI
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejski Bank Inwestycyjny;

EBOR /ˈɛbɔr/ (acronym)
BERD
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju;

EBOiR /ɛbɔˈir/ (acronym)
BERD
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju;

EKUZ /ˈɛkus/ (acronym)
CEAM
  = (administracja) Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego;

EPENG /ˈɛpɛŋk/ (acronym)
PEER
  Europejski program energetyczny na rzecz naprawy gospodarczej

ESBC /ˌɛ‿ːz‿bɛ‿ˈʦ̑ɛ/ (acronym)
SEBC
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejski System Banków Centralnych;

ETPC /ˌɛ‿tɛ‿pɛ‿ˈʦ̑ɛ/ (acronym)
CEDH
  = Europejski Trybunał Praw Człowieka

EWG /ɛ‿vu‿ˈɟɛ/ (acronym)
CEEA
  = (ekonomia, ekonomiczny) Euroazjatycka Wspólnota Gospodarcza
CEE
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejska Wspólnota Gospodarcza

Ebro /ˈɛbrɔ/ (pn)
Èbre
  (geografia, geograficzny) rzeka w Hiszpanii;

Edam /ˈɛdam/ (pn)
Edam
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Holandii, w prowincji Holandia Północna;

Edfu /ˈɛtfu/ (pn)
Edfou
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Egipcie na zachodnim brzegu Nilu;

Edgar /ˈɛdɡar/ (pn)
Edgar
  imię męskie;

Edirne /ɛˈdʲirnɛ/ (pn)
Edirne
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Turcji

Edmund /ˈɛdmũnt/ (pn)
Edmond
  imię męskie;

Edynburg /ɛˈdɨ̃nburk/ (pn)
Édimbourg
  (geografia, geograficzny) stolica Szkocji,

Edyta /ɛˈdɨta/ (pn)
Édith
  polskie imię żeńskie;

Efialtes /ɛˈfʲjaltɛs/ (pn)
Éphialtès
  dawne greckie imię męskie;

Efrem /ˈɛfrɛm/ (pn)
Éphrem
  (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Egina /ɛˈɟĩna/ (pn)
Égine
  (geografia, geograficzny) wyspa grecka na Morzu Egejskim, w archipelagu Wysp Argosarońskich;

Egipcjanin /ˌɛɟipˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn/ (n)
Égyptien
  mieszkaniec Egiptu

Egipcjanka /ˌɛɟipˈʦ̑ʲjãŋka/ (n)
Égyptienne
  mieszkanka Egiptu

Egipt /ˈɛɟipt/ (pn)
Égypte
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce i częściowo w Azji, ze stolicą w Kairze;

Eklezjastes /ˌɛklɛzjˈastɛs/ (pn)
Ecclésiaste
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) Księga Koheleta
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny żydowski pisarz, autor Księgi Koheleta;

Ekwador /ɛˈkfadɔr/ (pn)
Équateur, Equateur
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Quito;

Ekwadorczyk /ˌɛkfaˈdɔrʧ̑ɨk/ (n)
Équatorien
  obywatel Ekwadoru

Elam /ˈɛlam/ (pn)
Élam
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytne państwo i kraina położone na terenach obecnego południowo-zachodniego Iranu

Elamita /ˌɛlamˈita/ (n)
Élamite
  (starożytność) mieszkaniec Elamu

Elamitka /ˌɛlamˈitka/ (n)
Élamite
  (starożytność) mieszkanka Elamu

Elgi /ˈɛlɡʲi/ (pn)
Elgi
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Indygirki;

Elista /ɛlˈista/ (pn)
Elista
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone na południu jej europejskiej części, stolica Republiki Kałmucji;

Elizjum /ɛlˈizjum/ (pn)
Élysée
  (mitologia grecka) raj, miejsce pośmiertnej egzystencji przeznaczone dla ludzi dobrych;

Elohim /ɛlˈɔçim/ (pn)
Elohim
  (biblijny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, starotestamentalne imię Boga;

Elsynor /ɛlsˈɨnɔr/ (pn)
Elseneur
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Helsingør

Elwira /ɛlvˈira/ (n)
Elvire
  imię żeńskie

Elżbieta /ɛlʒˈbʲjɛta/ (pn)
Élisabeth
  polskie imię żeńskie pochodzenia hebrajskiego;

Emerencjana /ˌɛmɛrɛntsjˈana/ (pn)
Émérencie
  rzadkie polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego

Emeryk /ɛ̃ˈmɛrɨk/ (pn)
Aymeric
  imię męskie;

Emesa /ɛmˈɛsa/ (pn)
Émèse
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) Hims

Emilia /ɛ̃ˈmʲilʲja/ (pn)
Émilie, Emeline
  imię żeńskie;

Emilia-Romania /ˌɛ̃mʲilʲja‿rɔ̃ˈmãɲja/ (pn)
Émilie-Romagne
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w północnych Włoszech;

Emiratczyk /ˌɛmirˈattʃɨk/ (n)
Émirien
  obywatel Zjednoczonych Emiratów Arabskich

Emiratka /ˌɛmirˈatka/ (n)
Émirienne
  obywatelka Zjednoczonych Emiratów Arabskich

Eneasz /ɛnˈɛaʃ/ (pn)
Énée
  (mitologia grecka) (mitologia rzymska) syn Anchizesa, bohater wojny trojańskiej, jego dalecy potomkowie Romulus i Remus mieli założyć Rzym;

Engelbert /ɛ̃ŋˈɡɛlbɛrt/ (pn)
Engelbert
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia germańskiego;

Eos /ˈɛɔs/ (pn)
Éos
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie zorzy porannej, brzasku oraz świtu, utożsamiana z rzymską Aurorą;

Epir /ˈɛpir/ (pn)
Épire
  (geografia, geograficzny) górzysta kraina położona w północno-zachodniej części Grecji i południowej Albanii, nad Morzem Jońskim;

Epirota /ˌɛpirˈɔta/ (n)
Épirote
  mieszkaniec Epiru, mężczyzna z tej krainy

Epirotka /ˌɛpirˈɔtka/ (n)
Épirote
  mieszkanka Epiru; kobieta z tej krainy

Ereb /ˈɛrɛp/ (pn)
Érèbe
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie ciemności świata podziemnego;

Eris /ˈɛrʲis/ (pn)
Éris
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 136199;
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie niezgody, kłótni, sporu i rywalizacji oraz towarzyszka Aresa na polu bitwy, utożsamiana z rzymską Dyskordią;

Erytrea /ˌɛrɨˈtrɛa/ (pn)
Érythrée
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Asmarze;

Erzurum /ɛʒˈurum/ (pn)
Erzurum
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Turcji;

Es-dur /ˈɛzdˈur/ (n)
mi bemol majeur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku es (w zapisie nutowym z trzema bemolami)

Eskwilin /ɛskfˈilin/ (pn)
Esquilin
  (geografia, geograficzny) wzgórze w Rzymie;

Estera /ɛˈstɛra/ (pn)
Esther
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Estonia /ɛˈstɔ̃ɲja/ (pn)
Estonie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Estonka /ɛˈstɔ̃ŋka/ (n)
Estonienne
  kobieta lub dziewczyna narodowości estońskiej, obywatelka Estonii

Etiopczyk /ɛˈtʲjɔpʧ̑ɨk/ (n)
Éthiopien
  obywatel Etiopii

Etiopia /ɛˈtʲjɔpʲja/ (pn)
Éthiopie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Etna /ˈɛtna/ (pn)
Etna
  (geografia, geograficzny) czynny wulkan położony na Sycylii, we Włoszech;

Etolia /ɛˈtɔlʲja/ (pn)
Étolie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w starożytnej Grecji

Etruria /ɛˈtrurʲja/ (pn)
Étrurie
  (starożytność) (geografia, geograficzny) starożytna kraina w środkowej Italii nad Morzem Tyrreńskim, zasiedlona przez Etrusków w I tys. p.n.e., podbita przez Rzymian w III w. p.n.e.;

Etrusk /ˈɛtrusk/ (pn)
Étrusque
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel starożytnego ludu zamieszkującego Etrurię w środkowej Italii, wykształconego między XI a IX wiekiem p.n.e.

Etruska /ɛˈtruska/ (n)
Étrusque
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawicielka starożytnego ludu zamieszkującego Etrurię w środkowej Italii, wykształconego między XI a IX wiekiem p.n.e.

Eubeja /ɛwbˈɛja/ (pn)
Eubée
  (geografia, geograficzny) przybrzeżna wyspa grecka w zachodniej części Morza Egejskiego;

Eufemia /ɛwˈfɛ̃mʲja/ (pn)
Eufémie
  polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Eufrat /ˈɛwfrat/ (pn)
Euphrate
  (geografia, geograficzny) rzeka w Azji, przepływa przez Turcję, Syrię i Irak;

Eufrozyna /ˌɛwfrɔˈzɨ̃na/ (pn)
Euphrosyne
  (mitologia, mitologiczny) jedna z mitologicznych Charyt;
  imię żeńskie;

Eugenia /ɛwˈɡɛ̃ɲja/ (pn)
Eugénie
  imię żeńskie;

Eugeniusz /ɛwˈɡɛ̃ɲuʃ/ (pn)
Eugène
  imię męskie;

Euklides /ɛwˈklʲidɛs/ (pn)
Euclide
  grecki matematyk;

Eurazja /ɛwˈrazʲja/ (n)
Eurasie
  (geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi, podzielony umownie na Europę i Azję;

Europa /ɛwˈrɔpa/ (pn)
Europe
  (geografia, geograficzny) część świata położona na półkuli północnej, stanowiąca razem z Azją kontynent zwany Eurazją;
  (mitologia grecka) królewna tyryjska i królowa kreteńska, córka Agenora i kochanka Zeusa oraz matka Minosa, Radamantysa i Sarpedona;

Europa Południowa /ɛwrˈɔpa pˌɔwudɲʲˈɔva/ (n)
Europe du Sud
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na południe od Europy Środkowej

Europa Zachodnia /ɛwˈrɔpa zaˈxɔdʲɲa/ (n)
Europe de l'Ouest
  (geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia państw zachodniej części Europy, ze względu na ich przynależność geograficzną, historyczną i kulturową;

Europa Środkowa /ɛwˈrɔpa ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
Europe centrale
  (geografia, geograficzny) region w centralnej Europie;

Europa Środkowo-Wschodnia /ɛwˈrɔpa ˌɕrɔtkɔvɔ‿ˈfsxɔdʲɲa/ (pn)
Europe médiane
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część Europy, obejmujący kraje dawnego bloku socjalistycznego;

Europejczyk /ˌɛwrɔˈpɛjʧ̑ɨk/ (n)
Européen
  mieszkaniec Europy

Europejka /ˌɛwrɔˈpɛjka/ (n)
Européenne
  mieszkanka Europy

Europol /ɛwˈrɔpɔl/ (pn)
Europol
  Europejski Urząd Policji, agencja policyjna z siedzibą w Hadze;

Eustachy /ɛwˈstaxɨ/ (pn)
Eustache
  imię męskie;

Ewa /ˈɛva/ (pn)
Ève
  (biblijny) biblijne imię pierwszej kobiety oraz protoplastki rodu ludzkiego;
  polskie imię żeńskie pochodzenia semickiego;

Ewaryst /ɛvˈarɨst/ (pn)
Évariste
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Ewelina /ˌɛvɛˈlʲĩna/ (pn)
Eveline, Evelynn
  imię żeńskie pochodzenia celtyckiego;

Ezdrasz /ˈɛzdraʃ/ (pn)
Esdras
  imię męskie;

Ezop /ˈɛzɔp/ (pn)
Ésope
  (historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki bajkopisarz urodzony w VI w. p.n.e., pochodzący z miasta Mistra w Azji Mniejszej;

F-dur /ˈɛvdˈur/ (n)
fa majeur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku f (w zapisie nutowym z jednym bemolem)

FIFA /fˈifa/ (acronym)
FIFA
  = (francuski) Fédération Internationale de Football Association → (sport, sportowy) Międzynarodowa Federacja Piłki Nożnej;

FSB /ɛf‿ɛz‿ˈbɛ/ (acronym)
FSB
  = Federalna Służba Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej

Fabian /ˈfabʲjãn/ (pn)
Fabien
  imię męskie;

Faenza /faˈɛnza/ (pn)
Faenza
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Falun /ˈfalũn/ (pn)
Falun
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Szwecji,

Fatima /faˈtʲĩma/ (pn)
Fatima
  arabskie imię żeńskie

Faustyn /fˈawstɨn/ (pn)
Faustin
  imię męskie

Faustyna /fawˈstɨ̃na/ (pn)
Faustine
  imię żeńskie;

Federacja Bośni i Hercegowiny /fˌɛdɛrˈatsja bˈɔɕɲi i xˌɛrtsɛɡɔvˈinɨ/ (pn)
Fédération de Bosnie-et-Herzégovine
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dwóch części składowych tworzących Bośnię i Hercegowinę, zamieszkana w większości przez Boszniaków i Chorwatów;

Federacja Rosyjska /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja rɔˈsɨjska/ (pn)
Fédération de Russie
  (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Rosji

Federacyjna Republika Brazylii /ˌfɛdɛraˈʦ̑ɨjna rɛˈpublʲika braˈzɨlʲji/ (pn)
République fédérative du Brésil
  (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Brazylii, państwa w Ameryce Południowej

Federalna Republika Somalii /fˌɛdɛrˈalna rɛpˈublikˌa sɔmˈalji/ (pn)
République fédérale de Somalie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Somalii jako państwa

Felicjan /fɛˈlʲiʦ̑ʲjãn/ (pn)
Félicien
  imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Fenicja /fɛ̃ˈɲiʦ̑ʲja/ (pn)
Phénicie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina wschodniego wybrzeża Morza Śródziemnego, obejmująca tereny dzisiejszego Libanu i zachodniej części Syrii;

Fenicjanin /ˌfɛ̃ɲiˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn/ (n)
Phénicien
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Fenicji

Fenicjanka /ˌfɛ̃ɲiˈʦ̑ʲjãŋka/ (n)
Phénicienne
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkanka Fenicji

Ferdynand /fɛrˈdɨ̃nãnt/ (pn)
Ferdinand, Fernand
  imię męskie;

Fergana /fɛrɡˈana/ (pn)
Ferghana
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, w Kotlinie Fergańskiej, siedziba administracyjna wilajetu fergańskiego;

Ferrara /fɛrˈara/ (pn)
Ferrare
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Fez /fɛs/ (pn)
Fez, Fès
  (geografia, geograficzny) miasto w Maroku;

Fidelis /fʲiˈdɛlʲis/ (pn)
Fidèle
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Fidżi /ˈfʲiʤ̑ʲi/ (pn)
Fidji
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Fidżyjczyk /fʲiˈʤ̑ɨjʧ̑ɨk/ (n)
Fidjien
  obywatel Fidżi

Fiesole /fjɛsˈɔlɛ/ (pn)
Fiesole, Fésules
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w prowincji Florencja;

Filadelfia /ˌfʲilaˈdɛlfʲja/ (pn)
Philadelphie
  (geografia, geograficzny) miasto na północno-wschodnim wybrzeżu USA, w stanie Pensylwania;

Filip /ˈfʲilʲip/ (pn)
Philippe
  polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Filipinka /ˌfʲilʲiˈpʲĩnka/ (n)
Philippine
  obywatelka Filipin

Filipiny /ˌfʲilʲiˈpʲĩnɨ/ (pn)
Philippines
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Filoktet /fʲiˈlɔktɛt/ (pn)
Philoctète
  (mitologia, mitologiczny) postać z mitologii greckiej, król Tesalii, łucznik, spadkobierca łuku Heraklesa i zabójca Parysa;

Filomena /ˌfʲilɔ̃ˈmɛ̃na/ (pn)
Philomène
  imię żeńskie;

Filon /ˈfʲilɔ̃n/ (pn)
Philon
  imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego;

Fin /fʲĩn/ (n)
Finlandais, Finnois
  człowiek narodowości fińskiej, obywatel Finlandii, mieszkaniec Finlandii

Finka /ˈfʲĩnka/ (n)
Finlandaise
  kobieta narodowości fińskiej lub obywatelka Finlandii

Finlandia /fʲĩnˈlãndʲja/ (pn)
Finlande
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Helsinkach;

Fionia /fjˈɔɲʲa/ (pn)
Fionie
  (geografia, geograficzny) wyspa Danii, położona między Półwyspem Jutlandzkim a Zelandią;

Fis-dur /fˈizdˈur/ (n)
fa dièse majeur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku fis (w zapisie nutowym z sześcioma krzyżykami)

Flandria /ˈflãndrʲja/ (pn)
Flandre, Flandres
  (geografia, geograficzny) (administracja) region Belgii;
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we Francji, Belgii i Holandii

Flandria Wschodnia /ˈflãndrʲja ˈfsxɔdʲɲa/ (pn)
Flandre-Orientale
  (geografia, geograficzny) prowincja w Belgii;

Flandria Zachodnia /flˈandrja zaxˈɔdɲʲa/ (pn)
Flandre-Occidentale
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w zachodniej Belgii, nad Morzem Północnym;

Flora /ˈflɔra/ (pn)
Flora
  imię żeńskie;

Florencja /flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (pn)
Florence
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech;

Florentyna /flˌɔrɛntˈɨna/ (n)
Florence, Florentine
  imię żeńskie

Florian /ˈflɔrʲjãn/ (pn)
Florian
  imię męskie;

Fobos /ˈfɔbɔs/ (pn)
Phobos
  (astronomia, astronomiczny) większy i bliższy z dwóch księżyców Marsa;

Foggia /fˈɔɡɡja/ (pn)
Foggia
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w południowych Włoszech, w Apulii; stolica prowincji Foggia (1.2);

Fort-de-France /fˈɔrddˈɛfrˈantsɛ/ (pn)
Fort-de-France
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Martyniki, francuskiego departamentu zamorskiego położonego na Karaibach;

Franciszek /frãɲˈʨ̑iʃɛk/ (pn)
François
  imię męskie pochodzenia germańskiego;

Franciszka /frãɲˈʨ̑iʃka/ (pn)
Françoise
  imię żeńskie;

Francja /ˈfrãnʦ̑ʲja/ (n)
France
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Europie, ze stolicą w Paryżu;

Francuz /ˈfrãnʦ̑us/ (n)
Français
  człowiek narodowości francuskiej, obywatel Francji, mieszkaniec Francji

Francuzka /frãnˈʦ̑uska/ (n)
Française
  kobieta lub dziewczyna narodowości francuskiej, obywatelka Francji

Frankfurt nad Odrą /frˈaŋkfurt nat ˈɔdrɔ̃/ (pn)
Francfort-sur-l'Oder
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu, leżące na zachodnim brzegu Odry, we wschodniej części Niemiec w kraju związkowym Brandenburgia;

Frankijka /fraŋkˈijka/ (n)
Franque
  (dawniej, dawny) Europejka (nazwa używana w Lewancie, z perspektywy Greków i muzułmanów)
  (historia, historyczny, historycznie) przedstawicielka zachodniogermańskiego plemienia powstałego w III wieku;

Freja /ˈfrɛja/ (pn)
Freyja
  nordycka bogini z rodu wanów asgardskich, bóstwo wegetacji, miłości, płodności, magii i wojny;

Frosinone /frˌɔɕinˈɔnɛ/ (pn)
Frosinone
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum;

Fryderyk /frɨˈdɛrɨk/ (pn)
Frédéric
  imię męskie;

Fryderyka /ˌfrɨdɛˈrɨka/ (pn)
Frédérique
  imię żeńskie;

Frygia /frˈɨɡja/ (pn)
Phrygie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina w zachodniej części Azji Mniejszej ze stolicą w Gordionie, niezależne królestwo a później prowincja rzymska;

Frygijczyk /frɨɡʲˈijtʃɨk/ (n)
Phrygien
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mieszkaniec Frygii

Fryzja Wschodnia /frˈɨzja fsxˈɔdɲʲa/ (pn)
Frise orientale
  (geografia, geograficzny) nadmorski region w północno-wschodnich Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia, stanowi środkowy odcinek Fryzji;

Fudżajra /fudʒˈajra/ (pn)
Fujaïrah
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, położone nad Zatoką Omańską, stolica emiratu Fudżajra;

Fudżi /ˈfuʤ̑ʲi/ (pn)
Fuji
  (geografia, geograficzny) wulkan i zarazem najwyższy szczyt Japonii leżący na wyspie Honsiu;

Fulda /fˈulda/ (pn)
Fulda
  (geografia, geograficzny) (administracja)miasto powiatowe w Niemczech, w kraju związkowym Hesja, położone nad rzeką Fuldą (1.2);

Furlanka /furlˈaŋka/ (n)
Frioulienne
  (etnografia, etnograficzny) przedstawicielka romańskiej grupy etnicznej zamieszkującej północno-wschodnie Włochy (w szczególności Friuli)

G-dur /ɡjˈɛdˈur/ (n)
sol majeur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku g (w zapisie nutowym z jednym krzyżykiem)

G8 /ɡjˈɛ ˈɔɕɛm/ (acronym)
G8
  (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forum polityczno-gospodarcze zrzeszające osiem najbardziej wpływowych państw świata, tj. Wielką Brytanię, Francję, Niemcy, Włochy, Japonię, Stany Zjednoczone, Kanadę i Rosję;

GMO /ɟɛ‿ɛ̃m‿ˈɔ/ (acronym)
OGM
  (rolnictwo, rolniczy) (biologia, biologiczny) organizm zmodyfikowany genetycznie;

Gabon /ˈɡabɔ̃n/ (pn)
Gabon
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Estuaire de Gabon
  (geografia, geograficzny) (potocznie, potoczny) Estuaire de Gabon, wspólne estuarium rzek Komo i Ebe w Gabonie (1.1)

Gabriel /ˈɡabrʲjɛl/ (pn)
Gabriel
  imię męskie;

Gabriela /ɡaˈbrʲjɛla/ (pn)
Gabrielle
  polskie imię żeńskie;

Gad /ɡat/ (n)
Gad
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Biblii jeden z synów Jakuba;

Gaeta /ɡaˈɛta/ (pn)
Gaète
  (geografia, geograficzny) miasto portowe we Włoszech, na wybrzeżu Morza Tyrreńskiego, w regionie Lacjum, prowincji Latina;

Gagra /ɡˈaɡra/ (pn)
Gagra
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone nad Morzem Czarnym, u stóp Kaukazu;

Gaja /ˈɡaja/ (pn)
Gaïa
  (mitologia grecka) kosmologiczna grecka bogini, personifikacja matki-ziemi;

Gal /ɡal/ (n)
Gaulois
  mieszkaniec starożytnej Galii;

Galacja /ɡalˈatsja/ (pn)
Galatie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina w centralnej Azji Mniejszej;

Galaktyka Andromedy /ɡaˈlaktɨka ˌãndrɔ̃ˈmɛdɨ/ (pn)
galaxie d'Andromède
  (astronomia, astronomiczny) galaktyka spiralna w gwiazdozbiorze Andromedy oznaczona jako M31;

Galata /ɡalˈata/ (n)
Galate
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Galacji;

Galia /ˈɡalʲja/ (pn)
Gaule
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Europie Zachodniej zamieszkiwana przez plemiona celtyckie

Galicja /ɡaˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
Galicie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) ziemie dawnej Rzeczypospolitej, które znalazły się w latach 1772–1918 pod zaborem austriackim;

Galilea /ˌɡalʲiˈlɛa/ (pn)
Galilée
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Palestyny i północnego Izraela, pomiędzy Morzem Śródziemnym a rzeką Jordan;
Galilea
  (geografia, geograficzny) gmina w Hiszpanii, w prowincji La Rioja;

Gambia /ˈɡãmbʲja/ (pn)
Gambie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gandawa /ɡãnˈdava/ (pn)
Gand
  (geografia, geograficzny) miasto w Belgii;

Gandhi /ˈɡaːn.d̪ʱi/ (pn)
Gandhi
  jeden z twórców współczesnej państwowości indyjskiej i propagator pacyfizmu jako środka walki politycznej;

Gargantua /ɡˌarɡantˈua/ (pn)
Gargantua
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię olbrzyma z fantastyczno-satyrycznej epopei powieściowej François Rabelais; gigantyczny, rubaszny żarłok i opój o dobrotliwym usposobieniu;

Garo /ɡˈarɔ/ (n)
Garo
  (etnografia, etnograficzny) lud zamieszkujący stan Meghalaya w Indiach oraz przygraniczne obszary Bangladeszu;

Garonna /ɡaˈrɔ̃nːa/ (pn)
Garonne
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-zachodniej Francji;

Garuda /ɡarˈuda/ (pn)
Garuda
  (mitologia, mitologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) hinduistyczne i buddyjskie bóstwo przedstawiane w postaci orła, zwykle o ludzkim ciele w złotych lub czerwonych barwach;

Gaskonia /ɡaskˈɔɲʲa/ (pn)
Gascogne
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji;

Gaskonka /ɡaskˈɔŋka/ (n)
Gasconne
  kobieta z Gaskonii; mieszkanka tej krainy

Gaskończyk /ɡaskˈɔɲtʃɨk/ (n)
Gascon
  mężczyzna z Gaskonii

Gatczyna /ɡattʃˈɨna/ (pn)
Gatchina
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w środkowej części obwodu leningradzkiego;

Gaza /ˈɡaza/ (pn)
Gaza
  (geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej;

Gazańczyk /ɡazˈaɲtʃɨk/ (n)
gazaoui
  obywatel Strefy Gazy

Genowefa /ˌɡɛ̃nɔˈvɛfa/ (pn)
Geneviève, Ginette
  imię żeńskie;

Genua /ɡɛ̃ˈnu<sup>w</sup>a/ (pn)
Gênes
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica regionu Liguria;

Georgia /dʒˈɔrdʒja/ (pn)
Géorgie
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części USA, ze stolicą w Atlancie;

Georgia Południowa /dʒˈɔrdʒja pˌɔwudɲʲˈɔva/ (pn)
Géorgie du Sud
  (geografia, geograficzny) brytyjska wyspa na południowym Atlantyku, stanowiąca część zamorskiego terytorium Georgia Południowa i Sandwich Południowy

German /ˈɡɛrmãn/ (pn)
Germain
  imię męskie pochodzenia łacińskiego

Germania /ɡɛrˈmãɲja/ (pn)
Germanie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna nazwa ziem na wschód od Renu i na północ od Dunaju;

Germanin /ɡɛrmˈaɲin/ (n)
Allemand
  (etnografia, etnograficzny) członek plemienia indoeuropejskiego zamieszkującego w średniowieczu tereny północnej i środkowo-północnej Europy;

Gerontiusz /ɡɛrˈɔntjuʃ/ (pn)
Geraint
  historyczne imię męskie

Gertruda /ɡɛrˈtruda/ (pn)
Gertrude
  imię żeńskie;

Gerwazy /ɡɛrˈvazɨ/ (pn)
Gervais
  imię męskie;

Ges-dur /ɡˈɛzdˈur/ (n)
sol bemol majeur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku ges (w zapisie nutowym z sześcioma bemolami)

Geszur /ɡˈɛʃur/ (pn)
Gueshour
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowej części Golanu, na wschód od Jeziora Galilejskiego;

Ghana /ˈɡãna/ (pn)
Ghana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gibraltar /ɟiˈbraltar/ (pn)
Gibraltar
  (geografia, geograficzny) skalisty półwysep na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego

Gilbert /ˈɟilbɛrt/ (pn)
Gilbert
  imię męskie;

Gioconda /ɡʲɔtsˈɔnda/ (pn)
Joconde
  (sztuka) kobieta sportretowana na słynnym obrazie Leonarda da Vinci

Goa /ɡˈɔa/ (pn)
Goa
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodnim wybrzeżu Półwyspu Indyjskiego, nad Morzem Arabskim;

Godzilla /ɡɔˈʥ̑ilːa/ (pn)
Godzilla
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gigantyczny, fantastyczny potwór z japońskiej serii komiksów i filmów;

Gori /ɡˈɔri/ (pn)
Gori
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Gruzji, stolica regionu Wewnętrzna Kartlia;

Gorycja /ɡɔrˈɨtsja/ (pn)
Gorizia
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Friuli-Wenecja Julijska;

Gouda /ɡɔˈuda/ (pn)
Gouda
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w zachodniej części Holandii;

Gracjan /ˈɡraʦ̑ʲjãn/ (pn)
Gratien
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Granatka /ɡranˈatka/ (pn)
Grenadière
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) nazwa posiadłości z powieści Balzaka pod tym samym tytułem;

Grand Est /ɡrˈant ˈɛst/ (pn)
Grand Est
  (geografia, geograficzny) (administracja) położony na wschodzie Francji region administracyjny obejmujący Szampanię, Lotaryngię i Alzację

Graz /ɡrˈas/ (pn)
Graz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Austrii, stolica kraju związkowego Styria, położone nad rzeką Murą, u podnóża Alp Styryjskich;

Grecja /ˈɡrɛʦ̑ʲja/ (pn)
Grèce
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie, ze stolicą w Atenach;

Greczynka /ɡrɛˈʧ̑ɨ̃nka/ (n)
Grecque
  osoba płci żeńskiej narodowości greckiej, obywatelka Grecji, mieszkanka Grecji

Grek /ɡrɛk/ (n)
Grec
  człowiek narodowości greckiej, obywatel Grecji, mieszkaniec Grecji

Grenada /ɡrɛ̃ˈnada/ (pn)
Grenade
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Hiszpanii;
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Grenadyn, największa wyspa państwa (1.1)

Grenadyny /ɡrˌɛnadˈɨnɨ/ (pn)
Grenadines
  (geografia, geograficzny) grupa wysp karaibskich położonych między wyspami Saint Vincent i Grenadą;

Grenlandczyk /ɡrɛnlˈanttʃɨk/ (n)
Groenlandais
  mieszkaniec Grenlandii

Grenlandia /ɡrɛ̃nˈlãndʲja/ (pn)
Groenland
  (geografia, geograficzny) ogromna arktyczna wyspa na północnym Atlantyku;

Grenlandka /ɡrɛnlˈantka/ (n)
Groenlandaise
  mieszkanka Grenlandii

Grenoble /ɡrɛnˈɔblɛ/ (pn)
Grenoble
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość w południowo-wschodniej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Gruzin /ˈɡruʑĩn/ (n)
Géorgien
  osoba narodowości gruzińskiej lub obywatel Gruzji

Gruzinka /ɡruˈʑĩŋka/ (n)
Géorgienne
  kobieta lub dziewczyna narodowości gruzińskiej lub obywatelka Gruzji

Gruzja /ˈɡruzʲja/ (pn)
Géorgie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na Kaukazie, ze stolicą w Tbilisi;

Gryzonia /ɡrɨˈzɔ̃ɲja/ (pn)
Grisons
  (geografia, geograficzny) jeden z dwudziestu sześciu szwajcarskich kantonów;

Grzegorz /ˈɡʒɛɡɔʃ/ (pn)
Grégoire
  imię męskie;

Guam /ˈɡu<sup>w</sup>ãm/ (pn)
Guam
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Gudauta /ɡudˈawta/ (pn)
Goudaouta
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone na wybrzeżu Morza Czarnego;

Gudźarat /ɡudʑˈarat/ (pn)
Gujarat
  (geografia, geograficzny) stan w Indiach, leżący w północno-zachodniej części kraju;

Guernsey /ɡuˈɛrnsɛj/ (pn)
Guernesey
  (geografia, geograficzny) wyspa w Europie;

Gujana Francuska /ɡuˈjãna frãnˈʦ̑uska/ (pn)
Guyane, Guyane française
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) francuskie terytorium zależne o statusie departamentu zamorskiego, położone w północno-wschodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Atlantyckim;

Gujenna /ɡujˈɛnna/ (pn)
Guyenne
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji;

Guria /ɡˈurja/ (pn)
Gourie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej Gruzji

Gusiew /ɡˈuɕɛf/ (pn)
Goussev
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w obwodzie kaliningradzkim w Rosji;

Gustaw /ˈɡustaf/ (pn)
Gustave
  imię męskie;

Gwadelupa /ˌɡvadɛˈlupa/ (pn)
Guadeloupe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) departament i region zamorski Francji w archipelagu Małych Antyli ze stolicą w Basse-Terre;

Gwadelupczyk /ɡvˌadɛlˈuptʃɨk/ (n)
Guadeloupéen
  mieszkaniec Gwadelupy

Gwadelupka /ɡvˌadɛlˈupka/ (n)
Guadeloupéenne
  mieszkanka Gwadelupy

Gwardiejsk /ɡvˈardjɛjsk/ (pn)
Gvardeïsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w obwodzie kaliningradzkim, położone na prawym brzegu Pregoły;

Gwatemala /ˌɡvatɛ̃ˈmala/ (pn)
Guatemala
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Ameryce Środkowej;

Gwatemalczyk /ˌɡvatɛ̃ˈmalʧ̑ɨk/ (n)
Guatémaltèque
  obywatel Gwatemali

Gwatemalka /ˌɡvatɛ̃ˈmalka/ (n)
Guatémaltèque
  obywatelka Gwatemali

Gwiazda Poranna /ˈɡvʲjazda pɔˈrãnːa/ (pn)
étoile du matin
  (astronomia, astronomiczny) Wenus widoczna nad horyzontem przed wschodem Słońca

Gwinea /ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Guinée
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  (geografia, geograficzny) kraina w Afryce, położona głównie nad Zatoką Gwinejską, ciągnie się od masywu Futa Dżalon po krańce pustyni Namib;

Gwinea Bissau /ɡvʲĩˈnɛa ˈbʲisːaw/ (pn)
Guinée-Bissau, Guinée-Bissao
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce ze stolicą w Bissau;

Gwinea Równikowa /ɡvʲĩˈnɛa ˌruvʲɲiˈkɔva/ (pn)
Guinée équatoriale
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Góra Oliwna /ɡˈura ɔlˈivna/ (pn)
Jardin des Oliviers, Mont des Oliviers
  (geografia, geograficzny) wzniesienie nieopodal starego miasta Jerozolimy w Judei;

Górna Angara /ɡˈurna aŋɡˈara/ (pn)
Angara supérieure, Haute-Angara
  (geografia, geograficzny) rzeka w Buriacji, wpadająca do jeziora Bajkał;

Górna Austria /ɡˈurna ˈawstrja/ (pn)
Haute-Autriche
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej Austrii ze stolicą w Linzu;

Górna Bawaria /ɡˈurna bavˈarja/ (pn)
Haute-Bavière
  (geografia, geograficzny) (administracja) okręg i rejencja w południowej Bawarii ze stolicą w Monachium;

Górna Garonna /ɡˈurna ɡarˈɔnna/ (pn)
Haute-Garonne
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Oksytania;

Górna Korsyka /ɡˈurna kɔrsˈɨka/ (pn)
Haute-Corse
  (geografia, geograficzny) (administracja) departament francuski leżący w północnej części wyspy Korsyki;

Górna Kraina /ɡˈurna kraˈina/ (pn)
Haute-Carniole
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Słowenii, część Krainy;

Górna Loara /ɡˈurna lɔˈara/ (pn)
Haute-Loire
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Górna Marna /ɡˈurna mˈarna/ (pn)
Haute-Marne
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Grand Est w dolinie rzeki Marny;

Górna Normandia /ɡˈurna nɔrmˈandja/ (pn)
Haute-Normandie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawny region administracyjny położony na północy Francji;

Górna Sabaudia /ɡˈurna sabˈawdja/ (pn)
Haute-Savoie
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Górna Saona /ɡˈurna saˈɔna/ (pn)
Haute-Saône
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Burgundia-Franche-Comté.;

Górny Ren /ɡˈurnɨ rˈɛn/ (pn)
Haut-Rhin
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Grand Est;

Górny Śląsk /ɡˈurnɨ ɕlˈɔ̃sk/ (pn)
Haute-Silésie
  (geografia, geograficzny) część Śląska należąca obecnie do Polski i Czech;

Górska Szoria /ɡˈurska ʃˈɔrja/ (pn)
Chorie, Chorie montagneuse
  (geografia, geograficzny) kraina w azjatyckiej części Rosji, w południowej części obwodu kemerowskiego;

Góry Albańskie /ɡˈurɨ albˈaɲskʲɛ/ (pn)
monts Albains
  (geografia, geograficzny) pas wzniesień w Kampanii Rzymskiej, na południowy wschód od Rzymu;

Góry Baskijskie /ɡˈurɨ baskˈijskʲɛ/ (pn)
montagnes basques
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w północnej Hiszpanii, pomiędzy Górami Kantabryjskimi na zachodzie i Pirenejami na wschodzie;

Góry Betyckie /ɡˈurɨ bɛtˈɨtskʲɛ/ (pn)
cordillères Bétiques
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w południowo-wschodniej części Półwyspu Iberyjskiego, w Hiszpanii;

Góry Gagryjskie /ɡˈurɨ ɡaɡrˈɨjskʲɛ/ (pn)
monts de Gagra
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie leżące na południu pasma głównego Wielkiego Kaukazu, na północnym wschodzie terytorium Gruzji, przy granicy z Rosją;

Góry Kambryjskie /ɡˈurɨ kambrˈɨjskʲɛ/ (pn)
monts Cambriens
  (geografia, geograficzny) stary, silnie zniszczony masyw górski położony w środkowej Walii;

Góry Kantabryjskie /ɡˈurɨ kˌantabrˈɨjskʲɛ/ (pn)
cordillère Cantabrique, monts Cantabriques
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w północnej części Hiszpanii na Półwyspie Iberyjskim, położone na północnym skraju Mesety Iberyjskiej, usytuowane równolegle do wybrzeża Zatoki Biskajskiej;

Góry Katalońskie /ɡˈurɨ kˌatalˈɔɲskʲɛ/ (pn)
Système méditerranéen catalan
  (geografia, geograficzny) góry w północno-wschodniej Hiszpanii rozciągające się wzdłuż brzegu Morza Śródziemnego, od Pirenejów do doliny rzeki Ebro;

Góry Skaliste /ˈɡurɨ skaˈlʲistɛ/ (pn)
Rocheuses, Montagnes Rocheuses
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w Ameryce Północnej;

Góry Skandynawskie /ɡˈurɨ skˌandɨnˈafskʲɛ/ (pn)
Alpes scandinaves, Scandes
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w zachodniej i północnej części Półwyspu Skandynawskiego, ciągnący się wzdłuż wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, na terytorium Norwegii, Szwecji i częściowo Finlandii;

Góry Sybińskie /ɡˈurɨ sɨbʲˈiɲskʲɛ/ (pn)
monts Cindrel
  (geografia, geograficzny) góry w środkowej Rumunii na zachód od rzeki Aluty, część Karpat Południowych;

Góry Toledańskie /ɡˈurɨ tˌɔlɛdˈaɲskʲɛ/ (pn)
monts de Tolède
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski na Półwyspie Iberyjskim oddzielający doliny Tagu i Gwadiany;

Góry Zachodniorumuńskie /ɡˈurɨ zˌaxɔdɲʲˌɔrumˈuɲskʲɛ/ (pn)
Carpates occidentales roumaines
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w Karpatach, na terenie Rumunii;

Göteborg /ɡˈɛtɛbɔrɡ/ (pn)
Göteborg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Szwecji, położone nad cieśniną Kattegat;

H-dur /xˈadˈur/ (n)
si majeur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku h (w zapisie nutowym z pięcioma krzyżykami)

HIV /xʲif/ (acronym)
VIH
  (medycyna, medyczny) wirus wywołujący AIDS;

Habakuk /xabˈakuk/ (pn)
Habacuc
  (biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;

Haga /ˈxaɡa/ (pn)
La Haye
  (geografia, geograficzny) miasto w Holandii;

Haitańczyk /ˌxa<sup>j</sup>iˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Haïtien
  obywatel Haiti

Haiti /xaˈ<sup>j</sup>itʲi/ (pn)
Haïti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej w archipelagu Antyli;

Hajfong /xˈajfɔŋk/ (pn)
Hải Phòng
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej części Wietnamu, w delcie Rzeki Czerwonej, nad Zatoką Tonkińską;

Haloze /xalˈɔzɛ/ (pn)
Haloze
  (geografia, geograficzny) region Słowenii

Hama /xˈama/ (pn)
Hama
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Syrii;

Hamadan /xamˈadan/ (pn)
Hamadan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie;

Hamburg /ˈxãmburk/ (pn)
Hambourg
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy Niemiec

Hamza /xˈamza/ (pn)
Hamza
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) podziemny ciek wodny w Brazylii odwadniający Basen Amazonki;

Hana /ˈxãna/ (pn)
Hanaquie
  (geografia, geograficzny) region etniczny w środkowych Morawach w Czechach

Hannonia /xannˈɔɲʲa/ (pn)
Hainaut
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i średniowieczne hrabstwo, położone w południowych Niderlandach, jej stołecznym miastem jest Mons;

Hanoi /ˈxãnɔj/ (pn)
Hanoï
  (geografia, geograficzny) stolica Wietnamu;

Hanower /xanˈɔvɛr/ (pn)
Hanovre
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, stolica Dolnej Saksonii;

Harbin /xˈarbʲin/ (pn)
Harbin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chinach, położone w Mandżurii;

Hauts-de-France /xˈawdzdˈɛfrˈantsɛ/ (pn)
Hauts-de-France
  (geografia, geograficzny) (administracja) rejon administracyjny w północnej Francji;

Hawaje /xaˈvajɛ/ (pn)
Hawaï
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Oceanie Spokojnym;

Hawr /xˈavr/ (pn)
Le Havre
  (geografia, geograficzny) duże miasto portowe w północnej Francji, w Normandii;

Hebrajczyk /xɛbrˈajtʃɨk/ (n)
Hébreu
  (biblijny) (etnografia, etnograficzny) członek starożytnego, półkoczowniczego ludu semickiego posługującego się biblijnym językiem hebrajskim

Hektor /ˈxɛktɔr/ (pn)
Hector
  (mitologia grecka) królewicz i najdzielniejszy bohater trojański, syn Priama
  imię męskie;

Helena /xɛˈlɛ̃na/ (pn)
Hélène
  (oficjalnie) (urzędowy) polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Helga /ˈxɛlɡa/ (pn)
Helga
  imię żeńskie pochodzenia nordyckiego;

Helweta /xɛlvˈɛta/ (n)
Helvète
  (starożytność) (etnografia, etnograficzny) członek starożytnego ludu celtyckiego, którego ziemie podbite zostały przez Rzymian w I w. p.n.e.;

Helwetka /xɛlvˈɛtka/ (n)
Helvète
  (starożytność) (etnografia, etnograficzny) członkini starożytnego ludu celtyckiego, którego ziemie podbite zostały przez Rzymian w I w. p.n.e.

Helwidiusz /xɛlvˈidjuʃ/ (pn)
Elvidio
  imię męskie

Henryk /ˈxɛ̃nrɨk/ (pn)
Henri
  imię męskie

Henryka /xɛ̃nˈrɨka/ (pn)
Henriette
  imię żeńskie pochodzenia germańskiego;

Herat /xˈɛrat/ (pn)
Hérat
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodnim Afganistanie, w prowincji Herat;

Herceg-Bośnia /xɛrʦ̑ɛɡˈbɔɕɲa/ (pn)
Herzég-Bosnie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie;

Herkulanum /xˌɛrkulˈanum/ (pn)
Herculanum
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w pobliżu obecnego Herkulanum (1.1), zniszczone podczas wybuchu Wezuwiusza w 79 roku n.e.;

Herkules /xɛrˈkulɛs/ (pn)
Hercule
  (mitologia rzymska) mityczny heros;
  imię męskie;
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór na półkuli północnej;

Hermon /xˈɛrmɔn/ (pn)
Hermon
  (geografia, geograficzny) (biblijny) najwyższy szczyt łańcucha górskiego Antylibanu;

Herod /ˈxɛrɔt/ (pn)
Hérode
  historyczne i biblijne imię męskie pochodzenia greckiego

Hesja /ˈxɛsʲja/ (n)
Hesse
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy i kraina historyczna w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Wiesbaden;

Hesja Nadreńska /xˈɛsja nadrˈɛɲska/ (pn)
Hesse rhénane
  (geografia, geograficzny) kraina w Niemczech, na zachodnim brzegu Renu, przed 1945 rokiem stanowiła część Hesji, obecnie w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat;

Hestia /ˈxɛstʲja/ (pn)
Hestia
  (mitologia grecka) bogini ogniska domowego oraz świętego i wiecznego ognia, utożsamiana z rzymską Westą, symbol domu i rodziny;

Hesyjczyk /xɛsˈɨjtʃɨk/ (n)
Hessien
  mieszkaniec Hesji

Hesyjka /xɛsˈɨjka/ (n)
Hessienne
  mieszkanka Hesji

Hezbollah /xɛzˈbɔlːax/ (n)
Hezbollah
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) libańska partia polityczna muzułmańskich szyitów;

Hiacynta /xjatsˈɨnta/ (pn)
Jacinthe
  polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Hieronim /xʲjɛˈrɔ̃ɲĩm/ (pn)
Jérôme, Gérôme
  polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Hieronima /xjˌɛrɔɲˈima/ (pn)
Jéromine
  polskie imię żeńskie

Hilary /xʲiˈlarɨ/ (pn)
Hilaire
  imię męskie;

Hildegarda /ˌxʲildɛˈɡarda/ (pn)
Hildegarde
  imię żeńskie;

Himalaje /ˌxʲĩmaˈlajɛ/ (n)
Himalaya
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski położony w południowej Azji, najwyższy na Ziemi;

Hindukusz /xʲĩnˈdukuʃ/ (pn)
Hindou Kouch, Hindu Kush
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w środkowej części Azji leżące w północno-zachodnim Pakistanie oraz środkowym i wschodnim Afganistanie;

Hiob /xʲjɔp/ (pn)
Job
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać biblijna;
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Hipolit /xʲiˈpɔlʲit/ (pn)
Hippolyte
  imię męskie;

Hiroszima /ˌxʲirɔˈʃʲĩma/ (pn)
Hiroshima
  (geografia, geograficzny) miasto w Japonii, na wyspie Honsiu;

Hisar /çˈisar/ (pn)
Hisor
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w Tadżykistanie;

Hiszpan /ˈxʲiʃpãn/ (n)
Espagnol
  człowiek narodowości hiszpańskiej, obywatel Hiszpanii, mieszkaniec Hiszpanii

Hiszpania /xʲiʃˈpãɲja/ (pn)
Espagne
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie położone na Półwyspie Iberyjskim ze stolicą w Madrycie;

Hiszpanka /xʲiʃˈpãnka/ (n)
Espagnole
  kobieta lub dziewczyna narodowości hiszpańskiej, obywatelka Hiszpanii, mieszkanka Hiszpanii

Hokkaido /xˌɔkkaˈidɔ/ (n)
Hokkaido, Hokkaïdo
  (geografia, geograficzny) wyspa nad Oceanem Spokojnym, druga pod względem wielkości wyspa Japonii;

Holandia /xɔˈlãndʲja/ (pn)
Hollande
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Królestwa Niderlandów;
Hollande, Pays-Bas
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Holandia Południowa /xɔlˈandja pˌɔwudɲʲˈɔva/ (pn)
Hollande-Méridionale
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii, ze stolicą w Hadze, położona wzdłuż wybrzeża Morza Północnego;

Holender /xɔˈlɛ̃ndɛr/ (n)
Hollandais, Néerlandais
  człowiek narodowości holenderskiej, obywatel Holandii, mieszkaniec Holandii

Holenderka /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrka/ (n)
Hollandaise
  kobieta lub dziewczyna narodowości holenderskiej, obywatelka Holandii, mieszkanka Holandii

Holsztyn /xˈɔlʃtɨn/ (pn)
Holstein
  (geografia, geograficzny) kraina położona u nasady Półwyspu Jutlandzkiego, obecnie w całości w Niemczech;

Homer /ˈxɔ̃mɛr/ (pn)
Homère
  (starożytność) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny grecki epik, pieśniarz i poeta, autor „Iliady” i „Odysei”;
  anglosaskie imię męskie pochodzenia greckiego

Honduras /xɔ̃nˈduras/ (pn)
Honduras
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Hongkong /ˈxɔ̃ŋkːɔ̃ŋk/ (pn)
Hong Kong
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalny region administracyjny w Chinach nad Morzem Południowochińskim;

Honoriusz /xɔnˈɔrjuʃ/ (pn)
Honoré
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Horacy /xɔˈraʦ̑ɨ/ (pn)
Horace
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Horeb /xˈɔrɛp/ (pn)
Horeb
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mityczna biblijna góra, na której Jahwe powołał Mojżesza i objawił się Eliaszowi, utożsamiana niekiedy z górą Synaj;

Horus /ˈxɔrus/ (pn)
Horus
  (mitologia egipska) staroegipski bóg nieba, opiekun monarchii egipskiej;

Houston /xɔˈustɔn/ (pn)
Houston
  (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto stanu Teksas, w Stanach Zjednoczonych;

Hubal /xˈubal/ (pn)
Houbal
  (mitologia arabska) przedislamski bóg słońca i księżyca, najwyższa postać panteonu mekkańskiego;

Hubert /ˈxubɛrt/ (pn)
Hubert
  imię męskie;

Hugo /ˈxuɡɔ/ (pn)
Hugues
  imię męskie;

Humań /xˈumaɲ/ (pn)
Ouman
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie;

Hun /xˈun/ (n)
Hun
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczego ludu, który ok. 370 r. najechał Europę;

Hurghada /xurɡˈada/ (pn)
Hurghada
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnim Egipcie na wybrzeżu Morza Czerwonego;

Ibrahim /iˈbraxʲĩm/ (pn)
Ibrahim
  imię męskie pochodzenia arabsko-tureckiego;

Ida /ˈida/ (pn)
Ida
  (astronomia, astronomiczny) planetoida średniej wielkości, o numerze 243, z głównego pasa asteroid;
  polskie imię żeńskie pochodzenia germańskiego;

Idrijca /idrˈijtsa/ (pn)
Idrijca
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na terenie Słowenii;

Ignacy /iɡˈnaʦ̑ɨ/ (pn)
Ignace
  imię męskie;

Ildefons /ilˈdɛfɔ̃w̃s/ (pn)
Ildefonse
  imię męskie;

Ilek /ˈilɛk/ (pn)
Ilek
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodnim Kazachstanie i w Rosji zauralskiej, lewy dopływ Uralu;

Imeretia /ˌimɛrˈɛtja/ (pn)
Iméréthie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w zachodniej Gruzji

Indie /ˈĩndʲjɛ/ (pn)
Inde
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Indochiny Francuskie /ˌindɔçˈinɨ frantsˈuskʲɛ/ (pn)
Indochine française
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna kolonia francuska w południowo-wschodniej Azji;

Indoeuropejczyk /ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjʧ̑ɨk/ (n)
Indo-Européen
  (językoznawstwo, językoznawczy) członek grupy ludów posługujących się językami indoeuropejskimi;

Indonezja /ˌĩndɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
Indonésie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej Azji ze stolicą w Dżakarcie;

Indonezyjczyk /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
Indonésien
  obywatel Indonezji

Ingria /ˈiŋɡrja/ (pn)
Ingrie
  kraina historyczna leżąca nad brzegiem Zatoki Fińskiej, na południe od Karelii a na wschód od Estonii, obecnie w granicach administracyjnych Rosji

Inguri /iŋɡˈuri/ (pn)
Ingouri
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Gruzji, płynąca przez Swanetię i Nizinę Kolchidzką, uchodzi do Morza Czarnego;

Innsbruck /ˈinnzbrutsk/ (pn)
Innsbruck
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Austrii, stolica kraju związkowego Tyrol, położone w dolinie rzeki Inn;

Instrucz /ˈinstrutʃ/ (pn)
Instroutch
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w obwodzie kaliningradzkim, łącząc się z Węgorapą tworzy Pregołę;

Internet /ĩnˈtɛrnɛt/ (pn)
Internet
  (informatyka, informatyczny) międzynarodowa sieć komputerowa;

Io /ˈi<sup>j</sup>ɔ/ (pn)
Io
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 85;
  (mitologia grecka) kapłanka Hery w Argos, córka Inachosa, jedna z kochanek Zeusa;
  (astronomia, astronomiczny) trzeci co do wielkości księżyc Jowisza;

Ipuć /ˈiputɕ/ (pn)
Ipout
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w obwodzie mohylewskim Białorusi oraz smoleńskim i briańskim Rosji, dopływ Soży;

Irak /ˈirak/ (pn)
Irak, Iraq
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Bagdadzie;

Irakijka /ˌiraˈcijka/ (n)
Irakienne
  obywatelka Iraku

Iran /ˈirãn/ (pn)
Iran
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Iranka /iˈrãŋka/ (n)
Iranienne
  obywatelka Iranu

Irańczyk /iˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Iranien
  obywatel Iranu

Irbil /ˈirbʲil/ (pn)
Erbil
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iraku;

Irena /iˈrɛ̃na/ (pn)
Irène
  imię żeńskie;

Ireneusz /ˌirɛ̃ˈnɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Irénée
  imię męskie;

Irkuck /ˈirkutsk/ (pn)
Irkoutsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, na Syberii, położone nad rzeką Irkut;

Irkut /ˈirkut/ (pn)
Irkout
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Angary;

Irlandczyk /irˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
Irlandais
  osoba narodowości irlandzkiej, obywatel Irlandii; (także, też) mieszkaniec Irlandii Północnej

Irlandia /irˈlãndʲja/ (pn)
Irlande
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim i Morzem Irlandzkim;

Irlandia Północna /irˈlãndʲja puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Irlande du Nord
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część składowa Wielkiej Brytanii;

Irlandka /irˈlãntka/ (n)
Irlandaise
  kobieta narodowości irlandzkiej, obywatelka Irlandii; (także, też) mieszkanka Irlandii Północnej

Irtysz /ˈirtɨʃ/ (pn)
Irtych
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, północno-wschodnim Kazachstanie i zachodnich Chinach, lewy dopływ Obu;

Isa /ˈisa/ (pn)
Isa, Issa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) imię Jezusa Chrystusa w islamie

Iset /ˈisɛt/ (pn)
Isset
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji. lewy dopływ Tobołu; przepływa przez terytorium obwodu swierdłowskiego, kurgańskiego i tiumeńskiego;

Isfahan /isˈfaxãn/ (pn)
Ispahan, Isfahan
  (geografia, geograficzny) miasto w Iranie, położone w oazie na Wyżynie Irańskiej, u stóp łańcucha górskiego Zagros;

Islamska Republika Mauretańska /isˈlãmska rɛˈpublʲika ˌmawrɛˈtãj̃ska/ (pn)
République islamique de Mauritanie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Mauretanii

Islandczyk /isˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
Islandais
  człowiek narodowości islandzkiej, obywatel Islandii, mieszkaniec Islandii

Islandia /isˈlãndʲja/ (pn)
Islande
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, ze stolicą w Reykjaviku, obejmujące Islandię (1.1) i otaczające ją mniejsze wyspy;

Islandka /isˈlãntka/ (n)
Islandaise
  kobieta lub dziewczyna narodowości islandzkiej, obywatelka Islandii

Istria /ˈistrja/ (pn)
Istrie
  (geografia, geograficzny) półwysep w północnej części Morza Adriatyckiego, podzielony między Chorwację, Słowenię i Włochy;

Iszym /ˈiʃɨm/ (pn)
Ichim
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnym Kazachstanie i w Rosji zauralskiej, lewy dopływ Irtysza;

Itaka /iˈtaka/ (pn)
Ithaque
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) grecka wyspa na Morzu Jońskim, u zachodnich wybrzeży Peloponezu;

Iwona /iˈvɔ̃na/ (pn)
Yvonne
  imię żeńskie;

Iworyjczyk /ˌivɔˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
Ivoirien
  obywatel Wybrzeża Kości Słoniowej

Iworyjka /ˌivɔˈrɨjka/ (n)
Ivoirienne
  obywatelka Wybrzeża Kości Słoniowej

Izaak /iˈzaːk/ (pn)
Isaac
  (biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Izabela /ˌizaˈbɛla/ (pn)
Isabelle
  imię żeńskie;

Izajasz /iˈzajaʃ/ (pn)
Isaïe
  (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia semickiego; jedno z imion biblijnych;
  (biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;

Izmir /ˈizmir/ (pn)
Izmir
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w zachodniej Turcji nad Zatoką Izmirską;

Izolda /iˈzɔlda/ (pn)
Iseult
  imię żeńskie

Izrael /izˈraɛl/ (pn)
Israël
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego, zamieszkałe w większości przez Żydów;

Izraelczyk /ˌizraˈɛlʧ̑ɨk/ (n)
Israélien
  obywatel lub mieszkaniec współczesnego państwa Izrael

Izraelka /ˌizraˈɛlka/ (n)
Israélienne
  obywatelka Izraela

Izydor /iˈzɨdɔr/ (pn)
Isidore
  imię męskie pochodzenia greckiego;

Iż /ˈiʃ/ (pn)
Ij
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji przepływająca przez Udmurcję i Tatarstan, prawy dopływ Kamy;

Iżma /ˈiʒma/ (pn)
Ijma
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca w Rosji przez terytorium Republiki Komi, lewy dopływ Peczory;

Jacek /ˈjaʦ̑ɛk/ (pn)
Hyacinthe
  imię męskie;

Jadwiga /jadˈvʲiɡa/ (pn)
Edwige
  polskie imię żeńskie pochodzenia germańskiego;

Jahwe /ˈjaxfɛ/ (pn)
Yahweh
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, sakralne imię Boga;

Jakub /ˈjakup/ (pn)
Jacob
  (biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;
Jacques, Gemme, Gemmes, Jaime, Jame
  polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Jamajka /jãˈmajka/ (n)
Jamaïcaine
  mieszkanka Jamajki (1.1-2), obywatelka Jamajki

Jamajka /jãˈmajka/ (pn)
Jamaïque
  (geografia, geograficzny) państwo położone na tej wyspie (1.1)
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Karaibskim;

Jamusukro /ˌjãmuˈsukrɔ/ (pn)
Yamoussoukro
  (geografia, geograficzny) stolica Wybrzeża Kości Słoniowej;

Jan /jãn/ (pn)
Jean
  imię męskie;

Jan Kanty /jˈan kˈantɨ/ (pn)
Jean-Cantius
  polskie, dwuczłonowe imię męskie;

Jan Kowalski /jˈan kɔvˈalski/ (n)
Jean Dupont
  ktoś typowy, przeciętny, anonimowy obywatel

Janikulum /jˌaɲikˈulum/ (pn)
Janicule
  (geografia, geograficzny) wzgórze w obrębie Rzymu, na prawym brzegu Tybru, jako znajdujące się poza starożytnymi murami nie jest zaliczane do historycznych siedmiu wzgórz;

Janina /jä̃ˈɲĩna/ (pn)
Jeanne
  imię żeńskie;

Japonia /jaˈpɔ̃ɲja/ (pn)
Japon
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Japonka /jaˈpɔ̃nka/ (n)
Japonaise
  kobieta lub dziewczyna narodowości japońskiej, obywatelka, mieszkanka Japonii

Japończyk /jaˈpɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Japonais
  osoba narodowości japońskiej, obywatel, mieszkaniec Japonii

Jarkend-daria /jˈarkɛnddˈarja/ (pn)
Yarkand
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w zachodnich Chinach, źródłowy odcinek rzeki Tarym;

Jarmuk /jˈarmuk/ (pn)
Yarmouk
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Bliskim Wschodzie, dopływ Jordanu, rzeka graniczna między Syrią i Jordanią oraz Izraelem i Jordanią;

Jasna Polana /jˈasna pɔlˈana/ (pn)
Iasnaïa Poliana
  (geografia, geograficzny) rodzinny majątek rodu Tołstojów, muzeum pamięci Lwa Tołstoja;

Jassy /jˈassɨ/ (pn)
Iassy, Jassy
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Rumunii, w historycznej Mołdawii;

Jawa /ˈjava/ (pn)
Java
  (geografia, geograficzny) wyspa z Dżakartą (stolicą Indonezji);

Jawajczyk /javˈajtʃɨk/ (n)
Javanais
  mieszkaniec Jawy

Jawajka /javˈajka/ (n)
Javanaise
  mieszkanka Jawy

Jazd /jˈast/ (pn)
Yazd
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie;

Jałta /ˈjawta/ (pn)
Yalta, Ialta
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto leżące w południowej części Półwyspu Krymskiego, na brzegu Morza Czarnego;

Jegorjewsk /jɛɡˈɔrjɛfsk/ (pn)
Iegorievsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, położone na południowy wschód od Moskwy;

Jejsk /jˈɛjsk/ (pn)
Ieïsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, nad Morzem Azowskim;

Jelec /jˈɛlɛts/ (pn)
Ielets
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Rosji, w obwodzie lipieckim;

Jemen /ˈjɛ̃mɛ̃n/ (pn)
Yémen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Sanie;

Jena /jˈɛna/ (pn)
Iéna
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w środkowych Niemczech, w kraju związkowym Turyngia, nad rzeką Soławą;

Jeremiasz /jɛˈrɛ̃mʲjaʃ/ (pn)
Jérémie
  (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Jerozolima /ˌjɛrɔˈzɔlʲĩma/ (pn)
Jérusalem
  (geografia, geograficzny) miasto o prawnie niewyjaśnionym statusie z większą częścią w Izraelu i wschodnią częścią na Terytoriach Palestyńskich, ośrodek kultu religijnego chrześcijan, żydów i muzułmanów;

Jerusłan /jɛrˈuswan/ (pn)
Ierouslan
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w południowej Rosji przeduralskiej (obwody saratowski i wołgogradzki), lewy dopływ Wołgi;

Jeruzalem /jɛˈruzalɛ̃m/ (pn)
Jérusalem
  (podniośle) (geografia, geograficzny) Jerozolima;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijny synonim nieba, miejsca przebywania z Bogiem w przyszłym życiu;

Jerycho /jɛˈrɨxɔ/ (pn)
Jéricho
  (geografia, geograficzny) (biblijny) miasto w Judei, we wschodniej części Palestyny, znajdujące się pod administracją Autonomii Palestyńskiej;

Jerzy /ˈjɛʒɨ/ (pn)
Georges
  imię męskie;

Jessentuki /jˌɛssɛntˈuki/ (pn)
Iessentouki
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji, w Kraju Stawropolskim, na przedgórzu Wielkiego Kaukazu;

Jezioro Aralskie /jɛ̇ˈʑɔrɔ aˈralsʲcɛ/ (pn)
mer d'Aral
  (geografia, geograficzny) zanikające, bezodpływowe, słone jezioro w Kazachstanie i Uzbekistanie;

Jezioro Bodeńskie /jɛʑˈɔrɔ bɔdˈɛɲskʲɛ/ (pn)
lac de Constance
  (geografia, geograficzny) jezioro (a właściwie zespół dwóch jezior i odcinka Renu) u podnóża Alp, na pograniczu Niemiec, Austrii i Szwajcarii;

Jezioro Chantajskie /jɛʑˈɔrɔ xantˈajskʲɛ/ (pn)
lac Khantaïskoïe
  (geografia, geograficzny) jezioro w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim;

Jezioro Czterech Kantonów /jɛʑˈɔrɔ tʃtˈɛrɛx kantˈɔnuf/ (pn)
lac des Quatre Cantons
  (geografia, geograficzny) jezioro w środkowej części Szwajcarii, nad jego brzegami wznosi się miasto Lucerna;

Jezioro Genewskie /jɛʑˈɔrɔ ɡɛnˈɛfskʲɛ/ (pn)
lac Léman, lac de Genève, Léman
  (geografia, geograficzny) jezioro w Szwajcarii i Francji, nad jego brzegami znajduje się miasto Genewa;

Jezioro Kubieńskie /jɛʑˈɔrɔ kubjˈɛɲskʲɛ/ (pn)
lac Koubenskoïe
  (geografia, geograficzny) jezioro w europejskiej części Rosji, w obwodzie wołogodzkim, na północ od Wołogdy;

Jezioro Trazymeńskie /jɛʑˈɔrɔ trˌazɨmˈɛɲskʲɛ/ (pn)
lac Trasimène
  (geografia, geograficzny) jezioro tektoniczne w środkowych Włoszech, w Umbrii;

Jezioro Tyberiadzkie /jɛʑˈɔrɔ tˌɨbɛrjˈatskʲɛ/ (pn)
lac de Tibériade
  (geografia, geograficzny) największe jezioro słodkowodne Izraela, położone na północy kraju w Galilei;

Jezioro Zuryskie /jɛʑˈɔrɔ zurˈɨskʲɛ/ (pn)
lac de Zurich
  (geografia, geograficzny) jezioro polodowcowe w Szwajcarii, położone w północno-wschodniej części kraju;

Jezus /ˈjɛzus/ (pn)
Jésus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) centralna postać chrześcijaństwa;

Jezus Chrystus /ˈjɛzus ˈxrɨstus/ (pn)
Jésus-Christ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie imię Syna Bożego;

Joachim /jɔˈaxʲĩm/ (pn)
Joachim
  imię męskie;

Joanna /jɔˈãnːa/ (pn)
Jeanne
  imię żeńskie;

Joel /ˈjɔɛl/ (pn)
Joël
  (biblijny) Księga Joela;
  (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Jolanta /jɔˈlãnta/ (pn)
Yolande, Jolande, Violande
  polskie imię żeńskie;

Jonasz /ˈjɔ̃naʃ/ (pn)
Jonas
  polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Jonatan /jɔ̃ˈnatãn/ (pn)
Jonathan
  polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Jonia /jˈɔɲʲa/ (n)
Ionie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) w starożytności kraina położona w centralnej części wybrzeża Azji Mniejszej, między rzekami Hermos a Meander;

Jordan /ˈjɔrdãn/ (pn)
Jourdain
  (geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie, wypływa z Libanu, przepływa przez Jezioro Tyberiadzkie i uchodzi do Morza Martwego;

Jordania /jɔrˈdãɲa/ (pn)
Jordanie
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Bliskim Wschodzie ze stolicą w Ammanie;

Jordanka /jɔrˈdãnka/ (n)
Jordanienne
  obywatelka Jordanii

Jordańczyk /jɔrˈdãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Jordanien
  obywatel Jordanii

Joszkar-Oła /jˈɔʃkarˈɔwa/ (pn)
Iochkar-Ola
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, stolica Republiki Mari El;

Jowisz /ˈjɔvʲiʃ/ (pn)
Jupiter
  (mitologia rzymska) bóg światłości, pogodnego nieba, piorunów, błyskawic i nienaruszalności przysięgi, utożsamiany z greckim Zeusem; syn Saturna i Ops; mąż Junony; wraz z Junoną i Minerwą tworzył triadę kapitolińską; obok Marsa i Kwiryna narodowe bóstwo rzymskie; najwyższy bóg panteonu rzymskiego;
  (astronomia, astronomiczny) piąta według oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych; czwarty (po Słońcu, Księżycu i Wenus) najjaśniejszy obiekt na niebie;

Jozafat /jɔzˈafat/ (pn)
Josaphat
  polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Jozue /jɔˈzu<sup>w</sup>ɛ/ (pn)
Josué
  rzadkie imię męskie pochodzenia semickiego;

Juda /ˈjuda/ (pn)
Juda
  imię męskie pochodzenia semickiego; imię biblijne;
  (administracja) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo na Bliskim Wschodzie;
Juda, Judée
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Judea, nazwa krainy;

Judasz /jˈudaʃ/ (pn)
Judas
  (biblijny) (zobacz) Judasz Iskariota;

Judea /juˈdɛa/ (pn)
Judée
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na Bliskim Wschodzie, prowincja rzymska;

Judyta /juˈdɨta/ (pn)
Judith
  imię żeńskie;

Jug /jˈuk/ (pn)
Ioug
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na północy europejskiej części Rosji po połączeniu z Suchoną tworzy Dwinę;

Jugosławia /ˌjuɡɔˈswavʲja/ (pn)
Yugoslavie, Yougoslavie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) nieistniejące państwo w Europie Południowej na Półwyspie Bałkańskim;

Jukon /ˈjukɔ̃n/ (pn)
Yukon
  (geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;

Julia /ˈjulʲja/ (pn)
Julie
  imię żeńskie;

Julian /ˈjulʲjãn/ (pn)
Julien
  imię męskie;

Juliusz /ˈjulʲjuʃ/ (pn)
Julius
  imię męskie;

Jura /jˈura/ (pn)
Jura
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuskojęzyczny kanton, w północno-zachodniej części Szwajcarii;
  (geografia, geograficzny) góry na granicy Francji i Szwajcarii, stanowiące północne odgałęzienie Alp;
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Burgundia-Franche-Comté;

Justyna /juˈstɨ̃na/ (pn)
Justine
  imię żeńskie;

Józef /ˈjuzɛf/ (pn)
Joseph
  polskie imię męskie;

Józefa /juˈzɛfa/ (pn)
Josèphe
  imię żeńskie;

KDP /ka‿dɛ‿ˈpɛ/ (acronym)
TGV
  = (kolejnictwo) kolej dużych prędkości

KRLD /ˌka‿ɛr‿ɛl‿ˈdɛ/ (acronym)
RPDC
  = Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna

Kabowerdeńczyk /kˌabɔvɛrdˈɛɲtʃɨk/ (n)
Cap-Verdien, Capverdien
  (rzadki, rzadko używany) mieszkaniec Wysp Zielonego Przylądka

Kabul /ˈkabul/ (pn)
Kaboul
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Afganistanu;

Kabyl /ˈkabɨl/ (n)
Kabyle
  (antropologia, antropologiczny) mężczyzna wywodzący się z chamickich, berberyjskich ludów północnej Algierii; mężczyzna pochodzący z Kabylii, mający kabylskie pochodzenie

Kabylia /kaˈbɨlʲja/ (pn)
Kabylie
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna w północno-zachodniej Algierii

Kachetia /kaxˈɛtja/ (pn)
Kakhétie
  (administracja) (geografia, geograficzny) jednostka administracyjna we wschodniej Gruzji ze stolicą w Telawi;

Kadyks /ˈkadɨks/ (pn)
Cadix
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii;

Kafarnaum /kafˈarnawm/ (pn)
Capharnaüm
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w północnym Izraelu, nad Jeziorem Galilejskim;

Kain /kˈain/ (pn)
Caïn
  (biblijny) postać biblijna, syn prarodziców;

Kair /ˈka<sup>j</sup>ir/ (pn)
Le Caire
  (geografia, geograficzny) stolica Egiptu;

Kajenna /kaˈjɛ̃nːa/ (pn)
Cayenne
  (geografia, geograficzny) stolica Gujany Francuskiej;

Kajmany /kajˈmãnɨ/ (pn)
Îles Cayman
  (geografia, geograficzny) wyspy w Ameryce Środkowej;

Kajrakkum /kajrˈakkum/ (pn)
Kaïrakkoum
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Tadżykistanie, w wilajecie sogdyjskim;

Kaka /ˈkaka/ (pn)
Caca
  (mitologia rzymska) postać mitologiczna, siostra Kakusa, wnuczka Hefajstosa;

Kalabria /kaˈlabrʲja/ (n)
Calabre
  (geografia, geograficzny) region w południowych Włoszech;

Kaledonia /ˌkalɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
Calédonie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na północy Wielkiej Brytanii, w większości pokrywająca się ze współczesną Szkocją;

Kaledonka /kˌalɛdˈɔŋka/ (n)
Calédonienne
  mieszkanka Kaledonii w czasach starożytnych i we wczesnym średniowieczu

Kaledończyk /kˌalɛdˈɔɲtʃɨk/ (n)
Calédonien
  mieszkaniec Kaledonii w czasach starożytnych i we wczesnym średniowieczu;

Kalifornia /ˌkalʲiˈfɔrʲɲja/ (pn)
Californie
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Kalifornijczyk /kˌalifɔrɲˈijtʃɨk/ (n)
Californien
  mieszkaniec Kalifornii, stanu w Stanach Zjednoczonych

Kalifornijka /kˌalifɔrɲˈijka/ (n)
Californienne
  mieszkanka Kalifornii, stanu w Stanach Zjednoczonych

Kalikst /ˈkalʲikst/ (pn)
Calixte
  rzadkie imię męskie pochodzenia greckiego;

Kalkuta /kalˈkuta/ (pn)
Calcutta
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Indiach (egzonim wariantowy wg KSNG);

Kalmar /ˈkalmar/ (pn)
Kalmar
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej Szwecji, nad Cieśniną Kalmarską;

Kalwaria /kalvˈarja/ (pn)
Calvaire
  (geografia, geograficzny) (biblijny) niewielkie wzniesienie w Jerozolimie, na którym miał umrzeć Jezus;

Kama /kˈama/ (pn)
Kama
  (geografia, geograficzny) (administracja) rzeka w Rosji, lewy dopływ Wołgi;

Kambodża /kãmˈbɔʤ̑a/ (pn)
Cambodge
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Południowo-Wschodniej ze stolicą w Phnom Penh;

Kambodżanin /ˌkãmbɔˈʤ̑ãɲĩn/ (n)
Cambodgien
  mieszkaniec Kambodży, obywatel Kambodży

Kambodżanka /ˌkãmbɔˈʤ̑ãŋka/ (n)
Cambodgienne
  obywatelka Kambodży

Kamczatka /kãmˈʧ̑atka/ (pn)
Kamtchatka
  (geografia, geograficzny) półwysep w północno-wschodniej części Azji;

Kamerun /kãˈmɛrũn/ (pn)
Cameroun
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kamerunka /ˌkãmɛˈrũŋka/ (n)
Camerounaise
  obywatelka Kamerunu

Kameruńczyk /ˌkãmɛˈrũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Camerounais
  obywatel lub mieszkaniec Kamerunu

Kamil /ˈkãmʲil/ (pn)
Camille
  imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Kampania /kãmˈpãɲja/ (pn)
Campanie
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w południowych Włoszech;

Kampanka /kampˈaŋka/ (n)
Campanienn
  mieszkanka Kampanii

Kampańczyk /kampˈaɲtʃɨk/ (n)
Campanien
  mieszkaniec Kampanii

Kan /kˈan/ (pn)
Kan
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Jeniseju;

Kanada /kãˈnada/ (pn)
Canada
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;

Kanadyjczyk /ˌkãnaˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
Canadien
  obywatel Kanady

Kanaryjczyk /kˌanarˈɨjtʃɨk/ (n)
Canarien
  mieszkaniec Wysp Kanaryjskich

Kanaryjka /kˌanarˈɨjka/ (n)
Canarienne
  mieszkanka Wysp Kanaryjskich

Kanał Sueski /ˈkãnaw suˈ<sup>w</sup>ɛsʲci/ (n)
canal de Suez
  (geografia, geograficzny) położony w Egipcie kanał głębokowodny dla statków morskich, łączący Morze Śródziemne z Morzem Czerwonym;

Kandahar /kãnˈdaxar/ (pn)
Kandahar, Qandahar
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Afganistanie, położone nad rzeką Helmand;

Kandałaksza /kˌandawˈakʃa/ (pn)
Kandalakcha
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej części Rosji, w obwodzie murmańskim, port nad zatoką Kandałaksza (1.1);

Kanossa /kanˈɔssa/ (pn)
Canossa
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Kantabria /kantˈabrja/ (n)
Cantabrie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północnej Hiszpanii, nad brzegiem Zatoki Biskajskiej
  (geografia, geograficzny) (administracja) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii

Kanton /ˈkãntɔ̃n/ (pn)
Canton
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowych Chinach;

Kapadocja /kˌapadˈɔtsja/ (pn)
Cappadoce
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w tureckiej Anatolii;

Kapadocjanin /kˌapadɔtsjˈaɲin/ (n)
Cappadocien
  mieszkaniec Kapadocji

Kapadocjanka /kˌapadɔtsjˈaŋka/ (n)
Cappadocienne
  mieszkanka Kapadocji

Kapitol /kaˈpʲitɔl/ (pn)
Capitole
  (architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) siedziba Kongresu Stanów Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) wzgórze w Rzymie;

Kapsztad /ˈkapʃtat/ (pn)
Le Cap
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Republice Południowej Afryki;

Kapua /kapˈua/ (pn)
Capoue
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, położone na południe od Rzymu nad rzeką Volturno;

Kara-daria /kˈaradˈarja/ (pn)
Kara-Daria
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Kirgistanie i Uzbekistanie, po połączeniu z Narynem tworzy Syr-darię;

Kara-kum /kˈarakˈum/ (pn)
Kara-Koum, Karakoum
  (geografia, geograficzny) piaszczysta pustynia w Turkmenistanie, na Nizinie Turańskiej;

Karaczi /kaˈraʧ̑ʲi/ (pn)
Karachi
  (geografia, geograficzny) największe miasto Pakistanu, położone w południowej części kraju;

Karadż /kˈaratʃ/ (pn)
Karaj
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, po południowej stronie gór Elburs;

Karaiby /ˌkaraˈ<sup>j</sup>ibɨ/ (pn)
Caraïbe
  (geografia, geograficzny) rejon pomiędzy kontynentami Ameryk;

Karakałpacja /kˌarakawpˈatsja/ (pn)
Karakalpakistan
  (geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczna republika w granicach Uzbekistanu, położona w zachodniej części kraju i mająca stolicę w Nukusie;

Karantania /kˌarantˈaɲʲa/ (pn)
Carantanie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) jedno z pierwszych państw słowiańskich w historii, założone na terenach dzisiejszej Austrii i Słowenii;

Karbala /karbˈala/ (pn)
Kerbala
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej części Iraku, w pobliżu Eufratu;

Karel /kˈarɛl/ (n)
Carélien
  (etnografia, etnograficzny) mężczyzna lub chłopiec z ugrofińskiego ludu zamieszkującego Karelię, krainę na pograniczu Finlandii i Rosji;

Karelka /karˈɛlka/ (n)
Carélienne
  (etnografia, etnograficzny) kobieta z ugrofińskiego ludu zamieszkującego Karelię;

Kargopol /karɡˈɔpɔl/ (pn)
Kargopol
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w północnej Rosji, na terenie obwodu archangielskiego, na lewym brzegu rzeki Onegi;

Karia /kˈarja/ (n)
Carie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina na południowo-zachodnim wybrzeżu Azji Mniejszej;

Karim /ˈkarʲĩm/ (pn)
Karim
  imię męskie pochodzenia arabskiego

Karina /kaˈrʲĩna/ (pn)
Carine
  imię żeńskie;

Karol /ˈkarɔl/ (pn)
Charles
  imię męskie;

Karolina /ˌkarɔˈlʲĩna/ (pn)
Caroline
  imię żeńskie;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kolonia brytyjska w Ameryce Północnej, dziś dwa stany: Karolina Północna i Południowa
  (potocznie, potoczny) jeden z dwóch stanów (1.2)

Karolina Południowa /kˌarɔlˈina pˌɔwudɲʲˈɔva/ (pn)
Caroline du Sud
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych;

Karpaty /karˈpatɨ/ (pn)
Carpates
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w środkowej Europie;

Karpaty Południowe /karpˈatɨ pˌɔwudɲʲˈɔvɛ/ (pn)
Carpates méridionales
  (geografia, geograficzny) część Karpat położona na terenie Rumunii, rozciągająca się od przełęczy Predeal na wschodzie, po przełom Żelaznej Bramy na zachodzie;

Karszy /kˈarʃɨ/ (pn)
Karchi
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Uzbekistanie, nad Kaszka-darią, ośrodek administracyjny wilajetu kaszkadaryjskiego;

Kartagina /kˌartaɡʲˈina/ (pn)
Carthage
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo położone na północnym wybrzeżu Afryki, w pobliżu dzisiejszego Tunisu
  (geografia, geograficzny) (administracja) współczesne miasto w Tunezji położone na północny wschód od Tunisu

Kartagińczyk /ˌkartaˈɟĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Carthaginois
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Kartaginy

Kartlia /kˈartlja/ (pn)
Karthli
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczna kraina we wschodniej Gruzji;

Karyntia /karˈɨntja/ (pn)
Carinthie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna leżąca na obszarze obecnej Austrii i Słowenii

Kas /kˈas/ (pn)
Kas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, lewy dopływ Jeniseju;

Kasandra /kaˈsãndra/ (pn)
Cassandre
  (mitologia grecka) wieszczka (m.in. przepowiedziała upadek Troi) i królewna trojańska, córka Priama i Hekuby;
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Kasjan /kˈasjan/ (pn)
Cassien
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego

Kastylia /kastˈɨlja/ (n)
Castille
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w środkowej Hiszpanii;

Kastylijczyk /kˌastɨlˈijtʃɨk/ (n)
Castillan
  mieszkaniec Kastylii

Kastylijka /kˌastɨlˈijka/ (n)
Castillane
  mieszkanka Kastylii

Kaszan /kˈaʃan/ (pn)
Kashan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie w ostanie Isfahan;

Kaszka-daria /kˈaʃkadˈarja/ (pn)
Kachkadaria
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka we wschodnim Uzbekistanie;

Kaszmir /ˈkaʃmʲir/ (pn)
Cachemire
  (geografia, geograficzny) region na subkontynencie indyjskim

Kaszyn /kˈaʃɨn/ (pn)
Kachine
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone w obwodzie twerskim;

Katalonia /ˌkataˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Catalogne
  (geografia, geograficzny) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii;

Katania /katˈaɲʲa/ (pn)
Catane
  (geografia, geograficzny) miasto portowe we Włoszech, położone na wschodnim wybrzeżu Sycylii nad Zatoką Katańską, znajduje się u podnóża Etny;

Katarzyna /ˌkataˈʒɨ̃na/ (pn)
Catherine
  polskie imię żeńskie;

Katmandu /katˈmãndu/ (pn)
Katmandou
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Nepalu

Katuń /kˈatuɲ/ (pn)
Katoun
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca przez azjatycką część Rosji, łącząc się z Biją tworzy Ob;

Kaukaz /ˈkawkas/ (pn)
Caucase
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w zachodniej Azji;

Kazachstan /kaˈzaxstãn/ (pn)
Kazakhstan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na pograniczu Europy i Azji, ze stolicą w Astanie;

Kazanka /kazˈaŋka/ (pn)
Kazanka
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w europejskiej części Rosji, w Tatarstanie, lewy dopływ Wołgi;

Kazaszka /kaˈzaʃka/ (n)
Kazakhe
  obywatelka Kazachstanu

Kazimierz /kaˈʑĩmʲjɛʃ/ (pn)
Casimir
  imię męskie;

Kazwin /kˈazvin/ (pn)
Qazvin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, stolica ostanu o tej samej nazwie;

Kałacz /kˈawatʃ/ (pn)
Kalatch
  (geografia, geograficzny) (administracja) rosyjskie miasto rejonowe położone w obwodzie woroneskim;

Kałacz nad Donem /kˈawatʃ nad dˈɔnɛm/ (pn)
Kalatch-na-Donou
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie wołgogradzkim;

Kaługa /kawˈuɡa/ (pn)
Kalouga
  (geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Rosji, położone nad Oką, na południowy zachód od Moskwy, stolica obwodu kałuskiego;

Kefas /kˈɛfas/ (n)
Céphas
  (biblijny) aramejski wariant imienia apostoła Piotra

Kem /kˈɛm/ (pn)
Kem
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, w Republice Karelii, uchodzi do Morza Białego;

Kemerowo /kˌɛmɛrˈɔvɔ/ (pn)
Kemerovo
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji;

Kenia /ˈkɛ̃ɲja/ (pn)
Kenya
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kenijczyk /kɛ̃ˈɲijʧ̑ɨk/ (n)
Kenyan
  obywatel lub mieszkaniec Kenii

Kerman /kˈɛrman/ (pn)
Kerman
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie, stolica ostanu o tej samej nazwie;

Kermanszah /kɛrmˈanʃax/ (pn)
Kermanshah
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodnim Iranie, stolica ostanu;

Keszm /kˈɛʃm/ (pn)
Qeshm
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Iranie, na wyspie Keszm;

Kijów /ˈcijuf/ (pn)
Kiev
  (geografia, geograficzny) miasto nad Dnieprem, stolica Ukrainy;

Kilia /kˈilja/ (pn)
Bras de Chilia
  (geografia, geograficzny) główne, północne ramię ujściowe Dunaju;

Kilimandżaro /ˌcilʲĩmãn͇ˈʤ̑arɔ/ (pn)
Kilimandjaro
  (geografia, geograficzny) najwyższa góra Afryki położona w Tanzanii niedaleko granicy z Kenią;

Kineszma /kinˈɛʃma/ (pn)
Kinechma
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie iwanowskim, nad Wołgą;

King Kong /kˈiŋk kˈɔŋk/ (pn)
King Kong
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna gigantyczna małpa z popkulturowej literatury i filmu;

Kingisepp /kiŋɡʲˈisɛpp/ (pn)
Kinguissepp
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie leningradzkim, nad rzeką Ługa;

Kinszasa /cĩw̃ˈʃasa/ (pn)
Kinshasa
  (geografia, geograficzny) stolica Demokratycznej Republiki Konga;

Kirenga /kirˈɛŋɡa/ (pn)
Kirenga
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie irkuckim; prawy dopływ Leny;

Kirenia /kirˈɛɲʲa/ (pn)
Kyrenia
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Cyprze, nad Morzem Śródziemnym;

Kirgistan /cirʲˈɟistãn/ (pn)
Kirghizistan, Kirghizstan, Kirghizie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Kirgizka /cirʲˈɟiska/ (n)
Kirghize
  obywatelka Kirgistanu

Kiribati /ˌcirʲiˈbatʲi/ (pn)
Kiribati
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Kirkuk /kˈirkuk/ (pn)
Kirkouk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iraku, w Kurdystanie;

Kizieł /kˈiʑɛw/ (pn)
Kizel
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w Kraju Permskim, na Uralu;

Klara /ˈklara/ (pn)
Claire
  imię żeńskie;

Klaudia /ˈklawdʲja/ (pn)
Claudie
  polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Klaudiusz /ˈklawdʲjuʃ/ (pn)
Claude
  imię męskie;

Klaźma /klˈaʑma/ (pn)
Kliazma
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Oki w dorzeczu Wołgi;

Klemens /ˈklɛ̃mɛ̃w̃s/ (pn)
Clément
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Klementyna /ˌklɛ̃mɛ̃nˈtɨ̃na/ (pn)
Clémentine
  imię żeńskie;

Kleopatra /ˌklɛɔˈpatra/ (pn)
Cléopâtre
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 216, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1880 r.;
  (mitologia grecka) córka Idasa i Marpessy oraz żona Meleagra;
  (mitologia grecka) królowa Tracji; córka Boreasza i Orejtyi oraz żona Fineusa;
  imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Klin /klˈin/ (pn)
Kline
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim;

Klio /ˈklʲi<sup>j</sup>ɔ/ (pn)
Clio
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 84, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1865 r.;
  (mitologia grecka) jedna z nereid, córka Nereusa i Doris
  (mitologia grecka) muza historii, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

Klińce /klˈiɲtsɛ/ (pn)
Klintsy
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie briańskim, położone nad Turosną;

Klotylda /klɔˈtɨlda/ (pn)
Clothilde, Clotilde
  imię żeńskie;

Knin /kɲˈin/ (pn)
Knin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chorwacji;

Koblencja /kɔblˈɛntsja/ (pn)
Coblence
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Niemiec, u ujścia Mozeli do Renu;

Kobuleti /kˌɔbulˈɛtʲi/ (pn)
Kobuleti
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Gruzji, w Adżarii, nad Morzem Czarnym;

Kocyt /ˈkɔʦ̑ɨt/ (pn)
Cocyte
  (mitologia grecka) jedna z rzek Hadesu; rzeka lamentu, nad której brzegami błądzą dusze nie pogrzebanych jeszcze zmarłych;

Kokand /kˈɔkant/ (pn)
Kokand
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w wilajecie fergańskim, we wschodnim Uzbekistanie, w południowo-zachodniej części Kotliny Fergańskiej;

Kokytos /kɔˈkɨtɔs/ (pn)
Cocyte
  (mitologia grecka) jedna z rzek Hadesu, rzeka lamentu, nad której brzegami błądzą dusze nie pogrzebanych jeszcze zmarłych;

Kolchida /kɔlçˈida/ (pn)
Colchide
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna leżąca na wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego, na terenie obecnej Gruzji;

Kolonia /kɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Cologne
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, położone nad Renem;

Kolumb /ˈkɔlũmp/ (pn)
Colomb
  (historia, historyczny, historycznie) spolszczone nazwisko włoskie odkrywcy i żeglarza Krzysztofa Kolumba

Kolumban /kɔlˈumban/ (pn)
Colomban
  imię męskie;

Kolumbia /kɔˈlũmbʲja/ (pn)
Colombie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Kolumbia Brytyjska /kɔˈlũmbʲja brɨˈtɨjska/ (pn)
Colombie-Britannique
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Kolumbijczyk /ˌkɔlũmˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
Colombien
  obywatel Kolumbii

Kom /kˈɔm/ (pn)
Qom
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie, w ostanie Kom;

Komisja Europejska /kɔ̃ˈmʲisʲja ˌɛwrɔˈpɛjska/ (n)
Commission européenne
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organ wykonawczy Unii Europejskiej;

Komory /kɔ̃ˈmɔrɨ/ (pn)
Comores
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Komoryjczyk /ˌkɔ̃mɔˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
Comorien
  obywatel Komorów

Komoryjka /ˌkɔ̃mɔˈrɨjka/ (n)
Comorienne
  obywatelka Komorów

Komsomoł /kɔmsˈɔmɔw/ (n)
Komsomol
  (potocznie, potoczny) (historia, historyczny, historycznie) komunistyczna organizacja młodzieży w Związku Radzieckim, działająca w latach 1918-1991;

Konakry /kɔ̃ˈnakrɨ/ (pn)
Conakry
  (geografia, geograficzny) stolica Gwinei;

Konda /kˈɔnda/ (pn)
Konda
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Irtysza;

Konfederacja Szwajcarska /kˌɔnfɛdɛrˈatsja ʃfajtsˈarska/ (pn)
Confédération suisse
  (oficjalnie) (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Szwajcarii jako państwa;

Konfucjusz /kɔnfˈutsjuʃ/ (pn)
Confucius
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) chiński filozof;

Kongo /ˈkɔ̃ŋɡɔ/ (pn)
Congo
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Afryce;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Konrad /ˈkɔ̃nrat/ (pn)
Conrad
  imię męskie;

Konstancja /kɔ̃w̃ˈstãnʦ̑ʲja/ (pn)
Constance
  imię żeńskie;
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;

Konstantyn /kɔ̃w̃ˈstãntɨ̃n/ (pn)
Constantin
  imię męskie;

Konstantyna /kˌɔnstantˈɨna/ (pn)
Constantine
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Algierii;

Kopciuszek /kɔptɕˈuʃɛk/ (pn)
Cendrillon
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przydomek głównej bohaterki popularnej baśni;

Kopenhaga /ˌkɔpɛ̃nˈxaɡa/ (pn)
Copenhague
  (geografia, geograficzny) stolica Danii;

Koran /ˈkɔrãn/ (pn)
Coran
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga islamu;

Korbea /kɔrbˈɛa/ (pn)
Corbie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Corbie, miasto w Pikardii zbudowane wokół ważnego we wczesnym średniowieczu opactwa;

Kordoba /kɔrˈdɔba/ (n)
Cordoue
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Hiszpanii, w regionie Andaluzja;

Korea Południowa /kɔˈrɛa ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Corée du Sud
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Korea Północna /kɔˈrɛa puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Corée du Nord
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Koreańczyk /ˌkɔrɛˈãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Coréen
  obywatel Korei Południowej lub Korei Północnej; osoba narodowości koreańskiej

Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna /ˌkɔrɛˈãj̃ska rɛˈpublʲika ˌludɔvɔ‿dɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na/ (pn)
République populaire démocratique de Corée
  (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Północnej;

Korkino /kɔrkˈinɔ/ (pn)
Korkino
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie czelabińskim, na Uralu;

Kornelia /kɔrˈnɛlʲja/ (pn)
Cornélie
  imię żeńskie;

Korneliusz /kɔrˈnɛlʲjuʃ/ (pn)
Corneille
  imię męskie,

Kornwalia /kɔrnvˈalja/ (pn)
Cornouailles
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna położona na Półwyspie Kornwalijskim;

Korona Południowa /kɔˈrɔ̃na ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Couronne australe
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów znajdujący się na południowej półkuli nieba;

Koropiec /kɔrˈɔpʲɛts/ (pn)
Koropets
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Ukrainie, lewy dopływ Dniestru;

Korsyka /kɔrˈsɨka/ (pn)
Corse
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, część Francji;

Korsyka Południowa /kɔrsˈɨka pˌɔwudɲʲˈɔva/ (pn)
Corse-du-Sud
  (geografia, geograficzny) (administracja) departament francuski leżący w południowej części wyspy Korsyki;

Korsykanin /kˌɔrsɨkˈaɲin/ (n)
Corse
  mieszkaniec Korsyki

Korynt /kˈɔrɨnt/ (pn)
Corinthe
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji, na półwyspie Peloponez;
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo

Kos /kɔs/ (pn)
Cos, Kos
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa w archipelagu Dodekanez;

Kosma /ˈkɔsma/ (pn)
Cosme
  imię męskie pochodzenia greckiego;

Kosowe Pole /kɔsˈɔvɛ pˈɔlɛ/ (pn)
Kosovo Polje
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Kosowie, położone na południowy zachód od Prisztiny, w kotlinie Kosowe Pole (1.2);

Kosowo i Metohija /kɔsˈɔvɔː i mˌɛtɔçˈija/ (pn)
Kosovo et Métochie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa dawnej serbskiej prowincji (obecnie niezależne państwo Kosowo, nieuznawane przez Serbię);

Kostaryka /ˌkɔstaˈrɨka/ (pn)
Costa Rica
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Kotonu /kɔˈtɔ̃nu/ (pn)
Cotonou
  (geografia, geograficzny) miasto w Beninie;

Kotorosl /kɔtˈɔrɔsl/ (pn)
Kotorosl
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północnej Rosji przeduralskiej, prawy dopływ Wołgi;

Kotuj /kˈɔtuj/ (pn)
Kotouï
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, po połączeniu z Chetą tworzy Chatangę;

Kowno /kˈɔvnɔ/ (pn)
Kaunas
  drugie najważniejsze miasto Litwy, położone w środkowej Litwie u zbiegu Niemna i Wilii;

Kowrow /kˈɔvrɔf/ (pn)
Kovrov
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone w obwodzie włodzimierskim, nad Klaźmą;

Kozak /ˈkɔzak/ (n)
Cosaque
  (historia, historyczny, historycznie) członek wspólnoty zamieszkującej stepy na południowych pograniczach dawnej Rzeczpospolitej i Rosji;

Kozielsk /kˈɔʑɛlsk/ (pn)
Kozelsk, Kozielsk
  (geografia, geograficzny) miasto w obwodzie kałuskim Rosji;

Koziorożec /ˌkɔʑɔˈrɔʒɛʦ̑/ (pn)
Capricorne
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziesiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 grudnia do 20 stycznia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;

Koła /kˈɔwa/ (pn)
Kola
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, w obwodzie murmańskim, na Półwyspie Kolskim, uchodzi do Zatoki Kolskiej Morza Barentsa w odległości;

Kołomna /kɔwˈɔmna/ (pn)
Kolomna
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, nad Oką, przy ujściu rzeki Moskwy;

Kościół /ˈkɔɕʨ̑uw/ (pn)
Église
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańska wspólnota religijna w danym miejscu, np. mieście, kraju; także wspólnota wszystkich wyznawców danej religii
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna instytucja społeczna obejmująca wspólnotę wiernych danej religii, zwykle chrześcijańskiej, przeważnie hierarchiczna;

Kraina /kraˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
Carniole
  region historyczno-etnograficzny Słowenii;

Kraj Ałtajski /krˈaj awtˈajski/ (pn)
kraï de l’Altaï
  (geografia, geograficzny) (administracja) jednostka administracyjna Federacji Rosyjskiej, położona w południowej części Syberii;

Kraj Basków /ˈkraj ˈbaskuf/ (pn)
Pays basque
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna na pograniczu Francji i Hiszpanii, zamieszkiwana przez Basków;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wspólnota autonomiczna w północnej Hiszpanii, część Kraju Basków (1.1);

Kraj Loary /krˈaj lɔˈarɨ/ (pn)
Pays de la Loire
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w zachodniej Francji;

Kraj Sudetów /ˈkraj suˈdɛtuf/ (pn)
Région des Sudètes
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Czechach, sudeckoniemieckie pogranicze Czech zamieszkiwane do 1946 roku przez Niemców sudeckich;

Kraków /ˈkrakuf/ (pn)
Cracovie
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie małopolskim, dawna stolica Polski;

Krasnodar /krasnˈɔdar/ (pn)
Krasnodar
  (geografia, geograficzny) miasto europejskiej części Rosji, port nad rzeką Kubań, siedziba administracyjna Kraju Krasnodarskiego;

Krasnokamsk /krasnˈɔkamsk/ (pn)
Krasnokamsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Permskim, nad Kamą;

Krasnoturjinsk /krˌasnɔtˈurjinsk/ (pn)
Krasnotourinsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, na Uralu;

Kreta /ˈkrɛta/ (pn)
Crète
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Śródziemnym;

Kreteńczyk /krɛˈtɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Crétois
  mieszkaniec Krety

Kronsztad /krˈɔnʃtat/ (pn)
Kronstadt
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, port morski położony na wyspie Kotlin w Zatoce Fińskiej;

Kropotkin /krɔpˈɔtkin/ (pn)
Kropotkine
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, nad Kubaniem;

Krym /krɨ̃m/ (pn)
Crimée
  (geografia, geograficzny) półwysep na Morzu Czarnym, połączony z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim; terytorium sporne między Ukrainą a Rosją;

Krymianin /krɨmjˈaɲin/ (n)
Criméen
  mieszkaniec Krymu; osoba stamtąd

Krymianka /krɨmjˈaŋka/ (n)
Criméenne
  mieszkanka Krymu; kobieta stamtąd

Kryspin /ˈkrɨspʲĩn/ (pn)
Crépin, Crispin, Créspin
  imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Krystian /ˈkrɨstʲjãn/ (pn)
Christian
  imię męskie;

Krystyna /krɨˈstɨ̃na/ (pn)
Christine
  polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Krzysztof /ˈkʃɨʃtɔf/ (pn)
Christophe
  polskie imię męskie pochodzenia łacińsko-greckiego;

Krzyż Południa /ˈkʃɨʃ pɔˈwudʲɲa/ (pn)
Croix du Sud
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów;

Krzyżak /ˈkʃɨʒak/ (pn)
teutonique
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rycerz Zakonu Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie (zakonu krzyżackiego)

Królestwo Belgii /krulˈɛstfɔ bˈɛlɡji/ (pn)
Royaume de Belgique
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Belgii

Królestwo Bhutanu /kruˈlɛstfɔ buˈtãnu/ (pn)
Royaume du Bhoutan
  pełna, oficjalna nazwa państwa Bhutan

Królestwo Hiszpanii /krulˈɛstfɔ çiʃpˈaɲʲi/ (pn)
Royaume d'Espagne
  (urzędowy) oficjalna nazwa Hiszpanii

Ksawery /ksaˈvɛrɨ/ (pn)
Xavier
  imię męskie;

Ksenia /ˈksɛ̃ɲja/ (pn)
Ksenia, Xenia
  polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Kserkses /ksˈɛrksɛs/ (pn)
Xerxès
  (historia, historyczny, historycznie) staroperskie imię męskie kilku starożytnych mezopotamskich i lewantyńskich władców

Księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (pn)
Lune
  (astronomia, astronomiczny) jedyny naturalny satelita Ziemi, drugi po Słońcu najjaśniejszy obiekt na niebie;

Kuba /ˈkuba/ (pn)
Cuba
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo leżące na Kubie (1.1) i sąsiednich wyspach;
  (geografia, geograficzny) największa wyspa na Karaibach;

Kubanka /kuˈbãŋka/ (n)
Cubaine
  obywatelka Kuby

Kubań /kˈubaɲ/ (pn)
Kouban
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w zachodniej części Przedkaukazia;

Kubańczyk /kuˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Cubain
  obywatel Kuby

Kubuś Puchatek /ˈkubuɕ puˈxatɛk/ (n)
Winnie l'ourson
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) postać misia z książek i filmów stworzona przez Alana Alexandra Milne'a;

Kudymkar /kudˈɨmkar/ (pn)
Koudymkar
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Rosji europejskiej, w Kraju Permskim;

Kujawy /kuˈjavɨ/ (n)
Cujavie
  (geografia, geograficzny) kraina w środkowej Polsce;

Kulab /kˈulap/ (pn)
Kulob
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Tadżykistanie;

Kuma /kˈuma/ (pn)
Kouma
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji płynąca we wschodniej części Przedkaukazia;

Kunduz /kˈundus/ (pn)
Kondôz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Afganistanie, nad rzeką Kunduz, położone w północno-wschodniej części kraju;

Kunegunda /kˌunɛɡˈunda/ (pn)
Cunégonde
  rzadkie imię żeńskie pochodzenia germańskiego;

Kungur /kˈuŋɡur/ (pn)
Koungour
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Permskim, siedziba administracyjna rejonu kungurskiego;

Kura /kˈura/ (pn)
Koura
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca przez Turcję, Gruzję i Azerbejdżan, uchodzi małą deltą do Morza Kaspijskiego;

Kurdyjka /kurdˈɨjka/ (n)
Kurde
  (etnografia, etnograficzny) przedstawicielka narodu zamieszkującego głównie Kurdystan

Kurdystan /kurdˈɨstan/ (pn)
Kurdistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) górzysta kraina w południowo-zachodniej Azji zamieszkana przez Kurdów;

Kurejka /kurˈɛjka/ (pn)
Koureïka
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Jeniseju;

Kursk /kˈursk/ (pn)
Koursk
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, stolica obwodu kurskiego, miejsce wielkiej bitwy pancernej w 1943 roku;

Kurytyba /kˌurɨtˈɨba/ (pn)
Curitiba
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Brazylii, położone w południowo-wschodniej części kraju, w stanie Parana;

Kusz /kuʃ/ (pn)
Koush
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postać biblijna, wnuk Noego, najstarszy syn Chama;
royaume de Koush
  (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina na południu od II katarakty Nilu, podbita w XVI-XIV w. p.n.e. przez Egipt;

Kuwejt /ˈkuvɛjt/ (pn)
Koweït
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;
  (geografia, geograficzny) stolica Kuwejtu (1.1);

Kwerfurt /kfˈɛrfurt/ (pn)
Querfurt
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, w kraju związkowym Saksonia-Anhalt;

Kyrie eleison /kˈɨrjɛ ɛlˈɛisɔn/ (interjection)
kyrie, kyrie eleison
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) „Panie, zmiłuj się (nad nami)”, chrześcijańska formuła liturgiczna;

Kłuszyno /kwuʃˈɨnɔ/ (pn)
Klouchino
  (geografia, geograficzny) wieś w Rosji, w obwodzie smoleńskim, miejsce bitwy w 1610 roku;

LGBT /ˌɛlɡjˌɛbˌɛtˈɛ/ (acronym)
LGBT
  = lesbijki, geje, osoby biseksualne i transgenderyczne – jako całość;

La Manche /lˈa mˈanxɛ/ (pn)
Manche
  (geografia, geograficzny) kanał morski oddzielający Wielką Brytanię od Francji;

Lacedemon /ˌlaʦ̑ɛˈdɛ̃mɔ̃n/ (pn)
Lacédémone
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna Sparta

Lacedemończyk /ˌlaʦ̑ɛdɛ̃ˈmɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (pn)
Lacédémonien
  mieszkaniec Lacedemonu (Sparty)

Lacjum /ˈlaʦ̑ʲjũm/ (pn)
Latium
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Rzymie;

Laguna Wenecka /laɡˈuna vɛnˈɛtska/ (pn)
lagune de Venise, lagune vénète
  (geografia, geograficzny) laguna na Morzu Adriatyckim, w zachodniej części Zatoki Weneckiej;

Lahaur /lˈaxawr/ (pn)
Lahore
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnim Pakistanie, stolica prowincji Pendżab;

Lakonia /lakˈɔɲʲa/ (pn)
Laconie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na południowym wschodzie Peloponezu, z największym ośrodkiem w Sparcie, graniczyła od zachodu z Mesenią, od północy zaś z Arkadią;

Lakonka /lakˈɔŋka/ (n)
Laconienne
  mieszkanka Lakonii

Lakończyk /lakˈɔɲtʃɨk/ (n)
Laconien
  mieszkaniec Lakonii

Landy /lˈandɨ/ (pn)
Landes
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Nowa Akwitania;

Langwedocja /lˌaŋɡvɛdˈɔtsja/ (pn)
Languedoc
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowej Francji;

Langwedocja-Roussillon /lˌaŋɡvɛdˈɔtsjarˌɔussˈillɔn/ (pn)
Languedoc-Roussillon
  (geografia, geograficzny) (administracja) były region administracyjny Francji;

Laon /lˈaɔn/ (pn)
Laon
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Francji;

Laos /ˈlaɔs/ (pn)
Laos
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Laponia /laˈpɔ̃ɲja/ (pn)
Laponie
  (geografia, geograficzny) region Europy obejmujący północne tereny Norwegii, Szwecji, Finlandii oraz Półwysep Kolski w Rosji;

Lapończyk /lapˈɔɲtʃɨk/ (n)
Lapon
  człowiek narodowości lapońskiej
  mieszkaniec Laponii

Larnaka /larnˈaka/ (pn)
Larnaca
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południowo-wschodnim wybrzeżu Cypru;

Las Bregencki /lˈaz brɛɡˈɛntski/ (pn)
massif du Bregenzerwald
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie, część Północnych Alp Wapiennych, od zachodu graniczy z Renem, od wschodu z Alpami Algawskimi;

Laszczyzna /laʃtʃˈɨzna/ (n)
Lachie
  (geografia, geograficzny) region etniczny w Morawach i na Śląsku w Czechach

Latakia /latˈakja/ (pn)
Lattaquié
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;

Laura /ˈlawra/ (pn)
Laura
  imię żeńskie;

Laurenty /lawrˈɛntɨ/ (pn)
Laurence
  imię męskie

Lazurowe Wybrzeże /ˌlazuˈrɔvɛ vɨˈbʒɛʒɛ/ (pn)
Côte d'Azur
  (geografia, geograficzny) region turystyczny w Prowansji, na odcinku wybrzeża Morza Śródziemnego we Francji od Cassis po granicę z Włochami;

Lecce /lˈɛtstsɛ/ (pn)
Lecce
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Apulia, stolica prowincji Lecce (1.2);

Lecco /lˈɛtstsɔ/ (pn)
Lecco
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Lombardii, położone nad jeziorem Como;

Legia Cudzoziemska /ˈlɛɟja ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mska/ (pn)
Légion Étrangère
  francuska jednostka wojskowa składająca się głównie z cudzoziemców;

Lejda /lˈɛjda/ (pn)
Leyde
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa u wybrzeża Morza Północnego;

Lena /ˈlɛ̃na/ (pn)
Lena
  imię żeńskie;

Leningrad /lɛ̃ˈɲĩŋɡrat/ (pn)
Léningrad
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa Petersburga w latach 1924–1991

Leokadia /ˌlɛɔˈkadʲja/ (pn)
Léocadie
  imię żeńskie;

Leon /ˈlɛɔ̃n/ (pn)
Léon
  imię męskie pochodzenia grecko-łacińskigo;

Leopold /lɛˈɔpɔlt/ (pn)
Léopold
  imię męskie pochodzenia germańskiego;

Lesotho /lɛˈsɔtɔ/ (pn)
Lesotho
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Lew /lɛf/ (pn)
Lion
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) piąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 lipca do 22 (23) sierpnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Lewant /ˈlɛvãnt/ (pn)
Levant
  (książkowy) (geografia, geograficzny) określenie krajów leżących na wschodnim, azjatyckim wybrzeżu Morza Śródziemnego (Syria, Jordania, Liban, Izrael oraz Autonomia Palestyńska);

Lewi /lˈɛvi/ (pn)
Lévi
  (biblijny) postać biblijna, protoplasta lewitów;

Lhasa /lxˈasa/ (pn)
Lhassa
  (geografia, geograficzny) miasto w Chinach, stolica Tybetańskiego Regionu Autonomicznego;

Liban /ˈlʲibãn/ (pn)
Liban
  (geografia, geograficzny) państwo w zachodniej Azji;

Libanka /lʲiˈbãŋka/ (n)
Libanaise
  obywatelka Libanu

Libańczyk /lʲiˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Libanais
  obywatel Libanu

Liberia /lʲiˈbɛrʲja/ (pn)
Libéria, Liberia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Libia /ˈlʲibʲja/ (pn)
Libye
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Licja /lˈitsja/ (pn)
Lycie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina znajdująca się w południowo-zachodniej części Azji Mniejszej, między Karią a Pamfilią;

Liechtenstein /ˈlixtɛnʂtajn/ (pn)
Liechtenstein
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo w Europie między Szwajcarią a Austrią;

Liguria /lʲiˈɡurʲja/ (pn)
Ligurie
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w zachodnich Włoszech;

Liguryjczyk /lˌiɡurˈɨjtʃɨk/ (n)
Ligure
  mieszkaniec Ligurii

Liguryjka /lˌiɡurˈɨjka/ (n)
Ligure
  mieszkanka Ligurii

Likaonia /lˌikaˈɔɲʲa/ (pn)
Lycaonie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Azji Mniejszej;

Liliana /lʲiˈlʲjãna/ (n)
Liliane
  imię żeńskie

Lille /lˈillɛ/ (pn)
Lille
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji;

Limassol /limˈassɔl/ (pn)
Limassol
  (geografia, geograficzny) (administracja) drugie co do wielkości miasto Cypru, położone na południowym wybrzeżu wyspy nad Morzem Śródziemnym;

Limburgia /limbˈurɡja/ (pn)
Limbourg
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w południowo-wschodniej Holandii;
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w północno-wschodniej Belgii;
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we wschodnich Niderlandach, obecnie podzielona między Belgię i Holandię;

Limousin /lˌimɔˈuɕin/ (pn)
Limousin
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawny region administracyjny we Francji, zniesiony w 2015 roku
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna, przedrewolucyjna prowincja francuska położona w środkowej części kraju, w północno-wschodniej części Masywu Centralnego z historyczną stolicą w Limoges

Linda /ˈlʲĩnda/ (pn)
Linda
  imię żeńskie;

Linz /lˈins/ (pn)
Linz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Austrii, siedziba kraju związkowego Górna Austria;

Litwa /ˈlʲitfa/ (pn)
Lituanie
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Wilnie;

Litwa Mniejsza /lˈitfa mɲʲˈɛjʃa/ (pn)
Lituanie Mineure, Petite Lituanie
  (geografia, geograficzny) litewski region etnograficzny, znajdujący się w większości na terenie Rosji a częściowo także i w obecnej Litwie i Polsce;

Litwin /ˈlʲitfʲĩn/ (n)
Lituanien
  człowiek narodowości litewskiej, obywatel Litwy, mieszkaniec Litwy

Litwinka /lʲitˈfʲĩŋka/ (n)
Lituanienne
  kobieta narodowości litewskiej, mieszkanka, obywatelka Litwy

Livorno /livˈɔrnɔ/ (pn)
Livourne
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Toskanii, położone na wybrzeżu Morza Liguryjskiego, stolica prowincji Livorno (1.2);

Liwia /ˈlʲivʲja/ (pn)
Livia
  imię żeńskie;

Lizbona /lʲizˈbɔ̃na/ (pn)
Lisbonne
  (geografia, geograficzny) stolica Portugalii, miasto położone przy ujściu Tagu do Oceanu Atlantyckiego;

Loara /lɔˈara/ (pn)
Loire
  (geografia, geograficzny) najdłuższa rzeka Francji, uchodząca do Oceanu Atlantyckiego;
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Loara Atlantycka /lɔˈara ˌatlantˈɨtska/ (pn)
Loire-Atlantique
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Kraj Loary;

Lodi /lˈɔdʲi/ (pn)
Lodi
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, w Lombardii;

Lokryda /lɔkrˈɨda/ (pn)
Locride
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w starożytnej Grecji, zamieszkana przez Lokrów, rozdzielona przez Dorydę i Fokidę na trzy odrębne części;

Lombardczyk /lɔ̃mˈbarṭʧ̑ɨk/ (n)
Lombard
  mieszkaniec Lombardii, osoba płci męskiej pochodząca z Lombardii

Lombardia /lɔ̃mˈbardʲja/ (pn)
Lombardie
  (geografia, geograficzny) (administracja) region w północnych Włoszech ze stolicą w Mediolanie;

Lombardka /lɔ̃mˈbartka/ (n)
Lombarde
  mieszkanka Lombardii, osoba płci żeńskiej pochodząca z Lombardii

Londyn /ˈlɔ̃ndɨ̃n/ (pn)
Londres
  (geografia, geograficzny) stolica Wielkiej Brytanii;

Longchamps /lˈɔŋkxamps/ (pn)
Longchamps
  (geografia, geograficzny) (administracja) gmina we Francji, ze stolicą w Longchamps (1.1)
  (geografia, geograficzny) miejscowość we Francji, w regionie Górna Normandia, w departamencie Eure;

Loreto /lɔrˈɛtɔ/ (pn)
Loreto
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech nad Adriatykiem;

Lotar /lˈɔtar/ (pn)
Lothaire
  polskie imię męskie pochodzenia germańskiego;

Lotaryngia /ˌlɔtaˈrɨ̃ŋʲɟja/ (pn)
Lorraine
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w północno-wschodniej Francji;

Lotaryngia Belgijska /lˌɔtarˈɨŋɡja bɛlɡʲˈijska/ (pn)
Lorraine belge
  (geografia, geograficzny) kraina w Belgii, położona na południowym krańcu prowincji Luksemburg

Lourdes /lɔˈurdɛs/ (pn)
Lourdes
  (geografia, geograficzny) miejscowość i ośrodek kultu religijnego we Francji;

Lozanna /lɔˈzãnːa/ (pn)
Lausanne
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;

Luanda /luˈ<sup>w</sup>ãnda/ (pn)
Luanda
  (geografia, geograficzny) stolica Angoli;

Lubiercy /lubjˈɛrtsɨ/ (pn)
Lioubertsy
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Rosji, w obwodzie moskiewskim;

Lucerna /luˈʦ̑ɛrna/ (pn)
Lucerne
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton w Szwajcarii, którego stolicą jest Lucerna (1.1);
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii nad Jeziorem Czterech Kantonów;

Ludwik /ˈludvʲik/ (pn)
Louis
  imię męskie;

Ludwika /ludvˈika/ (pn)
Louise
  imię żeńskie pochodzenia germańskiego, odpowiednik męskiego imienia Ludwik;

Lukania /lukˈaɲʲa/ (pn)
Lucanie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na południu antycznej Italii, między Zatoką Tarencką a Morzem Tyrreńskim;

Lukka /lˈukka/ (pn)
Lucques
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Lukka (1.2);

Luksemburczyk /ˌluksɛ̃mˈburʧ̑ɨk/ (n)
Luxembourgeois
  obywatel Luksemburga

Luksemburg /luˈksɛ̃mburk/ (pn)
Luxembourg
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Luzytania /lˌuzɨtˈaɲʲa/ (pn)
Lusitanie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna obejmująca większą część współczesnej Portugalii, Estremadury i prowincji Salamanka, dawna prowincja rzymska i ziemia legendarnych Luzytanów;

Lwów /lvuf/ (pn)
Lviv, Léopol
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie;

Lyon /lʲjɔ̃n/ (pn)
Lyon
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji nad Rodanem i Saoną;

L’Aquila /laɡvˈila/ (pn)
L’Aquila
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech, położone na północny wschód od Rzymu, u podnóża Apeninu Abruzyjskiego;

MAEA /ˌɛ̃m‿a‿ɛ‿ˈa/ (acronym)
AIEA
  = Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej;

MFW /ɛ̃m‿ɛv‿ˈːu/ (acronym)
FMI
  = Międzynarodowy Fundusz Walutowy

MOP /mˈɔp/ (acronym)
OIT
  Międzynarodowa Organizacja Pracy

MSK /ˌɛmˌɛskˈa/ (acronym)
SSI
  = (astronautyka, astronautyczny) Międzynarodowa Stacja Kosmiczna;

Macedonia /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
Macédoine
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Macedończyk /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Macédonien
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec starożytnej Macedonii

Machabeusz /mˌaxabˈɛuʃ/ (n)
Maccabée
  (historia, historyczny, historycznie) przydomek Judy Hasmoneusza;

Maciej /ˈmaʨ̑ɛ̇j/ (n)
Matthias
  polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Madagaskar /ˌmadaˈɡaskar/ (pn)
Madagascar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Indyjskim

Madagaskarczyk /ˌmadaɡaˈskarʧ̑ɨk/ (n)
Malgache
  obywatel Madagaskaru

Madera /maˈdɛra/ (pn)
Madère
  (geografia, geograficzny) portugalski archipelag na Oceanie Atlantyckim na zachód od Maroka;

Madonna /madˈɔnna/ (pn)
Madone
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu

Madryt /ˈmadrɨt/ (pn)
Madrid
  (geografia, geograficzny) stolica Hiszpanii;

Magdala /maɡdˈala/ (pn)
Magdala
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto nad Jeziorem Galilejskim w Palestynie;

Magdalena /ˌmaɡdaˈlɛ̃na/ (pn)
Madeleine
  imię żeńskie;

Magdeburg /maɡˈdɛburk/ (pn)
Magdebourg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, leżąca nad Łabą stolica kraju związkowego Saksonia-Anhalt;

Maghreb /mˈaɡrɛp/ (n)
Maghreb
  (geografia, geograficzny) region północno-zachodniej Afryki od Atlantyku po granicę z Egiptem;

Mahomet /maˈxɔ̃mɛt/ (pn)
Mahomet
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) arabski prorok, twórca islamu;

Majorka /majˈɔrka/ (pn)
Majorque
  (geografia, geograficzny) największa wyspa archipelagu Balearów na Morzu Śródziemnym;

Majorkanin /mˌajɔrkˈaɲin/ (n)
Majorquin
  mieszkaniec Majorki; osoba z tej wyspy

Majorkanka /mˌajɔrkˈaŋka/ (n)
Majorquine
  mieszkanka Majorki; kobieta z tej wyspy

Majotta /maˈjɔtːa/ (n)
Mayotte
  (geografia, geograficzny) wyspa francuska na Oceanie Indyjskim;

Makarska /makˈarska/ (pn)
Makarska
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej Chorwacji nad Morzem Adriatyckim;

Makau /ˈmakaw/ (pn)
Macao
  (geografia, geograficzny) (administracja) specjalny region administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej;

Maksymilian /ˌmaksɨ̃ˈmʲilʲjãn/ (pn)
Maximilien
  imię męskie;

Maksymin /maksˈɨmin/ (pn)
Maximin
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego

Malachiasz /malˈahjaʃ/ (pn)
Malachie
  (biblijny) imię męskie;

Malawi /maˈlavʲi/ (pn)
Malawi
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Malawijczyk /ˌmalaˈvʲijʧ̑ɨk/ (n)
Malawien
  obywatel Malawi

Male /ˈmalɛ/ (pn)
Malé
  (geografia, geograficzny) stolica Malediwów;

Malediwy /ˌmalɛˈdʲivɨ/ (pn)
Maldives
  (geografia, geograficzny) państwo i archipelag na Oceanie Indyjskim;

Malezja /maˈlɛzʲja/ (pn)
Malaisie
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Malezyjczyk /ˌmalɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
Malais
  obywatel Malezji

Mali /ˈmalʲi/ (pn)
Mali
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Bamako;

Malijczyk /maˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
Malien
  obywatel Mali

Malmö /ˈmalmɛ/ (pn)
Malmö
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Szwecji i port morski położony nad cieśniną Öresund;

Malta /ˈmalta/ (pn)
Malte
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Maltanka /malˈtãŋka/ (n)
Maltaise
  obywatelka Malty

Malwina /malˈvʲĩna/ (pn)
Malvina
  imię żeńskie o literackim pochodzeniu;

Malwiny /malˈvʲĩnɨ/ (pn)
îles Malouines
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) archipelag na południowym Atlantyku, dawne argentyńskie terytorium;

Mama /ˈmãma/ (pn)
Mama
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie irkuckim; lewy dopływ Witimu;

Mamaja /mamˈaja/ (pn)
Mamaïa
  (geografia, geograficzny) miejscowość wypoczynkowa w Rumunii, położona nad Morzem Czarnym, administracyjnie stanowiąca część Konstancy;

Mamonowo /mˌamɔnˈɔvɔ/ (pn)
Mamonovo
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodu kaliningradzkiego w Rosji;

Mamoudzou /mˌamɔudʑˈɔu/ (pn)
Mamoudzou
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Majotty, francuskiego departamentu zamorskiego;

Manama /mãˈnãma/ (pn)
Manama
  (geografia, geograficzny) stolica Bahrajnu;

Manaslu /manˈaslu/ (pn)
Manaslu
  (geografia, geograficzny) góra w Nepalu, ośmiotysięcznik w paśmie Himajajów, ósmy pod względem wysokości szczyt Ziemi;

Manat /ˈmãnat/ (pn)
Manat
  (mitologia arabska) wczesnoarabska bogini losu i przeznaczenia, dbająca o spokój umarłych

Mandżuria /mãn͇ˈʤ̑urʲja/ (pn)
Mandchourie
  (geografia, geograficzny) kraina na północnym wschodzie Chin;

Manitoba /ˌmãɲiˈtɔba/ (pn)
Manitoba
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Mannheim /mannxˈɛim/ (pn)
Mannheim
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Mantua /mantˈua/ (pn)
Mantoue
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii; stolica prowincji Mantua (1.2);

Manuela /ˌmãnuˈ<sup>w</sup>ɛla/ (pn)
Manuela
  imię żeńskie;

Maraton /marˈatɔn/ (pn)
Marathon
  miejscowość w Grecji, w Attyce, miejsce słynnego zwycięstwa Greków nad Persami w 490 roku p.n.e.;

Marcel /mˈartsɛl/ (pn)
Marcel
  imię męskie;

Marcela /martsˈɛla/ (pn)
Marcelle
  imię żeńskie

Marcelina /ˌmarʦ̑ɛˈlʲĩna/ (pn)
Marceline
  imię żeńskie;

Marcha /mˈarxa/ (pn)
Markha
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Wiluja;

Marche /mˈarxɛ/ (pn)
Marches, Marche d'Ancône
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Ankonie;

Marcin /ˈmarʲʨ̑ĩn/ (pn)
Martin
  imię męskie;

Marek /ˈmarɛk/ (pn)
Marc
  imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Marengo /marˈɛŋɡɔ/ (pn)
Marengo
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) włoska wieś położona w gminie Alessandria, w Piemoncie; miejsce sławnej Napoleońskiej bitwy;

Maria /ˈmarʲja/ (pn)
Marie
  polskie imię żeńskie pochodzenia semickiego;

Marianna /marʲˈjãnːa/ (pn)
Marianne
  imię żeńskie;

Mariany Północne /marʲˈjãnɨ puwˈnɔʦ̑nɛ/ (pn)
îles Mariannes du Nord
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne USA na Oceanii;

Maribor /marˈibɔr/ (pn)
Maribor
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Słowenii, położone na północnym wschodzie kraju, nad Drawą;

Marica /marˈitsa/ (pn)
Maritsa
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Półwyspie Bałkańskim, w Bułgarii, w Grecji i w Turcji, uchodzi do Morza Egejskiego;

Marigot /marˈiɡɔt/ (pn)
Marigot
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto francuskiego terytorium zależnego Saint-Martin;

Mariola /marjˈɔla/ (pn)
Mariolle
  polskie imię żeńskie pochodzenia francuskiego;

Mariusz /ˈmarʲjuʃ/ (pn)
Marius
  imię męskie;

Marlena /marˈlɛ̃na/ (pn)
Marjolaine
  imię żeńskie;

Marmarosz /marmˈarɔʃ/ (pn)
Marmatie
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej części Rumunii oraz w południowej Ukrainie, położona wzdłuż rzeki Cisy;

Marna /ˈmarna/ (pn)
Marne
  (geografia, geograficzny) rzeka we Francji, prawy dopływ Sekwany;

Marneuli /marnˈɛwli/ (pn)
Marneouli
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Gruzji, w regionie Dolna Kartlia;

Marokanka /ˌmarɔˈkãŋka/ (n)
Marocaine
  obywatelka Maroka

Marokańczyk /ˌmarɔˈkãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Marocain
  obywatel Maroka

Maroko /maˈrɔkɔ/ (pn)
Maroc
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce Północnej;

Marrakesz /marˈːakɛʃ/ (pn)
Marrakech
  (geografia, geograficzny) duże miasto na południu Maroka;

Mars /mars/ (pn)
Mars
  (mitologia rzymska) bóg wojny, utożsamiany z greckim Aresem; protoplasta Rzymian; obok Jowisza i Kwiryna narodowe bóstwo rzymskie; ojciec Romulusa i Remusa; mąż Nerio i kochanek Rei Sylwii;
  (astronomia, astronomiczny) czwarta według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet górnych i planet wewnętrznych; piąty (po Słońcu, Księżycu, Wenus i Jowiszu) najjaśniejszy obiekt na niebie;

Marsala /marsˈala/ (pn)
Marsala
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, położone na zachodnim wybrzeżu Sycylii;

Marsylia /marˈsɨlʲja/ (pn)
Marseille
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w południowej części Francji;

Marsylianka /ˌmarsɨˈlʲjãnka/ (pn)
La Marseillaise
  francuska pieśń rewolucyjna, dziś hymn Francji;

Marta /ˈmarta/ (pn)
Marthe
  polskie imię żeńskie pochodzenia aramejskiego;

Martyna /martˈɨna/ (pn)
Martina, Martine
  imię żeńskie;

Martynika /ˌmartɨ̃ˈɲika/ (pn)
Martinique
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych w Małych Antylach

Maryna /maˈrɨ̃na/ (pn)
Marina
  imię żeńskie;

Maskat /ˈmaskat/ (pn)
Mascate
  (geografia, geograficzny) stolica Omanu;

Masyw Armorykański /mˈasɨf ˌarmɔrɨkˈaɲski/ (pn)
Massif armoricain
  (geografia, geograficzny) masyw górski pochodzenia hercyńskiego, położony w północno-zachodniej Francji, na terenie Bretanii i Normandii;

Masyw Mont Blanc /mˈasɨf mˈɔnd blˈants/ (pn)
massif du Mont-Blanc
  (geografia, geograficzny) masyw górski w paśmie Alp Graickich, na pograniczu Szwajcarii, Francji i Włoch;

Mateusz /maˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Matthieu, Mathieu
  polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Matterhorn /mˈattɛrxˌɔrn/ (pn)
Mont Cervin
  (geografia, geograficzny) szczyt w Alpach Zachodnich, na granicy Szwajcarii i Włoch;

Matuzal /matˈuzal/ (n)
Mathusalem
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać biblijna, najstarszy człowiek wymieniony w Starym Testamencie;

Matuzalem /mˌatuzˈalɛm/ (n)
Mathusalem
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać biblijna, najstarszy człowiek wymieniony w Starym Testamencie;

Matylda /maˈtɨlda/ (pn)
Mathilde
  imię żeńskie;
  (astronomia, astronomiczny) jedna z mniejszych planetoid z pasa głównego;

Maur /mawr/ (n)
Maure
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mieszkaniec starożytnego królestwa Mauretanii, znajdującego się w północno-zachodniej Afryce, obejmującego dzisiejsze tereny Maroka i północno-zachodniej Algierii; przodek współczesnych Berberów;

Mauretania /ˌmawrɛˈtãɲja/ (pn)
Mauritanie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Nawakszut;

Mauritius /mawˈrʲitʲjus/ (pn)
Maurice
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;

Mazar-i Szarif /mˈazari ʃˈarif/ (pn)
Mazâr-e Charîf
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Afganistanie;

Mazowszanin /mˌazɔfʃˈaɲin/ (n)
Masovien
  mieszkaniec Mazowsza

Mazowsze /maˈzɔfʃɛ/ (n)
Mazovie
  (geografia, geograficzny) kraina w centralno-wschodniej Polsce;

Mała Niedźwiedzica /ˈmawa ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (pn)
Petite Ourse
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Małym Wozem;

Mała Syrta /ˈmawa ˈsɨrta/ (pn)
Petite Syrte, Syrte mineure
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Śródziemnego, położona u wybrzeży Tunezji

Małgorzata /ˌmawɡɔˈʒata/ (pn)
Marguerite
  polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Małopolska /ˌmawɔˈpɔlska/ (pn)
Petite-Pologne
  (geografia, geograficzny) kraina na południu Polski;

Mały Jenisej /mˈawɨ jɛɲˈisɛj/ (pn)
Petit Ienisseï
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, jedna ze źródłowych rzek Jeniseju;

Mały Rodan /mˈawɨ rˈɔdan/ (pn)
Petit-Rhône
  (geografia, geograficzny) zachodnie ramię ujściowe Rodanu

Mały Zab /mˈawɨ zˈap/ (pn)
Petit Zab
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na terenie Iranu i Iraku, lewy dopływ Tygrysu;

Mccheta /mɛkxˈɛta/ (pn)
Mtskheta
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Gruzji, stolica regionu Mccheta-Mtianetia;

Mccheta-Mtianetia /mɛkxˈɛtamtjanˈɛtja/ (pn)
Mtskheta-Mtianeti
  (administracja) (geografia, geograficzny) region administracyjny w północnej Gruzji, ze stolicą w Mcchecie;

Medard /ˈmɛdart/ (pn)
Médard
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia germańskiego;

Media /ˈmɛdʲja/ (pn)
Médie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na terenie dzisiejszego Iranu oraz dawne państwo na jej terenie;

Mediolan /mɛˈdʲjɔlãn/ (pn)
Milan
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech będące stolicą Lombardii;

Medyna /mɛˈdɨ̃na/ (pn)
Médine
  (geografia, geograficzny) miasto w Arabii Saudyjskiej;

Medziugorie /mˌɛdʑuɡˈɔrjɛ/ (pn)
Međugorje
  (geografia, geograficzny) wieś i ośrodek kultu religijnego w Bośni i Hercegowinie, w południowej części Hercegowiny;

Megrelia /mɛɡrˈɛlja/ (pn)
Mingrélie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej Gruzji, nad Morzem Czarnym;

Megrelia-Górna Swanetia /mɛɡrˈɛljaɡˈurna sfanˈɛtja/ (pn)
Mingrélie-et-Haute-Svanétie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region administracyjny północno-zachodniej Gruzji;

Meklemburgia-Pomorze Przednie /mˌɛklɛmbˈurɡjapɔmˈɔʒɛ pʃˈɛdɲʲɛ/ (pn)
Mecklembourg-Poméranie-Occidentale
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy Niemiec, położony w ich północno-wschodniej części, obejmuje historyczną Meklemburgię i Pomorze Przednie;

Mekong /ˈmɛkɔ̃ŋk/ (pn)
Mékong
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w południowo-wschodniej Azji;

Meksyk /ˈmɛksɨk/ (pn)
Mexique
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej;

Melanezja /ˌmɛlãˈnɛzʲja/ (pn)
Mélanésie
  (geografia, geograficzny) zachodnia część Oceanii;

Melanezyjczyk /mˌɛlanɛzˈɨjtʃɨk/ (n)
Mélanésien
  (etnografia, etnograficzny) rdzenny mieszkaniec Melanezji

Memfis /ˈmɛ̃w̃fʲis/ (pn)
Memphis
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) jedno z najważniejszych miast starożytnego Egiptu;

Mentona /mɛntˈɔna/ (pn)
Menton
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina w południowej Francji, w departamencie Alpy Nadmorskie;

Merkury /mɛrˈkurɨ/ (pn)
Mercure
  (mitologia rzymska) bóg handlu, zysku, kupiectwa, złodziei oraz celników, utożsamiany z greckim Hermesem;
  (astronomia, astronomiczny) pierwsza według oddalenia od Słońca i najmniejsza planeta Układu Słonecznego, widoczna gołym okiem;

Meschetia /mɛʃˈɛtja/ (pn)
Meskhétie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-zachodniej części Gruzji;

Mesenia /mɛsˈɛɲʲa/ (pn)
Messénie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina na południowo-wschodnim Peloponezie, z historycznym ośrodkiem w Mesini

Mesyna /mɛsˈɨna/ (pn)
Messine
  (geografia, geograficzny) miastowe Włoszech położone w północno-wschodniej części Sycylii, nad Cieśniną Mesyńską;

Meszhed /ˈmɛʃxɛt/ (pn)
Mashhad, Mechhed
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnim Iranie, drugie co do wielkości miasto tego kraju;

Metuszelach /mˌɛtuʃˈɛlax/ (n)
Mathusalem
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać biblijna, najstarszy człowiek wymieniony w Starym Testamencie;

Metz /mˈɛts/ (pn)
Metz
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji;

Mezeń /mˈɛzɛɲ/ (pn)
Mezen
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w północnej Rosji, na terenie obwodu archangielskiego;

Mezopotamia /ˌmɛzɔpɔˈtãmʲja/ (pn)
Mésopotamie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina na Bliskim Wschodzie leżąca w dorzeczu rzek: Tygrysu i Eufratu;

Miami /majˈami/ (pn)
Miami
  (geografia, geograficzny) duże miasto na Florydzie;

Miass /mʲˈass/ (pn)
Miass
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji prawy dopływ Isetu, przepływa przez Baszkirię oraz obwody czelabiński i kurgański;

Michalina /ˌmʲixaˈlʲĩna/ (pn)
Michèle
  imię żeńskie;

Michał /ˈmʲixaw/ (pn)
Michel, Michaël
  imię męskie;

Michigan /miçˈiɡan/ (pn)
Michigan
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan Stanów Zjednoczonych Ameryki, leżący na Środkowym Zachodzie, w regionie Wielkich Jezior;

Midi-Pireneje /mˈidʲipˌirɛnˈɛjɛ/ (pn)
Midi-Pyrénées
  (geografia, geograficzny) (administracja) były region administracyjny Francji;

Miedwiedica /mʲˌɛdvʲɛdʲˈitsa/ (pn)
Medveditsa
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) lewy dopływ Donu mający swe źródła w obwodzie saratowskim;

Mikołaj /mʲiˈkɔwaj/ (pn)
Nicolas
  imię męskie;

Mikronezja /ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
Micronésie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym, część Mikronezji (1.2);
  (geografia, geograficzny) środkowa część Oceanii, na Oceanie Spokojnym;

Miluza /milˈuza/ (pn)
Mulhouse
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Francji, w Alzacji;

Mineralne Wody /mˌinɛrˈalnɛ vˈɔdɨ/ (pn)
Mineralnye Vody
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Stawropolskim, na przedgórzu Wielkiego Kaukazu;

Minorka /minˈɔrka/ (pn)
Minorque
  (geografia, geograficzny) wyspa hiszpańska na Morzu Śródziemnym, druga co do wielkości w archipelagu Balearów;

Mirela /mʲiˈrɛla/ (pn)
Mireille
  polskie imię żeńskie pochodzenia francuskiego;

Miriam /ˈmʲirʲjãm/ (pn)
Miriam
  imię żeńskie;

Mirny /mˈirnɨ/ (pn)
Mirny
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto zamknięte w północnej Rosji, na terenie obwodu archangielskiego;

Mirosława /ˌmʲirɔˈswava/ (pn)
Miroslava
  imię żeńskie;

Mistra /mˈistra/ (pn)
Mistra, Mystrás
  (geografia, geograficzny) ufortyfikowane miasto bizantyjskie w Grecji;

Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔva ːˈɡɛ̃nʦ̑ʲja ɛ̃ˈnɛrʲɟji ˌatɔ̃ˈmɔvɛj/ (pn)
Agence internationale de l'énergie atomique
  organizacja międzynarodowa pracująca na rzecz bezpiecznego i pokojowego wykorzystania energii jądrowej;

Międzynarodowy Dzień Kobiet /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ ˈkɔbʲjɛt/ (n)
Journée internationale des femmes
  coroczne święto obchodzone 8 marca jako wyraz szacunku dla kobiet;

Międzynarodowy Ruch Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ ˈrux ˌʧ̑ɛrvɔ̃ˈnɛɡɔ ˈkʃɨʒa ˌi‿ʧ̑ɛrvɔ̃ˈnɛɡɔ ˌpuwʲcɕɛ̃w̃ˈʒɨʦ̑a/ (pn)
Mouvement international de la Croix-Rouge et du Croissant-Rouge
  międzynarodowa organizacja humanitarna;

Mińsk /mʲĩj̃sk/ (pn)
Minsk
  (geografia, geograficzny) stolica Białorusi;

Modena /mɔˈdɛ̃na/ (pn)
Modène
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Moguncja /mɔˈɡũnʦ̑ʲja/ (pn)
Mayence
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech nad Renem;

Mojżesz /ˈmɔjʒɛʃ/ (pn)
Moïse
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) starotestamentowy prorok, wódz narodu izraelskiego;
  imię męskie;

Mojżeszowy /mˌɔjʒɛʃˈɔvɨ/ (possessiveAdjective)
mosaïque
  (przestarzałe, przestarzały) (gwara, gwarowe) taki, który należy do Mojżesza

Moksza /mˈɔkʃa/ (pn)
Mokcha
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Oki;

Molier /mˈɔljɛr/ (n)
Molière
  spolszczona wersja przydomka XVII-wiecznego francuskiego komediopisarza Jeana Baptiste'a Poquelina;

Moliza /mɔlˈiza/ (pn)
Molise
  (geografia, geograficzny) (rzadki, rzadko używany) Molise, region administracyjny we Włoszech

Moluki /mɔlˈuki/ (pn)
Moluques
  (geografia, geograficzny) grupa wysp we wschodniej części Archipelagu Malajskiego, wchodząca w skład Indonezji;
  (geografia, geograficzny) prowincja w Indonezji obejmująca południową część archipelagu Moluki (1.1);

Monachium /mɔ̃ˈnaxʲjũm/ (pn)
Munich
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica Bawarii;

Monako /mɔ̃ˈnakɔ/ (pn)
Monaco
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo na południu Europy, nad Morzem Śródziemnym;

Mongolia /mɔ̃ŋˈɡɔlʲja/ (pn)
Mongolie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Mongołka /mɔ̃ŋˈɡɔwka/ (n)
Mongolien
  kobieta narodowości mongolskiej, obywatelka Mongolii

Monika /mɔ̃ˈɲika/ (pn)
Monique
  imię żeńskie;

Montmartre /mɔntmˈartrɛ/ (pn)
Montmartre
  (geografia, geograficzny) tradycyjna dzielnica Paryża na wzgórzu (1.1)
  (geografia, geograficzny) wieś w Kanadzie w prowincji Saskatchewan
  (geografia, geograficzny) wzgórze w Paryżu;

Montpellier /mɔntpˈɛlljɛr/ (pn)
Montpellier
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południu Francji, w regionie Oksytania;

Montreal /mɔ̃nˈtrɛal/ (pn)
Montréal
  (geografia, geograficzny) miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec;

Montserrat /mɔntsˈɛrat/ (pn)
Montserrat
  (geografia, geograficzny) wyspa w Ameryce Środkowej, w archipelagu Małych Antyli;
  (geografia, geograficzny) masyw górski w Katalonii;
  klasztor benedyktynów w masywie górskim Montserrat (1.1) w Katalonii;

Monza /mˈɔnza/ (pn)
Monza
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, w Lombardii;

Moorea /mˌɔɔrˈɛa/ (pn)
Moorea
  (geografia, geograficzny) wyspa wulkaniczna wchodząca w skład Polinezji Francuskiej;

Morawa Południowa /mɔrˈava pˌɔwudɲʲˈɔva/ (pn)
Morava méridionale
  (geografia, geograficzny) rzeka w Serbii, łącząc się z Morawą Zachodnią w środkowej Serbii, tworzy Morawę;

Morawa Zachodnia /mɔrˈava zaxˈɔdɲʲa/ (pn)
Morava occidentale
  (geografia, geograficzny) rzeka w środkowej Serbii, łącząc się z Morawą Południową tworzy Morawę;

Morfeusz /mɔrˈfɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Morphée
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie marzeń sennych o ludzkich kształtach;

Moria /mˈɔrja/ (pn)
Moriah
  (biblijny) góra ofiary Abrahama

Morze Adriatyckie /ˈmɔʒɛ ˌadrʲjaˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
mer Adriatique
  (geografia, geograficzny) basen morski pomiędzy Półwyspem Apeniński a Półwyspem Bałkańskim, północne odgałęzienie Morza Śródziemnego;

Morze Alborańskie /mˈɔʒɛ ˌalbɔrˈaɲskʲɛ/ (pn)
mer d'Alboran
  (geografia, geograficzny) akwen w zachodniej części Morza Śródziemnego, oddzielający północne wybrzeże Afryki od południowego wybrzeża Półwyspu Iberyjskiego;

Morze Andamańskie /mˈɔʒɛ ˌandamˈaɲskʲɛ/ (pn)
mer d'Andaman
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) morze przybrzeżne położone w części północno-wschodniej Oceanu Indyjskiego na południowy wschód od Zatoki Bengalskiej, pomiędzy Półwyspem Indochińskim a wyspami: Nikobarami, Andamanami i Sumatrą;

Morze Arabskie /ˈmɔʒɛ aˈrapsʲcɛ/ (pn)
mer Arabique, mer d'Arabie
  (geografia, geograficzny) otwarte morze w północnej części Oceanu Indyjskiego;

Morze Azowskie /ˈmɔʒɛ aˈzɔfsʲcɛ/ (pn)
mer d’Azov
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) część Morza Czarnego znajdująca się u wybrzeży Ukrainy oraz Rosji;

Morze Balearskie /mˈɔʒɛ bˌalɛˈarskʲɛ/ (pn)
mer Ibérique, mer des Baléares
  (geografia, geograficzny) morze w północno-zachodniej części Morza Śródziemnego, położone między wybrzeżem Półwyspu Iberyjskiego a Balearami;

Morze Barentsa /ˈmɔʒɛ baˈrɛ̃ntsa/ (pn)
mer de Barents
  (geografia, geograficzny) morze w Oceanie Arktycznym;

Morze Bałtyckie /ˈmɔʒɛ bawˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
mer Baltique, Baltique
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone na szelfie kontynentalnym w północnej Europie;

Morze Beringa /mˈɔʒɛ bɛrˈiŋɡa/ (pn)
mer de Béring, mer de Behring
  (geografia, geograficzny) obszar wodny położony w północnej części Oceanu Spokojnego, wyznaczany przez Aleuty, Alaskę i wschodnią Syberię;

Morze Białe /ˈmɔʒɛ ˈbʲjawɛ/ (pn)
mer Blanche
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Półwyspem Kolskim a wybrzeżem północnej Rosji;

Morze Celtyckie /mˈɔʒɛ tsɛltˈɨtskʲɛ/ (pn)
mer Celtique
  (geografia, geograficzny) morze otwarte w północno-wschodniej części Oceanu Atlantyckiego, pomiędzy Irlandią a Półwyspem Kornwalijskim;

Morze Czarne /ˈmɔʒɛ ˈʧ̑arnɛ/ (pn)
mer Noire
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowe morze na granicy Azji i Europy;

Morze Czerwone /ˈmɔʒɛ ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɛ/ (pn)
mer Rouge
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Afryką, a Półwyspem Arabskim;

Morze Czukockie /mˈɔʒɛ tʃukˈɔtskʲɛ/ (pn)
mer des Tchouktches
  (geografia, geograficzny) część Oceanu Arktycznego leżąca za północnym kołem podbiegunowym, pomiędzy wybrzeżem Alaski a Syberią;

Morze Egejskie /ˈmɔʒɛ ːˈɡɛjsʲcɛ/ (n)
mer Égée
  (geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego;

Morze Galilejskie /mˈɔʒɛ ɡˌalilˈɛjskʲɛ/ (pn)
mer de Galilée
  (geografia, geograficzny) (zobacz) Jezioro Tyberiadzkie;

Morze Grenlandzkie /mˈɔʒɛ ɡrɛnlˈantskʲɛ/ (pn)
mer du Groenland
  (geografia, geograficzny) morze w Arktyce pomiędzy Grenlandią na zachodzie, Islandią na południu, a Spitsbergenem i Wyspą Niedźwiedzią na wschodzie;

Morze Hebrydzkie /mˈɔʒɛ xɛbrˈɨtskʲɛ/ (pn)
mer des Hébrides
  (geografia, geograficzny) część Oceanu Atlantyckiego, znajdująca się u wybrzeży zachodniej Szkocji;

Morze Irlandzkie /ˈmɔʒɛ irˈlãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
mer d’Irlande
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Irlandią i Wielką Brytanią;

Morze Japońskie /mˈɔʒɛ japˈɔɲskʲɛ/ (pn)
mer du Japon
  (geografia, geograficzny) morze Oceanu Spokojnego, położone między Japonią, Koreą i Rosją;

Morze Jońskie /ˈmɔʒɛ ˈjɔ̇̃j̃sʲcɛ/ (pn)
mer Ionienne
  (geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego położona między południowo-zachodnią częścią Półwyspu Bałkańskiego a południowo-wschodnim wybrzeżem Półwyspu Apenińskiego;

Morze Karaibskie /ˈmɔʒɛ ˌkaraˈ<sup>j</sup>ipsʲcɛ/ (pn)
mer des Caraïbes, mer des Antilles
  (geografia, geograficzny) morze położone na północ od Ameryki Południowej, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Karskie /mˈɔʒɛ kˈarskʲɛ/ (pn)
mer de Kara
  (geografia, geograficzny) część Oceanu Arktycznego u północnych wybrzeży Azji, między wyspami Nowej Ziemi i archipelagami Ziemi Franciszka Józefa i Ziemi Północnej;

Morze Kaspijskie /ˈmɔʒɛ kasˈpʲijsʲcɛ/ (pn)
mer Caspienne
  (geografia, geograficzny) bezodpływowe słone jezioro w Azji i Europie;

Morze Kreteńskie /mˈɔʒɛ krɛtˈɛɲskʲɛ/ (pn)
mer de Crète
  (geografia, geograficzny) morze w południowej części Morza Egejskiego, na północ od Krety;

Morze Martwe /ˈmɔʒɛ ˈmartfɛ/ (pn)
mer Morte
  (geografia, geograficzny) słone jezioro znajdujące się na pograniczu Izraela, Autonomii Palestyńskiej i Jordanii;

Morze Mirtejskie /mˈɔʒɛ mirtˈɛjskʲɛ/ (pn)
mer Myrtoenne, mer de Myrto
  (geografia, geograficzny) morze w południowo-zachodniej części Morza Egejskiego, między archipelagiem Cyklad a półwyspem Peloponez;

Morze Ochockie /ˈmɔʒɛ ɔˈxɔʦ̑ʲcɛ/ (pn)
mer d'Okhotsk
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) morze w północno-zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Morze Peczorskie /mˈɔʒɛ pɛtʃˈɔrskʲɛ/ (pn)
mer de Petchora
  (geografia, geograficzny) morze Oceanu Arktycznego, położone na południe od Nowej Ziemi;

Morze Południowochińskie /ˈmɔʒɛ ˌpɔwudʲɲɔvɔˈxʲĩj̃sʲcɛ/ (pn)
mer de Chine méridionale
  (geografia, geograficzny) morze przybrzeżne w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Morze Północne /ˈmɔʒɛ puwˈnɔʦ̑nɛ/ (pn)
mer du Nord
  (geografia, geograficzny) morze przy północnych brzegach Europy, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Trackie /mˈɔʒɛ trˈatskʲɛ/ (pn)
mer de Thrace
  (geografia, geograficzny) morze w północnej części Morza Egejskiego, położone między wyspami Lemnos i Imroz a wybrzeżem Tracji;

Morze Tyrreńskie /ˈmɔʒɛ tɨrˈːɛ̃j̃sʲcɛ/ (pn)
mer Tyrrhénienne
  (geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego pomiędzy Korsyką, Sardynią, Sycylią a Półwyspem Apenińskim;

Morze Wattowe /mˈɔʒɛ vattˈɔvɛ/ (pn)
mer des Wadden
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) część Morza Północnego obejmująca przybrzeżne wody Zatoki Niemieckiej, położona między kontynentem a łańcuchem Wysp Fryzyjskich;

Morze Wschodniosyberyjskie /mˈɔʒɛ fsxˌɔdɲʲɔsˌɨbɛrˈɨjskʲɛ/ (pn)
mer de Sibérie orientale
  (geografia, geograficzny) morze Oceanu Arktycznego, położone u wybrzeży wschodniej Syberii, pomiędzy Wyspami Nowosyberyjskimi a Wyspą Wrangla;

Morze Łaptiewów /mˈɔʒɛ waptjˈɛvuf/ (pn)
mer de Laptev
  (geografia, geograficzny) morze stanowiące część Oceanu Arktycznego, położone u północnych wybrzeży Azji, pomiędzy półwyspem Tajmyr a archipelagiem Wysp Nowosyberyjskich;

Morze Śródziemne /ˈmɔʒɛ ɕrudʲˈʑɛ̃mnɛ/ (pn)
mer Méditerranée, Méditerranée
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone między Europą, Afryką i Azją, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Żółte /ˈmɔʒɛ ˈʒuwtɛ/ (pn)
mer Jaune
  (geografia, geograficzny) odnoga Oceanu Spokojnego między Koreą a wybrzeżem chińskim;

Moskwa /ˈmɔskfa/ (pn)
Moscou
  (geografia, geograficzny) stolica Rosji;

Mostar /ˈmɔstar/ (pn)
Mostar
  (geografia, geograficzny) miasto w Hercegowinie, stolica regionu:

Mosul /mˈɔsul/ (pn)
Mossoul
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iraku, nad Tygrysem;

Mount Everest /mˈɔunt ɛvˈɛrɛst/ (pn)
Everest
  (geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Ziemi, ośmiotysięcznik położony w Himalajach;

Mowgli /mˈɔvɡli/ (pn)
Mowgli
  (literacko) literackie imię męskie bohatera serii powieści Rudyarda Kiplinga pt. „Księga dżungli”;

Moza /ˈmɔza/ (pn)
Meuse
  (geografia, geograficzny) rzeka w Europie;
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Grand Est;

Mozambijczyk /ˌmɔzãmˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
Mozambicain
  obywatel Mozambiku

Mozambik /mɔˈzãmbʲik/ (pn)
Mozambique
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Mozela /mɔzˈɛla/ (pn)
Moselle
  (geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez Francję, Niemcy i Luksemburg, lewy dopływ Renu;
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Grand Est;

Mołdawia /mɔwˈdavʲja/ (pn)
Moldavie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Kiszyniowie;

Mołdawianin /ˌmɔwdaˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
Moldave
  obywatel Mołdawii

Mołdawianka /ˌmɔwdaˈvʲjãŋka/ (n)
Moldave
  obywatelka Mołdawii

Mołoga /mɔwˈɔɡa/ (pn)
Mologa
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Wołgi mający swe źródła na wzgórzach Wałdaj w obwodzie twerskim;

Msta /mstˈa/ (pn)
Msta
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w zachodniej Rosji, na terenie obwodów nowogrodzkiego i twerskiego, uchodzi do jeziora Ilmen;

Murcja /mˈurtsja/ (pn)
Murcie
  (geografia, geograficzny) (administracja) nadmorska wspólnota autonomiczna, prowincja i region w Hiszpanii
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-wschodniej Hiszpanii, od średniowiecza do XIX wieku, królestwo podporządkowane Kastylii
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, nad Segurą;

Murom /mˈurɔm/ (pn)
Mourom
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Rosji, w obwodzie włodzimierskim, nad Oką;

Murzyn /ˈmuʒɨ̃n/ (n)
Noir
  człowiek czarnoskóry

Mustafa /mustˈafa/ (pn)
Moustapha
  tureckie imię męskie pochodzenia arabskiego

Myanmar /mɨˈanmar/ (pn)
Myanmar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Mykeny /mɨˈkɛ̃nɨ/ (pn)
Mycènes
  (starożytność) starożytna grecka polis w północno-wschodniej części Peloponezu;

Myszka Miki /ˈmɨʃka ˈmʲici/ (pn)
Mickey Mouse
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nazwa jednego z głównych bohaterów animowanych bajek Walta Disneya

Myzja /mˈɨzja/ (pn)
Mysie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w północno-zachodniej Azji Mniejszej nad Propontydą, graniczyła od wschodu z Frygią a od południa z Lidią;

Młoda Polska /mwˈɔda pˈɔlska/ (pn)
Jeune Pologne
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) polska odmiana modernizmu w literaturze, muzyce i sztuce na przełomie XIX i XX wieku;

MŚP /ˌɛmɕˌipˈɛ/ (acronym)
PME
  = (ekonomia, ekonomiczny) małe i średnie przedsiębiorstwa;

NATO /ˈnatɔ/ (acronym)
OTAN, O.T.A.N.
  Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego;

NKWD /ˌɛ̃ŋ‿ka‿vu‿ˈdɛ/ (acronym)
NKVD
  = Ludowy Komisariat Spraw Wewnętrznych ZSRR;

NLPZ /ˌɛnˌɛlpˌɛzˈɛt/ (acronym)
AINS
  = (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) niesteroidowy lek przeciwzapalny;

NRD /ɛ̃n‿ɛr‿ˈdɛ/ (acronym)
RDA
  = (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna

NWD /ɛ̃n‿vu‿ˈdɛ/ (acronym)
PGCD
  = (matematyka, matematyczny) największy wspólny dzielnik

NZK /ˌɛnzˌɛtkˈa/ (acronym)
ACR, ACV
  = (medycyna, medyczny) nagłe zatrzymanie krążenia

Nabierieżnyje Czełny /nˌabjɛrjɛʒnˈɨjɛ tʃˈɛwnɨ/ (pn)
Naberejnye Tchelny
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji, w Tatarstanie, położone nad Kamą;

Nablus /ˈnablus/ (pn)
Naplouse
  (geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej;

Nabuchodonozor /ˌnabuxɔdɔ̃ˈnɔzɔr/ (pn)
Nabuchodonosor
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) imiona czterech władców Babilonii
  (starożytność) (biblijny) biblijny odpowiednik akadyjskiego imienia Nabu-kudurrī-uṣur;

Nachodka /naxˈɔtka/ (pn)
Nakhodka
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Nadmorskim, nad Morzem Japońskim;

Naddniestrzanin /nˌaddɲʲɛstʃˈaɲin/ (n)
Transnistrien
  mieszkaniec Naddniestrza

Naddniestrze /nadˈdʲɲɛsṭʃɛ/ (pn)
Transnistrie, Transdniestrie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region autonomiczny Mołdawii;

Nadrenia /nadrˈɛɲʲa/ (pn)
Rhénanie
  (geografia, geograficzny) luźno zdefiniowana kraina obejmująca ziemie wokół północnego i środkowego odcinka niemieckiego Renu;

Nadrenia Północna-Westfalia /nadrˈɛɲʲa puwnˈɔtsnavɛstfˈalja/ (pn)
Rhénanie-du-Nord-Westphalie
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy Niemiec, leżący w ich zachodniej części;

Nadrenia-Palatynat /ˌnadrɛ̃ɲa‿palaˈtɨ̃nat/ (pn)
Rhénanie-Palatinat
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy Republiki Federalnej Niemiec;

Nadym /nˈadɨm/ (pn)
Nadym
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w zachodniej Syberii, wpada do Zatoki Obskiej;

Nadzieja /naˈʥ̑ɛ̇ja/ (pn)
Espérance
  imię żeńskie;

Nagoja /naɡˈɔja/ (pn)
Nagoya
  (geografia, geograficzny) (administracja) japońskie miasto w południowej części wyspy Honsiu;

Nagroda Nobla /naɡrˈɔda nˈɔbla/ (n)
prix Nobel
  wyróżnienie przyznawane za wybitne osiągnięcia naukowe, literackie lub zasługi dla społeczeństw i ludzkości, ustanowione ostatnią wolą fundatora, szwedzkiego przemysłowca i wynalazcy dynamitu, Alfreda Nobla;

Nahum /nˈaxum/ (pn)
Nahum
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) biblijne imię męskie;

Nairobi /ˌna<sup>j</sup>iˈrɔbʲi/ (pn)
Nairobi
  (geografia, geograficzny) stolica Kenii;

Nalczyk /nˈaltʃɨk/ (pn)
Naltchik
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, stolica Republiki Kabardyjsko-Bałkarskiej;

Namangan /namˈaŋɡan/ (pn)
Namangan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, w Kotlinie Fergańskiej, siedziba administracyjna wilajetu namangańskiego;

Namibia /nãˈmʲibʲja/ (pn)
Namibie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Namur /nˈamur/ (pn)
Namur
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Belgii, stolica Walonii;
  (geografia, geograficzny) (administracja) belgijski region z ośrodkiem administracyjnym w Namurze (1.1);

Nancy /nˈantsɨ/ (pn)
Nancy
  (geografia, geograficzny) miasto nad rzeką Meurthe we wschodniej Francji;

Nanga Parbat /nˈaŋɡa pˈarbat/ (pn)
Nanga Parbat
  (geografia, geograficzny) ośmiotysięcznik na zachodnim skraju Himalajów, na obszarze Kaszmiru w północno-wschodnim Pakistanie, dziewiąty co do wysokości szczyt świata;

Nankin /ˈnãŋʲcĩn/ (pn)
Nankin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chinach, port nad dolną Jangcy, dawna stolica;

Nantes /nˈantɛs/ (pn)
Nantes
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Francji, port nad Loarą, historyczna stolica Bretanii;

Napoleon /ˌnapɔˈlɛɔ̃n/ (pn)
Napoléon
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Narbona /narbˈɔna/ (pn)
Narbonne
  (geografia, geograficzny) miejscowość we Francji, w regionie Oksytania, w departamencie Aude;

Narjan-Mar /ˈnarʲjãn ˈmar/ (pn)
Narian-Mar
  (geografia, geograficzny) miasto na północy Federacji Rosyjskiej, stolica Nienieckiego Okręgu Autonomicznego;

Naryn /nˈarɨn/ (pn)
Naryn
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Kirgistanie i Uzbekistanie, po połączeniu z Kara-darią tworzy Syr-darię;

Nassau /ˈnasːaw/ (pn)
Nassau
  (geografia, geograficzny) stolica Bahamów;

Natalia /naˈtalʲja/ (pn)
Nathalie
  polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Natanael /ˌnatãˈnaɛl/ (pn)
Nathanaël
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego; jedno z imion biblijnych;

Natangia /natˈaŋɡja/ (pn)
Natangie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Prusach, obejmująca w ziemie między Łyną a Pregołą, zamieszkana przez plemię Natangów;

Natasza /naˈtaʃa/ (pn)
Natacha
  imię żeńskie;

Nauru /naˈ<sup>w</sup>uru/ (pn)
Nauru
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii na wyspie Nauru (1.1);

Nawakszut /naˈvakʃut/ (pn)
Nouakchott
  (geografia, geograficzny) stolica Mauretanii;

Nawarra /naˈvarːa/ (pn)
Navarre
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad Zatoką Biskajską, niegdyś samodzielne królestwo, obecnie podzielona między Francję i Hiszpanię;
  (geografia, geograficzny) (administracja) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii

Nazaret /naˈzarɛt/ (pn)
Nazareth
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Izraelu;

Nazrań /nˈazraɲ/ (pn)
Nazran
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Inguszetii;

Ndżamena /n͇ʤ̑ãˈmɛ̃na/ (pn)
Ndjamena, N'Djaména, Ndjaména
  (geografia, geograficzny) stolica Czadu;

Neapol /nɛˈapɔl/ (pn)
Naples
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Włoszech położone nad Zatoką Neapolitańską; stolica Kampanii;

Negew /nˈɛɡɛf/ (pn)
Néguev
  (geografia, geograficzny) wyżynna pustynia na południu Izraela;

Nejwa /nˈɛjva/ (pn)
Neïva
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w połączeniu z rzeką Rież tworzy Nicę;

Nepal /ˈnɛpal/ (pn)
Népal
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Neptun /ˈnɛptũn/ (pn)
Neptune
  (mitologia rzymska) bóg morza, rybaków i żeglarzy, utożsamiany z greckim Posejdonem; mąż Salacji;
  (astronomia, astronomiczny) ósma według oddalenia od Słońca (najdalsza) planeta Układu Słonecznego, odkryta 1846, niewidzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych;

Neretwa /nɛrˈɛtfa/ (pn)
Neretva
  (geografia, geograficzny) rzeka w Bośni i Hercegowinie i Chorwacji, uchodząca do Adriatyku;

Nestor /ˈnɛstɔr/ (pn)
Nestor
  imię męskie;

Neustria /nɛˈustrja/ (pn)
Neustrie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna, północno-zachodnia część państwa Franków, położona na północ od doliny Loary;

Nevers /nˈɛvɛrs/ (pn)
Nevers
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, w Burgundii, nad Loarą;

Newel /nˈɛvɛl/ (pn)
Nevel
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji, w obwodzie pskowskim, położone nad jeziorem Newel;

Niagara /ɲaˈɡara/ (pn)
Niagara
  (geografia, geograficzny) rzeka na granicy Kanady i Stanów Zjednoczonych;
chutes Niagara
  (geografia, geograficzny) wodospad na rzece Niagara (1.1);

Nica /ɲˈitsa/ (pn)
Nitsa
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Tury;

Nicea /ɲiˈʦ̑ɛa/ (pn)
Nicée
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawne miasto w średniowiecznej Bitynii, współcześnie İznik w Turcji;
Nice
  (geografia, geograficzny) portowe miasto w południowo-wschodniej Francji nad Morzem Śródziemnym;

Niedziela Palmowa /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla palˈmɔva/ (n)
dimanche des Rameaux
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ostatnia niedziela przed Wielkanocą rozpoczynająca Wielki Tydzień;

Nieftiejugansk /ɲʲˌɛftjɛjˈuɡansk/ (pn)
Nefteïougansk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto wydzielone w Rosji, stolica Chanty-Mansyjskiego Okręgu Autonomicznego – Jugry;

Nieman /ɲʲˈɛman/ (pn)
Neman
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji, w obwodzie kaliningradzkim;

Niemcy /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ/ (pn)
Allemagne
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Niemcy Wschodnie /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ ˈfsxɔdʲɲɛ/ (pn)
Allemagne de l'Est
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna (1949-1990)

Niemcy Zachodnie /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ zaˈxɔdʲɲɛ/ (pn)
Allemagne de l'Ouest
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Federalna Niemiec (1949-1990);

Niemen /ˈɲɛ̃mɛ̃n/ (pn)
Niémen
  (geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez Białoruś, Litwę i Rosję;

Niemiec /ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
Allemand, Allemande
  człowiek narodowości niemieckiej

Niemiecka Republika Demokratyczna /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ka rɛˈpublʲika ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na/ (pn)
République Démocratique Allemande, République démocratique allemande
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne niemieckie państwo socjalistyczne w Europie Środkowej ze stolicą w Berlinie;

Nieriungri /ɲʲɛrjˈuŋɡri/ (pn)
Nerioungri
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji;

Nierl /ɲʲˈɛrl/ (pn)
Nerl
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północnej Rosji przeduralskiej, prawy dopływ Wołgi;

Niestierow /ɲʲɛstjˈɛrɔf/ (pn)
Nesterov
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w obwodzie kaliningradzkim w Rosji;

Niger /ˈɲiɡɛr/ (pn)
Niger
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Niameyu;
  (geografia, geograficzny) trzecia pod względem długości i powierzchni dorzecza rzeka Afryki (po Nilu i Kongu);

Nigerczyk /ɲiˈɡɛrʧ̑ɨk/ (n)
Nigérien
  obywatel Nigru

Nigeria /ɲiˈɡɛrʲja/ (pn)
Nigeria, Nigéria
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Abudży;

Nigeryjczyk /ˌɲiɡɛˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
Nigérian
  obywatel Nigerii

Nikaragua /ˌɲikaraˈɡu<sup>w</sup>a/ (pn)
Nicaragua
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Nikaraguanka /ˌɲikaraɡuˈ<sup>w</sup>ãŋka/ (n)
Nicaraguayenne
  obywatelka Nikaragui

Nikaraguańczyk /ˌɲikaraɡuˈ<sup>w</sup>ãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Nicaraguayen
  obywatel Nikaragui

Nike /ɲˈikɛ/ (pn)
Niké
  (mitologia grecka) bogini zwycięstwa;

Nikozja /ɲiˈkɔzʲja/ (pn)
Nicosie
  (geografia, geograficzny) stolica Cypru;

Nikołajewsk /ɲˌikɔwˈajɛfsk/ (pn)
Nikolaïevsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Rosji w obwodzie wołgogradzkim, położone nad Wołgą;

Nikołajewsk nad Amurem /ɲˌikɔwˈajɛfsk nat amˈurɛm/ (pn)
Nikolaïevsk-sur-l'Amour
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Chabarowskim, port nad Amurem;

Nil /ɲil/ (pn)
Nil
  (geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek na Ziemi, w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu;

Nina /ˈɲĩna/ (pn)
Nina
  imię żeńskie;

Niniwa /ɲiɲˈiva/ (pn)
Ninive
  (starożytność) (geografia, geograficzny) dawne miasto w północnej Mezopotamii, nad wschodnim, lewym brzegiem Tygrysu, jedna ze stolic starożytnej Asyrii, współcześnie stanowisko archeologiczne;

Niukża /ɲʲˈuɡʒa/ (pn)
Nioukja
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie czytyjskim i amurskim; prawy dopływ Olokmy;

Niwernia /ɲivˈɛrɲʲa/ (pn)
Nivernais
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (dawniej, dawny) lub (rzadki, rzadko używany) kraina historyczna w środkowej Francji, ze stolicą w Nevers

Nix /ɲiks/ (pn)
Nix
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Plutona;

Nizina Alzacka /ɲizˈina alzˈatska/ (pn)
plaine d'Alsace
  (geografia, geograficzny) nizina we Francji, położona między Wogezami a Renem, część Niziny Górnoreńskiej

Nizina Flandryjska /ɲizˈina flandrˈɨjska/ (pn)
plaine de Flandre, plaine flamande
  (geografia, geograficzny) nizina nad Morzem Północnym, położona w Belgii, Holandii i północnej Francji, część Niziny Środkowoeuropejskiej

Nizina Górnoreńska /ɲizˈina ɡˌurnɔrˈɛɲska/ (pn)
fossé rhénan
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna rzeki Ren pomiędzy jej górnym a środkowym biegiem, od zachodu ograniczona Wogezami, od wschodu Schwarzwaldem;

Nizina Padańska /ɲiˈʑĩna paˈdãj̃ska/ (pn)
plaine du Pô
  (geografia, geograficzny) nizina w północnych Włoszech;

Niżniaja Sałda /ɲiʒɲʲˈaja sˈawda/ (pn)
Nijniaïa Salda
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim;

Niżniekamsk /ɲiʒɲʲˈɛkamsk/ (pn)
Nijnekamsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, nad Kamą;

Niżniewartowsk /ɲˌiʒɲʲɛvˈartɔfsk/ (pn)
Nijnevartovsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto wydzielone i port nad Obem położone w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie tiumeńskim;

Niżny Nowogród /ɲˈiʒnɨ nɔvˈɔɡrut/ (pn)
Nijni Novgorod
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, nad Wołgą, u ujścia Oki, stolica Nadwołżańskiego Okręgu Federalnego;

Niżny Tagił /ɲˈiʒnɨ tˈaɡʲiw/ (pn)
Nijni Taguil
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie swierdłowskim, nad Tagiłem;

Noe /ˈnɔɛ/ (pn)
Noé
  (biblijny) postać starotestamentowa, budowniczy arki w czasach potopu;
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Norbert /ˈnɔrbɛrt/ (pn)
Norbert
  polskie imię męskie pochodzenia starogermańskiego;

Nord-Pas-de-Calais /nˈɔrtpˈazdˈɛtsalˈais/ (pn)
Nord-Pas-de-Calais
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawny francuski region administracyjny, zniesiony w 2015 roku

Normandczyk /nɔrmˈanttʃɨk/ (n)
Normand
  mężczyzna z Normandii

Normandia /nɔrˈmãndʲja/ (pn)
Normandie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej Francji;

Normandka /nɔrmˈantka/ (n)
Normande
  kobieta z Normandii

Nortumbria /nɔrˈtũmbrʲja/ (pn)
Northumbrie
  (historia, historyczny, historycznie) średniowieczne królestwo anglosaskie;

Norweg /ˈnɔrvɛk/ (n)
Norvégien
  człowiek narodowości norweskiej, obywatel Norwegii, mieszkaniec Norwegii

Norwegia /nɔrˈvɛɟja/ (pn)
Norvège
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Oslo;

Norweżka /nɔrˈvɛʃka/ (n)
Norvégienne
  kobieta lub dziewczyna narodowości norweskiej lub obywatelka Norwegii

Norymberga /ˌnɔrɨ̃mˈbɛrɡa/ (pn)
Nuremberg
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, położone we Frankonii;

Nowa Akwitania /nˈɔva ˌakfitˈaɲʲa/ (pn)
Nouvelle-Aquitaine
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w południowo-zachodniej Francji, nad Zatoką Biskajską;

Nowa Fundlandia /ˈnɔva fũnˈdlãndʲja/ (pn)
Terre-Neuve
  (geografia, geograficzny) duża wyspa na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej, która stanowi część kanadyjskiej prowincji Nowa Fundlandia i Labrador;

Nowa Fundlandia i Labrador /ˈnɔva fũnˈdlãndʲja ˌi‿laˈbradɔr/ (pn)
Terre-Neuve-et-Labrador
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Nowa Gwinea /ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Nouvelle-Guinée
  (geografia, geograficzny) wyspa Oceanii;

Nowa Kaledonia /ˈnɔva ˌkalɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
Nouvelle-Calédonie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Francji ze stolicą w Numei, położone w Oceanii;

Nowa Korbea /nˈɔva kɔrbˈɛa/ (pn)
Corbie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) opactwo w Corvey w Niemczech;

Nowa Marchia /nˈɔva mˈarhja/ (pn)
Nouvelle Marche
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna, wyodrębniona w wyniku zdobycia przez Marchię Brandenburską części ziemi lubuskiej oraz pogranicza Pomorza i Wielkopolski;

Nowa Szkocja /ˈnɔva ˈʃkɔʦ̑ʲja/ (pn)
Nouvelle-Écosse
  (administracja) (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Nowa Zelandia /ˈnɔva zɛˈlãndʲja/ (pn)
Nouvelle-Zélande
  (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Nowe Delhi /ˈnɔvɛ ˈdɛlʲi/ (pn)
Nouvelle-Delhi, New Delhi
  (geografia, geograficzny) stolica Indii;

Nowofundlandczyk /nˌɔvɔfundlˈanttʃɨk/ (n)
Terre-Neuvien
  mieszkaniec Nowej Fundlandii

Nowofundlandka /nˌɔvɔfundlˈantka/ (n)
Terre-Neuvienne
  mieszkanka Nowej Fundlandii

Nowokuźnieck /nˌɔvɔkˈuʑɲʲɛtsk/ (pn)
Novokouznetsk
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej, w obwodzie kemerowskim, nad Tomem;

Nowosybirsk /ˌnɔvɔˈsɨbʲirsk/ (pn)
Novossibirsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji położone na środkowej Syberii, nad Obem;

Nowozelandczyk /ˌnɔvɔzɛˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
Néo-zélandais
  obywatel Nowej Zelandii

Nowozelandka /ˌnɔvɔzɛˈlãntka/ (n)
Néo-zélandaise
  obywatelka Nowej Zelandii

Nowy Aton /nˈɔvɨ ˈatɔn/ (pn)
Nouvel Athos
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone na wybrzeżu Morza Czarnego;

Nowy Brunszwik /ˈnɔvɨ ˈbrũw̃ʃfʲik/ (pn)
Nouveau-Brunswick
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Nowy Jork /ˈnɔvɨ ˈjɔrk/ (pn)
New York
  (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto Stanów Zjednoczonych;
État de New York
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na północnym wschodzie Stanów Zjednoczonych;

Nowy Orlean /ˈnɔvɨ ɔrˈlɛãn/ (pn)
La Nouvelle-Orléans
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Nowy Rok /ˈnɔvɨ ˈrɔk/ (n)
Nouvelle Année, Nouvel An
  święto obchodzone pierwszego stycznia w kalendarzu gregoriańskim

Nowy Testament /ˈnɔvɨ tɛˈstãmɛ̃nt/ (pn)
Nouveau Testament, Nouvelle Alliance
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) część Biblii złożona z 27 ksiąg opisujących wydarzenia z życia Jezusa i pierwotnego Kościoła;

Nubia /ˈnubʲja/ (pn)
Nubie
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie;

Nukus /nˈukus/ (pn)
Noukous
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodnim Uzbekistanie, na prawym brzegu Amu-darii, na zachodnim skraju pustyni Kyzył-kum;

Numea /numˈɛa/ (pn)
Nouméa
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Nowej Kaledonii, terytorium zależnego Francji;

Numidia /nũˈmʲidʲja/ (pn)
Numidie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczne królestwo Berberów w północnej Afryce, obejmujące tereny dzisiejszej Algierii i części Tunezji;

Nunavut /nunˈavut/ (pn)
Nunavut
  (geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;

Nuristan /nuˈrʲistãn/ (pn)
Nourestân
  (geografia, geograficzny) kraina w północno-wschodnim Afganistanie, przy granicy z Pakistanem;

Nuuk /nˈuuk/ (pn)
Nuuk
  (geografia, geograficzny) stolica Grenlandii;

Nyks /nɨks/ (pn)
Nyx
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie nocy;

OB /ˈɔp/ (acronym)
VS
  = (medycyna, medyczny) odczyn Biernackiego ((rzadki, rzadko używany) opad Biernackiego);

OBWE /ˈɔbvɛ/ (acronym)
CSCE, OSCE
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie;

OIOM /ˈɔjɔm/ (acronym)
USI
  = (medycyna, medyczny) oddział intensywnej opieki medycznej

ONZ /ɔ‿ɛ̃n‿ˈzɛt/ (acronym)
ONU
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Organizacja Narodów Zjednoczonych

OZE /ˈɔzɛ/ (acronym)
EnR
  = odnawialne źródło energii;

Obłok Oorta /ˈɔbwɔk ɔˈːrta/ (pn)
nuage d'Oort
  (astronomia, astronomiczny) hipotetyczny obłok pyłu i małych ciał niebieskich obiegający Słońce w odległości większej niż 30 j.a.;

Ocean Arktyczny /ɔˈʦ̑ɛãn arkˈtɨʧ̑nɨ/ (pn)
océan Arctique, océan glacial Arctique
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jeden z oceanów Ziemi;

Ocean Atlantycki /ɔˈʦ̑ɛãn ˌatlãnˈtɨʦ̑ʲci/ (pn)
océan Atlantique, Atlantique
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jeden z oceanów Ziemi położony pomiędzy Amerykami a Europą i Afryką;

Ocean Indyjski /ɔˈʦ̑ɛãn ĩnˈdɨjsʲci/ (pn)
océan Indien, mer des Indes, océan Oriental
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) trzeci co do wielkości ocean Ziemi;

Ocean Południowy /ɔˈʦ̑ɛãn ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (pn)
océan Antarctique, océan Austral, océan glacial Antarctique
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jeden z oceanów Ziemi;

Ocean Spokojny /ɔˈʦ̑ɛãn spɔˈkɔjnɨ/ (pn)
océan Pacifique
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) największy oraz najgłębszy ocean na Ziemi;

Oceania /ˌɔʦ̑ɛˈãɲja/ (n)
Océanie
  (geografia, geograficzny) grupa wysp na Pacyfiku, uznawanych czasem za osobny kontynent;

Oczamczyra /ˌɔtʃamtʃˈɨra/ (pn)
Otchamtchiré
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe nad Morzem Czarnym, położone na wybrzeżu Abchazji;

Odessa /ɔdˈɛssa/ (pn)
Odessa
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, położone nad Morzem Czarnym;

Odra /ˈɔdra/ (pn)
Oder
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Czechach, Polsce i Niemczech;

Ofelia /ɔˈfɛlʲja/ (pn)
Ophélie
  imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Oise /ɔˈisɛ/ (pn)
Oise
  (geografia, geograficzny) (geografia, geograficzny) departament w północnej Francji;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Belgii i północnej Francji, prawy dopływ Sekwany;

Ojmiakon /ɔjmʲˈakɔn/ (pn)
Oïmiakon
  (geografia, geograficzny) (administracja) wieś w rosyjskiej Jakucji, w ułusie ojmiakońskim nad Indygirką;

Oka /ˈɔka/ (pn)
Oka
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy i zarazem najdłuższy dopływ Wołgi;

Oklahoma /ˌɔklaˈxɔ̃ma/ (pn)
Oklahoma
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych Ameryki leżący w środku południowej części kraju;

Oksford /ˈɔksfɔrt/ (pn)
Oxford
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Anglii, stolica hrabstwa Oxfordshire;

Oksytania /ˌɔksɨtˈaɲʲa/ (pn)
Occitanie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna obejmująca obszary, gdzie używano języka oksytańskiego;

Oktawia /ɔktˈavja/ (pn)
Octavie
  polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Oktiabrskij /ɔktjˈaprskij/ (pn)
Oktiabrski
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Baszkortostanie, położone u podnóża Gór Ilmeńskich;

Olga /ˈɔlɡa/ (pn)
Olga
  imię żeńskie;

Olimpia /ɔˈlʲĩmpʲja/ (pn)
Olympie, Olympe
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) współczesne i starożytne miasto w Grecji na Półwyspie Peloponeskim;

Oliwia /ɔˈlʲivʲja/ (pn)
Olivia
  imię żeńskie;

Olokma /ɔlˈɔkma/ (pn)
Olekma
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie czytyjskim, amurskim i Jakucji; prawy dopływ Leny;

Oman /ˈɔ̃mãn/ (pn)
Oman
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Maskacie;

Omanka /ɔ̃ˈmãŋka/ (n)
Omanaise
  obywatelka Omanu

Omańczyk /ɔ̃ˈmãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Omanais
  obywatel Omanu

Omołon /ɔmˈɔwɔn/ (pn)
Omolon
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie magadańskim, Czukockim Okręgu Autonomicznym i Jakucji; prawy i zarazem najdłuższy dopływ Kołymy;

Omsk /ˈɔmsk/ (pn)
Omsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji, przy ujściu Omu do Irtysza;

Onega /ɔnˈɛɡa/ (pn)
Onega
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w północnej Rosji, w obwodzie archangielskim, położone u ujścia Onegi (1.3) do Zatoki Oneskiej;

Onon /ˈɔnɔn/ (pn)
Onon
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka we wschodniej Mongolii i Rosji, po połączeniu z Ingodą tworzy Szyłkę;

Ontario /ɔ̃nˈtarʲjɔ/ (pn)
Ontario
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;
Ontario, Lac Ontario
  (geografia, geograficzny) jezioro w Ameryce Północnej, na granicy Stanów Zjednoczonych i Kanady;

Or /ˈɔr/ (pn)
Or
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodnim Kazachstanie i wschodniej Rosji przeduralskiej, lewy dopływ Uralu w zlewisku Morza Kaspijskiego;

Oran /ˈɔrãn/ (pn)
Oran
  miasto w Algierii;

Orenburg /ɔrˈɛnburk/ (pn)
Orenbourg
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w zachodniej Rosji, nad rzeką Ural, na granicy dwóch kontynentów: Europy i Azji;

Organizacja Narodów Zjednoczonych /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja naˈrɔduv ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɨx/ (pn)
Nations unies, Organisation des Nations unies
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, której celem jest zapewnienie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, rozwój współpracy między narodami oraz popieranie przestrzegania praw człowieka;

Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja trakˈtatu ˌpuwnɔʦ̑nɔatlãntɨʦ̑ʲˈcɛɡɔ/ (pn)
Organisation du traité de l'Atlantique Nord
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja polityczno-wojskowa, obejmująca kraje Europy i Ameryki Północnej;

Orient /ˈɔrʲjɛ̃nt/ (n)
Orient
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) kraje wschodnie, w odniesieniu do Azji i północno-wschodniej Afryki

Orionidy /ˌɔrjɔɲˈidɨ/ (pn)
Orionides
  (astronomia, astronomiczny) rój meteorów związany z kometą Halleya, którego radiant znajduje się na pograniczu konstelacji Oriona i Bliźniąt, obserwowany rokrocznie około 21 października;

Orlean /ɔrlˈɛan/ (pn)
Orléans
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Francji, nad Loarą;

Orleania /ˌɔrlɛˈaɲʲa/ (pn)
Orléanais
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Regionie Centralnym we Francji, położona w dolinie Loary, jej głównym ośrodkiem jest Orlean;

Orleanka /ˌɔrlɛˈaŋka/ (n)
Orléanaise
  mieszkanka Orleanii

Orleańczyk /ˌɔrlɛˈaɲtʃɨk/ (n)
Orléanais
  mieszkaniec Orleanii

Ormianin /ɔrˈmʲjä̃ɲĩn/ (pn)
Arménien
  osoba narodowości ormiańskiej

Ormianka /ɔrmʲˈaŋka/ (n)
Arménienne
  (etnografia, etnograficzny) kobieta narodowości ormiańskiej

Ormuz /ˈɔrmus/ (pn)
détroit d'Ormuz
  (geografia, geograficzny) cieśnina Oceanu Indyjskiego pomiędzy Zatoką Perską od zachodu a Zatoką Omańską od wschodu, której północne wybrzeże należy do Iranu, a południowe do Zjednoczonych Emiratów Arabskich i Omanu
Ormuz, île d'Ormuz
  (geografia, geograficzny) wyspa w Iranie, w ostanie Hormozgan, w cieśninie Ormuz (1.1)

Orontes /ɔrˈɔntɛs/ (pn)
Oronte
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Azji, przepływająca przez Liban, Syrię i Turcję;

Orvieto /ɔrvʲˈɛtɔ/ (pn)
Orvieto
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Umbria, w prowincji Terni;

Osaka /ɔˈsaka/ (pn)
Osaka
  (geografia, geograficzny) miasto w Japonii leżące w południowo-zachodniej części wyspy Honsiu, w regionie Kinki;

Osetia Południowa /ɔˈsɛtʲja ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Ossétie du Sud
  (geografia, geograficzny) część Gruzji, która ogłosiła niepodległość;

Osijek /ɔɕˈijɛk/ (pn)
Osijek
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Chorwacji, w historycznej krainie Slawonii, nad rzeką Drawą;

Osinniki /ˌɔɕinɲˈiki/ (pn)
Ossinniki
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Syberii w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej, w obwodzie kemerowskim;

Oslo /ˈɔslɔ/ (pn)
Oslo
  (geografia, geograficzny) stolica Norwegii;

Ostaszków /ɔstˈaʃkuf/ (pn)
Ostachkov
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie twerskim;

Ostenda /ɔstˈɛnda/ (pn)
Ostende
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Belgii, na wybrzeżu Morza Północnego, w prowincji Flandria Zachodnia;

Ostfalia /ɔstfˈalja/ (pn)
Ostphalie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Niemczech, wschodnia część wczesnośredniowiecznego księstwa Saksonii, położona między Leine a Soławą i Łabą

Ostia /ˈɔstja/ (pn)
Ostia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne i wczesnośredniowieczne miasto położone u ujścia Tybru, najważniejszy port morski Rzymu; opuszczone w IX w.;

Ostrzyhom /ɔstʃˈɨxɔm/ (pn)
Strigonie
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Węgrzech, nad Dunajem;

Otmar /ˈɔtmar/ (pn)
Othmar, Otmar
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia germańskiego;

Otranto /ɔtrˈantɔ/ (pn)
Otrante
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w południowo-wschodnich Włoszech, położone na Półwyspie Salentyńskim nad cieśniną Otranto (1.2);

Ottawa /ɔtˈːava/ (pn)
Outaouais
  (geografia, geograficzny) rzeka w Kanadzie;
Ottawa
  (geografia, geograficzny) stolica Kanady;

Otton /ˈɔttɔn/ (pn)
Othon
  polskie imię męskie pochodzenia germańskiego;

Outaouais /ˌɔutˌaɔuˈais/ (pn)
Outaouais
  (geografia, geograficzny) region administracyjny będący częścią Quebecu w Kanadzie;

Outremer /ˌɔutrˈɛmɛr/ (pn)
Outremer
  (dosłownie) zamorze; tereny zajęty przez krzyżowców w wyniku I wyprawy krzyżowej;

Owernia /ɔˈvɛrʲɲja/ (pn)
Auvergne
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region w środkowej Francji;

Owernia-Rodan-Alpy /ɔvˈɛrɲʲarˈɔdanˈalpɨ/ (pn)
Auvergne-Rhône-Alpes
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny Francji w jej południowo-wschodniej części, przy granicy z Szwajcarią i Włochami;

Owerniak /ɔvˈɛrɲʲak/ (n)
Auvergnat
  mieszkaniec Owernii; osoba z tej krainy

Owernianka /ˌɔvɛrɲʲˈaŋka/ (n)
Auvergnate
  mieszkanka Owernii; kobieta z tej krainy

Owidiusz /ɔvˈidjuʃ/ (pn)
Ovide
  (starożytność) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny poeta rzymski;

Ozeasz /ɔzˈɛaʃ/ (pn)
Osée, Hosea
  (biblijny) Księga Ozeasza;
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Oziorsk /ˈɔʑɔrsk/ (pn)
Oziorsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w obwodzie kaliningradzkim, w Rosji;

Ozurgeti /ˌɔzurɡˈɛtʲi/ (pn)
Ozourguéti
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Gruzji, stolica regionu Guria;

Ozyrys /ɔˈzɨrɨs/ (pn)
Osiris
  (mitologia egipska) staroegipski bóg śmierci i odrodzonego życia, wielki sędzia zmarłych;
  (astronomia, astronomiczny) planeta spoza Układu Słonecznego;

Ołoniec /ɔwˈɔɲʲɛts/ (pn)
Olonets
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodniej Rosji, na terenie Republiki Karelii;

PE /pɛ‿ˈː/ (acronym)
PE
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Parlament Europejski

PKB /pɛ‿ka‿ˈbɛ/ (acronym)
PIB
  = produkt krajowy brutto;

PMS /pɛ‿ɛ̃m‿ˈɛs/ /pʲi‿ɛ̃m‿ˈɛs/ (acronym)
SPM
  = (medycyna, medyczny) ZNP, zespół napięcia przedmiesiączkowego

POChP /ˌpɛ‿ɔ‿xa‿ˈpɛ/ (acronym)
BPCO
  = (medycyna, medyczny) przewlekła obturacyjna choroba płuc;

PP /pɛ‿ˈpɛ/ (acronym)
PP, PPi
  = (chemia, chemiczny) polipropylen;
DPS
  = (ekonomia, ekonomiczny) prawo poboru;
PP
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Partia Piratów;

PTFE /ptfˈɛ/ (acronym)
PTFE
  = (chemia, chemiczny) politetrafluoroetylen

Pachomiusz /paxˈɔmjuʃ/ (pn)
Pacôme
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia greckiego

Pacyfik /paˈʦ̑ɨfʲik/ (pn)
Pacifique
  (geografia, geograficzny) (zobacz) Ocean Spokojny
  imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Pad /pat/ (pn)
Pô
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północnych Włoszech;

Padwa /ˈpadva/ (pn)
Padoue
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech;

Paflagonia /pˌaflaɡˈɔɲʲa/ (pn)
Paphlagonie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina w północnej części Azji Mniejszej nad południowym brzegiem Morza Czarnego między Bitynią na zachodzie a Pontem na wschodzie;

Pafos /pˈafɔs/ (pn)
Paphos
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południowo-zachodnim wybrzeżu Cypru;

Pakistan /paˈcistãn/ (pn)
Pakistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Pakistanka /ˌpaciˈstãŋka/ (n)
Pakistanaise
  obywatelka Pakistanu

Pakistańczyk /ˌpaciˈstãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Pakistanais
  obywatel Pakistanu

Palau /ˈpalaw/ (pn)
Palaos
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z wyspiarskich państw położonych w Oceanii;

Palermo /paˈlɛrmɔ/ (pn)
Palerme
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, na Sycylii;

Palestyna /ˌpalɛˈstɨ̃na/ (pn)
Palestine
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) azjatycka kraina na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego;

Palestynka /ˌpalɛˈstɨ̃ŋka/ (n)
Palestinienne
  mieszkanka Palestyny

Palestyńczyk /ˌpalɛˈstɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Palestinien
  mieszkaniec Palestyny

Palma de Mallorca /pˈalma dˈɛ mallˈɔrtsa/ (pn)
Palma de Majorque
  (geografia, geograficzny) główne miasto Majorki, stolica Balearów;

Palmyra /palmˈɨra/ (pn)
Palmyre
  (geografia, geograficzny) miasto w Syrii, w północnej części Pustyni Syryjskiej;

Pamir /ˈpãmʲir/ (pn)
Pamir
  (geografia, geograficzny) rozległy region górski w Azji Środkowej stanowiący węzeł orograficzny, od którego rozchodzą się pasma Hindukusz, Karakorum, Kunlun i inne;

Pampeluna /pˌampɛlˈuna/ (pn)
Pampelune
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Hiszpanii, stolica prowincji Nawarra;

Pan /pãn/ (pn)
Pan
  (mitologia grecka) bóg pasterzy, przedstawiany jako człowiek z koźlimi nogami i rogami;
Seigneur
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej, zwłaszcza w chrześcijaństwie

Pan Bóg nierychliwy, ale sprawiedliwy /ˈpãn‿buc ˌɲɛrɨxˈlʲivɨ ˈalɛ ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (proverb)
la justice de Dieu a des pieds de plomb
  sprawiedliwość boska czasami jest powolna, ale jest zapewniona

Pan Jezus /pˈan jˈɛzus/ (pn)
Notre-Seigneur Jésus-Christ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Jezus Chrystus

Panama /pãˈnãma/ (pn)
Panama, Panamá
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Panamczyk /pãˈnãmʧ̑ɨk/ (n)
Panaméen
  obywatel Panamy

Pandora /pandˈɔra/ (n)
Pandore
  (mitologia grecka) pierwsza kobieta na Ziemi, zesłana przez Zeusa jako kara dla ludzi, otworzywszy swój prezent ślubny otrzymany od bogów, uwolnić miała wszelkie nieszczęścia nękające odtąd ludzkość;

Pangea /pãŋˈɡɛa/ (pn)
Pangée
  (geologia, geologiczny) superkontynent, który powstał w permie i rozpadł się w jurze;

Panna /ˈpãnːa/ (pn)
Vierge
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) szósty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 (24) sierpnia do 22 września;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny wiosną;

Panonia /pãˈnɔ̃ɲja/ (pn)
Pannonie
  (starożytność) (geografia, geograficzny) prowincja rzymska położona między Sawą a Dunajem;

Papeete /pˌapɛˈɛtɛ/ (pn)
Papeete
  (geografia, geograficzny) stolica Polinezji Francuskiej, położona na wyspie Tahiti wchodzącej w skład Wysp Towarzystwa;

Papua-Nowa Gwinea /paˈpu<sup>w</sup>a ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Papouasie-Nouvelle-Guinée
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii ze stolicą w Port Moresby;

Paragwaj /paˈraɡvaj/ (pn)
Paraguay
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Parlament Europejski /parˈlãmɛ̃nt ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/ (n)
Parlement européen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jednoizbowy parlament reprezentujący obywateli Unii Europejskiej;

Parma /ˈparma/ (pn)
Parme
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania; stolica prowincji Parma (1.2);

Partia /pˈartja/ (pn)
Parthie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina historyczna, położona w dzisiejszym północno-wschodnim Iranie i Turkmenistanie, na południowy wschód od Morza Kaspijskiego;

Paryż /ˈparɨʃ/ (pn)
Paris
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Francji, położone nad Sekwaną, w północnej części kraju;

Pas Kuipera /ˈpas ˌku<sup>j</sup>iˈpɛra/ (pn)
ceinture de Kuiper
  (astronomia, astronomiczny) zbiór drobnych ciał niebieskich krążących poza orbitą Neptuna w odległości od około 30 do 50 j.a. od Słońca, większości po orbicie o małej inklinacji;

Pastwiska /pastfˈiska/ (pn)
Pastwiska
  (geografia, geograficzny) nazwa części Cieszyna i kilku polskich wsi;

Pasztun /ˈpaʃtũn/ (n)
Pachtoun
  (etnografia, etnograficzny) członek głównej grupy etnicznej Afganistanu i Pakistanu, mówiący językiem paszto

Patagonia /ˌpataˈɡɔ̃ɲja/ (pn)
Patagonie
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna w południowej części Ameryki Południowej;

Patna /pˈatna/ (pn)
Patna
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Indiach, położone na Nizinie Hindustańskiej, nad Gangesem; stolica stanu Bihar

Patrycja /paˈtrɨʦ̑ʲja/ (pn)
Patricia
  polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Paulina /pawˈlʲĩna/ (pn)
Pauline
  imię żeńskie;

Paweł /ˈpavɛw/ (pn)
Paul
  polskie imię męskie;

Pawia /pˈavja/ (pn)
Pavie
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii, położone w zachodniej części Niziny Padańskiej nad rzeką Ticino;

Pawłowsk /pˈavwɔfsk/ (pn)
Pavlovsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, obecnie administracyjnie wchodzące w skład Petersburga;

Pawłowskij Posad /pavwˈɔfskij pˈɔsat/ (pn)
Pavlovski Possad
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, nad rzeką Klaźmą;

Pałana /pawˈana/ (pn)
Palana
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w Kraju Kamczackim w Rosji, położone w zachodniej części Półwyspu Kamczackiego, nad prawym brzegiem rzeki Pałany (1.2);

Państwo Islamskie /pˈaɲstfɔː islˈamskʲɛ/ (pn)
État islamique
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) quasi-państwowy byt militarny i polityczny powołany w 2014 r. przez salaficką organizację terrorystyczną jako samozwańczy kalifat na terytorium Iraku i Syrii;

Państwo Izrael /pˈaɲstfɔː izrˈaɛl/ (pn)
État d'Israël
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Izraela jako państwa

Państwo Środka /pˈaɲstfɔ ɕrˈɔtka/ (n)
Empire du Milieu, Royaume du Milieu
  (książkowy) (peryfrastyczny) Chiny

Pejpus /pˈɛjpus/ (pn)
lac Peïpous
  (geografia, geograficzny) jezioro na granicy między Estonią i Rosją;

Pekin /ˈpɛcĩn/ (pn)
Pékin, Beijing
  (geografia, geograficzny) stolica Chin;

Pelagia /pɛˈlaɟja/ (pn)
Pélagie
  imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Pelagiusz /pɛˈlaɟuʃ/ (pn)
Pélage
  imię męskie pochodzenia greckiego;

Peloponez /ˌpɛlɔˈpɔ̃nɛs/ (pn)
Péloponnèse, Péloponese
  (geografia, geograficzny) półwysep w Grecji między Morzem Jońskim a Morzem Egejskim;

Pelops /ˈpɛlɔps/ (pn)
Pélops
  (mitologia, mitologiczny) postać z mitologii greckiej, syn Tantala złożony przez niego w ofierze bogom;

Pendżab /pˈɛndʒap/ (pn)
Pendjab
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowej Azji;
  (geografia, geograficzny) stan w północno-zachodnich Indiach;

Pensylwania /ˌpɛ̃w̃sɨlˈvãɲja/ (pn)
Pennsylvanie
  (geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych;

Penżyna /pɛnʒˈɨna/ (pn)
Penjina
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Kamczackim;

Peresław Zaleski /pɛrˈɛswav zalˈɛski/ (pn)
Pereslavl-Zalesski
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie jarosławskim;

Perpignan /pɛrpˈiɡnan/ (pn)
Perpignan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Francji na wybrzeżu Morza Śródziemnego, ośrodek administracyjny departamentu Pireneje Wschodnie;

Persefona /pˌɛrsɛfˈɔna/ (pn)
Perséphone
  (mitologia grecka) bogini grecka, małżonka Hadesa, władczyni świata podziemnego i opiekunka dusz zmarłych;

Persepolis /pˌɛrsɛpˈɔlis/ (pn)
Persépolis
  (geografia, geograficzny) (starożytność) miasto w starożytnej Persji, założone przez Dariusza I w 518 p.n.e.;

Persja /ˈpɛrsʲja/ (pn)
Perse
  (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Iranu;

Peru /ˈpɛru/ (pn)
Pérou
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Limie;

Perugia /pɛrˈuɡja/ (pn)
Pérouse
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech, stolica Umbrii;

Peruwianka /ˌpɛruˈvʲjãŋka/ (n)
Péruvienne
  obywatelka Peru

Peruwiańczyk /ˌpɛruˈvʲjä̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Péruvien
  obywatel Peru

Pesaro /pɛsˈarɔ/ (pn)
Pesaro
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w środkowych Włoszech, w regionie Marche;

Peszawar /pɛʃˈavar/ (pn)
Peshawar
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Pakistanie;

Peterhof /pɛtˈɛrxɔf/ (pn)
Peterhof
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Rosji, w rejonie pietrodworeckim Petersburga, położone nad Zatoką Fińską;

Petersburg /pɛˈtɛrzburk/ (pn)
Pétersbourg
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską;

Petronela /pˌɛtrɔnˈɛla/ (pn)
Petronelle, Pétronille
  polskie imię żeńskie;

Petroniusz /pɛtrˈɔɲʲuʃ/ (pn)
Pétrone
  (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego;

Pewek /pˈɛvɛk/ (pn)
Pevek
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Czukockim Okręgu Autonomicznym;

Piacenza /pʲatsˈɛnza/ (pn)
Plaisance
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Piasina /pʲaɕˈina/ (pn)
Piassina
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, uchodzi do Morza Karskiego;

Piatigorsk /pʲatʲˈiɡɔrsk/ (pn)
Piatigorsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Rosji, w Kraju Stawropolskim, na Przedkaukaziu;

Picunda /pitsˈunda/ (pn)
Pitsounda
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone nad Morzem Czarnym, przy ujściu rzeki Bzyp;

Piemont /ˈpʲjɛ̃mɔ̃nt/ (pn)
Piémont
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech, ze stolicą w Turynie;

Piemontczyk /pʲjɛ̃ˈmɔ̃nṭʧ̑ɨk/ (n)
Piémontais
  mieszkaniec Piemontu lub osoba płci męskiej pochodząca z Piemontu

Piemontka /pʲɛmˈɔntka/ (n)
Piémontaise
  mieszkanka Piemontu

Pietropawłowsk /pʲˌɛtrɔpˈavwɔfsk/ (pn)
Petropavl
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Kazachstanie, położone nad Iszymem;

Pietrowsk Zabajkalski /pʲˈɛtrɔvzɡ zˌabajkˈalski/ (pn)
Petrovsk-Zabaïkalski
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w Kraju Zabajkalskim;

Pikardia /pʲiˈkardʲja/ (pn)
Picardie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna we Francji, położona w północnej części kraju nad kanałem La Manche;

Pikardyjczyk /pˌikardˈɨjtʃɨk/ (n)
Picard
  mieszkaniec Pikardii

Pikardyjka /pˌikardˈɨjka/ (n)
Picarde
  mieszkanka Pikardii

Piktawia /piktˈavja/ (pn)
Poitou
  (historia, historyczny, historycznie) (dawniej, dawny) Poitou (historyczna prowincja francuska)

Piombino /pʲɔmbʲˈinɔ/ (pn)
Piombino
  (geografia, geograficzny) nadmorska miejscowość i gmina we Włoszech; położona w Toskanii, naprzeciw wyspy Elby;

Piotr /pʲjɔtr̥/ (pn)
Pierre
  polskie imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego;

Piotra /ˈpʲjɔtra/ (pn)
Pierrette
  rzadkie polskie imię żeńskie pochodzenia łacińsko-greckiego;

Pireneje /ˌpʲirɛ̃ˈnɛjɛ/ (pn)
Pyrénées
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w południowo-zachodniej Europie;

Pireneje Atlantyckie /pˌirɛnˈɛjɛ ˌatlantˈɨtskʲɛ/ (pn)
Pyrénées-Atlantiques
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Nowa Akwitania;

Pireneje Wschodnie /pˌirɛnˈɛjɛ fsxˈɔdɲʲɛ/ (pn)
Pyrénées-Orientales
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w Pirenejach, w regionie Oksytania;
Pyrénées orientales
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie na granicy między Francją a Hiszpanią, rozciągające się od Col de Puymorens do wybrzeży Morza Śródziemnego;

Pireneje Wysokie /pˌirɛnˈɛjɛ vɨsˈɔkʲɛ/ (pn)
Hautes-Pyrénées
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Oksytania;

Pireneje Zachodnie /pˌirɛnˈɛjɛ zaxˈɔdɲʲɛ/ (pn)
Pyrénées atlantiques, Pyrénées occidentales
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie na granicy między Hiszpanią a Francją, rozciągające się między wybrzeżem Zatoki Biskajskiej a Pic d'Anie ;

Pireneje Środkowe /pˌirɛnˈɛjɛ ɕrɔtkˈɔvɛ/ (pn)
Pyrénées centrales
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie na granicy między Francją a Hiszpanią, najwyższa część Pirenejów;

Pireus /ˈpʲirɛws/ (pn)
Le Pirée
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji;

Pismo /ˈpʲismɔ/ (n)
Écriture
  (skrót, skrótowiec, skrótowo) Pismo Święte, Biblia

Pitagoras /ˌpʲitaˈɡɔras/ (pn)
Pythagore
  (filozofia, filozoficzny) (matematyka, matematyczny) grecki matematyk i filozof;

Pittsburgh /pˈiddzburɡ/ (pn)
Pittsburgh
  (geografia, geograficzny) duże miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Pensylwania, stolica hrabstwa Allegheny;

Pius /pʲjus/ (pn)
Pie
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Piza /pˈiza/ (pn)
Pise
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Piza (1.2);

Pizydia /pʲiˈzɨdʲja/ (pn)
Pisidie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina w południowo-zachodniej części Azji Mniejszej, obecnie na terenie Turcji

Pięćdziesiątnica /pʲˌɛɲdʑɛɕɔntɲˈitsa/ (n)
Pentecôte
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone pięćdziesiąt dni po Wielkanocy, w którym wspomina się zstąpienie Ducha Świętego na Maryję i Apostołów
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) w judaizmie: święto obchodzone 6 dnia miesiąca siwan, upamiętniające nadanie Tory

Pińsk /pˈiɲsk/ (pn)
Pinsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i port rzeczny na Białorusi, na Polesiu, nad rzeką Piną, u jej ujścia do Prypeci

Platforma Obywatelska /platˈfɔrma ˌɔbɨvaˈtɛlska/ (pn)
Plateforme civique
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z polskich partii politycznych;

Platon /ˈplatɔ̃n/ (pn)
Platon
  (historia, historyczny, historycznie) grecki filozof;

Pluton /ˈplutɔ̃n/ (pn)
Pluton
  (mitologia rzymska) bóg świata zmarłych, utożsamiany z greckim Hadesem;
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 134340, należąca do Pasa Kuipera, do 2006 r. zaliczana do planet Układu Słonecznego;

Podkamienna Tunguzka /pˌɔtkamjˈɛnna tuŋɡˈuska/ (pn)
Toungouska pierreuse
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Jeniseju;

Podlasie /pɔdˈlaɕɛ/ (n)
Podlachie
  (geografia, geograficzny) kraina na wschodzie Polski;

Podole /pɔdˈɔlɛ/ (pn)
Podolie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na obszarze dzisiejszej zachodniej Ukrainy oraz w Republice Mołdawii na lewym brzegu Dniestru;

Podolsk /pˈɔdɔlsk/ (pn)
Podolsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim;

Poitiers /pɔˈitjɛrs/ (pn)
Poitiers
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji, w regionie Poitou-Charentes;

Poitou-Charentes /pˌɔitˈɔuxarˈɛntɛs/ (pn)
Poitou-Charentes
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (administracja) dawny francuski region administracyjny położony w zachodniej części kraju, zniesiony w 2015 r.

Pokojowa Nagroda Nobla /pˌɔkɔjˈɔva naɡrˈɔda nˈɔbla/ (pn)
prix Nobel de la paix
  Nagroda Nobla przyznawana przez Norweski Komitet Noblowski za działalność na rzecz światowego pokoju;

Pola Elizejskie /pˈɔla ˌɛlizˈɛjskʲɛ/ (pn)
champs Élyséens, champs Élysées
  (mitologia grecka) raj, miejsce pośmiertnej egzystencji przeznaczone dla ludzi dobrych;
Champs, Champs-Élysées
  (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) jedna z głównych alei reprezentacyjnych w centrum Paryża (Aleja Pól Elizejskich);

Polak /ˈpɔlak/ (n)
Polonais
  obywatel Polski, mieszkaniec Polski, osoba narodowości polskiej;

Pole Marsowe /pˈɔlɛ marsˈɔvɛ/ (pn)
Champ-de-Mars
  (geografia, geograficzny) poświęcone Marsowi miejsce w starożytnym Rzymie wykorzystywane do zebrań publicznych, pierwotnie niezabudowane; położone było poza murami miejskimi, w zakolu Tybru, na zachód od Kapitolu;

Polessk /pˈɔlɛssk/ (pn)
Polessk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji w obwodzie kaliningradzkim nad Zalewem Kurońskim;

Polinezja /ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja/ (pn)
Polynésie
  (geografia, geograficzny) część Oceanii;

Polinezja Francuska /ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja frãnˈʦ̑uska/ (pn)
Polynésie française
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Polinezyjczyk /pˌɔlinɛzˈɨjtʃɨk/ (n)
Polynésien
  mieszkaniec Polinezji

Polinezyjka /pˌɔlinɛzˈɨjka/ (n)
Polynésienne
  mieszkanka Polinezji

Polka /ˈpɔlka/ (n)
Polonaise
  obywatelka Polski, przedstawicielka narodu polskiego

Polska /ˈpɔlska/ (pn)
Pologne
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Warszawie;

Polska Rzeczpospolita Ludowa /ˈpɔlska ˌʒɛʧ̑pɔˈspɔlʲita luˈdɔva/ (pn)
République Populaire de Pologne
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa państwa polskiego w latach 1952–1989;

Pomezania /pˌɔmɛzˈaɲʲa/ (pn)
Pomésanie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Prusach, na prawym brzegu Wisły i Nogatu, zamieszkana przez Pomezanów;

Pomorze /pɔ̃ˈmɔʒɛ/ (pn)
Poméranie
  (geografia, geograficzny) region w północnej części Polski i Niemiec nad Morzem Bałtyckim;

Pompeje /pɔmpˈɛjɛ/ (pn)
Pompéi
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone we włoskiej Kampanii u stóp Wezuwiusza, zniszczone jego wybuchem w 79 r. n.e.;

Ponoj /pˈɔnɔj/ (pn)
Ponoï
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) najdłuższa rzeka na Półwyspie Kolskim, uchodzi do Morza Białego, położona w całości w Rosji;

Pont /pˈɔnt/ (pn)
Pont
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej części Azji Mniejszej, nad Morzem Czarnym, w starożytności niezależne królestwo, następnie prowincja rzymska;

Popigaj /pɔpˈiɡaj/ (pn)
Popigaï
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim, uchodzi do estuarium Chatangi;

Port of Spain /pˈɔrt ˈɔf spˈain/ (pn)
Port-d'Espagne
  (geografia, geograficzny) stolica Trynidadu i Tobago

Port-au-Prince /pˈɔrtˈawprˈintsɛ/ (pn)
Port-au-Prince
  (geografia, geograficzny) stolica Haiti;

Portoryko /ˌpɔrtɔˈrɨkɔ/ (pn)
Porto Rico
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w San Juan, stowarzyszone ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, położone na wyspie Portoryko (1.1) i kilku sąsiednich;

Portugalczyk /ˌpɔrtuˈɡalʧ̑ɨk/ (n)
Portugais
  człowiek narodowości portugalskiej, obywatel Portugalii, mieszkaniec Portugalii

Portugalia /ˌpɔrtuˈɡalʲja/ (pn)
Portugal
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie, w zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego;

Portugalka /ˌpɔrtuˈɡalka/ (n)
Portugaise
  kobieta narodowości portugalskiej

Potenza /pɔtˈɛnza/ (pn)
Potenza
  (geografia, geograficzny) (administracja) włoska prowincja położona w regionie Basilicata;
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Apeninie Lukańskim, stolica regionu Basilicata i prowincji Potenza (1.2);

Poti /pˈɔtʲi/ (pn)
Poti
  (geografia, geograficzny) (administracja) portowe miasto w Gruzji, w regionie Megrelia-Górna Swanetia;

Południe /pɔˈwudʲɲɛ/ (n)
Midi
  (potocznie, potoczny) nazwa państwa „Konfederacja Stanów Zjednoczonych Ameryki” istniejącego w latach 1860-1865

Praga /ˈpraɡa/ (pn)
Prague
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Czech;

Prakseda /praksˈɛda/ (pn)
Praxède
  polskie imię żeńskie;

Prato /prˈatɔ/ (pn)
Prato
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Prato (1.2);

Prawdinsk /prˈavdʲinsk/ (pn)
Pravdinsk
  (geografia, geograficzny) miasto w obwodzie kaliningradzkim w Rosji, położone nad rzeką Łyną;

Prawo i Sprawiedliwość /ˈpravɔ ˌi‿spravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (pn)
Droit et justice
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z czeskich narodowo-konserwatywnych partii politycznych;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z polskich konserwatywno-chadeckich partii politycznych;

Prealpy /prɛˈalpɨ/ (pn)
Préalpes
  (geografia, geograficzny) wspólna nazwa części łańcucha górskiego Alp;

Prealpy Włoskie /prɛˈalpɨ vwˈɔskʲɛ/ (pn)
Préalpes italiennes
  (geografia, geograficzny) grupa pasm górskich w południowej części Alp;

Pregoła /prɛɡˈɔwa/ (pn)
Pregolia
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie kaliningradzkim, przepływająca przez Królewiec i uchodząca do Zalewu Wiślanego;

Prekmurje /prɛkmˈurjɛ/ (pn)
Prekmurje
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) niewielki region historyczny w dzisiejszej Słowenii;

Prespa /prˈɛspa/ (pn)
lac Prespa
  (geografia, geograficzny) jezioro u zbiegu granic Macedonii, Albanii i Grecji;

Primorsk /prˈimɔrsk/ (pn)
Primorsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w obwodzie kaliningradzkim w Rosji;

Prisztina /priʃtʲˈina/ (pn)
Pristina
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica i największe miasto Kosowa, położone w północno-wschodniej części kraju;

Prokop /ˈprɔkɔp/ (pn)
Procope
  polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Prokopjewsk /prɔkˈɔpjɛfsk/ (pn)
Prokopievsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie kemerowskim, nad Abą;

Prometeusz /prˌɔmɛtˈɛuʃ/ (pn)
Prométhée
  (astronomia, astronomiczny) księżyc Saturna;
  (mitologia grecka) tytan, opiekun ludzi, dla których to wykradł bogom olimpijskim ogień;

Pronia /prˈɔɲʲa/ (pn)
Pronia
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w obwodzie mohylewskim Białorusi, prawy dopływ Soży;

Prowansalczyk /prˌɔvansˈaltʃɨk/ (n)
Provençal
  mieszkaniec Prowansji

Prowansalka /prˌɔvansˈalka/ (n)
Provençale
  mieszkanka Prowansji

Prowansja /prɔˈvãw̃sʲja/ (pn)
Provence
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji;

Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże /prɔvˈansjaˈalpɨlˌazurˈɔvɛ vɨbʒˈɛʒɛ/ (pn)
Provence-Alpes-Côte d'Azur, PACA
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny, położony w południowej Francji na wybrzeżu Morza Śródziemnego, przy granicy z Włochami;

Prowincja Autonomiczna Wojwodiny /prɔvˈintsja ˌawtɔnɔmˈitʃna vˌɔjvɔdʲˈinɨ/ (pn)
province autonome de Voïvodine
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Wojwodiny, autonomicznego okręgu w północnej Serbii;

Prudencja /prudˈɛntsja/ (pn)
Prudence
  rzadkie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego

Prusaczka /prusˈatʃka/ (n)
Prussienne
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkanka niemieckich Prus

Prusy /ˈprusɨ/ (n)
Prusse
  (historia, historyczny, historycznie) państwo położone w Europie Środkowo-Wschodniej

Prypeć /prˈɨpɛtɕ/ (pn)
Pripiat
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Ukrainie i Białorusi, prawy dopływ Dniepru;

Przedni Ren /pʃˈɛdɲi rˈɛn/ (pn)
Rhin antérieur
  (geografia, geograficzny) jedno z dwóch źródłowych ramion Renu

Przylądek Świętego Mateusza /pʃɨlˈɔndɛk ɕfʲɛntˈɛɡɔ mˌatɛˈuʃa/ (pn)
pointe Saint-Mathieu
  (geografia, geograficzny) przylądek w Bretanii, najdalej wysunięty na zachód punkt kontynentalnej Francji

Ptah /ptax/ (pn)
Ptah
  (mitologia egipska) staroegipski bóg stwórca;

Pula /pˈula/ (pn)
Pula
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chorwacji, największe na półwyspie Istria, położone na południowym skraju półwyspu nad Morzem Adriatyckim;

Pur /pˈur/ (pn)
Pour
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca przez azjatycką część Rosji, uchodzi do Zatoki Tazowskiej;

Puszkin /pˈuʃkin/ (pn)
Pouchkine
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, administracyjnie część Sankt Petersburga;

Putrajaya /pˌutrajˈaja/ (pn)
Putrajaya
  (geografia, geograficzny) miasto w Malezji;

Pyszma /pˈɨʃma/ (pn)
Pychma
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Federacji Rosyjskiej na Syberii, prawy dopływ Tury;

Périgord /pɛrˈiɡɔrt/ (pn)
Périgord
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji, w północnej Akwitanii, na terenie współczesnego departamentu Dordogne, częściowo także Lotu i Garonny;

Północ /ˈpuwnɔʦ̑/ (n)
Nord
  (potocznie, potoczny) kraje znajdujące się na północ od mówiącego; również obszary o mroźnym klimacie

Półwysep Apeniński /puwˈvɨsɛp ˌapɛ̃ˈɲĩj̃sʲci/ (pn)
péninsule italienne, péninsule italique
  (geografia, geograficzny) półwysep południowoeuropejski otoczony przez akweny Morza Śródziemnego;

Półwysep Arabski /puwˈvɨsɛp aˈrapsʲci/ (n)
Arabie, péninsule arabique, péninsule Arabique
  (geografia, geograficzny) największy półwysep świata położony w Azji Południowo-Zachodniej, między Morzem Czerwonym, Morzem Arabskim i Zatoką Perską;

Półwysep Bałkański /puwˈvɨsɛb ːawˈkãj̃sʲci/ (pn)
péninsule des Balkans
  (geografia, geograficzny) półwysep w południowo-wschodniej części Europy;

Półwysep Czukocki /puwvˈɨsɛp tʃukˈɔtski/ (pn)
Péninsule tchouktche
  (geografia, geograficzny) półwysep w Azji, w syberyjskiej części Rosji, nad Morzem Czukockim;

Półwysep Indyjski /puwˈvɨsɛp ĩnˈdɨjsʲci/ (pn)
péninsule indienne
  (geografia, geograficzny) półwysep w Azji Południowej;

Półwysep Kolski /puwvˈɨsɛp kˈɔlski/ (pn)
presqu'île de Kola, péninsule de Kola
  (geografia, geograficzny) półwysep w północno-zachodniej Rosji;

Półwysep Oneski /puwvˈɨsɛp ɔnˈɛski/ (pn)
péninsule d'Onega
  (geografia, geograficzny) półwysep w północno-zachodniej Rosji, rozdzielający zatoki Oneską i Dwińską;

Półwysep Skandynawski /puwvˈɨsɛp skˌandɨnˈafski/ (pn)
péninsule Scandinave
  (geografia, geograficzny) półwysep w Europie Północnej;

Półwysep Tamański /puwvˈɨsɛp tamˈaɲski/ (pn)
péninsule de Taman
  (geografia, geograficzny) półwysep na południu europejskiej części Federacji Rosyjskiej, położony na wschód od Krymu, od którego jest oddzielony Cieśniną Kerczeńską;

Płowdiw /pwˈɔvdʲif/ (pn)
Plovdiv
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Bułgarii, położone nad rzeką Maricą;

Quebec /ɡvˈɛbɛts/ (n)
Québec
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Queensland /ɡvˈinslant/ (pn)
Queensland
  (geografia, geograficzny) stan w Australii

Québec /ɡvˈɛbɛts/ (n)
Québec, Ville de Québec
  miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec

RFN /ɛr‿ɛf‿ˈɛ̃n/ (acronym)
RFA
  = Republika Federalna Niemiec

RGT /ˌɛrɡjˌɛtˈɛ/ (acronym)
GTR
  = (technologia, technika, techniczny) radioizotopowy generator termoelektryczny;

RKO /rkˈɔ/ (acronym)
RCP, RCR
  = (medycyna, medyczny) resuscytacja krążeniowo-oddechowa

RNA /ɛr‿ɛ̃n‿ˈa/ (n)
ARN
  (biochemia, biochemiczny) kwas rybonukleinowy;

RODO /rˈɔdɔ/ (acronym)
RGPD
  = (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozporządzenie o ochronie danych osobowych;

RZS /ˌɛrzˌɛtˈɛs/ (acronym)
PR
  (medycyna, medyczny) reumatoidalne zapalenie stawów

Ra /ra/ /ɛr‿ˈa/ (n)
Ra, Rê
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) staroegipski bóg słońca;

Rabat /ˈrabat/ (pn)
Rabat
  (geografia, geograficzny) stolica Maroka;

Racza-Leczchumi i Dolna Swanetia /rˈatʃalɛtʃxˈumi i dˈɔlna sfanˈɛtja/ (pn)
Ratcha-Letchkhoumie et Basse Svanétie
  (administracja) (geografia, geograficzny) region administracyjny północno-zachodniej Gruzji;

Rafał /ˈrafaw/ (pn)
Raphaël
  imię męskie;

Rajmund /ˈrajmũnt/ (pn)
Raymond
  polskie imię męskie pochodzenia germańskiego;

Rak /rak/ (pn)
Cancer
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) czwarty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) czerwca do 22 lipca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą;

Rapallo /rapˈallɔ/ (pn)
Rapallo
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w Ligurii; ośrodek turystyczno-wypoczynkowy położony na Riwierze Włoskiej;

Raszka /rˈaʃka/ (pn)
Rascie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-zachodniej Serbii, Kosowie i Czarnogórze

Raszt /rˈaʃt/ (pn)
Rasht
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, w pobliżu ujścia rzeki Safidrud do Morza Kaspijskiego;

Ratyzbona /rˌatɨzbˈɔna/ (pn)
Ratisbonne
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Niemczech, w Bawarii, położone nad Dunajem;

Rawenna /ravˈɛnna/ (pn)
Ravenne
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, stolica prowincji Rawenna (1.2);

Rebeka /rɛˈbɛka/ (pn)
Rebeca
  polskie imię żeńskie pochodzenia semickiego;

Reggio di Calabria /rˈɛɡɡjɔ dʲˈi tsalˈabrja/ (pn)
Reggio de Calabre
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w południowych Włoszech, nad Cieśniną Mesyńską;

Region Autonomiczny Sinciang-Ujgur /rˈɛɡʲɔn ˌawtɔnɔmˈitʃnɨ ɕˈiɲtɕaŋkˈujɡur/ (pn)
Région autonome ouïghoure du Xinjiang
  (oficjalnie) (urzędowy) (administracja) oficjalna nazwa regionu autonomicznego Chińskiej Republiki Ludowej ze stolicą w Urumczi;

Region Centralny /rˈɛɡʲɔn tsɛntrˈalnɨ/ (pn)
Centre
  (geografia, geograficzny) (administracja) Region Centralny-Dolina Loary (przed zmianą nazwy w 2015 roku) ;

Region Centralny-Dolina Loary /rˈɛɡʲɔn tsɛntrˈalnɨdɔlˈina lɔˈarɨ/ (pn)
Centre-Val de Loire
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowej Francji;

Reims /rˈɛims/ (pn)
Reims
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej części Francji w regionie administracyjnym Grand Est, w departamencie Marna;

Remigiusz /rɛ̃ˈmʲiɟuʃ/ (pn)
Remi, Remy, Rémy
  imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Ren /rɛ̃n/ (pn)
Rhin
  (geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek w Europie przepływająca przez Niemcy oraz Szwajcarię; rzeka graniczna między Szwajcarią a Liechtensteinem;

Renata /rɛ̃ˈnata/ (pn)
Renée
  polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Rennes /rˈɛnnɛs/ (pn)
Rennes
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania;

Republika Austrii /rɛpˈublikˌa ˈawstrji/ (pn)
République d'Autriche
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Austrii;

Republika Beninu /rɛpˈublikˌa bɛɲˈinu/ (pn)
République du Bénin
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Beninu

Republika Bułgarii /rɛpˈublikˌa buwɡˈarji/ (pn)
République de Bulgarie
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Bułgarii;

Republika Czadu /rɛpˈublikˌa tʃˈadu/ (pn)
République du Tchad
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Czadu

Republika Czeska /rɛˈpublʲika ˈʧ̑ɛska/ (pn)
République tchèque
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) (zobacz) Czechy (państwo)

Republika Federalna Niemiec /rɛˈpublʲika ˌfɛdɛˈralna ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (pn)
République fédérale d’Allemagne
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Berlinie, a wcześniej w Bonn;

Republika Francuska /rɛpˈublikˌa frantsˈuska/ (pn)
République française
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Francji jako państwa;

Republika Gabońska /rɛpˈublikˌa ɡabˈɔɲska/ (pn)
République Gabonaise
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Gabonu

Republika Gwinei /rɛpˈublikˌa ɡvinˈɛi/ (pn)
République de Guinée
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Gwinei jako państwa

Republika Gwinei Równikowej /rɛpˈublikˌa ɡvinˈɛi rˌuvɲikˈɔvɛj/ (pn)
République de Guinée équatoriale
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Gwinei Równikowej

Republika Haiti /rɛpˈublikˌa xaˈitʲi/ (pn)
République d’Haïti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Haiti, państwa na Karaibach

Republika Indii /rɛpˈublikˌa ˈindji/ (pn)
République d'Inde
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Indii jako państwa

Republika Kamerunu /rɛpˈublikˌa kˌamɛrˈunu/ (pn)
République du Cameroun
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kamerunu jako państwa

Republika Komi /rɛˈpublʲika ˈkɔ̃mʲi/ (pn)
République des Komis, République komie
  (geografia, geograficzny) republika w północno zachodniej części Federacjii Rosyjskiej, około jednej czwartej populacji Republiki stanowi rdzenny naród Komi;

Republika Konga /rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/ (pn)
République du Congo
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państw w środkowej części Afryki ze stolicą w Brazzaville;

Republika Kuby /rɛpˈublikˌa kˈubɨ/ (pn)
République de Cuba
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kuby jako państwa

Republika Liberii /rɛpˈublikˌa libˈɛrji/ (pn)
République du Liberia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) oficjalna nazwa Liberii

Republika Macedonii /rɛˈpublʲika ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲji/ (pn)
République socialiste de Macédoine
  (historia, historyczny, historycznie) Socjalistyczna Republika Macedonii
République de Macédoine
  (oficjalnie) nazwa państwa Macedonii

Republika Madagaskaru /rɛpˈublikˌa mˌadaɡaskˈaru/ (pn)
République de Madagascar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Madagaskaru jako państwa

Republika Nigru /rɛpˈublikˌa ɲˈiɡru/ (pn)
République du Niger
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Nigru

Republika Portugalska /rɛpˈublikˌa pˌɔrtuɡˈalska/ (pn)
République portugaise
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Portugalii jako państwa;

Republika Południowej Afryki /rɛˈpublʲika ˌpɔwudʲˈɲɔvɛj ˈafrɨci/ (pn)
Afrique du Sud
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Republika Rwandy /rɛpˈublikˌa rvˈandɨ/ (pn)
République du Rwanda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Rwandy

Republika Senegalu /rɛpˈublikˌa sˌɛnɛɡˈalu/ (pn)
République du Sénégal
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Senegalu, państwa w Afryce

Republika Serbska /rɛpˈublikˌa sˈɛrpska/ (pn)
République serbe de Bosnie
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dwóch jednostek składowych Bośni i Hercegowiny, zamieszkana w większości przez Serbów;

Republika Seszeli /rɛpˈublikˌa sɛʃˈɛli/ (pn)
République des Seychelles
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Seszeli jako państwa

Republika Słowacka /rɛˈpublʲika swɔˈvaʦ̑ka/ (pn)
République Slovaque, République slovaque
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Środkowej, graniczące z Polską, Ukrainą, Węgrami, Austrią i Czechami;

Republika Togijska /rɛpˈublikˌa tɔɡʲˈijska/ (pn)
République togolaise
  (geografia, geograficzny) (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Togo jako państwa

Republika Wenecka /rɛˈpublʲika vɛ̃ˈnɛʦ̑ka/ (pn)
République de Venise
  (historia, historyczny, historycznie) dawne państwo włoskie ze stolicą w Wenecji;

Republika Wybrzeża Kości Słoniowej /rɛpˈublikˌa vɨbʒˈɛʒa kˈɔɕtɕi swɔɲʲˈɔvɛj/ (pn)
République de Côte d’Ivoire
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Wybrzeża Kości Słoniowej

Republika Włoska /rɛpˈublikˌa vwˈɔska/ (pn)
République italienne
  (geografia, geograficzny) (administracja) nazwa oficjalna Włoch

Republika Zielonego Przylądka /rɛˈpublʲika ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pʃɨˈlɔ̃ntka/ (pn)
Cap-Vert, République du Cap-Vert
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Republika Środkowoafrykańska /rɛˈpublʲika ˌɕrɔtkɔvɔafrɨˈkãj̃ska/ (pn)
République centrafricaine
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce, w środkowej części tego kontynentu, ze stolicą w Bangi;

Rewda /rˈɛvda/ (pn)
Revda
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Federacji Rosyjskiej, w obwodzie swierdłowskim;

Reńskie Góry Łupkowe /rˈɛɲskʲɛ ɡˈurɨ wupkˈɔvɛ/ (pn)
Massif schisteux rhénan
  (geografia, geograficzny) pasmo niewysokich gór w zachodniej części Niemiec nad środkowym Renem oraz na terenie Luksemburga, Belgii i Francji;

Riazań /rjˈazaɲ/ (pn)
Riazan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji nad Oką, stolica obwodu riazańskiego;

Rieti /rjˈɛtʲi/ (pn)
Rieti
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum, stolica prowincji Rieti (1.2);

Rież /rjˈɛʃ/ (pn)
Rej
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, znajdująca się na terenie obwodu swierdłowskiego, wraz z Nejwą tworzy Nicę;

Rijad /ˈrʲijat/ (pn)
Riyad
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Arabii Saudyjskiej;

Rijeka /rijˈɛka/ (pn)
Rijeka
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodniej Chorwacji, nad Zatoką Rijecką Morza Adriatyckiego;

Rimini /rimˈiɲi/ (pn)
Rimini
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Rjukan /rjˈukan/ (pn)
Rjukan
  (geografia, geograficzny) miasto w Norwegii, w okręgu Telemark, w dolinie rzeki Måna;

Robert /ˈrɔbɛrt/ (pn)
Robert
  polskie imię męskie pochodzenia germańskiego;

Roberta /rɔˈbɛrta/ (pn)
Roberte, Roberta
  polskie imię żeńskie pochodzenia germańskiego;

Roch /rɔx/ (pn)
Roch
  imię męskie;

Rodan /ˈrɔdãn/ (pn)
Rhône
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Francji;
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Rodan-Alpy /rˈɔdanˈalpɨ/ (pn)
Rhône-Alpes
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (administracja) były region administracyjny w południowo-wschodniej Francji;

Rodopy /rɔdˈɔpɨ/ (pn)
Rhodopes
  (geografia, geograficzny) jedno z pasm górskich fałdowania hercyńskiego w południowej części Półwyspu Bałkańskiego, na pograniczu Bułgarii i Grecji; także region geograficzny;

Roksana /rɔˈksãna/ (pn)
Roxane
  polskie imię żeńskie pochodzenia perskiego;

Roland /ˈrɔlãnt/ (pn)
Roland, Rolland
  polskie imię męskie pochodzenia starofrancuskiego;

Roman /ˈrɔ̃mãn/ (pn)
Romain
  imię męskie;

Romandia /rɔmˈandja/ (pn)
Romandie
  (geografia, geograficzny) zachodnia, francuskojęzyczna część Szwajcarii;

Romania /rɔ̃ˈmãɲja/ (pn)
Romagne
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnych Włoszech, razem z Emilią tworząca region administracyjny Emilia-Romania, jej najważniejszym ośrodkiem jest Rawenna;

Romuald /rɔ̃ˈmu<sup>w</sup>alt/ (pn)
Romuald
  imię męskie;

Rosja /ˈrɔsʲja/ (pn)
Russie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie i Azji ze stolicą w Moskwie;

Rosjanin /rɔˈsʲjä̃ɲĩn/ (n)
Russe
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości rosyjskiej, obywatel Rosji, mieszkaniec Rosji;

Rosjanka /rɔˈsʲjãŋka/ (n)
Russe
  obywatelka Rosji

Rostock /rˈɔstɔtsk/ (pn)
Rostock
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie w północno-wschodnich Niemczech;

Rostów /rˈɔstuf/ (pn)
Rostov, Rostov Veliki
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie jarosławskim;

Rostów nad Donem /rˈɔstuf nad dˈɔnɛm/ (pn)
Rostov-sur-le-Don
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Rosji, nad rzeką Don, niedaleko jej ujścia do Morza Azowskiego;

Rosław /rˈɔswaf/ (pn)
Roslavl
  (geografia, geograficzny) miasto w obwodzie smoleńskim Federacji Rosyjskiej;

Rotterdam /rɔttˈɛrdam/ (pn)
Rotterdam
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa;

Rowergia /rɔvˈɛrɡja/ (pn)
Rouergue
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (dawniej, dawny) Rouergue

Rozalia /rɔzˈalʲja/ (pn)
Rosalie
  imię żeńskie;

Rożawa /rɔʒˈava/ (pn)
Rojava
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region w północnej i północno-wschodniej Syrii;

Rubcowsk /rˈuptsɔfsk/ (pn)
Roubtsovsk
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, położone nad rzeką Alej, stolica rejonu rubcowskiego;

Rumun /ˈrũmũn/ (n)
Roumain
  człowiek narodowości rumuńskiej, obywatel Rumunii, mieszkaniec Rumunii

Rumunia /rũˈmũɲja/ (pn)
Roumanie
  (geografia, geograficzny) kraj europejski nad Morzem Czarnym, ze stolicą w Bukareszcie;

Rumunka /rũˈmũŋka/ (n)
Roumaine
  kobieta lub dziewczyna narodowości rumuńskiej, obywatelka Rumunii

Rustawi /rustˈavi/ (pn)
Roustavi
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej Gruzji, położone nad rzeką Kurą;

Rwanda /ˈrvãnda/ (pn)
Rwanda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowo-wschodniej Afryce ze stolicą w Kigali;

Rybińsk /rˈɨbʲiɲsk/ (pn)
Rybinsk
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej części Rosji, w obwodzie jarosławskim, port nad Wołgą;

Ryby /ˈrɨbɨ/ (pn)
Poissons
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dwunasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) lutego do 20 marca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią;

Ryga /ˈrɨɡa/ (pn)
Riga
  (geografia, geograficzny) stolica Łotwy;

Rymnik /rˈɨmɲik/ (pn)
Rimnik
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Rumunii, u podnóża Karpat Wschodnich, nad rzeką Rymnik;

Ryszard /ˈrɨʃart/ (pn)
Richard
  polskie imię męskie pochodzenia germańskiego;

Ryszarda /rɨʃˈarda/ (pn)
Richarde
  polskie imię żeńskie

Ryta /rˈɨta/ (pn)
Rita
  polskie imię żeńskie;

Rzeczpospolita Polska /ˌʒɛʧ̑pɔˈspɔlʲita ˈpɔlska/ (pn)
République de Pologne
  oficjalna nazwa państwa polskiego;

Rzeka Świętego Wawrzyńca /ˈʒɛka ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ vavˈʒɨ̃j̃nʦ̑a/ (pn)
Saint-Laurent
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Północnej;

Rzym /ʒɨ̃m/ (pn)
Rome
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Włoch;
  (historia, historyczny, historycznie) Cesarstwo Rzymskie;
  (przenośnie, przenośnia) papież; najwyższe władze Kościoła katolickiego

Rzymianin /ʒɨ̃ˈmʲjä̃ɲĩn/ (n)
Romain
  (starożytność) obywatel starożytnego państwa rzymskiego

Róg Afryki /ˈruk ˈafrɨci/ (n)
Corne de l'Afrique
  (geografia, geograficzny) inna nazwa Półwyspu Somalijskiego

Rżew /rʒˈɛf/ (pn)
Rjev
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Rosji, w obwodzie twerskim, nad Wołgą;

SOR /sɔr/ (acronym)
ATU
  = (medycyna, medyczny) szpitalny oddział ratunkowy;

SURP /surp/ (acronym)
broyeur
  = sanitarne urządzenie rozdrabniająco-przetłaczające – służy do wymuszonego (maceracja, przetłaczanie) odprowadzania ścieków bytowych z urządzeń sanitarnych oddalonych lub poniżej kanalizacji grawitacyjnej

Saara /saˈara/ (pn)
Sarre
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej części Niemiec;
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka we Francji i Niemczech, prawy dopływ Mozeli, jej źródło znajduje się w Alzacji;

Sabaudczyk /sabˈawttʃɨk/ (n)
Savoyard
  mieszkaniec Sabaudii

Sabaudia /sabˈawdja/ (pn)
Savoie
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji;
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Sabaudka /sabˈawtka/ (n)
Savoyarde
  mieszkanka Sabaudii

Safakis /saˈfacis/ (pn)
Sfax
  (geografia, geograficzny) miasto portowe we wschodniej Tunezji

Sahara /saˈxara/ (pn)
Sahara
  (geografia, geograficzny) pustynia w północnej Afryce;

Sahara Zachodnia /saˈxara zaˈxɔdʲɲa/ (pn)
Sahara occidental
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium u wybrzeży Oceanu Atlantyckiego, graniczące z Marokiem, Algierią oraz Mauretanią i znajdujące się pod kontrolą Maroka, jednakże przez wiele rządów uznane za samodzielne państwo;

Saint Kitts i Nevis /sˈaint kˈitts i nˈɛvis/ (pn)
Saint Kitts et Nevis
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Ameryce Północnej;

Saint Lucia /sˈaint lˈutɕa/ (pn)
Sainte-Lucie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie (1.2) o tej samej nazwie;
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych;

Saint Vincent i Grenadyny /sˈaind vˈintsɛnt i ɡrˌɛnadˈɨnɨ/ (pn)
Saint-Vincent-et-les-Grenadines
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej;

Saint-Denis /sˈainddˈɛɲis/ (pn)
Saint-Denis
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto francuskiej wyspy Reunion;

Saipan /saˈipan/ (pn)
Saipan
  (administracja) okręg administracyjny Marianów Północnych obejmujący wyspy: Saipan (1.1), Maigo Fahang, Mañagaha i Aguijan;
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Marianów Północnych, w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Sajda /sˈajda/ (pn)
Saïda
  (geografia, geograficzny) miasto w Libanie, Sydon

Sakmara /sakmˈara/ (pn)
Sakmara
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w zachodniej Rosji, na terenie Baszkortostanu i obwodu orenburskiego, prawostronny dopływ Uralu;

Saksonia /saˈksɔ̃ɲja/ (pn)
Saxe
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna i kraj związkowy w Niemczech;

Saksonia-Anhalt /saksˈɔɲʲaˈanxalt/ (pn)
Saxe-Anhalt
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w Niemczech, ze stolicą w Magdeburgu;

Saksonka /saksˈɔŋka/ (n)
Saxonne
  mieszkanka Saksonii

Saksończyk /saksˈɔɲtʃɨk/ (pn)
Saxon
  mieszkaniec Saksonii

Salechard /salˈɛxart/ (pn)
Salekhard
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, położone nad Obem;

Salerno /salˈɛrnɔ/ (pn)
Salerne
  (geografia, geograficzny) nadmorskie miasto i gmina we Włoszech, w Kampanii;

Salomea /ˌsalɔ̃ˈmɛa/ (pn)
Salomé
  imię żeńskie;

Salomon /saˈlɔ̃mɔ̃n/ (pn)
Salomon
  (biblijny) prorok biblijny i król Izraela słynący z mądrości;
  imię męskie pochodzenia semickiego;

Salomonka /ˌsalɔ̃ˈmɔ̃ŋka/ (n)
Salomonaise
  obywatelka Wysp Salomona

Salomończyk /ˌsalɔ̃ˈmɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Salomonais
  obywatel Wysp Salomona

Saloniki /ˌsalɔ̃ˈɲici/ (pn)
Thessalonique
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Grecji;

Salsk /sˈalsk/ (pn)
Salsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w europejskiej części Rosji;

Saluin /salˈuin/ (pn)
Salouen
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Chinach, Tajlandii i Mjanmie;

Saluzzo /salˈutsɔ/ (pn)
Saluces
  (geografia, geograficzny) miasto włoskie położone w Piemoncie;

Salwador /salˈvadɔr/ (pn)
Salvador, El Salvador
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Salwadorczyk /ˌsalvaˈdɔrʧ̑ɨk/ (n)
Salvadorien
  obywatel Salwadoru

Salzburg /ˈzalʣ̑burk/ (pn)
Salzbourg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodniej Austrii, stolica kraju związkowego Salzburg (1.2);

Samaria /sãˈmarʲja/ (pn)
Samarie
  (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Izraela i Autonomii Palestyńskiej, między Galileą a Judeą;
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasta położonego w Samarii (1.1); współcześnie ruiny;

Samarkanda /sˌamarkˈanda/ (pn)
Samarcande
  (geografia, geograficzny) miasto w Uzbekistanie;

Sambra /sˈambra/ (pn)
Sambre
  (geografia, geograficzny) rzeka we Francji i Belgii, lewy dopływ Mozy;

Samcche-Dżawachetia /sˈamtsxɛdʒˌavaxˈɛtja/ (pn)
Samtskhé-Djavakhétie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) jednostka administracyjna w południowej Gruzji;

Samoa /sãˈmɔa/ (pn)
Samoa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Oceanii ze stolicą w Apia;

Samoa Amerykańskie /sãˈmɔa ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲcɛ/ (pn)
Samoa américaines
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Samuel /sãˈmu<sup>w</sup>ɛl/ (pn)
Samuel
  polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

San Marino /ˈsãn maˈrʲĩnɔ/ (pn)
Saint-Marin
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

San Remo /sˈan rˈɛmɔ/ (pn)
San Remo, Sanremo
  (geografia, geograficzny) miasto i ośrodek turystyczny we Włoszech;

Sana /ˈsãna/ (pn)
Sana, Sanaa
  (geografia, geograficzny) stolica Jemenu;

Sandra /ˈsãndra/ (pn)
Sandra
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 1760;
  imię żeńskie;

Sanmaryńczyk /ˌsãnmaˈrɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Saint-Marinais
  obywatel San Marino

Santa Fe /sˈanta fˈɛ/ (pn)
Santa Fe
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica stanu Nowy Meksyk

Santo Domingo /ˈsãntɔ dɔ̃ˈmʲĩŋɡɔ/ (pn)
Saint-Domingue
  (geografia, geograficzny) stolica Dominikany;

Saona /saˈɔna/ (pn)
Saône
  (geografia, geograficzny) rzeka we wschodniej części Francji, prawy dopływ Rodanu;

Saona i Loara /saˈɔna i lɔˈara/ (pn)
Saône-et-Loire
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Burgundia-Franche-Comté;

Saqaliba /sˌakalˈiba/ (pn)
Esclavons, Saqāliba
  (historia, historyczny, historycznie) od VII/VIII w., zbiorcza nazwa słowiańskich najemników i niewolników w średniowiecznym świecie arabskim;
  (historia, historyczny, historycznie) od X/XI w. zbiorcza nazwa najemników, urzędników i niewolników arabskich o różnym pochodzeniu etnicznym głównie Germanów, Słowian, Normanów, Franków i Hiszpanów z północy, którzy trafili do wschodnich regionów Andaluzji – Almeria, Denia oraz na Baleary

Sara /ˈsara/ (pn)
Sara, Sarah
  polskie imię żeńskie;

Saragossa /ˌsaraˈɡɔsːa/ (pn)
Saragosse
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Hiszpanii;

Sarajewo /ˌsaraˈjɛvɔ/ (pn)
Sarajevo
  (geografia, geograficzny) stolica Bośni i Hercegowiny;

Saranda /sarˈanda/ (pn)
Saranda
  (geografia, geograficzny) portowe miasto w południowej Albanii;

Sarapuł /sarˈapuw/ (pn)
Sarapoul
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Udmurcji, położone nad Kamą;

Sarańsk /sˈaraɲsk/ (pn)
Saransk
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad rzeką Insar, stolica Republiki Mordowii;

Sardynia /sarˈdɨ̃ɲja/ (pn)
Sardaigne
  (geografia, geograficzny) duża włoska wyspa na Morzu Śródziemnym;

Sardynka /sarˈdɨ̃nka/ (n)
Sarde
  mieszkanka Sardynii

Sardyńczyk /sarˈdɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Sarde
  mieszkaniec Sardynii lub osoba płci męskiej pochodząca z Sardynii

Saska Szwajcaria /sˈaska ʃfajtsˈarja/ (pn)
Suisse saxonne
  (geografia, geograficzny) kraina w niemieckiej części Gór Połabskich znajdujących się po obu brzegach Łaby, na południowy wschód od Drezna;

Saskatchewan /sˌaskatxˈɛvan/ (pn)
Saskatchewan
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Satledź /sˈatlɛtɕ/ (pn)
Sutlej
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca przez Chiny, Indie oraz Pakistan, lewy dopływ Indusu;

Saturn /ˈsaturn/ (pn)
Saturne
  (mitologia rzymska) bóg rolnictwa i zasiewów przedstawiany jako starzec trzymający w ręce sierp albo kosę, utożsamiany z greckim Kronosem; legendarny władca Italii; mąż Ops;
  (astronomia, astronomiczny) szósta według oddalenia od Słońca i druga największa planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych;

Saudyjczyk /sawˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
Saoudien
  obywatel Arabii Saudyjskiej

Saudyjka /sawˈdɨjka/ (n)
Saoudienne
  obywatelka Arabii Saudyjskiej

Saul /sawl/ (pn)
Saül
  (biblijny) postać biblijna, król Izraela
  imię męskie;

Scholastyka /sxɔˈlastɨka/ (pn)
Scolastique
  imię żeńskie;

Schwyz /ʃfˈɨs/ (pn)
Schwytz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Szwajcarii;

Scytia /ˈsʦ̑ɨtʲja/ (pn)
Scythie
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna obejmująca część Ukrainy;

Seattle /sɛˈattlɛ/ (pn)
Seattle
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w stanie Waszyngton, w Stanach Zjednoczonych;

Sebastian /sɛˈbastʲjãn/ (pn)
Sébastien
  imię męskie;

Sedan /sˈɛdan/ (pn)
Sedan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Ardeny;

Segowia /sɛɡˈɔvja/ (pn)
Ségovie
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Hiszpanii, w regionie Kastylia i León;

Sejm /sɛjm/ (pn)
Diète
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedna z izb polskiego parlamentu;

Sekwana /sɛˈkfãna/ (pn)
Seine
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnej Francji, przepływająca przez Paryż;

Sekwana Nadmorska /sɛkfˈana nadmˈɔrska/ (pn)
Seine-Maritime
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w Normandii;

Sekwana i Marna /sɛkfˈana i mˈarna/ (pn)
Seine-et-Marne
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Île-de-France;

Sekwana-Saint-Denis /sɛkfˈanasˈainddˈɛɲis/ (pn)
Seine-Saint-Denis
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Île-de-France;

Selenga /sɛlˈɛŋɡa/ (pn)
Selenga
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Mongolii i Rosji uchodząca deltą do jeziora Bajkał;

Selenita /ˌsɛlɛ̃ˈɲita/ (n)
Lunarien, Sélénites
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) hipotetyczny mieszkaniec Księżyca

Selenitka /ˌsɛlɛ̃ˈɲitka/ (n)
Lunarienne
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) hipotetyczna mieszkanka Księżyca

Selinunt /sɛlˈinunt/ (pn)
Sélinonte, Sélinous
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne greckie miasto założone w południowo-zachodniej części Sycylii, zniszczone w 408 r. p.n.e. przez Kartagińczyków;

Semita /sɛ̃ˈmʲita/ (n)
Sémite
  (etnografia, etnograficzny) członek jednego ze spokrewnionych etnicznie ludów zamieszkujących Azję południowo-zachodnią (Bliski Wschód) i północną Afrykę, tj. Arabów, Aramejczyków, Babilończyków, Kartagińczyków, Etiopczyków, Hebrajczyków i Fenicjan

Senegal /sɛ̃ˈnɛɡal/ (pn)
Sénégal
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej części Afryce, ze stolicą w Dakarze;
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Afryce;

Senegalczyk /ˌsɛ̃nɛˈɡalʧ̑ɨk/ (n)
Sénégalais
  obywatel, mieszkaniec Senegalu

Senegalka /ˌsɛ̃nɛˈɡalka/ (n)
sénégalais
  obywatelka, mieszkanka Senegalu

Septymania /sˌɛptɨmˈaɲʲa/ (pn)
Septimanie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowej Francji między Garonną a Rodanem i między Sewennami a Pirenejami;

Serbia /ˈsɛrbʲja/ (pn)
Serbie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj w Europie, powstał po rozpadzie Serbii i Czarnogóry;

Serbia i Czarnogóra /ˈsɛrbʲja ˌi‿ʧ̑arnɔˈɡura/ (pn)
Serbie-et-Monténégro
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne państwo w Europie;

Sergiusz /ˈsɛrʲɟuʃ/ (pn)
Serge
  imię męskie;

Seszelczyk /sɛˈʃɛlʧ̑ɨk/ (n)
Seychellois
  obywatel Seszeli

Seszele /sɛˈʃɛlɛ/ (pn)
Seychelles
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) afrykańskie wyspiarskie państwo na Oceanie Indyjskim;
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Indyjskim;

Seszelka /sɛˈʃɛlka/ (n)
Seychelloise
  obywatelka Seszeli

Seul /ˈsɛ<sup>w</sup>ul/ (pn)
Séoul
  (geografia, geograficzny) stolica Korei Południowej;

Sewenny /sɛvˈɛnnɨ/ (pn)
Cévennes
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski we Francji, w południowej części Masywu Centralnego;

Sfederowane Stany Mikronezji /ˌsfɛdɛrɔˈvãnɛ ˈstãnɨ ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲji/ (pn)
États fédérés de Micronésie
  (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Siaś /ɕˈaɕ/ (pn)
Sias
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w europejskiej części Rosji, w obwodzie nowogrodzkim i obwodzie leningradzkim, uchodzi do jeziora Ładoga;

Siebież /ɕˈɛbjɛʃ/ (pn)
Sebej
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji, w obwodzie pskowskim;

Siedmiorzecze /ɕˌɛdmʲɔʒˈɛtʃɛ/ (pn)
Jetyssou
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Środkowej nad granicą chińską, obecnie należący w większości do Kazachstanu, częściowo do Kirgistanu i Chin;

Siena /ˈsʲjɛ̃na/ (pn)
Sienne
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone w Toskanii; stolica prowincji Siena (1.2);

Siergiejewicz /ɕˌɛrɡʲɛjˈɛvitʃ/ (pn)
Sergueïevitch
  syn Siergieja (rosyjskie imię odojcowskie)

Siergijew Posad /ɕɛrɡʲˈijɛf pˈɔsat/ (pn)
Serguiev Possad
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji, położone w obwodzie moskiewskim;

Sierpuchow /ɕɛrpˈuxɔf/ (pn)
Serpoukhov
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie moskiewskim, nad Oką;

Sierra Leone /ˈsʲjɛrːa lɛˈɔ̃nɛ/ (pn)
Sierra Leone
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą we Freetown;

Sikoku /ɕikˈɔku/ (pn)
Shikoku
  (geografia, geograficzny) wyspa nad Oceanem Spokojnym, najmniejsza z wysp japońskich;

Singapur /sʲĩŋˈɡapur/ (pn)
Singapour
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) miasto-państwo w Azji;

Singapurczyk /ˌsʲĩŋɡaˈpurʧ̑ɨk/ (n)
Singapourien
  obywatel Singapuru

Skalda /skˈalda/ (pn)
Escaut
  (geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez Francję, Belgię i Holandię, uchodząca do Morza Północnego, nieopodal Antwerpii;

Skandynawia /ˌskãndɨ̃ˈnavʲja/ (n)
Scandinavie
  (geografia, geograficzny) region północnej Europy obejmujący kraje Danię, Norwegię i Szwecję;

Skopje /ˈskɔpʲjɛ/ (pn)
Skopje
  (geografia, geograficzny) stolica Macedonii Północnej;

Skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (pn)
Scorpion
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) ósmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 października do 21 listopada;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny częściowo latem, nisko nad horyzontem;

Slawonia /slavˈɔɲʲa/ (pn)
Slavonie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we wschodniej Chorwacji, położona w międzyrzeczu Sawy i Drawy;

Soczi /ˈsɔʧ̑ʲi/ (pn)
Sotchi
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone w Kraju Krasnodarskim, nad Morzem Czarnym;

Sodoma /sɔˈdɔ̃ma/ (pn)
Sodome
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) biblijne miasto kananejskie w pobliżu Morza Martwego;

Sofia /ˈsɔfʲja/ (pn)
Sofia
  (geografia, geograficzny) stolica Bułgarii;

Sogdiana /sɔɡdjˈana/ (pn)
Sogdiane
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w Azji Środkowej leżąca nad rzeką Zarafszan, między rzekami Amu-darią i Syr-darią, na północ od Margiany i Baktrii, a na wschód od Fergany;

Sokotra /sɔkˈɔtra/ (n)
Socotra
  (geografia, geograficzny) jemeńska wyspa na Oceanie Indyjskim w pobliżu Półwyspu Somalijskiego;

Solka /sˈɔlka/ (pn)
Solca
  (geografia, geograficzny) miasto w Rumunii w okręgu suczawskim na Bukowinie;

Solon /ˈsɔlɔ̃n/ (pn)
Solon
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta, mąż stanu i prawodawca ateński żyjący na przełomie VII i VI w. p.n.e.;

Solura /sɔlˈura/ (pn)
Soleure
  (geografia, geograficzny) (administracja) niemieckojęzyczny kanton w północno-zachodniej Szwajcarii;
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Szwajcarii, w kantonie Solura (1.2), nad rzeką Aare;

Somalia /sɔ̃ˈmalʲja/ (pn)
Somalie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Mogadiszu;

Somalijczyk /ˌsɔ̃maˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
Somalien
  obywatel Somalii

Somalijka /ˌsɔ̃maˈlʲijka/ (n)
Somalienne
  obywatelka Somalii

Somma /sˈɔmma/ (pn)
Somme
  (geografia, geograficzny) rzeka w Pikardii, w północnej Francji;

Sonia /ˈsɔ̃ɲja/ (n)
Sonia
  imię żeńskie,

Sorbona /sɔrbˈɔna/ (pn)
Sorbonne
  (geografia, geograficzny) zespół budynków w Dzielnicy Łacińskiej Paryża, dawniej siedziba Uniwersytetu Paryskiego;

Sorrento /sɔrˈɛntɔ/ (pn)
Sorrente
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Neapol;

Sosnowy Bór /sɔsnˈɔvɨ bˈur/ (pn)
Sosnovy Bor
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie leningradzkim;

Soter /sˈɔtɛr/ (pn)
Sôter
  imię męskie pochodzenia łacińsko-greckiego;

Sowieck /sˈɔvʲɛtsk/ (pn)
Sovetsk, Sovietsk, Tilsit
  (geografia, geograficzny) miasto położone w obwodzie kaliningradzkim, u ujścia Tylży do Niemna;

Sowiecka Gawań /sɔvʲˈɛtska ɡˈavaɲ/ (pn)
Sovetskaïa Gavan
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w Kraju Chabarowskim;

Soława Frankońska /sɔwˈava fraŋkˈɔɲska/ (pn)
Saale franconienne
  (geografia, geograficzny) rzeka w Dolnej Frankonii, w Niemczech, prawy dopływ Menu;

Soż /sˈɔʃ/ (pn)
Soj
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Białorusi i w Rosji, lewy dopływ Dniepru;

Sparta /ˈsparta/ (pn)
Sparte
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo w południowej Grecji;
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Grecji, na Peloponezie

Spira /spˈira/ (pn)
Spire
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w Niemczech, położone nad Renem w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat;

Spoleto /spɔlˈɛtɔ/ (pn)
Spolète
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Umbria, w prowincji Perugia;

Srem /srˈɛm/ (pn)
Syrmie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna położona między Dunajem a Sawą, podzielona obecnie między Serbię i Chorwację

Sri Lanka /ˈsrʲi ˈlãnka/ (pn)
Sri Lanka
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji na wyspie Cejlon;

Stalin /stˈalin/ (pn)
Staline
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pseudonim Iosifa Wissarionowicza Dżugaszwiliego, radzieckiego polityka i przywódcy;

Stambuł /ˈstãmbuw/ (pn)
Istanbul
  (geografia, geograficzny) największe miasto Turcji, leżące nad Bosforem, na dwóch kontynentach;

Stany Zjednoczone /ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ/ (pn)
États-Unis, États-Unis d'Amérique
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;

Stany Zjednoczone Ameryki /ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ãˈmɛrɨci/ (pn)
États-Unis d'Amérique
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;

Stara Saksonia /stˈara saksˈɔɲʲa/ (pn)
Saxe primitive
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-zachodnich Niemczech, pokrywająca się w dużej mierze z obecną Dolną Saksonią, gdzie mieściły się we wczesnym średniowieczu siedziby plemienia Sasów a później księstwo Saksonii;

Stary Testament /ˈstarɨ tɛˈstãmɛ̃nt/ (pn)
Ancien Testament
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część Biblii, w skład której wchodzą księgi przejęte z judaizmu, napisane przed naszą erą;

Stefan /ˈstɛfãn/ (pn)
Stéphane, Étienne, Estienne
  polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Stefania /stɛˈfãɲja/ (pn)
Stéphanie
  imię żeńskie;

Sterlitamak /stˌɛrlitˈamak/ (pn)
Sterlitamak
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone w Baszkortostanie;

Stolica Apostolska /stɔˈlʲiʦ̑a ˌːpɔˈstɔlska/ (n)
Saint-Siège
  siedziba papieża, Watykan

Stralsund /strˈalsunt/ (pn)
Stralsund
  (geografia, geograficzny) (administracja) nadbałtyckie miasto powiatowe i hanzeatyckie w niemieckim kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie; ;

Strasburg /strˈazburk/ (pn)
Strasbourg
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica Alzacji;

Strefa Gazy /ˈstrɛfa ˈɡazɨ/ (pn)
bande de Gaza, Bande de Gaza
  część Autonomii Palestyńskiej na wybrzeżu śródziemnomorskim;

Strzelec /ˈsṭʃɛlɛʦ̑/ (pn)
Sagittaire
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziewiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 listopada do 21 grudnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;

Stuttgart /stˈuddɡart/ (pn)
Stuttgart
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, stolica i największe miasto kraju związkowego Badenia-Wirtembergia;

Styria /stˈɨrja/ (pn)
Styrie
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w środkowej Europie, podzielona między Austrię i Słowenię;

Suazi /suˈaʑi/ (pn)
Swaziland
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawna nazwa państwa Eswatini;

Suchona /suxˈɔna/ (pn)
Soukhona
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na północy europejskiej części Rosji na wschód od jeziora Ładoga, tworzy Dwinę po połączeniu się z Jugiem;

Suczawa /sutʃˈava/ (pn)
Suceava
  (geografia, geograficzny) miasto w Rumunii, w historycznej Mołdawii, stolica okręgu Suczawa;

Sudan /ˈsudãn/ (pn)
Soudan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Sudan Południowy /ˈsudãn ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (pn)
Sud-Soudan, Soudan du Sud
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Sudanka /suˈdãnka/ (n)
Soudanaise
  mieszkanka Sudanu, obywatelka Sudanu albo Sudanu Południowego

Sudety /suˈdɛtɨ/ (pn)
Sudètes
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski na pograniczu Polski i Czech, rozciągającym się pomiędzy Doliną Łaby a Bramą Morawską;

Suez /ˈsu<sup>w</sup>ɛs/ (pn)
Suez
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w Egipcie;

Sugoj /sˈuɡɔj/ (pn)
Sougoï
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie magadańskim; prawy dopływ Kołymy;

Sulina /sulˈina/ (pn)
Bras de Sulina
  (geografia, geograficzny) środkowe ramię ujściowe Dunaju

Sumatra /sũˈmatra/ (pn)
Sumatra
  (geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Wielkich Wysp Sundajskich;

Sumer /ˈsũmɛr/ (n)
Sumer
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina leżąca w południowej Mezopotamii;

Suna /sˈuna/ (pn)
Souna
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, w należącej do tego państwa Republice Karelii;

Sungari /suŋɡˈari/ (pn)
Songhua
  (geografia, geograficzny) rzeka w Mandżurii w Chinach, prawobrzeżny i zarazem największy dopływ Amuru;

Surami /surˈami/ (pn)
Surami
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w środkowej Gruzji, w regionie Wewnętrzna Kartlia;

Surchan-daria /sˈurxandˈarja/ (pn)
Sourkhan Daria
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w południowo-wschodnim Uzbekistanie, prawy dopływ Amu-darii;

Surinam /suˈrʲĩnãm/ (pn)
Suriname, Surinam
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Paramaribo;

Suza /sˈuza/ (pn)
Shush
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Iranie, w ostanie Chuzestan;

Suzdal /sˈuzdal/ (pn)
Souzdal
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji, położone w obwodzie włodzimierskim;

Svalbard /ˈsfalbart/ (pn)
Svalbard
  (geografia, geograficzny) archipelag arktyczny, prowincja Norwegii;

Swanetia /sfanˈɛtja/ (pn)
Svanétie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina w północno-zachodniej Gruzji;

Swijaga /sfijˈaɡa/ (pn)
Sviaga
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w europejskiej części Rosji, prawy dopływ Wołgi;

Syberia /sɨˈbɛrʲja/ (pn)
Sibérie
  (geografia, geograficzny) azjatycka część Rosji;

Sychem /sˈɨxɛm/ (pn)
Sichem
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) starożytne miasto w środkowej Palestynie, przejściowo stolica Samarii;
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego; jedno z imion biblijnych

Sycylia /sɨˈʦ̑ɨlʲja/ (pn)
Sicile
  (geografia, geograficzny) (administracja) wyspa na Morzu Śródziemnym i autonomiczny region administracyjny we Włoszech;

Sycylijczyk /ˌsɨʦ̑ɨˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
Sicilien
  mieszkaniec Sycylii, osoba pochodząca z Sycylii

Sycylijka /sˌɨtsɨlˈijka/ (n)
Sicilienne
  mieszkanka Sycylii, kobieta z tej wyspy

Sydney /sˈɨdnɛj/ (pn)
Sydney
  (geografia, geograficzny) największe miasto Australii;

Sydon /ˈsɨdɔ̃n/ (pn)
Sidon
  (geografia, geograficzny) trzecie pod względem wielkości miasto Libanu, położone na wybrzeżu Morza Śródziemnego;

Syjam /ˈsɨjãm/ (pn)
Siam
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna nazwa Tajlandii

Syjon /sˈɨjɔn/ (pn)
Sion
  (geografia, geograficzny) (biblijny) figuratywne określenie całej Jerozolimy
  (geografia, geograficzny) jedno ze wzgórz Jerozolimy;

Sykstus /ˈsɨkstus/ (pn)
Sixte
  imię męskie pochodzenia łacińsko-greckiego;

Sylwester /sɨlˈvɛstɛr/ (pn)
Silvestre
  imię męskie;

Sylwia /ˈsɨlvʲja/ (pn)
Sylvie
  imię żeńskie;

Sym /sˈɨm/ (pn)
Sym
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, lewy dopływ Jeniseju;

Synaj /ˈsɨ̃naj/ (pn)
Sinaï
  (geografia, geograficzny) półwysep w południowo-zachodniej Azji;

Synopa /sɨnˈɔpa/ (pn)
Sinop
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Turcji, port nad Morzem Czarnym;

Syr-daria /sˈɨrdˈarja/ (pn)
Syr-Daria
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Uzbekistanie, Tadżykistanie i Kazachstanie, powstaje z połączenia rzek Naryn i Kara-daria;

Syrach /sˈɨrax/ (pn)
Sira
  (biblijny) autor starotestamentalnej Księgi Syracydesa

Syracydes /sˌɨratsˈɨdɛs/ (pn)
Siracide
  (biblijny) autor starotestamentalnej Księgi Syracha

Syrakuzy /sˌɨrakˈuzɨ/ (pn)
Syracuse
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone na wschodnim wybrzeżu Sycylii;

Syrdaria /sɨrdˈarja/ (pn)
Sirdaryo
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, w wilajecie syrdaryjskim;

Syria /ˈsɨrʲja/ (pn)
Syrie
  (geografia, geograficzny) kraj w Azji;

Syryjczyk /sɨˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
Syrien
  obywatel Syrii lub mieszkaniec Syrii

Syryjka /sɨˈrɨjka/ (n)
Syrienne
  obywatelka Syrii

Syryjska Republika Arabska /sɨˈrɨjska rɛˈpublʲika ːˈrapska/ (n)
République arabe syrienne
  oficjalna nazwa Syrii

Syzyf /sˈɨzɨf/ (pn)
Sisyphe
  (mitologia grecka) król Koryntu, który próbując oszukać śmierć sprzeciwił się woli bogów, za co został skazany na wieczną i bezużyteczną pracę - wtaczanie głazu na szczyt góry, który to głaz zawsze wymykał mu się z rąk, tuż przed osiągnięciem wierzchołka;

Syłwa /sˈɨwva/ (pn)
Sylva
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie swierdłowskim i Kraju Permskim, uchodzi do Zbiornika Kamskiego;

Szachty /ʃˈaxtɨ/ (pn)
Chakhty
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Rosji, w obwodzie rostowskim;

Szafszawan /ʃafʃˈavan/ (pn)
Chefchaouen
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Maroku znane z niebieskich fasad domów;

Szafuza /ʃafˈuza/ (pn)
Schaffhouse
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Szwajcarii, nad Renem, przy granicy z Niemcami, stolica kantonu Szafuza (1.2);

Szampania /ʃãmˈpãɲja/ (pn)
Champagne
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej Francji;

Szampania-Ardeny /ʃampˈaɲʲaardˈɛnɨ/ (pn)
Champagne-Ardenne
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (administracja) były francuski region administracyjny w północno-wschodniej części kraju;

Szarbel /ʃˈarbɛl/ (pn)
Charbel
  imię męskie

Szardara /ʃardˈara/ (pn)
Chardara
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Kazachstanie;

Szatan /ʃˈatan/ (pn)
Satan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich najwyższy spośród upadłych aniołów, przywódca złych duchów niekiedy utożsamiany z Lucyferem;

Szaweł /ʃˈavɛw/ (pn)
Saul
  (biblijny) pierwotne imię apostoła Pawła

Szechina /ʃɛçˈina/ (pn)
Shekhina
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) widoczna obecność Boga w świecie, jego immanencja występująca w wierzeniach judaistycznych, czasem personifikowana i rozumiana jako boski pierwiastek żeński lub jedno z wielu imion Boga;

Szeksna /ʃˈɛksna/ (pn)
Cheksna
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w europejskiej Rosji, lewy dopływ Wołgi;

Szetlandy /ʃɛtlˈandɨ/ (pn)
Shetland
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim, położony na północny wschód od wybrzeży Szkocji;

Sziraz /ʃˈiras/ (pn)
Chiraz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Iranie u podnóża gór Zagros, ośrodek administracyjny ostanu Fars i dawna stolica Persji;

Szkocja /ˈʃkɔʦ̑ʲja/ (pn)
Écosse
  (geografia, geograficzny) część Wielkiej Brytanii, dawniej niepodległe państwo;

Szkop /ʃkˈɔp/ (n)
boche, chleuh, fritz
  (pogardliwie) Niemiec;

Szkot /ʃkɔt/ (n)
Écossais
  mieszkaniec Szkocji

Szkotka /ˈʃkɔtka/ (n)
Écossaise
  mieszkanka Szkocji

Sztokholm /ˈʃtɔkxɔlm/ (pn)
Stockholm
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Szwecji;

Szuja /ʃˈuja/ (pn)
Chouïa
  (geografia, geograficzny) (administracja) rosyjskie miasto położone na wschód od Moskwy, w obwodzie iwanowskim;

Szumadia /ʃumˈadja/ (pn)
Choumadie
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna w środkowej Serbii

Szwabia /ˈʃfabʲja/ (pn)
Souabe
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna i etniczna kraina Niemiec, obecnie położona głównie na terenie Badenii-Wirtembergii, ale także części Bawarii oraz Szwajcarii i Francji;

Szwajcaria /ʃfajˈʦ̑arʲja/ (pn)
Suisse
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Bernie;

Szwecja /ˈʃfɛʦ̑ʲja/ (pn)
Suède
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie, położone w środkowej części Półwyspu Skandynawskiego;

Szwed /ʃfɛt/ (n)
Suédois
  człowiek narodowości szwedzkiej, obywatel Szwecji, mieszkaniec Szwecji

Szwedka /ˈʃfɛtka/ (n)
Suédoise
  kobieta narodowości szwedzkiej lub obywatelka Szwecji

Szydłowiec /ʃɨdˈwɔvʲjɛʦ̑/ (pn)
Schidlovietz
  (geografia, geograficzny) miasto powiatowe w centralnej Polsce, w województwie mazowieckim;

Szyłka /ʃˈɨwka/ (pn)
Chilka
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowej Syberii, płynąca przez Kraj Zabajkalski w Rosji;

Sąd Ostateczny /ˈsɔ̃nt ˌɔstaˈtɛʧ̑nɨ/ (n)
jugement dernier, jugement final, jugement universel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie, judaizmie i islamie: moment, w którym Bóg dokona ostatecznego sądu nad ludźmi i określi, którzy z nich zostaną zbawieni, a którzy potępieni;

Sławiańsk nad Kubaniem /swˈavʲaɲsk nat kubˈaɲʲɛm/ (pn)
Slaviansk-na-Koubani
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, położone nad odnogą Kubania;

Słowacja /swɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
Slovaquie
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Środkowej;

Słowenia /swɔˈvɛ̃ɲja/ (pn)
Slovénie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Lublanie;

Słowianin /swɔˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
Slave
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy;

Słońce /ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (pn)
Soleil
  (astronomia, astronomiczny) centralne ciało niebieskie Układu Słonecznego; najbliższa Ziemi gwiazda; w dzień najjaśniejszy obiekt na niebie;

T-shirt /t‿ʃʲirt/ (n)
t-shirt, tee-shirt
  (krawiectwo) koszulka z krótkim rękawem

TSR /tˌɛˌɛsˈɛr/ (acronym)
TBCS
  = (psychologia, psychologiczny) terapia skoncentrowana na rozwiązaniach;

TSUE /tsˈuɛ/ (acronym)
CJUE
  = (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Tadeusz /taˈdɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Thaddée
  imię męskie;

Tadź Mahal /tˈatɕ mˈaxal/ (pn)
Taj Mahal
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) mauzoleum w indyjskim mieście Agra, wzniesione przez Szahdżahana, władcę z dynastii Wielkich Mogołów, dla zmarłej żony Mumtaz Mahal;

Tadżykistan /ˌtaʤ̑ɨˈcistãn/ (pn)
Tadjikistan
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Taganrog /taɡˈanrɔk/ (pn)
Taganrog
  (geografia, geograficzny) (administracja) portowe miasto nad Morzem Azowskim w Rosji, w obwodzie rostowskim;

Tahitanka /tˌaçitˈaŋka/ (n)
Tahitienne
  mieszkanka wyspy Tahiti

Tahitańczyk /tˌaçitˈaɲtʃɨk/ (n)
Tahitien
  mieszkaniec wyspy Tahiti

Tajlandia /tajˈlãndʲja/ (pn)
Thaïlande
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Tajlandka /tajˈlãntka/ (n)
Thaïlandaise
  obywatelka Tajlandii

Tajmyra /tajmˈɨra/ (pn)
Taïmyr
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji na półwyspie Tajmyr, na północy Kraju Krasnojarskiego, przepływająca przez jezioro Tajmyr;

Tajpej /ˈtajpɛj/ (pn)
Taipei
  (geografia, geograficzny) stolica Tajwanu;

Tajwan /ˈtajvãn/ (n)
Taïwan, Taiwan
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Spokojnym;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Chińska, państwo na wyspie Tajwan (1.1), przez Chińską Republikę Ludową uznawane za zbuntowaną prowincję;

Tamara /tãˈmara/ (pn)
Tamara
  imię żeńskie pochodzenia semickiego;

Tambow /tˈambɔf/ (pn)
Tambov
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w środku europejskiej części Rosji, położone nad rzeką Cną;

Tamil /ˈtãmʲil/ (n)
Tamoul
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel narodu drawidyjskiego, posługującego się językiem tamilskim i zamieszkującego indyjski stan Tamil Nadu i północno-wschodnią część Sri Lanki

Tamilka /tamˈilka/ (n)
Tamoule
  (etnografia, etnograficzny) przedstawicielka narodu drawidyjskiego, posługującego się językiem tamilskim i zamieszkującego indyjski stan Tamil Nadu i północno-wschodnią część Sri Lanki;

Tamiza /tãˈmʲiza/ (pn)
Tamise
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowej Anglii;

Tangier /ˈtãŋʲɟɛr/ (pn)
Tanger
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnim Maroku w Zatoce Tangerskiej, port nad Cieśniną Gibraltarską;

Tantal /ˈtãntal/ (pn)
Tantale
  (mitologia grecka) syn Zeusa i Pluto, ojciec Niobe i Pelopsa, władca góry Sipylos w Lidii;

Tanzania /tãw̃ˈzãɲja/ (n)
Tanzanie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Dodoma;

Tara /tˈara/ (pn)
Tara
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na pograniczu obwodów nowosybirskiego i omskiego w Rosji, prawy dopływ Irtysza;

Tarent /tˈarɛnt/ (pn)
Tarente
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w regionie Apulia, w prowincji Tarent (1.2), w południowych Włoszech;

Tarn /tˈarn/ (pn)
Tarn
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowej Francji;

Tarn i Garonna /tˈarn i ɡarˈɔnna/ (pn)
Tarn-et-Garonne
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Oksytania;

Tarragona /tˌaraɡˈɔna/ (pn)
Tarragone
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Hiszpanii nad Morzem Śródziemnym, w południowej Katalonii;

Tars /tˈars/ (pn)
Tarse
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w południowej Azji Mniejszej, obecnie tureckie Tarsus;

Tartar /tˈartar/ (pn)
Tartare
  (biblijny) piekło
  (mitologia grecka) najniższa część krainy podziemia;
  (mitologia, mitologiczny) bóstwo personifikujące otchłanie podziemi, syn Gai i Etera;

Tartus /tˈartus/ (pn)
Tartous
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;

Tarym /tˈarɨm/ (pn)
Tarim
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w zachodnich Chinach, w bezodpływowej Kotlinie Kaszgarskiej;

Tasiejewa /tˌaɕɛjˈɛva/ (pn)
Tasseïeva
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, powstaje z połączenia Czuny i Biriusy, uchodzi do Angary;

Tasmania /tasˈmãɲja/ (pn)
Tasmanie
  (geografia, geograficzny) wyspa u wybrzeża Australii;

Taszkent /ˈtaʃkɛ̃nt/ (pn)
Tachkent
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Uzbekistanu;

Tatar /ˈtatar/ (n)
Tatare
  (etnografia, etnograficzny) mężczyzna lub chłopiec narodowości tatarskiej;

Tatry /ˈtatrɨ/ (pn)
Tatras
  (geografia, geograficzny) góry w Polsce i Słowacji;

Tauryda /tawrˈɨda/ (pn)
Tauride, Taurique
  (książkowy) (geografia, geograficzny) Krym

Tawda /tˈavda/ (pn)
Tavda
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w dorzeczu Obu, lewy dopływ rzeki Toboł;

Taz /tˈas/ (pn)
Taz
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, na zachodniej Syberii, uchodzi do Zatoki Tazowskiej;

Tbilisi /ˌtbʲiˈlʲisʲi/ (pn)
Tbilissi
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Gruzji;

Teberda /tɛbˈɛrda/ (pn)
Téberda
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w północnej części Wielkiego Kaukazu, lewy dopływ Kubania;

Tebriz /tˈɛbris/ (pn)
Tabriz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodnim Iranie;

Tedżen /tˈɛdʒɛn/ (pn)
Tejen
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Turkmenistanie, w wilajecie achalskim;

Teheran /tɛˈxɛrãn/ (pn)
Téhéran
  (geografia, geograficzny) stolica Iranu;

Tekla /ˈtɛkla/ (pn)
Thècle
  polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Teksanka /tɛksˈaŋka/ (n)
Texane
  mieszkanka Teksasu

Teksas /ˈtɛksas/ (pn)
Texas
  (geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych;

Teksańczyk /tɛksˈaɲtʃɨk/ (n)
Texan
  mieszkaniec Teksasu

Telawi /tɛlˈavi/ (pn)
Telavi
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Gruzji, stolica regionu Kachetia;

Telesfor /tɛˈlɛsfɔr/ (pn)
Télesphore
  imię męskie pochodzenia łacińsko-greckiego;

Teneryfa /tˌɛnɛrˈɨfa/ (pn)
Ténérife
  (geografia, geograficzny) hiszpańska wyspa w archipelagu Wysp Kanaryjskich;

Teodora /ˌtɛɔˈdɔra/ (pn)
Théodora
  imię żeńskie

Teofil /tɛˈɔfʲil/ (pn)
Théophile
  polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Teresa /tɛˈrɛsa/ (pn)
Thérèse
  polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Termez /tˈɛrmɛs/ (pn)
Termez
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej części Uzbekistanu, port na prawym brzegu Amu-darii;

Termopile /ˌtɛrmɔˈpʲilɛ/ (pn)
Thermopyles
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) strategiczne, wąskie przejście między pasmem górskim Oita a wodami Zatoki Malijskiej, prowadzące z Tesalii do Grecji środkowej w pobliżu miejscowości Lamia w Grecji;

Terni /tˈɛrɲi/ (pn)
Terni
  (geografia, geograficzny) (administracja) włoska prowincja położona w środkowej części kraju, w regionie Umbria;
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, położone w Umbrii;

Terytoria Północno-Zachodnie /ˌtɛrɨˈtɔrʲja ˌpuwnɔʦ̑nɔ‿zaˈxɔdʲɲɛ/ (pn)
Territoires du Nord-Ouest
  (geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;

Tesalia /tɛˈsalʲja/ (pn)
Thessalie
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Grecji;

Tessyn /tˈɛssɨn/ (pn)
Tessin
  (geografia, geograficzny) (rzadki, rzadko używany) Ticino, kanton w Szwajcarii;

Teuton /tˈɛwtɔn/ (n)
Teuton
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) członek starożytnego plemienia wywodzącego się z Półwyspu Jutlandzkiego

Tezeusz /tɛˈzɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Thésée
  (mitologia grecka) heros ateński i pogromca Minotaura, syn Egeusza (albo Posejdona) i Ajtry;

Thimphu /tˈimfu/ (pn)
Thimphou
  (geografia, geograficzny) stolica Bhutanu

Tierieszka /tjɛrjˈɛʃka/ (pn)
Terechka
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w południowej Rosji przeduralskiej, prawy dopływ Wołgi;

Timbuktu /tʲimbˈuktu/ (pn)
Tombouctou
  (geografia, geograficzny) miasto w Mali, nad rzeką Niger;

Timor Wschodni /ˈtʲĩmɔr ˈfsxɔdʲɲi/ (pn)
Timor Oriental
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Timpton /tʲˈimptɔn/ (pn)
Timpton
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; prawy dopływ Ałdanu;

Tiosza /tjˈɔʃa/ (pn)
Tiocha
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie niżnonowogrodzkim, prawy dopływ Oki;

Tipasa /tʲipˈasa/ (pn)
Tipaza
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Algierii nad Morzem Śródziemnym, stolica prowincji Tipasa (1.2);

Tirana /tʲiˈrãna/ (pn)
Tirana
  (geografia, geograficzny) stolica Albanii;

Tirsa /tʲˈirsa/ (pn)
Tirtza
  (geografia, geograficzny) (biblijny) miasto w Samarii, stanowisko archeologiczne;

Tiumeń /tjˈumɛɲ/ (pn)
Tioumen
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w syberyjskiej części Rosji, położone nad rzeką Turą;

Tiung /tjˈuŋk/ (pn)
Tioung
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Wiluju;

Tivoli /tʲivˈɔli/ (pn)
Tivoli
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum, w prowincji Rzym;

Tobiasz /ˈtɔbʲjaʃ/ (pn)
Tobie
  imię męskie;

Tobruk /tˈɔbruk/ (pn)
Tobrouk
  (geografia, geograficzny) miasto w Libii nad Morzem Śródziemnym;

Togliatti /tɔɡljˈattʲi/ (pn)
Togliatti
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie samarskim, port nad Wołgą;

Togo /ˈtɔɡɔ/ (pn)
Togo
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Lomé;

Tokaj /tˈɔkaj/ (pn)
Tokaj
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto powiatowe w północno-wschodnich Węgrzech;

Tokio /ˈtɔcɔ/ (pn)
Tokyo
  (geografia, geograficzny) stolica Japonii;

Toledo /tɔlˈɛdɔ/ (pn)
Tolède
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) miasto w środkowej Hiszpanii;

Tomasz /ˈtɔ̃maʃ/ (pn)
Thomas
  polskie imię męskie;

Tomsk /tˈɔmsk/ (pn)
Tomsk
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe położone w syberyjskiej części Rosji, nad rzeką Tom;

Tora /ˈtɔra/ (pn)
Thora
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga judaizmu składająca się z pięciu ksiąg;

Torżok /tˈɔrʒɔk/ (pn)
Torjok
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie twerskim, nad Twercą;

Toskania /tɔˈskãɲja/ (pn)
Toscane
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w środkowych Włoszech;

Toskanka /tɔskˈaŋka/ (n)
Toscane
  mieszkanka Toskanii

Toskańczyk /tɔˈskãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Toscan
  mieszkaniec Toskanii

Tours /tˈɔurs/ (pn)
Tours
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, nad rzeką Loarą, w Turenii;

Tracja /trˈatsja/ (pn)
Thrace
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina położona między dolnym Dunajem, Morzem Czarnym, Morzem Egejskim i rzeką Strymon, obecnie podzielona między Grecję, Turcję i Bułgarię;

Treviso /trɛvˈisɔ/ (pn)
Trévise
  (geografia, geograficzny) (administracja) włoska prowincja położona w regionie Wenecja Euganejska;
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska;

Trewir /trˈɛvir/ (pn)
Trèves
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, port nad Mozelą;

Triest /trjˈɛst/ (pn)
Trieste
  (geografia, geograficzny) portowe miasto w północno-wschodnich Włoszech, nad Morzem Adriatyckim, stolica regionu autonomicznego Friuli-Wenecja Julijska;

Tripoli /trʲiˈpɔlʲi/ (pn)
Tripoli
  (geografia, geograficzny) miasto w Libii

Troada /trɔˈada/ (n)
Troade
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina w Azji Mniejszej, pomiędzy Morzem Egejskim a Hellespontem i rzeką Ajespos, obecnie jest to półwysep Biga;

Troick /trˈɔitsk/ (pn)
Troïtsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie czelabińskim, nad Ujem w dorzeczu Obu;

Troyes /trˈɔjɛs/ (pn)
Troyes
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, położone nad Sekwaną, w regionie Grand Est, historyczna stolica Szampanii;

Trybunał Konstytucyjny /trɨbˈunaw kˌɔnstɨtutsˈɨjnɨ/ (n)
cour constitutionnelle, Tribunal constitutionnel
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) polski sąd, którego podstawowym zadaniem jest kontrolowanie zgodności z konstytucją ustaw oraz aktów prawnych niższej rangi niż ustawa;

Trydent /trˈɨdɛnt/ (pn)
Trente
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i gmina w północnych Włoszech;

Trynidad /trɨɲˈidat/ (pn)
Trinité, Trinidad
  (geografia, geograficzny) wyspa w Małych Antylach, na Oceanie Atlantyckim, u północno-wschodnich wybrzeży Ameryki Południowej;

Trypolis /trɨˈpɔlʲis/ (pn)
Tripoli
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Libii;
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Libanie nad Morzem Śródziemnym;

Trzej Królowie /ˈṭʃɛj kruˈlɔvʲjɛ/ (pn)
rois mages
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postacie z biblijnej opowieści, które podążając za Gwiazdą Betlejemską przybyły do nowonarodzonego Chrystusa z darami;

Trzy Biskupstwa /tʃˈɨ bʲiskˈupstfa/ (pn)
Trois-Évêchés
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna leżąca w większości na terenie obecnego regionu Grand Est, wyodrębniona w 1552 roku wraz z przejęciem przez króla francuskiego biskupstw Metzu, Toulu i Verdun wraz z miastami cesarskimi i fragmentem księstwa Luksemburga;

Trójca Święta /ˈtrujʦ̑a ˈɕfʲjɛ̃nta/ (pn)
Trinité
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w doktrynie chrześcijańskiej: trzy postacie (Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty), pod którymi przejawia się jeden Bóg;

Trójmiasto /trujˈmʲjastɔ/ (n)
Tricité, Triville
  (geografia, geograficzny) (administracja) zespół miejski, który tworzą następujące miasta: Gdańsk, Gdynia, Sopot;

Tuapse /tuˈapsɛ/ (pn)
Touapsé
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, port nad Morzem Czarnym;

Tuareg /tuˈ<sup>w</sup>arɛk/ (n)
Targui
  (etnografia, etnograficzny) nomada, członek ludu berberyjskiego zamieszkującego obszary Sahary, głównie w Algierii, Libii, Mali, Nigrze i Burkina Faso

Tuba /tˈuba/ (pn)
Touba
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, prawy dopływ Jeniseju;

Tubkal /tˈupkal/ (pn)
Toubkal
  (geografia, geograficzny) góra w Afryce, najwyższy szczyt Maroka i Atlasu Wysokiego;

Tulcza /tˈultʃa/ (pn)
Tulcea
  (geografia, geograficzny) miasto w Rumunii, w Dobrudży;

Tulon /tˈulɔn/ (pn)
Toulon, Toulon-sur-mer
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Var;

Tuluza /tuˈluza/ (pn)
Toulouse
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Francji, położone nad Garonną;

Tunezja /tũˈnɛzʲja/ (pn)
Tunisie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Tunezyjczyk /ˌtũnɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
Tunisien
  obywatel Tunezji

Tunezyjka /ˌtũnɛˈzɨjka/ (n)
Tunisienne
  obywatelka Tunezji

Tunis /ˈtũɲis/ (pn)
Tunis
  (geografia, geograficzny) stolica Tunezji;

Turcja /ˈturʦ̑ʲja/ (pn)
Turquie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na pograniczu Europy i Azji;

Turczynka /turˈʧ̑ɨ̃ŋka/ (n)
Turque
  kobieta narodowości tureckiej, obywatelka Turcji, mieszkanka Turcji

Turecka Republika Cypru Północnego /tuˈrɛʦ̑ka rɛˈpublʲika ˈʦ̑ɨpru ˌpuwnɔʦ̑ˈnɛɡɔ/ (pn)
République turque de Chypre du nord
  państwo w północnej części Cypru, nieuznawane przez społeczność międzynarodową;

Turek /ˈturɛk/ (n)
Turc
  osoba narodowości tureckiej lub obywatel Turcji

Turenia /turˈɛɲʲa/ (pn)
Touraine
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna we Francji z głównym ośrodkiem w Tours;

Turgaj /tˈurɡaj/ (pn)
Tourgaï
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodnim Kazachstanie;

Turgowia /turɡˈɔvja/ (pn)
Thurgovie
  (geografia, geograficzny) (administracja) niemieckojęzyczny kanton w północno-wschodniej Szwajcarii;

Turkmen /ˈturkmɛ̃n/ (n)
Turkmène
  obywatel Turkmenistanu

Turkmenbaszy /tˌurkmɛnbˈaʃɨ/ (pn)
Türkmenbaşy
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe nad Morzem Kaspijskim, w zachodnim Turkmenistanie w wilajecie balkańskim;

Turkmenistan /ˌturkmɛ̃ˈɲistãn/ (pn)
Turkménistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Azji Środkowej;

Turku /tˈurku/ (pn)
Turku
  (geografia, geograficzny) miasto na południowo-zachodnim wybrzeżu Finlandii;

Turuchan /turˈuxan/ (pn)
Touroukhan
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, lewy dopływ Jeniseju;

Turyn /ˈturɨ̃n/ (pn)
Turin
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnich Włoszech nad rzeką Pad; stolica Piemontu;

Turyngia /tuˈrɨ̃ŋʲɟja/ (pn)
Thuringe
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Erfurcie;

Tuszetia /tuʃˈɛtja/ (pn)
Touchétie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Gruzji;

Twer /tfˈɛr/ (pn)
Tver
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad Wołgą, przy ujściu Twercy;

Twerca /tfˈɛrtsa/ (pn)
Tvertsa
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Wołgi, do której wpada na terenie miasta Twer;

Tyberiada /tˌɨbɛrjˈada/ (pn)
Tibériade
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Izraelu, w Dystrykcie Północnym, nad Jeziorem Tyberiadzkim;

Tybet /ˈtɨbɛt/ (pn)
Tibet
  (geografia, geograficzny) region historyczno-geograficzny położony na Wyżynie Tybetańskiej;
  kraj na Wyżynie Tybetańskiej

Tybetanka /ˌtɨbɛˈtãnka/ (n)
Tibétaine
  mieszkanka Tybetu

Tybetańczyk /ˌtɨbɛˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Tibétain
  mieszkaniec Tybetu, Tybetańskiego Regionu Autonomicznego

Tylża /tˈɨlʒa/ (pn)
Tilsit
  (geografia, geograficzny) miasto położone w obwodzie kaliningradzkim, u ujścia Tylży (1.2) do Niemna (egzonim wariantowy wg KSNG);

Tym /tˈɨm/ (pn)
Tym
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Obu;

Tymon /ˈtɨ̃mɔ̃n/ (pn)
Timon
  imię męskie

Tyr /tɨr/ (pn)
Tyr
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i port w południowym Libanie, na wybrzeżu Morza Śródziemnego, w starożytności miasto fenickie;

Tyrol /tˈɨrɔl/ (pn)
Tyrol
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północnych Włoszech i w zachodniej Austrii, rozciąga się w Alpach Wschodnich, w dolinie górnego Innu, górnej Adygi i górnej Drawy;

Tyrolczyk /tɨrˈɔltʃɨk/ (n)
Tyrolien
  mieszkaniec Tyrolu

Tyrolka /tɨrˈɔlka/ (n)
Tyrolienne
  mieszkanka Tyrolu

Tyrteusz /tɨrtˈɛuʃ/ (pn)
Tyrtée
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta grecki, którego Ateńczycy wysłali w VII w. p.n.e. zamiast wojsk na pomoc Spartanom przeciw Meseńczykom, aby pieśniami natchnął Spartan do walki;

UE /u‿ˈɛ/ (acronym)
UE
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) (ekonomia, ekonomiczny) Unia Europejska

UFO /ˈufɔ/ (acronym)
OVNI
  = (angielski) unidentified flying object → NOL, niezidentyfikowany obiekt latający

UGW /u‿ɟɛ‿ˈvu/ (acronym)
UEM
  = (ekonomia, ekonomiczny) Unia Gospodarcza i Walutowa;

Ubangi /ubˈaŋɡʲi/ (n)
Oubangui
  (geografia, geograficzny) rzeka w Kongu, Republice Środkowoafrykańskiej i Demokratycznej Republice Konga;

Udine /udʲˈinɛ/ (pn)
Udine
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech, w regionie autonomicznym Friuli-Wenecja Julijska;

Uetersen /uˈɛtɛrsɛn/ (pn)
Uetersen
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;

Uganda /uˈɡãnda/ (pn)
Ouganda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Kampali;

Ugarit /uɡˈarit/ (pn)
Ougarit
  (starożytność) (geografia, geograficzny) starożytne miasto-państwo i port o znaczeniu międzynarodowym, leżące nad Morzem Śródziemnym, na terenie obecnej Syrii;

Uglicz /ˈuɡlitʃ/ (pn)
Ouglitch
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej części Rosji, w obwodzie jarosławskim, nad Wołgą;

Ugra /ˈuɡra/ (pn)
Ougra
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Oki w dorzeczu Wołgi;

Uj /ˈuj/ (pn)
Ouï
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji zauralskiej i Kazachstanie, lewy dopływ Tobołu w dorzeczu Obu;

Ujgur /ˈujɡur/ (n)
Ouïghour
  członek ludu tureckiego żyjącego głównie w północno-zachodnich Chinach

Ukraina /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
Ukraine
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kijowie;

Ukraina Słobodzka /ˌukraˈina swɔbˈɔtska/ (pn)
Ukraine Sloboda
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczno-geograficzna na pograniczu północno-wschodniej Ukrainy i południowo-zachodniej Rosji;

Ukrainiec /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩɲɛʦ̑/ (n)
Ukrainien
  człowiek narodowości ukraińskiej, obywatel Ukrainy, mieszkaniec Ukrainy

Ukrainka /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩŋka/ (n)
Ukrainienne
  kobieta lub dziewczyna narodowości ukraińskiej, obywatelka Ukrainy, mieszkanka Ukrainy

Układ Słoneczny /ˈukwat swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (pn)
système solaire
  (astronomia, astronomiczny) układ planetarny złożony ze Słońca, jako centralnego ciała niebieskiego, i ośmiu planet: Merkurego, Wenus, Ziemi, Marsa, Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna oraz z pięciu planet karłowatych, tysięcy planetoid, księżyców, komet, meteoroidów i materii międzyplanetarnej;

Uljanowsk /uljˈanɔfsk/ (pn)
Oulianovsk
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w południowo-zachodniej części Rosji nad Wołgą;

Ulm /ˈulm/ (pn)
Ulm
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w południowych Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Ulster /ˈulstɛr/ (pn)
Ulster
  (geografia, geograficzny) jedna z prowincji Irlandii znajdująca się w jej północno-wschodniej części;

Umbryjczyk /umbrˈɨjtʃɨk/ (n)
Ombrien
  mieszkaniec Umbrii

Umbryjka /umbrˈɨjka/ (n)
Ombrienne
  mieszkanka Umbrii

Unia Europejska /ˈũɲja ˌɛwrɔˈpɛjska/ (pn)
Union européenne
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja zrzeszająca 28 państw europejskich;

Uppsala /upˈsala/ (pn)
Uppsala
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwecji, w prowincji historycznej Uppland;

Ural /ˈural/ (pn)
Oural
  (geografia, geograficzny) góry w Rosji;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji i Kazachstanie;

Uran /ˈurãn/ (pn)
Uranus
  (astronomia, astronomiczny) siódma według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, odkryta 1781, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych;

Urania /uˈrãɲja/ (pn)
Urania
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 30, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1854 r.;
  (mitologia grecka) muza astronomii (łącznie z astrologią), jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;
  (mitologia grecka) przydomek Afrodyty

Urbino /urbʲˈinɔ/ (pn)
Urbino
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina w środkowych Włoszech, w regionie Marche, położona u podnóża Apeninu Umbryjsko-Marchijskiego;

Urgencz /ˈurɡɛntʃ/ (pn)
Ourguentch
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-środkowym Uzbekistanie, w dolinie Amu-darii;

Uri /ˈuri/ (n)
Uri
  (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii położony w środkowej części kraju;

Uriasz /ˈurjaʃ/ (pn)
Urie, Ourias
  (biblijny) imię męskie

Urmia /ˈurmja/ (pn)
Ourmia
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie;

Ursyn /ˈursɨn/ (pn)
Ours
  imię męskie;

Urszula /urˈʃula/ (pn)
Ursule
  imię żeńskie;

Urugwaj /uˈruɡvaj/ (pn)
Uruguay
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Urugwajczyk /ˌuruɡˈvajʧ̑ɨk/ (n)
Uruguayen
  obywatel Urugwaju

Urumczi /urˈumtʃi/ (pn)
Urumqi
  (geografia, geograficzny) (administracja) (urbanistyka, urbanistyczny) stolica Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur w Chinach

Usa /ˈusa/ (pn)
Oussa
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na północy europejskiej części Rosji, w Republice Komi, prawy dopływ Peczory;

Ussuryjsk /ussˈurɨjsk/ (pn)
Oussouriisk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Nadmorskim, na Dalekim Wschodzie;

Ust-Ilimsk /ˈustˈilimsk/ (pn)
Oust-Ilimsk
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie irkuckim, nad Angarą, w pobliżu ujścia Ilimu;

Ust-Ordyński /ˈustɔrdˈɨɲski/ (pn)
Oust-Ordynski
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle w Rosji, w obwodzie irkuckim;

Ust-Ługa /ˈustwˈuɡa/ (pn)
Oust-Louga
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle w Rosji, w obwodzie leningradzkim, nad rzeką Ługą w pobliżu jej ujścia do Zatoki Fińskiej;

Uzbeczka /uzˈbɛʧ̑ka/ (n)
Ouzbèke
  członkini narodu Uzbeków

Uzbek /ˈuzbɛk/ (n)
Ouzbek
  (przestarzałe, przestarzały) obywatel Uzbekistanu
  członek narodu Uzbeków

Uzbekistan /ˌuzbɛˈcistãn/ (pn)
Ouzbékistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Uznam /ˈuznam/ (pn)
Usedom
  (geografia, geograficzny) wyspa przybrzeżna na Bałtyku zamykająca od północnego zachodu Zalew Szczeciński, podzielona między Polskę a Niemcy

Uzłowaja /ˌuzwɔvˈaja/ (pn)
Ouzlovaïa
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie tulskim;

Ułan Bator /ˈuwãn ˈbatɔr/ (pn)
Oulan-Bator
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Mongolii;

Ułan Ude /ˈuwan ˈudɛ/ (pn)
Oulan-Oude
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, stolica Buriacji;

Uście nad Łabą /ˈuɕʨ̑ɛ nad‿ˈwabɔ̃w̃/ (pn)
Aussig-sur-Elbe
  (geografia, geograficzny) miasto w Czechach;

Valletta /vallˈɛtta/ (pn)
La Valette
  (geografia, geograficzny) stolica Malty;

Vercelli /vɛrtsˈɛlli/ (pn)
Verceil
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Piemoncie, stolica prowincji Vercelli;

Verdun /vˈɛrdun/ (n)
Verdun
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Francji, w Lotaryngii;

Viareggio /vʲarˈɛɡɡjɔ/ (pn)
Viareggio
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Toskanii;

Vicenza /witsɛnzˈa/ (pn)
Vicence
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północno-wschodnich Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska;

Vichy /vˈitʃɨ/ (pn)
Vichy
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Vienne /vʲˈɛnnɛ/ (pn)
Vienne
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Nowa Akwitania;
  (geografia, geograficzny) miasto nad Rodanem, położone w południowo-wschodniej Francji w departamencie Isère;
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Francji, lewy dopływ Loary;

Viterbo /vitˈɛrbɔ/ (pn)
Viterbe
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum, stolica prowincji Viterbo (1.2);

W /v/ (abbreviation)
V
  = (termin karciany) walet

WC /vu‿ˈʦ̑ɛ/ (n)
WC
  ubikacja

WF /vˌuˈɛf/ (acronym)
EPS
  = (edukacja, edukacyjny) wychowanie fizyczne;

WNP /vu‿ɛ̃n‿ˈpɛ/ (acronym)
CEI
  = Wspólnota Niepodległych Państw;

WPZiB /ˌvu‿pɛ‿zɛt‿i‿ˈbɛ/ (acronym)
PESC
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa

Wacław /ˈvaʦ̑waf/ (pn)
Venceslas
  imię męskie pochodzenia czeskiego;

Waga /ˈvaɡa/ (pn)
Balance
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) siódmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 września do 22 października;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny wiosną i latem;

Wagadugu /vˌaɡadˈuɡu/ (pn)
Ouagadougou
  (geografia, geograficzny) stolica Burkiny Faso;

Walencja /vaˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (pn)
Valence
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii;

Walenty /vaˈlɛ̃ntɨ/ (pn)
Valentin
  imię męskie;

Walentyna /ˌvalɛ̃nˈtɨ̃na/ (pn)
Valentine
  imię żeńskie;

Walia /ˈvalʲja/ (pn)
Pays de Galles, pays de Galles
  (geografia, geograficzny) jeden z czterech historycznych krajów Wielkiej Brytanii;

Walijczyk /vaˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
Gallois
  mieszkaniec Walii

Walijka /valˈijka/ (n)
Galloise
  mieszkanka Walii

Walonia /valˈɔɲʲa/ (pn)
Wallonie
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowej Belgii

Wanda /ˈvãnda/ (pn)
Wanda
  (astronomia, astronomiczny) krater na powierzchni Wenus;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 1057;
  imię żeńskie;

Wandea /vandˈɛa/ (pn)
Vendée
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w zachodniej Francji

Wandejczyk /vandˈɛjtʃɨk/ (n)
Vendéen
  mieszkaniec Wandei

Wandejka /vandˈɛjka/ (n)
Vendéenne
  mieszkanka Wandei

Wardar /vˈardar/ (pn)
Vardar
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Republice Macedonii i regionie Macedonia północnej Grecji;

Warkocz Bereniki /ˈvarkɔʤ̑ ˌbɛrɛ̃ˈɲici/ (pn)
Chevelure de Bérénice
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego;

Warszawa /varˈʃava/ (pn)
Varsovie
  (geografia, geograficzny) stolica Polski, największe polskie miasto;

Waszka /vˈaʃka/ (pn)
Vachka
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w europejskiej części Rosji, w Republice Komi i obwodzie archangielskim, lewy dopływ rzeki Mezeń;

Watykan /vaˈtɨkãn/ (pn)
Vatican
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Wałdaj /vˈawdaj/ (pn)
Valdaï
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji, w obwodzie nowogrodzkim;

Weimar /vɛˈimar/ (pn)
Weimar
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Turyngia;

Weje /vˈɛjɛ/ (pn)
Véies
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto etruskie, przeciwnik Rzymu, zdobyte przez niego w 396 roku p.n.e.;

Wenanty /vɛnˈantɨ/ (pn)
Venance
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego,

Wenecja /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja/ (pn)
Venise
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, wcześniej również państwo;

Wenecja Euganejska /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja ˌɛwɡãˈnɛjska/ (pn)
Vénétie
  (geografia, geograficzny) region we Włoszech;

Wenezuela /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛla/ (pn)
Venezuela
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Caracas;

Wenezuelczyk /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlʧ̑ɨk/ (n)
Vénézuélien
  obywatel lub mieszkaniec Wenezueli

Wenus /ˈvɛ̃nus/ (pn)
Vénus
  (astronomia, astronomiczny) druga według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet dolnych i planet wewnętrznych; trzeci (po Słońcu i Księżycu) najjaśniejszy obiekt na niebie;
  (mitologia rzymska) bogini piękna i miłości, utożsamiana z grecką Afrodytą;

Werona /vɛrˈɔna/ (pn)
Vérone
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech, w regionie administracyjnym Wenecja Euganejska;

Weronika /ˌvɛrɔ̃ˈɲika/ (pn)
Véronique
  polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Wersal /ˈvɛrsal/ (pn)
Versailles
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) miejscowość we Francji położona na zachód od Paryża, słynąca z rezydencji królów francuskich;

Wesołych Świąt /vɛˈsɔwɨxʲ ˈɕfʲjɔ̃nt/ (interjection)
Joyeux Noël
  …używana do życzenia komuś miłych świąt Bożego Narodzenia
joyeuses Pâques
  …używana do życzenia komuś miłych świąt Wielkiejnocy

Westfalia /vɛˈstfalʲja/ (pn)
Westphalie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w zachodnich Niemczech;

Wewnętrzna Kartlia /vɛvnˈɛntʃna kˈartlja/ (pn)
Kartlie intérieure
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) jednostka administracyjna w środkowej Gruzji, ze stolicą w Gori;

Wewnętrzna Kraina /vɛvnˈɛntʃna kraˈina/ (pn)
Carniole-Intérieure
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Słowenii, część Krainy;

Wezuwiusz /vɛˈzuvʲjuʃ/ (pn)
Vésuve
  (geografia, geograficzny) wulkan we Włoszech;

Wełtawa /vɛwˈtava/ (pn)
Vltava
  (geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, lewobrzeżny dopływ Łaby;

Wiaźma /vʲˈaʑma/ (pn)
Viazma
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w obwodzie smoleńskim w Rosji, lewy dopływ Dniepru;

Wiczuga /vitʃˈuɡa/ (pn)
Vitchouga
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie iwanowskim, położone na wschód od Iwanowa;

Wiedeń /ˈvʲjɛdɛ̃ɲ/ (pn)
Vienne
  (geografia, geograficzny) stolica Austrii;

Wielikaja /vʲˌɛlikˈaja/ (pn)
Velikaïa
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na zachodzie europejskiej części Rosji, uchodzi deltą do jeziora Pejpus;

Wielka Brytania /ˈvʲjɛlka brɨˈtãɲja/ (pn)
Grande-Bretagne
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;
  (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim a Morzem Północnym;

Wielka Niedźwiedzica /ˈvʲjɛlka ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (pn)
Grande Ourse
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Wielkim Wozem; jedna z największych konstelacji;

Wielkanoc /vʲjɛlˈkãnɔʦ̑/ (n)
Pâques
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa;

Wielki Kanion /ˈvʲjɛlʲci ˈkãɲɔ̃n/ (pn)
Grand Canyon
  (geografia, geograficzny) (zobacz) Wielki Kanion Kolorado

Wielki Kiniel /vʲˈɛlki kˈiɲʲɛl/ (pn)
Bolchoï Kinel
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, dopływ Samary;

Wielki Lyon /vʲˈɛlki lˈɨɔn/ (pn)
Grand Lyon
  (geografia, geograficzny) zespół miejski tworzony przez miasto Lyon, wraz z otaczającymi go gminami

Wielki Paryż /vʲˈɛlki pˈarɨʃ/ (pn)
Grand Paris
  (geografia, geograficzny) (administracja) zespół miejski tworzony przez miasto Paryż i otaczające go gminy

Wielki Pit /vʲˈɛlki pˈit/ (pn)
Bolchoï Pit
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, prawy dopływ Jeniseju;

Wielki Piątek /ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
Vendredi saint, vendredi saint
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) piątek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę męki i śmierci Jezusa Chrystusa;

Wielki Rodan /vʲˈɛlki rˈɔdan/ (pn)
Grand-Rhône
  (geografia, geograficzny) główne, wschodnie ramię ujściowe Rodanu

Wielki Wybuch /ˈvʲjɛlʲci ˈvɨbux/ (pn)
Big Bang
  (astronomia, astronomiczny) model powstania Wszechświata;

Wielki Zab /vʲˈɛlki zˈap/ (pn)
Grand Zab
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na terenie Turcji i Iraku, lewy dopływ rzeki Tygrys;

Wielkie Antyle /ˈvʲjɛlʲcɛ ãnˈtɨlɛ/ (pn)
Grandes Antilles
  (geografia, geograficzny) część Antyli, archipelag na Oceanie Atlantyckim, w skład którego wchodzą Kuba, Haiti, Jamajka i Portoryko wraz z mniejszymi wyspami leżącymi u ich wybrzeży;

Wielkie Jeziora Północnoamerykańskie /vʲˈɛlkʲɛ jɛʑˈɔra pˌuwnɔtsnˌɔamˌɛrɨkˈaɲskʲɛ/ (pn)
Grands Lacs
  (geografia, geograficzny) grupa pięciu jezior w Ameryce Północnej na pograniczu Kanady i USA;

Wielkie Księstwo Luksemburga /vʲˈɛlkʲɛ kɕˈɛ̃stfɔ lˌuksɛmbˈurɡa/ (pn)
Grand-Duché de Luxembourg
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Luksemburga jako państwa;

Wielkie Równiny /ˈvʲjɛlʲcɛ ruvʲˈɲĩnɨ/ (pn)
Grandes Plaines
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna w Ameryce Północnej, na wschód od Gór Skalistych, z charakterystyczną dla niej prerią;

Wielkopolska /ˌvʲjɛlkɔˈpɔlska/ (n)
Grande-Pologne
  (geografia, geograficzny) kraina w środkowo-zachodniej Polsce;

Wientian /ˈvʲjɛ̃ntʲjãn/ (pn)
Vientiane
  (geografia, geograficzny) stolica Laosu;

Wierchniaja Sałda /vʲɛrxɲʲˈaja sˈawda/ (pn)
Verkhniaïa Salda
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w obwodzie swierdłowskim Federacji Rosyjskiej;

Wiesbaden /vʲɛzbˈadɛn/ (pn)
Wiesbaden
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i uzdrowisko w środkowych Niemczech, stolica kraju związkowego Hesja;

Wietnam /ˈvʲjɛtnãm/ (pn)
Vietnam, Viêt Nam
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Wietługa /vʲɛtwˈuɡa/ (pn)
Vetlouga
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji przeduralskiej, lewy dopływ Wołgi;

Wigilia /vʲiˈɟilʲja/ (pn)
réveil de Noël, veillée de Noël
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dzień poprzedzający święto Bożego Narodzenia;

Wikipedia /ˌvʲiciˈpɛdʲja/ (pn)
Wikipédia
  (informatyka, informatyczny) internetowa encyklopedia, którą każdy może edytować; projekt Fundacji Wikimedia

Wikisłownik /ˌvʲiciˈswɔvʲɲik/ (pn)
Wiktionnaire
  (neologizm) wolny internetowy wielojęzyczny słownik, który każdy może edytować;

Wikiźródła /ˌvʲiciʑˈrudwa/ (pn)
Wikisource
  wolne internetowe repozytorium tekstów źródłowych, które każdy może redagować; projekt Fundacji Wikimedia;

Wiktoria /vʲikˈtɔrʲja/ (pn)
Victoria
  (geografia, geograficzny) (administracja) jeden ze stanów w Australii;
Victoire
  (mitologia rzymska) bogini i uosobienie zwycięstwa, utożsamiana z grecką Nike;
  imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Wilhelm /ˈvʲilxɛlm/ (pn)
Guillaume
  imię męskie;

Wilhelmina /vˌilxɛlmˈina/ (pn)
Guillaumette, Guillemette, Guillemine
  polskie imię żeńskie;

Wilk /vʲilk/ (pn)
Loup
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Wilno /ˈvʲilnɔ/ (pn)
Vilnius
  (geografia, geograficzny) stolica Litwy;

Wiminał /vimˈinaw/ (pn)
Viminal
  (geografia, geograficzny) jedno z siedmiu klasycznych wzgórz rzymskich, położone w środkowo-wschodniej części miasta pomiędzy wzgórzami Kwirynał i Eskwilin;

Wincenty /vʲĩnˈʦ̑ɛ̃ntɨ/ (pn)
Vincent
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Wioletta /vʲɔlˈɛtta/ (pn)
Violette
  imię żeńskie

Wirakocza /vˌirakˈɔtʃa/ (pn)
Viracocha
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) ajmarski i aztecki bóg stworzyciel;

Wisconsin /vistsˈɔnɕin/ (pn)
Wisconsin
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w północnej części Stanów Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Stanach Zjednoczonych, dopływ Missisipi;

Wiszera /viʃˈɛra/ (pn)
Vichera
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Permskim, lewy dopływ Kamy;

Wisznu /ˈvʲiʃnu/ (pn)
Vishnou
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z trzech najważniejszych bogów hinduizmu

Wisła /ˈvʲiswa/ (pn)
Vistule
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Polsce;

Wit /vʲit/ (pn)
Guy
  imię męskie;

Witebsk /vˈitɛpsk/ (pn)
Vitebsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w północno-wschodniej części Białorusi, nad rzeką Dźwiną;

Wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (pn)
Verseau
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) jedenasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 stycznia do 19 (20) lutego;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny częściowo latem i jesienią;

Wodła /vˈɔdwa/ (pn)
Vodla
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, w Karelii, uchodzi do jeziora Onega;

Wogezy /vɔɡˈɛzɨ/ (n)
Vosges
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie we wschodniej Francji;
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Grand Est;

Wojwodina /vˌɔjvɔdʲˈina/ (pn)
Voïvodine
  (geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczny okręg w północnej Serbii ze stolicą w Nowym Sadzie;

Wolne Hrabstwo Burgundii /vˈɔlnɛ xrˈapstfɔ burɡˈundji/ (pn)
Franche Comté de Bourgogne, Franche-Comté
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w środkowo-wschodniej Francji;

Wolne Miasto Gdańsk /ˈvɔlnɛ ˈmʲjastɔ ˈɡdãj̃sk/ (pn)
République de Dantzig
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo istniejące w latach 1807–1814 pod protektoratem Francji, obejmujące miasto Gdańsk i okolice;
Ville libre de Dantzig
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo pod kontrolą Ligi Narodów, istniejące w latach 1920–1939, obejmujące miasto Gdańsk i okolice;

Wolsk /vˈɔlsk/ (pn)
Volsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, siedziba władz rejonu wolskiego w obwodzie saratowskim, położone na prawym brzegu Wołgi;

Wolta Czarna /vˈɔlta tʃˈarna/ (pn)
Volta Noire
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w zachodniej Afryce, uchodzi do Wolty Białej w Ghanie;

Wolter /vˈɔltɛr/ (pn)
Voltaire
  (literacko) spolszczone nazwisko francuskiego filozofa Voltaire'a;

Wormacja /vɔrmˈatsja/ (pn)
Worms
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w zachodnich Niemczech, w Nadrenii-Palatynacie, port nad Renem;

Woroneż /vɔrˈɔnɛʃ/ (pn)
Voronej
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad rzeką o tej samej nazwie;

Wołga /ˈvɔwɡa/ (pn)
Volga
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji przeduralskiej, największa i najdłuższa rzeka Europy, uchodzi do Morza Kaspijskiego;

Wołoch /vˈɔwɔx/ (n)
Valaque
  (etnografia, etnograficzny) mężczyzna należący do jednej z grup etnicznych zamieszkujących pierwotnie Półwysep Bałkański, posługujących się językami wschodnioromańskimi;

Wołoszczyzna /vˌɔwɔʃtʃˈɨzna/ (pn)
Valaquie, Valachie
  (geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna na Morawach;
  (historia, historyczny, historycznie) państwo na Nizinie Wołoskiej istniejące od początku XIV w. do 1861 roku;
Valachie, Valaquie
  (geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna w Rumunii;

Wołyń /ˈvɔwɨ̃ɲ/ (pn)
Volhynie, Volynie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na obszarze dziesiejszej zachodniej Ukrainy;

Wołżski /vˈɔwʃski/ (pn)
Voljski
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie wołgogradzkim, położone nad Wołgą;

Wspólnota Niepodległych Państw /fspulˈnɔta ˌɲɛpɔˈdlɛɡwɨx ˈpãj̃stf/ (pn)
Communauté des États indépendants
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, zrzeszająca większość republik byłego ZSRR;

Wszystkich Świętych /fʃˈɨstkix ɕfʲˈɛntɨx/ (n)
Toussaint
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie ku czci wszystkich świętych, obchodzone 1 listopada, a także dzień, w którym zwyczajowo odwiedza się groby bliskich zmarłych;

Wulgata /vulɡˈata/ (pn)
Vulgate
  łacińskie tłumaczenie Biblii, dokonane przez św. Hieronima w IV w.;

Wybrzeże Kości Słoniowej /vɨˈbʒɛʒɛ ˈkɔɕʨ̑i swɔ̃ˈɲɔvɛj/ (pn)
Côte d'Ivoire, Côte d’Ivoire
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Wybrzeże Pieprzowe /vɨbʒˈɛʒɛ pʲɛpʃˈɔvɛ/ (pn)
Côte du Poivre
  (dawniej, dawny) (geografia, geograficzny) region przybrzeżny w zachodniej Afryce, tereny w Sierra Leone i Liberii;

Wyspa Bożego Narodzenia /ˈvɨspa bɔˈʒɛɡɔ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (pn)
Île Christmas, île Christmas
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Wyspa Książęca /ˈvɨspa cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑a/ (pn)
Principe
  (geografia, geograficzny) jedna z wysp w Zatoce Gwinejskiej w Afryce;

Wyspa Księcia Edwarda /ˈvɨspa ˈcɕɛ̇̃ɲʨ̑a ɛdˈvarda/ (pn)
Île-du-Prince-Édouard
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Wyspa Wielkanocna /vˈɨspa vʲˌɛlkanˈɔtsna/ (pn)
île de Pâques
  (geografia, geograficzny) chilijska wyspa położona na południowym Pacyfiku, znana z występujących tam figur moai;

Wyspa Wniebowstąpienia /ˈvɨspa ˌvʲɲɛbɔfstɔ̃mˈpʲjɛ̇̃ɲa/ (pn)
île de l'Ascension
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Atlantyckim;

Wyspa Świętego Ludwika /vˈɨspa ɕfʲɛntˈɛɡɔ ludvˈika/ (pn)
île Saint-Louis
  (geografia, geograficzny) wyspa na Sekwanie, w Paryżu;

Wyspa Świętego Tomasza /ˈvɨspa ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa/ (pn)
São Tomé
  (geografia, geograficzny) jedna z wysp w Zatoce Gwinejskiej w Afryce;

Wyspa Świętej Heleny /ˈvɨspa ˈɕfʲjɛ̃ntɛj xɛˈlɛ̃nɨ/ (pn)
Sainte-Hélène
  (geografia, geograficzny) wyspa wulkaniczna na Oceanie Atlantyckim

Wyspy Alandzkie /ˈvɨspɨ aˈlãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Åland, îles Åland
  (geografia, geograficzny) archipelag na Morzu Bałtyckim, terytorium autonomiczne Finlandii;

Wyspy Eolskie /ˈvɨspɨ ɛˈɔlsʲcɛ/ (pn)
îles Éoliennes
  (geografia, geograficzny) dawna nazwa Wysp Liparyjskich

Wyspy Kanaryjskie /ˈvɨspɨ ˌkãnaˈrɨjsʲcɛ/ (pn)
Canaries, Îles Canaries
  (geografia, geograficzny) archipelag położony na Oceanie Atlantyckim u wybrzeży Maroka i Sahary Zachodniej;
  (geografia, geograficzny) terytorium autonomiczne Hiszpanii obejmujące Wyspy Kanaryjskie (1.1)

Wyspy Karkanna /ˈvɨspɨ karˈkãnːa/ (pn)
Kerkennah
  (geografia, geograficzny) grupa dziewięciu wysp w Zatoce Kabiskiej, 25 kilometrów od Safakisu;

Wyspy Kurylskie /vˈɨspɨ kurˈɨlskʲɛ/ (pn)
îles Kouriles
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Spokojnym położony między Hokkaido a Kamczatką;

Wyspy Marshalla /ˈvɨspɨ marˈʃala/ (pn)
Îles Marshall
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym ze stolicą w Majuro;

Wyspy Normandzkie /ˈvɨspɨ nɔrˈmãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
îles Anglo-Normandes, îles de la Manche, archipel Normand
  (geografia, geograficzny) grupa wysp w kanale La Manche;

Wyspy Owcze /ˈvɨspɨ ˈɔfʧ̑ɛ/ (pn)
Féroé, Îles Féroé
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium autonomiczne Danii położone w archipelagu Wyspy Owcze (1.1)
îles Féroé, Îles Féroé
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Morzu Norweskim;

Wyspy Salomona /ˈvɨspɨ ˌsalɔ̃ˈmɔ̃na/ (pn)
Îles Salomon
  (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca /ˈvɨspɨ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑a/ (pn)
Sao Tomé-et-Principe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw wyspiarskich w Afryce;

Wyszni Wołoczok /vˈɨʃɲi vɔwˈɔtʃɔk/ (pn)
Vychni Volotchek
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w zachodniej Rosji na terenie obwodu twerskiego, centrum administracyjne rejonu wyszniewołockiego;

Wysznij Wołoczok /vˈɨʃɲij vɔwˈɔtʃɔk/ (pn)
Vychni Volotchek
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w zachodniej Rosji na terenie obwodu twerskiego, centrum administracyjne rejonu wyszniewołockiego;

Wyżyna Lotaryńska /vɨʒˈɨna lˌɔtarˈɨɲska/ (pn)
Plateau lorrain
  (geografia, geograficzny) wschodnia część Basenu Paryskiego, od wschodu ograniczona Wogezami, od zachodu Ardenami i krasowymi terenami Szampanii;

Wyżyna Tybetańska /vɨʒˈɨna tˌɨbɛtˈaɲska/ (pn)
plateau tibétain
  (geografia, geograficzny) rozległa wyżyna w Azji Środkowej;

Węgier /ˈvɛ̃ŋʲɟɛr/ (n)
Hongrois
  człowiek narodowości węgierskiej, obywatel Węgier, mieszkaniec Węgier

Węgierka /vɛ̃ŋʲˈɟɛrka/ (n)
Hongroise
  osoba płci żeńskiej narodowości węgierskiej, obywatelka Węgier, mieszkanka Węgier

Węgry /ˈvɛ̃ŋɡrɨ/ (pn)
Hongrie
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Władykaukaz /vwˌadɨkˈawkas/ (pn)
Vladikavkaz
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Rosji, w północnym Kaukazie, położone nad rzeką Terek, stolica Republiki Północnej Osetii-Alanii;

Władysława /ˌvwadɨˈswava/ (pn)
Ladislawa
  imię żeńskie;

Włoch /vwɔx/ (n)
Italien
  człowiek narodowości włoskiej, obywatel Włoch, mieszkaniec Włoch

Włochy /ˈvwɔxɨ/ (pn)
Italie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, położone na Półwyspie Apenińskim, obejmujące także Sycylię i Sardynię;

Włoszka /ˈvwɔʃka/ (n)
Italienne
  kobieta lub dziewczyna narodowości włoskiej, obywatelka Włoch

York /jˈɔrk/ (pn)
York
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Anglii;

ZEA /zɛt‿ɛ‿ˈa/ /ˈzɛa/ (acronym)
EAU ÉAU
  = (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Zjednoczone Emiraty Arabskie;

ZNP /zɛt‿ɛ̃n‿ˈpɛ/ (acronym)
SPM
  = (medycyna, medyczny) zespół napięcia przedmiesiączkowego;

ZSRR /ˌzɛt‿ɛs‿ɛr‿ˈɛr/ (acronym)
URSS
  = (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich

Zabulon /zabˈulɔn/ (pn)
Zabulon
  imię męskie pochodzenia biblijnego;

Zachariasz /zaˈxarʲjaʃ/ (pn)
Zacharie
  polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Zacheusz /zaxˈɛuʃ/ (pn)
Zacchée, Zachée
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego; jedno z imion biblijnych;

Zachodni Brzeg /zaˈxɔdʲɲi ˈbʒɛk/ (pn)
Cisjordanie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część Palestyny administrowana przez Izrael;

Zachód /ˈzaxut/ (n)
Occident, Ouest
  (potocznie, potoczny) cywilizacja zachodnia, kraje Europy Zachodniej i Środkowej, Ameryki Południowej, Stany Zjednoczone, Australia i Nowa Zelandia

Zadar /zˈadar/ (pn)
Zadar
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chorwacji, nad Morzem Adriatyckim;

Zagrzeb /ˈzaɡʒɛp/ (pn)
Zagreb
  (geografia, geograficzny) stolica Chorwacji;

Zair /ˈza<sup>j</sup>ir/ (pn)
Zaïre
  (historia, historyczny, historycznie) Demokratyczna Republika Konga

Zairczyk /zˈɛrtʃɨk/ (n)
Zaïrois
  (historia, historyczny, historycznie) obywatel Zairu

Zairka /zˈɛrka/ (n)
Zaïroise
  (historia, historyczny, historycznie) obywatelka Zairu

Zakaukazie /zˌakawkˈaʑɛ/ (pn)
Transcaucasie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa stosowana w odniesieniu do trzech państw położonych na południe od głównego pasma Kaukazu (tj. Wielkiego Kaukazu): Gruzji, Azerbejdżanu i Armenii;

Zalew Kuroński /zˈalɛf kurˈɔɲski/ (pn)
lagune de Courlande
  (geografia, geograficzny) zatoka na południowo-wschodnim wybrzeżu Morza Bałtyckiego na terytorium Rosji i Litwy;

Zalew Szczeciński /zˈalɛf ʃtʃɛtɕˈiɲski/ (pn)
lagune de Szczecin
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) zalew Morza Bałtyckiego, leżący w jego południowej części, podzielony na część polską i niemiecką, od północy ograniczony wyspami Rugią i Wolinem;

Zalew Wiślany /zˈalɛv viɕlˈanɨ/ (pn)
lagune de la Vistule
  (geografia, geograficzny) zalew Morza Bałtyckiego, odcięty przez Mierzeję Wiślaną od Zatoki Gdańskiej;

Zambia /ˈzãmbʲja/ (pn)
Zambie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Zandżan /zˈandʒan/ (pn)
Zanjan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodnim Iranie, nad rzeką Zandżan;

Zarafszan /zarˈafʃan/ (pn)
Zeravchan
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Tadżykistanie i Uzbekistanie;

Zatoka Adeńska /zatˈɔka adˈɛɲska/ (pn)
golfe d'Aden
  (geografia, geograficzny) obszar wodny na Oceanie Indyjskim między Jemenem na południowym brzegu Półwyspu Arabskiego, a Somalią;

Zatoka Algierska /zatˈɔka alɡʲˈɛrska/ (pn)
baie d'Alger
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Śródziemnego; na jej brzegu rozciąga się miasto Algier

Zatoka Ambrakijska /zatˈɔka ˌambrakˈijska/ (pn)
golfe Ambracique
  (geografia, geograficzny) zatoka na Morzu Jońskim u północno-zachodnich wybrzeży Grecji;

Zatoka Amurska /zatˈɔka amˈurska/ (pn)
baie de l'Amour
  (geografia, geograficzny) jedna z zatok, na które dzieli się rosyjska Zatoka Piotra Wielkiego, stanowi jej północno-zachodnią część;

Zatoka Anabarska /zatˈɔka ˌanabˈarska/ (pn)
baie d’Anabar
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Łaptiewów, położona u ujścia rzeki Anabar

Zatoka Anadyrska /zatˈɔka ˌanadˈɨrska/ (pn)
baie d'Anadyr, golfe d'Anadyr
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Beringa, w azjatyckiej części Rosji, położona na południe od Półwyspu Czukockiego;

Zatoka Arabacka /zatˈɔka ˌarabˈatska/ (pn)
baie d'Arabat
  (geografia, geograficzny) zatoka w południowej części Morza Azowskiego przylegająca do Półwyspu Kerczeńskiego oraz Mierzei Arabackiej;

Zatoka Argolidzka /zatˈɔka ˌarɡɔlˈitska/ (pn)
golfe Argolique, golfe de Nauplie
  (geografia, geograficzny) niewielka zatoka na Morzu Egejskim u wschodniego wybrzeża Peloponezu w Grecji;

Zatoka Awaczyńska /zatˈɔka ˌavatʃˈɨɲska/ (pn)
golfe Avatchinski
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Spokojnego, położona w pobliżu południowego krańca półwyspu Kamczatka;

Zatoka Bajdaracka /zatˈɔka bˌajdarˈatska/ (pn)
baie Baïdaratskaïa
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Karskiego, położona na zachód od półwyspu Jamał;

Zatoka Bengalska /zaˈtɔka bɛ̃ŋˈɡalska/ (n)
golfe du Bengale
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) zatoka nad Oceanem Indyjskim;

Zatoka Biskajska /zaˈtɔka bʲiˈskajska/ (pn)
golfe de Gascogne
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego, położona pomiędzy północnym wybrzeżem Półwyspu Pirenejskiego a południowo-zachodnim wybrzeżem Francji;

Zatoka Botnicka /zaˈtɔka bɔtʲˈɲiʦ̑ka/ (pn)
golfe de Botnie
  (geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Bałtyckiego, między Szwecją a Finlandią;

Zatoka Burgaska /zatˈɔka burɡˈaska/ (pn)
baie de Bourgas, golfe de Bourgas
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Czarnego, położona nad wybrzeżem Bułgarii, nieopodal miasta Burgas

Zatoka Chajpudyrska /zatˈɔka xˌajpudˈɨrska/ (pn)
baie de Khaïpoudyr
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Peczorskiego, położona u wschodniego wybrzeża Półwyspu Jugorskiego

Zatoka Chatańska /zatˈɔka xatˈaɲska/ (pn)
golfe de Khatanga
  (geografia, geograficzny) estuarium rzeki Chatanga na południowo-zachodnim wybrzeżu Morza Łaptiewów;

Zatoka Czauńska /zatˈɔka tʃˈawɲska/ (pn)
baie Tchaounskaïa, baie de Tchaoun
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Wschodniosyberyjskiego u północnych wybrzeży Azji;

Zatoka Czoska /zatˈɔka tʃˈɔska/ (pn)
baie de la Tchocha
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Barentsa, u wybrzeży Rosji, ograniczona od zachodu półwyspem Kanin;

Zatoka Dwińska /zatˈɔka dvˈiɲska/ (pn)
baie de la Dvina
  (geografia, geograficzny) zatoka w północno-zachodniej Rosji, położona u ujścia Dwiny, część Morza Białego;

Zatoka Eubejska Południowa /zatˈɔka ɛwbˈɛjska pˌɔwudɲʲˈɔva/ (pn)
golfe Sud d'Eubée
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Egejskiego, oddzielająca wyspę Eubeę od stałego lądu Grecji;

Zatoka Eubejska Północna /zatˈɔka ɛwbˈɛjska puwnˈɔtsna/ (pn)
golfe Nord d'Eubée
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Egejskiego, oddzielająca wyspę Eubeę od lądu stałego Grecji, na południowym wschodzie łączy się przez wąską cieśninę Ewripos z Zatoką Eubejską Południową;

Zatoka Fińska /zaˈtɔka ˈfʲĩj̃ska/ (pn)
golfe de Finlande
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego między Estonią, Rosją i Finlandią;

Zatoka Flensburska /zatˈɔka flɛnzbˈurska/ (pn)
fjord de Flensbourg
  (geografia, geograficzny) zatoka w południowo–zachodniej części Morza Bałtyckiego, stanowiąca część granicy pomiędzy Danią a Niemcami;

Zatoka Gaecka /zatˈɔka ɡaˈɛtska/ (pn)
golfe de Gaète
  (geografia, geograficzny) zatoka morska, położona na południowo-zachodnim wybrzeżu Włoch, stanowiąca Morza Tyrreńskiego;

Zatoka Genueńska /zatˈɔka ɡˌɛnuˈɛɲska/ (pn)
golfe de Gênes
  (geografia, geograficzny) zatoka na północnym skraju Morza Liguryjskiego;

Zatoka Greifswaldzka /zatˈɔka ɡrˌɛifsfˈaltska/ (pn)
baie de Greifswald
  (geografia, geograficzny) płytka zatoka Morza Bałtyckiego, w jego południowo-zachodniej części, u wybrzeży niemieckiego kraju związkowego Meklemburgia-Pomorze Przednie;

Zatoka Guantanamo /zaˈtɔka ˌɡu<sup>w</sup>ãntãˈnãmɔ/ (pn)
baie de Guantanamo
  (geografia, geograficzny) zatoka w prowincji Guantanamo na południowym wschodzie Kuby, częściowo znajdująca się pod administracją USA;

Zatoka Gwinejska /zatˈɔka ɡvinˈɛjska/ (pn)
golfe de Guinée
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego u zachodniego wybrzeża Afryki, między przylądkami Palmas i Lopez;

Zatoka Gydańska /zatˈɔka ɡɨdˈaɲska/ (pn)
baie de Gydan, baie de Khalmyer
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Karskiego, wcinająca się w Półwysep Gydański

Zatoka Helgolandzka /zatˈɔka xˌɛlɡɔlˈantska/ (pn)
baie de Helgoland, baie de Heligoland
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Północnego, południowa część Zatoki Niemieckiej, położona u ujścia rzeki Elby

Zatoka Hudsona /zatˈɔka xutsˈɔna/ (pn)
baie d'Hudson
  (geografia, geograficzny) zatoka w Ameryce Północnej, głęboko wcinająca się w kontynent, oblewa północne wybrzeża Kanady;

Zatoka Jańska /zatˈɔka jˈaɲska/ (pn)
golfe de Iana
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Łaptiewów u północnych wybrzeży azjatyckiej części Rosji;

Zatoka Kabiska /zaˈtɔka kaˈbʲiska/ (pn)
golfe de Gabès
  (geografia, geograficzny) inna nazwa Małej Syrty, tunezyjskiej zatoki

Zatoka Kadyksu /zatˈɔka kadˈɨksu/ (pn)
golfe de Cadix
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego, która rozciąga się na zachód od Cieśniny Gibraltarskiej aż po Przylądek Świętego Wincentego w Portugalii;

Zatoka Kalamicka /zatˈɔka kˌalamˈitska/ (pn)
baie de Kalamita
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Czarnego położona u zachodniego brzegu Półwyspu Krymskiego;

Zatoka Kalifornijska /zatˈɔka kˌalifɔrɲˈijska/ (pn)
golfe de Californie
  (geografia, geograficzny) zatoka na wschodnim Pacyfiku, rozpościerająca się wzdłuż północno-zachodniego wybrzeża Meksyku;

Zatoka Kamczacka /zatˈɔka kamtʃˈatska/ (pn)
baie du Kamtchatka
  (geografia, geograficzny) zatoka w północno-zachodniej części Oceanu Spokojnego, u wschodnich brzegów rosyjskiego półwyspu Kamczatka, przy ujściu rzeki Kamczatka;

Zatoka Karagińska /zatˈɔka kˌaraɡʲˈiɲska/ (pn)
golfe Karaguinski
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Beringa, w azjatyckiej części Rosji, leżąca u północno-wschodniego wybrzeża Kamczatki;

Zatoka Karkinicka /zatˈɔka kˌarkiɲˈitska/ (pn)
golfe de Karkinit
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Czarnego położona na północny zachód od Krymu;

Zatoka Kasandryjska /zatˈɔka kˌasandrˈɨjska/ (pn)
golfe Toronéen
  (geografia, geograficzny) zatoka położona u wybrzeży Półwyspu Chalcydyckiego, między półwyspami Kasandra i Sithonia

Zatoka Kilońska /zatˈɔka kilˈɔɲska/ (pn)
baie de Kiel
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego, położona u wybrzeży niemieckiego kraju związkowego Szlezwik-Holsztyn;

Zatoka Kiparysyjska /zatˈɔka kˌiparɨsˈɨjska/ (pn)
golfe d'Arcadie, golfe de Cyparisse
  (geografia, geograficzny) zatoka u wybrzeży południowej Grecji, stanowiąca część Morza Jońskiego, oblewająca zachodnie wybrzeża Peloponezu;

Zatoka Kolska /zatˈɔka kˈɔlska/ (pn)
baie de Kola
  (geografia, geograficzny) przypominająca fiord zatoka Morza Barentsa, u północnych brzegów należącego do Rosji Półwyspu Kolskiego;

Zatoka Kotorska /zatˈɔka kɔtˈɔrska/ (pn)
Bouches-du-Cattaro, bouches de Kotor
  (geografia, geograficzny) zatoka w południowej części Morza Adriatyckiego w Czarnogórze i w niewielkim stopniu w Chorwacji;

Zatoka Kronocka /zatˈɔka krɔnˈɔtska/ (pn)
baie Kronotski, golfe Kronotski
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Spokojnego, położona u wschodnich wybrzeży Kamczatki u ujścia rzeki Kamczatki

Zatoka Kuwejcka /zatˈɔka kuvˈɛjtska/ (pn)
baie de Koweït
  (geografia, geograficzny) zatoka w Kuwejcie, stanowi część Zatoki Perskiej

Zatoka Lakońska /zatˈɔka lakˈɔɲska/ (pn)
golfe de Laconie
  (geografia, geograficzny) zatoka u wybrzeży południowej Grecji, stanowiąca część Morza Egejskiego,wcinająca się w południowo-wschodnią część półwyspu Peloponez;

Zatoka Lubecka /zatˈɔka lubˈɛtska/ (pn)
baie de Lübeck
  (geografia, geograficzny) zatoka w południowo-zachodniej części Morza Bałtyckiego, część Zatoki Meklemburskiej;

Zatoka Lwia /zatˈɔka lvjˈa/ (pn)
golfe du Lion
  (geografia, geograficzny) zatoka będąca częścią Morza Śródziemnego, znajdująca się u południowych wybrzeży Francji;

Zatoka Malijska /zatˈɔka malˈijska/ (pn)
golfe Lamiaque, golfe Maliaque
  (geografia, geograficzny) niewielka zatoka położona u wybrzeży Grecji, wcinająca się w ląd i zamykająca z jednej strony przesmyk nieopodal Termopili

Zatoka Meklemburska /zatˈɔka mˌɛklɛmbˈurska/ (pn)
Baie du Mecklembourg
  (geografia, geograficzny) zatoka morska w południowo-zachodniej części Morza Bałtyckiego, położona u brzegów niemieckiego kraju związkowego Meklemburgia-Pomorze Przednie;

Zatoka Meksykańska /zaˈtɔka ˌmɛksɨˈkãj̃ska/ (n)
golfe du Mexique
  (geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego u wybrzeży Ameryki Północnej;

Zatoka Meseńska /zatˈɔka mɛsˈɛɲska/ (pn)
golfe de Messénie
  (geografia, geograficzny) zatoka u wybrzeży południowej Grecji, stanowiąca część Morza Jońskiego, wcinająca się w południowo-zachodnią część Peloponezu;

Zatoka Mezeńska /zatˈɔka mɛzˈɛɲska/ (pn)
baie de Mezen
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Białego, położona u wybrzeży północno-zachodniej Rosji, u zachodniej nasady półwyspu Kanin;

Zatoka Narewska /zatˈɔka narˈɛfska/ (pn)
baie de Narva
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego, stanowiąca część Zatoki Fińskiej;

Zatoka Neapolitańska /zatˈɔka nˌɛapˌɔlitˈaɲska/ (pn)
baie de Naples
  (geografia, geograficzny) zatoka morska położona na południowo-zachodnim wybrzeżu Włoch, w regionie Kampania;

Zatoka Niemiecka /zatˈɔka ɲʲɛmjˈɛtska/ (pn)
baie Allemande
  (geografia, geograficzny) zatoka morska położona u wybrzeży Niemiec, Danii i Holandii

Zatoka Omańska /zatˈɔka ɔmˈaɲska/ (pn)
golfe d'Oman
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Indyjskiego łącząca leżące na południe od niej Morze Arabskie z Zatoką Perską;

Zatoka Oneska /zatˈɔka ɔnˈɛska/ (pn)
baie d'Onega
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Białego w północno-zachodniej Rosji;

Zatoka Orańska /zatˈɔka ɔrˈaɲska/ (pn)
baie d'Oran
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Śródziemnego; na jej południowym brzegu znajduje się miasto Oran

Zatoka Orfańska /zatˈɔka ɔrfˈaɲska/ (pn)
golfe Strymonique
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Egejskiego, położona po wschodniej stronie Półwyspu Chalcydyckiego

Zatoka Pagasyjska /zatˈɔka pˌaɡasˈɨjska/ (pn)
golfe Pagasétique, golfe Pélasgique
  (geografia, geograficzny) okrągła zatoka Morza Egejskiego położona u wschodnich wybrzeży Grecji, w Magnezji;

Zatoka Patraska /zatˈɔka patrˈaska/ (pn)
golfe de Patras
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Jońskiego, położona u zachodniego wybrzeża Grecji;

Zatoka Penżyńska /zatˈɔka pɛnʒˈɨɲska/ (pn)
golfe de Penjina
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Ochockiego, w azjatyckiej części Rosji, drugorzędna zatoka Zatoki Szelichowa;

Zatoka Petalijska /zatˈɔka pˌɛtalˈijska/ (pn)
golfe des îles Petalis
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) zatoka Morza Egejskiego, rozciągająca się między wschodnim wybrzeżem Attyki a południowym końcem wyspy Eubea

Zatoka Piotra Wielkiego /zatˈɔka pʲˈɔtra vʲɛlkʲˈɛɡɔ/ (pn)
golfe de Pierre-le-Grand
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Japońskiego u azjatyckich wybrzeży Rosji, dzieli się na na dwie mniejsze zatoki;

Zatoka Pomorska /zatˈɔka pɔmˈɔrska/ (pn)
baie de Poméranie
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego w jego południowo-zachodniej części u wybrzeży Polski i Niemiec;

Zatoka Ryska /zatˈɔka rˈɨska/ (pn)
golfe de Riga
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego pomiędzy Łotwą a Estonią;

Zatoka Sachalińska /zatˈɔka sˌaxalˈiɲska/ (pn)
golfe de Sakhaline
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Ochockiego, położona między kontynentalną Rosją a północnym końcem wyspy Sachalin

Zatoka Sarońska /zatˈɔka sarˈɔɲska/ (pn)
golfe Saronique
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Egejskiego, położona między Attyką, Argolidą a Przesmykiem Korynckim;

Zatoka Sekwany /zatˈɔka sɛkfˈanɨ/ (pn)
baie de Seine
  (geografia, geograficzny) zatoka morska położona u północnych wybrzeży Francji, od południa granicząca z Normandią

Zatoka Sueska /zaˈtɔka suˈ<sup>w</sup>ɛska/ (pn)
golfe de Suez
  (geografia, geograficzny) zatoka na północno-zachodnim końcu Morza Czerwonego należąca do Egiptu;

Zatoka Szelichowa /zatˈɔka ʃˌɛlixˈɔva/ (pn)
golfe de Chelikhov
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Ochockiego, położona w jego północnej części, na zachód od Kamczatki;

Zatoka Taganroska /zatˈɔka tˌaɡanrˈɔska/ (pn)
baie de Taganrog, golfe de Taganrog
  (geografia, geograficzny) największa zatoka Morza Azowskiego, położona u wybrzeży Rosji i Ukrainy;

Zatoka Tajlandzka /zaˈtɔka tajˈlãnʦ̑ka/ (pn)
golfe de Thaïlande
  (geografia, geograficzny) rozległa, płytka zatoka zachodniej części Oceanu Spokojnego, w południowo-zachodniej części Morza Południowochińskiego;

Zatoka Tajmyrska /zatˈɔka tajmˈɨrska/ (pn)
Golfe de Taïmyr
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Karskiego, położona u ujścia rzeki Tajmyry

Zatoka Tallińska /zatˈɔka tallˈiɲska/ (pn)
baie de Tallinn
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego w Estonii, w południowej części Zatoki Fińskiej;

Zatoka Tangerska /zatˈɔka taŋɡˈɛrska/ (pn)
baie de Tanger
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Śródziemnego, w Cieśninie Gibraltarskiej u północnych wybrzeży Maroka; nad zatoką położone jest miasto Tanger;

Zatoka Tarencka /zatˈɔka tarˈɛntska/ (pn)
golfe de Tarente
  (geografia, geograficzny) zatoka położona na Morzu Śródziemnym u wybrzeży Włoch, między Półwyspem Salentyńskim i Półwyspem Kalabryjskim;

Zatoka Tazowska /zatˈɔka tazˈɔfska/ (pn)
estuaire de Taz
  (geografia, geograficzny) zatoka we wschodniej części Zatoki Obskiej, utworzona przez estuarium rzeki Taz;

Zatoka Termajska /zatˈɔka tɛrmˈajska/ (pn)
golfe Thermaïque
  (geografia, geograficzny) zatoka u wybrzeży północno-wschodniej Grecji, stanowiąca część Morza Egejskiego;

Zatoka Tokijska /zatˈɔka tɔkˈijska/ (pn)
baie de Tokyo
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) zatoka w Japonii, na południowo-wschodnim wybrzeżu wyspy Honsiu;

Zatoka Tonkińska /zatˈɔka tɔŋkˈiɲska/ (pn)
golfe du Tonkin
  (geografia, geograficzny) zatoka będąca częścią Morza Południowochińskiego, od zachodu ograniczona wybrzeżem Wietnamu, od północy i wschodu wybrzeżem Chin;

Zatoka Triesteńska /zatˈɔka trjɛstˈɛɲska/ (pn)
golfe de Trieste
  (geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Adriatyckiego, stanowiąca część Zatoki Weneckiej;

Zatoka Ussuryjska /zatˈɔka ˌussurˈɨjska/ (pn)
baie de l'Oussouri
  (geografia, geograficzny) zatoka stanowiąca północno-wschodnią część Zatoki Piotra Wielkiego;

Zatoka Walencka /zatˈɔka valˈɛntska/ (pn)
golfe de Valence
  (geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Morza Śródziemnego, położona u wschodnich wybrzeży Hiszpanii;

Zatoka Wenecka /zatˈɔka vɛnˈɛtska/ (pn)
golfe de Venise
  (geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Adriatyckiego, u wybrzeży Włoch, Słowenii i Chorwacji;

Zatoka Wlorska /zatˈɔka vlˈɔrska/ (pn)
baie de Valona
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Adriatyckiego u zachodnich wybrzeży Półwyspu Bałkańskiego, w południowej części Albanii

Zatoka Wyborska /zatˈɔka vɨbˈɔrska/ (pn)
baie de Vyborg
  (geografia, geograficzny) zatoka w północno-wschodniej części Morza Bałtyckiego, w pobliżu wschodniego krańca Zatoki Fińskiej, u wybrzeży Rosji;

Zatoka Zachodniokoreańska /zatˈɔka zˌaxɔdɲʲˌɔkɔrɛˈaɲska/ (pn)
golfe de Corée
  (geografia, geograficzny) zatoka w północno-wschodniej części Morza Żółtego, u wybrzeży Korei i Chin;

Zatoka Świętego Pawła /zatˈɔka ɕfʲɛntˈɛɡɔ pˈavwa/ (pn)
baie de Saint-Paul
  (geografia, geograficzny) niewielka zatoka Morza Śródziemnego, położona u północnych wybrzeży wyspy Malty

Zatoka Świętego Wawrzyńca /zatˈɔka ɕfʲɛntˈɛɡɔ vavʒˈɨɲtsa/ (pn)
golfe du Saint-Laurent
  (geografia, geograficzny) zatoka oraz estuarium położone u wschodnich wybrzeży Kanady, do której uchodzi Rzeka Świętego Wawrzyńca;

Zbrucz /zbrˈutʃ/ (pn)
Zbroutch
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na zachodniej Ukrainie o długości, lewy dopływ Dniestru;

Zeja /zˈɛja/ (pn)
Zeïa
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Amuru;

Zelandczyk /zɛlˈanttʃɨk/ (n)
Zélandais
  mieszkaniec Zelandii (w Holandii)

Zelandia /zɛˈlãndʲja/ (pn)
Zélande
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii;
Seeland
  (geografia, geograficzny) wyspa Danii;

Zelandka /zɛlˈantka/ (n)
Zélandaise
  mieszkanka Zelandii (w Holandii)

Zesłanie Ducha Świętego /zɛswˈaɲʲɛ dˈuxa ɕfʲɛntˈɛɡɔ/ (pn)
Pentecôte
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone pięćdziesiąt dni po Wielkanocy, w którym wspomina się zstąpienie Ducha Świętego na Maryję i Apostołów

Zeus /ˈzɛus/ (pn)
Zeus
  (mitologia grecka) bóg pogodnego i pochmurnego nieba oraz piorunów i błyskawic, pan Olimpu, utożsamiany z rzymskim Jowiszem, najwyższe bóstwo greckiego panteonu;

Zielenogorsk /ʑˌɛlɛnˈɔɡɔrsk/ (pn)
Zelenogorsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w rejonie kurortowym Petersburga, nad Zatoką Fińską;

Zielenogradsk /ʑˌɛlɛnˈɔɡratsk/ (pn)
Zelenogradsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji, w obwodzie kaliningradzkim;

Ziemia /ˈʑɛ̃mʲja/ (pn)
Terre
  (astronomia, astronomiczny) trzecia pod względem oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Ziemia Święta /ʑˈɛmʲa ɕfʲˈɛnta/ (pn)
Terre Sainte
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsca w Palestynie opisane w Nowym Testamencie, gdzie urodził się, żył i umarł Jezus Chrystus;

Zimbabwe /zʲĩmˈbabvɛ/ (pn)
Zimbabwe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Harare;

Zimbabweńczyk /ʑˌimbabvˈɛɲtʃɨk/ (n)
Zimbabwéen
  mieszkaniec Zimbabwe

Zjednoczone Emiraty Arabskie /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ˌɛ̃mʲiˈratɨ aˈrapsʲcɛ/ (pn)
Émirats arabes unis
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Zjednoczone Królestwo /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ/ (pn)
Royaume-Uni
  (geografia, geograficzny) skrócona forma od Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ ˈvʲjɛlʲcɛ̇j brɨˈtãɲji ˌː‿ːrˈlãndʲji puwˈnɔʦ̑nɛj/ (pn)
Royaume-Uni de Grande-Bretagne et d'Irlande du Nord
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) nazwa państwa leżącego w Europie Zachodniej składającego się z Anglii, Walii, Szkocji i Irlandii Północnej;

Znamiensk /znˈamjɛnsk/ (pn)
Znamensk
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu wiejskiego w obwodzie kaliningradzkim w Rosji, położone nad prawym brzegiem Pregoły w miejscu, gdzie wpada do niej Łyna;

Zofia /ˈzɔfʲja/ (pn)
Sophie
  imię żeńskie;

Zoja /zˈɔja/ (pn)
Zoé
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Zug /ʦ̑uk/ (pn)
Zoug
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Szwajcarii, nad jeziorem Zug (1.3), na północny wschód od Lucerny;

Zugdidi /zuɡdʲˈidʲi/ (pn)
Zougdidi
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Gruzji, w regionie Megrelia-Górna Swanetia;

Zurych /zˈurɨx/ (pn)
Zurich
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii;

Zuzanna /zuˈzãnːa/ (pn)
Suzanne
  imię żeńskie;

Związek Niemiecki /zvʲˈɔ̃zɛk ɲʲɛmjˈɛtski/ (pn)
Confédération germanique
  (historia, historyczny, historycznie) konfederacja państw niemieckich i wolnych miast, utworzona na kongresie wiedeńskim w 1815 roku;

Związek Radziecki /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk raˈʥ̑ɛʦ̑ʲci/ (pn)
Union soviétique
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo komunistyczne w Europie i Azji, które istniało w latach 1922-1991;

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨx rɛˈpublʲik raˈʥ̑ɛʦ̑ʲcix/ (pn)
Union des républiques socialistes soviétiques, Union des Républiques Socialistes Soviétiques
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieistniejące obecnie federacyjne państwo, które w XX w. obejmowało wschodnią Europę i północną Azję;

Zyta /ˈzɨta/ (pn)
Zita
  imię żeńskie;

Złatoust /zwatˈɔust/ (pn)
Zlatooust
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie czelabińskim, nad rzeką Aj;

a /a/ (conjunction)
et
  …uzupełniania
  …przeciwstawności
  …wynikania
  …objaśnień

a /a/ (interjection)
ah
  wyraz zaskoczenia, zdziwienia

a /a/ (n)
a
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwsza litera polskiego alfabetu;

a cappella /a kappˈɛlla/ (adj)
a cappella
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bez akompaniamentu;

a cappella /a kappˈɛlla/ (adv)
a cappella
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bez akompaniamentu

a-moll /ˈa‿mɔl/ (n)
la mineur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku a (w zapisie nutowym bez znaków przykluczowych);

abaja /aˈbaja/ (n)
abaya
  wierzchnie okrycie noszone w krajach muzułmańskich;

abaka /aˈbaka/ (n)
abaca, chanvre de Manille, manille
  lekkie, wytrzymałe włókno z pochew liściowych banana manilskiego wykorzystywane do sporządzania lin, zwłaszcza w żeglarstwie;

abakus /aˈbakus/ (n)
abaque
  (architektura, architektoniczny) kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny;
  przyrząd do liczenia w postaci deski z rowkami na poszczególne rodzaje jednostek liczbowych, używany przez starożytnych Greków i Rzymian, także w zachodniej Europie do XVIII w.; pierwowzór liczydeł;

abandon /aˈbãndɔ̃n/ (n)
abandon
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (morski) zrzeczenie się na rzecz ubezpieczyciela praw do statku, który stracił swoją wartość handlową;

abasiofilia /ˌabasʲiɔˈfʲilʲja/ (n)
abasiophilie
  (medycyna, medyczny) zaburzenie preferencji seksualnych polegające na odczuwaniu pociągu seksualnego do osób z dysfunkcjami narządów ruchu;

abazja /aˈbazʲja/ (n)
abasie
  (medycyna, medyczny) utrata możliwości chodzenia, przeważnie na skutek schorzeń systemu nerwowego;

abazyński /ˌabazˈɨɲski/ (n)
abaza
  (językoznawstwo, językoznawczy) język należący do północno-zachodniej (abchasko-adygejskiej) grupy języków kaukaskich;

abażur /aˈbaʒur/ (n)
abat-jour
  osłona na lampę lub świecznik, tłumiąca zbyt jaskrawe światło

abbé /ˈabbɛ/ (n)
abbé
  tytuł honorowy we francuskim Kościele katolickim;

abchaski /apˈxasʲci/ (adj)
abkhaze
  związany z Abchazją, dotyczący Abchazji lub jej mieszkańców

abchaski /apˈxasʲci/ (n)
abkhaze
  język używany w Abchazji;

abdykacja /ˌabdɨˈkaʦ̑ʲja/ (n)
abdication
  zrzeczenie się władzy, rezygnacja monarchy z tronu; ; (zobacz) też abdykacja w Encyklopedii staropolskiej

abdykować /ˌabdɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
abdiquer, renoncer à
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zrzekać się władzy monarszej; dokonywać abdykacji

abecedariusz /ˌabɛʦ̑ɛˈdarʲjuʃ/ (n)
index
  skorowidz

aberracja /ˌabɛrˈraʦ̑ʲja/ /ˌabɛrˈːaʦ̑ʲja/ (n)
aberration
  (astronomia, astronomiczny) pozorne odchylenie ciał niebieskich od ich rzeczywistego położenia wywołane ruchem Ziemi po orbicie albo jej obrotem;
  (erudycyjny) odchylenie od normalnego stanu; nieprawidłowość;
  (biologia, biologiczny) zmiana w strukturze chromosomów występująca samorzutnie w warunkach naturalnych, a także wywoływana sztucznie działaniem promieniowania jonizującego, różnych związków chemicznych itp., powodująca dziedziczne zmiany cech organizmu;

abidżański /ˌabʲiˈʤ̑ãj̃sʲci/ (adj)
abidjanais
  (geografia, geograficzny) związany z Abidżanem, dotyczący Abidżanu, pochodzący z Abidżanu

abiogeneza /ˌabʲjɔɡɛ̃ˈnɛza/ (n)
abiogenèse
  (biologia, biologiczny) spontaniczne powstawanie życia z materii nieożywionej;

abiogenny /ˌabʲjɔˈɡɛ̃nːɨ/ (adj)
abiogène
  (biologia, biologiczny) powodujący powstawanie niższych organizmów z substancji nieorganicznej; w odniesieniu do niższych organizmów: powstający z substancji nieorganicznej

abioza /aˈbʲjɔza/ (n)
abiose
  stan całkowitego wstrzymania procesów życiowych;

abisynka jednopręga /ˌabʲisˈɨŋka jˌɛdnɔprˈɛŋɡa/ (n)
characin africain à une rayure
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Nannaethiops unitaeniatus Günther, mała, afrykańska ryba słodkowodna z charakterystyczną pręgą wzdłuż ciała, żyjąca od Nigru po Biały Nil

ablatywny /ˌablatˈɨvnɨ/ (adj)
ablatif
  (gramatyka) związany z przypadekiem gramatycznym ablatywem

ablucja /abˈluʦ̑ʲja/ (n)
ablution
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rytualne obmycie;

ablutomania /ˌablutɔ̃ˈmãɲja/ (n)
folie de lavement, lavage compulsif
  (medycyna, medyczny) chorobliwie częste mycie rąk;

abnegat /abˈnɛɡat/ (n)
personne débrailler abandonner négliger
  człowiek niedbający o swój wygląd i własne wygody, zaniedbany

abolicjonizm /ˌabɔlʲiˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
abolitionnisme
  (historia, historyczny, historycznie) ruch polityczny w Stanach Zjednoczonych, który dążył do zniesienia niewolnictwa;

abonamentowy /ˌabɔ̃nãmɛ̃nˈtɔvɨ/ (adj)
abonnataire
  związany z abonamentem, dotyczący abonamentu

abonencki /ˌabɔnˈɛntski/ (adj)
abonné
  związany z abonentem, osobą opłacającą abonament

aboralny /ˌabɔˈralnɨ/ (adj)
aboral
  (biologia, biologiczny) przeciwgębowy, leżący po przeciwnej stronie ciała w stosunku do oralnego

aborcja /aˈbɔrʦ̑ʲja/ (n)
avortement, IVG
  (medycyna, medyczny) zabieg przerwania ciąży; sztuczne wywołanie poronienia;

aborygen /ˌabɔˈrɨɡɛ̃n/ (n)
aborigène
  (książkowy) pierwotny mieszkaniec jakiegoś obszaru lub kraju

aborygeński /ˌabɔrɨɡˈɛɲski/ (adj)
aborigène
  związany z Aborygenami, dotyczący Aborygenów
  związany z pierwotnymi mieszkańcami danego miejsca

abrahamiczny /ˌabraxamˈitʃnɨ/ (adj)
abrahamique
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się od Abrahama

abrahamowy /ˌabraxãˈmɔvɨ/ (adj)
abrahamique
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się od Abrahama

abrogacja /ˌabrɔˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
abrogation
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uchylenie uregulowania prawnego lub wyroku

abruzyjski /ˌabruˈzɨjsʲci/ (adj)
abruzzais
  związany z Abruzją

absencja /apˈsɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
absence
  nieobecność w danym miejscu, zwłaszcza w pracy

absenteista /ˌapsɛntɛˈista/ (n)
absentéiste
  człowiek, który uchyla się od wypełniania obowiązków społecznych

absenteistka /ˌapsɛntɛˈistka/ (n)
absentéiste
  kobieta, która uchyla się od wypełniania obowiązków społecznych

absenteizm /ˌapsɛ̃nˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
absentéisme
  uchylanie się od wypełniania obowiązków społecznych

absolutyzm /ˌapsɔˈlutɨsm̥/ (n)
absolutisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchia nieograniczona;

absorbować /ˌapsɔrˈbɔvaʨ̑/ (v)
absorber
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) pochłaniać substancję, energię; wiązać chemicznie
  (przenośnie, przenośnia) całkowicie pochłaniać czyjeś myśli, uwagę, czas; zajmować kogoś

absorpcja /apˈsɔrpʦ̑ʲja/ (n)
absorption
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) proces wnikania cząstek do wnętrza innej substancji tworzącej dowolną fazę ciągłą;
  proces pochłaniania energii fali przez ciało;

abstrahować /ˌapstraˈxɔvaʨ̑/ (v)
abstraire
  (filozofia, filozoficzny) dokonywać wyodrębnienia w jakimś zagadnieniu, zjawisku lub przedmiocie, jego różnych cech lub określać relacje między nimi w celu stworzenia pojęcia ogólnego
  (książkowy) celowo i świadomie pomijać w rozważaniach jakąś cechę lub aspekt, żeby ułatwić analizę; nie uwzględniać czegoś

abstrakcja /apsˈtrakʦ̑ʲja/ (n)
abstraction
  (sztuka) kompozycja barw i kształtów bez widocznego związku z rzeczywistością;
  coś trudnego do zrealizowania lub zdefiniowania
  nierealny pogląd
  pojęcie ogólne
  proces tworzenia pojęć ogólnych (1.3);

abstrakcjonistka /ˌapstraktsjɔɲˈistka/ (n)
abstractionniste
  artystka tworząca dzieła zgodnie z założeniami abstrakcjonizmu

abstrakcjonistyczny /ˌapstrakʦ̑ʲjɔ̇̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
abstractionniste
  (sztuka) związany z abstrakcjonizmem

abstrakcjonizm /ˌapstrakˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
abstractionnisme
  (sztuka) kierunek w sztuce XX wieku, w którym charakterystyczne jest wyeliminowanie wszelkich bezpośrednich odniesień do form lub przedmiotów obserwowanych w naturze;

abstrakcyjny /ˌapstrakˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
abstrait
  nie mający związku z rzeczywistością

abstynencja /ˌapstɨ̃ˈnɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
abstinence
  (medycyna, medyczny) powstrzymywanie się głównie przed piciem alkoholu; w szerszym znaczeniu także od wszelkich używek, seksu itp.;

absurdalnie /ˌapsurˈdalʲɲɛ/ (adv)
absurdement
  w sposób absurdalny

absurdalność /ˌapsurdˈalnɔɕtɕ/ (n)
absurdité
  cecha tego, co jest absurdalne, niedorzeczność

absynt /ˈapsɨ̃nt/ (n)
absinthe
  (spożywczy) alkoholowy napój wysokoprocentowy, otrzymywany w procesie destylacji z różnego rodzaju ziół, przede wszystkim z kwiatów i liści piołunu;

abuliczny /ˌabulˈitʃnɨ/ (adj)
aboulique
  (psychologia, psychologiczny) związany z abulią, dotyczący abulii

abwilski /abvˈilski/ (adj)
abbevillien, abbevillois
  związany z Abbeville, dotyczący Abbeville

acefalia /ˌaʦ̑ɛˈfalʲja/ (n)
acéphalie
  (medycyna, medyczny) letalna wada wrodzona płodu o charakterze malformacji, polegająca na niewykształceniu głowy lub wykształceniu jej w formie zredukowanej;

acenaften /ˌaʦ̑ɛ̃ˈnaftɛ̃n/ (n)
acénaphtène
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, policykliczny węglowodór aromatyczny

acenokumarol /ˌatsɛnˌɔkumˈarɔl/ (n)
acénocoumarol
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, lek przeciwzakrzepowy będący pochodną kumaryny, antagonista witaminy K;

acerola /ˌaʦ̑ɛˈrɔla/ (n)
acérola
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc aceroli (1.1)

acetal /aˈʦ̑ɛtal/ (n)
acétal
  (chemia, chemiczny) związek organiczny otrzymywany w wyniku działania alkoholu na aldehyd lub keton, wykorzystywany w przemyśle farmaceutycznym i perfumeryjnym oraz w syntezie organicznej;

acetaldehyd /ˌatsɛtaldˈɛxɨt/ (n)
acétaldéhyde, éthanal
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów;

acetamid /ˌaʦ̑ɛˈtãmʲit/ (n)
acétamide, ethanamide
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy amidów o wzorze sumarycznym C2H5NO, pochodna kwasu octowego, bezbarwne krystaliczne ciało stałe, wykorzystywany w przemyśle tworzyw sztucznych, w spawalnictwie oraz do produkcji lakierów i materiałów wybuchowych;

acetanilid /ˌaʦ̑ɛtãˈɲilʲit/ (n)
acétanilide, acétylaminobenzène, acétylaniline
  (chemia, chemiczny) związek organiczny o wzorze sumarycznym C8H9NO, pochodna aniliny, bezbarwna substancja krystaliczna, wykorzystywany do produkcji leków i barwników;

acetofenon /ˌaʦ̑ɛtɔˈfɛ̃nɔ̃n/ (n)
acétophénone, phényl méthyl cétone, phényléthanone
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy ketonów o wzorze sumarycznym C8H8O, najprostszy keton alkilo-aromatyczny, ciecz o przyjemnym zapachu, wykorzystywany do produkcji leków, substancji zapachowych oraz jako rozpuszczalnik;

aceton /aˈʦ̑ɛtɔ̃n/ (n)
acétone
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy przedstawiciel grupy ketonów o wzorze C3H6O, bezbarwna, łatwopalna i toksyczna ciecz o ostrym zapachu, wykorzystywany w syntezie chemicznej i jako rozpuszczalnik;

acetonowy /ˌatsɛtɔnˈɔvɨ/ (adj)
acétonique
  (chemia, chemiczny) związany z acetonem, zawierający aceton

acetyl /atsˈɛtɨl/ (n)
groupe acétyle
  (chemia, chemiczny) rodzaj grupy funkcyjnej typu acylowego wywodzącej się z kwasu octowego;

acetylen /ˌaʦ̑ɛˈtɨlɛ̃n/ (n)
acétylène
  (chemia, chemiczny) (zobacz) etyn

acetylowanie /ˌatsɛtˌɨlɔvˈaɲʲɛ/ (n)
acétylation
  (chemia, chemiczny) reakcja podstawiania atomu wodoru w cząsteczkach związku organicznego grupą acetylową (CH3CO–);

achajski /aˈxajsʲci/ (adj)
achéen
  (odrzeczownikowy) Achaja, Achaj, Achajczyk, Achajka

acheiropita /ˌaxɛˌirɔpˈita/ (n)
image acheiropoïète
  (plastyka) wizerunek postaci uważany za powstały w nadnaturalny, cudowny sposób;

achromat /axˈrɔ̃mat/ (n)
achromat
  (optyka, optyczny) (fotografia) (fizyka, fizyczny) układ optyczny, zestaw dwóch soczewek zrobionych z gatunków szkła o różnej dyspersji połączonych razem;

achromatopsja /ˌaxrɔmatˈɔpsja/ (n)
achromatopsie
  (medycyna, medyczny) duża lub całkowita niemożność rozpoznawania barw;

adamaszek /ˌadãˈmaʃɛk/ (n)
damas
  (włókiennictwo) wzorzysta tkanina dwustronna, z jednej strony matowa, z drugiej błyszcząca; ; (zobacz) też adamaszek w Encyklopedii staropolskiej

adaptacyjny /ˌadaptatsˈɨjnɨ/ (adj)
adaptateur, adaptive
  taki, który potrafi się zmieniać, dostosowywać do wymagań albo do otoczenia

adekwatność /ˌadɛˈkfatnɔɕʨ̑/ (n)
adéquation
  odpowiedniość

adekwatny /ˌadɛˈkfatnɨ/ (adj)
adéquat, approprié, congruent, proportionné
  dokładnie czemuś odpowiadający

adenina /ˌadɛɲˈina/ (n)
adénine
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, składnik nukleotydów tworzących kwasy nukleinowe;

adept /ˈadɛpt/ (n)
clerc, stagiaire
  osoba, która się kształci, szczególnie osoba zdobywająca wiedzę praktyczną
adepte
  zwolennik jakiejś idei, doktryny

adiabata /ˌadʲjaˈbata/ (n)
adiabatique
  (fizyka, fizyczny) krzywa odzwierciedlająca proces adiabatyczny

adiabatyczny /ˌadjabatˈɨtʃnɨ/ (adj)
adiabatique
  (fizyka, fizyczny) taki, który przebiega bez wymiany ciepła z otoczeniem

adipocyt /ˌadʲiˈpɔʦ̑ɨt/ (n)
adipocyte
  (biologia, biologiczny) komórka syntetyzująca i magazynująca trójglicerydy (tłuszcze proste)

administracyjny /ˌadmʲĩɲistraˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
administratif
  związany z administracją i administrowaniem

administrator /ˌadmʲĩɲiˈstratɔr/ (n)
administrateur
  osoba zarządzająca czymś

administrować /ˌadmʲĩɲiˈstrɔvaʨ̑/ (v)
administrer
  sprawować zarząd, kierować jakąś wyodrębnioną dziedziną działalności

admiralicja /ˌadmʲiraˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
amirauté
  budynek mieszący admiralicję (1.1)
  korpus admirałów
  władze naczelne marynarki wojennej

admirator /ˌadmʲiˈratɔr/ (n)
admirateur
  (przestarzałe, przestarzały) wielbiciel

admirał /adˈmʲiraw/ (n)
amiral
  (marynarka) najwyższy stopień (dowódca) w marynarce wojennej, równoważny stopniowi generała broni w armii lądowej, naczelny wódz floty;
  (marynarka) oficer mający stopień admirała (1.1)
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) rusałka admirał, motyl z rodziny rusałkowatych

admirować /ˌadmirˈɔvatɕ/ (v)
admirer
  (przestarzałe, przestarzały) (książkowy) podziwiać kogoś, uwielbiać go

admitancja /ˌadmitˈantsja/ (n)
admittance
  (fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna będąca odwrotnością impedancji, całkowita przewodność elektryczna w obwodach prądu przemiennego;

adobe /adˈɔbɛ/ (n)
adobe
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) suszona na słońcu, niewypalana cegła

adopcja /aˈdɔpʦ̑ʲja/ (n)
adoption
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawne uznanie obcego dziecka za własne;

adopcjanizm /ˌadɔptsjˈaɲizm/ (n)
adoptianisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd teologiczny według którego Jezus nie był naturalnym Synem Bożym a został usynowiony dopiero po narodzinach lub po chrzcie w Jordanie albo tuż przed śmiercią;

adopcyjny /ˌadɔptsˈɨjnɨ/ (adj)
adoptif
  związany z adopcją, dotyczący adopcji

adoptować /ˌadɔpˈtɔvaʨ̑/ (v)
adopter
  dokonywać / dokonać adopcji

adorator /ˌadɔˈratɔr/ (n)
adorateur
  mężczyzna zabiegający o względy kobiety

adoratorka /ˌadɔraˈtɔrka/ (n)
adoratrice
  forma żeńska od: adorator

adrenalina /ˌadrɛ̃naˈlʲĩna/ (n)
adrénaline
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon wydzielany w sytuacjach zagrożenia i stresu;

adres /ˈadrɛs/ (n)
adresse
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (urzędowy) informacje o tym, gdzie znajduje się jakiś budynek lub gdzie ktoś mieszka

adres mailowy /ˈadrɛs mˌailˈɔvɨ/ (n)
adresse courriel, adresse de courrier électronique, adresse électronique, adresse e-mail
  (informatyka, informatyczny) adres poczty elektronicznej

adresat /aˈdrɛsat/ (n)
destinataire
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba, do której ktoś wysyła list, przesyłkę itp.

adresować /ˌadrɛˈsɔvaʨ̑/ (v)
adresser
  umieszczać adres na liście, przesyłkę
  odnosić się, zwracać się do określonej osoby lub grupy

adresówka /ˌadrɛˈsufka/ (n)
plaque d' identité
  mały identyfikator z imieniem zwierzęcia domowego (psa, kota, rzadziej fretki), adresem zamieszkania i/lub numerem telefonu jego opiekuna doczepiany do obroży zwierzęcia

adret /ˈadrɛt/ (n)
adret
  (geografia, geograficzny) stok góry lub wzgórza będący bardziej nasłoneczniony w stosunku do przeciwnego stoku tego samego wzniesienia bądź pasma górskiego;

adular /aˈdular/ (n)
adulaire
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

adware /advˈarɛ/ (n)
logiciel de publicité, logiciel publicitaire, publiciel
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie rozpowszechniane za darmo, którego producent otrzymuje wynagrodzenie za wyświetlanie reklam zlecanych przez sponsorów;
  (informatyka, informatyczny) rodzaj szkodliwego oprogramowania, które w natrętny sposób wyświetla niepożądane przez odbiorcę reklamy;

adwent /ˈadvɛ̃nt/ (n)
Avent, avent
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim okres około czterech tygodni (dawniej czterdziestu dni) przed Bożym Narodzeniem, przygotowujący do uroczystości Narodzenia Pańskiego, symbolizujący oczekiwanie na przyjście Mesjasza; ; (zobacz) też adwent w Encyklopedii staropolskiej

adwentysta /ˌadvɛ̃nˈtɨsta/ (n)
adventiste
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek protestanckiego Kościoła chrześcijańskiego, głoszącego bliskie ponowne przyjście Chrystusa, chrzest tylko dorosłych, sobotę jako dzień święty

adwentyzm /advˈɛntɨzm/ (n)
adventisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijański ruch podkreślający zbliżające się powtórne przyjście Chrystusa na Ziemię;

adwokat /adˈvɔkat/ (n)
avocat
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik udzielający porad i prowadzący sprawy klientów w sądzie;

adwokat diabła /adˈvɔkad ˈdʲjabwa/ (n)
avocat du diable
  (kościelny) (potocznie, potoczny) duchowny, który w Kościele katolickim podczas procesu beatyfikacyjnego lub kanonizacyjnego, ma za zadanie wyszukiwać przyczyn przeciw wyniesieniu na ołtarze

adygejski /ˌadɨɡˈɛjski/ (n)
adyge, adyguéen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język adygejski;

adyton /aˈdɨtɔ̃n/ (n)
adyton, adytum
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ukryta przestrzeń w sanktuarium greckim (np. w świątyni, gaju, grocie), dostępna tylko dla kapłanów i osób wybranych, które przeszły obrzęd oczyszczenia, gdzie przechowywane były świętości: posąg bóstwa, przedmioty kultu i dary dla niego, czasem mieściła się tam także wyrocznia;

adżarski /adʒˈarski/ (adj)
adjarien
  związany z Adżarią lub Adżarami

adżyka /adʒˈɨka/ (n)
adjika
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta z czerwonej papryki z dodatkiem soli, czosnku, ziół oraz orzecha włoskiego, pochodząca z kuchni kaukaskiej;

aerobus /ˌaɛˈrɔbus/ (n)
aérobus
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny, najczęściej śmigłowiec, przewożący na małych odległościach duże ilości pasażerów;

aerodrom /ˌaɛˈrɔdrɔ̃m/ (n)
aérodrome
  (przestarzałe, przestarzały) lotnisko, szczególnie trawiaste

aerodynamika /ˌaɛrɔdɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
aérodynamique
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się ruchem gazów;

aerograf /ˌaɛrˈɔɡraf/ (n)
aérographe
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie malarskie rozpylające farbę za pomocą sprężonego powietrza;

aerografit /ˌaɛrɔɡrˈafit/ (n)
aérographite
  (technologia, technika, techniczny) syntetyczna piana zbudowana z siatki pustych węglowych nanorurek, jeden z najlżejszych na świecie materiałów;

aerologia /ˌaɛrɔˈlɔɟja/ (n)
aérologie
  (meteorologia, meteorologiczny) nauka zajmująca się badaniem górnych warstw atmosfery;

aerometr /ˌaɛˈrɔ̃mɛtr̥/ (n)
aéromètre
  (fizyka, fizyczny) przyrząd do pomiaru gęstości gazu

aerometria /ˌaɛrɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
aérométrie, aërométrie
  (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się pomiarami gazów, w szczególności powietrza

aeronauta /ˌaɛrɔ̃ˈnawta/ (n)
aéronaute
  (przestarzałe, przestarzały) lotnik

aeronautyka /ˌaɛrɔ̃ˈnawtɨka/ (n)
aéronautique
  (książkowy) lotnictwo

aeronawigacyjny /ˌaɛrˌɔnavˌiɡatsˈɨjnɨ/ (adj)
аеронавігаційний
  związany z aeronawigacją, nawigacją lotniczą

aeronomia /ˌaɛrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
aéronomie
  nauka badająca właściwości fizyczne i chemiczne górnych warstw atmosfery;

aerostat /ˌaɛˈrɔstat/ (n)
aérostat
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny lżejszy od powietrza;

aerozol /ˌaɛˈrɔzɔl/ (n)
aérosol
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) roztwór koloidowy powstający w wyniku rozproszenia ciał stałych lub cieczy w ośrodku gazowym
  (potocznie, potoczny) metalowy pojemnik zawierający substancję, która znajduje się pod ciśnieniem i może być rozpylana

afazja /aˈfazʲja/ (n)
aphasie
  (medycyna, medyczny) zaburzenia mowy lub rozumienia mowy na skutek uszkodzenia mózgu;

afera /aˈfɛra/ (n)
affaire
  wydarzenie, które wywołało skandal;

afganistański /ˌavɡãɲiˈstãj̃sʲci/ (adj)
afghan
  odnoszący się do Afganistanu (państwa na Środkowym Wschodzie)

afgański /avˈɡãj̃sʲci/ (adj)
afghan
  odnoszący się do Afgańczyków lub Afganistan u

afiks /ˈafʲiks/ (n)
affixe
  (gramatyka) morfem będący częścią składową wyrazu, różny od rdzenia, zrostek;

afirmacja /ˌafʲirˈmaʦ̑ʲja/ (n)
affirmation
  potwierdzenie, utwierdzenie, akceptacja

afisz /ˈafʲiʃ/ (n)
affiche
  (poligrafia) plakat informujący o jakiejś imprezie publicznej lub akcji, nawołujący do czegoś; ; (zobacz) też afisz w Encyklopedii staropolskiej

aforystyczny /ˌafɔrɨstˈɨtʃnɨ/ (adj)
aphoristique
  dotyczący aforyzmów, związany z aforyzmami

aforyzm /aˈfɔrɨsm̥/ (n)
aphorisme
  zwięzła, lapidarna, przeważnie jednozdaniowa wypowiedź, wyrażająca ogólną prawdę filozoficzną lub moralną, w sposób zaskakujący i błyskotliwy;

afro /ˈafrɔ/ (n)
afro
  rodzaj fryzury w formie kuli z napuszonych, drobno skręconych loczków;

afro- /ˈafrɔ/
afro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Afryką

afroamerykański /ˌafrɔˌamɛrɨkˈaɲski/ (adj)
afro-américain
  dotyczący Afroamerykanów, czarnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych

afrobeat /afˈrɔbʲit/ (n)
afrobeat
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyczny, powstały w Afryce w połowie lat 60. XX wieku, łączący afrykańskie rytmy z funkiem i jazzem;

afrodyzjak /ˌafrɔˈdɨzʲjak/ (n)
aphrodisiaque
  (medycyna, medyczny) środek (roślina, lek itp.) pobudzający popęd seksualny, wzmagający potencję lub doznania erotyczne;

afrodyzjakalny /ˌafrɔdˌɨzjakˈalnɨ/ (adj)
aphrodisiaque
  (medycyna, medyczny) związany z afrodyzjakiem; mający działanie afrodyzjaku; pobudzający

afrykański /ˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
africain
  związany z Afryką, dotyczący Afryki, zamieszkujący Afrykę

agadirczyk /ˌaɡadʲˈirtʃɨk/ (n)
Agadirois
  mieszkaniec Agadiru; osoba z tego miasta

agadirka /ˌaɡadʲˈirka/ (n)
Agadiroise
  mieszkanka Agadiru; kobieta z tego miasta

agamia /aɡˈamja/ (n)
agamie, agamogénèse
  (biologia, biologiczny) rozmnażanie bezpłciowe

agat /ˈaɡat/ (n)
agate
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana chalcedonu; kamień półszlachetny o charakterystycznych paskach układających się koncentrycznie;

agawa /aˈɡava/ (n)
agave
  (botanika, botaniczny) Agave L., rodzaj roślin o długich, mięsistych, kolczastych, tworzących rozetę liściach;

agencja /aˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
agence
  firma świadcząca różne usługi

agenda /aˈɡɛ̃nda/ (n)
agence, succursale
  filia urzędu lub instytucji
agenda
  terminarz
  ustalony plan jakiegoś spotkania

aggiornamento /ˌaɡɡʲɔrnamˈɛntɔ/ (n)
aggiornamento
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) polityka Kościoła rzymskokatolickiego polegająca na unowocześnieniu i modernizacji doktryn oraz instytucji kościelnych, będąca jednym z dążeń II Soboru Watykańskiego;

agitator /ˌaɟiˈtatɔr/ (n)
agitateur
  osoba prowadząca agitację
  (chemia, chemiczny) cylindryczny, stalowy reaktor wyłożony ołowiem; najczęściej używany do rafinacji ropy naftowej

aglomeracja /ˌaɡlɔmɛrˈatsja/ (n)
agglomération
  (urbanistyka, urbanistyczny) zespół miasto i osiedli, skupionych na względnie małym obszarze, zazwyczaj wokół dużego miasta lub ośrodka przemysłowego;

aglomerat /ˌaɡlɔmˈɛrat/ (n)
agglomérat
  (hutnictwo, hutniczy) spiek

aglutynacyjny /ˌaɡlutˌɨnatsˈɨjnɨ/ (adj)
agglutinant
  (językoznawstwo, językoznawczy) taki, który tworzy wyrazy pochodne przez zlepianie słów, a nie na drodze odmiany

agnat /ˈaɡnat/ (n)
agnat
  (dawniej, dawny) krewny w linii męskiej

agnostycyzm /ˌaɡnɔˈstɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
agnosticisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd negujący całkowicie lub częściowo możliwość poznania bytu;

agnostyczny /ˌaɡnɔˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
agnostique
  (filozofia, filozoficzny) związany z agnostycyzmem lub agnostykami

agnostyk /aˈɡnɔstɨk/ (n)
agnostique
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwolennik agnostycyzmu

agonia /aˈɡɔ̃ɲja/ (n)
agonie
  stan bezpośrednio poprzedzający zgon;
  (przenośnie, przenośnia) pogorszenie się stanu czegoś prowadzące do upadku

agora /aˈɡɔra/ (n)
agora
  (historia, historyczny, historycznie) podejmujące najważniejsze decyzje zgromadzenie zwoływane w greckich państwach-miastach

agorafobia /ˌaɡɔraˈfɔbʲja/ (n)
agoraphobie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem samemu w miejscach publicznych;

agrafia /aˈɡrafʲja/ (n)
agraphie
  częściowa lub całkowita utrata umiejętności pisania; (zobacz) dysgrafia

agrafka /aˈɡrafka/ (n)
agrafe, épingle de sûreté
  rodzaj zapinki wykonanej z drutu, której jeden koniec zahacza się o zagięcie znajdujące się na drugim końcu;

agrarny /aˈɡrarnɨ/ (adj)
agraire
  rolniczy, rolny

agregat /aˈɡrɛɡat/ (n)
agrégat
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) skupienie cząsteczek, produkt agregacji
  (ekonomia, ekonomiczny) suma wartości jednostkowych

agresja /aˈɡrɛsʲja/ (n)
agression
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrojny najazd jednego państwa na inne;
  (psychologia, psychologiczny) zachowanie, którego celem jest wyładowanie gniewu, wyrządzenie szkody;

agresor /aˈɡrɛsɔr/ (n)
agresseur, attaquant
  ktoś, kto dopuszcza się agresji
  państwo działające lub posługujące się metodami agresji

agrest /ˈaɡrɛst/ (n)
groseillier à maquereau, groseillier épineux
  (botanika, botaniczny) Ribes uva-crispa, krzew owocowy z gatunku porzeczka agrest, wydający kwaskowate, zielonkawe owoce typu jagody;
groseille à maquereau, groseille verte
  (spożywczy) owoc agrestu (1.1)

agresywnie /ˌaɡrɛsˈɨvɲʲɛ/ (adv)
agressivement
  w sposób agresywny

agresywny /ˌaɡrɛˈsɨvnɨ/ (adj)
agressif
  zachowujący się wrogo, napastliwie

agrobiologiczny /ˌaɡrɔbjˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
agrobiologique
  (rolnictwo, rolniczy) (biologia, biologiczny) związany z agrobiologią lub agrobiologami

agrochemia /ˌaɡrɔxˈɛmja/ (n)
agrochimie
  (chemia, chemiczny) dział chemii powiązany z rolnictwem, bada działanie substancji na środowisko naturalne, szukając sposobów na zwiększenie plonów i poprawę jakości produktów rolnych;

agrochemiczny /ˌaɡrɔxɛmˈitʃnɨ/ (adj)
agrochimique
  (chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) związany z agrochemią

agrofizyczny /ˌaɡrɔfizˈɨtʃnɨ/ (adj)
agrophysique
  (rolnictwo, rolniczy) dotyczący agrofizyki

agrofizyka /ˌaɡrɔfˈizɨkˌa/ (n)
agrophysique
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka z pogranicza agronomii i fizyki, której obiektem badawczym jest ekosystem ukształtowany poprzez działalność człowieka, badany i opisywany metodami nauk ścisłych – w szczególności fizyki;

agronom /aˈɡrɔ̃nɔ̃m/ (n)
agronome
  specjalista zajmujący się agronomią;

agronomia /ˌaɡrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
agronomie
  (rolnictwo, rolniczy) teoretyczna i praktyczna wiedza o rolnictwie i zarządzaniu produkcją żywności roślinnej;

agroturystyka /ˌaɡrɔtuˈrɨstɨka/ (n)
agrotourisme, tourisme rural
  (rolnictwo, rolniczy) (turystyka, turystyczny) wypoczynek spędzany w chłopskim gospodarstwie, może być połączony z pracą w gospodarstwie;

aha /ˈaxa/ (interjection)
ah
  …wyrażenie potwierdzenia/zrozumienia
  …wyrażenie przypomnienia

ahistoryczny /ˌaçistɔrˈɨtʃnɨ/ (adj)
anhistorique
  pokazujący wydarzenia historyczne bez kontekstu, bez działania czynników historycznych

aikido /ajˈcidɔ/ (n)
aïkido
  japońska sztuka samoobrony;

ais-moll /ˈaismˈɔll/ (n)
a diése mineur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku ais (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami)

ajatollah /ˌajaˈtɔlːax/ (n)
ayatollah
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wysoki tytuł znawcy teologii i prawa w szyizmie imamickim;

ajoen /ajˈɔɛn/ (n)
ajoène
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny występujący w czosnku, bezwonny produkt rozpadu alliiny

ajran /ˈajran/ (n)
ayran
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) turecki i ałtajski napój sporządzany z jogurtu, wody i soli;

ajurweda /ˌajurˈvɛda/ (n)
ayurveda, ayurvéda, médecine ayurvédique
  (medycyna, medyczny) (starożytność) system medycyny indyjskiej rozwinięty w starożytności

ajurwedyjski /ˌajurvɛˈdɨjsʲci/ (adj)
ayurvédique
  związany z ajurwedą – medycyną indyjską

ajwar /ˈajvar/ (n)
ajvar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bałkańska pasta przyrządzana z papryki, bakłażanów i pomidorów;

akademicki /ˌakadɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
académique
  (szkolnictwo, szkolny) dotyczący uczelni wyższej, studiów i studentów
  zgodny z określonymi, utartymi wzorami

akadiański /ˌakaˈdʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
acadien
  odnoszący się do Akadii

akadyjski /ˌakadˈɨjski/ (adj)
akkadien
  dotyczący Akadu lub/i państwa akadyjskiego

akadyjski /ˌakadˈɨjski/ (n)
akkadien
  (językoznawstwo, językoznawczy) język semicki, używany w Mezopotamii od połowy III tysiąclecia p.n.e. do początków I tysiąclecia n.e.;

akanie /aˈkãɲɛ/ (n)
akanie
  (językoznawstwo, językoznawczy) charakterystyczny dla języków białoruskiego i rosyjskiego sposób wymawiania nieakcentowanego o jak samogłoski podobnej do a;

akantyt /akˈantɨt/ (n)
acanthite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczków, jednoskośna odmiana argentytu ;

akatyst /aˈkatɨst/ (n)
akathistos
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj hymnu liturgicznego ku czci Chrystusa lub świętych, spotykany zwłaszcza w wielkopostnej tradycji chrześcijaństwa wschodniego, śpiewany na stojąco podczas szczególnych nabożeństw;

akceleracja /ˌaktsɛlɛrˈatsja/ (n)
accélération
  przyspieszenie

akcent /ˈakʦ̑ɛ̃nt/ (n)
accent
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu;

akceptacja /ˌakʦ̑ɛpˈtaʦ̑ʲja/ (n)
acceptation
  wyrażenie zgody

akceptant /aktsˈɛptant/ (n)
accepteur
  (ekonomia, ekonomiczny) osoba przyjmująca na siebie zobowiązanie zapłacenia w określonym terminie i miejscu wymienionej w wekslu sumy;

akceptor /aktsˈɛptɔr/ (n)
accepteur
  (chemia, chemiczny) cząsteczka, pojedynczy atom lub jon, który przyjmuje elektron, proton, grupę funkcyjną lub określony jon od innych cząsteczek w trakcie reakcji chemicznej;

akceptowalny /ˌakʦ̑ɛptɔˈvalnɨ/ (adj)
acceptable
  możliwy do zaakceptowania, do przyjęcia

akceptować /ˌakʦ̑ɛpˈtɔvaʨ̑/ (v)
accepter
  aprobować coś

akcja /ˈakʦ̑ʲja/ (n)
action
  działanie zorganizowane
  (sport, sportowy) działania ofensywne, atak
  przebieg zdarzeń powiązanych następstwem chronologicznym, lub więzią przyczynowo-skutkową;
action boursière, action
  papier wartościowy wystawiany posiadaczowi części kapitału spółki akcyjnej (często w lm);

aklamacja /ˌaklãˈmaʦ̑ʲja/ (n)
acclamation
  jednogłośny wybór, uznanie czegoś

akmeizm /akmˈɛizm/ (n)
acméisme
  (literacko) przeciwstawiający się symbolizmowi modernistyczny kierunek w poezji i literaturze rosyjskiej przypadający na początek XX wieku;

akolita /ˌakɔˈlʲita/ (n)
acolyte
  (kościelny) osoba, której udzielono posługi akolitatu;

akompaniament /ˌakɔ̃mpãˈɲãmɛ̃nt/ (n)
accompagnement
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalne tło głównej partii;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywanie akompaniamentu (1.1), towarzyszenie grą soliście lub zespołowi

akord /ˈakɔrt/ (n)
accord
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) równoczesne współbrzmienie co najmniej trzech dźwięków;

akordeon /ˌakɔrˈdɛɔ̃n/ (n)
accordéon
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów;

akordeonista /ˌakɔrdɛɔ̃ˈɲista/ (n)
accordéoniste
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) mężczyzna, chłopiec grający na akordeonie

akordeonistka /ˌakɔrdɛɔ̃ˈɲistka/ (n)
accordéoniste
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, dziewczyna grająca na akordeonie

akredytacja /ˌakrɛdɨtˈatsja/ (n)
accréditation
  oficjalna zgoda potrzebna dziennikarzom lub dyplomatom do wykonywania swoich zadań w danym miejscu

akredytywa okrężna /ˌakrɛdɨˈtɨva ɔˈkrɛ̃w̃ʒna/ (n)
accréditif circulaire
  (bankowość, bankowy) akredytywa, którą beneficjent może zrealizować w wielu bankach

akrobacja /ˌakrɔbˈatsja/ (n)
acrobatie
  ćwiczenie, często niebezpieczne, które wymaga wielkiej sprawności;

akrobatka /ˌakrɔbˈatka/ (n)
acrobate
  kobieta, która wykonuje akrobacje sportowe lub cyrkowe

akrobatyczny /ˌakrɔbatˈɨtʃnɨ/ (adj)
acrobatique
  związany z akrobatyką, dotyczący akrobatyki

akrofobia /ˌakrɔˈfɔbʲja/ (n)
acrophobie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk wysokości;

akrolit /aˈkrɔlʲit/ (n)
acrolithe
  (sztuka) (starożytność) w starożytnej Grecji: posąg wykonany z dwóch materiałów;

akromegalia /ˌakrɔmɛɡˈalja/ (n)
acromégalie
  (medycyna, medyczny) choroba spowodowana nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu, występuje u osób dorosłych i powoduje przerost kości i rozrost tkanek miękkich;

akropol /aˈkrɔpɔl/ (n)
acropole
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: osiedle, część miasta znajdująca się na wzgórzu

aksamit /aˈksãmʲit/ (n)
velours, velouté
  (włókiennictwo) tkanina bawełniana z krótką okrywą włosową z jedwabnych, wełnianych lub bawełnianych nici;

aksjologiczny /ˌaksjɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
axiologique
  (filozofia, filozoficzny) związany z aksjologią, dotyczący aksjologii

aksjomat /akˈsʲjɔ̃mat/ (n)
axiome
  (matematyka, matematyczny) (logika, logiczny) element aksjomatyki, czyli tak wybranego zestawu twierdzeń, że na ich bazie daje się wyprowadzić wszystkie pozostałe twierdzenia danej teorii matematycznej;

aksjomatyczny /ˌaksʲjɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
axiomatique
  oparty na aksjomatach

akson /ˈaksɔ̃n/ (n)
axone
  (biologia, biologiczny) nitkowate przedłużenie komórki nerwowej;

aksonometryczny /ˌaksɔnˌɔmɛtrˈɨtʃnɨ/ (adj)
axonométrique
  (matematyka, matematyczny) (geometria) związany z aksonometrią, dotyczący aksonometrii

aksynomancja /ˌaksɨnɔmˈantsja/ (n)
axinomancie
  (ezoteryka) wróżba z rozżarzonego topora

akt /akt/ (n)
document, nu
  (sztuka) (fotografia) zdjęcie lub obraz nagiej modelki lub modela;
pièce, acte
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) część sztuki teatralnej;
acte
  czyn, działanie

akt urodzenia /ˈakt ˌurɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (n)
acte de naissance
  akt stanu cywilnego stwierdzający fakt narodzin dziecka;

aktor /akˈtɔʒɨ/ /ˈaktɔr/ (n)
acteur
  osoba, która gra rolę w teatrze lub w filmie;

aktorka /akˈtɔrka/ (n)
actrice
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) kobieta, która w teatrze lub na filmie udaje jakąś postać, bohatera

aktualizować /ˌaktuˌalizˈɔvatɕ/ (v)
actualiser, mettre à jour
  czynić aktualnym

aktualny /ˌaktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
actuel
  dotyczący teraźniejszości

aktyn /ˈaktɨ̃n/ (n)
actinium
  (chemia, chemiczny) radioaktywny pierwiastek chemiczny o symbolu Ac i liczbie atomowej 89;

aktynometryczny /ˌaktɨnˌɔmɛtrˈɨtʃnɨ/ (adj)
actinométrique
  (fizyka, fizyczny) związany z aktynometrią lub aktynometrem, dotyczący aktynometrii lub aktynometru

aktywa /aktˈɨva/ (n)
actif
  (księgowość) kontrolowane przez jednostkę gospodarczą zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, które użyte spowodują wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych;

aktywista /ˌaktɨˈvʲista/ (n)
activiste
  bardzo czynny członek organizacji walczący w imię określonych praw lub przekonań

aktywizm /aktˈɨvizm/ (n)
activisme
  czynna postawa; bycie aktywnym

aktywność /akˈtɨvnɔɕʨ̑/ (n)
activité
  działanie, przejawianie inicjatywy, branie udziału

aktywny /akˈtɨvnɨ/ (adj)
actif
  biorący w czymś żywy udział, przejawiający inicjatywę; czynny; działający

aktywować /ˌaktɨˈvɔvaʨ̑/ (v)
activer
  sprawiać, że coś staje się aktywne

akulturacja /ˌakultuˈraʦ̑ʲja/ (n)
acculturation
  (socjologia, socjologiczny) przyjęcie przez osobę lub grupę kultury innej grupy

akumulacja /ˌakumulˈatsja/ (n)
accumulation
  (książkowy) gromadzenie lub nagromadzenie się czegoś

akupresura /ˌakuprɛˈsura/ (n)
acupression
  (medycyna, medyczny) wywodząca się z Chin tradycyjna metoda leczenia polegająca na naciskaniu, masowaniu i opukiwaniu ciała;

akupunktura /ˌakupũŋkˈtura/ (n)
acupuncture, acuponcture
  (medycyna, medyczny) sztuka leczenia polegająca na wbijaniu igieł w określone miejsca na ciele człowieka;

akustyka /akˈustɨkˌa/ (n)
acoustique
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki, nauka o dźwięku i rozchodzeniu się fal sprężystych w różnych ośrodkach

akuszeria /ˌakuˈʃɛrʲja/ (n)
obstétrique
  (dawniej, dawny) określenie położnictwa

akuszerka /ˌakuˈʃɛrka/ (n)
sage-femme, accoucheuse, matrone
  (przestarzałe, przestarzały) położna;

akwaforta /ˌakfaˈfɔrta/ (n)
eau-forte
  (sztuka) grafika wykonana techniką akwaforty (1.1)
  (sztuka) technika trawienia płyt z naniesionym rysunkiem i wykonywania z nich odbitek;

akwamaryn /ˌakfãˈmarɨ̃n/ (n)
aigue-marine
  (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysty minerał o niebieskawozielonej barwie, odmiana berylu;

akwamaryna /ˌakfãmaˈrɨ̃na/ (n)
aigue-marine
  barwa niebieskawozielona

akwarium /aˈkfarʲjũm/ (n)
aquarium
  duży, przezroczysty, prostopadłościenny zbiornik na wodę

akwarysta /ˌakfarˈɨsta/ (n)
aquariophile
  (książkowy) hodowca zwierząt i roślin akwariowych

akwedukt /aˈkfɛdukt/ (n)
aqueduc
  kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł na ogół do miast przy wykorzystaniu siły ciążenia ziemskiego;

akwilon /aˈkfʲilɔ̃n/ (n)
aquilon
  ostry północny wiatr

akwitański /ˌakfʲiˈtãj̃sʲci/ (adj)
aquitain
  dotyczący Akwitanii, związany z Akwitanią, pochodzący z Akwitanii

akwizgrański /ˌakfizɡrˈaɲski/ (adj)
aixois
  związany z Akwizgranem, pochodzący z Akwizgranu

akwizycja /ˌakfizˈɨtsja/ (n)
acquisition, démarchage
  (handel, handlowy) pozyskiwanie klientów, zbieranie zamówień w imieniu danej firmy

alabaster /ˌalaˈbastɛr/ (n)
albâtre
  (mineralogia, mineralogiczny) zbita, drobnoziarnista odmiana gipsu, delikatnie zabarwiona lub biała;

alanina /ˌalaɲˈina/ (n)
alanine
  (biologia, biologiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z dwudziestu podstawowych aminokwasów białkowych;

alarm /ˈalarm/ (n)
alarme
  sygnał dźwiękowy lub świetlny ostrzegający przed niebezpieczeństwem
  urządzenie do nadawania sygnału alarmu (1.1)
  wezwanie do działania

alarmować /ˌalarmˈɔvatɕ/ (v)
alarmer
  wywoływać niepokój
alerter
  zawiadamiać o niebezpieczeństwie lub sytuacji wymagającej szybkiego działania

alarmowy /ˌalarmˈɔvɨ/ (adj)
d'alarme
  dający sygnał o grożącym niebezpieczeństwie

alawicki /ˌalavˈitski/ (adj)
alaouite
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z alawizmem lub alawitami

alawita /ˌalaˈvʲita/ (n)
alaouite
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca prądu religijnego na obrzeżach islamu

albatros /alˈbatrɔs/ (n)
albatros
  (ornitologia, ornitologiczny) żyjący w koloniach, żywotny ptak oceaniczny o masywnym dziobie;

albański /alˈbãj̃sʲci/ (adj)
albanais
  związany z Albanią, dotyczący Albanii

albedo /alˈbɛdɔ/ (n)
albédo
  (fizyka, fizyczny) liczba charakteryzująca stosunek natężenia światła odbitego do natężenia światła padającego;
  biała część skórki w owocach cytrusowych

albigeński /ˌalbʲiɡˈɛɲski/ (adj)
albigeois
  związany z albigensami, dotyczący albigensów

albigeński /ˌalbʲiɡˈɛɲski/ (possessiveAdjective)
albigeois
  należący do albigensów, będący ich własnością

albinizm /alˈbʲĩɲism̥/ (n)
albinisme
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wrodzony brak barwnika skóry, włosów u ludzi i zwierząt;

albinos /alˈbʲĩnɔs/ (n)
albinos
  człowiek dotknięty albinizmem (niedoborem pigmentu w skórze)

albit /ˈalbʲit/ (n)
albite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, glinokrzemian sodowy;

albo /ˈalbɔ/ (conjunction)
ou
  …łączący dwa zdania równorzędne, oraz dwie części zdania, wskazujący, że tylko jedna część jest prawdziwa;

album /ˈalbũm/ (n)
album
  zbiór reprodukcji, fotografii, pocztówek, znaczków itp.

albumina /ˌalbũˈmʲĩna/ (n)
albumine
  (biochemia, biochemiczny) białko rozpuszczalne w wodzie;

alchemia /alˈxɛ̃mʲja/ (n)
alchimie
  średniowieczna chemia, której zadaniem było odkrycie sposobu na przemianę metali nieszlachetnych w złoto

alchemiczny /ˌalxɛmˈitʃnɨ/ (adj)
alchimique
  dotyczący alchemii

aldehyd /alˈdɛxɨt/ (n)
aldéhyde
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny posiadający grupę aldehydową, czyli grupę karbonylową (C=O) połączoną z jednym (-CHO) lub dwoma (CH2O) atomami wodoru, aktywny chemicznie, ma silne właściwości redukujące;

aldehyd octowy /aldˈɛxɨt ɔtstˈɔvɨ/ (n)
acétaldéhyde, éthanal
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów;

aldehyd salicylowy /aldˈɛxɨt sˌalitsɨlˈɔvɨ/ (n)
2-hydroxybenzaldéhyde, aldéhyde salicylique, o-hydroxybenzaldéhyde, salicylaldéhyde
  (chemia, chemiczny) związek organiczny wykorzystywany w przemyśle perfumeryjnym i w syntezie chemicznej;

aldopentoza /ˌaldɔpɛntˈɔza/ (n)
aldopentose
  (biochemia, biochemiczny) aldoza, która ma pięć atomów węgla w cząsteczce

aldosteron /ˌaldɔˈstɛrɔ̃n/ (n)
aldostérone
  (biologia, biologiczny) (biochemia, biochemiczny) hormon sterydowy wytwarzany przez warstwę kłębkowatą kory nadnerczy, należący do grupy mineralokortykoidów

ale /ɛjl/ /ˈalɛ/ (conjunction)
mais
  …służący do łączenia zdań wtedy, gdy jedno z nich jest przeciwieństwem drugiego, gdy sytuacja z jednego z nich zachodzi pomimo sytuacji ze zdania drugiego

ale /ɛjl/ /ˈalɛ/ (interjection)
comme, que, quel
  …wyrażający zdumienie nad czymś

alegoreza /ˌalɛɡɔˈrɛza/ (n)
allégorisme
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dwustopniowy sposób interpretacji znaków polegający na odczytywaniu najpierw znaczenia dosłownego, a później głębszego;

alegoria /ˌalɛˈɡɔrʲja/ (n)
allégorie
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nawiązanie do czegoś/kogoś, przywołanie przekazane nie wprost, ale metaforycznie, za pomocą wypowiedzi zaszyfrowanej w przypowieści;

alegorycznie /ˌalɛɡɔˈrɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
allégoriquement
  przenośnie, w sposób alegoryczny

alegoryczny /ˌalɛɡɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
allégorique
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) taki, który ma poza znaczeniem dosłownym stały umowny sens przenośny

aleja /aˈlɛja/ (n)
avenue, allée
  droga wysadzana po obu stronach drzewami lub krzewami;

aleksandryjczyk /ˌalɛksãnˈdrɨjʧ̑ɨk/ (n)
Alexandrin
  mieszkaniec Aleksandrii (miasta w Egipcie)

aleksandryjka /ˌalɛksãnˈdrɨjka/ (n)
Alexandrine
  mieszkanka Aleksandrii (miasta w Egipcie)

aleksandryjski /ˌalɛksãnˈdrɨjsʲci/ (adj)
alexandrin
  dotyczący Aleksandrii (miasta w Egipcie)

aleksandryt /ˌalɛksˈandrɨt/ (n)
alexandrite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, rzadka, przezroczysta odmiana chryzoberylu;

aleksytymia /ˌalɛksɨtˈɨmja/ (n)
alexithymie
  (psychologia, psychologiczny) niezdolność do rozumienia lub identyfikowania emocji oraz ich nazywania i wyrażania;

alemański /ˌalɛmˈaɲski/ (adj)
alémanique
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Alemanami (Alamanami)
  związany z Alemanią

alemański /ˌalɛmˈaɲski/ (n)
alémanique
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa języka (względnie dialektu) używanego w Szwabii, Badenii, Alzacji i niemieckojęzycznej części Szwajcarii

alembik /aˈlɛ̃mbʲik/ (n)
alambic
  (dawniej, dawny) sprzęt laboratoryjny w postaci szklanego lub metalowego naczynia – zbiornika, zakończonego szyjką, w której osadzano korek lub specjalną głowicę z wychodzącą z niej zagiętą rurką; służy do destylacji; ; (zobacz) też alembik w Encyklopedii staropolskiej

alensoński /ˌalɛnsˈɔɲski/ (adj)
alençonnais
  związany z Alençon, dotyczący Alençon

alepski /alˈɛpski/ (adj)
alepin, alépin
  związany z Aleppo, dotyczący Aleppo

alergen /aˈlɛrɡɛ̃n/ (n)
allergène
  (medycyna, medyczny) antygen (czynnik) zewnątrzpochodny, który wywołuje reakcję alergiczną;

alergia /aˈlɛrʲɟja/ (n)
allergie
  (medycyna, medyczny) uczulenie, nadmierna reakcja organizmu na jakiś czynnik;

alergiczny /ˌalɛrʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
allergique
  związany z alergią

alergologia /ˌalɛrɡɔˈlɔɟja/ (n)
allergologie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się badaniem, leczeniem i zapobieganiem alergii;

alergologiczny /ˌalɛrɡˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
allergologique
  (medycyna, medyczny) związany z alergologią, dotyczący alergologii

aleucki /alˈɛwtski/ (adj)
aléoutien
  związany z Aleutami (Wyspami Aleuckimi) lub Aleutami (ludźmi)

alfa /ˈalfa/ (n)
alpha
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa pierwszej litery alfabetu greckiego, α;

alfa i omega /ˈalfa ˌi‿ɔ̃ˈmɛɡa/ (n)
alpha et oméga, l'alpha et l'oméga
  (przenośnie, przenośnia) początek i koniec

alfabet /alˈfabɛt/ (n)
alphabet, abc
  zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku;

alfabetycznie /ˌalfabɛˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
alphabétiquement
  w sposób alfabetyczny, zgodnie z kolejnością liter w alfabecie

alfabetyczny /ˌalfabɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
abécédaire, alphabétique
  odnoszący się do alfabetu, związany z alfabetem
alphabétique, abécédaire
  ułożony w kolejności zgodnej z układem liter w alfabecie

alfanumeryczny /ˌalfanˌumɛrˈɨtʃnɨ/ (adj)
alphanumérique
  (informatyka, informatyczny) zawierający lub wykorzystujący litery i cyfry

alfons /ˈalfɔ̃w̃s/ (n)
alphonse
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) mężczyzna żyjący z cudzej prostytucji, zabierający prostytutce część jej dochodu w zamian za ochronę

algebraiczny /ˌalɡɛbraˈitʃnɨ/ (adj)
algébrique
  dotyczący algebry

algierski /alʲˈɟɛrsʲci/ (adj)
algérois
  odnoszący się do miasta Algier
algérien
  odnoszący się do państwa Algieria

algofobia /ˌalɡɔˈfɔbʲja/ (n)
algophobie
  (psychologia, psychologiczny) nieuzasadniony lęk przed bólem;

algolagnia /ˌalɡɔˈlaɟɲja/ (n)
algolagnie
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie seksualne polegające na osiąganiu satysfakcji poprzez zadawanie bólu i cierpienia sobie lub innej osobie;

algologiczny /ˌalɡɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
algologique
  (botanika, botaniczny) związany z algologią

algonkiński /ˌalɡɔŋkˈiɲski/ (adj)
algonquien
  związany z Algonkinami, dotyczący Algonkinów

algorytm /algɔˈrɨtmɨ/ /alˈɡɔrɨtm̥/ (n)
algorithme
  sposób postępowania w określonej sytuacji, przepis;

algorytmiczny /ˌalɡɔrɨtmˈitʃnɨ/ (adj)
algorithmique
  związany z algorytmami, algorytmiką, dotyczący algorytmów, algorytmiki

alians /ˈalʲjãw̃s/ (n)
alliance
  przymierze między państwami

alibi /aˈlʲibʲi/ (n)
alibi
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezbity dowód czyjejś nieobecności w miejscu przestępstwa w czasie jego popełnienia;

alija /alˈija/ (n)
alya
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) imigracja Żydów do Palestyny, a po 1948 roku do współczesnego Izraela;

alimenty /ˌalʲĩˈmɛ̃ntɨ/ (n)
aliment
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regularne, obligatoryjne świadczenia, na ogół pieniężne, na rzecz osób fizycznych, do których zobowiązywane są na drodze prawnej inne osoby fizyczne;

aliteracja /ˌalʲitɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
allitération
  (językoznawstwo, językoznawczy) powtórzenie jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers;

alizaryna /ˌalʲizaˈrɨ̃na/ (n)
alizarine
  (chemia, chemiczny) cenny, czerwony barwnik zaprawowy stosowany w analizie chemicznej;

alkaliczność /ˌalkaˈlʲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
alcalinité
  (chemia, chemiczny) (biochemia, biochemiczny) (zobacz) zasadowość

alkaliczny /ˌalkalˈitʃnɨ/ (adj)
alcalin
  (chemia, chemiczny) dotyczący alkaliów

alkan /ˈalkãn/ (n)
alcane
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, łańcuchowy węglowodór nasycony, w którym występują wyłącznie pojedyncze wiązania chemiczne;

alken /ˈalkɛ̃n/ (n)
alcène
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów nienasyconych, w którym występuje jedno podwójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla;

alkin /ˈalʲcĩn/ (n)
alcyne
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, w którym występują przynajmniej jedno potrójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla;

alkohol /alˈkɔxɔl/ (n)
alcool
  (chemia, chemiczny) grupa związków chemicznych, pochodnych węglowodoru, w których cząsteczce jeden lub kilka atomów wodoru zastąpiono grupą hydroksylową (-OH);
  (handel, handlowy) (spożywczy) każdy napój, który zawiera minimum 0,5% alkoholu etylowego;

alkohol salicylowy /alkˈɔxɔl sˌalitsɨlˈɔvɨ/ (n)
alcool 2-hydroxybenzylique, alcool o-hydroxybenzylique, alcool salicylique
  (chemia, chemiczny) związek organiczny o właściwościach przeciwbólowych i przeciwgorączkowych;

alkoholiczka /ˌalkɔxɔˈlʲiʧ̑ka/ (n)
alcoolique
  kobieta, która cierpi na alkoholizm

alkoholik /ˌalkɔˈxɔlʲik/ (n)
alcoolique
  osoba, która cierpi na alkoholizm

alkoholiza /ˌalkɔxɔlˈiza/ (n)
alcoolyse
  (chemia, chemiczny) reakcja chemiczna podwójnej wymiany, zachodząca między alkoholem a innym związkiem organicznym, najczęściej estrem

alkoholizm /ˌalkɔˈxɔlʲism̥/ (n)
alcoolisme
  (medycyna, medyczny) nałóg alkoholowy, choroba polegająca na odczuwaniu potrzeby picia napojów alkoholowych;

alkoholowe zapalenie wątroby /ˌalkɔxɔlˈɔvɛ zˌapalˈɛɲʲɛ vɔntrˈɔbɨ/ (n)
hépatite alcoolique
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy wywołany przewlekłym nadużywaniem alkoholu, prowadzącym do zmian zapalno-martwiczych w wątrobie;

alkoholowy /ˌalkɔxɔˈlɔvɨ/ (adj)
alcoolique
  zawierający alkohol; związany z alkoholem

alkowa /alˈkɔva/ (n)
alcôve
  (przestarzałe, przestarzały) (architektura, architektoniczny) wnęka sypialni z łożem małżeńskim, zazwyczaj bez okna; ; (zobacz) też alkowa w Encyklopedii staropolskiej

allel /ˈalːɛl/ (n)
allèle
  (biologia, biologiczny) jedna z wersji genu w określonym miejscu chromosomu powodująca zmienność cechy;

alleluja /ˌalːɛˈluja/ (interjection)
alléluia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w liturgii judaistycznej i chrześcijańskiej: okrzyk radości i triumfu zaczynający lub kończący psalmy i pieśni, szczególnie wielkanocne; wezwanie do złożenia hołdu Bogu; ; (zobacz) też aleluja w Encyklopedii staropolskiej

almanach /alˈmãnax/ (n)
almanach
  rodzaj publikacji;

almandyn /almˈandɨn/ (n)
almandin
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, granat o czerwonym kolorze, także z odcieniem niebieskawym, wykorzystywany w jubilerstwie, o składzie chemicznym: Fe3Al2(SiO4)3

aloes /aˈlɔɛs/ (n)
aloès
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych;

alofon /aˈlɔfɔ̃n/ (n)
allophone
  (językoznawstwo, językoznawczy) wariant fonemu, inaczej: alofony to głoski reprezentujące ten sam fonem

alokacja /ˌalɔˈkaʦ̑ʲja/ (n)
allocation
  (ekonomia, ekonomiczny) rozdzielenie środków produkcyjnych lub pieniędzy na różne cele, inne niż dotychczasowe
  planowe rozdysponowanie czegoś;

alokucja /ˌalɔkˈutsja/ (n)
allocution
  uroczysta przemowa;

alopata /ˌalɔˈpata/ (n)
allopathe, allopathiste
  lekarz stosujący alopatię

alopatyczny /ˌalɔpatˈɨtʃnɨ/ (adj)
allopathique
  (medycyna, medyczny) związany z alopatią

alotropia /ˌalɔˈtrɔpʲja/ (n)
allotropie
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) zjawisko występowania, w tym samym stanie skupienia, różnych odmian tego samego pierwiastka chemicznego różniących się właściwościami fizycznymi i chemicznymi;

aloza /aˈlɔza/ (n)
alose
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Alosa alosa, planktonożerna ryba na tarło wędrująca z mórz lub Atlantyku do rzek;

alpaka /alˈpaka/ (n)
alpaca, alpaga
  (zoologia, zoologiczny) Vicugna pacos, południowoamerykański, udomowiony gatunek lamy;

alpensztok /alpˈɛnʃtɔk/ (n)
alpenstock
  (turystyka, turystyczny) żerdź o długości od 1,5 do ponad 2,5 metra, zaopatrzona z jednej strony w grot, używana przez turystów wędrujących po górach;

alpinista /ˌalpʲĩˈɲista/ (n)
alpiniste
  osoba uprawiająca alpinizm;

alpinizm /alˈpʲĩɲism̥/ (n)
alpinisme
  (dosłownie) uprawiana w Alpach wspinaczka górska

alt /alt/ (n)
alto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) instrument grający w skali altu (1.2)
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) linia melodyczna (głos, partia utworu) między sopranem a tenorem
alto, contralto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niski głos żeński, męski lub chłopięcy;
alto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) osoba z takim głosem

altana /alˈtãna/ (n)
gazébo
  lekki, niewielki ogrodowy budynek;

alternator /ˌaltɛrˈnatɔr/ (n)
alternateur
  (motoryzacja) prądnica prądu przemiennego;

altowiolinista /ˌaltɔvʲjɔlʲĩˈɲista/ (n)
altiste
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) człowiek grający na altówce

altowiolista /ˌaltɔvʲjɔˈlʲista/ (n)
altiste
  muzyk, który gra na altówce

altruista /ˌaltruˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
altruiste
  osoba bezinteresownie służąca innym, poświęcająca się ich sprawom

altruistyczny /ˌaltru<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
altruiste
  właściwy altruizmowi lub altruiście – osobie pomagającej, myślącej o innych; przeciwny wobec egoizmu

altruizm /alˈtru<sup>j</sup>ism̥/ (n)
altruisme
  bezinteresowna chęć służenia innym ludziom, poświęcenia się ich sprawom;

altówka /alˈtufka/ (n)
alto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy instrument muzyczny;

aluzja /aˈluzʲja/ (n)
allusion
  wzmianka mająca wywołać skojarzenie z czymś, o czym się nie chce lub o czym nie można powiedzieć wprost

aluzyjny /ˌaluzˈɨjnɨ/ (adj)
allusif
  związany z aluzją; zawierający aluzje lub posługujący się aluzjami; będący aluzją

alzacki /alˈzaʦ̑ʲci/ (adj)
alsacien
  związany z Alzacją

amaksofobia /ˌamaksɔfˈɔbja/ (n)
amaxophobie
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) zaburzenie lękowe polegające na obawie przed jazdą samochodem;

amalfitanin /ˌamalfitˈaɲin/ (n)
Amalfitain
  mieszkaniec Amalfi, osoba z tego miasta

amalfitański /ˌamalfitˈaɲski/ (adj)
amalfitain
  związany z miastem Amalfi

amalgamat /ˌamalɡˈamat/ (n)
amalgame
  (metaloznawstwo, metalurgia) stop rtęci z innym metalem;
  (przenośnie, przenośnia) mieszanina różnych elementów

amant /ˈãmãnt/ (n)
amant, ami
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) lub (ironicznie) kochanek lub adorator

amarylis /ˌãmaˈrɨlʲis/ (n)
amaryllis
  (botanika, botaniczny) Amaryllis L., monotypowy rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych;

amator /ãˈmatɔr/ (n)
amateur
  miłośnik, ktoś oddany czemuś

amazonit /ˌãmaˈzɔ̃ɲit/ (n)
amazonite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał w kolorze zielonym, występujący głównie w skałach magmowych, używany w jubilerstwie jako kamień ozdobny;

amazoński /ˌãmaˈzɔ̃j̃sʲci/ (adj)
amazonien
  (geografia, geograficzny) związany z Amazonią

ambasada /ˌãmbaˈsada/ (n)
ambassade
  stała instytucja (misja dyplomatyczna) o najwyższej randze, utrzymywana przez państwo w innym kraju lub przy organizacji międzynarodowej;
  wydzielony budynek lub teren, gdzie mieści się ambasada (1.1)
  gwara więzienna brzuch, żołądek

ambasador /ˌãmbaˈsadɔr/ (n)
ambassadeur, ambassadrice
  (administracja) (urzędowy) przedstawiciel dyplomatyczny państwa lub organizacji międzynarodowej

ambasador dobrej woli /ˌambasˈadɔr dˈɔbrɛj vˈɔli/ (n)
ambassadeur de bonne volonté
  (społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) honorowa funkcja reprezentacyjna niektórych organizacji międzynarodowych przyznawana osobistościom zaangażowanym w rozwiązywanie globalnych problemów społecznych

ambitendencja /ˌambʲitɛndˈɛntsja/ (n)
ambitendance
  (psychologia, psychologiczny) skłonność do występowania sprzecznych lub przeciwstawnych zachowań, sprzeczność dążeń;

ambitny /ãmˈbʲitnɨ/ (adj)
ambitieux
  charakteryzujący się ambicją; taki, który w swoim działaniu kieruje się ambicją

ambiwalencja /ˌãmbʲivaˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
ambivalence
  współistnienie sprzecznych uczuć, postaw lub opinii

amblygonit /ˌamblɨɡˈɔɲit/ (n)
amblygonite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy fosforanów, kruchy, przezroczysty, trudno rozpuszcza się w kwasach;

ambona /ãmˈbɔ̃na/ (n)
chaire
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań; ; (zobacz) też ambona w Encyklopedii staropolskiej

ambulans /ãmˈbulãw̃s/ (n)
ambulance
  środek transportu przeznaczony do przewozu chorych lub rannych;

ambulatoryjny /ˌãmbulatɔˈrɨjnɨ/ (adj)
ambulatoire
  (medycyna, medyczny) wykonywany w ambulatorium lub dla ambulatorium przeznaczony

ameba /ãˈmɛba/ (n)
amibe
  (biologia, biologiczny) pierwotniak posiadający zmienny kształt, poruszający się poprzez wysuwanie nibynóżek;

amen /ˈãmɛ̃n/ (interjection)
amen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) …używany na zakończenie chrześcijańskiej modlitwy

ameryk /ãˈmɛrɨk/ (n)
américium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Am i liczbie atomowej 95;

amerykanizacja /ˌãmɛrɨkãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
américanisation
  wprowadzanie lub naśladowanie stylu życia, zwyczajów panujących w Stanach Zjednoczonych;

amerykanizm /ˌãmɛrɨˈkãɲism̥/ (n)
américanisme
  cechy charakterystyczne dla kultury Stanów Zjednoczonych Ameryki

amerykanizować /ˌamɛrˌɨkaɲizˈɔvatɕ/ (v)
américaniser
  narzucać kulturę amerykańską, przeprowadzać amerykanizację

amerykański /ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
américain
  dotyczący Ameryki (kontynentu)
états-unien, américain
  dotyczący Stanów Zjednoczonych Ameryki

ametyst /ãˈmɛtɨst/ (n)
améthyste
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, kamień półszlachetny, fioletowa lub purpurowa, przezroczysta odmiana krzemionki SiO2;

amfetamina /ˌãw̃fɛtãˈmʲĩna/ (n)
amphétamine
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o silnym działaniu psychotropowym i pobudzającym ośrodkowy układ nerwowy;

amfibolit /ˌamfibˈɔlit/ (n)
amphibolite
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna barwy ciemnozielonej lub ciemnoszarej, masywna i bardzo zwięzła;

amfiteatr /ˌãw̃fʲiˈtɛatr̥/ (n)
amphitéatre
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) odkryta budowla o kształcie elipsy lub koła z areną lub sceną pośrodku i wznoszącą się wokół niej schodkową widownią; ; (zobacz) też amfiteatr w Encyklopedii staropolskiej

amfora /ãw̃ˈfɔra/ (n)
amphore
  wysokie, smukłe naczynie gliniane o wydłużonym brzuścu z dwoma umieszczonymi symetrycznie po bokach uchwytami;

amforyczny /ˌamfɔrˈɨtʃnɨ/ (adj)
amphorique
  (medycyna, medyczny) przypominający dźwięk powstający podczas dmuchania w szyjkę szklanej butelki, wskazujący na istnienie jamy w płucach

amharski /ãmˈxarsʲci/ (adj)
amharique
  związany z Amharami, dotyczący Amharów

amharski /ãmˈxarsʲci/ (n)
amharique
  (językoznawstwo, językoznawczy) język semicki będący językiem oficjalnym Etiopii

amieński /amjˈɛɲski/ (adj)
amiénois
  (rzadki, rzadko używany) związany z Amiens, dotyczący Amiens

aminokwas /ˌãmʲĩˈnɔkfas/ (n)
acide aminé
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, materiał budulcowy białek;

aminokwas egzogenny /ˌãmʲĩˈnɔkfas ˌɛɡzɔˈɡɛ̃nːɨ/ (n)
acide aminé essentiel
  aminokwas, który nie może być syntetyzowany w organizmie ludzkim i musi być dostarczany w pożywieniu

amisz /ˈamiʃ/ (n)
Amish
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek chrześcijańskiej wspólnoty protestanckiej w USA, wywodzącej się ze Szwajcarii;

amnestia /ãmˈnɛstʲja/ (n)
amnistie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) darowanie lub złagodzenie kar dla niektórych skazanych;

amnestionować /ˌãmnɛstʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
amnistier
  udzielać/udzielić amnestii

amnezja /ãmˈnɛzʲja/ (n)
amnésie
  (medycyna, medyczny) zanik pamięci

amoksycylina /ˌamɔksˌɨtsɨlˈina/ (n)
amoxicilline
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) antybiotyk będący półsyntetyczną pochodną penicyliny (z grupy aminopenicylin)

amoniak /ãˈmɔ̃ɲak/ (n)
ammoniac
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, związek azotu z wodorem, bezbarwny gaz o ostrym zapachu;

amoralista /ˌãmɔraˈlʲista/ (n)
amoraliste
  mężczyzna odrzucający normy moralne i etyczne

amoralizm /ˌãmɔˈralʲism̥/ (n)
amoralisme
  pogląd odrzucający normy moralne i etyczne

amorficzny /ˌãmɔrˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
amorphe
  bezkształtny, niemający określonej budowy

amortyzacja /ˌamɔrtɨzˈatsja/ (n)
amortissement
  (ekonomia, ekonomiczny) stopniowa utrata wartości środków trwałych wskutek ich zużywania się oraz koszt związany ze stopniowym zużywaniem się środków trwałych

amortyzator /ˌãmɔrtɨˈzatɔr/ (n)
amortisseur
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do łagodzenia skutków wstrząsów, uderzeń, drgań, natężenia dźwięku w pojazdach lub maszynach;

amper /ˈãmpɛr/ (n)
ampère
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa jednostka natężenia prądu elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem A;

amperogodzina /ãmˈpɛrɔɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
ampèreheure
  (elektryczność) jednostka pojemności elektrycznej, równa ilości energii jaką w ciągu godziny przenosi prąd elektryczny o natężeniu 1 ampera;

amperomierz /ˌãmpɛˈrɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
ampèremètre
  (metrologia, metrologiczny) (elektryczność) przyrząd do pomiaru natężenia prądu elektrycznego;

amplituda /ˌãmplʲiˈtuda/ (n)
amplitude
  (fizyka, fizyczny) największe wychylenie cechy, funkcji, charakterystyki okresowo zmiennej;

amputacja /ˌãmpuˈtaʦ̑ʲja/ (n)
amputation
  (medycyna, medyczny) operacyjne lub wypadkowe usunięcie części lub całego narządu, zwykle kończyny;

amputować /ˌãmpuˈtɔvaʨ̑/ (v)
amputer
  dokonywać amputacji

ampułka /ãmˈpuwka/ (n)
burette, ampoule
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) szklany hermetycznie zamknięty pojemnik z jednorazową dawką leku;

amsterdamski /ˌãmstɛrˈdãmsʲci/ (adj)
amstellodamien, amstellodamois
  odnoszący się do Amsterdamu (miasta w Holandii)

amulet /ãˈmulɛt/ (n)
amulette
  (ezoteryka) przedmiot, który ma w magiczny sposób chronić swojego właściciela przed czarami, nieszczęściami lub złem;

amunicja /ˌãmũˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
munition
  (potocznie, potoczny) naboje do broni palnej

anabioza /ˌanabjˈɔza/ (n)
anabiose
  (biologia, biologiczny) odwracalny stan pozornej śmierci, krańcowego obniżenia aktywności życiowej organizmu;

anachorecki /ˌanaxɔrˈɛtski/ (adj)
anachorétique
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z anachoretą, dotyczący anachorety lub anachoretyzmu

anachroniczny /ˌanaxrɔɲˈitʃnɨ/ (adj)
anachronique
  niezgodny z duchem czasu lub obecnym stanem wiedzy

anachronizm /ˌãnaxˈrɔ̃ɲism̥/ (n)
anachronisme
  błąd chronologiczny, polegający na umiejscawianiu w dziele przedmiotu, zjawiska, zachowania itp., które miało miejsce w innym czasie: po lub przed;

anadromiczny /ˌanadrɔmˈitʃnɨ/ (adj)
anadrome
  (ichtiologia, ichtiologiczny) taki, który odbywa wędrówkę w górę rzeki

anaforeza /ˌanafɔrˈɛza/ (n)
anaphorèse
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) zjawisko zachodzące w płynach pod wpływem pola elektrycznego, polegające na ruchu ujemnie naładowanych cząstek w kierunku anody

anaglif /ãˈnaɡlʲif/ (n)
anaglyphe
  jeden z typów rysunku lub fotografii stereoskopowej, dający złudzenie trójwymiaru podczas oglądania za pomocą specjalnych, najczęściej czerwono-niebieskich, okularów;

anagram /ãˈnaɡrãm/ (n)
anagramme
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zespół wyrazów, powstały przez zmianę kolejności liter innego wyrazu lub zespołu wyrazów;

anakreontyk /ˌãnakrɛˈɔ̃ntɨk/ (n)
vers anacréontique
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wiersz o tematyce biesiadnej, wesołej lub rubasznej;

analcym /anˈaltsɨm/ (n)
analcime
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów, Na[AlSi2O6] x H2O;

analfabetyzm /ˌanalfabˈɛtɨzm/ (n)
analphabétisme
  (edukacja, edukacyjny) brak umiejętności czytania i / lub pisania;

analfabetyzm funkcjonalny /ˌanalfabˈɛtɨzm fˌuŋktsjɔnˈalnɨ/ (n)
illettrisme fonctionnel
  niezdolność rozumienia sensu tekstów pisanych występujących w codziennym otoczeniu, nieumiejętność pojmowania i wypełniania dokumentów oraz formularzy a także wykonywania prostych obliczeń arytmetycznych

analiza /ˌãnaˈlʲiza/ (n)
analyse
  badanie danych cech, części, elementów, struktury jakiegoś przedmiotu, pojęcia, zjawiska;

analogia /ˌãnaˈlɔɟja/ (n)
analogie
  podobieństwo danych rzeczy, sytuacji, zjawisk pod jakichś względem;

anamneza /ˌãnãmˈnɛza/ (n)
anamnèse
  (medycyna, medyczny) wywiad lekarski na temat m.in. historii choroby,

ananas /ãˈnãnas/ (n)
ananas
  (botanika, botaniczny) Ananas Mill., rodzaj roślin z rodziny bromeliowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owocostan rośliny z rodzaju (1.1)
gredin, jojo
  (potocznie, potoczny) o niegrzecznym dziecku

ananim /ãˈnãɲĩm/ (n)
ananyme
  rodzaj pseudonimu; nazwisko autora zapisane w szyku odwróconym;

anarchiczny /ˌanarçˈitʃnɨ/ (adj)
anarchique
  związany z anarchią

anarchista /ˌãnarˈxʲista/ (n)
anarchiste
  zwolennik anarchizmu

anarchistyczny /ˌãnarxʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
anarchique
  związany z anarchizmem

anarchizm /ãˈnarxʲism̥/ (n)
anarchisme
  ruch społeczny i ideologia głosząca likwidację państwa oraz postulująca nieograniczoną wolność za nadrzędną wartość;

anataz /anˈatas/ (n)
anatase
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana polimorficzna dwutlenku tytanu;

anatema /ˌãnaˈtɛ̃ma/ (n)
anathème
  (kościelny) klątwa kościelna, wyklęcie, wykluczenie ze społeczności; potępienie poglądów heretyckich;

anatolian /ˌãnaˈtɔlʲjãn/ (n)
berger d'Anatolie
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy molosów;

anatomia /ˌãnaˈtɔ̃mʲja/ (n)
anatomie
  (biologia, biologiczny) nauka o anatomii (1.1);
  (biologia, biologiczny) budowa organizmów żywych

anatomiczny /ˌãnatɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
anatomique
  związany z anatomią, dotyczący anatomii

ancien régime /ˈaɲtɕɛn rɛɡʲˈimɛ/ (n)
Ancien Régime
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) absolutystyczny system społeczno-polityczny istniejący we Francji przed rewolucją francuską;

andaluzyjski /ˌãndaluˈzɨjsʲci/ (adj)
andalou
  związany z Andaluzją, wywodzący się z Andaluzji

andaluzyjski /ˌãndaluˈzɨjsʲci/ (n)
andalou
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt andaluzyjski języka hiszpańskiego

andegaweński /ˌandɛɡavˈɛɲski/ (adj)
angevin
  związany z Andegawenią, dotyczący Andegawenii

andezytowy /ˌandɛzɨtˈɔvɨ/ (adj)
andésitique
  (mineralogia, mineralogiczny) związany z andezytem, dotyczący andezytu

andorski /ãnˈdɔrsʲci/ (adj)
andorran
  odnoszący się do Andory (państwa)

androcentryzm /ˌandrɔtsˈɛntrɨzm/ (n)
androcentrisme
  stawianie pierwiastka męskiego w centrum uwagi;

androfobia /ˌandrɔfˈɔbja/ (n)
androphobie
  (psychologia, psychologiczny) irracjonalny, chorobliwy lęk przed mężczyznami

androgen /ãnˈdrɔɡɛ̃n/ (n)
androgène
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon płciowy o działaniu maskulinizującym, fizjologicznie występujący u mężczyzn i w małych stężeniach u kobiet;

androgyne /ˌandrɔɡˈɨnɛ/ (n)
androgyne
  (seksuologia, seksuologiczny) osoba o cechach płciowych mężczyzny i kobiety

android /ãnˈdrɔ<sup>j</sup>it/ (n)
androïde
  robot mający postać człowieka;

androlog /ãnˈdrɔlɔk/ (n)
andrologue
  (medycyna, medyczny) lekarz, specjalista andrologii

andrologia /ˌãndrɔˈlɔɟja/ (n)
andrologie
  (medycyna, medyczny) specjalność medyczna zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób męskiego układu płciowego;

androsteron /ˌandrɔstˈɛrɔn/ (n)
androstérone
  (biochemia, biochemiczny) męski hormon płciowy

andyjski /ãnˈdɨjsʲci/ (adj)
andin
  związany z Andami, dotyczący Andów

anegdota /ˌãnɛɡˈdɔta/ (n)
anecdote
  krótkie, zabawne opowiadanie o prawdziwym wydarzeniu z czyjegoś życia

aneksja /ãˈnɛksʲja/ (n)
annexion
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarnięcie, włączenie siłą do swojego państwa terytorium innego państwa lub jego części;

aneksjonistyczny /ˌanɛksjˌɔɲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
annexionniste
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z aneksjonizmem, aneksjonistami, siłowym powiększaniem obszaru państwa kosztem terytoriów ościennych

anemiczny /ˌanɛmˈitʃnɨ/ (adj)
anémique
  (medycyna, medyczny) dotyczący anemii, właściwy anemii

anemo- /ãˈnɛ̃mɔ/
anémo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z wiatrem

anemologia /ˌãnɛ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
anémologie
  (meteorologia, meteorologiczny) nauka o wiatrach

anemometr /ˌãnɛ̃ˈmɔ̃mɛtr̥/ (n)
anémomètre
  przyrząd do pomiaru prędkości gazów

anemometria /ˌãnɛ̃mɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
anémométrie
  (meteorologia, meteorologiczny) pomiar kierunku i prędkości wiatru

anepigraf /ˌãnɛˈpʲiɡraf/ (n)
anépigraphe
  (książkowy) dzieło nieposiadające tytułu

anestezjolog /ˌãnɛstɛˈzʲjɔlɔk/ (n)
anesthésiste
  (medycyna, medyczny) (potocznie, potoczny) lekarz wykonujący i kontrolujący znieczulenie
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalizujący się w anestezjologii;

anestezjologia /ˌanɛstˌɛzjɔlˈɔɡja/ (n)
anesthésiologie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się przygotowaniem chorego do operacji, przeprowadzaniem i kontrolą znieczulenia;

anestezjologiczny /ˌanɛstˌɛzjɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
anesthésiologique
  (medycyna, medyczny) związany z anestezjologią lub anestezjologami

anewryzm /ãˈnɛvrɨsm̥/ (n)
anévrisme
  (medycyna, medyczny) (dawniej, dawny) guzowate wypełnione krwią rozszerzenie tętnicy np. wskutek uszkodzenia jej ścianki

angerski /aŋɡˈɛrski/ (adj)
angevin
  związany z Angers, dotyczący Angers

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (adj)
anglais
  odnoszący się do Anglii; związany z Anglią, z Anglikami

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (n)
anglais
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Wielkiej Brytanii i wielu innych krajach;

angina /ãŋʲˈɟĩna/ (n)
angine, tonsillite
  (medycyna, medyczny) ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła;

angiografia /ˌãŋʲɟɔˈɡrafʲja/ (n)
représentation vasculaire
  (medycyna, medyczny) rentgenografia fragmentu układu krwionośnego;

angiologia /ˌãŋʲɟɔˈlɔɟja/ (n)
angiologie
  (medycyna, medyczny) nauka o naczyniach krwionośnych;

angiostenoza /ˌaŋɡʲɔstɛnˈɔza/ (n)
angiosténose
  (medycyna, medyczny) zwężenie naczyń krwionośnych w wyniku zakrzepu lub zapalenia

anglicyzm /ãŋˈɡlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
anglicisme
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka angielskiego;

anglikanin /ˌãŋɡlʲiˈkãɲĩn/ (n)
anglican
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca anglikanizmu

anglikanizm /ˌaŋɡlikˈaɲizm/ (n)
anglicanisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) gałąź chrześcijaństwa łącząca tradycję protestancką z katolicką, powstała w Anglii w XVI w., uznająca króla za zwierzchnika Kościoła

anglikański /ˌaŋɡlikˈaɲski/ (adj)
anglican
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z anglikanizmem

anglofil /aŋɡlˈɔfil/ (n)
anglophile
  (książkowy) miłośnik albo wielbiciel Anglii, Anglików lub angielskości

anglofilski /ˌaŋɡlɔfˈilski/ (adj)
anglophile
  związany z anglofilami lub anglofilią, dotyczący anglofilów lub anglofilii

anglofob /aŋɡlˈɔfɔp/ (n)
anglophobe
  osoba niechętna do wszystkiego co angielskie

anglojęzyczny /ˌãŋɡlɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
anglophone
  posługujący się językiem angielskim
  spisany, stworzony w języku angielskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem angielskim

angol /ˈãŋɡɔl/ (n)
rosbif
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) Anglik

angolski /ãŋˈɡɔlsʲci/ (adj)
angolais
  odnoszący się do Angoli (państwa w Afryce)

angstrem /ˈãŋkstrɛ̃m/ (n)
ångström
  (fizyka, fizyczny) jednostka długości równa jednej dziesięciomiliardowej części metra;

anguilski /ˌaŋɡuˈilski/ (adj)
anguillais
  związany z Anguillą, dotyczący Anguilli

anhedonia /ˌãnxɛˈdɔ̃ɲja/ (n)
anhédonie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) niezdolność do przeżywania przyjemnych uczuć;

ani mru-mru /ˈãɲi ˈmru‿mru/ (idiom)
chut, motus
  wykrzyknienie mające skłonić do zachowania ciszy lub tajemnicy

anielski /ãˈɲɛlsʲci/ (adj)
angélique, séraphique
  związany z aniołami

anihilacja /ˌaɲiçilˈatsja/ (n)
annihilation
  zniszczenie, unicestwienie

anilina /ˌãɲiˈlʲĩna/ (n)
anilina
  (chemia, chemiczny) oleista ciecz trująca;

animacja /ˌãɲĩˈmaʦ̑ʲja/ (n)
animation
  rodzaj filmu, tworzonego techniką zdjęć poklatkowych, rejestrującego na pojedynczych klatkach filmu kolejne fazy ruchu;

animista /ˌãɲĩˈmʲista/ (n)
animiste
  osoba wierząca w istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisująca duszę wszystkim ludziom, roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom

animistyczny /ˌaɲimistˈɨtʃnɨ/ (adj)
animiste
  związany z animizmem, właściwy animizmowi

animizm /ãˈɲĩmʲism̥/ (n)
animisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zespół wierzeń zakładający istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisujący duszę wszystkim ludziom, roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom;

animozja /ˌaɲimˈɔzja/ (n)
animosité
  niechęć lub niesnaska wywołana urazą

anioł /ˈãɲɔw/ (n)
ange
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota duchowa, nadprzyrodzona, pośrednik pomiędzy Bogiem a człowiekiem;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) szlachetny, dobry człowiek

anizokoria /ˌaɲizɔkˈɔrja/ (n)
anisocorie
  (medycyna, medyczny) różna szerokość źrenic u tej samej osoby;

ankieta /ãŋʲˈcɛta/ (n)
enquête, sondage
  (statystyka, statystyczny) zbieranie danych na jakiś temat za pomocą formularza

ankieter /ãŋʲˈcɛtɛr/ (n)
enquêteur
  osoba, która zbiera informacje za pomocą ankiety

ankonka /aŋkˈɔŋka/ (n)
Ancônitaine
  mieszkanka Ankony

ankończyk /aŋkˈɔɲtʃɨk/ (n)
Ancônitain
  mieszkaniec Ankony

ankoński /aŋkˈɔɲski/ (adj)
ancônitain
  odnoszący się do Ankony, związany z Ankoną, pochodzący z Ankony

annały /annˈawɨ/ (n)
annales, libri annales
  dzieło historiograficzne będące chronologicznym zapisem ważnych dla danego dzieła wydarzeń;

anoda /ãˈnɔda/ (n)
anode
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (elektryczność) elektroda przez którą ładunek ujemny opuszcza układ elektryczny lub, alternatywnie, przez którą do układu dostaje się ładunek dodatni;

anomalia /ˌãnɔ̃ˈmalʲja/ (n)
anomalie
  incydent nieprawidłowości, odchylenie od normy

anomalny /ˌanɔmˈalnɨ/ (adj)
anomal
  stanowiący anomalię, wyłamujący się od reguły

anonimizacja /ˌãnɔ̃ɲĩmʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
anonymisation
  (informatyka, informatyczny) proces uniemożliwiający odkrycie tożsamości użytkownika sieci komputerowej

anonimowo /ˌanɔɲimˈɔvɔ/ (adv)
anonymement
  w sposób anonimowy, nie podając imienia, nazwiska

anonimowość /ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɔɕʨ̑/ (n)
anonymat, anonymité
  cecha tego, kto jest anonimowy;

anonimowy /ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɨ/ (adj)
anonyme
  o nieujawnionym nazwisku

anons /ˈãnɔ̃w̃s/ (n)
annonce
  podanie do publicznej wiadomości, w szczególności poprzez ogłoszenie w prasie

anorak /ãˈnɔrak/ (n)
anorak
  (etnografia, etnograficzny) eskimoski skafander wkładany przez głowę, wykonany z futra, płótna lub skóry;

anoreksja /ˌãnɔˈrɛksʲja/ (n)
anorexie
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na celowej utracie wagi wywołanej i podtrzymywanej przez chorego, połączonej z zaburzonym postrzeganiem własnego ciała i psychicznym wstrętem do jedzenia;

anorektyczka /ˌanɔrɛktˈɨtʃka/ (n)
anorexique
  (medycyna, medyczny) kobieta cierpiąca na anoreksję

anorektyczny /ˌãnɔrɛkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
anorexique
  związany z anoreksji; taki, jak w anoreksji

anorektyk /ˌãnɔˈrɛktɨk/ (n)
anorexique
  (medycyna, medyczny) człowiek cierpiący na anoreksję

anorgazmia /ˌanɔrɡˈazmja/ (n)
anorgasmie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie seksualne polegające na braku odczuwania orgazmu;

anormalnie /ˌãnɔrˈmalʲɲɛ/ (adv)
anormalement
  w sposób anormalny

anortyt /anˈɔrtɨt/ (n)
anorthite
  (mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów;

anosmia /anˈɔsmja/ (n)
anosmie
  (medycyna, medyczny) utrata węchu, niezdolność wyczuwania zapachów;

antagonistyczny /ˌãntaɡɔ̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
antagoniste
  (książkowy) przeciwstawiający się komuś, czemuś, wzajemnie sobie niechętny, wrogi, zwalczający siebie nawzajem

antagonizm /ˌãntaˈɡɔ̃ɲism̥/ (n)
antagonisme
  wzajemna wrogość, sprzeczność, przeciwstawność sił, zasad, osób

antarktyczny /ˌantarktˈɨtʃnɨ/ (adj)
antarctique
  (geografia, geograficzny) związany z Antarktyką

antena /ãnˈtɛ̃na/ (n)
antenne
  urządzenie służące do zamiany fal elektromagnetycznych na sygnał elektryczny i odwrotnie;

antidotum /ˌãntʲiˈdɔtũm/ (n)
antidote
  (przenośnie, przenośnia) środek zaradczy

antiguański /ˌantʲiɡuˈaɲski/ (adj)
antiguais
  związany z Antiguą (wyspą na Karaibach)

antiguańsko-barbudzki /ˌantʲiɡuˈaɲskɔbarbˈutski/ (adj)
antiguais, antiguais-barbudien, antiguais-et-barbudien
  związany z Antiguą i Barbudą, dotyczący Antigui i Barbudy

antiocheński /ˌantjɔxˈɛɲski/ (adj)
antiochien
  odnoszący się do Antiochii, związany z Antiochią

antleryt /antlˈɛrɨt/ (n)
antlérite
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczanów, Cu3(OH)4SO4;

antologiczny /ˌantɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
anthologique
  związany z antologią, stanowiący antologię

antonim /ãnˈtɔ̃ɲĩm/ (n)
antonyme
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu przeciwnym do danego

antonimiczny /ˌantɔɲimˈitʃnɨ/ (adj)
antonymique
  (językoznawstwo, językoznawczy) o przeciwstawnym znaczeniu

antonomazja /ˌantɔnɔmˈazja/ (n)
antonomase
  (językoznawstwo, językoznawczy) zastąpienie nazwy własnej osoby lub przedmiotu inną nazwą;

antonówka /ˌãntɔ̃ˈnufka/ (n)
antonovka
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) mrozoodporna odmiana uprawna jabłoni domowej;

antracyt /ãnˈtraʦ̑ɨt/ (n)
anthracite, antracite
  (geologia, geologiczny) odmiana węgla kamiennego;

antrakologia /ˌantrakɔlˈɔɡja/ (n)
anthracologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina archeobotaniki zajmująca się badaniem węgli drzewnych, środowisk roślin drzewiastych i sposobów ich użytkowania przez człowieka

antropocen /ˌantrɔpˈɔtsɛn/ (n)
anthropocène
  (neologizm) (geologia, geologiczny) epoka geologiczna zdominowana przez wpływ człowieka;

antropocentryczny /ˌantrɔpˌɔtsɛntrˈɨtʃnɨ/ (adj)
anthropocentrique
  skupiony na człowieku, stawiający człowieka na najważniejszym miejscu

antropocentryzm /ˌantrɔpɔtsˈɛntrɨzm/ (n)
anthropocentrisme
  (filozofia, filozoficzny) przekonanie, wedle którego człowiek to ośrodek świata, a wszystko w przyrodzie dzieje się ze względu na niego
  interpretacja świata wyłącznie z punktu widzenia doświadczenia człowieka

antropofagia /ˌãntrɔpɔˈfaɟja/ (n)
anthropophagie
  (literacko) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) ludzki kanibalizm, ludożerstwo

antropofob /ˌantrɔpˈɔfɔp/ (n)
anthropophobe
  zwierzę lub osoba charakteryzująca się antropofobią — awersją lub lękiem przed ludźmi i stronieniem od nich

antropofobia /ˌãntrɔpɔˈfɔbʲja/ (n)
anthropophobie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (u ludzi i zwierząt) niechęć lub chorobliwy lęk przed ludźmi;

antropogeniczny /ˌantrɔpˌɔɡɛɲˈitʃnɨ/ (adj)
anthropogénique
  zachodzący lub powstały w wyniku działalności gospodarczej człowieka

antropolog /ˌãntrɔˈpɔlɔk/ (n)
anthropologue
  badacz rozwoju i zróżnicowania jednostek ludzkich, gatunku ludzkiego oraz ludzkich społeczności;

antropologia /ˌãntrɔpɔˈlɔɟja/ (n)
anthropologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o człowieku;

antropologiczny /ˌãntrɔpɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
anthropologique
  związany z antropologią, dotyczący antropologii

antropometryczny /ˌantrɔpˌɔmɛtrˈɨtʃnɨ/ (adj)
anthropométrique
  związany z antropometrią, dotyczący antropometrii

antropomorfizm /ˌãntrɔpɔ̃ˈmɔrfʲism̥/ (n)
anthropomorphisme
  nadawanie cech ludzkich innym (niebędącymi ludźmi) istotom i zjawiskom;

antropozoficzny /ˌantrɔpˌɔzɔfˈitʃnɨ/ (adj)
anthroposophique
  związany z antropozofią, dotyczący antropozofii

antwerpijczyk /ˌantfɛrpˈijtʃɨk/ (n)
Anversois
  mieszkaniec Antwerpii

antwerpijka /ˌantfɛrpˈijka/ (n)
Anversoise
  mieszkanka Antwerpii

antwerpski /ãntˈfɛrpsʲci/ (adj)
anversois
  dotyczący Antwerpii, związany z Antwerpią, pochodzący z Antwerpii

antyamerykański /ˌantɨˌamɛrɨkˈaɲski/ (adj)
antiaméricain
  wymierzony przeciwko Ameryce (jako części świata) i Amerykanom, niechętny wobec Ameryki i Amerykanów

antybakteryjny /ˌãntɨbaktɛˈrɨjnɨ/ (adj)
antibactérien
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) chroniący przed bakteriami, zapobiegający namnażaniu się bakterii

antybiogram /ˌãntɨˈbʲjɔɡrãm/ (n)
antibiogramme
  (medycyna, medyczny) test określający wpływ antybiotyków na bakterie;

antybiotyczny /ˌantɨbjɔtˈɨtʃnɨ/ (adj)
antibiotique
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mający działanie takie jak antybiotyk, potrafiący niszczyć, hamować namnażanie bakterii

antybiotyk /ˌãntɨˈbʲjɔtɨk/ (n)
antibiotique
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) naturalny lub sztuczny lek unieszkodliwiający drobnoustroje;

antybohater /ˌãntɨbɔˈxatɛr/ (n)
antihéros
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna postać posiadająca cechy negatywne, będące zaprzeczeniem cech bohatera
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) postać nieposiadająca żadnych cech heroicznych, niewyróżniająca się niczym;

antychryst /antˈɨxrɨst/ (n)
antéchrist
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) eschatologiczny przeciwnik Chrystusa;

antychrześcijański /ˌãntɨxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
antichrétien
  skierowany przeciwko chrześcijaństwu

antycyklon /ˌantɨtsˈɨklɔn/ (n)
anticyclone
  (meteorologia, meteorologiczny) wyż (atmosferyczny);

antycypacja /ˌãntɨʦ̑ɨˈpaʦ̑ʲja/ (n)
anticipation
  przewidywanie, zakładanie czegoś jeszcze nieistniejącego

antycząstka /ˌantɨtʃˈɔ̃stka/ (n)
antiparticule
  (fizyka, fizyczny) cząstka antymaterii

antydemokratyczny /ˌantɨdˌɛmɔkratˈɨtʃnɨ/ (adj)
antidémocratique
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sprzeciwiający się demokracji; naruszający jej zasady

antydiuretyczny /ˌantɨdjˌurɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
antidiurétique
  (medycyna, medyczny) hamujący diurezę, nadmierne wydzielanie moczu

antydynastyczny /ˌantɨdˌɨnastˈɨtʃnɨ/ (adj)
antidynastique
  skierowany przeciwko dynastii, działający na szkodę dynastii

antyelektrostatyczny /ˌantɨˌɛlɛktrˌɔstatˈɨtʃnɨ/ (adj)
antistatique
  (fizyka, fizyczny) zapobiegający odkładaniu się elektryczności statycznej, zapobiegający elektryzowaniu się

antyestetyka /ˌantɨɛstˈɛtɨkˌa/ (n)
anti-esthétique, antiesthétique
  (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pogląd sprzeciwiający się estetyzmowi

antyeuropejskość /ˌantɨˌɛwrɔpˈɛjskɔɕtɕ/ (n)
antieuropéanisme
  cecha tego, co jest skierowane przeciwko Europie, sprzeczne z wartościami europejskimi

antyfaszystowski /ˌãntɨfaʃɨˈstɔfsʲci/ (adj)
anti fasciste, anti-fasciste
  nastawiony na walkę z faszyzmem, zwalczający faszystów

antyfaszyzm /ˌãntɨˈfaʃɨsm̥/ (n)
antifascisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) postawa przejawiająca się otwartym sprzeciwem wobec faszyzmu;

antyfeministka /ˌantɨfˌɛmiɲˈistka/ (n)
antiféministe
  kobieta sprzeciwiająca się ideom i ruchowi feministycznemu

antyfeministyczny /ˌãntɨfɛ̃mʲĩɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
antiféministe, anti-féministe
  taki, który opiera się na antyfeminizmie

antyfeminizm /ˌantɨfɛmˈiɲizm/ (n)
antiféminisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) stanowisko sprzeciwiające się ideom i ruchowi feministycznemu

antyfeudalny /ˌantɨfɛwdˈalnɨ/ (adj)
antiféodal
  skierowany przeciwko feudalizmowi i ukształtowanym przez niego stosunkom społecznym

antyfona /ˌantɨfˈɔna/ (n)
antienne
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w Komplecie krótka pieśń maryjna śpiewana lub odmawiana na końcu godziny kanonicznej;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w Liturgii godzin werset odmawiany przed i po psalmie czy kantyku;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w liturgii mszy świętej jeden z wersetów śpiewanych lub odmawianych na wejście, na ofiarowanie i na komunię;

antyfonarz /ˌantɨfˈɔnaʃ/ (n)
antiphonaire, antiphonier
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga liturgiczna zawierająca antyfony

antygen /ãnˈtɨɡɛ̃n/ (n)
antigène
  (medycyna, medyczny) substancja, której pojawienie się w organizmie powoduje jego reakcję odpornościową;

antygoryt /ˌantɨɡˈɔrɨt/ (n)
antigorite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy serpentynów;

antyimperialistyczny /ˌãntɨ<sup>j</sup>ĩmpɛrʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
antiimpérialiste
  nastawiony na walkę z imperializmem, zwalczający imperialistów

antyjudaistyczny /ˌãntɨjuda<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
antijudaïste
  skierowany przeciwko judaizmowi

antyk /ˈãntɨk/ (n)
antique
  (historia, historyczny, historycznie) świat starożytnej kultury grecko-łacińskiej;

antykatolicki /ˌãntɨkatɔˈlʲiʦ̑ʲci/ (adj)
anticatholique
  wrogi katolicyzmowi, skierowany przeciwko katolicyzmowi

antyklerykalizm /ˌãntɨklɛrɨˈkalʲism̥/ (n)
anticléricalisme
  ideologia społeczno-polityczna przeciwstawiająca się klerykalizmowi, krytyczna wobec autorytetu lub władzy kleru i duchowieństwa w przestrzeni publicznej (poza miejscami kultu);

antyklerykał /ˌantɨklɛrˈɨkaw/ (n)
anticlérical
  przeciwnik klerykalizmu, zwolennik antyklerykalizmu

antykoagulant /ˌãntɨkɔaˈɡulãnt/ (n)
anticoagulant
  (medycyna, medyczny) środek zmniejszający krzepliwość krwi;

antykolonialny /ˌãntɨkɔlɔ̃ˈɲalnɨ/ (adj)
anticolonial
  przeciwny kolonializmowi

antykomunistyczny /ˌãntɨkɔ̃mũɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
anticommuniste
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skierowany przeciwko komunizmowi, związany z antykomunizmem, dotyczący antykomunizmu

antykomunizm /ˌãntɨkɔ̃ˈmũɲism̥/ (n)
anticommunisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wroga postawa wobec komunizmu

antykoncepcja /ˌãntɨkɔ̃nˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
contraception
  (medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) działania zapobiegające zapłodnieniu

antykoncepcyjny /ˌãntɨkɔ̃nʦ̑ɛpˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
contraceptif
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) zapobiegający zajściu w ciążę

antykorozyjny /ˌãntɨkɔrɔˈzɨjnɨ/ (adj)
antirouille
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) zapobiegający korozji, zabezpieczający przed korozją

antylopa /ˌãntɨˈlɔpa/ (n)
antilope, Antilope
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) nienaukowa nazwa dla grupy kilkunastu zwierząt z rodziny wołowatych i widłorogich zamieszkujący sawanny i stepy

antymateria /ˌãntɨ̃maˈtɛrʲja/ (n)
antimatière
  (fizyka, fizyczny) materia, która składa się z antycząstek, a w kontakcie ze zwykłą materią ulega anihilacji;

antymilitarystyczny /ˌãntɨ̃mʲilʲitarɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
antimilitariste
  skierowany przeciwko militaryzmowi, przeciwny militaryzmowi; związany z antymilitaryzmem

antymitotyczny /ˌantɨmˌitɔtˈɨtʃnɨ/ (adj)
antimitotique
  (biologia, biologiczny) hamujący mitozę

antymon /ãnˈtɨ̃mɔ̃n/ (n)
antimoine
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sb i liczbie atomowej 51;

antymonit /ˌantɨmˈɔɲit/ (n)
stibine, stibnite
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z grupy siarczków, siarczek antymonu;

antymuzułmański /ˌãntɨ̃muzuwˈmãj̃sʲci/ (adj)
antimusulman
  skierowany przeciwko islamowi

antynarkotykowy /ˌantɨnˌarkɔtɨkˈɔvɨ/ (adj)
antidrogue, antinarcotique
  skierowany przeciwko spożyciu, wytwarzaniu i obrotowi narkotykami

antynarodowy /ˌantɨnˌarɔdˈɔvɨ/ (adj)
anti-national, antinational
  wrogi narodowi; działający na szkodę na narodu

antynatalista /ˌantɨnˌatalˈista/ (n)
antinataliste
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik antynatalizmu

antynatalistka /ˌantɨnˌatalˈistka/ (n)
antinataliste
  (filozofia, filozoficzny) zwolenniczka antynatalizmu

antynatalistyczny /ˌantɨnˌatalistˈɨtʃnɨ/ (adj)
antinataliste
  (filozofia, filozoficzny) dotyczący antynatalizmu, właściwy antynatalizmowi

antynatalizm /ˌantɨnatˈalizm/ (n)
antinatalisme
  (filozofia, filozoficzny) stanowisko przypisujące negatywną wartość narodzinom;

antynaukowy /ˌantɨnˌaukˈɔvɨ/ (adj)
antiscientifique
  sprzeczny ze stanowiskiem nauki

antyniewolniczy /ˌantɨɲʲˌɛvɔlɲˈitʃɨ/ (adj)
antiesclavagiste
  skierowany przeciwko niewolnictwu, działający przeciw niewolnictwu

antyoksydacyjny /ˌantɨˌɔksɨdatsˈɨjnɨ/ (adj)
antioxydant
  taki, który przeciwdziała utlenianiu się pierwiastków i związków

antypapież /ˌãntɨˈpapʲjɛʃ/ (n)
anti-pape, antipape
  (kościelny) osoba powołana na tron papieski nieprawnie, za pontyfikatu legalnego papieża lub w czasie, gdy urząd papieski był nieobsadzony;

antypatia /ˌãntɨˈpatʲja/ (n)
antipathie
  niechęć do kogoś

antypowieść /ˌantɨpˈɔvʲɛɕtɕ/ (n)
antiroman
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj powieści, który zrywa z tradycyjnymi regułami tego gatunku

antyrasizm /ˌantɨrˈaɕizm/ (n)
antiracisme
  ruch społeczny, postawa lub pogląd sprzeciwiający się rasizmowi

antyreligijny /ˌãntɨrɛlʲiˈɟijnɨ/ (adj)
antireligieux
  skierowany przeciwko religii, niechętny wobec religii

antyrewolucyjny /ˌantɨrˌɛvɔlutsˈɨjnɨ/ (adj)
antirévolutionnaire, antirévolution
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wrogi rewolucji; występujący przeciwko rewolucji

antyrządowy /ˌãntɨʒɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
antigouvernemental
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skierowany przeciwko rządowi

antysemicki /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
antisémite
  wymierzony przeciwko Żydom, dyskryminujący Żydów

antysemita /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲita/ (n)
antisémite
  osoba uprzedzona do Żydów, cechująca się niechęcią bądź nienawiścią do tego narodu; osoba, którą cechuje antysemityzm

antysemityzm /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲitɨsm̥/ (n)
antisémitisme, anti-sémitisme
  nienawiść, uprzedzenie i wrogość wobec narodu żydowskiego, związana z nietolerancją i rasizmem;

antyseptyczny /ˌãntɨsɛpˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
antiseptique
  (medycyna, medyczny) zapobiegający rozwojowi drobnoustrojów, bakterii wywołujących choroby

antysyjonista /ˌantɨsˌɨjɔɲˈista/ (n)
antisioniste
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwnik syjonizmu

antysyjonistyczny /ˌãntɨsɨjɔ̇̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
antisioniste
  wrogi w stosunku do syjonizmu; przeciwny założeniom syjonizmu

antyteizm /ˌãntɨˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
antithéisme
  aktywna pozycja przeciwko teizmowi, niechęć lub walka przeciwko religiom teistycznym

antyterrorystyczny /ˌãntɨtɛrːɔrɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
antiterroriste
  zwalczający terroryzm, prowadzący walkę z terrorystami

antytetyczny /ˌãntɨtɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
antithétique
  przeciwstawnie różny

antytradycjonalizm /ˌantɨtrˌadɨtsjɔnˈalizm/ (n)
antitraditionalisme
  (książkowy) postawa przeciwna tradycjonalizmowi, sprzeciw wobec tradycji

antytrynitaryzm /ˌantɨtrˌɨɲitˈarɨzm/ (n)
antitrinitarisme
  (teologia, teologiczny) doktryna odrzucająca istnienie Trójcy Świętej

antywojenny /ˌãntɨvɔˈjɛ̃nːɨ/ (adj)
antiguerre
  potępiający wojnę, skierowany przeciwko wojnie

anulować /ˌãnuˈlɔvaʨ̑/ (v)
annuler, dénoncer
  stwierdzać brak ważności, aktualności czegoś, unieważniać coś

anyż /ˈãnɨʃ/ (n)
anis
  (botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna pochodząca z wschodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego;

anyż gwiazdkowy /ˈãnɨʒ ɡvʲjastˈkɔvɨ/ (n)
anis étoilé
  (botanika, botaniczny) (zobacz) badian właściwy

aojda /aˈɔjda/ (n)
aède
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nadworny lub wędrowny śpiewak w starożytnej Grecji, sławiący czyny bohaterów i bogów;

aorta /aˈɔrta/ (n)
aorte
  (anatomia, anatomiczny) główna i największa tętnica człowieka;

aortalny /ˌaɔrtˈalnɨ/ (adj)
aortique
  (anatomia, anatomiczny) związany z aortą

aoryst /aˈɔrɨst/ (n)
aoriste
  (gramatyka) czas gramatyczny, mający różne znaczenia w zależności od języka, np. w językach indoeuropejskich to czas przeszły, w językach ałtajskich – teraźniejszo-przyszły;

aostański /ˌaɔstˈaɲski/ (adj)
aostois
  związany z Aostą, dotyczący Aosty

aparat fotograficzny /aˈparat ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (n)
appareil photo
  (fotografia) urządzenie służące do robienia fotografii;

aparat rentgenowski /aˈparat ˌrɛ̃ndɡɛ̃ˈnɔfsʲci/ (n)
appareil de radiographie
  (medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do prześwietlania promieniowaniem rentgenowskim

aparatczyk /ˌaparˈattʃɨk/ (n)
apparatchik
  (pejoratywnie, pejoratywny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek aparatu partyjnego, urzędnik partyjny na kierowniczym stanowisku, zwłaszcza w partii komunistycznej

apartament /ˌaparˈtãmɛ̃nt/ (n)
appartement
  wielopokojowe mieszkanie o wysokim standardzie

apartheid /aˈpartxajt/ /aˈpartxɛjt/ (n)
apartheid
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka oddzielnego życia ludzi różnych ras połączona z ograniczeniem praw i dyskryminacją ludności niebiałej, czasem potwierdzona w prawie państwowym

aparycja /ˌapaˈrɨʦ̑ʲja/ (n)
apparition
  (przestarzałe, przestarzały) ukazanie się, pokazanie się

apateizm /ˌapatˈɛizm/ (n)
apathéisme, indifférence religieux
  (filozofia, filozoficzny) (neologizm) założenie, że Bóg i religia nie mają znaczenia dla ludzkiego życia; apatyczny stosunek do kwestii istnienia bądź nieistnienia Boga;

apatia /aˈpatʲja/ (n)
apathie, langueur
  (psychologia, psychologiczny) stan obojętności i braku zainteresowania oraz braku aktywności;

apatyczny /ˌapaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
apathique
  obojętny na otoczenie; niewrażliwy na to, co się wokół dzieje

apelacja /ˌapɛlˈatsja/ (n)
appel
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) odwołanie się od decyzji sądu do wyższej instancji

apertura /ˌapɛrˈtura/ (n)
ouverture
  (optyka, optyczny) otwór ograniczający wiązkę światła;

apetyczny /ˌapɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
appétissant, affriandant
  zachęcający do jedzenia

apetyt /aˈpɛtɨt/ (n)
appétit
  chęć jedzenia, łaknienie;
  (przenośnie, przenośnia) pragnienie, chęć na coś

aphanisis /ˌafaɲˈiɕis/ (n)
aphanisis
  (seksuologia, seksuologiczny) lęk przed utratą własnej seksualności;

aphelium /afˈɛljum/ (n)
aphélie
  (astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najdalej od Słońca;

aplikator /ˌaplʲiˈkatɔr/ (n)
applicateur
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) przyrząd do podawania leku, kosmetyku lub innego środka

aplikować /ˌaplʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
administrer
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) podawać lub zalecać podawanie, stosowanie leku lub kosmetyku

apodyktyczny /ˌapɔdɨkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
apodictique, catégorique
  taki, który narzuca swoje zdanie i nie uznaje sprzeciwu wobec niego

apograf /aˈpɔɡraf/ (n)
apographe
  (dawniej, dawny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) odręczna kopia tekstu

apokaliptyczny /ˌapɔkˌaliptˈɨtʃnɨ/ (adj)
apocalyptique
  dotyczący apokalipsy, końca świata

apokopa /ˌapɔˈkɔpa/ (n)
apocope
  (językoznawstwo, językoznawczy) skrócenie wyrazu w procesie zaniku głosek na jego końcu lub przez celowe ich opuszczenie;

apologia /ˌapɔˈlɔɟja/ (n)
apologie
  obrona rzeczy, sprawy lub osoby zawierająca ich usprawiedliwienie, a często także jawną lub ukrytą pochwałę; także utwór literacki mający formę mowy obrończej;

apoplektyczny /ˌapɔplɛkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
apoplectique
  będący przejawem/następstwem apopleksji

apoplektyk /ˌapɔplˈɛktɨk/ (n)
apoplectique
  osoba, która miała atak apopleksji lub jest zagrożona apopleksją

aporia /aˈpɔrʲja/ (n)
aporie
  (filozofia, filozoficzny) trudność w rozumowaniu logicznym, niemożliwa do przezwyciężenia lub rozwiązania, zawierająca sprzeczne albo przeciwstawne rozwiązania;

apostata /ˌapɔˈstata/ (n)
apostate
  osoba, która porzuciła swoją religię albo jej przekonania i zasady

apostazja /ˌapɔˈstazʲja/ (n)
apostasie
  porzucenie wiary religijnej;

apostolski /ˌapɔˈstɔlsʲci/ (adj)
apostolique
  dotyczący apostołów

apostoł /aˈpɔstɔw/ (n)
apôtre, apôtresse
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z dwunastu najbliższych uczniów Jezusa Chrystusa powołanych przez niego w celu głoszenia jego nauk;

apostrof /aˈpɔstrɔf/ (n)
apostrophe
  znak podobny do przecinka stawiany w górnym indeksie;

apostrofa /ˌapɔstrˈɔfa/ (n)
apostrophe
  figura retoryczna polegająca na bezpośrednim, a czasem nagłym, zwróceniu się do słuchaczy lub nawet do nieobecnych osób

apotropeiczny /ˌapɔtrˌɔpɛˈitʃnɨ/ (adj)
apotropaïque
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) taki, który ma rzekomo moc odpędzania złych mocy, duchów, diabłów

aprobata /ˌaprɔˈbata/ (n)
approbation
  uznanie czegoś za dobre, słuszne, właściwe; akceptacja, zgoda, pochwała

aprowizacja /ˌaprɔvʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
approvisionnement
  zaopatrzenie w artykuły pierwszej potrzeby

apsik /aˈpʲɕik/ (interjection)
atchoum
  …naśladujący dźwięk wydawany podczas kichania

apteczka pierwszej pomocy /apˈtɛʧ̑ka ˈpʲjɛrfʃɛj pɔ̃ˈmɔʦ̑ɨ/ (n)
trousse de premiers secours
  pojemnik służący do przechowywania materiałów i środków przeznaczonych do udzielania pierwszej pomocy

apteka /apˈtɛka/ (n)
pharmacie
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) miejsce, w którym sprzedaje się i przechowuje leki;

aptekarz /apˈtɛkaʃ/ (n)
pharmacien, apothicaire
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) osoba pracująca w aptece lub jej właściciel;

apulski /apˈulski/ (adj)
apulien
  związany z Apulią

ara /ˈara/ (n)
ara
  (ornitologia, ornitologiczny) duża, kolorowa papuga z rodzaju ara (1.1);

ara modra /ˈara ˈmɔdra/ (n)
ara de Spix
  (ornitologia, ornitologiczny) Cyanopsitta spixii, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, jedyny przedstawiciel rodzaju Cyanopsitta;

arab /ˈarap/ (n)
arabe, cheval arabe, pur-sang arabe
  (jeździectwo, jeździecki) koń czystej krwi arabskiej;

arabeska /ˌaraˈbɛska/ (n)
arabesque
  (sztuka) (architektura, architektoniczny) ozdobny ornament roślinny wywodzący się z kultury arabskiej;
  (choreografia, choreograficzny) poza w tańcu inspirowana motywami orientalnymi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) miniatura na fortepian;

arabista /ˌaraˈbʲista/ (n)
arabiste
  specjalista w zakresie języka, historii i kultury Arabów;

arabistka /ˌaraˈbʲistka/ (n)
arabiste
  forma żeńska od: arabista

arabizacja /ˌarabʲizˈatsja/ (n)
arabisation
  narzucanie danemu ludowi lub przyswajanie przez dany lud arabskiej kultury, obyczajów i języka

arabizm /aˈrabʲism̥/ (n)
arabisme
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka arabskiego;

arabski /aˈrapsʲci/ (adj)
arabe
  dotyczący Arabów i terenów, które zamieszkują

arabski /aˈrapsʲci/ (n)
arabe
  język Arabów, najpowszechniejszy język semicki będący językiem oficjalnym licznych krajów regionu bliskowschodniego i północnoafrykańskiego;

arabskojęzyczny /aˈrapskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
arabophone
  posługujący się językiem arabskim

arachnofobia /ˌaraxnɔˈfɔbʲja/ (n)
arachnophobie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed pająkami;

arachnologia /ˌaraxnɔˈlɔɟja/ (n)
arachnologie
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o pajęczakach;

aragoński /ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci/ (adj)
aragonais
  dotyczący Aragonii lub jej mieszkańców, związany z Aragonią, pochodzący z Aragonii

aragoński /ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci/ (n)
aragonais
  (językoznawstwo, językoznawczy) język aragoński;

arak /ˈarak/ (n)
arack
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) arabska (głównie libańska) wódka anyżowa;

aramejski /ˌarãˈmɛjsʲci/ (n)
araméen araméen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy semickiej, używany na Bliskim Wschodzie od II tysiąclecia p.n.e. do czasów dzisiejszych;

aranżacja /ˌaranʒˈatsja/ (n)
arrangement
  zmiana stylistyki utworu muzycznego, bez naruszania jego podstawowej linii melodyjnej

arbiter /arˈbʲitɛr/ (n)
arbitre
  sędzia, osoba rozstrzygająca daną kwestię

arbitralność /ˌarbʲitrˈalnɔɕtɕ/ (n)
arbitraire
  (książkowy) cecha tego, co jest arbitralne

arbitralny /ˌarbʲiˈtralnɨ/ (adj)
arbitraire
  narzucający swoje zdanie, nielubiący sprzeciwu

arbitraż /arbʲˈitraʃ/ (n)
arbitrage
  sąd rozjemczy, polubowne rozstrzygnięcie danej kwestii przez arbitrów

arbuz /ˈarbus/ (n)
pastèque, melon d'eau
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Citrullus Schrad., rodzaj roślin z rodziny dyniowatych;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc arbuza (1.1), wielka kula w zielonej, twardej skórce i z czerwonym, wodnistym miąższem o słodkim smaku

archaiczny /ˌarxaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ/ (adj)
archaïque
  będący typowym dla dawnych czasów

archaik /arˈxa<sup>j</sup>ik/ (n)
Archéen
  (geologia, geologiczny) najstarszy eon w dziejach Ziemi;

archaizm /arxˈaizm/ (n)
archaïsme
  (językoznawstwo, językoznawczy) forma językowa, która wyszła z użycia

archanioł /arˈxãɲɔw/ (n)
archange
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy byt duchowy stojący w hierarchii niebiańskiej wyżej niż chór aniołów;

archeo- /arˈxɛɔ/
archeo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze starożytnością, prehistorią

archeograficzny /ˌarxɛˌɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
archéographique
  związany z archeografią, dotyczący archeografii

archeologia /ˌarxɛɔˈlɔɟja/ (n)
archéologie
  nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie materialnych pozostałości działań ludzkich;

archeologiczny /ˌarxɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
archéologique
  związany z archeologią, dotyczący archeologii

archeolożka /ˌarxɛɔlˈɔʃka/ (n)
archéologiste
  (potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie archeologii

archeozoologia /ˌarxɛɔzɔːˈlɔɟja/ (n)
archéozoologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka pomocnicza archeologii, zajmująca się badaniem szczątków zwierząt odkrytych w czasie wykopalisk;

archetyp /arˈxɛtɨp/ (n)
archétype
  (literacko) pierwowzór postaci
  (psychologia, psychologiczny) pierwotne wyobrażenie i wzorzec zachowania;

archidiecezja /ˌarçidjɛtsˈɛzja/ (n)
archidiocèse
  (kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez arcybiskupa;

archimandryta /ˌarçimandrˈɨta/ (n)
archimandrite
  (kościelny) przełożony klasztoru w katolickich Kościołach wschodnich
  w okresie wczesnego chrześcijaństwa: opiekun klasztorów na terenie danej diecezji

archipelag /ˌarxʲiˈpɛlak/ (n)
archipel
  (geografia, geograficzny) grupa wysp położonych blisko siebie;

architekt /arˈxʲitɛkt/ (n)
architecte
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) osoba zajmująca się projektowaniem budynków i obiektów infrastruktury w zakresie architektury

architektka /ˌarxʲiˈtɛktka/ (n)
architecte
  (potocznie, potoczny) kobieta projektująca budynki oraz obiekty infrastruktury w zakresie architektury
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) kobieta będąca twórczynią, kreatorką czegoś

architektura /ˌarxʲitɛkˈtura/ (n)
architecture
  (architektura, architektoniczny) dziedzina techniki, a jednocześnie sztuki, która zajmuje się projektowaniem budynków i budowli;

architraw /arˈxʲitraf/ (n)
architrave
  (architektura, architektoniczny) główny (najniższy) poziomy człon belkowania antycznego podtrzymujący belki stropu;

archiwista /ˌarçivˈista/ (n)
archiviste
  pracownik archiwum

arcybiskup /ˌarʦ̑ɨˈbʲiskup/ (n)
archevêque
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł honorowy nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezji), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa („ad personam”);

arcybiskupi /artsɨbʲiskˈupi/ (adj)
archiépiscopal
  dotyczący arcybiskupa, związany z arcybiskupem

arcydzieło /ˌarʦ̑ɨˈʥ̑ɛwɔ/ (n)
chef-d'eouvre
  utwór artystyczny uważany przez większość za wybitny, ponadprzeciętny i ponadczasowy, wyróżniający się nieprzeciętnymi walorami literackimi, plastycznymi czy muzycznymi;

arcyksiążę /artsɨkɕˈɔ̃ʒɛ/ (n)
archiduc
  austriacki tytuł książęcy
  osoba nosząca tytuł (1.1)

arczyński /artʃˈɨɲski/ (n)
artchi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język arczyński;

ardeński /ardˈɛɲski/ (adj)
ardennais
  związany z Ardenami, pochodzący z obszaru Ardenów
  związany z francuskim departamentem Ardeny

areligijnie /ˌarɛliɡʲˈijɲʲɛ/ (adv)
irréligieusement
  obojętnie wobec religii, w sposób areligijny

areligijność /ˌarɛliɡʲˈijnɔɕtɕ/ (n)
irreligion, irreligiosité, irréligion
  obojętność wobec spraw religii

areszt domowy /ˈarɛʒd ːɔ̃ˈmɔvɨ/ (n)
résidence surveillée
  zakaz opuszczania własnego mieszkania lub wskazanej kwatery;

aresztowanie /ˌarɛʃtɔˈvãɲɛ/ (n)
arrestation
  osadzenie kogoś w areszcie

aretyńczyk /ˌarɛtˈɨɲtʃɨk/ (n)
Arétin
  mieszkaniec miasta Arezzo

aretyński /ˌarɛtˈɨɲski/ (adj)
arétin
  związany z Arezzo, dotyczący Arezzo

argentyt /arɡˈɛntɨt/ (n)
acanthite
  minerał z grupy siarczków, siarczek srebra Ag2S;

argon /ˈarɡɔ̃n/ (n)
argon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ar i liczbie atomowej 18;

argoński /arɡˈɔɲski/ (adj)
argonnais
  związany z Argonnami, dotyczący Argonnach

argument /arˈɡũmɛ̃nt/ (n)
argument
  fakt lub okoliczność przytaczane celem potwierdzenia lub obalenia tezy;

argumentacja /ˌarɡumɛntˈatsja/ (n)
argumentation
  uzasadnianie za pomocą argumentów

aria /ˈarʲja/ (n)
aria, air
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń wykonywana solo w czasie opery lub oratorium;

ariański /arʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
arien
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z naukami lub osobą Ariusza, arianami lub arianizmem

ariergarda /ˌarjɛrɡˈarda/ (n)
arrière-garde
  (wojskowość, wojskowy) straż tylna

arka /ˈarka/ (n)
arche
  (przestarzałe, przestarzały) duża, drewniana łódź; w domyśle: arka Noego

arka Noego /ˈarka nɔˈɛɡɔ/ (pn)
arche de Noé
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) arka, na której Noe z rodziną i zwierzętami został uratowany przez Boga z potopu;

arkadia /arˈkadʲja/ (n)
Arcadie
  kraina wiecznego szczęścia, raj

arkebuz /arˈkɛbus/ (n)
arquebuse
  czarnoprochowa, odprzodowa długa broń palna wyposażona w lufę gładką kalibru od 10 do 12 milimetrów

arkoza /arkˈɔza/ (n)
arkose
  (geologia, geologiczny) okruchowa skała osadowa, odmiana piaskowca bogata w skalenie;

armata /arˈmata/ (n)
canon
  działo o długiej lufie;

armator /armˈatɔr/ (n)
armateur
  osoba fizyczna albo prawna eksploatująca statek

armeński /arˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
arménien
  odnoszący się do Armenii

armia /ˈarmʲja/ (n)
armée
  określenie ogółu sił zbrojnych danego państwa;

armorykański /ˌarmɔrɨkˈaɲski/ (adj)
armoricain
  związany z Armoryką, dotyczący Armoryki (historycznej krainy we Francji)

arogancja /ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
arrogance
  pewność siebie połączona z lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się

aromaterapeutyczny /ˌarɔmˌatɛrˌapɛwtˈɨtʃnɨ/ (adj)
aromathérapique
  związany z aromaterapią

aromaterapia /aˈrɔ̃matɛˈrapʲja/ (n)
aromathérapie
  (medycyna, medyczny) leczenie substancjami zapachowymi poprzez inhalacje lub przez ich kontakt ze skórą (wcieranie, kąpiel);

arraski /arˈaski/ (adj)
arrageois, atrebate
  związany z Arras, dotyczący Arras

arsen /ˈarsɛ̃n/ (n)
arsenic
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu As i liczbie atomowej 33;

arsenał /arˈsɛ̃naw/ (n)
arsenal
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) budynek lub pomieszczenie pełniące funkcję składu broni; składnica broni; ; (zobacz) też arsenał w Encyklopedii staropolskiej

arsenian /arˈsɛ̃ɲãn/ (n)
arséniate
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu arsenowego;

arsenopiryt /ˌarsɛnɔpˈirɨt/ (n)
arsénomarcasite, arsénopyrite
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarkosoli, jego głównym składnikiem jest siarczek żelazowo-arsenowy, zwykle zawiera domieszki złota;

artefakt /arˈtɛfakt/ (n)
artefact, artéfact
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) struktura lub własność, która nie pojawiła się naturalnie w badanym zjawisku, ale jako rezultat oddziaływania zewnętrznego lub błędu pomiarowego;
  przedmiot wykonany ludzką ręką;

arteria /arˈtɛrʲja/ (n)
artère
  (anatomia, anatomiczny) tętnica
  ważny szlak komunikacyjny; bardzo ruchliwa droga

arteriotomia /ˌartɛrʲjɔˈtɔ̃mʲja/ (n)
artériotomie
  (medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny polegający na nacięciu tętnicy

arteterapia /ˌartɛtɛrˈapja/ (n)
art-thérapie
  terapia przez sztukę

artezyjski /ˌartɛzˈɨjski/ (adj)
artésien
  (geologia, geologiczny) dotyczący wód podziemnych zdolnych do samoczynnego wypływu, oddzielonych od powierzchni gruntu stropem z warstwy nieprzepuszczalnej;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dotyczący Artezji (Artois), związany z Artezją (Artois), pochodzący z Artezji (Artois)

artretyzm /artrˈɛtɨzm/ (n)
arthritisme
  (medycyna, medyczny) (potocznie, potoczny) przewlekła choroba układu kostno-stawowego powodująca dolegliwości bólowe i zniekształcenia stawów oraz przyczyniająca się do niesprawności chorego

artykuł /arˈtɨkuw/ (n)
article
  tekst publicystyczny, literacki lub naukowy zamieszczony w gazecie lub czasopiśmie
  (językoznawstwo, językoznawczy) rodzajnik, przedimek
  część ustawy lub umowy stanowiąca zamkniętą całość
  rzecz, która jest przedmiotem handlu

artykuły gospodarstwa domowego /ˌartɨˈkuwɨ ˌɡɔspɔˈdarstfa ˌdɔ̃mɔˈvɛɡɔ/ (n)
électroménager
  urządzenia, sprzęty, narzędzia używane w domu, np. do gotowania, utrzymywania porządku

artysta /arˈtɨsta/ (n)
artiste
  człowiek zajmujący się sztuką, tworzący ją

artystka /arˈtɨstka/ (n)
artiste
  kobieta zajmująca się sztuką, tworząca ją

artystycznie /ˌartɨˈstɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
artistiquement
  w sposób artystyczny

artystyczny /ˌartɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
artistique
  związany z artyzmem, sztuką, twórczością artysty

arystokracja /ˌarɨstɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
aristocratie
  najwyższy stan społeczny, do którego przynależy się (najczęściej) ze względu na urodzenie;

arystokrata /ˌarɨstɔˈkrata/ (n)
aristocrate
  osoba należąca do arystokracji

arystokratyczny /ˌarɨstɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
aristocratique
  związany z arystokracją

arystotelesowski /ˌarɨstˌɔtɛlɛsˈɔfski/ (adj)
aristotélicien
  (filozofia, filozoficzny) odnoszący się do Arystotelesa lub jego nauk

arystotelizm /ˌarɨstɔtˈɛlizm/ (n)
aristotélisme
  (filozofia, filozoficzny) doktryna filozoficzna Arystotelesa

arytmetyczny /ˌarɨtmɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
arithmétique
  (przymiotnik) od: arytmetyka

arytmia /aˈrɨtmʲja/ (n)
arythmie
  (medycyna, medyczny) nieprawidłowy rytm pracy serca

arywista /ˌarɨˈvʲista/ (n)
arriviste
  człowiek bez skrupułów dążący do zdobycia pozycji, pieniędzy czy władzy

as /a ɛs/ /as/ (n)
as
  (termin karciany) najwyższa z kart w każdym z kolorów talii;
  osoba przodująca w danej dziedzinie, przeważnie związanej z jakąś służbą

as-moll /ˈas‿mɔl/ (n)
la bemol mineur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku as (w zapisie nutowym z siedmioma bemolami)

asafetyda /ˌasafɛˈtɨda/ (n)
ase fétide
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) indyjska substancja przyprawowa i lecznicza, gumożywica wydzielana z kłączy zapaliczki cuchnącej, Ferula assa-foetida L., zamiennik cebuli i czosnku;

asamski /asˈamski/ (adj)
assamais
  związany z Asamem

asamski /asˈamski/ (n)
assamais
  język asamski;

asceta /asˈʦ̑ɛta/ (n)
ascète
  człowiek uprawiający ascezę

ascetyczny /ˌastsɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
ascétique
  właściwy ascezie, umartwianiu się, pełen wyrzeczeń

ascetyzm /astsˈɛtɨzm/ (n)
ascétisme
  filozofia i praktyki ascetów

asceza /asˈʦ̑ɛza/ (n)
ascèse
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postawa polegająca na wyrzeczeniu się radości życia w celu uzyskania zbawienia w niebie lub oświecenia duchowego

aseksualizm /ˌasɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
asexualité
  (seksuologia, seksuologiczny) określenie osób nieodczuwających pożądania seksualnego;

asenizacja /ˌasɛ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
assainissement
  usługa usuwania nieczystości ciekłych;

asfalt /ˈasfalt/ (n)
asphalte
  (technologia, technika, techniczny) półpłynny lub stały materiał pochodzenia naturalnego;
moricaud, négro
  (pogardliwie) mężczyzna o czarnej skórze

asfaltować /ˌasfaltˈɔvatɕ/ (v)
asphalter
  pokrywać powierzchnię asfaltem

asferyczny /ˌasfɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
asphérique
  niebędący odcinkiem sfery

asklepiejon /ˌasklɛpʲˈɛjɔn/ (n)
asclépiion, asclépiéion
  (historia, historyczny, historycznie) (mitologia, mitologiczny) starożytna świątynia grecka poświęcona Asklepiosowi, czasem połączona ze szpitalem lub szkołą medyczną;

aspartam /asˈpartãm/ (n)
aspartame
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) syntetyczny, niskokaloryczny środek słodzący

aspekt /ˈaspɛkt/ (n)
aspect
  (gramatyka) cecha czasownika określająca jego dokonanie lub niedokonanie;
aspect, face, point de vue
  punkt widzenia, kontekst, w którym dana kwestia jest rozpatrywana

aspermia /aspˈɛrmja/ (n)
aspermie
  (medycyna, medyczny) brak spermy albo plemników w spermie;

aspirować /ˌaspirˈɔvatɕ/ (v)
aspirer
  starać się, ubiegać się o coś

aspiryna /ˌaspʲiˈrɨ̃na/ (n)
aspirine
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) kwas acetylosalicylowy używany jako lek; pastylka lub płyn z tą substancją;

aspołeczny /ˌaspɔwˈɛtʃnɨ/ (adj)
antisocial, asocial
  obojętny dla spraw społecznych, który wyłącza się z życia społecznego

astat /ˈastat/ (n)
astate
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu At i liczbie atomowej 85;

astenosfera /ˌastɛ̃nɔˈsfɛra/ (n)
asthénosphère
  (geologia, geologiczny) warstwa płaszcza ziemskiego;

aster /ˈastɛr/ (n)
aster
  (botanika, botaniczny) roślina ogrodowa o pięknych różnokolorowych kwiatach;

asteroida /ˌastɛˈrɔjda/ (n)
astéroïde
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o małych rozmiarach (od kilku metrów do czasem ponad 1000 km), obiegające gwiazdę centralną (Słońce);

asterysk /aˈstɛrɨsk/ (n)
astérisque
  (poligrafia) znak pisarski w kształcie gwiazdki (*), najczęściej pięcio- lub sześcioramiennej, umieszczany w przybliżeniu pomiędzy średnią i górną linią pisma, stosowany m.in. jako znak umowny, symbol odsyłacza do przypisu, wieloznacznik ogólny, separator tekstu oraz jako element ozdobny;

asteryzm /aˈstɛrɨsm̥/ (n)
astérisme
  (astronomia, astronomiczny) układ gwiazd tworzący na niebie pewien widoczny zbiór, niebędący gwiazdozbiorem;
  (mineralogia, mineralogiczny) efekt optyczny polegający na powstaniu promieni świetlnych na minerale wskutek jego specyficznych właściwości;
  znak ⁂;

astma /ˈastma/ (n)
asthme
  (medycyna, medyczny) stan, w którym dominującym objawem jest ostra duszność powiązana ze świszczącym oddechem;

astmatyczny /ˌastmatˈɨtʃnɨ/ (adj)
asthmatique
  (medycyna, medyczny) związany z astmą, charakterystyczny dla astmy, dychawicy

astmatyk /aˈstmatɨk/ (n)
asthmatique
  (medycyna, medyczny) człowiek cierpiący na astmę

astrafobia /ˌastraˈfɔbʲja/ (n)
astraphobie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed błyskawicami

astragal /aˈstraɡal/ (n)
astragale, talus
  (anatomia, anatomiczny) kość od wewnętrznej strony stopy między wgłębieniem a kostką;
astragale
  (architektura, architektoniczny) ornament architektoniczny złożony z naprzemiennie ułożonych pałeczek i krążków;

astrofizyczny /ˌastrɔfizˈɨtʃnɨ/ (adj)
astrophysique
  dotyczący astrofizyki, związany z astrofizyką

astrofizyka /ˌastrɔfˈizɨkˌa/ (n)
astrophysique
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka o budowie, ewolucji, właściwościach chemicznych i fizycznych ciał niebieskich oraz materii rozproszonej w przestrzeni poza Ziemią;

astrolog /aˈstrɔlɔk/ (n)
astrologue
  człowiek zajmujący się astrologią, przepowiadający przyszłość z położenia ciał niebieskich

astrologia /ˌastrɔˈlɔɟja/ (n)
astrologie
  (ezoteryka) wróżenie z położenia ciał niebieskich; paranauka zajmująca się badaniem związku między położeniem ciał niebieskich na niebie a wydarzeniami na Ziemi i losami człowieka;

astrologiczny /ˌastrɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
astrologique
  dotyczący astrologii, oparty na astrologii, związany z astrologią

astrometryczny /ˌastrɔmɛtrˈɨtʃnɨ/ (adj)
astrométrique
  (astronomia, astronomiczny) związany z astrometrią, dotyczący astrometrii

astronauta /ˌastrɔ̃ˈnawta/ (n)
astronaute
  (astronomia, astronomiczny) (zawód, zawodowy, zawodowo) osoba zajmująca się lotami w kosmos i badaniem przestrzeni kosmicznej

astronautyka /ˌastrɔ̃ˈnawtɨka/ (n)
astronautique
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) zespół nauk zajmujący się lotami poza atmosferą Ziemi;

astronom /aˈstrɔ̃nɔ̃m/ (n)
astronome
  specjalista w zakresie astronomii;
  miłośnik i znawca astronomii

astronomia /ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
astronomie
  nauka zajmująca się badaniem kosmosu;

astronomiczny /ˌastrɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
astronomique
  (astronomia, astronomiczny) dotyczący astronomii, związany z astronomią

asturyjski /ˌastuˈrɨjsʲci/ (adj)
asturien
  (przymiotnik) od Asturia

asturyjski /ˌastuˈrɨjsʲci/ (n)
asturien
  (językoznawstwo, językoznawczy) język zachodnioromański używany w kilku hiszpańskich prowincjach;

astygmatyczny /ˌastɨɡmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
astigmate
  związany z astygmatyzmem

asymetryczny /ˌasɨ̃mɛˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
asymétrique
  niebędący symetrycznym, niemający symetrii

asymilacja /ˌasɨmilˈatsja/ (n)
assimilation
  przystosowanie się do życia w obcej społeczności

asymptota /ˌasɨ̃mpˈtɔta/ (n)
asymptote
  (matematyka, matematyczny) prosta, do której dąży dana krzywa lub wykres danej funkcji;

asyriolog /ˌasɨrjˈɔlɔk/ (n)
assyriologue
  specjalista w dziedzinie asyriologii

asyryjski /ˌasɨˈrɨjsʲci/ (adj)
assyrien
  dotyczący Asyrii, związany z Asyrią, pochodzący z Asyrii

asystent /asˈɨstɛnt/ (n)
assistante
  osoba pomagająca specjaliście przy wykonywanej przez niego pracy

asystentka /ˌasɨstˈɛntka/ (n)
assistante
  kobieta asystent

asystować /ˌasɨstˈɔvatɕ/ (v)
assister
  pomagać przy czym

aszkenazyjski /ˌaʃkɛ̃naˈzɨjsʲci/ (adj)
ashkénaze
  związany z Aszkenezyjczykami, dotyczący Aszkenazyjczyków

atak /ˈatak/ (n)
attaque
  (medycyna, medyczny) nieprzewidziane pojawienie się objawów chorobowych

atak serca /ˈatak ˈsɛrʦ̑a/ (n)
infarctus du myocarde, IDM
  (medycyna, medyczny) zawał serca (mięśnia sercowego);

ataksyt /atˈaksɨt/ (n)
ataxite
  (mineralogia, mineralogiczny) meteoryt żelazny o bardzo wysokiej zawartości niklu;

atanor /atˈanɔr/ (n)
athanor
  (ezoteryka) specjalny piec do celów alchemicznych;

atari /atˈari/ (n)
atari
  taktyczna sytuacja przymusu w grze w go, w której grupa kamieni ma tylko jeden oddech i może zostać zbita w następnym ruchu;

atawistyczny /ˌatavʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
atavique
  o cechach podobnych jak u odległych przodków

atawizm /aˈtavʲism̥/ (n)
atavisme
  występowanie cech pierwotnych, prymitywnych, spotykanych u dawnych przodków

ateista /ˌatɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
athée
  człowiek odrzucający wiarę w istnienie bogów

ateistyczny /ˌatɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
athée
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z ateizmem lub ateistami, zgodny z ateizmem

ateizm /aˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
athéisme
  (filozofia, filozoficzny) pogląd w jednoznaczny sposób odrzucający wiarę w istnienie Boga lub bogów;

ateńczyk /aˈtɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Athénien
  mieszkaniec Aten

athoski /asˈɔski/ (adj)
athonite
  związany z górą Athos

atlancki /atlˈantski/ (adj)
atlante
  związany z Atlantami lub Atlantydą

atlant /ˈatlãnt/ (n)
atlante
  (architektura, architektoniczny) posąg atletycznego mężczyzny jako podpora architektoniczna, np. balkonu;

atlantycki /ˌatlãnˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
atlantique
  (geografia, geograficzny) dotyczący Atlantyku

atlas /ˈatlas/ (n)
atlas
  zbiór map, rycin, tabeli wydany w postaci książki lub albumu;

atletyczny /ˌatlɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
athlétique
  dobrze zbudowany, rozwinięty fizycznie
  odnoszący się do atletyki, związany z atletyką

atmosfera /ˌatmɔˈsfɛra/ (n)
atmosphère
  (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) powłoka gazowa otaczająca Ziemię lub inne ciało niebieskie;
  powietrze wypełniające jakieś pomieszczenie
  (przenośnie, przenośnia) klimat psychiczny w jakimś środowisku, miejscu, otoczeniu itd.
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary ciśnienia

atmosferyczny /ˌatmɔsfɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
atmosphérique
  związany z atmosferą ziemską

atom /ˈatɔ̃m/ (n)
atome
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) najmniejszy element materii, dla którego można jeszcze wyróżniać pierwiastki;

atomowy /ˌatɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
atomique
  charakterystyczny dla atomu, odnoszący się do atomu

atrakcja /aˈtrakʦ̑ʲja/ (n)
attraction
  (książkowy) coś wyjątkowo interesującego, dostarczającego przyjemności lub rozrywki

atrakcyjny /ˌatrakˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
attractif, attrayant
  o człowieku: przystojny (w odniesieniu do mężczyzny), ładny (o kobiecie)

atrament /aˈtrãmɛ̃nt/ (n)
encre
  roztwór wody i barwnika, zazwyczaj granatowego lub czarnego, używany do pisania lub drukowania;

atramentowy /ˌatrãmɛ̃nˈtɔvɨ/ (adj)
d'encre
  dotyczący atramentu, związany z atramentem

atrium /ˈatrʲjũm/ (n)
atrium
  (architektura, architektoniczny) w dawnym domu rzymskim: główne pomieszczenie, z otwartym dachem i zbiornikiem w podłodze na deszczówkę

atrofia /aˈtrɔfʲja/ (n)
atrophie
  (medycyna, medyczny) zanik lub zmniejszenie się tkanek lub narządów;

atropina /ˌatrɔpˈina/ (n)
atropine
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów tropanowych o sumarycznym wzorze C17H23NO3, stosowana jako lek rozkurczowy i środek rozszerzający źrenice;

atrybucja /ˌatrɨˈbuʦ̑ʲja/ (n)
attribution
  przypisywanie (czegoś komuś lub czemuś)

atrybut /aˈtrɨbut/ (n)
attribut
  rzecz lub cecha typowa dla czegoś lub kogoś

attaché /attˈaxɛ/ (n)
attaché
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) najniższy stopień członka personelu dyplomatycznego;

attyka /atˈːɨka/ (n)
attique, étage attique
  (architektura, architektoniczny) górny element budynku w postaci ścianki, balustrady lub rzędu sterczyn osłaniający dach;

atut /ˈatut/ (n)
atout
  (termin karciany) kolor ustalony jako najbardziej wartościowy, umożliwiający przebicie innych kolorów; karta tego koloru
  cecha, umiejętność mogąca komuś przynieść pozytywne skutki

audiobook /ˌawdjɔbˈɔɔk/ (n)
livre audio
  książka mówiona; nagranie dźwiękowe zawierające tekst publikacji książkowej odczytany przez lektora;

audiowizualny /ˌawdjɔvˌizuˈalnɨ/ (adj)
audiovisuel
  dotyczący zarówno wrażeń słuchowych jak i wzrokowych

audycja /awˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
émission
  program radiowy;

augustoduński /ˌawɡustɔdˈuɲski/ (adj)
autunois
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Augustodunem, dotyczący Augustodunu ((współcześnie) Autun)

aukcja /ˈawkʦ̑ʲja/ (n)
vente aux enchères, enchères
  sprzedaż przedmiotów, podczas której kupujący licytują cenę, aukcję wygrywa osoba, która przedstawiła najwyższą ofertę;

aukcja holenderska /ˈawkʦ̑ʲja ˌxɔlɛ̃nˈdɛrska/ (n)
adjudication à la hollandaise
  aukcja, w której stopniowo obniża się cenę sprzedaży do momentu zgłoszenia pierwszej oferty kupna;

auksyna /awˈksɨ̃na/ (n)
auxine
  (botanika, botaniczny) hormon wzrostu wytwarzany w stożkach wzrostu;

aureola /ˌawrɛˈɔla/ (n)
auréole
  obwódka, zazwyczaj złotego koloru, na obrazach i rzeźbach o tematyce religijnej, otaczająca głowy świętych

aurypigment /ˌawrɨpˈiɡmɛnt/ (n)
orpiment
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady siarczków, trójsiarczek arsenu;

auspicje /awsˈpʲiʦ̑ʲjɛ/ (n)
auspicia
  w starożytnym Rzymie: wróżenie z lotu ptaków

australijski /ˌawstraˈlʲijsʲci/ (adj)
australien
  odnoszący się do państwa lub kontynentu Australia, kojarzony z Australią, jej cechami lub składnikami

australijski pies pasterski /ˌawstraˈlʲijsʲci ˈpʲjɛs paˈstɛrsʲci/ (n)
bouvier australien
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów należąca do grupy psów pasterskich i zaganiających;

austriacki /awstrʲˈjaʦ̑ʲci/ (adj)
autrichien
  odnoszący się do Austrii lub Austriaków

austro-węgierski /ˈawstrɔvɛŋɡʲˈɛrski/ (adj)
austro-hongrois
  związany z Austro-Węgrami, dotyczący Austro-Węgier

autarkia /awˈtarʲca/ (n)
autarcie
  (ekonomia, ekonomiczny) gospodarcza samowystarczalność;

autarkiczny /ˌawtarʲˈciʧ̑nɨ/ (adj)
autarcique
  gospodarczo samowystarczalny

autentycznie /ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
authentiquement
  w sposób autentyczny, prawdziwy, szczery, zgodny z rzeczywistością

autentyczność /ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
authenticité, sincérité
  cecha tego, co autentyczne, prawdziwe, pozbawione sztuczności, fałszu

autentyczny /ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
authentique
  taki, który jest prawdziwy, zgodny z rzeczywistością

autobiografia /ˌawtɔbʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
autobiographie
  własnoręcznie napisany swój życiorys;

autobiograficzny /ˌawtɔbjˌɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
autobiographique
  mający charakter autobiografii, taki w którym autor nawiązuje do wydarzeń ze swego życia

autobus /awˈtɔbus/ (n)
autobus, bus
  (motoryzacja) duży pojazd przeznaczony do przewozu osób w transporcie zbiorowym;

autobusowy /ˌawtɔbuˈsɔvɨ/ (adj)
de autobus
  odnoszący się do autobusu, związany z autobusem

autochton /awtˈɔxtɔn/ (n)
autochtone
  rdzenny mieszkaniec jakiegoś terytorium

autochtoniczny /ˌawtɔxtɔɲˈitʃnɨ/ (adj)
autochtone
  związany z autochtonami, dotyczący autochtonów

autohipnoza /ˌawtɔxʲipˈnɔza/ (n)
autohypnose
  hipnoza wywoływana na sobie samym

autokar /awˈtɔkar/ (n)
autocar, car
  (motoryzacja) autobus przeznaczony do długich podróży

autokefalia /ˌawtɔkɛˈfalʲja/ (n)
autocéphalie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezależność krajowej prawosławnej organizacji kościelnej od zagranicznych władz duchownych;

autokefaliczny /ˌawtɔkˌɛfalˈitʃnɨ/ (adj)
autocéphale
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwłaszcza w chrześcijaństwie: związany ze statusem autokefalii, mający status autokefalii

autoklaw /awˈtɔklaf/ (n)
autoclave
  (chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) hermetyczny, ogrzewany zbiornik służący do przeprowadzania różnych procesów chemicznych lub do wyjaławiania w podwyższonej temperaturze i przy zwiększonym ciśnieniu narzędzi chirurgicznych, środków spożywczych i farmaceutycznych;

autokracja /ˌawtɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
autocratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki lub wąskiej grupy, sprawowane poza kontrolą społeczną;

autokratyzm /ˌawtɔˈkratɨsm̥/ (n)
autocratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system władzy sprawowanej poza kontrolą społeczną przez jednego człowieka lub wąską grupę;

autokreacja /ˌawtɔkrɛˈaʦ̑ʲja/ (n)
autocréation
  budowanie / tworzenie swojego wizerunku

automat /awˈtɔ̃mat/ (n)
automate
  maszyna wykonująca pracę bez udziału człowieka;

automatyczna sekretarka /ˌawtɔmatˈɨtʃna sˌɛkrɛtˈarka/ (n)
répondeur
  (telekomunikacja) oprogramowanie lub urządzenie odbierające połączenia telefoniczne i nagrywające ich treści

automatycznie /ˌawtɔmatˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
automatiquement
  (technologia, technika, techniczny) z udziałem automatu

automatyczny /ˌawtɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
automatique
  wykonywany przez maszyny, przebiegający bez bezpośredniego udziału człowieka

automatyzm /ˌawtɔmˈatɨzm/ (n)
automatisme
  wykonywanie czynności nie używając do tego świadomości, bez analizy, bez myślenia

automobilista /ˌawtɔ̃mɔbʲiˈlʲista/ (n)
automobiliste
  (dawniej, dawny) kierowca
  (przestarzałe, przestarzały) człowiek uprawiający sporty samochodowe

autonomia /ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
autonomie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) częściowa niezależność;

autonomiczny /ˌawtɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
autonome
  związany z autonomią; taki, który ma autonomię

autonomista /ˌawtɔnɔmˈista/ (n)
autonomiste
  zwolennik idei autonomii politycznej, gospodarczej lub kulturalnej

autopsja /awˈtɔpsʲja/ (n)
autopsie
  sekcja zwłok;

autorka /awtˈɔrka/ (n)
autrice
  forma żeńska od: autor

autorytarny /ˌawtɔrɨtˈarnɨ/ (adj)
autoritaire
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący autorytaryzmu

autorytaryzm /ˌawtɔrɨtˈarɨzm/ (n)
autoritarisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów opartych o bezwzględny posłuch obywateli

autorytet /ˌawtɔˈrɨtɛt/ (n)
autorité
  wpływ osobisty, powaga, prestiż
  człowiek mający uznanie i wpływ na innych ludzi

autoryzacja /ˌawtɔrɨzˈatsja/ (n)
autorisation
  zezwolenie twórcy na wykorzystanie swego dzieła

autoryzować /ˌawtɔrɨzˈɔvatɕ/ (v)
accréditer, autoriser
  zezwalać na publikację, wykorzystanie pracy autorskiej

autostop /awˈtɔstɔp/ (n)
auto-stop
  sposób podróżowania polegający na przemieszczaniu się zatrzymywanymi po drodze za zgodą kierowców pojazdami

autostopowicz /ˌawtɔstɔˈpɔvʲiʧ̑/ (n)
auto-stoppeur
  ktoś, kto podróżuje autostopem

autostopowiczka /ˌawtɔstɔpɔˈvʲiʧ̑ka/ (n)
auto-stoppeuse
  kobieta, która podróżuje autostopem

autostrada /ˌawtɔˈstrada/ (n)
autoroute
  (motoryzacja) droga kołowa przystosowana do szybkiego ruchu samochodowego, charakteryzująca się bezkolizyjnymi skrzyżowaniami oraz podzielona na pasy ruchu dla różnych szybkości i kierunków;

autosugestia /ˌawtɔsuˈɡɛstʲja/ (n)
autosuggestion
  (psychologia, psychologiczny) wmawianie czegoś sobie samemu;

autoteliczny /ˌawtɔtɛˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
autotélique
  (filozofia, filozoficzny) taki, który jest celem sam dla siebie

autotomia /ˌawtɔtˈɔmja/ (n)
autotomie
  (zoologia, zoologiczny) zdolność niektórych zwierząt do odrzucenia części własnego ciała, a następnie jego regeneracji;

autunit /awtˈuɲit/ (n)
autunite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady minerałów uranylu, Ca[PO4][UO2]2 • 8 -12H2O;

autystyczny /ˌawtɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
autiste, autistique
  związany z autyzmem, dotyczący autyzmu

autyzm /ˈawtɨsm̥/ (n)
autisme
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie neuropsychiatryczne charakteryzujące się problemami w kontaktach międzyludzkich i brakiem relacji z rówieśnikami;

auł /ˈaww/ (n)
aoul
  rodzaj osady wiejskiego typu na Kaukazie albo w Azji Środkowej

awalista /ˌavaˈlʲista/ (n)
caution, garant
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) osoba, która udziela poręczenia wekslowego (awalu)

awangarda /ˌavaŋɡˈarda/ (n)
avant-garde
  grupa ludzi wytyczających nowe drogi rozwoju danej dziedziny

awangardowy /ˌavãŋɡarˈdɔvɨ/ (adj)
avant-gardiste
  (sztuka) związany z awangardą, charakteryzujący awangardę (kierunek w dwudziestowiecznej sztuce)

awansować /ˌavansˈɔvatɕ/ (v)
avancer, promouvoir
  przenosić / przenieść na wyższe stanowisko czy stopień

awanturnik /ˌavãnˈturʲɲik/ (n)
aventurier
  osoba skłonna do wszczynania kłótni

awanturować się /ˌavãntuˈrɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
faire des histoires, faire du scandale
  wszczynać awanturę, kłócić się z kimś

awaria /aˈvarʲja/ (n)
panne
  (technologia, technika, techniczny) uszkodzenie przedmiotu, urządzenia, systemu, sieci uniemożliwiające lub utrudniające ich użytkowanie

awarski /avˈarski/ (adj)
avar
  związany z Awarami, dotyczący Awarów (narodu zamieszkującego Kaukaz)

awarski /avˈarski/ (n)
avar
  (językoznawstwo, językoznawczy) język awarski, którym posługują się kaukascy Awarowie;

awaryjne lądowanie /ˌavarˈɨjnɛ lˌɔndɔvˈaɲʲɛ/ (n)
atterrissage d'urgence
  (lotnictwo, lotniczy) procedura przedwczesnego lądowania podejmowana ze względu na zaistnienie warunków zagrażających bezpieczeństwu pasażerów w razie dalszego lotu;

awatar /aˈvatar/ (n)
avatar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w hinduizmie: zstąpienie boga, bóstwa lub jego wcielenie (inkarnacja) w doczesnej formie; cielesna manifestacja boga
  (informatyka, informatyczny) personifikacja osoby w cyberprzestrzeni, reprezentacja uczestników światów wirtualnych
  (informatyka, informatyczny) w internecie: obrazek wyświetlany obok nazwy użytkownika

awenturyn /ˌavɛntˈurɨn/ (n)
aventurine
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady krzemianów, odmiana kwarcu, SiO2;

awerroizm /ˌavɛrˈɔizm/ (n)
averroïsme
  (filozofia, filozoficzny) doktryna popularna pod koniec XIII wieku, oparta na interpretacji myśli Arystotelesa dokonanych przez Awerroesa;

awersja /aˈvɛrsʲja/ (n)
aversion
  niechęć do kogoś lub czegoś

awestyjski /ˌavɛstˈɨjski/ (n)
avestique
  (językoznawstwo, językoznawczy) należący do rodziny języków indoeuropejskich język klasyczny używany w starożytnej Persji, w którym został zapisany zbiór prac Zaratustry (czyli Awesta);

awifauna /ˌavifˈawna/ (n)
avifaune
  (ornitologia, ornitologiczny) ogół gatunków ptaków zamieszkujących określony obszar geograficzny, biotop lub żyjących w określonym okresie geologicznym;

awinionka /ˌaviɲʲˈɔŋka/ (n)
Avignonnaise
  mieszkanka Awinionu

awiniończyk /ˌaviɲʲˈɔɲtʃɨk/ (n)
Avignonnais
  mieszkaniec Awinionu

awinioński /ˌaviɲʲˈɔɲski/ (adj)
avignonnais
  (geografia, geograficzny) związany z Awinionem (miastem we Francji)

awitaminoza /ˌavʲitãmʲĩˈnɔza/ (n)
avitaminose
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy spowodowany niedoborem jednej lub więcej witamin;

awokado /ˌavɔˈkadɔ/ (n)
avocat
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnozielony owoc rośliny (1.2) o gruszkowatym kształcie, zielonkawożółtym miąższu, z dużą pestką
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

azalia /azˈalja/ (n)
azalée, azaléa
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) ozdobny kwitnący krzew, hodowany w donicach, ogrodach i parkach, różanecznik

azerbejdżański /ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãj̃sʲci/ (adj)
azerbaïdjanais
  odnoszący się do państwa Azerbejdżan

azerski /aˈzɛrsʲci/ (n)
azéri
  język urzędowy Azerbejdżanu;

azjatycki /ˌazʲjaˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
asiatique
  dotyczący Azji, związany z Azją, pochodzący z Azji

azjatycki tygrys /ˌazʲjaˈtɨʦ̑ʲci ˈtɨɡrɨs/ (n)
dragon asiatique
  (publikatory) dynamicznie rozwijające się państwo azjatyckie;

azoospermia /ˌazɔːˈspɛrmʲja/ (n)
azoospermie
  (medycyna, medyczny) brak plemników w nasieniu;

azorski /azˈɔrski/ (adj)
açoréen, açorien
  związany z Azorami, leżący na Azorach

azot /ˈazɔt/ (n)
azote
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu N i liczbie atomowej 7;

azotan /aˈzɔtãn/ (n)
nitrate
  (chemia, chemiczny) sól kwasu azotowego (z grupą NO2 lub NO3)

azotowy /ˌazɔˈtɔvɨ/ (adj)
nitrique, azotique
  (chemia, chemiczny) związany z azotem; zawierający azot

azuryt /aˈzurɨt/ (n)
azurite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał – zasadowy węglan miedzi;

azymut /azˈɨmut/ (n)
azimut
  kąt zawarty między północną częścią południka odniesienia a danym kierunkiem poziomym;

azymutalny /ˌazɨmutˈalnɨ/ (adj)
azimutal
  związany z azymutem, dotyczący azymutu

azytromycyna /ˌazɨtrˌɔmɨtsˈɨna/ (n)
azithromycine
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) antybiotyk z grupy makrolidów o długim okresie półtrwania, dający stosunkowo mało działań niepożądanych

ałunit /awˈuɲit/ (n)
alunite
  (mineralogia, mineralogiczny) siarczan glinowo-potasowy KAl3 (SO4)2 (OH)6, stosowany do otrzymywania ałunu;

aż /aʃ/ (conjunction)
jusque
  …wskazujący, do jakiego momentu czasu trwała wcześniej wspomniana czynność

ażio /ˈaʒjɔ/ (n)
agio
  (handel, handlowy) nadwyżka kursu dewiz, papierów wartościowych ponad ich wartość nominalną

ażiotaż /aʒʲˈɔtaʃ/ (n)
agiotage
  (finanse, finansowy) sposób spekulacji na giełdzie oparty na różnicach kursów papierów wartościowych

ażur /ˈaʒur/ (n)
ajour, claire-voie
  (sztuka) (technologia, technika, techniczny) ozdobny układ otworów w dowolnym materiale

b-moll /bˈɛmˈɔll/ (n)
si bemol mineur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku b (w zapisie nutowym z pięcioma bemolami)

babcia /ˈbapʲʨ̑a/ (n)
grand-mère, mamie
  (zdrobniale) babka (matka ojca lub matki)

babiarz /ˈbabʲjaʃ/ (n)
mateur, tombeur
  (potocznie, potoczny) mężczyzna obsesyjnie zainteresowany kobietami

babie lato /ˈbabʲjɛ ˈlatɔ/ (n)
été indien, été de la Saint Martin
  wczesnojesienne dni;

babilończyk /bˌabʲilˈɔɲtʃɨk/ (n)
Babylonien
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec miasta Babilon

babiloński /ˌbabʲiˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
babylonien
  związany z Babilonią, Babilonem

babka /ˈbapka/ (n)
grand-mère, mamie
  matka ojca lub matki

baby blues /bˈabɨ blˈuɛs/ (idiom)
baby blues
  stan przypominający depresję poporodową, pojawiający się w 3-5 dniu po porodzie, po okresie euforii spowodowanej narodzinami dziecka

backpacker /batskpˈatskɛr/ (n)
backpacker
  określenie turysty podróżującego po świecie z plecakiem jako jedynym bagażem, sypiającego w schroniskach i najczęściej odwiedzającego kraje, w których jest taniej

badaczka /badˈatʃka/ (n)
chercheuse, exploratrice
  kobieta naukowiec, zgłębiająca jakiś temat, problem

badanie /baˈdãɲɛ/ (n)
examination
  poszukiwanie rozwiązania problemu naukowego
  sprawdzenie stanu zdrowia
  szczegółowa obserwacja i analiza

badian właściwy /ˈbadʲjãn vwaɕˈʨ̑ivɨ/ (n)
badiane chinoise
  (botanika, botaniczny) Illicium verum Hook. f., gatunek drzewa pochodzącego z południowo-wschodniej Azji i mającego znaczenie przede wszystkim jako przyprawa;

badminton /badˈmʲĩntɔ̃n/ (n)
badminton
  (sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu rakietkami plastikowej lotki na boisku przedzielonym rozpiętą na pewnej wysokości siatką;

badmintonista /bˌadmintɔɲˈista/ (n)
joueur de badminton
  gracz w badmintona

bagaż /ˈbaɡaʃ/ (n)
bagage
  (przenośnie, przenośnia) doświadczenia, wspomnienia gromadzone w czasie życia
bagage, bagages
  zapakowane przedmioty zabierane w podróż

bagażowy /bˌaɡaʒˈɔvɨ/ (n)
bagagiste
  pomocnik wynajęty do przeniesienia bagażu, np. na dworcu lub w hotelu

bagietka /baˈɟɛtka/ (n)
baguette
  (spożywczy) długa, cienka bułka;

baglama /baɡˈlãma/ (n)
baglama
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bezprogowy instrument strunowy pochodzący z Bliskiego Wschodu;

bagnet /ˈbaɡnɛt/ (n)
baïonnette
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj noża zakładany na lufę karabinu umożliwiający użycie go do walki wręcz;

bagno /ˈbaɡnɔ/ (n)
lédon
  (botanika, botaniczny) Ledum L., rodzaj roślin z rodziny wrzosowatych;
marais, marécage
  (ekologia, ekologiczny) obszar trwale podmokły, porośnięty specyficzną roślinnością;

bahaizm /baˈxa<sup>j</sup>ism̥/ (n)
bahaïsme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia wywodząca się z babizmu, której celem jest utworzenie religii ogólnoświatowej, unifikującej religie monoteistyczne – babizm, judaizm, chrześcijaństwo i islam;

bahamski /baˈxãmsʲci/ (adj)
bahamien
  odnoszący się do państwa Bahamy
  odnoszący się do archipelagu Bahamy

bahrański /baxˈrãj̃sʲci/ (adj)
bahreïni
  odnoszący się do państwa Bahrajn

bajeczny /bajˈɛtʃnɨ/ (adj)
fabuleux
  (przenośnie, przenośnia) cechujący się niezwykłością

bajka /ˈbajka/ (n)
conte
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór o treści fantastycznej
  (potocznie, potoczny) zmyślona informacja

bajka dla grzecznych dzieci /ˈbajka dla‿ˈɡʒɛʧ̑nɨγʲ ˈʥ̑ɛ̇ʨ̑i/ (n)
conte de bonne femme
  nieprawdziwa, wymyślona historyjka dla naiwnych ludzi

bajka na dobranoc /bˈajka na dɔbrˈanɔts/ (n)
histoire du soir
  historyjka opowiadana lub czytana dziecku do snu

bajończyk /bajˈɔɲtʃɨk/ (n)
Bayonnais
  mieszkaniec Bajonny, osoba z tego miasta

bajoński /bajˈɔɲski/ (adj)
bayonnais
  dotyczący Bajonny, związany z Bajonną

bajt /bajt/ (n)
octet
  (informatyka, informatyczny) jednostka pamięci komputerowej równa 8 bitom;

bak /bak/ (n)
favoris
  zarost na policzkach
réservoir
  zbiornik na paliwo w samochodzie, motocyklu;

bakarat /baˈkarat/ (n)
baccara
  (termin karciany) hazardowa gra w karty;

bakcyl /ˈbakʦ̑ɨl/ (n)
bacille
  (przestarzałe, przestarzały) zarazek

bakelit /baˈkɛlʲit/ (n)
bakélite
  (chemia, chemiczny) jedno z tworzyw sztucznych, odmiana fenoplastu;

bakijski /baˈcijsʲci/ (adj)
bakinois
  odnoszący się do miasta Baku, dotyczący Baku, pochodzący z Baku

baksztag /ˈbakʃtak/ (n)
bastaque
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina stabilizująca maszt, ciągnąca się od masztu ku tyłowi i burcie;

bakszysz /bˈakʃɨʃ/ (n)
bakchich
  w krajach Bliskiego Wschodu i Afryki północnej: podarunek pieniężny, napiwek, jałmużna

bakteria /bakˈtɛrʲja/ (n)
bactérie
  (biologia, biologiczny) rodzaj mikroskopijnego organizmu jednokomórkowego;

bakteriemia /ˌbaktɛrʲˈjɛ̃mʲja/ (n)
bactériémie
  (medycyna, medyczny) zakażenie krwi bakteriami, stwierdzone ich wyizolowaniem;

bakteriobójczy /ˌbaktɛrʲjɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
germicide
  (medycyna, medyczny) taki, który powstrzymuje rozwój bakterii, niszczy je

bakteriofag /ˌbaktɛrʲˈjɔfak/ (n)
bactériophage
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus atakujący bakterie;

bakteriolityczny /bˌaktɛrjˌɔlitˈɨtʃnɨ/ (adj)
bactériolytique
  (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) niszczący bakterie na drodze bakteriolizy

bakteriolog /ˌbaktɛrʲˈjɔlɔk/ (n)
bactériologie
  (medycyna, medyczny) mikrobiolog specjalizujący się w bakteriologii

bakteriologia /ˌbaktɛrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
bactériologie
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) dziedzina mikrobiologii zajmująca się badaniem bakterii, ich budową, sposobem życia, właściwościami oraz ich znaczeniem dla człowieka, zwierząt i roślin;

bakteriologiczny /bˌaktɛrjˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
bactériologique
  związany z bakteriologią; dotyczący świata bakterii

bakteriomocz /bˌaktɛrjˈɔmɔtʃ/ (n)
bactériurie
  (medycyna, medyczny) obecność bakterii w moczu;

bakteriostatyczny /bˌaktɛrjˌɔstatˈɨtʃnɨ/ (adj)
bactériostatique
  (biologia, biologiczny) związany z bakteriostazą; hamujący rozwój i namnażanie się bakterii

bakteryjny /ˌbaktɛˈrɨjnɨ/ (adj)
bactérien
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) związany z bakteriami lub powodowany przez bakterie

bakłażan /bakˈwaʒãn/ (n)
aubergine
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina jednoroczna z gatunku psianka podłużna Solanum melongena L., o jadalnych owocach;
  (spożywczy) warzywo; podłużny, zwykle fioletowoczarny owoc rośliny (1.1)

bal /bal/ (n)
bal
  (choreografia, choreograficzny) uroczyste przyjęcie, na którym głównym elementem zabawy są tańce;

balanga /baˈlãŋɡa/ (n)
boum
  (potocznie, potoczny) impreza

baldachim /balˈdaxʲĩm/ (n)
baldaquin
  osłona umocowana nad tronem, łożem lub rozpostarta na drążkach, wykonana z ozdobnej tkaniny

balearski /bˌalɛˈarski/ (adj)
baléare
  dotyczący Balearów

balet /ˈbalɛt/ (n)
ballet
  (choreografia, choreograficzny) rodzaj tanecznego widowiska teatralnego;

baletnica /ˌbalɛtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
ballerine
  kobieta, która tańczy w balecie

baletowy /bˌalɛtˈɔvɨ/ (adj)
de ballet
  (choreografia, choreograficzny) dotyczący baletu

balijski /balˈijski/ (adj)
balinais
  związany z wyspą Bali

balijski /balˈijski/ (n)
balinais
  (językoznawstwo, językoznawczy) język balijski;

balisa /balˈisa/ (n)
balise
  (kolejnictwo) nadajnik lub transponder w torze, między szynami, umożliwiający lokalizowanie pociągów

balistyka /balˈistɨkˌa/ (n)
balistique
  nauka badająca ruch pocisków;

balkon /ˈbalkɔ̃n/ (n)
balcon
  (architektura, architektoniczny) wystająca z budynku płyta ograniczona balustradą

ballada /balˈːada/ (n)
ballade
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierszowany utwór opisujący niezwykłe wydarzenia;

balneologiczny /bˌalnɛˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
balnéologique
  (medycyna, medyczny) związany z balneologią, dotyczący balneologii

balneoterapia /ˌbalnɛɔtɛˈrapʲja/ (n)
balnéothérapie
  (medycyna, medyczny) dział fizjoterapii zajmujący się metodami leczenia za pomocą kąpieli mineralnych;

balon /ˈbalɔ̃n/ (n)
montgolfière, ballon à air chaud
  (lotnictwo, lotniczy) wyposażony w gondolę aerostat bez napędu;
ballon, montgolfière
  ozdobny przedmiot z gumy napełniany powietrzem;

balsam /ˈbalsãm/ (n)
baume
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (technologia, technika, techniczny) półpłynna mieszanina wydzielin roślinnych;

balsamować /bˌalsamˈɔvatɕ/ (v)
embaumer
  dokonywać balsamowania zwłok, czyli zabezpieczenia ich przed rozkładem za pomocą specjalnych balsamów, żywic

balzakowski /bˌalzakˈɔfski/ (adj)
balzacien
  związany z twórczością Honoriusza Balzaka

bambus /ˈbãmbus/ (n)
bambou
  (botanika, botaniczny) Bambusa Shreb., rodzaj wieloletnich roślin trawiastych o drewniejących łodygach, z rodziny wiechlinowatych;

banalny /bãˈnalnɨ/ (adj)
banal
  zwyczajny, przeciętny, pozbawiony oryginalności

banan /ˈbãnãn/ (n)
bananier, banane
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny bananowatych;
banane
  (spożywczy) owoc rośliny (1.1), podłużny, zazwyczaj żółty

banał /ˈbãnaw/ (n)
banalité
  powiedzenie niemające głębszej treści, ogólnie znane

bandana /bãnˈdãna/ (n)
couvre-chef
  wzorzysta chustka noszona na szyi, twarzy lub na głowie;

bandaż /ˈbãndaʃ/ (n)
bandage, bande
  (medycyna, medyczny) długi pas tkaniny lub dzianiny stosowany do owijania na ciele z różnych powodów, np. mocowania opatrunku, ochrony dłoni w boksie itp.;

bandażować /ˌbãndaˈʒɔvaʨ̑/ (v)
bander
  zakładać bandaż, owijać bandażem

bandyta /bãnˈdɨta/ (n)
bandit
  człowiek dopuszczający się ciężkich przestępstw, w tym napadów i morderstw

bangkocki /bãŋkˈːɔʦ̑ʲci/ (adj)
bangkokien, bangkokois
  odnoszący się do Bangkoku (stolicy Tajlandii)

bangkokijczyk /bˌaŋkkɔkˈijtʃɨk/ (n)
Bangkokien, Bangkokois
  mieszkaniec Bangkoku

bangkokijka /bˌaŋkkɔkˈijka/ (n)
Bangkokienne, Bangkokoise
  mieszkanka Bangkoku

bangladeski /ˌbãŋɡlaˈdɛsʲci/ (adj)
bangladais, bangladeshi
  związany z Bangladeszem, dotyczący Bangladeszu

banjo /ˈbãn͇ʤ̑ɔ/ (n)
banjo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj gitary z okrągłym pudłem rezonansowym i długim gryfem;

bank /bãŋk/ (n)
banque
  (bankowość, bankowy) instytucja zajmująca się finansami, w szczególności udzielaniem kredytów, przechowywaniem oszczędności swoich klientów
  (bankowość, bankowy) (architektura, architektoniczny) budynek, w którym znajduje się siedziba banku (1.1)
  (medycyna, medyczny) miejsce przechowywania organów, tkanek, płynów ustrojowych itp. przeznaczonych do późniejszych zabiegów

bank krwi /ˈbãŋk ˈːr̥fʲi/ (n)
banque du sang
  (potocznie, potoczny) zakład opieki zdrowotnej zajmujący się krwiodawstwem i krwiolecznictwem

bank spermy /ˈbãŋk ˈspɛrmɨ/ (n)
banque du sperme
  (potocznie, potoczny) instytucja lub część placówki medycznej zajmująca się gromadzeniem spermy;

bankier /bˈaŋkʲɛr/ (n)
banquier, banquière
  właściciel lub dyrektor banku

bankiet /ˈbãŋcɛt/ (n)
banquet
  wystawne, uroczyste przyjęcie

banknot /ˈbãŋknɔt/ (n)
billet de banque, billet, bank-note, papier-monnaie
  (bankowość, bankowy) kawałek papieru, z odpowiednim nadrukiem, emitowany przez bank, wart pewną kwotę;

bankowy /bãŋˈkɔvɨ/ (adj)
bancaire
  związany z bankami, dotyczący banków

bankructwo /bãŋˈkruʦ̑tfɔ/ (n)
banqueroute, faillite
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) upadłość osoby prawnej lub fizycznej ogłoszona przez sąd

bankrut /ˈbãŋkrut/ (n)
failli
  osoba lub firma, która ogłosiła niewypłacalność

bankster /ˈbãŋkstɛr/ (n)
bankster
  (publikatory) (przenośnie, przenośnia) bankier-gangster, bankier postrzegany jako kryminalista, bezwzględnie wyłudzający pieniądze od obywateli, cynicznie bogacący się kosztem klientów w opresji

baptystyczny /bˌaptɨstˈɨtʃnɨ/ (adj)
baptiste
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z baptyzmem lub baptystami

baptyzm /ˈbaptɨsm̥/ (n)
baptisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt wyznań chrześcijańskich należących do protestantyzmu;

bar /bar/ (n)
baryum
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ba i liczbie atomowej 56;
bar
  (gastronomia) lokal gastronomiczny, w którym spożywa się ciepłe posiłki lub pije alkohole;
  (fizyka, fizyczny) jedna z jednostek ciśnienia;

baran /ˈbarãn/ (n)
bélier, mouton
  (zoologia, zoologiczny) samiec owcy
bête, idiot
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) głupek, idiota

baranek /baˈrãnɛk/ (n)
agneau
  (zoologia, zoologiczny) mały, młody baran

barbadoski /ˌbarbaˈdɔsʲci/ (adj)
barbadien
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do Barbadosu jako państwa

barbakan /barbˈakan/ (n)
barbacane
  (architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) zwykle okrągła, murowana budowla stanowiąca element średniowiecznego budownictwa obronnego, wysunięta przed linię murów i połączona z bramą miejską;

barbarzyńca /ˌbarbaˈʒɨ̃j̃nʦ̑a/ (n)
barbare
  (potocznie, potoczny) określenie używane względem obcych, nieznanych ludzi i kultur

barbarzyński /bˌarbaʒˈɨɲski/ (adj)
barbare
  cechujący się prymitywizmem lub okrucieństwem

barbet /ˈbarbɛt/ (n)
barbet
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy psów aportujących, płochaczy i psów wodnych pochodząca z Francji;

barbituran /bˌarbʲitˈuran/ (n)
barbiturique
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) związek organiczny o właściwościach nasennych i przeciwdrgawkowych

barbudzki /barbˈutski/ (adj)
barbudien
  związany z Barbudą, dotyczący Barbudy

barcelonka /bˌartsɛlˈɔŋka/ (n)
Barcelonaise
  mieszkanka Barcelony

barcelończyk /bˌartsɛlˈɔɲtʃɨk/ (n)
Barcelonais
  mieszkaniec Barcelony

barceloński /ˌbarʦ̑ɛˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
barcelonais
  dotyczący Barcelony, związany z Barceloną, pochodzący z Barcelony

bardzo /ˈbarʣ̑ɔ/ (adv)
plus
  bardziej, najbardziej wyraz pomocniczy, stosowany do tworzenia form stopnia wyższego i najwyższego niektórych przymiotników i przysłówków
très
  służący do podkreślenia cechy przymiotnika, przysłówka lub czasownika w wysokim stopniu, dużo

bariatryczny /bˌarjatrˈɨtʃnɨ/ (adj)
bariatrique
  (medycyna, medyczny) związany z bariatrią, leczeniem otyłości

baribal /baˈrʲibal/ (n)
baribal
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Ursus americanus Pallas, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny niedźwiedziowatych, występujący w Ameryce Północnej;

barierka /barʲˈjɛrka/ (n)
rambarde
  przegroda postawiona, aby uniemożliwić przejście w danym miejscu lub zabezpieczyć coś

bark /bark/ (n)
épaule
  (anatomia, anatomiczny) część ciała w miejscu połączenia ręki lub (u zwierząt) kończyny przedniej z tułowiem;

barka /ˈbarka/ (n)
bateau-mouche
  (morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rodzaj statku o płaskim dnie, służącego do transportu ładunków zazwyczaj w żegludze śródlądowej;

barkarola /ˌbarkaˈrɔla/ (n)
barcarolle, barcarole
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) liryczna pieśń gondolierów w Wenecji;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny przypominający barkarolę (1.1)

barkentyna /ˌbarkɛ̃nˈtɨ̃na/ (n)
trois-mâts goélette
  żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; pierwszy z nich ma omasztowanie rejowe, pozostałe maszty niosą ożaglowanie skośne;

barman /ˈbarmãn/ (n)
garçon
  osoba, która obsługuje bufet w barze;

barograf /barˈɔɡraf/ (n)
barographe
  (meteorologia, meteorologiczny) miernik ciśnienia atmosferycznego (barometr), zdolny do samoczynnego zapisywania wyników pomiarów

barok /ˈbarɔk/ (n)
baroque
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (sztuka) (architektura, architektoniczny) główny kierunek w kulturze środkowo- i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku;

barokowy /ˌbarɔˈkɔvɨ/ (adj)
baroque
  (sztuka) związany z barokiem, dotyczący baroku

barologia /ˌbarɔˈlɔɟja/ (n)
barologie
  (dawniej, dawny) (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się masą i powiązaną z nią siłą ciążenia

barometr /baˈrɔ̃mɛtr̥/ (n)
baromètre
  (meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do mierzenia ciśnienia atmosferycznego;

baron /ˈbarɔ̃n/ (n)
baron
  niski tytuł arystokratyczny;

baronet /baˈrɔ̃nɛt/ (n)
baronnet
  dziedziczny, nieszlachecki brytyjski tytuł honorowy;
  mężczyzna noszący tytuł (1.1)

baronostwo /bˌarɔnˈɔstfɔ/ (n)
baronnage
  godność barona
  zbiorowość baronów

baronowski /bˌarɔnˈɔfski/ (adj)
baronnial
  związany z osobą lub tytułem barona, baronostwem

barszcz /barʃʧ̑/ (n)
barchtch, soupe de betterave
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kwaśna zupa;

barszcz biały /bˈarʒdʒ bjˈawɨ/ (n)
potage aigre
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kwaśna zupa na zakwasie z mąki żytniej lub owsianej

barter /ˈbartɛr/ (n)
troc
  (ekonomia, ekonomiczny) wymiana bezgotówkowa, czyli towar (bądź usługa) za towar;

barykada /ˌbarɨˈkada/ (n)
barricade
  (wojskowość, wojskowy) doraźna zapora zbudowana w poprzek ulicy podczas walk w mieście;

baryton /baˈrɨtɔ̃n/ (n)
baryton
  głos męski niższy od tenoru, wyższy od basu;

bas /bas/ (n)
basse
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najniższy głos męski;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewak o takim głosie

baseball /basˈɛball/ (n)
baseball
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której najistotniejszym elementem rozgrywki jest odbicie piłki drewnianym kijem;

basen /ˈbasɛ̃n/ (n)
bassin
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) region wokół morza lub innego zbiornika wodnego
piscine
  forma skrócona od basen pływacki

baskijski /baˈsʲcijsʲci/ (adj)
basque
  związany z Baskami, dotyczący Basków

basset /ˈbasːɛt/ (n)
basset
  (kynologia, kynologiczny) masywny pies myśliwski o zwisających uszach;

bastonada /ˌbastɔ̃ˈnada/ (n)
bastonnade
  (rzadki, rzadko używany) kara bicia kijami w pięty lub w plecy

baszkirski /baʃkˈirski/ (adj)
bachkir
  związany z Baszkirami

baszkirski /baʃkˈirski/ (n)
bachkir
  (językoznawstwo, językoznawczy) język baszkirski;

baszybuzuk /bˌaʃɨbˈuzuk/ (n)
bachi-bouzouk
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) (kon. XVIII – pocz. XX w.) nieregularny żołnierz turecki, muzułmański ochotnik pochodzący często z bezpośredniego terenu walk;

bat /bat/ (n)
baht
  (jednostka monetarna) waluta Tajlandii;

batalion /baˈtalʲjɔ̃n/ (n)
bataillon
  (wojskowość, wojskowy) mniejsza od pułku jednostka organizacyjna wojska;
combattant varié
  (ornitologia, ornitologiczny) Philomachus pugnax, ptak wędrowny, charakterystycznie rozkładający różnobarwne pióra w trakcie tokowania;

batat /bˈatat/ (n)
patate douce
  (botanika, botaniczny) Ipomoea batatas, bylina z rodziny powojowatych pochodząca z Ameryki Południowej i Środkowej;

bateria /baˈtɛrʲja/ (n)
pile, pile électrique
  (elektryczność) zespół elementów połączonych w jeden układ będący źródłem energii
batterie
  (wojskowość, wojskowy) w artylerii: pododdział ogniowy i taktyczny składający się z kilku plutonów, uzbrojony w broń artyleryjską lub rakietową;

batuta /baˈtuta/ (n)
baguette
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pałeczka dyrygenta służąca do wyznaczania taktu;

batymetria /ˌbatɨ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
bathymétrie
  dział hydrometrii zajmujący się pomiarami głębokości cieków i zbiorników wodnych;

batymetryczny /bˌatɨmɛtrˈɨtʃnɨ/ (adj)
bathymétrique
  związany z batymetrią, dotyczący batymetrii

batyskaf /baˈtɨskaf/ (n)
bathyscaphe
  statek podwodny do badań na dużych głębokościach;

batyst /ˈbatɨst/ (n)
batiste
  cienka, prawie przezroczysta tkanina lniana, bawełniana lub jedwabna, o splocie płóciennym

bawełna /baˈvɛwna/ (n)
cotonnier, coton
  (botanika, botaniczny) roślina uprawiana w Azji, Afryce, obu Amerykach i w Europie, z której wykonuje się materiał o tej samej nazwie;
coton
  (włókiennictwo) rodzaj materiału (tkaniny, dzianiny) otrzymanego z bawełny (1.1-2), używanego do produkcji ubrań
  (włókiennictwo) włókno otrzymane z bawełny (1.1);

bawełniany /ˌbavɛwʲˈɲãnɨ/ (adj)
cotonier
  związany z bawełną jako surowcem

bawić /ˈbavʲiʨ̑/ (v)
amuser, divertir, égayer
  wprawiać w wesoły humor
divertir, amuser, égayer
  zajmować kogoś dostarczając mu rozrywki

bawić się ptaszkiem /ˈbavʲiʨ̑‿ɕɛ ˈptaʃʲcɛ̃m/ (idiom)
faire cinq contre un, se polir le chinois
  o mężczyźnie: onanizować się

bawić się w kotka i myszkę /ˈbavʲiʨ̑‿ɕɛ ˈf‿kɔtka i‿ˈmɨʃkɛ/ (v)
jouer au chat et à la souris
  zwodzić kogoś, stwarzać niejasne sytuacje, postępować nieszczerze

baza danych /bˈaza dˈanɨx/ (n)
base de données
  (informatyka, informatyczny) zorganizowany zbiór informacji gromadzony, przetwarzany i przechowywany w danym programie komputerowym

bazalt /ˈbazalt/ (n)
basalte
  (geologia, geologiczny) magmowa skała wylewna, o przeważnie czarnej barwie;

bazaltowy /bˌazaltˈɔvɨ/ (adj)
basaltique
  dotyczący bazaltu, wykonany z bazaltu

bazar /ˈbazar/ (n)
bazar
  teren, na którym można handlować; plac ze straganami

bazgrać /ˈbazɡraʨ̑/ (v)
gribouiller, griffonner
  (potocznie, potoczny) pisać niestarannie i niewyraźnie

bazia /ˈbaʑa/ (n)
chaton
  (botanika, botaniczny) kwiatostan niektórych roślin drzewiastych w kształcie wiotkiego kłosa

bazylejski /bˌazɨlˈɛjski/ (adj)
bâlois
  związany z Bazyleą

bazylia /baˈzɨlʲja/ (n)
basilic
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju bazylia (1.1);

bazyliszek /bˌazɨlˈiʃɛk/ (n)
basilic
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj jaszczurek;
  (mitologia, mitologiczny) stwór występujący w legendach, przedstawiany jako kogut o żabich oczach i ogonie żmii, zabijający wzrokiem i oddechem

bać się /ˈbaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
craindre, avoir peur
  martwić się, niepokoić się
  odczuwać strach, bojaźń, lęk przed czymś lub przed kimś

bałagan /baˈwaɡãn/ (n)
gâchis, pagaille
  stan braku porządku

bałkanizacja /bˌawkaɲizˈatsja/ (n)
balkanisation
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces rozpadania się państw, w wyniku którego powstają nowe państwa, często wrogo wobec siebie nastawione

bałkański /bawˈkãj̃sʲci/ (adj)
balkanique
  (geografia, geograficzny) dotyczący Bałkanów, związany z Bałkanami

bałtycki /bawˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
baltique
  od Bałtyk

bałwan /ˈbawvãn/ (n)
bonhomme de neige
  figura człowieka ulepiona ze śniegu;
con, âne, ballot, bourrique, cornichon, cruche
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) głupek, tuman

bańka /ˈbãɲka/ (n)
bulle
  (potocznie, potoczny) bańka mydlana
bidon, canne
  blaszane naczynie na płyny
ventouse
  szklane naczynko o kulistym kształcie przystawiane do skóry w celach leczniczych, stosowane w medycynie tradycyjnej

bańka mydlana /ˈbãɲka mɨˈdlãna/ (n)
bulle de savon
  pęcherzyk powietrza otoczony cienką błoną mydła rozpuszczonego w wodzie;

bażanciarnia /ˌbaʒãɲˈʨ̑arʲɲa/ (n)
faisanderie
  ogrodzony teren, na którym hoduje się bażanty;

bażant /ˈbaʒãnt/ (n)
faisan
  (ornitologia, ornitologiczny) (łowiectwo, łowiecki) Phasianus colchicus, gatunek ptaka żyjącego na polach;

bażantarnia /ˌbaʒãnˈtarʲɲa/ (n)
faisanderie
  ogrodzony teren, na którym hoduje się bażanty;

beatyfikacja /ˌbɛatɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
béatification
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie przez Kościół katolicki lub Cerkiew zmarłej osoby za błogosławioną i zezwolenie na jej lokalny kult;

beatyfikować /bˌɛatˌɨfikˈɔvatɕ/ (v)
béatifier
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś błogosławionym

beczeć /ˈbɛʧ̑ɛʨ̑/ (v)
bêler
  o owcy lub kozie: wydawać charakterystyczny przeciągły głos

beczka /ˈbɛʧ̑ka/ (n)
tonneau
  cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami;
  (lotnictwo, lotniczy) rodzaj akrobacji powietrznej;

bednarstwo /bɛdˈnarstfɔ/ (n)
tonnellerie
  gałąź rzemiosła bądź przemysłu drzewnego związana z wytwarzaniem i naprawą drewnianych naczyń z klepek (beczek, balii, maselnic)

beduiński /bˌɛduˈiɲski/ (adj)
bédouin
  związany z Beduinem; dotyczący Beduinów

befsztyk /ˈbɛfʃtɨk/ (n)
bifteck
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gruby plaster mięsa wołowego, zwykle z polędwicy lub rostbefu, smażony lub grillowany

behawiorysta /ˌbɛxavʲjɔˈrɨsta/ (n)
béhavioriste
  przedstawiciel lub zwolennik behawioryzmu

behawioryzm /bˌɛxavʲˈɔrɨzm/ (n)
béhaviorisme, comportementalisme
  (psychologia, psychologiczny) podejście do psychologii skupiające się na obserwowalnym zachowaniu, negujące poznawalność umysłu i przeważnie zakładające, że zachowanie jest określane przez środowisko;

bejrucki /bɛjˈruʦ̑ʲci/ (adj)
beyrouthin
  odnoszący się do Bejrutu (stolicy Libanu)

bejrutczyk /bɛjˈruṭʧ̑ɨk/ (n)
Beyrouthin
  mieszkaniec Bejrutu

bejrutka /bɛjˈrutka/ (n)
Beyrouthine
  mieszkanka Bejrutu

bejsbolówka /bˌɛjzbɔlˈufka/ (n)
casquette
  sportowe nakrycie głowy, wykonane z miękkiego materiału, z twardym daszkiem, zazwyczaj z tyłu posiada regulowalne zapięcie

bekerel /bɛkˈɛrɛl/ (n)
becquerel
  (fizyka, fizyczny) jednostka miary aktywności promieniotwórczej w układzie SI;

beksa /bˈɛksa/ (n)
pleurnicheur pleurnicheuse
  (potocznie, potoczny) ktoś skłonny do płaczu

beletrystyka /ˌbɛlɛˈtrɨstɨka/ (n)
belles-lettres
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) twórczość prozatorska zaliczana do literatury pięknej, obejmująca powieść, opowiadanie, nowelę, reportaż literacki

belforcki /bɛlfˈɔrtski/ (adj)
belfortain
  związany z Belfortem, dotyczący Belfortu

belgijski /bɛlʲˈɟijsʲci/ (adj)
belge
  odnoszący się do Belgii lub Belgów

belgradczyk /bɛlˈɡraṭʧ̑ɨk/ (n)
Belgradois
  mieszkaniec Belgradu

belgradka /bɛlˈɡratka/ (n)
Belgradoise
  mieszkanka Belgradu

belgradzki /bɛlˈɡraʦ̑ʲci/ (adj)
belgradois
  związany z Belgradem (stolicą Serbii)

belladonna /bˌɛlladˈɔnna/ (n)
belladone
  (botanika, botaniczny) Atropa belladonna L., pokrzyk wilcza jagoda

belona /bɛˈlɔ̃na/ (n)
orphie
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Belone belone, gatunek ryby morskiej o długim ciele;

bemol /ˈbɛ̃mɔl/ (n)
bémol
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny obniżający nutę o półton;

benedyktyński /bˌɛnɛdɨktˈɨɲski/ (adj)
bénédictin
  związany z benedyktynami, dotyczący benedyktynów

benzen /bˈɛnzɛn/ (n)
benzène
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy arenów, najprostszy obojętny węglowodór aromatyczny;

benzofuran /bˌɛnzɔfˈuran/ (n)
benzofurane
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny; bezbarwna, oleista ciecz używana do produkcji żywic kumaronowych;

benzokaina /ˌbɛ̃w̃zɔkaˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
benzocaïne
  środek miejscowo znieczulający, słabo rozpuszczalny w wodzie;

benzyna /bɛ̃w̃ˈzɨ̃na/ (n)
essence, gas
  paliwo stosowane do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy;

berberyjski /ˌbɛrbɛˈrɨjsʲci/ (adj)
berbère
  związany z Berberami, dotyczący Berberów i terenów przez nich zasiedlonych

berberyjski /ˌbɛrbɛˈrɨjsʲci/ (n)
berbère
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z podrodziny języków afroazjatyckich, używanych głównie w Maroku, Algierii, Libii i Nigrze;

berberys /bɛrˈbɛrɨs/ (n)
berbéris
  (botanika, botaniczny) rodzaj krzewów z rodziny berberysowatych

berdysz /ˈbɛrdɨʃ/ (n)
bardiche
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) rodzaj broni drzewcowej, ciężki, szeroki topór o silnie zakrzywionym ostrzu i długim drzewcu;

beret /ˈbɛrɛt/ (n)
béret
  (krawiectwo) płaskie, okrągłe nakrycie głowy, bez daszka, wykonane zazwyczaj z pilśni lub wełny;

bergamczyk /bɛrɡˈamtʃɨk/ (n)
Bergamasque
  mieszkaniec Bergamo

bergamski /bɛrɡˈamski/ (adj)
bergamasque
  związany z Bergamo, dotyczący Bergamo

bergsonizm /bɛrksˈɔɲizm/ (n)
bergsonisme
  (filozofia, filozoficzny) prąd filozoficzny i literacki krytykujący wartość poznania intelektualnego i podnoszący rangę intuicji;

beri-beri /bˈɛribˈɛri/ (n)
béribéri
  (medycyna, medyczny) awitaminoza, choroba wywoływana ostrym niedoborem witaminy B1;

berkel /ˈbɛrkɛl/ (n)
berkélium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97;

berlinka /bɛrˈlʲĩnka/ (n)
Berlinoise
  mieszkanka Berlina

berlińczyk /bɛrˈlʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Berlinois
  mieszkaniec Berlina

berliński /bɛrˈlʲĩj̃sʲci/ (adj)
berlinois
  odnoszący się do miasta Berlin

bermudy /bɛrmˈudɨ/ (n)
bermuda
  męskie krótkie spodnie pod kolana, luźne, z lekkiej tkaniny, zwykle wzorzyste, noszone na plaży

bermyca /bɛrˈmɨʦ̑a/ (n)
bonnet à poil
  wysoka futrzana czapka;

bernenka /bɛrˈnɛ̃nka/ (n)
Bernoise
  mieszkanka Berna

berneńczyk /bɛrˈnɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Bernois
  mieszkaniec Berna

berneński /bɛrˈnɛ̃j̃sʲci/ (adj)
bernois
  odnoszący się do miasta Berno

beryl /ˈbɛrɨl/ (n)
béryllium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4;

besan /bˈɛsan/ (n)
farine de pois chiche
  (spożywczy) mąka z ciecierzycy, częsty składnik regionalnych kuchni na subkontynencie indyjskim;

beszamel /bɛˈʃãmɛl/ (n)
béchamel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty sos przyrządzany z masła, mąki, jajek i mleka lub śmietany;

beta /ˈbɛta/ (n)
bêta
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa drugiej litery alfabetu greckiego, β;

beta-karoten /ˌbɛta‿kaˈrɔtɛ̃n/ (n)
bêta-carotène, bêtacarotène
  (biochemia, biochemiczny) prowitamina witaminy A, barwnik roślinny nadający niektórym owocom i warzywom pomarańczowy kolor;

betaina /bˌɛtaˈina/ (n)
bétaïne
  (chemia, chemiczny) związek organiczny będący pochodną glicyny, występuje m.in. w burakach cukrowych, szpinaku czy pszenicy i stanowi produkt uboczny przemysłu cukrowniczego;

beton /ˈbɛtɔ̃n/ (n)
béton
  (budownictwo) materiał budowlany, powstały ze zmieszania piasku, żwiru lub innego kruszywa z roztworem materiałów wiążących;

betoniarka /ˌbɛtɔ̃ˈɲarka/ (n)
bétonnière
  maszyna do wyrobu betonu
camion-toupie
  samochód ciężarowy przystosowany do transportu mieszanki betonowej

bez /bɛs/ (n)
sureau
  (botanika, botaniczny) roślina krzewiasta z rodzaju Sambucus;

bez /bɛs/ (preposition)
sans
  …służący do tworzenia konstrukcji, w których czynność została wykonana pomimo braku czegoś, co opisuje wyrażenie za przyimkiem

bez jaj /bɛzʲ‿ˈjäj/ (interjection)
sans blague
  (przenośnie, przenośnia) …znacząca tyle co: „nie żartuj!”, „bez żartów” / „mów prawdę”, „nie kłam”

bez ogródek /ˌbɛz‿ɔˈɡrudɛk/ (adv)
sans détour
  bez zbędnych słów, wprost, nazywając rzeczy po imieniu, szczerze

bez porównania /bˈɛs pˌɔruvnˈaɲʲa/ (adv)
incomparablement, sans comparaison
  dużo, bardziej

bez przerwy /bˈɛs pʃˈɛrvɨ/ (adv)
sans arrêt, sans cesse, sans interruption, tout le temps
  cały czas, nieprzerwanie

bez wytchnienia /ˌbɛz‿vɨˈtxʲɲɛ̇̃ɲa/ (adv)
sans relâche, sans trêve
  bez przerwy, bez odpoczynku, non stop

bez ładu i składu /bɛz‿ˈwadu i‿ˈskwadu/ (adv)
sans rime ni raison
  bezładnie, byle jak, chaotycznie

beza /ˈbɛza/ (n)
meringue
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto lub ciastko z białka ubitego z cukrem;

bezbolesny /bˌɛzbɔlˈɛsnɨ/ (adj)
indolore
  niepowodujący, niesprawiający bólu

bezbożnie /bɛzbˈɔʒɲʲɛ/ (adv)
indévotement
  (przestarzałe, przestarzały) w sposób bezbożny

bezbożnik /bɛzˈbɔʒʲɲik/ (n)
athée, impie
  (przestarzałe, przestarzały) dziś (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) albo (obraźliwie) osoba negująca istnienie Boga

bezbożność /bɛzˈbɔʒnɔɕʨ̑/ (n)
impiété
  (pejoratywnie, pejoratywny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postawa negująca istnienie Boga

bezbożny /bɛzˈbɔʒnɨ/ (adj)
athée, incroyant, indévot
  (pejoratywnie, pejoratywny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) negujący istnienie boga/Boga

bezbronny /bɛzˈbrɔ̃nːɨ/ (adj)
sans défense
  nie mający broni i możliwości obrony, obronienia się

bezbłędny /bɛzbwˈɛndnɨ/ (adj)
exact, sans fautes
  wolny od błędu

bezcielesny /bˌɛstɕɛlˈɛsnɨ/ (adj)
aérien
  niemający ciała, nieistniejący fizycznie

bezczelny /bɛʃˈʧ̑ɛlnɨ/ (adj)
impudent, insolent
  cechujący się bezczelnością, zbytnią pewnością siebie, zuchwałością

bezczynność /bɛʃˈʧ̑ɨ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
inactivité
  brak aktywności

bezdech /ˈbɛzdɛx/ (n)
apnée
  (medycyna, medyczny) chorobowy lub wywołany celowo zanik oddechu;

bezdenny /bɛzdˈɛnnɨ/ (adj)
immense, sans bornes
  (przenośnie, przenośnia) o bardzo dużym natężeniu
insondable
  taki, który wydaje się nie mieć dna

bezdomność /bɛzˈdɔ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
sans-abrisme
  (socjologia, socjologiczny) problem społeczny, charakteryzujący się brakiem miejsca zamieszkania;

bezdomny /bɛzˈdɔ̃mnɨ/ (adj)
SDF, sans-abri
  taki, który nie ma domu

bezdyskusyjnie /ˌbɛzdɨskuˈsɨjɲɛ/ (adv)
indiscutablement
  bezsprzecznie, zdecydowanie, niezaprzeczalnie

bezdyskusyjny /bˌɛzdɨskusˈɨjnɨ/ (adj)
indiscutable
  niepodlegający dyskusji

bezdźwięczny /bɛzdʑvʲˈɛntʃnɨ/ (adj)
aphone, aphone sourd
  (językoznawstwo, językoznawczy) o spółgłoskach: taka przy wymawianiu, której nie drżą więzadła głosowe

bezgorączkowy /ˌbɛzɡɔrɔ̃n͇ʧ̑ˈkɔvɨ/ (adj)
sans fièvre
  (medycyna, medyczny) taki, który objawia się bez gorączki

bezgraniczny /ˌbɛzɡrãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
immense
  taki, który nie ma granic; nie jest ograniczony czymś

bezimienny /ˌbɛzʲĩˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
anonyme, innommé
  nie mający imienia czy nazwy

bezinteresowny /ˌbɛzʲĩntɛrɛˈsɔvnɨ/ (adj)
désintéressé, altruiste
  taki, który nie oczekuje korzyści ze swoich szlachetnych działań, czynów, dobrych uczynków

bezkarny /bɛskˈarnɨ/ (adj)
impuni
  taki, który uchodzi bez kary

bezkofeinowy /ˌbɛskɔfɛ<sup>j</sup>ĩˈnɔvɨ/ (adj)
décaféiné
  niezawierający kofeiny

bezkręgowiec /bˌɛskrɛŋɡˈɔvʲɛts/ (n)
invertébré
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę nie mające szkieletu;

bezkształtny /bɛsˈkʃtawtnɨ/ (adj)
amorphe
  o niewyraźnym, nieregularnym kszatłcie

bezludny /bɛzˈludnɨ/ (adj)
inhabité
  taki, gdzie nie ma ludzi; niezamieszkały przez ludzi, niebędący zaludnionym

bezmocz /ˈbɛzmɔʧ̑/ (n)
anurie
  (medycyna, medyczny) brak wydalania lub wytwarzania moczu;

beznadzieja /ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇ja/ (n)
désespoir
  stan desperacji, utraty nadziei, rozpacz

beznamiętność /ˌbɛznãˈmʲjɛ̃ntnɔɕʨ̑/ (n)
insensibilité
  cecha tego, kto lub co jest beznamiętne; obojętność, apatia

bezobjawowy /bˌɛzɔbjavˈɔvɨ/ (adj)
asymptomatique
  (medycyna, medyczny) taki, który nie daje objawów

bezokolicznik /ˌbɛzɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
infinitif
  (gramatyka) forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu;

bezokolicznikowy /bˌɛzɔkˌɔlitʃɲikˈɔvɨ/ (adj)
infinitif
  (gramatyka) związany z bezokolicznikem, dotyczący bezokolicznika

bezosobowo /ˌbɛzɔsɔˈbɔvɔ/ (adv)
impersonnellement
  od: bezosobowy

bezosobowy /ˌbɛzɔsɔˈbɔvɨ/ (adj)
impersonnel
  taki, który nie jest skierowany do żadnej osoby

bezowocny /ˌbɛzɔˈvɔʦ̑nɨ/ (adj)
infructueux
  (książkowy) nieprzynoszący pomyślnych rezultatów

bezpański /bɛspˈaɲski/ (adj)
abandonné
  (książkowy) nienależący do nikogo, niemający właściciela

bezpaństwowiec /bˌɛspaɲstfˈɔvʲɛts/ (n)
apatride
  osoba nieposiadająca obywatelstwa żadnego z państw

bezpaństwowy /bˌɛspaɲstfˈɔvɨ/ (adj)
apatride
  nie mający przynależności państwowej; nie należący do żadnego z państw

bezpieczeństwo /ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
sécurité
  stan braku zagrożenia, obawy, powodów do strachu; bycie bezpiecznym

bezpiecznik /bɛsˈpʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
fusible, plomb
  podzespół chroniący przed nieprawidłowym działaniem urządzenia lub sieci (np. elektrycznej, gazowej);

bezpodstawny /ˌbɛspɔtˈstavnɨ/ (adj)
gratuit, injustifié
  nieuzasadniony, niesłuszny, nie mający słusznych podstaw

bezpośrednio /ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲɔ/ (adv)
directement
  w sposób bezpośredni

bezprawie /bɛsprˈavʲɛ/ (n)
illégalité
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn bezprawny

bezprawnie /bɛsprˈavɲʲɛ/ (adv)
illicitement, illégalement
  w sposób bezprawny, niezgodnie z prawem

bezprawny /bɛsprˈavnɨ/ (adj)
illégal, arbitraire, illégitime
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezgodny z przepisami prawa

bezpłatny /bɛsˈpwatnɨ/ (adj)
gratuit
  taki, za który nie pobiera się opłaty

bezpłciowy /bɛspwtɕˈɔvɨ/ (adj)
asexué
  (biologia, biologiczny) niewykazujący cech płciowych; bez udziału płci

bezrobocie /ˌbɛzrɔˈbɔʨ̑ɛ/ (n)
chômage
  (ekonomia, ekonomiczny) stan, w którym część osób zdolnych do pracy i chcących ją podjąć nie może jej znaleźć;

bezrobotny /ˌbɛzrɔˈbɔtnɨ/ (adj)
au chômage
  bez pracy, bez zajęcia

bezrobotny /ˌbɛzrɔˈbɔtnɨ/ (n)
chômeur
  osoba bez pracy

bezręki /bɛzˈrɛ̃ŋʲci/ (adj)
manchot
  niemający rąk

bezsenność /bɛsˈːɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
insomnie
  (fizjologia, fizjologiczny) niemożność zaśnięcia;

bezsensowny /ˌbɛsːɛ̃w̃ˈsɔvnɨ/ (adj)
absurde, déraisonnable
  taki, który jest pozbawiony sensu, uzasadnienia

bezsilny /bɛɕˈːilnɨ/ (adj)
infirme, adynamique, flasque
  bez sił, niezdolny do walki
impuissant, languissant
  taki, który nie potrafi z czymś się zmagać

bezsporny /bɛsspˈɔrnɨ/ (adj)
incontestable
  taki, który nie budzi wątpliwości

bezsprzeczny /bɛsspʃˈɛtʃnɨ/ (adj)
incontestable
  taki, który nie budzi sprzeciwu

bezspójnikowy /bˌɛsspujɲikˈɔvɨ/ (adj)
asyndète
  (gramatyka) nie zawierający spójnika

bezstronność /bɛsstrˈɔnnɔɕtɕ/ (n)
impartialité
  cecha tego, co jest bezstronne, kto jest bezstronny

bezstronny /bɛsˈːtrɔ̃nːɨ/ (adj)
impartial, neutre
  taki, który nie opowiada się po żadnej ze stron (np. konfliktu)

beztroska /bɛsˈtrɔska/ (n)
légèreté
  nieprzejmowanie się niczym, brak dbałości o coś

bezustannie /bˌɛzustˈanɲʲɛ/ (adv)
continûment
  bez przerwy, ciągle, nieprzerwanie

bezustanny /bˌɛzustˈannɨ/ (adj)
incessant, perpétuel
  taki, który trwa ciągle, bez przerwy

bezwartościowy /ˌbɛzvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
sans valeur
  nieposiadający żadnej wartości

bezwarunkowo /bˌɛzvaruŋkˈɔvɔ/ (adv)
inconditionnellement
  bez względu na cokolwiek, bez stawiania warunków
absolument
  koniecznie, bezwzględnie, absolutnie

bezwarunkowy /ˌbɛzvarũŋˈkɔvɨ/ (adj)
inconditionnel
  nieograniczony warunkami, niezależny od żadnych warunków; całkowity, absolutny, zupełny

bezwiednie /bɛzˈvʲjɛdʲɲɛ/ (adv)
inconsciemment, involontairement
  bez udziału świadomości

bezwiedny /bɛzvʲˈɛdnɨ/ (adj)
involontaire
  wykonany bez udziału świadomości

bezwodnik octowy /bɛzˈvɔdʲɲik ɔʦ̑ˈtɔvɨ/ (n)
anhydride acétique
  (chemia, chemiczny) związek organiczny; bezbarwna ciecz o ostrym zapachu octu;

bezwodny /bɛzvˈɔdnɨ/ (adj)
anhydre
  (chemia, chemiczny) niezawierający wody w swej strukturze krystalicznej
  pozbawiony wody, wilgoci

bezwonny /bɛzˈvɔ̃nːɨ/ (adj)
inodore
  niemający zapachu

bezwładność /bɛzˈvwadnɔɕʨ̑/ (n)
inertie
  (fizyka, fizyczny) opór ciała materialnego przy przyspieszaniu

bezzasadny /ˌbɛzːaˈsadnɨ/ (adj)
injustifié
  taki, który nie ma racji bytu; nieuzasadniony, bezpodstawny, nieusprawiedliwiony

bezzwłoczny /bɛzzvwˈɔtʃnɨ/ (adj)
immédiat
  mający nastąpić natychmiast, bez zwłoki

bezzębny /bɛzˈːɛ̃mbnɨ/ (adj)
édenté
  taki, który nie ma zębów; pozbawiony zębów

bezładnie /bɛzwˈadɲʲɛ/ (adv)
sans ordre
  bez ładu; w bałaganie; bez organizacji

bezładny /bɛzwˈadnɨ/ (adj)
chaotique, confus, désordonné
  pozbawiony ładu, porządku

beż /bɛʃ/ (n)
beige
  kolor podobny do koloru kawy z mlekiem

beżowy /bɛˈʒɔvɨ/ (adj)
beige
  mający kolor kawy z mlekiem lub piasku

bhutański /buˈtãj̃sʲci/ (adj)
bhoutanais
  odnoszący się do Bhutanu, państwa w Azji

biatlon /bjˈatlɔn/ (n)
biathlon
  (sport, sportowy) zimowa dyscyplina sportu składająca się z biegu narciarskiego i strzelania;

biatlonista /bjˌatlɔɲˈista/ (n)
biathlète
  (sport, sportowy) sportowiec, który uprawia biatlon

biatlonistka /ˌbʲjatlɔ̃ˈɲistka/ (n)
biathlète
  (sport, sportowy) kobieta, która uprawia biatlon

biała herbata /ˈbʲjawa xɛrˈbata/ (n)
thé blanc
  herbata powstająca z młodych pączków i pochodząca z chińskich prowincji

biała magia /ˈbʲjawa ˈmaɟja/ (n)
magie blanche
  (ezoteryka) magia niewykorzystująca sił zła, mająca na celu uzyskanie dobroczynnego skutku

białaczka /bʲjaˈwaʧ̑ka/ (n)
leucémie, leucose
  (medycyna, medyczny) nadmierne wytwarzanie białych krwinek;

białawy /bʲjaˈwavɨ/ (adj)
blanchâtre
  mający kolor podobny do białego; niezupełnie biały, prawie biały, jasny

białko /ˈbʲjawkɔ/ (n)
blanc
  (anatomia, anatomiczny) (potocznie, potoczny) biała część oka (gałki ocznej), znajdująca się dookoła tęczówki
  (biologia, biologiczny) (anatomia, anatomiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płynna i przezroczysta substancja otaczająca żółtko ptasich jaj
protéine
  (biochemia, biochemiczny) wielocząsteczkowy związek organiczny zbudowany z aminokwasów;

białkomocz /bjawkˈɔmɔtʃ/ (n)
protéinurie
  (medycyna, medyczny) obecność białka w moczu;

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (adj)
biélorusse
  dotyczący Białorusi lub Białorusinów, charakterystyczny dla Białorusi lub Białorusinów

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (n)
biélorusse
  (językoznawstwo, językoznawczy) język wschodniosłowiański używany na Białorusi;

białorzytka /ˌbʲjawɔˈʒɨtka/ (n)
traquet motteux
  (ornitologia, ornitologiczny) Oenanthe oenanthe, niewielki ptak wędrowny półkuli północnej zamieszkujący tereny otwarte, często kamieniste;

białoskórnictwo /ˌbʲjawɔskurʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
mégisserie, tannage mégir, tannage à le alun
  dział garbarstwa zajmujący się wyprawianiem skór miękkich na rękawiczki i odzież

białozór /bʲjaˈwɔzur/ (n)
gerfaut
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco rusticolus, zagrożony wyginięciem duży ptak drapieżny półkuli północnej;

białość /bjˈawɔɕtɕ/ (n)
blancheur
  cecha tego, co białe

biały /ˈbʲjawɨ/ (adj)
blanc, blanche
  mający bardzo jasną barwę przeciwstawną do czarnego, taką jak czysty śnieg, mleko itp.

biały /ˈbʲjawɨ/ (n)
Blanc
  człowiek rasy białej

biały fosfor /ˈbʲjawɨ ˈfɔsfɔr/ (n)
phosphore blanc
  (chemia, chemiczny) silnie żrąca, biała, lepka, woskowata substancja o właściwościach wysoce toksycznych;

biały kruk /ˈbʲjawɨ ˈkruk/ (n)
merle blanc
  (przenośnie, przenośnia) bardzo rzadki egzemplarz książki, publikacji lub innej rzeczy
mouton à cinq pattes
  (przenośnie, przenośnia) człowiek o nietypowych dla danego społeczeństwa poglądach, sposobie życia, upodobaniach

biały węgiel /ˈbʲjawɨ ˈvɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
houille blanche
  (publikatory) nazwa energii wód płynących, które mogą być wykorzystane do produkcji energii elektrycznej w siłowniach wodnych

biblijny /bʲiˈblʲijnɨ/ (adj)
biblique
  pochodzący z Biblii, związany z Biblią, charakterystyczny dla Biblii

bibliografia /ˌbʲiblʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
bibliographie
  wykaz odrębnych jednostek piśmienniczych, zestawiony z utworzonych według ustalonych zasad opisów bibliograficznych;

bibliolatria /ˌbʲiblʲjɔˈlatrʲja/ (n)
bibliolâtrie
  oddawanie zbytniej czci Biblii, kult Biblii

bibliomania /ˌbʲiblʲjɔ̃ˈmãɲja/ (n)
bibliomanie
  zamiłowanie albo obsesja posiadania i gromadzenia książek, zwłaszcza rzadkich czy cennych

bibliopsychologia /ˌbʲiblʲjɔpsɨxɔˈlɔɟja/ (n)
bibliopsychologie
  nauka zajmująca się badaniem wpływu książki (czytelnictwa) na kształtowanie się postaw czytelników

biblioteka /ˌbʲiblʲjɔˈtɛka/ (n)
bibliothèque
  instytucja zajmująca się gromadzeniem i wypożyczaniem książek; budynek tej instytucji;
  (informatyka, informatyczny) zbiór programów, procedur, elementów graficznych itp., które mogą być używane w innych programach;
  mebel do przechowywania książek
  zbiór książek należący do kogoś; pomieszczenie z takim zbiorem

bibliotekarka /ˌbʲiblʲjɔtɛˈkarka/ (n)
bibliothécaire
  kobieta, która pracuje w bibliotece

bibliotekarz /ˌbʲiblʲjɔˈtɛkaʃ/ (n)
bibliothécaire
  pracownik biblioteki;

biblistyka /bʲiblˈistɨkˌa/ (n)
étude biblique
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) szereg dyscyplin naukowych zajmujących się badaniem Biblii;

bicykl /ˈbʲiʦ̑ɨkl̥/ (n)
grand-bi
  (historia, historyczny, historycznie) dawny rower, zwykle o kołach różnej wielkości;

bicz /bʲiʧ̑/ (n)
fouet
  kilka splecionych ze sobą rzemieni przymocowanych do drewnianej rękojeści

bidet /ˈbʲidɛt/ (n)
bidet
  urządzenie sanitarne służące do higieny intymnej;

bieda /ˈbʲjɛda/ (n)
pauvreté
  stan braku środków do życia

biedak /ˈbʲjɛdak/ (n)
pauvre
  osoba, której brakuje środków do życia
pauvre homme femme, pauvret
  ze współczuciem o kimś

biedny /ˈbʲjɛdnɨ/ (adj)
pauvre
  ze współczuciem o kimś; poszkodowany
  taki, któremu brakuje środków do życia

biedronka /bʲjɛˈdrɔ̃nka/ (n)
coccinelle
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (potocznie, potoczny) Coccinella septempunctata, biedronka siedmiokropka; biedronka (1.1) o czerwonych skrzydłach z siedmioma czarnymi kropkami;
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny Coccinellidae, biedronkowatych;

bieg /bʲjɛk/ (n)
course
  poruszanie się przez krótkie i szybkie podskoki

bieg płotkarski /ˈbʲjɛk pwɔtˈkarsʲci/ (n)
course de haies
  (sport, sportowy) rodzaj biegów lekkoatletycznych, w którym zawodnicy pokonują równomiernie rozstawione płotki;

biegacz /ˈbʲjɛɡaʧ̑/ (n)
coureur
  (sport, sportowy) osoba uprawiająca jedną z dyscyplin lekkoatletycznych – biegi
carabe
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny biegaczowatych (Carabidae);

biegle /bjˈɛɡlɛ/ (adv)
couramment
  z łatwością
parfaitement
  ze znajomością rzeczy

biegun /ˈbʲjɛɡũn/ (n)
bascule
  element takich przedmiotów jak koń na biegunach, lub fotel bujany, wygięty pręt na którym buja się dany przedmiot
pôle
  jeden z dwóch punktów na powierzchni obracającego się ciała niebieskiego, przez które przechodzi jego oś obrotu
  miejsce z jakiegoś względu najdalsze lub posiadające najbardziej ekstremalne cechy;
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun elektryczny
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun magnetyczny

biegun magnetyczny /ˈbʲjɛɡũn ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ/ (n)
pôle magnétique
  (fizyka, fizyczny) miejsce w materiale magnetycznym, w którym natężenie pola magnetycznego jest największe;
  (geografia, geograficzny) miejsce, w którym linie ziemskiego pola magnetycznego tworzą z powierzchnią Ziemi kąt prosty;

biegunka /bʲjɛˈɡũnka/ (n)
diarrhée
  (medycyna, medyczny) częste wypróżnianie stolcem o rzadkiej konsystencji;

biel /bʲjɛl/ (n)
blanc, blancheur
  biały kolor;
blanc
  biały pigment (barwnik) używany do wyrobu farb
  biały ubiór
aubier
  (botanika, botaniczny) zewnętrzna warstwa drewna w pniach i gałęziach, zawierająca żywe komórki i przewodząca wodę;

bielaczy /bjɛlˈatʃɨ/ (adj)
albinos
  związany z bielactwem, dotknięty bielactwem

bielik /ˈbʲjɛlʲik/ (n)
pygargue à queue blanche, aigle de mer
  (ornitologia, ornitologiczny) Haliaeetus albicilla, duży drapieżnik zamieszkujący północną Eurazję;

bielizna /bʲjɛˈlʲizna/ (n)
sous-vêtement
  odzież spodnia, np. majtki, biustonosz, podkoszulka

bielić /bjˈɛlitɕ/ (v)
badigeonner, chauler
  malować wapnem rozpuszczonym w wodzie
blanchir
  pokrywać rzeczy metalowe cynową powłoką

biennale /bʲjɛ̃nˈːalɛ/ (n)
biennale
  (książkowy) wydarzenie artystyczne (wystawa, festiwal) odbywające się co dwa lata lub trwające dwa lata

bierki /ˈbʲjɛrʲci/ (n)
Mikado
  gra polegająca na podnoszeniu uprzednio rozsypanych patyczków (bierek) tak, aby nie poruszyć innych;

bierne palenie /ˈbʲjɛrnɛ paˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
tabagisme passif
  zjawisko polegające na mimowolnym wdychaniu szkodliwych dla zdrowia substancji wydzielących się podczas palenia tytoniu (najczęściej papierosów);

biernik /ˈbʲjɛrʲɲik/ (n)
accusatif
  (gramatyka) czwarty przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? co?;

biernikowy /ˌbʲjɛrʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
accusatif
  (gramatyka) dotyczący biernika

bierność /ˈbʲjɛrnɔɕʨ̑/ (n)
passivité
  brak inicjatywy

bierzmowanie /ˌbʲjɛʒmɔˈvãɲɛ/ (n)
confirmation
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim i Cerkwi prawosławnej sakrament potwierdzenia dojrzałości chrześcijańskiej;

biesiadnik /bjɛɕˈadɲik/ (n)
commensal
  (książkowy) uczestnik biesiady

bieżnia /ˈbʲjɛʒʲɲa/ (n)
piste d' athlétisme
  (sport, sportowy) specjalny tor do uprawiania biegów lekkoatletycznych;

bieżąca woda /bjɛʒˈɔntsa vˈɔda/ (n)
eau courante, eau de distribution, eau du robinet
  woda doprowadzana od ujęcia do użytkowników w sposób ciągły przez system rur

bifobia /bʲifˈɔbja/ (n)
biphobie
  (psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec osób biseksualnych

bigamia /bʲiˈɡãmʲja/ (n)
bigamie
  pozostawanie w związku małżeńskim z dwiema osobami;

bigoreksja /bʲˌiɡɔrˈɛksja/ (n)
bigorexie, dysmorphie musculaire
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) męska odmiana anoreksji; zaburzenie polegające na obsesyjnej dbałości o masę mięśniową bazujące na przekonaniu, że nie jest się wystarczająco muskularnym/że nie ma się wystarczająco dużych mięśni; obsesja na punkcie umięśnionego ciała

bigorektyczny /bʲˌiɡɔrɛktˈɨtʃnɨ/ (adj)
bigorexique
  (neologizm) (rzadki, rzadko używany) związany z bigoreksją

bigorektyk /bʲˌiɡɔrˈɛktɨk/ (n)
bigorexique
  (psychologia, psychologiczny) mężczyzna cierpiący na bigoreksję

bigot /ˈbʲiɡɔt/ (n)
bigot
  (książkowy) (pogardliwie) ktoś przesadnie religijny lub gorliwie manifestujący swą religijność

bijatyka /bʲˌijatˈɨka/ (n)
bagarre
  bójka z udziałem większej liczby osób

bijekcja /bʲijˈɛktsja/ (n)
bijection
  (matematyka, matematyczny) funkcja wzajemnie jednoznaczna;

bikorn /ˈbʲikɔrn/ (n)
bicorne
  dwurożny kapelusz;

biksbit /ˈbʲiɡzbʲit/ (n)
béryl rouge
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, odmiana berylu;

bilans tlenowy /bʲˈilans tlɛnˈɔvɨ/ (n)
bilan d’oxygène
  (chemia, chemiczny) wyrażona w procentach wagowych relacja pomiędzy ilością tlenu zawartą w materiale wybuchowym a ilością składników palnych, jak węgiel i wodór;

bilateralny /ˌbʲilatɛˈralnɨ/ (adj)
bilatéral
  dwustronny

bilbil /bʲˈilbʲil/ (n)
bulbul
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny bilbili (Pycnonotidae);

bilbil arabski /bʲˈilbʲil arˈapski/ (n)
bulbul d'Arabie
  (ornitologia, ornitologiczny) Pycnonotus xanthopygos, gatunek ptaka z rodziny bilbili;
  (ornitologia, ornitologiczny) osobnik ptaka z gatunku (1.1)

bilet /ˈbʲilɛt/ (n)
billet, ticket, place
  dokument zezwalający na przejazd pociągiem, autobusem, samolotem itp., albo na wstęp do kina lub teatru

bilharcjoza /bʲˌilxartsjˈɔza/ (n)
bilharziose
  (medycyna, medyczny) (zobacz) schistosomatoza

bilirubina /ˌbʲilʲiruˈbʲĩna/ (n)
bilirubine
  (biochemia, biochemiczny) barwnik organiczny, końcowy produkt degradacji hemu;

bilokacja /bʲˌilɔkˈatsja/ (n)
bilocation
  (ezoteryka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jednoczesne przebywanie w dwóch odległych od siebie miejscach;

bima /bʲˈima/ (n)
bimah
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) podwyższenie stawiane w centrum synagogi, z którego odczytywana jest Tora;

bio- /bʲjɔ/
bio-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z życiem, procesami życiowymi

bioakustyka /bjˌɔakˈustɨkˌa/ (n)
bioacoustique
  dział zoologii dający i systematyzujący dźwięk wydawane przez zwierzęta

biochemia /bʲjɔˈxɛ̃mʲja/ (n)
biochimie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka na pograniczu chemii organicznej i biologii zajmująca się substancjami organicznymi o znaczeniu biologicznym;

biochemiczny /bjˌɔxɛmˈitʃnɨ/ (adj)
biochimique
  (biochemia, biochemiczny) związany z biochemią, rozumiany w zakresie biochemii

biodegradacja /bjˌɔdɛɡradˈatsja/ (n)
biodégradation
  (biochemia, biochemiczny) proces rozpadu substancji na proste związki organiczne pod wpływem czynników naturalnych – bakterii, grzybów, pierwotniaków i żerowania organizmów wyższych;

biodegradowalny /ˌbʲjɔdɛɡradɔˈvalnɨ/ (adj)
biodégradable
  ulegający rozpadowi biologicznemu

biodro /ˈbʲjɔdrɔ/ (n)
hanche
  (anatomia, anatomiczny) część ciała, którą stanowią: staw biodrowy, boczna część miednicy i górna zewnętrzna część uda

bioetyczny /ˌbʲjɔɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
bioéthique
  związany z bioetyką lub bioetykami

biofilm /bjˈɔfilm/ (n)
biofilm
  (biologia, biologiczny) wielokomórkowa struktura bakterii (i innych organizmów) otoczona warstwą substancji organicznych i nieorganicznych, produkowanych przez te drobnoustroje, wykazująca adhezję do powierzchni biologicznych i abiotycznych;

biofizyka /bjɔfˈizɨkˌa/ (n)
biophysique
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina biologii badająca fizyczne podstawy procesów życiowych;

biogenetyczny /bjˌɔɡɛnɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
biogénétique
  (biologia, biologiczny) związany z biogenezą, dotyczący biogenezy

biogeograficzny /bjˌɔɡɛˌɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
biogéographique
  (biologia, biologiczny) (geografia, geograficzny) związany z biogeografią, dotyczący biogeografii

biografia /bʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
biographie
  opis życia i działalności jakiejś osoby;

biograficzny /ˌbʲjɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
biographique
  związany z biografią, dotyczący biografii

biolog /ˈbʲjɔlɔk/ (n)
biologiste
  specjalista w zakresie biologii

biologia /bʲjɔˈlɔɟja/ (n)
biologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka przyrodnicza o życiu, rozwoju i ewolucji osobniczej;

biologia molekularna /bjɔlˈɔɡja mˌɔlɛkulˈarna/ (n)
biologie moléculaire
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii badający organizmy na poziomie molekularnym, określający związki między budową a funkcjami pełnionymi przez różne cząstki w komórkach

biologicznie /bjˌɔlɔɡʲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
biologiquement
  w sposób dotyczący biologii, pod względem biologii

biologiczny /ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
biologique
  związany z biologią, dotyczący biologii

biomedyczny /ˌbʲjɔ̃mɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
biomédical
  związany z biomedycyną, dotyczący biomedycyny

bioniczny /bʲjɔ̇̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
bionique
  związany z bioniką

biopaliwo /bjˌɔpalˈivɔ/ (n)
agrocarburant, biocarburant
  paliwo otrzymywane z biomasy;

biopsja /ˈbʲjɔpsʲja/ (n)
biopsie
  (medycyna, medyczny) rodzaj specjalnego zabiegu diagnostycznego, będącego inwazyjną metodą pobrania materiału biologicznego z przypuszczalnie zmienionych chorobowo tkanek, który następnie jest oceniany morfologicznie z użyciem mikroskopu świetlnego;

bioróżnorodność /ˌbʲjɔruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑/ (n)
biodiversité
  zróżnicowanie życia na wszelkich poziomach jego organizacji;

biotechnologiczny /bjˌɔtɛxnˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
biotechnique, biotechnologique
  związany z biotechnologią, dotyczący biotechnologii

biotop /bjˈɔtɔp/ (n)
biotope
  (biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) charakterystyczne środowisko występowania, siedlisko ekologiczne gatunku

biotyczny /bʲjɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
biotique
  (o relacjach ekologicznych) związany z organizmami żywymi, także będący wynikiem ich działania

biotyna /bʲjɔˈtɨ̃na/ (n)
biotine
  (biochemia, biochemiczny) witamina B7, organiczny związek chemiczny rozpuszczalny w wodzie, odpowiedzialny za metabolizm tłuszczów i węglowodorów;

biret /ˈbʲirɛt/ (n)
barrette
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kanciaste nakrycie głowy duchownych

birmański /bʲirˈmãj̃sʲci/ (adj)
birman
  odnoszący się do państwa Mjanma (Birma), wywodzący się z Mjanmy (Birmy), dotyczący Mjanmańczyków (Birmańczyków)

biseksualizm /ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
bisexualité
  (seksuologia, seksuologiczny) odczuwanie popędu płciowego do osobników obu płci;

biskajski /bʲiskˈajski/ (adj)
biscayen
  (dosłownie) związany z Bizkaią, dotyczący Bizkai (krainy w Kraju Basków)

biskajski /bʲiskˈajski/ (n)
biscayen
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt języka baskijskiego używany w Bizkai

biskup /ˈbʲiskup/ (n)
évêque
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kościołach chrześcijańskich duchowny wysokiego szczebla, ze święceniami biskupimi lub ordynowany na urząd biskupi, najczęściej kierujący diecezją;

biskupi /bʲisˈkupʲi/ (adj)
épiscopal
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący do biskupa, związany z biskupem

biskupstwo /bʲiskˈupstfɔ/ (n)
évêché
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) administracyjny okręg kościelny pod jurysdykcją biskupa

bistro /ˈbʲistrɔ/ (n)
bistro, bistrot
  (książkowy) (gastronomia) niewielka restauracja, winiarnia, bar z zakąskami i napojami alkoholowymi;

bita śmietana /ˈbʲita ɕmʲjɛˈtãna/ (n)
crème fouettée, crème chantilly
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) śmietana o wysokiej zawartości tłuszczu napowietrzona poprzez ubijanie, będąca dodatkiem do deserów, dekoracją napojów lub samodzielnym deserem;

bitwa /ˈbʲitfa/ (n)
bataille
  (wojskowość, wojskowy) bezpośrednie starcie zbrojne wojsk skonfliktowanych stron;

biuletyn /bjulˈɛtɨn/ (n)
bulletin
  (drukarstwo, drukarski) małonakładowe wydawnictwo różnych instytucji, ugrupowań czy organizacji;

biuret /bjˈurɛt/ (n)
biuret, carbamoylurée
  (chemia, chemiczny) związek organiczny będący dimerem mocznika;

biurko /ˈbʲjurkɔ/ (n)
bureau, escritoire
  mebel, który służy do wygodnego pisania i czytania

biuro /ˈbʲjurɔ/ (n)
bureau
  budynek lub pomieszczenie, w którym są wykonywane prace administracyjne, umysłowe, są zbierane i przetwarzane informacje;

biuro nieruchomości /bjˈurɔ ɲʲˌɛruxɔmˈɔɕtɕi/ (n)
agence immobilière
  (handel, handlowy) firma, której zadaniem jest pośredniczenie w kupnie lub sprzedaży nieruchomości

biuro podróży /ˈbʲjurɔ pɔdˈruʒɨ/ (n)
agence de voyage, agence de voyages
  instytucja organizująca wycieczki i pośrednicząca w sprzedaży biletów lotniczych, autobusowych itd.

biurokrata /bjˌurɔkrˈata/ (n)
bureaucrate
  urzędnik ściśle przestrzegający i wymagający przestrzegania kwestii formalnych

biurokratyczny /bjˌurɔkratˈɨtʃnɨ/ (adj)
bureaucratique
  związany z biurokracją, dotyczący biurokracji

biustonosz /bʲjuˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
soutien-gorge
  (krawiectwo) część garderoby podtrzymująca kobiece piersi;

bizmut /ˈbʲizmut/ (n)
bismuth
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bi i liczbie atomowej 83;

bić /bʲiʨ̑/ (v)
sonner
  o dzwonie i zegarze wytwarzać głośne odgłosy pracy
battre, frapper
  o monetach, medalach produkować za pomocą stempla lub prasy
battre
  o sercu / pulsie normalna lub (częściej) wzmożona, czynność serca, odczuwalny puls
  w grach zabierać przeciwnikowi kartę, pionka, itp.
frapper, battre
  uderzać kogoś, zadawać komuś ból

biżuteria /ˌbʲiʒuˈtɛrʲja/ (n)
bijoux, bijouterie
  przedmioty wyrabiane z metali szlachetnych i kamieni szlachetnych (lub ich imitacji) służące do ozdoby stroju, ciała;

blady /ˈbladɨ/ (adj)
pâle
  o barwie skóry ludzkiej pozbawiony rumieńca, opalenizny, mający jasną karnację

blankistowski /blˌaŋkistˈɔfski/ (adj)
blanquiste
  związany z blankizmem, dotyczący blankizmu lub blankistów

blat /blat/ (n)
plateau
  górna część stołu lub innego przedmiotu używanego jako stół

blazonowanie /ˌblazɔ̃nɔˈvãɲɛ/ (n)
blasonnement
  opis herbu wykonany zgodnie z zasadami heraldyki

blindaż /blˈindaʃ/ (n)
blindage
  (dawniej, dawny) (wojskowość, wojskowy) dodatkowe stalowe opancerzenie okrętu lub pojazdu
blindage, blinde
  (wojskowość, wojskowy) drewniana, drewniano-ziemna później też blaszana lub betonowa osłona schronu, okopów albo innych fortyfikacji, chroniąca przed ostrzałem

blisko /ˈblʲiskɔ/ (adv)
près
  w niewielkiej odległości

bliskowschodni /ˌblʲiskɔfˈsxɔdʲɲi/ (adj)
proche-oriental
  dotyczący Bliskiego Wschodu, dziejący się na Bliskim Wschodzie

bliskość /ˈblʲiskɔɕʨ̑/ (n)
voisinage
  niewielkie oddalenie w przestrzeni, mały dystans między danymi obiektami

blizna /ˈblʲizna/ (n)
cicatrice, couture
  (medycyna, medyczny) ślad po ranie;

bliźni /blˈiʑɲi/ (n)
prochain
  (biblijny) każdy człowiek

bliźniak /ˈblʲiʑɲak/ (n)
jumeau
  każda z dwóch osób urodzonych w jednym porodzie

bliźnięta syjamskie /blʲiʑˈɲɛ̃nta sɨˈjãmsʲcɛ/ (n)
jumeaux siamois
  (medycyna, medyczny) bliźnięta jednojajowe z wadą rozwojową polegającą na złączeniu ich ciał;

blog /blɔk/ (n)
blog, blogue
  (informatyka, informatyczny) dziennik (pamiętnik) dostępny w Internecie;

blogosfera /blˌɔɡɔsfˈɛra/ (n)
blogosphère
  (publikatory) (społeczny) ogół blogów traktowanych jako przestrzeń społeczna i publicystyczna autorów oraz ich czytelników;

blogować /blɔɡˈɔvatɕ/ (v)
bloguer
  (informatyka, informatyczny) prowadzić blog

blok /blɔk/ (n)
bloc
  duża, foremna bryła względnie twardego materiału, np. kamienia, betonu, lodu, chałwy
  (budownictwo) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) krążek na którym lina zmienia kierunek przesuwając się w rowku;
  (sport, sportowy) w siatkówce obrona polegająca na podniesieniu rąk ponad siatkę przez jednego lub kilku graczy drużyny;
bloc-notes, bloc
  zeszyt, notes z kartkami większego formatu

blok mieszkalny /ˈblɔk mʲjɛˈʃkalnɨ/ (n)
immeuble
  budynek mieszkalny, często wielopiętrowy i wieloklatkowy;

blond /blɔ̃nt/ (adj)
blond
  o włosach jasny, płowy

blondynka /blɔ̃nˈdɨ̃nka/ (n)
blonde
  kobieta o jasnym (blond) kolorze włosów na głowie

bluszcz /bluʃʧ̑/ (n)
lierre
  (botanika, botaniczny) roślina pnąca, którą można zobaczyć najczęściej na murach lub drzewach, której liście pozostają zielone w zimie;

bluźnierczo /bluʑɲʲˈɛrtʃɔ/ (adv)
profanement
  w sposób bluźnierczy

bluźnierstwo /bluʑˈɲɛrstfɔ/ (n)
blasphème
  słowa uwłaczające czemuś, co jest uważane za święte

boazeria /bˌɔazˈɛrja/ (n)
boiserie
  drewniana lub drewnopodobna okładzina ścienna

bobas /ˈbɔbas/ (n)
bébé
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) małe dziecko

bobslej /ˈbɔpslɛj/ (n)
bobsleigh
  sanki sportowe wyposażone w kierownicę i hamulec;

bocian /ˈbɔʨ̑ãn/ (n)
cigogne
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia duży ptak brodzący z rodziny bocianów;
  (dawniej, dawny) narzędzie tortur krępujące szyję, ręce i stopy;

bocian biały /ˈbɔʨ̑ãn ˈbʲjawɨ/ (n)
cigogne blanche
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia ciconia Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący m.in. w Polsce;

bocian czarny /ˈbɔʨ̑ãn ˈʧ̑arnɨ/ (n)
cigogne noire
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia nigra, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący również w Polsce;

bocianie gniazdo /bɔˈʨ̑ä̃ɲɛ ˈɟɲazdɔ/ (idiom)
nid-de-pie, vigie
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (przenośnie, przenośnia) niewielka platforma w górnej części masztu żaglowca; dawniej punkt obserwacyjny

bodhisattwa /bˌɔtçisˈattfa/ (n)
bodhisattva
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek, który w buddyzmie mahajana dąży do stanu buddy, kieruje się altruistyczną motywacją przynoszenia pożytku innym;

bodhićitta /bˌɔtçitɕˈitta/ (n)
bodhicitta
  (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie aspiracja osiągnięcia oświecenia dla dobra wszystkich istot czujących, pragnienie uwolnienia wszystkich istot od cierpienia;

bodo /bˈɔdɔ/ (n)
bodo
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy stanu Asam w Indiach;

bodziec /ˈbɔʥ̑ɛʦ̑/ (n)
irritation
  (medycyna, medyczny) czynnik wywołujący pobudzenie receptorów, pochodzący ze środowiska zewnętrznego lub ze środowiska wewnętrznego;

bogactwo /bɔˈɡaʦ̑tfɔ/ (n)
richesse
  majątek, posiadane dobra o dużej wartości
  w lm: bogactwa → kosztowności, skarby
  wielka ilość, różnorodność

bogato /bɔɡˈatɔ/ (adv)
abondamment
  obfitując w coś
richement
  w sposób świadczący o bogactwie

bogaty /bɔˈɡatɨ/ (adj)
riche
  posiadający duży majątek lub osiągający wysokie dochody
  taki, który obfituje w coś
  dający dużą możliwość wyboru

bogini /bɔˈɟĩɲi/ (n)
déesse
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóstwo rodzaju żeńskiego

bohater /bɔˈxatɛr/ (n)
personnage
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) główna postać utworu
héros
  człowiek, który wykazał się męstwem, odwagą, poświęceniem itp.

bohater dnia /bɔˈxatɛr ˈdʲɲa/ (n)
héros du jour
  osoba, na której na krótko koncentruje się uwaga otoczenia

bohaterka /ˌbɔxaˈtɛrka/ (n)
héroïne
  forma żeńska od: bohater; kobieta odważna
  forma żeńska od: bohater; postać utworu
  forma żeńska od: bohater; główna postać wydarzenia

bohema /bɔˈxɛ̃ma/ (n)
boheme
  środowisko artystów prowadzących swobodny, ekscentryczny tryb życia;

bohr /bɔxr̥/ (n)
bohrium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bh i liczbie atomowej 107;

bojaźliwie /bˌɔjaʑlˈivʲɛ/ (adv)
peureusement, timidement
  w sposób bojaźliwy

bojaźliwy /ˌbɔjäʑˈlʲivɨ/ (adj)
peureux, craintif, timide, appréhensif
  skłonny do bojaźni, dający się łatwo wystraszyć

bojaźń /ˈbɔjäɕɲ̊/ (n)
crainte, peur
  (książkowy) lęk, strach, obawa

boje homeryckie /ˈbɔjɛ ˌxɔ̃mɛˈrɨʦ̑ʲcɛ/ (idiom)
combats homériques
  długotrwałe, zacięte walki, spory

bojkot /ˈbɔjkɔt/ (n)
boycott, boycottage
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) zerwanie kontaktów (handlowych, ekonomicznych, stosunków dyplomatycznych, towarzyskich, zawodowych) w celu wywarcia nacisku;

bojkotować /bˌɔjkɔtˈɔvatɕ/ (v)
boycotter
  zrywać stosunki z państwem, instytucją, organizacją lub osobą w celu wywarcia nacisku lub wyrażenia protestu

bokeh /bˈɔkɛx/ (n)
bokeh
  (fotografia) efekt wyodrębnienia fotografowanego obiektu poprzez rozmycie tła uzyskiwany dzięki ustawieniu małej głębi ostrości;

boks /bɔks/ (n)
boxe
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na biciu przeciwnika pięściami;
stand
  (sport, sportowy) miejsce w sportach motorowych, gdzie zawodnik może stanąć i dokonać napraw pojazdu
box
  każda wydzielona część pomieszczenia

bokser /ˈbɔksɛr/ (n)
boxeur
  (sport, sportowy) sportowiec uprawiający zawodowo boks (pięściarstwo)
boxer
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów molosowatych w typie mastifa;
  (motoryzacja) silnik spalinowy o przeciwległych cylindrach

bokserki /bɔˈksɛrʲci/ (n)
boxer
  męskie, luźne majtki z krótkimi nogawkami

bolesny /bɔˈlɛsnɨ/ (adj)
douloureux
  (medycyna, medyczny) taki, który sprawia ból fizyczny

boleć /ˈbɔlɛʨ̑/ (v)
faire mal, avoir mal
  (medycyna, medyczny) być źródłem bólu

boleściwy /ˌbɔlɛɕˈʨ̑ivɨ/ (adj)
douloureux, endolori
  pełen boleści

boliwijski /ˌbɔlʲiˈvʲijsʲci/ (adj)
bolivien
  odnoszący się do Boliwii

bolonka /bɔˈlɔ̃nka/ (n)
Bolonaise
  mieszkanka Bolonii

bolończyk /bɔˈlɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Bolognais
  mieszkaniec Bolonii

boloński /bɔˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
bolognais
  wywodzący się z Bolonii, charakterystyczny dla Bolonii

bolszewicki /bˌɔlʃɛvˈitski/ (adj)
bolchevique
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z partią lub frakcją bolszewików

bom /bɔ̃m/ (n)
bôme
  (marynarka) poziome drzewce na żaglowcu;

bomba /ˈbɔ̃mba/ (n)
bombe
  (wojskowość, wojskowy) ładunek wypełniony materiałem wybuchowym zrzucany z samolotu lub okrętu, zwykle z mechanicznym zapalnikiem;
  (wojskowość, wojskowy) (kryminologia, kryminologiczny) terrorystyczny ładunek wybuchowy w publicznym miejscu

bomba atomowa /bˈɔmba ˌatɔmˈɔva/ (n)
bombe atomique
  (wojskowość, wojskowy) bomba czerpiąca swoją energię z reakcji rozszczepienia ciężkich jąder atomowych ((na przykład) uranu lub plutonu) na lżejsze pod wpływem bombardowania neutronami

bomba lotnicza /ˈbɔ̃mba lɔtʲˈɲiʧ̑a/ (n)
bombe
  (wojskowość, wojskowy) pocisk zrzucany ze statku powietrznego przeznaczony do niszczenia celów położonych na powierzchni ziemi;

bombarda /bɔ̃mˈbarda/ (n)
bombarde
  używane w XIV i XV wieku prymitywne działo o dużym kalibrze i krótkiej lufie miotające kamienne lub rzadziej żelazne kule na odległość kilkuset metrów

bombardować /ˌbɔ̃mbarˈdɔvaʨ̑/ (v)
bombarder
  (wojskowość, wojskowy) zrzucać bomby lub ostrzeliwać pociskami artyleryjskimi

bombazyna /ˌbɔ̃mbaˈzɨ̃na/ (n)
bombazine
  (włókiennictwo) tkanina jedwabna lub wełniana o splocie skośnym, farbowana na czarno, używana do odzieży żałobnej

bombka /ˈbɔ̃mpka/ (n)
boule
  kulista ozdoba choinkowa

bombowiec /bɔ̃mˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
bombardier
  (wojskowość, wojskowy) samolot przystosowany do atakowania celów naziemnych i nawodnych przez zrzucanie na nie bomb;

bombowy /bɔmbˈɔvɨ/ (adj)
superbe
  wywołujący duże wrażenie
de bombardement
  związany z bombą

bon mot /bˈɔn mˈɔt/ (n)
bon mot, mot d'esprit
  (książkowy) krótkie, dowcipne opowiadanie, anegdota lub powiedzenie, zbliżone do przysłowia

bonapartyzm /bˌɔnapˈartɨzm/ (n)
bonapartisme
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchistyczna ideologia inspirowana dokonaniami Napoleona I; (także, też) frakcja polityczna dążąca do wskrzeszenia we Francji cesarstwa pod rządami rodziny Napoleona Bonaparte;

bonifikata /bˌɔɲifikˈata/ (n)
bonification
  (handel, handlowy) obniżenie ceny towaru lub usługi

bonito /bɔ̃ˈɲitɔ/ (n)
bonite à ventre rayé
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba z rodziny makrelowatych o srebrzystym brzuchu i błękitnej linii wzdłuż boku ciała

bonka /bˈɔŋka/ (n)
Bonnoise
  (rzadki, rzadko używany) mieszkanka Bonn

bonobo /bɔ̃ˈnɔbɔ/ (n)
bonobo
  (zoologia, zoologiczny) Pan paniscus, zagrożony wyginięciem gatunek szympansa o zwyczajach i umiejętnościach zbliżonych do ludzi;

bonsai /bɔnsˈai/ (n)
bonsaï
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) japońska sztuka uprawy ozdobnych drzew, polegający na ich skarlaniu i odpowiednim formowaniu;

bonus /ˈbɔ̃nus/ (n)
bonus
  dodatek, premia

bor /bɔr/ (n)
bore
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu B i liczbie atomowej 5;

boraks /ˈbɔraks/ (n)
borax
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, dziesięciowodny tetraboran sodu

bordoski /bɔrdˈɔski/ (adj)
bordelais
  związany z Bordeaux, dotyczący Bordeaux

bordowy /bɔrˈdɔvɨ/ (adj)
bordeaux
  mający kolor ciemnoczerwony, ciemnowiśniowy, taki jak kolor czerwonego wina bordo

borelioza /ˌbɔrɛˈlʲjɔza/ (n)
borréliose, maladie de Lyme
  (medycyna, medyczny) wielonarządowa choroba zakaźna przenoszona głównie przez kleszcze, którą wywołują krętki z rodzaju Borrelia;

borowik /bɔˈrɔvʲik/ (n)
bolet, cèpe
  (biologia, biologiczny) Boletus L., rodzaj grzybów jadalnych, rurkowatych, z rodziny borowikowatych;

borowik szlachetny /bɔˈrɔvʲik ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
cèpe de Bordeaux
  (mikologia, mikologiczny) Boletus edulis, gatunek grzyba jadalny z rodziny borowikowatych;

borowina /ˌbɔrɔˈvʲĩna/ (n)
boue volcanique
  (medycyna, medyczny) stosowany w lecznictwie torf;

borsalino /bˌɔrsalˈinɔ/ (n)
borsalino
  rodzaj filcowego kapelusza

borsuk /ˈbɔrsuk/ (n)
blaireau
  (zoologia, zoologiczny) Meles, rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny kunowatych;

borówka brusznica /bɔˈrufka bruʃʲˈɲiʦ̑a/ (n)
airelle rouge, airelle vigne du Mont Ida, airelle à fruits rouges, pomme de terre
  (botanika, botaniczny) Vaccinium vitis-idaea, roślina lecznicza z jadalnymi, lekko cierpkimi owocami w kolorze czerwonym;

bosak /ˈbɔsak/ (n)
gaffe
  (technologia, technika, techniczny) zaostrzony, długi drąg z hakiem używany w pożarnictwie i żeglarstwie, również jako prymitywna broń drzewcowa;

boski /ˈbɔsʲci/ (adj)
divin
  właściwy bogu, bóstwu

boskiet /bˈɔskʲɛt/ (n)
bosquet
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) regularna lub swobodna kompozycja złożona z drzew, imitacja lasu w ogrodzie

boskość /ˈbɔskɔɕʨ̑/ (n)
divinité
  boski charakter czegoś

boston /bˈɔstɔn/ (n)
boston
  (choreografia, choreograficzny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) taniec towarzyski pochodzący ze Stanów Zjednoczonych będący rodzajem powolnego walca; także muzyka do tego tańca;
  (termin karciany) gra karciana popularna w XVIII wieku

boston terier /bˈɔstɔn tˈɛrjɛr/ (n)
terrier de Boston
  (kynologia, kynologiczny) amerykańska rasa krępego, mniejszego psa;

bostończyk /bɔstˈɔɲtʃɨk/ (n)
Bostonien, Bostonnais
  mieszkaniec Bostonu

bostoński /bɔstˈɔɲski/ (adj)
bostonien
  związany z Bostonem, dotyczący Bostonu

botaniczny /ˌbɔtãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
botanique
  związany z botaniką, dotyczący botaniki

botanik /bɔˈtãɲik/ (n)
botaniste
  specjalista w zakresie botaniki

botanika /bɔˈtãɲika/ (n)
botanique
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o roślinach;

botulizm /bɔˈtulʲism̥/ (n)
botulisme
  (medycyna, medyczny) zatrucie wywołane przez egzotoksynę wytwarzaną przez botulinę;

bouillabaisse /bˌɔuˌillabaˈissɛ/ (n)
bouillabaisse
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) prowansalska zupa rybna (lub gulasz);

boysband /bɔˈɨzbant/ (n)
boys band
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa wokalna młodych mężczyzn lub nastolatków, wykonująca muzykę pop;

bozon /ˈbɔzɔ̃n/ (n)
boson
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o całkowitym spinie;

bończyk /bˈɔɲtʃɨk/ (n)
Bonnois
  (rzadki, rzadko używany) mieszkaniec Bonn

boński /ˈbɔ̃j̃sʲci/ (adj)
bonnois
  od Bonn

bośniacki /bɔɕˈɲaʦ̑ʲci/ (adj)
bosniaque
  związany z Bośnią lub Bośniakami

bośniacki /bɔɕˈɲaʦ̑ʲci/ (n)
bosnien
  jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w BiH;

bożonarodzeniowy /ˌbɔʒɔ̃narɔʣ̑ɛ̃ˈɲɔvɨ/ (adj)
de Noël
  związany z Bożym Narodzeniem

boży /ˈbɔʒɨ/ (adj)
divin
  związany z Bogiem

brabancki /brabˈantski/ (adj)
brabançon
  związany z Brabancją, dotyczący Brabancji

brachylogia /ˌbraxɨˈlɔɟja/ (n)
brachylogie
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna polegająca na zwięzłym wypowiadaniu się, stosowaniu elips oraz krótkich zdań;

braciszek /braˈʨ̑iʃɛk/ (n)
frangin
  (zdrobniale) od: brat

brak /brak/ (n)
défaut, défaillance
  defekt, wada, usterka
manque, faute
  fakt nieistnienia czegoś

brak miesiączki /ˈbrak mʲjɛ̇ˈɕɔ̃n͇ʧ̑ʲci/ (n)
aménorrhée
  (medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na zaniku miesiączki z powodów innych niż fizjologiczne;

bramin /ˈbrãmʲĩn/ (n)
brahmane
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kapłan hinduski, który posiada świętą wiedzę; najwyższy stan społeczny dawnych Indii

bramkarz /ˈbrãmkaʃ/ (n)
gardien de but, gardien
  (sport, sportowy) sportowiec, którego głównym zadaniem podczas gry jest obrona bramki przed strzałem;

brandenburski /ˌbrãndɛ̃nˈbursʲci/ (adj)
brandebourgeois
  od Brandenburg

bransoletka /ˌbrãw̃sɔˈlɛtka/ (n)
bracelet
  ozdoba w formie opaski, noszona na nadgarstku lub (rzadziej) na nodze;

brat /brat/ (n)
frère
  potomek płci męskiej (w stosunku do rodzeństwa); syn tego samego ojca; syn tej samej matki;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik, mnich

brat mniejszy /brˈat mɲʲˈɛjʃɨ/ (n)
frère mineur
  członek Zakonu Braci Mniejszych

bratanek /braˈtãnɛk/ (n)
neveu fraternel
  syn brata

bratanica /ˌbratãˈɲiʦ̑a/ (n)
nièce
  córka brata

braterski /braˈtɛrsʲci/ (adj)
fraternel
  odnoszący się do brata, braci

braterstwo /braˈtɛrstfɔ/ (n)
fraternité
  braterskie uczucia, jak m.in. zaufanie, szczerość, solidarność, poświęcenie

bratnia dusza /ˈbratʲɲa ˈduʃa/ (idiom)
âme sœur
  osoba bliska pod jakimś względem

bratobójstwo /ˌbratɔˈbujstfɔ/ (n)
fratricide
  (książkowy) zabójstwo brata lub innego krewnego, także kogoś, z kim jest się związanym przyjaźnią, przynależnością do jednej grupy itp.

bratowa /braˈtɔva/ (n)
belle-sœur
  żona brata

brawura /bravˈura/ (n)
bravoure
  popisywanie się odwagą

brawurowy /brˌavurˈɔvɨ/ (adj)
téméraire, de bravoure
  popisujący się odwagą

brazylianit /ˌbrazɨˈlʲjä̃ɲit/ (n)
brazilianite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał pegmatytowy;

brać /braʨ̑/ (v)
prendre
  chwytać coś ręką, unosić coś

brać nogi za pas /ˈbraʨ̑ ˈnɔɟi za‿ˈpas/ (v)
prendre ses jambes à son cou
  uciekać, zwykle ze strachu przed czymś

brać pod uwagę /brˈatɕ pɔt uvˈaɡɛ/ (v)
tenir compte, prendre en considération
  mieć na uwadze; nie lekceważyć

brać udział /ˈbraʨ̑ ˈuʥ̑aw/ (v)
participer, prendre part, assister
  uczestniczyć

brelok /brˈɛlɔk/ (n)
porte-clef, porte-clé, porte-clefs, porte-clés, porteclé
  ozdoba spinająca klucze w jeden pęk

bresciański /brɛstɕˈaɲski/ (adj)
brescian
  związany z Brescią, dotyczący Brescii

bresteński /brɛstˈɛɲski/ (adj)
brestois
  związany z Brestem, dotyczący Brestu

bretoński /brɛˈtɔ̃j̃sʲci/ (adj)
breton
  związany z Bretanią, dotyczący Bretanii lub Bretończyków

bretoński /brɛˈtɔ̃j̃sʲci/ (n)
breton
  (językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki, którym posługują się Bretończycy;

brew /brɛf/ (n)
sourcil
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) pasmo krótkich włosów nad oczodołem

brewiarz /brˈɛvʲaʃ/ (n)
bréviaire
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga z tekstami do odmawiania Liturgii godzin;

brexit /brˈɛksit/ (n)
Brexit
  (historia, historyczny, historycznie) (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej

brezent /ˈbrɛzɛ̃nt/ (n)
bâche, taud
  gruba, nieprzemakalna tkanina, używana do wyrobu namiotów, plandek, plecaków itp.;

brioszka /brjˈɔʃka/ (n)
brioche
  (cukiernictwo) francuskie lekko słodkie pieczywo drożdżowe, pieczone z ciasta bogatego w masło i jaja, o cienkiej jak papier, złocistobrązowej skórce i miękkiej, delikatnej ośródce;

brnąć /brnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
patauger
  z trudem pokonywać jakiś teren (wodny, grząski, piaszczysty)

broda /ˈbrɔda/ (n)
menton
  (anatomia, anatomiczny) przednia część żuchwy człowieka
barbe
  zarost na brodzie (1.1)

brodaty /brɔˈdatɨ/ (adj)
barbu
  mający zarost na dolnej części twarzy

brodawka /brɔdˈafka/ (n)
verrue
  (medycyna, medyczny) większa, chorobowa wypukłość na skórze

brodawka sutkowa /brɔˈdafka sutˈkɔva/ (n)
mamelon
  (anatomia, anatomiczny) brodawka kończąca sutek;

brodziec śniady /ˈbrɔʥ̑ɛʦ̑ʲ ˈɕɲadɨ/ (n)
chevalier arlequin
  (ornitologia, ornitologiczny) Tringa erythropus, gatunek średniego ptaka z rodziny bekasowatych;

brokuł /ˈbrɔkuw/ (n)
brocoli
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. italica L., odmiana kapusty warzywnej o charakterystyczny zielonym kwiatostanie;

brom /brɔ̃m/ (n)
brome
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Br i liczbie atomowej 35;

bromoform /brɔmˈɔfɔrm/ (n)
bromoforme
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, bromowa pochodna metanu, bezbarwna ciecz o nieprzyjemnym zapachu;

bromowanie /brˌɔmɔvˈaɲʲɛ/ (n)
bromation
  (chemia, chemiczny) reakcja chemiczna, w której brom przyłącza się do cząsteczki związku chemicznego;

bromowy /brɔmˈɔvɨ/ (adj)
bromique
  (chemia, chemiczny) dotyczący bromu, zawierający brom

brona /ˈbrɔ̃na/ (n)
herse
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie w postaci żelaznej kraty z kolcami, używane do spulchniania i wyrównywania zaoranej ziemi oraz przykrywania ziarna po siewie;
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) żelazna krata spuszczana z góry w bramach zamkowych;

bronchotomia /ˌbrɔ̃nxɔˈtɔ̃mʲja/ (n)
bronchotomie
  (medycyna, medyczny) zabieg operacyjny polegający na przecięciu tchawicy w jej części szyjnej

bronić /ˈbrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
défendre, protéger
  stawać w obronie kogoś lub czegoś; wstawiać się za kimś; czymś, być czyimś obrońcą

bronować /brɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
herser
  (rolnictwo, rolniczy) spulchniać ziemię za pomocą brony

brosza /ˈbrɔʃa/ (n)
broche
  spora, okazała broszka

broszura /brɔˈʃura/ (n)
brochure
  cienka książka, nieoprawiona lub w miękkiej oprawie;

browar /ˈbrɔvar/ (n)
brasserie
  zakład, w którym warzy się (produkuje) piwo;

broń /brɔ̃ɲ/ (n)
arme
  (wojskowość, wojskowy) narzędzie walki, służące do obrony lub ataku na wroga;

broń biała /ˈbrɔ̃ɲ ˈbʲjawa/ (n)
arme blanche
  (wojskowość, wojskowy) ogół broni służącej do walki wręcz;

broń biologiczna /ˈbrɔ̃ɲ ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑na/ (n)
arme biologique
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj broni masowego rażenia, w której ładunkiem bojowym są patogenne mikroorganizmy lub wirusy;

brud /brut/ (n)
saleté
  każde zanieczyszczenie osiadłe na czymś

brudna bomba /brˈudna bˈɔmba/ (n)
bombe sale
  (wojskowość, wojskowy) bomba, której celem jest rozsianie materiału radioaktywnego, a przez to doprowadzenie do promieniotwórczego skażenia terenu;

brudny /ˈbrudnɨ/ (adj)
sale, vilain
  (potocznie, potoczny) naganny, niezgodny z normami etycznymi
sale, crasseux, vilain
  mający na swojej powierzchni zanieczyszczenia, brud

brudzić /brˈudʑitɕ/ (v)
salir
  czynić brudnym, pokrywać brudem

brugijski /bruɡʲˈijski/ (adj)
brugeois
  związany z Brugią, dotyczący Brugii, pochodzący z Brugii

bruk /bruk/ (n)
pavé
  nawierzchnia ulicy lub drogi wyłożona kamieniem naturalnym lub kostką;

brukiew /ˈbrucɛf/ (n)
rutabaga
  (botanika, botaniczny) roślina jadalna lub pastewna z gatunku Brassica napus var. rapifera L.;

brukselczyk /bruˈksɛlʧ̑ɨk/ (n)
Bruxellois
  mieszkaniec Brukseli

brukselka /bruˈksɛlka/ (n)
chou de Bruxelles
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) odmiana kapusty warzywnej;

brumaire /brumˈɛrɛ/ (n)
brumaire
  nazwa drugiego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

brunatna koszula /brunˈatna kɔʃˈula/ (n)
chemise brune
  (potocznie, potoczny) (historia, historyczny, historycznie) członek SA, hitlerowskich Oddziałów Szturmowych NSDAP

brunejski /brũˈnɛjsʲci/ (adj)
brunéien
  odnoszący się do państwa Brunei

brunszwicki /brunʃfˈitski/ (adj)
brunswickois
  związany z Brunszwikiem, dotyczący Brunszwiku

brutal /ˈbrutal/ (n)
brutal
  (książkowy) człowiek brutalny, agresywny, grubiański, nadużywający swojej przewagi nad słabszymi

brutalizm /brutˈalizm/ (n)
brutalisme
  (architektura, architektoniczny) nurt w architekturze późnego modernizmu, który akcentował jako elementy artystyczne fakturę surowego betonu, wielkie człony strukturalne, rury itp.;

brutalnie /bruˈtalʲɲɛ/ (adv)
brutalement
  w sposób brutalny, pełen przemocy

brutalność /bruˈtalnɔɕʨ̑/ (n)
brutalité
  (książkowy) cecha tego, co brutalne, agresywne, pełne przemocy

bruzdownica /ˌbruzdɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
rainureuse
  (technologia, technika, techniczny) elektronarzędzie do wykonywania w murach wgłębień pod kable i rury;

brwiowy /brvʲˈɔvɨ/ (adj)
sourcilier
  dotyczący brwi

brydż /brɨʧ̑/ (n)
bridge
  (termin karciany) gra rozgrywana jedną talią kart przez cztery osoby, tworzące dwie pary;

brygada /brɨɡˈada/ (n)
brigade
  (wojskowość, wojskowy) samodzielna jednostka organizacyjna marynarki wojennej, składająca się z przynajmniej dwóch dywizjonów
  (wojskowość, wojskowy) związek taktyczny złożony z kilku pułków lub batalionów, będący częścią dywizji

brygantyna /ˌbrɨɡãnˈtɨ̃na/ (n)
brigantin
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek żaglowy z dwoma masztami: przednim z ożaglowaniem rejowym, a tylnym gaflowym;

brylant /ˈbrɨlãnt/ (n)
brillant
  (jubilerstwo, jubilerski) oszlifowany diament;

brylantyna /brˌɨlantˈɨna/ (n)
brillantine
  środek kosmetyczny do nabłyszczania włosów

brytyjski /brɨˈtɨjsʲci/ (adj)
britannique
  odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako państwa

bryzol /brˈɨzɔl/ (n)
bresolles
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) rodzaj smażonej bitki, najczęściej z polędwicy wołowej lub wieprzowej, lekko opruszonej mąką;

brzdąc /bʒdˈɔnts/ (n)
bébé
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) (potocznie, potoczny) małe dziecko

brzeg /bʒɛk/ (n)
bord
  krańcowa linia czegoś
bord, rivage, côte
  pas lądu ograniczający zbiornik wodny;

brzemienny /bʒɛ̃ˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
enceinte, gravide, prégnant
  (tylko (rodzaj żeński)) (książkowy) o kobiecie: ciężarna

brzmienie /ˈbʒmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
son
  zespół cech dźwiękowych danego instrumentu, sprzętu lub głosu

brzoskwinia /bʒɔsˈkfʲĩɲa/ (n)
pêche, pêcher
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc brzoskwini (1.1)

brzoza /ˈbʒɔza/ (n)
bouleau
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny brzozowatych;

brzoza brodawkowata /bʒˈɔza brˌɔdafkɔvˈata/ (n)
bouleau verruqueux
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula pendula Roth, gatunek brzozy pospolitej w Polsce i na chłodniejszych obszarach Eurazji

brzuch /bʒux/ (n)
ventre, abdomen
  (anatomia, anatomiczny) dolna część tułowia;

brzydal /bʒˈɨdal/ (n)
laid
  człowiek brzydki

brzydki /ˈbʒɨtʲci/ (adj)
villain
  moralnie naganny, niezgodny z przyjętymi normami
mauvais
  o pogodzie: wywołujący nieprzyjemne samopoczucie
laid, villain
  subiektywnie pozbawiony piękna, wartości estetycznych

brzydota /bʒɨˈdɔta/ (n)
laideur, mocheté, laid
  nieatrakcyjność, zazwyczaj fizyczna

brzytwa /ˈbʒɨtfa/ (n)
coupe-choux, rasoir à manche
  ostry nóż do usuwania zarostu;

brzęczenie /bʒɛ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
grelottement
  powtarzające się brzęki; chaotyczny zbiór różnych dźwięków

brzęk /bʒˈɛŋk/ (n)
bourdonnement, cliquetis, résonnement, tintement
  przytłumiony, wibrujący dźwięk

bród /brut/ (n)
gué
  płytkie miejsce w wodzie, zwłaszcza w rzece, umożliwiające przeprawienie się na drugi brzeg

brąz /brɔ̃w̃s/ (n)
bronze
  (hutnictwo, hutniczy) stop miedzi z cyną; także stopy miedzi z innymi metalami;
  przedmiot (medal, rzeźba itp.) wykonany z brązu (1.1)

brązowawy /ˌbrɔ̃w̃zɔˈvavɨ/ (adj)
brunâtre
  mający kolor podobny do brązowego; niezupełnie brązowy, prawie brązowy

brązowy /brɔ̃w̃ˈzɔvɨ/ (adj)
brun, marron
  mający kolor brązu;

bucharski /buxˈarski/ (adj)
boukhariote
  związany z Bucharą, dotyczący Buchary

buddyjski /budˈːɨjsʲci/ (adj)
bouddhiste, bouddhique
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z buddyzmem

buddysta /budˈːɨsta/ (n)
bouddhiste
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca buddyzmu

buddyzm /ˈbudːɨsm̥/ (n)
bouddhisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-etyczny, którego założycielem był Siddhārtha Gautama;

budka telefoniczna /ˈbutka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
cabine téléphonique
  (telekomunikacja) niewielka, lekka budowla z aparatem telefonicznym, ustawiona w miejscu publicznym;

budować /buˈdɔvaʨ̑/ (v)
construire, bâtir
  tworzyć, wznosić budynki albo inne konstrukcje

budować zamki na lodzie /buˈdɔvaʥ̑ ˈzãmʲci na‿ˈlɔʥ̑ɛ/ (v)
faire des châteaux en Espagne
  (przenośnie, przenośnia) opierać się na kruchych, niepewnych podstawach; snuć plany, projekty, które nie mają szans na urzeczywistnienie się; marzyć

budowniczy /ˌbudɔvʲˈɲiʧ̑ɨ/ (n)
bâtisseur
  osoba, która zajmuje się budowaniem, wznoszeniem budynków, budowli, infrastruktury

budynek /buˈdɨ̃nɛk/ (n)
bâtiment, immeuble
  (architektura, architektoniczny) budowla naziemna o funkcji mieszkalnej lub użytkowej

budyń /ˈbudɨ̃ɲ/ (n)
pudding
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kisiel mleczny, deser sporządzany z mąki ziemniaczanej, cukru, mleka i innych dodatków;

budzić /ˈbuʥ̑iʨ̑/ (v)
réveiller
  przerywać czyjś sen
éveiller, réveiller
  wywoływać jakieś uczucia
se réveiller
  przestawać spać

budżet /ˈbuḍʒɛt/ (n)
budget
  (ekonomia, ekonomiczny) plan dochodów i wydatków na jakiś okres, zwykle na następny rok;

bufet /ˈbufɛt/ (n)
buffet
  miejsce sprzedaży gotowych przekąsek, słodyczy i napojów, np. w teatrze, w budynku biurowym, na dworcu

buk /buk/ (n)
hêtre
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z rodziny bukowatych;

bukiew /ˈbucɛf/ (n)
faine faîne
  (botanika, botaniczny) owoc/owoce buka;

bukinista /ˌbucĩˈɲista/ (n)
bouquiniste
  uliczny sprzedawca starych książek, rycin i gazet, zwłaszcza we Francji;

bukszpan /ˈbukʃpãn/ (n)
buis
  (botanika, botaniczny) głównie żywopłotowy krzew ozdobny o drobnych, odpornych na zimę liściach;

bukszpryt /ˈbukʃprɨt/ (n)
beaupré, arbre de beaupré, mât de beaupré
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niemal poziomy maszt wystający na dziobie żaglowca;

bula /ˈbula/ (n)
boule
  (sport, sportowy) kula do petanki;

bulaj /ˈbulaj/ (n)
hublot
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) okrągłe okienko na statku;

buldog francuski /ˈbuldɔk frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
bouledogue, bouledogue français
  (kynologia, kynologiczny) rasa małego psa z grupy psów do towarzystwa;

buldożer /buldˈɔʒɛr/ (n)
bulldozer
  (budownictwo) (maszynoznawstwo) pojazd z lemieszem, używany do równania terenu oraz niszczenia budynków;

bulgur /bˈulɡur/ (n)
boulghour
  (spożywczy) produkt spożywczy produkowany z pszenicy, rodzaj kaszy stosowanej w kuchni tureckiej i bliskowschodniej;

bulimia /buˈlʲĩmʲja/ (n)
boulimie
  (medycyna, medyczny) zaburzenie odżywiania objawiające się chorobliwym uczuciem głodu;

bulimiczka /bˌulimˈitʃka/ (n)
boulimique
  kobieta cierpiąca na bulimię

bulimiczny /bˌulimˈitʃnɨ/ (adj)
boulimique
  dotyczący bulimii lub bulimików, właściwy bulimii lub bulimikom

bulimik /bulˈimik/ (n)
boulimique
  mężczyzna cierpiący na bulimię

bulić /ˈbulʲiʨ̑/ (v)
se fendre
  (potocznie, potoczny) płacić dużą sumę pieniędzy

bulla /ˈbulːa/ (n)
bulle
  dokument papieski;
  okrągła metalowa pieczęć przytwierdzana niegdyś do oficjalnego dokumentu papieskiego (1.1)

buloński /bulˈɔɲski/ (adj)
boulonnais
  związany z Boulogne ((współcześnie) (oficjalnie) Boulogne-Billancourt) (miejscowością we Francji)
  związany z Boulogne ((współcześnie) (oficjalnie) Boulogne-sur-Mer) (miejscowością we Francji)

bulterier /bulˈtɛrʲjɛr/ (n)
bull terrier
  (kynologia, kynologiczny) rasa mocno zbudowanych i umięśnionych psów z grupy terierów;

bulwar /ˈbulvar/ (n)
boulevard
  (książkowy) szeroka, zadrzewiona ulica miejska o charakterze spacerowym lub komunikacyjnym
  (historia, historyczny, historycznie) element fortyfikacji stałej w postaci wysuniętej budowli ziemnej o kształcie pięciokątnym, wykorzystywanej jako stanowisko artylerii
quai
  obmurowanie zabezpieczające brzeg rzeki lub morza lub ulica nadbrzeżna koło tego obmurowania

bumerang /bumˈɛraŋk/ (n)
boomerang
  płaski, zakrzywiony przedmiot przeznaczony do rzucania, czerpiący siłę nośną z ruchu obrotowego wokół osi prostopadłej do kierunku rzutu, dawniej używany jako broń, dziś już tylko sportowo;

bunkier /ˈbũŋʲcɛr/ (n)
bunker
  (wojskowość, wojskowy) schron, zwykle żelbetowy

bunt /bũnt/ (n)
mutinerie, révolte, rébellion
  wystąpienie przeciwko władzy lub autorytetowi np. państwa, innych ludzi

buntowniczy /bˌuntɔvɲˈitʃɨ/ (adj)
rebelle
  będący wyrazem buntu, sprzeciwu

buraczkowy /ˌburaʧ̑ˈkɔvɨ/ (adj)
zinzolin
  ciemny czerwony z fioletowym odcieniem

burak /ˈburak/ (n)
betterave
  (botanika, botaniczny) Beta L., rodzaj roślin z rodziny komosowatych;

burak cukrowy /ˈburak ʦ̑uˈkrɔvɨ/ (n)
betterave sucrière, betterave à sucre
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) odmiana buraka zwyczajnego, z której otrzymuje się cukier;

burboński /burbˈɔɲski/ (adj)
bourbonien
  związany z Burbonami (dynastią)

burdel /ˈburdɛl/ (n)
bordel, bazar, foutoir, pagaille
  (pospolicie) (grubiański, grubiańsko) brak porządku
bordel
  (pospolicie) dom publiczny

burgundzki /burɡˈuntski/ (adj)
burgonde
  (historia, historyczny, historycznie) związany z germańskim plemieniem Burgundów
bourguignon
  związany z Burgundią lub Burgundczykami, dotyczący Burgundii
  (historia, historyczny, historycznie) w XV wieku, we Francji: związany ze stronnictwem Burgundczyków
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Księstwem Burgundii i jego dynastią panującą

buriacki /burjˈatski/ (adj)
bouriate
  związany z Buriacją albo Buriatami

burkiński /burʲˈcĩj̃sʲci/ (adj)
burkinabé
  odnoszący się do Burkiny Faso, państwa w Afryce

burmistrz /ˈburmʲisṭʃ/ (n)
maire, bourgmestre
  (administracja) urzędnik na czele samorządu gminy miejskiej lub miejsko-wiejskiej;

burnus /ˈburnus/ (n)
burnous
  rodzaj wierzchniego wełnianego okrycia z kapturem i bez rękawów noszonego przez Arabów i przez oddziały spahisów

bursztyn /ˈburʃtɨ̃n/ (n)
ambre
  (mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, kopalna żywica drzew;

burza /ˈbuʒa/ (n)
orage
  (meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady deszczu lub deszczu i gradu, któremu towarzyszą wyładowania elektryczne w atmosferze (błyskawice i grzmoty);
tempête
  (przenośnie, przenośnia) czynność, zjawisko o dużej intensywności lub o gwałtownym przebiegu (np. wydarzenie historyczne, wojna, rewolucja, bunt, także gwałtowna reakcja na coś, awantura)

burza piaskowa /bˈuʒa pʲaskˈɔva/ (n)
tempête de sable
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko atmosferyczne polegające na gwałtownym unoszeniu przez silny wiatr olbrzymich ilości piasku;

burza w szklance wody /ˈbuʒa ˈf‿ʃklãnʦ̑ɛ ˈvɔdɨ/ (n)
une tempête dans un verre d'eau, tempête dans un verre d'eau
  zamęt wywołany z błahych powodów

burżuazja /ˌburʒuˈ<sup>w</sup>azʲja/ (n)
bourgeoisie
  ogół przedsiębiorców i osób zamożnych od XV wieku;

burżuazyjny /bˌurʒuazˈɨjnɨ/ (adj)
bourgeois
  (historia, historyczny, historycznie) związany z burżuazją, dotyczący burżuazji

busola /buˈsɔla/ (n)
boussole
  kompas służący do wskazywania stron świata

but /but/ (n)
chaussure, soulier
  część ubrania, noszona na stopie, chroniąca stopy;

butan /ˈbutãn/ (n)
butane
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezbarwny i bezwonny gaz, jego mieszanina z propanem znana jest jako LPG;

butelka /buˈtɛlka/ (n)
bouteille
  szklany, plastikowy, ceramiczny lub metalowy pojemnik na wodę i inne płyny w kształcie walca o zwężającym się jednym z końców

butik /ˈbutʲik/ (n)
boutique
  mały sklep z odzieżą, galanterią, także z kosmetykami

butny /ˈbutnɨ/ (adj)
altier, crâneur, insolent, vantard
  (książkowy) hardy, bezczelnie stawiający na swoim

butyrometr /ˌbutɨˈrɔ̃mɛtr̥/ (n)
butyromètre
  przyrząd służący do pomiaru zawartości tłuszczu w produktach mlecznych;

buzuki /buˈzuci/ (n)
bouzouki
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grecki instrument strunowy szarpany

bułgarski /buwˈɡarsʲci/ (adj)
bulgare
  związany z Bułgarią lub Bułgarami

bułgarski /buwˈɡarsʲci/ (n)
bulgare
  język urzędowy Bułgarii;

bułka /ˈbuw.ka/ (n)
petit pain
  wypiek o niewielkich rozmiarach;

bydło /ˈbɨdwɔ/ (n)
foule, racaille
  (przenośnie, przenośnia) (obraźliwie) określenie ludzi zachowujących się w sposób przywodzący na myśl zachowanie stada bydła (1.1)
bétail, bestiaux
  (rolnictwo, rolniczy) (zootechnika, zootechniczny) ogólne określenie zwierząt hodowlanych wywodzących się od tura lub innych dzikich przedstawicieli rodziny krętorogich;
bestiaux, bétail
  (zoologia, zoologiczny) w polskiej systematyce biologicznej: udomowieni potomkowie tura

byk /bɨk/ (n)
taureau
  (zoologia, zoologiczny) dorosły, niesterylizowany samiec bydła hodowlanego, także: bizona, żubra, jelenia itp.

bylina /bɨlˈina/ (n)
vivace
  (botanika, botaniczny) wieloletnia roślina zielna o zimujących pąkach

być /bɨʨ̑/ (v)
être
  istnieć; trwać
  znajdować się w jakimś miejscu
  charakteryzować się jakąś cechą
  należeć do jakiejś organizacji
  pracować jako ktoś, wykonywać jakiś zawód; zajmować się czymś z zainteresowań
  uczestniczyć w czymś

być może /bˈɨtɕ mˈɔʒɛ/
peut-être
  …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia

być solą w oku /ˈbɨʨ̑ ˈsɔlɔ̃w̃ ˈv‿ɔku/ (v)
être une épine dans le pied
  (związek frazeologiczny) być dla kogoś źródłem wielu przykrości, kłopotów

być w błędzie /ˈbɨʥ̑ ˈv‿bwɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (idiom)
avoir tort
  mylić się, nie mieć racji

być w siódmym niebie /ˈbɨʨ̑ ˈfʲ‿ɕudmɨ̃mʲ ˈɲɛbʲjɛ/ (idiom)
être au septième ciel
  być z czegoś bardzo zadowolonym, uradowanym

być świętszym od papieża /bˈɨtɕ ɕfʲˈɛntʃɨm ɔt papʲˈɛʒa/ (v)
plus pieux que le Pape
  wykazywać większą gorliwość w jakiejś sprawie, jakimś działaniu, niż jest to wymagane czy potrzebne

były /ˈbɨwɨ/ (adj)
ancien
  taki, który był i przestał istnieć lub przestał pełnić jakąś funkcję, występować w jakiejś roli

bzdura /ˈbzdura/ (n)
bêtise, sottise
  coś nieprawdziwego, niedorzecznego

bzik /bʲʑik/ (n)
lubie, toquade
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) mania, lekkie szaleństwo, dziwactwo

bób /bup/ (n)
fève
  (botanika, botaniczny) Vicia faba, roślina o mięsistych strąkach i jadalnych nasionach;
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) nasiona tej rośliny (1.1) wykorzystywane w sztuce kulinarnej

bóbr /bupr̥/ (n)
castor, bièvre
  (zoologia, zoologiczny) ziemnowodny gryzoń z rodziny Castoridae, o charakterystycznym ogonie;

bóg /buk/ /bɔˈgɔvʲɛ/ (n)
dieu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń politeistycznych: istota potężniejsza od człowieka, mająca wpływ na jego los, zwykle także pogodę, zjawiska wywoływane przez Ziemię (wulkany, trzęsienia ziemi itp.);

bójka /ˈbujka/ (n)
bagarre, rixe
  awantura połączona z biciem;

ból /bul/ (n)
douleur, mal
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie fizyczne;
peine, chagrin
  (psychologia, psychologiczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie psychiczne

bóstwo /ˈbustfɔ/ (n)
déité
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (mitologia, mitologiczny) nadludzka istota z wierzeń lub mitów

bąk /bɔ̃ŋk/ (n)
taon
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Tabanus, jedna z muchówek;
pet, vents
  (potocznie, potoczny) śmierdzący, gazowy efekt przemiany materii
toupie
  rodzaj wirującej zabawki;

bęben /ˈbɛ̃mbɛ̃n/ (n)
tambour, batterie
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny uderzany za pomocą specjalnych pałeczek;

bębenek /bɛ̃mˈbɛ̃nɛk/ (n)
tambourin
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) mały bęben, membranofon służący do grania rytmów

bębnić /ˈbɛ̃mbʲɲiʨ̑/ (v)
tambouriner
  (potocznie, potoczny) rozgłaszać coś
  grać na bębnie
  wielokrotnie stukać, uderzać w coś powodując odgłos

bękart /ˈbɛ̃ŋkart/ (n)
bâtard
  (pogardliwie) potomek z nieślubnego związku („z nieprawego łoża”);

błagać /ˈbwaɡaʨ̑/ (v)
implorer, supplier
  żarliwie, usilnie prosić

błazeński /bwaˈzɛ̃j̃sʲci/ (adj)
bouffon
  podobny do błazna, charakterystyczny dla błazna

błogostan /bwɔɡˈɔstan/ (n)
félicité
  stan błogości, szczęśliwości, zadowolenia

błogosławieństwo /ˌbwɔɡɔswaˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
bénédiction
  (podniośle) życzenie pomyślności, przychylności losu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd, gest powierzenia kogoś, czegoś boskiej opiece
  sprzyjanie, przychylność, pomyślność

błogość /bwˈɔɡɔɕtɕ/ (n)
béatitude
  przyjemny stan zadowolenia, spokoju

błona bębenkowa /ˈbwɔ̃na ˌbɛ̃mbɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
tympan
  (anatomia, anatomiczny) błona oddzielająca przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego;

błona dziewicza /ˈbwɔ̃na ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑a/ (n)
hymen
  (medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) błona śluzowa w ujściu pochwy;

błona śluzowa /ˈbwɔ̃na ɕluˈzɔva/ (n)
muqueuse
  (anatomia, anatomiczny) unaczyniona wyściółka narządów wewnętrznych;

błonkoskrzydłe /ˌbwɔ̃ŋkɔˈskʃɨdwɛ/ (n)
hyménoptères
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) rząd owadów obejmujący ponad 110 tysięcy gatunków występujących na całym świecie, oprócz rejonów polarnych;

błonnik /ˈbwɔ̃ɲːik/ (n)
fibre alimentaire
  (biologia, biologiczny) (biochemia, biochemiczny) odgrywający ważną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu przewodu pokarmowego kompleks substancji pochodzenia roślinnego nieulegający trawieniu przez enzymy przewodu pokarmowego człowieka i zwierząt monogastrycznych;

błotnik /ˈbwɔtʲɲik/ (n)
aile, garde-boue
  część pojazdu osłaniająca koło i zabezpieczająca pojazd przed bryzgami wody/błota spod kół

błoto /ˈbwɔtɔ/ (n)
boue
  mieszanina ziemi i wody;

błyskawica /ˌbwɨskaˈvʲiʦ̑a/ (n)
éclair
  zjawisko świetlne w postaci silnego błysku, towarzyszące piorunowi

błyskawicznie /ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
momentanément
  bardzo szybko, prędko

błyskawiczny /ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑nɨ/ (adj)
éclair
  niezwykle szybki

błyskotliwy /bwˌɨskɔtlˈivɨ/ (adj)
étincelant
  (dawniej, dawny) taki, który się mieni
brillant, spirituel, éclatant
  wyróżniający się inteligentnym przemyśleniem, dowcipem

błyszczyk /ˈbwɨʃʧ̑ɨk/ (n)
brillant à lèvres
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) bezbarwna lub kolorowa substancja nadająca ustom połysk;

błąd /bwɔ̃nt/ (n)
erreur
  niezgodność z zasadami, założeniami
  działanie, które przynosi złe skutki

błąd ortograficzny /ˈbwɔ̃nt ˌɔrtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (n)
faute d'orthographe, orthographe erronée
  błąd w pisowni – niewłaściwe napisanie wyrazu, niezgodne z przyjętymi dla danego języka normami ortograficznymi;

błąd poznawczy /ˈbwɔ̃nt pɔˈznafʧ̑ɨ/ (n)
biais cognitif
  (psychologia, psychologiczny) nieracjonalny sposób postrzegania rzeczywistości obejmujący błędy w ocenianiu prawdopodobieństwa, błędy atrybucji, stereotypy i selektywność ludzkiej pamięci;

błędne koło /ˈbwɛ̃ndnɛ ˈkɔwɔ/ (n)
cercle vicieux
  (logika, logiczny) błąd logiczny polegający na wyprowadzeniu wniosku z przesłanki, a następnie uzasadnieniu jej za pomocą tego wniosku;

błędnie /ˈbwɛ̃ndʲɲɛ/ (adv)
faussement, faux, improprement
  w sposób błędny

błędny /ˈbwɛ̃ndnɨ/ (adj)
erroné
  zawierający błąd, niewłaściwy, niepoprawny

błękitna krew /bwɛ̃ŋʲˈcitna ˈkrɛf/ (idiom)
sang bleu
  pochodzenie arystokratyczne

błękitne hełmy /bwɛ̃ŋʲˈcitnɛ ˈxɛwmɨ/ (n)
casques bleus
  żołnierze sił pokojowych ONZ wysyłani na tereny objęte wojną w celu przywrócenia pokoju

błękitny /bwɛ̃ŋʲˈcitnɨ/ (adj)
azuré, bleu ciel, azur, pers
  mający kolor intensywnie niebieski

c-moll /tsˈɛmˈɔll/ (n)
do mineur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku c (w zapisie nutowym z trzema bemolami)

cacyki /ʦ̑aˈʦ̑ɨci/ (n)
tzatziki
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) grecki zimny sos z jogurtu i świeżego ogórka;

cal /ʦ̑al/ (n)
pouce
  pozaukładowa jednostka miary długości odpowiadająca szerokości kciuka, około 2,54 cm;

call center /kˈɔl tsˈɛntɛr/ (n)
centre d'appel
  wydzielony dział firmy lub specjalistyczna instytucja przystosowana do telefonicznej obsługi klientów;

calypso /kaˈlʲipsɔ/ (n)
calypso
  (choreografia, choreograficzny) pochodzący z wysp Morza Karaibskiego taniec towarzyski, którego muzyka oparta jest na improwizowanej balladzie
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyczny pochodzenia afrykańskiego;

camera obscura /kɛmˈɛra ɔpstsˈura/ (n)
chambre noire, chambre obscure
  (optyka, optyczny) prosty przyrząd optyczny pozwalający uzyskać obraz rzeczywisty, pierwowzór aparatu fotograficznego;

canneński /kannˈɛɲski/ (adj)
cannois
  związany z Cannes (miejscowością we Francji)

capoeira /tsˌapɔɛˈira/ (n)
capoeira
  (sport, sportowy) brazylijska sztuka walki;

capstrzyk /ˈʦ̑apsṭʃɨk/ (n)
retraite
  przemarsz wieczorny, często z orkiestrą i z pochodniami małego oddziału wojskowego lub związkowego ulicami miasta dla uczczenia jakiejś uroczystości, która ma się odbyć następnego dnia.
  sygnał na bębnie lub trąbce ogłaszający czas spoczynku w wojsku, obozach ćwiczebnych dla młodzieży itp.

car /ʦ̑ar/ (n)
tsar, tzar
  (historia, historyczny, historycznie) cesarz Rosji, władca Bułgarii lub średniowiecznej Serbii (w domyśle: Rosji);

caryca /tsarˈɨtsa/ (n)
tsarine
  (historia, historyczny, historycznie) władczyni Rosji
  (historia, historyczny, historycznie) żona cara

cała nuta /tsˈawa nˈuta/ (n)
ronde
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta stanowiąca podstawową wartość rytmiczną;

całka /ˈʦ̑awka/ (n)
intégrale
  (matematyka, matematyczny) wspólna nazwa wielu powiązanych pojęć rachunku całkowego;

całkiem /ˈʦ̑awʲcɛ̃m/ (adv)
définitivement, totalement
  w sposób całkowity, zupełny, pełny
assez
  w sposób wystarczający; dość, dosyć, w miarę

całkowicie /ˌʦ̑awkɔˈvʲiʨ̑ɛ/ (adv)
complètement, totalement, entièrement, intégralement
  w sposób całkowity, pełny, bez reszty

całować /ʦ̑aˈwɔvaʨ̑/ (v)
embrasser, baiser
  dawać komuś pocałunek; dotykać ustami kogoś, rzadziej czegoś

całościowy /ˌʦ̑awɔɕˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
global, total, universel
  obejmujący całość, dogłębny

całun /tsˈawun/ (n)
linceul, suaire
  (kościelny) tkanina, rodzaj zasłony służącej do okrywania zwłok, trumny lub katafalku;

cały /ˈʦ̑awɨ/ (adj)
tout
  duży, wielki
unique, entier
  jedyny, wyłączny
intact, sain et sauf
  nie uszkodzony
entier, tout
  zupełny, zawierający wszystkie elementy w czasie i przestrzeni

cały czas /tsˈawɨ tʃˈas/ (adv)
tout le temps
  nieustannie, ciągle

cały i zdrowy /ˈʦ̑awɨ i‿ˈzdrɔvɨ/ (adj)
sain et sauf
  o osobie taki, który jest zdrowy, nie jest zraniony, kontuzjowany, chory

cebuański /tsˌɛbuˈaɲski/ (n)
cebuano, cébouano
  (językoznawstwo, językoznawczy) język cebuański;

cebula /ʦ̑ɛˈbula/ (n)
oignon, ognon
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) cebula jadalna, Allium cepa L., roślina warzywna z rodzaju czosnkowatych o jadalnych podziemnych pędach i zielonych rurkowatych liściach;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z rośliny (1.1)

cebulka /tsɛbˈulka/ (n)
bulbe
  (botanika, botaniczny) bulwa stawiąca organ rozmnażania wegetatywnego roślin cebulkowych
  (anatomia, anatomiczny) korzeń włosa

cecha /ˈʦ̑ɛxa/ (n)
caractéristique
  (matematyka, matematyczny) (zobacz) cecha logarytmu
trait, marque, caractère
  parametr opisujący coś lub kogoś, mogący odróżniać to od innych przedmiotów lub osób

cechować /ʦ̑ɛˈxɔvaʨ̑/ (v)
distinguer
  być czyjąś (lub czegoś) cechą; charakteryzować kogoś; być komuś lub czemuś właściwym

cedi /ˈʦ̑ɛdʲi/ (n)
cédi
  (jednostka monetarna) waluta Ghany;

cedr /ʦ̑ɛtr̥/ (n)
cèdre
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cedrus, rodzaj drzew z rodziny sosnowatych;

cedr libański /ˈʦ̑ɛtr̥ lʲiˈbãj̃sʲci/ (n)
cèdre du Liban
  (botanika, botaniczny) gatunek zimozielonych drzew z rodziny sosnowatych występujących w górach na terenie Libanu, Syrii i Turcji;

ceduła /tsɛdˈuwa/ (n)
bulletin
  (handel, handlowy) lista cen giełdowych

cefuroksym /tsˌɛfurˈɔksɨm/ (n)
céfuroxime
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) antybiotyk będący półsyntetyczną cefalosporyną II generacji, który posiada szeroki zakres działania przeciwbakteryjnego

cegielnia /ʦ̑ɛˈɟɛlʲɲa/ (n)
briqueterie
  wytwórnia cegły oraz innych materiałów budowlanych z gliny;

cegła /ˈʦ̑ɛɡwa/ (n)
brique
  (budownictwo) ceramiczny element budowlany w kształcie prostopadłościanu;
pavé
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) bardzo gruba i nudna książka lub dokument

cejloński /ʦ̑ɛjˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
ceylanais
  związany z wyspą Cejlon

cel /ʦ̑ɛl/ (n)
objectif, cible
  to, co chce się zniszczyć lub trafić za pomocą broni
but, cible
  to, do czego się dąży, co chce się osiągnąć (także (przenośnie, przenośnia))

cel uświęca środki /ˈʦ̑ɛl uɕˈfʲjɛ̃nʦ̑a ˈɕrɔtʲci/ (proverb)
la fin justifie les moyens
  można stosować wszystkie metody, żeby tylko osiągnąć cel

cela /ˈʦ̑ɛla/ (n)
cellule
  pokój więźnia w więzieniu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) surowy pokój w klasztorze, izba pustelnika, mnicha

cella /ˈʦ̑ɛlːa/ (n)
cella, naos
  (architektura, architektoniczny) w starożytnych świątyniach greckich i rzymskich część, w której znajdował się posąg bóstwa;

cellulit /ʦ̑ɛˈlulʲit/ (n)
cellulite
  nieprawidłowe rozmieszczenie tkanki tłuszczowej, którego efektem jest nierówna i pofałdowana powierzchnia skóry ud, bioder, kolan, pośladków i/lub ramion;

cellulitis /ˌʦ̑ɛluˈlʲitʲis/ (n)
cellulite
  (medycyna, medyczny) zapalenie tkanki łącznej;

celnik /ˈʦ̑ɛlʲɲik/ (n)
douanier
  osoba kontrolująca lub pobierająca cło na granicy

celny /ˈʦ̑ɛlnɨ/ (adj)
juste
  będący w celu, trafiający do celu
de douane, douanier
  związany z cłem

celofan /ʦ̑ɛˈlɔfãn/ (n)
cellophane
  przezroczyste i wytrzymałe tworzywo sztuczne otrzymywane z celulozy;

celownik /ʦ̑ɛˈlɔvʲɲik/ (n)
datif
  (gramatyka) trzeci przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: komu? czemu?;
viseur
  część aparatu fotograficznego umożliwiająca wstępne kadrowanie obrazu
viseur, hausse
  urządzenie ułatwiające celowanie z broni;

celowy /ʦ̑ɛˈlɔvɨ/ (adj)
intentionnel, volontaire
  robiony w pewnym celu, nieprzypadkowy

celtycki /ʦ̑ɛlˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
celtique
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Celtami i ich kulturą

cement /ˈʦ̑ɛ̃mɛ̃nt/ (n)
ciment
  hydrauliczne spoiwo otrzymywane z surowców mineralnych (margiel lub wapień i glina)

cementować /tsˌɛmɛntˈɔvatɕ/ (v)
cimenter
  (budownictwo) zalewać cementem, spajać za pomocą cementu
  (przenośnie, przenośnia) jednoczyć, spajać lub wzmacniać, umacniać, utrwalać

cena /ˈʦ̑ɛ̃na/ (n)
prix
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kwota, jaką trzeba zapłacić, aby kupić dany towar

cenny /ˈʦ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
précieux
  mający dużą wartość

cenobityzm /tsˌɛnɔbʲˈitɨzm/ (n)
cénobitisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wspólnotowa forma życia monastycznego;

cenobium /tsɛnˈɔbjum/ (n)
cénobie
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dom zakonny cenobitów
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wspólnotowa forma życia zakonnego

cenotaf /ʦ̑ɛ̃ˈnɔtaf/ (n)
cénotaphe
  (książkowy) (architektura, architektoniczny) symboliczny grób, niezawierający ciała, stawiany w przypadku nieznalezienia ciała lub w celu upamiętnienia bohaterstwa zmarłego, często w miejscu jego śmierci;

centaur /ˈʦ̑ɛ̃ntawr/ (n)
centaure
  (mitologia grecka) stworzenie mityczne, pół mężczyzna, pół koń;

centralizacja /tsˌɛntralizˈatsja/ (n)
centralisation
  proces skupiania elementów lub prerogatyw w jednym ośrodku

centralny /ʦ̑ɛ̃nˈtralnɨ/ (adj)
central
  znajdujący się w centrum, w środku; skierowany do środka

centrować /tsɛntrˈɔvatɕ/ (v)
centrer
  (technologia, technika, techniczny) ustawiać coś współosiowo
  (sport, sportowy) dośrodkowywać

centrum /ˈʦ̑ɛ̃ntrũm/ (n)
centre-ville
  główna, zwykle środkowa część miasta
centre
  środkowa część czegoś

centrum handlowe /tsˈɛntrum xandlˈɔvɛ/ (n)
centre commercial, centre d'achats
  (handel, handlowy) obiekt z licznymi sklepami i punktami usługowymi

centrum kultury /tsˈɛntrum kultˈurɨ/ (n)
centre culturel
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) instytucja prowadząca działalność społeczno-kulturalną

centryzm /ˈʦ̑ɛ̃ntrɨsm̥/ (n)
centrisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zespół poglądów reprezentowanych przez zwolenników centrum politycznego

centurion /ʦ̑ɛ̃nˈturʲjɔ̃n/ (n)
centurion
  (starożytność) (wojskowość, wojskowy) niższy oficer, dowódca centurii;

centyl /ˈʦ̑ɛ̃ntɨl/ (n)
centile
  (statystyka, statystyczny) wartość z przedziału od 1 do 100, która określa procent rozkładu znajdujący się poniżej lub równy danej wartości;

centymetr /ʦ̑ɛ̃nˈtɨ̃mɛtr̥/ (n)
centimètre
  miara długości; jedna setna metra;

cenzura /ʦ̑ɛ̃w̃ˈzura/ (n)
censure
  kontrola publicznego przekazywania informacji, ograniczająca wolność publicznego wyrażania myśli i przekonań;

cerować /ʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
repriser
  wypełniać ściegiem dziury, łączyć rozdarcia w tkaninie

certyfikat /ˌʦ̑ɛrtɨˈfʲikat/ (n)
certificat
  dokument o randze świadectwa lub zaświadczenia

certyfikować /tsˌɛrtɨfikˈɔvatɕ/ (v)
certifier
  wydawać certyfikat, potwierdzając coś oficjalnie

cesarskie cięcie /ʦ̑ɛˈsarsʲcɛ ˈʨ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
césarienne
  (medycyna, medyczny) zabieg wydostania płodu z łona matki przez przecięcie jej brzucha;

cesarstwo /ʦ̑ɛˈsarstfɔ/ (n)
empire
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny w którym władzę sprawuje cesarz;

cesarz /ˈʦ̑ɛsaʃ/ (n)
empereur
  najwyższy stopień monarchiczny;

cesarzowa /ˌʦ̑ɛsaˈʒɔva/ (n)
impératrice
  kobieta cesarz
  żona cesarza

cesja /tsˈɛsja/ (n)
cession
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zrzeczenie się przez osobę prawną lub fizyczną praw do czegoś na rzecz innej osoby

cetologia /ˌʦ̑ɛtɔˈlɔɟja/ (n)
cétologie
  (zoologia, zoologiczny) nauka o waleniach;

cetyryzyna /ˌʦ̑ɛtɨrɨˈzɨ̃na/ (n)
cétirizine
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwhistaminowy, antagonista receptora H1, używany do leczenia alergii;

cewka moczowa /ˈʦ̑ɛfka mɔˈʧ̑ɔva/ (n)
urètre
  (anatomia, anatomiczny) zakończenie układu moczowego, przez które na zewnątrz wyprowadzany jest mocz;

cewnik /ˈʦ̑ɛvʲɲik/ (n)
cathéter
  (medycyna, medyczny) cienka rurka wprowadzana do narządów w celu dokonania pomiaru, pobrania próbki, odprowadzenia wydzielin czy wprowadzenia leków;

cez /ʦ̑ɛs/ (n)
césium, cæsium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cs i liczbie atomowej 55;

chaber /ˈxabɛr/ (n)
bleuet
  (botanika, botaniczny) (systematyka) Centaurea L., rodzaj roślin z rodziny astrowatych;

chabeta /xabˈɛta/ (n)
carne, haridelle, canasson
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) lichy, chudy koń

chaczapuri /xˌatʃapˈuri/ (n)
khatchapouri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) placek zapiekany z serem, danie kuchni kaukaskich, chlebek serowy;

chambre séparée /xˈambrɛ sˌɛparˈɛɛ/ (n)
salon particulier, chambre séparée
  odseparowany pokój w miejscu publicznym, np. w restauracji

chamicki /xãˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
chamitique
  dotyczący ludów niesemickich (głównie w odniesieniu do północnej i północno-wschodniej Afryki przed ekspansją Arabów i innych grup semickich)

chamsa /xˈamsa/ (n)
khamsa
  (etnografia, etnograficzny) symbol szczęścia w formie otwartej dłoni, używany w wielu kulturach jako amulet;

chan /xãn/ (n)
khan, kan
  (historia, historyczny, historycznie) głowa chanatu, tytuł oznaczający władcę w dawnych krajach Wschodu

chaos /ˈxaɔs/ (n)
chaos
  nieporządek, bezład
  (matematyka, matematyczny) wrażliwość rozwiązań równań lub układów równań na niewielkie zaburzenia parametrów;
  (mitologia, mitologiczny) w kosmologii starożytnych Greków pierwotny stan materii, z którego powstał świat;

chaotyczny /ˌxaɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
chaotique
  będący w stanie chaosu, odznaczający się chaotycznością, nieuporządkowany, niezorganizowany

charakter /xaˈraktɛr/ (n)
caractère
  (psychologia, psychologiczny) zespół cech psychicznych danej osoby

charakterologia /xˌaraktˌɛrɔlˈɔɡja/ (n)
caractérologie
  dział psychologii, nauka o ludzkim charakterze

charakterologiczny /xˌaraktˌɛrɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
caractérologique
  (psychologia, psychologiczny) związany z charakterologią, dotyczący charakterologii

charakterystyka /ˌxaraktɛˈrɨstɨka/ (n)
caractéristique
  opis cech właściwych komuś lub czemuś, zbiór cech charakteryzujących kogoś

charcik /ˈxarʲʨ̑ik/ (n)
levrette
  (zdrobniale) od: chart

charcik włoski /ˈxarʲʨ̑iɡ ˈvwɔsʲci/ (n)
levrette d'Italie, petit lévrier italien
  (kynologia, kynologiczny) rasa psa z grupy chartów pochodząca z północnej Afryki;

chart /xart/ (n)
lévrier
  (zoologia, zoologiczny) (kynologia, kynologiczny) pies myśliwski charakteryzujący się smukłym, wydłużonym ciałem, delikatną głową z wydłużonym pyskiem, długimi kończynami oraz pojemną klatką piersiową;

chart afrykański /ˈxart ˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (n)
azawakh
  (kynologia, kynologiczny) rasa psa krótkowłosego pochodząca z północnej Afryki;

charytatywny /ˌxarɨtaˈtɨvnɨ/ (adj)
caritatif, charitable
  dobroczynny, wspierający biednych, potrzebujących i zagrożonych marginalizacją w życiu społecznym

charyzmat /xarˈɨzmat/ (n)
charisme
  (teologia, teologiczny) szczególny dar otrzymywany przez człowieka od Ducha Świętego;

charyzmatyczny /xˌarɨzmatˈɨtʃnɨ/ (adj)
charismatique
  (socjologia, socjologiczny) obdarzony charyzmą, estymą
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obdarzony charyzmatami, związany z charyzmatami

charyzmatyk /xˌarɨzmˈatɨk/ (n)
charismatique
  (teologia, teologiczny) członek ewangelikalnego Kościoła charyzmatycznego
  (teologia, teologiczny) członek wspólnoty charyzmatycznej
  (teologia, teologiczny) ktoś obdarzony charyzmatami;

chasmofit /xasmˈɔfit/ (n)
chasmophyte
  (botanika, botaniczny) roślina korzystająca z gleby powstającej w szczelinach skał

chasydyzm /xasˈɨdɨzm/ (n)
hassidisme, judaïsme hassidique
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) judaistyczny ruch religijny lub pobożnościowy o charakterze mistycznym;

chałwa /ˈxawva/ (n)
halva
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób cukierniczy z karmelu oraz zmiażdżonych nasion oleistych;

chcieć /xʲʨ̑ɛ̇ʨ̑/ (modal)
vouloir
  odczuwać chęć zrobienia czegoś

chciwie /ˈxʲʨ̑ivʲjɛ/ (adv)
gourmandement
  w sposób charakteryzujący się chciwością

chciwość /ˈxʲʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
avidité, cupidité, avarice
  silne, zwykle nieuzasadnione pragnienie posiadania czegoś

chciwy /ˈxʲʨ̑ivɨ/ (adj)
avide, cupide
  taki, który odznacza się chciwością

chemia /ˈxɛ̃mʲja/ (n)
chimie
  nauka zajmująca się badaniem substancji pod względem ich budowy i ich wzajemnym wpływem;

chemia organiczna /ˈxɛ̃mʲja ˌɔrɡãˈɲiʧ̑na/ (n)
chimie organique
  dział chemii zajmujący się związkami organicznymi jak np. węglowodory czy alkohole;

chemiczny /xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
chimique
  związany z chemią

chemik /ˈxɛ̃mʲik/ (n)
chimiste
  specjalista w zakresie chemii, osoba zajmująca się chemią

chemioterapia /ˌxɛ̃mʲjɔtɛˈrapʲja/ (n)
chimiothérapie
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) terapia syntetycznymi środkami chemicznymi;

chemosynteza /xˌɛmɔsɨntˈɛza/ (n)
chimiosynthèse
  (biologia, biologiczny) proces przyswajania dwutlenku węgla w oparciu o energię pochodzącą nie ze światła, ale z utleniania prostych związków organicznych lub metanu; występuje u niektórych grzybów i bakterii;

chemotaksja /ˌxɛ̃mɔˈtaksʲja/ (n)
chimiotaxie
  (biologia, biologiczny) ruch drobnych organizmów lub komórek (np. leukocytów czy plemników) w określonym kierunku pod wpływem różnej wielkości stężenia danej substancji chemicznej w różnych miejscach;

chemotropizm /ˌxɛ̃mɔˈtrɔpʲism̥/ (n)
chimiotropisme
  (botanika, botaniczny) reakcja ruchowa roślin w odpowiedzi na czynnik chemiczny;

chepresz /ˈxɛprɛʃ/ (n)
khépresh
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Egipcie nakrycie głowy faraonów wykonane z niebieskiego płótna lub skóry, ozdobione z przodu ureuszem, używane podczas bitew i ceremonii

chermoula /xˌɛrmɔˈula/ (n)
charmoula, chermoula
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj marynaty pochodzącej z krajów Maghrebu, której podstawowymi składnikami są liście kolendry, czosnek i kumin rozprowadzone w oliwie i soku cytrynowym;

chełpliwy /xɛwplˈivɨ/ (adj)
vantard
  skłonny do przechwalania się i wynoszenia nad innych

chiaroscuro /hjˌarɔstsˈurɔ/ (n)
clair-obscur
  (sztuka) rozłożenie światła i cienia na obrazie

chijski /çˈijski/ (adj)
chiote
  związany z Chios, dotyczący Chios

chilijski /ʧ̑ʲiˈlʲijsʲci/ (adj)
chilien
  odnoszący się do państwa Chile

chimera /xʲĩˈmɛra/ (n)
chimère
  (przenośnie, przenośnia) coś nierealnego, fantastycznego, wymyślonego
  (ichtiologia, ichtiologiczny) morska ryba głębinowa z rodzaju Chimaera;
  (biologia, biologiczny) organizm składający się z tkanek o różnych genotypach;

chimeryczny /çˌimɛrˈɨtʃnɨ/ (adj)
chimérique
  nierealny, niemożliwy do urzeczywistnienia
  zmienny, kapryśny

chinina /xʲĩˈɲĩna/ (n)
quinine
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o gorzkim smaku, znajdujący się w korze drzewa chinowego rosnącego w Ameryce Południowej;

chiralny /çirˈalnɨ/ (adj)
chiral
  (chemia, chemiczny) taki, który wraz z innym są dla siebie odbiciami lustrzanymi

chirurg /ˈxʲirurk/ (n)
chirurgien
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się operacjami i zabiegami

chirurgia /xʲiˈrurʲɟja/ (n)
chirurgie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym;

chirurgia kosmetyczna /xʲiˈrurʲɟja ˌkɔsmɛˈtɨʧ̑na/ (n)
chirurgie esthétique
  (medycyna, medyczny) operacyjna korekta naturalnych lub nabytych defektów ciała

chirurgia plastyczna /xʲiˈrurʲɟja plaˈstɨʧ̑na/ (n)
chirurgie plastique
  (medycyna, medyczny) operacyjna korekta naturalnych lub nabytych defektów ciała

chirurgiczny /ˌxʲirurʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
chirurgical
  związany z chirurgią, dotyczący chirurgii lub chirurgów

chitozan /çitˈɔzan/ (n)
chitosane
  (biochemia, biochemiczny) substancja organiczna będąca naturalnym polimerem, polisacharyd, pochodna chityny;

chityna /çitˈɨna/ (n)
chitine
  (biologia, biologiczny) organiczna substancja tworząca m.in. pancerze skorupiaków i pokrywy skrzydeł chrząszczy;

chitynowy /çˌitɨnˈɔvɨ/ (adj)
chitineux
  związany z chityną, dotyczący chityny, składający się z chityny

chińczyk /ˈxʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Ne t'en fais pas, T'en fais pas
  gra planszowa dla 2-4 osób;

chiński /ˈxʲĩj̃sʲci/ (adj)
chinois
  odnoszący się do Chin lub Chińczyków

chleb /xlɛp/ (n)
pain
  pieczywo z mąki, wody i drożdży;

chlor /xlɔr/ (n)
chlore
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cl i liczbie atomowej 17;

chlorek sodu /ˈxlɔrɛk ˈsɔdu/ (n)
chlorure de sodium
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól kwasu chlorowodorowego i sodu, bezbarwna substancja krystaliczna, główny składnik soli kuchennej;

chlormetyna /ˌxlɔrmɛˈtɨ̃na/ (n)
2 chloro- N N méthyl- éthanamine, HN-2, HN2, chlorméthine
  (chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) (wojskowość, wojskowy) toksyczny związek organiczny, parzący bojowy środek trujący z grupy iperytów azotowych, pierwszy lek przeciwnowotworowy stosowany od lat 40. XX wieku, obecnie praktycznie nieużywany w medycynie;

chloro- /ˈxlɔrɔ/ (prefix)
chloro-, chlor-
  (chemia, chemiczny) przedrostek w nazwie związku organicznego w nomenklaturze chemicznej wskazujący na obecność atomu chloru w cząsteczce

chlorofil /xlɔˈrɔfʲil/ (n)
chlorophylle
  organiczny związek chemiczny obecny m.in. w roślinach i algach, nadający im zielony kolor;

chloroform /xlɔˈrɔfɔrm/ (n)
chloroforme
  (chemia, chemiczny) chlorowa pochodna metanu, lotna, niepalna ciecz, wykorzystywana jako rozpuszczalnik, a dawniej także jako środek znieczulający;

chlorosarin /ˌxlɔrɔˈsarʲĩn/ (n)
chlorosarin
  (chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) związek fosforoorganiczny z grupy chlorofosfonianów, bezpośredni prekursor sarinu;

chlorowodorowy /xlˌɔrɔvˌɔdɔrˈɔvɨ/ (adj)
chlorhydrique
  związany z chlorowodorem, dotyczący chlorowodoru

chmiel /xmʲjɛl/ (n)
houblon
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju (1.1)

chmura /ˈxmura/ (n)
nuage
  (meteorologia, meteorologiczny) krople wody lub kryształki lodu zawieszone w atmosferze;

chmurny /xmˈurnɨ/ (adj)
sombre
  będący źródłem niepokoju
nébuleux, nuageux
  pokryty chmurami
assombri
  sprawiający ponure wrażenie

chochla /ˈxɔxla/ (n)
louche
  duża łyżka służąca do nakładania posiłków, najczęściej zupy;

chociaż /ˈxɔʨ̑aʃ/ (conjunction)
bien que, quoique
  robić coś pomimo jakiegoś niekorzystnego faktu lub nie robić mimo sprzyjającego

chociaż /ˈxɔʨ̑aʃ/ (particle)
au moins, du moins
  przynajmniej, bodaj, choć, co najmniej

chodnik /ˈxɔdʲɲik/ (n)
galerie
  (górnictwo, górniczy) wydrążony tunel w kopalni;
tapis
  długi dywan do przykrywania tylko miejsca, po którym się chodzi;
trottoir
  wydzielona część ulicy przeznaczona dla pieszych;

chodzić /ˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
sortir
  (potocznie, potoczny) spotykać się ze sobą, będąc parą w nieformalnym związku
agir
  mieć coś na myśli
marcher
  o mechanizmie: działać, pracować
circuler
  o środkach komunikacji: kursować
fréquenter, suivre
  poruszać się (regularnie) w jakimś kierunku, w jakieś miejsce
marcher, aller
  poruszać się za pomocą nóg

chodzić spać z kurami /ˈxɔʥ̑iʨ̑ ˈspaʨ̑ s‿kuˈrãmʲi/ (v)
se coucher comme les poules
  chodzić spać bardzo wcześnie

chodzić z podniesionym czołem /ˈxɔʥ̑iʨ̑ ˌs‿pɔdʲɲɛ̇ˈɕɔ̃nɨ̃m ˈʧ̑ɔwɛ̃m/ (v)
marcher la tête haute
  być dumnym z siebie, zachować godność, nie okazywać strachu, nie wstydzić się

choinka /xɔˈ<sup>j</sup>ĩnka/ (n)
arbre de Noël, sapin de Noël
  choinka (1.1) lub przypominający ją sztuczny przedmiot przyozdabiany w okresie świąt Bożego Narodzenia;

cholera /xɔˈlɛra/ (n)
choléra
  (medycyna, medyczny) groźna choroba zakaźna;

cholesterol /ˌxɔlɛˈstɛrɔl/ (n)
cholestérol
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek chemiczny z grupy steroli, znajdujący się w każdej komórce zwierzęcej;

cholewa /xɔˈlɛva/ (n)
tige
  część obuwia okrywająca nogę ponad kostką

chomer /xˈɔmɛr/ (n)
chomer
  (starożytność) (metrologia, metrologiczny) bliskowschodnia jednostka objętości ciał sypkich i płynów;

chomik /ˈxɔ̃mʲik/ (n)
hamster
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny Cricetidae;

chomąto /xɔmˈɔntɔ/ (n)
collier
  część uprzęży zaprzęgowej w formie obręczy zakładanej zwierzęciu na szyję;

chondromalacja /ˌxɔ̃ndrɔ̃maˈlaʦ̑ʲja/ (n)
chondromalacie
  (medycyna, medyczny) choroba prowadząca do destrukcji tkanki chrzęstnej, najczęściej występująca w obrębie stawu kolanowego;

choreografia /ˌxɔrɛɔˈɡrafʲja/ (n)
chorégraphie
  (choreografia, choreograficzny) sztuka, umiejętność komponowania układów tanecznych

choroba /xɔˈrɔba/ (interjection)
mince
  (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) okrzyk wyrażający wzburzenie, zaskoczenie

choroba /xɔˈrɔba/ (n)
maladie
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odstępstwo od stanu określanego jako pełnia zdrowia organizmu;

choroba Alzheimera /xɔˈrɔba ˌːlʦ̑xajˈmɛra/ (n)
maladie d'Alzheimer
  (medycyna, medyczny) postępująca choroba układu nerwowego człowieka;

choroba Parkinsona /xɔˈrɔba ˌparʲcĩw̃ˈsɔ̃na/ (n)
maladie de Parkinson
  (medycyna, medyczny) samoistne zwyrodnienie układu nerwowego skutkujące m.in. zaburzeniami ruchu, mowy, ślinotokiem;

choroba lokomocyjna /xɔˈrɔba ˌlɔkɔ̃mɔˈʦ̑ɨjna/ (n)
cinétose, mal des transports
  (medycyna, medyczny) schorzenie wywołane podczas poruszania się dowolnymi środkami transportu;

choroba morska /xɔˈrɔba ˈmɔrska/ (n)
mal de mer
  (medycyna, medyczny) (morski) choroba lokomocyjna wywoływana kołysaniem statku

choroba niedokrwienna serca /xɔrˈɔba ɲʲˌɛdɔkrfʲˈɛnna sˈɛrtsa/ (n)
maladie coronarienne
  (medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych będących następstwem przewlekłego stanu niedostatecznego zaopatrzenia komórek mięśnia sercowego w tlen i substancje odżywcze, w konsekwencji często doprowadzająca do dusznicy bolesnej, a także zawału mięśnia sercowego;

choroba psychiczna /xɔrˈɔba psɨçˈitʃna/ (n)
trouble mental, trouble psychique
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie w psychice będące źródłem cierpienia lub utrudnień w funkcjonowaniu społecznym;

choroba von Willebranda /xɔˈrɔba ˈfɔ̃n ˌvʲilɛˈbrãnda/ (n)
maladie de Willebrand, maladie de von Willebrand, syndrome de Willebrand
  (medycyna, medyczny) choroba charakteryzująca się skłonnością do krwawień samoistnych lub po urazach;

choroba wysokościowa /xɔrˈɔba vˌɨsɔkɔɕtɕˈɔva/ (n)
mal aigu des montagnes
  (medycyna, medyczny) dolegliwość fizjologiczna związana ze zmianą wysokości miejsca pobytu;

chorobotwórczość /ˌxɔrɔbɔˈtfurʧ̑ɔɕʨ̑/ (n)
pathogénie
  (medycyna, medyczny) zdolność do wywoływania chorób;

chorobotwórczy /ˌxɔrɔbɔˈtfurʧ̑ɨ/ (adj)
morbifique
  (medycyna, medyczny) wywołujący chorobę

chorograficzny /xˌɔrɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
chorographique
  (geografia, geograficzny) związany z chorografią, dotyczący chorografii

chorować /xɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
être malade
  cierpieć z powodu choroby, mieć jakąś chorobę, być chorym

chorwacki /xɔrˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
croate
  związany z Chorwacją, dotyczący Chorwacji lub Chorwatów

chory /ˈxɔrɨ/ (adj)
malade
  dotknięty chorobą

chory /ˈxɔrɨ/ (n)
malade
  osoba dotknięta chorobą

chować /ˈxɔvaʨ̑/ (v)
élever
  pielęgnować, wychowywać
cacher
  ukrywać kogoś / coś przed kimś
enterrer
  grzebać zmarłych

chować głowę w piasek /ˈxɔvaʥ̑ ˈɡwɔvɛ ˈf‿pʲjasɛk/ (v)
faire l'autruche, mettre la tête dans le sable
  (przenośnie, przenośnia) uciekać przed czymś, unikać czegoś

chrapać /ˈxrapaʨ̑/ (v)
ronfler
  oddychać w trakcie snu charcząc

chrom /xrɔ̃m/ (n)
chrome
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cr i liczbie atomowej 24;

chromosfera /ˌxrɔ̃mɔˈsfɛra/ (n)
chromosphère
  (astronomia, astronomiczny) warstwa atmosfery gwiazdy, rozciągająca się między fotosferą a koroną, posiadająca charakterystyczną czerwoną barwę;

chromosferyczny /xrˌɔmɔsfɛrˈɨtʃnɨ/ (adj)
chromosphérique
  (astronomia, astronomiczny) związany z chromosferą, dotyczący chromosfery

chromosom /xrɔ̃ˈmɔsɔ̃m/ (n)
chromosome
  (biochemia, biochemiczny) nośnik informacji genetycznej w komórce;

chromosomowy /xrˌɔmɔsɔmˈɔvɨ/ (adj)
chromosomique
  (biologia, biologiczny) związany z chromosomem, dotyczący chromosomów

chromowy /xrɔmˈɔvɨ/ (adj)
chromique
  związany z chromem, dotyczący chromu, zrobiony z chromu

chronicznie /xrɔɲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
chroniquement
  w sposób chroniczny

chroniczny /xrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
chronique
  (medycyna, medyczny) długotrwały

chronić /ˈxrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
protéger, abriter, préserver
  bronić przed niebezpieczeństwem; opiekować się, pomagać, ratować

chronologia /ˌxrɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
chronologie
  następstwo, kolejność zdarzeń

chronologiczny /xrˌɔnɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
chronologique
  (książkowy) ułożony według kolejności wydarzeń, ich następstwa w czasie

chronometr /xrɔnˈɔmɛtr/ (n)
chronomètre
  (metrologia, metrologiczny) bardzo dokładny zegar, stosowany w astronomii, geodezji i nawigacji;

chronometryczny /xrˌɔnɔmɛtrˈɨtʃnɨ/ (adj)
chronométrique
  związany z chronometrią, dotyczący chronometrii

chropowaty /ˌxrɔpɔˈvatɨ/ (adj)
rude, rugueux, bourru, raboteux, rêche, scabreux
  z powierzchnią pełną drobnych wypukłości

chruścik /ˈxruɕʨ̑ik/ (n)
caset, phrygane, trichoptère
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Trichoptera, owad, larwy żyją w wodzie, dorosłe podobne do ćmy;

chrypka /ˈxrɨpka/ (n)
enrouement
  (medycyna, medyczny) zaburzony, szorstki głos, wywołany przez nieprawidłowy przepływ powietrza przez krtań

chrystadelfiański /ˌxrɨstadɛlˈfʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
christadelphe
  dotyczący chrystadelfianów

chrystianizacja /ˌxrɨstʲjä̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
christianisation
  (historia, historyczny, historycznie) narzucanie wiary chrześcijańskiej poganom; (także, też) proces dobrowolnego przechodzenia na chrześcijaństwo przez ludy niechrześcijańskie;

chryzantema /ˌxrɨzãnˈtɛ̃ma/ (n)
chrysanthème
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

chryzopraz /xrɨˈzɔpras/ (n)
chrysoprase
  (mineralogia, mineralogiczny) zielony minerał, odmiana chalcedonu;

chrzcielnica /xʃʲʨ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
baptistère
  (architektura, architektoniczny) część kościoła, gdzie dokonuje się chrztu
fonts baptismaux, fonts
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościelne naczynie z wodą święconą przeznaczone do chrztu;

chrzest /xʃɛst/ (n)
baptême
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd przyjęcia kogoś do Kościoła, połączony z obmyciem wodą lub zanurzeniem w wodzie;
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) uroczyste nadanie nazwy statkowi
  (potocznie, potoczny) w związkach wyrazowych: inicjacja, pierwszy udział w czymś

chrzest bojowy /ˈxʃɛzd bɔˈjɔvɨ/ (n)
baptème du feu
  (przenośnie, przenośnia) wystąpienie gdzieś pierwszy raz
  pierwszy bój, pierwsza walka lub bitwa

chrześcijanin /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃ɲĩn/ (n)
chrétien
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca chrześcijaństwa

chrześcijanka /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjãnka/ (n)
chrétienne
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta, która wyznaje chrześcijaństwo

chrześcijański /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
chrétien
  związany z chrześcijaństwem lub chrześcijanami

chrześcijaństwo /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃stfɔ/ (n)
christianisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna wywodząca się z judaizmu, której członkowie wierzą, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym i zmartwychwstał po swojej śmierci;
chrétienté
  ogół wiernych wszystkich wyznań chrześcijańskich (1.1)

chrząstka /ˈxʃɔ̃w̃stka/ (n)
cartilage
  (anatomia, anatomiczny) elastyczna tkanka stanowiąca część wielu narządów, np. nosa, krtani, stawów itp.;

chrząszcz /xʃɔ̃w̃ʃʧ̑/ (n)
scarabée
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Coleoptera, zamieszkujący różnorodne środowiska rząd owadów posiadający osłonięte skrzydła i odwłok;
coccinelle
  (rzadki, rzadko używany) (motoryzacja) (potocznie, potoczny) jeden z modeli Volkswagena

chrzęstnoszkieletowy /ˈxʃɛ̃w̃stnɔˌʃʲcɛlɛˈtɔvɨ/ (adj)
cartilagineux
  taki, którego szkielet zbudowany jest z chrząstek

chuchać /ˈxuxaʨ̑/ (v)
souffler
  wydychać powietrze, wydobywać z siebie oddech

chuchro /ˈxuxrɔ/ (n)
gringalet, racho
  człowiek słaby, mizerny lub chorowity

chudy /ˈxudɨ/ (adj)
maigre
  o człowieku: wąski w pasie; bardziej, niż szczupły; taki, któremu daleko do otyłości
  o jedzeniu: zawierający mało tłuszczu

chuj /xuj/ (n)
bite, dard, gourdin, tige
  (wulgarnie, wulgaryzm) penis, członek
con
  (przenośnie, przenośnia) (wulgarnie, wulgaryzm) wysoce obraźliwa forma zwrotu do mężczyzny

chusteczka /xuˈstɛʧ̑ka/ (n)
mouchoir
  niewielki kawałek miękkiej tkaniny lub papieru używany zwykle do wycierania nosa

chusteczka do nosa /xustˈɛtʃka dɔ nˈɔsa/ (n)
mouchoir
  kawałek delikatnej tkaniny lub papieru służący do higieny jamy nosowej i twarzy

chustka /ˈxustka/ (n)
mouchoir
  chusteczka do nosa
fichu, mouchoir
  okrycie głowy

chwalić /ˈxfalʲiʨ̑/ (v)
glorifier, exalter
  (przestarzałe, przestarzały) czcić, wielbić
vanter
  mówić lub pisać o czymś lub o kimś dobrze
  być z czegoś zadowolonym
  podkreślać swoje osiągnięcia, zasługi, lub mówić z dumą o posiadanych przedmiotach

chwastobójczy /ˌxfastɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
herbicide
  (rolnictwo, rolniczy) (chemia, chemiczny) przeznaczony do zwalczania chwastów

chwat /xfˈat/ (n)
gaillard
  (dawniej, dawny) krzepki mężczyzna, morus

chwiejny /xfʲˈɛjnɨ/ (adj)
hésitant, changeant, vacillant, versatile
  często zmieniający zdanie, niestały

chwila /ˈxfʲila/ (n)
moment, instant
  bardzo krótki czas
  punkt w czasie

chyba że /ˈxɨba ˈʒɛ/
à moins que
  …wprowadza zdanie podrzędne wyrażające warunek, żeby nie nastąpiło to, o czym mowa w zdaniu nadrzędnym

chytrość /xˈɨtrɔɕtɕ/ (n)
avidité
  bycie chytrym w wydawaniu
ruse
  bycie chytrym, odznaczanie się przebiegłością

chór /xur/ (n)
chœur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny składający się z wokalistów;
  utwór napisany do wykonywania przez chór (1.1)
  miejsce na scenie lub w świątyni przeznaczone dla chóru (1.1), także dla instrumentów
  (architektura, architektoniczny) prezbiterium

chętnie /ˈxɛ̃ntʲɲɛ/ (adv)
volontiers
  z chęcią, z ochotą

chętny /ˈxɛ̃ntnɨ/ (n)
volontaire
  ochotnik

chęć /xɛ̃ɲʨ̑/ (n)
envie, désir, volonté
  pragnienie zrobienia czegoś, ochota na coś

chłodnica /xwɔdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
échangeur de chaleur
  urządzenie służące do wymiany energii cieplnej pomiędzy dwoma jej nośnikami;

chłodno /xwˈɔdnɔ/ (adv)
fraîchement
  do pewnego stopnia zimno

chłodny /ˈxwɔdnɨ/ (adj)
froid
  o relacjach międzyludzkich, o uczuciach: pozbawiony silnych, ciepłych, dobrych uczuć; zdystansowany
frais
  raczej zimny; rześki

chłodzenie /xwɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
rafraîchissement
  czynność lub proces obniżania temperatury

chłodzić /ˈxwɔʥ̑iʨ̑/ (v)
refroidir, rafraîchir
  sprawiać, że coś staje się chłodniejsze

chłoniak /xwˈɔɲʲak/ (n)
lymphome
  (medycyna, medyczny) rodzaj nowotworu złośliwego, wywodzącego się z elementów tkanki chłonnej;

chłopak /ˈxwɔpak/ (n)
mec, copain
  (potocznie, potoczny) młody mężczyzna darzony sympatią lub miłością przez drugą osobę
garçon
  dziecko płci męskiej
  (potocznie, potoczny) młody mężczyzna

chłopczyca /xwɔpˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
garçon manqué, garçonne
  (potocznie, potoczny) dziewczyna lub dziewczynka, ubierająca się i zachowująca się jak chłopak;

chłopczyk /ˈxwɔpʧ̑ɨk/ (n)
gamin, môme
  (zdrobniale) od: chłopiec

chłopiec /ˈxwɔpʲjɛʦ̑/ (n)
garçon
  młody człowiek płci męskiej

chłopiec do piłek /xwˈɔpʲɛdʑ dɔ pˈiwɛk/ (n)
ramasseur
  (sport, sportowy) chłopak zbierający piłki podczas meczu i podający je grającemu

chłopka /xwˈɔpka/ (n)
paysanne
  kobieta ze wsi

chłopstwo /xwˈɔpstfɔ/ (n)
paysannerie
  (historia, historyczny, historycznie) (socjologia, socjologiczny) warstwa społeczna składając się z drobnych rolników;

chłód /xwut/ (n)
froideur
  (przenośnie, przenośnia) nieokazywanie uczuć
froid
  dość niska temperatura powietrza, umiarkowane zimno

ciamajda /ʨ̑ãˈmajda/ (n)
ganache, nouille
  (potocznie, potoczny) człowiek niezdarny, ślamazarny

ciasny /ˈʨ̑asnɨ/ (adj)
étroit
  (przenośnie, przenośnia) ograniczony, zaściankowy
serré, étroit
  taki, w którym jest mało miejsca

ciasto /ˈʨ̑astɔ/ (n)
pâte
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowy półprodukt, gęsta masa powstała z połączenia mąki z wodą, mlekiem lub innymi spożywczymi produktami;

ciało /ˈʨ̑awɔ/ (n)
corps
  organizm ludzki lub zwierzęcy
  zwłoki człowieka i zwierzęcia
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) materia, substancja
  (matematyka, matematyczny) zbiór, którego elementy mogą być dodawane, odejmowane, mnożone i dzielone (z wyjątkiem dzielenia przez zero);

ciało niebieskie /ˈʨ̑awɔ ɲɛˈbʲjɛsʲcɛ/ (n)
corps céleste, astre
  (astronomia, astronomiczny) obiekt będący poza Ziemią, znajdujący się w przestrzeni wszechświata;

ciało obce /ˈʨ̑awɔ ˈːpʦ̑ɛ/ (n)
corps étranger
  (medycyna, medyczny) obiekt wprowadzony do organizmu w sposób sztuczny, zwykle utrudniający normalne funkcjonowanie organów

ciało stałe /tɕˈawɔ stˈawɛ/ (n)
solide
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) forma ciała skondensowanego, dawniej jeden ze stanów skupienia, substancja zachowująca objętość i kształt;

ciało szkliste /tɕˈawɔ ʃklˈistɛ/ (n)
corps vitré
  (anatomia, anatomiczny) przezroczysta substancja wypełniająca wnętrze gałki ocznej;

cicha woda brzegi rwie /ˈʨ̑ixa ˈvɔda ˈbʒɛɟi ˈrvʲjɛ/ (proverb)
il n'est pire eau que l'eau qui dort
  osoba, która wydaje się z pozoru cicha, nieśmiała, mało towarzyska, może się okazać w rzeczywistości zupełnie inna – energiczna, zabawna, towarzyska

cicho /ˈʨ̑ixɔ/ (adv)
tranquillement, à voix basse
  bez wydawania dźwięku lub o niskim natężeniu dźwięku

cichy /ˈʨ̑ixɨ/ (adj)
silencieux, bas
  o małej głośności
doux, tranquille
  spokojny

ciecierzyca /ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a/ (n)
pois chiche
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku ciecierzyca pospolita uprawiana ze względu na jadalne nasiona;
  (spożywczy) nasiona ciecierzycy (1.1)

ciecierzyca pospolita /ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a ˌpɔspɔˈlʲita/ (n)
pois chiche
  (botanika, botaniczny) Cicer arietinum L., gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny bobowatych;

ciecz /ʨ̑ɛʧ̑/ (n)
fluide, liquide
  (fizyka, fizyczny) substancja o ciekłym (pośrednim między gazowym a stałym) stanie skupienia

ciecz łzowa /ˈʨ̑ɛʧ̑ ˈwzɔva/ (n)
liquide lacrymal
  (medycyna, medyczny) mieszanina wody, soli i substancji bakteriobójczych nawilżająca i ochraniająca oko;

ciekawostka /ˌʨ̑ɛkaˈvɔstka/ (n)
curiosité
  szczegół lub informacja budząca zainteresowanie

ciekawość /ʨ̑ɛˈkavɔɕʨ̑/ (n)
curiosité
  chęć poznania czegoś, doświadczenia czegoś

ciekawski /tɕɛkˈafski/ (adj)
curieux
  (potocznie, potoczny) odznaczający się zbytnią ciekawością

ciekawy /ʨ̑ɛˈkavɨ/ (adj)
curieux
  taki, który się czymś interesuje, chce mieć informacje na dany temat
intéressant
  taki, który wzbudza zainteresowanie

cielec /tɕˈɛlɛts/ (n)
veau
  (przestarzałe, przestarzały) (literacko) młody byk, większe cielę

cielesność /tɕɛlˈɛsnɔɕtɕ/ (n)
corporalité
  cecha tego, co jest cielesne, co dotyczy ciała

cielesny /ʨ̑ɛˈlɛsnɨ/ (adj)
charnel, corporel
  dotyczący ciała i cielesności

cielę /ˈʨ̑ɛlɛ/ (n)
veau
  (zootechnika, zootechniczny) młode bydła domowego;

cielęcina /ˌʨ̑ɛlɛ̃ɲˈʨ̑ĩna/ (n)
viande de veau
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z cielęciny (1.1)
  mięso z młodej krowy (cielęcia)

ciemnia /tɕˈɛmɲʲa/ (n)
chambre noire
  (fotografia) specjalne pomieszczenie do obróbki materiałów światłoczułych;

ciemnica /tɕɛmɲˈitsa/ (n)
reposoir
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielkoczwartkowa kaplica z Najświętszym Sakramentem;

ciemność /ˈʨ̑ɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
obscurité, ténèbres
  stan, w którym jest brak światła, jasności;

ciemny /ˈʨ̑ɛ̃mnɨ/ (adj)
ignorant
  (potocznie, potoczny) zacofany, nieświadomy, pozbawiony wiedzy
obscur
  o kolorze: intensywny, nasycony
sombre
  o kolorze: zbliżony do czarnego

cienisty /tɕɛɲˈistɨ/ (adj)
ombragé
  pogrążony w cieniu; osłonięty przed światłem

cienki /ˈʨ̑ɛ̃nʲci/ (adj)
mince, fin, grêle
  mający niewielki przekrój poprzeczny
grêle
  o głosie: wysoki, piskliwy

ciepło /ˈʨ̑ɛpwɔ/ (adv)
chaleureusement
  (przenośnie, przenośnia) w sposób serdeczny, przyjazny, otwarty, uprzejmy

ciepło /ˈʨ̑ɛpwɔ/ (n)
chaleur, chaudement
  uczucie wywołane przez dopływ do skóry ciepła (1.1) w umiarkowanej ilości
  (fizyka, fizyczny) sposób przekazywania energii chaotycznego ruchu cząsteczek;
  (fizyka, fizyczny) ilość energii przekazywanej w ten sposób

ciepło tworzenia /tɕˈɛpwɔ tfɔʒˈɛɲʲa/ (n)
chaleur de formation
  (chemia, chemiczny) efekt cieplny towarzyszący powstaniu związku chemicznego z pierwiastków w określonych warunkach

ciepły /ˈʨ̑ɛpwɨ/ (adj)
cordial, affectueux
  (przenośnie, przenośnia) miły, przyjemny
chaud, chaleureux
  mający temperaturę równą temperaturze pokojowej lub niewiele od niej większą

cierlik /ˈʨ̑ɛrlʲik/ (n)
bruant zizi, zizi
  (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza cirlus, ptak z rodziny trznadlowatych;

ciernisty /ʨ̑ɛrʲˈɲistɨ/ (adj)
épineux
  taki, który ma wiele cierni

cierpienie /ʨ̑ɛrˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
souffrance
  długotrwały lub silny ból

cierpieć /ˈʨ̑ɛrpʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
supporter
  (przestarzałe, przestarzały) znosić, tolerować kogoś lub coś
souffrir
  odczuwać ból fizyczny lub psychiczny
  ubolewać z powodu czegoś

cierpkość /tɕˈɛrpkɔɕtɕ/ (n)
acerbité, âcreté
  cecha tego, co ma kwaskowaty smak

cierpliwość /ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
patience
  zdolność spokojnego, długotrwałego znoszenia rzeczy przykrych

cierń /ʨ̑ɛrʲɲ/ (n)
épine
  ostry wyrostek na pędzie rośliny;

cieszyć /ˈʨ̑ɛʃɨʨ̑/ (v)
réjouir, amuser
  dawać radość, szczęście, weselić; nastrajać pozytywnie, radośnie
rire
  weselić się, śmiać się

cietrzew /ˈʨ̑ɛṭʃɛf/ (n)
tétras lyre
  (ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak łowny;

cień /ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
ombre
  zaciemniony obszar, który powstaje za rzeczą lub osobą, gdy jest ona oświetlana z drugiej strony;

cień do powiek /ˈʨ̑ɛ̇̃ɲ dɔ‿ˈpɔvʲjɛk/ (n)
ombre à paupières
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) barwny kosmetyk nakładany na powieki;

cieśla /ˈʨ̑ɛ̇ɕla/ (n)
charpentier
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba profesjonalnie zajmująca się wykonywaniem drewnianych konstrukcji budowlanych oraz drewnianych domów

cieślica /tɕɛɕlˈitsa/ (n)
aissette
  siekiera ciesielska z trójkątnym ostrzem

cieśnina /ʨ̑ɛ̇ɕˈɲĩna/ (n)
détroit
  (geografia, geograficzny) zwężenie obszaru wodnego pomiędzy dwoma akwenami (oceanami, morzami lub jeziorami)

ciii /tɕjˈi/ (interjection)
chut
  …używany, gdy ktoś upomina o zachowanie ciszy

ciocia /ˈʨ̑ɔ̇ʨ̑a/ (n)
tante, tatie
  siostra matki

cios /ʨ̑ɔs/ (n)
pierre de taille
  blok kamienny lub drewniany
coup
  uderzenie albo cięcie częścią ciała lub narzędziem
  negatywny skutek wywarty na uczuciach, oczekiwaniach itd.
  wstrząs lub zły obrót spraw

cios poniżej pasa /ˈʨ̑ɔs pɔ̃ˈɲiʒɛj ˈpasa/ (n)
coup bas
  posunięcie wykorzystujące czyjś słaby punkt, nieetyczny postępek wobec kogoś

ciotka /ˈʨ̑ɔtka/ (n)
tante
  siostra matki

cipa /ˈʨ̑ipa/ (n)
chatte, millefeuille
  (wulgarnie, wulgaryzm) (dawniej (gwara, gwarowe)) żeński narząd rozrodczy

cis /ʦ̑is/ /ʨ̑is/ (n)
if
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj roślin z rodziny cisowatych;

cis japoński /ˈʨ̑isʲ jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
if du Japon
  (botanika, botaniczny) wiecznie zielone drzewo z rodziny cisowatych

cis-moll /tsismˈɔl/ (n)
c diése mineur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku cis (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami)

cisza /ˈʨ̑iʃa/ (n)
silence
  brak dźwięku

cisza przed burzą /tɕˈiʃa pʃɛd bˈuʒɔ̃/ (n)
calme avant la tempête
  pozorny spokój (często nic nie zapowiada gwałtownych wydarzeń, awantury, kłopotów itd.; jeśli jest spokojnie, można się spodziewać najgorszego)

ciuch /ʨ̑ux/ (n)
fringue, fripe, nippe
  stare, używane ubranie

ciuciubabka /ˌʨ̑üʨ̑uˈbapka/ (n)
colin-maillard
  zabawa, w której jeden z uczestników goni i próbuje schwytać innych, mając zawiązane oczy;

ciąg arytmetyczny /ˈʨ̑ɔ̃ŋk ˌarɨtmɛˈtɨʧ̑nɨ/ (n)
suite arithmétique
  (matematyka, matematyczny) ciąg liczbowy, którego każdy następny wyraz można otrzymać dodając do poprzedniego tę samą liczbę;

ciąg geometryczny /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡ ˌːɛɔ̃mɛˈtrɨʧ̑nɨ/ (n)
série géométrique
  (matematyka, matematyczny) ciąg liczbowy, którego każdy następny wyraz można otrzymać, mnożąc poprzedni przez tę samą niezerową liczbę;

ciągle /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡlɛ/ (adv)
sans cesse
  bez przerw, nieustannie
sans cesse, toujours
  cyklicznie, co i rusz
toujours, encore
  w dalszym ciągu, wciąż

ciągnąć /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
traîner
  wlec, przesuwać za sobą

ciągnąć druta /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʥ̑ ˈdruta/ (idiom)
tailler une pipe
  (wulgarnie, wulgaryzm) doprowadzać mężczyznę do ejakulacji za pomocą ust

ciągły /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡwɨ/ (adj)
continu
  nieustanny, ciągle trwający
  (o kształcie) pozbawiony przerw

ciąć /ʨ̑ɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
couper
  dzielić na części ostrym narzędziem
piquer
  (potocznie, potoczny) żądlić
fouetter
  (slangowo) kaleczyć się umyślnie

ciąża /ˈʨ̑ɔ̃w̃ʒa/ (n)
grossesse
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) u ssaków płci żeńskiej okres od zapłodnienia do porodu;

ciąża ektopowa /tɕˈɔ̃ʒa ˌɛktɔpˈɔva/ (n)
grossesse extra-utérine
  (medycyna, medyczny) ciąża, w której zapłodnione jajo płodowe jest umieszczone poza jamą macicy, zazwyczaj w obrębie jajowodu;

cięciwa /tɕɛɲtɕˈiva/ (n)
corde
  linka łącząca końce łuku albo kuszy

cięgno /ˈʨ̑ɛ̃ŋɡnɔ/ (n)
hauban
  odkształcalny element mechanizmu przenoszący wzdłużne siły rozciągające

ciężar /ˈʨ̑ɛ̃w̃ʒar/ (n)
poids
  (fizyka, fizyczny) siła, z jaką Ziemia przyciąga ciało fizyczne;
  obciążenie, utrudnienie, problem

ciężarny /ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarnɨ/ (adj)
enceinte, gravide, prégnant
  będący w ciąży

ciężarówka /ˌʨ̑ɛ̃w̃ʒaˈrufka/ (n)
camion
  (motoryzacja) duży samochód do przewozu różnych towarów;

ciężki /ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃʲci/ (adj)
lourd, lourde
  taki, który dużo waży, ma dużą masę

ciężko /ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃkɔ/ (adv)
difficilement, gravement, grièvement, laborieusement, lourdement, pesamment
  w ciężki sposób, z obciążeniem; nie łatwo, nie lekko

ciężkostrawny /tɕˌɛ̃ʃkɔstrˈavnɨ/ (adj)
lourd
  trudny do strawienia

ciśnienie /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
pression
  (fizyka, fizyczny) stosunek siły do powierzchni, na którą działa;
tension artérielle, pression
  (medycyna, medyczny) ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze;

ciśnienie tętnicze /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ tɛ̃ntʲˈɲiʧ̑ɛ/ (n)
pression artérielle
  (fizjologia, fizjologiczny) ciśnienie wywierane przez krew na ściany tętnic;

ciżba /ˈʨ̑iʒba/ (n)
foule, cohue, affluence, tourbe
  duża liczba stłoczonych ludzi

ckliwy /tsklˈivɨ/ (adj)
douceâtre
  o zapachu: wywołujący nudności, mdlący, mdły
mielleux
  przesadnie sentymentalny

cmentarz /ˈʦ̑mɛ̃ntaʃ/ (n)
cimetière
  obszar, gdzie celowo i niepojedynczo umieszcza się na stałe zwłoki lub prochy;

cnota /ˈʦ̑nɔta/ (n)
vertu
  dodatnia cecha moralna

cnotliwy /ʦ̑nɔˈtlʲivɨ/ (adj)
vertueux
  pełen cnoty, postępujący zgodnie z obowiązującymi zasadami moralnymi

cnoty kardynalne /ˈʦ̑nɔtɨ ˌkardɨ̃ˈnalnɛ/ (n)
vertus cardinales
  w chrześcijaństwie: zbiór czterech zalet moralnych

co /ʦ̑ɔ/ (interrogativePronoun)
que, quoi
  …służący do zadawania pytań o orzeczniki

co /ʦ̑ɔ/ (preposition)
tout
  …służący do wykazywania częstości jakiegoś wydarzenia

co /ʦ̑ɔ/ (pronoun)
que, lequel, qui
  …wprowadzający zdanie podrzędne zawężające zakres zdania nadrzędnego który, jaki, jak

co do joty /ˈʦ̑ɔ dɔ‿ˈjɔtɨ/ (idiom)
jusqu'à un seul iota
  szczegółowo, bardzo dokładnie, całkowicie

co dwie głowy, to nie jedna /ˈʦ̑ɔ ˈdvʲjɛ ˈɡwɔvɨ ˈtɔ ɲɛ‿ˈjɛdna/ (proverb)
deux avis valent mieux qu'un
  dwie osoby zrobią coś lepiej niż jedna; będą miały więcej pomysłów i rozwiązań

co dzień /tsˈɔ dʑˈɛɲ/ (adv)
quotidiennement
  każdego dnia, codziennie

co kraj, to obyczaj /tsˈɔ krˈaj tɔː ɔbˈɨtʃaj/ (proverb)
à chaque pays, sa coutume
  każdy kraj (region, miejscowość, rodzina, itp.) ma własną kulturę, zwyczaje

co nagle, to po diable /ˈʦ̑ɔ ˈnaɡlɛ ˈtɔ pɔ‿ˈdʲjablɛ/ (proverb)
qui trop se hâte, reste en chemin; trop presser nuit
  jeśli robi się coś szybko, to nie wychodzi to na dobre

co z oczu, to z serca /ˈʦ̑ɔ ˈz‿ɔʧ̑u ˈtɔ ˈs‿ːɛrʦ̑a/ (proverb)
loin des yeux, loin du cœur
  jeśli się coś (lub kogoś) nieczęsto widzi, łatwo się zapomina

cocooning /tsˌɔtsɔˈɔɲiŋk/ (n)
cocooning
  (neologizm) styl życia polegający na celebrowaniu domatorstwa

codziennie /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲːɛ/ (adv)
quotidiennement, chaque jour, tout les jour
  w każdym dniu, co dzień

codzienność /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
quotidienneté
  życie i sprawy codzienne (zwykłe, powszechne)

codzienny /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
quotidien
  powtarzający się z pewną regularnością każdego dnia

cointreau /tsˌɔintrˈɛaw/ (n)
cointreau
  (spożywczy) francuski likier z gorzkiej pomarańczy;

cokolwiek /ʦ̑ɔˈkɔlvʲjɛk/ (pronoun)
n'importe quoi
  wszystko jedno co; obojętnie który

colon /kɔˈlɔ̃n/ (n)
colon
  (jednostka monetarna) waluta Salwadoru i Kostaryki;

corocznie /tsɔrˈɔtʃɲʲɛ/ (adv)
annuellement
  (powtarzając) co rok

coroczny /ʦ̑ɔˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
annuel
  powtarzający się co roku

cos /kɔˈsʲĩnus/ (symbol)
cos
  = (matematyka, matematyczny) cosinus

cosec /kɔˈsɛkãw̃s/ (symbol)
coséc, csc
  = (matematyka, matematyczny) cosecans

cosinus /kɔˈsʲĩnus/ (n)
cosinus
  (matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej przyległej do danego kąta do długości przeciwprostokątnej;

cotygodniowy /ˌʦ̑ɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ/ (adj)
hebdomadaire
  powtarzający się co tydzień

coup de grâce /tsˈɔub dˈɛ ɡrˈatsɛ/ (n)
coup de grâce
  cios miłosierdzia; śmiertelny cios zadany cierpiącemu lub rannemu w celu dobicia go i tym samym ukrócenia cierpień

coś /ʦ̑ɔɕ/ (indefinitePronoun)
quelque chose
  …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie chce określić

coś /ʦ̑ɔɕ/ (particle)
quelque chose
  …charakteryzująca cechę albo zdarzenie w sposób przybliżony, często wyrażająca niepewność lub zdziwienie

croissant /krˌuasˈaŋ/ (n)
croissant
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj rogala wypiekanego z francuskiego ciasta;

crêpes /krˈɛpɛs/ (n)
crêpe
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienkie naleśniki, zwykle z mąki pszennej, czasem gryczanej;

csc /kɔˈsɛkãw̃s/ (symbol)
coséc, csc
  = (matematyka, matematyczny) cosecans

ctg /kɔˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (symbol)
cot, cotan, cotg, ctg
  = (matematyka, matematyczny) cotangens

cuchnąć /ˈʦ̑uxnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
puer
  brzydko pachnieć, śmierdzieć

cud /ʦ̑ut/ (n)
miracle
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej;

cudny /tsˈudnɨ/ (adj)
merveilleux
  nadzwyczaj piękny, godny podziwu

cudownie /ʦ̑uˈdɔvʲɲɛ/ (adv)
miraculeusement
  w sposób cudowny, w sposób nadprzyrodzony

cudowny /ʦ̑uˈdɔvnɨ/ (adj)
merveilleux
  fantastyczny, bardzo piękny, zachwycający, godny podziwu

cudzoziemiec /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
étranger
  osoba pochodząca z innego kraju

cudzoziemka /tsˌudʑɔʑˈɛmka/ (n)
étrangère
  kobieta, dziewczyna z innego kraju

cudzołożny /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈwɔʒnɨ/ (adj)
adultère
  (przestarzałe, przestarzały) związany z cudzołóstwem, pozamałżeński; mający stosunki płciowe z cudzą żoną/mężem

cudzołóstwo /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈwustfɔ/ (n)
adultère
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stosunek płciowy z cudzą żoną lub mężem;

cudzożywny /tsˌudʑɔʒˈɨvnɨ/ (adj)
hétérotrophe
  (biologia, biologiczny) odżywiający się związkami organicznymi wytwarzanymi przez inne organizmy;

cudzy /ˈʦ̑uʣ̑ɨ/ (adj)
d'autrui, d'un autre, des autres
  należący do kogoś innego

cudzysłów /ʦ̑uˈʣ̑ɨswuf/ (n)
guillemets
  każdy z pary znaków interpunkcyjnych służących do oznaczania w tekstach początku i końca cytatu oraz znaczeń niedosłownych;

cugle /ˈʦ̑uɡlɛ/ (n)
bride
  (jeździectwo, jeździecki) rzemienne pasy służące do kierowania koniem

cukier /ˈʦ̑ucɛr/ (n)
sucre
  (spożywczy) krystaliczna substancja, najczęściej o białej barwie, otrzymywana z trzciny cukrowej lub z buraków cukrowych, przeznaczona do słodzenia produktów spożywczych;
  (chemia, chemiczny) związek organiczny zbudowany z atomów węgla, wodoru i tlenu;

cukier puder /ˈʦ̑ucɛr ˈpudɛr/ (n)
sucre glace
  (spożywczy) sproszkowany cukier spożywczy, powstały w wyniku procesu rozdrabniania kryształków;

cukier trzcinowy /tsˈukʲɛr tʃtɕinˈɔvɨ/ (n)
sucre de canne
  (spożywczy) cukier spożywczy wyprodukowany z trzciny cukrowej (cukrowca lekarskiego);

cukierek /ʦ̑uˈcɛrɛk/ (n)
bonbon
  (spożywczy) drobny wyrób o słodkim smaku, pakowany zwykle w papierki, sporządzany z cukru i dodatków smakowych;

cukiernia /ʦ̑uˈcɛrʲɲa/ (n)
pâtisserie
  miejsce, gdzie kupuje się wyroby cukiernicze (ciastka, torty itp.)

cukiernica /ˌʦ̑ucɛrʲˈɲiʦ̑a/ (n)
sucrier
  naczynie, w którym podaje się cukier;

cukinia /ʦ̑uˈcĩɲja/ (n)
courgette
  (botanika, botaniczny) odmiana dyni zwyczajnej;

cukrownia /ʦ̑uˈkrɔvʲɲa/ (n)
sucrerie
  fabryka cukru

cukrzyca /ʦ̑uˈkʃɨʦ̑a/ (n)
diabète
  (medycyna, medyczny) choroba metaboliczna objawiająca się podwyższonym poziomem cukru we krwi;

cukrzycowy /ˌʦ̑ukʃɨˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
diabétique
  (medycyna, medyczny) związany z cukrzycą; wywołany cukrzycą

curry /kˈarɨ/ (n)
curry
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) klasa potraw kuchni indyjskiej, rodzaj ragoût z warzyw, ryb lub mięsa w pikantnym sosie
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mieszanka przypraw charakterystyczna dla kuchni indyjskiej;

cwany /tsfˈanɨ/ (adj)
sournois
  umiejący działać sprytnie, przebiegle, wykorzystując każdą okazję, by osiągnąć swój cel

cwelić /ˈʦ̑fɛlʲiʨ̑/ (v)
enculer
  (wulgarnie, wulgaryzm) gwałcić doodbytniczo

cyber- /tsˈɨbɛr/
cyber-
  (potocznie, potoczny) pierwszy człon wyrazów złożonych mających związek znaczeniowy z „cyberprzestrzenią” (Internetem)

cyberatak /ˌʦ̑ɨbɛrˈatak/ (n)
cyberattaque
  atak dokonywany za pośrednictwem internetu

cyberkultura /tsˌɨbɛrkultˈura/ (n)
cyberculture
  (neologizm) kultura wieku informacji, ogół działań związanych ze światem komputerów, Internetu, multimediów itp.;

cybernauta /tsˌɨbɛrnˈawta/ (n)
cybernaute
  futurystyczny podróżnik po cyberprzestrzeni

cybernetyczny /tsˌɨbɛrnɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
cybernétique
  odnoszący się do cybernetyki, związany z cybernetyką

cyberprzestrzeń /ˌʦ̑ɨbɛrˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
cyberespace
  (przestarzałe, przestarzały) rzekoma przestrzeń w której komunikują się komputery

cyborium /tsɨbˈɔrjum/ (n)
ciboire
  (kościelny) puszka, naczynie do przechowywania hostii oraz komunikantów

cyceroński /tsˌɨtsɛrˈɔɲski/ (adj)
cicéronien
  związany z rzymskim mówcą i politykiem Cyceronem; taki jak w jego dziełach

cydr /ʦ̑ɨtr̥/ (n)
cidre
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) niskoalkoholowy napój jabłkowy ze sfermentowanego, niesłodzonego moszczu;

cyferblat /ʦ̑ɨˈfɛrblat/ (n)
cadran
  tarcza zegara

cyfra /ˈʦ̑ɨfra/ (n)
chiffre
  (potocznie, potoczny) znak pisarski symbolizujący cyfrę (1.1) systemu dziesiętnego: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9
  (matematyka, matematyczny) abstrakcyjny obiekt matematyczny, stanowiący element ciągu, reprezentującego liczbę w danym systemie liczbowym
  symboliczna reprezentacja cyfry (1.1)

cyfrowy /ʦ̑ɨfˈrɔvɨ/ (adj)
digital, numérique
  wykorzystujący technikę cyfrową

cygaro /ʦ̑ɨˈɡarɔ/ (n)
cigare
  suche, zawinięte w rulon liście tytoniu, przeznaczone do palenia

cygański /tsɨɡˈaɲski/ (adj)
bohémien
  dotyczący Cyganów, charakterystyczny dla Cyganów

cyjanek /tsɨjˈanɛk/ (n)
cyanure
  (chemia, chemiczny) sól kwasu cyjanowodorowego, substancja trująca;

cyjanek potasu /tsɨjˈanɛk pɔtˈasu/ (n)
cyanure de potassium
  silna trucizna, nieorganiczny związek chemiczny z grupy cyjanków, sól potasowa kwasu cyjanowodorowego;

cyjanometr /tsˌɨjanˈɔmɛtr/ (n)
cyanomètre
  (metrologia, metrologiczny) (historia, historyczny, historycznie) dawny, prosty przyrząd do określania odcieni barwy nieba

cyjanowodór /tsˌɨjanɔvˈɔdur/ (n)
cyanure d'hydrogène
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny o wzorze HCN, bezbarwna, silnie trująca, lotna ciecz o zapachu gorzkich migdałów;

cykada /ʦ̑ɨˈkada/ (n)
cigale
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lyristes plebejus, tropikalny owad wydający głośne dźwięki;

cyklaminian /ˌʦ̑ɨklãˈmʲĩɲãn/ (n)
N cyclo- hexyl- sulfamate, cyclamate, cyclo- hexyl- sulfamate
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, sól lub ester kwasu cyklaminowego;

cykliczny /tsɨklˈitʃnɨ/ (adj)
cyclique
  dotyczący cyklu, należący do cyklu

cyklina /ʦ̑ɨkˈlʲĩna/ (n)
racloir
  płytka o ostrych krawędziach do wygładzania drewna;

cyklofosfamid /ˌʦ̑ɨklɔfɔˈsfãmʲit/ (n)
cyclophosphamide
  (chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) związek organiczny, pochodna iperytu azotowego, lek alkilujący stosowany w leczeniu nowotworów;

cyklon /ˈʦ̑ɨklɔ̃n/ (n)
cyclone
  (meteorologia, meteorologiczny) wirujący układ atmosferyczny w ośrodku niskiego ciśnienia;

cykloniczny /tsˌɨklɔɲˈitʃnɨ/ (adj)
cyclonique
  (meteorologia, meteorologiczny) związany z cyklonem, dotyczący cyklonu

cyklotymia /ˌʦ̑ɨklɔˈtɨ̃mʲja/ (n)
cyclothymie
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na utrzymujących się wahaniach nastroju w postaci łagodnych epizodów subdepresji i hipomanii;

cykoria /ʦ̑ɨˈkɔrʲja/ (n)
chicorée
  (botanika, botaniczny) Cichorium L., rodzaj roślin zielnych z rodziny astrowatych
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

cylinder miarowy /tsɨlˈindɛr mʲarˈɔvɨ/ (n)
éprouvette graduée
  (laboratoryjny, związany z laboratorium) (technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) (metrologia, metrologiczny) naczynie walcowate służące do pomiaru objętości cieczy;

cylindryczny /ˌʦ̑ɨlʲĩnˈdrɨʧ̑nɨ/ (adj)
cylindrique
  taki, który ma kształt cylindra

cyna /ˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
étain
  (chemia, chemiczny) szary metal, pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 50, oznaczany symbolem Sn;

cynamon /ʦ̑ɨ̃ˈnãmɔ̃n/ (n)
cannelle
  suszona kora cynamonowca, używana jako przyprawa;

cynamonowiec /ˌʦ̑ɨ̃nãmɔ̃ˈnɔvʲjɛʦ̑/ (n)
cannelier
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny wawrzynowatych;

cyneol /tsɨnˈɛɔl/ (n)
cinéol
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, bezbarwna ciecz o zapachu kamfory, występująca w olejku eterycznym z eukaliptusa, piołunu, bądź rozmarynu;

cynicznie /tsɨɲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
cyniquement
  w sposób cyniczny

cynizm /ˈʦ̑ɨ̃ɲism̥/ (n)
cynisme
  wyzywające i lekceważące odnoszenie się do wartości moralnych, nieliczenie się z uczuciami i odczuciami innych

cynk /ʦ̑ɨ̃ŋk/ (n)
zinc
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zn i liczbie atomowej 30;

cynober /ʦ̑ɨ̃ˈnɔbɛr/ (n)
cinabre
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał stosowany jako czerwony barwnik w malarstwie;
vermillon
  jeden z odcieni koloru czerwonego;

cynocefal /tsˌɨnɔtsˈɛfal/ (n)
cynocéphalie
  (mitologia, mitologiczny) fantastyczna istota o ludzkim ciele i psiej głowie;

cyprys /ˈʦ̑ɨprɨs/ (n)
cyprès
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cupressus L., rodzaj drzew iglastych z rodziny cyprysowatych;

cyraneczka /ˌʦ̑ɨrãˈnɛʧ̑ka/ (n)
sarcelle d'hiver
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas crecca, gatunek średniego, wędrownego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych;

cyrk /ʦ̑ɨrk/ (n)
circue, cirque
  miejsce, w którym pokazuje się występy akrobatyczne;

cyrkiel /ˈʦ̑ɨrʲcɛl/ (n)
compas
  przyrząd składający się z dwóch ramion, służący do rysowania okręgów;

cyrkon /ˈʦ̑ɨrkɔ̃n/ (n)
zirconium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zr i liczbie atomowej 40;

cyrkulacja /tsˌɨrkulˈatsja/ (n)
circulation
  obieg zamknięty

cyrograf /tsɨrˈɔɡraf/ (n)
chirographe
  (historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) średniowieczny, odręcznie sporządzony dokument związany z działalnością prywatno-prawną;

cyrylica /ˌʦ̑ɨrɨˈlʲiʦ̑a/ (n)
cyrillique
  (językoznawstwo, językoznawczy) alfabet używany do zapisu niektórych języków słowiańskich;

cysoida /tsˌɨsɔˈida/ (n)
cissoïde
  (geometria) typ krzywej płaskiej;

cystogastrostomia /tsˌɨstɔɡˌastrɔstˈɔmja/ (n)
kystogastrostomie
  (medycyna, medyczny) operacyjne połączenie między żołądkiem a torbielą jakiegoś narządu organizmu

cytat /ˈʦ̑ɨtat/ (n)
citation
  przytoczona wypowiedź, fragment innego tekstu;

cytogenetyczny /tsˌɨtɔɡˌɛnɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
cytogénétique
  (biologia, biologiczny) związany z cytogenetyką

cytologia /ˌʦ̑ɨtɔˈlɔɟja/ (n)
cytologie
  (biologia, biologiczny) nauka o komórce

cytologiczny /tsˌɨtɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
cytologique
  (biologia, biologiczny) związany z cytologią, dotyczący cytologii

cytoplazma /tsˌɨtɔplˈazma/ (n)
cytoplasme
  (biologia, biologiczny) półpłynne wnętrze komórki, z wyłączeniem jądra komórkowego (jeśli komórka je zawiera), a obejmujące także: cytozol, organella, pęcherzyki i cytoszkielet;

cytoplazmatyczny /tsˌɨtɔplˌazmatˈɨtʃnɨ/ (adj)
cytoplasmique
  (biologia, biologiczny) związany z cytoplazmą

cytotoksyczność /tsˌɨtɔtɔksˈɨtʃnɔɕtɕ/ (n)
cytotoxicité
  cecha tego, co cytotoksyczne

cytra /ˈʦ̑ɨtra/ (n)
cithare
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy o płaskim pudle;

cytron /ˈʦ̑ɨtrɔ̃n/ (n)
cédrat
  (botanika, botaniczny) Citrus medica, gatunek roślin wieloletnich z rodziny rutowatych;

cytryn /ˈʦ̑ɨtrɨ̃n/ (n)
citrine
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana kwarcu o żółtej barwie z cytrynowym odcieniem, kamień szlachetny

cytryna /ʦ̑ɨˈtrɨ̃na/ (n)
citron citronnier
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju Citrus, drzewo rodzące kwaśne owoce;
citron
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) kwaśny owoc o żółtej skórce

cytyzyna /tsˌɨtɨzˈɨna/ (n)
cytisine
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, alkaloid występujący we wszystkich częściach złotokapu zwyczajnego;

cywilizacja /ˌʦ̑ɨvʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
civilisation
  poziom rozwoju społeczeństwa w danym okresie historycznym, któremu właściwy jest określony dorobek w postaci kultury materialnej i nagromadzenie instytucji społecznych uwarunkowane stopniem opanowania środowiska naturalnego;

cywilizowany /tsˌɨvilˌizɔvˈanɨ/ (adj)
civilisé
  korzystający ze zdobyczy cywilizacji

cywilizować /tsˌɨvilizˈɔvatɕ/ (v)
civiliser
  szerzyć cywilizację

cywilny /ʦ̑ɨˈvʲilnɨ/ (adj)
civil
  nie należący do wojska

cyzelować /ˌʦ̑ɨzɛˈlɔvaʨ̑/ (v)
fignoler
  wykańczać, wygładzać przedmioty rzemiosła artystycznego i rzeźby odlewane w metalu

czador /ˈʧ̑adɔr/ (n)
chador, tchador
  zasłaniający prawie całe ciało poza twarzą, tradycyjny strój noszony przez kobiety głównie w Iranie, którego noszenie jest jedną z form przestrzegania hidżabu;

czadyjski /ʧ̑aˈdɨjsʲci/ (adj)
tchadique
  odnoszący się do państwa Czad

czagatajski /tʃˌaɡatˈajski/ (n)
tchaghataï
  (językoznawstwo, językoznawczy) język czagatajski;

czajka /ˈʧ̑ajka/ (n)
vanneau huppé
  (ornitologia, ornitologiczny) Vanellus vanellus, europejski i azjatycki ptak wędrowny z charakterystycznym czubkiem na głowie;

czajniczek /ʧ̑ajˈɲiʧ̑ɛk/ (n)
théière
  mały czajnik, np. do zaparzania herbaty

czajnik /ˈʧ̑ajɲik/ (n)
bouilloire, théière
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zamknięte od góry naczynie z dziobkiem służące do podgrzewania wody;

czako /tʃˈakɔ/ (n)
shako
  wojskowa czapka, wysoka i bardzo sztywna, używana od końca XVIII wieku;

czapetka pachnąca /ʧ̑aˈpɛtka paxˈnɔ̃nʦ̑a/ (n)
girofle, giroflier
  (botanika, botaniczny) gatunek rośliny z rodziny mirtowatych rosnącej dziko na Molukach i uprawianej głównie na Półwyspie Malajskim, Zanzibarze i Madagaskarze;

czapla /ˈʧ̑apla/ (n)
héron
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardeidae, duży ptak brodzący;

czarcie koło /tʃˈartɕɛ kˈɔwɔ/ (n)
rond de sorcière, cercle de fées, rond de sorcières
  (mikologia, mikologiczny) kolisty wzór powstały wśród traw utworzony przez owocniki grzybów;

czarna dziura /ˈʧ̑arna ˈʥ̑ura/ (n)
trou noir
  (astronomia, astronomiczny) obiekt astronomiczny, który tak silnie oddziałuje grawitacyjnie na swoje otoczenie, że nawet światło nie może uciec z jego otoczenia;

czarna herbata /tʃˈarna xɛrbˈata/ (n)
thé noir
  (spożywczy) najpopularniejszy w Europie rodzaj herbaty wyprodukowany ze sfermentowanych liści Camellia sinensis

czarna magia /ˈʧ̑arna ˈmaɟja/ (n)
magie noire
  (ezoteryka) magia wykorzystująca siły zła, mająca na celu uzyskanie złoczynnego skutku;

czarna owca /ˈʧ̑arna ˈɔfʦ̑a/ (n)
brebis galeuse
  (przenośnie, przenośnia) osoba przynosząca wstyd, źle widziana w określonym otoczeniu

czarna porzeczka /ˈʧ̑arna pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
cassis
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) gatunek porzeczki, krzewu należącego do rodziny agrestowatych;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc tego krzewu

czarna skrzynka /tʃˈarna skʃˈɨŋka/ (n)
boîte noire, boite noire
  (lotnictwo, lotniczy) zabezpieczone urządzenie, które rejestruje parametry lotu samolotu;
  (matematyka, matematyczny) teoretyczny model układu, który jest rozpatrywany, gdy absolutnie nic nie wiadomo o jego budowie wewnętrznej

czarna śmierć /tʃˈarna ɕmʲˈɛrtɕ/ (n)
peste noire
  (medycyna, medyczny) (historia, historyczny, historycznie) określenie epidemii panującej w m.in. czternastowiecznej Europie, utożsamianej z dżumą;

czarniak /ˈʧ̑arʲɲak/ (n)
lieu
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Pollachius virens, europejska i kanadyjska ryba atlantycka;

czarniawy /ʧ̑arʲˈɲavɨ/ (adj)
noirâtre
  mający kolor zbliżony do czarnego, prawie czarny, ciemny

czarnogórski /ˌʧ̑arnɔˈɡursʲci/ (adj)
monténégrin
  dotyczący Czarnogóry lub Czarnogórców, charakterystyczny dla Czarnogóry lub Czarnogórców

czarnoksięstwo /tʃˌarnɔkɕˈɛ̃stfɔ/ (n)
sorcellerie
  praktyki magiczne i ich skutki

czarnooki /ˌʧ̑arnɔˈːci/ (adj)
aux yeux noir
  taki, który ma czarne oczy

czarnuszka siewna /ʧ̑arˈnuʃka ˈɕɛvna/ (n)
cumin noir, nigelle cultivée
  (botanika, botaniczny) Nigella sativa, gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych pochodzący z Azji;

czarny /ˈʧ̑arnɨ/ (adj)
noir
  mający najciemniejszy możliwy kolor
  (fizyka, fizyczny) pochłaniający padające całe promieniowanie
  (szachy, pojęcie szachowe) należący do czarnych (2.1)
  nielegalny

czarny bez /ˈʧ̑arnɨ ˈbɛs/ (n)
sureau noir
  (botanika, botaniczny) Sambucus nigra, krzew lub niewielkie drzewo o kremowych lub różowawych kwiatach tworzących baldachogrona i ciemnofioletowych owocach wykorzystywanych na przetwory;

czarny blok /tʃˈarnɨ blˈɔk/ (n)
Black Bloc
  taktyka demonstracji stosowana przez anarchistów i autonomistów, polegająca na manifestowaniu w czarnym ubraniu i maskowaniu się w celu utrudnienia identyfikacji przez policję;

czarny humor /ˈʧ̑arnɨ ˈxũmɔr/ (n)
humour noir
  przedstawienie rzeczy tragicznych w sposób humorystyczny;

czarny rynek /ˈʧ̑arnɨ ˈrɨ̃nɛk/ (n)
marché noir
  (ekonomia, ekonomiczny) działalność gospodarcza zakazana przez prawo;

czarodziej /tʃarˈɔdʑɛj/ (n)
sorcier
  w bajkach: człowiek posiadający moc czarowania, czynienia czarów

czarodziejski /tʃˌarɔdʑˈɛjski/ (adj)
magique
  związany z czarowaniem lub czarodziejem

czarować /tʃarˈɔvatɕ/ (v)
ensorceler
  czynić czary
tromper
  (potocznie, potoczny) wprowadzać w błąd (w tym: prawić nieszczere komplementy)
charmer
  wprowadzać w podziw

czarownica /ˌʧ̑arɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
sorcière
  w wierzeniach ludowych: kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia

czarownik /tʃarˈɔvɲik/ (n)
sorcier
  mężczyzna zajmujący się czarami

czarterpartia /ˌʧ̑artɛrˈpartʲja/ (n)
charte-partie
  (morski) zestandaryzowana umowa o morski przewóz ładunku wynajętym w całości lub częściowo statkiem na jedną lub kilka podróży

czarujący /ˌʧ̑aruˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
charmant, ravissant
  uroczy, pełen wdzięku, urzekający, ujmujący

czas /ʧ̑as/ (n)
temps, temps verbal
  (gramatyka) sposób odmiany czasownika, polegający na rozróżnianiu chwili wykonania czynności względem momentu wypowiedzi
temps
  wymiar używany do określania kolejności zdarzeń;
  chwila, moment, pora

czas przeszły /ˈʧ̑as ˈpʃɛʃwɨ/ (n)
temps passé
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wcześniejszą czynność lub wcześniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;

czas przyszły /ˈʧ̑as ˈpʃɨʃwɨ/ (n)
futur
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa późniejszą czynność lub późniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;

czas teraźniejszy /ˈʧ̑as ˌtɛraˈʑɲɛ̇jʃɨ/ (n)
présent
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wykonywaną czynność lub stan istniejący w momencie mówienia lub pisania o nich;

czas to pieniądz /ˈʧ̑as ˈtɔ ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (proverb)
le temps vaut argent; le temps, c'est de l'argent
  czas jest wartościowy, tracąc go traci się pieniądze, które by się wtedy zarobiło

czas wolny /tʃˈaz vˈɔlnɨ/ (n)
loisir, temps libre
  wolne od zajęć, pracy

czasem /ˈʧ̑asɛ̃m/ (adv)
parfois, quelquefois, de temps en temps
  niekiedy, co pewien czas

czasopismo /ˌʧ̑asɔˈpʲismɔ/ (n)
revue, journal
  druk ukazujący się najczęściej w określonych terminach, pod niezmienionym tytułem, zwykle posiadający numerację ciągłą;

czasownik /ʧ̑aˈsɔvʲɲik/ (n)
verbe
  (gramatyka) część mowy opisująca czynności lub stany

czasownik nieprzechodni /ʧ̑aˈsɔvʲɲic ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/ (n)
verbe intransitif
  (gramatyka) czasownik, który nie ma formy strony biernej

czasownik przechodni /ʧ̑aˈsɔvʲɲik pʃɛˈxɔdʲɲi/ (n)
verbe transitif
  (gramatyka) czasownik, który może utworzyć formę strony biernej

czasownikowy /ˌʧ̑asɔvʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
verbal
  związany z czasownikiem, dotyczący czasownika

czaszka /ˈʧ̑aʃka/ (n)
crâne
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu chroniąca mózg, znajdująca się w głowie

czaszkowy /tʃaʃkˈɔvɨ/ (adj)
crânien
  (anatomia, anatomiczny) związany z czaszką, dotyczący czaszki

czatować /ʧ̑aˈtɔvaʨ̑/ (v)
guetter, épier
  pilnować, śledzić kogoś z ukrycia
chater, tchater
  porozumiewać się z kimś za pośrednictwem Internetu w czasie rzeczywistym przy pomocy klawiatury komputera

czciciel /ˈʧ̑ʲʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
adorateur
  człowiek, który oddaje cześć komuś lub czemuś

czcicielka /tʃtɕitɕˈɛlka/ (n)
adoratrice
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta oddająca cześć i uwielbienie

czecho-słowacki /ˌʧ̑ɛxɔ-swɔˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
tchéco-slovaque
  dotyczący Czecho-Słowacji, związany z Czecho-Słowacją

czechosłowacki /ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
tchécoslovaque
  dotyczący Czechosłowacji, związany z Czechosłowacją

czeczotka /ʧ̑ɛˈʧ̑ɔtka/ (n)
sizerin flammé
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis flammea, mały, brązowoszary ptak wędrowny z czerwoną plamą na głowie i czarnym podgardlem;

czejeński /tʃɛjˈɛɲski/ (adj)
cheyenne
  związany z Czejenami, dotyczący Czejenów

czejeński /tʃɛjˈɛɲski/ (n)
cheyenne
  (językoznawstwo, językoznawczy) język czejeński;

czekan /ˈʧ̑ɛkãn/ (n)
piolet
  (sport, sportowy) rodzaj laski zakończonej głowicą i kolcem, używanej w alpinizmie do rąbania stopni w śniegu i lodzie;

czekać /ˈʧ̑ɛkaʨ̑/ (v)
attendre
  zatrzymywać się, pozostawać w jakimś miejscu, aż coś się wydarzy
  przerywać wykonywanie jakiejś czynności

czekolada /ˌʧ̑ɛkɔˈlada/ (n)
chocolat
  (spożywczy) (cukiernictwo) półprodukt cukierniczy sporządzany z kakao, cukru i tłuszczu;

czeladnik /ʧ̑ɛˈladʲɲik/ (n)
compagnon
  rzemieślnik po zakończonym etapie nauki i zweryfikowaniu kwalifikacji zawodowych przez specjalną komisję, pracujący pod nadzorem majstra

czelność /tʃˈɛlnɔɕtɕ/ (n)
culot
  bycie nadmiernie zuchwałym

czepek pływacki /tʃˈɛpɛk pwɨvˈatski/ (n)
bonnet de bain
  (sport, sportowy) elastyczna osłona zakładana na włosy podczas pływania

czereśnia /ʧ̑ɛˈrɛɕɲa/ (n)
cerisier
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) drzewo z rodziny różowatych;
cerise
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc czereśni (1.1); kuliste pestkowce koloru czerwonego, żółtego lub czarnego

czernica /ʧ̑ɛrʲˈɲiʦ̑a/ (n)
fuligule morillon
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya fuligula, kaczka czernica, eurazjatycki ptak wodny zamieszkujący otwarte zbiorniki wodne o gęsto zarośniętych brzegach;

czerwiec /ˈʧ̑ɛrvʲjɛʦ̑/ (n)
juin
  szósty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

czerwienieć /tʃɛrvʲˈɛɲʲɛtɕ/ (v)
rougir
  stawać się bardziej czerwonym

czerwona kartka /ʧ̑ɛrˈvɔ̃na ˈkartka/ (n)
carton rouge
  (sport, sportowy) znak dany przez sędziego, nakazujący przymusowe opuszczenie boiska przez zawodnika, który dopuścił się niesportowego zachowania (np. brutalnego faulu) lub dostał dwie żółte kartki;

czerwona porzeczka /ʧ̑ɛrˈvɔ̃na pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
groseille rouge
  (botanika, botaniczny) gatunek porzeczki, krzewu o czerwonych owocach należącego do rodziny agrestowatych;

czerwonawy /ˌʧ̑ɛrvɔ̃ˈnavɨ/ (adj)
rougeâtre
  w kolorze podobnym do czerwonego

czerwono /tʃɛrvˈɔnɔ/ (adv)
en rouge
  z użyciem czerwonej barwy, z obecnością czerwieni

czerwony /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
rouge, vermeil, vermillon
  mający kolor pierwszego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej krwi, truskawki itp.; mający kolor podstawowy;

czerwony olbrzym /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈɔlbʒɨ̃m/ (n)
géante rouge
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda o stosunkowo niewielkiej masie, będąca na schyłkowym etapie ewolucji;

czerń /ʧ̑ɛrʲɲ/ (n)
noir
  czarny kolor

czesać /ˈʧ̑ɛsaʨ̑/ (v)
peigner, coiffer
  (fryzyjski) układać, wygładzać (włosy, sierść itp.) za pomocą grzebienia lub szczotki

czeski /ˈʧ̑ɛsʲci/ (adj)
tchèque
  związany z Czechami (Republiką Czeską), charakterystyczny dla Czech lub Czechów
bohémien
  związany z Czechami (krainą historyczną), charakterystyczny dla Czech lub Czechów

czeski /ˈʧ̑ɛsʲci/ (n)
tchèque
  język urzędowy Republiki Czeskiej;

cześć /ʧ̑ɛɕʨ̑/ (interjection)
salut
  (potocznie, potoczny) pozdrowienie, przywitanie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych

cześć /ʧ̑ɛɕʨ̑/ (n)
honneur
  poważanie

czkawka /ˈʧ̑kafka/ (n)
hoquet, myoclonie phrénoglottique
  (fizjologia, fizjologiczny) rytmicznie powtarzające się skurcze przepony objawiające się charakterystycznym odgłosem wydawanym przez zamknięcie głośni i strun głosowych przy wdechu;

czopek /ˈʧ̑ɔpɛk/ (n)
suppositoire
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lekarstwo do przyjmowania doodbytniczo, rzadziej dopochwowo lub docewkowo;

czosnek /ˈʧ̑ɔsnɛk/ (n)
ail
  (spożywczy) jarzyna przyprawowa z cebuli uprawnych gatunków czosnku (1.1), zwykle czosnku pospolitego

czołg /ʧ̑ɔwk/ (n)
char, tank
  (wojskowość, wojskowy) pojazd bojowy poruszający się na gąsienicach, wyposażony w armatę i pancerz;

czoło /ˈʧ̑ɔwɔ/ (n)
front
  (anatomia, anatomiczny) część głowy nad brwiami i pomiędzy skrońmi

czterokrotnie /ˌʧ̑tɛrɔˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
quatre fois
  cztery razy

czterosilnikowy /tʃtˌɛrɔɕˌilɲikˈɔvɨ/ (adj)
quadrimoteur
  taki, który jest wyposażony w cztery silniki

czujnik /tʃˈujɲik/ (n)
capteur, senseur
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zdolne do wychwytywania zmian pewnej wielkości fizycznej, pomiaru wartości tejże albo sygnalizujące pojawienie się pewnego bodźca, sygnału;

czujność /ˈʧ̑ujnɔɕʨ̑/ (n)
vigilance, surveillance
  zwracanie uwagi na to, co dzieje się w najbliższym otoczeniu; wrażliwość na niebezpieczeństwo

czujny /ˈʧ̑ujnɨ/ (adj)
alerte, attentif, présent
  zachowujący czujność, zwracający uwagę na wszelkie podejrzane sygnały

czule /tʃˈulɛ/ (adv)
affectueusement, tendrement
  w sposób czuły, przepełniony czułością

czuwaski /tʃuvˈaski/ (adj)
tchouvache
  związany z Czuwaszją lub Czuwaszami, dotyczący Czuwaszji lub Czuwaszów

czuwaski /tʃuvˈaski/ (n)
tchouvache
  (językoznawstwo, językoznawczy) język czuwaski;

czuć się jak ryba w wodzie /ˈʧ̑uʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈrɨba ˈv‿ːɔʥ̑ɛ/ (v)
être comme un poisson dans l'eau
  czuć się gdzieś bardzo dobrze, swobodnie

czuły /ˈʧ̑uwɨ/ (adj)
affectueux
  dokonywany z czułością, uczuciem, miłością, serdecznością
vulnérable
  o częściach ciała: wrażliwy na bodźce zewnętrzne

czwarta władza /ˈʧ̑farta ˈvwaʣ̑a/ (n)
quatrième pouvoir
  (przenośnie, przenośnia) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wolna, niezależna prasa i pozostałe środki masowej komunikacji;

czwartek /ˈʧ̑fartɛk/ (n)
jeudi
  czwarty dzień tygodnia

czwartorzęd /ʧ̑farˈtɔʒɛ̃nt/ (n)
Quaternaire, quaternaire
  (geologia, geologiczny) okres w dziejach Ziemi, który rozpoczął się około 2,58 mln lat temu i trwa do dziś;

czworoboczny /tʃfˌɔrɔbˈɔtʃnɨ/ (adj)
quadrilatère
  mający cztery boki

czworokąt /ʧ̑fɔˈrɔkɔ̃nt/ (n)
quadrangle
  (geometria) wielokąt mający cztery boki; do czworokątów należą m.in. trapezy, deltoidy, romby, kwadraty, prostokąty, równoległoboki;

czworokątny /tʃfˌɔrɔkˈɔntnɨ/ (adj)
tétragonal, tétragone
  mający cztery kąty

czworonożny /ˌʧ̑fɔrɔ̃ˈnɔʒnɨ/ (adj)
quadrupède
  mający cztery nogi

czworonóg /ʧ̑fɔˈrɔ̃nuk/ (n)
quadrupède
  zwierzę czworonożne

czworościan /tʃfɔrˈɔɕtɕan/ (n)
tétraèdre
  (matematyka, matematyczny) wielościan o czterech trójkątnych ścianach;

czy /ʧ̑ɨ/ (conjunction)
ou
  łączy równorzędne, ale wykluczające się wyrażenia
si
  łączy zdanie podrzędne o charakterze pytajnym ze zdaniem nadrzędnym

czy /ʧ̑ɨ/ (particle)
est-ce que
  słowo rozpoczynające pytanie, na które pytający spodziewa się odpowiedzi „tak” lub „nie”

czyj /ʧ̑ɨj/ (pronoun)
à qui, de qui
  używany do rozpoczynania pytania zależnego, które określa właściciela czegoś, posiadacza cechy w swoim dopełnieniu
  używany do zadawania pytań o właściciela czegoś, posiadacza jakiejś cechy

czyli /ˈʧ̑ɨlʲi/ (conjunction)
c'est-à-dire
  …służący do konstruowania wyrażeń wyjaśniających

czyn /ʧ̑ɨ̃n/ (n)
acte, action, fait
  działanie, postępek, akt;

czynić /ˈʧ̑ɨ̃ɲiʨ̑/ (v)
faire
  robić coś, wykonywać

czynność /ˈʧ̑ɨ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
activité, fonction
  działanie, funkcjonowanie
action, occupation, travail
  wykonywanie, robienie czegoś

czyrak /tʃˈɨrak/ (n)
furoncle
  (medycyna, medyczny) ropne zapalenie skóry w okolicy mieszka włosowego;

czystek /ˈʧ̑ɨstɛk/ (n)
ciste
  (botanika, botaniczny) Cistus, krzew z rodziny czystkowatych, liczący kilkanaście gatunków występujących w basenie Morza Śródziemnego i na Wyspach Kanaryjskich

czystka /ˈʧ̑ɨstka/ (n)
purge, épuration
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) usunięcie ze stanowiska niepożądanych lub niewygodnych osób;
  fizyczna likwidacja pewnej grupy etnicznej bądź przeciwników politycznych

czysto /tʃˈɨstɔ/ (adv)
proprement, nettement
  w sposób czysty, bez zanieszczyszczeń
purement
  zupełnie, w całości, wyłącznie

czysty /ˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
pur
  bez dodatków, domieszek
  zupełny
  przejrzysty, klarowny
vierge
  niezapisany
propre
  pozbawiony brudu

czytać /ˈʧ̑ɨtaʨ̑/ (v)
lire
  przebiegać wzrokiem lub dotykiem tekst w postaci liter lub ideogramów oraz znaków pisarskich i rozumieć treść przezeń przekazywaną

czytelnia /ʧ̑ɨˈtɛlʲɲa/ (n)
salle de lecture
  sala przeznaczona do czytania, zwykle w bibliotece

czytelnie /tʃɨtˈɛlɲʲɛ/ (adv)
lisiblement
  w sposób czytelny, łatwy do przeczytania

czytelnik /ʧ̑ɨˈtɛlʲɲik/ (n)
lecteur
  osoba, która czyta książki, gazety itp.
  osoba, która korzysta z biblioteki lub czytelni

czytelny /ʧ̑ɨˈtɛlnɨ/ (adj)
lisible
  taki, który daje się odczytać, przeczytać

czytnik książek elektronicznych /tʃˈɨtɲik kɕˈɔ̃ʒɛk ˌɛlɛktrɔɲˈitʃnɨx/ (n)
e-reader, liseuse
  (informatyka, informatyczny) urządzenie z wyświetlaczem służące do wyświetlania tekstów zapisanych w formie cyfrowej;

czyściec /ˈʧ̑ɨɕʨ̑ɛʦ̑/ (n)
purgatoire
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w niektórych wyznaniach: stan lub miejsce, gdzie po śmierci niektóre dusze odbywają pokutę przed wejściem do nieba;

czyścić /ˈʧ̑ɨɕʨ̑iʨ̑/ (v)
affiner, purifier
  usuwać brud, zanieczyszczenia

czółno /tʃˈuwnɔ/ (n)
bachot
  płaskodenna łódź, dłubaniem lub wypalaniem uzyskana z jednego pnia drzewa, napędzana wiosłami a z rzadka także drągami

cząsteczka /ʧ̑ɔ̃w̃ˈstɛʧ̑ka/ (n)
molécule
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) indywiduum chemiczne, złożone z więcej niż jednego atomu;

cząstka /ˈʧ̑ɔ̃w̃stka/ (n)
particule
  (fizyka, fizyczny) fragment materii niewidoczny dla oka;
parcelle, petit partie
  (zdrobniale) od: część

często /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔ/ (adv)
souvent, fréquemment
  (zobacz) częsty

częstoskurcz /ʧ̑ɛ̃w̃ˈstɔskurʧ̑/ (n)
tachycardie
  (medycyna, medyczny) znaczne przyśpieszenie czynności rytmu serca

częstotliwość /ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈtlʲivɔɕʨ̑/ (n)
fréquence
  (fizyka, fizyczny) liczba cykli zjawiska okresowego występujących w jednostce czasu;

częstować /tʃɛ̃stˈɔvatɕ/ (v)
offrir, régaler
  dzielić się czymś z kimś przez grzeczność, gościnność; podejmować poczęstunkiem
se servir
  korzystać z poczęstunku

częsty /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɨ/ (adj)
fréquent, fréquente
  odbywający się lub zdarzający się wiele razy, z krótkimi przerwami pomiędzy kolejnymi wydarzeniami

część /ʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
pièce, partie
  (mechanika) urządzenie elektryczne lub mechaniczne, działające w określony sposób, przeznaczone do pracy wewnątrz innego urządzenia lub we współpracy z nim
partie, part, portion
  fragment jakiejś całości

część mowy /ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ ˈmɔvɨ/ (n)
partie du discours, classe lexicale
  (gramatyka) kategoria gramatyczna, grupująca wyrazy ze względu na ich sposób odmiany, funkcje w zdaniu lub znaczenie;

część zdania /ˈʧ̑ɛ̃w̃ʑʥ̑ ˈzdãɲa/ (n)
partie de la phrase, syntagme
  (gramatyka) słowo lub wyrażenie, pełniące określoną funkcję w zdaniu;

członek /ˈʧ̑wɔ̃nɛk/ (n)
membre
  osoba przynależąca do jakiejś organizacji czy stowarzyszenia
  część ciała człowieka lub rzadziej zwierząt;
membre, membre viril
  (anatomia, anatomiczny) penis;

człowiek /ˈʧ̑wɔvʲjɛk/ (n)
homme, être humain
  Homo sapiens, istota o najwyższym stopniu świadomości zamieszkująca Ziemię;
homme, person
  ktoś, jakaś osoba
monde
  pracownik, podwładny, członek

człowiek człowiekowi wilkiem /ˈʧ̑wɔvʲjɛk ˌʧ̑wɔvʲjɛˈkɔvʲi ˈvʲilʲcɛ̃m/ (proverb)
l’homme est un loup pour l’homme
  ludzie nie są sobie życzliwi

córka /ˈʦ̑urka/ (n)
fille
  potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodziców)

cętka /ˈʦ̑ɛ̃ntka/ (n)
tache
  mała plamka na tle o jednolitej barwie

cło /ʦ̑wɔ/ (n)
douane
  opłata pobierana przez państwo na granicy przy imporcie pewnych towarów;

d-moll /dˈɛmˈɔll/ (n)
ré mineur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku d (w zapisie nutowym z jednym bemolem)

dabigatran /dˌabʲiɡˈatran/ (n)
dabigatran
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwkrzepliwy stosowany doustnie; odwracalny, bezpośredni inhibitor trombiny

dach /dax/ (n)
toit
  górna część budynku, pojazdu itp., pokrycie osłaniające wnętrze przed deszczem, słońcem itp.;

dachowiec /daxˈɔvʲɛts/ (n)
chat haret
  (potocznie, potoczny) nierasowy, zdziczały, bezpański kot

dachowy /daˈxɔvɨ/ (adj)
de toit
  dotyczący dachu, związany z dachem

dadaistyczny /dˌadaistˈɨtʃnɨ/ (adj)
dadaïste
  (sztuka) związany z dadaizmem lub dadaistami

dadaizm /daˈda<sup>j</sup>ism̥/ (n)
dadaïsme
  (sztuka) awangardowy kierunek literacko-artystyczny z lat 1916-1924;

dakarski /daˈkarsʲci/ (adj)
dakarois
  odnoszący się do Dakaru, miasta w Senegalu

daktyl /ˈdaktɨl/ (n)
datte
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) (cukiernictwo) owoc daktylowca

daleki /daˈlɛci/ (adj)
lointain
  taki, który jest w dużej odległości

daleko /daˈlɛkɔ/ (adv)
loin
  w znacznej odległości
  na znaczną odległość

dalekowidz /dˌalɛkˈɔvits/ (n)
presbyte
  osoba źle widząca obiekty znajdujące się blisko

dalmatyka /dalmˈatɨkˌa/ (n)
dalmatique
  (kościelny) wierzchnia szata liturgiczna diakonów;

dalmatyńczyk /ˌdalmaˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
dalmatien
  (kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosego biało-czarnego psa pochodząca z Dalmacji;

dalmatyński /ˌdalmaˈtɨ̃j̃sʲci/ (adj)
dalmate
  związany z Dalmacją, dotyczący Dalmacji lub jej mieszkańców

dalszy /ˈdalʃɨ/ (adj)
ultérieur
  taki, który nastąpi jako kolejny; późniejszy

damasceński /ˌdãmaˈsʦ̑ɛ̃j̃sʲci/ (adj)
damasquin, damascène
  dotyczący Damaszku, odnoszący się do Damaszku, pochodzący z Damaszku

dana /ˈdãna/ (n)
donnée
  pojedyncza wiadomość, porcja informacji

danina /daɲˈina/ (n)
tribut
  (historia, historyczny, historycznie) świadczenie obowiązkowe w naturze albo pieniężne składane przez poddanych rządzącemu

daremnie /darˈɛmɲʲɛ/ (adv)
en vain, vainement
  w sposób nie przynoszący rezultatów pomimo starań

daremny /daˈrɛ̃mnɨ/ (adj)
inutile, vain
  niedający żadnych wyników

darkroom /ˈdarkrũm/ (n)
darkroom
  specjalne przyciemnione pomieszczenie do przypadkowych schadzek seksualnych w niektórych lokalach rozrywkowych;

darmo /ˈdarmɔ/ (adv)
gratis, gratuit
  bezpłatnie
en vain, vainement
  na próżno

darmozjad /darmˈɔzjat/ (n)
bouche inutile
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto żyje na cudzy koszt

darmsztadt /ˈdarm̥ʃtat/ (n)
darmstadtium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ds i liczbie atomowej 110;

darowanemu koniowi w zęby się nie zagląda /ˌdarɔvãˈnɛ̃mu kɔ̃ˈɲɔvʲi ˈv‿zɛ̃mbɨ‿ɕɛ ˌɲɛ‿zaˈɡlɔ̃nda/ (proverb)
à cheval donné on ne regarde pas la denture
  nie powinno się krytykować czegoś, co otrzymuje się w prezencie

darowizna /dˌarɔvˈizna/ (n)
donation
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawne przekazanie czegoś dobrowolnie i bezpłatnie
don
  coś podarowanego bez zobowiązań

darwinizm /darvˈiɲizm/ (n)
darwinisme
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) stworzona przez Darwina teoria ewolucji, która wyjaśnia powstawanie gatunków doborem naturalnym i walką o byt

dashi /dˈaʃi/ (n)
dashi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) koncentrat bulionu rybnego wykorzystywany w kuchni japońskiej;

data /ˈdata/ (n)
date
  umowne oznaczenie dnia, miesiąca i roku, kalendarzowy termin jakiegoś zdarzenia;

dau /daw/ (n)
boutre
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tradycyjny arabski statek żaglowy lub łódź z ożaglowaniem łacińskim

dawać /ˈdavaʨ̑/ (v)
donner
  (zobacz) dać

dawać radę /ˈdavaʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈradɛ/ (v)
se débrouiller, s'arranger
  umieć coś zrobić, radzić sobie, nie mieć z czymś problemów

dawca /ˈdafʦ̑a/ (n)
donneur
  (medycyna, medyczny) osoba, od której pochodzi przeszczepiany organ
  ten, który daje

dawny /ˈdavnɨ/ (adj)
ancien
  mający miejsce dłuższy czas temu; pochodzący z odległych lat; sięgający dalekiej przeszłości

dawnymi czasy /davˈnɨ̃mʲi ˈʧ̑asɨ/ (adv)
jadis
  dawniej, kiedyś, w dalekiej przeszłości

dać /daʨ̑/ (v)
laisser
  pozwolić, umożliwić coś
donner, offrir
  wręczyć, ofiarować coś (także przenośnie) komuś

dać kosza /ˈdaʨ̑ ˈkɔʃa/ (v)
refuser, éconduire
  nie dać szansy drugiej osobie (w sprawach miłosnych); odmówić komuś (np. przy oświadczynach)

dać w łapę /ˈdaʥ̑ ˈv‿wapɛ/ (v)
graisser la patte
  dać komuś łapówkę, przekupić kogoś

dbać /dbaʨ̑/ (v)
prendre soin de
  troszczyć się o coś lub kogoś; zajmować się czymś z dużą uwagą lub poświęceniem

de iure /dɛjˈurɛ/ (adv)
de jure
  formalnie, zgodnie z prawem

debatować /ˌdɛbaˈtɔvaʨ̑/ (v)
débattre
  prowadzić debatę

debil /ˈdɛbʲil/ (n)
débile
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) osoba mało inteligentna
  (przestarzałe, przestarzały) (medycyna, medyczny) osoba upośledzona umysłowo w stopniu lekkim;

debiut /ˈdɛbʲjut/ (n)
début
  wydarzenie, kiedy ktoś wykonuje po raz pierwszy publicznie jakąś czynność w jakiejś dziedzinie

debiutant /dɛbjˈutant/ (n)
débutant
  ten kto debiutuje, odbywa swoje pierwsze wystąpienia (w szczególności to jedno pierwsze) w nowej funkcji

debiutować /dˌɛbjutˈɔvatɕ/ (v)
débuter
  zaczynać coś oficjalnie; występować pierwszy raz; rozpoczynać karierę

decemwirat /dˌɛtsɛmvˈirat/ (n)
décemvirat
  (historia, historyczny, historycznie) kolegium rządzące Rzymem zamiast konsulów 451-449 p.n.e.

decentralizacja /dˌɛtsɛntrˌalizˈatsja/ (n)
décentralisation
  przeniesienie uprawnień władzy centralnej na lokalne organy władzy,

dechrystianizacja /ˌdɛxrɨstʲjä̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
déchristianisation
  działania polegające na ograniczeniu lub zniesieniu wpływu chrześcijaństwa na danym terenie
  proces odchodzenia od chrześcijaństwa

decybel /dɛˈʦ̑ɨbɛl/ (n)
décibel
  (fizyka, fizyczny) miara stosunku dowolnych wielkości fizycznych o tym samym wymiarze;

decydować /ˌdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑/ (v)
décider
  podejmować decyzję, postanawiać o czymś
  mieć wpływ na coś, odgrywać zasadniczą rolę
se décider
  postanawiać coś zrobić

decydujący /dˌɛtsɨdujˈɔntsɨ/ (adj)
décisif
  przesądzający o czymś, przełomowy

decymetr /dɛtsˈɨmɛtr/ (n)
décimètre
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesiątej części metra;

decymetrowy /dˌɛtsɨmɛtrˈɔvɨ/ (adj)
décimétrique
  (fizyka, fizyczny) mający długość bliską jednej dziesiątej metra
  (fizyka, fizyczny) związany z długością rzędu jednej dziesiątej metra

decyzja /dɛˈʦ̑ɨzʲja/ (n)
décision
  postanowienie, zamiar, rezolucja; rozstrzygnięcie

dedukcja /dɛdˈuktsja/ (n)
déduction
  (logika, logiczny) (filozofia, filozoficzny) wnioskowanie od ogólnych tez do szczegółowych wniosków

dedukcyjny /dˌɛduktsˈɨjnɨ/ (adj)
déductif
  związany z dedukcją; oparty na dedukcji

defekacja /ˌdɛfɛˈkaʦ̑ʲja/ (n)
défécation
  (fizjologia, fizjologiczny) wydalanie kału;

defekt /ˈdɛfɛkt/ (n)
défaut
  uszkodzenie, usterka, wada, niedostatek fizyczny

defektologia /ˌdɛfɛktɔˈlɔɟja/ (n)
défectologie
  nauka o formach opieki nad osobami upośledzonymi;

defenestracja /ˌdɛfɛ̃nɛˈstraʦ̑ʲja/ (n)
défenestration
  wyrzucenie kogoś lub czegoś przez okno;

defetyzm /dɛˈfɛtɨsm̥/ (n)
défaitisme
  niewiara w powodzenie sprawy, w zwycięstwo; przewidywanie porażki z góry, przed decydującą rozgrywką

deficyt /dɛˈfʲiʦ̑ɨt/ (n)
déficit
  niedobór, brak;

deficytowy /ˌdɛfʲiʦ̑ɨˈtɔvɨ/ (adj)
déficitaire
  przynoszący większe straty niż zyski

defilada /ˌdɛfʲiˈlada/ (n)
revue
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ostentacyjne przechadzanie się
défilé
  uroczysty przemarsz wojska lub innej grupy, np. sportowców czy ludności cywilnej, przejazd pojazdów, przelot samolotów w szyku paradnym dla oddania honorów przedstawicielom władzy;

definicja /ˌdɛfʲĩˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
définition
  wyjaśnienie znaczenia wyrazu, pojęcia lub całego wyrażenia;

definicyjny /dˌɛfiɲitsˈɨjnɨ/ (adj)
définitionnel
  związany z definicją; stanowiący definicję

definitywnie /ˌdɛfʲĩɲiˈtɨvʲɲɛ/ (adv)
définitivement
  w sposób definitywny, ostateczny, zdecydowany

deflacja /dɛˈflaʦ̑ʲja/ (n)
déflation
  (ekonomia, ekonomiczny) zjawisko obniżenia ogólnego poziomu cen z powodu zmniejszonego dopływu pieniądza do gospodarki

deflacyjny /dˌɛflatsˈɨjnɨ/ (adj)
déflationniste
  (ekonomia, ekonomiczny) dotyczący deflacji

defloracja /dˌɛflɔrˈatsja/ (n)
défloration
  (medycyna, medyczny) przerwanie błony dziewiczej

deforestacja /ˌdɛfɔrɛˈstaʦ̑ʲja/ (n)
déforestation
  wycięcie, wytrzebianie, niszczenie lasów

defraudacja /ˌdɛfrawˈdaʦ̑ʲja/ (n)
fraude
  przestępstwo polegające na przywłaszczeniu cudzej powierzonej korzyści materialnej (pieniędzy, majątku)

degradacja /ˌdɛɡraˈdaʦ̑ʲja/ (n)
abaissement
  obniżenie pozycji / rangi / wartości

degradować /ˌdɛɡraˈdɔvaʨ̑/ (v)
dégrader
  obniżać komuś stopień wojskowy, zwykle karnie

deifikacja /ˌdɛ<sup>j</sup>ifʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
déification
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przypisywanie komuś lub czemuś boskich cech i właściwości, uznawanie komuś za boga;

deista /dɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
déiste
  wyznawca deizmu

deistyczny /dˌɛistˈɨtʃnɨ/ (adj)
déiste
  (filozofia, filozoficzny) związany z deizmem, dotyczący deizmu

deizm /ˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
déisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny zakładający istnienie jakiejś nieokreślonej dokładnie duchowej siły sprawczej, która stworzyła świat materialny i prawa nim rządzące, jednak nie ingeruje ona bezpośrednio w jego działanie;

deja vu /dˌɛʒavˈi/ (n)
déjà vu, déjà-vu
  wrażenie, że sytuacja, w której bierze się właśnie udział, już się kiedyś przydarzyła;

dekada /dɛˈkada/ (n)
décade
  dziesięć dni
décennie, décade
  dziesięć lat

dekadent /dɛkˈadɛnt/ (n)
décadent
  (sztuka) przedstawiciel dekadentyzmu

dekametr /dɛkˈamɛtr/ (n)
décamètre
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesięciu metrom;

dekametrowy /dˌɛkamɛtrˈɔvɨ/ (adj)
décamétrique
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) związany z długością rzędu 10 metrów
  (fizyka, fizyczny) mający długość 10 metrów

dekapitacja /ˌdɛkapʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
décapitation
  ucięcie głowy;

deklamować /ˌdɛklãˈmɔvaʨ̑/ (v)
déclamer, réciter
  z ekspresją wygłaszać utwór literacki

deklaracja /ˌdɛklaˈraʦ̑ʲja/ (n)
déclaration
  ogłoszenie, oświadczenie; sformułowanie poglądów, przekonań

deklarować /dˌɛklarˈɔvatɕ/ (v)
déclarer
  wypowiadać oficjalnie
offrir, promettre
  wyrażać gotowość, przyrzekać pomoc
se déclarer
  wyrażać swoje poparcie lub sprzeciw

deklasować /dˌɛklasˈɔvatɕ/ (v)
déclasser
  sprawiać, że ktoś ulega deklasacji

deklinacja /ˌdɛklʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
déclinaison
  (gramatyka) odmiana przez przypadki i liczby;
  (astronomia, astronomiczny) jedna ze współrzędnych ciała niebieskiego w układach równikowych;

dekolonizacja /ˌdɛkɔlɔ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
décolonisation
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces uzyskiwania niezależności państwowej przez terytoria będące koloniami; obalanie systemu kolonialnego, likwidacja kolonializmu;

dekolonizować /ˌdɛkɔlɔ̃ɲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
décoloniser
  dokonywać procesu dekolonizacji

dekolt /ˈdɛkɔlt/ (n)
décolleté
  wycięcie w ubraniu (np. w sukni, swetrze, bluzce), odsłaniające szyję, czasem ramiona, piersi lub plecy

dekomunizować /dˌɛkɔmˌuɲizˈɔvatɕ/ (v)
décommuniser
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) usuwać wpływy doktryny komunistycznej

dekoracja /ˌdɛkɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
décoration
  element upiększający, ozdabiający dany przedmiot, budynek lub jego wnętrze

dekoracyjny /ˌdɛkɔraˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
décoratif
  związany z dekoracją, stanowiący dekorację

dekorator /dˌɛkɔrˈatɔr/ (n)
décorateur
  osoba zajmująca się dekorowaniem wnętrz

dekorować /ˌdɛkɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
décorer
  upiększać coś, dodawać dekoracje

dekret /ˈdɛkrɛt/ (n)
décret
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny mający moc ustawy, wydany przez organ władzy wykonawczej;

delegacja /ˌdɛlɛˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
délégation
  wyjazd w sprawach służbowych

delegat /dɛˈlɛɡat/ (n)
délégué
  oficjalny wysłannik jakiejś zbiorowości reprezentujący jej interesy

delegować /dˌɛlɛɡˈɔvatɕ/ (v)
déléguer
  wysyłać jako przedstawiciela celem wykonania określonego zadania

delficki /dɛlˈfʲiʦ̑ʲci/ (adj)
delphique
  (geografia, geograficzny) związany z Delfami

delfin /ˈdɛlfʲĩn/ (n)
brasse papillon
  (sport, sportowy) jeden z czterech podstawowych stylów pływackich;
dauphin
  (zoologia, zoologiczny) ssak morski z rzędu waleni;
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł następcy tronu francuskiego;

delfinacki /dˌɛlfinˈatski/ (adj)
dauphinois
  związany z Delfinatem, dotyczący Delfinatu

delijski /dɛlˈijski/ (adj)
déliaque, délien
  związany z Delos, dotyczący Delos

delikatnie /ˌdɛlʲiˈkatʲɲɛ/ (adv)
délicatement
  w sposób delikatny, subtelnie, nieznacznie

delikatność /ˌdɛlʲiˈkatnɔɕʨ̑/ (n)
délicatesse, ténuité
  cecha tego, co jest delikatne

delikatny /ˌdɛlʲiˈkatnɨ/ (adj)
délicat
  charakteryzujący się delikatnością, subtelnością, kruchością
fin
  wymagający taktu, taktowny

delikt /ˈdɛlʲikt/ (n)
délit
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wykroczenie przeciw prawu

delta /ˈdɛlta/ (n)
delta
  (geografia, geograficzny) ujście rzeki w kształcie trójkąta, wielkiej litery delta (1.1);
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa czwartej litery alfabetu greckiego, δ;

demagog /dɛ̃ˈmaɡɔk/ (n)
démagogue
  polityk, działacz, który wygłasza hasła nierealne, lecz dające mu szerokie poparcie

demagogia /ˌdɛ̃maˈɡɔɟja/ (n)
démagogie
  oddziaływanie na uczucia i nastroje polityczne lub społeczne nieuświadomionych mas przez nierealne obietnice, pochlebstwa itp. dla osiągnięcia własnych celów;

demarkacja /dˌɛmarkˈatsja/ (n)
démarcation
  wytyczenie granicy pomiędzy dwoma obszarami

demiurg /ˈdɛ̃mʲjurk/ (n)
démiurge
  (filozofia, filozoficzny) idealna siła stwórcza, której dziełem jest rzeczywistość

demobilizacja /ˌdɛ̃mɔbʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
démobilisation
  rozbrojenie, przejście sił zbrojnych państwa ze stanu wojennego do stanu pokojowego

demografia /ˌdɛ̃mɔˈɡrafʲja/ (n)
démographie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka zajmująca się jakościowym i ilościowym badaniem stanów, struktur, ruchów i rozwoju ludności w określonych warunkach historycznych;

demograficzny /dˌɛmɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
démographique
  dotyczący demografii

demokracja /ˌdɛ̃mɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
démocratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli, przy respektowaniu praw mniejszości;

demokrata /ˌdɛ̃mɔˈkrata/ (n)
démocrate
  zwolennik demokracji

demokratycznie /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
démocratiquement
  zgodnie z założeniami demokracji, w sposób demokratyczny

demokratyczny /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
démocratique, démocrate
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z demokracją

demokratyzacja /ˌdɛ̃mɔkratɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
démocratisation
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces przeobrażania systemu politycznego celem rozszerzenia uczestnictwa politycznego obywateli państwa, wprowadzanie zasad rządzenia opartych na współdecydowaniu wszystkich obywateli;

demokratyzm /dˌɛmɔkrˈatɨzm/ (n)
démocratisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyznawanie demokratycznych zasad

demokratyzować /ˌdɛ̃mɔkratɨˈzɔvaʨ̑/ (v)
démocratiser
  dokonywać procesu demokratyzacji

demoniczny /ˌdɛ̃mɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
démoniaque
  (przenośnie, przenośnia) taki, który ma w sobie coś z demona; niesamowity

demonolog /dˌɛmɔnˈɔlɔk/ (n)
démonologiste, démonologue
  (teologia, teologiczny) specjalista w dziedzinie demonologii

demonologia /ˌdɛ̃mɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
démonologie
  (teologia, teologiczny) dział teologii zajmujący się demonami

demonstracyjny /dˌɛmɔnstratsˈɨjnɨ/ (adj)
démonstratif
  służący do pokazania produktu, doświadczenia albo urządzenia

demonstrant /dɛ̃ˈmɔ̃w̃strãnt/ (n)
manifestant
  uczestnik demonstracji

demontować /ˌdɛ̃mɔ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
démonter
  rozkładać jakąś całość na części; dokonywać demontażu

demoralizacja /dˌɛmɔrˌalizˈatsja/ (n)
démoralisation
  działanie powodujące (1.1) u innych
  odrzucanie ogólnie przyjętych zasad moralnych

demoralizować /dˌɛmɔrˌalizˈɔvatɕ/ (v)
démoraliser
  gorszyć, szerzyć demoralizację

denazalizacja /ˌdɛ̃nazalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
dénasalisation
  (językoznawstwo, językoznawczy) proces w wyniku którego zanikają samogłoski nosowe;

dendrochronologiczny /dˌɛndrɔxrˌɔnɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
dendrochronologique
  związany z dendrochronologią, dotyczący dendrochronologii

dendrologia /ˌdɛ̃ndrɔˈlɔɟja/ (n)
dendrologie
  (botanika, botaniczny) dział botaniki, nauka o drzewach, krzewach, krzewinkach i pnączach o zdrewniałych łodygach;

denerwować /ˌdɛ̃nɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
énerver
  działać komuś na nerwy, wyprowadzać kogoś z równowagi emocjonalnej / psychicznej
s' énerver
  być czymś przejętym, wzburzonym, podekscytowanym; odczuwać zdenerwowanie

denerwujący /ˌdɛ̃nɛrvuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
agaçant, déplaisant, exaspérant, irritant
  wprowadzający w stan zdenerwowania, irytacji, wywołujący zdenerwowanie; dokuczliwy, wkurzający

dentysta /dɛ̃nˈtɨsta/ (n)
dentiste
  (zobacz) stomatolog;

dentystyczny /ˌdɛ̃ntɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
dentaire
  związany z dentystą (stomatologiem) lub dentystyką (stomatologią)

denuncjować /ˌdɛ̃nũnˈʦ̑ʲjɔvaʨ̑/ (v)
dénoncer
  donosić władzom poufnie o popełnieniu przez kogoś wykroczenia, potajemnie oskarżać o takie czyny lub poglądy

deontologiczny /dˌɛɔntˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
déontologique
  (filozofia, filozoficzny) związany z deontologią; rozumiany w zakresie deontologii

departament /ˌdɛparˈtãmɛ̃nt/ (n)
département
  (administracja) jednostka organizacyjna ministerstwa lub innej instytucji,
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego w niektórych państwach,

depenalizacja /dˌɛpɛnˌalizˈatsja/ (n)
dépénalisation
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczenie i złagodzenie wymiaru karalności określonego typu czynu, uznawanego dotychczas za przestępstwo lub wykroczenie;

depesza /dɛpˈɛʃa/ (n)
dépêche
  (telekomunikacja) tekst przesłany telegraficznie, blankiet z tym tekstem

depilacja /ˌdɛpʲiˈlaʦ̑ʲja/ (n)
épilation
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) usuwanie włosów z miejsc niepożądanych za pomocą urządzeń lub środków chemicznych;

depilować /dˌɛpilˈɔvatɕ/ (v)
épiler
  dokonywać depilacji, usuwać owłosienie z ciała

deponować /dˌɛpɔnˈɔvatɕ/ (v)
déposer
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przekazywać komuś pieniądze lub przedmioty na przechowanie

depopulacja /dˌɛpɔpulˈatsja/ (n)
dépeuplement
  wyludnienie, zmniejszenie stanu zaludnienia

deportacja /ˌdɛpɔrˈtaʦ̑ʲja/ (n)
déportation
  zesłanie do określonego miejsca na przymusowy pobyt

deportować /ˌdɛpɔrˈtɔvaʨ̑/ (v)
déporter
  zsyłać, wywozić z rozkazu władz poza granice państwa lub miejscowości

depozyt /dɛpˈɔzɨt/ (n)
dépôt
  formalne przejęcie na przechowanie czegoś należącego do kogoś innego

deprecjacja /ˌdɛprɛˈʦ̑ʲjaʦ̑ʲja/ (n)
dépréciation
  (ekonomia, ekonomiczny) spadek wartości dobra lub usługi, zwykle pieniądza w systemie płynnych kursów walut;

deprecjonować /ˌdɛprɛʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
déprécier
  obniżać wartość, powodować utratę wartości

depresja /dɛˈprɛsʲja/ (n)
dépression
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) chorobliwe przygnębienie i zahamowanie czynności psychicznych;
  pozorne pogłębienie poziomu, kąt między płaszczyzną poziomą a linią wiodącą od oka obserwatora do wyodrębnionego punktu na horyzoncie
  (ekonomia, ekonomiczny) faza cyklu koniunkturalnego następująca po kryzysie
  (geografia, geograficzny) obszar leżący poniżej poziomu morza;

depresja poporodowa /dɛˈprɛsʲja ˌpɔpɔrɔˈdɔva/ (n)
dépression post-partum, dépression postnatale
  (medycyna, medyczny) zaburzenia nastroju objawiające się epizodem depresyjnym w ciągu trzech miesięcy po porodzie, trwające od dwóch do sześciu miesięcy;

depresyjny /dˌɛprɛsˈɨjnɨ/ (adj)
dépressif
  (psychologia, psychologiczny) taki, który prezentuje depresję, zniechęcenie
  (psychologia, psychologiczny) taki, który wywołuje depresję, przygnębienie

deprymować /ˌdɛprɨ̃ˈmɔvaʨ̑/ (v)
déprimer
  wprawiać w stan zakłopotania, niepewności

deptak /ˈdɛptak/ (n)
rue piétonne
  ulica, aleja lub plac tylko dla pieszych

deptać /ˈdɛptaʨ̑/ (v)
fouler, pelouser
  przygniatać coś, stąpając po tym

deputowany /dˌɛputɔvˈanɨ/ (n)
député
  wybrany członek parlamentu lub innego ciała wybieralnego w głosowaniu

derby /ˈdɛrbɨ/ (n)
derby
  rodzaj angielskiej gonitwy dla koni;

derealizacja /dˌɛrɛˌalizˈatsja/ (n)
déréalisation
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) zaburzenie psychiczne polegające na poczuciu obcości świata zewnętrznego i odbieraniu go jako zmienionego lub nierzeczywistego

deregulacja /dˌɛrɛɡulˈatsja/ (n)
dérégulation
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) zniesienie lub ograniczenie przepisów określających coś

dereń /ˈdɛrɛ̃ɲ/ (n)
cornouiller
  (botanika, botaniczny) ozdobny lub uprawny krzew albo drzewo z rodzaju (1.1), często o jadalnych owocach
cornouille
  (spożywczy) drobny, czerwony owoc derenia (1.2) jadalnego

derkacz /ˈdɛrkaʧ̑/ (n)
râle des genêts, roi des cailles
  (ornitologia, ornitologiczny) Crex crex, smukły ptak o terkoczącym głosie;

dermatolog /ˌdɛrmaˈtɔlɔk/ (n)
dermatologue
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznaniem, profilaktyką oraz leczeniem chorób, objawiających się na skórze, paznokciach i włosach

dermatologia /ˌdɛrmatɔˈlɔɟja/ (n)
dermatologie
  (medycyna, medyczny) nauka zajmująca sie chorobami skóry i jej przydatków;

dermatologiczny /dˌɛrmatˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
dermatologique
  (medycyna, medyczny) związany z dermatologią, dotyczący dermatologii

derwisz /ˈdɛrvʲiʃ/ (n)
derviche
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek muzułmańskiego bractwa religijnego o charakterze mistycznym

deser /ˈdɛsɛr/ (n)
dessert
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie, najczęściej słodkie, serwowane po daniu głównym

deska /ˈdɛska/ (n)
planche
  płaski kawałek drewna;

deska do krojenia /dˈɛska dɔ krɔjˈɛɲʲa/ (n)
planche à découper
  deska kuchenna, wykonana najczęściej z drewna, rzadziej z plastiku lub ceramiki, służąca do krojenia żywności

deska rozdzielcza /ˈdɛska rɔʑˈʥ̑ɛlʧ̑a/ (n)
tableau de bord
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element wyposażenia samochodu umieszczony przed kierowcą zawierający wskaźniki, regulatory i przełączniki;

deskorolka /ˌdɛskɔˈrɔlka/ (n)
planche à roulettes, skateboard
  (sport, sportowy) deska na kółkach, służąca do rekreacji oraz sportu;

deskryptywizm /dˌɛskrɨptˈɨvizm/ (n)
descriptivisme
  dążność do opisywania faktów w sposób neutralny

desperat /dɛsˈpɛrat/ (n)
désespéré
  człowiek, który stracił nadzieję na coś; ktoś, kto jest gotowy na wszystko, bez zwracania uwagi na konsekwencje

despota /dɛsˈpɔta/ (n)
despotat, despote
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł dworski w Cesarstwie Bizantyjskim, nadawany honorowo synom lub zięciom cesarzy;
despote
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władca absolutny, mający nieograniczoną władzę
  (przenośnie, przenośnia) człowiek bezwzględny, narzucający swoją wolę

despotycznie /ˌdɛspɔˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
despotiquement
  w sposób despotyczny

despotyczny /dˌɛspɔtˈɨtʃnɨ/ (adj)
despotique
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z despotyzmem jako formą rządów lub z despotą

despotyzm /dɛsˈpɔtɨsm̥/ (n)
despotisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) bezwzględna i nieograniczona władza, opierająca się na terrorze oraz nieprzestrzeganiu praw i wolności obywatelskich

destabilizacja /ˌdɛstabʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
déstabilisation
  zachwianie równowagi, zakłócenie porządku, wprowadzenie chaosu

destalinizacja /dˌɛstalˌiɲizˈatsja/ (n)
déstalinisation
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) likwidowanie stalinizmu, proces odchodzenia od stalinizmu;

destrukcja /dɛˈstrukʦ̑ʲja/ (n)
destruction
  niszczenie, zniszczenie, rozpad

destrukcyjny /ˌdɛstrukˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
destructif
  posiadający własność niszczenia czegoś lub burzenia jego struktury

destylacja /ˌdɛstɨˈlaʦ̑ʲja/ (n)
distillation
  (chemia, chemiczny) sposób rozdziału substancji wykorzystujący różnicę w prężnościach par (temperaturach wrzenia);

deszcz /dɛʃʧ̑/ (n)
pluie
  (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny, krople wody powstające w chmurach i spadające na ziemię;
  (przenośnie, przenośnia) duża ilość czegoś, co spada lub pojawia się niespodziewanie

deszczomierz /dɛʃˈʧ̑ɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
pluviomètre
  (meteorologia, meteorologiczny) (metrologia, metrologiczny) aparat do pomiaru opadów deszczowych;

deszczowy /dɛʃˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
pluvieux
  związany z deszczem, odnoszący się do deszczu

deszeret /dɛˈʃɛrɛt/ (n)
decheret
  (historia, historyczny, historycznie) czerwona korona władców Dolnego Egiptu w okresie predynastycznym, mająca podwyższony tył i spiralę z przodu;

detal /ˈdɛtal/ (n)
détail
  szczegół, coś mało ważnego

detektyw /dɛˈtɛktɨf/ (n)
détective
  człowiek zajmujący się dochodzeniem, śledzeniem, rozwiązywaniem spraw o charakterze kryminalnym jako funkcjonariusz policji lub jako pracownik jakiejś firmy prowadzącej śledztwa

deterioracja /ˌdɛtɛrʲjɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
détérioration
  pogorszenie stanu, spadek sprawności, przydatności, wartości

detonacja /ˌdɛtɔ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
détonation
  eksplozja materiału wybuchowego połączona z hukiem;

detonator /ˌdɛtɔ̃ˈnatɔr/ (n)
détonateur
  ładunek materiału wybuchowego przenoszący detonację ze spłonki do kruszącego materiału wybuchowego;

dewaluacja /ˌdɛvaluˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
dévaluation
  (ekonomia, ekonomiczny) urzędowe obniżenie kursu danej waluty;

dewiza /dɛvˈiza/ (n)
devise
  zasada postępowania, którą ktoś wyznaje

dewizowy /dˌɛvizˈɔvɨ/ (adj)
cambial, cambiste
  związany z dewizami, dotyczący dewiz

dewon /ˈdɛvɔ̃n/ (n)
Dévonien
  (geologia, geologiczny) czwarty okres geologiczny ery paleozoicznej;

dezaktualizacja /dˌɛzaktˌualizˈatsja/ (n)
désactualisation
  utrata aktualności

dezamortyzacja /dˌɛzamˌɔrtɨzˈatsja/ (n)
désamortissement
  (historia, historyczny, historycznie) przejmowanie przez państwo oraz sprzedaży dóbr należących do Kościoła trwający oficjalnie od końca XVIII w. do XX w Hiszpanii

dezaprobata /ˌdɛzaprɔˈbata/ (n)
désapprobation
  negatywny stosunek do czegoś, negatywna ocena

dezawuować /ˌdɛzavuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
désavouer
  umniejszać wartość czegoś lub czyjeś zasługi

dezercja /dɛzˈɛrtsja/ (n)
désertion
  ucieczka z wojska

dezerter /dɛzˈɛrtɛr/ (n)
déserteur
  (wojskowość, wojskowy) mężczyzna dokonujący dezercji – ucieczki z wojska

dezindustrializacja /dˌɛzindˌustrjalizˈatsja/ (n)
désindustrialisation
  zanikanie uprzemysłowienia;

dezinformacja /dˌɛzinfɔrmˈatsja/ (n)
désinformation
  wprowadzenie kogoś w błąd przez podanie mylących lub fałszywych informacji;

dezintegracja /dˌɛzintɛɡrˈatsja/ (n)
désintégration
  rozpad jakiejś całości
  osłabienie czynników jednoczących

dezodorant /ˌdɛzɔˈdɔrãnt/ (n)
déodorant
  (higiena, higieniczny) produkt kosmetyczny pomagający zwalczać nieprzyjemny zapach ciała i jego potu;

dezorganizacja /dˌɛzɔrɡˌaɲizˈatsja/ (n)
désorganisation
  brak porządku, zamęt w jakiejś strukturze, działaniu

dezynfekcja /ˌdɛzɨ̃nˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
désinfection
  odkażanie, postępowanie mające na celu maksymalne zmniejszenie liczby drobnoustrojów w odkażanym materiale;

dezynfekować /ˌdɛzɨ̃nfɛˈkɔvaʨ̑/ (v)
désinfecter
  dokonywać dezynfekcji

diabelski /dʲjaˈbɛlsʲci/ (adj)
diabolique
  związany z diabłem, dotyczący diabła

diabelski młyn /dʲjaˈbɛlsʲci ˈmwɨ̃n/ (n)
grande roue
  rodzaj karuzeli mającej postać wielkiego koła obracającego się w płaszczyźnie pionowej

diabetolog /ˌdʲjabɛˈtɔlɔk/ (n)
diabétologue
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem cukrzycy i jej powikłań

diabetologia /ˌdʲjabɛtɔˈlɔɟja/ (n)
diabétologie
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem cukrzycy oraz jej powikłań;

diabetyk /dʲjaˈbɛtɨk/ (n)
diabétique
  osoba chora na cukrzycę

diabeł /ˈdʲjabɛw/ (n)
diable
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) upadły anioł, kuszący do grzechu;

diabeł tasmański /djˈabɛw tasmˈaɲski/ (n)
diable de Tasmanie
  (zoologia, zoologiczny) Sarcophilus harrisii, gatunek torbacza z rodziny niełazowatych;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku (1.1)

diabeł tkwi w szczegółach /ˈdʲjabɛw ˈtkfʲi f‿ʃʧ̑ɛˈɡuwax/ (proverb)
le diable est dans le detail
  najtrudniejsze do rozwiązania jest to, co z pozoru wydaje się błahe

diablica /djablˈitsa/ (n)
diablesse
  (folklor) (mitologia, mitologiczny) żeńska forma diabła
  (przenośnie, przenośnia) zła kobieta

diadem /ˈdʲjadɛ̃m/ (n)
diadème
  złota lub srebrna opaska na głowę, zakładana przez królów, książęta i duchownych jako oznaka ich władzy;

diagnostyczny /ˌdʲjaɡnɔˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
diagnostique
  dotyczący diagnostyki, służący do oceny stanu czegoś lub kogoś

diagnoza /dʲjaˈɡnɔza/ (n)
diagnostic, diagnose
  (medycyna, medyczny) rozpoznanie choroby

diagnozować /ˌdʲjaɡnɔˈzɔvaʨ̑/ (v)
diagnostiquer
  wystawiać diagnozę, rozpoznawać daną chorobę po przeprowadzeniu badań

diagram /ˈdʲjaɡrãm/ (n)
diagramme
  graficzna, schematyczna ilustracja czegoś, np. struktury, idei, procesu, wartości;

diakoński /djakˈɔɲski/ (adj)
diaconal
  (kościelny) związany z osobą lub tytułem diakona

dialekt /ˈdʲjalɛkt/ (n)
dialecte, patois
  (językoznawstwo, językoznawczy) swoista odmiana języka, właściwa dla pewnej społeczności, grupy społecznej lub pewnego terytorium;

dialektolog /djˌalɛktˈɔlɔk/ (n)
dialectologue
  (językoznawstwo, językoznawczy) językoznawca badający dialekty i gwary

dialektologiczny /djˌalɛktˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
dialectologique
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z dialektologią, nauką o dialektach i gwarach

dialektyczny /ˌdʲjalɛkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
dialectique
  (filozofia, filozoficzny) związany z dialektyką, zgodny z zasadami dialektyki

dializa /djalˈiza/ (n)
dialyse
  metoda oczyszczania roztworów koloidalnych z elektrolitów przy użyciu błony półprzepuszczalnej.

dialog /ˈdʲjalɔk/ (n)
dialogue
  rozmowa dwóch osób

diament /ˈdʲjãmɛ̃nt/ (n)
diamant
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał, przezroczysta odmiana węgla występująca w przyrodzie;

diapozytyw /djˌapɔzˈɨtɨf/ (n)
diapositive
  (fotografia) slajd, przezrocze

diaspora /dʲjaˈspɔra/ (n)
diaspora
  ogół ludności danego narodu mieszkającej poza swoim macierzystym krajem

diateza /dʲjaˈtɛza/ (n)
diathèse
  (medycyna, medyczny) skłonność do zachorowania na określoną chorobę;

diatoniczny /djˌatɔɲˈitʃnɨ/ (adj)
diatonique
  związany z diatoniką

didaskalia /ˌdʲidaˈskalʲja/ (n)
indication scénique
  wskazówki autora, tekst poboczny zawierający objaśnienia dotyczące sposobu wystawienia sztuki

diecezja /dʲjɛˈʦ̑ɛzʲja/ (n)
diocèse
  (historia, historyczny, historycznie) jednostka administracyjna w starożytnym Rzymie;
  (kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez biskupa;

diecezjalny /ˌdʲjɛʦ̑ɛˈzʲjalnɨ/ (adj)
diocésain
  (przymiotnik) od: diecezja

diegetyczny /djˌɛɡɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
diégétique
  (książkowy) narracyjny

dielektryczny /djˌɛlɛktrˈɨtʃnɨ/ (adj)
diélectrique
  (fizyka, fizyczny) słabo lub w ogóle nie przewodzący ładunków elektrycznych

dielektryk /dʲjɛˈlɛktrɨk/ (n)
diélectrique
  materiał, który bardzo słabo przewodzi prąd;

dieta /ˈdʲjɛta/ (n)
règime
  (medycyna, medyczny) sposób odżywiania się

dietetyczny /ˌdʲjɛtɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
diététique
  (książkowy) o posiłku: niskokaloryczny, zdrowy
  (medycyna, medyczny) spełniający wymagania diety lub dietetyki albo z nimi związany

difalia /dʲiˈfalʲja/ (n)
diphallia
  (anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) wada wrodzona polegająca na posiadaniu podwójnego penisa

dingo /ˈdʲĩŋɡɔ/ (n)
dingo
  (zoologia, zoologiczny) Canis lupus dingo, ssak z rodziny psowatych, zamieszkujący Australię, Nową Gwineę, oraz Azję Południowo-Wschodnią;

dinozaur /dʲĩˈnɔzawr/ (n)
dinosaure
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły gad naczelny z grupy archozaurów, która zdominowały ziemskie ekosystemy na ponad 160 mln lat, pojawiając się w środkowym triasie;

dioda /ˈdʲjɔda/ (n)
diode
  (elektronika, elektroniczny) element elektroniczny wykazujący różny opór w zależności od kierunku przepływu prądu;

dioksyna /djɔksˈɨna/ (n)
dioxine
  (chemia, chemiczny) potoczna nazwa chlorowanych dibenzodioksyn

dioptryka /djˈɔptrɨkˌa/ (n)
dioptrique
  (fizyka, fizyczny) dział optyki zajmujący się badaniami zjawisk załamywania światła;

diplodok /dʲiˈplɔdɔk/ (n)
diplodocus
  (paleontologia, paleontologiczny) gatunek dinozaura roślinożernego z okresu późnej jury;

dis-moll /ˈdʲis‿mɔl/ (n)
d diése mineur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku dis (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami)

disulfoton /ˌdʲisulˈfɔtɔ̃n/ (n)
disulfoton
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, wyjątkowo toksyczny insektycyd i akarycyd;

diuna /ˈdʲjũna/ (n)
diuna
  ruchoma wydma na wybrzeżu morskim powstała przez nawiewanie piasku

diżoński /dʲiʒˈɔɲski/ (adj)
dijonnais
  związany z Dijon, dotyczący Dijon (miasta we Francji)

dla /dla/ (preposition)
envers
  …używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa adresata uczuć wykonawcy czynności
pour
  …używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności

dla chcącego nic trudnego /ˌdla‿xʦ̑ɔ̃nˈʦ̑ɛɡɔ ˈɲiʦ̑ trudˈnɛɡɔ/ (proverb)
vouloir, c'est pouvoir
  jeśli bardzo czegoś pragniemy, to nie jest problemem, abyśmy to zdobyli

dla świętego spokoju /ˌdla‿ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ spɔˈkɔju/ (adv)
par acquit de conscience
  (potocznie, potoczny) bez przekonania, jedynie w celu uniknięcia konfliktów, zdenerwowania

dlaczego /dlaˈʧ̑ɛɡɔ/ (interrogativePronoun)
pourquoi
  …używany w zdaniach, w których pytający pyta o przyczynę lub cel jakiejś czynności

dlaczego /dlaˈʧ̑ɛɡɔ/ (pronoun)
pourquoi
  …używany w zdaniach podrzędnych określających przyczynę lub cel czynności

dlatego /dlaˈtɛɡɔ/ (conjunction)
car, parce que
  …używany w budowie podrzędnego zdania przyczynowego
donc, ensuite
  …używany w budowie współrzędnego zdania wynikowego

dmuchać /ˈdmuxaʨ̑/ (v)
sauter
  (wulgarnie, wulgaryzm) o mężczyźnie: odbywać stosunek płciowy z kobietą
souffler
  wypuszczać powietrze z ust

dno /dnɔ/ (n)
fond
  dolna powierzchnia wgłębienia w skorupie ziemskiej, np. koryta rzeki lub wąwozu

do /dɔ/ (n)
ut
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nazwa solmizacyjna dźwięku C;

do /dɔ/ (preposition)
à
  …określający końcowy punkt w przestrzeni

do góry /dɔ ɡˈurɨ/ (adv)
en haut
  w kierunku pionowym do ziemi, ponad powierzchnię

do góry nogami /dɔ‿ˈɡurɨ nɔˈɡãmʲi/ (adv)
sens dessus dessous, à l'envers
  dnem, spodnią częścią w kierunku góry, obrócony o 180 stopni w osi równoległej do podstawy

do szaleństwa /ˌdɔ‿ʃaˈlɛ̃j̃stfa/ (adv)
à la folie
  (przenośnie, przenośnia) bardzo, mocno, niezwykle, szczególnie, skrajnie

do widzenia /ˌdɔ‿vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
au revoir, adieu
  uprzejmy zwrot używany do pożegnania się z kimś

doba /ˈdɔba/ (n)
vingt-quatre heures
  (jednostka miary) jednostka czasu równa czasowi obrotu Ziemi wokół własnej osi (24 godziny)

doberman /dɔˈbɛrmãn/ (n)
dobermann, doberman
  (kynologia, kynologiczny) silny i duży, wilkowaty pies z grupy pinczerów, o gładkiej ciemnej sierści;

dobierać /dɔbjˈɛratɕ/ (v)
assortir
  wybierać, wyszukiwać coś lub kogoś odpowiedniego

dobitny /dɔˈbʲitnɨ/ (adj)
explicite
  wyraźny, który nie pozostawia wątpliwości

dobranoc /dɔˈbrãnɔʦ̑/ (interjection)
bonne nuit, nuit
  pożegnanie używane wieczorem, kiedy chcemy komuś życzyć dobrej, spokojnej nocy

dobro /ˈdɔbrɔ/ (n)
bonté
  jedna z dwóch podstawowych wartości moralnych, przeciwieństwo zła;

dobrobyt /dɔˈbrɔbɨt/ (n)
prospérité, bien-être, richesse, aisance, aise
  dobre warunki materialne

dobroczynność /dˌɔbrɔtʃˈɨnnɔɕtɕ/ (n)
charité, bienfaisance
  działalność polegająca na bezinteresownym niesieniu pomocy potrzebującym

dobrowolny /ˌdɔbrɔˈvɔlnɨ/ (adj)
volontaire
  wynikający z własnej woli, działający bez przymusu

dobroć /ˈdɔbrɔʨ̑/ (n)
bonté
  cecha postępowania odznaczająca się życzliwością
  cecha tego, co jest dobre

dobry /ˈdɔbrɨ/ (adj)
bon, bonne
  miły, uczynny, usłużny, szlachetny

dobry wieczór /ˈdɔbrɨ ˈvʲjɛʧ̑ur/ (interjection)
bonsoir
  uprzejme powitanie używane wieczorem

dobrze /ˈdɔbʒɛ/ (adv)
bien, bon, dûment
  w należyty sposób

dobór /dˈɔbur/ (n)
choix, sélection
  wybranie najodpowiedniejszych do określonego celu osób, zwierząt lub przedmiotów

doceniać /dɔˈʦ̑ɛ̃ɲäʨ̑/ (v)
apprécier
  dostrzegać wartość kogoś lub czegoś; cenić coś wysoko

dochód /ˈdɔxut/ (n)
revenu
  (ekonomia, ekonomiczny) suma wpływów z wszystkich źródeł lub określonego ich typu;

dociekliwy /dˌɔtɕɛklˈivɨ/ (adj)
inquisitif
  taki, który chce dowiedzieć się i zrozumieć jak najwięcej

docierać /dɔˈʨ̑ɛraʨ̑/ (v)
atteindre, arriver
  dostawać się, dochodzić dokądś lub do kogoś z trudem

dodatkowo /dˌɔdatkˈɔvɔ/ (adv)
à côté
  w sposób dodany do czegoś

dodekafoniczny /dˌɔdɛkˌafɔɲˈitʃnɨ/ (adj)
dodécaphonique
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany z dodekafonią, zgodny z zasadami dodekafonii

dodo /ˈdɔdɔ/ (n)
dodo
  (ornitologia, ornitologiczny) wymarły ptak nielot z wyspy Mauritius z gatunku Raphus cucullatus;

dog /dɔk/ (n)
dogue
  (kynologia, kynologiczny) nazwa rasy psa;

dogmat /dˈɔɡmat/ (n)
dogme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) prawda uznana za objawioną przez Kościół
  twierdzenie przyjęte bezkrytycznie za pewne bez względu na brak stwierdzenia jego prawdziwości

dogmatyzm /dɔɡmˈatɨzm/ (n)
dogmatisme
  brak krytycyzmu w stosunku do pewnych tez i poglądów, odrzucanie możliwości poddania ich weryfikacji

dogodnie /dɔɡˈɔdɲʲɛ/ (adv)
avantageusement, bien
  przynosząc korzyść
confortablement
  w sposób odpowiadający czyimś potrzebom

dogodny /dɔɡˈɔdnɨ/ (adj)
commode, favorable, aisé, avantageux, convenable
  odpowiedni, właściwy, nadający się do czegoś, odpowiadający określonym potrzebom/wymaganiom

doić /ˈdɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
traire
  (zootechnika, zootechniczny) pozyskiwać mleko, wyciskając je z wymion krowy, owcy

dojrzałość /dɔjʒˈawɔɕtɕ/ (n)
maturité
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: dojrzały

dojrzały /dɔjˈʒawɨ/ (adj)
mûr
  o żywych organizmach: taki, który osiągnął dojrzałość; taki, który jest w pełni swego rozwoju
  taki, który postępuje jak dorosły; działa rozsądnie, mądrze, jest odpowiedzialny

dojrzewanie /ˌdɔjʒɛˈvãɲɛ/ (n)
adolescence
  okres życia między dzieciństwem a dorosłością;

dojrzewać /dɔjˈʒɛvaʨ̑/ (v)
mûrir
  osiągać pełnię rozwoju; osiągać dojrzałość, dorosłość

dok /dɔk/ (n)
dock
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) basen portowy lub pływająca konstrukcja, zapewniające utrzymanie położenia statku w stałej pozycji

dokonany /ˌdɔkɔ̃ˈnãnɨ/ (adj)
parfait
  (gramatyka) opisujący czynność, która się zakończyła

dokonać /dɔˈkɔ̃naʨ̑/ (v)
réaliser
  wykonać, stworzyć coś ważnego, istotnego dla jakiejś dziedziny
accomplir, achever
  zrobić coś do końca, wykonać jakąś funkcję, czynność

dokrętka /dɔkrˈɛntka/ (n)
contre-écrou
  (technologia, technika, techniczny) nakrętka zabezpieczająca śrubę przed odkręceniem się

doktor honoris causa /dˈɔktɔr xɔnˈɔris tsˈawsa/ (n)
docteur honoris causa
  (szkolnictwo, szkolny) akademicki tytuł honorowy nadawany osobom szczególnie zasłużonym;

doktorant /dɔkˈtɔrãnt/ (n)
candidat au doctorat
  osoba na studiach doktoranckich, ubiegająca się o stopień naukowy doktora

doktrynalny /dˌɔktrɨnˈalnɨ/ (adj)
doctrinal
  dotyczący doktryny

dokuczać /dɔˈkuʧ̑aʨ̑/ (v)
agacer, importuner, vexer
  sprawiać przykrość, kłopoty lub ból

dokuczliwy /ˌdɔkuʧ̑ˈlʲivɨ/ (adj)
taquin
  lubiący dokuczać

dokument /dɔˈkũmɛ̃nt/ (n)
documentaire
  (potocznie, potoczny) film dokumentalny
document, acte
  materiał w postaci papierowej potwierdzający coś;
papier
  pismo urzędowe stwierdzające tożsamość

dokąd /ˈdɔkɔ̃nt/ (pronoun)
jusqu'à, quand
  … pytajny, służący do pytania o długość trwania jakiejś czynności
où
  … pytajny, służący do pytania o miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch
  … względny, służący do łączenia zdania głównego z podrzędnym, gdy zdanie podrzędne określa miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch

dokładnie /dɔˈkwadʲɲɛ/ (adv)
exactement, précisément
  w sposób dokładny, precyzyjny, staranny; z dbałością o szczegóły

dokładność /dɔˈkwadnɔɕʨ̑/ (n)
exactitude, précision, justesse, préciosité
  cecha tego, co dokładne
ponctualité
  staranność, dbałość

dokładny /dɔˈkwadnɨ/ (adj)
précis, exact
  wykonany z dużą starannością
  o człowieku: robiący coś starannie

dolar /ˈdɔlar/ (n)
dollar
  (jednostka monetarna) waluta niektórych krajów świata o symbolu $;

dolaryzacja /ˌdɔlarɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
dollarisation
  (ekonomia, ekonomiczny) wprowadzenie dolara do obrotu w innym państwie jako urzędowej waluty;

dolaryzować /ˌdɔlarɨˈzɔvaʨ̑/ (v)
dollariser
  (ekonomia, ekonomiczny) wprowadzać dolara do obrotu w innym państwie jako urzędową walutę

dolewać oliwy do ognia /dɔˈlɛvaʨ̑ ɔˈlʲivɨ dɔ‿ˈːɟɲa/ (v)
jeter de l'huile sur le feu, mettre de l'huile sur le feu, verser de l'huile sur le feu
  zwiększać czyjeś niezadowolenie lub rozdrażnienie, eskalować spór i potęgować negatywne emocje

dolina /dɔˈlʲĩna/ (n)
vallée, vallon
  (geografia, geograficzny) wklęsła, wydłużona forma terenu, znajdująca się poniżej poziomu otaczającego terenu;

dolmen /ˈdɔlmɛ̃n/ (n)
dolmen
  (archeologia, archeologiczny) prehistoryczna budowla megalityczna o charakterze grobowca, składająca się z głazów wkopanych pionowo w ziemię i wielkiego płaskiego bloku skalnego, który był na nich ułożony;

dolnoniemiecki /dˌɔlnɔɲʲɛmjˈɛtski/ (n)
bas allemand
  (językoznawstwo, językoznawczy) język dolnoniemiecki;

dolnosaksoński /dˌɔlnɔsaksˈɔɲski/ (adj)
bas-saxon
  związany z Dolną Saksonią, dotyczący Dolnej Saksonii

dolny /ˈdɔlnɨ/ (adj)
bas
  (geografia, geograficzny) będący bliżej ujścia rzeki

dom /dɔ̃m/ /ˈdɔmɨ/ (n)
maison, ménage
  (architektura, architektoniczny) (urbanistyka, urbanistyczny) oddzielny budynek mieszkalny
maison
  (heraldyka, heraldyczny) ród, rodzina, dynastia
centre acceuil, magasin
  (urzędowy) placówka społeczna, usługowa lub handlowa
maison, foyer
  pomieszczenie lub miejsce które kojarzymy z domem rodzinnym lub z ogniskiem domowym

dom akademicki /ˈdɔ̃m ˌakadɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (n)
foyer d'étudiants
  (rzadki, rzadko używany) (szkolnictwo, szkolny) budynek, w którym mieszkają studenci;

dom dziecka /ˈdɔ̃mʲ ˈʥ̑ɛʦ̑ka/ (n)
orphelinat
  placówka opiekuńczo-wychowawcza typu socjalizacyjnego dla dzieci i młodzieży, których potrzeby stale lub okresowo nie mogą być zaspokajane w domu rodzinnym;

dom kultury /dˈɔm kultˈurɨ/ (n)
centre culturel
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) instytucja prowadząca działalność społeczno-kulturalną;

dom publiczny /ˈdɔ̃m puˈblʲiʧ̑nɨ/ (n)
bordel, maison de prostitution
  dom, w którym jest uprawiana prostytucja;

domator /dɔmˈatɔr/ (n)
casanier
  osoba dużo przebywająca w domu, lubiąca życie rodzinne

domek z kart /ˈdɔ̃mɛk ˈs‿kart/ (n)
château de cartes
  (przenośnie, przenośnia) coś, co jest nietrwałe
  budowla z kart do gry, najczęściej mająca kształt piramidki

dominikanin /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãɲĩn/ (n)
dominicain
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek katolickiego zakonu męskiego, założonego przez św. Dominika;

domino /dɔ̃ˈmʲĩnɔ/ (n)
domino
  gra towarzyska rozgrywana 28 kamieniami, z których każdy ma na swoich końcach od 0 do 6 kropek;

domofon /dɔ̃ˈmɔfɔ̃n/ (n)
interphone
  urządzenie elektroniczne wykorzystywane w blokach mieszkalnych do komunikacji głosowej na małe odległości bez pośrednictwa centrali;

domowej roboty /dɔ̃ˈmɔvɛj rɔˈbɔtɨ/ (adj)
fait maison
  wytwarzany w warunkach małego gospodarstwa lub domu

domowy /dɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
fait maison
  wyprodukowany w domu
domestique
  związany z domem, dotyczący domu

donica /dɔ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
terrine
  (przestarzałe, przestarzały) makutra, gliniana misa do ucierania

doniczka /dɔ̃ˈɲiʧ̑ka/ (n)
pot de fleurs
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) naczynie, przeważnie z terakoty, zazwyczaj z otworem w denku służące do hodowania roślin ozdobnych;

donos /dˈɔnɔs/ (n)
délation, dénonciation
  poufne zgłoszenie do władz o dokonaniu przez kogoś wykroczenia, przestępstwa albo o złamaniu obowiązujących norm

donosicielski /dˌɔnɔɕitɕˈɛlski/ (adj)
rapporteur
  związany z donosicielem, donoszeniem, dotyczący donosiciela lub donoszenia

donżon /ˈdɔ̃n͇ʒɔ̃n/ (n)
donjon
  (architektura, architektoniczny) wieża lub baszta będąca częścią zamku, przeznaczona do obrony i zamieszkania;

dookoła /ˌdɔːˈkɔwa/ (adv)
autour
  ze wszystkich stron punktu położonego w środku

dopełniacz /dɔˈpɛwʲɲaʧ̑/ (n)
génitif
  (gramatyka) drugi przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? czego?;

dopełnianie /ˌdɔpɛwʲˈɲä̃ɲɛ/ (n)
accomplissement
  (rzeczownik odczasownikowy) od: dopełniać

dopełniać /dɔpˈɛwɲʲatɕ/ (v)
accomplir, exécuter
  czynić powinności, by coś zakończyć
s'accomplir
  stawać się realnym
se compléter
  uzupełniać się nawzajem, tworząc odpowiednią całość

dopełnienie /ˌdɔpɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
complément d'objet
  (gramatyka) część zdania oznaczająca przedmiot wykonywanej czynności;
complémentaire
  (matematyka, matematyczny) zbiór elementów nie należących do danego zbioru;

dopiero /dɔˈpʲjɛrɔ/ (particle)
à peine
  dopiero co → przed chwilą, bardzo niedawno
ne... que
  przy określeniu czasu: o czymś, co ma wydarzyć się późno, później niż oczekiwano
seulement
  zaznaczenie, że coś jest małe lub niewystarczające

dopisek /dɔpˈisɛk/ (n)
annotation, note
  dodatkowa, krótka informacja dodana do uprzednio istniejącego tekstu
post-scriptum
  dodatkowy, krótki przekaz tekstowy dołączony do listu pod tekstem głównym

dopięcie /dɔˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
réalisation
  (przenośnie, przenośnia) osiągnięcie czegoś

doprawdy /dɔprˈavdɨ/ (particle)
vraiment
  podkreślająca prawdziwość
  wyrażająca zdziwienie

dopóty dzban wodę nosi, dopóki mu się ucho nie urwie /dɔˈputɨ ˈʣ̑bãn ˈvɔdɛ ˈnɔɕi dɔˈpuci‿mu‿ɕɛ ˈuxɔ ɲɛ‿ˈurvʲjɛ/ (proverb)
tant va la cruche à l'eau qu'à la fin elle se brise
  każdy ma swoje granice wytrzymałości

dopływać /dɔpwˈɨvatɕ/ (v)
affluer
  płynąc, osiągać cel

dorada /dɔˈrada/ (n)
daurade dorade
  (ichtiologia, ichtiologiczny) srebrzysta ryba morska z pasami na bokach;

doradca /dɔrˈattsa/ (n)
conseiller
  osoba udzielająca porad

dorastać /dɔrˈastatɕ/ (v)
grandir, croître
  rosnąc, osiągać właściwy wzrost lub wysokość
grandir, devenir adulte
  stawać się dorosłym; zbliżać się do pełnoletniości

dorosłość /dɔrˈɔswɔɕtɕ/ (n)
majorité, âge adulte
  cecha tego, co dorosłe

dorosły /dɔˈrɔswɨ/ (adj)
adulte
  o człowieku lub zwierzęciu: będący w wieku, w którym przeciętny organizm ma zdolność rozrodu, lub starszym

dorosły /dɔˈrɔswɨ/ (n)
adulte, majeur
  dorosła (1.1) osoba

dorsz /dɔrʃ/ (n)
morue
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Gadus, drapieżna ryba morska;

doskonałość /ˌdɔskɔ̃ˈnawɔɕʨ̑/ (n)
perfection
  szczyt, zupełność, brak jakiejkolwiek wady, niedostatku lub możliwości ulepszenia;

doskonały /ˌdɔskɔ̃ˈnawɨ/ (adj)
parfait, idéal
  skończony, perfekcyjny; taki, któremu nic nie brakuje, w którym już nic nie da się ulepszyć

dostatek /dɔˈstatɛk/ (n)
aise
  dobrobyt; bogate, wygodne życie

dostawać /dɔˈstavaʨ̑/ (v)
atteindre
  stawać się (bez własnego aktywnego udziału) posiadaczem czegoś, co wcześniej miał ktoś inny

dostojnik /dɔˈstɔjɲik/ (n)
dignitaire
  osoba piastująca wysokie funkcje, wpływowa

dostosowywać /dˌɔstɔsɔvˈɨvatɕ/ (v)
adapter, accommoder
  sprawiać, że coś staje się odpowiednie
s'adapter, s'accommoder, se conformer
  zmieniać się tak, by być odpowiednim

dostęp /ˈdɔstɛ̃mp/ (n)
accès, abord
  możliwość dotarcia do jakiegoś miejsca, zasobu lub osoby

dostępny /dɔˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
accessible
  (o miejscu) taki, do którego można dojść lub dotrzeć
  łatwy do zrozumienia
accessible, disponible
  możliwy do zdobycia, uzyskania lub osiągnięcia

dosłownie /dɔˈswɔvʲɲɛ/ (adv)
mot à mot, littéral, au pied de la lettre, textuel, à la lettre
  w sposób ścisły; dokładnie tak, jak znaczą słowa

dotrzymywać /dˌɔtʃɨmˈɨvatɕ/ (v)
tenir
  spełniać zobowiązania

dotyczyć /dɔˈtɨʧ̑ɨʨ̑/ (v)
concerner, regarder
  mieć z czymś związek, odnosić się do czegoś

dotyczący /dˌɔtɨtʃˈɔntsɨ/ (adj)
concernant
  mający bezpośrednie powiązanie

dotyk /ˈdɔtɨk/ (n)
toucher
  (fizjologia, fizjologiczny) jeden ze zmysłów umożliwiający odbiór rzeczywistości za pomocą narządów czucia powierzchniowego i głębokiego;

dotykalny /dˌɔtɨkˈalnɨ/ (adj)
tangible
  taki, którego można dotknąć

dotykać /dɔˈtɨkaʨ̑/ (v)
blesser
  (przenośnie, przenośnia) sprawiać komuś przykrość, urażać kogoś
toucher, palper
  zbliżać się do czegoś do momentu zetknięcia, kontaktu fizycznego

dotąd /ˈdɔtɔ̃nt/ (pronoun)
jusque-là
  … wyrażający granicę czasową: aż do teraz, dotychczas

dowcip /ˈdɔfʲʨ̑ip/ (n)
blague, plaisanterie
  coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć

dowolnie /dɔˈvɔlʲɲɛ/ (adv)
librement
  w sposób dowolny

dowód /ˈdɔvut/ (n)
preuve, démonstration
  (matematyka, matematyczny) skończony ciąg zdań wykazujący prawdziwość twierdzenia;
carte d'identité
  dokument potwierdzający przynależność (potocznie, potoczny) dowód osobisty
preuve, témoignage
  przedmiot, okoliczność wykazujące coś (dowodzące czegoś)

dowód osobisty /ˈdɔvut ˌɔsɔˈbʲistɨ/ (n)
carte d'identité
  (administracja) dokument identyfikujący osobę oraz poświadczający jej obywatelstwo;

dowódca /dɔˈvutʦ̑a/ (n)
commandant
  osoba kierująca grupą wojskowych;

dowództwo /dɔvˈutstfɔ/ (n)
quartier général
  miejsce urzędowania dowódcy
commandement
  stanowisko i władza dowódcy
état-major
  zespół dowódców; dowódca wraz ze sztabem

dozorca /dɔˈzɔrʦ̑a/ (n)
concierge
  osoba opiekująca się budynkiem mieszkalnym, utrzymująca czystość w nim i wokół niego

dozwolony /ˌdɔzvɔˈlɔ̃nɨ/ (adj)
admissible
  dopuszczalny, akceptowalny, zgodny z obowiązującymi zasadami

dozymetryczny /dˌɔzɨmɛtrˈɨtʃnɨ/ (adj)
dosimétrique
  związany z dozymetrią lub dozymetrem, dotyczący dozymetrii lub dozymetru

dołączać /dɔwˈɔntʃatɕ/ (v)
annexer
  uzupełniać o coś
joindre
  stawać się uczestnikiem lub elementem czego
se joindre
  stawać się samemu członkiem lub częścią jakiegoś istniejącego zbioru (synonim (2.1))

doświadczenie /ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
expérience
  ogół zdobytych wiadomości i umiejętności

dość /dɔɕʨ̑/ (indefiniteCardinalNumeral)
assez
  w pewnym stopniu; w sposób wystarczający, w miarę
  tyle, ile być powinno, wystarczająco dużo

dość /dɔɕʨ̑/ (interjection)
assez
  wykrzyknienie oznaczające zakaz, stanowczą prośbę o zaprzestanie jakiegoś działania

dożylny /dɔʒˈɨlnɨ/ (adj)
intraveineux
  bezpośrednio wprowadzany do krwiobiegu przez żyłę

dożywotni /ˌdɔʒɨˈvɔtʲɲi/ (adj)
viager
  taki, który potrwa do końca czyjegoś życia

drabina /draˈbʲĩna/ (n)
échelle
  drewniana lub metalowa konstrukcja z dwóch pionowych belek połączonych poziomymi szczeblami ułatwiająca wchodzenie na niewielkie wysokości, zazwyczaj do kilku metrów;

drabinka /draˈbʲĩnka/ (n)
escalier
  w go sposób łapania grupy kamieni polegający na stawianiu ich przy każdym kolejnym ruchu w atari;

drag queen /drˈaɡ ɡvˈin/ (n)
drag queen, drag-queen
  artysta rewiowy, kabaretowy lub estradowy w kobiecym emploi, w charakterystycznym groteskowym stylu;

dragon /ˈdraɡɔ̃n/ (n)
dragon
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej jazdy, pieszy i konny, później tylko konny
virago, dragon
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) o potężnej i energicznej kobiecie, która lubi dyrygować, dowodzić innymi

drakońskie prawa /draˈkɔ̃j̃sʲcɛ ˈprava/ (idiom)
lois draconiennes
  (przenośnie, przenośnia) prawa surowe, bezwzględne, okrutne i ostre

dram /drãm/ (n)
dram
  (jednostka monetarna) waluta Armenii;

dramat /ˈdrãmat/ (n)
drame
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jeden z trzech rodzajów literackich, obok liryki i epiki;
  utwór literacki, którego akcja przedstawiona jest w formie dialogów i monologów, przeznaczony do wystawienia na scenie

dramatyczny /drˌamatˈɨtʃnɨ/ (adj)
dramatique
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dotyczący dramatu jako utworu literackiego

drapacz chmur /ˈdrapaʧ̑ ˈxmur/ (n)
gratte-ciel
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) bardzo wysoki budynek

drapać /ˈdrapaʨ̑/ (v)
gratter
  przeciągać po czymś paznokciami lub pazurami

drapieżca /drapʲˈɛʃtsa/ (n)
prédateur
  osoba lub kraj napadający

drapieżnictwo /drˌapʲɛʒɲˈitstfɔ/ (n)
prédation
  (ekologia, ekologiczny) forma zaspokajania potrzeb pokarmowych przez zjadanie ciała ofiary;

drapieżnik /draˈpʲjɛʒʲɲik/ (n)
prédateur
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, którego pokarmem są inne zwierzęta, a jego sposób odżywiania doprowadza do śmierci ofiar

drapieżność /drapʲˈɛʒnɔɕtɕ/ (n)
prédation
  (ekologia, ekologiczny) cecha drapieżników

drastycznie /drastˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
extrêmement
  w sposób drastyczny

drastyczny /drastˈɨtʃnɨ/ (adj)
radical
  pełen jaskrawości, wyrazistości, czasem też - brutalności

drawidyjski /drˌavidˈɨjski/ (adj)
dravidien
  związany z Drawidami, dotyczący Drawidów

drawidyjski /drˌavidˈɨjski/ (n)
dravidien
  (językoznawstwo, językoznawczy) każdy z 85 języków języków należących do rodziny języków używanych w południowych Indiach, na Sri Lance i zachodnim Pakistanie;

drawit /ˈdravʲit/ (n)
dravite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;

drażliwość /draʒˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
irritabilité
  cecha tego, kto jest drażliwy, kogo łatwo rozdrażnić

drażnić /ˈdraʒʲɲiʨ̑/ (v)
irriter
  irytować, denerwować kogoś; działać komuś na nerwy
  podrażniać, wywoływać podrażnienie (np. skóry)

dres /drɛs/ (n)
survêtement
  (krawiectwo) (sport, sportowy) wygodny strój treningowy (komplet góra i dół) noszony najczęściej przez sportowców

dreszcz /drɛʃʧ̑/ (n)
frisson
  (fizjologia, fizjologiczny) odczucie zimna wraz z drżeniem ciała wywołane silną emocją lub chorobą;

drewno /ˈdrɛvnɔ/ (n)
bois
  materiał uzyskiwany z gałęzi i pni drzew używany w budownictwie, stolarstwie, bednarstwie itp. do wytwarzania różnych przedmiotów oraz jako opał;

drezyna /drɛˈzɨ̃na/ (n)
draisine
  mały pojazd kolejowy, wykorzystywany głównie przy pracach torowych;

drobiazgowo /drˌɔbjazɡˈɔvɔ/ (adv)
méticuleusement, minutieusement
  szczegółowo, dokładnie, w sposób drobiazgowy

drobne /ˈdrɔbnɛ/ (n)
monnaie
  (potocznie, potoczny) pieniądze o niewielkim nominale, monety

drobnomieszczaństwo /drˌɔbnɔmjɛʃtʃˈaɲstfɔ/ (n)
petite bourgeoisie, petite-bourgeoisie
  (socjologia, socjologiczny) mieszczanie nie posiadający dużego majątku;

droga /ˈdrɔɡa/ (n)
chemin, voie, route, chaussée
  każdy wytyczony lub przyjęty pas terenu przeznaczony do ruchu pojazdów i ludzi, także zwierząt;

droga ekspresowa /ˈdrɔɡa ˌɛksprɛˈsɔva/ (n)
voies express, voies rapide
  droga dwu- lub jednojezdniowa przeznaczona do szybkiej jazdy, o ograniczonej dostępności;

droga krzyżowa /ˈdrɔɡa kʃɨˈʒɔva/ (n)
chemin de croix, chemin de la Croix
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: rodzaj nabożeństwa wielkopostnego;

drogeria /drɔɡˈɛrja/ (n)
droguerie
  (handel, handlowy) sklep z kosmetykami oraz produktami aptecznymi;

drogi /ˈdrɔɟi/ (adj)
cher
  posiadający wysoką cenę
  bliski uczuciowo

dromader /drɔ̃ˈmadɛr/ (n)
dromadaire
  (zoologia, zoologiczny) wielbłąd jednogarbny;

dron /drɔ̃n/ (n)
drone
  bezzałogowy aparat latający do zastosowań cywilnych lub militarnych

drop /drɔp/ (n)
outarde barbue, grande outarde
  (ornitologia, ornitologiczny) Otis tarda, rzadki, chroniony, osiadły ptak europejski, najcięższy z latających;

drozd /drɔst/ (n)
grive, tourd
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki, owadożerny ptak śpiewający posiadający różnorodne upierzenie;

drożdże /ˈdrɔʒʤ̑ɛ/ (n)
levure
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa z drożdży (1.1) wykorzystywana m.in. w piekarnictwie, piwowarstwie i gorzelnictwie
  (mikologia, mikologiczny) Saccharomyces, rodzaj jednokomórkowych grzybów, które bez tlenu, na podłożu zawierającym cukier, wywołują fermentację alkoholową;

drożdżówka /drɔʒˈʤ̑ufka/ (n)
brioche
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) małe, słodkie pieczywo drożdżowe;

druga młodość /drˈuɡa mwˈɔdɔɕtɕ/ (n)
seconde jeunesse
  czucie się znów młodym, przeżywanie młodości na nowo będąc starszym

druga połówka /drˈuɡa pɔwˈufka/ (n)
moitié
  (przenośnie, przenośnia) czyjś partner (partnerka), mąż (żona)

druga strona medalu /ˈdruɡa ˈstrɔ̃na mɛˈdalu/ (idiom)
l'autre côté de la médaille
  inny (zwykle negatywny) aspekt danej sprawy, kwestii

druga wojna światowa /ˈdruɡa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
Seconde Guerre mondiale
  (historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1939-1945;

drugorzędny /drˌuɡɔʒˈɛndnɨ/ (adj)
secondaire, accessoire
  mniej ważny, niższej kategorii

druid /ˈdru<sup>j</sup>it/ (n)
druide
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny kapłan celtycki;

drukarka /druˈkarka/ (n)
imprimante
  urządzenie służące do drukowania

drukarnia /druˈkarʲɲa/ (n)
imprimerie
  zakład zajmujący się produkcją druków; miejsce, w którym się drukuje

drukować /druˈkɔvaʨ̑/ (v)
imprimer
  dawać coś do druku, publikować
  robić odbitki na prasie drukarskiej albo drukarce
  umieszczać na tkaninie wzór przez barwienie, wytłaczanie, odciskanie

drut kolczasty /ˈdrut kɔlˈʧ̑astɨ/ (n)
fil de fer barbelé
  materiał na ogrodzenia i zasieki w formie skręconych stalowych drutów z wystającymi ostrymi cierniami;

drużyna /druˈʒɨ̃na/ (n)
équipe
  zorganizowana grupa stworzona do wypełniania określonego obowiązku, wykonywania określonego zadania

dryblować /drɨˈblɔvaʨ̑/ (v)
dribbler
  (sport, sportowy) poruszać się w sposób mający na celu zmylenie i ominięcie przeciwnika

drylować /drɨˈlɔvaʨ̑/ (v)
dénoyauter
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pozbawiać owoce pestek

drylownica /ˌdrɨlɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
dénoyauteur
  urządzenie do mechanicznego usuwania pestek z owoców

drzazga /ˈḍʒazɡa/ (n)
esquille, écharde
  niewielki, ostry odłamek jakiegoś materiału (drewna, metalu, szkła itp.)

drzemka /ˈḍʒɛ̃mka/ (n)
somme
  krótki sen, przespanie się

drzewce /ˈḍʒɛfʦ̑ɛ/ (n)
espar
  belka, będąca częścią omasztowania;

drzewkowaty /dʒˌɛfkɔvˈatɨ/ (adj)
fruticuleux
  przypominający drzewko, mający postać drzewka

drzewo /ˈḍʒɛvɔ/ (n)
arbre
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) wieloletnia roślina składająca się z pnia i korony;
  (informatyka, informatyczny) struktura danych reprezentująca (1.2);
  (matematyka, matematyczny) graf acykliczny i spójny, przypominający wyglądem odwrócone do góry nogami drzewo (1.1);

drzewo arganowe /ˈḍʒɛvɔ ˌarɡãˈnɔvɛ/ (n)
arganier
  (botanika, botaniczny) Argania spinosa, (zobacz) argania żelazna

drzewo iglaste /ˈḍʒɛvɔ iɡˈlastɛ/ (n)
conifère
  (botanika, botaniczny) drzewo, którego liście mają formę igieł

drzeworyt /dʒɛvˈɔrɨt/ (n)
xylographie
  (sztuka) technika graficzna druku wypukłego posługująca się drewnianymi płytkami do wykonywania odbitek;

drzwi /ḍʒvʲi/ (n)
porte, huis
  ruchome zakrycie otworu w ścianie umożliwiającego przejście; sam taki otwór
porte, portière
  zakrycie na podobieństwo drzwi (1.1) każdego otworu, przez który można wejść lub coś wkładać

drób /drup/ (n)
volaille
  (zootechnika, zootechniczny) ptactwo hodowlane (kury, gęsi, indyki, kaczki itp.)

drżeć /drʒɛʨ̑/ (v)
trembler, tressaillir
  trząść się, drgać, dygotać

dualistyczny /dˌualistˈɨtʃnɨ/ (adj)
dualiste
  dwoisty, o dwóch aspektach

dualizm /duˈalizm/ (n)
dualisme
  (filozofia, filozoficzny) nurt w filozofii uznający za postawę bytu dwie odrębne substancje
  dwoistość, istnienie obok siebie dwóch oddzielnych nurtów, zjawisk itd.

dubliński /duˈblʲĩj̃sʲci/ (adj)
dublinois
  odnoszący się do miasta Dublin

dubn /dupn̥/ (n)
dubnium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Db i liczbie atomowej 105;

duch /dux/ (n)
âme
  dusza ludzka
fantôme
  niematerialna postać, często obdarzona nienaturalną siłą lub zdolnościami;
esprit
  umysł, myśli ludzkie

duchowo /duˈxɔvɔ/ (adv)
spirituellement
  w sposób duchowy, dotyczący duchowości

duchowość /duˈxɔvɔɕʨ̑/ (n)
spiritualité
  to, co duchowe, co odnosi się do życia wewnętrznego człowieka

duchowy /duˈxɔvɨ/ (adj)
spirituel
  odnoszący się do sfery ducha i duchowości

dudek /ˈdudɛk/ (n)
huppe, huppe fasciée
  (ornitologia, ornitologiczny) Upupa epops, średni ptak wędrowny o upierzeniu w kolorach pomarańczowym, czarnym i białym, z czubem na głowie;

dudy /ˈdudɨ/ (n)
cornemuse
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ludowy instrument muzyczny z grupy aerofonów stroikowych;

dudziarz /ˈduʥ̑aʃ/ (n)
cornemuseur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na dudach

dukat /ˈdukat/ (n)
ducat
  (historia, historyczny, historycznie) złota moneta używana w Europie od XIII do XIX w.;

dumnie /dˈumɲʲɛ/ (adv)
fièrement
  w sposób dumny

dumny /ˈdũmnɨ/ (adj)
fier, altier
  pewny siebie, mający poczucie własnej godności

dunajski /dũˈnajsʲci/ (adj)
danubien
  związany z rzeką Dunaj

dunkierczyk /dũŋʲˈcɛrʧ̑ɨk/ (n)
Dunkerquois
  mieszkaniec Dunkierki

dunkierka /dũŋʲˈcɛrka/ (n)
Dunkerquoise
  mieszkanka Dunkierki

dunkierski /dũŋʲˈcɛrsʲci/ (adj)
dunkerquois
  (przymiotnik) od Dunkierka

duola /duˈ<sup>w</sup>ɔla/ (n)
duolet
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) figura rytmiczna, w której nuta z kropką dzieli się na dwie równe części;

dupa /ˈdupa/ (n)
cul
  (wulgarnie, wulgaryzm) pośladki lub odbyt

dupek /ˈdupɛk/ (n)
con conne, trou du balle, trou du cul tru-du cul
  (grubiański, grubiańsko) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba lekceważona i pogardzana z racji swej niezaradności, głupoty i naiwności

dupiasty /dupʲˈastɨ/ (adj)
fessu
  (wulgarnie, wulgaryzm) o wydatnych pośladkach

dupojebak /ˌdupɔˈjɛbak/ (n)
enculeur
  (wulgarnie, wulgaryzm) aktywny homoseksualista, pederasta

dur /dur/ (n)
typhus
  (medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna;

dureń /ˈdurɛ̃ɲ/ (n)
bête, imbécile
  (potocznie, potoczny) człowiek mało inteligentny

durny /ˈdurnɨ/ (adj)
bébete, tourte
  mało inteligentny, głupi; naiwny, mało rozsądny

dusić /ˈduɕiʨ̑/ (v)
braiser
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gotować pod przykryciem, w niewielkiej ilości tłuszczu lub wody
étrangler
  tamować oddychanie, zaciskając gardło lub usta i nos
  (przenośnie, przenośnia) o uczuciach tłumić, powstrzymywać

dusza /ˈduʃa/ (n)
âme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niematerialny byt opuszczający człowieka (w niektórych religiach także zwierzę) w chwili śmierci;

duszność /dˈuʃnɔɕtɕ/ (n)
dyspnée, détresse respiratoire
  (medycyna, medyczny) subiektywne poczucie ograniczenia oddechu;
air suffocant, odeur de renfermé
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest duszne

duszpasterski /dˌuʃpastˈɛrski/ (adj)
pastoral
  związany z duszpasterstwem

duński /ˈdũj̃sʲci/ (adj)
danois
  odnoszący się do Danii lub Duńczyków

duński /ˈdũj̃sʲci/ (n)
danois
  język urzędowy Danii;

duża litera /ˈduʒa lʲiˈtɛra/ (n)
majuscule
  litera pisana tak, jak na początku zdania albo nazwiska

dużo /ˈduʒɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
beaucoup, bien
  w wielkiej ilości

duży /ˈduʒɨ/ (adj)
grand
  mający wiele elementów
grand, élève
  mający znaczne nasycenie domyślnej cechy, wysoki
grand, gros
  mający znaczne, wielkie rozmiary

duży ekran /ˈduʒɨ ˈɛkrãn/ (n)
grand écran
  (przenośnie, przenośnia) kino

dwoinka zapalenia płuc /dvɔˈ<sup>j</sup>ĩnka ˌzapaˈlɛ̃ɲa ˈpwuʦ̑/ (n)
pneumocoque
  (medycyna, medyczny) bakteria będąca jedną z przyczyn zachorowań na zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i zapalenie płuc;

dwoistość /dvɔˈistɔɕtɕ/ (n)
dualité
  składanie się z dwóch części, aspektów

dworzec /ˈdvɔʒɛʦ̑/ (n)
gare
  miejsce przyjazdu, odjazdu i postoju autobusów lub pociągów wraz z budynkiem przystosowanym do obsługi pasażerów (kasami, poczekalnią, punktami gastronomicznymi itp.);

dwu- /dvu/ (prefix)
bi-
  pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających dwukrotne wystąpienie czegoś

dwubarwny /dvuˈbarvnɨ/ (adj)
bicolore
  (książkowy) składający się z dwóch kolorów

dwubiegunowy /ˌdvubʲjɛɡũˈnɔvɨ/ (adj)
bipolaire
  taki, który ma dwa bieguny

dwudziestościan /dvˌudʑɛstˈɔɕtɕan/ (n)
icosaèdre
  (geometria) wielościan o dwudziestu ścianach

dwugłowy /dvuˈɡwɔvɨ/ (adj)
bicéphale
  mający dwie głowy

dwujęzyczność /dvˌujɛ̃zˈɨtʃnɔɕtɕ/ (n)
bilinguisme
  (językoznawstwo, językoznawczy) posługiwanie się dwoma językami

dwujęzyczny /ˌdvujɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
bilingue
  o człowieku: mówiący w dwóch językach
  napisany w dwóch językach
  zamieszkany przez ludność, która posługuje się dwoma językami

dwukolorowy /ˌdvukɔlɔˈrɔvɨ/ (adj)
bicolore
  taki, który ma dwa kolory

dwukropek /dvuˈkrɔpɛk/ (n)
deux-points, deux points
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny używany przed zapisem np. cytatu lub wyliczaniem pojęć

dwunastnica /ˌdvũnaˈstʲɲiʦ̑a/ (n)
duodénum
  (anatomia, anatomiczny) początkowy odcinek jelita cienkiego;

dwunastokąt /dvˌunastˈɔkɔnt/ (n)
dodécagone
  (geometria) wielokąt o dwunastu bokach

dwuoczny /dvuˈɔtʃnɨ/ (adj)
binoculaire
  pozwalający na obserwowanie dwojgiem oczu

dwupłat /ˈdvupwat/ (n)
biplan
  (lotnictwo, lotniczy) samolot o dwóch płatach nośnych;

dwupłatowy /dvˌupwatˈɔvɨ/ (adj)
biplan
  (lotnictwo, lotniczy) mający dwa płaty, złożony z dwóch płatów nośnych

dwusieczna /dvuˈɕɛʧ̑na/ (n)
bissectrice
  (matematyka, matematyczny) linia prosta dzieląca kąt na połowy;

dwusilnikowy /ˌdvuɕilʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
bimoteur
  (technologia, technika, techniczny) wyposażony w dwa silniki, posiadający dwa silniki

dwusylabowy /ˌdvusɨlaˈbɔvɨ/ (adj)
bisyllabique
  (językoznawstwo, językoznawczy) składający się z dwóch sylab

dwutlenek /dvutlˈɛnɛk/ (n)
bioxyde, dioxyde
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z jednego atomu danego pierwiastka połączonego z dwoma atomami tlenu

dwutlenek węgla /dvuˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla/ (n)
dioxyde de carbone
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny, bezwonny i niepalny gaz, produkt spalania i oddychania, wykorzystywany przez rośliny w procesie fotosyntezy;

dwuwargowy /dvˌuvarɡˈɔvɨ/ (adj)
bilabial
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymawiany z użyciem dwóch warg

dwuzębny /dvuˈzɛ̃mbnɨ/ (adj)
bidenté
  (książkowy) o przedmiotach mający dwa zęby (ostrza)

dwór /dvur/ (n)
manoir
  (architektura, architektoniczny) duży dom mieszkalny, siedziba dawnego ziemiaństwa
cour
  siedziba władcy
  otoczenie władcy, ludzie przebywający stale lub często na dworze (1.1)

dybuk /ˈdɨbuk/ (n)
dibbouk, dybbouk
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (ezoteryka) w mistycyzmie i folklorze żydowskim dusza zmarłego, która zawładnęła ciałem żywej osoby; zły duch, który wstępuje w żywego człowieka i nadaje mu obcą osobowość;

dychotomia /ˌdɨxɔˈtɔ̃mʲja/ (n)
dichotomie
  (filozofia, filozoficzny) podział pewnej klasy na dwie, zwykle przeciwstawne, grupy elementów lub zestawienie par przeciwstawnych pojęć
  para przeciwstawnych pojęć lub dwie części pewnej klasy przedmiotów

dydaktyczny /ˌdɨdakˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
didactique
  związany z dydaktyką

dyftong /ˈdɨftɔ̃ŋk/ (n)
diphtongue
  (językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk samogłoskowy o zmiennym przebiegu artykulacji, będący złożeniem samogłoski i półsamogłoski; przez użytkowników języka postrzegany jako złożenie dwóch samogłosek;

dygnitarz /dɨɟˈɲitaʃ/ (n)
dignitaire
  ktoś piastujący wysoki urząd

dykcja /ˈdɨkʦ̑ʲja/ (n)
diction
  sposób wymawiania wyrazów i zdań

dyktando /dɨktˈandɔ/ (n)
dictée
  (szkolnictwo, szkolny) ćwiczenie ortograficzne polegające na zapisywaniu dyktowanej treści

dyktator /dɨkˈtatɔr/ (n)
dictateur
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca kraju, który sprawuje władzę w sposób autorytarny, pozaprawny i zwykle brutalny
  (historia, historyczny, historycznie) urzędnik nadzwyczajny w republice rzymskiej, któremu przyznawano czasową władzę absolutną dla zapobieżenia kryzysowi;

dyktatura /dˌɨktatˈura/ (n)
dictature
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma sprawowania absolutnej i nieograniczonej władzy przez jedną osobę lub grupę osób;

dyletancki /ˌdɨlɛˈtãnʦ̑ʲci/ (adj)
dilettante, dilettantesque
  właściwy dyletantowi i dyletantyzmowi / dyletanctwu

dyliżans /dɨˈlʲiʒãw̃s/ (n)
diligence
  czterokołowy, kryty pojazd konny przewozowy;

dym /dɨ̃m/ (n)
fumée
  produkty spalania zawieszone w powietrzu

dymek /ˈdɨ̃mɛk/ (n)
bulle, phylactère
  (potocznie, potoczny) w komiksach, ilustrowanych historyjkach: miejsce, w którym zamieszczona jest wypowiedź bohatera, a także: treść tejże wypowiedzi

dymić /ˈdɨ̃mʲiʨ̑/ (v)
fumer
  wydzielać dym

dynamiczność /ˌdɨ̃nãˈmʲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
dynamisme
  cecha tego, co dynamiczne

dynamika /dɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
dynamique
  (fizyka, fizyczny) dział mechaniki zajmujący się ruchem ciał materialnych pod działaniem sił;

dynamit /dɨ̃ˈnãmʲit/ (n)
dynamite
  materiał wybuchowy otrzymywany z mieszanki nitrogliceryny i ziemi okrzemkowej;

dynastia /dɨ̃ˈnastʲja/ (n)
dynastie
  ród panujący sprawujący dziedziczną władzę w monarchii

dynastyczny /dˌɨnastˈɨtʃnɨ/ (adj)
dynastique
  związany z dynastią, dotyczący dynastii

dynia /ˈdɨ̃ɲa/ (n)
courge, citrouille
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) duży, najczęściej żółty lub pomarańczowy owoc dyni (1.1)
  (botanika, botaniczny) Cucurbita, roślina z rodziny dyniowatych;

dynks /dɨ̃ŋks/ (n)
truc
  (regionalizm, regionalny) przedmiot o nazwie, której mówiący nie potrafi określić

dyplom /ˈdɨplɔ̃m/ (n)
diplôme
  dokument stwierdzający czyjś tytuł naukowy bądź zawodowy

dyplomacja /dˌɨplɔmˈatsja/ (n)
diplomatie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sposób prowadzenia polityki międzynarodowej środkami pokojowymi

dyplomata /ˌdɨplɔ̃ˈmata/ (n)
diplomate
  oficjalny przedstawiciel państwa wobec innego państwa

dyplomatycznie /dˌɨplɔmatˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
diplomatiquement
  w myśl zasad dyplomacji, zgodnie z dyplomacją

dyplomatyczny /ˌdɨplɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
diplomatique
  związany z dyplomacją lub dyplomatą

dyrektor /dɨˈrɛktɔr/ (n)
directeur, chef, principal, proviseur
  osoba zarządzająca jakąś instytucją

dyrektorka /ˌdɨrɛkˈtɔrka/ (n)
directrice
  forma żeńska od: dyrektor

dyrygent /dɨˈrɨɡɛ̃nt/ (n)
chef d'orchestre
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) człowiek, który kieruje wykonaniem utworu przez zespół muzyczny;

dyschromia /dɨsˈxrɔ̃mʲja/ (n)
dyschromie
  (medycyna, medyczny) zaburzenie pigmentacji skóry

dysfagia /dɨsfˈaɡja/ (n)
dysphagie
  (medycyna, medyczny) zaburzenie połykania;

dysforia /dɨsˈfɔrʲja/ (n)
dysphorie
  (psychologia, psychologiczny) zły nastrój występujący w zaburzeniach psychicznych, samopoczucie nacechowane drażliwością, skłonnością do agresji i czynów impulsywnych;

dysforyczny /dˌɨsfɔrˈɨtʃnɨ/ (adj)
dysphorique
  związany z dysforią, dotyczący dysforii

dysfunkcyjny /dˌɨsfuŋktsˈɨjnɨ/ (adj)
dysfonctionnel
  charakteryzujący się dysfunkcją, nieprzystosowany do pełnienia określonych funkcji lub pełniący je nieprawidłowo

dysgrafia /dɨzˈɡrafʲja/ (n)
dysgraphie
  częściowa lub całkowita utrata umiejętności pisania;

dyshonor /dɨsxˈɔnɔr/ (n)
déshonneur
  (książkowy) ujma dla honoru

dysk /dɨsk/ (n)
disque
  (informatyka, informatyczny) każdy nośnik danych w kształcie dysku (1.1)
  (sport, sportowy) przyrząd sportowy do rzucania na odległość w kształcie płaskiego, cienkiego koła;
  (anatomia, anatomiczny) część kręgosłupa łącząca dwa kręgi;
  każdy przedmiot w kształcie dysku (1.1)
  płyta kompaktowa

dysk twardy /ˈdɨsk ˈtfardɨ/ (n)
disque dur
  (informatyka, informatyczny) urządzenie będące jednym z rodzajów magnetycznego nośnika umożliwiającego przechowywanie danych;

dyskoteka /ˌdɨskɔˈtɛka/ (n)
discothèque
  lokal, w którym takie zabawy (1.1) odbywają się;

dyskrazyt /dɨskrˈazɨt/ (n)
dyscrasite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy antymonków, antymonek srebra, srebrzystobiały, metaliczny minerał;

dyskredytacja /dˌɨskrɛdɨtˈatsja/ (n)
discréditation
  (książkowy) ośmieszenie kogoś, podważenie jego autorytetu

dyskryminacja /ˌdɨskrɨ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
discrimination
  ograniczanie przywilejów, praw, a nawet prześladowanie części społeczności, zwykle na tle rasowym, etnicznym, religijnym lub kulturowym

dyskryminować /dˌɨskrɨminˈɔvatɕ/ (v)
discriminer
  prześladować poszczególne osoby lub grupy lub ograniczać ich prawa ze względu na rasę, narodowość, wyznanie, płeć itp.

dyskusja /dɨsˈkusʲja/ (n)
discussion
  jeden ze sposobów wymiany poglądów praktykowany przez dwoje lub więcej osób zainteresowanych danym tematem lub zjawiskiem;

dyskutować /ˌdɨskuˈtɔvaʨ̑/ (v)
discuter
  prowadzić dyskusję

dyskwalifikacja /dˌɨskfalˌifikˈatsja/ (n)
disqualification
  (sport, sportowy) pozbawienie kogoś prawa udziału w dalszych etapach rywalizacji ze względu na naruszenie zasad

dyslalia /dɨsˈlalʲja/ (n)
dyslalie
  (medycyna, medyczny) ogólne określenie wad wymowy

dysleksja /dɨsˈlɛksʲja/ (n)
dyslexie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) specyficzne trudności w nauce czytania i pisania;

dysmorfofobia /dˌɨsmɔrfɔfˈɔbja/ (n)
dysmorphophobie
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwe, lękowe przekonanie o własnej szpetocie;

dyspareunia /dˌɨsparˈɛwɲʲa/ (n)
dyspareunie
  (medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) dysfunkcja seksualna polegająca na odczuwaniu bólu podczas stosunku płciowego;

dyspensa /dɨsˈpɛ̃w̃sa/ (n)
dispensation
  (kościelny) zwolnienie od przepisów prawa kościelnego;

dyspozycyjny /ˌdɨspɔzɨˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
disponible
  taki, którym można swobodnie dysponować, rozporządzalny

dysproz /ˈdɨsprɔs/ (n)
dysprosium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Dy i liczbie atomowej 66;

dysputa /dɨsˈputa/ (n)
dispute, disputation, polémique
  dyskusja na poważny temat

dystans /ˈdɨstãw̃s/ (n)
distance
  odległość np. między dwoma punktami, przedmiotami, miejscowościami

dystocja barkowa /dɨstˈɔtsja barkˈɔva/ (n)
dystocie des épaules
  (medycyna, medyczny) komplikacja położnicza, w której po wyłonieniu się główki płodu dalszy poród jest utrudniony poprzez zahaczenie się barku płodu za łuk łonowy;

dystopia /dɨsˈtɔpʲja/ (n)
dystopie
  (literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (sztuka) utwór fabularny z dziedziny literatury fantastyczno-naukowej, przedstawiający czarną wizję przyszłości;
  wizja rzeczywistości przedstawiona w (1.1)

dystopijny /dˌɨstɔpˈijnɨ/ (adj)
dystopique
  związany z dystopią, dotyczący dystopii

dystroficzny /dˌɨstrɔfˈitʃnɨ/ (adj)
dystrophique
  dotyczący dystrofii

dystrykt /ˈdɨstrɨkt/ (n)
arrondissement
  (administracja) nazwa okręgu administracyjnego bądź sądowego w kraju lub mieście

dystymia /dɨstˈɨmja/ (n)
dysthymie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) typ depresji charakteryzujący się przewlekłym (trwającym minimum 2 lata lub dłużej) obniżeniem nastroju o przebiegu łagodniejszym niż w przypadku depresji endogennej;

dystyngowany /ˌdɨstɨ̃ŋɡɔˈvãnɨ/ (adj)
distingué
  taki, który charakteryzuje się wytwornością, elegancją

dysydent /dɨˈsɨdɛ̃nt/ (n)
dissident
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba występująca przeciwko władzy i z tego powodu represjonowana;
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odstępca od dogmatów kościelnych, w dawnej Polsce ktoś wyznający religię chrześcijańską inną niż katolicyzm, szczególnie protestant;
  osoba, która odsunęła się od grupy, do której należała

dysza /ˈdɨʃa/ (n)
tuyère
  (technologia, technika, techniczny) część przewodu, w której zwiększa się energia kinetyczna płynu

dywagacja /ˌdɨvaˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
divagation
  rozwlekłe rozważanie nie na temat

dywan /ˈdɨvãn/ (n)
tapis
  gruba, wzorzysta tkanina, przeznaczona do przykrycia podłogi;

dywersyfikacja /ˌdɨvɛrsɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
diversification
  różnicowanie asortymentu produkcji lub usług w celu zmniejszenia ryzyka w prowadzeniu działalności gospodarczej;

dyzenteria /dˌɨzɛntˈɛrja/ (n)
dysenterie
  (medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna jelit, (zobacz) czerwonka

dyżur /ˈdɨʒur/ (n)
service
  pełnienie obowiązków społecznych lub zawodowych w przedziale czasu, na określonych warunkach

dzban /ʣ̑bãn/ (n)
cruche
  naczynie użytkowe lub dekoracyjne zwykle zwężone u góry, często z jednym uchem;

dzeta /ˈʣ̑ɛta/ (n)
dzêta, zêta
  nazwa szóstej litery alfabetu greckiego, ζ;

dziadek /ˈʥ̑adɛk/ (n)
grand-père, papy
  ojciec ojca
  ojciec matki

dziadek do orzechów /ˈʥ̑adɛɡ ˌdɔ‿ːˈʒɛxuf/ (n)
casse-noix
  ręczne narzędzie kuchenne, służące do rozłupywania skorup orzechów;

dziadunio /dʑadˈuɲʲɔ/ (n)
papi, pépé
  (potocznie, potoczny) (pieszczotliwie, pieszczotliwy) o dziadku

działanie /ʥ̑aˈwãɲɛ/ (n)
actions
  (matematyka, matematyczny) funkcja, na ogół dwuargumentowa;
opération
  zespół ruchów i czynności zmierzających do czegoś, wykonywanie czynności w określonym celu, aktywne dążenie do zmiany czegoś

działać /ˈʥ̑awaʨ̑/ (v)
fonctionner, marcher, aller
  aktywnie uczestniczyć, pracować
agir
  być sprawnym, funkcjonować
produire l´effet
  wywoływać określony efekt (o leku)

działka /ˈʥ̑awka/ (n)
terrain
  wyznaczony obszar ziemi przeznaczony pod zabudowę lub uprawę

działo /ˈʥ̑awɔ/ (n)
canon
  (wojskowość, wojskowy) broń palna kalibru co najmniej 20 mm;

dziczyzna /ʥ̑iˈʧ̑ɨzna/ (n)
gibier, venaison
  (spożywczy) mięso z ubitej zwierzyny łownej

dzida /dʑˈida/ (n)
lance
  (wojskowość, wojskowy) dawna broń, lekka włócznia złożona z długiego drzewca zakończonego strzałkowatym ostrzem

dzidziuś /ˈʥ̑iʥ̑üɕ/ (n)
bébé
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) małe dziecko

dziecinada /ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ĩˈnada/ (n)
enfantillage
  (potocznie, potoczny) zachowanie niepoważne, dziecinny postępek

dzieciobójca /ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ɔˈbujʦ̑a/ (n)
infanticide
  (książkowy) zabójca dziecka lub dzieci

dzieciobójczyni /ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ɔbujˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
infanticide
  kobieta, która zabiła własne dziecko

dzieciobójstwo /ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ɔˈbujstfɔ/ (n)
infanticide
  (książkowy) zabójstwo dziecka, najczęściej własnego;

dzieciństwo /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩj̃stfɔ/ (n)
enfance
  okres rozwoju w życiu człowieka poprzedzający dojrzewanie i okres młodzieńczy;

dziecko /ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ/ (n)
enfant, gosse
  potomek niezależnie od wieku: syn lub córka w odniesieniu do swoich rodziców biologicznych lub przybranych;
  istota ludzka w okresie wzrostu i dojrzewania, umownie do 18 roku życia;

dziedzic /ˈʥ̑ɛ̇ʥ̑iʦ̑/ (n)
héritier
  osoba, która coś po kimś przejmuje

dziedziczenie /ˌʥ̑ɛ̇ʥ̑iˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
hérédité
  (rzeczownik odczasownikowy) od: dziedziczyć

dziedziczyć /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑iʧ̑ɨʨ̑/ (v)
hériter
  otrzymywać majątek (spadek) lub tytuł szlachecki po czyjejś śmierci

dzielenie /ʥ̑ɛˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
division
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, odwrotne do mnożenia;

dzielić /ˈʥ̑ɛlʲiʨ̑/ (v)
partager
  dokonywać podziału, wyróżniać części jednej całości

dzielna /dʑˈɛlna/ (n)
dividende
  (matematyka, matematyczny) liczba dzielona; pierwsza z dwóch liczb na których wykonywa się nieprzemienne działanie dzielenia, w zapisie ułamkowym odpowiada jej licznik

dzielnica /ʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
quartier
  wydzielona, zwyczajowo lub administracyjnie, część dużego miasta;

dzielnica czerwonych latarni /dʑɛlɲˈitsa tʃɛrvˈɔnɨx latˈarɲi/ (n)
quartier chaud
  dzielnica, w której świadczone są usługi erotyczne;

dzielnie /dʑˈɛlɲʲɛ/ (adv)
avec courage
  odznaczając się odwagą

dziennikarski /dʑˌɛnɲikˈarski/ (adj)
journalistique
  związany z dziennikarstwem, dotyczący dziennikarstwa

dziennikarstwo /ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarstfɔ/ (n)
journalisme
  zajęcie dziennikarzy i dziennikarek

dziennikarz /ʥ̑ɛ̇̃ɲˈːikaʃ/ (n)
journaliste
  osoba przygotowująca informacje do prasy, radia, telewizji, Internetu, itp.;

dzierzba /ˈʥ̑ɛʒba/ (n)
pie-grièche
  (ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak nabijający swoje pożywienie na cierń lub ostrą gałąź;

dziesięciobój /dʑˌɛɕɛɲtɕˈɔbuj/ (n)
décathlon
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa w której współzawodniczy się w dziesięciu różnych konkurencjach, a zwycięża ten kto łącznie zdobędzie najwięcej punktów;

dziesięciokąt /dʑˌɛɕɛɲtɕˈɔkɔnt/ (n)
décagone
  (geometria) wielokąt o dziesięciu bokach (kątach wewnętrznych)

dziesięciolecie /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
dixième anniversaire
  dziesiąta rocznica (w latach)
décennie
  okres dziesięciu lat

dziesięciościan /dʑˌɛɕɛɲtɕˈɔɕtɕan/ (n)
décaèdre
  (geometria) wielościan o dziesieciu ścianach

dziesiętny /ʥ̑ɛ̇ˈɕɛ̃ntnɨ/ (adj)
décimal
  mający za podstawę swego układu lub konstrukcji liczbę 10

dziewczyna /ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
fille
  młoda, niezamężna kobieta
petite amie, copine
  partnerka, nieformalna narzeczona

dziewica /ʥ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
vierge, pucelle
  osoba płci żeńskiej, która nie straciła dziewictwa; kobieta przed pierwszym stosunkiem seksualnym

dziewictwo /dʑɛvˈitstfɔ/ (n)
virginité
  (fizjologia, fizjologiczny) stan kobiety do chwili pierwszego stosunku płciowego; bycie dziewicą

dziewiczość /dʑɛvˈitʃɔɕtɕ/ (n)
virginité
  cecha tego, co dziewicze

dziewięćdziesięciolatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
nonagénaire
  osoba w wieku 90-99 lat

dzieło /ˈʥ̑ɛwɔ/ (n)
œuvre
  efekt pracy twórczej

dzieło sztuki /ˈʥ̑ɛwɔ ˈʃtuci/ (n)
œuvre d'art
  (sztuka) wytwór działalności artystycznej mający specjalną wartość artystyczną

dzień /ʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
jour, journée
  okres od świtu do zmierzchu
  okres pomiędzy dwiema kolejnymi północami; doba

dzień dobry /ˈʥ̑ɛɲ ˈdɔbrɨ/ (interjection)
bonjour
  zwrot używany, kiedy chcemy życzyć dobrego dnia; uprzejme powitanie stosowane do zmierzchu

dzień trzech wiedźm /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ ˈṭʃɛγ ˈvʲjɛ̇ʨ̑m̥/ (n)
jour des quatre sorcières
  (ekonomia, ekonomiczny) dzień, w którym wygasają kontrakty terminowe i na giełdach notuje się wysoką zmienność, zwłaszcza w ostatniej godzinie notowań;

dzień wypłaty /dʑˈɛɲ vɨpwˈatɨ/ (n)
jour de paye
  stały dzień tygodnia lub miesiąca, w którym pracownicy otrzymują wynagrodzenie

dzik /ʥ̑ik/ (n)
sanglier
  (zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka z rzędu parzystokopytnych;

dziki /ˈʥ̑ici/ (adj)
sauvage
  nieudomowiony, żyjący w naturalnych warunkach

dziko /ˈʥ̑ikɔ/ (adv)
sauvagement
  w sposób dziki

dzikość /dʑˈikɔɕtɕ/ (n)
férocité
  cecha tego, co jest dzikie, nieokiełznane, nieoswojone

dziobak /ˈʥ̑ɔbak/ (n)
ornithorynque
  (zoologia, zoologiczny) Ornithorhynchidae, stekowiec z rodziny dziobakowatych;

dzisiaj /ˈʥ̑iɕäj/ (adv)
aujourd'hui
  cały dzień, który jest w tej chwili, dziś

dziura /ˈʥ̑ura/ (n)
trou
  otwór powstały wskutek uszkodzenia
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) dziura elektronowa

dziura ozonowa /ˈʥ̑ura ˌɔzɔ̃ˈnɔva/ (n)
trou dans la couche d'ozone
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko spadku stężenia ozonu w stratosferze Ziemi;

dziurkacz biurowy /ˈʥ̑urkaʧ̑/ (n)
perforateur de bureau
  (biurowość, biurowy) przyrząd do robienia dziurek na brzegach kartek, które mają być przechowywane w skoroszytach lub segregatorach;

dziwaczny /ʥ̑iˈvaʧ̑nɨ/ (adj)
bizarre
  cechujący się osobliwością, śmiesznością, nietypowością

dziwić /dʑˈivitɕ/ (v)
étonner, surprendre
  powodować odczucie zdumienia
s’étonner
  odczuwać lub okazywać brak rozumienia czegoś lub zdumienie

dziwka /ˈʥ̑ifka/ (n)
salope, fiasse, pétasse
  (wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka

dziwny /ˈʥ̑ivnɨ/ (adj)
bizarre, étrange
  charakteryzujący się czymś niezrozumiałym

dziób /ʥ̑up/ (n)
bec
  (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie głowy u ptaków oraz niektórych innych zwierząt służące najczęściej do chwytania pokarmów;
proue, étrave
  przednia część kadłuba statku;

dziąsło /ˈʥ̑ɔ̃w̃swɔ/ (n)
gencive
  (anatomia, anatomiczny) zgrubiała tkanka osłaniająca zęby;

dzięcioł /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw/ (n)
pic
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny dzięciołów, Picinae
pedzouille, rustaud
  (pogardliwie) głupi, prymitywny człowiek
bûcheur
  (środowiskowy) (uczniowskie) (studencki) (lekceważąco, lekceważący) bardzo dobry uczeń, student posądzany o pamięciowe przyswajanie wiedzy

dzięcioł czarny /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈʧ̑arnɨ/ (n)
pic noir
  (ornitologia, ornitologiczny) Dryocopus martius Linnaeus, największy gatunek dzięcioła, występujący w Polsce;

dzięcioł trójpalczasty /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˌtrujpalˈʧ̑astɨ/ (n)
pic tridactyle
  (ornitologia, ornitologiczny) Picoides tridactylus, gatunek średniej wielkości dzięcioła gnieżdżący się w północno-wschodniej części Europy oraz w górskich lasach Europy Środkowej;

dzięciołek /ʥ̑ɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔwɛk/ (n)
épeichette
  (ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos minor, najmniejszy gatunek dzięcioła występujący w Polsce;

dzięcioły /dʑɛɲtɕˈɔwɨ/ (n)
picinés
  (ornitologia, ornitologiczny) Picinae, podrodzina ptaków o silnym dziobie i długim języku, żywiący się owadami leśnymi, zaliczana do rodziny dzięciołowatych;

dzięki /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci/ (interjection)
remerciement
  (potocznie, potoczny) dziękuję, dziękujemy

dzięki /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci/ (n)
merci
  (podniośle) podziękowania

dzięki /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci/ (preposition)
grâce à
  …służący do powiedzenia, że dana czynność odbywa się z niezbędną pomocą osoby, rzeczy itp., opisanych przez wyrażenie za przyimkiem

dziękować /ʥ̑ɛ̃ŋˈkɔvaʨ̑/ (v)
remercier
  składać podziękowanie

dziękuję /ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ/
merci
  …wyrażający wdzięczność

dziękuję bardzo /ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ ˈbarʣ̑ɔ/
merci beaucoup, merci bien
  …wyrażający wdzięczność

dzwon /ʣ̑vɔ̃n/ (n)
cloche, bourdon
  duży metalowy przedmiot, który uderzany wydaje dźwięk;

dzwonki mszalne /dʑvˈɔŋki mʃˈalnɛ/ (n)
clochette
  idiofon używany podczas liturgii rzymskokatolickiej;

dzwonnica /ˌʣ̑vɔ̃nˈɲiʦ̑a/ (n)
clocher
  (architektura, architektoniczny) część budynku (najczęściej wieża) lub osobna budowla, konstrukcja przeznaczone do zawieszania dzwonów;

démodé /dɛmˈɔdɛ/ (adj)
démodé
  niemodny

détente /dɛtˈɛntɛ/ (n)
détente
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) odprężenie w zimnowojennych stosunkach między mocarstwami;

dół /duw/ (n)
trou, creux, fosse
  dziura wykopana w ziemi
bas, partie bas inférieur
  najniższa część czegoś, np. budynku, obrazu, krajobrazu, terenu

dąb /dɔ̃mp/ (n)
chêne
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus L., rodzaj roślin drzewiastych lub krzewiastych z rodziny bukowatych;
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodzaju (1.1)

dławigad amerykański /dwaˈvʲiɡat ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (n)
tantale d'Amérique
  (ornitologia, ornitologiczny) Mycteria americana, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych;

dławigad indyjski /dwaˈvʲiɡat ĩnˈdɨjsʲci/ (n)
tantale indien
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Mycteria leucocephala, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych;

dławigad malajski /dwaˈvʲiɡat maˈlajsʲci/ (n)
tantale blanc
  (ornitologia, ornitologiczny) Mycteria cinerea, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych;

dławić /dwˈavitɕ/ (v)
étrangler
  dusić kogoś
  tłumić lub likwidować coś

dłoń /dwɔ̃ɲ/ (n)
paume
  (anatomia, anatomiczny) powierzchnia ręki pozbawiona owłosienia i mająca linie papilarne;

długi /ˈdwuɟi/ (adj)
long
  mający znaczny wymiar podłużny (długość)
  trwający znaczny czas
  (potocznie, potoczny) używany przy określaniu długości lub czasu, jw.
  (żartobliwie) o człowieku: wysoki

długo /ˈdwuɡɔ/ (adv)
longtemps, longuement
  przez, na znaczny czas

długopis /dwuˈɡɔpʲis/ (n)
stylo, stylo-bille
  narzędzie do pisania, w którym pisze się wymiennymi wkładami z atramentem lub żelem

długość /ˈdwuɡɔɕʨ̑/ (n)
longueur
  (fizyka, fizyczny) miara odległości między dwoma punktami liczona w linii prostej albo po krzywej;
durée
  o czasie: czas trwania czegoś

dłuto /ˈdwutɔ/ (n)
ciseau, burin
  (technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie, złożone z uchwytu i ostrza, używane m.in. do ręcznej obróbki rzeźbiarskiej, wykonywania otworów, zagłębień, rzeźbienia, przecinania i wygładzania;

dłużnik /ˈdwuʒʲɲik/ (n)
débiteur
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba lub instytucja zobowiązana do zwrotu długu (w formie pieniężnej lub rzeczowej) wierzycielowi;

dźinizm /ˈʥ̑ĩɲism̥/ (n)
djaïnisme, jaïnisme, jinisme
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nonteistyczny system filozoficzny i religijny powstały w Indiach w VII-VI wieku p.n.e.;

dźwięczeć /dʑvʲˈɛntʃɛtɕ/ (v)
sonner
  wydawać dźwięk

dźwięczny /dʑvʲˈɛntʃnɨ/ (adj)
sonore
  o mocnym, harmonijnym, czystym brzmieniu
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymawiany przy zsuniętych i drgających więzadłach głosowych

dźwięk /ʥ̑vʲjɛ̃ŋk/ (n)
son
  fala akustyczna odbierana przez słuch człowieka;

dźwiękowy /ʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
phonique, sonique, sonore
  dotyczący dźwięku

dżakfrut /ˈʤ̑akfrut/ (n)
jacquier
  (spożywczy) ogromny, jadalny owoc drzewa bochenkowego;

dżambia /dʒˈambja/ (n)
jambiya
  rodzaj bojowego lub ceremonialnego noża arabskiego;

dżdżownica /ʤ̑ːɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
ver de terre, lombric
  (zoologia, zoologiczny) walcowaty, zbudowany z pierścieni bezkręgowiec;

dżem /ʤ̑ɛ̃m/ (n)
confiture
  (spożywczy) słodka, lepka substancja do smarowania chleba lub dodawana do naleśników, wytwarzana przez gotowanie owoców z cukrem;

dżentelmeński /ˌʤ̑ɛ̃ntɛlˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
gentilhommesque
  związany z dżentelmenem, dotyczący dżentelmena

dżihad /ˈʤ̑ʲixat/ (n)
djihad, jihad
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) święta wojna muzułmańska
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (rzadki, rzadko używany) w szerszym znaczeniu, przeniesione z nauk muzułmańskich: podejmowanie wysiłku w celu szerzenia islamu lub/i samodoskonalenia

dżihadysta /ˌʤ̑ʲixaˈdɨsta/ (n)
djihadiste, moudjahid
  zwolennik dżihadyzmu, wojownik dżihadu

dżinn /ʤ̑ʲĩn/ (n)
djinn, jinn
  (mitologia arabska) według pogańskich, przedislamskich wierzeń staroarabskich: istota o nadnaturalnej potędze, powstała z ognia (lecz mogąca przyjmować dowolną postać), mająca wpływ na losy ludzi

dżinsy /ˈʤ̑ʲĩw̃sɨ/ (n)
jean
  (krawiectwo) spodnie z dżinsu;

dżip /ʤ̑ʲip/ (n)
jeep
  (motoryzacja) samochód marki Jeep;

dżokej /ˈʤ̑ɔkɛj/ (n)
jockey
  (jeździectwo, jeździecki) jeździec zawodowo startujący w wyścigach konnych

dżonka /dʒˈɔŋka/ (n)
jonque
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) drewniany statek handlowy lub rybacki używany w krajach Dalekiego Wschodu;

dżudo /ˈʤ̑udɔ/ (n)
judo
  (sport, sportowy) japońska sztuka walki

dżuma /ˈʤ̑ũma/ (n)
peste
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) choroba zakaźna, o ostrym przebiegu, wywoływana przez pałeczkę Yersinia pestis;

dżungla /ˈʤ̑ũŋɡla/ (n)
jungle
  wilgotny las tropikalny;

e-moll /ˈɛ‿mɔl/ (n)
mi mineur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku e (w zapisie nutowym z jednym krzyżykiem)

ebenista /ˌɛbɛ̃ˈɲista/ (n)
ébéniste
  stolarz-artysta, wytwórca mebli artystycznych;

ebonit /ɛbˈɔɲit/ (n)
ébonite
  tworzywo sztuczne otrzymywane w wyniku wulkanizacji kauczuku z dużą ilością siarki, zwykle barwy czarnej lub ciemnobrązowej, posiada dobre właściwości izolacyjne;

echo /ˈɛxɔ/ (n)
écho, résonance
  (akustyka, akustyczny) powtórzenie dźwięku słyszalne wskutek odbicia się go od oddalonej powierzchni;

echokardiografia /ˌɛxɔkardʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
échocardiographie
  (medycyna, medyczny) metoda badania serca przy zastosowaniu ultradźwięków;

echolalia /ˌɛxɔˈlalʲja/ (n)
écholalie
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne polegające na powtarzaniu słów wypowiedzianych lub usłyszanych;

echolokacja /ˌɛxɔlɔkˈatsja/ (n)
écholocalisation, écholocation
  metoda stosowana przez niektóre zwierzęta polegająca na określaniu położenia przeszkód lub poszukiwanych obiektów w otoczeniu z użyciem zjawiska echa akustycznego;

edometr /ɛˈdɔ̃mɛtr̥/ (n)
oedomètre
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru ściśliwości i sprężystości gruntu;

edredon /ɛˈdrɛdɔ̃n/ (n)
eider à duvet
  (ornitologia, ornitologiczny) Somateria mollissima, duży, zamieszkujący skaliste wybrzeża, morski ptak o szczególnie miękkim puchu;

edukacyjny /ˌɛdukaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
éducatif
  (książkowy) dotyczący edukacji, służący uczeniu

edycja /ɛdˈɨtsja/ (n)
édition
  wydanie, publikacja

edykuł /ɛˈdɨkuw/ (n)
édicule
  (sztuka) (architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) w starożytności miniaturowa świątynia, w której przechowywano przedmiot kultu

edynburski /ˌɛdɨnbˈurski/ (adj)
édimbourgeois
  związany z Edynburgiem, dotyczący Edynburga

edytor tekstu /ɛˈdɨtɔr ˈtɛkstu/ (n)
logiciel de traitement de texte, éditeur de texte
  (informatyka, informatyczny) program służący do obróbki (edycji) tekstu

edytować /ˌɛdɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
modifier, éditer
  (informatyka, informatyczny) pisać, modyfikować tekst lub grafikę, zwykle przy pomocy komputera

efekt /ˈɛfɛkt/ (n)
effet
  osiągnięcie, wynik

efekt uboczny /ˈɛfɛkt uˈbɔʧ̑nɨ/ (n)
effet indésirable
  dodatkowa, niepożądana i inna od oczekiwanej, reakcja organizmu pacjenta na dany lek

efektywność /ˌɛfɛktˈɨvnɔɕtɕ/ (n)
efficacité
  bycie wydajnym; zdolność osiągania dobrego wyniku

efemeryczność /ˌɛfɛmɛrˈɨtʃnɔɕtɕ/ (n)
éphémérité, éphéméréité
  cecha tego, co jest efemerycze, krótkotrwałe

efemeryczny /ˌɛfɛ̃mɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
éphémère
  krótkotrwały, szybko przemijający, przelotny

efeski /ɛfˈɛski/ (adj)
éphésien
  związany z Efezem, dotyczący Efezu

efod /ˈɛfɔt/ (n)
éphod
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rodzaj dalmatyki noszonej przez arcykapłanów w starożytnym Izraelu;

egalitarny /ˌɛɡalʲiˈtarnɨ/ (adj)
égalitaire
  (filozofia, filozoficzny) zgodny z zasadami egalitaryzmu; dążący do równości, równouprawnienia

egalitaryzacja /ˌɛɡalˌitarɨzˈatsja/ (n)
égalitarisation
  (socjologia, socjologiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (książkowy) zrównanie, ujednolicenie

egalitaryzm /ˌɛɡalitˈarɨzm/ (n)
égalitarisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) koncepcja głosząca, iż zasada równości obywateli powinna być podstawą sprawiedliwego ustroju społecznego;

egalizacja /ˌɛɡalizˈatsja/ (n)
égalisation
  zrównanie w prawach

egida /ɛˈɟida/ (n)
égide
  (mitologia grecka) tarcza Zeusa wykuta przez Hefajstosa;

egipski /ɛˈɟipsʲci/ (adj)
égyptien
  odnoszący się do Egiptu, dotyczący Egiptu, pochodzący z Egiptu

egiptolog /ˌɛɟipˈtɔlɔk/ (n)
égyptologue
  specjalista w dziedzinie egiptologii

egiptologia /ˌɛɟiptɔˈlɔɟja/ (n)
égyptologie
  (archeologia, archeologiczny) nauka badająca historię i kulturę starożytnego Egiptu;

egiryn /ɛɡʲˈirɨn/ (n)
aegirine
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów łańcuchowych, zaliczany do grupy piroksenów, wzór chemiczny NaFe3+(Si2O6);

egocentryczny /ˌɛɡɔʦ̑ɛ̃nˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
égocentrique, égocentriste
  związany z egocentryzmem, świadczący o traktowaniu siebie jako najważniejszy/centralny punkt świata

egocentryk /ˌɛɡɔˈʦ̑ɛ̃ntrɨk/ (n)
égocentrique
  osoba nie biorąca pod uwagę czyichś opinii, uważająca, że „świat kręci się wokół niej”

egocentryzm /ˌɛɡɔtsˈɛntrɨzm/ (n)
égocentrisme
  (pejoratywnie, pejoratywny) przecenianie swojego znaczenia w świecie, postrzeganie siebie jako ośrodka wszystkiego, odbieranie wszystkich wydarzeń w stosunku do własnej osoby
  (psychologia, psychologiczny) tok rozumowania, który polega na centralnym umiejscowieniu własnej osoby w świecie;

egoista /ˌɛɡɔˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
égoïste
  osoba kierująca się własnym interesem bez zwracania uwagi na potrzeby innych

egoistka /ˌɛɡɔˈ<sup>j</sup>istka/ (n)
égoïste
  kobieta kierująca się własnym interesem bez zwracania uwagi na potrzeby innych

egoistycznie /ˌɛɡɔ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
égoïstement
  w sposób egoistyczny

egoistyczny /ˌɛɡɔ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
égoïste
  charakterystyczny dla egoisty i egoizmu

egoizm /ɛˈɡɔ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
égoïsme
  (filozofia, filozoficzny) (psychologia, psychologiczny) postawa życiowa cechująca się przedkładaniem własnego dobra lub korzyści ponad wszystko inne;

egotyzm /ɛˈɡɔtɨsm̥/ (n)
égotisme
  (psychologia, psychologiczny) przesadne kierowanie własnej i cudzej uwagi na siebie, zajmowanie się tylko swoją osobą;

egzaltacja /ˌɛɡzalˈtaʦ̑ʲja/ (n)
exaltation
  przesadne demonstrowanie uczuć, niewspółmierne do ich siły, nieadekwatne do poziomu emocjonalnego sytuacji, oraz nadmierne lub pełne zaangażowania i zachwytu wyrażanie myśli

egzamin /ɛɡˈzãmʲĩn/ (n)
examen, interro, interrogation
  (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) procedura sprawdzania wiedzy teoretycznej lub praktycznej

egzaminator /ˌɛɡzaminˈatɔr/ (n)
examinateur
  osoba przeprowadzająca egzamin, (także, też) osoba oceniająca arkusze egzaminacyjne

egzaminować /ˌɛɡzãmʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
examiner
  przeprowadzać egzamin, poddawać coś lub kogoś egzaminowi

egzegeta /ˌɛɡzɛɡˈɛta/ (n)
exégète
  (teologia, teologiczny) biblista badający teksty biblijne

egzegeza /ˌɛɡzɛɡˈɛza/ (n)
exégèse
  (językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) badanie, wyjaśnianie i komentowanie tekstów;

egzekucja /ˌɛɡzɛˈkuʦ̑ʲja/ (n)
exécution
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przymusowe ściąganie należności, z których zapłaceniem jakaś osoba lub instytucja zalega
  wykonanie wyroku śmierci

egzemplarz /ɛɡˈzɛ̃mplaʃ/ (n)
exemplaire, spécimen
  jeden przedmiot z grupy jednorodnych przedmiotów

egzemplifikacja /ˌɛɡzɛmplˌifikˈatsja/ (n)
exemplification
  wyjaśnianie czegoś za pomocą przykładów

egzoplaneta /ˌɛɡzɔplanˈɛta/ (n)
exoplanète, planète extrasolaire
  (astronomia, astronomiczny) planeta położona poza Układem Słonecznym, najczęściej w innym układzie planetarnym;

egzorcysta /ˌɛɡzɔrtsˈɨsta/ (n)
exorciste
  (kościelny) osoba uprawniona do odprawienia egzorcyzmu;

egzorcyzmować /ˌɛɡzɔrtsɨzmˈɔvatɕ/ (v)
exorciser
  (kościelny) odprawiać egzorcyzmy

egzosfera /ˌɛɡzɔˈsfɛra/ (n)
exosphère
  (meteorologia, meteorologiczny) zewnętrzna warstwa atmosfery Ziemi;

egzotycznie /ˌɛɡzɔtˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
exotiquement
  w sposób egzotyczny

egzotyczny /ˌɛɡzɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
exotique
  typowy dla dalekich krajów o odmiennej kulturze i klimacie

egzotyka /ɛɡzˈɔtɨkˌa/ (n)
exotisme
  zespół cech właściwych krajom/regionom o innym klimacie i cywilizacji

egzystencja /ˌɛɡzɨˈstɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
existence
  istnienie, byt, życie i jego warunki
  (filozofia, filozoficzny) rzeczywistość, istnienie, byt

egzystencjalizm /ˌɛɡzɨstɛ̃nˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
existentialisme
  (filozofia, filozoficzny) współczesny kierunek filozoficzny, którego przedmiotem badań są indywidualne losy jednostki ludzkiej;

egzystencjalny /ˌɛɡzɨstɛntsjˈalnɨ/ (adj)
existentiel
  (książkowy) dotyczący egzystencji

eh /ɛx/ (interjection)
eh
  wykrzyknik wyrażający w zależności od kontekstu zniecierpliwienie, zniechęcenie, rozgoryczenie, niezadowolenie, obojętność, lekceważenie, żal, rozpacz, sprzeciw

einstein /ˈajn͇ʃtajn/ (n)
einsteinium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Es i liczbie atomowej 99;

ejakulacja /ˌɛjakuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
éjaculation
  (fizjologia, fizjologiczny) wytrysk spermy (nasienia);

ejakulat /ˌɛjakˈulat/ (n)
éjaculat
  (fizjologia, fizjologiczny) porcja nasienia wydzielanego przez osobnika męskiego podczas wytrysku

ekierka /ɛˈcɛrka/ (n)
équerre, demi-carré, carré
  przyrząd kreślarski o kształcie trójkąta prostokątnego

ekipa /ɛˈcipa/ (n)
équipe
  zespół ludzi mający określone zadanie do wykonania

ekistyka /ɛkˈistɨkˌa/ (n)
ékistique
  (urbanistyka, urbanistyczny) nauka o osiedlach ludzkich;

eklektyczny /ˌɛklɛkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
éclectique
  będący zlepkiem kilku (często niespójnych) stylów, pojęć, poglądów

eklezjologia /ˌɛklɛzjɔlˈɔɡja/ (n)
ecclésiologie
  (teologia, teologiczny) teologiczna nauka o Kościele jako wspólnocie ludzi wierzących, teologia Kościoła;

ekolog /ɛˈkɔlɔk/ (n)
écologiste, écologue
  (biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się ekologią

ekologia /ˌɛkɔˈlɔɟja/ (n)
écologie
  (biologia, biologiczny) nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody;

ekologicznie /ˌɛkɔlɔˈɟiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
écologiquement
  w sposób ekologiczny, szanując środowisko naturalne

ekologiczny /ˌɛkɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
écologique
  (biologia, biologiczny) związany z ekologią – nauką o strukturze i funkcjonowaniu przyrody

ekologizm /ˌɛkɔlˈɔɡʲizm/ (n)
écologisme
  (socjologia, socjologiczny) ruch społeczny propagujący ochronę środowiska, odbudowę zniszczonego przez człowieka krajobrazu naturalnego oraz styl życia zgodny z naturą

ekonometryczny /ˌɛkɔnˌɔmɛtrˈɨtʃnɨ/ (adj)
économétrique
  (ekonomia, ekonomiczny) związany z ekonometrią, dotyczący ekonometrii

ekonomia /ˌɛkɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
économie
  nauka o produkcji, podziale, wymianie i konsumpcji dóbr;

ekonomiczny /ˌɛkɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
économique
  odnoszący się do gospodarki
  związany z ekonomią lub ekonomiką

ekonomista /ˌɛkɔnɔmˈista/ (n)
économiste
  (ekonomia, ekonomiczny) specjalista w dziedzinie ekonomii

ekosystem /ˌɛkɔˈsɨstɛ̃m/ (n)
écosystème
  fragment przyrody będący funkcjonalną całością;

ekoterrorysta /ˌɛkɔtɛrːɔˈrɨsta/ (n)
écoterroriste
  osoba dopuszczająca się ekoterroryzmu

ekran /ˈɛkrãn/ (n)
écran
  część urządzeń pokazujących obraz lub tekst, na której wyświetlane są informacje
  budowla lub konstrukcja chroniąca obiekt lub jego otoczenie przed niebezpiecznymi lub niepożądanymi wpływami, jak fale elektromagnetyczne, prąd elektryczny, wilgoć, ciepło, hałas itp.
écran, enceinte
  ściana lub specjalne płótno, na którym wyświetla się obrazy

ekscelencja /ˌɛksʦ̑ɛˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
Excellence
  tytuł honorowy nadawany biskupom w Kościołach katolickich oraz ministrom i ambasadorom (tytuł dożywotni)

ekscentryczny /ˌɛksʦ̑ɛ̃nˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
excentrique
  dziwaczny, odbiegający od normy

ekscentryk /ɛkstsˈɛntrɨk/ (n)
excentrique
  (psychologia, psychologiczny) człowiek odbiegający od norm w zachowaniu, ubiorze, itp.

ekscyton /ɛksˈʦ̑ɨtɔ̃n/ (n)
exciton
  (fizyka, fizyczny) kwazicząstka utworzona przez oddziaływanie elektronu i dziury elektronowej

eksfoliacja /ˌɛksfɔˈlʲjaʦ̑ʲja/ (n)
exfoliation
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) złuszczanie powierzchniowej warstwy naskórka za pomocą kwasów owocowych
  łuszczenie się powierzchniowej warstwy skał na skutek wietrzenia mechanicznego

ekshaustor /ɛksˈxawstɔr/ (n)
aspirateur, exhausteur
  dmuchawa, ssawa, urządzenie wentylacyjne zasysające

ekshumacja /ˌɛksxumˈatsja/ (n)
exhumation
  wydobycie pochowanych ludzkich szczątków;

ekshumować /ˌɛksxumˈɔvatɕ/ (v)
exhumer
  wydobywać pochowane zwłoki

eksklawa /ɛksklˈava/ (n)
exclave
  (administracja) (geografia, geograficzny) część terytorium jednostki administracyjnej położona w oddzieleniu od głównego jego obszaru, lecz na tym samym obszarze lądowym;

ekskomunika /ˌɛkskɔ̃ˈmũɲika/ (n)
excommunication
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyłączenie ze wspólnoty Kościoła, najsurowsza kara w Kościele katolickim;

ekskomunikować /ˌɛkskɔ̃mũɲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
excommunier
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nałożyć na kogoś ekskomunikę, wyłączyć ze wspólnoty Kościoła

ekspansywny /ˌɛkspansˈɨvnɨ/ (adj)
expansif
  taki, który zwiększa swój zasięg

ekspedientka /ˌɛkspɛˈdʲjɛ̃ntka/ (n)
vendeuse
  kobieta, która sprzedaje towar w sklepie

ekspedycja /ˌɛkspɛˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
expédition, campagne
  wyprawa zorganizowana w określonym celu; (także, też): grupa osób biorąca w niej udział

eksperymentalny /ˌɛkspɛrɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
expérimental
  związany z eksperymentem; dokonywany po raz pierwszy

eksperymentator /ˌɛkspɛrɨ̃mɛ̃nˈtatɔr/ (n)
expérimentateur
  człowiek realizujący nowe pomysły, testujący nowości, przeprowadzający eksperymenty

eksperymentatorka /ˌɛkspɛrɨ̃mɛ̃ntaˈtɔrka/ (n)
expérimentatrice
  forma żeńska od: eksperymentator

eksploatacja /ˌɛksplɔatˈatsja/ (n)
exploitation
  (technologia, technika, techniczny) używanie, użytkowanie urządzeń lub maszyn
  (górnictwo, górniczy) wydobywanie bogactw naturalnych
  uzyskiwanie maksymalnych zysków czyimś kosztem

eksploatować /ˌɛksplɔaˈtɔvaʨ̑/ (v)
exploiter
  wykorzystywać, czerpać korzyści z czegoś

eksplodować /ˌɛksplɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
exploser, détoner
  z hukiem i gwałtownie rozpadać się na mniejsze kawałki

eksplozja /ɛksˈplɔzʲja/ (n)
explosion
  rozerwanie się z hukiem;

eksponować /ˌɛkspɔnˈɔvatɕ/ (v)
exposer
  wystawiać na pierwszy plan

ekspozycja /ˌɛkspɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
exposition
  (fotografia) naświetlanie błony fotograficznej, kliszy lub filmu
  (książkowy) prezentacja, wystawienie czegoś na pokaz; pokaz, wystawa

ekspresjonistyczny /ˌɛksprɛsjˌɔɲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
expressionniste
  (sztuka) związany z ekspresjonizmem, dotyczący ekspresjonizmu albo ekspresjonisty

ekspresjonizm /ˌɛksprɛˈsʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
expressionnisme
  (sztuka) kierunek w sztuce, który miał na celu wyrażenie uczuć artysty;

ekspresyjny /ˌɛksprɛsˈɨjnɨ/ (adj)
expressif
  odznaczający się siłą wyrazu

ekstaza /ɛkˈstaza/ (n)
extase
  (psychologia, psychologiczny) stan zachwytu o charakterze majaczeniowym, często mający treść lub zabarwienie religijne; stan oderwania od rzeczywistości;

ekstensywnie /ˌɛkstɛnsˈɨvɲʲɛ/ (adv)
considérablement
  w sposób ekstensywny

ekstensywny /ˌɛkstɛ̃w̃ˈsɨvnɨ/ (adj)
extensif
  rozciągły, obszerny, obfity ilościowo

ekstradycja /ˌɛkstradˈɨtsja/ (n)
extradition
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wydanie innemu państwu osoby, która naruszyła jego prawa

ekstrakt /ˈɛkstrakt/ (n)
extrait, essence
  produkt sporządzony poprzez zagęszczanie

ekstrapolacja /ˌɛkstrapɔˈlaʦ̑ʲja/ (n)
extrapolation
  prognozowanie przebiegu wydarzeń na podstawie znajomości analogicznych zjawisk

ekstrawagancja /ˌɛkstravaˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
extravagance
  wygląd lub zachowanie jaskrawo odmienne od powszechnego

ekstremalnie /ˌɛkstrɛ̃ˈmalʲɲɛ/ (adv)
extrêmement
  w sposób ekstremalny

ekstremalny /ˌɛkstrɛ̃ˈmalnɨ/ (adj)
extrême
  krańcowy, skrajny

ekstremizm /ɛksˈtrɛ̃mʲism̥/ (n)
extrémisme
  wyznawanie skrajnych, krańcowych poglądów w jakiejś kwestii

eksykator /ˌɛksɨˈkatɔr/ (n)
exicateur
  rodzaj naczynia laboratoryjnego, służącego do ochrony przed wilgocią;

ekwadorski /ˌɛkfaˈdɔrsʲci/ (adj)
équatorien
  odnoszący się do państwa Ekwador

ekwinokcjum /ˌɛkfʲĩˈnɔkʦ̑ʲjũm/ (n)
équinoxe
  (astronomia, astronomiczny) równonoc, zrównanie dnia i nocy

ekwipunek /ˌɛkfʲiˈpũnɛk/ (n)
équipement
  rzeczy, które stanowią czyjeś wyposażenie na wyprawę lub podróż

ekwiwalent /ˌɛkfivˈalɛnt/ (n)
équivalent
  rzecz, która jest równa innej wartością

elamicki /ˌɛlamˈitski/ (adj)
élamite
  (starożytność) związany z Elamem lub Elamitami, dotyczący Elamu lub Elamitów

elastycznie /ˌɛlastˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
élastiquement
  w sposób elastyczny, giętko

elastyczność /ˌɛlaˈstɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
élasticité
  cecha tego, co elastyczne

elbait /ɛlˈba<sup>j</sup>it/ (n)
elbaïte
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

elegancja /ˌɛlɛˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
élégance
  dobry smak w ubiorze i zachowaniu

elegancki /ˌɛlɛˈɡãnʦ̑ʲci/ (adj)
élégant
  dotyczący elegancji; charakteryzujący się elegancją

elegancko /ˌɛlɛˈɡãnʦ̑kɔ/ (adv)
élégamment
  w sposób elegancki

elekcja /ɛˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
élection
  proces wyboru na stanowisko lub urząd państwowy

elektrofizjologiczny /ˌɛlɛktrˌɔfizjˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
électrophysiologique
  (fizjologia, fizjologiczny) związany z elektrofizjologią, dotyczący elektrofizjologii

elektroforeza /ˌɛlɛktrˌɔfɔrˈɛza/ (n)
électrophorèse
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zjawisko zachodzące w płynach pod wpływem pola elektrycznego, polegające na ruchu naładowanych cząstek w kierunku jednej z elektrod;

elektrolit /ˌɛlɛkˈtrɔlʲit/ (n)
électrolyte
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) substancja zdolna do jonowego przewodzenia prądu elektrycznego;

elektroliza /ˌɛlɛktrɔˈlʲiza/ (n)
électrolyse
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zmiana struktury chemicznej substancji, zachodzące pod wpływem przyłożonego do niej zewnętrznego napięcia elektrycznego

elektron /ɛˈlɛktrɔ̃n/ (n)
électron
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o ujemnym ładunku elektrycznym, będąca leptonem i składnikiem atomu;

elektroniczny /ˌɛlɛktrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
électronique
  związany z elektroniką, opierający się na elektronice

elektroniczny papieros /ˌɛlɛktrɔɲˈitʃnɨ papʲˈɛrɔs/ (n)
cigarette électronique
  elektroniczny zamiennik papierosa tytoniowego pozwalający na inhalację par płynnych substancji aromatycznych;

elektronika /ˌɛlɛkˈtrɔ̃ɲika/ (n)
électronique
  dziedzina zajmującą się wytwarzaniem i przetwarzaniem sygnałów w postaci prądów i napięć elektrycznych;

elektronowolt /ˌɛlɛktrɔ̃ˈnɔvɔlt/ (n)
électron-volt
  (fizyka, fizyczny) jednostka energii;

elektronowy /ˌɛlɛktrɔnˈɔvɨ/ (adj)
électronique
  (fizyka, fizyczny) związany z elektronami

elektrownia /ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa/ (n)
centrale électrique, centrale
  (elektryczność) zakład przemysłowy, w którym wytwarza się energię elektryczną;

elektrownia wodna /ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa ˈvɔdna/ (n)
centrale hydroélectrique
  (technologia, technika, techniczny) elektrownia, która zamienia energię kinetyczną lub energię potencjalną (grawitacyjną) wody na energię elektryczną;

elektryczność /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
électricité
  (fizyka, fizyczny) własność materii, pozwalająca jej oddziaływać z polem elektromagnetycznym;

elektryczny /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
électrique
  związany z elektrycznością; działający przy wykorzystaniu elektryczności

elektryk /ɛˈlɛktrɨk/ (n)
électricien, électricienne
  osoba zajmująca się urządzeniami elektrycznymi

element /ɛˈlɛ̃mɛ̃nt/ (n)
élément
  część składowa
  (filozofia, filozoficzny) w filozofii starożytnej synonim słowa pierwiastek: (ziemia, woda, ogień lub powietrze)
  (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) niepochlebne określenie grupy społecznej lub jej przedstawiciela

elementarz /ˌɛlɛ̃ˈmɛ̃ntaʃ/ (n)
abécédaire, abc
  (edukacja, edukacyjny) podręcznik do początkowej nauki czytania i pisania;

elf /ɛlf/ (n)
elfe
  istota fantastyczna;

elipsa /ɛˈlʲipsa/ (n)
ellipse
  (matematyka, matematyczny) zamknięta krzywa drugiego stopnia taka, że suma odległości każdego z punktów tej krzywej od dwóch innych, dowolnie obranych punktów (ognisk elipsy) jest stała;
  (literacko) figura retoryczna, polegająca na celowym pominięciu jednego lub kilku wyrazów w zdaniu lub wersie;

elita /ɛˈlʲita/ (n)
élite
  grupa ludzi wyróżniająca się pozytywnie w pewnym środowisku
  wyodrębniona, niekoniecznie sformalizowana, grupa przywódcza, stanowiąca wzór dla reszty społeczeństwa, kierująca jego życiem i określająca lub przynajmniej wpływająca na kierunek jego rozwoju

elitarny /ˌɛlʲiˈtarnɨ/ (adj)
élitaire
  dostępny tylko dla niektórych osób

elokwencja /ˌɛlɔkfˈɛntsja/ (n)
éloquence
  umiejętność pięknego wysławiania się

elukubracja /ˌɛlukuˈbraʦ̑ʲja/ (n)
élucubration
  utwór literacki o niewielkiej wartości artystycznej, pisany mozolnie przez osobę pozbawioną talentu pisarskiego

embargo /ɛ̃mˈbarɡɔ/ (n)
embargo
  zakaz przywozu lub wywozu określonych towarów do lub z danego państwa ogłaszany przez inne państwo lub organizację międzynarodową;

embriologia /ˌɛ̃mbrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
embryologie
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się rozwojem zarodkowym organizmów zwierzęcych (w tym człowieka) i roślinnych;

embrionalny /ˌɛmbrjɔnˈalnɨ/ (adj)
embryonnaire
  (biologia, biologiczny) zarodkowy

ementaler /ˌɛmɛntˈalɛr/ (n)
emmental, emmentaler, emmenthal
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj szwajcarskiego sera podpuszczkowego, twardego, dojrzewającego, o słodkim smaku

emeryt /ɛ̃ˈmɛrɨt/ (n)
retraité
  osoba, która przepracowała ustawowo wymaganą liczbę lat i osiągnąwszy wymagany wiek, przestała pracować i otrzymuje emeryturę

emerytura /ˌɛ̃mɛrɨˈtura/ (n)
retraite, pension
  okresowe świadczenia pieniężne (pensja) otrzymywane za przepracowanie ustawowej liczby lat lub po osiągnięciu wymaganego wieku;

emigracja /ˌɛ̃mʲiˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
émigration
  wyjazd z ojczystego kraju do innego państwa w celu osiedlenia się w nim

emigrantka /ˌɛ̃mʲiˈɡrãntka/ (n)
émigrante
  kobieta, która na stałe lub na pewien okres czasu zamieszkała poza swoją ojczyzną

emir /ˈɛ̃mʲir/ (n)
émir
  tytuł książęcy przysługujący władcom w państwach arabskich

emiracki /ˌɛ̃mʲiˈraʦ̑ʲci/ (adj)
émirien, des Émirats arabes unis
  odnoszący się do Zjednoczonych Emiratów Arabskich, państwa na Półwyspie Arabskim

emirat /ɛ̃ˈmʲirat/ (n)
émirat
  (administracja) terytorium podległe władzy emira

emisja /ɛ̃ˈmʲisʲja/ (n)
émission
  (fizyka, fizyczny) wypuszczanie przez ciało cząstek (np. promieniowania, elektronów)
  (ekonomia, ekonomiczny) puszczanie w obieg znaczków pocztowych, pieniędzy, papierów wartościowych itp.
  nadawanie programu telewizyjnego lub radiowego

emitować /ˌɛ̃mʲiˈtɔvaʨ̑/ (v)
émettre
  (fizyka, fizyczny) wysyłać promieniowanie lub cząstki

emocja /ɛ̃ˈmɔʦ̑ʲja/ (n)
émotion
  silne poruszenie, wzruszenie, przejęcie, podniecenie; przeżywanie czegoś pod względem emocjonalnym, uczuciowym;

emocjonalnie /ˌɛmɔtsjɔnˈalɲʲɛ/ (adv)
émotionnellement
  w sposób dotyczący emocji, z zaangażowaniem emocji

emocjonalność /ˌɛmɔtsjɔnˈalnɔɕtɕ/ (n)
sensibilité, émotivité
  cecha tego, co jest emocjonalne

emocjonalny /ˌɛ̃mɔʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
émotif, émotionnel
  dotyczący emocji, emocjonalności

empatia /ɛ̃mˈpatʲja/ (n)
empathie
  (psychologia, psychologiczny) zdolność do odczuwania stanów emocjonalnych innych osób i umiejętność przyjęcia ich sposobu myślenia;

empatyczny /ˌɛ̃mpaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
empathique
  wykazujący się empatią, współodczuwaniem

empire /ɛmpˈirɛ/ (n)
style Empire
  (sztuka) późna odmiana klasycyzmu, nawiązująca do sztuki antycznej, rozwinięta w okresie panowania francuskiego cesarza Napoleona I;

empiryczny /ˌɛ̃mpʲiˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
empirique
  (filozofia, filozoficzny) poznany w doświadczeniu, oparty na nim

empiryzm /ɛ̃mˈpʲirɨsm̥/ (n)
empirisme
  (filozofia, filozoficzny) doktryna głosząca, że źródłem ludzkiego poznania są bodźce zmysłowe docierające ze świata zewnętrznego i wobec nich wszystkie idee, teorie są wtórne;

emploi /ɛmplˈɔi/ (n)
emploi
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) typ ról, w których specjalizuje się aktor

empora /ɛmpˈɔra/ (n)
matroneum
  (architektura, architektoniczny) galeria nad przedsionkiem lub nawą kościoła;

en bloc /ˈɛn blˈɔts/ (adv)
en bloc
  (książkowy) w całości, całkowicie, całościowo, nie dzieląc

en détail /ˈɛn dɛtˈail/ (adv)
en détail
  szczegółowo

encefalopatia /ˌɛntsɛfˌalɔpˈatja/ (n)
encéphalopathie
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ogólne określenie uszkodzenia mózgu przez czynniki różnego pochodzenia;

encyklopedia /ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔˈpɛdʲja/ (n)
encyclopédie
  dzieło opisujące ogół wiedzy, uporządkowane w formie haseł;

encyklopedyczny /ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔpɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
encyclopédique
  związany z encyklopedią, dotyczący encyklopedii

encyklopedysta /ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔpɛˈdɨsta/ (n)
encyclopédiste
  członek grupy twórców Wielkiej Encyklopedii Francuskiej;

endemiczny /ˌɛndɛmˈitʃnɨ/ (adj)
endémique
  występujący tylko na określonym obszarze

endogenny /ˌɛndɔɡˈɛnnɨ/ (adj)
endogène
  (biologia, biologiczny) (geologia, geologiczny) (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) pochodzący z wewnątrz

endokrynolog /ˌɛ̃ndɔkrɨ̃ˈnɔlɔk/ (n)
endocrinologiste
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób gruczołów wydzielania wewnętrznego

endokrynologia /ˌɛ̃ndɔkrɨ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
endocrinologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o wydzielaniu wewnętrznym, gruczołach, hormonach i ich działaniu;

endometrioza /ˌɛndɔmɛtrjˈɔza/ (n)
endométriose
  (medycyna, medyczny) choroba kobiet polegająca na nieprawidłowym umiejscowieniu błony śluzowej trzonu macicy;

endorfina /ˌɛ̃ndɔrˈfʲĩna/ (n)
endorphine, endomorphine
  (biochemia, biochemiczny) hormon peptydowy, endogenny opioid, który wywołuje zadowolenie i doskonałe samopoczucie oraz tłumi odczuwanie drętwienia i bólu;

energia jądrowa /ɛ̃ˈnɛrʲɟja jɔ̃nˈdrɔva/ (n)
énergie nucléaire
  (fizyka, fizyczny) energia wydzielana podczas reakcji jądrowej;

energicznie /ˌɛ̃nɛrʲˈɟiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
énergiquement
  w sposób energiczny, stanowczo, żywo

energiczny /ˌɛ̃nɛrʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
énergique, vigoureux
  taki, który jest pełen energii, żywości, wigoru; stanowczy

enharmoniczny /ˌɛnxarmɔɲˈitʃnɨ/ (adj)
enharmonique
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany z enharmonią

enigma /ɛ̃ˈɲiɡma/ (n)
énigme
  zagadka, tajemnica

enigmatycznie /ˌɛ̃ɲiɡmaˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
énigmatiquement
  w sposób enigmatyczny

enigmatyczny /ˌɛ̃ɲiɡmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
énigmatique
  zagadkowy, trudny do zrozumienia

enologiczny /ˌɛnɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
œnologique
  dotyczący enologii, winoznawstwa

entalpia /ɛ̃nˈtalpʲja/ (n)
enthalpie
  (fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, miara ilości energii zawartej w układzie pod stałym ciśnieniem;

enteropatia /ˌɛntɛrɔpˈatja/ (n)
entéropathie
  (medycyna, medyczny) stan patologiczny w jelitach;

entomolog /ˌɛ̃ntɔ̃ˈmɔlɔk/ (n)
entomologiste
  naukowiec zajmujący się badaniami owadów
  kobieta naukowiec zajmująca się badaniami owadów

entomologia /ˌɛ̃ntɔ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
entomologie
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o owadach;

entomologiczny /ˌɛ̃ntɔ̃mɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
entomologique
  (biologia, biologiczny) związany z entomologią, dotyczący entomologii

entropia /ɛ̃nˈtrɔpʲja/ (n)
entropie
  (fizyka, fizyczny) jedna z termodynamicznych funkcji stanu, jest miarą liczby sposobów, na jakie można ułożyć elementy układu bez zmiany jego parametrów makroskopowych;

entuzjasta /ˌɛ̃ntuˈzʲjasta/ (n)
enthousiaste
  osoba pełna entuzjazmu, chęci i wiary w możliwość zrealizowania jakiejś idei; osoba żywo poruszona, pobudzona jakąś ideą

entuzjazm /ɛ̃nˈtuzʲjasm̥/ (n)
enthousiasme
  stan zachwytu czymś; zapał, radość

enty /ˈɛ̃ntɨ/ (adj)
n-ième, énième, nième
  któryś z kolei

enzym /ˈɛ̃w̃zɨ̃m/ (n)
enzyme
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) białko wytwarzane przez komórki żywe i działające jako katalizator w procesach chemicznych organizmów;

enzymatyczny /ˌɛnzɨmatˈɨtʃnɨ/ (adj)
enzymatique
  (biochemia, biochemiczny) zachodzący z udziałem enzymów

eoliczny /ˌɛɔˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
éolien
  (geologia, geologiczny) związany z działalnością wiatru

epicentrum /ˈɛpitsˌɛntrum/ (n)
épicentre
  (geofizyka) obszar na powierzchni Ziemi, znajdujący się bezpośrednio nad ogniskiem trzęsienia ziemi

epidemia /ˌɛpʲiˈdɛ̃mʲja/ (n)
épidémie
  (medycyna, medyczny) duża liczba zachorowań na tę samą chorobę, na tym samym obszarze i w tym samym czasie;

epidemiczny /ˌɛpidɛmˈitʃnɨ/ (adj)
épidémique
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odnoszący się do epidemii

epidemiologia /ˌɛpʲidɛ̃mʲjɔˈlɔɟja/ (n)
épidémiologie
  (edukacja, edukacyjny) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się czynników wpływających na powstawanie i szerzenie się epidemii, a także sposobami zwalczania i zapobiegania epidemiom;

epidemiologiczny /ˌɛpidˌɛmjɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
épidémiologique
  (medycyna, medyczny) związany z epidemiologią, dotyczący epidemiologii

epifora /ˌɛpʲiˈfɔra/ (n)
épiphore
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jedna z figur stylistycznych polegająca na powtórzeniu słowa lub zwrotu na końcu kilku następujących po sobie wersów lub zdań

epigenetyka /ˌɛpiɡɛnˈɛtɨkˌa/ (n)
épigénétique
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) badanie dziedziczności pozagenowej

epigraf /ɛˈpʲiɡraf/ (n)
épigraphe
  (historia, historyczny, historycznie) napis wykuty w kamieniu lub wycięty w drewnie, stanowiący element architektury, pomnika, nagrobka;

epigraficzny /ˌɛpiɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
épigraphique
  związany z epigrafiką, odnoszący się do epigrafiki

epigrafika /ˌɛpiɡrˈafikˌa/ (n)
épigraphie
  nauka badająca napisy wykonane na materiałach twardych;

epikureizm /ˌɛpʲikuˈrɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
épicurisme
  (filozofia, filozoficzny) jeden z kierunków filozoficznych;

epikurejski /ˌɛpikurˈɛjski/ (adj)
épicurien
  (filozofia, filozoficzny) związany z epikureizmem, dotyczący epikureizmu, poglądów Epikura
  (książkowy) dążący do własnej przyjemności, używający uciech

epileptyk /ˌɛpilˈɛptɨk/ (n)
épileptique
  (medycyna, medyczny) osoba cierpiąca na epilepsję

epilog /ɛˈpʲilɔk/ (n)
épilogue
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) końcowa część utworu informująca o dalszych losach bohaterów już po zamknięciu akcji;

epirski /ɛpˈirski/ (adj)
épirote
  związany z Epirem, dotyczący Epiru

episkopat /ˌɛpiskˈɔpat/ (n)
épiscopat
  (kościelny) ogół biskupów jakiegoś kraju lub prowincji kościelnej
  (kościelny) tytuł, władza biskupa

epistemiczny /ˌɛpistɛmˈitʃnɨ/ (adj)
épistémique
  (filozofia, filozoficzny) poznawczy

epistemologiczny /ˌɛpistˌɛmɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
épistémologique
  związany z epistemologią, dotyczący epistemologii

epitafium /ˌɛpʲiˈtafʲjũm/ (n)
épitaphe
  inskrypcja nagrobna;

epizjotomia /ˌɛpizjɔtˈɔmja/ (n)
épisiotomie
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne nacięcie w okolicy krocza stosowane u rodzących kobiet

epizod /ɛˈpʲizɔt/ (n)
épisode
  zdarzenie, wydarzenie (zwykle mało istotne)

epizodyczny /ˌɛpizɔdˈɨtʃnɨ/ (adj)
mineur
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (literacko) (sztuka) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) występujący w epizodach
épisodique
  pojawiający się rzadko i nieregularnie

epoka /ɛˈpɔka/ (n)
époque
  (geologia, geologiczny) formalna jednostka geochronologiczna, mniejsza od okresu i dzieląca się na wieki;
  zamknięty w określonych ramach czasowych fragment procesu rozwojowego sztuki (kultury)

epoka kamienia /ɛpˈɔka kamjˈɛɲʲa/ (n)
âge de pierre
  (archeologia, archeologiczny) najstarsza i najdłuższa epoka prehistoryczna;

epolet /ɛˈpɔlɛt/ (n)
épaulette
  (wojskowość, wojskowy) naramiennik ozdobiony taśmą lub sznurem złotym lub srebrnym, często z frędzlami, w niektórych armiach z umieszczonymi oznakami stopnia wojskowego

eponim /ɛˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
éponyme
  (językoznawstwo, językoznawczy) słowo utworzone od nazwy własnej;

epsilon /ɛpˈsʲilɔ̃n/ (n)
epsilon
  nazwa piątej litery alfabetu greckiego, ε;

epsomit /ɛpsˈɔmit/ (n)
epsomite, épsomite
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity i szeroko rozpowszechniony minerał z gromady siarczanów, uwodniony siarczan magnezu, MgSO4·7H2O;

epuzer /ɛˈpuzɛr/ (n)
épouseur
  (przestarzałe, przestarzały) kandydat do małżeństwa, konkurent

erb /ɛrp/ (n)
erbium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Er i liczbie atomowej 68;

erekcja /ɛˈrɛkʦ̑ʲja/ (n)
érection
  (fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) usztywnienie i powiększenie się niektórych narządów (np. prącia, łechtaczki, sutka) w wyniku zwiększonego ciśnienia krwi;
  (książkowy) wzniesienie, zbudowanie lub ufundowanie jakiejś budowli

erem /ˈɛrɛm/ (n)
ermitage
  klasztor;

ergatywny /ˌɛrɡaˈtɨvnɨ/ (adj)
ergatif
  (językoznawstwo, językoznawczy) w odniesieniu do języka: używający specjalnego przypadku (ergatywu) do określenia sprawcy czynności w zdaniu przechodnim

ergofobia /ˌɛrɡɔfˈɔbja/ (n)
ergophobie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) fobia pracy, irracjonalny lęk przed pracą

erogenny /ˌɛrɔˈɡɛ̃nːɨ/ (adj)
érogène
  w odniesieniu do okolicy ciała, której stymulacja powoduje podniecenie seksualne

erotoman /ˌɛrɔtˈɔman/ (n)
érotomane
  (psychologia, psychologiczny) ktoś cierpiący na erotomanię

erotomanka /ˌɛrɔtɔmˈaŋka/ (n)
érotomane
  (psychologia, psychologiczny) kobieta cierpiąca na erotomanię

erotyzm /ɛˈrɔtɨsm̥/ (n)
érotisme
  miłość zmysłowa, o znaczącym podłożu seksualnym

erozja /ɛˈrɔzʲja/ (n)
érosion
  (geologia, geologiczny) proces niszczenia powierzchni terenu (gruntu, skał) przez różne czynniki – wodę, wiatr, słońce, grawitację czy działalność organizmów żywych;

erozyjny /ˌɛrɔzˈɨjnɨ/ (adj)
érosif
  (geologia, geologiczny) dotyczący erozji

erudycja /ˌɛruˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
érudition
  rozległy zasób książkowej wiedzy; gruntowne wykształcenie

erudyta /ˌɛruˈdɨta/ (n)
érudit
  człowiek posiadający szeroką wiedzę

erupcja /ɛˈrupʦ̑ʲja/ (n)
éruption
  (geologia, geologiczny) wybuch wulkanu;

erygować /ˌɛrɨˈɡɔvaʨ̑/ (v)
ériger
  (historia, historyczny, historycznie) (kościelny) wznosić, fundować

erytrocyt /ˌɛrɨˈtrɔʦ̑ɨt/ (n)
érythrocyte
  (medycyna, medyczny) składnik morfotyczny krwi;

erytrozyna /ˌɛrɨtrɔˈzɨ̃na/ (n)
érythrosine
  (spożywczy) wiśniowoczerwony smołowy barwnik dodawany do niektórych typów żywności (np. do owoców konserwowych, osłonek kiełbas oraz do herbatników), leków, tabletek, past do zębów, zakazany w niektórych krajach;

es-moll /ˈɛs‿mɔl/ (n)
mi bemol mineur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku es (w zapisie nutowym z sześcioma bemolami)

eschatologia /ˌɛsxatɔˈlɔɟja/ (n)
eschatologie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) dział teologii i filozofii dotyczący spraw ostatecznych: śmierci, końca świata, życia pozagrobowego, rodzajów sądu pośmiertnego, świata zmarłych itp.

eschatologiczny /ˌɛsxatˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
eschatologique
  związany z eschatologią, dotyczący eschatologii

escudo /ɛˈskudɔ/ (n)
escudo
  (jednostka monetarna) waluta państw portugalskojęzycznych;

eseista /ˌɛsɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
essayiste
  literat, autor esejów, szkiców literackich

esej /ˈɛsɛj/ (n)
essai
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma literacka lub literacko-naukowa, prezentująca punkt widzenia autora;

eskalacja /ˌɛskalˈatsja/ (n)
escalade
  stopniowe zwiększanie, potęgowanie się czegoś

eskapada /ˌɛskaˈpada/ (n)
escapade
  niebezpieczna, wesoła, swawolna, lekkomyślna wyprawa; wycieczka z przygodami

eskapizm /ɛskˈapizm/ (n)
escapisme
  (psychologia, psychologiczny) ucieczka od problemów codzienności i życia społecznego

eskimoski /ˌɛsʲcĩˈmɔsʲci/ (adj)
eskimo, esquimau
  związany z Eskimosami, dotyczący Eskimosów

eskorta /ɛˈskɔrta/ (n)
escorte
  (przenośnie, przenośnia) osoba lub kilka osób towarzyszące komuś po to, żeby się nim opiekować lub mieć nad nim kontrolę
  oddział zbrojny, grupa okrętów lub pojazdów, towarzyszący komuś lub czemuś w drodze jako ochrona lub honorowa asysta

espadryla /ˌɛspadrˈɨla/ (n)
espadrille
  lekki, miękki płócienny pantofel na sznurkowej podeszwie;

esperanto /ˌɛspɛˈrãntɔ/ (n)
espéranto
  (językoznawstwo, językoznawczy) sztuczny język opracowany przez Ludwika Zamenhofa w 1887 r.;

espresso /ɛsˈprɛsːɔ/ (n)
expresso, café express
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska mocna kawa z ekspresu ciśnieniowego, przygotowana z małej, około 30 ml, ilości wody;

establishment /ˌɛstablˈiʃmɛnt/ (n)
establishment
  (pejoratywnie, pejoratywny) określenie grupy osób sprawujących władzę w Wielkiej Brytanii, uważanych za ekskluzywną i uprzywilejowaną społeczność
  (pejoratywnie, pejoratywny) w szerszym znaczeniu: elita władzy w każdym kraju

esteta /ɛˈstɛta/ (n)
esthète
  człowiek wrażliwy na piękno, znawca piękna

estetycznie /ˌɛstɛˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
esthétiquement
  w sposób estetyczny, staranny

estetyczny /ˌɛstɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
esthétique
  zgodny z wymaganiami estetyki, dotyczący zmysłu piękna

estetyka /ɛˈstɛtɨka/ (n)
esthétique
  ładny, gustowny wygląd czegoś
  (filozofia, filozoficzny) (sztuka) nauka o pięknie;
  subiektywne kryteria piękna

estoński /ɛˈstɔ̃j̃sʲci/ (adj)
estonien
  odnoszący się do Estonii lub Estończyków

estragon /ɛˈstraɡɔ̃n/ (n)
estragon
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) (zobacz) bylica draganek

estrogen /ɛˈstrɔɡɛ̃n/ (n)
œstrogène
  (fizjologia, fizjologiczny) żeński hormon płciowy;

eta /ˈɛta/ (n)
êta
  nazwa siódmej litery alfabetu greckiego współczesnego i ósmej alfabetu starogreckiego, η;

etalon /ɛˈtalɔ̃n/ (n)
étalon
  wzorzec, wzór jednostki miary przeznaczony do zachowania lub odtworzenia jednostki miary;

etan /ˈɛtãn/ (n)
éthane
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników gazu ziemnego;

etanol /ɛˈtãnɔl/ (n)
éthanol
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkoholi o wzorze C2H5OH;

eten /ˈɛtɛ̃n/ (n)
éthylène, éthène
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy alken, bezbarwny i łatwopalny gaz o słodkawym zapachu, fitohormon;

eter /ˈɛtɛr/ (n)
éther
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, w którym występują wiązania C-O-C;
  (chemia, chemiczny) skrótowe określenie eteru dietylowego;
  w fizyce i filozofii hipotetyczna substancja wypełniająca całą przestrzeń;
  (poetycki, poetycko) powietrze
  (potocznie, potoczny) przestrzeń fal radiowych

etiopski /ɛˈtʲjɔpsʲci/ (adj)
éthiopien
  odnoszący się do Etiopii lub do Etiopczyków

etiuda /ɛˈtʲjuda/ (n)
étude
  krótki utwór w sztuce, mający na celu doskonalenie stylu literackiego, gry aktorskiej, techniki malarskiej itp.;

etnicznie /ɛtʲˈɲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
ethniquement
  w sposób etniczny, dotyczący etniczności

etniczny /ɛtʲˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
ethnique
  związany z przynależnością do grupy narodowej

etnocentryzm /ˌɛtnɔˈʦ̑ɛ̃ntrɨsm̥/ (n)
ethnocentrisme
  przekonanie o wyższości jednej grupy etnicznej i jej kultury nad innymi i związana z tym pogarda wobec innych kultur i ich tradycji

etnograficzny /ˌɛtnɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
ethnographique
  związany z etnografią

etola /ɛˈtɔla/ (n)
étole
  rodzaj szala lub krótkiej pelerynki, zwykle z miękkiego futra; narzutka futrzana na ramiona noszona do sukien wieczorowych

etologia /ˌɛtɔˈlɔɟja/ (n)
éthologie
  (biologia, biologiczny) nauka o zachowaniu się zwierząt

etopozyd /ˌɛtɔˈpɔzɨt/ (n)
étoposide
  (medycyna, medyczny) półsyntetyczna pochodna podofilotoksyny o działaniu cytostatycznym;

etruski /ɛˈtrusʲci/ (adj)
étrusque
  dotyczący Etrurii lub Etrusków

etruski /ɛˈtrusʲci/ (n)
étrusque
  język Etrusków

etruskologia /ˌɛtruskɔˈlɔɟja/ (n)
étruscologie
  nauka zajmująca się kulturą, historią i językiem Etrusków;

etycznie /ɛtˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
éthiquement
  w sposób zgodny z etyką

etyczny /ɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
éthique
  związany z etyką, dotyczący etyki

etyk /ˈɛtɨk/ (n)
éthicien, éthicienne
  (edukacja, edukacyjny) (filozofia, filozoficzny) specjalista w zakresie etyki

etyka /ˈɛtɨka/ (n)
éthique
  (filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się badaniem moralności i tworzeniem systemów myślowych, z których można wyprowadzać zasady moralne;

etylowy /ˌɛtɨlˈɔvɨ/ (adj)
éthylique
  (chemia, chemiczny) związany z etylem, dotyczący etylu; zawierający etyl

etymologiczny /ˌɛtɨmˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
étymologique
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany lub odnoszący się do etymologii

etyn /ˈɛtɨ̃n/ (n)
ethine, éthyne
  (chemia, chemiczny) najprostszy węglowodór nienasycony z szeregu homologicznego alkinów, bezbarwny gaz;

eucharystyczny /ˌɛwxarɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
eucharistique
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odnoszący się do eucharystii, związany z eucharystią

eudajmonizm /ˌɛwdajmˈɔɲizm/ (n)
eudémonisme
  stanowisko etyczne głoszące, że szczęście jest najwyższą wartością i celem życia człowieka

eufemistyczny /ˌɛwfɛmistˈɨtʃnɨ/ (adj)
euphémistique
  unikający użycia drażliwych słów poprzez zastąpienie ich wyrażeniami delikatniejszymi lub wymijającymi

eufemizm /ɛwˈfɛ̃mʲism̥/ (n)
euphémisme
  (językoznawstwo, językoznawczy) oględne, delikatne słowo lub wyrażenie zastępujące inne, który jest zbyt drastyczne, nieprzyzwoite, dosadne;

euforia /ɛwˈfɔrʲja/ (n)
euphorie
  stan dużego zadowolenia, błogostan, stan radosnego podniecenia

eugeniczny /ˌɛwɡɛ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
eugéniste
  (biologia, biologiczny) związany z eugeniką, dotyczący eugeniki

eukaliptus /ˌɛwkalˈiptus/ (n)
eucalyptus, eucalypte
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Eucalyptus L'Hér., drzewo lub krzew o wiecznie zielonych liściach rosnące w Australii;

eunuch /ˈɛwnux/ (n)
eunuque
  mężczyzna z wyciętymi jądrami;
  (dawniej, dawny) sługa dworski, pokojowiec

eurazjatycki /ˌɛwrazʲjaˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
eurasiatique
  związany Eurazją, dotyczący Eurazji, pochodzący z Eurazji

euro /ˈɛwrɔ/ (n)
euro
  (jednostka monetarna) waluta Unii Europejskiej;

euro- /ˈɛwrɔ/
euro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Europą, Europejczykami lub Unią Europejską

eurocent /ɛwˈrɔʦ̑ɛ̃nt/ (n)
centime, centime d'euro, eurocent, eurocentime
  (potocznie, potoczny) (jednostka monetarna) moneta zdawkowa o wartości jednej setnej (1/100) euro

eurocentryzm /ˌɛwrɔtsˈɛntrɨzm/ (n)
eurocentrisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) ocenianie innych kultur wyłącznie z punktu widzenia Europejczyków

eurodeputowany /ˌɛwrɔdɛputɔˈvãnɨ/ (n)
eurodéputé
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) poseł do Parlamentu Europejskiego;

eurodolar /ˌɛwrɔˈdɔlar/ (n)
eurodollar
  (ekonomia, ekonomiczny) dolar amerykański w formie znajdującego się poza Stanami Zjednoczonymi depozytu bankowego lub pożyczki udzielonej innemu państwu;

europ /ˈɛwrɔp/ (n)
europium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu "Eu" i liczbie atomowej 63;

europarlamentarny /ˌɛwrɔparlãmɛ̃nˈtarnɨ/ (adj)
europarlamentaire
  dotyczący Parlamentu Europejskiego, charakterystyczny dla Parlamentu Europejskiego

europeizacja /ˌɛwrɔpˌɛizˈatsja/ (n)
européanisation
  czynienie czegoś europejskim, nadawanie cech europejskich

europeizować /ˌɛwrɔpˌɛizˈɔvatɕ/ (v)
européaniser
  czynić coś europejskim

europejski /ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
européen
  dotyczący Europy

eurosceptycyzm /ˌɛwrɔsʦ̑ɛpˈtɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
euroscepticisme
  (publikatory) negatywne nastawienie do integracji z Unią Europejską;

eurosceptyk /ˌɛwrɔˈsʦ̑ɛptɨk/ (n)
eurosceptique
  osoba przeciwna integracji z Unią Europejską

eurowybory /ˌɛwrɔvɨˈbɔrɨ/ (n)
élections européennes
  wybory do Parlamentu Europejskiego

eutanazja /ˌɛwtãˈnazʲja/ (n)
euthanasie
  (medycyna, medyczny) zadanie śmierci osobie nieuleczalnie chorej umotywowane skróceniem jej cierpień;

ewakuacja /ˌɛvakuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
évacuation
  opuszczenie jakiegoś terenu lub obiektu przez ludzi, najczęściej wraz z dobytkiem i inwentarzem, z powodu klęski żywiołowej, wojny lub innego zagrożenia;

ewangelia /ˌɛvãŋˈɡɛlʲja/ (n)
évangile
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) wczesnochrześcijański utwór zawierający opis życia i nauki Jezusa;

ewangeliarz /ˌɛvandʒˈɛljaʃ/ (n)
évangéliaire
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) księga liturgiczna z podzielonymi na perykopy ewangeliami;

ewangelicki /ˌɛvandʒɛlˈitski/ (adj)
évangélique
  związany z ewangelicyzmem

ewangelizować /ˌɛvandʒˌɛlizˈɔvatɕ/ (v)
évangéliser
  (teologia, teologiczny) głosić ewangelię

ewenement /ˌɛvɛnˈɛmɛnt/ (n)
évènement, événement
  osobliwe zajście, niezwykłe wydarzenie

ewentualny /ˌɛvɛ̃ntuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
éventuel
  przypuszczalny, możliwy

eweński /ɛvˈɛɲski/ (adj)
évène
  związany z Ewenami, dotyczący Ewenów

eweński /ɛvˈɛɲski/ (n)
évène
  (językoznawstwo, językoznawczy) język eweński;

ewidentny /ˌɛvʲiˈdɛ̃ntnɨ/ (adj)
évident
  (książkowy) oczywisty, widoczny, wyraźny, nie budzący wątpliwości

ewikcja /ɛvˈiktsja/ (n)
éviction
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) sądowne lub administracyjne pozbawienie prawa własności

ewolucja /ˌɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
évolution
  (biologia, biologiczny) ciągły proces, polegający na stopniowych zmianach cech gatunkowych kolejnych pokoleń wskutek eliminacji przez dobór naturalny lub sztuczny części osobników z populacji;
  proces stopniowego zwiększania złożoności bądź jakości czegoś

ewolucjonista /ˌɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
évolutionniste
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) badacz ewolucji

ewolucjonizm /ˌɛvɔluˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
évolutionnisme
  (biologia, biologiczny) dziedzina nauki zajmująca się badaniem ewolucji jako procesu świata organicznego;

ewzon /ˈɛvzɔ̃n/ (n)
evzone
  (historia, historyczny, historycznie) żołnierz bojowej, elitarnej jednostki piechoty górskiej
  (wojskowość, wojskowy) grecki żołnierz gwardii honorowej, pełniący straż w tradycyjnym stroju;

ex situ /ˈɛks ɕˈitu/ (adv)
ex situ
  poza swoim pierwotnym, naturalnym położeniem, miejscem

eyeliner /ˌɛjɛlˈinɛr/ (n)
ligneur
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) specjalna kredka lub tusz do malowania kresek na brzegach powiek;

ezetymib /ˌɛzɛtˈɨmip/ (n)
ézétimibe
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwmiażdżycowy, który hamuje wchłanianie steroli, w tym cholesterolu, z jelit

ezoteryczny /ˌɛzɔtɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
ésotérique
  tajemny, sekretny, dostępny wyłącznie dla wtajemniczonych

f-moll /ˈɛfmˈɔll/ (n)
fa mineur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku f (w zapisie nutowym z czterema bemolami)

fabryka /ˈfabrɨka/ (n)
usine, fabrique
  produkcyjny zakład przemysłowy

facebookowicz /fˌatsɛbˌɔɔkˈɔvitʃ/ (n)
facebooker, facebookeur, facebookien
  (informatyka, informatyczny) (socjologia, socjologiczny) użytkownik Facebooka

facelia błękitna /faˈʦ̑ɛlʲja bwɛ̃ŋʲˈcitna/ (n)
phacélie à feuilles de tanaisie
  (botanika, botaniczny) Phacelia tanacetifolia, roślina z rodziny ogórecznikowatych pochodząca z Kalifornii;

facet /ˈfaʦ̑ɛt/ (n)
mec, gars, type, gonze
  (potocznie, potoczny) mężczyzna

fagocista /fˌaɡɔtɕˈista/ (n)
basson, bassoniste
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na fagocie

fair play /fˈɛr plˈɛj/ (n)
fair-play, fairplay, franc-jeu
  uczciwa rywalizacja w sporcie

fajka /ˈfajka/ (n)
tuba
  (sport, sportowy) rurka używana do nurkowania, pozwalająca na oddychanie bez unoszenia głowy nad powierzchnię wody;
pipe, calumet
  przedmiot do palenia tytoniu;

fajny /ˈfajnɨ/ (adj)
chouette, cool
  potoczny wyraz o bardzo szerokim pozytywnym znaczeniu dla mówiącego: ciekawy, interesujący, świetny

fakir /fˈakir/ (n)
fakir
  żebrzący ascetyczny mnich muzułmański;

faks /faks/ (n)
téléfax
  (biurowość, biurowy) (dawniej, dawny) (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) wiadomość przesłana faksem (1.1)
télécopie
  (potocznie, potoczny) numer telefonu, na który można wysłać faks (1.2)
télécopieur
  (technologia, technika, techniczny) (biurowość, biurowy) (dawniej, dawny) (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) urządzenie przesyłające wiadomość za pomocą łącza telefonicznego;

faksować /faˈksɔvaʨ̑/ (v)
télécopier
  przesyłać coś za pomocą faksu

fakt /fakt/ (n)
fait
  to, co miało lub ma miejsce w rzeczywistości;

faktura /fakˈtura/ (n)
facture
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) rodzaj dokumentu będącego dowodem transakcji kupna i sprzedaży;

faktycznie /faktˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
en effet, en fait
  zgodnie z faktami, z rzeczywistością

fakultatywny /fˌakultatˈɨvnɨ/ (adj)
facultatif
  dobrowolny, pozostawiony do wyboru

fala /ˈfala/ (n)
vague, onde
  (przenośnie, przenośnia) duża grupa przedmiotów, zwierząt, ludzi poruszająca się w jedną stronę; duże, powtarzające się nasycenie czegoś w krótkim okresie
vague
  (wojskowość, wojskowy) (socjologia, socjologiczny) zjawisko tworzenia się nielegalnej hierarchii wśród żołnierzy, gdzie żołnierze o krótszym stażu służby są podporządkowani i niejednokrotnie poniżani przez żołnierzy o dłuższym stażu służby;
onde, vague
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rozprzestrzeniające się zaburzenie powierzchni wody
  (fizyka, fizyczny) każde rozprzestrzeniające się zaburzenie w dowolnym środowisku;

falanster /falˈanstɛr/ (n)
phalanstère
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) utopijne osiedle dla spółdzielczej wspólnoty socjalistycznej francuskiego ideologa Charlesa Fouriera;

falka /ˈfalka/ (n)
ondelette
  (matematyka, matematyczny) oscylacja, której amplituda dla minus i plus nieskończoności jest zerowa;
vaguelette
  mała fala

falliczny /fallˈitʃnɨ/ (adj)
phallique
  mający kształt prącia, zwłaszcza w czasie wzwodu

fallocentryzm /fˌallɔtsˈɛntrɨzm/ (n)
phallocentrisme
  pogląd charakteryzujący się postrzeganiem fallusa jako głównego elementu organizacji życia społecznego

fallokracja /fˌallɔkrˈatsja/ (n)
phallocratie
  termin powstały w środowisku feministycznym oznaczający społeczność zdominowaną przez mężczyzn z kultem fallicznym, władza mężczyzn we wszystkich dziedzinach życia społecznego

fallus /ˈfalːus/ (n)
phallus
  (anatomia, anatomiczny) penis, męski organ płciowy, symbol płodności

falochron /faˈlɔxrɔ̃n/ (n)
brise-lame
  konstrukcja hydrotechniczna, która służy do ochrony wybrzeża lub portu przed działaniem fal;

falset /fˈalsɛt/ (n)
fausset
  wysoki rejestr głosu ludzkiego

falsyfikacja /ˌfalsɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
falsification
  fałszerstwo, podrobienie czegoś

falsyfikat /fˌalsɨfˈikat/ (n)
faux
  podrobiony przedmiot albo dokument łudząco przypominający oryginał

fanatycznie /ˌfãnaˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
fanatiquement
  w sposób fanatyczny, w sposób właściwy fanatykowi

fanatyczny /fˌanatˈɨtʃnɨ/ (adj)
fanatique
  charakteryzujący się fanatyzmem

fanatyk /fãˈnatɨk/ (n)
fanatique
  żarliwy zwolennik idei lub religii

fanatyzm /fãˈnatɨsm̥/ (n)
fanatisme
  postawa charakteryzująca się ślepą i bezkrytyczną wiarą w słuszność jakichś poglądów politycznych, religijnych lub społecznych

fanfaron /fãnˈfarɔ̃n/ (n)
fanfaron
  (przestarzałe, przestarzały) człowiek zarozumiały, pyszny, butny

fantasmagoria /fˌantasmaɡˈɔrja/ (n)
fantasmagorie
  (książkowy) omamy wzrokowe, przywidzenia

fantastyczny /ˌfãntaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
fantastique
  (potocznie, potoczny) wspaniały, cudowny
  fikcyjny, zmyślony

fantastyka naukowa /fantˈastɨkˌa nˌaukˈɔva/ (n)
science-fiction
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gatunek literacki, filmowy oraz gier komputerowych z fabułą umieszczona w przyszłości lub innej części wszechświata;

fantazja /fãnˈtazʲja/ (n)
fantaisie
  wyobraźnia

fantazjować /fˌantazjˈɔvatɕ/ (v)
fantasmer
  wyobrażać sobie wiele rzeczy

farad /ˈfarat/ (n)
farad
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary pojemności elektrycznej w układzie SI;

faraon /faˈraɔ̃n/ (n)
pharaon
  (historia, historyczny, historycznie) władca starożytnego Egiptu;

faraoński /fˌaraˈɔɲski/ (adj)
pharaonique
  mający związek z faraonem

farba /ˈfarba/ (n)
peinture
  mieszanina barwników służąca do malowania

farerski /faˈrɛrsʲci/ (adj)
féroïen
  odnoszący się do Wysp Owczych

farerski /faˈrɛrsʲci/ (n)
féroïen
  język z grupy skandynawskiej języków germańskich, urzędowy na Wyspach Owczych;

farma /ˈfarma/ (n)
ferme, domaine
  (rolnictwo, rolniczy) gospodarstwo rolne w krajach anglosaskich;

farma wiatrowa /fˈarma vʲatrˈɔva/ (n)
parc éolien
  (technologia, technika, techniczny) grupa turbin wiatrowych pracujących wspólnie przy produkcji elektryczności

farmaceuta /ˌfarmaˈʦ̑ɛwta/ (n)
pharmacien, apothicaire
  specjalista, znawca farmacji

farmaceutyczny /ˌfarmaʦ̑ɛwˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
pharmaceutique
  związany z farmacją

farmaceutyk /ˌfarmaˈʦ̑ɛwtɨk/ (n)
médicament
  substancja wyprodukowana przez przemysł farmaceutyczny

farmakologia /ˌfarmakɔˈlɔɟja/ (n)
pharmacologie
  dziedzina medycyny i farmacji; nauka o działaniu leków

farmakologicznie /fˌarmakˌɔlɔɡʲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
pharmacologiquement
  w sposób farmakologiczny, za pomocą leków

farmakologiczny /ˌfarmakɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
pharmacologique
  związany z farmakologią, dotyczący farmakologii

farsz /farʃ/ (n)
farce
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa umieszczana wewnątrz niektórych potraw (ciast, wydrążonych mięs, ryb, warzyw czy owoców) powstała ze zmieszania siekanych lub zmielonych produktów spożywczych;

fascynacja /fˌastsɨnˈatsja/ (n)
fascination
  bardzo silne zainteresowanie się czymś lub kimś

fascynować /ˌfasʦ̑ɨ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
fasciner
  czarować, olśniewać, interesować; być przedmiotem czyjejś uwagi

fascynujący /fˌastsɨnujˈɔntsɨ/ (adj)
fascinant
  wzbudzający fascynację; dający nieodpartą chęć poznania; bardzo przyciągający uwagę

fasola /faˈsɔla/ (n)
haricot
  (botanika, botaniczny) Phaseolus L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;

fasolka szparagowa /faˈsɔlka ˌʃparaˈɡɔva/ (n)
haricot
  (botanika, botaniczny) (spożywczy) odmiana fasoli o jadalnych całych strąkach

faszerowany /fˌaʃɛrɔvˈanɨ/ (adj)
farci
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (gastronomia) przekładany, wypełniony nadzieniem

faszysta /faˈʃɨsta/ (n)
fasciste
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik faszyzmu

faszystowski /ˌfaʃɨˈstɔfsʲci/ (adj)
fasciste
  związany z faszyzmem, właściwy faszyzmowi lub faszystom

faszyzm /ˈfaʃɨsm̥/ (n)
fascisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna polityczna powstała w okresie międzywojennym we Włoszech, m.in. sprzeciwiająca się demokracji parlamentarnej, głosząca kult państwa;

fatalista /ˌfataˈlʲista/ (n)
fataliste
  osoba, która wierzy w fatalizm, przeznaczenie; ma świadomość nieuchronności losu

fatum /fˈatum/ (n)
fatum
  nieuchronny los, zwłaszcza zły

fatwa /ˈfatfa/ (n)
fatwa
  w islamie: opinia teologa muzułmańskiego wyjaśniająca kontrowersję teologiczną, czasem zawierająca konkretne wskazania w indywidualnej sprawie, np. wydająca wyrok śmierci lub zakazująca jakiś praktyk;

fauna /ˈfawna/ (n)
faune
  (biologia, biologiczny) ogół zwierząt na danym obszarze, w danym środowisku lub okresie geologicznym;

faux pas /fˈawks pˈas/ (n)
faux pas
  nieumyślne naruszenie niepisanych reguł danej społeczności

fawela /faˈvɛla/ (n)
favela, favéla
  (socjologia, socjologiczny) rozległa dzielnica nędzy powstała wokół miast Brazylii, brazylijski slums;

fałsz /fawʃ/ (n)
faux
  nieprawda

fałszerstwo /fawʃˈɛrstfɔ/ (n)
falsification
  wykonanie podróbki

fałszerz /fˈawʃɛʃ/ (n)
faussaire, faux-monnayeur, falsificateur
  osoba, która coś fałszuje

fałszywie /fawˈʃɨvʲjɛ/ (adv)
faussement, faux
  w sposób fałszywy

fałszywy /fawˈʃɨvɨ/ (adj)
faux
  sztuczny, podrobiony

fałszywy przyjaciel /fawˈʃɨvɨ pʃɨˈjäʨ̑ɛl/ (idiom)
faux-ami
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz w jednym języku o podobnym bądź takim samym brzmieniu, co wyraz w innym języku, jednak różniący się od niego znaczeniem;

federacja /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
fédération
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo składające się z mniejszych, obdarzonych autonomią państw związkowych (np. stanów, krajów, prowincji, kantonów, landów), ale posiadających wspólny (federalny) rząd;

federacyjny /fˌɛdɛratsˈɨjnɨ/ (adj)
fédéral
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z federacją, dotyczący federacji, mający charakter federacji

fekalny /fɛkˈalnɨ/ (adj)
fécal
  związany z fekaliami, dotyczący fekaliów

felga /ˈfɛlɡa/ (n)
jante
  element podwozia samochodu; metalowa obręcz na którą nakłada się oponę

felieton /fɛljˈɛtɔn/ (n)
feuilleton
  (publikatory) krótki utwór publicystyczny;

fellatio /fɛlˈːatʲjɔ/ (n)
fellation
  (seksuologia, seksuologiczny) oralna stymulacja penisa;

feminizm /fɛ̃ˈmʲĩɲism̥/ (n)
féminisme
  (książkowy) ideologia i ruch wyzwolenia kobiet;

fenek /ˈfɛ̃nɛk/ (n)
fennec, renard des sables, renard des sables du Sahara
  (zoologia, zoologiczny) mały, pustynny lis o puszystym ogonie i dużych uszach;

fenicki /fɛ̃ˈɲiʦ̑ʲci/ (adj)
phénicien
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Fenicjanami lub Fenicją

fenicki /fɛ̃ˈɲiʦ̑ʲci/ (n)
phénicien
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język z grupy kananejskiej rodziny języków semickich;

fenomenalizm /fˌɛnɔmɛnˈalizm/ (n)
phénoménisme
  (filozofia, filozoficzny) przekonanie, iż bezpośrednio dostępne poznaniu są wyłącznie zjawiska, natomiast istota rzeczy jest niepoznawalna lub nie istnieje;

fenomenalny /ˌfɛ̃nɔ̃mɛ̃ˈnalnɨ/ (adj)
phénoménal
  niezwykły, wyjątkowy, zjawiskowy

fenosafranina /ˌfɛ̃nɔsafrãˈɲĩna/ (n)
phénosafranine
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy safranin stosowany do barwienia bawełny, przygotowywania preparatów mikroskopowych oraz jako jeden z odczynników w fotografii;

ferm /fɛrm/ (n)
fermium
  (chemia, chemiczny) nietrwały pierwiastek chemiczny o symbolu Fm i liczbie atomowej 100;

fermata /fɛrˈmata/ (n)
point d'orgue
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element notacji muzycznej dowolnie przedłużający czas trwania nuty lub pauzy;

fermentacja /ˌfɛrmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
fermentation
  (biochemia, biochemiczny) reakcja biochemiczna zachodząca pod wpływem enzymów produkowanych przez mikroorganizmy;

fermentować /ˌfɛrmɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
fermenter
  ulegać procesowi fermentacji lub powodować fermentację

fermion /ˈfɛrmʲjɔ̃n/ (n)
fermion
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o połówkowym spinie;

feromon /fɛˈrɔ̃mɔ̃n/ (n)
phéromone
  (biochemia, biochemiczny) substancja chemiczna wabiąca osobników płci przeciwnej;

ferraryjczyk /fˌɛrarˈɨjtʃɨk/ (n)
Ferrarais
  mieszkaniec Ferrary; osoba z tego miasta

ferraryjka /fˌɛrarˈɨjka/ (n)
Ferraraise
  mieszkanka Ferrary; kobieta z tego miasta

ferraryjski /fˌɛrarˈɨjski/ (adj)
ferrarais
  związany z Ferrarą, dotyczący Ferrary

ferrofluid /ˌfɛrːɔˈflu<sup>j</sup>it/ (n)
ferrofluide
  substancja magnetyczna w postaci płynu;

feta /ˈfɛta/ (n)
feta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj greckiego sera (zwykle owczego), o słonym smaku;

fetyszyzm /fɛtˈɨʃɨzm/ (n)
fétichisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z pierwotnych form wierzeń religijnych polegająca na kulcie fetyszy, czyli posążków czy przedmiotów obdarzonych siłą nadprzyrodzoną

feudalizm /fɛwdˈalizm/ (n)
féodalisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny system społeczno-ekonomicznych zależności między warstwami społecznymi, z reguły: chłopstwem, duchowieństwem, mieszczaństwem i szlachtą. Opierał się na ścisłej hierarchii stanów o określonych przywilejach;

fez /fɛs/ (n)
fez
  orientalne nakrycie głowy o kształcie ściętego stożka, wykonane z bordowego filcu i ozdobione czarnym frędzlem;

fi /fʲi/ (n)
phi
  nazwa dwudziestej pierwszej litery alfabetu greckiego, φ;

fiasko /ˈfʲjaskɔ/ (n)
fiasco
  nieudanie się jakiejś sprawy, niepowodzenie się czegoś

fidel /ˈfʲidɛl/ (n)
vièle
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument smyczkowy z grupy chordofonów;

fiducjarny /ˌfʲiduˈʦ̑ʲjarnɨ/ (adj)
fiduciaire
  (ekonomia, ekonomiczny) pozbawiony samodzielnej wartości, nie mający oparcia w dobrach materialnych

fidżyjski /fʲiˈʤ̑ɨjsʲci/ (adj)
fidjien
  odnoszący się do państwa Fidżi

fidżyjski /fʲiˈʤ̑ɨjsʲci/ (n)
fidjien
  język urzędowy Fidżi,

figa /ˈfʲiɡa/ (n)
figue
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc figi (1.1)

figowiec /fʲiˈɡɔvʲjɛʦ̑/ (n)
figuier
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ficus carica, figowiec pospolity, roślina rodząca figi
ficus
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ficus, rodzaj roślin z rodziny morwowatych;

figowiec sykomora /fʲiˈɡɔvʲjɛʦ̑ ˌsɨkɔ̃ˈmɔra/ (n)
figuier sycomore, sycamore
  (botanika, botaniczny) Ficus sycomorus L., gatunek drzew z rodziny morwowatych występujące w Egipcie, Palestynie, Syrii, Afryce subsaharyjskiej oraz wschodniej i uprawiane w basenie Morza Śródziemnego;

figura /fʲiˈɡura/ (n)
charge
  (heraldyka, heraldyczny) szeroko pojęte godła herbowe/mobilia
personnage
  (potocznie, potoczny) osobnik, typ
statue
  (sztuka) odwzorowana w rzeźbie lub malarstwie postać zwierzęcia lub człowieka
silhouette
  kształt ciała

figura szachowa /fiɡˈura ʃaxˈɔva/ (n)
pièce d'échecs
  (szachy, pojęcie szachowe) każda bierka używana w grze w szachy, z wyjątkiem piona

figurant /fʲiˈɡurãnt/ (n)
figurant
  (dawniej, dawny) statysta teatralny
  osoba zajmująca wysokie stanowisko, ale niesprawująca faktycznej władzy, niemająca wpływu na podejmowane decyzje

figurka /fʲiˈɡurka/ (n)
figurine
  mała figura, rzeźba

fikcja /fˈiktsja/ (n)
fiction
  coś nierealnego, zmyślonego albo niemożliwego do wykonania

fikcyjne małżeństwo /fiktsˈɨjnɛ mawʒˈɛɲstfɔ/ (n)
mariage blanc, mariage de complaisance
  małżeństwo zawierane w celu obejścia przepisów (na przykład) o legalizacji pobytu, wykorzystujące istniejące luki w prawie

fikcyjny /fʲikˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
fictif
  właściwy fikcji; wymyślony, zmyślony, wyimaginowany, istniejący tylko pozornie

filatelistyczny /fˌilatˌɛlistˈɨtʃnɨ/ (adj)
philatélique
  dotyczący filatelistyki, związany z filatelistyką

filatelistyka /ˌfʲilatɛˈlʲistɨka/ (n)
philatélie
  hobby polegające na kolekcjonowaniu artefaktów pocztowych;

filharmonia /ˌfʲilxarˈmɔ̃ɲja/ (n)
philharmonie
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instytucja organizująca koncerty muzyki poważnej, posiadająca własny skład muzyków

filipika /ˌfʲilʲiˈpʲika/ (n)
philippique
  stanowcze, gwałtowne, oponujące mówienie;

filipino /fˌilipˈinɔ/ (n)
filipino
  (językoznawstwo, językoznawczy) główny dialekt języka tagalskiego

filiżanka /ˌfʲilʲiˈʒãnka/ (n)
tasse
  niewielkie naczynie z uszkiem, z którego pije się gorące napoje
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) miara objętości równa pojemności filiżanki (1.1)

film /fʲilm/ (n)
film
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) utwór audiowizualny na jakiś temat; nośnik, na którym jest nagrany taki utwór;
pellicule, film
  (fotografia) światłoczuła taśma filmowa lub fotograficzna

film dokumentalny /fˈilm dˌɔkumɛntˈalnɨ/ (n)
documentaire
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) dzieło filmowe utrzymane w gatunku (1.1)

film długometrażowy /fˈilm dwˌuɡɔmˌɛtraʒˈɔvɨ/ (n)
long métrage, long-métrage
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) film trwający ponad 55 minut

film grozy /fˈilm ɡrˈɔzɨ/ (n)
film d'épouvante, film d'horreur
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (zobacz) horror

film niemy /fˈilm ɲʲˈɛmɨ/ (n)
film muet
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) film bez ścieżki dźwiękowej;

filmoteka /ˌfʲilmɔˈtɛka/ (n)
cinémathèque, filmathèque, filmothèque
  skatalogowany zbiór materiałów filmowych; także prywatna kolekcja filmów

filmować /fʲilˈmɔvaʨ̑/ (v)
filmer
  nagrywać coś kamerą filmową

filogeneza /fˌilɔɡɛnˈɛza/ (n)
phylogenèse, phylogénèse
  (biologia, biologiczny) droga rozwoju rodowego grup systematycznych organizmów;

filolog /fʲiˈlɔlɔk/ (n)
philologue
  specjalista w dziedzinie filologii

filologia /ˌfʲilɔˈlɔɟja/ (n)
philologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina humanistyczna, zajmująca się językiem i literaturą jakiegoś narodu lub kręgu cywilizacyjnego;

filologiczny /ˌfʲilɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
philologique
  (przymiotnik) od filologia

filosemityzm /fˌilɔsɛmˈitɨzm/ (n)
philosémitisme
  postawa polegająca na pozytywnym stosunku do Żydów i kultury żydowskiej

filozof /fʲiˈlɔzɔf/ (n)
philosophe
  (edukacja, edukacyjny) (filozofia, filozoficzny) specjalista w zakresie filozofii

filozofia /ˌfʲilɔˈzɔfʲja/ (n)
philosophie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się rozważaniami na temat istoty bytu, źródeł poznania itp.;

filozoficzny /ˌfʲilɔzɔˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
philosophique, philosophale
  związany z filozofią, dotyczący zagadnień filozofii

filtr /fʲiltr̥/ (n)
filtre
  (optyka, optyczny) materiał przepuszczający tylko promieniowanie w pewnym zakresie częstotliwości lub określonej polaryzacji
  błona lub warstwa, zaprojektowana do przepuszczania jedynie pewnej grupy substancji i zatrzymywania innych
  (elektronika, elektroniczny) fragment obwodu elektrycznego odpowiedzialny za tłumienie sygnałów w określonym przedziale częstotliwości

finansjera /fˌinansjˈɛra/ (n)
financière
  zbiorowość finansistów, bankierów, kapitalistów

finansować /fˌinansˈɔvatɕ/ (v)
financer
  dostarczać finansów

finansowo /fˌinansˈɔvɔ/ (adv)
financièrement
  pod względem finansów, pieniędzy

finansowy /ˌfʲĩnãw̃ˈsɔvɨ/ (adj)
financier
  dotyczący finansów

finałowy /ˌfʲĩnaˈwɔvɨ/ (adj)
finaliste
  dotyczący finału, dziejący się w finale

finlandyzacja /ˌfʲĩnlãndɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
finlandisation
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ograniczenie przez obce mocarstwo swobody polityki zagranicznej innego państwa, w zamian za zmniejszenie interwencji w jego politykę wewnętrzną;

fioletowawy /ˌfʲjɔlɛtɔˈvavɨ/ (adj)
violâtre
  w kolorze podobnym do fioletowego

fioletowy /ˌfʲjɔlɛˈtɔvɨ/ (adj)
violet
  mający kolor siódmego pasma tęczy, taki jak kolor kwiatu fiołka itp.

fiord /fʲjɔrt/ (n)
fiord, fjord
  (geografia, geograficzny) rodzaj głębokiej zatoki wrzynającej się w ląd;

fiołek /ˈfʲjɔwɛk/ (n)
violette
  (botanika, botaniczny) Viola L., rodzaj roślin zielnych z rodziny fiołkowatych rosnący w strefie umiarkowanej;

fiołek trójbarwny /ˈfʲjɔwɛk trujˈbarvnɨ/ (n)
pensée sauvage, pensée tricolore
  (botanika, botaniczny) pospolity w Polsce gatunek rośliny należący do rodziny fiołkowatych;

firmament /fʲirˈmãmɛ̃nt/ (n)
firmament
  nieboskłon, sklepienie niebieskie, niebo

fis-moll /ˈfʲis‿mɔl/ (n)
fis diése mineur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku fis (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami)

fiskalny /fiskˈalnɨ/ (adj)
fiscal
  dotyczący podatków, skarbu państwa albo dochodów państwa

fito- /ˈfʲitɔ/
phyto-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z rośliną, roślinnością

fitochemia /fˌitɔxˈɛmja/ (n)
phytochimie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział fizjologii roślin, nauka badająca roślinne związki organiczne i procesy chemiczne zachodzące w roślinach;

fitochemiczny /fˌitɔxɛmˈitʃnɨ/ (adj)
phytochimique
  dotyczący fitochemii, substancji roślinnych i procesów chemicznych zachodzacych w roślinach

fitoestrogen /fˌitɔɛstrˈɔɡɛn/ (n)
phytoestrogène
  (biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) występująca w roślinach, dowolna niesterydowa substancja (włączając izoflawony i lignany), która jest strukturalnie lub funkcjonalnie podobna do estrogenu ssaków, mająca za zadanie zwiększać odporność rośliny na choroby, a u ssaków działająca jako słaby agonista lub antagonista estrogenu;

fitogeografia /ˌfʲitɔɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
phytogéographie
  dział biogeografii i geobotaniki zajmujący się badaniem rozmieszczenia roślin na kuli ziemskiej;

fitohormon /ˌfʲitɔˈxɔrmɔ̃n/ (n)
hormone végétale, phytohormone
  (biochemia, biochemiczny) hormon, związek chemiczny wytwarzany przez organizmy roślinne, wpływający na ich procesy fizjologiczne

fitopatologia /ˌfʲitɔpatɔˈlɔɟja/ (n)
phytopathologie
  (botanika, botaniczny) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział botaniki, nauka o chorobach roślin

fitopatologiczny /fˌitɔpˌatɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
phytopathologique
  (botanika, botaniczny) związany z fitopatologią, dotyczący fitopatologii, chorób roślin

fitosocjologiczny /fˌitɔsˌɔtsjɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
phytosociologique
  (botanika, botaniczny) związany z fitosocjologią, dotyczący fitosocjologii

fitosterol /ˌfʲitɔˈstɛrɔl/ (n)
phytostérol
  (biochemia, biochemiczny) sterol pochodzenia roślinnego

fitotoksyczność /fˌitɔtɔksˈɨtʃnɔɕtɕ/ (n)
phytotoxicité
  cecha tego, co jest toksyczne dla roślin

fizjokratyczny /ˌfʲizʲjɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
physiocratique
  związany z fizjokratyzmem

fizjolog /fʲiˈzʲjɔlɔk/ (n)
physiologiste
  specjalista w dziedzinie fizjologii

fizjologia /fˌizjɔlˈɔɡja/ (n)
physiologie
  nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów

fizjologiczny /fˌizjɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
physiologique
  odnoszący się do naturalnych czynności organizmu

fizjonomia /fˌizjɔnˈɔmja/ (n)
physionomie
  rysy twarzy, twarz

fizjoterapeuta /ˌfʲizʲjɔtɛraˈpɛwta/ (n)
physiothérapeute
  (medycyna, medyczny) terapeuta, specjalista od fizjoterapii

fizjoterapeutka /fˌizjɔtˌɛrapˈɛwtka/ (n)
physiothérapeute
  (medycyna, medyczny) terapeutka, specjalistka od fizjoterapii

fizycznie /fizˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
charnellement, corporellement
  odnosząc się do ciała
physiquement
  odnosząc się do zjawisk fizyki
matériellement, sensiblement
  w sposób dostępny zmysłom

fizyczność /fʲiˈzɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
physique
  cecha tego, co jest związane z wyglądem zewnętrznym człowieka

fizyczny /fʲiˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
physique, physiologique
  dostępny zmysłom
physique
  związany z fizyką i zjawiskami, którymi ona się zajmuje

fizyka /ˈfʲizɨka/ (n)
physique
  nauka zajmująca się badaniem właściwości i oddziaływań materii;

flaga /ˈflaɡa/ (n)
drapeau, étendard
  płat tkaniny określonego kształtu, barwy i znaczenia, przymocowywany do drzewca lub masztu

flamandzki /flamˈantski/ (adj)
flamand
  odnoszący się do regionu w północnej części Belgii, Flandrii

flamandzki /flamˈantski/ (n)
flamand
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt, etnolekt, język używany we Flandrii; jeden z trzech języków urzędowych w Belgii

flanela /flãˈnɛla/ (n)
flanelle
  (włókiennictwo) miękka tkanina bawełniana lub wełniana, pokryta delikatnym meszkiem, stosowana do wyrobu m.in. koszul, piżam i pościeli;

flaszowiec /flaˈʃɔvʲjɛʦ̑/ (n)
anone
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny flaszowcowatych;

flaszowiec miękkociernisty /flaˈʃɔvʲjɛʦ̑ ˌmʲjɛ̃ŋkːɔʨ̑ɛrʲˈɲistɨ/ (n)
corossol, corossol épineux
  (botanika, botaniczny) gatunek małego drzewa pochodzącego z Ameryki Środkowej i Antyli;

flauta /ˈflawta/ (n)
calme
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) sytuacja na morzu, gdy brak wiatru;

flawonoid /ˌflavɔ̃ˈnɔ<sup>j</sup>it/ (n)
bioflavonoïde, flavonoïde
  organiczny związek chemiczny występujący w roślinach, spełniający funkcję barwnika, przeciwutleniacza i naturalnego insektycydu oraz fungicydu

flet /flɛt/ (n)
flûte, flute
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny;

flet poprzeczny /ˈflɛt pɔˈpʃɛʧ̑nɨ/ (n)
flûte traversière
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu z metalu lub drewna, na którym gra się trzymając go w poprzek;

fletnia Pana /ˈflɛtʲɲa ˈpãna/ (n)
flûte de Pan, flute de Pan
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny; aerofon wargowy złożony z drewnianych piszczałek różnej długości, połączonych w jednym rzędzie; emblemat wiatru;

fleuta /flˈɛwta/ (n)
flûte
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (marynarka) holenderski, XVI-wieczny statek żaglowy;

flirtować /flirtˈɔvatɕ/ (v)
flirter
  uprawiać flirt, prowadzić lekką, zalotną rozmowę towarzyską z osobą innej płci

flora /ˈflɔra/ (n)
flore
  (botanika, botaniczny) ogół organizmów roślinnych

flora bakteryjna /ˈflɔra ˌbaktɛˈrɨjna/ (n)
microbiote de l' organisme
  drobnoustroje występujące naturalnie w organizmie;

florentczyk /flɔˈrɛ̃nṭʧ̑ɨk/ (n)
Florentin
  mieszkaniec Florencji, osoba wywodząca się z Florencji

florentynka /flˌɔrɛntˈɨŋka/ (n)
Florentine
  mieszkanka Florencji

floruit /ˈflɔru<sup>j</sup>it/ (preposition)
fl., flor., floruit
  (książkowy) określenie poprzedzające datę lub przedział dat dla wskazania, kiedy dana osoba bądź też organizacja czy szkoła była aktywna;

florysta /flɔˈrɨsta/ (n)
fleuriste
  ktoś, kto zajmuje się układaniem kwiatów

floréal /flɔrˈɛal/ (n)
floréal
  nazwa ósmego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

flota /ˈflɔta/ (n)
flotte
  zbiór jednostek pływających;

flukonazol /flˌukɔnˈazɔl/ (n)
fluconazole
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwgrzybiczy;

fluktuacja /ˌfluktuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
fluctuation
  zmienność, płynność, niestałość, falowanie, zmienność nasilenia, odstępstwo od średniej statystycznej lub od normy;

fluoksetyna /ˌflu<sup>w</sup>ɔksɛˈtɨ̃na/ (n)
fluoxétine
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) substancja czynna leków tymoleptycznych — stosowanych głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych i obsesyjno-kompulsyjnych;

fluor /ˈflu<sup>w</sup>ɔr/ (n)
fluor
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9;

fluorescencja /flˌuɔrɛstsˈɛntsja/ (n)
fluorescence
  (fizyka, fizyczny) samorzutne świecenie niektórych substancji pod wpływwem różnych czynników (jak np. światło, promienie katodowe, promieniowanie nadfioletowe, promienie rentgenowskie) trwające dopóty, dopóki działają te czynniki

fluoryt /fluˈɔrɨt/ (n)
fluorine
  (mineralogia, mineralogiczny) różnobarwny minerał z gromady halogenków, zawierający fluorek wapnia;

fobia /ˈfɔbʲja/ (n)
antipathie
  (potocznie, potoczny) niechęć, antypatia, uprzedzenie
phobie
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, paniczny (często nieuzasadniony i uporczywy) lęk przed kimś lub przed czymś;

foggiański /fɔɡɡʲˈaɲski/ (adj)
foggien
  (rzadki, rzadko używany) związany z Foggią, dotyczący Foggii

fok /fɔk/ (n)
foc
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jeden z żagli pierwszego masztu;

folacyna /ˌfɔlaˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
folacine
  (zobacz) kwas foliowy

folder /ˈfɔldɛr/ (n)
dossier
  (informatyka, informatyczny) (zobacz) katalog
brochure, dépliant
  rodzaj druku reklamowego lub informacyjnego;

folia bąbelkowa /fˈɔlja bˌɔmbɛlkˈɔva/ (n)
papier bulle
  folia z tworzywa sztucznego z bąbelkami powietrza stosowana do opakowywania kruchych przedmiotów;

foliogram /fɔˈlʲjɔɡrãm/ (n)
transparent
  folia z odbitym na niej materiałem tekstowym i graficznym, którą za pomocą rzutnika (grafoskopu) wyświetla się na ekranie

folk /fɔlk/ (n)
folk
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyki popularnej wywodzący się z muzyki ludowej;

folklor /ˈfɔlklɔr/ (n)
folklore
  (etnografia, etnograficzny) ogół ludowej kultury i twórczości artystycznej, jak baśnie, pieśni, obrzędy, stroje, architektura, kuchnia itp.

folklorysta /fˌɔlklɔrˈɨsta/ (n)
folkloriste
  (etnografia, etnograficzny) osoba specjalizująca się w folklorystyce, badacz folkloru

folklorystka /fˌɔlklɔrˈɨstka/ (n)
folkloriste
  (etnografia, etnograficzny) kobieta specjalizująca się w folklorystyce, badaczka folkloru

fondue /fɔ̃dˈi/ (n)
fondue
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) szwajcarska i francuska potrawa z roztopionego sera i białego wina podawanego na gorąco, w którym macza się kawałki pieczywa lub warzyw;

fonem /ˈfɔ̃nɛ̃m/ (n)
phonème
  (językoznawstwo, językoznawczy) najmniejsza jednostka mowy rozróżnialna dla użytkowników danego języka;

fonetyczny /fˌɔnɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
phonétique
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z fonetyką, dotyczący fonetyki

fonetyka /fɔ̃ˈnɛtɨka/ (n)
phonétique
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się opisywaniem głosek danego języka;

fonograficzny /fˌɔnɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
phonographique
  (technologia, technika, techniczny) związany z fonografem, dotyczący fonografu

fonologiczny /fˌɔnɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
phonologique
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z fonologią, dotyczący fonologii

fontanna /fɔ̃nˈtãnːa/ (n)
fontaine
  dekoracyjny element architektoniczny złożony ze zbiornika z wodą oraz otworu, przez który woda wpada do zbiornika;

forint /ˈfɔrʲĩnt/ (n)
forint
  (jednostka monetarna) oficjalna waluta Węgier;

forma /ˈfɔrma/ (n)
moule
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) naczynie do pieczenia ciast
forme
  zewnętrzny kształt
  kondycja fizyczna osoby

formacyjny /fˌɔrmatsˈɨjnɨ/ (adj)
formatif
  dotyczący formacji, związany z formacją

formalista /ˌfɔrmaˈlʲista/ (n)
formaliste
  człowiek zbytnio przywiązujący wagę do formalności, zewnętrznych form działania

formalizacja /fˌɔrmalizˈatsja/ (n)
formalisation
  procedura, której celem jest przedstawienie danej teorii lub systemu w sformalizowanej postaci

formalizm /fɔrmˈalizm/ (n)
formalisme
  ścisłe trzymanie się litery przepisów w danym działaniu

formalnie /fɔrmˈalɲʲɛ/ (adv)
formellement
  zgodnie z przepisami

formalny /fɔrˈmalnɨ/ (adj)
formel
  zgodny z pewnymi normami i przepisami, wymagany do utrzymania porządku

formator /fɔrmˈatɔr/ (n)
formateur
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityk wybrany przez głowę państwa do sformowania rządu koalicyjnego, po wyborach parlamentarnych lub upadku poprzedniego gabinetu;

formoterol /ˌfɔrmɔˈtɛrɔl/ (n)
formotérol
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny stosowany jako lek przeciwastmatyczny;

formularz /fɔrˈmulaʃ/ (n)
formulaire
  blankiet jakiegoś dokumentu do wypełnienia

formuła /fɔrˈmuwa/ (n)
formule
  przepis na daną czynność, sposób funkcjonowania czegoś

formułować /fˌɔrmuwˈɔvatɕ/ (v)
formuler
  określać coś jasno i treściwie, ujmować w ścisłe wyrażenie
émettre
  wyrażać opinię, życzenia słowami

forsa /ˈfɔrsa/ (n)
blé, fric, pognon
  (potocznie, potoczny) pieniądze

fort /fɔrt/ (n)
fort
  (wojskowość, wojskowy) budowla obronna

forteca /fɔrˈtɛʦ̑a/ (n)
forteresse
  (architektura, architektoniczny) fortyfikacja obronna, na którą składają się forty i umocnienia;

fortel /ˈfɔrtɛl/ (n)
astuce, combine, ruse, stratagème
  sprytne oszustwo, podstęp

fortepian /fɔrˈtɛpʲjãn/ (n)
piano à queue
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny, z poziomo umieszczonym pudłem rezonansowym;

fosa /ˈfɔsa/ (n)
fossé, douve
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) zapora w postaci rowu otaczającego umocnienia;

fosfolipid /fˌɔsfɔlˈipit/ (n)
phospholipide
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny stanowiący istotny składnik budowy błony komórkowej;

fosfor /ˈfɔsfɔr/ (n)
phosphore
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu P i liczbie atomowej 15;

fosforan /fɔsfˈɔran/ (n)
phosphate
  (chemia, chemiczny) pochodna kwasu fosforowego;

fosgen /ˈfɔzɡɛ̃n/ (n)
dichlorure de carbonyle, dichlorure de méthanoyle, oxychlorure de carbone, phosgène
  (chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) związek organiczny z grupy chlorków kwasowych, bezbarwny gaz o zapachu świeżo skoszonej trawy lub zgniłych owoców, stosowany jako bojowy środek trujący z grupy duszących w czasie I wojny światowej;

fotel /ˈfɔtɛl/ (n)
fauteuil
  rodzaj siedziska z oparciem na plecy i podłokietnikami;

fotogeniczny /fˌɔtɔɡɛɲˈitʃnɨ/ (adj)
photogénique
  korzystnie wyglądający na zdjęciach

fotograf /fɔˈtɔɡraf/ (n)
photographe
  osoba zajmująca się wykonywaniem fotografii, najczęściej zawodowo;

fotografia /ˌfɔtɔˈɡrafʲja/ (n)
photographie
  sztuka wykonywania fotografii (1.1);

fotograficzny /ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
photographique
  związany z fotografią, fotografowaniem, robieniem zdjęć

fotografować /ˌfɔtɔɡraˈfɔvaʨ̑/ (v)
photographier
  robić zdjęcie, robić fotografię

fotoluminescencja /ˌfɔtɔlũmʲĩnɛˈsʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
photoluminescence
  (fizyka, fizyczny) emisja fal elektromagnetycznych przez ciało w wyniku pochłonięcia fotonu;

fotomontaż /ˌfɔtɔ̃ˈmɔ̃ntaʃ/ (n)
photomontage
  (fotografia) obraz fotograficzny powstały przez manipulację lub skomponowanie kilku obrazów;

foton /ˈfɔtɔ̃n/ (n)
photon
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o zerowej masie spoczynkowej i ładunku, kwant oddziaływania elektromagnetycznego;

fotopowielacz /ˌfɔtɔpɔˈvʲjɛlaʧ̑/ (n)
photomultiplicateur
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie przetwarzające sygnał świetlny na elektryczny oraz wzmacniające ten sygnał;

fotorealizm /fˌɔtɔrɛˈalizm/ (n)
photoréalisme
  (sztuka) sposób malowania obrazów, mających sprawiać wrażenie, że są fotografiami; malarstwo charakteryzujące się fotograficzną dokładnością;

fototropizm /ˌfɔtɔˈtrɔpʲism̥/ (n)
phototropisme
  (botanika, botaniczny) zwrócenie się rośliny w kierunku źródła światła lub w przeciwną stronę;

fotowoltaiczny /ˌfɔtɔvɔltaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ/ (adj)
photovoltaïque
  (przymiotnik) związany z przetwarzaniem światła słonecznego na energię elektryczną

fowistyczny /fˌɔvistˈɨtʃnɨ/ (adj)
fauviste
  (sztuka) związany z fowizmem

fowizm /fˈɔvizm/ (n)
fauvisme
  (sztuka) kierunek w malarstwie francuskim początku XX wieku o bardzo żywej kolorystyce dzieł

fragment /ˈfraɡmɛ̃nt/ (n)
fragment
  wyodrębniona część czegoś

frajer /ˈfrajɛr/ (n)
pigeon, couillon, gobe-mouche(s), jobard
  (potocznie, potoczny) osoba dająca się łatwo nabrać, naiwna; osoba nadmiernie wierna normom moralnym, które przez innych nie są przestrzegane

frajerka /fraˈjɛrka/ (n)
emmerdeuse
  (potocznie, potoczny) kobieta naiwna, łatwowierna, niezaradna

fraktal /ˈfraktal/ (n)
fractale
  (matematyka, matematyczny) matematyczny obiekt określany jako „samopodobny”, czyli charakteryzujący się m.in. tym, że podczas dowolnego powiększania jego fragmentów, stale zachowuje taką samą złożoność struktury;

franciszkanin /frˌaɲtɕiʃkˈaɲin/ (n)
franciscain
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu założonego przez św. Franciszka z Asyżu;

francuska choroba /frãnˈʦ̑uska xɔˈrɔba/ (n)
mal de Naples, mal napolitain
  (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) kiła

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (adj)
français
  odnoszący się do Francji lub Francuzów; związany lub wywodzący się z Francji

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
français
  język urzędowy Francji, części Belgii, Szwajcarii, Kanady oraz kilkunastu innych państw;

francuski pocałunek /frãnˈʦ̑usʲci ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk/ (n)
baiser colombin, baiser florentin, baiser profond, baiser avec la langue
  namiętny, erotyczny pocałunek, podczas którego języki obojga partnerów dotykają się i wchodzą w kontakt z wnętrzem ich ust;

francuskojęzyczny /frãnˈʦ̑uskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
francophone
  posługujący się językiem francuskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem francuskim
francophone, en langue français
  spisany, stworzony w języku francuskim

frank /frãŋk/ (n)
franc
  (jednostka monetarna) pieniądz niektórych krajów europejskich i afrykańskich

frankfurcki /fraŋkfˈurtski/ (adj)
francfortois
  związany z Frankfurtem nad Menem
  związany z Frankfurtem nad Odrą

frankijski /frãŋʲˈcijsʲci/ (adj)
francique
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) - średniow. właściwy Frankom, związany z Frankami (germańskim plemieniem)

franko-prowansalski /frˈaŋkɔprˌɔvansˈalski/ (n)
arpitan, franco-provençal
  (językoznawstwo, językoznawczy) język franko-prowansalski;

frankofil /frãŋˈkɔfʲil/ (n)
francophile
  miłośnik kultury francuskiej, zwolennik Francji, Francuzów

frankofilia /ˌfrãŋkɔˈfʲilʲja/ (n)
francophilie
  umiłowanie wszystkiego, co francuskie; sympatia do Francuzów lub ich kultury

frankofilski /ˌfrãŋkɔˈfʲilsʲci/ (adj)
francophile
  związany z frankofilią, charakterystyczny dla frankofila

frankofobia /ˌfrãŋkɔˈfɔbʲja/ (n)
francophobie
  niechęć do wszystkiego, co francuskie; niechęć do Francuzów lub ich kultury

frankofoński /frˌaŋkɔfˈɔɲski/ (adj)
francophone
  związany z frankofonami, dotyczący społeczności francuskojęzycznej

frans /frãw̃s/ (n)
francium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fr i liczbie atomowej 87;

frazes /ˈfrazɛs/ (n)
banalité, lieu commun
  często powtarzane, wyszukane powiedzenie, pozbawione jednak głębszego sensu

fregata /frɛˈɡata/ (n)
frégate
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe;
  (ornitologia, ornitologiczny) szerokoskrzydły, szybujący ptak oceaniczny z rodziny fregatowatych;
  (marynarka) (wojskowość, wojskowy) średniej wielkości, pomocniczy okręt wojenny, współcześnie o wyporności w granicach 1500-2500 ton;

frekwencja /frɛˈkfɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
assistance
  liczba osób biorących udział w jakimś zdarzeniu / znajdujących się w jakimś miejscu

frenologiczny /frˌɛnɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
phrénologique
  (medycyna, medyczny) związany z frenologią, dotyczący frenologii

fresk /frɛsk/ (n)
fresque
  (sztuka) technika malarska nakładania farby na świeży tynk;
  (sztuka) malowidło ścienne wykonane techniką (1.1)

frezarka /frɛˈzarka/ (n)
fraiseuse
  (technologia, technika, techniczny) obrabiarka skrawająca, służąca do obróbki płaszczyzn, powierzchi kształtowych, wgłębień itp. za pomocą frezu;

frezja /ˈfrɛzʲja/ (n)
freesia
  (botanika, botaniczny) Freesia, rodzaj bylin ozdobnych z rodziny kosaćcowatych, mających silnie pachnące, na ogół dzwonkowate kwiaty;

frimaire /frimˈɛrɛ/ (n)
frimaire
  nazwa trzeciego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

front /frɔ̃nt/ (n)
front
  (budownictwo) przód budynku
  (wojskowość, wojskowy) rejon działań wojennych;
  (meteorologia, meteorologiczny) strefa między dwiema masami powietrza;
  zgromadzenie partii lub osób pod jednym wspólnym programem

frontalny /frɔntˈalnɨ/ (adj)
frontal
  czołowy, przedni

fronton /frˈɔntɔn/ (n)
fronton
  (architektura, architektoniczny) trójkątne zwieńczenie fasady lub ryzalitu budynku;

froterować /ˌfrɔtɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
frotter
  polerować zapastowaną podłogę froterką lub miękką tkaniną

fructidor /frutstʲˈidɔr/ (n)
fructidor
  nazwa dwunastego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

fruktoza /fruktˈɔza/ (n)
fructose
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy ketoz, naturalnie występujący w stanie wolnym w owocach, miodzie, nektarze kwiatów;

frustracja /frustrˈatsja/ (n)
frustration
  (psychologia, psychologiczny) stan nieprzyjemnego napięcia emocjonalnego wynikły z niemożności zaspokojenia jakiejś potrzeby albo osiągnięcia danego celu;

frustrować /frustrˈɔvatɕ/ (v)
frustrer
  wywoływać frustrację u kogoś

frutarianin /frˌutarjˈaɲin/ (n)
fruitarien
  osoba stosująca frutarianizm, odżywiająca się tylko owocami

frutarianizm /frˌutarjˈaɲizm/ (n)
fructivorisme, fruitarisme
  sposób żywienia dopuszczający spożywanie wyłącznie owoców i warzyw, których zerwanie nie powoduje zniszczenia rośliny;

frutarianka /frˌutarjˈaŋka/ (n)
fruitarienne
  kobieta stosująca frutarianizm, odżywiająca się tylko owocami

frutariański /frˌutarjˈaɲski/ (adj)
fruitarien
  dotyczący frutarian i frutarianizmu

frytka /ˈfrɨtka/ (n)
frite
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki słupek z krojonego ziemniaka usmażony na głębokim tłuszczu;

fryzjer /ˈfrɨzʲjɛr/ (n)
coiffeur
  osoba zajmująca się obcinaniem włosów, ich czesaniem i pielęgnacją; u mężczyzn również goleniem

fryzura /frɨˈzura/ (n)
coiffure
  (fryzjerstwo, fryzjerski) efekt uczesania, ułożenia lub ścięcia włosów w charakterystyczny sposób;

fryzyjski /frɨzˈɨjski/ (adj)
frison
  dotyczący Fryzji albo Fryzów (Fryzyjczyków)

frędzel /ˈfrɛ̃nʣ̑ɛl/ (n)
frange
  (krawiectwo) zwisający fragment materiału przymocowany do tkaniny

fugas /ˈfuɡas/ (n)
fougasse, EEI, EEC
  (wojskowość, wojskowy) improwizowany ładunek wybuchowy, prowizoryczna mina lądowa;

fuj /fˈuj/ (interjection)
pouah
  (potocznie, potoczny) wyrażanie obrzydzenia

fular /fˈular/ (n)
foulard
  (krawiectwo) apaszka, lekka jedwabna chustka z tkaniny (1.1)
  (włókiennictwo) rodzaj cienkiej tkaniny jedwabnej

fundacja /fũnˈdaʦ̑ʲja/ (n)
fondation
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zbierająca pieniądze na cel dobroczynny;

fundamentalistyczny /ˌfũndãmɛ̃ntalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
fondamentaliste
  dotyczący fundamentalizmu lub fundamentalisty

fundamentalizm /fˌundamɛntˈalizm/ (n)
fondamentalisme
  pozbawiony refleksji rygoryzm w przestrzeganiu zasad jakiejś religii albo ideologii, oparty na najbardziej dosłownej ich interpretacji

fundamentalny /ˌfũndãmɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
fondamental
  podstawowy, stanowiący podstawę, elementarny, zasadniczy

fundator /fũnˈdatɔr/ (n)
fondateur
  ktoś, kto coś ufundował lub dał czemuś początek;

fundować /fundˈɔvatɕ/ (v)
fendre
  (potocznie, potoczny) zapraszać i płacić za poczęstunek
financer
  zakładać i opłacać instytucje

funikular /fˌuɲikˈular/ (n)
funiculaire
  kolej szynowa, a zarazem kolej linowa, w której ruch pojazdu wywołany jest liną napędową, i o stale przymocowanym do niej wagonem

funkcja /ˈfũŋkʦ̑ʲja/ (n)
fonction
  (matematyka, matematyczny) przyporządkowanie każdemu elementowi ze zbioru dokładnie jednego elementu z innego zbioru; (potocznie, potoczny) wykres, rysunek takiego przyporządkowania;
  przeznaczenie, zadanie jakiegoś urządzenia lub osoby, cel jego działania;
  (informatyka, informatyczny) podprogram; wydzielona część programu wykonująca określone zadanie;

funkcja stanu /ˈfũŋkʦ̑ʲja ˈstãnu/ (n)
fonction d'état, variable d'état
  (fizyka, fizyczny) funkcja zależna wyłącznie od stanu układu

funkcja wzajemnie jednoznaczna /fˈuŋktsja vzajˈɛmɲʲɛ jˌɛdnɔznˈatʃna/ (n)
bijection
  (matematyka, matematyczny) funkcja w której każdemu elementowi obrazu odpowiada dokładnie jeden element dziedziny;

funkcjonalność /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑/ (n)
fonctionnalité
  cecha tego, co jest funkcjonalne

funkcjonalny /fˌuŋktsjɔnˈalnɨ/ (adj)
pratique
  bardziej użytkowy niż estetyczny
fonctionnel
  związany z funkcjonowaniem

funkcjonariusz /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnarʲjuʃ/ (n)
fonctionnaire
  (administracja) pracownik służb państwowych, zwykle mundurowych np. policji lub służby więziennej;

funkcjonowanie /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃nɔˈvãɲɛ/ (n)
fonctionnement
  działanie

funkcjonować /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
fonctionner
  działać, wykonywać czynności w sposób właściwy

funt /fũnt/ (n)
livre
  (jednostka monetarna) waluta niektórych państw

furaż /ˈfuraʃ/ (n)
fourrage
  (przestarzałe, przestarzały) (wojskowość, wojskowy) obrok (pasza) dla koni wojskowych

furia /ˈfurʲja/ (n)
furie
  złość, wściekłość, gniew

furosemid /ˌfurɔˈsɛ̃mʲit/ (n)
furosémide
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający i przeciwnadciśnieniowy, diuretyk pętlowy

futbolista /ˌfudbɔˈlʲista/ (n)
footballeur
  (sport, sportowy) zawodnik grający w piłkę nożną

futro /ˈfutrɔ/ (n)
fourrure, panne
  (heraldyka, heraldyczny) jeden z rodzajów tynktury heraldycznej;
fourrure
  (krawiectwo) odzież (np. kurtka, płaszcz) wykonana ze skór zwierzęcych posiadających sierść
  (krawiectwo) wyprawiona skórka zwierzęcia pokryta sierścią służąca do produkcji odzieży bądź sama stanowiąca np. ozdobę, okrycie czy dywan
fourrure, poil
  (zoologia, zoologiczny) sierść na zwierzęciu

futurolog /fˌuturˈɔlɔk/ (n)
futurologue
  mężczyzna przewidujący przyszłość cywilizacji w oparciu o przesłanki naukowe

futurysta /fˌuturˈɨsta/ (n)
futuriste
  (sztuka) artysta, twórca, który tworzy w nurcie futuryzmu

futurystyczny /ˌfuturɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
futuriste
  (sztuka) związany z futuryzmem, dotyczący futuryzmu
  taki, który wygląda jakby był wytworem techniki przyszłości

futuryzm /fuˈturɨsm̥/ (n)
futurisme
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) awangardowy kierunek w sztuce dwudziestowiecznej powstały we Włoszech na początku XX w. manifestujący fascynację techniką, mechanizacją i dynamizmem wielkomiejskim;

g-moll /ɡjˈɛmˈɔll/ (n)
sol mineur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku g (w zapisie nutowym z dwoma bemolami)

gabardyna /ˌɡabarˈdɨ̃na/ (n)
gabardine
  (włókiennictwo) tkanina o splocie skośnym, najczęściej wełniana, używana do szycia płaszczy, garniturów itp.

gabinet cieni /ɡabʲˈinɛt tɕˈɛɲi/ (n)
cabinet fantôme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skład rządu formowany przez opozycyjną partię, gotowy do przejęcia władzy po wyborach;

gablota /ɡaˈblɔta/ (n)
bagnole
  (slangowo) (motoryzacja) samochód, szczególnie jeśli drogi, duży
vitrine
  oszklona szafka, w której są umieszczane eksponaty lub towary

gacek /ɡˈatsɛk/ (n)
oreillard
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj wielkouchego nietoperza z obszarów Eurazji i Afryki;

gad /ɡat/ (n)
reptile
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady Reptilia, kręgowiec zmiennocieplny oddychający wyłącznie płucami;

gadolin /ɡaˈdɔlʲĩn/ (n)
gadolinium
  (chemia, chemiczny) srebrzystobiały metal; pierwiastek chemiczny o symbolu Gd i liczbie atomowej 64;

gadożer /ɡaˈdɔʒɛr/ (n)
circaète, circaète Jean-le-Blanc, jean-le-blanc
  (ornitologia, ornitologiczny) Circaetus gallicus, duży, leśny ptak drapieżny żywiący się płazami i gadami;

gadulstwo /ɡaˈdulstfɔ/ (n)
loquacité
  (potocznie, potoczny) mówienie zbyt dużo, zbędne gadanie

gaduła /ɡaˈduwa/ (n)
péronnelle
  osoba nadmiernie rozmowna; osoba, która dużo mówi

gafa /ɡˈafa/ (n)
gaffe
  nietaktowny postępek, niezręczne odezwanie się

gag /ɡak/ (n)
gag
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) chwyt komediowy wywołujący u widza efekt komiczny oparty na sytuacjach wizualnych

gagat /ˈɡaɡat/ (n)
jais
  (mineralogia, mineralogiczny) bitumiczna odmiana węgla brunatnego o zbitej, jednorodnej budowie;

gagauski /ɡaˈɡawsʲci/ (n)
gagaouze
  język Gagauzów, ludu pochodzenia tureckiego, osiadłego w większości w południowej Mołdawii w Gagauzji;

gajowy /ɡaˈjɔvɨ/ (n)
garde forestier
  (leśnictwo) pracownik nadleśnictwa opiekujący się określoną częścią lasu

gajówka /ɡaˈjufka/ (n)
fauvette des jardins
  (ornitologia, ornitologiczny) Sylvia borin, mały, niepozorny ptak leśny o melodyjnym głosie;

gal /ɡal/ (n)
gallium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ga i liczbie atomowej 31;

galaktyczny /ɡˌalaktˈɨtʃnɨ/ (adj)
galactique
  związany z galaktyką, dotyczący galaktyki

galaktyka /ɡaˈlaktɨka/ (n)
galaxie
  (astronomia, astronomiczny) duży obiekt składający się z miliardów gwiazd oraz czarnych dziur, pyłu i gazów;

galas /ˈɡalas/ (n)
galle, cécidie
  (botanika, botaniczny) narośl na liściach roślin, spowodowana przez złożenie w nich owadzich jaj;

galera /ɡaˈlɛra/ (n)
galère
  (historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wiosłowy statek lub okręt używany w czasach od starożytności do odrodzenia;

galicyzm /ɡaˈlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
gallicisme
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka francuskiego;

galijski /ɡalˈijski/ (adj)
gaulois
  związany z Galią lub Galami, dotyczący Galii lub Galów

galon /ˈɡalɔ̃n/ (n)
gallon
  (jednostka miary) jednostka objętości używana w krajach anglosaskich;
galon
  naszywka ze złotej lub srebrnej taśmy na mundurach lub liberiach;

galop /ˈɡalɔp/ (n)
galop
  (jeździectwo, jeździecki) szybki, trzytaktowy chód konia;

galwanizacja /ɡˌalvaɲizˈatsja/ (n)
galvanisation
  (technologia, technika, techniczny) powlekanie wyrobu metalowego warstwą innego metalu

gama /ˈɡãma/ (n)
gamme
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odpowiedni szereg dźwięków ze skali muzycznej, zaczynający się od dowolnego dźwięku;

gambit /ˈɡãmbʲit/ (n)
gambit
  (szachy, pojęcie szachowe) otwarcie, w którym poświęca się jedną lub kilka bierek, w zamian za uzyskanie lepszej pozycji;

gameta /ɡãˈmɛta/ (n)
gamète
  (biologia, biologiczny) komórka służąca do rozmnażania płciowego;

gametangium /ˌɡãmɛˈtãŋʲɟũm/ (n)
gamétange
  (biologia, biologiczny) organ lub komórka, w którym są wytwarzane gamety;

gamma /ˈɡãmːa/ (n)
gamma
  nazwa trzeciej litery alfabetu greckiego, γ;

gamoń /ˈɡãmɔ̃ɲ/ (n)
dadais, dandin, gille, nicodème, nigaud
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) człowiek nierozgarnięty, niezaradny

gandawczyk /ɡandˈaftʃɨk/ (n)
Gantois
  mieszkaniec Gandawy

gandawka /ɡandˈafka/ (n)
Gantoise
  mieszkanka Gandawy

gandawski /ɡandˈafski/ (adj)
gantois
  związany z Gandawą, dotyczący Gandawy

ganek /ˈɡãnɛk/ (n)
porche
  przybudówka przed wejściem do budynku, składająca się z daszka wspartego na słupach i schodów

gangesowy /ɡˌaŋɡɛsˈɔvɨ/ (adj)
gangétique
  związany z Gangesem, dotyczący Gangesu

garam masala /ɡˈaram masˈala/ (n)
garam masala
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wywodząca się z kuchni indyjskiej zmielona mieszanka przypraw: kminu rzymskiego, kolendry, czarnego pieprzu, kardamonu, liścia laurowego, goździków, cynamonu, chili

garb /ɡarp/ (n)
bosse
  (medycyna, medyczny) skrzywienie kręgosłupa polegające na jego zaokrągleniu;
  (zoologia, zoologiczny) wypukłość na grzbiecie wielbłąda, wypełniona tłuszczem

gardziel /ɡˈardʑɛl/ (n)
gosier
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) odpowiednik gardła u zwierząt; rzadziej określenie ludzkiego gardła
gorge
  (przenośnie, przenośnia) wąskie przejście

gardło /ˈɡardwɔ/ (n)
gorge
  (anatomia, anatomiczny) odcinek między przełykiem a jamą ustną, mieszczący się w przedniej części szyi;

gardłowy /ɡardwˈɔvɨ/ (adj)
pharyngal
  (anatomia, anatomiczny) związany z gardłem, dotyczący gardła
  (fonetyka, fonetyczny) artykułowany gardłem

garig /ˈɡarʲik/ (n)
garrigue
  (ekologia, ekologiczny) (botanika, botaniczny) zimozielona formacja roślinna wtórna po wycięciu lasów, występująca w okolicach Morza Śródziemnego

garncarstwo /ɡarn̥ˈʦ̑arstfɔ/ (n)
poterie
  rzemiosło zajmujące się ręcznym wyrobem naczyń glinianych;

garnek /ˈɡarnɛk/ (n)
marmite, pot, casserole, faitout, cocotte
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ognioodporny pojemnik do przygotowywania i przechowywania ciepłych potraw;

garnitur /ɡarʲˈɲitur/ (n)
costume, complet, costard
  (krawiectwo) eleganckie ubranie męskie;

garnizon /ɡarɲˈizɔn/ (n)
garnison
  (wojskowość, wojskowy) miejsce stałego stacjonowania (1.1)
  (wojskowość, wojskowy) oddział wojska stacjonujący w danym miejscu

garoński /ɡarˈɔɲski/ (adj)
garonnais
  związany z Garonną, dotyczący Garonny

garsoniera /ɡˌarsɔɲʲˈɛra/ (n)
garçonnière
  małe mieszkanie dla jednej osoby

garum /ɡˈarum/ (n)
garum
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (historia, historyczny, historycznie) słony sos o wyrazistym smaku, sporządzany ze sfermentowanych ryb i wielu przypraw; podstawowy składnik wykwintnej kuchni starożytnego Rzymu;

gasidło /ɡaɕˈidwɔ/ (n)
éteignoir
  narzędzie do gaszenia świec w formie metalowego stożka niejednokrotnie umocowywanego na kiju;

gaskoński /ɡaˈskɔ̃j̃sʲci/ (adj)
gascon
  związany z Gaskonią lub Gaskończykami, dotyczący Gaskonii

gaskoński /ɡaˈskɔ̃j̃sʲci/ (n)
gascon
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt używany w Gaskonii;

gasnąć /ˈɡasnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
s'éteindre
  o źródle światła lub ciepła, o uczuciach zanikać, zmniejszać swoją moc, siłę

gastrula /ɡastrˈula/ (n)
gastrula
  (biologia, biologiczny) wczesne stadium rozwojowe zarodka większości zwierząt oraz człowieka;

gatunek /gaˈtuŋki/ /ɡaˈtũnɛk/ (n)
espèce
  (biologia, biologiczny) najniższa jednostka klasyfikacji organizmów żywych;
sorte, classe
  odmiana czegoś, typ, rodzaj

gaucho /ɡˈawxɔ/ (n)
gaucho
  południowoamerykański konny pasterz;

gaur /ɡˈawr/ (n)
gaur
  (zoologia, zoologiczny) Bos gaurus, gatunek dużego, ciemnego wołu występującego w południowej Azji;

gawial /ɡˈavʲal/ (n)
gavial
  (zoologia, zoologiczny) gad z gatunku gawial gangesowy;

gaworzenie /ɡˌavɔʒˈɛɲʲɛ/ (n)
babillement
  (rzeczownik odczasownikowy) od: gaworzyć

gawron /ˈɡavrɔ̃n/ (n)
corbeau freux, freux
  (ornitologia, ornitologiczny) Corvus frugilegus, gatunek ptaka o czarnym upierzeniu z rodziny krukowatych, ale mniejszy od kruka;

gawędzić /ɡavˈɛɲdʑitɕ/ (v)
babiller
  prowadzić luźną rozmowę

gaz /ɡas/ (n)
gaz
  (fizyka, fizyczny) lotny stan materii;
  (technologia, technika, techniczny) substancja służąca do opalania, gotowania itp., w postaci gazu (1.1)
  (wojskowość, wojskowy) gaz (1.1), mający właściwości trujące, używany jako broń chemiczna
  (motoryzacja) pedał lub dźwignia przyspieszenia w samochodzie lub motocyklu

gaz cieplarniany /ˈɡasʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ/ (n)
gaz à effet de serre
  gazowy składnik atmosfery powodujący efekt cieplarniany przez zatrzymywanie promieniowania podczerwonego w atmosferze;

gaz musztardowy /ˈɡas ˌmuʃtarˈdɔvɨ/ (n)
gaz moutarde
  (chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) zwyczajowa nazwa iperytu siarkowego

gaz płynny /ˈɡas ˈpwɨ̃nːɨ/ (n)
GPL
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) mieszanina skroplonych węglowodorów, głównie propanu i butanu, służąca za opał

gaz syntezowy /ˈɡas ˌːɨ̃ntɛˈzɔvɨ/ (n)
gaz de synthèse
  gaz, w którego skład wchodzi głównie para wodna oraz tlenek węgla

gaz ziemny /ˈɡazʲ ˈʑɛ̃mnɨ/ (n)
gaz naturel
  (geologia, geologiczny) mieszanina lekkich węglowodorów, wśród których dominuje metan, towarzysząca ropie naftowej lub tworząca własne złoża;

gaza /ɡˈaza/ (n)
gaze
  (włókiennictwo) cienka i rzadka tkanina bawełniana;

gazański /ɡazˈaɲski/ (adj)
gazaoui
  dotyczący Gazy lub Strefy Gazy, związany z Gazą lub Strefą Gazy

gazela /ɡaˈzɛla/ (n)
gazelle
  (zoologia, zoologiczny) mała afrykańska antylopa;

gazeta /ɡaˈzɛta/ (n)
journal
  drukowany środek przekazu informacji, zazwyczaj ukazujący się codziennie;

gazociąg /ɡaˈzɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
gazoduc
  (technologia, technika, techniczny) rurociąg do transportu gazu;

gazowany /ɡˌazɔvˈanɨ/ (adj)
gazeux
  (spożywczy) nasycony dwutlenkiem węgla

gałka /ˈɡawka/ (n)
boule, boulette
  mały, kulisty przedmiot lub kuliste zakończenie przedmiotu
bouton
  regulator danych funkcji w urządzeniach mechanicznych, elektrycznych i elektronicznych

gałka muszkatołowa /ˈɡawka ˌmuʃkatɔˈwɔva/ (n)
noix de muscade, muscade
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) jądro nasiona muszkatołowca korzennego używane jako przyprawa i w przemyśle farmaceutycznym;

gałąź /ˈɡawɔ̃w̃ɕ/ (n)
branche
  (botanika, botaniczny) boczny pęd drzewa lub krzewu

gaśnica /ɡaɕˈɲiʦ̑a/ (n)
extincteur
  (technologia, technika, techniczny) przenośny przyrząd do gaszenia pożaru;

gburowaty /ɡbˌurɔvˈatɨ/ (adj)
grossier, agreste, rustre
  zachowujący się w sposób niegrzeczny, szorstki

gdakać /ˈɡdakaʨ̑/ (v)
caqueter
  o kurze: wydawać głos

gdy /ɡdɨ/ (conjunction)
lorsque, quand
  …rozpoczynający zdanie podrzędne określające czas zajścia czynności ze zdania głównego

gdy kota nie ma, myszy harcują /ˈɡdɨ ˈkɔta ˈɲɛ‿ma ˈmɨʃɨ xarˈʦ̑ujɔ̃w̃/ (proverb)
quand le chat n'est pas là, les souris dansent le chat parti, les souris dansent
  kiedy nie ma przez jakiś czas kontroli („kota”) nad podwładnymi lub podopiecznymi („myszami”), to następuje lekceważenie reguł, obowiązków itp.

gdyby /ˈɡdɨbɨ/ (conjunction)
si
  …wprowadzający w zdaniu podrzędnym warunek, który w danej sytuacji nie jest możliwy do spełnienia

gdzie /ɟʥ̑ɛ/ (interrogativePronoun)
où
  służący do tworzenia pytań o lokalizację

gdzie /ɟʥ̑ɛ/ (pronoun)
où
  …względny, zastępujący określenie miejsca
  gdzieś (miejsce nie określone bliżej)

gdzie indziej /ˈɟʥ̑ɛ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j/
ailleurs
  do innego miejsca
  w innym miejscu

gdzie kucharek sześć, tam nie ma co jeść /ˈɟʥ̑ɛ kuˈxarɛk ˈʃɛɕʨ̑ ˈtãmʲ ˈɲɛ‿ma ˈʦ̑ɔ ˈjɛ̇ɕʨ̑/ (proverb)
trop de cuisiniers gâtent la sauce
  jeśli zbyt wiele osób pracuje nad tą samą rzeczą, tym samym problemem, dublują się ich zadania, to nie odniosą sukcesu

gdziekolwiek /ɟʥ̑ɛˈkɔlvʲjɛk/ (indefinitePronoun)
n'importe où, où que ce soit, quelque part
  (wskazuje na) bliżej nieokreślone miejsce

gdzieniegdzie /ɟʥ̑ɛ̇̃ˈɲɛ̇ɟʥ̑ɛ/ (adv)
çà et là
  w niektórych miejscach

gdzieś /ɟʥ̑ɛ̇ɕ/ (indefinitePronoun)
quelque part
  w pewnym miejscu
  (potocznie, potoczny) używany do podkreślenia przybliżonego określania jakiejś wielkości

gejsza /ˈɡɛjʃa/ (n)
geisha
  w kulturze Japonii, kobieta do towarzystwa o umiejętnościach artystycznych – konwersacji, tańca, gry na instrumentach, dobrych manier, literatury, poezji itp.;

gekon /ˈɡɛkɔ̃n/ (n)
gecko, gekko
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny gekonowatych o palcach umożliwiających wspinanie się po gładkich ścianach

gelotologia /ɡˌɛlɔtɔlˈɔɡja/ (n)
gélothérapie
  terapia śmiechem;

gen /ɡɛ̃n/ (n)
gène
  (biologia, biologiczny) część chromosomów jądra komórkowego, podstawowa jednostka dziedziczności odpowiedzialna za przekazanie cech dziedzicznych organizmu;

genealogiczny /ɡˌɛnɛˌalɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
généalogique
  związany z genealogią

generacja /ɡˌɛnɛrˈatsja/ (n)
génération
  ogół osobników żyjących w tym samym czasie, będących mniej więcej w tym samym wieku

generalizować /ɡˌɛnɛrˌalizˈɔvatɕ/ (v)
généraliser
  uogólniać

generator /ˌɡɛ̃nɛˈratɔr/ (n)
générateur
  (elektryczność) prądnica, szczególnie o dużej mocy;

generał /ɡɛ̃ˈnɛraw/ (n)
général d'armée, général
  (wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych;

generał broni /ɡɛ̃ˈnɛraw ˈbrɔ̃ɲi/ (n)
général de corps d'armée
  (wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych, wyższy od generała dywizji;

generał dywizji /ɡɛ̃ˈnɛraw dɨˈvʲizʲji/ (n)
général de division
  (wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych, wyższy od generała brygady i niższy od generała broni

generować /ɡˌɛnɛrˈɔvatɕ/ (v)
générer
  być miejscem wytwarzania, przyczyną czegoś

genetycznie /ɡˌɛnɛtˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
génétiquement
  w sposób dotyczący genetyki/genów

genetyczny /ˌɡɛ̃nɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
génétique
  (biologia, biologiczny) dotyczący genetyki, związany z genetyką

genetyka /ɡɛ̃ˈnɛtɨka/ (n)
génétique
  dziedzina naukowa zajmująca się badaniami nad dziedzicznością;

genewczyk /ɡɛ̃ˈnɛfʧ̑ɨk/ (n)
Genevois
  mieszkaniec Genewy

genewski /ɡɛ̃ˈnɛfsʲci/ (adj)
genevois
  od Genewa

genialny /ɡɛɲʲˈalnɨ/ (adj)
génial
  wybitnie uzdolniony
excellent
  znakomity

genitalny /ɡˌɛɲitˈalnɨ/ (adj)
génital
  związany z genitaliami, dotyczący genitaliów

geniusz /ˈɡɛ̃ɲuʃ/ (n)
génie
  osoba wybitna, o nieprzeciętnych zdolnościach
  czyjeś nieprzeciętne zdolności, umiejętności, czyjś wybitny talent

genowy /ɡɛnˈɔvɨ/ (adj)
génique
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) związany z genem, genami, dotyczący genów

gentamycyna /ˌɡɛ̃ntãmɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
gentamicine
  antybiotyk aminoglikozydowy zabijający bakterie tlenowe, wytwarzany przez promieniowce;

genua /ɡɛ̃ˈnu<sup>w</sup>a/ (n)
génois
  trójkątny żagiel przedni w omasztowaniu jachtów;

genuenka /ˌɡɛ̃nuˈ<sup>w</sup>ɛ̃nka/ (n)
Génoise
  mieszkanka Genui, kobieta pochodząca z tego miasta

genueńczyk /ˌɡɛ̃nuˈ<sup>w</sup>ɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Génois
  mieszkaniec Genui, osoba pochodząca z Genui

genueński /ˌɡɛ̃nuˈ<sup>w</sup>ɛ̃j̃sʲci/ (adj)
génois
  dotyczący Genui, związany z Genuą, pochodzący z Genui

geocentryczny /ɡˌɛɔtsɛntrˈɨtʃnɨ/ (adj)
géocentrique
  (astronomia, astronomiczny) używający Ziemi jako punktu odniesienia

geodeta /ˌɡɛɔˈdɛta/ (n)
géodésien
  osoba zajmująca się geodezją

geodezja /ˌɡɛɔˈdɛzʲja/ (n)
géodésie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka o pomiarach Ziemi;

geodezyjny /ˌɡɛɔdɛˈzɨjnɨ/ (adj)
géodésique
  (przymiotnik) od geodezja

geofit /ɡɛˈɔfit/ (n)
géophyte
  (botanika, botaniczny) ziemnopączkowa roślina z organami wegetatywnymi odnawiającymi się pod ziemią;

geoglif /ɡɛˈɔɡlif/ (n)
géoglyphe
  (sztuka) dużych rozmiarów wzór utworzony przez ludzi na powierzchni ziemi poprzez usypanie ze skał, ziemi lub innych trwałych elementów krajobrazu;

geograf /ɡɛˈɔɡraf/ (n)
géographe
  osoba zajmująca się geografią lub ucząca geografii

geografia /ˌɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
géographie
  nauka zajmująca się badaniem zjawisk przyrodniczych i społecznych na powierzchni Ziemi;

geograficzny /ˌɡɛɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
géographique
  związany z geografią, odnoszący się do geografii

geologia /ˌɡɛɔˈlɔɟja/ (n)
géologie
  nauka zajmująca się budową, własnościami i historią Ziemi;

geologicznie /ɡˌɛɔlɔɡʲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
géologiquement
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) odnosząc się do geologii

geologiczny /ˌɡɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
géologique
  związany z geologią

geomancja /ˌɡɛɔ̃ˈmãnʦ̑ʲja/ (n)
géomancie
  niepotwierdzona naukowo tradycyjna praktyka wykorzystania właściwego usytuowania obiektów budowlanych, ogrodków itd., tak, by jak najlepiej wyczerpać dobre oddziaływanie otoczenia, danego terenu;

geometria /ˌɡɛɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
géométrie
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki badający figury geometryczne i zależności między nimi
  (matematyka, matematyczny) szerzej: dział matematyki badający dla wybranych przekształceń ich niezmienniki;

geomorfologia /ˌɡɛɔ̃mɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
géomorphologie
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) nauka o formach rzeźby powierzchni Ziemi, ich wyglądzie zewnętrznym, właściwościach, pochodzeniu, rozwoju i rozmieszczeniu;

geopolitycznie /ɡˌɛɔpˌɔlitˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
geopolitiquement
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w sposób dotyczący geopolityki

geopolityczny /ˌɡɛɔpɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
géopolitique
  dotyczący położenia geograficznego danego obszaru, które wpływa na jego sytuację polityczną

geopolityka /ɡˌɛɔpɔlˈitɨkˌa/ (n)
géopolitique
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna, która głosi, że warunki geograficzne wyznaczają procesy i fakty polityczne

geosfera /ɡˌɛɔsfˈɛra/ (n)
géosphère
  (geologia, geologiczny) powłoka globu ziemskiego;

gepard /ˈɡɛpart/ (n)
guépard
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z rodziny kotowatych;

geriatria /ɡɛrʲˈjatrʲja/ (n)
gériatrie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami wieku podeszłego;

geriatryczny /ɡˌɛrjatrˈɨtʃnɨ/ (adj)
gériatrique
  (medycyna, medyczny) dotyczący geriatrii lub geriatrów

german /ˈɡɛrmãn/ (n)
germanium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ge i liczbie atomowej 32;

germanistyka /ɡˌɛrmaɲˈistɨkˌa/ (n)
études germaniques
  (edukacja, edukacyjny) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą niemiecką i językiem niemieckim

germanizacja /ɡˌɛrmaɲizˈatsja/ (n)
germanisation
  narzucanie lub dobrowolne przyswajanie kultury niemieckiej i języka niemieckiego

germinal /ɡɛrmˈinal/ (n)
germinal
  nazwa siódmego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

geronto- /ɡɛˈrɔ̃ntɔ/
géronto-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze starością, starcami

gerundiwum /ɡˌɛrundʲˈivum/ (n)
gérondif
  (językoznawstwo, językoznawczy) łaciński imiesłów bierny czasu przyszłego, który określa czynność, jaka powinna zostać wykonana

gestapo /ɡɛˈstapɔ/ (n)
gestapo
  (historia, historyczny, historycznie) tajna policja hitlerowskich Niemiec;

gestykulować /ˌɡɛstɨkuˈlɔvaʨ̑/ (v)
gesticuler
  ruszać rękoma w celu podkreślenia swojej wypowiedzi

getto /ˈɡɛtːɔ/ (n)
ghetto
  (historia, historyczny, historycznie) dzielnica przymusowego zamknięcia Żydów w czasie drugiej wojny światowej
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, środowisko lub grupa społeczna (etniczna, religijna lub kulturowa) izolująca się od otoczenia, żyjąca w izolacji od otoczenia
  dzielnica biedoty, zwykle zamieszkana w większości przez jedną grupę etniczną lub religijną (np. Murzynów, Chińczyków, Portorykańczyków w USA)
  w średniowieczu i później: zwarte skupisko, dzielnica miejska odseparowana od pozostałych części miasta i zamieszkiwana przez mniejszość etniczną, zwykle żydowską, pozwalająca im na zachowanie odrębności etnicznej i religijnej

gettoizacja /ˌɡɛtːɔ<sup>j</sup>iˈzaʦ̑ʲja/ (n)
ghettoïsation
  (socjologia, socjologiczny) proces tworzenia się gett, homogenicznych obszarów zamieszkiwanych przez grupy mniejszościowe, które nie współżyją ze społeczeństwem większościowym;

ghul /ɡˈul/ (n)
goule
  (mitologia, mitologiczny) w wierzeniach przedmuzułmańskiej Arabii zły duch zamieszkujący cmentarze, bezczeszczący groby i pożerający trupy; postać często występująca w grach i literaturze fantastycznej;

giaur /ɟawr/ (n)
giaour
  (etnografia, etnograficzny) ((pejoratywnie, pejoratywny)) muzułmańskie określenie innowiercy, szczególnie chrześcijanina

gibraltarski /ɡʲˌibraltˈarski/ (adj)
gibraltarien
  związany z Gibraltarem, dotyczący Gibraltaru

giez /ɟɛs/ (n)
taon
  (zoologia, zoologiczny) owad podobny do muchy, pasożyt, kąsa głównie bydło i konie;

giełda /ˈɟɛwda/ (n)
bourse
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) instytucja publiczna, w której kupcy i pośrednicy (maklerzy) kupują lub sprzedają papiery wartościowe i niektóre towary masowe;

gigabajt /ɡʲiɡˈabajt/ (n)
gigabyte
  (informatyka, informatyczny) jednostka ilości informacji: zapisywanej, przetwarzanej lub przesyłanej; również jednostka pojemności pamięci operacyjnej komputera i nośników danych;

gigant /ˈɟiɡãnt/ (n)
géant
  (mitologia grecka) każdy z olbrzymów o wężowych splotach zamiast nóg, synów Uranosa i Gai;
  (zobacz) olbrzym

gigantycznie /ˌɟiɡãnˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
gigantesquement
  w sposób gigantyczny; przeogromnie

gigantyczny /ˌɟiɡãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
gigantesque
  ogromny, bardzo duży

gil /ɟil/ (n)
bouvreuil, bouvreuil pivoine
  (ornitologia, ornitologiczny) Pyrrhula, barwny ptak wielkości wróbla, z rodziny łuszczaków;

giluszek /ɟiˈluʃɛk/ (n)
Roselin à longue queue
  (ornitologia, ornitologiczny) Carpodacus sibiricus, gatunek ptaków z rodzaju Carpodacus

gimnastyczny /ˌɟĩmnaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
gymnastique
  związany z gimnastyką, służący gimnastyce

gimnastyka /ɟĩmˈnastɨka/ (n)
gymnastique
  (sport, sportowy) ogół ćwiczeń rozciągających i poprawiających sprawność fizyczną

gineko- /ɟĩˈnɛkɔ/
gynéco-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z kobietą, samicą, kobiecością

ginekolog /ˌɟĩnɛˈkɔlɔk/ (n)
gynécologue
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista ginekologii

ginekologia /ˌɟĩnɛkɔˈlɔɟja/ (n)
gynécologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób żeńskiego układu płciowego;

ginekologiczny /ˌɟĩnɛkɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
gynécologique
  (medycyna, medyczny) związany z ginekologią, dotyczący ginekologii

ginekomastia /ˌɟĩnɛkɔ̃ˈmastʲja/ (n)
gynécomastie
  (medycyna, medyczny) rozrost tkanki gruczołowej sutka u mężczyzny, objawiające się jego powiększeniem

gingerol /ɡʲiŋɡˈɛrɔl/ (n)
gingérol
  (biochemia, biochemiczny) fitoskładnik imbiru

gis-moll /ˈɟis‿mɔl/ (n)
g diése mineur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku gis (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami)

gitara /ɟiˈtara/ (n)
guitare
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) strunowy instrument muzyczny;

gitara basowa /ɡʲitˈara basˈɔva/ (n)
guitare basse
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na gryfie, transponujący o oktawę w dół;

gitara elektryczna /ɟiˈtara ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑na/ (n)
guitare électrique
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara wyposażona w urządzenie przekazujące sygnał do wzmacniacza i modulujące dźwięk;

gitarzysta /ˌɟitaˈʒɨsta/ (n)
guitariste
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na gitarze

glacjacja /ɡlatsjˈatsja/ (n)
glaciation
  (geologia, geologiczny) zlodowacenie

glacjologia /ˌɡlaʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
glaciologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o lodowcach i lądolodach;

gladiator /ɡlaˈdʲjatɔr/ (n)
gladiateur
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: osoba walcząca dla uciechy publiczności na arenie z innymi osobami lub dzikimi zwierzętami;

gladiatorski /ɡlˌadjatˈɔrski/ (adj)
gladiatorial
  związany z gladiatorem, dotyczący gladiatora

glaukofan /ɡlawkˈɔfan/ (n)
glaucophane
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy amfiboli;

gleba /ˈɡlɛba/ (n)
sol, glèbe
  powierzchniowa warstwa litosfery wzbogacona w substancje organiczne wskutek procesów glebotwórczych;

gliceryna /ˌɡlʲiʦ̑ɛˈrɨ̃na/ (n)
glycérine, glycérol
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy cukroli;

glicerynowy /ˌɡlʲiʦ̑ɛrɨ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
glycérique, à la glycérine
  składający się z gliceryny, dotyczący gliceryny

glin /ɡlʲĩn/ (n)
aluminium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Al i liczbie atomowej 13;

glina /ˈɡlʲĩna/ (n)
argile, terre glaise
  (geologia, geologiczny) skała osadowa;

gliniarz /ˈɡlʲĩɲaʃ/ (n)
flic
  (potocznie, potoczny) policjant

gliniasty /ɡliɲʲˈastɨ/ (adj)
argileux
  zawierający dużo gliny

glinokrzemian /ɡlˌinɔkʃˈɛmjan/ (n)
aluminosilicate
  (mineralogia, mineralogiczny) nieorganiczny związek chemiczny;

globalizacja /ˌɡlɔbalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
mondialisation
  proces zacieśniania się powiązań państw poprzez m.in. zwiększanie obrotów handlowych i przepływu ludzi oraz powodujący ujednolicanie się kultur i trybu życia ludzi na świecie;

globalne ocieplenie /ɡlɔˈbalnɛ ˌɔʨ̑ɛˈplɛ̃ɲɛ/ (n)
réchauffement climatique
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższenia średniej temperatury atmosfery przy powierzchni ziemi i oceanów;

globalnie /ɡlɔˈbalʲɲɛ/ (adv)
globalement
  całościowo, ogólnie, całkowicie

globalny /ɡlɔˈbalnɨ/ (adj)
global
  ogólnoświatowy, obejmujący cały świat
  całościowy, liczony lub rozpatrywany ogólnie

globina /ɡlɔbʲˈina/ (n)
globine
  (biologia, biologiczny) białko będące składnikiem hemoglobiny i innych hemoprotein

globus /ˈɡlɔbus/ (n)
globe
  kulisty model Ziemi, sfery niebieskiej lub innego ciała niebieskiego z umieszczoną (narysowaną lub naklejoną) na nim mapą;

glon /ɡlɔ̃n/ (n)
algue
  Algae, rodzaj organizmów wodnych;

gloryfikacja /ɡlˌɔrɨfikˈatsja/ (n)
glorification
  (książkowy) chwalenie

gloryfikować /ɡlˌɔrɨfikˈɔvatɕ/ (v)
glorifier
  (książkowy) wysławiać, podnosić czyjeś zasługi, zalety

glosa /ɡlˈɔsa/ (n)
glose
  (językoznawstwo, językoznawczy) uwaga, objaśnienie dopisane ręcznie przez czytelnika lub kopistę danej książki;

glosariusz /ɡlɔsˈarjuʃ/ (n)
glossaire
  słownik dołączony do tekstu objaśniający przestarzałe lub obecnie rzadko używane wyrazy

glottochronologia /ɡlˌɔttɔxrˌɔnɔlˈɔɡja/ (n)
glottochronologie
  (językoznawstwo, językoznawczy) metoda przybliżonego określania czasu rozpadu prajęzyka jakiejś rodziny na odrębne języki;

glukometr /ɡluˈkɔ̃mɛtr̥/ (n)
glucomètre, glycomètre
  (medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd do automatycznego pomiaru poziomu glukozy we krwi

glukoza /ɡlukˈɔza/ (n)
glucose
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, monosacharyd występujący we wszystkich organizmach żywych;

glutaminian /ˌɡlutãˈmʲĩɲãn/ (n)
glutamate
  (chemia, chemiczny) sól kwasu glutaminowego

glutaminowy /ɡlˌutaminˈɔvɨ/ (adj)
glutamique
  (chemia, chemiczny) związany z glutaminą, dotyczący glutaminy

gluten /ˈɡlutɛ̃n/ (n)
gluten
  (biochemia, biochemiczny) mieszanina białek roślinnych, gluteniny i gliadyny, występująca w ziarnach niektórych zbóż;

gmina /ˈɡmʲĩna/ (n)
commune
  (administracja) podstawowa i zarazem najmniejsza jednostka samorządu terytorialnego;

gnejs /ɡnɛjs/ (n)
gneiss
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna średnio- i gruboziarnista o teksturze kierunkowej;

gniazdo /ˈɟɲazdɔ/ (n)
nid
  (zoologia, zoologiczny) konstrukcja lęgowa najczęściej ptaków i innych zwierząt;

gniew /ɟɲɛf/ (n)
colère, ire
  uczucie złości, silne niezadowolenie z czegoś lub kogoś;

gnieździć się /ɡɲʲˈɛʑdʑitɕ ɕɛ/ (v)
s’entasser
  (potocznie, potoczny) mieszkać w ciasnocie
nicher
  (zoologia, zoologiczny) budować gniazdo czy legowisko, zamieszkiwać je; mieć gniazdo, siedlisko

gnilny /ɡɲˈilnɨ/ (adj)
putride
  dotyczący procesu gnicia

gnojówka /ɡnɔˈjufka/ (n)
purin
  (rolnictwo, rolniczy) przefermentowane płynne odchody zwierzęce stosowane jako nawóz organiczny;

gnostyk /ɡnˈɔstɨk/ (n)
gnostique
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik gnostycyzmu

gnu /ɡnu/ (n)
gnou
  (zoologia, zoologiczny) Connochaetes, rodzaj dużych antylop z rodziny krętorogich;

gnębić /ɡnˈɛmbʲitɕ/ (v)
tourmenter
  powodować zły stan psychiczny
opprimer
  znęcać się psychicznie lub fizycznie nad kim lub nad czym

go /ɡɔ/ (n)
go
  rodzaj gry planszowej;

gocki /ɡˈɔtski/ (adj)
gothique
  związany z Gotami, dotyczący Gotów

gocki /ɡˈɔtski/ (n)
gothique
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język wschodniogermański, używany przez germańskie plemię Gotów;

godność /ˈɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
dignité
  poczucie własnej wartości, szacunek dla samego siebie;

godny /ˈɡɔdnɨ/ (adj)
digne
  wart, zacny

godzina /ɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
heure
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) odstęp, przedział czasu równy 60 minutom; równy 3600 sekundom;
  jedna z 24 chwil podczas doby oddzielonych od siebie co godzinę (1.1), począwszy od północy
  (szkolnictwo, szkolny) (uczniowskie) (zobacz) godzina lekcyjna

godzina policyjna /ɡɔˈʥ̑ĩna ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjna/ (n)
couvre-feu
  pora doby, w której zakazane jest przebywanie na ulicach;

godzina prawdy /ɡɔˈʥ̑ĩna ˈpravdɨ/ (n)
minute de vérité
  sytuacja, w której dowiadujemy się czegoś ważnego o sobie lub o innych

godzinowy /ɡˌɔdʑinˈɔvɨ/ (adj)
horaire
  odnoszący się do godziny

godło /ˈɡɔdwɔ/ (n)
emblème, charge
  (heraldyka, heraldyczny) wizerunek przedstawiony na tarczy herbowej;
emblème
  graficzny symbol państwa

gofr /ɡɔfr̥/ (n)
gaufre
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wafel z ciasta naleśnikowego spożywany na ciepło, często z dodatkami;

gol /ɡɔl/ (n)
but
  (sport, sportowy) umieszczenie piłki lub krążka w bramce i punkt zdobyty w ten sposób

golarka /ɡɔˈlarka/ (n)
rasoir
  (elektryczność) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) urządzenie elektryczne służące do golenia;

golfista /ɡɔlˈfʲista/ (n)
golfeur
  (sport, sportowy) ktoś, kto uprawia golf

golonka /ɡɔˈlɔ̃nka/ (n)
jarret
  (spożywczy) część szynki z kością goleniową;

gondola /ɡɔ̃nˈdɔla/ (n)
gondole
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wąska, drewniana łódka z jednym wiosłem, przystosowana do przewozu pasażerów, stosowana głównie w Wenecji;

gondolier /ɡɔ̃nˈdɔlʲjɛr/ (n)
gondolier
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) człowiek sterujący gondolą

goniec /ˈɡɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
fou
  (szachy, pojęcie szachowe) figura poruszająca się po szachownicy na skos;

goniometria /ˌɡɔ̃ɲɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
goniométrie
  (matematyka, matematyczny) dział trygonometrii zajmujący się badaniem elementarnych własności funkcji trygonometrycznych

gont /ɡˈɔnt/ (n)
bardeau
  (budownictwo) drewniany materiał do wykonywania pokryć dachowych;

gorset /ˈɡɔrsɛt/ (n)
corset
  część ubioru damskiego używana od końca XIV wieku do pierwszej dekady XX wieku;

goryl /ˈɡɔrɨl/ (n)
gorille
  (zoologia, zoologiczny) Gorilla gorilla, największa małpa człekokształtna;
  (zoologia, zoologiczny) samiec goryla (1.1)
  (potocznie, potoczny) osobisty ochroniarz, szczególnie jeśli wysoki i mocno zbudowany

gorzki /ˈɡɔʃʲci/ (adj)
amer
  taki, którego smak zawiera gorycz; przeciwny słodkiemu
  (przenośnie, przenośnia) taki, który jest smutny, bolesny, nieprzyjemny

gorąca głowa /ɡɔˈrɔ̃nʦ̑a ˈɡwɔva/ (idiom)
tête brûlée
  o osobie porywczej, impulsywnej, reagującej gwałtownie

gorąco /ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɔ/ (adv)
chaud
  bardzo ciepło, upalnie

gorąco /ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɔ/ (n)
chaleur
  wysoka temperatura, upał

gorący /ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
chaud
  bardzo ciepły, tak, że odczuwany nieprzyjemnie

gorączka /ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
fièvre, température
  (medycyna, medyczny) stan, w którym temperatura ciała człowieka przekracza 38℃;

gorączka krwotoczna Ebola /ɡɔrˈɔntʃka krfɔtˈɔtʃna ɛbˈɔla/ (n)
fièvre hémorragique Ebola, maladie à virus Ebola
  (medycyna, medyczny) ciężka, często śmiertelna choroba zakaźna wywoływana przez wirus Ebola;

gorączka złota /ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka ˈzwɔta/ (idiom)
ruée vers l'or
  nagły pęd do poszukiwania złota

gospoda /ɡɔspˈɔda/ (n)
auberge
  jadłodajnia wiejska lub stylizowana na taki charakter

gospodarczy /ˌɡɔspɔˈdarʧ̑ɨ/ (adj)
économique
  związany z gospodarką, dotyczący gospodarki

gospodarka /ˌɡɔspɔˈdarka/ (n)
économie
  całokształt działalności gospodarczej

gospodarować /ɡˌɔspɔdarˈɔvatɕ/ (v)
gérer, administrer
  prowadzić gospodarkę danego miejsca lub miejscowości
être fermier
  prowadzić gospodarstwo rolne

gospodyni /ˌɡɔspɔˈdɨ̃ɲi/ (n)
ménagère
  kobieta gospodarująca w domu

gospodyni domowa /ˌɡɔspɔˈdɨ̃ɲi dɔ̃ˈmɔva/ (n)
femme au foyer, ménagère
  kobieta, która zajmuje się własnym domem i opieką nad dziećmi

gotowanie /ˌɡɔtɔˈvãɲɛ/ (n)
cuisson
  (rzeczownik odczasownikowy) od: gotować

gotować /ɡɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
cuire
  przyrządzać ciepłą potrawę
  (potocznie, potoczny) odczuwać dyskomfort i pocić się obficie z powodu gorąca

gotyk /ˈɡɔtɨk/ (n)
gothique
  (sztuka) (architektura, architektoniczny) styl w architekturze i sztuce średniowiecza;
  rodzaj pisma łacińskiego używany w krajach Europy Zachodniej w późnym średniowieczu

gołoledź /ɡɔˈwɔlɛʨ̑/ (n)
verglas
  (meteorologia, meteorologiczny) cienka, śliska powłoka tworząca się na powierzchni gruntu, drzew i innych przedmiotów wskutek zamarzania opadów (mżawki lub deszczu);

gołowąs /ɡɔ.ˈwɔvɔ̃.w̃s/ (n)
imberbe
  (przestarzałe, przestarzały) młodzik, niedoświadczony chłopak

gołym okiem /ˈɡɔwɨ̃m ˈɔcɛ̃m/ (adv)
à l’œil nu
  (związek frazeologiczny) bez przyrządów optycznych

gołąb /ˈɡɔwɔ̃mp/ (n)
pigeon, colombe
  (ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości ptak często spotykany w miastach;

gołębnik /ɡɔˈwɛ̃mbʲɲik/ (n)
colombier
  pomieszczenie lub budowla do hodowli gołębi

gościna /ɡɔɕtɕˈina/ (n)
hébergement
  przyjęcie kogoś do siebie
  wizyta, odwiedziny połączone z poczęstunkiem

gościnność /ɡɔɕtɕˈinnɔɕtɕ/ (n)
hospitalité
  szacunek, serdeczność i troskliwość okazywane gościom

gość /ɡɔɕʨ̑/ (n)
gars, mec, type
  (potocznie, potoczny) negatywnie o osobie mało znanej lub zażyle o osobie dobrze znanej
invité, hôte, visiteur
  osoba przychodząca do kogoś w odwiedziny, zaproszona na spotkanie, przyjęcie, imprezę, bal, itp.
pensionnaire
  osoba, który zatrzymała się w hotelu, w restauracji

goździk /ˈɡɔʑʥ̑ik/ (n)
clou de girofle
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wysuszony pąk kwiatowy drzewa goździkowego, służący jako przyprawa;

gra /ɡra/ (n)
jeu
  zabawa według ustalonych reguł;
  (sport, sportowy) mecz
  granie na instrumencie

gra słów /ˈɡra ˈswuf/ (n)
jeu de mots
  budowanie zdań w oparciu o wieloznaczność lub homonimię wyrazów

grabarz /ˈɡrabaʃ/ (n)
fossoyeur
  osoba zajmująca się kopaniem grobów i grzebaniem zmarłych;

grabie /ˈɡrabʲjɛ/ (n)
râteau
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) ręczne narzędzie rolnicze lub ogrodnicze (drewniane lub metalowe) służące do grabienia;

grabież /ˈɡrabʲjɛʃ/ (n)
pillage, rapine
  zabieranie siłą czyjejś własności; obrabowanie, plądrowanie

grabki /ˈɡrapʲci/ (n)
mini-rateau
  małe grabie, narzędzie ogrodnicze służące do grabienia

gracz /ɡraʧ̑/ (n)
joueur, lecteur
  uczestnik gry lub zawodów

grad /ɡrat/ (n)
grêle
  (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny w postaci kulek lodu;
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) wiele przedmiotów (także: słów, wyzwisk itp.) lecących w jakąś stronę

gradient /ˈɡradʲjɛ̃nt/ (n)
gradient
  (matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) wektor o kierunku i zwrocie zgodnym z kierunkiem wzrostu funkcji i wartości proporcjonalnej do szybkości wzrostu;
dégradé
  płynne przejście jednego koloru w drugi

gradobicie /ˌɡradɔˈbʲiʨ̑ɛ/ (n)
grêle
  (meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady gradu w postaci dużych bryłek lodu powodujące znaczne straty materialne

grafem /ɡrˈafɛm/ (n)
graphème
  najmniejsza, fundamentalna jednostka pisma;

grafen /ˈɡrafɛ̃n/ (n)
graphène
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) jedna z form węgla, zbudowana z jednoatomowej warstwy tego pierwiastka;

grafia /ˈɡrafʲja/ (n)
graphie
  postać graficzna wyrazu, pisownia

graficzny /ɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
graphique
  (sztuka) dotyczący grafiki (sztuki)

grafik /ˈɡrafʲik/ (n)
graphique
  osoba zawodowo zajmująca się grafiką – klasyczną lub komputerową

grafit /ˈɡrafʲit/ (n)
graphite
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana alotropowa węgla, krucha, stalowoszara, dobrze przewodząca prąd elektryczny i ciepło, używana do wyrobu ołówków, smarów, elektrod itd. czy jako moderator w elektrowniach jądrowych;

grafologia /ɡrˌafɔlˈɔɡja/ (n)
graphologie
  badanie cech pisma odręcznego w celu ustalenia jego niepowtarzalnych cech, często po to by zweryfikować prawdziwość podpisu;

grafologiczny /ɡrˌafɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
graphologique
  związany z grafologią, dotyczący grafologii

grafomania /ɡrˌafɔmˈaɲʲa/ (n)
graphomanie
  mania pisania książek, zwłaszcza autobiograficznych

grafoskop /ɡraˈfɔskɔp/ (n)
rétroprojecteur
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie projekcyjne służące do wyświetlania na ekranie grafiki lub tekstu umieszczonych na folii diapozytywowej (foliogramie);

gramatycznie /ɡrˌamatˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
grammaticalement
  (gramatyka) zgodnie z regułami gramatyki

gramatyczny /ˌɡrãmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
grammatical
  dotyczący gramatyki, związany z gramatyką
  zgodny z regułami gramatyki

gramatyk /ɡrãˈmatɨk/ (n)
grammairien
  specjalista w dziedzinie gramatyki

gramatyka /ɡrãˈmatɨka/ (n)
grammaire
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa obejmujący morfologię i składnię;

gramofon /ɡrãˈmɔfɔ̃n/ (n)
gramophone
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do odtwarzania dźwięku zapisanego na płytach gramofonowych;

granat /ˈɡrãnat/ (n)
grenadier
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) (zobacz) granatowiec;
grenade
  (spożywczy) owoc granatowca
  (wojskowość, wojskowy) pocisk wyrzucany ręcznie, wypełniony materiałem wybuchowym;
grenat
  kolor ciemnoniebieski, także ubranie, materiał itp. w tym kolorze;

granatowiec /ˌɡrãnaˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
grenadier
  (botanika, botaniczny) Punica granatum L., drzewo lub krzew z rodziny krwawnicowatych o jadalnych owocach, rodzące granaty;

granatowy /ˌɡrãnaˈtɔvɨ/ (adj)
bleu marine
  mający kolor szóstego pasma tęczy, taki jak kolor bezchmurnego, nocnego nieba itp.; kolor ciemnoniebieski;

grand prix /ɡrˈant prˈiks/ (n)
grand prix
  (sport, sportowy) główna nagroda

granica /ɡrãˈɲiʦ̑a/ (n)
frontière
  (administracja) umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.;
limite
  (matematyka, matematyczny) wartość, do której zmierza ciąg lub funkcja;

granit /ˈɡrãɲit/ (n)
granit, granite
  (geologia, geologiczny) pospolita, kwaśna skała magmowa;

granola /ɡranˈɔla/ (n)
granola
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczone na chrupko płatki owsiane z dodatkiem suszonych owoców i orzechów, jadane z mlekiem lub jogurtem;

granulka /ɡranˈulka/ (n)
granule
  małe nieregularne ziarno w formie których sprzedaje się niektóre produkty jak leki czy artykuły chemiczne

grasejować /ˌɡrasɛˈjɔvaʨ̑/ (v)
grasseyer
  wymawiać głoskę "r" na sposób francuski, z charakterystyczną wibracją języczka (ʁ)

grasica /ɡraɕˈitsa/ (n)
thymus
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł układu chłonnego znajdujący się tuż za mostkiem, szczególnie aktywny w okresie dorastania;

gratulować /ˌɡratuˈlɔvaʨ̑/ (v)
féliciter
  składać wyrazy uznania

gratyfikacja /ˌɡratɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
gratification
  dodatkowe, zwykle jednorazowe, wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za specjalne zasługi, z okazji świąt, jubileuszu firmy itp.

grawer /ɡrˈavɛr/ (n)
graveur
  osoba zajmująca się grawerstwem, czyli wykonywaniem rysunków na materiałach twardych

grawitacja /ˌɡravʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
gravitation, gravité
  (fizyka, fizyczny) powszechna siła przyciągania działająca pomiędzy ciałami mającymi masę;

grawitacyjny /ˌɡravʲitaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
gravitationnel
  (fizyka, fizyczny) związany z grawitacją, dotyczący grawitacji

grawiton /ɡravˈitɔn/ (n)
graviton
  (fizyka, fizyczny) hipotetyczny kwant pola grawitacyjnego;

grać w otwarte karty /ˈɡraʥ̑ v‿ɔtˈfartɛ ˈkartɨ/ (v)
jouer cartes sur table
  (przenośnie, przenośnia) być szczerym, mówić całą prawdę

grażdanka /ɡraʒˈdãnka/ (n)
grajdanka
  (językoznawstwo, językoznawczy) alfabet będący odmianą cyrylicy, wprowadzony w Rosji na pocz. XVIII wieku, używany również przez inne narody słowiańskie posługujące się wcześniej cyrylicą;

grdyka /ˈɡrdɨka/ (n)
pomme d'Adam
  (anatomia, anatomiczny) wystająca na przedniej części szyi chrząstka krtani (zazwyczaj u mężczyzn)

grecki /ˈɡrɛʦ̑ʲci/ (adj)
grec
  związany z Grecją, dotyczący Grecji lub Greków

grecki /ˈɡrɛʦ̑ʲci/ (n)
grec
  język Greków i po części Cypryjczyków;

greenwashing /ɡrinvˈaʃiŋk/ (n)
greenwashing, écoblanchiment
  (społeczny) (ekonomia, ekonomiczny) oszustwo marketingowe mające skłonić do zakupu produktu konsumentów o przekonaniach proekologicznych; nieuzasadnione kreowanie wizerunku ekologicznego;

grejpfrut /ˈɡrɛjpfrut/ (n)
pamplemousse
  (botanika, botaniczny) roślina cytrusowa z rodziny rutowatych;

grekofil /ɡrɛˈkɔfʲil/ (n)
grécophile
  (książkowy) zwolennik, wielbiciel kultury greckiej, języka greckiego; przyjaciel Greków

grenadier /ɡrɛ̃ˈnadʲjɛr/ (n)
grenadier
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz wyszkolony w rzucaniu granatów

grenadzki /ɡrɛnˈatski/ (adj)
grenadin
  związany z Grenadą, dotyczący Grenady (miasta)

grenlandzki /ɡrɛ̃nˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
groenlandais
  od Grenlandia

grenoblański /ɡrˌɛnɔblˈaɲski/ (adj)
grenoblois
  związany z Grenoble, dotyczący Grenoble

groch /ɡrɔx/ (n)
pois
  (botanika, botaniczny) Pisum L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;

groch cukrowy /ɡrˈɔx tsukrˈɔvɨ/ (n)
mangetout
  (botanika, botaniczny) odmiana grochu, która nie ma wyściółki pergaminowej w strąkach

grom /ɡrɔ̃m/ (n)
tonnerre
  (książkowy) piorun

gromadzić /ɡrɔ̃ˈmaʥ̑iʨ̑/ (v)
accumuler, grouper
  składać, zbierać w jednym miejscu
  zbierać, kolekcjonować
se rassembler
  zbierać się w gromadę

gronostaj /ɡrɔ̃ˈnɔstaj/ (n)
hermine, panne
  (zoologia, zoologiczny) Mustela erminea, gatunek niewielkiego ssaka drapieżnego z rodziny łasicowatych;

grosz do grosza, a będzie kokosza /ˈɡrɔʒ dɔ‿ˈɡrɔʃa ː‿ˈbɛ̃ɲʥ̑ɛ kɔˈkɔʃa/ (proverb)
petit à petit l'oiseau fait son nid
  dzięki cierpliwemu oszczędzaniu można sobie pozwolić na więcej

groszek /ˈɡrɔʃɛk/ (n)
petit pois
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zielone nasiona grochu; także potrawa z tych nasion

grot /ɡrɔt/ (n)
pointe de flèche
  (wojskowość, wojskowy) ostre, najczęściej metalowe zakończenie strzał, broni drzewcowej, czy innych znaków wojskowych;
grand-voile, gran'voile
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) najważniejszy żagiel na dowolnej jednostce pływającej o napędzie żaglowym;

grota /ˈɡrɔta/ (n)
grotte
  (geologia, geologiczny) naturalne zagłębienie w skale, zwykle niezbyt głębokie;

groteska /ɡrɔtˈɛska/ (n)
grotesque
  (literacko) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór literacki, muzyczny lub plastyczny cechujący się silną deformacją i skarykaturyzowaniem świata przedstawionego, niejednolitością, absurdalnością, czy wreszcie mieszaniem fantastyki z rzeczywistością;

groteskowo /ɡrˌɔtɛskˈɔvɔ/ (adj)
grotesquement
  w sposób groteskowy

groteskowy /ˌɡrɔtɛˈskɔvɨ/ (adj)
grotesque, burlesque, bouffon
  podobny do groteski; taki, jak groteska – karykaturalny, śmieszny

growler /ɡrˈɔvlɛr/ (n)
growler
  (meteorologia, meteorologiczny) (oceanografia, oceanograficzny) zwarta bryła lodu pływającego, która wystaje ponad lustro wody na wysokość mniejszą niż 1 metr i zajmującą powierzchnię ok. 20 m²;

groźba /ˈɡrɔʑba/ (n)
menace
  zapowiedź kary, zemsty, niebezpieczeństwa itd.

gruba ryba /ˈɡruba ˈrɨba/ (n)
gros bonnet, grosse légume
  (przenośnie, przenośnia) ktoś bardzo ważny

grubiański /ɡruˈbʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
grossier
  (przestarzałe, przestarzały) ordynarny, niekulturalny, chamski, prostacki

grubiaństwo /ɡrubjˈaɲstfɔ/ (n)
grossièreté
  przejaw bycia ordynarnym, źle wychowanym

grubo /ɡrˈubɔ/ (adv)
chaudement
  dając lub nakładając grubą warstwę
à gros grains
  dając niedrobne kawałki
grossièrement
  w dużym stopniu

grubodziób /ɡruˈbɔʥ̑up/ (n)
gros-bec
  (ornitologia, ornitologiczny) Coccothraustes coccothraustes, mały eurazjatycki ptak o masywnym dziobie zmieniającym kolor zależnie od pory roku;

grubość /ɡrˈubɔɕtɕ/ (n)
épaisseur
  wymiar w krótszej osi

gruby /ˈɡrubɨ/ (adj)
gros, épais
  otyły

gruczolak /ɡruˈʧ̑ɔlak/ (n)
adénome
  (medycyna, medyczny) nowotwór niezłośliwy tkanek gruczołowych;

grudzień /ˈɡruʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
décembre
  dwunasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

grupa /ˈɡrupa/ (n)
groupe
  zbiór osób lub zwierząt (rzadziej: przedmiotów) znajdujących się blisko siebie
  (chemia, chemiczny) kolumna układu okresowego
  zbiór elementów (żywych lub martwych) o wspólnej cesze

grupa docelowa /ɡrˈupa dˌɔtsɛlˈɔva/ (n)
cible
  (ekonomia, ekonomiczny) (publikatory) grupa osób, do której zasadniczo skierowany jest komunikat, reklama lub produkt;

grupa krwi /ɡrˈupa krfˈi/ (n)
groupe sanguin
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) typ krwi ze względu na zestaw antygenów obecnych na powierzchni krwinek czerwonych

grupa śmierci /ˈɡrupa ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
groupe de la mort
  (sport, sportowy) grupa w rozgrywkach, której drużyny/uczestnicy prezentują podobny, wysoki poziom i każdy z nich może być upatrywany w roli faworyta

grupować /ɡruˈpɔvaʨ̑/ (v)
grouper
  tworzyć grupy, porządkować w grupach

grusza /ˈɡruʃa/ (n)
poirier
  (botanika, botaniczny) Pyrus L., rodzaj drzewa owocowego z rodziny różowatych;
  (technologia, technika, techniczny) drewno gruszy (1.1)

gruszka /ˈɡruʃka/ (n)
poire
  (spożywczy) owoc gruszy;

gruszkowaty /ˌɡruʃkɔˈvatɨ/ (adj)
piriforme
  przypominający kształtem gruszkę

gruyère /ɡrujˈɛrɛ/ (n)
gruyère
  (spożywczy) jeden z rodzajów szwajcarskiego, dojrzewającego sera;

gruziński /ɡruˈʑĩj̃sʲci/ (adj)
géorgien
  dotyczący Gruzji, związany z Gruzją lub Gruzinami

gruziński /ɡruˈʑĩj̃sʲci/ (n)
géorgien
  język urzędowy Gruzji;

gruźlica /ɡruʑˈlʲiʦ̑a/ (n)
tuberculose, phtisie
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba zakaźna atakująca głównie płuca;

gryf /ɡrɨf/ (n)
griffon
  (mitologia, mitologiczny) fantastyczny stwór z ciałem lwa oraz szponami i głową orła;

gryka /ˈɡrɨka/ (n)
blé noir, sarrasin
  (botanika, botaniczny) Fagopyrum L., roślina uprawna na kaszę gryczaną;

grymas /ˈɡrɨ̃mas/ (n)
grimace
  wykrzywienie twarzy

grynszpan /ˈɡrɨ̃w̃ʃpãn/ (n)
vert-de-gris
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, zasadowa sól miedzi i kwasu octowego, powstająca w wyniku korozji;

grypa /ˈɡrɨpa/ (n)
grippe
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna układu oddechowego;

grypsera /ɡrɨpˈsɛra/ (n)
biffeton, cerf-volant, milan
  (potocznie, potoczny) gwara więzienna;

gryzetka /ɡrɨzˈɛtka/ (n)
grisette
  młoda dziewczyna pomagająca we francuskich domach mody

gryzoń /ˈɡrɨzɔ̃ɲ/ (n)
rongeur
  ssak z rzędu Rodentia, którego wyróżnia para ciągle wzrastających siekaczy;

gryźć /ɡrɨɕʨ̑/ (v)
mordre
  zatapiać w czymś zęby
  atakować lub walczyć zębami

grzbiet /ɡʒbʲjɛt/ (n)
dos
  (potocznie, potoczny) plecy
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część tułowia u zwierząt, przeciwna do strony brzusznej

grzebać /ˈɡʒɛbaʨ̑/ (v)
enterrer
  chować zmarłego do grobu lub zajmować się grabarstwem
fouiller, gratter, remuer
  rozgarniać, np. ziemię

grzebień /ˈɡʒɛbʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
peigne
  (fryzjerstwo, fryzjerski) przyrząd do czesania, rozczesywania włosów;

grzech /ɡʒɛx/ (n)
péché
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celowe przekroczenie norm moralnych uznawanych w danej religii;

grzechotka /ɡʒɛˈxɔtka/ (n)
hochet
  rodzaj zabawki dla niemowląt grzechoczącej przy potrząsaniu

grzechotnik /ɡʒɛˈxɔtʲɲik/ (n)
serpent à sonnettes, crotale
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż o długich zębach jadowych i z charakterystyczną grzechotką na końcu ogona;

grzecznie /ɡʒˈɛtʃɲʲɛ/ (adv)
poliment
  w sposób grzeczny

grzeczność /ˈɡʒɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
sagesse
  (potocznie, potoczny) posłuszne zachowanie dziecka
faveur
  przysługa
politesse, gentillesse
  uprzejmy sposób zachowania

grzeczny /ˈɡʒɛʧ̑nɨ/ (adj)
courtois, poli, aimable
  taki, który jest dobrze wychowany, jest uprzejmy, układny; taki, który jest dowodem dobrego wychowania, uprzejmości
  o dziecku: taki, który jest posłuszny, spokojny, miły, dobry

grzejnik /ɡʒˈɛjɲik/ (n)
radiateur
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do ogrzewania pomieszczeń

grzesznica /ɡʒɛʃʲˈɲiʦ̑a/ (n)
pécheresse
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grzeszna osoba płci żeńskiej

grzeszny /ˈɡʒɛʃnɨ/ (adj)
peccable
  popełniający grzechy; taki, który czyni rzeczy złe, niewłaściwe, niedobre, niemoralne

grzeszyć /ˈɡʒɛʃɨʨ̑/ (v)
pécher
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) popełniać grzech, łamać zasadę (najczęściej moralną) narzuconą przez dany system religijny

grzmieć /ɡʒmʲˈɛtɕ/ (v)
tonner
  o niebie, zazwyczaj w czasie burzy: wydawać grzmot
fulminer, tonner
  mówić głośno i dobitnie
tonner, gronder
  wydawać głośne, niskie dźwięki niczym grzmot

grzyb /ɡʒɨp/ /ˈɡʒɨbɨ/ (n)
champignon
  owocnik grzyba (1.1) kapeluszowego, np. borowik, maślak, kurka, muchomor
  (mikologia, mikologiczny) organizm cudzożywny plechowy;
  (przenośnie, przenośnia) coś w kształcie grzyba (1.2), np. chmura po wybuchu
  (potocznie, potoczny) grzybica, choroba wywoływana przez grzyby (1.1) pasożytnicze
vieux fossile
  (pogardliwie) ktoś stary, niedołężny

grzybica /ɡʒɨbʲˈitsa/ (n)
mycose
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) choroba zakaźna wywoływana przez mikroskopijne grzyby

grzybobójczy /ˌɡʒɨbɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
fongicide
  taki, który zabija grzyby i zapobiega ich rozwojowi oraz pojawieniu się

grzybowy /ɡʒɨbˈɔvɨ/ (adj)
fongique
  związany z grzybami, dotyczący grzybów

grzywa /ˈɡʒɨva/ (n)
crinière, chevelure
  (książkowy) bujna czupryna
crinière
  (zoologia, zoologiczny) dłuższa sierść niektórych zwierząt znajdująca się na tylnej części głowy lub szyi

grzywna /ɡʒˈɨvna/ (n)
amende
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) kara pieniężna nakładana przez organy sądowe lub administracyjne

grób /ɡrup/ (n)
tombe, tombeau
  przykryty dół, gdzie jest pochowany zmarły;

gubernator /ˌɡubɛrˈnatɔr/ (n)
gouverneur
  (administracja) tytuł wysokich urzędników zarządzających częścią terytorium w niektórych państwach;

gubernatorstwo /ɡˌubɛrnatˈɔrstfɔ/ (n)
gouvernement
  (administracja) prowincja zarządzana przez gubernatora

gubernia /ɡubˈɛrɲʲa/ (n)
goubernia
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego szczebla w Rosji i krajach okupowanych;

gudźarati /ˌɡuʥ̑aˈratʲi/ (n)
gujarati
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków nowoindyjskich, którym posługuje się ponad 46 mln mówiących – głównie mieszkańców Indii, stanu Gudźarat;

guma do żucia /ɡˈuma dɔ ʒˈutɕa/ (n)
chewing-gum
  (spożywczy) wyrób cukierniczy przeznaczony do żucia;

gumka /ˈɡũmka/ (n)
gomme, gomme à effacer
  (szkolnictwo, szkolny) (biurowość, biurowy) kawałek kauczuku służący do wycierania śladów ołówka i kredek z papieru;

gumka do ścierania /ˈɡũmka ˌdɔ‿ɕʨ̑ɛˈrãɲa/ (n)
gomme, gomme à effacer
  gumka służąca do wycierania śladów ołówka, najczęściej z papieru

gupik /ɡˈupik/ (n)
guppy, poisson arc-en-ciel, poisson missionnaire, poisson-million
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Poecilia reticulata, gatunek południowoamerykańskiej ryby z rodziny piękniczkowatych;

guwernantka /ɡˌuvɛrnˈantka/ (n)
gouvernante
  (dawniej, dawny) (edukacja, edukacyjny) nauczycielka domowa, wychowawczyni dzieci w zamożnych rodzinach

guwerner /ɡuvˈɛrnɛr/ (n)
gouverneur
  (dawniej, dawny) (edukacja, edukacyjny) nauczyciel domowy, wychowawca dzieci w zamożnych rodzinach

gwadelupski /ɡvˌadɛlˈupski/ (adj)
guadeloupéen
  (geografia, geograficzny) związany z Gwadelupą, dotyczący Gwadelupy

gwara /ˈɡvara/ (n)
parler
  (językoznawstwo, językoznawczy) mowa terytorialna, odmienna od przyjętego języka standardowego;

gwatemalski /ˌɡvatɛ̃ˈmalsʲci/ (adj)
guatémaltèque
  odnoszący się do państwa Gwatemala

gwałciciel /ɡvawʲˈʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
violeur
  osoba dopuszczająca się gwałtu

gwałt /ɡvawt/ (n)
viol
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (seksuologia, seksuologiczny) zmuszenie do odbycia stosunku seksualnego lub innej czynności seksualnej;

gwałtowny /ɡvawˈtɔvnɨ/ (adj)
violent
  nagły, szybki

gwiazda /ˈɡvʲjazda/ (n)
étoile, astre, vedette
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie będące skupiskiem związanej grawitacyjnie materii, w której zachodzą reakcje syntezy jądrowej;

gwiazda spadająca /ˈɡvʲjazda ˌspadaˈjɔ̃nʦ̑a/ (n)
étoile filante
  (astronomia, astronomiczny) bryła kamienna lub metaliczna poruszająca się w przestrzeni międzyplanetarnej

gwiazdozbiór /ɡvʲjazˈdɔzbʲjur/ (n)
constellation
  (astronomia, astronomiczny) grupa gwiazd, zajmujących pewien obszar nieba;

gwiezdny /ˈɡvʲjɛzdnɨ/ (adj)
astral
  związany z przestrzenią kosmiczną

gwinejski /ɡvʲĩˈnɛjsʲci/ (adj)
guinéen
  odnoszący się do państwa Gwinea
  odnoszący się do krainy Gwinea

gwintować /ɡvintˈɔvatɕ/ (v)
tarauder
  (technologia, technika, techniczny) wykonywać gwinty

gwintownica /ɡvˌintɔvɲˈitsa/ (n)
filière
  narzędzie służące do nacinania gwintów zewnętrznych;

gwintownik /ɡvʲĩnˈtɔvʲɲik/ (n)
taraud
  narzędzie skrawające wieloostrzowe, służące do nacinania gwintów wewnętrznych;

gwizd /ɡvˈist/ (n)
sifflement
  wysoki dźwięk wywołany szybkim ruchem powietrza przelatującego przez wąski otwór

gwizdać /ˈɡvʲizdaʨ̑/ (v)
siffler
  wydawać z siebie gwizd, gwizdanie

gwizdek /ˈɡvʲizdɛk/ (n)
sifflet
  nieposiadający części ruchomych przyrząd wytwarzający dźwięki pod wpływem wdmuchiwanego powietrza;

gwizdnąć /ˈɡvʲizdnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
faucher
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) ukraść

gwóźdź /ɡvuɕʨ̑/ (n)
clou
  podłużny cienki metalowy trzpień, o jednym końcu ostrym, a drugim zakończonym płaską główką, służący do łączenia elementów;

gynocentryczny /ɡˌɨnɔtsɛntrˈɨtʃnɨ/ (adj)
gynocentrique
  związany z gynocentryzmem

gyoza /ɡɨˈɔza/ (n)
gyoza
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) japoński pierożek z mięsnym farszem; potrawa o chińskiej proweniencji

gyros /ˈɡɨrɔs/ (n)
gyros
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wywodząca się z Grecji potrawa, składająca się z opiekanego mięsa, pomidorów, cebuli i sosu tzatziki, często podawana zawinięta w placek;

góra /ˈɡura/ (n)
montagne, mont
  (geografia, geograficzny) duże wzniesienie terenu;
haut, partie supérieur
  wyżej znajdująca się część czegoś

góra lodowa /ˈɡura lɔˈdɔva/ (n)
iceberg
  olbrzymia bryła lodu unosząca się na falach morza lub oceanu;

góral /ˈɡural/ (n)
montagnard
  człowiek pochodzący z gór;

góralek /ɡurˈalɛk/ (n)
daman
  (zoologia, zoologiczny) Hyrax, zwierzę współcześnie zaliczane do rodziny góralkowatych

górnictwo /ɡurɲˈitstfɔ/ (n)
extraction minier
  dział przemysłu zajmujący się wydobywaniem z ziemi kopalin użytecznych i jej przygotowania do zastosowania w różnych dziedzinach przemysłu;

górnik /ˈɡurʲɲik/ (n)
mineur
  pracownik kopalni zatrudniony przy wydobyciu z ziemi kopalin

górzysty /ɡuˈʒɨstɨ/ (adj)
montagneux
  pełen gór, wzniesień, pokryty górami

gówno /ˈɡuvnɔ/ (n)
merde
  (wulgarnie, wulgaryzm) odchody stałe, kał
  (wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) coś brzydkiego, bezwartościowego

gąbka /ˈɡɔ̃mpka/ (n)
éponge
  najczęściej miękki, piankowy przedmiot wchłaniający wodę, wykorzystywany do utrzymania czystości ludzkiego ciała i przedmiotów;
  (zoologia, zoologiczny) prymitywne, beztkankowe zwierzę wodne;

gąsienica /ˌɡɔ̃w̃ɕɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
chenille
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) larwa motyla; także każdy owad o wielu odnóżach i bez skrzydeł;
  (motoryzacja) (technologia, technika, techniczny) metalowa taśma umieszczana na spodzie niektórych pojazdów zastępująca koła i umożliwiająca im poruszanie się w trudnym terenie

gąsior /ˈɡɔ̃w̃ɕɔr/ (n)
jars
  (ornitologia, ornitologiczny) samiec gęsi

gęsia skórka /ˈɡɛ̃w̃ɕa ˈskurka/ (n)
chair de poule
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) fizjologiczna reakcja skóry na zimno lub emocje objawiająca się wyprostowaniem włosków;

gęsiego /ɡɛ̃w̃ˈɕɛɡɔ/ (adv)
à la file indienne
  o sposobie poruszania się: jeden za drugim, kolejno

gęś /ɡɛ̃j̃ɕ/ /ɡɛ̃w̃ɕ/ /ɡɛ̃ɕ/ (n)
oie
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z mięsa gęsi (1.2), rzadziej (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pogardliwie) kobieta ograniczona, naiwna, głupia, niedoświadczona

głodny /ˈɡwɔdnɨ/ (adj)
affamé, avoir faim
  czujący potrzebę zjedzenia czegoś; również w użyciu rzeczownikowym ten, kto jest głodny

głos /ɡwɔs/ (n)
vote, voix
  decyzja wyrażona podczas wyborów, głosowania
voix
  dźwięk wydawany przez istoty żyjące
  zdanie, osąd, opinia
  prawo / pozwolenie przemawiania
  zdolność wydawania dźwięku (1.1)
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) partia jednego z wokalistów w utworze zespołowym

głosowanie /ˌɡwɔsɔˈvãɲɛ/ (n)
suffrage
  (potocznie, potoczny) wybory
vote
  wspólne decydowanie poprzez wyrażenie poparcia lub sprzeciwu wobec czegoś

głosować /ɡwɔˈsɔvaʨ̑/ (v)
voter
  oddawać głos, dokonywać wyboru w czasie głosowania

głowa /ˈɡwɔva/ (n)
tête, front
  (anatomia, anatomiczny) część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg;

głowienka /ɡwɔˈvʲjɛ̃nka/ (n)
frunelle
  (botanika, botaniczny) Prunella, roślina kwitnąca porastająca murawy, łąki, przydroża;

głośnik /ˈɡwɔɕɲik/ (n)
haut-parleur
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wzmacniania dźwięku; do odtwarzania dźwięku zapisanego w postaci elektrycznej;

głośno /ˈɡwɔɕnɔ/ (adv)
fort, à haute voix, à voix haute
  w sposób głośny, słyszalny, nie szeptem

głuchoniemy /ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mɨ/ (adj)
sourd-muet
  niesłyszący i jednocześnie nieumiejący mówić

głuchoniemy /ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mɨ/ (n)
sourd-muet
  osoba głuchoniema (1.1)

głuchota /ɡwuˈxɔta/ (n)
surdité
  utrata zdolności słyszenia;

głuchy /ˈɡwuxɨ/ (adj)
sourd
  niesłyszący, pozbawiony zmysłu słuchu

głupek /ˈɡwupɛk/ (n)
bête, con, connard
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) ktoś głupi

głupi /ˈɡwupʲi/ (adj)
sot, stupide, bête
  niemądry, ograniczony intelektualnie

głupio /ɡwˈupjɔ/ (adv)
bêtement, niaisement
  w niemądry sposób

głupota /ɡwuˈpɔta/ (n)
stupidité, bêtise
  niedostatek rozumu przejawiający się brakiem bystrości, nieumiejętnością rozpoznawania istoty rzeczy, związków przyczynowo-skutkowych, przewidywania i kojarzenia

głuszec /ˈɡwuʃɛʦ̑/ (n)
coq de bruyère, grand tétras
  (ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak leśny z ciemnym upierzeniem;

głuszek /ˈɡwuʃɛk/ (n)
bruant fou
  (ornitologia, ornitologiczny) (Emberiza cia) ptak z rodziny trznadlowatych;

głód /ɡwut/ (n)
faim
  (fizjologia, fizjologiczny) uczucie potrzeby zjedzenia pożywienia;
famine, disette
  czas, obszar, na którym wielu ludzi lub zwierząt cierpi głód (1.1)

głóg /ɡwuk/ (n)
aubépine
  (botanika, botaniczny) Crataegus L., rodzaj krzew lub niskie drzewo z rodziny różowatych, o ciernistych pędach, białych lub czerwonych kwiatach i kulistych owocach;

główka /ˈɡwufka/ (n)
tête
  (biologia, biologiczny) przednia część plemnika zawierająca materiał genetyczny i akrosom

główkować /ɡwufkˈɔvatɕ/ (v)
faire une tête
  (sport, sportowy) odbijać piłkę głową

główny /ˈɡwuvnɨ/ (adj)
principal
  pierwszorzędny, podstawowy, zasadniczy, najważniejszy

głęboki /ɡwɛ̃mˈbɔci/ (adj)
profond
  charakteryzujący się dużym wymiarem w głąb czegoś, daleko od brzegu
  (przenośnie, przenośnia) taki, który nie ma banalnego, powierzchownego znaczenia; jest dociekliwy, zawierający istotę omawianego problemu
  mający duży stopień zaawansowania, nasilenia, nasycenia

głęboko /ɡwɛ̃mˈbɔkɔ/ (adv)
profondément
  daleko w głębi

głębokość /ɡwɛ̃mˈbɔkɔɕʨ̑/ (n)
profondeur
  odległość od powierzchni lub poziomu czegoś w dół, do dna lub w głąb, do wnętrza

h-moll /xˈamˈɔll/ (n)
si mineur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku h (w zapisie nutowym z dwoma krzyżykami)

habilitacja /xˌabʲilitˈatsja/ (n)
habilitation
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (urzędowy) procedura pozwalająca na uzyskanie stopnia naukowego wyższego niż stopień doktora; po jego zdobyciu można się ubiegać o tytuł profesora;

habit nie czyni mnicha /ˈxabʲitʲ ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈmʲɲixa/ (proverb)
l’habit ne fait pas le moine
  wygląd zewnętrzny nie świadczy o wartości człowieka

habituacja /ˌxabʲituˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
habituation
  (fizjologia, fizjologiczny) stopniowe zanikanie reakcji na powtarzający się lub trwający bodziec;

habsburski /xabzbˈurski/ (adj)
habsbourgeois
  związany z Habsburgami, dotyczący dynastii Habsburgów

hackathon /xatskˈasɔn/ (n)
hackathon
  (informatyka, informatyczny) wydarzenie (zwykle rodzaj konkursu), podczas którego programiści stają przed zadaniem rozwiązania określonego problemu, zwykle związanego z zaprojektowaniem i zaprogramowaniem aplikacji na dany temat;

hadeik /xadˈɛik/ (n)
Hadéen
  (geologia, geologiczny) nieformalny eon będący okresem od powstania Ziemi do czasu uformowania się skorupy ziemskiej;

hafn /xafn̥/ (n)
hafnium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hf i liczbie atomowej 72

hagiografia /xˌaɡʲɔɡrˈafja/ (n)
hagiographie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dział piśmiennictwa religijnego obejmujący przekazy, podania i legendy dotyczących życia świętego;

hagiograficzny /xˌaɡʲɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
hagiographique
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) typowy dla piśmiennictwa kościelnego o żywotach świętych

hagiologia /xˌaɡʲɔlˈɔɡja/ (n)
hagiologie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (literacko) hagiografia, zbiór przekazów opisującego żywot świętego

haitański /ˌxa<sup>j</sup>iˈtãj̃sʲci/ (adj)
haïtien
  odnoszący się do państwa Haiti

hak /xak/ (n)
crochet
  przyrząd ułatwiający ciągnięcie lin lub obręczy, zawieszenie czegoś itp.

haktywizm /xaktˈɨvizm/ (n)
hacktivisme
  (informatyka, informatyczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) atakowanie systemów komputerowych lub sieci z pobudek politycznych

halabarda /ˌxalaˈbarda/ (n)
hallebarde
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) średniowieczna broń piechoty przypominająca topór o długim drzewcu;

halabardnik /xˌalabˈardɲik/ (n)
hallebardier
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) pieszy żołnierz, względnie strażnik albo gwardzista, uzbrojony w halabardę

halibut /xaˈlʲibut/ (n)
flétan
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Hippoglossus hippoglossus, drapieżna ryba morska z rodziny flądrowatych o szerokim otworze gębowym;

halogenowy /xˌalɔɡɛnˈɔvɨ/ (adj)
halogène
  (chemia, chemiczny) związany z halogenem, dotyczący halogenu; zawierający halogeny

halucynacja /ˌxaluʦ̑ɨ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
hallucination
  (psychologia, psychologiczny) odbierane zmysłami wrażenie czegoś, co nie istnieje, z przekonaniem, że jest rzeczywiste;

hamak /ˈxãmak/ (n)
hamac
  podłużny materiał zawieszany między dwoma drzewami lub słupami, służący za łóżko;

hamburczyk /xambˈurtʃɨk/ (n)
Hambourgeois
  mieszkaniec Hamburga; mężczyzna wywodzący się z Hamburga

hamburger /xãmˈburɡɛr/ (n)
hamburger
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kanapka z kotletem z mielonej wołowiny podawana na ciepło;

hamburka /xambˈurka/ (n)
Hambourgeoise
  mieszkanka Hamburga; kobieta pochodząca z Hamburga

hamiltonian /ˌxãmʲilˈtɔ̃ɲãn/ (n)
hamiltonien
  (fizyka, fizyczny) funkcja opisująca układ fizyczny za pomocą pędów i położeń uogólnionych
  (fizyka, fizyczny) operator energii w mechanice kwantowej

hammam /xˈammam/ (n)
hammam
  łaźnia w krajach arabskich i muzułmańskich;

hamować /xãˈmɔvaʨ̑/ (v)
freiner
  zwalniać lub zatrzymywać pojazd za pomocą hamulca

hamulcowy /xˌamultsˈɔvɨ/ (adj)
de frein
  (technologia, technika, techniczny) odnoszący się do hamulca

hamulec /xãˈmulɛʦ̑/ (n)
frein
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zmniejszania prędkości pojazdu lub maszyny;

hamulec ręczny /xãˈmulɛʦ̑ ˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (n)
frein à main
  (motoryzacja) ręcznie aktywowany hamulec postojowy w samochodzie;

hamza /xˈamza/ (n)
hamza
  arabska pomocnicza litera nie zaliczana do alfabetu, reprezentująca zwarcie głośniowe;

hanacki /xanˈatski/ (adj)
hanaque
  odnoszący się do morawskiego regionu etnicznego Hany

handel /ˈxãndɛl/ (n)
commerce
  proces gospodarczy polegający na sprzedaży i kupnie; wymiana dóbr materialnych;

handel ludźmi /xˈandɛl lˈudʑmi/ (n)
trafic d'êtres humains
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępczy proceder będący formą niewolnictwa polegający na działaniach nakierunkowanych na wyzysk ludzi, niezależnie od płci i wieku, naruszający ich prawo do decydowania o sobie;

handicapizm /xˌandʲitsˈapizm/ (n)
capacitisme, validisme
  (socjologia, socjologiczny) dyskryminacja, niechęć, niechęć, pogarda lub wrogość skierowane wobec osób uważanych za niepełnosprawne;

handlowiec /xandlˈɔvʲɛts/ (n)
commerçant, homme d’affaires
  (handel, handlowy) człowiek zajmujący się handlem

handlowy /xãnˈdlɔvɨ/ (adj)
commercial
  związany z handlem, odnoszący się do handlu

hangar /ˈxãŋɡar/ (n)
hangar
  pomieszczenie, garaż służący do przechowywania samolotów, szybowców (rzadziej także do trzymania statków wodnych lub ładunków portowych);

hanojski /xãˈnɔjsʲci/ (adj)
hanoïen
  odnoszący się do miasta Hanoi, pochodzący z Hanoi

hanowerczyk /xˌanɔvˈɛrtʃɨk/ (n)
Hanovrien
  mieszkaniec Hanoweru (miasta)

hanowerka /xˌanɔvˈɛrka/ (n)
Hanovrienne
  mieszkanka Hanoweru (miasta w Niemczech)

hanowerski /xˌanɔvˈɛrski/ (adj)
hanovrien
  związany z Hanowerem, dotyczący Hanoweru

hantel /xˈantɛl/ (n)
haltère
  (sport, sportowy) ciężarek gimnastyczny do trzymania w jednej ręce;

haplotyp /xaplˈɔtɨp/ (n)
haplotype
  (biologia, biologiczny) w genetyce: zestaw polimorfizmów pojedynczych nukleotydów, położonych na jednej chromatydzie, który dziedziczy się jako zestaw sprzężonych ze sobą alleli;

happening /ˈxɛpɛ̃ɲĩŋk/ (n)
happening
  (sztuka) (społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wydarzenie artystyczne, w którym zdarzenia łączące lub wykorzystujące elementy rzeczywistości angażują publiczność;

haptyczny /xapˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
haptique
  (technologia, technika, techniczny) dotykowy – cecha urządzeń komunikujących się, wchodzących w interakcję poprzez dotyk, wibrację, szorstkość itp.

harakiri /xˌarakˈiri/ (n)
hara-kiri
  (historia, historyczny, historycznie) japoński rytuał samobójstwa poprzez rozpłatanie mieczem brzucha

harcerz /ˈxarʦ̑ɛʃ/ (n)
scout, éclaireur
  (harcerski) członek harcerstwa, polskiej organizacji skautowej

harem /ˈxarɛ̃m/ (n)
harem
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) część domu muzułmańskiego, do którego nie mają wstępu obcy mężczyźni;
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wszystkie żony i nałożnice muzułmanina, zamieszkałe w haremie (1.1)

harfa /ˈxarfa/ (n)
harpe
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy w kształcie trójkąta;

harissa /xarˈissa/ (n)
harissa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ostra pasta używana w kuchni tunezyjskiej, wytwarzana z papryki chili i czosnku, często z innymi przyprawami i z dodatkiem oliwy, czasem także pomidorów;

harmider /xarmˈidɛr/ (n)
boucan, raffut, tapage
  hałas w połączeniu z zamieszaniem

harmonijny /xˌarmɔɲˈijnɨ/ (adj)
harmonique
  płynny, rytmiczny, melodyjny
harmonieux
  tworzący zgodną, estetyczną całość, pełen harmonii

harmonizacja /ˌxarmɔ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
harmonisation
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wielogłosowe opracowanie utworu muzycznego

harmonizować /xˌarmɔɲizˈɔvatɕ/ (v)
harmoniser
  łączyć w zgodną całość

harować /xaˈrɔvaʨ̑/ (v)
bosser, trimer
  ciężko pracować

harpun /ˈxarpũn/ (n)
harpon
  miotana broń myśliwska w postaci grotu z zadziorami, osadzonego na drzewcu (drewnianym lub metalowym); umocowana na linie;

harpunnik /xarpˈunɲik/ (n)
harponneur
  (morski) wielorybnik używający harpuna

has /xas/ (n)
hassium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hs i liczbie atomowej 108;

haski /ˈxasʲci/ (adj)
haguenois
  odnoszący się do miasta Haga

haszysz /ˈxaʃɨʃ/ (n)
haschisch, hachisch
  narkotyk uzyskiwany z żywicy konopi indyjskich;

hasło /ˈxaswɔ/ (n)
slogan
  jeden z możliwych elementów kampanii marketingowej lub politycznej
mot d'ordre
  myśl przewodnia, idea
mot de passe, code
  tajny wyraz lub ciąg znaków
entrée
  wyraz lub wyrażenie stanowiące odrębną część w słowniku lub katalogu

hau /xaw/ (interjection)
ouaf, jappe, ouah ouah, vaf, waouh, wouaf
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) onomatopeja naśladująca szczekanie psa

haubica /xawˈbʲiʦ̑a/ (n)
obusier
  (wojskowość, wojskowy) działo o krótkiej lufie i małej prędkości początkowej pocisku, przeznaczone głównie do strzelania stromotorowego;

haute couture /xˈawtɛ tsˌɔutˈurɛ/ (n)
haute couture
  sztuka projektowania ekskluzywnych kreacji przez wybitne domy mody

hawajski /xaˈvajsʲci/ (n)
hawaiien, hawaïen
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy na Hawajach

hawrski /xˈafrski/ (adj)
havrais
  związany z Hawrem, dotyczący Hawru (miasta we Francji)

hazard /ˈxazart/ (n)
jeu de hasard
  gry pieniężne, w których o wygranej decyduje los;

hazardzista /ˌxazarʲˈʥ̑ista/ (n)
parieur, joueur de hasard
  człowiek uprawiający hazard; gracz hazardowy

hałas /ˈxawas/ (n)
bruit
  głośne, uciążliwe dźwięki;

hałaśliwie /xˌawaɕlˈivʲɛ/ (adv)
bruyamment, aux éclats, d'une manière retentissante, sonorement
  wywołując hałas

hałaśliwy /ˌxawaɕˈlʲivɨ/ (adj)
bruyant
  powodujący hałas

hańba /ˈxãɲba/ (n)
honte
  (książkowy) coś, co przynosi wstyd, stanowi ujmę dla honoru

hańbić /ˈxãɲbʲiʨ̑/ (v)
déshonorer, infamer
  okrywać hańbą, przynosić hańbę

heban /ˈxɛbãn/ (n)
ébène
  cenne drewno różnych gatunków drzew (głównie hebanowców) rosnących w strefie międzyzwrotnikowej i podzwrotnikowej;

hebanowy /xˌɛbanˈɔvɨ/ (adj)
ébène
  głęboko czarny lub bardzo ciemny
  wykonany z hebanu, dotyczący hebanu

hebraista /xˌɛbraˈista/ (n)
hébraïsant, hébraïste
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) osoba zajmująca się naukowo hebraistyką

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (adj)
hébreu, hébraïque
  związany z Hebrajczykami

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (n)
hébreu
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy kananejskiej języków semickich;

hedonista /xˌɛdɔɲˈista/ (n)
hédoniste
  zwolennik hedonizmu

hedonistyczny /xˌɛdɔɲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
hédoniste
  właściwy hedonizmowi lub/i hedonistom

hedonizm /xɛdˈɔɲizm/ (n)
hédonisme
  (filozofia, filozoficzny) doktryna etyczna głosząca, iż rozkosz (i unikanie przykrości/cierpienia) jest najwyższym lub jedynym dobrem i celem życia

hegemonia /ˌxɛɡɛ̃ˈmɔ̃ɲja/ (n)
hégémonie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) panowanie, przewodnictwo jakiejś osoby lub grupy osób (np. klasy społecznej, partii politycznej czy państwa) nad kimś lub czymś

heglowski /xɛɡˈlɔfsʲci/ (adj)
hégélien
  taki, jak u Hegla; właściwy filozofii Hegla lub na niej oparty

hekatomba /xˌɛkatˈɔmba/ (n)
hécatombe
  (starożytność) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ofiara ze stu byków składana przez Greków pierwotnie Zeusowi, później i innym bogom;
  (książkowy) wielka ofiara dla jakiejś sprawy pociągająca śmierć wielu ludzi

heksan /ˈxɛksãn/ (n)
hexane
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, alkan, bezbarwna toksyczna ciecz;

hektolitr /xɛktˈɔlitr/ (n)
hectolitre
  (jednostka miary) jednostka objętości równa 100 litrom

hel /xɛl/ (n)
hélium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu He i liczbie atomowej 2;

helio- /ˈxɛlʲjɔ/
hélio-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze Słońcem, energią słoneczną lub światłem słonecznym

heliocentryczny /xˌɛljɔtsɛntrˈɨtʃnɨ/ (adj)
héliocentrique
  (astronomia, astronomiczny) związany z heliocentryzmem, dotyczący heliocentryzmu, przyjmujący Słońce za punkt odniesienia

heliofizyka /ˌxɛlʲjɔˈfʲizɨka/ (n)
héliophysique
  (astronomia, astronomiczny) dział astrofizyki badający Słońce i heliosferę;

heliopauza /ˌxɛlʲjɔˈpawza/ (n)
héliopause
  (astronomia, astronomiczny) górna granica heliosfery

heliosfera /ˌxɛlʲjɔˈsfɛra/ (n)
héliosphère
  (astronomia, astronomiczny) przestrzeń wokół Słońca ograniczona zasięgiem występowania wiatru słonecznego (zwykle w liczbie pojedynczej)

hellenistyczny /ˌxɛlːɛ̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
hellénistique
  dotyczący hellenizmu

helleński /xɛllˈɛɲski/ (adj)
hellène, hellénique
  związany z Helladą i Hellenami, dotyczący Hellady i Hellenów

helota /xɛlˈɔta/ (n)
ilote
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) członek warstwy ludności niewolnej w społeczeństwie Lacedemonu; stanowił własność państwa; przypisany do ziemi pracował na utrzymanie spartiaty

hematyt /xɛmˈatɨt/ (n)
hématite
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał, tlenek żelaza (III);

hemiplegia /ˌxɛ̃mʲiˈplɛɟja/ (n)
hémiplégie
  (medycyna, medyczny) porażenie połowicze, porażenie mięśni jednej połowy ciała

hemistych /xɛmˈistɨx/ (n)
hémistiche
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) półwiersz

hemo- /ˈxɛ̃mɔ/
hémo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z krwią

hemodynamika /xˌɛmɔdɨnˈamikˌa/ (n)
hémodynamique
  (medycyna, medyczny) dział kardiologii, który zajmuje się badaniem przepływu krwi w sercu i dużych naczyniach krwionośnych

hemofilia /xˌɛmɔfˈilja/ (n)
hémophilie
  (medycyna, medyczny) wrodzona choroba krwi polegająca na obniżeniu jej krzepliwości;

hemofiliczny /xˌɛmɔfilˈitʃnɨ/ (adj)
hémophilique
  związany z hemofilią, dotyczący hemofilii

hemofobia /xˌɛmɔfˈɔbja/ (n)
hématophobie
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed krwią

hemoglobinuria /xˌɛmɔɡlˌɔbʲinˈurja/ (n)
hémoglobinurie
  (medycyna, medyczny) schorzenie, w którym wolna hemoglobina przedostaje się do moczu;

hemoliza /ˌxɛ̃mɔˈlʲiza/ (n)
hémolyse
  (biologia, biologiczny) przechodzenie hemoglobiny do osocza krwi wywołane zniszczeniem erytrocytów;

hentai /ˈxɛ̃ntaj/ (n)
hentai
  (sztuka) japońska animacja, komiks lub gra komputerowa zawierająca treści pornograficzne;

hentriakontan /xˌɛntrjakˈɔntan/ (n)
hentriacontane, untriacontane
  (biochemia, biochemiczny) węglowodór prosty zawierający 31 atomów węgla;

heparyna /ˌxɛpaˈrɨ̃na/ (n)
héparine
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwzakrzepowy, aktywator antytrombiny;

hepatocyt /ˌxɛpaˈtɔʦ̑ɨt/ (n)
hépatocyte
  (medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) komórka wątrobowa;

hepatotoksyczność /xˌɛpatˌɔtɔksˈɨtʃnɔɕtɕ/ (n)
hépatotoxicité
  cecha substancji chemicznej polegająca na zdolności zaburzania funkcji lub uszkadzania komórek wątroby albo całej wątroby

heptagram /xɛptˈaɡram/ (n)
heptagramme
  (geometria) figura w kształcie regularnej siedmioramiennej gwiazdy

heptametr /xɛptˈamɛtr/ (n)
heptamètre
  (literacko) wiersz o siedmiu stopach metrycznych

heptan /ˈxɛptãn/ (n)
heptane
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, alkan, bezbarwna, toksyczna ciecz;

heptarchia /xɛptˈarhja/ (n)
heptarchie
  (historia, historyczny, historycznie) grupa wczesnośredniowiecznych królestw anglosaskich na terenie Anglii

heptatonika /xˌɛptatˈɔɲikˌa/ (n)
échelle heptatonique
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) skala złożona z siedmiu kolejnych dźwięków w obrębie oktawy

heptoda /xɛptˈɔda/ (n)
heptode
  (elektryczność) lampa elektronowa z siedmioma elektrodami, tj. katodą, anodą i pięcioma siatkami

herajon /xɛrˈajɔn/ (n)
héraion
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) świątynia grecka, miejsce kultu Hery;

heraldyczny /ˌxɛralˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
héraldique
  dotyczący heraldyki

heraldyka /xɛrˈaldɨkˌa/ (n)
héraldique
  nauka o herbach i rodach szlacheckich;

herbarium /xɛrbˈarjum/ (n)
herbier
  (botanika, botaniczny) zielnik z ułożonymi i opisanymi roślinami;

herbata /xɛrˈbata/ (n)
tisane, infusion
  napój, napar z innych ziół i owoców
thé
  napój, napar z suszu (1.2);
  susz z pąków lub liści służący do przygotowania herbaty (1.3)
  wiecznie zielona roślina z rodzaju Camellia, zwłaszcza Camellia sinensis, uprawiana dla herbaty (1.2);

herbata chińska /xɛrˈbata ˈxʲĩj̃ska/ (n)
théier
  (botanika, botaniczny) (Camellia sinensis) roślina z rodziny herbatowatych, której liście i pączki są wykorzystywane do przygotowywania herbaty

herbatnik /xɛrˈbatʲɲik/ (n)
biscuit, petit four
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suche, dość twarde ciastko pszenne w kształcie ząbkowanego prostokąta, podawane zwykle do herbaty lub kawy;

herbicyd /xɛrˈbʲiʦ̑ɨt/ (n)
herbicide
  (biochemia, biochemiczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) pestycyd do zwalczania chwastów;

heretycki /ˌxɛrɛˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
hérétique
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący heretyka, herezji

heretyk /xɛrˈɛtɨk/ (n)
hérétique
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) zwolennik herezji

herezjarcha /xˌɛrɛzjˈarxa/ (n)
hérésiarque
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) założyciel lub przywódca ruchu religijnego uznanego za heretycki przez denominację, z której ruch ten się wydzielił;

hermeneutyczny /ˌxɛrmɛ̃nɛwˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
herméneutique
  związany z hermeneutyką, dotyczący hermeneutyki

hermeneutyka /xˌɛrmɛnˈɛwtɨkˌa/ (n)
herméneutique
  (językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) sztuka objaśniania tekstów literackich;

hermitowski /ˌxɛrmʲiˈtɔfsʲci/ (adj)
hermitien
  (matematyka, matematyczny) równy swemu sprzężeniu zespolonemu

heroicznie /ˌxɛrɔˈ<sup>j</sup>iʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
héroïquement
  w sposób heroiczny, bohaterski

heroiczny /xˌɛrɔˈitʃnɨ/ (adj)
héroïque
  (książkowy) pełen odwagi i poświęcenia

heroina /ˌxɛrɔˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
héroïne
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, pochodna morfiny, biały krystaliczny proszek;

heroizm /xɛrˈɔizm/ (n)
héroïsme
  postawa pełna odwagi, śmiałości, hartu ducha, działania dla dobra innych itd.; także ukazanie takiej postawy czynami.

herold /ˈxɛrɔlt/ (n)
héraut
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu mistrz ceremonii na dworze panującego władcy; także sędzia podczas rycerskich turniejów
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu poseł ogłaszający zarządzenia w imieniu władcy
  (przenośnie, przenośnia) głosiciel nowej myśli

herpetologia /ˌxɛrpɛtɔˈlɔɟja/ (n)
herpétologie, erpétologie
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o płazach i gadach;

heski /ˈxɛsʲci/ (adj)
hessien
  od Hesja

heterochromosom /ˌxɛtɛrɔxrɔ̃ˈmɔsɔ̃m/ (n)
hétérochromosome
  (biochemia, biochemiczny) chromosom determinujący płeć

heterogeniczny /xˌɛtɛrˌɔɡɛɲˈitʃnɨ/ (adj)
hétérogène
  (chemia, chemiczny) złożony z widocznie (gołym okiem albo pod mikroskopem) różnych składowych
  (książkowy) złożony ze składowych o różnej naturze albo charakterze

heterogenny /xˌɛtɛrɔɡˈɛnnɨ/ (adj)
hétérogène
  zawierający elementy niejednorodne

heteronomia /xˌɛtɛrɔnˈɔmja/ (n)
hétéronomie
  podleganie normom, których nie ustanowiło się samemu

heteroseksualizm /ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
hétérosexualité
  odczuwanie popędu płciowego do osób płci przeciwnej

heteroseksualny /ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
hétérosexuel, hétéro
  odczuwający pociąg seksualny wyłącznie do osób płci przeciwnej

hetycki /xɛtˈɨtski/ (adj)
hittite
  (starożytność) dotyczący Hetytów, ludu, który około XVII wieku p.n.e. stworzył potężne państwo z centrum w Hattusa w Anatolii

hetycki /xɛtˈɨtski/ (n)
hittite
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język z podrodziny anatolijskiej języków indoeuropejskich;

heurystyczny /xˌɛwrɨstˈɨtʃnɨ/ (adj)
heuristique
  związany z heurystyką; oparty na heurystyce

heurystyka /xɛwˈrɨstɨka/ (n)
heuristique
  (logika, logiczny) umiejętność wykrywania nowych faktów oraz znajdywania związków między faktami, zwłaszcza z wykorzystaniem hipotez;

hełmiatka /xɛwˈmʲjatka/ (n)
nette rousse
  (ornitologia, ornitologiczny) Netta rufina, średni ptak wodny z upierzeniem głowy tworzącym puszysty hełm;

hiacynt /ˈxʲjaʦ̑ɨ̃nt/ (n)
jacinthe, hyacinthe
  (botanika, botaniczny) wieloletnia roślina cebulowa z rodzaju Hyacinthus L. o ozdobnych kwiatach;
hyacinthe
  (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana cyrkonu o barwie czerwonopomarańczowej, czerwonej, żółtej lub czerwonobrunatnej;

hidalgo /çidˈalɡɔ/ (n)
hidalgo
  szlachcic hiszpański

hidźra /ˈxʲiʥ̑ra/ (n)
hijra
  osoba trzeciej płci na subkontynencie indyjskim;

hidżab /ˈxʲiʤ̑ap/ (n)
hijab
  rodzaj szala lub chusty noszonej głównie przez muzułmanki, zakrywającej głowę, uszy, włosy i szyję, ale pozostawiającej twarz odsłoniętą;

hiena /ˈxʲjɛ̃na/ (n)
hyène
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak przypominający masywnego kota i żywiący się padliną;

hierarcha /xjɛrˈarxa/ (n)
hiérarque
  wysoki dostojnik w Kościele katolickim lub wschodnich kościołach chrześcijańskich

hierarchia /xʲjɛˈrarxʲja/ (n)
hiérarchie
  układ elementów jakiejś struktury uporządkowany od najwyższych do najniższych według określonego kryterium;

hierarchiczny /xjˌɛrarçˈitʃnɨ/ (adj)
hiérarchique
  taki, który jest uporządkowany zgodnie z przyjętą hierarchią

hieratyczny /ˌxʲjɛraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
hiératique
  namaszczony, dostojny, pełen patosu (zwykle o dziełach sztuki)
  właściwy uroczystemu rytuałowi (np. religijnemu)

hieroglif /xʲjɛˈrɔɡlʲif/ (n)
hiéroglyphe
  starożytne egipskie pismo obrazkowe;
  (przenośnie, przenośnia) pismo nieczytelne

higiena /xʲiˈɟɛ̃na/ (n)
hygiène
  dbanie o czystość ciała

higienicznie /ˌxʲiɟɛ̇̃ˈɲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
hygiéniquement
  w sposób higieniczny, zgodny z higieną

higieniczny /çˌiɡjɛɲˈitʃnɨ/ (adj)
hygiénique
  zapewniający przestrzeganie czystości i utrzymywanie zdrowia

higroskopijność /ˌxʲiɡrɔskɔˈpʲijnɔɕʨ̑/ (n)
hygroscopique, hygroscopie
  podatność niektórych substancji na wchłanianie wilgoci;

higroskopijny /çˌiɡrɔskɔpˈijnɨ/ (adj)
hygroscopique
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) szybko i łatwo wchłaniający (absorbujący) wodę z otoczenia, najczęściej w postaci pary wodnej

hindi /ˈxʲĩndʲi/ (n)
hindi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Indii

hinduista /ˌxʲĩnduˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
hindouiste
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca hinduizmu

hinduistka /ˌxʲĩnduˈ<sup>j</sup>istka/ (n)
hindouiste
  kobieta, która wyznaje hinduizm

hinduistyczny /ˌxʲĩndu<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
hindouiste
  związany z hinduizmem, dotyczący hinduizmu

hinduizm /xʲĩnˈdu<sup>j</sup>ism̥/ (n)
hindouisme
  (teologia, teologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wierzeń religijnych wyznawanych głównie na Półwyspie Indyjskim;

hip hip hurra /çˈip çˈip xˈura/ (interjection)
hip hip hip hourra
  okrzyk wyrażający entuzjazm lub euforię

hiperbola /ˌxʲipɛrˈbɔla/ (n)
hyperbole
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zabieg stylistyczny polegający na wyolbrzymieniu, przejaskrawieniu cech przedmiotów, osób, zjawisk;
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów, których bezwzględna wartość różnicy odległości od dwóch ustalonych punktów jest stała;

hipercholesterolemia /ˌxʲipɛrxɔlɛstɛrɔˈlɛ̃mʲja/ (n)
hypercholestérolémie
  (medycyna, medyczny) podwyższone stężenie cholesterolu we krwi;

hiperestezja /ˌxʲipɛrɛˈstɛzʲja/ (n)
hyperesthésie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) nadczułość, przewrażliwienie; nadmierna chorobliwa wrażliwość;

hipergamia /çˌipɛrɡˈamja/ (n)
hypergamie
  dobieranie przez kobietę partnera życiowego o pozycji społecznej wyższej lub co najmniej podobnej do swojej; dobieranie partnerów tej samej lub wyższej rangi przez samice ssaków

hipergrafia /çˌipɛrɡrˈafja/ (n)
hypergraphie
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na kompulsywnej potrzebie pisania

hiperlipidemia /çˌipɛrlˌipidˈɛmja/ (n)
hyperlipémie
  (medycyna, medyczny) zaburzenie metaboliczne polegające na podwyższonych poziomach frakcji cholesterolu lub trójglicerydów w surowicy krwi spowodowane stylem życia (nieprawidłowe odżywianie, nadwaga, siedzący tryb życia) lub predyspozycjami genetycznymi;

hiperprodukcja /çˌipɛrprɔdˈuktsja/ (n)
surproduction
  (ekonomia, ekonomiczny) produkcja, która przewyższa zapotrzebowanie

hiperrzeczywistość /çˌipɛrʒˌɛtʃɨvˈistɔɕtɕ/ (n)
hyperréalité
  (filozofia, filozoficzny) postmodernistyczna rzeczywistość zapośredniczona przez symulacje, rezultat mieszania się rzeczywistości społecznej z medialną do zatarcia granic rozróżnialności;

hiperseksualność /çˌipɛrsˌɛksuˈalnɔɕtɕ/ (n)
hypersexualité
  (medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) zaburzenie charakteryzujące się ciągłą, wyniszczającą i uporczywą potrzebą uprawiania stosunków płciowych;

hipersomnia /çˌipɛrsˈɔmɲʲa/ (n)
hypersomnie
  (medycyna, medyczny) nadmierna senność, występowanie senności mimo przespania nocy, przedłużanie się snu lub występowanie senności w czasie przeznaczonym na aktywność;

hipertekst /xʲipɛrˈtɛkst/ (n)
hypertexte
  (informatyka, informatyczny) organizacja tekstu komputerowego polegająca na zastosowaniu hiperłączy przenoszących użytkownika do innych informacji;

hipertermia /ˌxʲipɛrˈtɛrmʲja/ (n)
hyperthermie
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) stan nadmiernego wzrostu temperatury organizmu stałocieplnego;

hipertrofia /çˌipɛrtrˈɔfja/ (n)
hypertrophie
  (biologia, biologiczny) powiększenie jakiegoś narządu w toku ewolucji lub w rozwoju osobniczym

hiperwitaminoza /çˌipɛrvˌitaminˈɔza/ (n)
hypervitaminose
  (medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych wywołany nadmiarem niektórych witamin w organizmie;

hipnagogiczny /çˌipnaɡɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
hypnagogique
  taki, który towarzyszy zasypianiu

hipnotycznie /çˌipnɔtˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
hypnotiquement
  w sposób hipnotyczny

hipnotyczny /çˌipnɔtˈɨtʃnɨ/ (adj)
hypnotique
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) związany z hipnozą

hipnotyzować /çˌipnɔtɨzˈɔvatɕ/ (v)
hypnotiser
  wprowadzać kogoś w hipnozę

hipo- /ˈxʲipɔ/
hipo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych, oznaczający: pod, poniżej normy

hipoalergiczny /ˌxʲipɔalɛrʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
hypoallergénique
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) o kosmetykach: przeznaczony dla alergików, niewywołujący alergii

hipochondria /çˌipɔxˈɔndrja/ (n)
hypocondrie
  (medycyna, medyczny) chorobliwy strach o własne zdrowie i życie; ciągłe doszukiwanie się u siebie objawów chorób, wyolbrzymianie dolegliwości

hipochondryczny /ˌxʲipɔxɔ̃nˈdrɨʧ̑nɨ/ (adj)
hypocondriaque
  związany z hipochondrią lub hipochondrykami

hipochondryk /ˌxʲipɔˈxɔ̃ndrɨk/ (n)
hypocondriaque
  człowiek mający hipochondrię; wmawiający sobie, że jest na coś chory

hipoglikemia /çˌipɔɡlikˈɛmja/ (n)
hypoglycémie
  (medycyna, medyczny) obniżenie się zawartości glukozy we krwi do poziomu poniżej normy fizjologicznej

hipokorystyk /çˌipɔkɔrˈɨstɨk/ (n)
hypocoristique
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz pieszczotliwy;

hipokryta /ˌxʲipɔˈkrɨta/ (n)
hypocrite
  osoba dwulicowa, obłudna, nieszczera, fałszywa

hipokryzja /ˌxʲipɔˈkrɨzʲja/ (n)
hypocrisie
  (psychologia, psychologiczny) postawa osoby, która postępuje sprzecznie z deklarowanymi przez siebie zasadami moralnymi w celu osiągania korzyści lub przedstawienia siebie w lepszym świetle;

hipologia /ˌxʲipɔˈlɔɟja/ (n)
hippologie
  (zoologia, zoologiczny) nauka o koniu domowym;

hipomania /ˌxʲipɔ̃ˈmãɲja/ (n)
hypomanie
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie charakteryzujące się wzmożoną aktywnością

hipopotam /ˌxʲipɔˈpɔtãm/ (n)
hippopotame
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych prowadzący ziemnowodny tryb życia;

hipoteka /ˌxʲipɔˈtɛka/ (n)
hypothèque
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj zabezpieczenia długu poprzez umożliwienie wierzycielowi odzyskanie go z nieruchomości, której to zabezpieczenie dotyczy;

hipotetyczny /çˌipɔtɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
hypothétique
  oparty na prawdopodobieństwie, wymagający sprawdzenia

hipoteza /ˌxʲipɔˈtɛza/ (n)
hypothèse
  niepotwierdzony konstrukt myślowy wyjaśniający dane zagadnienie;

hippodamejski /çˌippɔdamˈɛjski/ (adj)
hippodamien, hippodaméen
  związany z, dotyczący lub będący autorstwa Hippodamosa z Miletu

hipsometryczny /çˌipsɔmɛtrˈɨtʃnɨ/ (adj)
hypsométrique
  związany z hipsometrią, dotyczący hipsometrii

hirsutyzm /xʲirˈsutɨsm̥/ (n)
hirsutisme
  (medycyna, medyczny) występowanie nadmiernego owłosienia typu męskiego u kobiet;

hirudoterapia /ˌxʲirudɔtɛˈrapʲja/ (n)
hirudothérapie
  kwestionowana naukowo „terapia”, stosująca pijawki do „leczenia” z wielu chorób;

histerektomia /çˌistɛrɛktˈɔmja/ (n)
hystérectomie
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) zabieg chirurgicznego usunięcia macicy;

histereza /ˌxʲistɛˈrɛza/ (n)
hystérésis
  zjawisko zależności aktualnego stanu układu od stanów w poprzedzających chwilach;

histeria /xʲiˈstɛrʲja/ (n)
hystérie
  (psychologia, psychologiczny) wybuchowa płaczliwość, nerwowość, rozemocjonowanie;

histeryczny /çˌistɛrˈɨtʃnɨ/ (adj)
hystérique
  właściwy histerii

histeryk /xʲiˈstɛrɨk/ (n)
hystérique
  człowiek cierpiący na histerię; taki, który ma ataki histerii

histologia /çˌistɔlˈɔɡja/ (n)
histologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka o tkankach

histologiczny /çˌistɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
histologique
  (biologia, biologiczny) związany z histologią, dotyczący histologii

historia /xʲiˈstɔrʲja/ (n)
histoire
  nauka zajmująca się badaniem przeszłości;
  krótka opowieść, opis jakiegoś wydarzenia

historiografia /çˌistɔrjɔɡrˈafja/ (n)
historiographie
  piśmiennictwo historyczne, czyli takie, które opisuje dzieje na podstawie badań naukowych

historiograficzny /çˌistɔrjˌɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
historiographique
  dotyczący historiografii, właściwy historiografii

historiozofia /ˌxʲistɔrʲjɔˈzɔfʲja/ (n)
philosophie de l'histoire
  (filozofia, filozoficzny) dziedzina filozofii zajmująca się refleksją nad dziejami, ich sensem, biegiem i celem, próbująca ustalić prawidłowości, które nimi rządzą; jej przedmiotem badań jest też postrzeganie procesów dziejowych przez ludzi oraz różne sposoby ich przedstawiania i rozumienia;

historycznie /ˌxʲistɔˈrɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
historiquement
  w dawnych czasach, ujmując określoną historię

historyczny /ˌxʲistɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
historique
  związany z historią, z przeszłością, opisujący przeszłość

historyk /xʲiˈstɔrɨk/ (n)
historien
  specjalista w dziedzinie historii, badacz dziejów
historienne
  specjalistka w dziedzinie historii, badaczka dziejów

hiszpański /xʲiʃˈpãj̃sʲci/ (adj)
espagnol
  nawiązujący do/pochodzący z Hiszpanii lub odnoszący się do Hiszpanów

hiszpański /xʲiʃˈpãj̃sʲci/ (n)
espagnol
  romański język używany m.in. w Hiszpanii;

hit /xʲit/ (n)
tube
  utwór muzyczny (zazwyczaj piosenka) wyjątkowo modny w danym czasie

hitlerowski /ˌxʲitlɛˈrɔfsʲci/ (adj)
hitlérien
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Hitlerem, hitleryzmem lub hitlerowcami, dotyczący Hitlera, hitleryzmu lub hitlerowców

hitleryzm /xʲiˈtlɛrɨsm̥/ (n)
hitlérisme
  (historia, historyczny, historycznie) nazizm, niemiecka skrajna odmiana faszyzmu

hochsztapler /xɔxʃtˈaplɛr/ (n)
chevalier d'industrie
  oszust i aferzysta na dużą skalę

hodowca /xɔˈdɔfʦ̑a/ (n)
éleveur
  osoba prowadząca hodowlę (zwierząt, roślin)

hojność /xˈɔjnɔɕtɕ/ (n)
générosité, largesse
  cecha tego, co hojne; cecha tych, którzy są hojni

hojny /ˈxɔjnɨ/ (adj)
généreux
  (książkowy) udzielający czegoś, obdarzający czymś chętnie i obficie

hokej /ˈxɔkɛj/ (n)
hockey
  (sport, sportowy) każda z kilku rodzajów gier zespołowych rozgrywanych na lodowisku lub na boisku, w której zawodnicy trącając zakrzywionym kijem krążek lub małą piłkę, starają się trafić do bramki przeciwnika;

holenderski /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci/ (adj)
hollandais
  związany z Holandią, dotyczący Holandii (państwa)

holenderski /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci/ (n)
hollandais
  główny język Holandii;

hollywoodzki /xˌɔllɨvɔˈɔtski/ (adj)
hollywoodien
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) związany z filmami wyprodukowanymi w Hollywoodzie (także z amerykańską kinematografią w ogólności)
  związany z Hollywoodem, dotyczący Hollywoodu (dzielnicy miasta Los Angeles)

holm /xɔlm/ (n)
holmium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ho i liczbie atomowej 67;

holoceński /xˌɔlɔtsˈɛɲski/ (adj)
holocène
  (geologia, geologiczny) związany z holocenem, dotyczący holocenu

holokaust /xɔˈlɔkawst/ (n)
holocauste
  (historia, historyczny, historycznie) zagłada, całkowite zniszczenie, zwłaszcza prześladowanie i zagłada Żydów europejskich przez hitlerowców w czasie II wojny światowej, (zobacz) Holokaust

homar /ˈxɔ̃mar/ (n)
homard
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak z rzędu homarowatych – Nephropidae – masowo poławiany dla celów spożywczych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) danie z homara (1.1)

homarzec /xɔ̃ˈmaʒɛʦ̑/ (n)
langoustine
  (zoologia, zoologiczny) gatunek homara ceniony ze względu na walory smakowe;

homeopatia /ˌxɔ̃mɛɔˈpatʲja/ (n)
homéopathie
  leczenie schorzenia za pomocą rozcieńczonego czynnika wywołującego daną chorobę;

homeopatyczny /xˌɔmɛˌɔpatˈɨtʃnɨ/ (adj)
homéopathique
  związany z homeopatią, właściwy homeopatii

homeostaza /ˌxɔ̃mɛɔˈstaza/ (n)
homéostasie
  zdolność organizmu do utrzymywania stałości parametrów wewnętrznych mimo zmian w otoczeniu

homerycki /ˌxɔ̃mɛˈrɨʦ̑ʲci/ (adj)
homérique
  odnoszący się do Homera lub jego twórczości;

homiletyka /xˌɔmilˈɛtɨkˌa/ (n)
homilétique
  (teologia, teologiczny) dyscyplina teologiczna, nauka o układaniu i wygłaszaniu kazań;

homilia /xɔmˈilja/ (n)
homélie
  tekst wygłoszonej (1.1)
  w katolicyzmie kazanie mszalne do tekstów biblijnych, które może głosić tylko kapłan lub diakon;

homo- /ˈxɔ̃mɔ/
homo-, homéo-, homœo-, iso-
  pierwszy człon wyrazów złożonych, mający znaczenie: taki sam, jednolity
homo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych, oznaczających związek z homoseksualizmem

homofobia /ˌxɔ̃mɔˈfɔbʲja/ (n)
homophobie
  silna niechęć do homoseksualizmu i homoseksualistów;

homofonia /ˌxɔ̃mɔˈfɔ̃ɲja/ (n)
homophonie
  (językoznawstwo, językoznawczy) identyczność fonetyczna między wyrazami o różnej pisowni i różnym znaczeniu
  styl utworów muzycznych, w których jeden głos dominuje nad pozostałymi, które stanowią akompaniament

homogamia /xˌɔmɔɡˈamja/ (n)
homogamie
  (biologia, biologiczny) wybieranie partnera podobnego fenotypowo do wybierającego
  (botanika, botaniczny) jednoczesne dojrzewanie słupka i pręcika w tym samym kwiecie
  (socjologia, socjologiczny) dobieranie się podobnych typów w doborze małżeńskim

homonim /xɔ̃ˈmɔ̃ɲĩm/ (n)
homonyme
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o identycznym brzmieniu z innym wyrazem, ale o odmiennym znaczeniu (niekiedy też pisowni) i zwykle innym pochodzeniu

homoseksualizm /ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
homosexualité
  (seksuologia, seksuologiczny) kierowanie popędu seksualnego do osobników tej samej płci

homoseksualny /ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
homosexuel
  związany z homoseksualizmem, dotyczący homoseksualizmu

honor /ˈxɔ̃nɔr/ (n)
honneur
  czyjeś poczucie godności

hoplita /xɔˈplʲita/ (n)
hoplite
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ciężkozbrojny żołnierz piechoty starożytnej Grecji walczący w falandze;

horda /ˈxɔrda/ (n)
horde
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) wojsko koczowniczych ludów tureckich i mongolskich
  (książkowy) tłum, zgraja, banda

hormon /ˈxɔrmɔ̃n/ (n)
hormone
  (biologia, biologiczny) wytwarzana w organizmie substancja która reguluje procesy życiowe;

hormon stresu /xˈɔrmɔn strˈɛsu/ (n)
hormone du stress
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon (głównie kortyzol, adrenalina, noradrenalina i kortykotropina) wydzielany przez organizm w odpowiedzi na stres lub zagrożenie i mający mobilizować do poradzenia sobie w trudnej sytuacji

hormon szczęścia /xˈɔrmɔn ʃtʃˈɛɲɕtɕa/ (n)
hormone du bonheur
  (biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) endorfina, dopamina lub serotonina

hormonalny /xˌɔrmɔnˈalnɨ/ (adj)
hormonal
  dotyczący hormonów, opierający się na hormonach

hormonozależny /ˌxɔrmɔ̃nɔzaˈlɛʒnɨ/ (adj)
hormonodépendant
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) zależny od poziomu hormonów w organizmie

horror punk /xˈɔrɔr pˈuŋk/ (n)
horror punk
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyczny, łączący cechy punk rocka i gotyckiego rocka, inspirowany stylistyką horroru;

horyzont /xɔˈrɨzɔ̃nt/ (n)
horizon
  linia powstała z przecięcia sfery niebieskiej na dwie części, i wyznaczająca granicę pomiędzy przestrzenią widoczną dla obserwacji i zasłoniętą przez Ziemię;

horyzontalny /ˌxɔrɨzɔ̃nˈtalnɨ/ (adj)
horizontal
  taki, który ma poziomy kierunek

hosanna /xɔsˈanna/ (interjection)
hosanna
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pierwotnie wezwanie do Boga o pomoc, współcześnie wykrzyknik stosowany jako radosna inwokacja;

hospicjum /xɔspˈitsjum/ (n)
hospice
  zakład świadczący opiekę ludziom nieuleczalnie chorym bądź umierającym

hospitalizacja /ˌxɔspʲitalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
hospitalisation
  umieszczenie pacjenta w szpitalu

hospitalizować /xˌɔspitˌalizˈɔvatɕ/ (v)
hospitaliser
  umieszczać pacjenta w szpitalu

hossa /xˈɔssa/ (n)
hausse
  (ekonomia, ekonomiczny) zwyżka cen papierów wartościowych lub towarów notowanych na giełdzie;

hotel /ˈxɔtɛl/ (n)
hôtel
  (hotelarstwo) budynek do czasowego pobytu za opłatą;

hołota /xɔˈwɔta/ (n)
racaille, populace
  (pogardliwie) grupa osób, które zachowują się w sposób niekulturalny, chamski, ordynarny, prostacki

hrabia /ˈxrabʲja/ (n)
comte
  tytuł szlachecki;

hrabina /xraˈbʲĩna/ (n)
comtesse
  żona hrabiego

hrabiowski /xrabjˈɔfski/ (adj)
comtal
  odnoszący się do hrabiego

hrywna /ˈxrɨvna/ (n)
hryvnia
  (jednostka monetarna) waluta Ukrainy;

humanista /ˌxũmãˈɲista/ (n)
humaniste
  przedstawiciel humanizmu

humanitarnie /xˌumaɲitˈarɲʲɛ/ (adv)
humainement
  w sposób humanitarny

humanitarny /ˌxũmãɲiˈtarnɨ/ (adj)
humanitaire
  szanujący godność człowieka i zwierząt, zgodny z zasadami humanitaryzmu

humanizm /xumˈaɲizm/ (n)
humanisme
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) intelektualny i kulturalny prąd epoki Odrodzenia przedkładający sprawy ludzkie, doczesne nad to, co nieziemskie
  postawa moralna i intelektualna przejawiająca się zainteresowaniem człowiekiem, jego dobrem, godnością i wolnością

humbak /ˈxũmbak/ (n)
baleine à bosse, jubarte, mégaptère
  (zoologia, zoologiczny) Megaptera novaeangliae, gatunek wieloryba z podrzędu fiszbinowców;

humerał /xumˈɛraw/ (n)
amict
  (kościelny) element stroju liturgicznego w katolicyzmie w formie płóciennej chusty;

hummus /xˈummus/ (n)
houmous, hommos, hoummous, houmos, hummus
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta z ciecierzycy, czosnku i pasty tahini, popularna na Bliskim Wschodzie;

humorystyczny /xˌumɔrɨstˈɨtʃnɨ/ (adj)
humoristique
  dowcipny, zabawny, śmieszny, żartobliwy

humus /ˈxũmus/ (n)
humus
  (ekologia, ekologiczny) (geologia, geologiczny) składnik gleby tworzący się w wyniku rozkładu obumarłych organizmów;

huragan /xuˈraɡãn/ (n)
ouragan
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty wiatr, w którego prędkość wynosi powyżej 33 m/s, zwykle towarzyszący cyklonom tropikalnym;

hurtowy /xurtˈɔvɨ/ (adj)
de gros
  (handel, handlowy) kupowany i sprzedawany na dużą skalę, po niższej cenie niż w handlu detalicznym

hurysa /xurˈɨsa/ (n)
houri
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w islamie: jedna z wiecznie młodych i pięknych dziewic będących dla muzułmanina nagrodą w raju za przykładne życie;

husycki /xuˈsɨʦ̑ʲci/ (adj)
hussite
  związany z husytami lub husytyzmem

husyta /xuˈsɨta/ (n)
hussite
  (historia, historyczny, historycznie) zwolennik husytyzmu

huta /ˈxuta/ (n)
aciérie
  zakład metalurgiczny, w którym wytapia się stal, aluminium lub inne metale

hutnictwo /xutɲˈitstfɔ/ (n)
métallurgie
  dział przemysłu zajmujący się wytwarzaniem metali i ich stopów, szkła, jak również ich przeróbką plastyczną;

hutnik /ˈxutʲɲik/ (n)
métallurgiste
  (zawód, zawodowy, zawodowo) pracownik huty metalu pracujący przy piecu

huzar /xˈuzar/ (n)
hussard
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz jazdy lekkiej;

huński /xˈuɲski/ (adj)
hunnique
  związany z Hunami, dotyczący Hunów

huśtawka /xuɕˈtafka/ (n)
balançoire
  przyrząd do bujania dzieci;

huśtawka cen /xuɕtˈafka tsˈɛn/ (n)
fluctuation des prix
  (ekonomia, ekonomiczny) częste i nagłe, niespodziewane zmiany cen

huśtać /ˈxuɕtaʨ̑/ (v)
balancer
  wprawiać w ruch wahadłowy

hybristofilia /xˌɨbristɔfˈilja/ (n)
hybristophilie
  (seksuologia, seksuologiczny) pociąg seksualny ukierunkowany na przestępców;

hybryda /xɨ.ˈbrɨ.da/ (n)
hybride
  (biologia, biologiczny) roślina lub zwierzę powstałe ze skrzyżowania osobników należących do dwóch różnych odmian, ras lub gatunków;
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz złożony z elementów pochodzących z dwóch różnych języków;
  (książkowy) coś, co składa się z różnych elementów, często niepasujących do siebie

hydrant /ˈxɨdrãnt/ (n)
hydrant, bouche d'incendie
  urządzenie, które umożliwia bezpośredni pobór z głównych przewodów sieci wodociągowej wody do celów gospodarczych i pożarniczych;

hydraulika /xɨdrˈawlikˌa/ (n)
hydraulique
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się rzeczywistymi układami, w których zachodzi przepływ cieczy i energii;

hydrobiologia /ˌxɨdrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
hydrobiologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział biologii zajmujący się organizmami wodnymi;

hydroborowanie /xˌɨdrɔbˌɔrɔvˈaɲʲɛ/ (n)
hydroboration
  (chemia, chemiczny) reakcja chemiczna przyłączenia borowodoru do wiązania wielokrotnego, w wyniku której powstaje związek boroorganiczny;

hydrochinon /xˌɨdrɔçˈinɔn/ (n)
hydroquinone
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy fenoli, łagodny środek redukujący;

hydrodynamiczny /xˌɨdrɔdˌɨnamˈitʃnɨ/ (adj)
hydrodynamique
  związany z hydrodynamiką, dotyczący hydrodynamiki

hydrograficzny /ˌxɨdrɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
hydrographique
  związany z hydrografią, dotyczący hydrografii

hydroksy- /xɨˈdrɔksɨ/
hydroxy-
  (chemia, chemiczny) część nazwy związku organicznego w nomenklaturze chemicznej wskazująca na obecność grupy hydroksylowej;

hydrologia /ˌxɨdrɔˈlɔɟja/ (n)
hydrologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) nauka o wodzie występującej w przyrodzie;

hydrometryczny /xˌɨdrɔmɛtrˈɨtʃnɨ/ (adj)
hydrométrique
  (hydrologia, hydrologiczny) związany z hydrometrią, dotyczący hydrometrii

hydroponika /ˌxɨdrɔˈpɔ̃ɲika/ (n)
hydroponie
  bezglebowa metoda uprawy roślin w roztworach wodnych, z których pobierają one składniki pokarmowe, a ziemia została zastąpiona ceramicznym granulatem służącym jedynie do utrzymania rośliny w pionie;

hydrosfera /xˌɨdrɔsfˈɛra/ (n)
hydrosphère
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) geosfera obejmująca ogół wód na ziemskim globie;

hydrostatyczny /xˌɨdrɔstatˈɨtʃnɨ/ (adj)
hydrostatique
  (fizyka, fizyczny) związany z hydrostatyką, dotyczący hydrostatyki

hydrostatyka /ˌxɨdrɔˈstatɨka/ (n)
hydrostatique
  nauka zajmująca się cieczami w stanie spoczynku lub bezwładności;

hymn /xɨ̃mn/ (n)
hymne
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (urzędowy) uroczysta i podniosła pieśń pochwalna o apostroficznym charakterze wypowiedzi, komponowana na cześć bóstwa, szczególnej osoby, wydarzenia, ojczyzny (kraju), a także idei;

hyzop lekarski /ˈxɨzɔp lɛˈkarsʲci/ (n)
hysope, hysope officinale
  (botanika, botaniczny) Hyssopus officinalis, roślina z rodziny jasnotowatych;

i /i/ (conjunction)
et
  …łączący słowa i zdania równorzędne
  …uwydatniający znaczenie (przy powtórzeniach)

i tak dalej /i tˈaɡ dˈalɛj/ (adv)
et cætera
  wyrażenie zamykające wypowiedź, zastępujące dalszy ciąg wyliczenia

iberyjski /ˌibɛrˈɨjski/ (adj)
ibérique
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) związany z Iberią na Kaukazie
  (geografia, geograficzny) związany z Iberią, krainą w zachodniej Europie, oddzielonej od niej Pirenejami lub z mieszkańcami tej krainy - Iberami (Iberyjczykami), pochodzący z niej lub wykonywany na sposób taki jak w Iberii

ibis /ˈibʲis/ (n)
ibis
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak brodzący z podrodziny ibisów, Threskiornithinae;

ibuprofen /ˌibuprˈɔfɛn/ (n)
ibuprofène
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) niesteroidowy środek przeciwzapalny, przeciwbólowy, przeciwgorączkowy, pochodna kwasu propionowego

ich /ix/ (pronoun)
leur
  3. (osoba) lm

ichtiologia /ˌixtʲjɔˈlɔɟja/ (n)
ichtyologie
  (zoologia, zoologiczny) nauka o rybach;

idarubicyna /ˌidarubʲiˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
idarubicine
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek organiczny, syntetyczny lek stosowany w leczeniu białaczki;

idea /iˈdɛa/ (n)
idée
  myśl przewodnia;
  pomysł

idealista /ˌidɛaˈlʲista/ (n)
idéaliste
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik idealizmu
  osoba kierująca się wiarą w ideały, postępująca zgodnie z zasadami

idealistka /ˌidɛaˈlʲistka/ (n)
idéaliste
  (filozofia, filozoficzny) zwolenniczka idealizmu
  kobieta kierująca się wiarą w ideały, postępująca zgodnie z zasadami

idealistyczny /ˌidɛˌalistˈɨtʃnɨ/ (adj)
idéaliste
  gorliwie służący wzniosłej idei

idealny /ˌidɛˈalnɨ/ (adj)
idéal
  taki, który ma cechy ideału, doskonały, bezbłędny

ideał /idˈɛaw/ (n)
idéal
  doskonałość, najwyższy cel dążeń, pragnień

identycznie /ˌidɛntˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
identiquement
  w sposób identyczny, tak samo, kropka w kropkę

identyczny /ˌidɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
identique
  dokładnie taki sam

ideografia /ˌidɛɔɡrˈafja/ (n)
idéographie
  (językoznawstwo, językoznawczy) przedstawianie informacji za pomocą ideogramów

ideogram /ˌidɛˈɔɡrãm/ (n)
idéogramme
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak graficzny, który pojedynczo może oznaczać określony przedmiot, ale też zależnie od kontekstu pewną ideę; nie informuje o wymowie;

ideologia /ˌidɛɔˈlɔɟja/ (n)
idéologie
  system poglądów, idei jednostki lub grupy; wspólnota światopoglądów, której celem jest świadome dążenie do realizacji określonego interesu klasowego, grupowego lub narodowego

ideologiczny /ˌidɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
idéologique
  związany z ideologią, mający cechy ideologii

ideowy /ˌidɛˈɔvɨ/ (adj)
idéologique
  związany z pewną ideą, ideologią

idiolekt /iˈdʲjɔlɛkt/ (n)
idiolecte
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór indywidualnych cech mowy danego rozmówcy;

idiopatyczny /ˌidjɔpatˈɨtʃnɨ/ (adj)
idiopathique
  (medycyna, medyczny) powstający spontanicznie lub mający niejasne albo nieznane podłoże;

idiosynkrazja /ˌidjɔsɨŋkrˈazja/ (n)
idiosyncrasie
  (psychologia, psychologiczny) czyjś indywidualny sposób spostrzegania, doświadczania i reakcji na pewną zwyczajną sytuację

idiotyczny /ˌidʲjɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
stupide
  (pospolicie) nieprzemyślany, bezmyślny, głupi

idol /ˈidɔl/ (n)
idole
  osoba, którą się podziwia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) figura bóstwa

idylliczny /ˌidɨllˈitʃnɨ/ (adj)
idyllique
  pogodny, beztroski, sielankowy

iftar /ˈiftar/ (n)
iftar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w islamie: pierwszy posiłek, który spożywa muzułmanin po zachodzie słońca w okresie postu ramadan; posiłek przerywający post dzienny

igloo /ˈiɡlu/ /ˈiɡlɔ/ (n)
igloo, iglou
  kopulasty domek z brył ubitego śniegu lub lodu;

ignam /ˈiɡnam/ (n)
igname
  (botanika, botaniczny) (zobacz) pochrzyn

ignorancja /ˌiɡnɔˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
ignorance
  brak wiedzy na jakiś ważny temat

igrać z ogniem /ˈiɡraʥ̑ ˈz‿ɔɟɲɛ̃m/ (idiom)
jouer avec le feu
  niebezpiecznie, nadmiernie ryzykować

igrzyska olimpijskie /iˈɡʒɨska ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲcɛ/ (n)
Jeux olympiques
  (sport, sportowy) najstarsza międzynarodowa impreza sportowa organizowana co cztery lata w różnych miastach;

igła /ˈiɡwa/ (n)
aiguille
  (krawiectwo) cienki podłużny przedmiot o ostrym zakończeniu, najczęściej wykonany z metalu;
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) liść roślin iglastych
  (technologia, technika, techniczny) element wytwarzający drgania podczas przesuwania się w rowku płyty gramofonowej

ikarowy lot /ˌikarˈɔvɨ lˈɔt/ (n)
jeux icariens
  szybkie osiągnięcie sukcesu, po którym następuje gwałtowny upadek

ikona /iˈkɔ̃na/ (n)
icône
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (sztuka) obraz sakralny, malowany na drewnie, wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne;

ikonoklazm /ˌikɔ̃ˈnɔklasm̥/ (n)
iconoclasme
  ruch zwalczający oddawanie czci obrazom i figurom religijnym, rozwijający się na przełomie VIII i IX wieku w Bizancjum;

ikosaedr /ˌikɔˈsaɛtr̥/ (n)
icosaèdre
  (geometria) dwudziestościan foremny

ikra /ˈikra/ (n)
oeufs de poisson, frai
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jaja ryb

ile /ˈilɛ/ (interrogativePronoun)
combien
  używany do pytania o liczność elementów w zbiorze
  używany do pytania o wielkość

ile /ˈilɛ/ (pronoun)
combien
  rozpoczynający zdanie podrzędne określające liczność elementów w zbiorze
  rozpoczynający zdanie podrzędne określające wielkość czegoś

ileostomia /ˌilɛɔstˈɔmja/ (n)
iléostomie
  (medycyna, medyczny) stomia operacyjnie wyłoniona na jelicie cienkim;

iloczyn /iˈlɔʧ̑ɨ̃n/ (n)
produit
  (matematyka, matematyczny) wynik mnożenia arytmetycznego

iloraz /iˈlɔras/ (n)
quotient
  (matematyka, matematyczny) wynik dzielenia

ilościowy /ˌilɔɕtɕˈɔvɨ/ (adj)
quantitatif
  dotyczący ilości

ilość /ˈilɔɕʨ̑/ (n)
quantité, nombre
  liczba określająca objętość lub masę;

ilustracja /ˌiluˈstraʦ̑ʲja/ (n)
illustration
  reprodukcja fotografii, rysunku lub obrazu, będąca uzupełnieniem, wyjaśnieniem lub ozdobą drukowanego tekstu;

ilustrator /ˌiluˈstratɔr/ (n)
illustrateur
  osoba tworząca ilustracje, osoba zajmująca się ilustrowaniem – opatrywaniem tekstów ilustracjami

ilustrować /ˌilustrˈɔvatɕ/ (v)
illustrer
  opatrywać tekst ilustracją: fotografią, grafiką lub wykresem
  (przenośnie, przenośnia) uzupełniać, unaoczniać coś przykładem, dodatkowym komentarzem lub dokumentacją

iluzja /ilˈuzja/ (n)
illusion
  (psychologia, psychologiczny) uświadomione doznanie wrażenia widzenia czegoś nieistniejącego, zniekształcone widzenie

imaginacja /ˌĩmaɟĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
imagination
  wytwór wyobraźni, przedstawienie sobie czegoś

imago /ĩˈmaɡɔ/ (n)
imago
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad dorosły, ostateczna postać owada;
  (psychologia, psychologiczny) idealny obraz określonej osoby wytworzony we wczesnym dzieciństwie, projektowany później na inne osoby z otoczenia

imam /ˈĩmãm/ (n)
imam
  uczony duchowny muzułmański, przywódca religijny;

imbecyl /ĩmˈbɛʦ̑ɨl/ (n)
imbécile
  (pejoratywnie, pejoratywny) (pogardliwie) (obraźliwie) głupek

imbir /ˈĩmbʲir/ (n)
gingembre
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin wieloletnich, Zingiber Boehm., pochodzących z Azji i Australii;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z imbiru lekarskiego, Zingiber officinale Rosc., w formie świeżego kłącza lub proszku

imiennik /ĩˈmʲjɛ̇̃ɲːik/ (n)
homonyme
  ktoś, kto ma takie samo imię, jak dana osoba

imiesłów /ĩˈmʲjɛswuf/ (n)
participe
  (gramatyka) forma czasownika używana jako przymiotnik lub przysłówek;

imiesłów przysłówkowy współczesny /ĩˈmʲjɛswuf ˌpʃɨswufˈkɔvɨ fspuwˈʧ̑ɛsnɨ/ (n)
gérondif
  (gramatyka) imiesłów, który określa czynność, którą wykonuje podmiot równocześnie z czynnością orzeczenia zdania

imigracja /ˌĩmʲiˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
immigration
  napływ cudzoziemców do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim

imigrant /ĩˈmʲiɡrãnt/ (n)
immigrant, immigré
  osoba przybywająca do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim

imipenem /ˌĩmʲiˈpɛ̃nɛ̃m/ (n)
imipénem
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek organiczny z grupy karbapenemów, antybiotyk beta-laktamowy o działaniu bakteriobójczym;

imię /ˈĩmʲjɛ/ (n)
nom
  imię (1.1) i nazwisko
  (przestarzałe, przestarzały) rzeczownik (imię rzeczowne), przymiotnik (imię przymiotne), liczebnik (imię liczbowe), zaimek lub imiesłów;
nom, prénom
  indywidualna nazwa osoby i stworzeń wyższych (anioła, boga, diabła itd.); (potocznie, potoczny) również nazwa zwierzęcia, rośliny itp.;

immoralista /ˌĩmːɔraˈlʲista/ (n)
immoraliste
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik immoralizmu
  mężczyzna nie uznający norm moralnych

immoralizm /ˌĩmːɔˈralʲism̥/ (n)
immoralisme
  nieuznawanie norm moralnych

immoralny /ˌĩmːɔˈralnɨ/ (adj)
immoral
  niepowiązany z jakimikolwiek normami moralnymi lub niezgodny z nimi

immunologia /ˌimmunɔlˈɔɡja/ (n)
immunologie
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) nauka o mechanizmach odpornościowych organizmu;

immunoterapia /ˌimmunˌɔtɛrˈapja/ (n)
immunothérapie
  (medycyna, medyczny) leczenie mające na celu podniesienie lub osłabienie naturalnej odporności organizmu;

impaktyt /ĩmˈpaktɨt/ (n)
impactite
  (geologia, geologiczny) skała, która powstała lub została poważnie zmieniona pod wpływem uderzenia meteorytu, w wyniku czego stopieniu ze sobą uległy fragmenty meteorytu i skały, w którą uderzył;

impanacja /ˌimpanˈatsja/ (n)
impanation
  (teologia, teologiczny) (historia, historyczny, historycznie) teoria o obecności Ciała Chrystusa w chlebie i winie po konsekracji;

impas /ˈimpas/ (n)
impasse
  zastój, matnia

imperator /ˌĩmpɛˈratɔr/ (n)
empereur
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: dowódca wojskowy

imperialistyczny /ˌimpɛrjˌalistˈɨtʃnɨ/ (adj)
impérialiste
  dotyczący imperializmu albo imperialistów; będący wyrazem działań mających na celu podporządkowanie świata

imperializm /ˌimpɛrjˈalizm/ (n)
impérialisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka zagraniczna oparta o militaryzm, dążenie do podporządkowania sobie innych krajów, stania się imperium
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w marksizmie: ostatnie stadium kapitalizmu, cechujące się koncentracją produkcji i kapitału, a także nieobecnością wolnej konkurencji, a zamiast niej panowaniem monopoli

imperium /ĩmˈpɛrʲjũm/ (n)
empire
  wielkie i potężne państwo, które podporządkowuje sobie inne kraje

impertynencja /ˌĩmpɛrtɨ̃ˈnɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
impertinence
  obraźliwe, aroganckie lub niekulturalne słowa czy zachowanie skierowane wobec kogoś

implant /ˈĩmplãnt/ (n)
implant
  ciało obce wszczepiane do organizmu w celu odtworzenia naturalnej funkcji lub estetyki uszkodzonego organu;

implikować /ˌimplikˈɔvatɕ/ (v)
impliquer
  przypisywać coś komuś
  pociągać za sobą

imponujący /ˌimpɔnujˈɔntsɨ/ (adj)
impressionnant, imposant
  wzbudzający uznanie i zachwyt

importować /ˌimpɔrtˈɔvatɕ/ (v)
importer
  (handel, handlowy) sprowadzać towary z innych krajów

impotent /ĩmˈpɔtɛ̃nt/ (n)
impuissant
  ktoś cierpiący na impotencję
  ktoś niezdolny do działania

impresja /imprˈɛsja/ (n)
impression
  (sztuka) (literacko) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór, obraz lub film o charakterze subiektywnym i nastrojowym
  ulotne wrażenie

impresjonista /ˌimprɛsjɔɲˈista/ (n)
impressionniste
  (sztuka) (literacko) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) przedstawiciel impresjonizmu, osoba tworząca w duchu impresjonizmu, tj. utrwalająca w swoich utworach własne, subiektywne oraz często ulotne wrażenia

impresjonistyczny /ˌimprɛsjˌɔɲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
impressionniste
  (sztuka) (literacko) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) związany z impresjonizmem, dotyczący impresjonizmu
  (sztuka) (literacko) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) charakterystyczny dla impresjonizmu

impresjonizm /ˌimprɛsjˈɔɲizm/ (n)
impressionnisme
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nurt w sztuce europejskiej i amerykańskiej drugiej połowy XIX wieku;

impreza /ĩmˈprɛza/ (n)
fête
  (potocznie, potoczny) zabawa, przyjęcie

imprimatur /ˌimprimˈatur/ (n)
imprimatur
  (kościelny) (administracja) kościelne pozwolenie na druk;

improwizacja /ˌimprɔvizˈatsja/ (n)
improvisation
  komponowanie muzyki, pisanie utworów, wygłaszanie przemówień pod wpływem chwili i bez przygotowania

improwizować /ˌimprɔvizˈɔvatɕ/ (v)
improviser
  prezentować, wykonywać coś bez przygotowania
  (przenośnie, przenośnia) wykonywać z jakichkolwiek dostępnych materiałów

impulsywny /ˌĩmpulˈsɨvnɨ/ (adj)
impulsif
  taki, który szybko i wyraziście reaguje na bodźce; taki, który jest porywczy

in situ /ˈin ɕˈitu/ (adv)
in situ
  w swoim pierwotnym, naturalnym położeniu, miejscu

inauguracja /ˌĩnawɡuˈraʦ̑ʲja/ (n)
inauguration
  (podniośle) uroczyste rozpoczęcie

ind /ĩnt/ (n)
indium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu In i liczbie atomowej 49;

indakaterol /ˌindakatˈɛrɔl/ (n)
indacatérol
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek do stosowania wziewnie przy leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, będący agonistą receptora β2-adrenergicznego

indemnizacja /ˌindɛmɲizˈatsja/ (n)
indemnisation
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) odszkodowanie

independentyzm /ˌindɛpɛndˈɛntɨzm/ (n)
indépendantisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) idea polityczna lub kierunek w ruchu społecznym, który dąży do uzyskania niepodległości przez dany region

indeterminizm /ˌindɛtɛrmˈiɲizm/ (n)
indéterminisme
  (filozofia, filozoficzny) koncepcja dopuszczająca, że ta sama przyczyna może prowadzić do innych skutków;

indiański /ĩnˈdʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
indien, amérindien
  związany z Indianami, dotyczący Indian

indoaryjski /ˌindɔarˈɨjski/ (adj)
indo-aryen
  o języku: stosowany na subkontynencie indyjskim, wywodzący się z indoirańskiej grupy języków indoeuropejskich
  odnoszący się do Ariów (mieszkańców starożytnych Indii)

indochiński /ˌindɔçˈiɲski/ (adj)
indochinois
  odnoszący się do Indochin

indoeuropeistyka /ˌindɔˌɛwrɔpɛˈistɨkˌa/ (n)
étude indo-européen
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się badaniem języków indoeuropejskich;

indoeuropejski /ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
indo-européen
  (językoznawstwo, językoznawczy) wywodzący się z praindoeuropejskiej wspólnoty językowej lub stanowiący jej kontynuację

indoktrynacja /ˌĩndɔktrɨ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
endoctrinement
  natarczywe, regularne wpajanie komuś jakichś doktryn, idei;

indolencja /ˌĩndɔˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
indolence
  (książkowy) bezradność, bezczynność, brak reakcji na sytuację

indolog /indˈɔlɔk/ (n)
indologue
  specjalista zajmujący się się indologią

indonezyjski /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci/ (adj)
indonésien
  odnoszący się do państwa Indonezja

industrializacja /ˌindustrjˌalizˈatsja/ (n)
industrialisation
  uprzemysłowienie

indyczka /ĩnˈdɨʧ̑ka/ (n)
dinde
  (ornitologia, ornitologiczny) samica indyka

indygokarmin /ˌĩndɨɡɔˈkarmʲĩn/ (n)
carmin d'indigo
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, sulfonowa pochodna indyga, niebieski barwnik syntetyczny, stosowany w medycynie, przemyśle barwników i jako odczynnik chemiczny;

indyjski /ĩnˈdɨjsʲci/ (adj)
indien
  związany z Indiami, dotyczący Indii

indyk /ˈĩndɨk/ (n)
dindon, dinde
  (ornitologia, ornitologiczny) Meleagris, duży hodowlany ptak grzebiący z rodziny kurowatych;

indywidualista /ˌindɨvˌidualˈista/ (n)
individualiste
  (filozofia, filozoficzny) (socjologia, socjologiczny) zwolennik indywidualizmu
  człowiek niezależny i przekorny, mający poczucie odrębności osobistej, niechętnie podporządkowujący się, działający samodzielnie

indywidualistka /ˌindɨvˌidualˈistka/ (n)
individualiste
  (filozofia, filozoficzny) (socjologia, socjologiczny) zwolenniczka indywidualizmu
  kobieta niezależna i przekorna, mająca poczucie odrębności osobistej, niechętnie podporządkowująca się, działająca samodzielnie

indywidualizm /ˌindɨvˌiduˈalizm/ (n)
individualisme
  poczucie własnej niezależności i odrębności powiązane z dążeniem do zachowania własnych poglądów

indywidualność /ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alnɔɕʨ̑/ (n)
individualité
  zbiór cech stanowiących osobowość danego człowieka; specyfika każdej osoby, jej odrębność

indywidualny /ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
individuel
  osobny, niezespołowy, pojedynczy, samemu, oddzielny
  właściwy jednostce, typowy dla konkretnej osoby, swoisty

inercja /ĩˈnɛrʦ̑ʲja/ (n)
inertie
  bierność, bezwładność, niezdarność, niezgrabność, próżniactwo, lenistwo; bierne poddawanie się, niechęć do czynu

infekcja /ĩnˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
infection
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) proces chorobowy wywołany przez drobnoustroje chorobotwórcze w organizmie;

infiltracja /ˌĩnfʲilˈtraʦ̑ʲja/ (n)
infiltration
  przesączanie się, przenikanie cieczy lub gazu przez kanaliki i pory jakiegoś ciała stałego

inflacja /ĩnˈflaʦ̑ʲja/ (n)
inflation
  (ekonomia, ekonomiczny) postępujący spadek wartości pieniądza prowadzący do wzrostu cen;

informacja /ˌĩnfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
information
  poinformowanie o czymś, zakomunikowanie

informatyka /ˌĩnfɔrˈmatɨka/ (n)
informatique
  nauka o gromadzeniu i przetwarzaniu informacji;

informować /ˌĩnfɔrˈmɔvaʨ̑/ (v)
informer
  przekazywać wiadomość i objaśniać

infradźwięk /infrˈadʑvʲɛŋk/ (n)
infra-son, infrason
  (fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt niskiej by być słyszalną dla człowieka (zależnie od definicji poniżej 16 albo 20 Hz);

infrastruktura /ˌĩnfrastrukˈtura/ (n)
infrastructure
  podstawowe struktury techniczne lub organizacyjne, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania społeczeństwa, gospodarki lub określonego przedsięwzięcia;

inguski /iŋɡˈuski/ (n)
ingouche
  (językoznawstwo, językoznawczy) język inguski;

inhalacja /ˌĩnxaˈlaʦ̑ʲja/ (n)
inhalation
  (medycyna, medyczny) wdychanie pary wodnej, gazów lub substancji w celach leczniczych

inherentny /ˌĩnxɛˈrɛ̃ntnɨ/ (adj)
inhérent
  nierozłącznie z czymś związany, tkwiący w istocie, strukturze, naturze czegoś

inicjacja /ˌĩɲiˈʦ̑ʲjaʦ̑ʲja/ (n)
initiation
  ceremonia przyjęcia nowego członka
  rozpoczęcie czynności, procesu działania
  wtajemniczenie w coś, zaznajomienie się z czymś nowym, zapoznanie się

iniekcja /iɲʲˈɛktsja/ (n)
injection injection
  (matematyka, matematyczny) funkcja różnowartościowa;

inkaski /ĩŋˈkasʲci/ (adj)
inca
  związany z Inkami, dotyczący Inków, ich kultury, sztuki

inklinacja /ˌiŋklinˈatsja/ (n)
inclination
  (fizyka, fizyczny) nachylenie, kąt nachylenia

inkunabuł /ˌĩŋkũˈnabuw/ (n)
incunable
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) książka wydrukowana w Europie przed 1501 rokiem (przed XVI wiekiem);

inkwizycja /ˌĩŋkfʲiˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
Inquisition
  (historia, historyczny, historycznie) system śledczo-sądowniczy Kościoła katolickiego, działający od XIII do XIX wieku;

innowacja /ˌinnɔvˈatsja/ (n)
nouveauté
  proces wprowadzenia czegoś nowego, ulepszania czegoś

innowacyjny /ˌinnɔvatsˈɨjnɨ/ (adj)
innovant
  dający nową jakość; wprowadzający coś zupełnie nowego

inny /ˈĩnːɨ/ (adj)
différent
  odmienny, wyglądający, zachowujący się inaczej niż zwykle

inny /ˈĩnːɨ/ (indefinitePronoun)
autre
  nie ten, jakiś odmienny

innymi słowy /ĩnˈːɨ̃mʲi ˈswɔvɨ/
autrement dit
  inaczej mówiąc, ujmując coś w innych słowach

inochód /ĩˈnɔxut/ (n)
amble
  (zoologia, zoologiczny) sposób poruszania się niektórych zwierząt czworonożnych (kopytnych i psowatych), polegający na stawianiu jednocześnie raz obu kończyn prawych, raz lewych;

inozytol /ˌinɔzˈɨtɔl/ (n)
inositol
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy cukroli;

insektarium /ˌinsɛktˈarjum/ (n)
insectarium
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wiwarium przeznaczone do hodowli owadów lub stawonogów;

inseminacja /ˌĩw̃sɛ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
insémination
  (zootechnika, zootechniczny) sztuczne zapłodnienie poprzez wprowadzenie do dróg rodnych samicy nasienia pobranego od samca;

inspektor /ĩw̃ˈspɛktɔr/ (n)
inspecteur
  urzędnik, który kontroluje pracę instytucji dokonując inspekcji

inspirować /ˌinspirˈɔvatɕ/ (v)
inspirer
  dostarczać natchnienia

instalator /ˌinstalˈatɔr/ (n)
installateur
  (technologia, technika, techniczny) osoba zakładająca instalację

instalować /ˌĩw̃staˈlɔvaʨ̑/ (v)
installer
  (informatyka, informatyczny) umieszczać program komputerowy na komputerze tak, aby poprawnie działał
  montować jakieś urządzenie do pracy w danym miejscu lub warunkach
  (potocznie, potoczny) wprowadzać się do nowego mieszkania, pokoju itp., urządzać się

instancja /instˈantsja/ (n)
instance
  (administracja) dany stopień organizacyjny w układzie podległych sobie instytucji

instrukcja /ĩw̃ˈstrukʦ̑ʲja/ (n)
instruction
  zbiór zasad zalecających postępowanie w określonej dziedzinie

instruktor /ĩw̃ˈstruktɔr/ (n)
moniteur
  osoba instruująca, ucząca na kursie

instrument /ĩw̃ˈstrũmɛ̃nt/ (n)
instrument
  (medycyna, medyczny) narzędzie chirurgiczne;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd wytwarzający dźwięk, (zobacz) instrument muzyczny
  (przenośnie, przenośnia) środek służący realizacji celu

instrument muzyczny /instrˈumɛnt muzˈɨtʃnɨ/ (n)
instrument de musique, instrument
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd służący do wytwarzania dźwięków muzycznych;

instynkt /ˈĩw̃stɨ̃ŋkt/ (n)
instinct
  wrodzona zdolność nieracjonalnego, acz adekwatnego zachowywania się w danej sytuacji

instynktownie /ˌinstɨŋktˈɔvɲʲɛ/ (adv)
instinctivement
  w sposób instynktowny

instynktowny /ˌĩw̃stɨ̃ŋkˈtɔvnɨ/ (adj)
instinctif
  (przymiotnik) od: instynkt

instytucja /ˌĩw̃stɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
institution
  zakład o charakterze publicznym zajmujący się określonym zakresem spraw

instytucjonalny /ˌĩw̃stɨtuʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
institutionnel
  związany z instytucją, właściwy instytucji, instytucjonalności

instytut /ĩw̃ˈstɨtut/ (n)
institut
  nazwa różnego typu instytucji, przede wszystkim naukowo-badawczych i dydaktycznych;

insulinooporność /ˌĩw̃sulʲĩnɔːˈpɔrnɔɕʨ̑/ (n)
résistance à l'insuline
  (medycyna, medyczny) zaburzenie homeostazy glukozy polegające na zmniejszeniu czułości mięśni, tkanki tłuszczowej, wątroby i innych tkanek organizmu na insulinę;

insurekcja /ˌĩw̃suˈrɛkʦ̑ʲja/ (n)
insurrection
  powstanie zbrojne

insynuacja /ˌinsɨnuˈatsja/ (n)
insinuation
  osąd, opinia, wypowiedź przypisująca komuś niegodziwe lub nieprawdziwe zamiary, czyny lub myśli, często nie wprost, a z użyciem aluzji

intarsja /ĩnˈtarsʲja/ (n)
intarsia
  (sztuka) metoda zdobnicza polegająca na zdobieniu przedmiotów drewnianych innymi gatunkami drewna;

integracja /ˌĩntɛˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
intégration
  połączenie danych części w całość (włączenie elementu do całości)

integralność /ˌintɛɡrˈalnɔɕtɕ/ (n)
intégralité
  nierozdzielność, związek całości

integralny /ˌĩntɛˈɡralnɨ/ (adj)
intégral
  nierozerwalnie związany z czymś

intelektualista /ˌintɛlˌɛktualˈista/ (n)
intellectuel, intello
  człowiek posiadający dużą wiedzę i imponujące zdolności umysłowe;

intelektualizacja /ˌintɛlˌɛktuˌalizˈatsja/ (n)
intellectualisation
  nabieranie lub nadawanie czemuś cech intelektualnych

intelektualizm /ˌintɛlˌɛktuˈalizm/ (n)
intellectualisme
  pogląd, który przypisuje intelektowi fundamentalne lub wyłączne znaczenie w procesie poznawczym

intelektualny /ˌĩntɛlɛktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
intellectuel
  dotyczący intelektu lub intelektualistów

inteligencja /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
intelligence
  sprawność umysłowa, umiejętność polegająca na rozumieniu danych sytuacji;

inteligentny /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃ntnɨ/ (adj)
intelligent
  odznaczający się inteligencją

intencja /ĩnˈtɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
intention, motif
  chęć, zamiar

intencjonalny /ˌĩntɛ̃nʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
intentionnel
  stanowiący intencję, mający coś na celu

intensywnie /ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvʲɲɛ/ (adv)
intensément
  w sposób intensywny

intensywność /ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvnɔɕʨ̑/ (n)
intensité
  stopień nasycenia czegoś; natężenie

intensywny /ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvnɨ/ (adj)
intensif
  natężony, mocny, nasycony

interakcja /ˌĩntɛrˈakʦ̑ʲja/ (n)
interaction
  wzajemne oddziaływanie na siebie obiektów (osób, przedmiotów, zjawisk itp.); zetknięcie, spotkanie kilku akcji lub dążeń

intercyza /ˌĩntɛrˈʦ̑ɨza/ (n)
contrat de mariage, accords de mariage
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kontrakt przedmałżeński/przedślubny, umowa między narzeczonymi lub małżonkami o zachowaniu odrębnych majątków, rezygnacji ze wspólnoty majątkowej

interdyscyplinarny /ˌĩntɛrdɨsʦ̑ɨplʲĩˈnarnɨ/ (adj)
interdisciplinaire
  dotyczący kilku dyscyplin naukowych

interesować /ˌĩntɛrɛˈsɔvaʨ̑/ (v)
intéresser
  wzbudzać zainteresowanie, ciekawić

interesujący /ˌĩntɛrɛsuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
intéressant
  ciekawy, zajmujący

interferencja /ˌintɛrfɛrˈɛntsja/ (n)
interférence
  (fizyka, fizyczny) zjawisko powstawania nowego, przestrzennego rozkładu amplitudy fali (wzmocnienia i wygaszenia) w wyniku nakładania się na siebie fal;

interkom /intˈɛrkɔm/ (n)
interphone
  system łączności wewnętrznej zwłaszcza pojazdu albo budynku

interlokutor /ˌĩntɛrlɔˈkutɔr/ (n)
interlocuteur
  (książkowy) osoba prowadząca z kimś rozmowę

interlokutorka /ˌĩntɛrlɔkuˈtɔrka/ (n)
interlocutrice
  kobieta lub dziewczyna prowadząca z kimś rozmowę

internacjonalizm /ˌintɛrnˌatsjɔnˈalizm/ (n)
internationalisme
  współpraca, solidarność międzynarodowa

internauta /ˌĩntɛrˈnawta/ (n)
internaute
  użytkownik Internetu

internować /ˌĩntɛrˈnɔvaʨ̑/ (v)
interner
  osadzać w obozach rozbrojone wojska, biorące udział w wojnie, które przekroczyły granicę państwa neutralnego

interpelacja /ˌintɛrpɛlˈatsja/ (n)
interpellation
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pisemne zapytanie kierowane do członka rządu przez parlamentarzystę

interpretacja /ˌĩntɛrprɛˈtaʦ̑ʲja/ (n)
interprétation
  wykładnia, wyjaśnienie, tłumaczenie;

interrogacja /ˌĩntɛrːɔˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
interrogation
  (przestarzałe, przestarzały) zadawanie komuś pytań, wypytywanie lub dopytywanie się

interseksualizm /ˌĩntɛrsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
intersexualité
  (anatomia, anatomiczny) posiadanie cielesnych cech obu płci

interwencja /ˌĩntɛrˈvɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
intervention
  wejście pomiędzy, mieszać się do czegoś aby osiągnąć zamierzony cel

interwencjonizm /ˌĩntɛrvɛ̃nˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
interventionnisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) polityka interwencji w sprawy ekonomiczne własnego państwa

interweniować /ˌĩntɛrvɛ̃ˈɲɔvaʨ̑/ (v)
intervenir
  mieszać się w sprawy kogoś innego lub innego kraju, w celu uzyskania określonego efektu

intifada /ˌĩntʲiˈfada/ (n)
intifada, intifadah
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) arabskie określenie buntu, rebelii, powstania;

intonacja /ˌĩntɔ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
intonation
  (językoznawstwo, językoznawczy) sposób akcentowania wyrazów i zdań;

introdukcja /ˌĩntrɔˈdukʦ̑ʲja/ (n)
introduction
  wstęp, przedstawienie czegoś, początek

intronizacja /ˌintrɔɲizˈatsja/ (n)
intronisation
  wyniesienie na tron, objęcie władzy królewskiej lub wysokiego stanowiska kościelnego

introwertyk /ˌintrɔvˈɛrtɨk/ (n)
introverti, intraverti
  (psychologia, psychologiczny) człowiek skupiony na swoich uczuciach, myślach i sprawach, nakierowany na swoje własne wnętrze

intruz /ˈintrus/ (n)
intrus, importun
  człowiek niemile widziany w danym miejscu

intryga /ĩnˈtrɨɡa/ (n)
intrigue
  chytre, podstępne działanie, zwykle przez wzajemne skłócenie jakichś osób, zmierzające do osiągnięcia jakiegoś celu

intrygant /intrˈɨɡant/ (n)
intrigant
  człowiek czyniący intrygi, działający podstępnie przeciwko komuś

intrygować /ˌintrɨɡˈɔvatɕ/ (v)
intriguer
  robić intrygi, knuć spiski

intuicja /ˌĩntuˈ<sup>j</sup>iʦ̑ʲja/ (n)
intuition
  (filozofia, filozoficzny) proces polegający na poznaniu prawdy za pomocą wewnętrznego przekonania
  (potocznie, potoczny) zdolność przeczuwania, przewidywania
  (psychologia, psychologiczny) proces myślowy polegający na szybkim dopasowaniu danej sytuacji do znanych już szablonów i zależności, objawiący się w postaci nagłego przebłysku myślowego;

intuicyjnie /ˌĩntu<sup>j</sup>iˈʦ̑ɨjɲɛ/ (adv)
intuitivement
  za pomocą intuicji

intuicyjny /ˌĩntu<sup>j</sup>iˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
intuitif
  wynikający z intuicji, osiągnięty za pomocą intuicji

intymność /intˈɨmnɔɕtɕ/ (n)
intimité
  cecha tego, co jest intymne, osobiste; osobisty charakter czegoś

inulina /ˌinulˈina/ (n)
inuline
  (biochemia, biochemiczny) polisacharyd, roślinna substancja, którą stosuje się m.in. w diagnostyce chorób nerek;

inwalida /ˌĩnvaˈlʲida/ (n)
invalide
  osoba, która jest pozbawiona możliwości pracy (całkowicie lub połowicznie) ze względu na kalectwo, utratę zdrowia

inwalidztwo /ˌinvalˈitstfɔ/ (n)
invalidité
  brak pełnej sprawności fizycznej lub intelektualnej u danej osoby spowodowany chorobą, urazem lub wadą wrodzoną

inwazja /ĩnˈvazʲja/ (n)
invasion
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) najazd lub wtargnięcie zbrojne na czyjeś terytorium;
  (biologia, biologiczny) gwałtowne rozprzestrzenienie się nowego gatunku na terytorium zajmowane dotąd przez reprezentantów rodzimych populacji;

inwazyjny /ˌinvazˈɨjnɨ/ (adj)
invasif
  (medycyna, medyczny) dotyczący badania lub zabiegu wiążącego się z ingerencją w organizm

inwentaryzować /ˌinvɛntˌarɨzˈɔvatɕ/ (v)
inventorier
  ujmować coś w inwentarz, spis rzeczowy i ilościowy

inwersja /invˈɛrsja/ (n)
inversion
  odwrócenie naturalnej lub zwyczajnej kolejności w czymś

inwestor /ĩnˈvɛstɔr/ (n)
investisseur
  (ekonomia, ekonomiczny) osoba lub firma/spółka dokonująca inwestycji

inwestować /ˌĩnvɛˈstɔvaʨ̑/ (v)
investir
  dokonywać inwestycji

inwestycja /ˌĩnvɛˈstɨʦ̑ʲja/ (n)
investissement
  (ekonomia, ekonomiczny) nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego;

inżynier /ĩn͇ˈʒɨ̃ɲɛr/ (n)
ingénieur
  człowiek zajmujący się zawodowo inżynierią, mający wyższe wykształcenie techniczne;

inżynieria /ˌĩn͇ʒɨ̃ˈɲɛrʲja/ (n)
ingénierie
  nauka wykorzystująca matematykę, technologię i praktyczne doświadczenie do projektowania, produkowania i kontrolowania obiektów bądź procesów służących człowiekowi

iperyt siarkowy /iˈpɛrɨtʲ ɕarˈkɔvɨ/ (n)
gaz moutarde, ypérite, 1 chloro- 2 sulfanyl- éthane, 2 ' di- chloro- di- éthyle, sulfure de 2
  (chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) związek siarkoorganiczny z grupy tioeterów stosowany jako parzący bojowy środek trujący, gęsta, oleista ciecz o działaniu silnie trującym, po raz pierwszy zastosowany z powodzeniem w 1917 roku pod Iprą w Belgii;

iranistyka /ˌirãˈɲistɨka/ (n)
iranologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się badaniem języków irańskich i irańskiego obszaru kulturowego (Afganistan, Iran oraz Tadżykistan)

irański /iˈrãj̃sʲci/ (adj)
iranien
  odnoszący się do państwa Iran

irbis śnieżny /ˈirbʲis ɕɲʲˈɛʒnɨ/ (n)
léopard des neiges, once, panthère des neiges
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Panthera uncia Schreber, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Azji Środkowej;

irlandzki /irˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
irlandais
  odnoszący się do Irlandii lub Irlandczyków

irlandzki /irˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
irlandais
  język celtycki używany przez Irlandczyków;

ironia /iˈrɔ̃ɲja/ (n)
ironie
  zawoalowana drwina, szyderstwo lub złośliwość ukryte pod pozorną aprobatą;

ironicznie /ˌirɔ̃ˈɲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
ironiquement
  używając ironii; pozornie szczerze/prawdziwie

ironiczny /ˌirɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
ironique
  zawierający ukryte szyderstwo, drwiący pod pozorem czegoś innego

ironizować /ˌirɔ̃ɲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
ironiser
  mówić o czymś w sposób ironiczny / z ironią

irracjonalność /ˌiratsjɔnˈalnɔɕtɕ/ (n)
irrationalité
  cecha tego, co jest irracjonalne

irracjonalny /ˌirːaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
irrationnel
  sprzeczny z rozumem, rozsądkiem

iryd /ˈirɨt/ (n)
iridium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ir i liczbie atomowej 77

irygacja /ˌirɨɡˈatsja/ (n)
irrigation
  (rolnictwo, rolniczy) sztuczne nawadnianie pól;

irytować /ˌirɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
irriter
  drażnić, denerwować kogoś
s'irriter
  denerwować się, wpadać w irytację

iryzacja /ˌirɨzˈatsja/ (n)
iridescence, goniochromisme, irisation
  zjawisko optyczne polegające na powstawaniu tęczowych barw;

islam /ˈislãm/ (n)
islam, Islam
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna założona przez Mahometa;

islamista /ˌislãˈmʲista/ (n)
islamiste
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik islamizmu

islamistka /ˌislãˈmʲistka/ (n)
islamiste
  forma żeńska od: islamista

islamistyka /ˌislãˈmʲistɨka/ (n)
sciences islamiques
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina nauki zajmująca się badaniami nad islamem;

islamizacja /ˌislãmʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
islamisation
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (socjologia, socjologiczny) proces narzucania islamu albo poddawania się wpływom islamu

islamizm /isˈlãmʲism̥/ (n)
islamisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islam polityczny – doktryna polityczna oparta na islamie, łącząca religię z ideologią, w której Koran uznany jest za podstawę prawa i polityki państwa;

islamofaszyzm /ˌislãmɔˈfaʃɨsm̥/ (n)
fascisme islamique, islamofascisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) radykalna postać islamu o wielu cechach wspólnych z faszyzmem

islamofobia /ˌislãmɔˈfɔbʲja/ (n)
islamophobie
  uprzedzenie, niechęć, wrogość w stosunku do islamu i muzułmanów;

islamofobiczny /ˌislãmɔfɔˈbʲiʧ̑nɨ/ (adj)
islamophobe
  związany z islamofobią, właściwy islamofobowi

islamski /isˈlãmsʲci/ (adj)
islamique
  związany z islamem, dotyczący islamu

islandzki /isˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
islandais
  odnoszący się do Islandii lub Islandczyków

islandzki /isˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
islandais
  język urzędowy Islandii;

istnienie /iˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
existence
  bycie, trwanie, występowanie, egzystencja
être
  wyodrębniona całość, istota, byt

istnieć /ˈistʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
exister
  być, występować w rzeczywistości

istotnie /iˈstɔtʲɲɛ/ (adv)
actuellement, effectivement
  w znaczącym i/lub znacznym stopniu

istotnie /iˈstɔtʲɲɛ/ (particle)
de fait, en réalité, réellement, véritablement
  …potwierdzająca rację tego, co ktoś wcześniej oznajmił

istotny /iˈstɔtnɨ/ (adj)
essentiel
  taki, który jest istotą czegoś; jest charakterystyczny, specyficzny, ważny
réel
  taki, który jest prawdziwy, rzeczywisty

istryjski /istrˈɨjski/ (adj)
istrien, istriote
  związany z Istrią, dotyczący Istrii

iterb /ˈitɛrp/ (n)
ytterbium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Yb i liczbie atomowej 70;

itr /itr̥/ (n)
yttrium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Y i liczbie atomowej 39;

izba niższa /ˈizba ˈɲiʃːa/ (n)
chambre basse
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w niektórych krajach organ parlamentu dwuizbowego inicjujący i uchwalający ustawy

izba wyższa /ˈizba ˈvɨʃːa/ (n)
chambre haute
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w niektórych krajach organ parlamentu dwuizbowego zatwierdzający ustawy

izobara /ˌizɔˈbara/ (n)
isobare
  (meteorologia, meteorologiczny) krzywa łącząca miejsca o jednakowym ciśnieniu atmosferycznym;

izoglosa /ˌizɔˈɡlɔsa/ (n)
isoglosse
  (językoznawstwo, językoznawczy) linia na mapie wyznaczająca zasięg danej cechy językowej

izolacjonista /ˌizɔlaʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
isolationniste
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik izolacjonizmu w polityce zagranicznej

izolacjonistyczny /ˌizɔlˌatsjɔɲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
isolationniste
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z izolacjonizmem, dotyczący izolacjonizmu

izolacjonizm /ˌizɔlaˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
isolationnisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka danego państwa polegająca na ograniczeniu angażowania się w sprawy zagraniczne i skupieniu się na problemach wewnętrznych kraju;

izolator /ˌizɔlˈatɔr/ (n)
isolant
  materiał izolujący

izometryczny /ˌizɔmɛtrˈɨtʃnɨ/ (adj)
isométrique
  (matematyka, matematyczny) taki, który nie zmienia odległości między punktami

izoterma /ˌizɔˈtɛrma/ (n)
isotherme
  (meteorologia, meteorologiczny) linia łącząca na mapie punkty o tej samej temperaturze;

izotop /iˈzɔtɔp/ (n)
isotope
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) każda z odmian tego samego pierwiastka chemicznego, która ma jednakową liczbę protonów w atomach, lecz różne liczby neutronów;

izraelski /ˌizraˈɛlsʲci/ (adj)
israélien, israélienne
  odnoszący się do państwa Izrael

iść /iɕʨ̑/ (v)
aller, marcher, venir
  poruszać się, zmieniać swoje położenie za pomocą nóg, nie tracąc przy tym ani na chwilę kontaktu z podłożem

iść w kimono /ˈiɕʨ̑ fʲ‿cĩˈmɔ̃nɔ/ (idiom)
coincer la bulle, pioncer
  (potocznie, potoczny) iść spać

ja /ja/ (n)
moi
  jaźń, jestestwo

ja /ja/ (personalPronoun)
je, moi
  pierwsza osoba liczby pojedynczej

jabłecznik /jabˈwɛʧ̑ʲɲik/ (n)
tarte aux pommes
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto z jabłkami
cidre
  słabe wino z jabłek

jabłko /ˈjap.kɔ/ /ˈjap.w̥kɔ/ (n)
pomme
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc jabłoni
orbe crucigère
  złota kula z krzyżem, symbol władzy królewskiej;

jabłko Adama /ˈjap.kɔ a.ˈdã.ma/ /ˈjapw̥.kɔ a.ˈdã.ma/ (n)
pomme d’Adam, pomme d'Adam
  (przenośnie, przenośnia) (anatomia, anatomiczny) (zobacz) grdyka (u mężczyzn)

jabłko niezgody /ˈjapkɔ ɲɛˈzɡɔdɨ/ /ˈjapw̥kɔ ɲɛˈzɡɔdɨ/ (n)
pomme de discorde
  (związek frazeologiczny) rzecz, sprawa, która skłóca, poróżnia dane osoby

jabłoń /ˈjabwɔ̃ɲ/ (n)
pommier
  drzewo, na którym rosną jabłka;

jabłoń domowa /ˈjabwɔ̃ɲ dɔ̃ˈmɔva/ (n)
pommier commun, pommier domestique
  (botanika, botaniczny) (Malus domestica) gatunek drzewa owocowego z rodziny różowatych;

jacht /jaxt/ (n)
yacht, voilier
  lekki statek o napędzie żaglowym lub motorowym służący do rekreacji, turystyki, uprawiania sportu;

jad /jadɨ/ /jat/ (n)
venin
  substancja pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub bakteryjnego mająca właściwości toksyczne dla innego organizmu;

jadalny /jaˈdalnɨ/ (adj)
comestible
  nadający się do jedzenia; taki, którym nie można się otruć
  (potocznie, potoczny) całkiem smaczny

jadowity /jˌadɔvˈitɨ/ (adj)
vénéneux
  zawierający jad, trujący

jaggery /jaɡɡˈɛrɨ/ (n)
jaggery
  (spożywczy) nierafinowany cukier palmowy o żółtej barwie produkowany tradycyjnie w Indiach

jaglica /jaɡlˈitsa/ (n)
trachome
  (medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie spojówek lub całego oka;

jagnić się /jˈaɡɲitɕ ɕɛ/ (v)
agneler
  (zoologia, zoologiczny) o owcy rodzić młode, wydawać na świat jagnię

jagnię /ˈjäɟɲɛ/ (n)
agneau
  (zoologia, zoologiczny) młode owcy;

jagnięcina /ˌjäɟɲɛ̇̃ɲˈʨ̑ĩna/ (n)
agneau, viande d'agneau
  (spożywczy) mięso jagnięce (z młodej owcy)

jagoda /jaˈɡɔda/ (n)
baie
  (botanika, botaniczny) owoc mięsisty zawierający wewnątrz nasiona;

jaguar /jaˈɡu<sup>w</sup>ar/ (n)
jaguar
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z gatunku jaguar amerykański, Panthera onca;

jajecznica /ˌjäjɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
œufs brouillés, omelette
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) smażona potrawa z wymieszanych jajek;

jajko /ˈjäjkɔ/ (n)
œuf
  (ornitologia, ornitologiczny) ptasi zarodek w wapiennej osłonce

jajko Kolumba /ˈjäjkɔ kɔˈlũmba/ (idiom)
œuf de Colomb
  (książkowy) proste rozwiązanie pozornie trudnego zagadnienia;

jajko na miękko /jˈajkɔ na mʲˈɛŋkkɔ/ (n)
œuf à la coque
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jajko ugotowane do całkowitego ścięcia się białka, ale nie żółtka;

jajko na twardo /ˈjäjkɔ na‿ˈtfardɔ/ (n)
œuf cuit dur, œuf dur
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jajko ugotowane do całkowitego ścięcia się zawartości;

jajnik /ˈjäjɲik/ (n)
ovaire
  (anatomia, anatomiczny) żeński gruczoł płciowy;

jajo /ˈjäjɔ/ (n)
ovule, œuf
  (biologia, biologiczny) dojrzała komórka rozrodcza żeńska zwierząt i człowieka;
œuf
  (spożywczy) jajo (1.1) drobiu używane przez ludzi jako pożywienie;

jajowód /jäˈjɔvut/ (n)
trompe de Fallope
  (anatomia, anatomiczny) przewód o długości ok. 10-12 cm, który biegnie od rogu macicy, dochodząc do jajnika;

jak /jak/ (conjunction)
comme
  …wprowadzający porównanie
  …łączący zdania wtrącone
  …wyłączający z zaprzeczonego zdania dany element
  …łączący wymieniane elementy

jak /jak/ (n)
yack, yak
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny pustorożców;

jak /jak/ (pronoun)
comment, comme
  …używany w emfatycznych wypowiedziach nt. sposobu lub stanu
comme, comment
  …używany w pytaniach o sposób lub stan
si
  …używany w zdaniach zależnych jeśli

jak się masz /ˈjäc‿ɕɛ ˈmaʃ/
comment vas-tu, comment ça va, ça va
  …otwierający rozmowę i będący pytaniem o czyjeś samopoczucie, nastrój

jak sobie pościelesz, tak się wyśpisz /ˈjak ˈsɔbʲjɛ pɔˈɕʨ̑ɛlɛʃ ˈtac‿ɕɛ ˈvɨɕpʲiʃ/ (proverb)
comme on fait son lit, on se couche
  sami mamy wpływ na to, co się dzieje w naszym życiu, na jego jakość

jak słoń w składzie porcelany /ˈjak ˈswɔ̃ɲ ˈf‿skwaʥ̑ɛ ˌpɔrʦ̑ɛˈlãnɨ/ (adv)
comme un éléphant dans un magasin de porcelaine
  w sposób niezręczny, nieumiejętny

jak u Pana Boga za piecem /ˈjak u‿ˈpãna ˈbɔɡa za‿ˈpʲjɛʦ̑ɛ̃m/ (adv)
comme un coq en pâte
  bezpiecznie, beztrosko, wygodnie, szczęśliwie

jaki /ˈjäci/ (pronoun)
quel
  …służący do pytania o cechę wyrażoną zwykle w przymiotniku
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych dotyczących cechy

jaki ojciec, taki syn /ˈjäci ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈtaci ˈsɨ̃n/ (proverb)
tel père, tel fils
  syn, kiedy dorośnie, będzie zachowywać się podobnie, jak obecnie jego ojciec

jakikolwiek /ˌjäciˈkɔlvʲjɛk/ (pronoun)
n'importe quel, quelconque, n'importe lequel
  dowolny, nieokreślony, wszystko jedno jaki

jakiś /ˈjäciɕ/ (indefinitePronoun)
quelconque
  bliżej nieokreślony, bliżej nieznany

jako /ˈjakɔ/ (preposition)
comme
  używany do określania roli, stanowiska, znaczenia itp., które sprawuje podmiot

jakobin /jakˈɔbʲin/ (n)
jacobin
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w czasie Wielkiej Rewolucji Francuskiej: członek lewicowego klubu politycznego dążącego do radykalnych zmian i wprowadzenia republiki;

jakobiński /jˌakɔbʲˈiɲski/ (adj)
jacobin
  związany z jakobinami, dotyczący jakobinów lub jakobinizmu

jakoby /jakˈɔbɨ/ (particle)
on dirait que
  informująca, że mówiący przytacza cudzy sąd i podaje w wątpliwość jego prawdziwość

jakościowy /jˌakɔɕtɕˈɔvɨ/ (adj)
qualitatif
  odnoszący się do jakości, związany z jakością

jakość /ˈjakɔɕʨ̑/ (n)
qualité
  wartość, rodzaj, stan czegoś; zalety przedmiotu świadczące o jego użyteczności, wartości, porządnym wykonaniu

jakucki /jaˈkuʦ̑ʲci/ (adj)
yakoute
  związany z Jakucją lub Jakutami, dotyczący Jakucji lub Jakutów

jama ustna /ˈjãma ˈustna/ (n)
cavité buccale, bouche, cavité orale
  (anatomia, anatomiczny) usta, początkowy odcinek przewodu pokarmowego i oddechowego;

jamajski /jãˈmajsʲci/ (adj)
jamaïcain, jamaïquain
  odnoszący się do państwa Jamajka

jamnik /ˈjãmʲɲik/ (n)
teckel
  (kynologia, kynologiczny) pies rasy (1.1)
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów o niskim wzroście, długim tułowiu i krótkich nogach;

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (adj)
japonais
  dotyczący lub odnoszący się do Japonii lub Japończyków

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
japonais
  język używany w Japonii;

jarmułka /jarmˈuwka/ (n)
kippa, calotte
  okrągła czapeczka bez daszka, okrywająca tylko czubek głowy, noszona głównie przez Żydów;

jarmuż /ˈjarmuʃ/ (n)
chou frisé, chou d'aigrette, chou frangé, chou lacinié
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. sabellica L., odmiana botaniczna kapusty warzywnej o mocno pomarszczonych liściach;

jarzmo /ˈjaʒmɔ/ (n)
joug
  (zootechnika, zootechniczny) drewniana uprząż zakładana zwierzęciu pociągowemu na kark, szyję, czoło lub rogi;
  (przenośnie, przenośnia) coś co zniewala i zmusza do ponoszenia ciężarów

jarzynowy /jˌaʒɨnˈɔvɨ/ (adj)
légumier, potager
  związany z jarzynami, dotyczący jarzyn, przyrządzony z jarzyn

jarząbek /jaˈʒɔ̃mbɛk/ (n)
gélinotte des bois
  (ornitologia, ornitologiczny) Tetrastes bonasia (Bonasa bonasia), łowny ptak eurazjatycki zamieszkujący w gęstych starodrzewach;

jarzębina /ˌjaʒɛ̃mˈbʲĩna/ (n)
sorbier
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) (potocznie, potoczny) rodzaj drzewa o małych, czerwonych owocach;
sorbe
  owoc jarzębiny (1.1)

jaskinia /jaˈsʲcĩɲa/ (n)
caverne, grotte
  naturalna pusta przestrzeń w skale, a ściśle taka o rozmiarach umożliwiających penetrację przez człowieka;

jaskiniowiec /ˌjasʲcĩˈɲɔvʲjɛʦ̑/ (n)
homme des cavernes
  (antropologia, antropologiczny) człowiek jaskiniowy, wczesny człowiek mieszkający w jaskini

jaskółka /jaˈskuwka/ (n)
hirondelle
  (ornitologia, ornitologiczny) Hirundo, owadożerny ptak o długich i ostro zakończonych skrzydłach i ogonie;

jasne jak słońce /jˈasnɛ jˈak swˈɔɲtsɛ/ (idiom)
clair comme de l'eau de roche
  (potocznie, potoczny) oczywiste, niebudzące wątpliwości

jasnowidz /jasˈnɔvʲiʦ̑/ (n)
voyant, devin
  (ezoteryka) człowiek, któremu przypisuje się zdolność pozazmysłowego przewidywania przyszłości lub poznawania zjawisk niemożliwych do postrzegania zmysłami

jasny /ˈjasnɨ/ (adj)
clair
  o kolorze: mało intensywny
  pełen światła, słońca, nie zaciemniony
  (potocznie, potoczny) zrozumiały, prosty, oczywisty

jasny jak słońce /ˈjasnɨ ˈjak ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (adj)
clair comme de l'eau de roche
  oczywisty, ewidentny, zrozumiały, bardzo łatwy do zrozumienia

jastrząb /ˈjasṭʃɔ̃mp/ (n)
autour, faucon
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych;

jaszczurka /jaʃˈʧ̑urka/ (n)
lézard
  (herpetologia, herpetologiczny) czworonożny lub beznogi gad o wydłużonym ciele, oczach uzbrojonych w powieki i mocnych szczękach;

jawajski /jaˈvajsʲci/ (adj)
javanais
  związany z Jawą, dotyczący Jawy

jazgarz /ˈjazɡaʃ/ (n)
grémille
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny okoniowatych;

jazz /ʤ̑ɛs/ (n)
jazz
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z improwizowanych gatunków muzycznych;

jazzband /dʒˈɛzbant/ (n)
jazz band
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół wykonujący muzykę jazzową

jazzman /dʒˈɛzman/ (n)
jazzman
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk jazzowy

jałmużna /jawˈmuʒna/ (n)
aumône
  (książkowy) dobrowolne ofiarowanie czegoś komuś biedniejszemu; coś, co jest przekazane w ramach tego ofiarowania

jałowiec /jaˈwɔvʲjɛʦ̑/ (n)
genévrier, genièvre
  (botanika, botaniczny) roślina iglasta należący do rodzaju jałowcowatych, Juniperus L.;
genièvre
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc jałowca (1.1), przyprawa

jałówka /jaˈwufka/ (n)
génisse
  (zoologia, zoologiczny) młoda, nieposiadająca jeszcze potomstwa, samica głównie w odniesieniu do krów

jaśmin /ˈjäɕmʲĩn/ (n)
jasmin
  (botanika, botaniczny) Jasminum L, rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych (Oleaceae);

jaśnieć /jˈaɕɲʲɛtɕ/ (v)
briller
  odbijać światło; być widocznym, pełnym blasku

jaźń /jäɕɲ̊/ (n)
égo
  świadomość siebie i swojej osobowości

jebadło /jɛˈbadwɔ/ (n)
gourbi
  (wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) sypialnia

jechać na jednym wózku /ˈjɛxaʨ̑ na‿ˈjɛdnɨ̃m ˈvusku/ (v)
être dans le même bateau
  o osobach, które są w podobnej sytuacji, mają podobny problem, dzielą ten sam los

jeden /ˈjɛdɛ̃n/ (cardinalNumeral)
un
  liczba 1

jeden /ˈjɛdɛ̃n/ (pronoun)
seul
  sam, pojedynczy, bez nikogo/niczego innego

jeden za wszystkich, wszyscy za jednego /jˈɛdɛn za fʃˈɨstkix fʃˈɨstsɨ za jɛdnˈɛɡɔ/ (idiom)
un pour tous, tous pour un
  zawołanie podkreślające solidarność i współodpowiedzialność

jedna jaskółka nie czyni wiosny /ˈjɛdna jaˈskuwka ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈvʲjɔsnɨ/ (proverb)
une hirondelle ne fait pas le printemps
  nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie jednego tylko faktu

jedna jaskółka wiosny nie czyni /ˈjɛdna jaˈskuwka ˈvʲjɔsnɨ ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (proverb)
une hirondelle ne fait pas le printemps
  nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie pojedynczych faktów

jednoaktówka /ˌjɛdnɔakˈtufka/ (n)
pièce en un acte
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór dramatyczny zbudowany z jednego aktu

jednokolorowy /jˌɛdnɔkˌɔlɔrˈɔvɨ/ (adj)
unicolore, monochrome
  mający jeden kolor

jednokomórkowiec /ˌjɛdnɔkɔ̃murˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
organisme unicellulaire
  (biologia, biologiczny) organizm składający się tylko z jednej komórki

jednokomórkowy /ˌjɛdnɔkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
unicellulaire
  (biologia, biologiczny) składający się z jednej komórki

jednolicie /ˌjɛdnɔˈlʲiʨ̑ɛ/ (adv)
unitairement
  w sposób jednolity, ujednolicony

jednolitość /jˌɛdnɔlˈitɔɕtɕ/ (n)
uniformité
  cecha tego, co jednolite; cecha tych, którzy są jednolici

jednolity /ˌjɛdnɔˈlʲitɨ/ (adj)
uniforme
  niezróżnicowany pod względem budowy, składu

jednomyślność /ˌjɛdnɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑/ (n)
unanimité
  zupełna zgodność zdań, opinii, myśli

jednomyślny /jˌɛdnɔmˈɨɕlnɨ/ (adj)
unanime
  bez różnic w przekonaniach

jednooki /ˌjɛdnɔˈːci/ (adj)
borgne
  taki, który ma jedno oko

jednopłat /jɛdnˈɔpwat/ (n)
monoplan
  (lotnictwo, lotniczy) samolot lub szybowiec mający jedną parę skrzydeł stanowiących jeden płat nośny;

jednorożec /ˌjɛdnɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
licorne, unicorne
  (mitologia, mitologiczny) (książkowy) fantastyczne stworzenie posiadające jeden róg na czole, pojawiające się w mitach i legendach;

jednosilnikowy /jˌɛdnɔɕˌilɲikˈɔvɨ/ (adj)
monomoteur
  (technologia, technika, techniczny) wyposażony w jeden silnik, posiadający jeden silnik

jednostka /jɛdˈnɔstka/ (n)
individu
  (książkowy) osoba, pojedynczy osobnik

jednostkowy /jˌɛdnɔstkˈɔvɨ/ (adj)
individuel
  dotyczący jednego bytu (osoby, rzeczy, itp.)
particulier
  dotyczący jednego zdarzenia, wyjątkowej sytuacji
unitaire
  odnoszący się do określonej wartości danej wielkości

jednostronnie /jˌɛdnɔstrˈɔnɲʲɛ/ (adv)
unilatéralement
  w sposób jednostronny

jednoznacznie /jˌɛdnɔznˈatʃɲʲɛ/ (adv)
explicitement, sans ambiguïté, évidemment
  w sposób jednoznaczny, jasny, niebudzący wątpliwości

jednoślad /jɛdˈnɔɕlat/ (n)
deux-roues
  pojazd, którego koła są ustawione w jednej linii (tak, że jadąc, pozostawiają po sobie ślad w postaci jednej linii)

jedność /ˈjɛdnɔɕʨ̑/ (n)
unité
  wspólnota, unia, zjednoczenie

jednym słowem /ˈjɛdnɨ̃m ˈswɔvɛ̃m/ (adv)
en un mot
  (związek frazeologiczny) nie rozwodząc się nad jakimś tematem, nie rozwlekając zagadnienia

jedwab /ˈjɛdvap/ (n)
soie
  (włókiennictwo) tkanina z przędzy (1.1);
  (włókiennictwo) przędza uzyskiwana z kokonów jedwabników

jedwabnik /jɛdˈvabʲɲik/ (n)
ver à soie, bombyx du mûrier
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad, z którego kokonów wytwarzany jest jedwab;

jedwabnik morwowy /jɛdvˈabɲik mɔrvˈɔvɨ/ (n)
bombyx du mûrier
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombyx mori, gatunek nocnego motyla z rodziny prządkowatych;

jedwabny szlak /jɛdvˈabnɨ ʃlˈak/ (n)
route de la soie
  (historia, historyczny, historycznie) dawny szlak handlowy łączący Chiny z Europą i Bliskim Wschodem, którym transportowano towary, m.in. jedwabie;

jedynak /jɛˈdɨ̃nak/ (n)
fils unique
  osoba płci męskiej, która nie ma rodzeństwa; jedyny syn rodziny

jedynka /jɛˈdɨ̃nka/ (n)
chambre simple
  (hotelarstwo) pokój przeznaczony dla jednej osoby, z jednym łóżkiem

jedyny /jɛˈdɨ̃nɨ/ (adj)
unique, seul
  istniejący tylko w jednym egzemplarzu

jedzenie /jɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
nourriture, aliment
  coś, co można jeść; żywność, pokarm
consommation
  spożywanie pokarmu

jegier /jˈɛɡʲɛr/ (n)
chasseur à pied
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej piechoty, przeznaczonej do zwiadów, potyczek czy wreszcie zadań strzelców wyborowych, rekrutowanej pierwotnie z myśliwych, gajowych i leśników

jego /ˈjɛɡɔ/ (pronoun)
son
  3. (osoba) lp, rodzaj męski

jej /jɛ̇j/ (pronoun)
sa, son
  3. (osoba) lp, rodzaj żeński

jeleń /ˈjɛlɛ̃ɲ/ (n)
cerf, chevreuil
  (zoologia, zoologiczny) duży ssak lądowy o rozłożystym porożu u samców;

jelito /jɛˈlʲitɔ/ (n)
intestin
  (anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego między żołądkiem a odbytem;

jelito cienkie /jɛlˈitɔ tɕˈɛŋkʲɛ/ (n)
intestin grêle
  (anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego położona między żołądkiem a jelitem grubym

jelito grube /jɛlˈitɔ ɡrˈubɛ/ (n)
gros intestin
  (anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego od ujścia jelita cienkiego do odbytnicy;

jelitowy /ˌjɛlʲiˈtɔvɨ/ (adj)
intestinal
  (przymiotnik) od jelito

jemeński /jɛ̃ˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
yéménite
  odnoszący się do Jemenu, państwa na Półwyspie Arabskim

jemioła /jɛ̃ˈmʲjɔwa/ (n)
gui
  (botanika, botaniczny) rodzaj pasożytniczej rośliny;

jeniec /ˈjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
prisonnier de guerre
  osoba wzięta do niewoli w czasie wojny;

jeremiada /ˌjɛrɛ̃ˈmʲjada/ (n)
jérémiade
  biadolenie, lament, skarga

jerozolimczyk /ˌjɛrɔzɔˈlʲĩmʧ̑ɨk/ (n)
Hiérosolymitain
  mieszkaniec Jerozolimy

jerozolimka /ˌjɛrɔzɔˈlʲĩmka/ (n)
Hiérosolymitaine
  mieszkanka Jerozolimy

jerozolimski /ˌjɛrɔzɔˈlʲĩmsʲci/ (adj)
hiérosolymitain
  odnoszący się do Jerozolimy, związany z Jerozolimą

jersejski /jɛrsˈɛjski/ (adj)
jersiais
  związany z Jersey, dotyczący Jersey

jerzyk /ˈjɛʒɨk/ (n)
martinet
  (ornitologia, ornitologiczny) Apus apus, smukły ptak, którego palce uniemożliwiają stąpanie po ziemi i siedzenie na gałęziach;

jesienny /jɛ̇ˈɕɛ̃nːɨ/ (adj)
automnal, de automne
  mający związek z jesienią, dotyczący jesieni, odbywający się jesienią

jesień /ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
automne
  pora roku między latem a zimą;

jesion /ˈjɛ̇ɕɔ̃n/ (n)
frêne
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fraxinus L., rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych;

jesiotr /ˈjɛ̇ɕɔtr̥/ (n)
esturgeon
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Acipenser, duża ryba wędrowna o wydłużonej głowie i szorstkiej, pokrytej płytkami kostnymi skórze;

jeszcze /ˈjɛʃʧ̑ɛ/ (particle)
encore
  …oznaczająca, że coś ciągle trwa, odbywa się wciąż, ciągle

jezdnia /ˈjɛzdʲɲa/ (n)
chaussée
  część ulicy przeznaczona do ruchu pojazdów

jezioro /jɛ̇ˈʑɔrɔ/ (n)
lac
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowy zbiornik wodny, zwykle naturalny;

jezuityzm /jˌɛzuˈitɨzm/ (n)
jésuitisme
  zakłamany i przewrotny sposób postępowania przypisywany jezuitom

jezydyzm /jɛzˈɨdɨzm/ (n)
yézidisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kurdyjska religia synkretyczna, utworzona w XII wieku przez szejcha Adiego, wywodząca się z nałożenia się powierzchownego szyizmu na zaratusztrianizm i łącząca elementy islamu, chrześcijaństwa nestoriańskiego, pierwotnych wierzeń indoirańskich, kurdyjskich oraz judaistycznych;

jeśli wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one /ˈjɛ̇ɕlʲi ˈvɛjʥ̑ɛʃ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈvrɔ̃nɨ ˈmuɕiʃ ˈkrakaʨ̑ ˈjak i‿ˈɔ̃nɛ/ (proverb)
autre pays, autre coutume; à Rome, fais comme les Romains
  jeśli ktoś wejdzie w jakieś towarzystwo, powinien upodobnić się (dostosować się) do niego, aby nie narazić się na przykrą lub nawet niebezpieczną sytuację

jeść /jɛ̇ɕʨ̑/ (v)
manger
  przyjmować pokarmy

jeść obiad /jˈɛɕtɕ ˈɔbjat/ (v)
déjeuner
  spożywać południowy posiłek

jeść śniadanie /ˈjɛ̇ɕʨ̑ ɕɲaˈdãɲɛ/ (v)
petit-déjeuner, prendre le petit déjeuner
  spożywać posiłek w godzinach porannych

jeździectwo /jɛʑdʑˈɛtstfɔ/ (n)
équitation
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu konnego z wyjątkiem wyścigów konnych

jeż /jɛʃ/ (n)
hérisson
  (zoologia, zoologiczny) owadożerny ssak pokryty igłami

jeżeli /jɛˈʒɛlʲi/ (conjunction)
si
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających warunek zajścia wydarzenia ze zdania głównego

jeżyna /jɛˈʒɨ̃na/ (n)
mûre, ronce
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) krzew jeżyny (1.1) o czarnych owocach, m.in. z gatunku jeżyna popielica
ronce, mûrier, mûre
  (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych o pędach okrytych kolcami i czarnych lub czerwonych jadalnych owocach;

jidysz /ˈjidɨʃ/ (n)
yiddish, yidiche
  język Żydów aszkenazyjskich;

jod /jɔt/ (n)
iode
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu I i liczbie atomowej 53;

jodoform /jɔdˈɔfɔrm/ (n)
iodoforme
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy halogenków alkilu, środek antyseptyczny o silnym zapachu;

joga /ˈjɔɡa/ (n)
yoga
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) jeden z sześciu ortodoksyjnych systemów filozofii indyjskiej;
  tradycyjny indyjski system ćwiczeń duchowych i fizycznych

jogging /jˈɔɡɡʲiŋk/ (n)
jogging, footing
  (sport, sportowy) forma rekreacji lub treningu polegająca na niespiesznym bieganiu, zwykle w miejscu publicznym;

jogurt /ˈjɔɡurt/ (n)
yaourt, yogourt, yoghourt
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt mleczarski fermentowany mlekowo;

joint /jˈɔint/ (n)
joint
  (slangowo) rodzaj skręta zawierający marihuanę;

jol /jɔl/ (n)
yawl
  (marynarka) żaglowiec mający dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne; tylny maszt jest mocno przesunięty do tyłu i niższy od przedniego;

jonizacja /ˌjɔ̇̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
ionisation
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) rozpad cząsteczki na jony;

jonon /jˈɔnɔn/ (n)
ionone
  (biochemia, biochemiczny) ciecz o silnym zapachu mająca zastosowanie w przemyśle perfumeryjnym

jordański /jɔrˈdãj̃sʲci/ (adj)
jordanien
  (geografia, geograficzny) (administracja) odnoszący się do państwa Jordania

jota /ˈjɔta/ (n)
iota
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa dziewiątej litery alfabetu greckiego, ι;

jowialny /jɔvʲˈalnɨ/ (adj)
jovial
  (książkowy) radosny, o życzliwym usposobieniu

juan /ˈju<sup>w</sup>ãn/ (n)
yuan
  (jednostka monetarna) (potocznie, potoczny) waluta Chin;

jubiler /juˈbʲilɛr/ (n)
bijoutier
  osoba zajmująca się jubilerstwem; rzemieślnik artystyczny trudniący się wyrobem, przeróbką, naprawą, wyceną i sprzedażą przedmiotów z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu) oraz kamieni szlachetnych i ozdobnych

jubilerka /ˌjubʲiˈlɛrka/ (n)
bijoutière
  osoba płci żeńskiej zajmująca się jubilerstwem; rzemieślniczka artystyczna trudniąca się wyrobem, przeróbką, naprawą, wyceną i sprzedażą przedmiotów z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu) oraz kamieni szlachetnych i ozdobnych

jubilerstwo /jˌubʲilˈɛrstfɔ/ (n)
joaillerie
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wyrób biżuterii i innych przedmiotów ozdobnych poprzez obróbkę metali szlachetnych i cennych kamieni

jubileusz /ˌjubʲiˈlɛ<sup>w</sup>uʃ/ (n)
jubilé
  ważna rocznica jakiegoś wydarzenia, np. rozpoczęcia czyjejś działalności lub powstania, założenia czegoś

judaistyczny /jˌudaistˈɨtʃnɨ/ (adj)
judaïque
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący judaizmu, monoteistycznej religii Żydów

judaizm /juˈda<sup>j</sup>ism̥/ (n)
judaïsme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna, narodowa religia Żydów;

judasz /ˈjudaʃ/ (n)
judas
  (budownictwo) przyrząd optyczny umożliwiający sprawdzenie, czy ktoś stoi po drugiej stronie drzwi

judaszowy pocałunek /ˌjudaˈʃɔvɨ ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk/ (idiom)
baiser de Judas, baiser de la mort
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) znak, symbol fałszywej przyjaźni;

judeo-arabski /ˌjudɛɔ‿aˈrapsʲci/ (n)
judéo-arabe
  (językoznawstwo, językoznawczy) grupa wielu języków/dialektów, dawniej używanych przez Żydów zamieszkałych w państwach arabskich

juglon /ˈjuɡlɔ̃n/ (n)
juglon
  barwnik chinonowy występujący w liściach, korzeniach i łupinach orzechów

juhu /jˈuxu/ (interjection)
youppi
  …oznaczający niespodziewaną radość

jukagirski /jˌukaɡʲˈirski/ (adj)
youkaguire
  związany z Jukagirami, dotyczący Jukagirów

jukoński /jukˈɔɲski/ (adj)
yukonnais
  związany z Jukonem, dotyczący Jukonu (rzeki lub obszaru)

juliański /juˈlʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
julien
  autorstwa lub wprowadzony przez Juliusza Cezara
  z czasów Juliusza Cezara

junkier /jˈuŋkʲɛr/ (n)
junker
  pruski szlachcic, właściciel majątku ziemskiego; junkrzy często służyli jako oficerowie w armii pruskiej;

jupiter /juˈpʲitɛr/ (n)
projecteur de plateau
  silny reflektor używany do oświetlania sceny teatralnej, telewizyjnej lub filmowej

jura /ˈjura/ (n)
jurassique
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;

jurajski /juˈrajsʲci/ (adj)
jurassien
  (geografia, geograficzny) dotyczący Jury (gór, kantonu w Szwajcarii lub departamentu francuskiego)
jurassique
  (geologia, geologiczny) dotyczący jury, występujący, powstały w jurze

jury /jˈurɨ/ (n)
jury
  grupa ludzi, zwykle specjalistów w danej dziedzinie, dokonujących oceny osób lub dzieł biorących udział we współzawodnictwie

juta /ˈjuta/ (n)
jute
  (botanika, botaniczny) Corchorus, roślina tropikalna z rodziny ślazowatych;
  (włókiennictwo) tkanina z tego włókna;
  (włókiennictwo) włókno otrzymywane z łodyg tej rośliny

jutro /ˈjutrɔ/ (adv)
demain
  następnego dnia po obecnym

jutro /ˈjutrɔ/ (n)
demain
  dzień następny w stosunku do obecnego

jutrzenka /juˈṭʃɛ̃nka/ (n)
aurore
  (książkowy) (poetycki, poetycko) poranna jasność przed pojawieniem się słońca

już /juʃ/ (particle)
plus jamais
  …określająca granicę między przeszłością a przyszłością
déjà
  …podkreślająca, że coś jest wynikiem minionego czasu i zdarzeń

józefinizm /jˌuzɛfˈiɲizm/ (n)
joséphisme
  (historia, historyczny, historycznie) polityka dworu austriackiego w XVIII wieku, dążenie do utworzenia kościoła narodowego;

jądro /ˈjɔ̃ndrɔ/ (n)
testicule
  (anatomia, anatomiczny) narząd rozrodczy wytwarzający nasienie;
noyau
  (informatyka, informatyczny) główna część systemu operacyjnego;
  (biologia, biologiczny) jedno z organelli, zawierające materiał genetyczny;
  (fizyka, fizyczny) centralna część atomu;
  wewnętrzna część planet i innych ciał niebieskich;

jąkała /jɔ̃ŋˈkawa/ (n)
bègue
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto się jąka
  (potocznie, potoczny) kobieta, która się jąka

jędrność /ˈjɛ̃ndrnɔɕʨ̑/ (n)
fermeté
  cecha tego, co jędrne

jędza /jˈɛndʑa/ (n)
sorcière
  (literacko) brzydka, zgarbiona starucha z bajki, będąca uosobieniem złych mocy
mégère
  (pejoratywnie, pejoratywny) kłótliwa, złośliwa kobieta

jętka /ˈjɛ̃ntka/ (n)
entrait retroussé
  (budownictwo) pręt poziomy rozpierający krokwie;
éphémère
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wodny owad żyjący bardzo krótko;

język /ˈjɛ̃w̃zɨk/ (n)
langue
  (anatomia, anatomiczny) mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej, pełniący funkcję narządu smaku, ułatwiający jedzenie, a u ludzi także mówienie;
langue, langage
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów, reguł gramatycznych, zasad wymowy, idiomów, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór;
  (informatyka, informatyczny) zbiór rozkazów i reguł ich łączenia sterujących pracą komputera;

język i do Krakowa dopyta /ˈjɛ̃w̃zɨk ˌi‿dɔ‿kraˈkɔva dɔˈpɨta/ (proverb)
qui langue a, à Rome va
  kto pyta o to, czego nie wie, może zajść daleko

język obcy /ˈjɛ̃w̃zɨk ˈɔpʦ̑ɨ/ (n)
langue étrangère
  (językoznawstwo, językoznawczy) język inny niż język ojczysty

język ojczysty /ˈjɛ̃w̃zɨk ɔjˈʧ̑ɨstɨ/ (n)
langue maternelle
  (językoznawstwo, językoznawczy) język przyswojony jako pierwszy w otoczeniu, w którym się wychowuje;

językowy /ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ/ (adj)
linguistique
  związany z językiem

językoznawczo /jˌɛ̃zɨkɔznˈaftʃɔ/ (adv)
linguistiquement
  w sposób odnoszący się do językoznawstwa

kabalistyczny /kˌabalistˈɨtʃnɨ/ (adj)
cabalistique
  dotyczący kabały lub kabalistyki

kabaret /kaˈbarɛt/ (n)
cabaret
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) spektakl (niekiedy na estradzie, czasem w restauracji, kawiarni) o lekkim repertuarze skeczów, monologów literackich, piosenek, tańców itp.;

kabel /ˈkabɛl/ (n)
câble
  (elektryczność) gruby przewód elektryczny lub światłowodowy, zwykle spleciony z kilku odizolowanych żył;

kabotaż /ka.ˈbɔ.taʃ/ (n)
cabotage
  żegluga między portami tego samego kraju

kabotażowy /ˌka.bɔ.ta.ˈʒɔ.vɨ/ (adj)
de cabotage
  związany z kabotażem

kabotyn /kaˈbɔtɨ̃n/ (n)
cabotin
  człowiek, który lubi posługiwać się tanimi efektami w celu wzbudzenia zainteresowania

kabura /kabˈura/ (n)
holster, étui
  (wojskowość, wojskowy) futerał, pokrowiec na krótką broń palną, noszony zazwyczaj u pasa, mający zabezpieczenie przed wypadaniem broni;

kabylski /kaˈbɨlsʲci/ (adj)
kabyle
  związany z Kabylią, dotyczący Kabylii

kabylski /kaˈbɨlsʲci/ (n)
kabyle
  (językoznawstwo, językoznawczy) afroazjatycki język używany przez Kabylów głównie w północnej Algierii;

kac /kaʦ̑/ (n)
gueule de bois
  (potocznie, potoczny) występowanie nieprzyjemnych objawów (bólu głowy, pragnienia), na skutek nadmiernego spożycia alkoholu;

kacheksja /kaxˈɛksja/ (n)
cachexie
  (medycyna, medyczny) stopniowe wyniszczanie i ubytek masy ciała wskutek choroby lub jako efekt przyjmowania leków

kaczeniec /kaˈʧ̑ɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
populage des marais
  (botanika, botaniczny) Caltha palustris, knieć błotna; roślina o żółtych kwiatach i nerkowatych liściach;

kaczka /ˈkaʧ̑ka/ (n)
canard
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;

kaczka dziennikarska /ˈkaʧ̑ka ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarska/ (n)
canard, bobard de la presse
  (publikatory) nieprawdziwa, zmyślona informacja prasowa;

kadaweryna /ˌkadavɛˈrɨ̃na/ (n)
cadavérine
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy diamin, amina biogenna powstająca w procesie gnilnym białka, należy do tzw. "trupich jadów";

kadencja /kaˈdɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
intonation prosodique
  (językoznawstwo, językoznawczy) intonacja opadająca, w polszczyźnie typowa dla zdania oznajmującego;
cadence
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sekwencja akordów mająca charakter zakończenia;

kadm /katm̥/ (n)
cadmium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cd i liczbie atomowej 48;

kadra /kˈadra/ (n)
état-major
  (wojskowość, wojskowy) jednostka organizacyjna wojska złożona z zawodowych oficerów, chorążych i podoficerów, będąca trzonem dla dalszych uzupełnień
personnel
  zespół wykwalifikowanych pracowników danej jednostki

kadzidło /kaˈʥ̑idwɔ/ (n)
encens
  przeznaczona do spalenia w celach kultu mieszanina żywic, dająca intensywną, przyjemną woń

kadzielnica /ˌkaʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
encensoir
  (kościelny) naczynie do spalania kadzidła;

kadź /kˈatɕ/ (n)
cuve
  duże otwarte zbiorniki używane w różnych procesach technologicznych;

kafeteria /kˌafɛtˈɛrja/ (n)
cafétéria
  stołówka, samoobsługowa restauracja

kafetiera /ˌkafɛˈtʲjɛra/ (n)
cafetière, cafetière italienne
  naczynie do parzenia kawy (poprzez umieszczenie wody na jednym poziomie i zmielonej kawy na drugim i postawienie naczynia na palniku gazowym lub elektrycznym)

kafetiera tłokowa /kˌafɛtjˈɛra twɔkˈɔva/ (n)
cafetière à piston
  szklany lub rzadziej stalowy dzbanek z tłokiem do przygotowywania kawy lub herbaty

kaftan bezpieczeństwa /ˈkaftãn ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa/ (n)
camisole de force
  bluza z długimi rękawami wiązanymi na plecach, używana do unieruchomienia osób psychicznie chorych;

kaganiec /kaˈɡãɲɛʦ̑/ (n)
torchère
  przyrząd do oświetlania w formie żelaznego koszyka wypełnionego ogniem
muselière
  siatka pleciona z drutu lub skóry zakładana zwierzętom na pysk;

kairczyk /kaˈ<sup>j</sup>irʧ̑ɨk/ (n)
Cairote
  mieszkaniec Kairu

kairka /kaˈ<sup>j</sup>irka/ (n)
Cairote
  mieszkanka Kairu

kairski /kaˈ<sup>j</sup>irsʲci/ (adj)
cairote
  odnoszący się do Kairu, związany z Kairem

kajak /ˈkajak/ (n)
kayak
  niewielka łódź zakryta z wierzchu, z otworem na pomieszczenie jednej, dwu lub czterech osób, poruszana wiosłami o dwu piórach;

kakadu /kaˈkadu/ (n)
cacatoès
  (ornitologia, ornitologiczny) papuga posiadająca na głowie charakterystyczny czub z piór;

kakao /kaˈkaɔ/ (n)
cacao
  (spożywczy) proszek z nasion kakaowca
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój sporządzony z proszku kakao (1.2), zalanego wodą lub mlekiem
  (botanika, botaniczny) ziarno kakaowca; potocznie również sam kakaowiec;

kakofonia /kˌakɔfˈɔɲʲa/ (n)
cacophonie
  nieprzyjemne połączenie dźwięków;

kalabryjski /ˌkalaˈbrɨjsʲci/ (adj)
calabrais
  związany z Kalabrią, wywodzący się z Kalabrii

kalafior /kaˈlafʲjɔr/ (n)
chou-fleur
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. botrytis L., odmiana kapusty o białych, mięsistych kwiatach;

kalafonia /ˌkalaˈfɔ̃ɲja/ (n)
colophane
  (technologia, technika, techniczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) łamliwa i przezroczysta pozostałość po destylacji terpentyny z żywicy drzew iglastych;

kalambur /kalˈambur/ (n)
calembour
  żartobliwa gra słów podobnych pod względem brzmienia, ale różniących się znaczeniowo

kalander /kalˈandɛr/ (n)
calandre
  (technologia, technika, techniczny) prasa do tłoczenia matryc stereotypowych lub prasowania, gładzenia i satynowania materiału;

kalarepa /ˌkalaˈrɛpa/ (n)
chou-rave
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Brassica oleracea var. gongylodes L., odmiana kapusty warzywnej;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) warzywo, jadalna bulwa pędowa rośliny (1.1)

kaldera /kalˈdɛra/ (n)
caldeira
  (geologia, geologiczny) rozległe, koliste zagłębienie w szczytowej części wulkanu powstałe wskutek gwałtownej eksplozji;

kalectwo /kalˈɛtstfɔ/ (n)
infirmité
  niedorozwój lub nieodwracalne uszkodzenie narządu lub części ciała i wynikające z tego ograniczenie sprawności fizycznej

kaleczyć /kalˈɛtʃɨtɕ/ (v)
écorcher
  (potocznie, potoczny) robić coś nieudolnie
blesser
  uszkadzać ciało, zwykle czymś ostrym
se blesser
  uszkadzać swoje ciało (zwykle czymś ostrym); ulegać obrażeniom zadanym przez siebie

kalejdoskop /ˌkalɛjˈdɔskɔp/ (n)
kaléidoscope
  (optyka, optyczny) urządzenie optyczne (zabawka), w którym dzięki wielokrotnym odbiciom obrazów różnokolorowych szkiełek, w odpowiednio rozmieszczonych zwierciadłach, obserwuje się różnobarwne, symetryczne figury, zmieniające się przy jego obracaniu;

kaleki /kalˈɛki/ (adj)
handicapé, infirme
  obarczony kalectwem

kalendarz /kaˈlɛ̃ndaʃ/ (n)
calendrier
  system rachuby dni i dłuższych odstępów czasu, oparty zazwyczaj na cyklu zmian pór roku (związanych z obiegiem Ziemi wokół Słońca) i zmian faz Księżyca;

kalendarz adwentowy /kalˈɛndaʃ ˌadvɛntˈɔvɨ/ (n)
calendrier de l’Avent
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się z tradycji niemieckiej, specjalny dziecięcy kalendarz służący do odliczania dni od pierwszego dnia grudnia do wigilii Bożego Narodzenia;

kaletański /kˌalɛtˈaɲski/ (adj)
calaisien
  związany z Calais, dotyczący Calais (miasta we Francji)

kalif /ˈkalʲif/ (n)
calife
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islamski przywódca religijny, a początkowo także i polityczny, tytularny następca Mahometa;

kalifat /kaˈlʲifat/ (n)
califat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) islamski ustrój polityczny państwa rządzonego przez kalifa, odpowiednik sułtanatu, cesarstwa lub królestwa;

kaliforn /kaˈlʲifɔrn/ (n)
californium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cf i liczbie atomowej 98;

kalifornijski /ˌkalʲifɔrʲˈɲijsʲci/ (adj)
californien
  związany z Kalifornią, pochodzący z Kalifornii

kaligrafia /ˌkalʲiˈɡrafʲja/ (n)
calligraphie
  sztuka polegająca na pięknym, starannym pisaniu;

kaligraficzny /kˌaliɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
calligraphique
  napisany ozdobnym pismem odręcznym
  związany z kaligrafią

kalkulator /ˌkalkuˈlatɔr/ (n)
calculette, calculatrice
  małe urządzenie służące do wykonywania obliczeń arytmetycznych;

kalmar /ˈkalmar/ (n)
calmar
  (zoologia, zoologiczny) Teuthida, gatunek głowonoga;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) zwierzę z gatunku (1.1); zwykle w lm

kaloryczność /kˌalɔrˈɨtʃnɔɕtɕ/ (n)
caloricité
  ilość energii jaką można uzyskać przez strawienie pokarmu albo spalenie paliwa

kaloryfer /ˌkalɔˈrɨfɛr/ (n)
radiateur
  element grzewczy w postaci połączonych ze sobą równolegle w płaszczyźnie metalowych rur, przez które przepływa gorąca woda lub para wodna

kalorymetryczny /kˌalɔrˌɨmɛtrˈɨtʃnɨ/ (adj)
calorimétrique
  (fizyka, fizyczny) związany z kalorymetrem lub z kalorymetrią

kalwiński /kalvˈiɲski/ (adj)
calviniste
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z kalwinizmem lub kalwinami

kamasz /ˈkãmaʃ/ (n)
chukka
  męski but z krótką cholewą i elastycznymi bokami

kambodżański /ˌkãmbɔˈʤ̑ãj̃sʲci/ (adj)
cambodgien
  odnoszący się do państwa Kambodża

kambr /kãmpr̥/ (n)
Cambrien
  (geologia, geologiczny) pierwszy okres geologiczny paleozoiku;

kambrejski /kambrˈɛjski/ (adj)
cambrésien
  związany z Cambrai, dotyczący Cambrai

kameleon /ˌkãmɛˈlɛɔ̃n/ (n)
caméléon
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka słynąca ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała;
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, który łatwo zmienia poglądy

kamelia /kamˈɛlja/ (n)
camélia
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
  kwiat rośliny (1.1)

kamerdyner /kˌamɛrdˈɨnɛr/ (n)
majordome
  starszy lokaj nadzorujący służbę, podawanie do stołu czy prace porządkowe

kameruński /ˌkãmɛˈrũj̃sʲci/ (adj)
camerounais
  odnoszący się do państwa Kamerun

kamerzysta /ˌkãmɛˈʒɨsta/ (n)
caméraman
  ktoś, kto obsługuje kamerę i filmuje

kamfora /kãw̃ˈfɔra/ (n)
camphre
  organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, pochodna kamfenu, stosowany w technice i medycynie;

kamieniołom /kˌamjɛɲʲˈɔwɔm/ (n)
carrière
  (górnictwo, górniczy) miejsce pozyskiwania kamienia budowlanego, zwykle metodą odkrywkową;

kamienny /kãˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
de en pierre
  zrobiony, powstały z kamienia, złożony z kamieni
  (przenośnie, przenośnia) przypominający kamień, taki jak kamień pod względem właściwości (np. twardości, nieruchomości)

kamień /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
calcul, pierre
  (medycyna, medyczny) złóg powstający w organach wewnętrznych, takich jak nerki, woreczek żółciowy, moczowody
pierre, calcul
  (mineralogia, mineralogiczny) obiekt pochodzenia mineralnego o konsystencji stałej, twardy, wyraźnie odgraniczający się od otoczenia
pierre tartre
  twardy osad powstający w naczyniach, kotłach itp.;

kamień milowy /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ mʲiˈlɔvɨ/ (n)
borne
  słupek przy drodze z napisaną na nim odległością do najbliższego miasta;

kamień młyński /kˈamjɛɲ mwˈɨɲski/ (n)
meule
  (technologia, technika, techniczny) jeden z dwóch płaskich okrągłych kamieni w młynie żarnowym służących do rozcierania ziarna

kamień szlachetny /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
gemme
  (jubilerstwo, jubilerski) wartościowa oraz rzadko spotykana odmiana niektórych minerałów o dużej twardości, wykorzystywana w jubilerstwie;

kamień winny /kˈamjɛɲ vˈinnɨ/ (n)
tartre
  (chemia, chemiczny) kwaśny winian potasu;

kamień węgielny /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ vɛ̃ŋʲˈɟɛlnɨ/ (n)
pierre angulaire
  (przenośnie, przenośnia) podstawa, najważniejsza część czegoś
  kamień znajdujący się w węgle
  obecnie pierwsza cegła lub inny element budowlany stawiany jako pierwszy podczas budowy, mający znaczenie symboliczne

kamikaze /ˌkãmʲiˈkazɛ/ /ˌkãmʲiˈkaʣ̑ɛ/ (n)
kamikaze
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) w czasie II Wojny Światowej: żołnierz japoński przeprowadzający samobójczy atak na większego przeciwnika za pomocą silnego ładunku wybuchowego; samolot lub inny pojazd używany przez tego żołnierza;

kamionetka /kˌamjɔnˈɛtka/ (n)
camionnette
  mały samochód ciężarowy

kamizard /kamˈizart/ (n)
camisard
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kalwiński powstaniec walczący przeciwko katolickim wojskom króla Ludwika XIV w latach 1704–1709;

kamizelka /ˌkãmʲiˈzɛlka/ (n)
gilet
  (krawiectwo) ubranie bez rękawów i kołnierza nakładane na tułów, zapinane na guziki

kampanologia /kˌampanɔlˈɔɡja/ (n)
campanologie
  nauka o tradycyjnych dzwonach wieżowych i kościelnych;

kampański /kampˈaɲski/ (adj)
campanien
  związany z Kampanią

kampus /ˈkãmpus/ (n)
campus
  kompleks budynków i terenów uniwersyteckich

kamuflaż /kãˈmuflaʃ/ (n)
camouflage
  (zoologia, zoologiczny) czynność wykonywana przez zwierzęta w celu ukrycia się przed drapieżnikami;

kanadyjka /ˌkãnaˈdɨjka/ (n)
canadienne
  krótka kurtka, zmarszczona w pasie, z paskiem, najczęściej skórzana

kanadyjski /ˌkãnaˈdɨjsʲci/ (adj)
canadien
  związany z Kanadą, dotyczący Kanady

kanalia /kãˈnalʲja/ (n)
canaille
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba podła, niegodziwa

kanalizacja /ˌkãnalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
égout
  system urządzeń sanitarnych służących do odprowadzania ścieków

kanapka /kãˈnapka/ (n)
sandwich
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczywo posmarowane czymś lub z dodatkiem znajdującym się na nim ;

kanarek /kãˈnarɛk/ (n)
canari, serin des Canaries
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak hodowlany o żółtym upierzeniu;

kanaryjski /kˌanarˈɨjski/ (adj)
canarien
  (geografia, geograficzny) związany z Wyspami Kanaryjskimi

kanał /ˈkãnaw/ (n)
chaîne
  (potocznie, potoczny) jeden z programów telewizyjnych
égout
  koryto podziemne odprowadzające nieczystości i wodę deszczową
canal
  wykonany przez człowieka wykop w ziemi, którym płynie woda; służy np. do nawadniania lub osuszania pól albo umożliwienia żeglugi statków

kancerofobia /kˌantsɛrɔfˈɔbja/ (n)
cancérophobie
  (medycyna, medyczny) chorobliwy lęk przed rakiem

kanclerz /kˈantslɛʃ/ (n)
chancelier
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tytuł szefa rządu w niektórych krajach, np. w Austrii czy Niemczech

kandela /kãnˈdɛla/ (n)
candela, candéla
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka światłości w układzie SI, oznaczana symbolem cd;

kandydat /kãnˈdɨdat/ (n)
candidat
  ktoś, kto kandyduje do czegoś, ubiega się o coś

kandydatura /kˌandɨdatˈura/ (n)
candidature
  wniosek proponujący kogoś na określone stanowisko czy funkcję

kandyzacja /kˌandɨzˈatsja/ (n)
candisation
  sposób przyrządzania owoców polegający na wielokrotnym smażeniu ich w coraz to bardziej słodkim syropie

kangur /ˈkãŋɡur/ (n)
kangourou
  (zoologia, zoologiczny) torbacz słynący z długich skoków;

kanibal /kãˈɲibal/ (n)
cannibale
  człowiek, który jada ludzkie mięso

kanibalizm /ˌkãɲiˈbalʲism̥/ (n)
cannibalisme
  (zoologia, zoologiczny) praktyka zjadania osobników własnego gatunku;

kanion /ˈkãɲjɔ̃n/ (n)
canyon, cañon
  (geografia, geograficzny) dolina rzeczna o wąskim dnie i stromych, skalistych zboczach;

kankan /ˈkãŋkãn/ (n)
cancan
  (choreografia, choreograficzny) francuski taniec kabaretowy;

kanonada /kˌanɔnˈada/ (n)
canonnade
  (wojskowość, wojskowy) silny, długotrwały ostrzał z dział, nawała artyleryjska

kanonik /kanˈɔɲik/ (n)
chanoine
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny katolicki uhonorowany członkostwem w kapitule katedralnej lub kolegiackiej;

kanonizacja /ˌkãnɔ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
canonisation
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie zmarłego za świętego i zezwolenie na jego publiczny kult w Kościele katolickim lub Cerkwi prawosławnej;

kanonizować /kˌanɔɲizˈɔvatɕ/ (v)
canoniser
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś świętym

kanopa /kãˈnɔpa/ (n)
canope
  (sztuka) (archeologia, archeologiczny) cylindryczne naczynie, gliniana lub alabastrowa urna egipska, w której przechowywano wnętrzności zmarłego, wyjęte podczas balsamowania, używane od czasów Nowego Państwa (XVI w. p.n.e.);

kantabryjski /kˌantabrˈɨjski/ (adj)
cantabrique
  związany z Kantabrią, dotyczący Kantabrii, pochodzący z Kantabrii

kanton /ˈkãntɔ̃n/ (n)
canton
  jednostka podziału administracyjnego we Francji;

kantoński /kantˈɔɲski/ (adj)
cantonais
  związany z Kantonem, dotyczący Kantonu (miasta w Chinach)

kantoński /kantˈɔɲski/ (n)
cantonais
  (językoznawstwo, językoznawczy) język kantoński, używany w południowych Chinach, Hongkongu i Makau;

kantyk /kˈantɨk/ (n)
cantique
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pieśń zaczerpnięta z Biblii, włączona do którejś z godzin kanonicznych;

kantyna /kãnˈtɨ̃na/ (n)
cantine
  bar, restauracja przeznaczona dla określonej grupy osób, np. żołnierzy

kaolin /kaˈɔlʲĩn/ (n)
kaolin
  (geologia, geologiczny) skała osadowa zawierająca w swym składzie głównie kaolinit, surowiec ceramiczny;

kapadocki /kˌapadˈɔtski/ (adj)
cappadocien
  związany ze Kapadocją, dotyczący Kapadocji, pochodzący z Kapadocji

kapecytabina /kˌapɛtsˌɨtabʲˈina/ (n)
capécitabine
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) syntetyczny lek doustny z grupy antymetabolitów, pochodna fluoropirymidyny, stosowany m.in. w chemioterapii raka piersi i okrężnicy

kapelan /kapˈɛlan/ (n)
chapelain, aumônier
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny duszpasterzujący w wojsku, więzieniu, szpitalu, żeńskim domu zakonnym albo w prywatnej kaplicy;
capelan
  (ichtiologia, ichtiologiczny) (zobacz) gromadnik

kapelusz /kaˈpɛluʃ/ (n)
chapeau
  rodzaj nakrycia głowy z rondem i częścią wypukłą w środku;

kapelusznik /kˌapɛlˈuʃɲik/ (n)
chapelier
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wytwórca kapeluszy

kapeć /ˈkapɛʨ̑/ (n)
chausson, pantoufle
  obuwie używane tylko w domu

kapiszon /kapˈiʃɔn/ (n)
capuchon
  (dawniej, dawny) (krawiectwo) rodzaj kaptura

kapitalista /ˌkapʲitaˈlʲista/ (n)
capitaliste
  (ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) właściciel kapitału – przedsiębiorstwa będącego dla niego źródłem zysku; osoba dysponująca kapitałem

kapitalistyczny /ˌkapʲitalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
capitaliste
  związany z kapitalizmem i kapitalistami, właściwy kapitalizmowi

kapitalizm /ˌkapʲiˈtalʲism̥/ (n)
capitalisme
  (ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) system ekonomiczny i społeczny oparty na prywatnej własności, swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej, wolnej konkurencji, zapewniający podstawowe wolności i prawa obywatelskie;

kapitan /kaˈpʲitãn/ (n)
capitaine
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, między porucznikiem a majorem;
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) dowódca cywilnego statku wodnego lub samolotu
  (sport, sportowy) gracz reprezentujący całą swoją drużynę

kapitanat /kˌapitˈanat/ (n)
capitainerie
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) władze portu;
  (marynarka) siedziba (1.1)

kapitulacja /ˌkapʲituˈlaʦ̑ʲja/ (n)
capitulation
  zaprzestanie walki, poddanie się wrogowi
  rezygnacja ze swoich zamiarów, przyznanie racji stronie przeciwnej

kapituła /kˌapitˈuwa/ (n)
chapitre
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organ kolegialny w Kościele katolickim złożony z duchownych;

kaplica /kaˈplʲiʦ̑a/ (n)
chapelle
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niewielki wolnostojący budynek służący celom religijnym;
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wydzielona część budynku, służąca do odprawiania nabożeństw, często z umieszczonym ołtarzem

kapral /ˈkapral/ (n)
caporal
  (wojskowość, wojskowy) najniższy stopień wojskowy w korpusie podoficerskim;

kapryśny /kaˈprɨɕnɨ/ (adj)
capricieux
  miewający kaprysy, łatwo ulegający kaprysom; taki, który jest zmienny, niestały, działający pod wpływem kaprysu

kapsaicyna /kˌapsaitsˈɨna/ (n)
capsaïcine
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny odpowiedzialny za ostry, piekący smak papryki chili;

kapsułka /kapˈsuwka/ (n)
gélule, capsule
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) zbiorniczek, małe opakowanie leku wykonane z żelatyny;

kaptur /ˈkaptur/ (n)
capuchon
  część płaszcza, kurtki lub bluzy służąca jako nakrycie głowy

kapturka /kapˈturka/ (n)
fauvette à tête noire
  (ornitologia, ornitologiczny) (Sylvia atricapilla) mały ptak z rodziny pokrzewkowatych;

kapuanka /kˌapuˈaŋka/ (n)
Capouane
  mieszkanka Kapui

kapuańczyk /kˌapuˈaɲtʃɨk/ (n)
Capouan
  mieszkaniec Kapui

kapuański /kˌapuˈaɲski/ (adj)
capouan
  związany z Kapuą, dotyczący Kapui

kapucyn /kaˈpuʦ̑ɨ̃n/ (n)
capucin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu braci kapucynów;

kapusta /kaˈpusta/ (n)
chou
  (botanika, botaniczny) roślina warzywna o jadalnych liściach zbitych w główkę;

kapusta morska /kapˈusta mˈɔrska/ (n)
chou marin, crambé maritime
  (spożywczy) (potocznie, potoczny) modrak morski

kapuś /ˈkapuɕ/ (n)
mouchard, cafard, donneur
  (potocznie, potoczny) donosiciel

kapłan /ˈkapwãn/ (n)
prêtre
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie duchowny po przyjęciu święceń mający prawo do odprawiania mszy i udzielania sakramentów świętych

kapłański /kapˈwãj̃sʲci/ (adj)
sacerdotal
  związany z kapłaństwem lub kapłanem

kapłon /kˈapwɔn/ (n)
chapon
  (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany kogut kury domowej;

kara /ˈkara/ (n)
peine, châtiment
  dolegliwość wymierzona jako sankcja

kara cielesna /ˈkara ʨ̑ɛˈlɛsna/ (n)
châtiment corporel
  kara mająca na celu zadanie bólu fizycznego osobie karanej;

kara śmierci /ˈkara ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
peine capitale, peine de mort
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara polegająca na pozbawieniu życia sprawcy przestępstwa;

karabin /kaˈrabʲĩn/ (n)
fusil
  (wojskowość, wojskowy) indywidualna broń strzelecka o długiej lufie;

karabin maszynowy /kaˈrabʲĩn ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
mitrailleuse
  (wojskowość, wojskowy) zespołowa broń samoczynna zasilana amunicją o kalibrze do 20 mm;

karabinek /ˌkaraˈbʲĩnɛk/ (n)
carabine
  indywidualna broń strzelecka o lufie krótszej niż w karabinie;

karafka /kaˈrafka/ (n)
carafe
  rodzaj butelki z wąską szyjką;

karaibski /ˌkaraˈ<sup>j</sup>ipsʲci/ (adj)
caraïbe
  dotyczący Karaibów (obszaru) lub Morza Karaibskiego

karakuł /kaˈrakuw/ (n)
karakul
  (zoologia, zoologiczny) owca pochodzenia azjatyckiego, której jagnię ma sierść zwiniętą w charakterystyczne loki;

karakuły /ˌkaraˈkuwɨ/ (n)
astrakan
  (potocznie, potoczny) futro ze skór jagniąt karakułów;

karalny /kaˈralnɨ/ (adj)
punissable
  taki, który podlega karze

karaluch /kaˈralux/ (n)
blatte, cafard
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Blatta orientalis, duży, żyjący w siedliskach ludzkich owad żywiący się produktami spożywczymi;

karambol /kaˈrãmbɔl/ (n)
carambolage
  zderzenie się ze sobą wielu pojazdów naraz

karangioza /ˌkarãŋʲˈɟɔza/ (n)
karaghiosis
  rodzaj ludowego greckiego i tureckiego teatru cieni

karawan /karˈavan/ (n)
corbillard
  pojazd do przewozu trumny ze zwłokami

karawana /ˌkaraˈvãna/ (n)
caravane
  wielbłądzia ekspedycja transportowa lub pielgrzymkowa na pustyni;

karawela /ˌkaraˈvɛla/ (n)
caravelle
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednopokładowy, dwu- lub trójmasztowy żaglowiec o wysokich nadbudówkach na dziobie i rufie, używany od XV do XVII wieku;

karać /ˈkaraʨ̑/ (v)
punir
  wymierzać karę

karbonariusz /kˌarbɔnˈarjuʃ/ (n)
carbonari
  (historia, historyczny, historycznie) członek tajnego stowarzyszenia, założonego we Włoszech na początku XIX w., zorganizowanego na wzór masonerii, walczącego o zjednoczenie kraju;

karbunkuł /karˈbũŋkuw/ (n)
escarboucle
  (przestarzałe, przestarzały) (poetycki, poetycko) bliżej nieokreślony kamień szlachetny barwy czerwonej (np. rubin, granat)

karbunkułowy /ˌkarbũŋkuˈwɔvɨ/ (adj)
charbonneuse, charbonneux
  (medycyna, medyczny) (przymiotnik) od karbunkuł

karcianka /kartɕˈaŋka/ (n)
jeu de carte
  (potocznie, potoczny) gra karciana, najczęściej w odniesieniu do gry komputerowej

karczoch /ˈkarʧ̑ɔx/ (n)
artichaut
  (botanika, botaniczny) Cynara scolymus, rodzaj wieloletnich roślin z rodziny astrowatych;

kardamon /karˈdãmɔ̃n/ (n)
cardamome
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku kardamon malabarski lub któregoś z innych gatunków należącego do rodzaju Elettaria;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z suszonych nasion lub całych owoców rośliny (1.1)

kardigan /karˈdʲiɡãn/ (n)
cardigan
  rodzaj swetra zapinanego na guziki lub zamek błyskawiczny, wycięty pod szyją, bez kołnierza;

kardiolog /karˈdʲjɔlɔk/ (n)
cardiologue
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób serca i układu naczyniowego

kardiologia /ˌkardʲjɔˈlɔɟja/ (n)
cardiologie
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami i wadami układu sercowo-naczyniowego, ich rozpoznawaniem i leczeniem;

kardiologiczny /ˌkardʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
cardiologique
  związany z kardiologią, dotyczący kardiologii

kardynał /karˈdɨ̃naw/ (n)
cardinal
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim;
  (ornitologia, ornitologiczny) Cardinalis cardinalis, ptak z rodziny łuszczaków;

kariatyda /ˌkarʲjaˈtɨda/ (n)
cariatide
  (architektura, architektoniczny) podpora architektoniczna w postaci kobiecej spełniająca funkcję kolumny lub pilastra, dźwigająca na głowie belkowanie, balkon czy gzyms;

karimata /kˌarimˈata/ (n)
karrimat, tapis de sol
  (turystyka, turystyczny) rodzaj lekkiej maty turystycznej wykonanej z pianki, stosowanej jako izolacja między podłożem a śpiworem;

kariolka /karʲˈjɔlka/ (n)
carriole
  mały, lekki, spacerowy odkryty powóz dwukołowy

kark /kark/ (n)
nuque, bosse
  (anatomia, anatomiczny) tylny fragment szyi powyżej grzbietu

karlica /karˈlʲiʦ̑a/ (n)
naine
  osoba płci żeńskiej o niedoborze wzrostu;

karma /ˈkarma/ (n)
karma
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: przeszłe czyny i zamiary mające wpływ na przyszłość czującej istoty (np. człowieka) i jej następne wcielenia;

karmazyn /karˈmazɨ̃n/ (n)
sébaste
  barwa intensywnie czerwona

karmazynowy /kˌarmazɨnˈɔvɨ/ (adj)
cramoisi
  intensywnie czerwony

karmiczny /karˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
karmique
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) / (filozofia, filozoficzny) związany z karmą, dotyczący karmy

karmić /ˈkarmʲiʨ̑/ (v)
nourrir
  dostarczać jedzenia, dawać pożywienie, żywić kogoś

karmić piersią /kˈarmitɕ pʲˈɛrɕɔ̃/ (v)
allaiter
  (fizjologia, fizjologiczny) żywić potomstwo mlekiem pochodzącym z własnego gruczołu piersiowego

karnacja /karˈnaʦ̑ʲja/ (n)
carnation
  koloryt skóry człowieka

karnal /ˈkarnal/ (n)
chaperon
  kapturek zakładany sokołowi przez sokolnika dla ograniczenia agresywności

karnizm /kˈarɲizm/ (n)
carnisme
  (socjologia, socjologiczny) system przekonań, zachowań lub ideologia, która przyzwala człowiekowi na jedzenie określonych zwierząt

karoseria /ˌkarɔˈsɛrʲja/ (n)
carrosserie
  wierzchnia część nadwozia pojazdu (najczęściej samochodu);

karotenoid /ˌkarɔtɛ̃ˈnɔ<sup>j</sup>it/ (n)
caroténoïde
  (biochemia, biochemiczny) substancja z grupy organicznych związków chemicznych, żółtych, czerwonych, pomarańczowych i różowych barwników roślinnych, które stanowią naturalne przeciwutleniacze;

karp /karp/ (n)
carpe
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Cyprinus carpio, ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, hodowlana;

karpacki /karˈpaʦ̑ʲci/ (adj)
carpatique
  dotyczący Karpat, związany z Karpatami, pochodzący z Karpat

karta do głosowania /kˈarta dɔ ɡwˌɔsɔvˈaɲʲa/ (n)
bulletin de vote
  (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kartka papieru służąca do tajnego głosowania w wyborach

karta graficzna /ˈkarta ɡraˈfʲiʧ̑na/ (n)
carte graphique, carte vidéo
  (informatyka, informatyczny) urządzenie odpowiadające za wyświetlany obraz na monitorze komputera;

karta kredytowa /ˈkarta ˌkrɛdɨˈtɔva/ (n)
carte de crédit
  (bankowość, bankowy) karta magnetyczna uprawniająca do korzystania ze środków pieniężnych przyznanych jej posiadaczowi w ramach limitu kredytowego ustalonego przez daną instytucję finansową;

karta pamięci /kˈarta pamjˈɛɲtɕi/ (n)
carte mémoire
  (informatyka, informatyczny) niewielki, przenośny półprzewodnikowy nośnik danych stosowany m.in. w aparatach fotograficznych i smartfonach;

kartagiński /ˌkartaˈɟĩj̃sʲci/ (adj)
carthaginois
  związany z Kartaginą

kartezjański /kˌartɛzjˈaɲski/ (adj)
cartésien
  związany z osobą lub dorobkiem naukowym i filozoficznym Kartezjusza

kartka /ˈkartka/ (n)
feuille
  luźny arkusz papieru; też: część składowa książki, zeszytu, czasopisma itp. obejmująca dwie strony

karuna /karˈuna/ (n)
karuna
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) jedna koncepcji miłości w buddyzmie i dźinizmie, która opiera się o empatię i okazywanie dobroci cierpiącym;

karuzela /ˌkaruˈzɛla/ (n)
carrousel, manège
  urządzenie do zabawy, które się kręci;

karykaturzysta /kˌarɨkˌatuʒˈɨsta/ (n)
caricaturiste
  (sztuka) rysownik karykatur, autor karykatur

karyncki /karˈɨntski/ (adj)
carinthien
  związany z Karyntią, dotyczący Karyntii

karłowatość /kˌarwɔvˈatɔɕtɕ/ (n)
nanisme
  bycie karłowatym, bycie karłem

kasacja /kaˈsaʦ̑ʲja/ (n)
cassation
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) odwołanie od orzeczenia sądu niższej instancji skierowane do sądu wyższej instancji;

kasjer /ˈkasʲjɛr/ (n)
caissier
  pracownik instytucji finansowej lub firmy handlowej przyjmujący lub wypłacający pieniądze

kask /kask/ (n)
casque
  rodzaj ochronnego nakrycia głowy;

kaskada /kaˈskada/ (n)
cascade
  (geografia, geograficzny) rodzaj wodospadu, w którym woda spada z kilku kolejnych progów lub stopni;

kaskader /kaskˈadɛr/ (n)
cascadeur
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba zastępująca aktora w ryzykownych albo technicznie wymagających scenach

kasować /kaˈsɔvaʨ̑/ (v)
casser
  likwidować coś, znosić lub unieważniać

kasowy /kasˈɔvɨ/ (adj)
de caisse
  (bankowość, bankowy) dotyczący operacji pieniężnych dokonywanych w kasie
  odnoszący się do kasy
rentable
  (potocznie, potoczny) dający bardzo duże zyski

kastet /kˈastɛt/ (n)
coup-de-poing
  broń do walki wręcz w kształcie zespojonych ze sobą pierścieni;

kastylijski /kˌastɨlˈijski/ (adj)
castillan
  związany z Kastylią, dotyczący Kastylii

kasyno /kaˈsɨ̃nɔ/ (n)
mess
  (wojskowość, wojskowy) lokal gastronomiczny w koszarach wojskowych lub na terenie garnizonu przeznaczony dla wojskowych i ich rodzin;
casino
  ekskluzywny lokal rozrywkowy przeznaczony do legalnego uprawiania hazardu;

kasza /ˈkaʃa/ (n)
gruau
  (spożywczy) spreparowane ziarna zbóż (np. gryki, jęczmienia) przygotowane do gotowania;

kasza jaglana /ˈkaʃa jaɡˈlãna/ (n)
millet
  (spożywczy) obłuszczone ziarniaki prosa zwyczajnego, kasza z łuskanego ziarna prosa

kaszalot /kaˈʃalɔt/ (n)
cachalot
  (zoologia, zoologiczny) Physeter macrocephalus, waleń z rodziny kaszalowatych o dużej głowie i potężnej poziomej płetwie ogonowej;

kaszanka /kaˈʃãnka/ (n)
boudin
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób wędliniarski z kaszy lub ryżu, krwi oraz niekiedy podrobów;

kaszel /ˈkaʃɛl/ (n)
toux
  nagłe wyrzucenie powietrza z płuc połączone z zachrypnięciem, spodowane podrażnieniem układu oddechowego;

kaszleć /ˈkaʃlɛʨ̑/ (v)
tousser
  gwałtownie wyrzucać powietrze z płuc

kaszmir /kˈaʃmir/ (n)
cachemire
  (włókiennictwo) miękka tkanina z wełny kóz kaszmirskich;

kasztan /ˈkaʃtãn/ (n)
châtaigner
  (botanika, botaniczny) Castanea Mill., rodzaj krzewów lub drzew z rodziny bukowatych;
châtaigne, marron
  nasienie kasztanowca

kasztanowaty /ˌkaʃtãnɔˈvatɨ/ (adj)
alezan
  (jeździectwo, jeździecki) o koniu: o brązowożółtej sierści oraz grzywie i ogonie tej samej barwy lub jaśniejszej

kasztanowiec /ˌkaʃtãˈnɔvʲjɛʦ̑/ (n)
marronnier
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Aesculus L., rodzaj krzewów lub drzew z rodziny kasztanowcowatych;

kasztanowy /ˌkaʃtãˈnɔvɨ/ (adj)
marron
  mający kolor rudawobrązowy, taki jak kolor owocu kasztanowca

kaszubski /kaˈʃupsʲci/ (adj)
kachoube, cachoube
  odnoszący się do Kaszub lub Kaszubów

kaszubski /kaˈʃupsʲci/ (n)
kachoube, cachoube
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa języka;

kat /kat/ (n)
bourreau
  osoba wykonująca wyroki sądowe skazujące na chłostę, tortury lub śmierć;

katabasis /kˌatabˈaɕis/ (n)
catábasis
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) topos literacki zejścia bohatera do świata umarłych;

katafalk /kaˈtafalk/ (n)
catafalque
  podwyższenie, na którym stawia się trumnę podczas nabożeństwa żałobnego;

kataforeza /kˌatafɔrˈɛza/ (n)
cataphorèse
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) zjawisko zachodzące w płynach pod wpływem pola elektrycznego, polegające na ruchu dodatnio naładowanych cząstek w kierunku katody

kataklizm /katˈaklizm/ (n)
cataclysme
  gwałtowne zmiany w przyrodzie wywołujące znaczne zniszczenia, spustoszenie

katalityczny /ˌkatalʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
catalytique
  (chemia, chemiczny) związany z katalizą, dotyczący katalizy, polegający na katalizie

katalizator samochodowy /ˌkatalʲiˈzatɔr ˌsãmɔxɔˈdɔvɨ/ (n)
convertisseur catalytique
  (motoryzacja) (zobacz) reaktor katalityczny

katalogować /ˌkatalɔˈɡɔvaʨ̑/ (v)
cataloguer
  tworzyć katalog

kataloński /ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
catalan
  związany z Katalonią

kataloński /ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/ (n)
catalan
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Katalonii;

katana /kaˈtãna/ (n)
katana
  rodzaj miecza japońskiego;

katapulta /ˌkataˈpulta/ (n)
catapulte
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) oblężnicza machina wojenna używana w starożytności i w średniowieczu do miotania ciężkich pocisków;

katarynka /kˌatarˈɨŋka/ (n)
orgue de Barbarie
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) urządzenie mechaniczne, napędzane korbą, odtwarzające muzykę zapisaną na specjalnych kartach dziurkowanych, które sterują piszczałkami;

kataster /katˈastɛr/ (n)
cadastre
  (geodezja, geodezyjny) wykonywany dla celów podatkowych spis obiektów i oszacowanie przychodów

katastralny /ˌkataˈstralnɨ/ (adj)
cadastral
  (przymiotnik) od kataster (kadaster)

katastrofa /ˌkataˈstrɔfa/ (n)
catastrophe
  tragiczny wypadek, którego skutkiem jest czasami śmierć wielu ludzi

katastrofa ekologiczna /ˌkataˈstrɔfa ˌɛkɔlɔˈɟiʧ̑na/ (n)
catastrophe écologique, crise écologique
  zmiana środowiska przyrodniczego danego gatunku lub populacji w sposób uniemożliwiający jej przetrwanie

katastrofista /kˌatastrɔfˈista/ (n)
catastrophiste
  mężczyzna cechujący się katastrofizmem, zwolennik katastrofizmu (zwłaszcza pisarz lub filozof)

katastrofistka /kˌatastrɔfˈistka/ (n)
catastrophiste
  kobieta cechująca się katastrofizmem

katańczyk /katˈaɲtʃɨk/ (n)
Catanais
  mieszkaniec Katanii; osoba z tego miasta

katański /katˈaɲski/ (adj)
catanais
  związany z Katanią, dotyczący Katanii

katechizm /katˈɛçizm/ (n)
catéchisme
  (kościelny) podręcznik do katechezy
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wykład podstawowych zasad doktryny chrześcijańskiej;

katedra /kaˈtɛdra/ (n)
cathédrale
  (kościelny) główny kościół diecezji;
chaire
  greckie krzesło z oparciami, tron
  szeroki stół wykładowcy, podium pod tym stołem

kategoria /ˌkatɛˈɡɔrʲja/ (n)
catégorie
  każdy z rodzajów, na które podzielona jest zbiorowość według pewnej klasyfikacji

kategorycznie /ˌkatɛɡɔˈrɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
catégoriquement
  w sposób kategoryczny

kategoryzacja /ˌkatɛɡɔrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
catégorisation
  podział na kategorie, klasyfikacja

katharewusa /kˌasarɛvˈusa/ (n)
katharévousa
  (językoznawstwo, językoznawczy) greka oczyszczona, sztuczny język grecki stworzony na początku XIX w.;

katiusza /katjˈuʃa/ (n)
Katioucha
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) (potocznie, potoczny) zbiorcza nazwa kilku typów radzieckich mobilnych (montowanych na samochodach ciężarowych) wyrzutni rakietowych, wprowadzonych w czasie drugiej wojny światowej;

katmandzki /katˈmãnʦ̑ʲci/ (adj)
katmandais
  odnoszący się do miasta Katmandu

katoda /kaˈtɔda/ (n)
cathode
  (elektryczność) elektroda o ujemnym potencjale;

katolicki /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ʲci/ (adj)
catholique
  związany z katolicyzmem i katolikami, dotyczący katolicyzmu

katolicyzm /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
catholicisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych;

katolik /kaˈtɔlʲik/ (n)
catholique
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek Kościoła katolickiego

kaucja /ˈkawʦ̑ʲja/ (n)
caution
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) suma pieniężna złożona jako gwarancja dotrzymania zobowiązania

kauczuk /kˈawtʃuk/ (n)
caoutchouc
  surowiec do produkcji gumy;

kaukaski /kawˈkasʲci/ (adj)
caucasien
  wywodzący się z Kaukazu

kawa /ˈkava/ (n)
café
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) napój przygotowany z palonych i rozdrobnionych ziaren kawowych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) ziarna rośliny (1.1), z których po odpowiednim przygotowaniu można uzyskać aromatyczny napój (1.3)
caféier, café
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) kawowiec, drzewo lub krzew z rodziny marzanowatych Coffea

kawa arabska /ˈkava ːˈrapska/ (n)
caféier d'Arabie
  (botanika, botaniczny) gatunek roślin z rodziny marzanowatych;

kawa po turecku /ˈkava ˌpɔ‿tuˈrɛʦ̑ku/ (n)
café oriental, café turc, café à la turque
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drobno zmielona kawa przygotowywana w tradycyjny arabski sposób w małym tygielku (dżezwie), często z przyprawami (anyżem gwiazdkowym, cynamonem, imbirem, kardamonem lub wanilią)

kawaler /kaˈvalɛr/ (n)
cavalier, chevalier
  (przestarzałe, przestarzały) rycerz
célibataire
  mężczyzna, który nigdy nie był żonaty
chevalier
  mężczyzna, który otrzymał dany order
garçon, jeune homme
  młody mężczyzna, młodzieniec

kawaleria /ˌkavaˈlɛrʲja/ (n)
cavalerie
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących konno;

kawalkada /ˌkavalˈkada/ (n)
cavalcade
  grupa jeźdźców albo pojazdów, które zmierzają do jednego celu

kawał /ˈkavaw/ (n)
blague
  (potocznie, potoczny) dowcip, śmieszna historyjka
pièce, morceau
  (zgrubienie) od kawałek

kawałek /kaˈvawɛk/ (n)
morceau, bout
  fragment pewnej całości

kawiarka /kaˈvʲjarka/ (n)
cafetière italienne, cafetière moka, moka
  ciśnieniowy czajniczek do parzenia kawy

kawiarnia /kaˈvʲjarʲɲa/ (n)
café
  lokal, w którym podaje się kawę i inne napoje;

kawior /ˈkavʲjɔr/ (n)
caviar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przekąska z solonej ikry niektórych gatunków ryb (np. łososia, dorsza), w kolorze czarnym lub czerwonym;

kawitacja /kˌavitˈatsja/ (n)
cavitation
  (fizyka, fizyczny) zjawisko gwałtownego tworzenia się bąbelków gazu w cieczy pod wpływem zmian ciśnienia;

kawka /ˈkafka/ (n)
choucas
  (ornitologia, ornitologiczny) Coloeus, ptak z rodziny krukowatych;
petit noir
  (zdrobniale) od: kawa (napój)

kawowiec /kaˈvɔvʲjɛʦ̑/ (n)
caféier
  (botanika, botaniczny) Coffea wiecznie zielony krzew i drzewo z rodziny marzanowatych;

kazanie /kaˈzãɲɛ/ (n)
sermon
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) nadęta mowa umoralniająca
sermon, prêche
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna przemowa, której celem jest przekazanie prawd wiary i zasad życia moralnego, w chrześcijaństwie także część mszy lub nabożeństwa;

kazaski /kaˈzasʲci/ (adj)
kazakh
  odnoszący się do Kazachów lub Kazachstanu

kazeina /ˌkazɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
caséine
  (biochemia, biochemiczny) białko z mleka ssaków;

kazirodczy /kˌazirˈɔttʃɨ/ (adj)
incestueux
  związany z kazirodztwem

kazirodztwo /kˌazirˈɔtstfɔ/ (n)
inceste
  stosunki płciowe z osobą blisko spokrewnioną, rodzaj parafilii;

kaznodzieja /kˌaznɔdʑˈɛja/ (n)
prédicateur
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto wygłasza kazania;

kaznodzieja nienawiści /kˌaznɔdʑˈɛja ɲʲˌɛnavˈiɕtɕi/ (n)
prédicateur incitant à la haine
  osoba siejąca publicznie ideologiczną nienawiść, często podbudowaną religijnie

kazuar /kaˈzu<sup>w</sup>ar/ (n)
casoar
  (ornitologia, ornitologiczny) Casuarius, duży, australijski, tasmański i nowogwinejski nielot;

kazuar hełmiasty /kaˈzu<sup>w</sup>ar xɛwˈmʲjastɨ/ (n)
casoar à casque
  (ornitologia, ornitologiczny) Casuarius casuarius, zagrożony wyginięciem gatunek australijskiego kazuara;

kał /kaw/ (n)
excrément, selles
  (fizjologia, fizjologiczny) wydalone, niestrawione resztki pokarmowe;

kałamarz /kaˈwãmaʃ/ (n)
encrier
  pojemnik do przechowywania atramentu lub tuszu;

kałasznikow /kˌawaʃɲˈikɔf/ (n)
kalashnikov, kalachnikov
  (wojskowość, wojskowy) karabinek automatyczny radzieckiej konstrukcji;

kałdun /kˈawdun/ (n)
bedaine
  (potocznie, potoczny) duży brzuch

kałuża /kaˈwuʒa/ (n)
flaque
  płytki dołek wypełniony wodą, błotem

każdy /ˈkaʒdɨ/ (pronoun)
chaque, tout, chacun
  odnoszący się do wszystkich, wszystkiego w danym zbiorze, bez wyjątku

kciuk /cʨ̑uk/ (n)
pouce
  (anatomia, anatomiczny) pierwszy palec dłoni u ssaków naczelnych, położony przeciwstawnie do pozostałych palców;

keczup /ˈkɛʧ̑up/ (n)
ketchup
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) sos z pomidorów z przyprawami, stosowany na zimno jako dodatek do potraw;

kefija /kɛˈfʲija/ (n)
keffieh, kéfié
  tradycyjne arabska chusta noszona jako nakrycie głowy;

kefir /ˈkɛfʲir/ (n)
kéfir
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój otrzymywany ze sfermentowanego mleka pasteryzowanego;

keks /kɛks/ (n)
cake, plum-cake
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto biszkoptowe z bakaliami;

kelner /ˈkɛlnɛr/ (n)
garçon, garçon de café
  osoba w restauracji przyjmująca zamówienie i przynosząca potrawy

kenijski /kɛ̃ˈɲijsʲci/ (adj)
kenyan, kényan
  odnoszący się do państwa Kenia

kenoza /kɛnˈɔza/ (n)
kénose
  (teologia, teologiczny) wcielenie jako dobrowolne, zbawcze samouniżenie się Chrystusa, poprzez wyrzeczenie się atrybutów Bożych;
  (teologia, teologiczny) zstąpienie Ducha Świętego i jego przebywanie w Kościele

kenozoik /ˌkɛ̃nɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
Cénozoïque
  (geologia, geologiczny) najmłodsza era w dziejach Ziemi;

kerato- /kɛrˈatɔ/
kérato-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z rogiem, rogówką, zrogowaceniem

keratolityczny /kˌɛratˌɔlitˈɨtʃnɨ/ (adj)
kératolytique
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rozpuszczający zrogowaciałą warstwę naskórka

kermesyt /kɛrmˈɛsɨt/ (n)
kermésite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczków, tlenosiarczek antymonu;

khir /kçˈir/ (n)
kheer
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) indyjskie słodkie danie przygotowane na bazie ryżu, mleka (często także kokosowego); rodzaj puddingu

khmerski /ˈkmɛrsʲci/ (adj)
khmer
  związany z Khmerami z Kambodży

khmerski /ˈkmɛrsʲci/ (n)
khmer
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Kambodży, używany również w Tajlandii, Wietnamie i Chinach

kibel /ˈcibɛl/ (n)
chiotte
  (potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) toaleta albo sam klozet, często zaniedbany

kibic /ˈcibʲiʦ̑/ (n)
supporter
  osoba interesująca się danym sportem, przyglądająca się rozgrywkom sportowym, kibicująca jakiejś drużynie sportowej lub sportowcowi;

kichać /ˈcixaʨ̑/ (v)
éternuer
  gwałtownie wypuszczać powietrze z powodu podrażnienia nosa np. przez kurz

kichnięcie /kixɲʲˈɛɲtɕɛ/ (n)
éternuement, atchoum
  gwałtowne wyrzucenie powietrza przez nos z towarzyszącym charakterystycznym odgłosem

kici, kici /kˈitɕi kˈitɕi/ (interjection)
minou, minou
  …służąca do nawoływania kota

kicz /ciʧ̑/ (n)
kitsch
  mierne artystycznie dzieło lub utwór, który jest wyrazem złego, ale popularnego gustu

kiedy /ˈcɛdɨ/ (pronoun)
quand
  …służący do tworzenia pytań o czasie jakiegoś wydarzenia
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających czas jakiegoś zdarzenia

kiedy indziej /ˈcɛdɨ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j/ (adv)
une autre fois
  w jakimś innym czasie, przy innej okazji

kiedykolwiek /ˌcɛdɨˈkɔlvʲjɛk/ (adv)
n'importe quand, jamais
  w dowolnym, nieokreślonym czasie

kiedyś /ˈcɛdɨɕ/ (indefinitePronoun)
autrefois, jadis
  w pewnym czasie, w jakiejś chwili (w nieokreślonej przeszłości lub przyszłości)

kielich /ˈcɛlʲix/ (n)
calice
  naczynie do picia z czarką na smukłej nóżce;

kieliszek /cɛˈlʲiʃɛk/ (n)
verre
  zawartość kieliszka (1.1)
coupe, verre
  zazwyczaj szklane naczynie z podstawką i nóżką, przeznaczone do konsumpcji niektórych napojów alkoholowych jak wino, koniak, drinki i koktajle;

kielnia /ˈcɛlʲɲa/ (n)
truelle
  narzędzie murarskie składające się z płaskiej stalowej płytki i trzonka;

kiepsko /kʲˈɛpskɔ/ (adv)
pas bien
  (potocznie, potoczny) z poczuciem braku sił i zdrowia

kierowca /cɛˈrɔfʦ̑a/ (n)
conducteur, chauffeur, automobiliste
  osoba kierująca pojazdem (mężczyzna lub kobieta)

kierownica /ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
contre-rail
  (kolejnictwo) element rozjazdu torowego;
volant
  (motoryzacja) element służący do zmiany kierunku jazdy pojazdu;

kierunek /cɛˈrũnɛk/ (n)
direction
  droga, linia łącząca miejsce początku ruchu z końcem ruchu, w domyśle określająca cel

kierunkowskaz /ˌcɛrũŋˈkɔfskas/ (n)
clignotant
  (motoryzacja) urządzenie służące do sygnalizowania zamiaru zmiany kierunku poruszania się
poteau indicateur
  (zobacz) drogowskaz; znak wskazujący drogę

kiesa /ˈcɛsa/ (n)
bourse
  (dawniej, dawny) woreczek wykorzystywany do przechowywania pieniędzy

kieszeń /ˈcɛʃɛ̃ɲ/ (n)
poche
  (krawiectwo) rodzaj małego schowka np. w ubraniu lub torbie;

kieszonkowiec /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
pickpocket, voleur à la tire
  osoba, która kradnie przedmioty z kieszeni ludzi

kiełbasa /cɛwˈbasa/ (n)
saucisse, saucisson
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wędlina z rozdrobnionego mięsa w osłonce sztucznej lub z jelita zwierzęcego;

kiełek /kʲˈɛwɛk/ (n)
brin
  (botanika, botaniczny) cześć zarodka zawierająca część korzeniową i pąk

kij /cij/ (n)
batte
  (sport, sportowy) długi przyrząd sportowy do uderzania
bâton
  długi patyk;

kij bejsbolowy /kˈij bˌɛjzbɔlˈɔvɨ/ (n)
batte de baseball
  (sport, sportowy) pałka używana do odbijania piłki podczas gry w baseball

kijanka /ciˈjãnka/ (n)
têtard
  (zoologia, zoologiczny) prowadząca wodny tryb życia larwa płazów;

kilo- /ˈcilɔ/
kilo-
  (fizyka, fizyczny) (informatyka, informatyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednostki miary tysiąc razy większe od podstawowych;

kiloherc /kilˈɔxɛrts/ (n)
kilohertz
  (metrologia, metrologiczny) jednostka częstotliwości równa tysiącowi herców

kilometr /ciˈlɔ̃mɛtr̥/ (n)
kilomètre
  jednostka długości równa tysiącowi metrów;

kilometraż /ˌcilɔ̃ˈmɛtraʃ/ (n)
kilométrage
  przebyta droga zmierzona w kilometrach

kilowatogodzina /ˌcilɔvatɔɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
kilowatt-heure
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) (elektryczność) ilość energii elektrycznej równa pracy wykonywanej przez prąd o mocy 1 kilowata w ciągu jednej godziny;

kimono /cĩˈmɔ̃nɔ/ (n)
kimono
  tradycyjny strój japoński;

kinematograf /kˌinɛmatˈɔɡraf/ (n)
cinématographe
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) aparat do realizacji i ekranowej projekcji ruchomych obrazów;

kinematyka /ˌcĩnɛ̃ˈmatɨka/ (n)
cinématique
  (fizyka, fizyczny) dział mechaniki zajmujący się badaniem ruchu ciał;

kinezjologia /kˌinɛzjɔlˈɔɡja/ (n)
kinésiologie
  nauka o mięśniach w ruchu;

kino /ˈcĩnɔ/ (n)
cinéma
  (sztuka) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) budynek, w którym wyświetla się filmy
  ogół filmów, które mają wspólną cechę, np. kraj produkcji, tematykę;

kiosk /cɔsk/ (n)
kiosque
  mała budka handlowa, w której sprzedaje się m.in. pisma, bilety, papierosy

kirgiski /cirʲˈɟisʲci/ (adj)
kirghiz, kirghize
  odnoszący się do Kirgistanu lub Kirgizów

kirgiski /cirʲˈɟisʲci/ (n)
kirghiz, kirghize
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Kirgistanu;

kirys /ˈcirɨs/ (n)
cuirasse
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) tułowiowa część zbroi;

kiwi /ˈki.vʲi/ (n)
kiwi
  (spożywczy) zielony w środku owoc aktinidii o meszkowatej brązowej skórce;
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzina ptaków nielotów zamieszkująca tylko Nową Zelandię;

kiła /ˈciwa/ (n)
syphilis
  (medycyna, medyczny) choroba weneryczna wywoływana przez krętka bladego;

klacz /klaʧ̑/ (n)
jument
  (zoologia, zoologiczny) samica ssaków nieparzystokopytnych, szczególnie samica konia;

klaka /ˈklaka/ (n)
claque
  opłacona przez artystę grupa osób, które za wynagrodzenie wyrażają zachwyt nad jego dziełem

klakier /ˈklacɛr/ (n)
claquer
  osoba opłacona przez artystę, która za wynagrodzenie wyraża zachwyt nad jego dziełem

klakson /ˈklaksɔ̃n/ (n)
klaxon
  (motoryzacja) urządzenie służące do wydawania sygnałów dźwiękowych (najczęściej w celu ostrzeżenia);

klamka /ˈklãmka/ (n)
poignée, cadole, loquet
  dźwignia przy drzwiach lub oknach, umożliwiająca ich otwieranie i zamykanie

klan /klãn/ (n)
klan
  (historia, historyczny, historycznie) patriarchalny klan (1.1) z silnym przywódcą w dawnej Irlandii i Szkocji;
  wielopokoleniowa rodzina, której członkowie są silnie ze sobą związani;
  związek osób wspierających się i mających wspólne interesy

klaps /klaps/ (n)
fessée
  uderzenie otwartą dłonią w pośladek

klarnet /ˈklarnɛt/ (n)
clarinette
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty drewniany ze stroikiem;

klasy /klˈasɨ/ (n)
marelle
  zabawa dziecięca polegająca na przeskakiwaniu pól narysowanych kredą

klasycyzm /klasˈɨtsɨzm/ (n)
classicisme
  (architektura, architektoniczny) (sztuka) prąd w sztuce, muzyce, architekturze i literaturze europejskiej zapoczątkowany w renesansie a obecny do końca XVIII w., nawiązujący do wzorców oraz tematów antyku greckiego i rzymskiego;

klasyfikować /klˌasɨfikˈɔvatɕ/ (v)
classifier, classer
  dokonywać klasyfikacji, dzielić osoby, przedmioty, zjawiska na grupy wedle określonej zasady

klasyk /klˈasɨk/ (n)
classique
  autor dzieł zaliczanych do klasyki

klasztorny /klaˈʃtɔrnɨ/ (adj)
monastique
  związany z klasztorem, dotyczący klasztoru

klatka /ˈklatka/ (n)
cage
  skrzynia, pomieszczenie z prętów lub siatki

klatka piersiowa /ˈklatka pʲjɛrʲˈɕɔva/ (n)
thorax, poitrine
  (anatomia, anatomiczny) część ciała chroniąca żebrami płuca i serce;

klatka schodowa /ˈklatka sxɔˈdɔva/ (n)
cage d'escalier
  biegnące przez kilka kondygnacji, wydzielone pomieszczenie przeznaczone na schody;

klaustrofobia /ˌklawstrɔˈfɔbʲja/ (n)
claustrophobie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem w pomieszczeniu zamkniętym lub ciasnym

klauzula /klawˈzula/ (n)
clause
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zastrzeżenie lub warunek w dokumencie prawnym;

klawiatura /ˌklavʲjaˈtura/ (n)
clavier
  część maszyny do pisania, komputera i innych urządzeń, wyposażona w klawisze i pozwalająca na wprowadzanie znaków
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) układ klawiszy umieszczonych kolejno obok siebie, zamocowanych w odpowiedni sposób, ułatwiający granie na instrumentach klawiszowych

klawisz /ˈklavʲiʃ/ (n)
touche
  element klawiatury odpowiadający za wydobywanie dźwięku w instrumentach muzycznych lub za wprowadzenie znaku w komputerach, maszynach do pisania itp.;

klecha /ˈklɛxa/ (n)
calotin, cureton
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) duchowny, ksiądz

kleisty /klɛˈistɨ/ (adj)
collant, gluant
  o właściwościach klejenia się, ciągnący się

kleić /ˈklɛ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
coller
  łączyć coś za pomocą kleju, sklejać coś z czymś

klej /klɛj/ (n)
colle
  lepka substancja, rodzaj spoiwa używanego do łączenia przedmiotów

klementynka /klˌɛmɛntˈɨŋka/ (n)
clémentine
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc drzewa (1.1)

kleptomania /ˌklɛptɔ̃ˈmãɲja/ (n)
kleptomanie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne, objawiające się jako trudna lub niemożliwa do powstrzymania potrzeba kradzieży, zwykle nie motywowana zyskiem, ani chęcią posiadania;

kleptomański /klˌɛptɔmˈaɲski/ (adj)
cleptomane
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) związany z kleptomanią lub kleptomanami; mający cechy kleptomana

kler /klɛr/ (n)
clergé
  ogół duchowieństwa danego wyznania lub kraju

klermoncki /klɛrmˈɔntski/ (adj)
clermontois
  związany z Clermontem, dotyczący Clermontu ((współcześnie) Clermont-Ferrand)

klerokracja /klˌɛrɔkrˈatsja/ (n)
clérocratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządzenia, w którym władza należy do kleru

kleryk /ˈklɛrɨk/ (n)
séminariste
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) student seminarium duchownego;

klerykalizm /klˌɛrɨkˈalizm/ (n)
cléricalisme
  tendencja do podporządkowania klerowi i Kościołowi wszelkich dziedzin życia w państwie;

klerykalny /klˌɛrɨkˈalnɨ/ (adj)
clérical
  związany z klerykalizmem, charakterystyczny dla klerykalizmu

klerykał /klɛrˈɨkaw/ (n)
clérical
  zwolennik klerykalizmu, zwolennik podporządkowania życia społecznego, polityki oraz kultury duchowieństwu i Kościołowi

klerykałka /klˌɛrɨkˈawka/ (n)
cléricale
  zwolenniczka klerykalizmu, zwolenniczka podporządkowania życia społecznego, polityki oraz kultury duchowieństwu i Kościołowi

kleszcz /klɛʃʧ̑/ (n)
tique
  (zoologia, zoologiczny) pasożytniczy pajęczak żywiący się krwią;

klient /ˈklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nt/ (n)
client
  (handel, handlowy) osoba kupująca w sklepie, interesant załatwiający sprawy w urzędzie lub placówce usługowej

klif /klʲif/ (n)
falaise
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) wysoki i stromy, często pionowy, urwisty brzeg morza lub jeziora, powstały w wyniku abrazji;

klika /ˈklʲika/ (n)
clique
  (socjologia, socjologiczny) grupa ludzi powiązanych wspólnymi interesami i wspierających się wzajemnie, wbrew interesowi szerszej grupy, do której należą;
  (matematyka, matematyczny) część grafu, w której każdy wierzchołek jest połączony z każdym różnym od niego;

klikać /ˈklʲikaʨ̑/ (v)
cliquer
  (informatyka, informatyczny) naciskać przycisk myszy komputerowej

klimat /ˈklʲĩmat/ (n)
climat
  (geografia, geograficzny) warunki pogodowe przeważające na danym obszarze przez wiele lat;

klimatologiczny /klˌimatˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
climatologique
  związany z klimatologią, dotyczący klimatologii

klimatyczny /ˌklʲĩmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
climatique
  związany z klimatem

klimatyzacja /ˌklʲĩmatɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
climatisation, conditionnement de air
  automatyczny system utrzymywania stałej temperatury i innych warunków klimatycznych w zamkniętym pomieszczeniu;

klimatyzator /ˌklʲĩmatɨˈzatɔr/ (n)
climatiseur
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do klimatyzowania pomieszczeń;

klingoński /kliŋɡˈɔɲski/ (adj)
klingon
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dotyczący Klingonów

klingoński /kliŋɡˈɔɲski/ (n)
klingon
  (językoznawstwo, językoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) sztuczny język używany przez przedstawicieli rasy Klingonów z serialu "Star Trek"

klinicysta /klˌiɲitsˈɨsta/ (n)
clinicien
  (medycyna, medyczny) lekarz mający praktykę w klinice, oddziale, w pracy szpitalnej

kliniczny /kliɲˈitʃnɨ/ (adj)
clinicien
  (medycyna, medyczny) dotyczący lecznictwa zamkniętego
clinique
  (medycyna, medyczny) związany z opisem choroby

klistron /ˈklʲistrɔ̃n/ (n)
klystron
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wytwarzania mikrofal;

klitoridektomia /klˌitɔrˌidɛktˈɔmja/ (n)
clitoridectomie
  chirurgiczne usunięcie łechtaczki; obrzezanie dziewcząt polegające na usunięciu łechtaczki

klomifen /klɔ̃ˈmʲifɛ̃n/ (n)
2 phénoxy- N, N di- éthyl- éthanamine, clomiphène
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) związek organiczny, lek hormonalny blokujący działanie estrogenów, stosowany w leczeniu bezpłodności wynikłej z zaburzeń jajeczkowania;

klon /klɔ̃n/ (n)
clone
  (biologia, biologiczny) zbiór komórek lub cały organizm wywodzący się z jednej komórki, identyczny pod względem genetycznym;
érable
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Acer L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny klonowatych;

klosz /klɔʃ/ (n)
cloche
  szklana osłona na żarówkę

kloszard /ˈklɔʃart/ (n)
clochard
  odziany w łachy żebrak, często bezdomny

klub /klup/ (n)
club
  stowarzyszenie, grupa osób o wspólnych zainteresowaniach

klub nocny /klˈup nˈɔtsnɨ/ (n)
boîte de nuit, discothèque
  lokal rozrywkowy otwarty w nocy;

klub sportowy /klˈup spɔrtˈɔvɨ/ (n)
club sportif
  (sport, sportowy) podstawowa jednostka organizacyjna realizująca cele i zadania w zakresie danej dyscypliny sportu;

klucz /kluʧ̑/ (n)
clé, clef
  przyrząd do otwierania zamka;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak na pięciolinii określający wysokość opisywanych dźwięków;
  kod do szyfru;
  podpowiedź umożliwiająca rozwiązanie zagadki
  narzędzie w postaci dźwigni rozwidlonej na końcu do odkręcania i przykręcania śrub

klucz francuski /ˈkluʧ̑ frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
clef anglaise clé anglaise, clef à molette clé à molette
  (technologia, technika, techniczny) klucz z regulowanym rozstawem szczęk uchwytu;

kląć /klɔ̃ɲʨ̑/ (v)
jurer, sacrer
  używać wyrazów obelżywych lub wulgarnych

klęska /ˈklɛ̃w̃ska/ (n)
défaite
  fatalna przegrana w bitwie
désastre, échec
  wielkie nieszczęście, niepowodzenie lub zniszczenie

kmin rzymski /ˈkmʲĩn ˈʒɨ̃msʲci/ (n)
cumin
  (botanika, botaniczny) Cuminum cyminum L., gatunek rośliny jednorocznej z rodziny selerowatych;

kminek /ˈkmʲĩnɛk/ (n)
cumin
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce jednej z odmian tej rośliny zawierające olejek kminkowy, stosowany w sztuce kulinarnej jako przyprawa oraz w ziołolecznictwie
  (botanika, botaniczny) Carum, rodzaj roślin z rodziny selerowatych;

know-how /knˈɔfxˈɔf/ (n)
savoir-faire
  wiedza technologiczna pozwalająca na wytworzenie jakiegoś wyrobu lub wykonanie jakiejś czynności;

knować /ˈknɔvaʨ̑/ (v)
tramer, cabaler, tisser
  planować, obmyślać potajemnie coś złego, knuć spisek

knuć /knˈutɕ/ (v)
machiner, tramer
  skrycie planować działania przeciw komu

koala /kɔˈala/ (n)
koala
  (zoologia, zoologiczny) nadrzewny ssak australijski;

koalicja /ˌkɔaˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
coalition
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) porozumienie partii politycznych, które realizują wspólne cele polityczne tworząc rząd albo działając w opozycji

kobalt /ˈkɔbalt/ (n)
cobalt
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Co i liczbie atomowej 27;

kobaltyn /kɔbˈaltɨn/ (n)
cobaltine, cobaltite
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarkosoli, siarczek kobaltu i arsenu;

kobiecość /kɔbjˈɛtsɔɕtɕ/ (n)
féminité
  cecha tego, co kobiece

kobiecy /kɔˈbʲjɛʦ̑ɨ/ (adj)
féminin, de femme
  dotyczący kobiety, kobiecości; charakterystyczny dla kobiety

kobieta /kɔˈbʲjɛta/ (n)
femme
  dorosły człowiek płci żeńskiej;

kobuz /ˈkɔbus/ (n)
faucon hobereau
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco subbuteo, ptak drapieżny z rodziny sokołowatych;

kobyła /kɔˈbɨwa/ (n)
jument
  (zoologia, zoologiczny) klacz, samica konia

koc /kɔʦ̑/ (n)
couverture, plaid
  gruba tkanina, zwykle wełniana, najczęściej w kształcie prostokąta, służąca do okrywania w celu ochrony przed zimnem

koc elektryczny /kˈɔts ˌɛlɛktrˈɨtʃnɨ/ (n)
couverture chauffante, couverture électrique
  okrycie z wkładem grzejnym zasilanym elektrycznie

kochajmy się jak bracia, rachujmy się jak Żydzi /kɔˈxajmɨ‿ɕɛ ˈjaɡ ˈbraʨ̑a raˈxujmɨ‿ɕɛ ˈjaɡ ˈʒɨʥ̑i/ (proverb)
les bons comptes font les bons amis
  mimo że jesteśmy przyjaciółmi, niech każdy dba o własne interesy

kochanek /kɔˈxãnɛk/ (n)
amant
  mężczyzna utrzymujący stosunki seksualne bez wchodzenia w związek małżeński

kochanie /kɔˈxãɲɛ/ (interjection)
chéri, chérie
  zwrot do osoby, której chce się okazać uczucie sympatii

kochanka /kɔˈxãnka/ (n)
amante
  kobieta pozostająca w nieformalnym związku seksualnym z mężczyzną

kochany /kɔˈxãnɨ/ (adj)
cher, chéri
  taki, który jest darzony przez kogoś miłością
aimable
  taki, który jest komuś miły, bliski; związany z miłością, kochaniem, sympatią

kochany /kɔˈxãnɨ/ (n)
aimé
  osoba bliska, darzona miłością

kochać /ˈkɔxaʨ̑/ (v)
aimer
  odczuwać miłość do kogoś
  uwielbiać jakąś rzecz
  uwielbiać, darzyć kogoś wielkim podziwem
faire l'amour
  odbywać stosunek seksualny z kimś

kocioł bałkański /kˈɔtɕɔw bawkˈaɲski/ (n)
poudrière des Balkans
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie niestabilnej sytuacji społecznej i politycznej na Bałkanach począwszy od połowy XIX w. do dziś;

kocur /ˈkɔʦ̑ur/ (n)
matou
  samiec kota

koczowniczy /ˌkɔʧ̑ɔvʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
nomade
  związany z koczownictwem i koczownikami, polegający na ciągłej zmianie miejsca pobytu

kod kreskowy /ˈkɔt krɛˈskɔvɨ/ (n)
code à barres, code-barres
  standaryzowany znak graficzny w formie kresek, w którym zapisywana jest informacja do automatycznego odczytania przez specjalne czytniki;

kod pocztowy /kˈɔt pɔtʃtˈɔvɨ/ (n)
code postal
  ciąg cyfr ułatwiający sortowanie i dostarczanie przesyłek

kodeina /kˌɔdɛˈina/ (n)
codéine
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) przeciwkaszlowy lek narkotyczny, pochodna morfiny

kodować /kɔdˈɔvatɕ/ (v)
coder
  szyfrować używając kodu

kodyfikacja /kˌɔdɨfikˈatsja/ (n)
codification
  ujęcie czegoś w spójny system;

koegzystencja /ˌkɔɛɡzɨˈstɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
coexistence
  współistnienie (zwierząt, kultur, ludzi, grup społecznych itp.)

koewolucja /kˌɔɛvɔlˈutsja/ (n)
coévolution
  (biologia, biologiczny) proces współzależnej ewolucji dwóch lub kilku gatunków;

kofeina /ˌkɔfɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
caféine
  (biochemia, biochemiczny) alkaloid znajdujący się w surowcach roślinnych będący środkiem pobudzającym;

kofeinizm /ˌkɔfɛˈ<sup>j</sup>ĩɲism̥/ (n)
caféinisme, caféisme
  uzależnienie od kofeiny

kogeneracja /ˌkɔɡɛ̃nɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
cogénération, co-génération
  (technologia, technika, techniczny) proces jednoczesnego wytwarzania energii elektrycznej i użytkowej energii cieplnej w elektrociepłowni

kogut /ˈkɔɡut/ (n)
coq
  (ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) samiec kury domowej;

kohabitacja /ˌkɔxabʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
cohabitation
  (dawniej, dawny) współżycie, współdziałanie lub współzamieszkiwanie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) współrządzenie organów władzy reprezentujących odmienne opcje polityczne;

koherencja /kˌɔxɛrˈɛntsja/ (n)
cohérence
  wewnętrzna spójność np. tekstu, poglądów, wypowiedzi
  (fizyka, fizyczny) spójność fazowa fal;

koherentny /ˌkɔxɛˈrɛ̃ntnɨ/ (adj)
cohérent
  będący spójną całością

kohorta /kɔˈxɔrta/ (n)
cohorte
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) w starożytnym Rzymie: oddział wojska stanowiący dziesiątą część legionu;

koja /ˈkɔja/ (n)
couchette, banette
  (marynarka) łóżko na statku

kojec /kˈɔjɛts/ (n)
parc
  zagroda dla małych dzieci do bezpiecznej zabawy;

kojot /ˈkɔjɔt/ (n)
coyote
  (zoologia, zoologiczny) Canis latrans, preriowy drapieżnik przypominający wilka;

kok /kɔk/ (n)
chignon
  (fryzjerstwo, fryzjerski) włosy upięte w węzeł z tyłu głowy

kokarda /kɔˈkarda/ (n)
cocarde
  rodzaj ozdoby, zawiązana wstążka

kokietka /kɔkʲˈɛtka/ (n)
coquette
  kobieta zalotna, starająca się podobać, wywrzeć wrażenie swym zachowaniem, strojem itp.

kokietować /ˌkɔcɛˈtɔvaʨ̑/ (v)
aguicher, faire des coquetterie, minauder
  starać się komuś spodobać, zwykle okazując seksapil

kokon /kˈɔkɔn/ (n)
cocon
  (zoologia, zoologiczny) powłoka osłaniająca larwy lub jaja niektórych zwierząt;

kokoryczka wielokwiatowa /kˌɔkɔrˈɨtʃka vʲˌɛlɔkfʲatˈɔva/ (n)
sceau de Salomon multiflore
  (botanika, botaniczny) Polygonatum multiflorum, gatunek byliny z rodzaju kokoryczka;

kokos /ˈkɔkɔs/ (n)
cocotier
  (botanika, botaniczny) palma kokosowa (kokos właściwy, Cocos nucifera L.);
noix de coco
  (spożywczy) owoc palmy kokosowej (1.1)

kokosznik /kɔˈkɔʃʲɲik/ (n)
kokochnik
  kobiece wysokie nakrycie głowy używane dawniej w Rosji;

kolacja /kɔˈlaʦ̑ʲja/ (n)
dîner, souper
  ostatni posiłek w ciągu dnia

kolano /kɔˈlãnɔ/ (n)
genou
  (anatomia, anatomiczny) największy staw w organizmie człowieka, łączy dwie części nogi: udo i łydkę;

kolaż /kɔlˈaʃ/ (n)
collage
  (sztuka) kompozycja plastyczna wykonana z kawałków różnych materiałów, fragmentów innych obiektów;

kolba /ˈkɔlba/ (n)
spadice, épi
  (botanika, botaniczny) rodzaj kwiatostanu i owocostanu;
ampoule, ballon
  (technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) szklane naczynie laboratoryjne z szyjką;
crosse
  (wojskowość, wojskowy) uchwyt broni strzeleckiej;

kolchicyna /ˌkɔlxʲiˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
colchicine
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek organiczny z grupy alkaloidów, silnie trująca, otrzymywana z nasion zimowita jesiennego, stosowana w leczeniu napadów zapalenia stawów w przebiegu dny moczanowej i leczeniu rodzinnej gorączki śródziemnomorskiej;

kolcowój pospolity /kɔltsˈɔvuj pˌɔspɔlˈitɨ/ (n)
lyciet commun, lyciet de Barbarie
  (botanika, botaniczny) Lycium barbarum, pochodzący z Chin gatunek krzewu z rodziny psiankowatych;

kolczasty /kɔlˈʧ̑astɨ/ (adj)
épineux
  mający kolce i kłujący

kolczatka /kɔlˈʧ̑atka/ (n)
échidné
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się mrówkami ssak pokryty kolcami;

kolczuga /kɔlˈʧ̑uɡa/ (n)
haubert, cotte de mailles
  pancerz rycerski z metalowej plecionki, przypominający koszulę

kolczyk /ˈkɔlʧ̑ɨk/ (n)
boucle d'oreille
  ozdoba zawieszana w przekłutej skórze, np. na płatkach uszu,

kolebka /kɔˈlɛpka/ (n)
berceau
  kołyska, łóżeczko dla dziecka
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym coś powstało, rozpoczęło się
  pojazd konny rozpowszechniony wśród warstw wyższych zwłaszcza w XVI wieku

kolega /kɔˈlɛɡa/ (n)
collègue
  towarzysz pracy, nauki lub zabawy

kolegium /kɔlˈɛɡʲum/ (n)
collège
  (kościelny) ogół kardynałów Kościoła katolickiego;

kolej /ˈkɔlɛj/ (n)
tour, suite
  następstwo zdarzeń według ustalonego porządku
chemin de fer, train
  środek transportu lądowego wytyczony torem lub liną;

kolej zębata /kˈɔlɛj zɛmbˈata/ (n)
chemin de fer à crémaillère
  kolej mogąca pokonywać trasę o dużych nachyleniach dzięki dodatkowej szynie zębatej, na którą oddziałują zębate koła napędowe i hamujące;

kolejarz /kɔˈlɛjaʃ/ (n)
cheminot
  pracownik kolei

kolejka /kɔˈlɛjka/ (n)
queue, file
  uporządkowana zbiorowość ludzi czekających na coś;

kolejowy /ˌkɔlɛˈjɔvɨ/ (adj)
ferroviaire
  związany z kolejnictwem (koleją); taki, który dotyczy kolejnictwa, pociągów

kolekcjoner /ˌkɔlɛkˈʦ̑ʲjɔ̃nɛr/ (n)
collectionneur
  osoba, która coś kolekcjonuje; właściciel kolekcji

kolekcjonować /ˌkɔlɛkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
collectionner, colliger
  zbierać przedmioty tworząc z nich kolekcję

kolektywizacja /kˌɔlɛktˌɨvizˈatsja/ (n)
collectivisation
  nadawanie czemuś formy kolektywnej;

kolektywnie /ˌkɔlɛkˈtɨvʲɲɛ/ (adv)
collectivement
  zbiorowo, zespołowo, wspólnie

kolektywny /ˌkɔlɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
collectif
  zbiorowy, zespołowy, wspólny; oparty na takim działaniu

kolendra /kɔˈlɛ̃ndra/ (n)
coriandre
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny selerowatych, mających zastosowanie kulinarne;

koleżanka /ˌkɔlɛˈʒãnka/ (n)
copine
  towarzyszka nauki lub zabawy
  towarzyszka pracy

koliber /kɔˈlʲibɛr/ (n)
colibri
  (ornitologia, ornitologiczny) barwnie upierzony i żywiący się nektarem najmniejszy z ptaków;

kolka /kˈɔlka/ (n)
coliques
  (medycyna, medyczny) silne, napadowe bóle w jamie brzusznej

kolmarski /kɔlmˈarski/ (adj)
colmarien
  związany z Colmarem, dotyczący Colmaru ((dawniej, dawny) Kolmaru)

kolmatacja /kˌɔlmatˈatsja/ (n)
colmatage
  (melioratywnie, melioratywny) sposób sztucznego podnoszenia poziomu gruntu przez wykorzystanie osadzających się namułów niesionych przez wodę

koloid /kɔlˈɔit/ (n)
colloïde
  (potocznie, potoczny) (chemia, chemiczny) niejednorodna mieszanina tworząca układ dwóch substancji, w którym jedna z nich jest rozproszona w drugiej

kolokacja /ˌkɔlɔˈkaʦ̑ʲja/ (n)
collocation
  (językoznawstwo, językoznawczy) często spotykany związek wyrazów, którego znaczenie wynika ze znaczenia jego składników;

kolonia /kɔˈlɔ̃ɲja/ (n)
colonie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) posiadłość państwa poza jego granicami podległa mu politycznie i gospodarczo;
  (biologia, biologiczny) forma życiowa organizmów polegająca na tworzeniu przez poszczególne osobniki związku funkcjonującego jak odrębny osobnik;
  ludzka jednostka osadnicza;

kolonia karna /kɔlˈɔɲʲa kˈarna/ (n)
colonie pénale
  wydzielony obszar przeznaczony do przetrzymywania skazanych w izolacji od społeczeństwa;

kolonializm /ˌkɔlɔ̃ˈɲalʲism̥/ (n)
colonialisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) system i polityka mocarstw opierająca się na opanowaniu i utrzymywaniu w politycznej oraz ekonomicznej zależności krajów słabo rozwiniętych w celu czerpania z nich zysków;

kolonie /kɔˈlɔ̃ɲjɛ/ (n)
centre de vacances, colonie de vacances
  grupowy pobyt wypoczynkowy dzieci lub młodzieży, zorganizowany poza miejscem ich stałego zamieszkania;

kolonizacja /kˌɔlɔɲizˈatsja/ (n)
colonisation
  tworzenie osad na obszarach słabo zamieszkanych lub niezamieszkanych
  przekształcanie podbitych miejsc w kolonie

kolonizator /ˌkɔlɔ̃ɲiˈzatɔr/ (n)
colonisateur
  ten, który organizuje kolonizację danego kraju, obszaru

kolonizować /kˌɔlɔɲizˈɔvatɕ/ (v)
coloniser
  przekształcać zdobyty kraj we własną kolonię

kolonka /kɔlˈɔŋka/ (n)
Colonaise
  mieszkanka Kolonii (miasta w Niemczech)

kolonoskop /ˌkɔlɔ̃ˈnɔskɔp/ (n)
coloscope
  (medycyna, medyczny) urządzenie do przeprowadzania kolonoskopii w zakresie diagnostyki i niewielkich zabiegów;

kolonoskopia /ˌkɔlɔ̃nɔˈskɔpʲja/ (n)
coloscopie, colonoscopie
  (medycyna, medyczny) endoskopowe badanie jelita grubego przez odbyt; może obejmować również niewielkie zabiegi;

kolor /ˈkɔlɔr/ (n)
couleur, émail
  (heraldyka, heraldyczny) jeden z rodzajów tynktury heraldycznej;
couleur
  cecha przedmiotu, określająca, jaka część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot;
  w kartach: symbol na karcie umieszczony obok jej wartości;

koloratka /ˌkɔlɔˈratka/ (n)
rabat
  biały, sztywny kołnierzyk noszony przez duchownych chrześcijańskich;

kolorowy /ˌkɔlɔˈrɔvɨ/ (adj)
de couleur, en couleur
  wielobarwny, pełen różnych kolorów

kolos na glinianych nogach /ˈkɔlɔs ˌna‿ɡlʲĩˈɲãnɨx ˈnɔɡax/ (n)
colosse aux pieds d'argile
  (książkowy) coś pozornie mocnego, potężnego, wielkiego, a w rzeczywistości małego, słabego, nieznacznego

kolostomia /kˌɔlɔstˈɔmja/ (n)
colostomie
  (medycyna, medyczny) stomia operacyjnie wyłoniona na jelicie grubym;

kolończyk /kɔlˈɔɲtʃɨk/ (n)
Colonais
  mieszkaniec Kolonii

koloński /kɔlˈɔɲski/ (adj)
colonais
  związany z Kolonią, dotyczący Kolonii

kolumbarium /ˌkɔlũmˈbarʲjũm/ (n)
columbarium
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) rodzaj rzymskiego zbiorowego grobowca w formie budowli z niszami na urny z prochami;
  (współcześnie) (architektura, architektoniczny) cmentarna ściana z miejscami na urny z prochami zmarłych

kolumbijski /ˌkɔlũmˈbʲijsʲci/ (adj)
colombien
  odnoszący się do państwa Kolumbia

kolumna /kɔˈlũmna/ (n)
colonne
  (architektura, architektoniczny) pionowy element architektoniczny pełniący rolę konstrukcyjną, dekoracyjną i symboliczną;

kolęda /kɔˈlɛ̃nda/ (n)
noël, chant de Noël
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pieśń religijna, tematycznie nawiązująca do Bożego Narodzenia;

komandor /kɔ̃ˈmãndɔr/ (n)
capitaine de vaisseau
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) stopień oficerski w marynarce wojennej odpowiadający pułkownikowi;

komandor podporucznik /kɔ̃ˈmãndɔr ˌpɔtpɔˈruʧ̑ʲɲik/ (n)
capitaine de corvette
  stopień oficerski w marynarce wojennej odpowiadający majorowi;

komandor porucznik /kɔ̃ˈmãndɔr pɔˈruʧ̑ʲɲik/ (n)
capitaine de frégate
  stopień oficerski w marynarce wojennej odpowiadający podpułkownikowi;

komandos /kɔmˈandɔs/ (n)
commando
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz wyszkolony do zadań specjalnych

komar /ˈkɔ̃mar/ (n)
moustique
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki latający owad z rodziny Culicidae, znany ze swędzących ugryzień;

kombinacja /kˌɔmbʲinˈatsja/ (n)
combiné
  (sport, sportowy) narciarstwo konkurencja złożona, w której o zwycięstwie decyduje suma uzyskanych wyników z poszczególnych etapów
combinaison
  łączenie składowych w całość oraz efekt tego działania

kombinat /kɔ̃mˈbʲĩnat/ (n)
combinat
  (zarządzanie) zespół kilku zakładów przemysłowych powiązanych organizacyjnie i technologicznie;

kombinezon /kˌɔmbʲinˈɛzɔn/ (n)
combinaison
  jednoczęściowe ubranie ochronne;

komedia /kɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
comédie
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór sceniczny lub filmowy przedstawiający w sposób zabawny lub satyryczny postacie, obyczaje, wydarzenia itp.;

komediant /kɔmˈɛdjant/ (n)
comédien
  człowiek udający, zachowujący się nienaturalnie czy niepoważnie

komediowy /kˌɔmɛdjˈɔvɨ/ (adj)
comique, de comédie
  dotyczący komedii

komedogenny /ˌkɔ̃mɛdɔˈɡɛ̃nːɨ/ (adj)
comédogène
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zatykający pory skóry, przyczyniający się do powstawania zaskórników

komentarz /kɔ̃ˈmɛ̃ntaʃ/ (n)
commentaire
  uwaga odnośnie czegoś lub kogoś
  objaśnienie lub uzupełnienie jakiegoś tekstu bądź grafiki zamieszczone przez autora

komentator /ˌkɔ̃mɛ̃nˈtatɔr/ (n)
commentateur
  (sport, sportowy) sprawozdawca sportowy
  osoba, która komentuje coś

komentatorka /ˌkɔ̃mɛ̃ntaˈtɔrka/ (n)
commentatrice
  forma żeńska od: komentator

komentować /ˌkɔ̃mɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
interpréter
  objaśniać
commenter, gloser
  wyrażać opinię na jakiś temat; oceniać coś, robić uwagi

kometa /kɔ̃ˈmɛta/ (n)
comète
  (astronomia, astronomiczny) małe, nietrwałe ciało niebieskie, złożone z jądra otoczonego komą, które na krótko pojawia się w pobliżu gwiazdy centralnej;

komfort /ˈkɔ̃w̃fɔrt/ (n)
confort
  ogólnie warunki zapewniające spokój, wygodę i elegancję

komfortowy /ˌkɔ̃w̃fɔrˈtɔvɨ/ (adj)
confortable
  sprawiający, że czujemy się bardzo wygodnie

komicznie /kɔ̃ˈmʲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
comiquement
  w sposób komiczny

komiczny /kɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
comique
  taki, który wywołuje śmiech; jest śmieszny

komiks /ˈkɔ̃mʲiks/ (n)
bande dessinée
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) z reguły opowiadanie utworzone przez połączenie kilku lub więcej obrazków składających się na jakąś historię;

komin /ˈkɔ̃mʲĩn/ (n)
cheminée
  (budownictwo) konstrukcja służąca do odprowadzenia ku górze dymu z paleniska, silnika lub pieca;

kominek /kɔ̃ˈmʲĩnɛk/ (n)
cheminée
  otwarte palenisko umieszczone bezpośrednio w ścianie lub przed nią w celu ogrzewania wnętrza pomieszczenia;

kominiarka /ˌkɔ̃mʲĩˈɲarka/ (n)
cagoule, passe-montagne
  (potocznie, potoczny) czapka okrywająca głowę i szyję, mająca niewielkie wycięcie na twarz, a czasem tylko na oczy i usta, noszona także w formie wywiniętej wokół głowy

kominiarz /kɔ̃ˈmʲĩɲaʃ/ (n)
ramoneur
  rzemieślnik zajmujący się czyszczeniem kominów;

komisariat /ˌkɔ̃mʲiˈsarʲjat/ (n)
commissariat, commissariat de police, poste de police
  lokal, w którym urzędują pracownicy policji

komisarz /kɔmˈisaʃ/ (n)
commissaire
  urzędnik posiadający szczególne pełnomocnictwa

komisja /kɔ̃ˈmʲisʲja/ (n)
commission
  grupa wydelegowana z większego grona, powołana do sprawowania określonych funkcji, najczęściej do zbadania jakiejś kwestii, kontroli czyjejś działalności;

komitet /ˈkɔ̃mʲitɛt/ (n)
comité
  grupa osób powołanych do wykonania określonych zadań

komiwojażer /kˌɔmivɔjˈaʒɛr/ (n)
commis-voyageur
  (handel, handlowy) (przestarzałe, przestarzały) przedstawiciel handlowy odbywający podróże w celu zdobycia nabywców produktu czy usługi

komoda /kɔ̃ˈmɔda/ (n)
commode
  mebel z szufladami, niski, ok. metr, półtora metra wysoki;

komora gazowa /kɔ̃ˈmɔra ɡaˈzɔva/ (n)
chambre à gaz
  urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez zagazowanie skazańca;

komoryjski /ˌkɔ̃mɔˈrɨjsʲci/ (adj)
comorien
  odnoszący się do państwa Komory

kompan /ˈkɔ̃mpãn/ (n)
compagnon
  (potocznie, potoczny) towarzysz wspólnych przedsięwzięć, zwłaszcza rozrywek

kompas /ˈkɔ̃mpas/ (n)
boussole, compas
  przyrząd nawigacyjny służący do wyznaczania bieżącego kierunku południka magnetycznego;

kompendium /kɔ̃mˈpɛ̃ndʲjũm/ (n)
précis
  książka zawierająca zwięzły wykład podstawowych wiadomości z danej dziedziny wiedzy

kompensacyjny /ˌkɔ̃mpɛ̃w̃saˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
compensatoire
  związany z kompensacją

kompensować /ˌkɔ̃mpɛ̃w̃ˈsɔvaʨ̑/ (v)
compenser
  równoważyć lub wyrównywać brak, niedobór, negatywny charakter czegoś

kompetentny /kˌɔmpɛtˈɛntnɨ/ (adj)
compétent
  uprawniony do decydowania, posiadający kwalifikacje

kompieński /kɔmpʲˈɛɲski/ (adj)
compiégnois
  związany z Compiègne, dotyczący Compiègne

kompilacja /ˌkɔ̃mpʲiˈlaʦ̑ʲja/ (n)
compilation
  (informatyka, informatyczny) tłumaczenie przez kompilator kodu źródłowego na równoważny kod wynikowy
  (informatyka, informatyczny) wynik kompilacji (1.3), skompilowany program
  dokonywanie zbioru dzieł (lub ich fragmentów) na jakiś temat
  wynik kompilacji (1.1) (zbiór fragmentów dzieł na jakiś temat)

kompleks /ˈkɔ̃mplɛks/ (n)
complexe
  (budownictwo) zespół budowli i urządzeń, które tworzą jakąś całość

kompleks Medei /ˈkɔ̃mplɛks mɛˈdɛji/ (n)
complexe de Médée
  (psychologia, psychologiczny) wrogość matki wobec własnych dzieci, połączona z pragnieniem ich śmierci, uwarunkowana chęcią zemsty na ojcu dzieci;

kompleks niższości /kˈɔmplɛks ɲiʃʃˈɔɕtɕi/ (n)
complexe d'infériorité
  (psychologia, psychologiczny) poczucie bycia gorszym wywołane odkryciem w sobie jakiejkolwiek niedoskonałości czy ułomności;

komplikacja /kˌɔmplikˈatsja/ (n)
complication
  dodatkowa, nieprzewidziana wcześniej trudność wymuszająca odstępstwo od założeń

komponent /kɔmpˈɔnɛnt/ (n)
composant, partie constitutive
  część składowa, element

komponować /ˌkɔ̃mpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
composer
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) tworzyć utwór muzyczny
  tworzyć; układać w całość z danych elementów, tak aby poszczególne elementy ze sobą współgrały

kompost /ˈkɔ̃mpɔst/ (n)
compost
  produkt rozkładu substancji organicznych, najczęściej odpadów, za pomocą mikroorganizmów - bakterii i grzybów, insektów i robaków (dżdżownic)

kompozytor /ˌkɔ̃mpɔˈzɨtɔr/ (n)
compositeur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba tworząca, komponująca muzykę

kompozytorka /ˌkɔ̃mpɔzɨˈtɔrka/ (n)
compositrice
  kobieta tworząca, komponująca muzykę

kompromitacja /ˌkɔ̃mprɔ̃mʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
compromission
  utrata dobrej opinii, narażenie się na śmieszność

kompulsywny /kˌɔmpulsˈɨvnɨ/ (adj)
compulsif
  dokonywany pod wpływem niedającego się opanować przymusu wewnętrznego

komputer /kɔ̃mˈputɛr/ (n)
ordinateur
  (informatyka, informatyczny) maszyna licząca, służąca do przetwarzania wszelkich informacji, które da się zapisać w formie ciągu cyfr, albo sygnału ciągłego;

komturia /kɔmtˈurja/ (n)
commanderie
  (historia, historyczny, historycznie) jednostka terytorialna zakonów rycerskich zarządzana przez komtura;

komunard /kɔmˈunart/ (n)
communard
  (historia, historyczny, historycznie) uczestnik Komuny Paryskiej, zrywu ludności Paryża w 1871 roku

komunikacja /ˌkɔ̃mũɲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
communication
  ogół działań składających się na utrzymanie łączności między danymi miejscami; drogi, szlaki i środki lokomocji służące do utrzymywania tej łączności

komunikować /kˌɔmuɲikˈɔvatɕ/ (v)
communiquer
  przekazywać wiadomość
  (przestarzałe, przestarzały) być połączonym
  mieć kontakt

komunista /ˌkɔ̃mũˈɲista/ (n)
communiste
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik komunizmu

komunistka /ˌkɔ̃mũˈɲistka/ (n)
communiste
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolenniczka komunizmu

komunistyczny /ˌkɔ̃mũɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
communiste
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z komunizmem, dotyczący komunizmu

komunitaryzm /ˌkɔ̃mũɲiˈtarɨsm̥/ (n)
communautarisme
  (filozofia, filozoficzny) (socjologia, socjologiczny) nurt we współczesnej filozofii polityki, podkreślający ważność i wartość wspólnot w społecznym życiu człowieka;

komunizm /kɔ̃ˈmũɲism̥/ (n)
communisme
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój ekonomiczny i doktryna polityczna, zgodnie z którymi środki produkcji powinny być własnością społeczeństwa;

komunizować /kˌɔmuɲizˈɔvatɕ/ (v)
communiser
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wprowadzać lub upowszechniać komunizm

komórka /kɔ̃ˈmurka/ (n)
cellule
  (biologia, biologiczny) podstawowa jednostka budowy organizmów żywych;
portable, téléphone portable
  (potocznie, potoczny) (telekomunikacja) telefon komórkowy
débarras
  małe pomieszczenie, pokój

komórka jajowa /kɔmˈurka jajˈɔva/ (n)
ovule
  (biologia, biologiczny) komórka rozrodcza żeńska

komórka macierzysta /kɔmˈurka mˌatɕɛʒˈɨsta/ (n)
cellule souche
  (biologia, biologiczny) komórka względnie niewyspecjalizowana, z której podczas pojedynczego podziału powstają: identyczna komórka potomna i nieco bardziej zróżnicowana komórka potomna

komża /kˈɔmʒa/ (n)
surplis, rochet
  (kościelny) biała szata liturgiczna, względnie krótka (do ud), o szerokich rękawach;

koncentrat /kɔntsˈɛntrat/ (n)
concentré
  artykuł zawierający więcej składników wartościowych niż wyjściowy

koncentrować /ˌkɔ̃nʦ̑ɛ̃nˈtrɔvaʨ̑/ (v)
axer
  skupiać, zbierać coś w jedno miejsce, w jeden punkt

koncepcja /kɔ̃nˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
conception
  ogólny plan działania, rozwiązania jakiegoś problemu

koncert /ˈkɔ̃nʦ̑ɛrt/ (n)
concert
  występ muzyczny instrumentalny, wokalny, bądź wokalno-instrumentalny;

koncesja /kɔntsˈɛsja/ (n)
concession
  (urzędowy) pozwolenie władz administracyjnych na prowadzenie danej działalności gospodarczej
  ustępstwo na czyjąś korzyść

konchiologia /ˌkɔ̃nxʲjɔˈlɔɟja/ (n)
conchyliologie
  (zoologia, zoologiczny) nauka o muszlach;

kondensacja /ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsaʦ̑ʲja/ (n)
réaction de condensation
  (chemia, chemiczny) reakcja chemiczna, w której substraty łączą się ze sobą, tworząc większą od nich cząsteczkę produktu głównego, i jedną lub więcej małych cząsteczek produktu ubocznego

kondensator /ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsatɔr/ (n)
condensateur
  (elektryczność) (elektronika, elektroniczny) podzespół zbudowany z dwóch przewodników rozdzielonych dielektrykiem, mający za zadanie gromadzić ładunki elektryczne;

kondolencje /ˌkɔ̃ndɔˈlɛ̃nʦ̑ʲjɛ/ (n)
condoléance, condoléances
  (książkowy) wyrażanie żalu z powodu czyjejś śmierci, wyrazy współczucia składane komuś, kto stracił bliską osobę

kondotier /kɔndˈɔtjɛr/ (n)
condottiere
  (historia, historyczny, historycznie) we Włoszech, w okresie od XIV do XVI w.: dowódca armii najemników, sprzedający jej usługi miastom albo dworom książęcym

kondygnacja /ˌkɔ̃ndɨɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
étage
  poziom w budynku

koneser /kɔnˈɛsɛr/ (n)
connaisseur
  znawca w jakiejś dziedzinie (zwykle także jej miłośnik), zwłaszcza w przypadku jedzenia lub sztuki

konewka /kɔ̃ˈnɛfka/ (n)
arrosoir
  pojemnik z uchem i szyjką, który służy do podlewania roślin;

konfederacja /ˌkɔ̃nfɛdɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
confédération
  związek, stowarzyszenie, unia

konfederacyjny /kˌɔnfɛdˌɛratsˈɨjnɨ/ (adj)
confédératif
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z konfederacją, dotyczący konfederacji; będący konfederacją

konfekcja /kɔnfˈɛktsja/ (n)
prêt-à-porter
  bielizna i lekka odzież szyta fabrycznie

konferencja /ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
conférence
  zjazd, spotkanie przedstawicieli instytucji bądź organizacji, w celu omówienia pewnych zagadnień

konferencja naukowa /ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja ˌna<sup>w</sup>uˈkɔva/ (n)
congrès scientifique
  spotkanie grupy naukowców, praktyków i osób zainteresowanych pewnym działem nauki

konferować /kˌɔnfɛrˈɔvatɕ/ (v)
conférer
  (książkowy) obradować, naradzać się, omawiać ważne sprawy

konfesjonał /kˌɔnfɛsjˈɔnaw/ (n)
confessionnal
  (kościelny) kościelny mebel służący do słuchania spowiedzi;

konfiguracja /kˌɔnfiɡurˈatsja/ (n)
configuration
  układ elementów wchodzących we wzajemne relacje

konfiskować /ˌkɔ̃nfʲiˈskɔvaʨ̑/ (v)
confisquer
  dokonywać konfiskaty

konfitura /ˌkɔ̃nfʲiˈtura/ (n)
confiture
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoce smażone w syropie cukrowym;

konflikt /ˈkɔ̃nflʲikt/ (n)
conflit
  sprzeczność (racji, wartości), spór między osobami; brak zgodności

konformista /kˌɔnfɔrmˈista/ (n)
conformiste
  człowiek, który bezkrytycznie podporządkowuje się normom, wartościom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie

konformistka /kˌɔnfɔrmˈistka/ (n)
conformiste
  kobieta, która bezkrytycznie podporządkowuje się normom, wartościom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie

konformistyczny /kˌɔnfɔrmistˈɨtʃnɨ/ (adj)
conformiste
  taki, który bezkrytycznie podporządkowuje się normom, wartościom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie

konformizm /kɔnfˈɔrmizm/ (n)
conformisme
  (socjologia, socjologiczny) (psychologia, psychologiczny) bezkrytyczne podporządkowywanie się normom, wartościom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie;

konfrater /kɔnfrˈatɛr/ (n)
confrère
  członek konfraterni

konfraternia /ˌkɔ̃nfraˈtɛrʲɲa/ (n)
confrérie
  stowarzyszenie, organizacja religijna skupiająca głównie laikat

konfucjanizm /kˌɔnfutsjˈaɲizm/ (n)
confucianisme
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-religijny zapoczątkowany przez Konfucjusza;

kongijski /kɔ̃ŋʲˈɟijsʲci/ (adj)
congolais
  odnoszący się do państwa Demokratyczna Republika Konga

koniak /ˈkɔ̃ɲak/ (n)
cognac
  rodzaj mocnego alkoholu, wytwarzanego we wschodniej Francji;

koniczyna /ˌkɔ̃ɲiˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
trèfle
  (botanika, botaniczny) Trifolium L., rodzaj roślin z rodziny bobowatych;
  liść tej rośliny; motyw graficzny przypominający ten liść

koniec /ˈkɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
fin, bout
  okoliczności końca (1.2)
  chwila, w której jakaś czynność nie jest już dłużej wykonywana
  miejsce, w którym nastąpił koniec (1.2) ruchu
bout
  ostatni fragment, część podłużnego przedmiotu, czubek

konieczność /kɔ̃ˈɲɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
nécessité, besoin
  coś, czego nie można uniknąć

konieczny /kɔ̃ˈɲɛʧ̑nɨ/ (adj)
nécessaire, essentiel, obligé
  taki, który dotyczy konieczności; jest nieunikniony lub niezbędny

konik morski /ˈkɔ̃ɲik ˈmɔrsʲci/ (n)
hippocampe
  (ichtiologia, ichtiologiczny) tropikalna ryba oceaniczna z rodzaju Hippocampus przypominająca kształtem konika szachowego;

konik polny /ˈkɔ̃ɲik ˈpɔlnɨ/ (n)
sauterelle
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (potocznie, potoczny) owad z rodzaju konik;

koniugacja /ˌkɔ̃ɲuˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
conjugaison
  (językoznawstwo, językoznawczy) odmiana czasownika przez osoby, liczbę, czas, tryb, aspekt, rodzaj;

koniunktura /kˌɔɲʲuŋktˈura/ (n)
conjoncture
  ogół warunków mających na coś wpływ (zwłaszcza pozytywny)

konkludować /ˌkɔ̃ŋkluˈdɔvaʨ̑/ (v)
conclure
  (przestarzałe, przestarzały) podsumowywać np. wypowiedź, formułować ostateczne wnioski, wnioskować

konkluzja /kɔ̃ŋˈkluzʲja/ (n)
conclusion
  wniosek końcowy

konkordat /kɔ̃ŋˈkɔrdat/ (n)
concordat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) układ pomiędzy Stolicą Apostolską a państwem regulujący stanowisko prawne Kościoła katolickiego w danym państwie;

konkretny /kɔ̃ŋˈkrɛtnɨ/ (adj)
concret, défini
  dobrze określony

konkubina /ˌkɔ̃ŋkuˈbʲĩna/ (n)
concubine
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kobieta żyjąca z mężczyzną bez zawarcia związku małżeńskiego

konkubinat /ˌkɔ̃ŋkuˈbʲĩnat/ (n)
concubinage
  związek dwóch osób, podobny do małżeństwa, ale nieformalny z powodu braku rejestracji cywilnej bądź religijnego usankcjonowania;

konkurencyjny /kˌɔŋkurɛntsˈɨjnɨ/ (adj)
concurrentiel
  mający znamiona konkurencji

konkurować /kˌɔŋkurˈɔvatɕ/ (v)
rivaliser
  robić konkurencję, uczestniczyć w konkurencji, ubiegać się o pierwszeństwo

konkurs piękności /ˈkɔ̃ŋkurs pʲjɛ̃ŋkˈnɔɕʨ̑i/ (n)
concours de beauté
  impreza, w czasie której jury wybiera najpiękniejszą spośród zgłoszonych uczestniczek;

konkwistador /kˌɔŋkfistˈadɔr/ (n)
conquistador
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł nadawany przez królów hiszpańskich i portugalskich zdobywcom Ameryki Południowej i Środkowej w XVI w.

konno /ˈkɔ̃nːɔ/ (adv)
à cheval
  o sposobie poruszania się: na koniu

konopie /kɔ̃ˈnɔpʲjɛ/ (n)
chanvre
  (botanika, botaniczny) Cannabis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny konopiowatych, pochodzących z Azji, uprawianych dla mocnych włókien, nasion oraz używek;

konował /kɔ̃ˈnɔvaw/ (n)
charlatan, médicastre
  (pogardliwie) zły, kiepski lekarz

konsensus /kɔ̃w̃ˈsɛ̃w̃sus/ (n)
consensus
  porozumienie osiągnięte w wyniku dyskusji i kompromisu

konserwacja /kˌɔnsɛrvˈatsja/ (n)
entretien, conservation, restauration
  (technologia, technika, techniczny) zabiegi mające na celu utrzymywanie czegoś w dobrym stanie i chronienie tego przed zniszczeniem

konserwant /kɔnsˈɛrvant/ (n)
conservateur
  (chemia, chemiczny) substancja będąca dodatkiem do żywności albo produktów przemysłowych zapobiegająca niepożądanym zmianom chemicznym, rozwojowi bakterii, grzybów i wirusów oraz przedłużająca termin przydatności produktów;

konserwatysta /ˌkɔ̃w̃sɛrvaˈtɨsta/ (n)
conservateur
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek partii konserwatywnej lub jej sympatyk

konserwatywny /ˌkɔ̃w̃sɛrvaˈtɨvnɨ/ (adj)
conservateur
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z konserwatyzmem, charakterystyczny dla konserwatyzmu lub konserwatystów

konserwatyzm /ˌkɔ̃w̃sɛrˈvatɨsm̥/ (n)
conservatisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kierunek w polityce, popierający konserwatyzm (1.1)
  postawa cechująca się przywiązaniem do tradycji, a niechęcią do zmian;

konsjerż /kˈɔnsjɛrʃ/ (n)
concierge
  dozorca domu, gospodarz domu — szczególnie we Francji

konspekt /ˈkɔ̃w̃spɛkt/ (n)
abrégé, résumé
  zarys, plan, szkic wykładu, utworu

konspiracja /kˌɔnspirˈatsja/ (n)
conspiration
  tajna, nielegalna działalność przeciwko istniejącej władzy

konspirator /kˌɔnspirˈatɔr/ (n)
conspirateur
  uczestnik konspiracji

konstantynopolitańczykowianeczka /ˌkɔ̃w̃stãntɨ̃nɔpɔlʲitãj̃n͇ʧ̑ɨkɔvʲjãˈnɛʧ̑ka/ (n)
jeune habitant de Constantinople
  nieistniejące słowo przyjęte w języku polskim jako żart dotyczący tworzenia wyrazów pochodzących od łączenia kilku krótszych słów, tłumaczone jako: młoda mieszkanka miasta Konstantynopol ((współcześnie) Stambuł)

konstantyński /kˌɔnstantˈɨɲski/ (adj)
constantinien
  związany z osobą o imieniu Konstantyn, w szczególności władcą, np. Konstantynem I Wielkim

konstatacja /kˌɔnstatˈatsja/ (n)
constatation
  stwierdzenie danego faktu

konstatować /ˌkɔ̃w̃staˈtɔvaʨ̑/ (v)
constater
  (literacko) stwierdzać zaistnienie jakiegoś faktu, zdarzenia; ustalać coś

konsternacja /ˌkɔ̃w̃stɛrˈnaʦ̑ʲja/ (n)
consternation
  stan osłupienia spowodowany nieoczekiwanym zwrotem sytuacji, w której znajduje się osoba „skonsternowana”; uczucie strachu spowodowane nieprzewidywalnością dalszego przebiegu sytuacji

konstrukcja /kɔ̃w̃ˈstrukʦ̑ʲja/ (n)
construction
  proces budowania, konstruowania

konstruktywistyczny /ˌkɔ̃w̃struktɨvʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
constructiviste
  (sztuka) (literacko) dotyczący konstruktywizmu, związany z konstruktywizmem

konstruktywizm /kˌɔnstruktˈɨvizm/ (n)
constructivisme
  (sztuka) kierunek w sztuce abstrakcyjnej zapoczątkowany w 1913 roku w Rosji i głoszący syntezę sztuki, nauki i wiedzy technicznej;

konstytucja /ˌkɔ̃w̃stɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
constitution
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny, określany także jako ustawa zasadnicza, który zazwyczaj ma najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie;

konstytucyjny /ˌkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
constitutionnel
  dotyczący konstytucji
  zgodny z konstytucją, wynikający z konstytucji

konsularny /kˌɔnsulˈarnɨ/ (adj)
consulaire
  związany z konsulem, dotyczący konsula (przedstawiciela państwa)

konsulat /kɔ̃w̃ˈsulat/ (n)
consulat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urząd państwa wysyłającego w państwie przyjmującym;
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: godność konsula
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: okres, gdy władzę sprawował jeden z dwóch najwyższych rangą urzędników wybieranych przez komicja centurialne na roczną kadencję
  (historia, historyczny, historycznie) we Francji: okres w latach 1799-1804, gdy władzę sprawowali trzej konsulowie;

konsultować /ˌkɔ̃w̃sulˈtɔvaʨ̑/ (v)
consulter
  naradzać się z kimś
  pobierać porady, radzić się

konsumować /kˌɔnsumˈɔvatɕ/ (v)
consumer
  nabywać i użytkować coś, zużywać
consommer
  spożywać, jeść

konsumpcja /kɔ̃w̃ˈsũmpʦ̑ʲja/ (n)
consommation
  spożywanie, jedzenie
  zużywanie dóbr w celu zaspokojenia określonych potrzeb; kupowanie, nabywanie, używanie, użytkowanie, zużycie, wykorzystanie

konsumpcjonizm /ˌkɔ̃w̃sũmpˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
consumérisme
  (socjologia, socjologiczny) postawa polegająca na nieusprawiedliwionej rzeczywistymi potrzebami konsumpcji dóbr materialnych i usług, a także pogląd głoszący uznawanie konsumpcji za wyznacznik jakości życia;

konsystorski /kˌɔnsɨstˈɔrski/ (adj)
consistorial
  związany z konsystorzem, dotyczący konsystorza

konsystorz /kɔ̃w̃ˈsɨstɔʃ/ (n)
consistoire
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przestarzałe, przestarzały) w Kościele katolickim kuria biskupia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dawny sąd prezbiterialny przy kurii biskupiej
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościołach protestanckich rada diecezji lub całego Kościoła
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zgromadzenie kardynałów pod przewodnictwem papieża

kontakt /ˈkɔ̃ntakt/ (n)
interrupteur
  przełącznik światła elektrycznego
contact, relation
  zetknięcie się

kontekst /ˈkɔ̃ntɛkst/ (n)
contexte
  (językoznawstwo, językoznawczy) tekst, którego częścią jest dany wyraz;
  (przenośnie, przenośnia) sytuacja, tło, okoliczności, które określają lub wyjaśniają znaczenie zdarzenia lub następstwo innych zdarzeń

kontemplacja /ˌkɔ̃ntɛ̃mˈplaʦ̑ʲja/ (n)
contemplation
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w mistycyzmie: wewnętrzna modlitwa
  skupienie, rozmyślanie, pogrążenie w myślach

kontemplacyjny /ˌkɔ̃ntɛ̃mplaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
contemplatif
  właściwy kontemplacji, pogrążeniu się w myślach

kontemplować /ˌkɔ̃ntɛ̃mˈplɔvaʨ̑/ (v)
contempler
  pogrążać się głęboko w myślach

kontestacja /ˌkɔ̃ntɛˈstaʦ̑ʲja/ (n)
contestation
  protest, manifestowanie sprzeciwu wobec czegoś; podanie w wątpliwość

kontestacyjny /ˌkɔ̃ntɛstaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
contestataire
  kwestionujący wartości lub normy obowiązujące w życiu społecznym czy politycznym

kontinuum /ˌkɔ̃ntʲĩˈnu<sup>w</sup>ũm/ (n)
continuum
  (matematyka, matematyczny) moc zbioru
  ciągły, zgodny z porządkiem zbiór elementów, które przechodzą jeden w drugi

konto /ˈkɔ̃ntɔ/ (n)
compte
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) rachunek w banku, na którym są przechowywane pieniądze klienta;

kontr- /kˈɔntr/
contr-, contre-
  pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: przeciwstawienie, występowanie przeciw

kontrabanda /ˌkɔ̃ntraˈbãnda/ (n)
contrebande
  nielegalny przewóz towarów pomiędzy państwami z pominięciem opłat celnych, akcyzy, podatku VAT i innych należności wobec państwa;

kontrabas /kɔ̃nˈtrabas/ (n)
contrebasse
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) największy smyczkowy instrument strunowy;

kontrahent /kɔ̃nˈtraxɛ̃nt/ (n)
contractant
  każda ze stron zawierających umowę

kontrakt /ˈkɔ̃ntrakt/ (n)
contrat
  umowa, zwykle o pracę

kontraktowy /ˌkɔ̃ntrakˈtɔvɨ/ (adj)
vacataire
  dotyczący kontraktu, związany z kontraktem
  o pracowniku: zatrudniony na podstawie kontraktu; nieetatowy

kontrast /ˈkɔ̃ntrast/ (n)
contraste
  (optyka, optyczny) stosunek między największym a najmniejszym stopniem naświetlenia jakiegoś przedmiotu
  sprzeczność występująca między zestawionymi elementami (przedmiotami, zjawiskami itp.)

kontratenor /ˌkɔ̃ntraˈtɛ̃nɔr/ (n)
contre-ténor
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najwyższy głos męski wykorzystujący rejestr falsetowy;
  osoba z takim głosem

kontrgambit /kɔndrɡˈambʲit/ (n)
contre-gambit
  (szachy, pojęcie szachowe) otwarcie szachowe, w którym czarne poświęcają jedną lub kilka bierek, w zamian za uzyskanie lepszej pozycji;

kontrofensywa /kˌɔntrɔfɛnsˈɨva/ (n)
contre-offensive, controffensive
  (wojskowość, wojskowy) natarcie wojsk, które następuje bezpośrednio po odparciu ofensywy wroga

kontrola /kɔ̃nˈtrɔla/ (n)
contrôle
  sprawdzenie, czy coś spełnia określone warunki i wymogi

kontroler /kɔ̃nˈtrɔlɛr/ (n)
contrôleur
  osoba kontrolująca, sprawdzająca coś

kontrolować /ˌkɔ̃ntrɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
contrôler
  dokonywać kontroli; sprawdzać, czy coś działa sprawnie (lub tak jak powinno); weryfikować

kontrowersja /kˌɔntrɔvˈɛrsja/ (n)
controverse
  niejednoznaczność opinii w jakiejś sprawie, wywołująca dyskusje, sprzeczki

kontrreformacja /ˌkɔ̃ntr̥rɛfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
Contre-Réforme
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ruch w Kościele katolickim w XVI i XVII w., skierowany przeciw reformacji i wyznaniom protestanckim, mający na celu także przeprowadzenie odnowy wewnętrznej w Kościele;

kontuar /kɔ̃nˈtu<sup>w</sup>ar/ (n)
comptoir
  blat oddzielający sprzedawcę, szatniarza itp. od klienta;

kontur /ˈkɔ̃ntur/ (n)
contour
  linia, zarys kształtu

kontuzja /kɔ̃nˈtuzʲja/ (n)
contusion
  (medycyna, medyczny) (sport, sportowy) uraz jakiejś części ciała powodujący jej częściową lub pełną niesprawność

kontuzjować /ˌkɔ̃ntuˈzʲjɔvaʨ̑/ (v)
contusionner
  (sport, sportowy) spowodować czyjąś kontuzję

kontynent /kɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
continent
  (geografia, geograficzny) wielki obszar lądu otoczony morzem lub oceanem, mający więcej niż 5 000 000 kilometrów kwadratowych;

kontynentalny /ˌkɔ̃ntɨ̃nɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
continental
  dotyczący kontynentu

kontynuacja /kˌɔntɨnuˈatsja/ (n)
continuation
  dalsze trwanie czegoś lub następna część czegoś albo jakiejś działalności

kontynuować /ˌkɔ̃ntɨ̃nuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
continuer
  dalej wykonywać określoną czynność; rozwijać coś

konurbacja /ˌkɔ̃nurˈbaʦ̑ʲja/ (n)
conurbation
  zespół wielu sąsiadujących ze sobą miast, z których żadne nie dominuje nad pozostałymi;

konwalia /kɔ̃nˈvalʲja/ (n)
muguet
  (botanika, botaniczny) Convallaria L., rodzaj roślin o białych kwiatach i intensywnym zapachu;

konwenans /kɔ̃nˈvɛ̃nãw̃s/ (n)
convenance
  ogólnie przyjęte normy i obyczaje towarzyskie

konwencja /kɔ̃nˈvɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
convention
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa międzynarodowa

konwencjonalny /ˌkɔ̃nvɛ̃nʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
conventionnel, de convention
  zgodny z konwencjami; tradycyjny, pospolity

konwojować /kˌɔnvɔjˈɔvatɕ/ (v)
convoyer
  towarzyszyć komuś lub czemuś w drodze w celu ochrony lub uniemożliwienia ucieczki

konyza kanadyjska /kɔ̃ˈnɨza ˌkãnaˈdɨjska/ (n)
vergerette du Canada, vergerolle du Canada
  (botanika, botaniczny) gatunek rośliny z rodziny astrowatych pochodzący z Ameryki Północnej i Środkowej i rozprzestrzeniony w innych rejonach świata;

koordynacja /kˌɔɔrdɨnˈatsja/ (n)
coordination
  organizowanie i planowanie wspólnych działań

koordynować /kˌɔɔrdɨnˈɔvatɕ/ (v)
coordonner
  kierować różnymi elementami, działaniami tak, aby zapewniać ich harmonię, najlepszą wspólną skuteczność; uzgadniać wzajemne funkcjonowanie

kopalnia /kɔˈpalʲɲa/ (n)
mine
  zakład górniczy zajmujący się wydobyciem kopalin;

koparka /kɔˈparka/ (n)
excavateur, pelle mécanique
  maszyna budowlana, pojazd służący do kopania dużych dołów w miękkim gruncie lub do wybierania gruntu

kopać /ˈkɔpaʨ̑/ (v)
creuser
  wydobywać np. ziemię przy pomocy łopaty, innego narzędzia lub maszyny

koper /ˈkɔpɛr/ (n)
aneth, fenouil
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) roślina o pierzastych liściach i zielonożółtych kwiatach, używana jako przyprawa;

koper włoski /ˈkɔpɛr ˈvwɔsʲci/ (n)
fenouil commun
  (botanika, botaniczny) gatunek dwuletniej rośliny z rodziny selerowatych;

koperta /kɔˈpɛrta/ (n)
enveloppe
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) płaskie opakowanie papierowe na list, pismo lub drobne przedmioty;

kopia /ˈkɔpʲja/ (n)
copie
  przedmiot wykonany na wzór pierwszego, nie oryginał

kopnięcie /kɔpʲˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
coup de pied
  cios zadany nogą

koprolalia /ˌkɔprɔˈlalʲja/ (n)
coprolalie
  obsesyjne wypowiadanie słów nieprzyzwoitych lub wulgarnych

koptyjski /kɔpˈtɨjsʲci/ (adj)
copte, coptique
  (antropologia, antropologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Koptami; dotyczący Kościoła koptyjskiego i jego wyznawców

kopuła /kɔˈpuwa/ (n)
dôme, coupole
  (architektura, architektoniczny) półkoliste lub półeliptyczne sklepienie;

kopytny /kɔpˈɨtnɨ/ (adj)
ongulé
  taki, który ma kopyta

kopyto /kɔˈpɨtɔ/ (n)
sabot
  (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie kończyn niektórych ssaków;

kora /ˈkɔra/ (n)
écorce
  (botanika, botaniczny) kora wtórna występująca u starszych roślin tkanka złożona z łyka oraz korka lub korowiny
  (botanika, botaniczny) kora pierwotna tkanka łodygi i korzenia znajdująca się między walcem osiowym a skórką

koral /ˈkɔral/ (n)
corail
  (mineralogia, mineralogiczny) szkielet węglanowy koralowców;
  (biologia, biologiczny) koralowiec

korat /kˈɔrat/ (n)
korat
  (felinologia, felinologiczny) rasa tajlandzkiego kota domowego średniej wielkości, o srebrzystoniebieskiej sierści;

korban /kˈɔrban/ (n)
korban
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowska ofiara całopalna;

kordialny /kɔrˈdʲjalnɨ/ (adj)
cordial
  (książkowy) serdeczny, przyjazny, wylewny w okazywaniu sympatii

kordobański /kˌɔrdɔbˈaɲski/ (adj)
cordouan
  związany z Kordobą, dotyczący Kordoby, pochodzący z Kordoby

korek /ˈkɔrɛk/ (n)
bouchon, embouteillage
  (potocznie, potoczny) zahamowanie w ruchu ulicznym;
liège bouchon
  (potocznie, potoczny) zakrętka od butelki;

korekta /kɔˈrɛkta/ (n)
correction
  poprawienie błędu lub niedoskonałości, dorównanie do stanu prawidłowego

korektorka /ˌkɔrɛkˈtɔrka/ (n)
correctrice
  (drukarstwo, drukarski) kobieta zawodowo poprawiająca teksty na różnych etapach przygotowywania druku

korespondencja /ˌkɔrɛspɔ̃nˈdɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
correspondance
  wymiana informacji między ludźmi na papierze (list, pocztówka) lub w postaci elektronicznej (e-mail, czat, komunikatory)

korespondować /ˌkɔrɛspɔ̃nˈdɔvaʨ̑/ (v)
correspondre
  prowadzić korespondencję, wymieniać się listami

korfuański /kˌɔrfuˈaɲski/ (adj)
corfiote
  związany z wyspą Korfu, dotyczący wyspy Korfu

korkociąg /kɔrˈkɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
vrille
  (lotnictwo, lotniczy) rodzaj akrobacji lotniczej;
tire-bouchon
  urządzenie służące do wyjmowania korków z butelek;

kornak /kˈɔrnak/ (n)
cornac
  osoba pracująca ze słoniami

kornijski /kɔrɲˈijski/ (n)
cornique
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy brytańskiej języków celtyckich;

kornwalijski /kˌɔrnvalˈijski/ (adj)
cornique
  związany z Kornwalią, dotyczący Kornwalii

koromysło /kˌɔrɔmˈɨswɔ/ (n)
palanche
  nosidło do dźwigania na barkach ciężarów, zwykle wiader z wodą;

korona /kɔˈrɔ̃na/ (n)
couronne
  (jednostka monetarna) waluta w Skandynawii;
  (jednostka monetarna) waluta w Czechach;
  (botanika, botaniczny) część drzewa składająca się z gałęzi;
  (jednostka monetarna) (dawniej, dawny) waluta w Czechosłowacji, Protektoracie Czech i Moraw, na Węgrzech i na Słowacji, w Austro-Węgrzech
  monarchia
couronne, houppier
  atrybut królewski (złota obręcz zakładana na głowę)

koronacja /kˌɔrɔnˈatsja/ (n)
couronnement
  akt przekazania insygniów królewskich następcy tronu

koronawirus /kˌɔrɔnavˈirus/ (n)
coronavirus
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus powodujący infekcje układu oddechowego;

koroniec /kɔˈrɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
goura
  (ornitologia, ornitologiczny) Goura, niebieski gołąb z czubkiem z piór;

koronka /kɔˈrɔ̃nka/ (n)
couronne
  (potocznie, potoczny) (stomatologia, stomatologiczny) stałe uzupełnienie protetyczne odtwarzające znaczny ubytek korony klinicznej zęba
dentelle
  (włókiennictwo) wyrób będący rodzajem ażurowej plecionki z nici

koronować /kˌɔrɔnˈɔvatɕ/ (v)
couronner
  przekazywać uroczyście najwyższą władzę poprzez nakładanie korony na głowę przyszłego panującego
se faire couronner
  stawać się władcą poprzez akt koronacji

korpus konsularny /ˈkɔrpus ˌkɔ̃w̃suˈlarnɨ/ (n)
corps consulaire
  kierownicy, szefowie i urzędnicy konsularni sprawujący swoje funkcje w określonym okręgu konsularnym państwa przyjmującego;

korsykański /ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
corse
  odnoszący się do Korsyki, związany lub wywodzący się z Korsyki

korsykański /ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/ (n)
corse
  język używany na Korsyce;

kortyzol /kɔrtˈɨzɔl/ (n)
cortisol
  (biochemia, biochemiczny) hormon należący do kortykosteroidów;

kortyzon /kɔrtˈɨzɔn/ (n)
cortisone
  (biochemia, biochemiczny) hormon kory nadnercza z grupy steroidów, nieaktywny biologicznie

korund /ˈkɔrũnt/ (n)
corindon
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, najtwardszy po diamencie; tlenek glinu;

korweta /kɔrvˈɛta/ (n)
corvette
  (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) okręt żaglowy do służby zwiadowczej oraz zadań pomocniczych;
  (marynarka) średni okręt wojenny o wyporności od 500 do 1000 ton;

koryfeusz /kˌɔrɨfˈɛuʃ/ (n)
coryphée
  (historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przewodnik chóru w starożytnym teatrze greckim;

korygować /kˌɔrɨɡˈɔvatɕ/ (v)
corriger
  przeprowadzać korektę, poprawiać błędy w tekście
  usuwać niedokładności

koryncki /kɔˈrɨ̃nʦ̑ʲci/ (adj)
corinthien
  (historia, historyczny, historycznie) od Korynt (miasto w starożytnej Grecji)
  (historia, historyczny, historycznie) od Korynt (miasto-państwo, polis w starożytnej Grecji)
  od Korynt (miasto w obecnej Grecji)

korytarz /kɔˈrɨtaʃ/ (n)
couloir
  (budownictwo) wąskie pomieszczenie łączące inne pomieszczenia w budynku;

koryto /kɔˈrɨtɔ/ (n)
auge
  podłużny pojemnik przeznaczony do pojenia i karmienia zwierząt domowych

korzeń /ˈkɔʒɛ̃ɲ/ (n)
racine
  (botanika, botaniczny) organ roślin naczyniowych umiejscowiony zwykle w podłożu (glebie), utrzymujący roślinę w jednym miejscu i pobierający dla niej wodę i składniki mineralne;

korzyść /ˈkɔʒɨɕʨ̑/ (n)
bénéfice, gain, profit
  zysk, pożytek

kos /kɔs/ (n)
merle, merle noir
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak leśny, ogrodowy i parkowy z gatunku (1.1)

kosa /ˈkɔsa/ (n)
faux
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie do ścinania zbóż, traw itp.: ostrze na długim kiju;
schlass, surin
  gwara więzienna nóż

kosiarka /kɔˈɕarka/ (n)
tondeuse
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) urządzenie mechaniczne do koszenia, głównie trawy;

kosmetyczny /ˌkɔsmɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
cosmétique
  dotyczący kosmetyki lub kosmetyków

kosmetyk /kɔsˈmɛtɨk/ (n)
cosmétique
  substancja, produkt przeznaczony do pielęgnacji, oczyszczania, ochrony i upiększania ciała lub włosów

kosmita /kɔsˈmʲita/ (n)
extraterrestre
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) hipotetyczny mieszkaniec planety innej niż Ziemia, planetoidy, księżyca itp.;

kosmogoniczny /kˌɔsmɔɡɔɲˈitʃnɨ/ (adj)
cosmogonique
  związany z kosmogonią, dotyczący kosmogonii

kosmolog /kɔsmˈɔlɔk/ (n)
cosmologue, cosmologiste
  specjalista w dziedzinie kosmologii

kosmologia /ˌkɔsmɔˈlɔɟja/ (n)
cosmologie
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, który zajmuje się kosmosem; nauka o wszechświecie;

kosmologiczny /kˌɔsmɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
cosmologique
  związany z kosmologią, dotyczący kosmologii

kosmopolita /ˌkɔsmɔpɔˈlʲita/ (n)
cosmopolite
  człowiek nieuznający jakiegokolwiek obywatelstwa, a jedynie światowe

kosmopolityczny /kˌɔsmɔpˌɔlitˈɨtʃnɨ/ (adj)
cosmopolite
  nieczujący związku z żadnym państwem (miejscem) w szczególności

kosmos /ˈkɔsmɔs/ (n)
univers
  (astronomia, astronomiczny) przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery;

kosmyk /kˈɔsmɨk/ (n)
mèche, touffe
  niewielki pukiel włosów

kostium /ˈkɔstʲjũm/ (n)
costume
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sceniczne ubranie aktora, charakteryzujące graną postać
tailleur
  ubranie damskie, w skład którego wchodzą żakiet i spódnica

kostka /ˈkɔstka/ (n)
cheville
  (anatomia, anatomiczny) mała kość łącząca stopę z nogą;

kostka Rubika /ˈkɔstka ruˈbʲika/ (n)
cube de Rubik
  zabawka logiczna o kształcie sześcianu;

kostka lodu /kˈɔstka lˈɔdu/ (n)
glaçon
  lód w kształcie małego sześcianu powstały w wyniku zamrożenia wody w odpowiedniej formie

kostnica /kɔˈstʲɲiʦ̑a/ (n)
morgue
  pomieszczenie, w którym przechowuje się ciała zmarłych do chwili pogrzebu;

kostny /ˈkɔstnɨ/ (adj)
osseux
  związany z kością

kostrzewa /kɔstʃˈɛva/ (n)
fétuque
  (botanika, botaniczny) Festuca L., rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych;

kostucha /kɔˈstuxa/ (n)
Faucheuse, Grande Faucheuse
  (potocznie, potoczny) personifikacja śmierci zabierająca ludzi w zaświaty, przedstawiana jako szkielet, zwykle z atrybutami takimi jak kosa, klepsydra czy kaptur

kosz /kɔʃ/ (n)
corbeille
  (informatyka, informatyczny) folder systemowy do przechowywania usuniętych plików
panier
  jakikolwiek pojemnik przypominający kosz (1.1)
poubelle
  pojemnik na odpady
panier, corbeille
  pojemnik pleciony z elastycznego materiału naturalnego lub sztucznego

koszmar /ˈkɔʃmar/ (n)
cauchemar
  marzenie senne o treści wywołującej u śniącego uczucie strachu;

koszmarny /kɔʃˈmarnɨ/ (adj)
cauchemardesque, horrible
  bardzo zły, tragiczny; taki, jak w koszmarze

koszt /kɔʃt/ (n)
coût, frais
  (ekonomia, ekonomiczny) poniesiony wydatek
coût
  suma starań o coś

kosztować /kɔˈʃtɔvaʨ̑/ (v)
coûter, faire
  mieć jakąś cenę (także przenośnie)

koszula /kɔˈʃula/ (n)
chemise
  (krawiectwo) lekkie ubranie z rękawami, nakładane na tułów, zapinane na guziki;

koszula nocna /kɔʃˈula nˈɔtsna/ (n)
chemise de nuit, blouse de nuit, camisole
  (krawiectwo) jednoczęściowy luźny ubiór w formie tuniki używany do snu;

koszyk wielkanocny /ˈkɔʃɨɡ ˌvʲjɛlkãˈnɔʦ̑nɨ/ (n)
panier de Pâques
  przyozdobiony koszyk zawierający pokarmy święcone w Wielką Sobotę w kościołach katolickich

koszykówka /ˌkɔʃɨˈkufka/ (n)
basket-ball, basketball
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu drużynowego, w której dwie pięcioosobowe drużyny grają przeciwko sobie, próbując zdobyć punkty, umieszczając piłkę w koszu;

kot /kɔt/ (n)
mouton, chaton
  (potocznie, potoczny) kłąb kurzu zbierającego się w zakamarkach mieszkania
chat
  (zoologia, zoologiczny) Felis silvestris domesticus, zwierzę domowe;
hase
  (łowiectwo, łowiecki) samica zająca
bleu
  (slangowo) rekrut, nowy uczeń

kot bengalski /ˈkɔd bɛ̃ŋˈɡalsʲci/ (n)
chat-léopard
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Prionailurus bengalensis Kerr, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący w środkowej, wschodniej i południowej Azji, na Filipinach i na wyspach Archipelagu Sundajskim;

kot perski /ˈkɔt ˈpɛrsʲci/ (n)
persan
  (felinologia, felinologiczny) rasa kota domowego o długich włosach;

kot syjamski /ˈkɔt sɨˈjãmsʲci/ (n)
siamois
  (felinologia, felinologiczny) jedna z najstarszych i najdłużej znanych ras kotów domowych pochodząca z Dalekiego Wschodu;

kotek /ˈkɔtɛk/ (n)
chaton
  (językoznawstwo, językoznawczy) (zdrobniale) od: kot

koteria /kɔˈtɛrʲja/ (n)
coterie
  ekskluzywna grupa ludzi i środowisk związanych ze sobą wspólnym interesem, popierających się nawzajem, aby trwać na różnych poziomach i wymiarach władzy

kotka /ˈkɔtka/ (n)
chatte
  (zoologia, zoologiczny) samica kota

kotwica /kɔtˈfʲiʦ̑a/ (n)
ancre
  przyrząd służący do unieruchomienia statku (czasem także innych pływających obiektów) przez zaczepienie o dno;

kotwicowisko /ˌkɔtfʲiʦ̑ɔˈvʲiskɔ/ (n)
ancrage, mouillage
  (marynarka) część redy (lub portu), w której można zakotwiczać statki;

kotylion /kɔtˈɨljɔn/ (n)
cotillon
  tradycyjna zbiorowa zabawa taneczna, o XIX-wiecznym francuskim rodowodzie, złożona z kilku samodzielnych tańców i zabaw, niekiedy z wymianą drobnych upominków, podczas której tańczy się walca figurowego, mazurka albo galop, a w której pary dobierają się według przypiętych wcześniej wstążek kotylionów (2.1);

kowadełko /ˌkɔvaˈdɛwkɔ/ (n)
enclume
  (anatomia, anatomiczny) jedna z trzech kosteczek słuchowych u ssaków;

kowadło /kɔˈvadwɔ/ (n)
enclume
  (technologia, technika, techniczny) ciężka, stalowa podstawa, na której kładzie się obrabiany przedmiot w trakcie kucia ręcznego;

kowal /ˈkɔval/ (n)
forgeron
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający przedmioty z metalu;

kowariancja /ˌkɔvarʲˈjãnʦ̑ʲja/ (n)
covariance
  (matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) iloczyn współczynnika korelacji i odchyleń standardowych korelowanych zmiennych losowych;

kowboj /ˈkɔvbɔj/ (n)
cow-boy
  pasterz bydła w Ameryce;

koza /ˈkɔza/ (n)
chèvre
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny krętorogich;

kozi /ˈkɔʑi/ (adj)
caprin, chevrotin
  dotyczący kozy, odnoszący się do kozy (o zwierzęciu)

kozia bródka /ˈkɔʑa ˈbrutka/ (idiom)
bouc
  zarost w formie spiczastej, nieco podkręconej w górę bródki

koziorożec /kˌɔʑɔrˈɔʒɛts/ (n)
bouquetin
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych;

kozioł /ˈkɔʑɔw/ (n)
tréteau
  stojak do piłowania drewna;

kozioł ofiarny /ˈkɔʑɔw ɔˈfʲjarnɨ/ (n)
bouc émissaire
  (biblijny) (dosłownie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ofiara z kozła składana Bogu, wg Bibliii, za grzechy ludzi
bouc émissaire, tête de Turc
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, na którego inni zrzucają całą odpowiedzialność za coś;

koziołek /kɔˈʑɔwɛk/ (n)
cabri, chevreau
  (zoologia, zoologiczny) młody lub mały kozioł

kołacz /ˈkɔwaʧ̑/ (n)
kalatch
  rodzaj obrzędowego pieczywa, pierwotnie o okrągłym kształcie;

kołchoz /ˈkɔwxɔs/ (n)
kolkhoze
  spółdzielcze gospodarstwo rolne w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich;

kołdra /ˈkɔwdra/ (n)
couette
  element pościeli składający się z tkaniny oraz wypełnienia, służący do okrywania ciała podczas snu

kołnierz /ˈkɔwʲɲɛʃ/ (n)
col, collet
  część ubrania otaczająca szyję;

koło /ˈkɔwɔ/ (n)
disque
  (geometria) okrąg wraz z odciętym wewnątrz niego fragmentem płaszczyzny;
cercle
  określona grupa osób, stowarzyszenie ludzi o podobnych celach
  (potocznie, potoczny) linia o kształcie brzegu koła (1.1), okrąg
roue
  przedmiot o takim kształcie, zwykle część maszyny lub urządzenia, zwłaszcza pojazdu;

koło garncarskie /ˈkɔwɔ ɡarn̥ˈʦ̑arsʲcɛ/ (n)
tour de potier
  urządzenie do wykonywania przedmiotów i narzędzi z gliny techniką toczenia;

koło podbiegunowe /ˈkɔwɔ ˌpɔdbʲjɛɡũˈnɔvɛ/ (n)
cercle polaire
  (geografia, geograficzny) równoleżnik o szerokości geograficznej 66°33 na pólkuli północnej i południowej;

koło ratunkowe /ˈkɔwɔ ˌratũŋˈkɔvɛ/ (n)
bouée de sauvetage
  przyrząd służący do ratowania tonącej osoby w postaci obręczy z lekkiego impregnowanego materiału, z płótna wypełnionego korkiem, ze styropianu lub z gumy wypełnionej powietrzem;

koło sterowe /ˈkɔwɔ stɛˈrɔvɛ/ (n)
barre
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) element steru statku w kształcie dużej obręczy, służący do ręcznego zadawania wychylenia płetwy sterowej;

kołowrót /kɔwˈɔvrut/ (n)
treuil
  (mechanika) drewniana oś z korbą, np. do wyciągania ze studni wiadra z wodą

kołysanka /ˌkɔwɨˈsãnka/ (n)
berceuse
  piosenka śpiewana małym dzieciom, żeby łatwiej zasnęły

koń /kɔ̃ɲ/ (n)
cheval, cheval d'arçons, cheval-d'arçons
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w formie skrzyni na czterech nogach
cheval, cavalier
  (szachy, pojęcie szachowe) (potocznie, potoczny) skoczek szachowy;
cheval, cheval d'arçons
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku Equus caballus L., hodowane jako pociągowe lub do jazdy wierzchem;

koń mechaniczny /ˈkɔ̃ɲ ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
cheval-vapeur
  (fizyka, fizyczny) jedna z pozaukładowych jednostek mocy;

koń trojański /ˈkɔ̃ɲ trɔˈjä̃j̃sʲci/ (idiom)
cheval de Troie
  (przenośnie, przenośnia) o czymś pozornie wyglądającym na przyjacielski podarunek, w rzeczywistości będącym niebezpieczeństwem; ukryte niebezpieczeństwo; spisek, podstęp

końcowy /kɔ̃j̃nˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
dernier, final, ultime
  ten przed definitywnym końcem; bliski końcowi

kończyna /kɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
membre
  (anatomia, anatomiczny) narząd ruchu u kręgowców

kończyć /ˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
finir, terminer, achever
  wykonywać coś, co zostało zaczęte, do końca

kośba /kˈɔʑba/ (n)
fauchage
  (rzadki, rzadko używany) koszenie traw, zbóż

kości zostały rzucone /ˈkɔɕʨ̑i zɔˈstawɨ ʒuˈʦ̑ɔ̃nɛ/ (idiom)
le sort en est jeté, les jeux sont faits
  (książkowy) stała się rzecz nieodwracalna; zapadła ostateczna decyzja;

kościec /ˈkɔɕʨ̑ɛʦ̑/ (n)
squelette
  (anatomia, anatomiczny) mocna kostna i częściowo chrzęstna konstrukcja anatomiczna stanowiąca podporę dla ciała organizmu i nadająca jemu kształt

kościelny /kɔɕˈʨ̑ɛlnɨ/ (adj)
ecclésiastique
  związany z określonym kościołem (instytucją)

kościsty /kɔɕtɕˈistɨ/ (adj)
osseux
  o ciele lub o części ciała: o wydatnych, wystających kościach

kościół /ˈkɔɕʨ̑uw/ (n)
église
  (budownictwo) świątynia chrześcijańska;

kość /kɔɕʨ̑/ (n)
os
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu ludzi lub zwierząt;
dé
  wielościan z oczkami służący do gry;

kość guziczna /kˈɔʑdʑ ɡuzˈitʃna/ (n)
coccyx
  (anatomia, anatomiczny) końcowy odcinek kręgosłupa człowieka;

kość krzyżowa /ˈkɔɕʨ̑ kʃɨˈʒɔva/ (n)
sacrum
  (anatomia, anatomiczny) dolny odcinek kręgosłupa powstały ze zrośnięcia pięciu kręgów krzyżowych;

kość niezgody /ˈkɔɕʨ̑ ɲɛˈzɡɔdɨ/ (n)
pomme de discorde
  (związek frazeologiczny) przyczyna sporu, konfliktu

kość sitowa /ˈkɔɕʨ̑ ɕiˈtɔva/ (n)
os ethmoïde
  (anatomia, anatomiczny) kość nieparzysta, ograniczająca jamę czaszki, oczodoły i jamę nosowej;

kość słoniowa /ˈkɔɕʨ̑ swɔ̃ˈɲɔva/ (n)
ivoire
  (zoologia, zoologiczny) materiał pochodzący z zębów dużych ssaków: słonia, morsa, hipopotama, narwala;

koźlarz babka /ˈkɔʑlaʒ ˈbapka/ (n)
bolet rude
  (botanika, botaniczny) Leccinum scabrum, jadalny gatunek grzyba z rodziny borowikowatych o brązowej barwie kapelusza i czarnych kosmkach na trzonie;

koźlarz czerwony /ˈkɔʑlaʃ ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (n)
bolet orangé
  (mikologia, mikologiczny) Leccinum aurantiacum, jadalny gatunek grzyba z rodziny borowikowatych o czerwonej barwie kapelusza;

kożuch /ˈkɔʒux/ (n)
peau de mouton, fourrure, mouton, peau, touloupe
  wyprawiona skóra zwierzęca o długim włosie; ciepła odzież wierzchnia z takiej skóry (najczęściej włosem do wewnątrz)

kpić /kpˈitɕ/ (v)
moquer, railler
  odnosić się z lekceważeniem, żartować, wyśmiewać, drwić

krab /krap/ (n)
crabe
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak ciepłych mórz;

krach /krax/ (n)
krach
  (ekonomia, ekonomiczny) bankructwo, upadek gospodarczy, załamanie ekonomiczne
  (ekonomia, ekonomiczny) nagły, gwałtowny spadek kursu walut, akcji, obligacji lub innych aktywów;

kradzież /ˈkraʥ̑ɛʃ/ (n)
vol
  przejęcie cudzej własności bez zgody właściciela i bez podstawy prawnej

kradzione nie tuczy /kraˈʥ̑ɔ̃nɛ ɲɛ‿ˈtuʧ̑ɨ/ (proverb)
bien mal acquis ne profite jamais
  rzecz zdobyta w nieuczciwy sposób nie przynosi korzyści

kraj /kraj/ (n)
pays
  (geografia, geograficzny) kraina, obszar geograficzny;
  państwo

krakowski /kraˈkɔfsʲci/ (adj)
cracovien
  związany z Krakowem, dotyczący Krakowa
  charakterystyczny dla Krakowa lub krakowian, mający cechy lub właściwości przypisywane Krakowowi lub krakowianom

kran /krãn/ (n)
robinet
  rodzaj zaworu pozwalający na regulację przepływu cieczy lub gazu;

kraniec /ˈkrãɲɛʦ̑/ (n)
extreme, limite
  (książkowy) koniec, granica czegoś

kraniometryczny /krˌaɲʲɔmɛtrˈɨtʃnɨ/ (adj)
craniométrique
  dotyczący kraniometrii

krater /ˈkratɛr/ (n)
cratère
  (geologia, geologiczny) lejkowate zagłębienie na szczycie stożka wulkanicznego, przez który wydobywa się lawa i gazy wulkaniczne;
  (geologia, geologiczny) owalne zagłębienie spowodowane upadkiem meteorytu;
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji rodzaj naczynia używanego do mieszania wina z wodą;

krawat /ˈkravat/ (n)
cravate
  (krawiectwo) pasek materiału noszony na szyi przez mężczyzn, rzadziej przez kobiety;

krawcowa /krafˈʦ̑ɔva/ (n)
couturière, tailleuse
  (rzemiosło, rzemieślniczy) kobieta zajmująca się krawiectwem

krawiec /ˈkravʲjɛʦ̑/ (n)
tailleur
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się szyciem ubrań i innych rzeczy z tkanin;

krawężnik /kraˈvɛ̃w̃ʒʲɲik/ (n)
bordure
  (budownictwo) element budowlany oddzielający chodnik od jezdni i wyznaczający granicę między chodnikiem a jezdnią

krańcowy /kraɲtsˈɔvɨ/ (adj)
extrême, radical
  maksymalnie odbiegający od głównego nurtu, normy
terminal
  znajdujący się na krańcu czego

kraść /kraɕʨ̑/ (v)
voler
  brać coś na własność bez zgody i wiedzy właściciela

kreacja /krɛˈaʦ̑ʲja/ (n)
création
  elegancki i oryginalny strój, szczegół stroju lub uczesania o walorach artystycznych, zwykle kobiecy

kreacjonista /krˌɛatsjɔɲˈista/ (n)
créationniste
  zwolennik kreacjonizmu

kreatynina /ˌkrɛatɨ̃ˈɲĩna/ (n)
créatinine
  (biochemia, biochemiczny) bezwodnik kreatyny, metabolit stanowiący parametr do oceny wydolności nerek;

kreatywnie /ˌkrɛaˈtɨvʲɲɛ/ (adv)
créativement
  w sposób kreatywny, twórczy

kreatywność /krˌɛatˈɨvnɔɕtɕ/ (n)
créativité
  cecha tego, co kreatywne; cecha tych, którzy są kreatywni

kreatywny /ˌkrɛaˈtɨvnɨ/ (adj)
créatif
  twórczy, wnoszący coś nowego, odkrywczego

kreda /ˈkrɛda/ (n)
craie
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) miękka skała osadowa składająca się z węglanu wapnia;
  (szkolnictwo, szkolny) kruchy, najczęściej biały materiał z kredy (1.1) do pisania po tablicy lub kartonie
crétacé
  (geologia, geologiczny) okres geologiczny trwający od około 145 do 66 mln lat temu, w którym tworzyły się pokłady kredy (1.1);

krem /krɛ̃m/ (n)
crème
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) stała lub półtłusta emulsja nakładana na skórę w dermatologii i kosmetyce;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj deseru;

kremacja /krɛ̃ˈmaʦ̑ʲja/ (n)
crémation
  forma pogrzebu zwłok zmarłego, polegająca na spaleniu ciała

kremacyjny /krˌɛmatsˈɨjnɨ/ (adj)
crématoire
  związany z kremacją, dotyczący kremacji, spalenia ciała

kremonka /krɛmˈɔŋka/ (n)
Crémonaise
  mieszkanka Cremony

kremończyk /krɛmˈɔɲtʃɨk/ (n)
Crémonais
  mieszkaniec Cremony

kremoński /krɛmˈɔɲski/ (adj)
crémonais
  związany z Cremoną, dotyczący Cremony

kreolski /krɛˈɔlski/ (adj)
créole
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami kreolskimi; mający cechy języka kreolskiego
  związany z Kreolami, dotyczący Kreolów; będący kreolem

kret /krɛt/ (n)
taupe
  (zoologia, zoologiczny) ssak owadożerny o czarnej sierści, kopiący podziemne tunele;

kreteński /krɛˈtɛ̃j̃sʲci/ (adj)
crétois
  dotyczący Krety, związany z Kretą, pochodzący z Krety

kreton /krˈɛtɔn/ (n)
cretonne
  (włókiennictwo) barwna tkanina bawełniana;

kretowisko /ˌkrɛtɔˈvʲiskɔ/ (n)
taupinière
  kopczyk ziemi usypany przez kreta

kretyn /ˈkrɛtɨ̃n/ (n)
crétin
  (przestarzałe, przestarzały) (medycyna, medyczny) osoba dotknięta wrodzonym zespołem niedoboru jodu, nazywanego dawniej kretynizmem lub matołectwem
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) obraźliwa forma zwrócenia się do mężczyzny

krew /krɛf/ (n)
sang
  (biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) płynna tkanka łączna zwierząt;

krewetka /krɛˈvɛtka/ (n)
crevette, chevrette
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z odwłoka niektórych małych gatunków krewetek (1.1)
  (zoologia, zoologiczny) Caridea, rodzaj skorupiaków o dziesięciu nogach;

krnąbrność /ˈkr̥nɔ̃mbrnɔɕʨ̑/ (n)
entêtement, opiniâtreté
  brak posłuszeństwa, ignorowanie rozkazów, nakazów

krocze /krˈɔtʃɛ/ (n)
périnée
  (anatomia, anatomiczny) część ciała położona między narządami płciowymi a odbytem

kroić /ˈkrɔ.<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
couper
  oddzielać z czegoś kawałki lub dzielić na części za pomocą noża lub ostrego narzędzia

krok /krɔk/ (n)
pas
  przestawienie nogi, by wykonać ruch

krokodyl /krɔˈkɔdɨl/ (n)
crocodile
  (herpetologia, herpetologiczny) drapieżny, ziemnowodny gad z rzędu krokodyli (Crocodilia), o wydłużonym ciele;

krokodyle łzy /ˌkrɔkɔˈdɨlɛ ˈwzɨ/ (idiom)
larmes de crocodile
  nieszczery płacz; fałszywe, udawane ubolewanie

krokomierz /krɔˈkɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
podomètre
  (metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie mierzące odległość w krokach lub tylko samą liczbę kroków;

krokosz barwierski /krˈɔkɔʒ barvʲˈɛrski/ (n)
carthame des teinturiers
  (botanika, botaniczny) (systematyka) Carthamus tinctorius L., gatunek rośliny jednorocznej z rodziny astrowatych;

krokus /ˈkrɔkus/ (n)
crocus
  (botanika, botaniczny) Crocus L., rodzaj roślin cebulowych z rodziny kosaćcowatych, kwitnących zwykle wczesną wiosną;

kromka /ˈkrɔ̃mka/ (n)
tranche, morceau
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki kawałek chleba odcięty nożem

kropielnica /krˌɔpʲɛlɲˈitsa/ (n)
bénitier
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościelne naczynie na wodę święconą zwykle umieszczane przy wejściu

kropierz /krˈɔpʲɛʃ/ (n)
caparaçon
  (jeździectwo, jeździecki) średniowieczne sukienne okrycie konia z otworami na oczy;

kropka /ˈkrɔpka/ (n)
pois
  małe wypełnione kółko, plamka
point
  znak graficzny w postaci drobnego kółka (punktu) stosowany m.in.:
  krótki sygnał w alfabecie Morse'a

kropla /ˈkrɔpla/ (n)
goutte, larme
  drobna ilość płynu w kształcie zbliżonym do kuli, utrzymująca spoistość;

kropla drąży skałę /ˈkrɔpla ˈdrɔ̃w̃ʒɨ ˈskawɛ/ (proverb)
petit à petit l'oiseau fait son nid
  długie i wytrwałe działania przynoszą w końcu oczekiwane wyniki

kropla w morzu /ˈkrɔpla ˈv‿mɔʒu/ (idiom)
une goutte d'eau dans l'océan, une goutte d'eau dans la mer
  bardzo mała, całkowicie niewystarczająca ilość czegoś

kropla, która przepełnia czarę /ˈkrɔpla ˈktura pʃɛˈpɛwʲɲa ˈʧ̑arɛ/ (n)
la goutte d'eau qui fait déborder le vase, la goutte qui fait déborder le vase
  dowolna przykrość lub niedogodność (jak niepowodzenie albo złośliwy postępek ze strony drugiego człowieka) występująca jako kolejna w łańcuchu i ostatecznie przekraczająca granice cierpliwości osoby, którą spotyka.

kroplomierz /krɔˈplɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
compte-gouttes
  (metrologia, metrologiczny) przyrząd do odmierzania, dozowania kropli

krosno /ˈkrɔsnɔ/ (n)
métier à tisser, métier
  (włókiennictwo) maszyna włókiennicza lub ręczny warsztat tkacki do wytwarzania tkanin, dywanów itp. przez wielokrotne przeplatanie nitek osnowy i wątku;

krosta /ˈkrɔsta/ (n)
bouton, pustule
  (medycyna, medyczny) wykwit na skórze, zawierający ropę lub płyn surowiczy;

krowa /ˈkrɔva/ (n)
vache
  (zoologia, zoologiczny) dorosła samica bydła domowego;

krowa, która dużo ryczy, mało mleka daje /ˈkrɔva ˈktura ˈduʒɔ ˈrɨʧ̑ɨ ˈmawɔ ˈmlɛka ˈdajɛ/ (proverb)
chien qui aboie ne mord pas
  z przechwałek niewiele wynika

krtań /kr̥tãɲ/ (n)
larynx
  (anatomia, anatomiczny) górny odcinek układu oddechowego łączący gardło z tchawicą;

kruchy /ˈkruxɨ/ (adj)
fragile, délicat
  (przenośnie, przenośnia) nietrwały, delikatny, słaby

krucjata /kruˈʦ̑ʲjata/ (n)
croisade
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyprawa wojenna podejmowana w XI–XII wieku przez chrześcijaństwo zachodnie w celu zdobycia Ziemi Świętej;
  (przenośnie, przenośnia) kampania prowadzona przeciwko komuś lub czemuś

krucyfiks /kruˈʦ̑ɨfʲiks/ (n)
crucifix
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krzyż z wizerunkiem ukrzyżowanego Chrystusa;

kruk /kruk/ (n)
corbeau
  (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax, czarny ptak z rodziny krukowatych, większy od wrony i gawrona, zamieszkujący półkulę północną;

kruk krukowi oka nie wykole /ˈkruk ːruˈkɔvʲi ˈɔka ˌɲɛ‿vɨˈkɔlɛ/ (proverb)
les loups ne se mangent pas entre eux
  osoby znające się, zaprzyjaźnione i podobne do siebie, osoby należące do tej samej grupy interesów, do tej samej grupy zawodowej nie będą robiły sobie krzywdy

krupier /krˈupʲɛr/ (n)
croupier
  pracownik kasyna, który odpowiada za grę przy stole

krużganek /kruʒˈɡãnɛk/ (n)
galerie, portique
  (architektura, architektoniczny) korytarz otwarty arkadami na dziedziniec;

krwawić /ˈkr̥favʲiʨ̑/ (v)
saigner
  (medycyna, medyczny) broczyć krwią, tracić krew, wypływać z naczyń krwionośnych

krwawnik /krfˈavɲik/ (n)
achillée
  (botanika, botaniczny) Achillea, rodzaj bylin z rodziny astrowatych;

krwiodawca /kr̥fʲjɔˈdafʦ̑a/ (n)
donneur de sang
  (medycyna, medyczny) osoba oddająca swoją krew w celu wykorzystania jej w krwiolecznictwie

krwiomocz /ˈkr̥fʲjɔ̃mɔʧ̑/ (n)
hématurie
  (medycyna, medyczny) obecność krwi w moczu

krwisty /krfˈistɨ/ (adj)
sanguin
  taki, który zawiera krew

krwotoczny /krfɔtˈɔtʃnɨ/ (adj)
hémorragique
  związany z krwotokiem

krwotok /ˈkr̥fɔtɔk/ (n)
hémorragie
  obfita utrata krwi na skutek urazu lub jako objaw choroby;

kryjówka /krɨˈjufka/ (n)
cachette, planque
  miejsce bezpiecznego ukrycia czegoś; miejsce, gdzie ktoś ukrywa się

krykiet /ˈkrɨcɛt/ (n)
cricket
  (sport, sportowy) gra zespołowa, w której zawodnicy dwóch drużyn próbują na zmianę zbić bramkę drużyny przeciwnej i obronić swoją;

kryl /krɨl/ (n)
krill
  rząd drobnych morskich skorupiaków zamieszkujących morza i oceany na całym świecie, stanowiący istotne źródło pokarmu m.in. wielorybów, ryb, pingwinów;

kryminalista /ˌkrɨ̃mʲĩnaˈlʲista/ (n)
criminel, délinquant, malfaiteur
  osoba, która dopuściła się przestępstwa kryminalnego

kryminalistyczny /krˌɨminˌalistˈɨtʃnɨ/ (adj)
criminalistique
  dotyczący kryminalistyki

kryminologiczny /ˌkrɨ̃mʲĩnɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
criminologiste
  dotyczący kryminologii, związany z kryminologią

krymski /ˈkrɨ̃msʲci/ (adj)
criméen
  od Krym

kryolit /krɨˈɔlit/ (n)
cryolite
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady halogenków;

kryptografia /krˌɨptɔɡrˈafja/ (n)
cryptographie
  umiejętność przekształcania tekstu zrozumiałego dla wszystkich w tekst zaszyfrowany; szyfrowanie

kryptolog /krɨptˈɔlɔk/ (n)
cryptologue
  osoba zajmująca się szyfrowaniem i deszyfracją tekstów

kryptologia /krˌɨptɔlˈɔɡja/ (n)
cryptologie
  (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) dziedzina wiedzy zajmująca się przekazywaniem informacji w sposób zabezpieczony przed nieuprawnionym dostępem, obejmuje tak utajnianie wiadomości (kryptografię) jak i przełamywanie ich zabezpieczeń i odczyt treści (kryptoanalizę);

krypton /ˈkrɨptɔ̃n/ (n)
krypton
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Kr i liczbie atomowej 36;

krytyk /ˈkrɨtɨk/ (n)
critique
  osoba oceniająca coś lub kogoś negatywnie

krytyka /ˈkrɨtɨka/ (n)
critique
  surowa lub negatywna ocena kogoś lub czegoś

krytykować /ˌkrɨtɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
critiquer
  oceniać negatywnie, wytykać będy, niepowodzenia, wady

kryzys /ˈkrɨzɨs/ (n)
crise
  zła sytuacja (trwająca dłużej)

kryzys wieku średniego /krˈɨzɨz vʲˈɛku ɕrɛdɲʲˈɛɡɔ/ (n)
crise de la quarantaine
  (psychologia, psychologiczny) nazwa okresu w połowie życia człowieka polegająca na przewartościowaniu dotychczasowych priorytetów, (na przykład) dotyczących pracy zawodowej, małżeństwa czy rodziny;

krzak /kʃak/ (n)
arbuste, buisson
  (botanika, botaniczny) krzew

krzak gorejący /ˈkʃaɡ ˌːɔrɛˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
buisson ardent
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według Biblii: płonący krzak, pod postacią którego Bóg objawił się Mojżeszowi;

krzem /kʃɛ̃m/ (n)
silicium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Si i liczbie atomowej 14;

krzepki /kʃˈɛpki/ (adj)
robuste, costaud, gaillard, solide
  silny fizycznie, pełen tężyzny

krzepkość /kʃˈɛpkɔɕtɕ/ (n)
robustesse
  cecha tego, kto jest krzepki, pełen tężyzny

krzesło /ˈkʃɛswɔ/ (n)
chaise
  (branża meblarka, meblarstwo, meble) mebel przeznaczony do siedzenia z oparciem na plecy (zazwyczaj bez podłokietników i z czterema nogami);

krztusiec /ˈkʃtuɕɛʦ̑/ (n)
coqueluche
  (medycyna, medyczny) zakaźna choroba wieku dziecięcego, której objawem są kaszel i duszności;

krzyczeć /ˈkʃɨʧ̑ɛʨ̑/ (v)
crier
  mówić lub wołać bardzo głośno

krzyk /kʃɨk/ (n)
cri
  głośne wołanie lub nieartykułowane dźwięki

krzykliwy /kʃɨkˈlʲivɨ/ (adj)
tapageur
  o człowieku skłonny do krzyku, do krzyczenia
  o kolorze, barwie, ozdobie jaskrawy, zwracający uwagę swoją jaskrawością

krzywa /ˈkʃɨva/ (n)
courbe
  (matematyka, matematyczny) dowolna linia ciągła na płaszczyźnie lub w przestrzeni;

krzywica /kʃɨvˈitsa/ (n)
rachitisme
  (medycyna, medyczny) choroba wieku dziecięcego spowodowana niedoborem witaminy D w organizmie, charakteryzująca się zmianami w układzie kostnym i zaburzeniami rozwojowymi;

krzywomierz /kʃɨvˈɔmjɛʃ/ (n)
curvimètre
  przyrząd służący do mierzenia długości linii krzywych (zwłaszcza na mapie); urządzenie ma kółko, które należy prowadzić po mierzonej linii, a jego liczba obrotów przeliczana jest na odległość;

krzywoprzysięzca /ˌkʃɨvɔpʃɨˈɕɛ̃w̃sʦ̑a/ (n)
parjure
  ktoś, kto przysięgając składa fałszywe zeznanie

krzyż /kʃɨʃ/ (n)
sacrum, lombes
  (anatomia, anatomiczny) część kręgosłupa;
croix
  konstrukcja, figura geometryczna lub znak złożony z dwóch przecinających się linii;
  (przenośnie, przenośnia) cierpienie, trudności
  order, odznaczenie w kształcie krzyża (1.1)

krzyżmo /kʃˈɨʒmɔ/ (n)
chrême
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie konsekrowany olej używany m.in. przy poświęcaniu ołtarzy i kościołów;

krzyżowiec /kʃɨʒˈɔvʲɛts/ (n)
croisé
  (historia, historyczny, historycznie) uczestnik zwoływanych przez kościół wypraw krzyżowych

krzyżyk /ˈkʃɨʒɨk/ (n)
dièse
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak muzyczny podnoszący nutę o pół tonu;

krzyżówka /kʃɨˈʒufka/ (n)
croisement
  (biologia, biologiczny) roślina lub zwierzę mające rodziców z dwóch różnych taksonów (gatunków, podgatunków, odmian lub form), posiadające przez to cechy obojga osobników;
canard colvert
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas platyrhynchos, gatunek kaczki;
mots croisés, grille de mots croisés
  zagadka, którą rozwiązuje się przez wpisywanie w odpowiednie pola odgadniętych wyrazów;

król /krul/ (n)
roi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koronowany władca państwa;

król śledziowy /krˈul ɕlɛdʑˈɔvɨ/ (n)
roi des harengs
  (dawniej, dawny) (ichtiologia, ichtiologiczny) (potocznie, potoczny) ryba z gatunku wstęgor królewski, Regalecus glesne;

królestwo /kruˈlɛstfa/ /kruˈlɛstfɔ/ (n)
règne
  (biologia, biologiczny) kategoria systematyczna niższa od domeny i wyższa od typu (w zoologii) albo od gromady (w botanice);
royaume, règne
  ustrój państwa, w którym rządzi król lub królowa;

królewski /kruˈlɛfsʲci/ (adj)
royal
  mający związek z królem lub królową

królik /ˈkrulʲik/ (n)
lapin
  (zoologia, zoologiczny) udomowione zwierzę z rodziny zającowatych;

królowa /kruˈlɔva/ (n)
reine
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchini rządząca królestwem
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) płodna samica niektórych owadów społecznych, np. pszczół, os, trzmieli, mrówek, termitów
  żona króla

królować /krulˈɔvatɕ/ (v)
régner
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sprawować władzę królewską
dominer, régner
  zajmować najwyższą, najważniejszą pozycję
dominer
  znajdować się wyżej od innych obiektów

krótki /ˈkrutʲci/ (adj)
court, bref
  mający małą długość
bref, court
  trwający niedługo
bref
  zwięzły, wyrażający treść w niewielu słowach

krótkowidz /krutkˈɔvits/ (n)
myope
  osoba źle, nieostro widząca obiekty będące daleko; krótkowzroczny

krótkowzroczność /ˌkrutkɔˈvzrɔʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
myopie
  (medycyna, medyczny) wada refrakcyjna wzroku, polegająca na tym, że oko nieprawidłowo skupia promienie świetlne, przez co niewyraźnie widzi się odległe przedmioty;

krążownik /krɔ̃w̃ˈʒɔvʲɲik/ (n)
croiseur
  (wojskowość, wojskowy) opancerzony okręt bojowy o silnym uzbrojeniu;

krążyć /ˈkrɔ̃w̃ʒɨʨ̑/ (v)
circuler
  robić okrążenie, obieg

kręg /krˈɛŋk/ (n)
vertèbre
  (anatomia, anatomiczny) podstawowy element budujący kręgosłup

kręgiel /krˈɛŋɡʲɛl/ (n)
quille
  pion o butelkowatym kształcie używany do gry w kręgle

kręgosłup /krɛ̃ŋˈɡɔswup/ (n)
colonne vertébrale, rachis
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu, stanowiąca jego główną oś i podporę;

kręgowiec /krɛ̃ŋˈɡɔvʲjɛʦ̑/ (n)
vertébré
  (zoologia, zoologiczny) organizm mający szkielet z kręgosłupem;

krętacz /krˈɛntatʃ/ (n)
aigrefin
  człowiek oszukujący, używający wykrętów, wybiegów

krętogłów /krɛ̃nˈtɔɡwuf/ (n)
torcol fourmilier
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Jynginae, krętogłowy;

ksenofil /ksɛ̃ˈnɔfʲil/ (n)
xénophile
  osoba pozytywnie nastawiona do cudzoziemców

ksenofilia /ksˌɛnɔfˈilja/ (n)
xénophilie
  (książkowy) sympatia dla cudzoziemców i cudzoziemszczyzny

ksenofobia /ˌksɛ̃nɔˈfɔbʲja/ (n)
xénophobie
  (psychologia, psychologiczny) niechęć, wrogość, lęk wobec obcokrajowców i wszystkiego, co obce, zagraniczne, cudzoziemskie;

ksenofobiczny /ksˌɛnɔfɔbʲˈitʃnɨ/ (adj)
xénophobe
  związany z ksenofobią; stanowiący przejaw ksenofobii

ksenofobka /ksˌɛnɔfˈɔpka/ (n)
xénophobe
  kobieta negatywnie, wrogo nastawiona do obcokrajowców oraz tego, co obce, pochodzące z zagranicy

ksenon /ˈksɛ̃nɔ̃n/ (n)
xénon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Xe i liczbie atomowej 54;

ksenotym /ksɛnˈɔtɨm/ (n)
xénotime
  (mineralogia, mineralogiczny) rodzaj rzadkiego minerału o barwie brunatnej;

kserofit /ksɛrˈɔfit/ (n)
xérophyte
  (botanika, botaniczny) roślina przystosowana do życia na obszarach suchych, roślina sucholubna

kserograf /ksɛˈrɔɡraf/ (n)
photocopieuse
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do kopiowania materiałów drukowanych lub odręcznych

kserokopiarka /ksˌɛrɔkɔpʲˈarka/ (n)
photocopieur, photocopieuse
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do kopiowania materiałów drukowanych lub odręcznych;

ksiądz /cɕɔ̃nʦ̑/ (n)
prêtre, curé
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijański duchowny, posiadający święcenia kapłańskie lub ordynowany na tę funkcję;

książka /ˈcɕɔ̃w̃ʃka/ (n)
livre, bouquin
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) dokument piśmienniczy w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym;

książka elektroniczna /kɕˈɔ̃ʃka ˌɛlɛktrɔɲˈitʃna/ (n)
livre électronique, e-book, eBook, ebook
  (informatyka, informatyczny) e-book, utwór literacki w wersji elektronicznej;

książka kucharska /ˈcɕɔ̃w̃ʃka kuˈxarska/ (n)
livre de cuisine
  książka będąca zbiorem przepisów kulinarnych;

książka telefoniczna /ˈcɕɔ̃w̃ʃka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
annuaire téléphonique
  spis właścicieli telefonów wraz z numerami telefonów, posortowany zazwyczaj alfabetycznie albo tematycznie;

książę /ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ/ (n)
duc
  wysoki tytuł szlachecki
prince
  władca księstwa, monarcha niekoronowany na króla

księgarnia /cɕɛ̃ŋˈɡarʲɲa/ (n)
librairie
  sklep z książkami, czasopismami, mapami itp.;

księgowość /cɕɛ̃ŋˈɡɔvɔɕʨ̑/ (n)
comptabilité
  (ekonomia, ekonomiczny) systematyczne rejestrowanie przychodów i wydatków przedsiębiorstwa;

księgowy /cɕɛ̃ŋˈɡɔvɨ/ (n)
comptable
  (księgowość) osoba zajmująca się zawodowo prowadzeniem ksiąg rachunkowych

księżniczka /cɕɛ̃w̃ʒʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
princesse
  córka księcia i/lub księżnej

księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
lune
  Księżyc widziany jako tarcza na niebie lub jej część
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie obiegające planetę, planetę karłowatą, planetoidę itp.;

ksylen /ˈksɨlɛ̃n/ (n)
xylène
  (chemia, chemiczny) węglowodór aromatyczny używany głównie jako rozpuszczalnik;

ksylitol /ksɨˈlʲitɔl/ (n)
xylitol
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) zredukowana pochodna ksylozy stosowana w przemyśle spożywczym jako dodatek służący do słodzenia żywności;

ksylo- /ˈksɨlɔ/
xylo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z drewnem lub drzewem

ksylofag /ksɨˈlɔfak/ (n)
xylophage
  (zoologia, zoologiczny) organizm odżywiający się drewnem, drewnojad;

ksylofon /ksɨˈlɔfɔ̃n/ (n)
xylophone
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) samobrzmiący instrument perkusyjny (idiofon uderzany), w którym dźwięk powstaje na skutek uderzenia w szereg płytek różnej długości;

kształcić /kʃtˈawtɕitɕ/ (v)
éduquer, former, instruire
  przekazywać swoją wiedzę lub/i umiejętności

kształt /kʃtawt/ (n)
forme
  zarys przedmiotu, inny przedmiot, figura lub bryła, które ten przedmiot przypomina

kształtować /kʃtawˈtɔvaʨ̑/ (v)
former
  nadawać kształt rzeczom

kszyk /kʃɨk/ (n)
bécassine
  (ornitologia, ornitologiczny) Gallinago gallinago, mały, długodzioby, jasnobrązowy ptak eurazjatycki;

kto /ktɔ/ (interrogativePronoun)
qui
  …służący do zadawania pytań o osobę lub zwierzę

kto /ktɔ/ (pronoun)
quelqu'un
  (zobacz) ktoś
qui
  …służący do przyłączania zdania podrzędnego, gdy określa ono osobę lub zwierzę

kto nie ma w głowie, ten ma w nogach /ˈktɔ ˈɲɛ‿ma ˈv‿ɡwɔvʲjɛ ˈtɛ̃n ˈma ˈv‿nɔɡax/ (proverb)
quand on n'a pas de tête, il faut avoir des jambes
  jeśli ktoś nie ma dobrej pamięci, musi często wracać po to, o czym zapomniał

kto pyta, nie błądzi /ˈktɔ ˈpɨta ɲɛ‿ˈbwɔ̃ɲʥ̑i/ (proverb)
qui langue a, à Rome va
  zamiast uczyć się na własnych błędach, warto spytać o radę

kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje /ˈktɔ ˈrãnɔ ˈfstajɛ ˈtɛ̃mu ˈpãn‿buɡ ˈdajɛ/ (proverb)
à qui se lève matin, Dieu aide et prête la main; l'avenir appartient à ceux qui se lèvent tôt
  ludziom pracowitym dobrze się wiedzie, bo wszystko im sprzyja, nawet sam Bóg

kto sieje wiatr, ten zbiera burzę /ˈktɔ ˈɕɛ̇jɛ ˈvʲjatr̥ ˈtɛ̃n ˈzbʲjɛra ˈbuʒɛ/ (proverb)
qui sème le vent, récolte la tempête
  kto wywołuje zamęt, niezgodę, może sam paść ofiarą swoich poczynań

kto szuka, ten znajdzie /ˈktɔ ˈʃuka ˈtɛ̃n ˈznajʥ̑ɛ/ (proverb)
qui cherche, trouve
  jeśli jest się wytrwałym w swoich postanowieniach, na pewno osiągnie się swój cel

ktoś /ktɔɕ/ (indefinitePronoun)
quelqu'un
  nieokreślona osoba, nieznany człowiek
  (potocznie, potoczny) osoba, która coś osiągnęła

który /ˈkturɨ/ (pronoun)
lequel, quel
  …pytajny, służący do tworzenia pytań o numer elementu w danej grupie
qui, que, lequel
  …względny, łączący zdanie podrzędne z nadrzędnym, gdy zdanie podrzędne opisuje cechę jednego z rzeczowników (lub wyrazów pełniących funkcję rzeczownika) zdania nadrzędnego

którykolwiek /ktˌurɨkˈɔlvʲɛk/ (indefinitePronoun)
n'importe quel
  wszystko jedno który

kubański /kuˈbãj̃sʲci/ (adj)
cubain
  odnoszący się do państwa lub wyspy Kuba, pochodzący z Kuby

kubek /ˈkubɛk/ (n)
gobelet, mug
  naczynie ceramiczne bądź drewniane, z którego można pić, może być zaopatrzone w ucho,

kubistyczny /kˌubʲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
cubiste
  (sztuka) związany z kubizmem; dotyczący kubizmu

kubizm /ˈkubʲism̥/ (n)
cubisme
  (sztuka) kierunek w sztuce zapoczątkowany we Francji na początku XX wieku, który opiera się o spłaszczenie perspektywy i zgeometryzowanie kształtów;
  (architektura, architektoniczny) czeski i słowacki styl w architekturze na początku XX w.;

kucharz /ˈkuxaʃ/ (n)
cuisinier
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ten, kto gotuje potrawy;

kuchenka /kuˈxɛ̃nka/ (n)
cuisinière
  (potocznie, potoczny) sprzęt kuchenny służący do dostarczania ciepła podczas gotowania

kuchnia /ˈkuxʲɲa/ (n)
cuisine
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pomieszczenie w budynku lub mieszkaniu do przygotowywania posiłków;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zbiór dań charakterystycznych dla danej narodowości lub sposobu odżywiania się
  komplet mebli kuchennych
  sposób przyrządzania potraw przez daną osobę, restaurację itp.
cuisinière, fourneau
  piec kuchenny

kucki /ˈkuʦ̑ʲci/ (n)
à croupetons w kucki
  pozycja w przysiadzie

kucyk /ˈkuʦ̑ɨk/ (n)
poney
  (jeździectwo, jeździecki) (zoologia, zoologiczny) (zdrobniale) od kuc
queue-de-cheval
  (fryzjerstwo, fryzjerski) rodzaj fryzury, w której włosy są związane razem i luźno opadają;

kufel /ˈkufɛl/ (n)
chope
  grubościenne duże naczynie z uchem do picia piwa lub wina;

kufer /ˈkufɛr/ (n)
malle
  bagażnik samochodu osobowego lub autobusu
coffre, malle, bahut
  okuta skrzynia z wypukłym (rzadziej płaskim) wiekiem, dawniej do przewożenia, a obecnie do przechowywania rzeczy, głównie odzieży

kujon /ˈkujɔ̃n/ (n)
bosseur, polard
  (pogardliwie) osoba, która dużo się uczy, ale bez zrozumienia

kukurydza /ˌkukuˈrɨʣ̑a/ (n)
maïs
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Zea L., rodzaj roślin zbożowych z rodziny wiechlinowatych;

kukuryku /ˌkukuˈrɨku/ (interjection)
cocorico
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk naśladujący pianie koguta

kula /ˈkula/ (n)
sphère
  (fizyka, fizyczny) (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie w kształcie zbliżonym do kuli (1.1)
  (geometria) abstrakcyjna bryła utworzona z wszystkich punktów, których odległość od pewnego ustalonego punktu jest niewiększa od pewnej ustalonej liczby;
béquille
  (medycyna, medyczny) rodzaj laski do wysokości pachy ułatwiająca chodzenie inwalidzie;
poids
  (sport, sportowy) sprzęt lekkoatletyczny używany w konkurencji pchnięcia kulą;
balle
  (wojskowość, wojskowy) pocisk z broni palnej
boule, bille
  każdy przedmiot o kształcie zbliżonym do kuli (1.1)

kula ziemska /kˈula ʑˈɛmska/ (n)
sphère terrestre
  (geografia, geograficzny) glob ziemski

kulczyk /ˈkulʧ̑ɨk/ (n)
serin cini
  (ornitologia, ornitologiczny) Serinus serinus, ptak z rodziny łuszczaków;

kulik /ˈkulʲik/ (n)
courlis
  (ornitologia, ornitologiczny) Numenius, rodzaj dużego i cętkowanego, eurazjatyckiego ptaka z długim dziobem, z rodziny bekasowatych

kulinarny /ˌkulʲĩˈnarnɨ/ (adj)
culinaire
  taki, który dotyczy gotowania, kulinariów, gastronomii, przygotowywania potraw

kulomiot /kuˈlɔ̃mʲjɔt/ (n)
lanceur du poids
  (sport, sportowy) osoba uprawiająca pchnięcie kulą

kuloodporny /kˌulɔɔtpˈɔrnɨ/ (adj)
pare-balle
  taki, który jest odporny na przebicie kulą z broni palnej

kult /kult/ (n)
culte
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zachowania o charakterze religijnym skupione na bóstwie, innej istocie lub przedmiocie;
  (przenośnie, przenośnia) opowiadanie się za jakąś wartością, przekonaniem

kultura /kulˈtura/ (n)
culture
  całokształt dorobku materialnego i duchowego danej społeczności lub całej ludzkości

kulturowy /ˌkultuˈrɔvɨ/ (adj)
culturel
  dotyczący kultury

kumaron /kumˈarɔn/ (n)
coumarone
  (chemia, chemiczny) (zobacz) benzofuran

kumaryna /kˌumarˈɨna/ (n)
coumarine
  (biochemia, biochemiczny) bezbarwna substancja występująca w roślinach;

kumać /ˈkũmaʨ̑/ (v)
piger
  (slangowo) rozumieć

kumpir /kˈumpir/ (n)
kumpir
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj fast foodu; duży, pieczony ziemniak z dodatkami, specjalność kuchni tureckiej

kumulacja /kˌumulˈatsja/ (n)
accumulation, cumulation
  nagromadzenie / skupienie się czegoś w jednym miejscu; (także, też) sumowanie działań, doświadczeń itp.

kuna /ˈkũna/ (n)
marte
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny łasicowatych (Martes), zwyczajowo także ssak należący do tego rodzaju;

kundel /ˈkũndɛl/ (n)
cabot
  (pogardliwie) (potocznie, potoczny) o każdym psie (najczęściej zachowującym się niewłaściwie), niezależnie od jego pochodzenia
corniaud
  pies nie zaliczany do żadnej z ras psów

kupaż /ˈkupaʃ/ (n)
coupage
  (spożywczy) mieszanie różnych rodzajów wina w celu otrzymania napoju o pożądanych właściwościach

kuplet /ˈkuplɛt/ (n)
couplet
  (książkowy) zwrotka satyrycznej piosenki o aktualnej treści
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) część ronda między kolejnymi wystąpieniami refrenu

kupować /kuˈpɔvaʨ̑/ (v)
acheter
  nabywać coś w zamian za jakąś sumę pieniędzy

kupować kota w worku /kuˈpɔvaʨ̑ ˈkɔta ˈv‿ːɔrku/ (v)
acheter chat en poche
  kupować bez dokładnego sprawdzenia, bez obejrzenia, bez kontroli, w ciemno

kupryt /ˈkuprɨt/ (n)
cuprite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, tlenek miedzi; ruda miedzi;

kura /ˈkura/ (n)
poule
  (ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) ptak hodowany dla mięsa i jaj;

kura domowa /ˈkura dɔ̃ˈmɔva/ (n)
femme au foyer
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) o gospodyni domowej, kobiecie zajmującej się domem
poulet domestique
  (rolnictwo, rolniczy) (ornitologia, ornitologiczny) Gallus gallus domesticus, podgatunek udomowionych ptaków z rodziny kurowatych

kura znosząca złote jajka /kˈura znɔʃˈɔntsa zwˈɔtɛ jˈajka/ (n)
poule aux œufs d’or
  (przenośnie, przenośnia) źródło łatwych i dużych dochodów

kurant /kˈurant/ (n)
courante
  (historia, historyczny, historycznie) (choreografia, choreograficzny) francuski taniec dworski popularny w XVI wieku;

kurczak /ˈkurʧ̑ak/ (n)
poulet
  większe kurczę (pisklę kury)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z kurczaka (1.1)

kurczę /ˈkurʧ̑ɛ/ (interjection)
la vache, mince, zut
  …wyrażający zdziwienie, zaskoczenie

kurczę /ˈkurʧ̑ɛ/ (n)
poussin
  pisklę kury

kurdupel /kurˈdupɛl/ (n)
demi-portion, rase-bitume
  (pospolicie) (pogardliwie) ktoś bardzo niski, krępy, przysadzisty

kurdyban /kurˈdɨbãn/ (n)
cuir de Cordoue
  skóra garbowana, barwiona i bogato zdobiona we wzory: tłoczonymi, złoconymi, srebrzonymi oraz malowanymi; materiał stosowany dawniej głównie jako obicie mebli lub ścian;

kurdyjski /kurˈdɨjsʲci/ (adj)
kurde
  dotyczący / pochodzący z ludu Kurdów

kurdyjski /kurˈdɨjsʲci/ (n)
kurde
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Kurdów

kurhan /ˈkurxãn/ (n)
kourgane, kourgan, kurgan
  (archeologia, archeologiczny) rodzaj mogiły w kształcie kopca;

kurier /ˈkurʲjɛr/ (n)
courrier
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba szybko dostarczająca przesyłki lub wiadomości;

kurka /ˈkurka/ (n)
chanterelle
  (potocznie, potoczny) (mikologia, mikologiczny) pieprznik jadalny (Cantharellus cibarius), gatunek grzyba jadalnego;

kurka wodna /ˈkurka ˈvɔdna/ (n)
poule d'eau, gallinule poule d'eau
  (ornitologia, ornitologiczny) Gallinula chloropus, pospolity, występujący na całym świecie, ptak wodny z rodziny chruścieli, w Polsce chroniony;

kurkuma /kurˈkũma/ (n)
curcuma
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Curcuma, ostryż, ostryż długi

kurmandżi /kurmˈandʒi/ (n)
kurmandji
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy irańskiej, tworzący wraz z sorani oraz kilkoma innymi pokrewnymi językami i dialektami tzw. makrojęzyk kurdyjski;

kurnik /ˈkurʲɲik/ (n)
poulailler
  (rolnictwo, rolniczy) pomieszczenie gospodarcze dla kur;

kuroliszek /kˌurɔlˈiʃɛk/ (n)
cocatris
  (etnografia, etnograficzny) legendarna istota wielkości indyka, pokryta pierzem, z nietoperzowatymi skrzydłami i sępim dziobem

kuropatwa /ˌkurɔˈpatfa/ (n)
perdrix
  (ornitologia, ornitologiczny) Perdix perdix, polny ptak łowny, żywiący się m.in. stonką ziemniaczaną;

kursor /ˈkursɔr/ (n)
curseur
  (informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego wyznaczający miejsce wpisywania znaków z klawiatury
  (informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego poruszający się wraz z ruchami myszy komputerowej;

kursować /kursˈɔvatɕ/ (v)
circuler
  przebywać regularnie określoną trasę

kurtuazja /ˌkurtuˈ<sup>w</sup>azʲja/ (n)
courtoisie
  wyszukana, oficjalna uprzejmość i takt w zachowaniu

kurtyna /kurˈtɨ̃na/ (n)
rideau
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) zasłona oddzielająca scenę od widowni

kurwa /ˈkurva/ (n)
putain, pute
  (wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka
  (wulgarnie, wulgaryzm) kobieta prowadząca rozwiązły tryb życia

kurwa twoja mać /ˈkurva ˈtfɔja ˈmaʨ̑/ (interjection)
ta mère la pute
  (wulgarnie, wulgaryzm) emocjonalne wyrażenie złości do konkretnej osoby, ubliżające jej matce

kurz /kuʃ/ (n)
poussière
  pył powstały ze sproszkowanych ziarenek piasku, ziemi itp.

kusiciel /kuɕˈitɕɛl/ (n)
séducteur
  ten, kto kusi

kuskus /ˈkuskus/ (n)
couscous
  tradycyjny produkt spożywczy wywodzący się z krajów Maghrebu łączący cechy makaronu i kaszy;

kustodia /kustˈɔdja/ (n)
custodie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonna jednostka administracyjna niższa rangą od prowincji, zarządzana przez kustosza;

kustosz /ˈkustɔʃ/ (n)
custode
  (kościelny) zwierzchnik klasztorów stanowiących kustodię

kusza /ˈkuʃa/ (n)
arbalète
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń miotająca bełty, rodzaj żelaznego łuku z kolbą i spustem oraz mechanizmem napinającym;

kuszetka /kuʃˈɛtka/ (n)
couchette
  (kolejnictwo) leżanka w przedziale kolejowym;
voiture-couchettes
  (kolejnictwo) wagon kolejowy z miejscami do leżenia

kuter /ˈkutɛr/ (n)
cotre
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) typ statku żaglowego mający jeden maszt, oraz kilka żagli przednich – sztaksli;

kuzyn /ˈkuzɨ̃n/ (n)
cousin
  syn wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki

kuzynka /kuˈzɨ̃nka/ (n)
cousine
  córka wujka/stryjka lub cioci/wujenki/stryjenki

kuć żelazo, póki gorące /ˈkuʥ̑ ʒɛˈlazɔ ˈpuci ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɛ/ (proverb)
il faut battre le fer pendant qu'il est chaud
  robić coś wykorzystując sprzyjające okoliczności; próbować zdążyć ze swoim celem póki jest to możliwe

kwacha /ˈkfaxa/ (n)
kwacha
  (jednostka monetarna) waluta Malawi i Zambii; ,

kwadrans /ˈkfadrãw̃s/ (n)
quart, quart d'heure
  czwarta część godziny, 15 minut

kwadrat /ˈkfadrat/ (n)
carré
  (geometria) figura geometryczna, czworokąt foremny;
  (matematyka, matematyczny) wynik potęgowania stopnia drugiego jakiejś liczby;

kwadratowy /ˌkfadraˈtɔvɨ/ (adj)
carré
  (matematyka, matematyczny) o pierwiastku: drugiego stopnia
  (matematyka, matematyczny) związany z kwadratem, dotyczący kwadratu

kwantowy /kfãnˈtɔvɨ/ (adj)
quantique
  (fizyka, fizyczny) związany z kwantami, dotyczący kwantów

kwantowy laser kaskadowy /kfãnˈtɔvɨ ˈlasɛr ˌkaskaˈdɔvɨ/ (n)
laser à cascade quantique
  (fizyka, fizyczny) unipolarny laser półprzewodnikowy, emitujący promieniowanie w zakresie średniej i dalekiej podczerwieni;

kwarantanna /kfˌarantˈanna/ (n)
quarantaine
  przymusowe odosobnienie osób, zwierząt i rzeczy przybyłych z miejsc objętych epidemią

kwark /kfark/ (n)
quark
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, składnik m.in. protonów i neutronów;

kwartał /ˈkfartaw/ (n)
trimestre
  trzy miesiące, czwarta część roku

kwartet /ˈkfartɛt/ (n)
quatuor
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół czterech muzyków lub śpiewaków
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny skomponowany na cztery instrumenty lub cztery głosy

kwas /kfas/ (n)
acide
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, składający się z wodoru i reszty kwasowej;

kwas abietynowy /ˈkfas ˌabʲjɛtɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
acide abiétique
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy kwasów żywicznych, żółte ciało stałe występujące naturalnie w żywicach drzew iglastych;

kwas akrylowy /ˈkfas ˌakrɨˈlɔvɨ/ (n)
acide acrylique
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy nienasycony kwas karboksylowy, stosowany do produkcji tworzyw sztucznych i żywic akrylowych;

kwas arsenowy /ˈkfas ˌarsɛ̃ˈnɔvɨ/ (n)
acide arsénique, acide arsorique
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny będący kwasem arsenu o wzorze AsO(OH)3;

kwas askorbinowy /ˈkfas ˌaskɔrbʲĩˈnɔvɨ/ (n)
acide ascorbique
  (biochemia, biochemiczny) rozpuszczalny w wodzie związek organiczny stosowany jako środek zwiększający odporność organizmu;

kwas azelainowy /kfˈas ˌazɛlˌainˈɔvɨ/ (n)
acide azélaïque
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny z grupy kwasów dikarboksylowych o działaniu przeciwbakteryjnym, przeciwzapalnym i w mniejszym stopniu złuszczającym;

kwas azotowy /ˈkfas ˌazɔˈtɔvɨ/ (n)
acide nitrique
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, silny kwas o wzorze HNO3

kwas chlorogenowy /ˈkfas ˌxlɔrɔɡɛ̃ˈnɔvɨ/ (n)
acide chlorogénique
  (biochemia, biochemiczny) ester kwasu kawowego i kwasu chinowego, naturalny przeciwutleniacz występujący w roślinach, głównie w zielonych liściach i owocach, m.in. kawowca, głogu, w karczochach i pokrzywie;

kwas domoikowy /ˈkfaz ˌdɔ̃mɔ<sup>j</sup>iˈkɔvɨ/ (n)
acide domoïque
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, aminokwas wytwarzany przez morskie mięczaki i okrzemki, neurotoksyna;

kwas fitynowy /ˈkfas ˌfʲitɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
acide phytique
  (biochemia, biochemiczny) wykazujący właściwości przeciwnowotworowe antyoksydant pomagający usuwać z organizmu nadmiar metali

kwas foliowy /ˈkfas fɔˈlʲjɔvɨ/ (n)
acide folique
  (biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B;

kwas gentyzynowy /ˈkfaz ˌɡɛ̃ntɨzɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
5 di- hydroxy- benzoïque, acide 2, acide gentisique
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, pochodna kwasu benzoesowego, występuje w goryczce;

kwas hialuronowy /kfˈas xjˌalurɔnˈɔvɨ/ (n)
acide hyaluronique
  (biochemia, biochemiczny) związek wiążący wodę w skórze właściwej, glikozoaminoglikan występujący we wszystkich organizmach żywych;

kwas krotonowy /ˈkfas ˌkrɔtɔ̃ˈnɔvɨ/ (n)
acide crotonique
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy kwasów karboksylowych;

kwas mlekowy /ˈkfas mlɛˈkɔvɨ/ (n)
acide lactique
  (chemia, chemiczny) organiczny hydroksykwas, obecny w skwaśniałym mleku, powstający w mięśniach w trakcie intensywnego wysiłku fizycznego, kiedy dochodzi do procesu beztlenowej glikolizy;

kwas mrówkowy /ˈkfas mrufˈkɔvɨ/ (n)
acide méthanoïque
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy kwas karboksylowy, silnie żrący i redukujący;

kwas octowy /ˈkfas ɔʦ̑ˈtɔvɨ/ (n)
acide acétique
  (chemia, chemiczny) bezbarwny i ciekły lub skrystalizowany związek organiczny o wzorze sumarycznym CH3COOH;

kwas salicylowy /kfˈas sˌalitsɨlˈɔvɨ/ (n)
acide salicylique, acide 2-hydroxybenzoïque
  (chemia, chemiczny) związek organiczny o właściwościach bakteriobójczych, stosowany do produkcji kwasu acetylosalicylowego (aspiryny);

kwas syryngowy /ˈkfas ˌːɨrɨ̃ŋˈɡɔvɨ/ (n)
acide syringique
  (chemia, chemiczny) naturalnie występujący związek organiczny, pochodna kwasu galusowego o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwutleniającym, wykorzystywana w syntezie chemicznej oraz w badaniach archeologicznych;

kwas węglowy /ˈkfaz vɛ̃ŋɡˈlɔvɨ/ (n)
acide carbonique
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny z grupy nieorganicznych kwasów tlenowych, słaby kwas występujący jedynie w wodnych roztworach dwutlenku węgla, służący do produkcji napojów gazowanych;

kwasica metaboliczna /kfaɕˈitsa mˌɛtabɔlˈitʃna/ (n)
acidose métabolique
  (medycyna, medyczny) stan zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, w którym pH krwi spada poniżej 7,35;

kwasić /ˈkfaɕiʨ̑/ (v)
acidifier
  dodawać do czegoś kwasu, zmieniać odczyn na kwaśny
  poddawać żywność fermentacji mlekowej

kwasomierz /kfasˈɔmjɛʃ/ (n)
acidimètre
  (chemia, chemiczny) urządzenie mierzące zawartość kwasu w cieczy;

kwazar /ˈkfazar/ (n)
quasar
  (astronomia, astronomiczny) bardzo odległe ciało niebieskie emitujące promieniowanie elektromagnetyczne o ogromnej mocy, oglądane przez teleskop wygląda jak gwiazda;

kwaśny /ˈkfaɕnɨ/ (adj)
acide, aigre, sur
  mający cierpki smak
  (chemia, chemiczny) mający właściwości kwasu

kwestia /ˈkfɛstʲja/ (n)
problème, question
  problem wymagający rozważenia lub rozwiązania

kwestionariusz /kfˌɛstjɔnˈarjuʃ/ (n)
questionnaire
  arkusz zawierający szereg pytań dotyczących konkretnego zagadnienia

kwiaciarnia /kfʲjäˈʨ̑arʲɲa/ (n)
fleuristerie
  (handel, handlowy) sklep z kwiatami

kwiat /kfʲjat/ (n)
fleur
  (botanika, botaniczny) organ roślin nasiennych, w którym wykształcają się wyspecjalizowane elementy służące do rozmnażania
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) kwitnąca roślina ozdobna
  (przenośnie, przenośnia) najlepsza część
  (potocznie, potoczny) roślina doniczkowa

kwiatostan /kfʲjaˈtɔstãn/ (n)
inflorescence
  (botanika, botaniczny) zgrupowanie kwiatów na jednym pędzie rośliny;

kwiatowy /kfʲjaˈtɔvɨ/ (adj)
floral
  dotyczący kwiatów

kwiczeć /ˈkfʲiʧ̑ɛʨ̑/ (v)
pousser des cris aigus
  o człowieku: wydawać ostre dźwięki, o wysokim tonie
grogner
  o świni: wydawać charakterystyczny głos

kwiecień /ˈkfʲjɛ̇ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
avril
  czwarty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

kwiecisty /kfʲɛtɕˈistɨ/ (adj)
fleuri
  o sposobie wypowiedzi: bogaty w ozdobniki, wyszukane formy wypowiedzi

kwintesencja /ˌkfʲĩntɛˈsɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
quintessence
  elementy najważniejsze dla jakiejś sprawy; istota rzeczy

kwitnący /kfitnˈɔntsɨ/ (adj)
florissant
  (przenośnie, przenośnia) w doskonałej formie; wyglądający zdrowo

kwitnąć /ˈkfʲitnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
fleurir
  (botanika, botaniczny) rozwijać i wydawać kwiaty

kwoka /ˈkfɔka/ (n)
couveuse
  kura będąca w okresie lęgowym

kworum /ˈkfɔrũm/ (n)
quorum
  liczba uczestników niezbędna do obradowania i podejmowania prawomocnych decyzji

kwota /ˈkfɔta/ (n)
montant, somme
  ilość pieniędzy bądź innych dóbr materialnych
quantité
  ustalony limit danej substancji/materiału

kynologia /ˌkɨ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
cynologie
  (zoologia, zoologiczny) nauka o psach;

kynologiczny /ˌkɨ̃nɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
cynologique
  związany z kynologią, dotyczący kynologii

kółko i krzyżyk /ˈkuwkɔ i‿ˈkʃɨʒɨk/ (n)
morpion, Tic-tac-toe
  popularna gra strategiczna, w której gracze, wykonujący ruchy na zmianę, dążą do objęcia trzech pól planszy w jednej linii przy jednoczesnym uniemożliwieniu tego samego przeciwnikowi;

kąt /kɔ̃nt/ (n)
angle
  (geometria) część płaszczyzny ograniczona dwiema półprostymi
point de vue, angle visuel
  (przenośnie, przenośnia) punkt widzenia, aspekt
coin
  przestrzeń w okolicy styku dwóch prostopadłych ścian

kąt dwuścienny /ˈkɔ̃nd ːvuˈɕʨ̑ɛ̃nːɨ/ (n)
angle diédral
  (matematyka, matematyczny) (geometria) kąt zawarty między dwiema półpłaszczyznami, posiadającymi wspólną krawędź;

kąt prosty /ˈkɔ̃nt ˈprɔstɨ/ (n)
angle droit
  (geometria) kąt równy 90 stopni;

kąśliwy /kɔ̃ɕlˈivɨ/ (adj)
mordant
  (przenośnie, przenośnia) sprawiający przykrość

kędzior /kˈɛɲdʑɔr/ (n)
boucle
  pasmo kręconych włosów lub sierści

kłamać /ˈkwãmaʨ̑/ (v)
mentir
  świadomie mówić nieprawdę

kłamca /ˈkwãmʦ̑a/ (n)
menteur
  osoba płci męskiej, która kłamie

kłamstwo /ˈkwãmstfɔ/ (n)
mensonge
  nieprawda powiedziana świadomie mająca na celu wprowadzenie kogoś w błąd;

kłopot /ˈkwɔpɔt/ (n)
problème, trouble
  przykra sytuacja, wymagająca reakcji

kłopotać /kwɔpˈɔtatɕ/ (v)
embarrasser
  sprawiać kłopot
se soucier
  być w trosce i / lub zmartwieniu o coś

kłopotliwy /ˌkwɔpɔˈtlʲivɨ/ (adj)
ennuyeux
  sprawiający kłopot lub wprowadzający w zakłopotanie

kłos /kwɔs/ (n)
épi
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) rodzaj kwiatostanu i owocostanu groniastego, występujący głównie u traw i zbóż;

kłusowniczka /ˌkwusɔvʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
braconnière
  kobieta zajmująca się kłusownictwem, nielegalnie polująca na zwierzęta

kłusownik /kwuˈsɔvʲɲik/ (n)
braconnier
  (łowiectwo, łowiecki) człowiek zajmujący się kłusownictwem, nielegalnie polujący na zwierzęta

kłócić /ˈkwuʨ̑iʨ̑/ (v)
disputer
  toczyć spór, spierać się

kłódka /ˈkwutka/ (n)
cadenas
  przenośne urządzenie do zamykania w formie pałąka i sztabki z zamkiem;

kłódka miłości /ˈkwutka mʲiˈwɔɕʨ̑i/ (n)
cadenas d'amour
  kłódka wieszana w miejscu publicznym, najczęściej na moście lub drzewie, jako symbol miłości zakochanej w sobie pary;

kłótliwy /kwuˈtlʲivɨ/ (adj)
hargneux
  skłonny do kłótni

kłótnia /ˈkwutʲɲa/ (n)
querelle, dispute
  brak zgody, ostra wymiana zdań, awantura

kłąb /kwˈɔmp/ (n)
garrot
  (zoologia, zoologiczny) miejsce między karkiem i grzbietem u dużych ssaków;
écheveau
  zbite, obłe, splątane nagromadzenie czegoś

kłącze /ˈkwɔ̃n͇ʧ̑ɛ/ (n)
rhizome
  (botanika, botaniczny) pęd podziemny niektórych roślin, pełniący funkcję organu spichrzowego i przetrwalnikowego;
  (filozofia, filozoficzny) twór pozbawiony centrum i różny w każdym swoim punkcie

kłębek /ˈkwɛ̃mbɛk/ (n)
pelote
  przędza (np. nić) zwinięty w kulkę

kłębek nerwów /ˈkwɛ̃mbɛk ˈnɛrvuf/ (n)
paquet de nerfs
  osoba bardzo nerwowa

labirynt /laˈbʲirɨ̃nt/ (n)
labyrinthe, dédale
  ciąg korytarzy, w którym trudno znaleźć wyjście;

labiryntowy /lˌabʲirɨntˈɔvɨ/ (adj)
labyrinthique
  mający formę labiryntu; związany z labiryntem

laborant /laˈbɔrãnt/ (n)
laborantin
  pracownik laboratorium

laboratorium /ˌlabɔraˈtɔrʲjũm/ (n)
laboratoire
  pomieszczenie przeznaczone do przeprowadzania eksperymentów naukowych, analiz medycznych lub nadzorowania procesów technologicznych;

labrador /laˈbradɔr/ (n)
labrador
  (kynologia, kynologiczny) pies rasy labrador retriever;

labrador retriever /labrˈadɔr rɛtrjˈɛvɛr/ (n)
labrador retriever, retriever du Labrador
  (kynologia, kynologiczny) popularna rasa psów aportujących wywodząca się z Nowej Fundlandii;

labradorski /lˌabradˈɔrski/ (adj)
labradorien
  związany z Labradorem, dotyczący Labradoru

labrys /ˈlabrɨs/ (n)
labrys
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) topór obosieczny używany na Krecie w drugim tysiącleciu p.n.e. jako broń i symbol religijny;

lacedemoński /ˌlaʦ̑ɛdɛ̃ˈmɔ̃j̃sʲci/ (adj)
lacédémonien
  związany z Lacedemonem, dotyczący Lacedemonu lub Lacedemończyków

lada /ˈlada/ (n)
comptoir
  (handel, handlowy) rodzaj stołu lub blat w sklepach, służący do obsługi klientów, wydawania oraz prezentacji towaru

lagoski /laɡˈɔski/ (adj)
lagotien
  związany z Lagosem, dotyczący Lagosu

laguna /laˈɡũna/ (n)
lagune
  (geografia, geograficzny) zatoka, najczęściej płytka, odcięta od morza przez lido, mierzeję, rafę koralową lub atol;

laicki /laˈitski/ (adj)
laïque
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezwiązany z religią

laickość /laˈitskɔɕtɕ/ (n)
laïcité
  cecha tego, co laickie

laicyzacja /ˌla<sup>j</sup>iʦ̑ɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
laïcisation
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyeliminowanie wpływu religii na życie polityczne i społeczne za pomocą aktów prawnych
  (psychologia, psychologiczny) zmiany w postawach światopoglądowych (odchodzenie od wiary w kierunku agnostycyzmu, ateizmu, deizmu lub indyferentyzmu religijnego)
  (socjologia, socjologiczny) słabnięcie więzi religijnych wśród wyznawców
  zeświecczenie różnych poziomów życia społecznego

lak /lak/ (n)
cire à cacheter
  topliwy materiał do odciskania pieczęci;

laka /ˈlaka/ (n)
laque
  żywica sumaka lakowego, stosowany w japońskiej i chińskiej sztuce zdobniczej;

lakaza /lakˈaza/ (n)
laccase
  (biochemia, biochemiczny) enzym roślinny, charakterystyczny przede wszystkim dla grzybów rosnących na rozkładającym się drewnie

lakier do paznokci /ˈlacɛr ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i/ (n)
vernis à ongles
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) lakier do nakładania na paznokcie w celach ozdobnych, pielęgnacyjnych lub leczniczych

lakierować /lˌakʲɛrˈɔvatɕ/ (v)
laquer, vernir
  pokrywać, powlekać coś lakierem

lakoński /lakˈɔɲski/ (adj)
laconien
  związany z Lakonią, dotyczący Lakonii

lakrymator /ˌlakrɨ̃ˈmatɔr/ (n)
agent lacrymogène, gaz lacrymogène
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny z podgrupy drażniących bojowych środków trujących, nazywanej lakrymatorami, działający drażniąco na oczy i drogi oddechowe powodując silne łzawienie;

laktacja /lakˈtaʦ̑ʲja/ (n)
lactation
  (biologia, biologiczny) wydzielanie mleka z sutków samicy ssaków w okresie karmienia;

laktaza /lakˈtaza/ (n)
lactase
  enzym trawienny rozkładający laktozę do glukozy i galaktozy;

laktoza /lakˈtɔza/ (n)
lactose
  (chemia, chemiczny) dwucukier występujący w mleku ssaków;

lalka /ˈlalka/ (n)
nana, pépée
  (przenośnie, przenośnia) określenie na ładną, wystrojoną kobietę
poupée
  dziecięca zabawka mająca ludzką postać;

lamaizm /lãˈma<sup>j</sup>ism̥/ (n)
lamaïsme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) buddyzm tybetański

lamarkistyczny /lˌamarkistˈɨtʃnɨ/ (adj)
lamarckien
  związany z lamarkizmem, teoriami Jeana-Baptiste'a de Lamarcka

lambrekin /lãmˈbrɛcĩn/ (n)
lambrequin
  rodzaj krótkiej ozdobnej zasłony, firanki nad oknem, drzwiami zawieszonej na drążku lub ozdabiający baldachimy;

lament /ˈlãmɛ̃nt/ (n)
lamentation
  narzekanie, biadanie
  płacz, rozpaczanie

lampa /ˈlãmpa/ (n)
lampe
  urządzenie będące sztucznym źródłem światła; wytwarzające światło;

lampa naftowa /lˈampa naftˈɔva/ (n)
lampe à pétrole
  urządzenie wytwarzające światło poprzez spalanie nafty;

lampart /ˈlãmpart/ (n)
léopard, panthère
  (zoologia, zoologiczny) zwykle cętkowany, afrykański i azjatycki kot drapieżny;

lampka wieczysta /ˈlãmpka vʲjɛˈʧ̑ɨsta/ (n)
lampe d'autel, lampe du sanctuaire, lampe du tabernacle
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nigdy niegasnąca, mała lampa przed tabernakulum

lamprofir /lamprˈɔfir/ (n)
lamprophyre
  (geologia, geologiczny) magmowa skała żyłowa o ciemnej i połyskliwej barwie, głównie złożona z minerałów bogatych w żelazo i magnez

lando /ˈlãndɔ/ (n)
landau
  (historia, historyczny, historycznie) rodzaj pojazdu konnego czterokołowego z siedzeniami dla pasażerów umieszczonymi naprzeciw siebie;

langwedocki /lˌaŋɡvɛdˈɔtski/ (adj)
languedocien
  związany z Langwedocją, dotyczący Langwedocji

lankijski /lãŋʲˈcijsʲci/ (adj)
sri-lankais
  odnoszący się do państwa Sri Lanka

lantan /ˈlãntãn/ (n)
lanthane
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu La i liczbie atomowej 57;

laotański /ˌlaɔˈtãj̃sʲci/ (adj)
laotien
  odnoszący się do Laosu lub Laotańczyków

laotański /ˌlaɔˈtãj̃sʲci/ (n)
laotien
  język urzędowy Laosu;

laoński /laˈɔɲski/ (adj)
laonnais, laonnois
  związany z Laon, dotyczący Laon

laparoskopia /ˌlaparɔˈskɔpʲja/ (n)
cœlioscopie
  (medycyna, medyczny) wziernikowanie jamy otrzewnej;

laparotomia /ˌlaparɔˈtɔ̃mʲja/ (n)
laparotomie
  (medycyna, medyczny) operacyjne otwarcie jamy brzusznej, polegające na przecięciu skóry, mięśni i otrzewnej umożliwiające eksplorację wnętrza jamy brzusznej;

lapis lazuli /ˈlapʲis laˈzulʲi/ (n)
lapis-lazuli
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał o intensywnie niebieskiej barwie

lapoński /laˈpɔ̃j̃sʲci/ (adj)
lapon
  dotyczący Laponii, związany z Laponią, pochodzący z Laponii

laptop /ˈlaptɔp/ (n)
ordinateur portable, portable, ordinateur portatif, notebook
  (informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) komputer przenośny większy niż palmtop;

larendogra /lˌarɛndˈɔɡra/ (n)
eau de Hongrie
  (dawniej, dawny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) woda toaletowa o zapachu rozmarynu albo lawendy, szczególnie popularna w XVII-XVIII wieku;

larwa /ˈlarva/ (n)
larve
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) stadium życia owada różniące się pod względem budowy i zachowań od osobnika dojrzałego;

laryngologiczny /lˌarɨŋɡˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
laryngologique
  (medycyna, medyczny) związany z laryngologią lub laryngologiem, dotyczący laryngologii lub laryngologa

laryngoskop /lˌarɨŋɡˈɔskɔp/ (n)
laryngoscope
  (medycyna, medyczny) przyrząd medyczny pozwalający obejrzeć wnętrze krtani;

las /las/ (n)
forêt, bois
  gęste zbiorowisko drzew;

laseczka /laˈsɛʧ̑ka/ (n)
bacillus
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) forma bakterii zdolna do tworzenia endospor

lassi /lˈasɕi/ (n)
lassi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) orientalny napój chłodzący na bazie wody i jogurtu, przyrządzany na różne sposoby, specjalność m.in. kuchni hinduskiej i pakistańskiej;

lasso /ˈlasːɔ/ (n)
lasso
  (etnografia, etnograficzny) sznur lub rzemień zakończony samozaciskową pętlą, służący do chwytania zwierząt;

latacz /lˈatatʃ/ (n)
clin-foc, clinfoc
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) typ trójkątnego żagla podnoszonego przy słabym wietrze na sztagu dziobowym;

latakijski /lˌatakˈijski/ (adj)
lattaquiote
  związany z Latakią, dotyczący Latakii

latania /latˈaɲʲa/ (n)
latanier
  (botanika, botaniczny) rodzaj palmy z rodziny arekowatych

latarka /laˈtarka/ (n)
lampe de poche
  podręczne urządzenie elektryczne emitujące światło

latarnia /laˈtarʲɲa/ (n)
réverbère
  lampa przeznaczona do oświetlania otwartej przestrzeni
phare
  lampa przeznaczona do wysyłania sygnałów świetlnych

latarnia morska /laˈtarʲɲa ˈmɔrska/ (n)
phare
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) budowla z silnym światłem na szczycie, wznoszona do celów nawigacyjnych w pobliżu wybrzeża morskiego;

latarnia umarłych /laˈtarʲɲa ũˈmarwɨx/ (n)
lanterne des morts
  (architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) kamienna budowla o znaczeniu mistycznym, w formie wieżyczki, stawiana dawniej przy cmentarzach i szpitalach;

latawiec /laˈtavʲjɛʦ̑/ (n)
cerf-volant
  zabawka w kształcie czworokąta, zrobiona z drewna i papieru lub płótna, która lata na wietrze na uwięzi;

latać /ˈlataʨ̑/ (v)
voler
  umieć przemieszczać się ponad gruntem, w powietrzu lub kosmosie
  (przenośnie, przenośnia) być w ruchu, śpieszyć się

lateks /ˈlatɛks/ (n)
latex
  (chemia, chemiczny) koloidalny roztwór kauczuku w cieczy;

lato /ˈlatɔ/ (n)
été
  pora roku, charakteryzująca się najwyższymi temperaturami;

latynista /ˌlatɨ̃ˈɲista/ (n)
latiniste
  znawca łaciny i kultury rzymskiej

latynizacja /lˌatɨɲizˈatsja/ (n)
latinisation
  (książkowy) tłumaczenie (najczęściej nazwy własnej lub terminu) na język łaciński, nadawanie wyrazowi postaci językowej łacińskiej
  (książkowy) poddawanie wpływowi języka łacińskiego lub cywilizacji łacińskiej; uleganie takiemu wpływowi

latynoamerykański /lˌatɨnˌɔamˌɛrɨkˈaɲski/ (adj)
latinoaméricain
  związany z Ameryką Łacińską, dotyczący Ameryki Łacińskiej

laureat /lawrˈɛat/ (n)
lauréat
  zdobywca nagrody

lawa /ˈlava/ (n)
lave
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) ciekły produkt działalności wulkanicznej;

lawenda /laˈvɛ̃nda/ (n)
lavande
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych kwitnących na niebiesko lub purpurowo, niektóre gatunki są uprawiane dla olejków wykorzystywanych w kosmetyce i w lecznictwie;

lawendowy /ˌlavɛ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
lavandé
  (botanika, botaniczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) dotyczący lawendy, należący do lawendy, zrobiony z lawendy, zawierający lawendę, związany z lawendą
lavender
  mający kolor fioletowy, taki jak kolor kwiatu lawendy

laweta /laˈvɛta/ (n)
affût
  (wojskowość, wojskowy) podstawa armaty służąca jako oparcie dla lufy i przyrządów celowniczych

lawina /laˈvʲĩna/ (n)
avalanche
  masa śniegu, lodu, ziemi lub kamieni schodząca ze stoku górskiego;

lazuryt /laˈzurɨt/ (n)
lapis
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;

lać jak z cebra /ˈlaʨ̑ ˈjak ˈs‿ʦ̑ɛbra/ (v)
pleuvoir à verse, pleuvoir à torrents
  (potocznie, potoczny) bardzo mocno padać, o ulewnym deszczu

lecieć /ˈlɛʨ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
aller en avion
  podróżować samolotem
voler
  przemieszczać się w powietrzu

leczenie wstrząsowe /lɛtʃˈɛɲʲɛ fstʃɔ̃sˈɔvɛ/ (n)
sismothérapie, séismothérapie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny), raczej (historia, historyczny, historycznie) forma leczenia w psychiatrii polegająca na wywoływaniu w pacjencie głębokiego wstrząsu biologicznego środkami chemicznymi lub impulsami elektrycznymi

leczniczy /lɛʧ̑ʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
médicinal, thérapeutique
  pomagający wyzdrowieć

leczyć /ˈlɛʧ̑ɨʨ̑/ (v)
guérir, soigner, traiter
  przywracać do zdrowia; uwalniać od choroby

legalizacja /ˌlɛɡalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
légalisation
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie mocy prawnej, uznanie czegoś za zgodne z prawem

legalnie /lɛɡˈalɲʲɛ/ (adv)
légalement
  w sposób legalny; nie odchodząc od litery prawa

legalny /lɛˈɡalnɨ/ (adj)
légal
  zgodny z prawem
  produkowany, używany, rozpowszechniany w sposób zgodny z prawem

legenda /lɛˈɡɛ̃nda/ (n)
légende
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) opowieść fantastyczna, przekazywana jako część tradycji;
  (geografia, geograficzny) opis oznaczeń na brzegu mapy, planu;
  (numizmatyka, numizmatyczny) tekst na monecie, pieczęci lub medalu

legendarny /ˌlɛɡɛ̃nˈdarnɨ/ (adj)
légendaire
  fikcyjny, ale taki, który pochodzi z legend

legia cudzoziemska /ˈlɛɟja ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mska/ (n)
légion étrangère
  w niektórych armiach, oddziały żołnierzy zawodowych składające się - w części lub w w całości - z obcokrajowców

legion /ˈlɛɟɔ̃n/ (n)
légion
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: jednostka wojskowa o liczebności do 6000 żołnierzy;
  (potocznie, potoczny) masa, rzesza

legislacja /ˌlɛɟiˈslaʦ̑ʲja/ (n)
législation
  tworzenie przepisów prawnych

legislacyjny /lˌɛɡʲislatsˈɨjnɨ/ (adj)
législatif
  dotyczący legislacji

leitmotiv /lˌɛitmˈɔtʲiv/ (n)
leitmotiv
  motyw przewodni

lejdejski /lɛjdˈɛjski/ (adj)
leydois
  związany z Lejdą, pochodzący z Lejdy, dotyczący Lejdy

lekarstwo /lɛˈkarstfɔ/ (n)
médicament
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) produkt, który leczy

lekarz /ˈlɛkaʃ/ (n)
médecin, docteur
  (medycyna, medyczny) osoba, która zawodowo zajmuje się zdrowiem ludzi lub zwierząt;

lekceważyć /ˌlɛkʦ̑ɛˈvaʒɨʨ̑/ (v)
dédaigner, sous-estimer
  traktować kogoś lub coś pogardliwie, bez szacunku lub zainteresowania

lekceważący /lˌɛktsɛvaʒˈɔntsɨ/ (adj)
condescendant, de dédain, dédaigneux, hautain, irrévérencieux, méprisant
  świadczący o lekceważeniu, bagatelizowaniu

lekcja /ˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
leçon
  jednostka zajęć dydaktycznych

lekki /ˈlɛcːi/ (adj)
léger
  o małej wadze, małym ciężarze

lekkoatleta /ˌlɛkːɔaˈtlɛta/ (n)
athlète
  (sport, sportowy) sportowiec uprawiający lekkoatletykę

lekkoatletyka /ˌlɛkːɔaˈtlɛtɨka/ (n)
athlétisme
  (sport, sportowy) zespół konkurencji sportowych obejmujący biegi, skoki i rzuty;

lekkość /lˈɛkkɔɕtɕ/ (n)
légèreté
  cecha tego, co lekkie

lekomania /ˌlɛkɔ̃ˈmãɲja/ (n)
pharmacodépendance
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) uzależnienie od leków, nadużywanie leków;

leksykograficzny /lˌɛksɨkˌɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
lexicographique
  dotyczący leksykografii, właściwy leksykografii

leksykon /lɛksˈɨkɔn/ (n)
lexique
  publikacja książkowa, niekiedy wielotomowa, będąca uporządkowanym zbiorem wiedzy w formie skondensowanej;

lektyka /ˈlɛktɨka/ (n)
palanquin
  łoże osłonięte baldachimem, ściankami i daszkiem;

lelingit /lɛlˈiŋɡʲit/ (n)
löllingite
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy arsenków, FeAs2;

lemiesz /ˈlɛ̃mʲjɛʃ/ (n)
vomer
  (anatomia, anatomiczny) płaska kość stanowiąca tylną część przegrody nosowej;
soc
  (rolnictwo, rolniczy) dolna część pługa odcinająca skibę;
lame
  (technologia, technika, techniczny) element roboczy spycharki lub równiarki;
bêche
  (wojskowość, wojskowy) płyta przy lawecie działa zapobiegająca odrzutowi przy wystrzale

leming /ˈlɛ̃mʲĩŋk/ (n)
lemming
  (zoologia, zoologiczny) Lemmus lemmus, gatunek ssaków, małych gryzoni występujących w dużych ilościach w tundrze północnej Europy, Azji i Ameryki Północnej;

lemnijski /lɛmɲˈijski/ (adj)
lemnien
  związany z Lemnosem, dotyczący Lemnosu

lemoniada /ˌlɛ̃mɔ̃ˈɲada/ (n)
limonade, citronnade
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z cytryn

lemur /ˈlɛ̃mur/ (n)
lémur, lémurien
  (zoologia, zoologiczny) Lemur, madagaskarska małpiatka o puszystym futrze;

len /lɛ̃n/ (n)
lin
  (botanika, botaniczny) Linum, roślina kilkuletnia z rodziny lnowatych, uprawiana dla włókien i oleistych nasion

leninowski /ˌlɛ̃ɲĩˈnɔfsʲci/ (adj)
léniniste
  związany z Włodzimierzem Leninem albo leninizmem, właściwy dla leninizmu

lenistwo /lɛ̃ˈɲistfɔ/ (n)
paresse
  odpoczywanie ponad potrzebę, unikanie wysiłku

leniuch /lˈɛɲʲux/ (n)
fainéant, flemmard, cagnard, cancre, cossard, flemme
  (potocznie, potoczny) osoba bardzo leniwa (wyrażenie nacechowane emocjonalnie)

leniuchować /lˌɛɲʲuxˈɔvatɕ/ (v)
paresser
  (potocznie, potoczny) oddawać się bezczynności

leniwie /lɛɲˈivʲɛ/ (adv)
paresseusement, langoureusement
  w sposób leniwy

leniwiec /lɛ̃ˈɲivʲjɛʦ̑/ (n)
paresseux, aï, bradype
  (zoologia, zoologiczny) średniej wielkości, powolny, nadrzewny, roślinożerny ssak z rodziny leniwcowatych (Bradypodidae) lub leniuchowcowatych (Megalonychidae);

leniwy /lɛ̃ˈɲivɨ/ (adj)
paresseux, fainéant
  charakteryzujący się lenistwem

leodyjski /lˌɛɔdˈɨjski/ (adj)
liégeois
  związany z Leodium (Liège)

leoński /lɛˈɔɲski/ (adj)
léonais
  związany z Leonem (Leónem) (krainą historyczną w Hiszpanii)

lepiej późno niż wcale /ˈlɛpʲjɛ̇j ˈpuʑnɔ ˈɲiʃ ˈfʦ̑alɛ/ (proverb)
mieux vaut tard que jamais
  sytuacja, w której robi się coś po właściwym czasie, z opóźnieniem, jest lepsza niż niezrobienie tej czynności wcale

lepiej zapobiegać niż leczyć /ˈlɛpʲjɛ̇j ˌzapɔˈbʲjɛɡaʨ̑ ˈɲiʃ ˈlɛʧ̑ɨʨ̑/ (proverb)
mieux vaut prévenir que guérir
  bardziej opłaca się zapobieganie niż naprawianie zaniedbań i błędów

lepki /ˈlɛpʲci/ (adj)
visqueux, collant, gluant, glutineux, tenace, poisseux
  mający właściwości kleju

lepkość /lˈɛpkɔɕtɕ/ (n)
viscosité
  (fizyka, fizyczny) tarcie pomiędzy poruszającymi się względem siebie warstwami cieczy lub plastycznego ciała stałego
nature gluante
  zdolność lepienia się, bycie kleistym

lepszy wróbel w garści niż gołąb na dachu /ˈlɛpʃɨ ˈvrubɛl ˈv‿ɡarʲɕʨ̑i ˈɲiʒ ˈɡɔwɔ̃mp na‿ˈdaxu/ (proverb)
moineau à la main vaut mieux que grue qui vole, un tiens vaut mieux que deux tu l'auras
  lepsze coś, co jest niedoskonałe, ale pewne, dostępne niż niedostępny ideał

lesbijka /lɛzˈbʲijka/ (n)
lesbienne
  homoseksualna kobieta;

lesbofobia /lˌɛzbɔfˈɔbja/ (n)
lesbophobie
  (psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec lesbijek;

letargiczny /lˌɛtarɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
léthargique
  (psychologia, psychologiczny) związany z letargiem, dotyczący letargu; właściwy letargowi
  taki jak w letargu: senny, ospały, apatyczny, bezwładny

letnik /ˈlɛtʲɲik/ (n)
estivant
  osoba, która spędza letnie wakacje w jakiejś miejscowości

leukocytoza /ˌlɛwkɔʦ̑ɨˈtɔza/ (n)
leucocytose
  (medycyna, medyczny) nieprawidłowa liczba krwinek białych, powyżej górnej granicy normy;

lew /lɛf/ (n)
lev
  (jednostka monetarna) bułgarska jednostka monetarna; 100 stotinek;
lion, lionne
  (zoologia, zoologiczny) Panthera leo, gatunek dużego ssaka z rodziny kotowatych;

lewa /ˈlɛva/ (n)
pli, levée
  (termin karciany) karty wzięte przez gracza na jednym etapie rozgrywki

lewantyński /lˌɛvantˈɨɲski/ (adj)
levantin
  (geografia, geograficzny) dotyczący Lewantu

lewatywa /ˌlɛvaˈtɨva/ (n)
lavement, lavage d'intestin
  (medycyna, medyczny) zabieg leczniczy polegający wprowadzenie do odbytnicy ciepłej wody, czasem z dodatkiem leków lub soli, w celu wywołania wypróżnienia;

lewica /lɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
gauche
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na ogół sił politycznych dążących do zmian polityczno-ustrojowych, społecznych i gospodarczych, przeciwstawiających się tzw. tradycyjnemu porządkowi społecznemu, przeciwieństwo prawicy

lewicowy /ˌlɛvʲiˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
de gauche
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z lewicą, właściwy lewicy, charakterystyczny dla idei lewicy

lewita /lɛvˈita/ (n)
lévite
  (biblijny) pomocnik kapłanów w świątyni jerozolimskiej;

lewkonia długopłatkowa /lɛfkˈɔɲʲa dwˌuɡɔpwatkˈɔva/ (n)
giroflée odorante
  (botanika, botaniczny) Matthiola longipetala DC., gatunek rośliny z rodziny kapustowatych o intensywnie pachnących o zmierzchu kwiatach;

leworęczny /ˌlɛvɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (n)
gaucher
  osoba leworęczna (1.1)

lewy /ˈlɛvɨ/ (adj)
gauche
  znajdujący się po tej stronie, po której znajduje się serce człowieka

leśnictwo /lɛɕˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
sylviculture, foresterie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) zespół nauk leśnych zajmujący się całokształtem zagadnień związanych z gospodarką leśną

leśny /ˈlɛɕnɨ/ (adj)
forestier
  odnoszący się do lasu, mający związek z lasem

leżak /ˈlɛʒak/ (n)
chaise longue, fauteuil pliant
  rodzaj fotela, służący do leżenia; zwykle składany, co umożliwia jego łatwy transport

leżeć /ˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
aller bien
  o ubraniu dobrze się układać na kimś
être coucher
  zachowywać pozycję poziomą
se trouver, être situer
  znajdować się

liana /ˈlʲjãna/ (n)
liane
  (botanika, botaniczny) roślina o długim pędzie czepnym, rosnąca głównie w lasach tropikalnych;

libański /lʲiˈbãj̃sʲci/ (adj)
libanais
  odnoszący się do państwa Liban

liberalizm /ˌlʲibɛˈralʲism̥/ (n)
libéralisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia i kierunek polityczny, według którego wolność jest nadrzędną wartością;

liberalny /ˌlʲibɛˈralnɨ/ (adj)
libéral
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący liberalizmu w polityce i gospodarce
  nieuznający przymusu, tolerancyjny

liberał /libˈɛraw/ (n)
libéral
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik liberalizmu

libido /lʲiˈbʲidɔ/ (n)
libido
  (seksuologia, seksuologiczny) pożądanie, dążenie do zaspokojenia seksualnego;

libijski /lʲiˈbʲijsʲci/ (adj)
libyen
  odnoszący się do Libii

licealistka /ˌlʲiʦ̑ɛaˈlʲistka/ (n)
lycéenne
  uczennica liceum

licencja /lʲiˈʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
licence
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa określająca warunki korzystania z jakiegoś dobra, np. patentu albo programu komputerowego;

liceum /lʲiˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
lycée
  (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) szkoła średnia ogólnokształcąca lub zawodowa, przygotowująca do studiów uniwersyteckich;

lichenometria /lˌixɛnɔmˈɛtrja/ (n)
lichénométrie
  metoda szacowania wieku budowli i badania zmian klimatycznych na podstawie porostów;

lichwa /ˈlʲixfa/ (n)
usure
  (pejoratywnie, pejoratywny) forma stosunków kredytowych między wierzycielem a dłużnikiem, polegająca na pobieraniu wygórowanych procentów za pożyczone pieniądze;

lichwiarski /lixfʲˈarski/ (adj)
usuraire
  (pejoratywnie, pejoratywny) dotyczący lichwy albo lichwiarza

licyjski /litsˈɨjski/ (adj)
lycien
  związany z Licją, dotyczący Licji

licytacja /ˌlʲiʦ̑ɨˈtaʦ̑ʲja/ (n)
vente
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) publiczna sprzedaż, w której nabywcą zostaje oferujący najwyższą kwotę;

liczba /ˈlʲiʤ̑ba/ (n)
nombre, numéro
  (matematyka, matematyczny) pojęcie będące w najprostszym przypadku abstrakcyjną reprezentacją liczebności zbioru lub poziomu jakiejś wielkości (np. fizycznej);
nombre
  zapis liczby (1.1)
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) w deklinacji: kategoria gramatyczna wynikająca z liczności elementów, które dany wyraz określa
  grupa o określonej liczebności

liczba atomowa /ˈlʲiʤ̑ba ˌːtɔ̃ˈmɔva/ (n)
numéro atomique, nombre atomique
  (fizyka, fizyczny) liczba określająca, ile protonów znajduje się w jądrze danego atomu;

liczba mnoga /ˈlʲiʤ̑ba ˈmnɔɡa/ (n)
pluriel
  (gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego więcej niż jeden element

liczba niewymierna /ˈlʲiʤ̑ba ˌɲɛvɨ̃ˈmʲjɛrna/ (n)
nombre irrationnel
  (matematyka, matematyczny) liczba rzeczywista niedająca się zapisać w postaci ilorazu liczb całkowitych;

liczba pierwsza /ˈlʲiʤ̑ba ˈpʲjɛrfʃa/ (n)
nombre premier
  (matematyka, matematyczny) liczba naturalna, która ma dokładnie dwa dzielniki naturalne: jedynkę i siebie samą;

liczba podwójna /ˈlʲiʤ̑ba pɔˈdvujna/ (n)
duel
  (gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego dokładnie dwa elementy, różna od liczby mnogiej;

liczba pojedyncza /ˈlʲiʤ̑ba ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑a/ (n)
singulier
  (gramatyka) cecha wyrazu oznaczająca, iż odnosi się on do jednej osoby lub jednej rzeczy;

liczebnik /lʲiˈʧ̑ɛbʲɲik/ (n)
numéral
  (gramatyka) nazwa liczby

liczebnik porządkowy /litʃˈɛbɲik pˌɔʒɔntkˈɔvɨ/ (n)
ordinal
  (gramatyka) nazwa liczby określająca położenie elementu w pewnym szeregu

liczebny /litʃˈɛbnɨ/ (adj)
numérique
  mogący być wyrażonym liczbami

liczi chińskie /ˈlʲiʧ̑ʲi ˈxʲĩj̃sʲcɛ/ (n)
letchi, litchi
  (botanika, botaniczny) Litchi chinensis, gatunek drzew tropikalnych z rodziny mydleńcowatych, pochodzący z rejonu Kambodży, Wietnamu i Filipin, uprawiany w wielu krajach o ciepłym klimacie

licznik /ˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
numérateur
  (matematyka, matematyczny) część ułamka znajdująca się nad kreską ułamkową;
compteur
  urządzenie służące do pomiaru jakiejś wielkości naliczanej w czasie;

liczny /ˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
nombreux
  (o rzeczownikach zbiorowych) składający się z wielu jednostek

liczyć /ˈlʲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
compter
  określać liczbę elementów składających się na dany zbiór
calculer
  wykonywać działania matematyczne, przetwarzać dane numeryczne
compter
  pokładać swoje zaufanie

lider /ˈlʲidɛr/ (n)
chef, leader
  osoba dowodząca, zarządzająca pracą zespołu

liga /ˈlʲiɡa/ (n)
ligue
  (sport, sportowy) klasa rozgrywek w sportach zespołowych, np. w piłce nożnej, siatkówce, hokeju, itp.
  zrzeszenie osób, organizacji lub państw

ligatura /ˌlʲiɡaˈtura/ (n)
ligature
  (językoznawstwo, językoznawczy) (termin typograficzny) znak będący połączeniem kilku liter, na przykład ß, æ, Æ;

liguryjski /ˌlʲiɡuˈrɨjsʲci/ (adj)
ligure
  związany z Ligurią, wywodzący się z Ligurii

likier /ˈlʲicɛr/ (n)
liqueur
  słodki i mocny napój alkoholowy;

likwidacja /ˌlʲikfʲiˈdaʦ̑ʲja/ (n)
liquidation
  pozbycie się

likwidować /ˌlʲikfʲiˈdɔvaʨ̑/ (v)
liquider
  usuwać, znosić lub rozwiązywać coś

lilak /ˈlʲilak/ (n)
lilas
  (botanika, botaniczny) Syringa L., rodzaj krzewów lub drzew z rodziny oliwkowatych;

lilia /ˈlʲilʲja/ (n)
lys, lis
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny liliowatych;

liliowy /lʲiˈlʲjɔvɨ/ (adj)
lilas
  (poetycki, poetycko) przypominający kolorem lilię
lilial
  dotyczący lilii, należący do lilii, zrobiony z lilii, związany z lilią
lilas
  mający kolor jasnofioletowy lub różowoniebieski , taki jak kolor kwiatu lilaka pospolitego

lilski /lˈilski/ (adj)
lillois
  związany z Lille, dotyczący Lille

limba /ˈlʲĩmba/ (n)
pin cembro, pin des Alpes
  (botanika, botaniczny) drzewo z gatunku sosna limba;

limburski /lʲĩmˈbursʲci/ (adj)
limbourgeois
  związany z Limburgią, dotyczący Limburgii, pochodzący z Limburgii

limburski /lʲĩmˈbursʲci/ (n)
limbourgeois
  (językoznawstwo, językoznawczy) język (dialekt) limburski;

limfocyt /lʲĩw̃ˈfɔʦ̑ɨt/ (n)
lymphocyte
  (biologia, biologiczny) typ komórki znajdującej się we krwi i limfie, podklasa leukocytów;

limit /ˈlʲĩmʲit/ (n)
limite
  granica niemożliwa do przekroczenia

limnologia /ˌlʲĩmnɔˈlɔɟja/ (n)
limnologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) (hydrologia, hydrologiczny) dział hydrobiologii i hydrologii badający życie organizmów wodnych w zbiornikach śródlądowych jak też właściwości chemiczne i fizyczne tego środowiska;

limo /ˈlʲĩmɔ/ (n)
œil au beurre noir
  (potocznie, potoczny) podbite oko

limuzyński /lˌimuzˈɨɲski/ (adj)
limousin
  związany z Limousinem ((historia, historyczny, historycznie) Limuzynem)

lin /lʲĩn/ (n)
tanche
  (ichtiologia, ichtiologiczny) słodkowodna ryba;

lincz /lʲĩn͇ʧ̑/ (n)
lynchage
  (książkowy) rodzaj samosądu, wymierzenie przez tłum kary (szczególnie śmierci) na osobie posądzonej o przestępstwo bez przeprowadzenia sprawy sądowej

lingwista /lʲĩŋɡˈvʲista/ (n)
linguiste
  (językoznawstwo, językoznawczy) językoznawca

lingwistka /liŋɡvˈistka/ (n)
linguiste
  (językoznawstwo, językoznawczy) specjalistka w zakresie lingwistyki

lingwistycznie /lˌiŋɡvistˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
linguistiquement
  w sposób odnoszący się do lingwistyki

lingwistyczny /lˌiŋɡvistˈɨtʃnɨ/ (adj)
linguistique
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z lingwistyką lub dotyczący lingwisty

lingwistyka /lʲĩŋɡˈvʲistɨka/ (n)
linguistique
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku

linia /ˈlʲĩɲja/ (n)
ligne
  kształt dający się narysować jednym pociągnięciem ołówka
  trasa dla środków lokomocji
  dawna jednostka długości, równa 1/12 cala;
  umowna granica czegoś
  grupa towarów o podobnym przeznaczeniu występująca pod wspólną marką
  wiersz tekstu

linia kolejowa /lˈiɲʲa kˌɔlɛjˈɔva/ (n)
ligne ferroviaire
  (kolejnictwo) droga kolejowa wraz z przyległym pasem gruntu i infrastrukturą umożliwiającą funkcjonowanie kolei;

linijka /lʲĩˈɲijka/ (n)
règle
  przyrząd służący do kreślenia linii i odmierzania odległości;

liniowiec /lʲĩˈɲɔvʲjɛʦ̑/ (n)
paquebot
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek regularnie kursujący między danymi punktami;

liniowy /lʲĩˈɲjɔvɨ/ (adj)
linéaire, colinéaire, linéal
  mający związek z linią

link /lʲĩŋk/ (n)
lien
  (informatyka, informatyczny) odnośnik w dokumencie elektronicznym (np. na stronie WWW) prowadzący do innego dokumentu elektronicznego lub do innego miejsca w tym samym dokumencie

linuksowiec /ˌlʲĩnuˈksɔvʲjɛʦ̑/ (n)
linuxien
  użytkownik Linuksa

lionka /ljˈɔŋka/ (n)
Lyonnaise
  mieszkanka Lyonu

liończyk /ljˈɔɲtʃɨk/ (n)
Lyonnais
  mieszkaniec Lyonu

lioński /ljˈɔɲski/ (adj)
lyonnais
  związany z Lyonem, dotyczący Lyonu

lipa /ˈlʲipa/ (n)
tilleul
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tilia L., rodzaj drzew liściastych z podrodziny lipowatych;

lipidowy /lˌipidˈɔvɨ/ (adj)
lipidique
  odnoszący się do lipidu, związany z lipidem

lipiec /ˈlʲipʲjɛʦ̑/ (n)
juillet
  siódmy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

lipień /ˈlʲipʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
ombre
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Thymallus, słodkowodna ryba z rodziny łososiowatych;

lipodystrofia /ˌlʲipɔdɨˈstrɔfʲja/ (n)
lipodystrophie
  (medycyna, medyczny) zespół zaburzeń charakteryzujących się miejscowym lub uogólnionym zanikiem, nieprawidłowym stanem lub rozmieszczeniem tkanki tłuszczowej;

liposukcja /ˌlʲipɔˈsukʦ̑ʲja/ (n)
liposuccion
  (medycyna, medyczny) zabieg odsysania tkanki tłuszczowej;

lipski /ˈlʲipsʲci/ (adj)
lipsien
  związany z Lipskiem, dotyczący Lipska

lira /ˈlʲira/ (n)
lyre
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy strunowy instrument muzyczny, posiadający trzy lub cztery struny, popularny na Krecie, Dodekanezie, w Tracji i wśród uchodźców z Azji Mniejszej
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) starogrecki instrument muzyczny, szarpany posiadający od czterech do dziesięciu strun;

lirowaty /lˌirɔvˈatɨ/ (adj)
lyriforme
  mający kształt liry

liryczny /lʲiˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
lyrique
  związany z liryką, lirykiem

liryzm /lˈirɨzm/ (n)
lyrisme
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pierwiastek uczuciowy w utworze lub zachowaniu osób

lis /lʲis/ (n)
renard, goupil
  (zoologia, zoologiczny) Vulpes, drapieżnik z rodziny psów o długim i puszystym ogonie;

lis polarny /ˈlʲis pɔˈlarnɨ/ (n)
renard isatis, renard polaire
  (zoologia, zoologiczny) ssak drapieżny z rodziny psowatych, zamieszkujący obszary na północ od koła podbiegunowego;

lisica /lʲiˈɕiʦ̑a/ (n)
renarde
  (zoologia, zoologiczny) samica lisa

list /lʲist/ (n)
lettre
  wiadomość, wypowiedź sformułowana pisemnie
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa zawierająca korespondencję lub drobne rzeczy dopuszczone do przewozu pocztowego, nadane w zamkniętym opakowaniu
  papier, na którym napisano wypowiedź (1.1)

list otwarty /ˈlʲist ɔtˈfartɨ/ (n)
lettre ouverte
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) upubliczniony list z apelem lub deklaracją;

lista /ˈlʲista/ (n)
liste
  elementy zapisane w kolejności

listonosz /lʲiˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
facteur, courrier
  pracownik urzędu pocztowego, który doręcza adresatom listy i inne przesyłki

listopad /lʲiˈstɔpat/ (n)
novembre
  jedenasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

listowie /lʲiˈstɔvʲjɛ/ (n)
feuillage
  (botanika, botaniczny) ogół liści roślin, zwłaszcza drzew i krzewów

lit /lʲit/ (n)
lithium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Li i liczbie atomowej 3;

litania /litˈaɲʲa/ (n)
litanie
  (kościelny) dłuższa formuła modlitewna z powtarzającym się wezwaniem;
  (przenośnie, przenośnia) długie, monotonne wyliczanie, wymienianie czegoś

litera /lʲiˈtɛra/ (n)
lettre
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwany znak graficzny, odpowiadający konkretnemu dźwiękowi, umożliwiający zapis słów;

literacki /ˌlʲitɛˈraʦ̑ʲci/ (adj)
littéraire
  mający związek z literaturą

literalny /ˌlʲitɛˈralnɨ/ (adj)
littéral
  (książkowy) mający związek ze ścisłym rozumieniem, przytoczeniem lub tłumaczeniem czyichś słów

literatura /ˌlʲitɛraˈtura/ (n)
littérature
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wszystkie dzieła artystyczne zachowane w formie pisanej lub w przekazie ustnym;

literatura faktu /lˌitɛratˈura fˈaktu/ (n)
non-fiction
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ogół piśmiennictwa o charakterze dokumentalnym;

literować /lˌitɛrˈɔvatɕ/ (v)
épeler
  podawać pisownię wyrazu, wymawiając po kolei poszczególne litery tego słowa

literówka /ˌlʲitɛˈrufka/ (n)
faute de frappe
  błąd w pisaniu polegający na pomyleniu lub opuszczeniu liter w słowie

litewski /lʲiˈtɛfsʲci/ (adj)
lithuanien, lituanien
  odnoszący się do Litwy lub Litwinów

litofit /litˈɔfit/ (n)
lithophyte
  (botanika, botaniczny) roślina, glon lub porost naskalny

litograf /litˈɔɡraf/ (n)
lithographe
  (sztuka) artysta, rzemieślnik stosujący technikę litografii

litografia /ˌlʲitɔˈɡrafʲja/ (n)
lithographie
  (drukarstwo, drukarski) (sztuka) technika graficzna, zaliczana do druku płaskiego lub wklęsłego;
  (sztuka) odbitka, praca wykonana techniką litografii (1.1)

litotomia /ˌlʲitɔˈtɔ̃mʲja/ (n)
lithotomie
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie kamieni nerkowych

litość /ˈlʲitɔɕʨ̑/ (n)
pitié
  współczucie, miłosierdzie, żal nad kimś

litr /lʲitr̥/ (n)
litre
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, decymetr sześcienny;

liturgia /lʲiˈturʲɟja/ (n)
liturgie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w religiach chrześcijańskich – ogół obrzędów i ceremonii towarzyszących czynnościom kultowym;

liturgiczny /lˌiturɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
liturgique
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z liturgią, dotyczący liturgii

liworneńczyk /lˌivɔrnˈɛɲtʃɨk/ (n)
Livournais
  mieszkaniec Livorna

liworneński /lˌivɔrnˈɛɲski/ (adj)
livournais
  związany z Livornem, dotyczący Livorna

liza /ˈlʲiza/ (n)
lyse
  (biologia, biologiczny) rozpad na cząstki elementarne;

lizbonka /lʲizˈbɔ̃nka/ (n)
Lisboète
  mieszkanka Lizbony

lizbończyk /lʲizˈbɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Lisboète
  mieszkaniec Lizbony

lizboński /lʲizˈbɔ̃j̃sʲci/ (adj)
lisboète
  odnoszący się do miasta Lizbona

lizol /lˈizɔl/ (n)
lysol
  (chemia, chemiczny) środek dezynfekcyjny, roztwór krezolu surowego w mydle potasowym;

liściokwiat garbnikowy /lʲiɕˈʨ̑ɔkfʲjad ˌɡarbʲɲiˈkɔvɨ/ (n)
amla
  (botanika, botaniczny) Phyllanthus emblica, gatunek drzewa z rodziny liściokwiatowatych pochodzący z Azji;

liściożerny /ˌlʲiɕʨ̑ɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
folivore, phyllophage
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się liśćmi

liść /lʲiɕʨ̑/ (n)
feuille
  (botanika, botaniczny) element budowy sporofitu rośliny naczyniowej, pełniący funkcje odżywcze dzięki zawartości chlorofilu;

liść laurowy /ˈlʲiɕʨ̑ lawˈrɔvɨ/ (n)
feuille de laurier
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszony liść wawrzynu szlachetnego używany jako przyprawa

loarski /lɔˈarski/ (adj)
ligérien
  związany z Loarą, dotyczący Loary

lobbing /lˈɔbbʲiŋk/ (n)
lobbying
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wywieranie wpływu przez zawodowych rzeczników interesów na władze publiczne;

lobbować /lɔbbˈɔvatɕ/ (v)
faire pression sur
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) wywierać wpływ na władze publiczne w imieniu koncernów lub grup społecznych

lobby /ˈlɔbbʲi/ (n)
lobby
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) grupa nacisku (zwłaszcza w celu zmiany prawa zgodnie z czyimiś interesami)

lodowiec /lɔˈdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
glacier
  (geologia, geologiczny) ogromna masa lodu powstała z przekształcenia pokładów wiecznego śniegu;
plongeon imbrin
  (ornitologia, ornitologiczny) Gavia immer, gatunek nura zamieszkującego tundrę Ameryki Północnej, Grenlandii i Islandii;

lodowisko /ˌlɔdɔˈvʲiskɔ/ (n)
patinoire
  miejsce przeznaczone do sportowej lub rekreacyjnej jazdy na łyżwach;

lodołamacz /ˌlɔdɔˈwãmaʧ̑/ (n)
brise-glace
  statek o wzmocnionym kadłubie, przystosowany do rozbijania pokrywy lodu na morzu lub rzece celem utworzenia drogi dla innych statków;

lody /lˈɔdɨ/ (n)
glace, crème glacée
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser, który stanowi słodka, zamrożona masa sporządzona z mleka, cukru, jaj i innych dodatków

lodówka /lɔˈdufka/ (n)
harelde boréale
  (ornitologia, ornitologiczny) Clangula hyemalis, gatunek morskiej kaczki;
réfrigérateur, frigo, frigidaire
  pojemnik, szafka lub urządzenie izolowane termicznie, umożliwiające przechowywanie czegoś w obniżonej temperaturze;

logarytm /lɔˈɡarɨtm̥/ (n)
logarithme
  (matematyka, matematyczny) wykładnik potęgi, do której należy podnieść określoną liczbę (podstawę logarytmu), aby uzyskać jego argument;

logiczny /lɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
conséquent
  konsekwentny, budowany zgodnie z logiką
logique
  związany z logiką, zgodny z logiką

logika /ˈlɔɟika/ (n)
logique
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina naukowa zajmująca się regułami poprawnego myślenia i wnioskowania;
  poprawne, rzeczowe myślenie, oparte na związkach przyczynowo-skutkowych

logistyka /lɔɡʲˈistɨkˌa/ (n)
logistique
  (ekonomia, ekonomiczny) planowanie i realizacja przepływu dóbr;
  (wojskowość, wojskowy) organizacja i realizacja zaopatrzenia dla wojska;

logotyp /lɔɡˈɔtɨp/ (n)
logotype
  (drukarstwo, drukarski) czcionka lub matryca zawierająca skrót wyrazu lub wyrażenia;
  logo w formie tekstowej zawierające nazwę firmy lub jej akronim;

lojalnie /lɔˈjalʲɲɛ/ (adv)
loyalement
  w sposób lojalny

lojalność /lɔjˈalnɔɕtɕ/ (n)
loyauté
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest lojalne; cecha tych, którzy są lojalni

lojalny /lɔˈjalnɨ/ (adj)
loyal
  rzetelny, uczciwy w relacjach z innymi

lokaj /lˈɔkaj/ (n)
laquais
  człowiek usługujący w bogatym dom lub na dworze panującego

lokal wyborczy /lˈɔkal vɨbˈɔrtʃɨ/ (n)
bureau de vote
  miejsce oddawania głosów w wyborach

lokalizacja /ˌlɔkalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
localisation
  usytuowanie, położenie jakiegoś obiektu; miejsce, pozycja zajmowana przez jakiś obiekt

lokalnie /lɔˈkalʲɲɛ/ (adv)
localement
  w sposób lokalny

lokalny /lɔˈkalnɨ/ (adj)
local, topique
  związany z jakimś rejonem, miejscem, ograniczony do jakiegoś miejsca

lokant /lˈɔkant/ (n)
locant
  (chemia, chemiczny) liczba lub litera wskazująca miejsce przyłączenia podstawnika do szkieletu cząsteczki związku chemicznego;

lokarneński /lˌɔkarnˈɛɲski/ (adj)
locarnien
  związany z Locarno, dotyczący Locarno, pochodzący z Locarno (miasta w Szwajcarii)

lokator /lɔˈkatɔr/ (n)
locataire
  ktoś, kto mieszka w wynajętym mieszkaniu

lokomocja /lˌɔkɔmˈɔtsja/ (n)
locomotion
  przenoszenie się z miejsca na miejsce za pomocą pojazdów

lokomotywa /ˌlɔkɔ̃mɔˈtɨva/ (n)
locomotive
  (kolejnictwo) pojazd szynowy mający własny napęd, przeznaczony do ciągnięcia (lub pchania) wagonów; .

loksodroma /lˌɔksɔdrˈɔma/ (n)
loxodromie
  (nawigacja) (matematyka, matematyczny) linia krzywa na powierzchni kuli, przecinająca wszystkie południki pod tym samym kątem;

lokówka /lɔˈkufka/ (n)
fer à friser
  (fryzyjski) (technologia, technika, techniczny) przyrząd elektryczny służący do zakręcenia loków na gorąco
bigoudi
  (fryzyjski) wałek wykonany z metalu lub tworzyw sztucznych, służący do zakręcania włosów

lombardzki /lɔ̃mˈbarʦ̑ʲci/ (adj)
lombard
  związany z Lombardią

londynka /lɔ̃nˈdɨ̃nka/ (n)
Londonienne
  mieszkanka Londynu

londyńczyk /lɔ̃nˈdɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Londonien
  mieszkaniec Londynu

londyński /lɔ̃nˈdɨ̃j̃sʲci/ (adj)
londonien
  pochodzący z Londynu, dotyczący Londynu

lorandyt /lɔrˈandɨt/ (n)
lorandite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, siarkoarsenek talu, występujący głównie w złożu Allchar w Macedonii, w postaci koszenilowoczerwonych, drobnych, jednoskośnych kryształów

lorens /ˈlɔrɛ̃w̃s/ (n)
lawrencium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lr i liczbie atomowej 103;

lornetka /lɔrˈnɛtka/ (n)
jumelles
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny do obserwacji dwuocznej, składający się z dwóch jednakowych, połączonych zawiasowo, ułożonych równolegle lunet obserwacyjnych

losowy /lɔˈsɔvɨ/ (adj)
aléatoire
  przypadkowy, niezależny od decyzji

lot /lɔt/ (n)
vol
  przemieszczanie się w jakiejś przestrzeni w powietrzu
  podróż, np. samolotem, balonem

lotaryński /lˌɔtarˈɨɲski/ (adj)
lorrain
  związany z Lotaryngią, dotyczący Lotaryngii lub Lotaryńczyków

lotion /lˈɔtjɔn/ (n)
lotion
  mleczko kosmetyczne;

lotka /ˈlɔtka/ (n)
aileron
  (lotnictwo, lotniczy) ruchomy element skrzydła statku powietrznego, służący do kontroli jego przechylenia, czyli obrotu wzdłuż osi podłużnej;

lotnictwo /lɔtʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
aviation
  ogół zagadnień związanych ze wszelkiego rodzaju statkami powietrznymi;

lotniczo-modelarski /lɔtɲˈitʃɔmˌɔdɛlˈarski/ (adj)
aéromodéliste
  związany z modelarstwem lotniczym, dotyczący modelarstwa lotniczego

lotniczy /lɔtʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
aviation, aéronautique
  związany z lotnictwem

lotnik /ˈlɔtʲɲik/ (n)
aviateur
  (lotnictwo, lotniczy) człowiek, który lata samolotem lub należy do jego obsługi

lotnisko /lɔtʲˈɲiskɔ/ (n)
aéroport, aérodrome
  wydzielony obszar na ziemi przystosowany do obsługi statków powietrznych;

lotniskowiec /ˌlɔtʲɲiˈskɔvʲjɛʦ̑/ (n)
porte-avions
  (wojskowość, wojskowy) okręt stanowiący ruchomą bazę dla samolotów, poprzez odpowiednio ukształtowany pokład jako pas startowy;

lotniskowy /lˌɔtɲiskˈɔvɨ/ (adj)
aéroportuaire
  związany z lotniskiem

lotos /ˈlɔtɔs/ (n)
lotus
  (botanika, botaniczny) Nelumbo Adans., rodzaj roślin z rodziny lotosowatych;

lotos orzechodajny /lˈɔtɔs ˌɔʒɛxɔdˈajnɨ/ (n)
lotus d'Orient
  (botanika, botaniczny) Nelumbo nucifera, wieloletnia roślina z rodziny lotosowatych, rośnąca dziko w Azji;

lozanka /lɔzˈaŋka/ (n)
Lausannoise
  mieszkanka Lozanny

lozańczyk /lɔzˈaɲtʃɨk/ (n)
Lausannois
  mieszkaniec Lozanny

lozański /lɔzˈaɲski/ (adj)
lausannois
  związany z Lozanną, dotyczący Lozanny, pochodzący z Lozanny

loża /lˈɔʒa/ (n)
loge
  (architektura, architektoniczny) specjalne miejsce na widowni przeznaczone dla osobistości;
  miejsce spotkań masonerii

lub /lup/ (conjunction)
ou
  spójnik łączący dwa zdania równorzędne oraz dwie części zdania, wskazując, że przynajmniej jedna część jest prawdziwa;

lubczyk /ˈlupʧ̑ɨk/ (n)
livèche
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny selerowatych o żółtych kwiatach, używana jako przyprawa kuchenna, według wierzeń ludowych uważana za środek wywołujący miłość, afrodyzjak;

lubieżny /luˈbʲjɛʒnɨ/ (adj)
lascif, luxurieux
  rozpustny, sprośny

lubić /ˈlubʲiʨ̑/ (v)
aimer
  darzyć kogoś lub coś pozytywnym uczuciem

lucerna /luˈʦ̑ɛrna/ (n)
luzerne
  (botanika, botaniczny) rodzaj jednorocznych lub dwuletnich bylin z rodziny bobowatych;

lucerneński /lˌutsɛrnˈɛɲski/ (adj)
lucernois
  związany z Lucerną, dotyczący Lucerny, pochodzący z Lucerny

ludność /ˈludnɔɕʨ̑/ (n)
population
  ogół ludzi zamieszkujących dane terytorium

ludobójstwo /ˌludɔˈbujstfɔ/ (n)
génocide
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrodnia przeciwko ludzkości polegająca na celowym wyniszczaniu całych narodów lub ich części (grup etnicznych / religijnych / rasowych) poprzez zabójstwa jak i tworzenie warunków życia obliczonych na fizyczne wyniszczenie;

ludożerca /ˌludɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
anthropophage
  człowiek zjadający mięso ludzkie

ludzki /ˈluʦ̑ʲci/ (adj)
humain
  odnoszący się do wytworów rąk lub umysłu człowieka
  cecha charakterystyczna dla poczynań lub dążeń człowieka

ludzkość /ˈluʦ̑kɔɕʨ̑/ (n)
humanité
  ród ludzki; ogół, suma ludzi na świecie

luka w prawie /lˈuka f prˈavʲɛ/ (n)
vide juridique
  brak odpowiedniego przepisu prawnego, lub istnienie przepisu, który nie jest taki, jaki być powinien;

lukarna /lukˈarna/ (n)
lucarne
  (architektura, architektoniczny) pionowe okienko na dachu, które doświetla poddasze;

lukański /lukˈaɲski/ (adj)
lucanien
  związany z Lukanią (krainą historyczną we Włoszech)

lukkański /lukkˈaɲski/ (adj)
lucquois
  związany z Lukką, dotyczący Lukki

lukratywny /lˌukratˈɨvnɨ/ (adj)
lucratif
  przynoszący spore zyski

lukrecja /luˈkrɛʦ̑ʲja/ (n)
réglisse
  (botanika, botaniczny) Glycyrrhiza, rodzaj bylin z rodziny bobowatych, rosnących w Eurazji;

luksemburski /ˌluksɛ̃mˈbursʲci/ (adj)
luxembourgeois
  odnoszący się do miasta Luksemburg
  odnoszący się do państwa Luksemburg

luksus /ˈluksus/ (n)
luxe
  warunki zapewniające komfortowe życie i zbytek;

luksusowy /lˌuksusˈɔvɨ/ (adj)
de luxe, luxueux
  taki, który jest przejawem luksusu, bogatego życia

lumbago /lũmˈbaɡɔ/ (n)
lumbago
  (medycyna, medyczny) ból okolicy lędźwiowej, mogący mieć różne przyczyny, m.in. zapalenie korzonków czy urazy i zmiany kręgosłupa;

lunatyk /lũˈnatɨk/ (n)
somnambule
  (medycyna, medyczny) osoba cierpiąca na lunatyzm

luneta /lunˈɛta/ (n)
longue-vue, lunette
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny do oglądania odległych obiektów, którego elementami są okular i obiektyw

lupa /ˈlupa/ (n)
loupe
  wypukła soczewka wyposażona w uchwyt, prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu;

lupinina /ˌlupʲĩˈɲĩna/ (n)
lupinine
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, alkaloid występujący w łubinie o bardzo gorzkim smaku;

lusterko wsteczne /luˈstɛrkɔ ˈfstɛʧ̑nɛ/ (n)
rétroviseur
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) lusterko pojazdu (samochodu, samolotu) znajdujące się w polu widzenia kierowcy, służące do obserwacji tego, co dzieje się z tyłu, bez odwracania głowy

lustro /ˈlustrɔ/ (n)
miroir, glace
  gładka powierzchnia odbijająca światło; tafla szkła od spodu pokrytego warstwą srebra lub aluminium;

luteranizm /ˌlutɛˈrãɲism̥/ (n)
Luthéranisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna teologiczna, jeden z nurtów protestantyzmu, zapoczątkowany przez Marcina Lutra;

lutet /ˈlutɛt/ (n)
lutécium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lu i liczbie atomowej 71;

lutnia /ˈlutʲɲa/ (n)
luth
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument strunowy przypominający mandolinę;

luty /ˈlutɨ/ (n)
février
  drugi miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

lutydyna /lˌutɨdˈɨna/ (n)
diméthylpyridine, lutidine
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, pochodna pirydyny;

lwi /lvʲi/ (possessiveAdjective)
léonin
  należący do lwa

lwia część /ˈlvʲja ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (idiom)
part du lion
  ironiczne określenie zagarniętej całości lub niemalże całości, jako efekt współpracy z kimś silniejszym

lwica /ˈlvʲiʦ̑a/ (n)
lionne
  (zoologia, zoologiczny) samica lwa

lód /lut/ (n)
glace
  stały stan skupienia wody;
  (potocznie, potoczny) lodowisko
  (potocznie, potoczny) porcja lodów przeznaczona do zjedzenia przez jedną osobę

ląd /lɔ̃nt/ (n)
terre
  obszar skorupy ziemskiej niepokryty wodami mórz i oceanów;

lądowy /lɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
terrestre
  dotyczący lądu, odbywający się na lądzie, żyjący na lądzie

lęk /lɛ̃ŋk/ (n)
anxiété
  (psychologia, psychologiczny) strach pojawiający się bez przyczyny;

lękać się /ˈlɛ̃ŋkaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
avoir peur
  (książkowy) bać się; odczuwać strach, trwogę

lękliwy /lɛ̃ŋkˈlʲivɨ/ (adj)
craintif, timide, peureux
  (o osobach) skłonny do lęku, dający się łatwo nastraszyć

maca /ˈmaʦ̑a/ (n)
matza
  płaski pszenny placek z przaśnego (niekwaszonego) ciasta, jadany przez Żydów podczas święta Paschy;

macedoński /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃sʲci/ (adj)
macédonien
  odnoszący się do państwa Macedonii lub Macedończyków

machać /ˈmaxaʨ̑/ (v)
brandir
  szybko, wahadłowo ruszać czymś

machinacja /ˌmaxʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
machination
  podstępne działanie na czyjąś niekorzyść

maciczny /matɕˈitʃnɨ/ (adj)
utérin
  dotyczący macicy

maciejka /matɕˈɛjka/ (n)
matthiole
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) lewkonia długopłatkowa

macierz /ˈmaʨ̑ɛʃ/ (n)
matrice
  (matematyka, matematyczny) prostokątna tablica wielkości należących do pewnego ciała K lub pierścienia;

macierzanka /ˌmaʨ̑ɛˈʒãnka/ (n)
thym
  (botanika, botaniczny) Thymus L., liczący 35 gatunków rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych;

macierzyński /ˌmaʨ̑ɛˈʒɨ̃j̃sʲci/ (adj)
maternel
  dotyczący macierzyństwa, właściwy matce

macierzyństwo /ˌmaʨ̑ɛˈʒɨ̃j̃stfɔ/ (n)
maternité
  bycie matką

maciupki /maˈʨ̑upʲci/ (adj)
minuscule
  (potocznie, potoczny) (pieszczotliwie, pieszczotliwy) mały, malutki

macocha /maˈʦ̑ɔxa/ (n)
belle-mère
  żona ojca, ale nie matka

madagaskarski /ˌmadaɡaˈskarsʲci/ (adj)
malgache
  odnoszący się do państwa Madagaskar

madejowe łoże /ˌmadɛˈjɔvɛ ˈwɔʒɛ/ (n)
chevalet
  (historia, historyczny, historycznie) narzędzie tortur w formie ławy z kołowrotem do rozciągania kończyn;

madrycki /maˈdrɨʦ̑ʲci/ (adj)
madrilène
  odnoszący się do miasta Madryt

madrytczyk /maˈdrɨṭʧ̑ɨk/ (n)
Madrilène
  mieszkaniec Madrytu

mafia /ˈmafʲja/ (n)
mafia
  zorganizowana grupa przestępcza wywodząca się z Włoch (obecnie działająca w wielu krajach), o hierarchicznej strukturze, działająca w wielu obszarach życia, również dążąca do uzyskania wpływów w polityce

mafijny /maˈfʲijnɨ/ (adj)
mafieux
  dotyczący mafii; taki, który jest związany z mafią; mający charakter mafii

mafioso /maˈfʲjɔzɔ/ (n)
maffioso, mafioso
  członek mafii

magazyn /maˈɡazɨ̃n/ (n)
magazine
  czasopismo

magenta /maˈɡɛ̃nta/ (n)
magenta
  barwa purpurowa;

maghrebski /maˈɡrɛpsʲci/ (adj)
maghrébin
  dotyczący regionu Maghrebu, charakterystyczny dla Maghrebu

magia /ˈmaɟja/ (n)
magie
  (ezoteryka) lub (fantasy) praktyki oparte na wierze w zjawiska nadprzyrodzone, wykorzystujące zaklęcia i czynności rytualne;

magicznie /maɡʲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
magiquement
  w sposób magiczny

magiczny /maˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
magique
  związany z magią

magistrala /mˌaɡʲistrˈala/ (n)
réseau
  główny przewód danej instalacji
route nationale
  główny szlak komunikacyjny, łącznościowy lub transportowy

magistrat /maɡʲˈistrat/ (n)
magistrat
  (dawniej, dawny) urzędnik miejski sprawujący najwyższą władzę wojenną i sądową lub wykonawczą w starożytnym Rzymie

magnes /ˈmaɡnɛs/ (n)
aimant
  przedmiot mający zdolność przyciągania niektórych przedmiotów (zrobionych z żelaza i jego stopów);

magnetofon /ˌmaɡnɛˈtɔfɔ̃n/ (n)
magnétophone
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wielokrotnego nagrywania i odtwarzania dźwięku na specjalnej taśmie magnetycznej;

magnetyczny /ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
magnétique
  (fizyka, fizyczny) charakteryzujący się magnetyzmem; dotyczący magnesu, magnetyzmu; mający właściwości takie jak magnes
  taki, który jest przyciągający, działa przyciągająco (również w znaczeniu przenośnym)

magnetyzm /maɡnˈɛtɨzm/ (n)
magnétisme
  (fizyka, fizyczny) zjawiska i właściwości materii odnoszące się do oddziaływania pól magnetycznych

magnez /ˈmaɡnɛs/ (n)
magnésium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mg i liczbie atomowej 12

magnezyt /maɡnˈɛzɨt/ (n)
magnésite
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady węglanów, składający się w głównej mierze ze związków magnezu;

magnolia /maɡˈnɔlʲja/ (n)
magnolia
  (botanika, botaniczny) Magnolia L., drzewo lub krzew należący do rodziny magnoliowatych;

magnoliowate /ˌmaɡnɔlʲjɔˈvatɛ/ (n)
magnolacées
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Magnoliaceae Juss., rodzina drzew, krzewów lub pnączy należąca do rzędu magnoliowców;

magot /mˈaɡɔt/ (n)
magot
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Macaca sylvanus Linnaeus, gatunek małpy z podrodziny koczkodanowatych, posiadającej szczątkowy ogon i czerwonawooliwkową sierść;

mahometanizm /ˌmaxɔ̃mɛˈtãɲism̥/ (n)
mahométisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) inne określenie islamu wywodzące się od imienia proroka Mahometa

mahometański /mˌaxɔmɛtˈaɲski/ (adj)
mahométan
  związany z mahometanizmem i mahometanami, dotyczący mahometanizmu

mahoniowy /ˌmaxɔ̃ˈɲjɔvɨ/ (adj)
acajou
  wykonany z mahoniu

maisz /mˈaiʃ/ (n)
tiercelet
  (łowiectwo, łowiecki) (ornitologia, ornitologiczny) młody ptak szkolony do polowań

maizena /ˌma<sup>j</sup>iˈzɛ̃na/ (n)
maïzena
  (spożywczy) skrobia kukurydziana

maj /maj/ (n)
mai
  piąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

majański /maˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
maya
  związany z Majami, dotyczący Majów, ich kultury, sztuki

majeranek /ˌmajɛˈrãnɛk/ (n)
marjolaine
  (botanika, botaniczny) roślina uprawna stosowana w lecznictwie i gastronomii;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z suszonych pędów majeranku (1.1)

majestatyczny /ˌmajɛstaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
majestueux, noble, sublime
  (książkowy) pełen dostojnej powagi

majonez /maˈjɔ̃nɛs/ (n)
mayonnaise
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty sos z żółtek, musztardy, przypraw i oleju;

major /ˈmajɔr/ (n)
commandant
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych wyższy od kapitana;

majorkański /mˌajɔrkˈaɲski/ (adj)
majorquin
  związany z Majorką, dotyczący Majorki

majotyjski /mˌajɔtˈɨjski/ (adj)
mahorais
  związany z Majottą

majsterkować /ˌmajstɛrˈkɔvaʨ̑/ (v)
bricoler
  wykonywać ręczną pracę techniczną przy użyciu narzędzi, na ogół na własne potrzeby

majsterkowicz /mˌajstɛrkˈɔvitʃ/ (n)
bidouilleur, bricoleur
  (potocznie, potoczny) osoba lubiąca wytwarzanie lub naprawianie rzeczy za pomocą prostych narzędzi

majtki /ˈmajtʲci/ (n)
culotte
  (krawiectwo) dolna część bielizny okrywająca biodra;

mak /mak/ (n)
coquelicot, pavot, ponceau
  (botanika, botaniczny) Papaver L., rodzaj roślin z rodziny makowatych;

makabryczny /ˌmakaˈbrɨʧ̑nɨ/ (adj)
macabre
  wywołujący przerażenie i odrazę, zazwyczaj przez sugestywne ukazanie agonii, śmierci lub rozkładu

makak japoński /mˈakak japˈɔɲski/ (n)
macaque japonais
  (zoologia, zoologiczny) Macaca fuscata L., gatunek małpy z rodziny koczkodanowatych;

makaron /maˈkarɔ̃n/ (n)
pâte, macaroni
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półprodukt żywnościowy wytwarzany z ciasta zagniecionego z mąki, wody i soli;

makiaweliczny /mˌakʲavɛlˈitʃnɨ/ (adj)
machiavélique
  podstępny, przewrotny

makiawelizm /ˌmacaˈvɛlʲism̥/ (n)
machiavélisme
  postawa cyniczna, obłudna, pozbawiona skrupułów, szczególnie w polityce; wiara w to, że cel uświęca środki

makieta /maˈcɛta/ (n)
maquette
  model czegoś wykonany w małej skali

makijaż /maˈcijaʃ/ (n)
maquillage, fardage
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) czynność nakładania na twarz kosmetyków, sztuka zdobienia twarzy
maquillage
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyki (szminka, tusz, cień do powiek itp.) nałożone na twarz

makolągwa /ˌmakɔˈlɔ̃ŋɡva/ (n)
linotte mélodieuse
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis cannabina, mniejszy od wróbla ptak gniazdujący w krzewach;

makrela /maˈkrɛla/ (n)
maquereau
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska z rodziny makrelowatych z rodzaju Scomber lub Scomberomorus;

makrosomia /mˌakrɔsˈɔmja/ (n)
macrosomie
  (medycyna, medyczny) nadmierny rozmiar ciała, nadmierna masa płodu w stosunku do wieku płodowego

maksymalnie /ˌmaksɨ̃ˈmalʲɲɛ/ (adv)
maximalement
  w sposób maksymalny

maksymalny /ˌmaksɨ̃ˈmalnɨ/ (adj)
maximal
  taki, który osiągnął maksimum; taki, który jest największy (np. w nasileniu)

makówka /maˈkufka/ (n)
capsule de coquelicot
  (botanika, botaniczny) owoc maku w formie torebki z nasionami

malajski /maˈlajsʲci/ (adj)
malais
  dotyczący Malajów (lub Malezji)

malajski /maˈlajsʲci/ (n)
malais
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Malezji i Malajów

malakologia /ˌmalakɔˈlɔɟja/ (n)
malacologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się mięczakami;

malakser /malˈaksɛr/ (n)
malaxeur
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) robot kuchenny do rozdrabniania, mieszania, wyrabiania ciasta i ubijania

malaria /maˈlarʲja/ (n)
malaria, paludisme
  (medycyna, medyczny) zimnica, rodzaj choroby tropikalnej;

malarstwo /maˈlarstfɔ/ (n)
peinture
  (sztuka) sztuka plastyczna posługująca się m.in. plamą barwną, linią nakładaną na określoną powierzchnię (np. płótno, tektura, deska, ściana);

malarz /ˈmalaʃ/ (n)
peintre
  (budownictwo) rzemieślnik, który maluje ściany i inne części budynku
  (sztuka) artysta, który maluje obrazy

malawijski /ˌmalaˈvʲijsʲci/ (adj)
malawien
  odnoszący się do państwa Malawi

malec /ˈmalɛʦ̑/ (n)
bambin
  mały chłopiec

malediwski /ˌmalɛˈdʲifsʲci/ (adj)
maldivien
  odnoszący się do państwa Malediwy

malezyjski /ˌmalɛˈzɨjsʲci/ (adj)
malaisien
  odnoszący się do państwa Malezja

maleć /ˈmalɛʨ̑/ (v)
s' amoindrir
  stawać się mniejszym

malgaski /malɡˈaski/ (adj)
malgache
  związany z Malgaszami, dotyczący Malgaszów

malgaski /malɡˈaski/ (n)
malgache
  (językoznawstwo, językoznawczy) język malgaski;

malijski /maˈlʲijsʲci/ (adj)
malien
  odnoszący się do państwa Mali

malina /maˈlʲĩna/ (n)
framboisier, framboise
  (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych;
  (botanika, botaniczny) Rubus idaeus L., krzew maliny właściwej
framboise, framboisier
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc maliny właściwej (1.2)

malinowy /ˌmalʲĩˈnɔvɨ/ (adj)
framboise
  mający kolor dojrzałego owocu maliny, różowoczerwony

malowniczy /mˌalɔvɲˈitʃɨ/ (adj)
pittoresque
  pełny walorów malarskich

maltański /malˈtãj̃sʲci/ (adj)
maltais
  (geografia, geograficzny) (administracja) odnoszący się do państwa Malta
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do wyspy Malta

maltański /malˈtãj̃sʲci/ (n)
maltais
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Malty;

malwa /ˈmalva/ (n)
rose trémière, passe-rose, passerose
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

malwersacja /mˌalvɛrsˈatsja/ (n)
malversation
  przestępstwo finansowe polegające na przywłaszczeniu sobie powierzonego mienia

mama /ˈmãma/ (n)
maman
  (potocznie, potoczny) matka

mamka /ˈmãmka/ (n)
nourrice
  kobieta karmiąca piersią cudze dziecko

mammalogia /ˌmãmːaˈlɔɟja/ (n)
mammalogie
  (zoologia, zoologiczny) teriologia, dział zoologii zajmujący się ssakami;

mammografia /ˌmãmːɔˈɡrafʲja/ (n)
mammographie
  (medycyna, medyczny) radiologiczne badanie piersi;

mamonizm /mamˈɔɲizm/ (n)
mammonisme
  (dawniej, dawny) żądza zysku, bogactwa, kult pieniądza

mamut /ˈmãmut/ (n)
mammouth
  (zoologia, zoologiczny) Elephas primigenius wymarły ssak z rodziny słoniowatych;

manat /ˈmãnat/ (n)
lamantin
  (zoologia, zoologiczny) duży ssak wodny ciepłych wód przybrzeżnych;
manat
  (jednostka monetarna) waluta Turkmenistanu;

manatki /mãˈnatʲci/ (n)
barda
  (potocznie, potoczny) drobiazgi, rzeczy osobiste, pakunki

mandat /ˈmãndat/ (n)
mandat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) administrowanie na niesamodzielnym terytorium z polecenia organizacji międzynarodowej;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) uzyskane w wyborach upoważnienie do pełnienia urzędu;
amende
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara w postaci grzywny za wykroczenie;

mandorla /mãnˈdɔrla/ (n)
mandorle
  (sztuka) aureola w kształcie migdała otaczająca całą postać świętego

mandragora /ˌmãndraˈɡɔra/ (n)
mandragore
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1), której ze względu na kształt korzeni przypominający postać ludzką, przypisywano dawniej lecznicze i magiczne własności

manekin /mãˈnɛcĩn/ (n)
mannequin, poupée
  figura z dowolnego materiału mająca kształt człowieka;

mangan /ˈmãŋɡãn/ (n)
manganèse
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mn i liczbie atomowej 25;

mangusta /mãŋˈɡusta/ (n)
mangouste
  (zoologia, zoologiczny) mały, kotokształtny drapieżnik afrykański i azjatycki;

mania prześladowcza /mˈaɲʲa pʃˌɛɕladˈɔftʃa/ (n)
délire de persécution
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy stan psychiczny objawiający się nieustannym dopatrywaniu się niebezpieczeństw i urojonych wrogów, której towarzyszy wzrost serotoniny i adrenaliny w organizmie

maniak /ˈmãɲak/ /ˈmãɲjak/ (n)
maniaque
  (potocznie, potoczny) człowiek ogarnięty jakąś obsesją, nadmiernie zaangażowany

maniakalny /mˌaɲʲakˈalnɨ/ (adj)
maniaque
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dotyczący manii i/lub maniaka

manichejczyk /mˌaɲixˈɛjtʃɨk/ (n)
manichéen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) (historia, historyczny, historycznie) zwolennik manicheizmu

manichejski /ˌmã.ɲi.ˈxɛj.sʲci/ (adj)
manichéen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) dotyczący manicheizmu lub manichejczyków, albo zawierający elementy przyjętej przez nich doktryny;

manicure /mˌaɲitsˈurɛ/ (n)
manucure
  pielęgnacja dłoni, paznokci u rąk;

manipulacja /ˌmãɲipuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
manipulation
  (książkowy) nieuczciwe wykorzystywanie sytuacji dla osiągnięcia własnych celów, naginanie lub przeinaczanie faktów dla udowodnienia swoich racji lub w celu wpływania na czyjeś poglądy, nastroje

manna z nieba /ˈmãnːa ˈzʲ‿ɲɛba/ (n)
manne du ciel
  coś dobrego, co przychodzi nagle, niespodziewanie lub łatwo (bez wysiłku)

mannitol /manɲˈitɔl/ (n)
mannitol
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, alkohol cukrowy występujący w roślinach;

manometr /mãˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
manomètre
  przyrząd do mierzenia ciśnienia;

mantuanka /mˌantuˈaŋka/ (n)
Mantouane
  mieszkanka Mantui

mantuańczyk /mˌantuˈaɲtʃɨk/ (n)
Mantouan
  mieszkaniec Mantuy

mantuański /mˌantuˈaɲski/ (adj)
mantouan
  związany z Mantuą, dotyczący Mantui

mantykora /mˌantɨkˈɔra/ (n)
manticore
  (mitologia grecka) potwór o głowie ludzkiej, skrzydłach smoczych lub nietoperzych oraz ogonie skorpionim, który zawierać miał silną truciznę, mogąca zabić w kilka chwil;

manul /mˈanul/ (n)
chat de Pallas, manul
  (zoologia, zoologiczny) azjatycki drapieżnik z rodziny kotowatych;

maoista /ˌmaɔˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
maoïste
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik maoizmu

maoizm /maˈɔizm/ (n)
maoïsme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sformułowana przez Mao Tse-tunga doktryna Komunistycznej Partii Chin;

mapa /ˈmapa/ (n)
carte, plan
  graficzne odwzorowanie terenu, także nieba;

mapa topograficzna /ˈmapa ˌtɔpɔɡraˈfʲiʧ̑na/ (n)
carte topographique
  dokładna mapa terenu, która szczegółowo przedstawia elementy jego powierzchni;

maputańczyk /ˌmapuˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Maputien
  mieszkaniec Maputo

maputański /ˌmapuˈtãj̃sʲci/ (adj)
maputais, maputien
  odnoszący się do miasta Maputo

marabut indyjski /maˈrabut ĩnˈdɨjsʲci/ (n)
marabout argala
  (ornitologia, ornitologiczny) Leptoptilos dubius, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych;

marathi /marˈasi/ (n)
marathi
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z szerzej używanych w Indiach języków, język urzędowy stanu Maharasztra;

marazm /ˈmarasm̥/ (n)
marasme
  (książkowy) stagnacja, zastój w jakiejś dziedzinie

marcepan /marˈʦ̑ɛpãn/ (n)
massepain
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa ze zmielonych migdałów utartych z cukrem i białkiem, używana w do wyrobów cukierniczych;

marchew /ˈmarxɛf/ (n)
carotte
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodzaju selerowatych, Daucus L.;

margaryna /ˌmarɡaˈrɨ̃na/ (n)
margarine
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) produkt spożywczy, tłuszcz jadalny podobny do masła, wytwarzany z olejów roślinnych;

margiel /ˈmarʲɟɛl/ (n)
marne
  (geologia, geologiczny) skała osadowa złożona głównie z węglanów oraz minerałów ilastych;

margines /marɡʲˈinɛs/ (n)
marge
  niezadrukowany brzeg strony, (na przykład) zeszytu;

marinizm /maˈrʲĩɲism̥/ (n)
marinisme
  (literacko) styl poetycki związany z literaturą włoskiego baroku;

mariologia /mˌarjɔlˈɔɡja/ (n)
mariologie
  (teologia, teologiczny) dział teologii dogmatycznej, nauka o Maryi, Matce Jezusa Chrystusa;

mariologiczny /mˌarjɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
mariologique
  (teologia, teologiczny) związany z mariologią

marionetka /ˌmarʲjɔ̃ˈnɛtka/ (n)
marionnette, poupée
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka poruszana za pomocą sznurków

marionetkarz /mˌarjɔnˈɛtkaʃ/ (n)
marionnettiste
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) artysta teatralny zajmujący się animowaniem marionetek

marketing /markˈɛtʲiŋk/ (n)
marketing
  (ekonomia, ekonomiczny) działania zorientowane wokół potrzeb konsumentów, polegające na ustaleniu wielkości produkcji oraz metod dystrybucji, sprzedaży i reklamy towarów;

markiz /mˈarkis/ (n)
marquis
  tytuł arystokratyczny pomiędzy księciem a hrabią;

markiza /marʲˈciza/ (n)
marquise
  arystokratka – żona markiza

marksista /marʲˈcɕista/ (n)
marxiste
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik marksizmu

marksizm /ˈmarʲcɕism̥/ (n)
marxisme
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koncepcja filozoficzna, ekonomiczna i społeczno-polityczna stworzona przez Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, zakładająca, że motorem zmian historycznych jest walka klas, prowadząca do utworzenia społeczeństwa komunistycznego;

marmolada /ˌmarmɔˈlada/ (n)
marmelade
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, stężony przetwór owocowy sporządzany z przetartych owoców gotowanych z cukrem;

marmur /ˈmarmur/ (n)
marbre
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, stosowana jako dekoracyjny materiał budowlany i artystyczny;

marmurołom /ˌmarmuˈrɔwɔ̃m/ (n)
marbrière
  kopalnia, w której wydobywa się marmur

marność /ˈmarnɔɕʨ̑/ (n)
vanité
  bycie ulotnym, nietrwałym, bezcelowym, bez wartości

marokański /ˌmarɔˈkãj̃sʲci/ (adj)
marocain
  odnoszący się do Maroka

maronicki /mˌarɔɲˈitski/ (adj)
maronite
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z maronitami, dotyczący maronitów

maronita /ˌmarɔ̃ˈɲita/ (n)
maronite
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek chrześcijańskiej wspólnoty powstałej w VII wieku na terenach Libanu i Syrii i tam pierwotnie działającej

maronitka /mˌarɔɲˈitka/ (n)
maronite
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członkini chrześcijańskiej wspólnoty powstałej w VII wieku na terenach Libanu i Syrii i tam pierwotnie działającej

marsylianin /mˌarsɨljˈaɲin/ (n)
Marseillais
  mieszkaniec Marsylii

marsylianka /ˌmarsɨˈlʲjãnka/ (n)
Marseillaise
  mieszkanka Marsylii

marsylski /marsˈɨlski/ (adj)
marseillais
  związany z Marsylią, dotyczący Marsylii

marszałek /marˈʃawɛk/ (n)
maréchal
  (wojskowość, wojskowy) najwyższy stopień wojskowy, m.in. w Polsce;

marszczyć /mˈarʃtʃɨtɕ/ (v)
froncer
  pokrywać zmarszczkami
froncer, plisser, rider
  powodować fałdki
froncer, se plisser
  ulegać zmarszczeniu, pokrywać się zmarszczkami
se rider
  ściągać się w zmarszczki

martwa natura /ˈmartfa naˈtura/ (n)
nature morte
  (sztuka) kompozycja malarska przedstawiająca drobne przedmioty, owoce, zabite zwierzęta itp.

martwicze zapalenie powięzi /martfˈitʃɛ zˌapalˈɛɲʲɛ pɔvʲˈɛ̃ʑi/ (n)
fasciite nécrosante
  (medycyna, medyczny) rzadkie, ostre zakażenie podskórnej tkanki łącznej szerzące się wzdłuż powięzi okrywających mięśnie tułowia i kończyn;

martwiczy /martfˈitʃɨ/ (adj)
nécrosant
  (medycyna, medyczny) związany z martwicą, miejscowym obumieraniem tkanek

martwy /ˈmartfɨ/ (adj)
mort
  taki, który umarł

martwy sezon /mˈartfɨ sˈɛzɔn/ (n)
morte-saison
  część roku, w której cyklicznie panuje zastój w jakimś rodzaju działalności, branży

marudzić /marˈudʑitɕ/ (v)
grogner, maugréer
  (potocznie, potoczny) ukazywać kaprysy i wygłaszać narzekania
lambiner, faire trop lentement, traîner
  (potocznie, potoczny) robić opieszale

marynarka /ˌmarɨ̃ˈnarka/ (n)
veste
  (krawiectwo) rodzaj męskiej kurtki, noszonej jako część garnituru lub munduru
marine
  (wojskowość, wojskowy) wojska walczące na wodzie albo ogół statków, infrastruktury i ich obsługi przeznaczonych do jednego celu

marynarka wojenna /ˌmarɨ̃ˈnarka vɔˈjɛ̃nːa/ (n)
marine, force navale
  (wojskowość, wojskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ogół morskich sił zbrojnych jakiegoś państwa;

marynarz /maˈrɨ̃naʃ/ (n)
marin
  (marynarka) człowiek należący do załogi okrętu lub statku;

marynata /mˌarɨnˈata/ (n)
marinade
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mieszanina przypraw suchych lub płynnych przygotowana do nadania produktom spożywczym pewnych walorów smakowych;

marynować /mˌarɨnˈɔvatɕ/ (v)
mariner
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zaprawiać w zalewie octowej

marzec /ˈmaʒɛʦ̑/ (n)
mars
  trzeci miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

marzenie /maˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
rêve
  ciąg nieuporządkowanych myśli pojawiający się podczas snu
  fantazjowanie, pragnienie czegoś, chęć uzyskania lub osiągnięcia czegoś
  (przenośnie, przenośnia) coś niewiarygodnego, nierzeczywistego

marznący deszcz /marzˈnɔ̃nʦ̑ɨ ˈdɛʃʧ̑/ (n)
pluie verglaçante
  (meteorologia, meteorologiczny) deszcz, którego krople mają ujemną temperaturę, są przechłodzone i zamarzają błyskawicznie po uderzeniu w ziemię;

marzycielski /mˌaʒɨtɕˈɛlski/ (adj)
rêveur
  związany z marzycielstwem lub marzycielami

marzyć /ˈmaʒɨʨ̑/ (v)
rêver
  myśleć o czymś przyjemnym, stwarzając tego obraz w wyobraźni; bardzo pragnąć, aby coś się wydarzyło

masa krytyczna /ˈmasa krɨˈtɨʧ̑na/ (n)
masse critique
  (fizyka, fizyczny) najmniejsza ilość materiału rozszczepialnego, niezbędna by mogła nastąpić i utrzymać się jądrowa reakcja łańcuchowa

masa molowa /mˈasa mɔlˈɔva/ (n)
masse molaire
  (chemia, chemiczny) masa jednego mola substancji chemicznej;

masa perłowa /ˈmasa pɛrˈwɔva/ (n)
nacre
  ozdobny materiał jubilerski i dekoracyjny uzyskiwany z wnętrza muszli mięczaków;

masakra /maˈsakra/ (n)
massacre, boucherie, carnage, tuerie
  umyślne, masowe zabijanie w sposób wyjątkowo okrutny;

masaż /ˈmasaʃ/ (n)
massage
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zabieg fizjoterapeutyczny lub kosmetyczny wykonywany ręcznie lub przy pomocy aparatury, polegający na ugniataniu, głaskaniu, rozcieraniu, oklepywaniu ciała;

masażysta /ˌmasaˈʒɨsta/ (n)
masseur
  osoba zajmująca się masażem

masażystka /ˌmasaˈʒɨstka/ (n)
masseuse
  kobieta wykonująca masaż

maseczka /maˈsɛʧ̑ka/ (n)
masque
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) krem, nierzadko z dodatkami, nakładany na twarz w celu poprawienia kondycji cery;

maska /ˈmaska/ (n)
capot
  część przednia samochodu, pod którą znajduje się silnik
masque
  przykrycie twarzy lub jej części z otworami na oczy, używana w różnych celach, np. ochronnych lub obrzędowych;

maskareński /mˌaskarˈɛɲski/ (adj)
des Mascareignes
  odnoszący się do Maskarenów, związany z Maskarenami

maskonur /maˈskɔ̃nur/ (n)
macareux moine, perroquet de mer, clown de mer
  (ornitologia, ornitologiczny) Fratercula arctica, wodny ptak o krótkim, silnym i kolorowym dziobie występujący na północnych wybrzeżach Atlantyku;

maskotka /maˈskɔtka/ (n)
mascotte
  coś, rzadziej ktoś, mające przynieść szczęście

masochizm /maˈsɔxʲism̥/ (n)
masochisme
  (psychologia, psychologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zboczenie seksualne, które polega na odczuwaniu satysfakcji seksualnej pod wpływem bólu lub upokorzenia
  przyjemność w zadawaniu sobie bólu lub w poddawaniu się bolesnym praktykom;

mason /ˈmasɔ̃n/ (n)
franc-maçon
  członek masonerii, stowarzyszenia masońskiego

masoneria /ˌmasɔ̃ˈnɛrʲja/ (n)
franc-maçonnerie, maçonnerie
  międzynarodowe, elitarne stowarzyszenie o specyficznych strukturach organizacyjnych, które swe pryncypia i idee wyraża za pośrednictwem rozbudowanej symboliki i rytuałów;

masować /masˈɔvatɕ/ (v)
masser
  wykonywać masaż

masowy /maˈsɔvɨ/ (adj)
massif
  obejmujący, dotyczący dużej liczbę ludzi, zwierząt lub przedmiotów

mastektomia /ˌmastɛkˈtɔ̃mʲja/ (n)
mastectomie, mammectomie
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie piersi;

masturbacja /ˌmasturˈbaʦ̑ʲja/ (n)
masturbation
  (medycyna, medyczny) (zobacz) onanizm

maswerk /ˈmasfɛrk/ (n)
tracerie
  (architektura, architektoniczny) element dekoracyjny złożony z liści, łuków i kół, charakterystyczny dla gotyku;

masyw /ˈmasɨf/ (n)
massif
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) grupa gór mająca podobną rzeźbę

masywny /masˈɨvnɨ/ (adj)
massif, gros
  o mocnej budowie i dużym ciężarze

maszerować /mˌaʃɛrˈɔvatɕ/ (v)
marcher
  iść miarowym, równym krokiem

maszt /maʃt/ (n)
mât
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pionowe drzewce ustawione przeważnie w osi jednostki pływającej o napędzie żaglowym, którego podstawowym zadaniem jest stawianie na nim żagli i przenoszenie działania siły aerodynamicznej na kadłub jednostki;

maszyna /maˈʃɨ̃na/ (n)
machine
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zawierające mechanizm lub zespół współdziałających mechanizmów, służące do przetwarzania energii albo do wykonywania określonej pracy

maszyna do szycia /maˈʃɨ̃na dɔ‿ˈʃɨʨ̑a/ (n)
machine à coudre
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do łączenia kawałków materiałów przy pomocy nici;

maszyna prosta /maˈʃɨ̃na ˈprɔsta/ (n)
machine simple
  (fizyka, fizyczny) urządzenie do zmiany kierunku i wartości siły bez użycia dodatkowego źródła energii;

maszynista /ˌmaʃɨ̃ˈɲista/ (n)
mécanicien
  (kolejnictwo) osoba prowadząca pociąg;

maszynistka /mˌaʃɨɲˈistka/ (n)
dactylographe
  kobieta zawodowo pisząca na maszynie do pisania

maszynka do golenia /maˈʃɨ̃nka ˌdɔ‿ɡɔˈlɛ̃ɲa/ (n)
rasoir
  narzędzie służące do usuwania w bezpieczny sposób owłosienia ciała

masło /ˈmaswɔ/ (n)
beurre
  (spożywczy) tłuszcz jadalny produkowany z mleka;
  (spożywczy) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) spożywczy lub kosmetyczny zamiennik masła (1.1) produkowany z tłuszczy roślinnych

mat /mat/ (n)
quartier-maître
  (wojskowość, wojskowy) podoficer marynarki, odpowiednik kaprala w wojskach lądowych;
mat
  (szachy, pojęcie szachowe) stan gry, w którym król jednej ze stron jest zaszachowany i nie ma żadnego pola, na które mógłby odejść;
  przedmiot, powierzchnia bez połysku

matczyny /maṭˈʧ̑ɨ̃nɨ/ (adj)
maternel
  (książkowy) dotyczący matki, należący do matki, właściwy matce, charakteryzujący matkę

matematyczny /ˌmatɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
mathématique
  związany z matematyką

matematyka /ˌmatɛ̃ˈmatɨka/ (n)
mathématiques, maths
  (edukacja, edukacyjny) nauka dedukcyjna zajmująca się analizą zbiorów, liczb i innych elementów abstrakcyjnych;

materac /maˈtɛraʦ̑/ (n)
matelas
  duży płaski przedmiot, wypełniony elastycznym materiałem dla uniknięcia kontaktu z twardą powierzchnią np. podczas snu lub ćwiczeń gimnastycznych;

materialista /ˌmatɛrʲjaˈlʲista/ (n)
matérialiste
  (filozofia, filozoficzny) wyznawca, zwolennik materializmu

materialistka /ˌmatɛrʲjaˈlʲistka/ (n)
matérialiste
  (filozofia, filozoficzny) zwolenniczka materializmu w filozofii
  kobieta kierująca się w życiu pragnieniem zdobycia korzyści materialnych

materialistyczny /mˌatɛrjˌalistˈɨtʃnɨ/ (adj)
matérialiste
  związany z materializmem

materializm /ˌmatɛrʲˈjalʲism̥/ (n)
matérialisme
  kierowanie się w życiu względami materialnymi

materialnie /mˌatɛrjˈalɲʲɛ/ (adv)
matériellement
  w sposób dotyczący dóbr materialnych
  w sposób dotyczący materii

materialny /ˌmatɛrʲˈjalnɨ/ (adj)
matériel
  dotyczący materii, związany z pojęciem materii
  związany z dobrami finansowymi, ekonomicznymi

matka /ˈmatka/ (n)
mère
  rodzic płci żeńskiej;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica, przełożona klasztoru
  (zoologia, zoologiczny) samica mająca potomstwo

matka chrzestna /ˈmatka ˈxʃɛstna/ (n)
marraine
  (kościelny) kobieta przedstawiająca do chrztu osobę chrzczoną

matlockit /matlˈɔtskit/ (n)
matlockite
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy halogenków;

matma /ˈmatma/ (n)
maths
  (potocznie, potoczny) (uczniowskie) lekcja matematyki
  (potocznie, potoczny) (uczniowskie) przedmiot matematyki

matriarchalny /ˌmatrʲjarˈxalnɨ/ (adj)
matriarcal
  dotyczący matriarchatu

matriarchat /maˈtrʲjarxat/ (n)
matriarcat
  (socjologia, socjologiczny) organizacja społeczeństwa pierwotnego, w którym dominujące znaczenie mają kobiety;

matrioszka /maˈtrʲjɔʃka/ (n)
matriochka, poupée russe
  rosyjska ludowa drewniana zabawka w formie kilku lalek wkładanych jedna w drugą;

matrykuła /ˌmatrɨˈkuwa/ (n)
matricule
  (dawniej, dawny) księga wpisowa określonego zbioru

matura /maˈtura/ (n)
baccalauréat
  (szkolnictwo, szkolny) egzamin zdawany po ukończeniu szkoły średniej;

maturzysta /ˌmatuˈʒɨsta/ (n)
bachelier
  osoba, która przygotowuje się do matury; uczeń najwyższej klasy szkoły średniej

maturzystka /ˌmatuˈʒɨstka/ (n)
bachelière
  osoba płci żeńskiej, która przygotowuje się do matury; uczennica najwyższej klasy szkoły średniej

maurytyjski /ˌmawrɨˈtɨjsʲci/ (adj)
mauricien
  odnoszący się do państwa Mauritius

mauzoleum /ˌmawzɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
mausolée
  (architektura, architektoniczny) monumentalny grobowiec, przeważnie osobna budowla pełniąca taką funkcję;

mazidło /maˈʑidwɔ/ (n)
liniment
  częściowo płynna substancja służąca do smarowania, wcierania

mazurek /maˈzurɛk/ (n)
mazurka
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (choreografia, choreograficzny) stylizowany taneczny utwór muzyczny w takcie 3/4, oparty na mazurze, oberku lub kujawiaku;
moineau friquet
  (ornitologia, ornitologiczny) Passer montanus, gatunek małego ptaka podobnego do wróbla;

mała czarna /ˈmawa ˈʧ̑arna/ (n)
petite robe noire
  czarna sukienka (także spódnica) kończąca się powyżej kolan;
un petit noir
  filiżanka kawy bez mleka

mało /ˈmawɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
peu
  niewielka ilość czegoś lub kogoś

małowodzie /mˌawɔvˈɔdʑɛ/ (n)
oligoamnios
  (medycyna, medyczny) występująca w czasie ciąży anomalia, w której ilość płynów zawartych w błonach płodowych jest za mała;

małpa /ˈmawpa/ (n)
arobase, arrobe
  (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) znak @
singe, guenon
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu naczelnych o silnie rozwiniętym mózgu i chwytnych kończynach;

małpi /ˈmawpʲi/ (adj)
simien
  związany z małpą, dotyczący małpy

mały /ˈmawɨ/ (adj)
petit
  mający niewielkie rozmiary, nieduży, drobny, niski

mały ekran /ˈmawɨ ˈɛkrãn/ (n)
petit écran
  telewizja

mały palec /ˈmawɨ ˈpalɛʦ̑/ (n)
auriculaire
  (anatomia, anatomiczny) piąty, najmniejszy palec u ręki lub nogi

małżeński /mawˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
conjugal
  dotyczący małżeństwa, związany z małżeństwem

małżeństwo /mawˈʒɛ̃j̃stfɔ/ (n)
mariage
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) usankcjonowany prawnie lub kulturowo stały związek dwóch osób, zwykle płci przeciwnej, tradycyjnie mający ułatwić wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego i finansów, pożycie oraz wychowanie dzieci;
époux
  dwie osoby będące w związku (1.1)

małżeństwo wymuszone /mawʒˈɛɲstfɔ vˌɨmuʃˈɔnɛ/ (n)
mariage forcé
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związek małżeński, który został zawarty wbrew woli jednej ze stron, zazwyczaj kobiety;

małżonek /mawˈʒɔ̃nɛk/ (n)
époux
  mąż lub żona (czyiś)
  mąż (czyjś)

małżonka /mawˈʒɔ̃nka/ (n)
épouse
  (podniośle) cudza żona

małżowina uszna /mˌawʒɔvˈina ˈuʃna/ (n)
pavillon, auricule
  (anatomia, anatomiczny) część ucha zewnętrznego zbierająca bodźce słuchowe z otoczenia

maślak pstry /ˈmaɕlak ˈpstrɨ/ (n)
suillus variegatus
  (mikologia, mikologiczny) Suillus variegatus, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych o oliwkowej barwie kapelusza;

maślak sitarz /ˈmaɕlac ˈɕitaʃ/ (n)
bolet des bouviers
  (mikologia, mikologiczny) Suillus bovinus, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych o dużych porach rurek;

maślak ziarnisty /ˈmaɕlaɟ ʑarʲˈɲistɨ/ (n)
suillus granulatus
  (mikologia, mikologiczny) Suillus granulatus, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych bez pierścienia;

maślak zwyczajny /ˈmaɕlaɡ zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (n)
bolet jaune
  (mikologia, mikologiczny) Suillus luteus, pospolity, jadalny gatunek grzyba z rodziny maślakowatych;

maślak żółty /ˈmaɕlaɡ ˈʒuwtɨ/ (n)
bolet élégant
  (mikologia, mikologiczny) Suillus grevillei, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych o żółtej barwie kapelusza;

maślanka /maɕˈlãnka/ (n)
babeurre, lait battu
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój mleczny powstały w efekcie oddzielenia tłuszczu od zmaślonej śmietany;

maść /maɕʨ̑/ (n)
onguent
  (medycyna, medyczny) substancja o półstałej, miękkiej konsystencji i o właściwościach leczniczych przeznaczona do smarowania skóry;

mażoretka /mˌaʒɔrˈɛtka/ (n)
majorette
  dziewczyna lub kobieta, która w stylizowanym, galowym mundurze uczestniczy w pokazowych przemarszach z elementami musztry i choreografii;

mdłości /ˈmdwɔɕʨ̑i/ (n)
nausée
  (fizjologia, fizjologiczny) stan wywołany przez czynniki fizyczne lub psychiczne poprzedzający wymioty;

mebel /ˈmɛbɛl/ (n)
meuble
  ruchomy sprzęt użytkowy przeznaczony do wyposażenia pomieszczeń;

mech /mɛx/ (n)
mousse
  (botanika, botaniczny) drobna, niewielka roślina zarodnikowa żyjąca w ocienionych i wilgotnych miejscach

mechaniczny /ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
mécanique
  związany z mechaniką, opierający się na zasadach mechaniki

mechanika /mɛˈxãɲika/ (n)
mécanique
  (technologia, technika, techniczny) dział techniki zajmujący się konstruowaniem i budowaniem maszyn i pojazdów;

mechanizm /mɛˈxãɲism̥/ (n)
mécanisme
  (technologia, technika, techniczny) zespół pracujących elementów maszyny / urządzenia mających wykonywać określoną czynność
  grupa współdziałających wydarzeń, procesów lub zachowań

mechatronika /ˌmɛxaˈtrɔ̃ɲika/ (n)
mécatronique
  dział techniki, który łączy w sobie elementy mechaniki, budowy maszyn, elektroniki, automatyki, robotyki oraz informatyki;

mecz /mɛʧ̑/ (n)
match, partie
  (sport, sportowy) część rozgrywek sportowych, rozgrywana między dwoma zawodnikami lub drużynami, umożliwiająca wyłonienie zwycięzcy

meczet /ˈmɛʧ̑ɛt/ (n)
mosquée
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek, miejsce modlitwy i sprawowania kultu Boga w islamie;

medal /ˈmɛdal/ (n)
médaille
  niewielki okrągły wytwór metalowy, ozdobiony reliefem, często na wstążce, wykonany dla upamiętnienia ważnych wydarzeń lub jako odznaczenie;

medalik /mɛˈdalʲik/ (n)
médaille
  noszony na szyi, płaski, mały krążek z metalu

mediacja /mɛdjˈatsja/ (n)
médiation
  pośredniczenie w sporze, aby ułatwić stronom dojście do porozumienia

mediana /mɛˈdʲjãna/ (n)
médiane
  (statystyka, statystyczny) wartość liczbowa, która zajmująca środkowe miejsce w rosnącym szeregu liczb (przy parzystej ilości elementów jest średnią dwóch środkowych liczb);

mediewistyka /mˌɛdjɛvˈistɨkˌa/ (n)
médiévisme, étude médiéval
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina historii zajmująca się zagadnieniami epoki średniowiecza;

mediolanka /ˌmɛdʲjɔˈlãnka/ (n)
Milanaise
  mieszkanka Mediolanu

mediolańczyk /ˌmɛdʲjɔˈlãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Milanais
  mieszkaniec Mediolanu

mediolański /ˌmɛdʲjɔˈlãj̃sʲci/ (adj)
milanais
  związany z Mediolanem, wywodzący się z Mediolanu

meduza /mɛˈduza/ (n)
méduse
  (zoologia, zoologiczny) galaretowate zwierzę morskie, którego parasolowate ciało unoszone jest przez toń morską;

medycyna /ˌmɛdɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
médecine
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka o zdrowiu i chorobach człowieka i zwierząt oraz sposobach zapobiegania i leczenia,

medycyna weterynaryjna /mˌɛdɨtsˈɨna vˌɛtɛrˌɨnarˈɨjna/ (n)
médecine vétérinaire
  nauka o zdrowiu i chorobach zwierząt, ich leczeniu oraz profilaktyce;

medyjski /mɛdˈɨjski/ (adj)
mède, médique
  związany z Medią lub Medami, dotyczący Medii lub Medów

medyna /mɛˈdɨ̃na/ (n)
médina
  stara dzielnica w mieście arabskim;

medytacja /ˌmɛdɨˈtaʦ̑ʲja/ (n)
méditation
  w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: praktyki mające na celu samopoznanie, samodoskonalenie;
  pogrążanie się w myślach

megabit /mɛˈɡabʲit/ (n)
mégabit
  (informatyka, informatyczny) jednostka ilości informacji

megalit /mɛˈɡalʲit/ (n)
mégalithe
  duży, nieobrobiony lub częściowo obrobiony kamień, rodzaj prehistorycznej budowli;

megalodon /mˌɛɡalˈɔdɔn/ (n)
mégalodon
  (ichtiologia, ichtiologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Carcharodon megalodon lub Carcharocles megalodon, prehistoryczny rekin, wymarły gatunek największej znanej ryby drapieżnej;

megalomański /ˌmɛɡalɔ̃ˈmãj̃sʲci/ (adj)
mégalomane
  właściwy megalomanii lub megalomanowi, świadczący o przesadnym przekonaniu o swojej wartości

meitner /ˈmajtnɛr/ (n)
meitnerium, meitnérium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mt i liczbie atomowej 109;

mejoza /mɛˈjɔza/ (n)
méiose
  (biologia, biologiczny) proces podziału redukcyjnego jądra komórkowego, z którego powstają cztery jądra o połowie chromosomów komórki macierzystej;

mekkański /mɛkkˈaɲski/ (adj)
mecquois
  związany z Mekką, dotyczący Mekki

meksykański /ˌmɛksɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
mexicain
  odnoszący się do państwa Meksyk

melancholia /ˌmɛlãnˈxɔlʲja/ (n)
mélancolie
  (psychologia, psychologiczny) depresja psychiczna objawiająca się apatią i niechęcią do życia

melancholijny /mˌɛlanxɔlˈijnɨ/ (adj)
mélancolique
  wyrażający melancholię lub skłonny do niej

melanezyjski /mˌɛlanɛzˈɨjski/ (adj)
mélanésien
  związany z Melanezją, dotyczący Melanezji

melanocyt /mˌɛlanˈɔtsɨt/ (n)
mélanocyte
  (biologia, biologiczny) komórka, która zawiera i wytwarza melaninę

melasa /mɛˈlasa/ (n)
mélasse
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnobrązowy, gęsty syrop o odczynie słabo alkalicznym, który powstaje jako produkt uboczny podczas produkcji cukru spożywczego;

melatonina /ˌmɛlatɔ̃ˈɲĩna/ (n)
mélatonine
  (biochemia, biochemiczny) hormon syntetyzowany w pinealocytach szyszynki, odpowiadający za regulację dobowego cyklu snu i czuwania;

melchizedek /ˌmɛlxʲiˈzɛdɛk/ (n)
lunule
  (kościelny) małe naczyńko w kształcie półksiężyca, w którym konsekrowana hostia jest umieszczana w monstrancji;

melisa /mɛˈlʲisa/ (n)
mélisse
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) Melissa officinalis L., roślina lecznicza o owłosionej łodydze i jajowatych liściach, kwitnąca na niebiesko lub różowo, mająca cytrynowym zapach, stosowana także jako przyprawa;

mellah /ˈmɛlːax/ (n)
mellah
  (dawniej, dawny) dzielnica żydowska w mieście północnoafrykańskim

melodia /mɛˈlɔdʲja/ (n)
mélodie
  ciąg dźwięków, każdy o określonej wysokości i czasie trwania, rozpoznawany przez słuchacza jako jedna całość;

melodramatyczny /mˌɛlɔdrˌamatˈɨtʃnɨ/ (adj)
mélodramatique
  dotyczący melodramatu

melodyjny /mˌɛlɔdˈɨjnɨ/ (adj)
mélodieux, mélodique
  o przyjemnym brzmieniu

melon /ˈmɛlɔ̃n/ (n)
melon
  (spożywczy) jadalny owoc rośliny (1.1)

menażeria /ˌmɛ̃naˈʒɛrʲja/ (n)
ménagerie
  (historia, historyczny, historycznie) (zoologia, zoologiczny) niecodzienne gatunki zwierząt w klatkach obwożone w celach pokazowych;

mendelew /mɛ̃nˈdɛlɛf/ (n)
mendélévium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Md i liczbie atomowej 101;

mendoweszka /ˌmɛ̃ndɔˈvɛʃka/ (n)
morpion, pou de pubis
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (medycyna, medyczny) Pthirus pubis, wesz łonowa, menda;

menhir /ˈmɛ̃nxʲir/ (n)
menhir
  (archeologia, archeologiczny) w kulturze celtyckiej: nieociosany lub częściowo obrobiony głaz (najczęściej zaostrzony od góry);

mennica /mɛnɲˈitsa/ (n)
hôtel des monnaies, monnaierie
  przedsiębiorstwo przemysłu metalowego produkujące monety, medale oraz stemple;

menora /mɛ̃ˈnɔra/ (n)
menorah
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski siedmioramienny świecznik liturgiczny;

menstruacja /ˌmɛ̃w̃struˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
menstruation
  (fizjologia, fizjologiczny) cykliczne złuszczanie się nabłonka macicy kobiety pod wpływem zmian stężenia hormonów płciowych;

mentalista /mˌɛntalˈista/ (n)
mentaliste
  człowiek, który zajmuje się mentalizmem

mentalistka /mˌɛntalˈistka/ (n)
mentaliste
  kobieta, która zajmuje się mentalizmem

mentalistyczny /mˌɛntalistˈɨtʃnɨ/ (adj)
mentaliste
  związany z mentalizmem, dotyczący mentalizmu

mentalizm /mɛntˈalizm/ (n)
mentalisme
  (filozofia, filozoficzny) pogląd, według którego jednostkowy umysł i jego subiektywne stany stanowią jedyną rzeczywistość
  kategoria sztuki iluzji, umiejętność manipulowania myślami i zachowaniami ludzi;

mentalność /mɛntˈalnɔɕtɕ/ (n)
mentalité
  właściwy komuś sposób myślenia i postrzegania rzeczywistości

mentoński /mɛntˈɔɲski/ (adj)
mentonnais
  związany z Mentoną, dotyczący Mentony

menu /mˈɛnu/ (n)
menu
  karta z nazwami potraw oferowanych w restauracji
  (informatyka, informatyczny) zestawienie funkcji programu

mer /mɛr/ (n)
maire
  (administracja) przewodniczący rady miejskiej lub gminy we Francji, sprawujący jednocześnie władzę wykonawczą;

merostwo /mɛrˈɔstfɔ/ (n)
mairie
  (administracja) urząd, godność mera
  siedziba mera

merytokracja /mˌɛrɨtɔkrˈatsja/ (n)
méritocratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system, w którym władza powierzana jest osobom kompetentnym;

mesjanista /mˌɛsjaɲˈista/ (n)
messianiste
  zwolennik mesjanizmu

mesjanistyczny /mˌɛsjaɲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
messianique
  związany z wiarą w nadejście Mesjasza

mesjanizm /mɛˈsʲjä̃ɲism̥/ (n)
messianisme
  wiara w nadejście Mesjasza, który zbawi ludzkość

mesjański /mɛsjˈaɲski/ (adj)
messianique
  związany z Mesjaszem lub mesjanizmem

meskal /mˈɛskal/ (n)
mezcal
  gatunek kaktusa meksykańskiego, z którego uzyskuje się meskalinę, (łacina) Lophophora williamsii
  tradycyjny alkohol meksykański z różnych gatunków agawy zielonej

meskalina /ˌmɛskaˈlʲĩna/ (n)
mescaline
  (chemia, chemiczny) narkotyk z grupy alkaloidów fenyloetyloaminowych, silny enteogen;

mesmeryzm /mɛsmˈɛrɨzm/ (n)
mesmérisme
  (historia, historyczny, historycznie) (medycyna, medyczny) obalona metoda leczenia oparta o założenie, że każdy organizm zawiera fluid uniwersalny i właściwości magnetyczne (magnetyzm zwierzęcy), dzięki którym można regulować układ nerwowy i zwalczać różne choroby

messidor /mɛssˈidɔr/ (n)
messidor
  nazwa dziesiątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

mesynka /mɛsˈɨŋka/ (n)
Messinoise
  mieszkanka Mesyny

mesyńczyk /mɛsˈɨɲtʃɨk/ (n)
Messinois
  mieszkaniec Mesyny

mesyński /mɛsˈɨɲski/ (adj)
messinois
  (geografia, geograficzny) związany z Mesyną, dotyczący Mesyny

metaboliczny /mˌɛtabɔlˈitʃnɨ/ (adj)
métabolique
  (biochemia, biochemiczny) związany z metabolizmem, dotyczący metabolizmu

metabolizm /ˌmɛtaˈbɔlʲism̥/ (n)
métabolisme
  (biochemia, biochemiczny) przemiana materii w organizmie;

metafizycznie /mˌɛtafizˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
métaphysiquement
  w sposób metafizyczny

metafizyczny /ˌmɛtafʲiˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
métaphysique
  (filozofia, filozoficzny) związany z metafizyką, charakterystyczny dla metafizyki i metafizyków

metafizyka /mˌɛtafˈizɨkˌa/ (n)
métaphysique
  (filozofia, filozoficzny) podstawowa dyscyplina filozoficzna, badająca powszechne własności bytu

metafora /ˌmɛtaˈfɔra/ (n)
métaphore
  (językoznawstwo, językoznawczy) środek stylistyczny polegający na zestawieniu obcych sobie znaczeniowo wyrazów w celu uzyskania nowego, przenośnego znaczenia;

metaforyczny /mˌɛtafɔrˈɨtʃnɨ/ (adj)
métaphorique
  dotyczący metafory

metakognicja /mˌɛtakɔɡɲˈitsja/ (n)
métacognition
  (psychologia, psychologiczny) zdolność osobnicza do rozpoznawania własnych błędów w rozumowaniu, tzw. „myślenie o myśleniu”

metal /ˈmɛtal/ (n)
métal
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny charakteryzujący się obecnością w sieci krystalicznej elektronów swobodnych;
  (heraldyka, heraldyczny) jeden z rodzajów tynktury heraldycznej;

metalizowanie /mˌɛtalˌizɔvˈaɲʲɛ/ (n)
métallisation
  (technologia, technika, techniczny) pokrywanie przedmiotu powłoką z metalu

metalowy /ˌmɛtaˈlɔvɨ/ (adj)
métallique
  związany z metalem, dotyczący metalu, zrobiony z metalu

metalurgiczny /mˌɛtalurɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
métallurgique
  związany z metalurgią

metamfetamina /mˌɛtamfˌɛtamˈina/ (n)
méthamphétamine
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) pochodna amfetaminy o silnym działaniu psychoaktywnym;

metamorfoza /ˌmɛtãmɔrˈfɔza/ (n)
métamorphose
  przekształcenie się jednej formy, postaci, struktury w inną

metan /ˈmɛtãn/ (n)
méthane
  (chemia, chemiczny) najprostszy alkan, bezwonny i bezbarwny gaz, główny składnik gazu ziemnego, stosowany do syntezy wielu związków organicznych i jako gaz opałowy;

metanol /mɛˈtãnɔl/ (n)
méthanol
  (chemia, chemiczny) najprostszy związek z grupy alkoholi, bezbarwna, łatwopalna ciecz;

metastaza /mˌɛtastˈaza/ (n)
métastase
  (medycyna, medyczny) przerzut nowotworowy, guz wtórny nowotworu złośliwego

metempsychoza /mˌɛtɛmpsɨxˈɔza/ (n)
métempsycose
  reinkarnacja, ponowne wcielenie duszy, wędrówka dusz

meteor /mɛˈtɛɔr/ (n)
météore
  (astronomia, astronomiczny) świecący ślad, jaki zostawia po sobie spalający się w górnych warstwach atmosfery okruch skalny (meteoroid);

meteorolog /ˌmɛtɛɔˈrɔlɔk/ (n)
météorologue
  specjalista w dziedzinie meteorologii, osoba prognozująca pogodę

meteorologia /ˌmɛtɛɔrɔˈlɔɟja/ (n)
météorologie
  nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze i stanem pogody;

meteorologiczny /ˌmɛtɛɔrɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
météorologique
  związany z meteorologią, dotyczący meteorologii

meteoryt /ˌmɛtɛˈɔrɨt/ (n)
météorite
  (astronomia, astronomiczny) pozostałość drobnego skalnego ciała niebieskiego (meteoroidu) przyciągniętego przez znacznie większe ciało niebieskie, która w postaci ciała stałego dotarła do jego powierzchni;

metformina /mˌɛtfɔrmˈina/ (n)
metformine
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemiczny związek organiczny, dimetylowa pochodna biguanidu, będąca lekiem z grupy biguanidów, stosowanym jako doustny lek przeciwcukrzycowy;

metoda /mɛˈtɔda/ (n)
méthode
  sposób postępowania mający doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego celu

metodologia /ˌmɛtɔdɔˈlɔɟja/ (n)
méthodologie
  nauka o metodach badań naukowych, ich skuteczności i wartości poznawczej;

metonimia /mˌɛtɔɲˈimja/ (n)
métonymie
  (językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na zastąpieniu nazwy czegoś nazwą czegoś innego, co pozostaje z nim w uchwytnej zależności;

metr /mɛtr̥/ (n)
mètre
  odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 sekundy;

metr kwadratowy /ˈmɛtr̥ ˌkfadraˈtɔvɨ/ (n)
mètre carré
  (matematyka, matematyczny) jednostka miary równa polu kwadratu o boku jednego metra;

metro /ˈmɛtrɔ/ (n)
métro
  podziemna kolej miejska

metropolia /ˌmɛtrɔˈpɔlʲja/ (n)
métropole
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) główne miasto kraju

metropolitalny /mˌɛtrɔpˌɔlitˈalnɨ/ (adj)
métropolitain
  związany z metropolią, odnoszący się do metropolii

metroseksualny /ˌmɛtrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
métrosexuel
  o wielkomiejskim mężczyźnie nowoczesny, dbający o swój wygląd, podążający za modą, korzystający ze zdobyczy kosmetologii

metylortęć /mˌɛtɨlˈɔrtɛɲtɕ/ (n)
méthylmercure
  (chemia, chemiczny) kation, wysoko toksyczny związek chemiczny rtęci z grupy związków rtęcioorganicznych;

metzeński /mɛtsˈɛɲski/ (adj)
messin
  związany z Metzem, dotyczący Metzu, pochodzący z Metzu

mewa /ˈmɛva/ (n)
mouette, goéland
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak płetwonogi o upierzeniu koloru białego lub popielatego żyjący na wybrzeżach;

mezalians /mɛzˈaljans/ (n)
mésalliance
  małżeństwo z osobą niższego stanu;

mezcal /mˈɛstsal/ (n)
mescal, mezcal
  (spożywczy) narodowa wódka meksykańska o słomkowym kolorze wytwarzana z bulw agawy;

mezopauza /ˌmɛzɔˈpawza/ (n)
mésopause
  (meteorologia, meteorologiczny) warstwa atmosfery Ziemi oddzielająca mezosferę od termosferę;

mezosfera /ˌmɛzɔˈsfɛra/ (n)
mésosphère
  (meteorologia, meteorologiczny) warstwa atmosfery Ziemi znajdująca się między stratosferą a termosferą;

mezozoik /ˌmɛzɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
Mésozoïque
  (geologia, geologiczny) jedna z er geologicznych;

mezuza /mɛzˈuza/ (n)
mezouzah
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ozdobny wąski pojemnik z fragmentem Tory wieszany przez żydów na odrzwiach domu;

mgła /mɡwa/ (n)
brouillard, brume
  zawiesina mikroskopijnych kropelek wody unosząca się nisko nad ziemią w postaci obłoku utrudniającego widoczność;

mgławica /mɡwaˈvʲiʦ̑a/ (n)
nébuleuse
  (astronomia, astronomiczny) obłok gazu i pyłu międzygwiazdowego;

mi /mʲi/ (n)
mu
  jedna z nazw dwunastej litery alfabetu greckiego;

mianowicie /ˌmʲjãnɔˈvʲiʨ̑ɛ/ (conjunction)
à savoir
  służy wprowadzeniu do uszczegółownienia wcześniejszej wypowiedzi
  służy wprowadzeniu wyliczenia

mianownik /mʲjãˈnɔvʲɲik/ (n)
nominatif
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) pierwszy przypadek deklinacji, który odpowiada na pytania: kto? co?;
dénominateur
  (matematyka, matematyczny) w wyrażeniu ułamkowym: część tego wyrażenia umieszczona pod kreską ułamkową;

miargyryt /mʲarɡˈɨrɨt/ (n)
miargyrite
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków;

miastenia /mʲjaˈstɛ̃ɲja/ (n)
myasthénie
  (medycyna, medyczny) nabyta, przewlekła choroba, charakteryzująca się szybkim zmęczeniem i osłabieniem mięśni szkieletowych;

miasto /ˈmʲjastɔ/ (n)
ville, cité
  (administracja) znaczny obszar gęsto zabudowany, będący skupiskiem ludności wykonującej zawody nierolnicze, a który otrzymał prawa miejskie;
centre-ville, coeur de la ville
  (potocznie, potoczny) centrum, główne miejsce miasta (1.1)

miasto widmo /mʲˈastɔ vˈidmɔ/ (n)
ville fantôme
  opuszczony teren zabudowany z niszczejącymi budynkami

miau /mʲjaw/ (interjection)
miaou
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk wydawany przez kota

miażdżyca /mʲjaʒˈʤ̑ɨʦ̑a/ (n)
athérosclérose
  (medycyna, medyczny) przewlekły proces zapalno-zwyrodnieniowy tętnic, powodujący ich stwardnienie i zwężenie ich światła; jedna z chorób cywilizacyjnych;

miażdżycowy /mʲˌaʒdʒɨtsˈɔvɨ/ (adj)
athéroscléreux
  (medycyna, medyczny) właściwy miażdżycy, związany z miażdżycą

miażdżyć /mʲˈaʒdʒɨtɕ/ (v)
écraser
  rozbijać na miazgę

micela /mʲiˈʦ̑ɛla/ (n)
micelle
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) kulista cząstka, zawierająca od kilkudziesięciu do kilkuset cząsteczek;

miecz /mʲjɛʧ̑/ (n)
épée, glaive
  obosieczna broń z długim, prostym metalowym ostrzem;

miecz Damoklesa /ˈmʲjɛʤ̑ ˌdãmɔkˈlɛsa/ (n)
épée de Damoclès
  wyrok losu, kara nieubłaganie wisząca nad człowiekiem;

miecz świetlny /mʲjɛʧ̑‿ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/ (n)
sabre laser
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) laserowa biała broń i atrybut rycerzy Jedi w uniwersum „Gwiezdnych wojen”;

miednicowy /mʲˌɛdɲitsˈɔvɨ/ (adj)
pelvien
  (anatomia, anatomiczny) związany z miednicą

miedź /mʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
cuivre
  (chemia, chemiczny) metal, pierwiastek chemiczny o symbolu Cu i liczbie atomowej 29;

miejsce /ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ/ (n)
place
  miejsce (1.1), niezajęte przez nic, wolne do umieszczenia w nim czegoś
lieu, place, endroit
  obszar lub punkt w przestrzeni

miejsce artykulacji /ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ ˌartɨkuˈlaʦ̑ʲji/ (n)
point d'articulation
  (językoznawstwo, językoznawczy) miejsce, w którym narządy mowy zbliżają się do siebie podczas wymawiania danej głoski

miejscownik /mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
locatif
  (gramatyka) szósty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (o) kim? (o) czym?;

miejska legenda /ˈmʲjɛ̇jska lɛˈɡɛ̃nda/ (n)
légende urbaine
  pozornie prawdziwa informacja rozpowszechniana przez media, Internet lub w kręgach towarzyskich, budząca wielkie emocje u odbiorców;

miejski /ˈmʲjɛ̇jsʲci/ (adj)
urbain, municipal
  związany z miastem (jako miejscem lub jednostką administracyjną)

mielizna /mʲjɛˈlʲizna/ (n)
banc de sable, haut-fond, bas-fond, écueil
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) płytkie miejsce w morzu, jeziorze lub rzece;

mienie /ˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
avoir
  ogół rzeczy stanowiących czyjąś własność;

mierzyć /ˈmʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
mesurer
  liczbowo określać właściwość (np. ilość, długość) czegoś poprzez porównanie z ustalonym wzorcem (np. calem, metrem czy długością własnej stopy); robić pomiar

miesiąc /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑/ (n)
mois
  (jednostka miary) jednostka czasu obejmująca 28–31 dni; każda z dwunastu części roku;

miesiąc miodowy /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑ mʲjɔˈdɔvɨ/ (n)
lune de miel
  pierwsze tygodnie po ślubie spędzane tylko we dwoje

miesiączkować /mʲˌɛɕɔntʃkˈɔvatɕ/ (v)
avoir ses règles, avoir ses menstrues
  (fizjologia, fizjologiczny) mieć miesiączkę

miesiączkowy /mʲˌɛɕɔntʃkˈɔvɨ/ (adj)
menstruel
  (fizjologia, fizjologiczny) dotyczący miesiączki, menstruacji

miesięcznik /mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
mensuel
  czasopismo wydawane co miesiąc

miesięczny /mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
mensuel
  związany z okresem jednego miesiąca

mieszane uczucia /mʲjɛˈʃãnɛ uˈʧ̑uʨ̑a/ (n)
sentiments mélangés
  niepewne, ambiwalentne przekonanie o czymś; nie do końca pozytywne, lecz też nie całkowicie negatywne zdanie na jakiś temat

mieszaniec /mʲjɛˈʃãɲɛʦ̑/ (n)
métis, hybride
  (biologia, biologiczny) osobnik powstały w wyniku skrzyżowania dwóch organizmów rodzicielskich należących do innych ras, odmian

mieszanina /ˌmʲjɛʃãˈɲĩna/ (n)
mélange, amalgame
  połączenie dwóch lub więcej substancji, które po zmieszaniu zachowują swoje właściwości
  połączenie różnorodnych właściwości, cech. pojęć

mieszać /ˈmʲjɛʃaʨ̑/ (v)
mélanger
  łączyć składniki podczas mieszania (poruszając lub potrząsając substancją)
  dodawać, łączyć pojęcia itp.

mieszczański /mʲɛʃtʃˈaɲski/ (adj)
bourgeois, citadin
  (historia, historyczny, historycznie) związany z mieszczaństwem, mieszkańcami miast

mieszczaństwo /mʲjɛʃˈʧ̑ãj̃stfɔ/ (n)
bourgeoisie
  (historia, historyczny, historycznie) stan społeczny wyodrębniony w średniowieczu, złożony z wolnych mieszkańców miast;
  (dawniej, dawny) ogół mieszkańców miast, zwłaszcza ich zamożniejszych warstw

mieszek włosowy /ˈmʲjɛʃɛɡ vwɔˈsɔvɨ/ (n)
follicule pileux
  (anatomia, anatomiczny) wąska rurka w skórze, z której wyrasta włos;

mieszkanie /mʲjɛˈʃkãɲɛ/ (n)
appartement, logement, logis
  zespół pomieszczeń mający odrębne wejście, przystosowanych do zamieszkania przez ludzi;

mieszkaniec /mʲjɛˈʃkãɲɛʦ̑/ (n)
habitant
  osoba, która gdzieś mieszka (żyje)

mieszkać /ˈmʲjɛʃkaʨ̑/ (v)
habiter, demeurer
  przebywać w jakimś miejscu przez wiele dni, wraz ze spaniem

mieć /mʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
avoir
  być w posiadaniu czegoś, posiadać coś
  musieć coś zrobić
  dysponować środkami na wykonanie czegoś
  dążyć do oddania czegoś komuś
  czasownik posiłkowy używany do podkreślenia aspektu dokonanego innego czasownika

mieć bielmo na oczach /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈbʲjɛlmɔ na‿ˈɔʧ̑ax/ (v)
avoir une taie sur les yeux
  być zaślepionym, nie dostrzegać lub nie rozumieć rzeczy, sytuacji, które są oczywiste dla innych

mieć bzika na punkcie czegoś /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈbʲʑika na‿ˈpũŋʲcʨ̑ɛ ˈʧ̑ɛɡɔɕ/ (v)
être fou de
  bardzo się czymś interesować, mieć manię na punkcie czegoś

mieć głowę na karku /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈɡwɔvɛ na‿ˈkarku/ (v)
avoir la tête sur les épaules
  być rozsądnym, zaradnym, umieć sobie radzić; myśleć trzeźwo

mieć miejsce /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ/ (idiom)
avoir lieu
  rozgrywać się, odbywać się, zaistnieć

mieć nadzieję /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ naˈʥ̑ɛ̇jɛ/ (v)
espérer
  wierzyć, ufać, wyrażać nadzieję na coś; myśleć, że; spodziewać się, że

mieć nierówno pod sufitem /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ɲɛˈruvnɔ ˌpɔt‿suˈfʲitɛ̃m/ (v)
avoir une araignée au plafond, onduler de la toiture
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) być niespełna rozumu, być osobą nierozsądną, działającą wariacko lub niemądrze

mieć nosa /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈnɔsa/ (v)
avoir du flair
  dokonywać trafnych ocen, mieć dobre przeczucie

mieć się na baczności /ˈmʲjɛ̇ʨ̑‿ɕɛ ˌna‿baʧ̑ˈnɔɕʨ̑i/ (v)
être sur ses gardes
  uważać; postępować ostrożnie w stosunku do czegoś lub kogoś

mieć twardą skórę /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈtfardɔ̃w̃ ˈskurɛ/ (v)
avoir la peau dure
  być niezbyt wrażliwym, niedelikatnym

mieć zadatki /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ zaˈdatʲci/ (v)
avoir de l'étoffe
  mieć umiejętności, zdolności by coś robić, wykonywać jakiś zawód

mieć znajomości /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˌznajɔ̃ˈmɔɕʨ̑i/ (v)
avoir des relations
  znać wpływowe osoby

mifepriston /ˌmʲifɛˈprʲistɔ̃n/ (n)
mifépristone
  (chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) związek organiczny z grupy steroidów, pochodna noretysteronu, antagonista receptoru progesteronowego o działaniu poronnym w czasie pierwszych dwóch trymestrów ciąży;

migdałowiec /mˌiɡdawˈɔvʲɛts/ (n)
amandier
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) krzew lub nieduży drzewo z rodziny różowatych o owocach z jadalnym nasieniem w środku

migdałowiec trójklapowy /mˌiɡdawˈɔvʲɛts trˌujklapˈɔvɨ/ (n)
amandier de Chine
  (botanika, botaniczny) Prunus triloba, gatunek rośliny krzewiastej z rodzaju Prunus;

migdałowy /ˌmʲiɡdaˈwɔvɨ/ (adj)
amande
  (przenośnie, przenośnia) przypominający migdał, kształtem, kolorem lub zapachem

migiem /ˈmʲiɟɛ̃m/ (adv)
en cinq sec, en un clin d'œil
  szybko, natychmiast

migotanie przedsionków /ˌmʲiɡɔˈtãɲɛ pʃɛtʲˈɕɔ̃nkuf/ (n)
fibrillation atriale, fibrillation auriculaire
  (medycyna, medyczny) arytmia serca polegająca na braku koordynacji pobudzeń przedsionków serca;

migotać /miɡˈɔtatɕ/ (v)
vaciller, clignoter
  świecić w sposób przerywany lub krótko

migrant /ˈmʲiɡrãnt/ (n)
migrant
  osoba migrująca

migrena /mʲiˈɡrɛ̃na/ (n)
migraine
  (medycyna, medyczny) choroba objawiająca się napadami silnego bólu głowy połączonego często z mdłościami;

mihrab /mˈixrap/ (n)
mihrab
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nisza w meczecie wskazująca kierunek Mekki;

mikotoksyna /mˌikɔtɔksˈɨna/ (n)
mycotoxine
  (biochemia, biochemiczny) substancja trująca pochodzenia grzybowego;

mikrob /ˈmʲikrɔp/ (n)
microbe
  bardzo drobny, jednokomórkowy organizm

mikrobiologia /ˌmʲikrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
microbiologie
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem organizmów niewidocznych gołym okiem;

mikrocefalia /ˌmʲikrɔʦ̑ɛˈfalʲja/ (n)
microcéphalie
  (medycyna, medyczny) wada rozwojowa charakteryzująca się nienaturalnie małymi wymiarami czaszki;

mikroelement /mˌikrɔɛlˈɛmɛnt/ (n)
micro-élément
  pierwiastek chemiczny występujący w minimalnych ilościach w organizmach żywych

mikroflora /mˌikrɔflˈɔra/ (n)
microflore
  (biologia, biologiczny) zespół roślinnych drobnoustrojów żyjących w danym środowisku

mikrofon /mʲiˈkrɔfɔ̃n/ (n)
microphone
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do zamiany informacji dźwiękowej na sygnał elektryczny, zwykle celem jej wzmocnienia;

mikrometr /mikrˈɔmɛtr/ (n)
micromètre
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa milionowej części metra;

mikroorganizm /ˌmʲikrɔːrˈɡãɲism̥/ (n)
microorganisme, micro-organisme
  (biologia, biologiczny) organizm żywy widoczny tylko pod mikroskopem

mikroskop /mʲiˈkrɔskɔp/ (n)
microscope
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny umożliwiający obserwowanie z bliskiej odległości przedmiotów niewidocznych gołym okiem;

mikroskop elektronowy /mikrˈɔskɔp ˌɛlɛktrɔnˈɔvɨ/ (n)
microscope électronique
  (optyka, optyczny) mikroskop, który dzięki użyciu wiązki elektronów o długości fali mniejszej niż ma światło, pozwala uzyskać powiększenie obrazu powyżej 1500 razy i badać budowę materii nawet na poziomie atomowym

mikroskopijny /ˌmʲikrɔskɔˈpʲijnɨ/ (adj)
microscopique
  bardzo mały, w skali mikro

mila /ˈmʲila/ (n)
mille, mile
  jednostka długości stosowana m.in. w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych;

milczenie /mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
silence
  nieodzywanie się, niemówienie

milczeć /ˈmʲilʧ̑ɛʨ̑/ (v)
se taire, taire
  nie mówić, nie wydawać głosu

milczący /miltʃˈɔntsɨ/ (adj)
silencieux
  nieodzywający się wcale lub wypowiadający się rzadko
tacite
  przebiegający bez użycia słów

mile /ˈmʲilɛ/ (adv)
gentiment
  od przym. → miły

milenium /mʲiˈlɛ̃ɲũm/ (n)
millénaire, millénium
  okres tysiąca lat

milezyjski /mˌilɛzˈɨjski/ (adj)
milésiaque, milésien
  związany z Miletem, dotyczący Miletu

mili- /ˈmʲilʲi/
milli-
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary tysiąc razy mniejsze od podstawowych;

miliarder /mʲiˈlʲjardɛr/ (n)
milliardaire
  osoba bardzo bogata, posiadająca miliardy

mililitr /milˈilitr/ (n)
millilitre
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, milionowa część metra sześciennego;

milimetr /mʲiˈlʲĩmɛtr̥/ (n)
millimètre
  tysięczna część metra;

milimetrowy /mˌilimɛtrˈɔvɨ/ (adj)
millimétrique
  taki, który ma wielkość jednego milimetra

milioner /mʲiˈlʲjɔ̃nɛr/ (n)
millionnaire
  osoba bardzo bogata, posiadająca miliony

milionerka /mˌiljɔnˈɛrka/ (n)
millionnaire
  kobieta majętna, o majątku przekraczającym milion

militaryzacja /ˌmʲilʲitarɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
militarisation
  zwiększenie liczby wojska przez państwo

militaryzm /mˌilitˈarɨzm/ (n)
militarisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tendencja w polityce wewnętrznej polegająca na rozbudowywaniu potencjału militarnego państwa do rozmiarów przekraczających rzeczywiste potrzeby obronne

miliwolt /mʲiˈlʲivɔlt/ (n)
millivolt
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) tysięczna część wolta

milleryt /millˈɛrɨt/ (n)
millérite
  (mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady siarczków, siarczek niklu;

miluzyjski /mˌiluzˈɨjski/ (adj)
mulhousien
  związany z Miluzą, dotyczący Miluzy

mimbar /mˈimbar/ (n)
mimbar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kazalnica w meczecie

mimo /ˈmʲĩmɔ/ (preposition)
malgré
  wskazuje na zrobienie czegoś, choć warunki temu nie sprzyjają

mimo że /mˈimɔ ʒˈɛ/
bien que, quoique, même si
  łącząca zdanie przyzwalające, wyrażające rozbieżność pomiędzy tym, co się dzieje w rzeczywistości, a tym, czego się oczekiwało

mina /ˈmʲĩna/ (n)
mine
  (wojskowość, wojskowy) ukryty ładunek wybuchowy, przeznaczony do detonacji, gdy w pobliżu znajdzie się ofiara;
mine, air
  wyraz twarzy

minaret /mʲĩˈnarɛt/ (n)
minaret
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wieża przy meczecie, z której muezin woła wiernych na modlitwę;

minbar /mˈinbar/ (n)
minbar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kazalnica w meczecie;

mineralogia /ˌmʲĩnɛraˈlɔɟja/ (n)
minéralogie
  (geologia, geologiczny) nauka o minerałach;

mineralogiczny /mˌinɛrˌalɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
minéralogique
  dotyczący mineralogii

minerał /mʲĩˈnɛraw/ (n)
minéral
  (geologia, geologiczny) substancja, której struktura ukształtowała się w wyniku procesów geologicznych, będąca ciałem krystalicznym lub posiadająca jednorodną strukturę chemiczną;

minerał towarzyszący /mʲĩˈnɛraw ˌtɔvaʒɨˈʃɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
minerai accessoire
  (mineralogia, mineralogiczny) składnik skał występujący rzadko i w ilościach śladowych

minimalista /ˌmʲĩɲĩmaˈlʲista/ (n)
minimaliste
  zwolennik minimalizmu

minimalistyczny /ˌmʲĩɲĩmalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
minimaliste
  ograniczający się do minimum
  związany z minimalizmem

minimalizacja /ˌmʲĩɲĩmalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
minimalisation
  sprowadzenie czegoś do możliwe najmniejszych rozmiarów

minimalizm /ˌmʲĩɲĩˈmalʲism̥/ (n)
minimalisme
  ograniczenie do minimum wymagań, potrzeb, dążeń (et cetera)

minispódniczka /ˌmʲĩɲispudʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
minijupe
  (krawiectwo) spódnica okrywająca jedynie uda lub ich część;

minister /mʲĩˈɲistɛr/ (n)
ministre
  urzędnik będący członkiem rządu i kierujący ministerstwem;

ministerstwo /ˌmʲĩɲiˈstɛrstfɔ/ (n)
ministère
  urząd, którego szefem jest minister

ministrant /mʲĩˈɲistrãnt/ (n)
servant de messe, enfant de chœur
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chłopiec pełniący funkcję pomocnika katolickiego prezbitera, głównie podczas sprawowania mszy;

minjan /mˈinjan/ (n)
miniane
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) w judaizmie: najmniejsza dopuszczalna liczba mężczyzn (tj. dziesięciu), wymagana do odbycia rytuałów religijnych;

minorkański /mˌinɔrkˈaɲski/ (adj)
minorquin
  związany z Minorką, dotyczący Minorki

minoryci /ˌmʲĩnɔˈrɨʨ̑i/ (n)
frères mineurs
  potoczna nazwa Zakonu Braci Mniejszych

minoryta /ˌmʲĩnɔˈrɨta/ (n)
frère mineur
  (potocznie, potoczny) (kościelny) franciszkanin, członek Zakonu Braci Mniejszych

mintaj /ˈmʲĩntaj/ (n)
colin de l'Alaska, lieu de l'Alaska, morue du Pacifique occidental
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Theragra chalcogramma, ryba z północnego Pacyfiku, masowo odławiana dla przemysłu spożywczego;

minuta /mʲĩˈnuta/ (n)
minute
  (jednostka miary) jednostka czasu, równa 60 sekundom (= sześćdziesięciu);

miodowy /mʲjɔˈdɔvɨ/ (adj)
mielleux
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) dotyczący miodu, zawierający miód, zrobiony z miodu

miotacz /ˈmʲjɔtaʧ̑/ (n)
lanceur
  (sport, sportowy) zawodnik drużyny baseballa będący na pozycji, z której rzuca piłkę
  (sport, sportowy) lekkoatleta uprawiający pchnięcie kulą, rzut dyskiem lub rzut oszczepem

miotła /ˈmʲjɔtwa/ (n)
balai
  narzędzie służące do zamiatania, zazwyczaj w postaci pęku rózg związanych z jednej strony i przymocowanych do trzonka; symbol czarownicy;

mioza /mʲˈɔza/ (n)
myosis
  (medycyna, medyczny) nienaturalne zwężenie źrenicy oka;

miraż /ˈmʲiraʃ/ (n)
mirage
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) fatamorgana;

miriametr /mirjˈamɛtr/ (n)
myriamètre
  (metrologia, metrologiczny) (rzadki, rzadko używany) jednostka długości równa dziesięciu tysiącom metrów

misja /ˈmʲisʲja/ (n)
mission
  posłannictwo, ważne, odpowiedzialne zadanie do wykonania
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) działalność instytucji religijnych mająca na celu rozpowszechnianie jakiejś religii i pozyskanie jej nowych wyznawców

misjonarski /mˌisjɔnˈarski/ (adj)
missionnaire
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z misjonarzem, misjonarzami, dotyczący misjonarzy

misjonarz /mʲiˈsʲjɔ̃naʃ/ (n)
missionnaire
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny lub osoba świecka uczestnicząca w działalności misyjnej

miska /ˈmʲiska/ (n)
bol
  mała misa, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry;

miso /ˈmʲisɔ/ (n)
miso
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna gęsta pasta japońska produkowana ze sfermentowanego ryżu, pszenicy, soli, drożdży i/lub soi;

mistrz /mʲisṭʃ/ (n)
maître
  (rzemiosło, rzemieślniczy) najwyższy stopień kształcenia zawodowego;
  (historia, historyczny, historycznie) przełożony w niektórych zakonach rycerskich
champion, as
  osoba najlepsza w czymś

mistrzostwa /mistʃˈɔstfa/ (n)
championnat
  (sport, sportowy) zawody o tytuł mistrza w jakiejś dyscyplinie

mistrzostwo /mʲiˈsṭʃɔstfɔ/ (n)
championnat
  (sport, sportowy) w lm zawody lub rozgrywki o tytuł mistrza
maestria, maîtrise
  najwyższa biegłość w czymś

mistrzowski /mʲiˈsṭʃɔfsʲci/ (adj)
de maître
  właściwy mistrzowi

mistrzyni /mʲiˈsṭʃɨ̃ɲi/ (n)
championne
  zwyciężczyni zawodów sportowych, w szczególności mistrzostw;

mistycyzm /mʲiˈstɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
mysticisme
  kierunek religijno-filozoficzny dopuszczający możliwość pozazmysłowego, bezpośredniego kontaktu z Bogiem;

mistyczka /mʲiˈstɨʧ̑ka/ (n)
mystique
  kobieta doznająca stanów mistycznych
  zwolenniczka mistycyzmu

mistycznie /mʲiˈstɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
mystiquement
  w sposób mistyczny

mistyczność /mistˈɨtʃnɔɕtɕ/ (n)
mysticité
  cecha tego, co mistyczne

mistyczny /mistˈɨtʃnɨ/ (adj)
mystique
  związany z mistyką, mistycyzmem

mistyk /mˈistɨk/ (n)
mystique
  osoba doświadczająca stanów mistycznych
  wyznawca mistycyzmu

mistyka /ˈmʲistɨka/ (n)
mystique
  duchowość opierająca się na mistycyzmie

miswak /mˈisfak/ (n)
siwak
  alternatywa szczoteczki do zębów z gałązki drzewa arakowego (Salvadora persica L.);

mit /mʲit/ (n)
mythe
  (literacko) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) baśń, stara opowieść fantastyczna;
  (potocznie, potoczny) fałszywy pogląd o czymś, coś zmyślonego

mitologia /ˌmʲitɔˈlɔɟja/ (n)
mythologie
  funkcjonujący w określonej religii lub społeczności zbiór mitów i podań;
  nauka zajmująca się mitami

mitologiczny /ˌmʲitɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
mythologique
  związany z mitologią, dotyczący mitologii

mitologizacja /mˌitɔlˌɔɡʲizˈatsja/ (n)
mythisation
  (literacko) wprowadzanie elementów mitologicznych

mitoman /mitˈɔman/ (n)
mythomane, mythomaniaque
  (psychologia, psychologiczny) człowiek skłonny do opowiadania nieprawdziwych lub wyolbrzymionych historii na swój temat

mitomanka /mˌitɔmˈaŋka/ (n)
mythomane, mythomaniaque
  (psychologia, psychologiczny) kobieta skłonna do opowiadania nieprawdziwych lub wyolbrzymionych historii na swój temat

mitraizm /mitrˈaizm/ (n)
mithraïsme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kult solarnego boga Mitry

mitralieza /mˌitraljˈɛza/ (n)
mitrailleuse
  (wojskowość, wojskowy) dawne małe działo szybkostrzelne, wielolufowe

mityczny /mʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
mythique
  związany z mitem, mitologią

mizantrop /mizˈantrɔp/ (n)
misanthrope
  ktoś stroniący od ludzi, czujący do nich niechęć lub wręcz wrogość

mizantropia /ˌmʲizãnˈtrɔpʲja/ (n)
misanthropie
  niechęć do ludzi, do obcowania z nimi;

mizantropijny /mˌizantrɔpˈijnɨ/ (adj)
misanthropique
  charakteryzujący się mizantropią, niechętny ludziom

mizoandria /mˌizɔˈandrja/ (n)
misandrie
  (psychologia, psychologiczny) patologiczny wstręt kobiety do mężczyzn

mizofobia /mˌizɔfˈɔbja/ (n)
mysophobie
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed brudem;

mizofonia /ˌmʲizɔˈfɔ̃ɲa/ (n)
misophonie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) nadwrażliwość na dźwięki objawiająca się złością i lękiem;

mizoginia /ˌmʲizɔˈɟĩɲja/ (n)
misogynie
  patologiczne, silne uprzedzenie mężczyzny do kobiet;

miód /mʲjut/ (n)
miel
  (spożywczy) gęsty, słodki produkt spożywczy, w kolorze żółtym lub brązowym, wytwarzany przez pszczoły;
hydromel
  (spożywczy) napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu (1.1) i innych składników;

mięczak /ˈmʲjɛ̃n͇ʧ̑ak/ (n)
mollusque
  (zoologia, zoologiczny) bezkręgowe zwierzę wodne;
baltringue, faiblard, larve
  (pogardliwie) człowiek miękki, uległy, bez charakteru

między /ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ/ (preposition)
parmi
  …używany, gdy coś otoczone jest większą ilością czegoś innego
entre
  …używany, gdy coś znajduje się pomiędzy obiektami

między innymi /mʲˌɛndʑɨ innˈɨmi/ (adv)
entre autres
  fraza informująca o tym, że oprócz wymienionych po niej rzeczy, osób itd. istnieją również inne, które odnoszą się do tego, o czym mowa

międzybankowy /mʲˌɛndʑɨbaŋkˈɔvɨ/ (adj)
interbancaire
  zachodzący między dwoma lub więcej bankami; dokonywany między bankami

międzyludzki /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨˈluʦ̑ʲci/ (adj)
interpersonnel
  odbywający się między ludźmi, mający miejsce pomiędzy ludźmi

międzynarodowy /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ/ (adj)
international
  taki, który dotyczy dwu lub więcej narodów

międzyrasowy /mʲˌɛndʑɨrasˈɔvɨ/ (adj)
interracial
  odbywający się pomiędzy różnymi rasami

międzyżebrowy /mʲˌɛndʑɨʒɛbrˈɔvɨ/ (adj)
intercostal
  znajdujący się między żebrami

miękki /ˈmʲjɛ̃ŋʲci/ (adj)
doux, mou
  taki, który łatwo ugina się pod naciskiem

miękkość /ˈmʲjɛ̃ŋkɔɕʨ̑/ (n)
douceur, mollesse
  cecha tego, co jest miękkie w dotyku

mięsak /mʲˈɛ̃sak/ (n)
sarcome
  (medycyna, medyczny) złośliwy nowotwór tkanki łącznej;

mięsień /ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
muscle
  (anatomia, anatomiczny) czynny element narządu ruchu;

mięsień gruszkowaty /mʲˈɛɲɕɛɲ ɡrˌuʃkɔvˈatɨ/ (n)
muscle piriforme
  (anatomia, anatomiczny) mięsień szkieletowy zaczynający się na miedniczej kości krzyżowej;

mięsień krawiecki /ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ kraˈvʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
muscle couturier, muscle sartorius
  (anatomia, anatomiczny) najdłuższy mięsień ludzkiego ciała;

mięso /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ/ (n)
viande, chair
  (spożywczy) jadalne części zabitego zwierzęcia;

mięso armatnie /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ arˈmatʲɲɛ/ (n)
chair à canon
  (związek frazeologiczny) żołnierze wysyłani na pewną śmierć, żołnierze mający zginąć na wojnie

mięsożerca /ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
carnivore
  (ekologia, ekologiczny) zwierzę lub roślina żywiąca się głównie mięsem

mięsożerny /ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
carnivore
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się mięsem

mięta /ˈmʲjɛ̃nta/ (n)
menthe
  (botanika, botaniczny) Mentha, ziele z rodziny wargowych o charakterystycznym zapachu;

miętus /ˈmʲjɛ̃ntus/ (n)
lotte, lote
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Lota lota, drapieżna ryba o zielonkawym grzbiecie i białym brzuchu, zamieszkująca wody słodkie, rzadziej półsłone;

mięśniowy /mʲjɛ̃w̃ɕˈɲɔvɨ/ (adj)
musculaire
  dotyczący mięśni

miło /ˈmʲiwɔ/ (adv)
agréablement, plaisamment
  od: miły

miłosierdzie /ˌmʲiwɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ/ (n)
miséricorde
  okazywane współczucie, dobroć lub litość

miłosiernie /mˌiwɔɕˈɛrɲʲɛ/ (adv)
charitablement
  z litością, ze współczuciem

miłosierny /ˌmʲiwɔˈɕɛrnɨ/ (adj)
miséricordieux, clément
  okazujący dobroć i współczucie cierpiącym

miłość /ˈmʲiwɔɕʨ̑/ (n)
amour
  uczucie, którym się darzy kochaną osobę;
  osoba, którą się kocha
  silna więź emocjonalna łącząca ludzi; także: łącząca osobę z Bogiem, bóstwem, krajem rodzinnym

miłość od pierwszego wejrzenia /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌɔt‿pʲjɛrfˈʃɛɡɔ vɛjˈʒɛ̃ɲa/ (n)
coup de foudre
  zakochanie się w kimś od momentu zobaczenia go po raz pierwszy

miłość platoniczna /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌplatɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
amour platonique
  miłość pozbawiona zmysłowości, miłość aseksualna

miłość własna /ˈmʲiwɔʑʥ̑ ˈvwasna/ (n)
amour-propre
  (potocznie, potoczny) uwielbienie do samego siebie (w negatywnym znaczeniu)
  poczucie własnej wartości, pewność siebie, miłość do samego siebie, kierowana pragnieniem własnego szczęścia (w pozytywnym znaczeniu)

miły /ˈmʲiwɨ/ (adj)
agréable
  wywołujący przyjemne uczucie

miś /mʲiɕ/ (n)
nounours, ours en peluche
  zabawka wyobrażająca misia (1.1);

mleczarnia /mlɛtʃˈarɲʲa/ (n)
laiterie
  (zootechnika, zootechniczny) miejsce, gdzie przechowuje, oczyszcza i przetwarza się mleko

mleczarstwo /mlɛtʃˈarstfɔ/ (n)
laiterie
  przetwórstwo mleka; skup, składowanie i przerób mleka oraz sprzedaż powstałych przetworów

mleko /ˈmlɛkɔ/ (n)
lait
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) wydzielina gruczołów mlecznych, najczęściej krowy, spożywana przez ludzi jako dodatek do pokarmu

mleko sojowe /ˈmlɛkɔ sɔˈjɔvɛ/ (n)
lait de soja
  tradycyjny chiński napój otrzymywany poprzez namoczenie w wodzie ziaren soi;

mleć /mlɛʨ̑/ (v)
broyer, mâcher
  powoli coś żuć
moudre
  rozdrabniać coś za pomocą odpowiednich przyrządów

mniej więcej /ˈmʲɲɛ̇j ˈvʲjɛ̃nʦ̑ɛj/
plus ou moins, à peu près
  szacunkowe podanie miary, wielkości

mniejszość /ˈmʲɲɛ̇jʃɔɕʨ̑/ (n)
minorité
  mniejsza część jakiejś całości

mnisi /mɲˈiɕi/ (adj)
monacal
  związany z mnichem lub mniszką, dotyczący mnicha lub mniszki

mniszy /mɲˈiʃɨ/ (adj)
monacal
  związany z mnichem lub mniszką, dotyczący mnicha lub mniszki

mnogość /ˈmnɔɡɔɕʨ̑/ (n)
ensemble
  (matematyka, matematyczny) zbiór
multitude, pluralité
  duża ilość czegoś

mnożenie /mnɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
multiplication
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, będące dla liczb naturalnych wielokrotnym dodawaniem

mobilizacja /ˌmɔbʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
mobilisation
  (wojskowość, wojskowy) powołanie rezerwistów do czynnej służby wojskowej

mocz /mɔʧ̑/ (n)
urine
  (fizjologia, fizjologiczny) płynne resztki usuwane z organizmu zwierząt;

mocznica /mɔtʃɲˈitsa/ (n)
urémie
  (medycyna, medyczny) stan zatrucia ustroju produktami przemiany materii (m.in. mocznikiem) jako przejaw zaawansowanej niewydolności nerek, powodujący wiele przykrych objawów, jak np. męczliwość, wymioty, wyniszczenie, bóle głowy, świąd, obrzęk płuc, krwawienia itd.;

moczowy /mɔˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
urinaire, urique
  związany z moczem, dotyczący moczu

moczowód /mɔtʃˈɔvut/ (n)
uretère
  (anatomia, anatomiczny) parzysty przewód biegnący z miedniczki nerkowej do pęcherza moczowego;

moda /ˈmɔda/ (n)
mode
  zmieniający się styl życia, ubioru, obyczaju związany z epoką, normami danego społeczeństwa

modelarz /mɔˈdɛlaʃ/ (n)
modéliste
  (technologia, technika, techniczny) osoba zajmująca się konstrukcją modeli samolotów, statków itp.; odtwarzaniem rzeczywistych obiektów w postaci pomniejszonej

modeński /mɔdˈɛɲski/ (adj)
modénais, modénois
  związany z Modeną, dotyczący Modeny, wywodzący się z Modeny

modliszka /mɔˈdlʲiʃka/ (n)
mante, mante religieuse
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Mantodea, drapieżny owad z rzędu Mantodea, przypominający osobę ze złożonymi rękoma do modlitwy;

modlitwa /mɔˈdlʲitfa/ (n)
prière
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma kultu religijnego, kierowanie myśli do boga, świętych, aniołów, ogólnie do sfery sacrum;

modlić się /ˈmɔdlʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
prier
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mówić modlitwę, prosić Boga (bóstwa) o coś, dziękować Mu (im) za coś

modny /ˈmɔdnɨ/ (adj)
en vogue, à la mode, fashionable
  będący w modzie, popularny; powszechny przez jakiś czas

modrzew /ˈmɔḍʒɛf/ (n)
mélèze
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo iglaste z rodzaju (1.1), o delikatnych, jasnozielonych igłach, opadających na zimę

moduł /mˈɔduw/ (n)
module
  wyodrębniony i wymienny zespół funkcjonalny, używany w ramach większej całości

modyfikowalny /mˌɔdɨfˌikɔvˈalnɨ/ (adj)
modifiable
  dający się modyfikować

mogiła /mɔˈɟiwa/ (n)
tombe
  miejsce pochówku zmarłego w ziemi, opatrzone najczęściej jedynie krzyżem lub innym symbolem wiary

mohel /mˈɔxɛl/ (n)
mohel, circonciseur
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski rytualny rzezak;

moher /ˈmɔxɛr/ (n)
mohair
  wełna z kóz angorskich;

moim zdaniem /mˈɔim zdˈaɲʲɛm/
à mon avis
  wyrażenie oceniające, wprowadzające osobistą opinię autora wypowiedzi

mojito /mɔjˈitɔ/ (n)
mojito
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kubański alkoholowy drink przygotowany na bazie białego rumu z dodatkiem limonki i mięty;

mojżeszowy /ˌmɔjʒɛˈʃɔvɨ/ (adj)
mosaïque
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) dotyczący Mojżesza

mokry /ˈmɔkrɨ/ (adj)
mouillé, humide
  pokryty lub nasiąknięty wodą, albo inną cieczą

mol /mɔl/ (n)
mole
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka liczności materii w układzie SI;

molekularny /mˌɔlɛkulˈarnɨ/ (adj)
moléculaire
  dotyczący cząsteczki, najmniejszych części czegoś

molekuła /ˌmɔlɛˈkuwa/ (n)
molécule
  (chemia, chemiczny) obojętne elektrycznie indywiduum chemiczne, złożone z więcej niż jednego atomu, które są ze sobą trwale połączone wiązaniami chemicznymi;

molestowanie /mˌɔlɛstɔvˈaɲʲɛ/ (n)
harcèlement
  (rzeczownik odczasownikowy) od: molestować

molibden /mɔˈlʲibdɛ̃n/ (n)
molybdène
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mo i liczbie atomowej 42;

molibdenit /mˌɔlibdˈɛɲit/ (n)
molybdénite
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarczków, którego głównym składnikiem jest disiarczek molibdenu;

molibdenowy /mˌɔlibdɛnˈɔvɨ/ (adj)
molybdique
  związany z molibdenem, dotyczący molibdenu, zrobiony z molibdenu

molo /ˈmɔlɔ/ (n)
jetée
  pomost spacerowy wychodzący w morze;

moment /ˈmɔ̃mɛ̃nt/ (n)
moment
  krótki odcinek czasu

monachijczyk /ˌmɔ̃naˈxʲijʧ̑ɨk/ (n)
Munichois
  mieszkaniec Monachium

monachijka /ˌmɔ̃naˈxʲijka/ (n)
Munichoise
  mieszkanka Monachium

monachijski /ˌmɔ̃naˈxʲijsʲci/ (adj)
munichois
  związany z Monachium, dotyczący Monachium, pochodzący z Monachium

monakijski /ˌmɔ̃naˈcijsʲci/ (adj)
monégasque
  odnoszący się do państwa Monako

monarcha /mɔ̃ˈnarxa/ (n)
monarque
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba, która rządzi krajem o ustroju nierepublikańskim;

monarchia /mɔ̃ˈnarxʲja/ (n)
monarchie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym krajem rządzi jedna osoba nazywana monarchą;

monarchista /ˌmɔ̃narˈxʲista/ (n)
monarchiste
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik monarchizmu

monastycyzm /mˌɔnastˈɨtsɨzm/ (n)
monachisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: forma życia zakonnego cenobickiego lub anachoreckiego, której celem jest większa zażyłość z Bogiem, gorliwość w praktykach religijnych, modlitwie i ascezie;

monastyczny /mˌɔnastˈɨtʃnɨ/ (adj)
monastique
  związany z monastycyzmem lub monasterem, dotyczący monastycyzmu lub monasteru

monastyr /mɔnˈastɨr/ (n)
monastère
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przestarzałe, przestarzały) klasztor we wschodnim chrześcijaństwie;

moneta /mɔ̃ˈnɛta/ (n)
monnaie, pièce
  metalowy krążek lub wielobok, o określonym wymiarze, wadze i wzorze plastycznym, służący jako środek płatniczy;

mongolski /mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/ (adj)
Mongol, mongol
  odnoszący się do Mongolii lub Mongołów

mongolski /mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/ (n)
mongol
  język urzędowy Mongolii;

monitor /mɔ̃ˈɲitɔr/ (n)
écran, moniteur
  (technologia, technika, techniczny) uproszczony telewizor odbierający sygnał z urządzeń technicznych lub komputera

mono- /mˈɔnɔ/
mono-
  pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: jeden, pojedynczy

monocykl /mɔ̃ˈnɔʦ̑ɨkl̥/ (n)
monocycle
  rower z jednym kołem

monodia /mɔnˈɔdja/ (n)
monodie
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) solowa melorecytacja w antycznym dramacie greckim, w szczególności monolog o charakterze lamentacyjnym
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyczny wyróżniający się jednolitą linią melodyczną i takimż akompaniamentem

monofizytyzm /ˌmɔ̃nɔfʲiˈzɨtɨsm̥/ (n)
monophysisme
  (teologia, teologiczny) pogląd głoszący, że w Chrystusie była tylko jedna boska natura, zaś ludzka została wchłonięta przez boską tuż po wcieleniu;

monoftong /mɔ̃ˈnɔftɔ̃ŋk/ (n)
monophtongue
  (językoznawstwo, językoznawczy) prosty dźwięk samogłoskowy

monogamia /ˌmɔ̃nɔˈɡãmʲja/ (n)
monogamie
  życie w związku z tylko jednym partnerem;

monogamiczny /mˌɔnɔɡamˈitʃnɨ/ (adj)
monogame, monogamique
  (socjologia, socjologiczny) (biologia, biologiczny) związany z monogamią, mający charakter monogamii

monogamista /ˌmɔ̃nɔɡãˈmʲista/ (n)
monogame
  mężczyzna żyjący w monogamii

monogastryczny /mˌɔnɔɡastrˈɨtʃnɨ/ (adj)
monogastrique
  (anatomia, anatomiczny) (o zwierzęciu) posiadający jednokomorowy żołądek

monografia /ˌmɔ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
monographie
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) rozprawa naukowa o jednym zagadnieniu – epoce, życiu, twórczości jednej osoby itp., której celem jest wyczerpujące i wielostronne przedstawienie omawianego tematu;

monograficzny /mˌɔnɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
monographique
  związany z monografią, dotyczący monografii; będący monografią

monoi /mɔnˈɔi/ (n)
monoï
  olej z kwiatów lub pąków gardenii tahitańskiej macerowanych w oleju kokosowym;

monomania /ˌmɔ̃nɔ̃ˈmãɲja/ (n)
monomanie
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwe opanowanie umysłu przez jedną myśl

monopol /mɔ̃ˈnɔpɔl/ (n)
monopole
  (handel, handlowy) wyłączne prawo do produkcji i/lub handlu czymś; (także, też) przedsiębiorstwo, które ma takie prawo;

monoteistyczny /ˌmɔ̃nɔtɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
monothéiste
  związany z monoteizmem, właściwy monoteizmowi i / lub monoteistom

monoteizm /ˌmɔ̃nɔˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
monothéisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wiara w jednego boga;

monoteletyzm /mˌɔnɔtɛlˈɛtɨzm/ (n)
monothélisme
  (teologia, teologiczny) pogląd teologiczny, według którego Chrystus w obu naturach kierował się jedną wolą;

monotonia /ˌmɔ̃nɔˈtɔ̃ɲja/ (n)
monotonie, uniformité
  jednostajny, powtarzalny stan bez urozmaicenia

monstrancja /mɔnstrˈantsja/ (n)
ostensoir
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie liturgiczne do wystawiania konsekrowanej hostii; ; (zobacz) też monstrancja w Encyklopedii staropolskiej

monsun /mˈɔnsun/ (n)
mousson
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) wiatr (system wiatrów) sezonowo zmienny pomiędzy oceanem, a lądem, często będący przyczyną występowania pory suchej i deszczowej;

montaż /ˈmɔ̃ntaʃ/ (n)
montage
  (maszynoznawstwo) (technologia, technika, techniczny) czynność, procedura składania, łączenia poszczególnych elementów w całość;

montować /mɔ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
monter
  budować coś z części

montpellierski /mˌɔntpɛlljˈɛrski/ (adj)
montpelliérain
  związany z Montpellier, dotyczący Montpellier

montrealczyk /mˌɔntrɛˈaltʃɨk/ (n)
Montréalais
  mieszkaniec Montrealu

montrealka /mˌɔntrɛˈalka/ (n)
Montréalaise
  mieszkanka Montrealu

montrealski /mˌɔntrɛˈalski/ (adj)
montréalais
  związany z Montrealem, dotyczący Montrealu

mops /mɔps/ (n)
carlin
  (kynologia, kynologiczny) rasa niedużych, łagodnych psów; pies należący do tej rasy;

moralitet /mˌɔralˈitɛt/ (n)
moralité
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) średniowieczny dramat moralizatorski;

moralizatorski /mˌɔralˌizatˈɔrski/ (adj)
moraliste
  związany z moralizatorstwem, dotyczący moralizatorstwa

moralność /mɔˈralnɔɕʨ̑/ (n)
morale, moralité
  zbiór zasad postępowania zgodnych z tym, co jest dobre, prawidłowe, nieszkodliwe;

moralny /mɔˈralnɨ/ (adj)
moral
  postępujący w sposób uczciwy, szlachetny, zgodny z moralnością

moratorium /ˌmɔraˈtɔrʲjũm/ (n)
moratorium
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) czasowe wstrzymanie określonych działań ze względu na szczególne okoliczności

morderca /mɔrˈdɛrʦ̑a/ (n)
meurtrier, assassin
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która popełniła morderstwo

morderczyni /ˌmɔrdɛrˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
meurtrière
  (książkowy) forma żeńska od morderca

morderstwo /mɔrˈdɛrstfɔ/ (n)
meurtre, assassinat
  celowe odebranie komuś życia

morela /mɔˈrɛla/ (n)
abricotier, abricot
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny różowatych;
abricot, abricotier
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoce tego drzewa

morela japońska /mɔˈrɛla jaˈpɔ̃j̃ska/ (n)
abricotier du Japon
  (botanika, botaniczny) gatunek drzewa z rodziny różowatych pochodzący ze środkowych i północno-wschodnich Chin;

morelowy /ˌmɔrɛˈlɔvɨ/ (adj)
abricotin, abricoté
  przyrządzony z moreli, z dodatkiem moreli

morena /mɔˈrɛ̃na/ (n)
moraine
  (geologia, geologiczny) materiał skalny transportowany i osadzany przez lodowiec;

morfem /ˈmɔrfɛ̃m/ (n)
morphème
  (gramatyka) najmniejsza znacząca cząstka wyrazu;

morfina /mɔrˈfʲĩna/ (n)
morphine
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) narkotyk (alkaloid opium) stosowany w medycynie jako silny środek przeciwbólowy, otrzymywany z maku;

morfinista /mˌɔrfiɲˈista/ (n)
morphinomane
  osoba uzależniona od morfiny

morfologia /ˌmɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
morphologie
  (biologia, biologiczny) nauka o budowie organizmów zwierzęcych i roślinnych;

morfologiczny /mˌɔrfɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
morphologique
  (biologia, biologiczny) (językoznawstwo, językoznawczy) (geologia, geologiczny) dotyczący morfologii

morganit /mɔrˈɡãɲit/ (n)
morganite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, odmiana berylu;

moroszka /mɔˈrɔʃka/ (n)
plaquebière
  (botanika, botaniczny) Rubus chamaemorus L., gatunek maliny o pędach bez kolców i jadalnych żółtych owocach, występujący na torfowiskach i bagnach;

mortadela /ˌmɔrtaˈdɛla/ (n)
mortadelle
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj kiełbasy, produkowanej z mięsa mielonego i słoniny, doprawiana pieprzem czy innymi dodatkami

morze /ˈmɔ.ʒɛ/ (n)
mer
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) duży zbiornik słonej wody mający połączenie z oceanem;
  (przenośnie, przenośnia) ogromna ilość czegoś

morze Marmara /mˈɔʒɛ marmˈara/ (pn)
mer de Marmara
  (geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego, łączące je z Morzem Czarnym;

morświn /ˈmɔrʲɕfʲĩn/ (n)
marsouin
  (dawniej, dawny) (zoologia, zoologiczny) Phocoena phocoena Linnaeus, morświn zwyczajny;

moskiewski /mɔˈsʲcɛfsʲci/ (adj)
moscovite
  odnoszący się do miasta Moskwa

moskitiera /ˌmɔsʲciˈtʲjɛra/ (n)
moustiquaire
  zasłona z gęstej siatki chroniąca przed przedostawaniem się owadów (np. do pomieszczeń);

moskwianin /mɔsˈkfʲjä̃ɲĩn/ (n)
Moscovite
  mieszkaniec Moskwy

moskwianka /mɔsˈkfʲjãnka/ (n)
Moscovite
  mieszkanka Moskwy

most /mɔst/ (n)
pont de Varole
  (anatomia, anatomiczny) część mózgu zawarta między rdzeniem przedłużonym a śródmózgowiem;
pont
  (architektura, architektoniczny) konstrukcja tworząca drogę ponad wodą;

most zwodzony /mˈɔzd zvɔdʑˈɔnɨ/ (n)
pont basculant
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj mostu, który posiada ruchomą część umożliwiającą ruch statków;

mostek /ˈmɔstɛk/ (n)
sternum
  (anatomia, anatomiczny) środkowa kość przedniej ściany klatki piersiowej;

mostkowy /mɔstkˈɔvɨ/ (adj)
sternal
  (anatomia, anatomiczny) związany z mostkiem, dotyczący mostka

moszna /ˈmɔʃna/ (n)
scrotum
  (anatomia, anatomiczny) skórno-mięśniowy woreczek, w którym mieszczą się jądra, występujący u samców wielu ssaków lądowych (w tym u człowieka), znajdujący się pomiędzy prąciem i odbytem;

mosznowy /mɔʃˈnɔvɨ/ (adj)
scrotal
  (przymiotnik) od moszna

motek /ˈmɔtɛk/ (n)
écheveau
  pewna liczba kolisto namotanych pasm nici, przędzy zwiniętych luźno w podłużny pęczek

motel /ˈmɔtɛl/ (n)
motel
  hotel znajdujący się w pobliżu szosy, zazwyczaj składający się z małych oddzielnych domków i obsługujący przejezdnych podróżnych;

motorower /ˌmɔtɔˈrɔvɛr/ (n)
cyclomoteur, mob, mobylette
  (motoryzacja) pojazd jednośladowy lub dwuśladowy, posiadający dwa lub cztery koła jezdne, wyposażony w silnik spalinowy o pojemności do 50 cm³ i czasem również pedały;

motoryzacja /ˌmɔtɔrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
motorisation
  ogół zagadnień związanych z pojazdami mechanicznymi

motyl /ˈmɔtɨl/ (n)
papillon
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dorosły owad z rodziny motyli, Lepidoptera;

motłoch /mˈɔtwɔx/ (n)
cohue, foule
  (pogardliwie) tłum chuliganów, hołota

mowa /ˈmɔva/ (n)
discours, parole
  przemówienie, wypowiedź;
parole
  zdolność mówienia;

mowa jest srebrem, a milczenie złotem /ˈmɔva ˈjɛst ˈsrɛbrɛ̃m ˌa‿mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ ˈzwɔtɛ̃m/ (proverb)
la parole est d'argent et le silence est d'or
  chociaż mowa jest dobra, to czasem lepiej milczeć

mowa nienawiści /mˈɔva ɲʲˌɛnavˈiɕtɕi/ (n)
discours de haine
  (socjologia, socjologiczny) język używany w celu znieważenia, pomówienia lub rozbudzenia nienawiści wobec osoby lub grupy społecznej;

moweina /mˌɔvɛˈina/ (n)
mauvéine
  (chemia, chemiczny) czerwonofioletowy barwnik z grupy barwników azynowych stosowany dawniej do barwienia jedwabiu i bawełny; pierwszy barwnik uzyskany syntetycznie

mozaika /mɔˈzajka/ (n)
mosaïque
  (sztuka) dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z małych, wielobarwnych kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki o różnej fakturze i kształcie;

mozaizm /mɔzˈaizm/ (n)
mosaïsme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) judaizm

mozański /mɔzˈaɲski/ (adj)
meusien
  związany z Mozą, dotyczący Mozy (departamentu)
mosan
  związany z Mozą, dotyczący Mozy (rzeki)

może /ˈmɔʒɛ/ (particle)
peut-être
  …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia
  …stosowana w celu wyrażenia propozycji, rady, prośby

możliwość /mɔʒˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
possibilité
  stan, w którym coś jest możliwe (da się zrealizować)

możliwy /mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
possible
  taki, który da się zrealizować lub urzeczywistnić

możny /ˈmɔʒnɨ/ (adj)
puissant
  o dużej mocy i wpływie

mrowisko /mrɔˈvʲiskɔ/ (n)
fourmilière
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) gniazdo budowane przez owady z rodziny mrówkowatych;
  (przenośnie, przenośnia) zgromadzenie ludzi, zbiorowisko

mruczenie /mrutʃˈɛɲʲɛ/ (n)
murmure
  (rzeczownik odczasownikowy) od: mruczeć

mrówka /ˈmrufka/ (n)
fourmi
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodzaju mrówkowatych, Formicidae

mrówka faraona /ˈmrufka ˌfaraˈɔ̃na/ (n)
fourmi pharaon
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Monomorium pharaonis, gatunek bardzo małych mrówek;

mrówkowy /mrufˈkɔvɨ/ (adj)
formique
  taki jak u mrówki lub mrówek

mrównik /ˈmruvʲɲik/ (n)
oryctérope, cochon de terre
  (zoologia, zoologiczny) Orycteropus, gatunek afrykańskiego ssaka;

mróz /mrus/ (n)
gel, givre
  temperatura poniżej 0 stopni Celsjusza;

msza /m̥ʃa/ (n)
messe
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celebracja liturgiczna sprawowana w katolicyzmie i prawosławiu;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna pierwotnie wykonywana podczas mszy (1.1), która ewoluowała w osobnym, czysto artystycznym kierunku;

mszał /mʃˈaw/ (n)
missel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najważniejsza księga liturgiczna w Kościele katolickim obrządku rzymskiego, zawierająca teksty stałych i zmiennych części mszy świętej;

mucha /ˈmu.xa/ (n)
mouche
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pospolity dwuskrzydły owad;

muchomor /muˈxɔ̃mɔr/ (n)
amanite
  (systematyka) (biologia, biologiczny) Amanita Pers., rodzaj grzybów kapeluszowych, często trujących;

muchomor czerwonawy /muˈxɔ̃mɔr ˌʧ̑ɛrvɔ̃ˈnavɨ/ (n)
amanite rougissante
  (mikologia, mikologiczny) Amanita rubescens Pers., jadalny gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych;

muchomor jadowity /muˈxɔ̃mɔrʲ ˌjadɔˈvʲitɨ/ (n)
amanite vireuse
  (mikologia, mikologiczny) Amanita virosa, śmiertelnie trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o białej barwie kapelusza;

muchomor plamisty /muˈxɔ̃mɔr plãˈmʲistɨ/ (n)
amanite panthère
  (mikologia, mikologiczny) Amanita pantherina, silnie trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o brunatnej barwie kapelusza, z białymi cętkami;

muezin /muˈ<sup>w</sup>ɛzʲĩn/ (n)
muezzin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) w islamie: mężczyzna wzywający z minaretu pięć razy dziennie wiernych na modlitwę;

mufka /mˈufka/ (n)
manchon
  rodzaj futrzanego lub sukiennego tunelu do ocieplania rąk, noszonego przeważnie przez kobiety;

muflon /mˈuflɔn/ (n)
mouflon
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Ovis aries musimon Pallas, podgatunek ssaków łożyskowych z rzędu parzystokopytnych;

mugol /ˈmuɡɔl/ (n)
moldu
  (fantasy) (literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba nieposiadająca magicznych zdolności;

multi- /mˈultʲi/
multi-
  (zobacz) wielo-

multiinstrumentalista /mˌultjinstrˌumɛntalˈista/ (n)
multi-instrumentiste
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na wielu instrumentach

multimilioner /mˌultʲimiljˈɔnɛr/ (n)
multimillionnaire
  mężczyzna, który posiada wielomilionowy majątek

multimilionerka /mˌultʲimˌiljɔnˈɛrka/ (n)
multimillionnaire
  kobieta, która posiada wielomilionowy majątek

multiplikacja /ˌmultʲiplʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
multiplication
  zwiększanie przez powielanie czegoś

mumia /ˈmũmʲja/ (n)
momie
  zwłoki zabezpieczone przed rozkładem;

mundur /ˈmũndur/ (n)
uniforme
  charakterystyczny, regulowany przepisami ubiór członków jakiejś organizacji, grupy lub formacji – zwykle militarnej;

mundżak /mˈundʒak/ (n)
muntjac
  (zoologia, zoologiczny) Muntiacus, gatunek małego, azjatyckiego ssaka parzystokopytnego;

mur /mur/ (n)
mur
  (budownictwo) kamienna lub ceglana konstrukcja, np. ściany budynku

mur oporowy /mˈur ˌɔpɔrˈɔvɨ/ (n)
mur de soutènement
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) konstrukcja, która powstrzymuje poziome parcie gruntu;

mural /ˈmural/ (n)
mural
  (sztuka) malowidło ścienne, najczęściej monumentalne, o charakterze artystycznym lub reklamowym;

murarstwo /muˈrarstfɔ/ (n)
maçonnerie
  rzemiosło i rodzaj pracy zajmujące się głównie murowaniem – wznoszeniem ścian;

murarz /ˈmuraʃ/ (n)
maçon
  robotnik pracujący przy wznoszeniu ścian, murów

murcyjski /murtsˈɨjski/ (adj)
murcien
  związany z Murcją (krainą w Hiszpanii)
  związany z Murcją (miastem w Hiszpanii)

musieć /ˈmuɕɛ̇ʨ̑/ (modal)
devoir
  być zobowiązanym do zrobienia czegoś
  zapewne, z dużym prawdopodobieństwem; zgodnie z domysłami

muskać /mˈuskatɕ/ (v)
effleurer
  dotykać delikatnie

muszkiet /ˈmuʃʲcɛt/ (n)
mousquet
  (wojskowość, wojskowy) czarnoprochowa, odprzodowa długa broń palna wyposażona w lufę gładką kalibru od 17 do 25 milimetrów,

muszkieter /muʃkʲˈɛtɛr/ (n)
mousquetaire
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz uzbrojony w muszkiet;

muszla /ˈmuʃla/ (n)
coquille
  skorupa małża lub ślimaka

muszla klozetowa /mˈuʃla klˌɔzɛtˈɔva/ (n)
cuvette de toilette
  ceramiczne siedzisko, element wyposażenia ubikacji;

musztarda /muˈʃtarda/ (n)
moutarde
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa wytwarzana z ziaren gorczycy i octu;

mutacja /muˈtaʦ̑ʲja/ (n)
mutation
  (biologia, biologiczny) zmiana w liczbie i strukturze elementów dziedzicznych;

mutagenność /mˌutaɡˈɛnnɔɕtɕ/ (n)
mutagénicité
  cecha tego, co mutagenne, co powoduje mutacje w organizmach żywych

mutazylizm /ˌmutaˈzɨlʲism̥/ (n)
motazilisme, mutazilisme
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) racjonalistyczny kierunek w arabskiej filozofii średniowiecznej postulujący alegoryczne rozumienie Koranu w przypadku kolizji jego treści z rozumem;

muza /ˈmuza/ (n)
muse
  (mitologia grecka) każda z dziewięciu bogiń sztuki i nauki, córek Zeusa i Mnemosyne, utożsamianych z rzymskimi kamenami;

muzeum /muˈzɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
musée
  (turystyka, turystyczny) instytucja zajmująca się przechowywaniem obiektów o wartości historycznej, zwykle z jednej dziedziny wiedzy, celem pokazywania ich odwiedzającym;
  (turystyka, turystyczny) budynek instytucji (1.1)

muzułmanin /ˌmuzuwˈmãɲĩn/ (n)
musulman
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca islamu;

muzułmanka /ˌmuzuwˈmãnka/ (n)
musulmane
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta, która wyznaje islam

muzułmański /ˌmuzuwˈmãj̃sʲci/ (adj)
musulman
  związany z muzułmanami, dotyczący muzułmanów

muzycznie /muzˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
musicalement
  w sposób dotyczący muzyki, muzyczności

muzyk /ˈmuzɨk/ (n)
musicien, musicienne
  osoba, która zajmuje się muzyką;

muzyka /ˈmuzɨka/ (n)
musique
  kompozycja artystyczna złożona z dźwięków
  całokształt takich kompozycji
  sztuka układania takich kompozycji

muzykalny /ˌmuzɨˈkalnɨ/ (adj)
musical, musicien
  uzdolniony muzycznie, wrażliwy na muzykę

muzykologia /mˌuzɨkɔlˈɔɡja/ (n)
musicologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naukowe badania nad muzyką w aspekcie historycznym, teoretycznym czy też fizycznej natury dźwięku;

muł /muw/ (n)
mule, mulet
  (zoologia, zoologiczny) juczny, wytrzymały mieszaniec ogiera osła i klaczy konia;

muślin /ˈmuɕlʲĩn/ (n)
mousseline
  (włókiennictwo) cienka, lekka, przejrzysta tkanina jedwabna lub bawełniana o splocie płóciennym, zwykle jednobarwna;

my /mɨ/ (personalPronoun)
nous
  pierwsza osoba liczby mnogiej, grupa osób, wśród której znajduje się osoba mówiąca

mydelniczka /ˌmɨdɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
porte-savon
  pojemnik na mydło

mydlnica lekarska /mɨdlʲˈɲiʦ̑a lɛˈkarska/ (n)
saponaire officinale
  (botanika, botaniczny) Saponaria officinalis, gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny goździkowatych i występujący w Europie, Azji i Afryce Północnej;

mydło /ˈmɨdwɔ/ (n)
savon
  (higiena, higieniczny) substancja używana do mycia i prania

mykeński /mɨˈkɛ̃j̃sʲci/ (adj)
mycénien
  dotyczący Myken

mykeński /mɨˈkɛ̃j̃sʲci/ (n)
mycénien
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język helleński, najstarsze zaświadczone stadium języka greckiego

mykologia /ˌmɨkɔˈlɔɟja/ (n)
mycologie
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem grzybów;

mykologiczny /mˌɨkɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
mycologique
  związany z mykologią

mykoplazma /ˌmɨkɔˈplazma/ (n)
mycoplasme
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) atypowa bakteria pozbawiona ściany komórkowej o trybie życia wewnątrzkomórkowym

mylny /ˈmɨlnɨ/ (adj)
erroné, inexact
  wynikający z pomyłki, błędu

mysikrólik /ˌmɨɕiˈkrulʲik/ (n)
roitelet
  (ornitologia, ornitologiczny) Regulus regulus, mały, eurazjatycki ptak owadożerny;

mysz /mɨʃ/ (n)
souris
  (zoologia, zoologiczny) nazwa kilkunastu gatunków gryzoni z rodziny myszowatych;
  (informatyka, informatyczny) urządzenie komputerowe umożliwiające poruszanie kursorem na ekranie monitora
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) małe zwierzę z jednego z gatunków z rodziny myszowatych

mysz komputerowa /mˈɨʃ kˌɔmputɛrˈɔva/ (n)
souris
  (informatyka, informatyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie wskazujące używane podczas pracy z interfejsem graficznym systemu komputerowego;

myć /mɨʨ̑/ (v)
laver
  czyścić coś za pomocą wody

myśl /mɨɕl̥/ (n)
idée
  (potocznie, potoczny) pomysł
pensée
  efekt pracy umysłu
  zbiór powiązanych idei

myślenie magiczne /mɨɕˈlɛ̃ɲɛ maˈɟiʧ̑nɛ/ (n)
pensée magique
  (psychologia, psychologiczny) rozumowanie, w którym myślenie jest tożsame z działaniem;

myśleć /ˈmɨɕlɛʨ̑/ (v)
penser
  kojarzyć, wnioskować, zastanawiać się, przetwarzać świadomie informację w mózgu
  chcieć coś zrobić, mieć zamiar

myśliciel /mɨɕlˈitɕɛl/ (n)
penseur
  człowiek rozważający życie, próbujący zrozumieć rzeczywistość

myśliwiec /mɨɕˈlʲivʲjɛʦ̑/ (n)
chasseur
  (lotnictwo, lotniczy) (wojskowość, wojskowy) samolot wojskowy przeznaczony do walki z samolotami wroga;

myśliwy /mɨɕˈlʲivɨ/ (n)
chasseur
  (łowiectwo, łowiecki) osoba polująca na dzikie zwierzęta

móc /muʦ̑/ (modal)
pouvoir
  być w stanie coś wykonać
  mieć zezwolenie lub uprawnienie do wykonania czegoś
  mieć szansę zaistnieć, wydarzyć się

mój /muj/ (pronoun)
mon, mien
  1. (osoba) lp

mól /mul/ (n)
mite, teigne, gerce
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl z rodziny molowatych niszczący ubrania;

mól książkowy /ˈmul cɕɔ̃w̃ʃˈkɔvɨ/ (n)
rat de bibliothèque
  osoba, która czyta bardzo dużo książek, spędza dużo czasu na czytaniu

mówi się /ˈmuvʲi‿ɕɛ/ (v)
on parler
  znaczący tyle co: w danym środowisku funkcjonuje pewien zwrot, zdanie, powiedzenie lub określenie nadane komuś lub czemuś

mówić /ˈmuvʲiʨ̑/ (v)
vouloir dire, dire
  (przenośnie, przenośnia) o rzeczach, zjawiskach: mieć jakieś znaczenie
parler, dire
  rozmawiać
  posługiwać się jakimś językiem
  używać mowy do wyrażania myśli

mówić na ty /ˈmuvʲiʨ̑ na‿ˈtɨ/ (v)
tutoyer
  zwracać się do kogoś używając formy drugiej osoby, nie używać wobec niego formy „pan”, „pani” („państwo”)

mówić trzy po trzy /ˈmuvʲiʨ̑ ṭʃɨ‿ˈpɔ‿ṭʃɨ/ (v)
dérailler, parler à tort et à travers
  mówić bez sensu, pleść bzdury

mózg /musk/ (n)
cerveau, cervelle
  (anatomia, anatomiczny) narząd znajdujący się wewnątrz czaszki odpowiedzialny za myślenie;

mózgownica /mˌuzɡɔvɲˈitsa/ (n)
boule, caboche, ciboulot, cigare, citron, citrouille
  (potocznie, potoczny) mózg jako siedlisko rozumu

mózgowo-rdzeniowy /muzɡˈɔvɔrdʑɛɲʲˈɔvɨ/ (adj)
céphalorachidien
  (anatomia, anatomiczny) związany z mózgiem i rdzeniem kręgowym

mózgowy /muzˈɡɔvɨ/ (adj)
cérébral
  (anatomia, anatomiczny) związany z mózgiem, dotyczący mózgu

móżdżkowy /muʃtʃkˈɔvɨ/ (adj)
cérébelleux
  (anatomia, anatomiczny) związany z móżdżkiem, dotyczący móżdżku

mącznica /mɔ̃n͇ʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
bousserole, busserole
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
farinière
  (etnografia, etnograficzny) skrzynia do przechowywania mąki

mączny /mˈɔntʃnɨ/ (adj)
farineux
  zrobiony z mąki, zawierający mąkę

mądrej głowie dość dwie słowie /ˈmɔ̃ndrɛj ˈɡwɔvʲjɛ ˈdɔʑʥ̑ ˈdvʲjɛ ˈswɔvʲjɛ/ (proverb)
à bon entendeur salut
  mądremu człowiekowi nie trzeba wiele mówić, bo szybko rozumie, o co chodzi

mądrość /ˈmɔ̃ndrɔɕʨ̑/ (n)
sagesse
  umiejętność podejmowania uzasadnionych decyzji, poparta wiedzą i doświadczeniem

mądry /ˈmɔ̃ndrɨ/ (adj)
sage
  odznaczający się umiejętnością podejmowania uzasadnionych decyzji, mający wiedzę, inteligencję i doświadczenie
  przygotowany przez kogoś z wiedzą, erudycją; dobrze obmyślony

mąka /ˈmɔ̃ŋka/ (n)
farine
  (spożywczy) zmielone na drobny proszek ziarna zbóż;

mąka żytnia /mˈɔŋka ʒˈɨtɲʲa/ (n)
farine de seigle
  (spożywczy) mąka uzyskana z ziarna żyta;

mątew /ˈmɔ̃ntɛf/ (n)
moussoir
  (przestarzałe, przestarzały) drewienko do mieszania płynów i substancji sypkich

mąż /mɔ̃w̃ʃ/ (n)
homme
  (przestarzałe, przestarzały) mężczyzna; rycerz, wojownik
mari, époux
  mężczyzna będący w małżeństwie

męczennik /mɛntʃˈɛnɲik/ (n)
martyr
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto poniósł śmierć za wiarę i zwykle został wyniesiony na ołtarze;

męczeństwo /mɛntʃˈɛɲstfɔ/ (n)
martyre
  znoszenie mąk (przeważnie z powodów religijnych bądź politycznych)

męczyć /ˈmɛ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
tracesser
  dokuczać
fatiguer, lasser
  nużyć
torturer, tourmenter, martyriser
  zadawać męki, dręczyć

męka /ˈmɛ̃ŋka/ (n)
torture, calvaire
  wielkie cierpienie (fizyczne lub psychiczne)

męki Tantala /ˈmɛ̃ŋʲci tãnˈtala/ (idiom)
supplice de Tantale
  cierpienia (fizyczne, moralne) wynikłe z niemożności zaspokojenia pragnienia rzeczy nieosiągalnych;

męskość /ˈmɛ̃w̃skɔɕʨ̑/ (n)
virilité, masculinité
  (antropologia, antropologiczny) zbiór cech uważanych za typowe dla mężczyzny;
virilité
  (eufemistycznie) genitalia, męskie narządy płciowe
  (seksuologia, seksuologiczny) potencja seksualna mężczyzny

męstwo /ˈmɛ̃w̃stfɔ/ (n)
courage
  odwaga, nieustraszoność, bohaterstwo

mężatka /mɛ̃w̃ˈʒatka/ (n)
marier
  kobieta, która jest żoną

mężczyzna /mɛ̃w̃ʃˈʧ̑ɨzna/ (n)
homme
  dorosły człowiek płci męskiej;

młodociany /mwˌɔdɔtɕˈanɨ/ (adj)
mineur
  taki, który wciąż nie posiada cech dorosłości

młodociany /mwˌɔdɔtɕˈanɨ/ (n)
mineur
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (kodeks karny) osoba, która w chwili popełnienia czynu zabronionego nie osiągnęła 21. roku życia i w chwili orzekania przed sądem pierwszej instancji nie osiągnęła 24. roku życia
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (kodeks pracy) osoba, która ukończyła szesnaście, a nie ukończyła osiemnastu lat

młodoturek /mwˌɔdɔtˈurɛk/ (n)
jeune-turc
  (historia, historyczny, historycznie) członek nacjonalistycznego i modernistycznego ruchu politycznego istniejącego w Turcji na przełomie XIX i XX wieku, dążącego do obalenia monarchii osmańskiej i przebudowy państwa;

młodość /ˈmwɔdɔɕʨ̑/ (n)
jeunesse
  cecha tego, co młode; cecha tego, kto jest młody
jeunesse, adolescence
  okres życia pomiędzy dzieciństwem a dorosłością

młody /ˈmwɔdɨ/ (adj)
neuf
  niedawno wyrosły
jeune, jeunot
  znajdujący się w okresie między dzieciństwem a dorosłością

młody /ˈmwɔdɨ/ (n)
petit gars
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) o osobie młodszej od pozostałych
marié
  (potocznie, potoczny) (zobacz) pan młody

młodzieniec /mwɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
jeune homme
  (książkowy) młody mężczyzna

młodzieńczy /mwɔˈʥ̑ɛ̇̃j̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
juvénile
  właściwy młodym ludziom

młodzież /ˈmwɔʥ̑ɛʃ/ (n)
jeunesse
  młodzi ludzie

młoteczek /mwɔˈtɛʧ̑ɛk/ (n)
marteau, malleus
  (anatomia, anatomiczny) jedna z trzech kosteczek słuchowych w uchu środkowym

młotek /ˈmwɔtɛk/ (n)
marteau
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie służące do uderzania, najczęściej do przybijania gwoździ

młyn /mwɨ̃n/ (n)
mêlée
  (sport, sportowy) formacja zawodników w rugby
moulin
  budynek, w którym zboże miele się na mąkę
meule, moulin
  maszyna do rozdrabniania lub miażdżenia twardych materiałów

młynarka /mwɨ̃ˈnarka/ (n)
meunière
  kobieta, która miele mąkę w młynie

młynarski /mwɨnˈarski/ (adj)
meunier
  związany z młynarstwem albo młynarzem

młynarz /ˈmwɨ̃naʃ/ (n)
meunier
  człowiek, który miele mąkę w młynie

młócić /mwˈutɕitɕ/ (v)
battre
  (rolnictwo, rolniczy) łuskać ziarna z kłosów, strąków używając do tego cepów lub maszyn

mściciel /ˈm̥ʲɕʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
vengeur
  osoba dokonująca zemsty, mszcząca się

mżawka /ˈmʒafka/ (n)
bruine, crachin
  (meteorologia, meteorologiczny) bardzo drobny opad, składający się z kropelek wody o średnicy poniżej 0,5 mm;

mżysty /mʒˈɨstɨ/ (adj)
bruineux
  (meteorologia, meteorologiczny) obfity w mżawkę

na bezrybiu i rak ryba /ˌna‿bɛzˈrɨbʲju i‿ˈrak ˈrɨba/ (proverb)
faute de grives on mange des merles
  trzeba zadowolić się tym, co jest dostępne

na głos /na ɡwˈɔs/ (adv)
à voix haute
  tak, że wyraźnie słychać

na koszt firmy /na‿ˈkɔʃt ˈfʲirmɨ/ (adv)
aux frais de la maison
  o poczęstunku, który jest fundowany przez restauratora

na pewno /na‿ˈpɛvnɔ/ (adv)
sûrement
  z całą pewnością, bez wątpliwości

na pierwszy rzut oka /na‿ˈpʲjɛrfʃɨ ˈʒut ˈɔka/
au premier abord, à première vue
  o wstępnej, pochopnej ocenie: na oko, pozornie, bez głębszej analizy

na przykład /na‿ˈpʃɨkwat/
par exemple
  … poprzedzająca wyliczenie przykładów

na rzecz /na ʒˈɛtʃ/
en faveur de, pour
  …używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności

na szczęście /na‿ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (adv)
par bonheur
  szczęśliwie, fartownie

na temat /na tˈɛmat/
à, au sujet, sur, à propos
  o czymś

na wszelki wypadek /na‿ˈfʃɛlʲci vɨˈpadɛk/ (idiom)
au cas où
  przewidując wszelkie możliwe okoliczności, zabezpieczając się przed czymś niespodziewanym

na wynos /na‿ˈvɨ̃nɔs/ (adj)
à emporter
  o daniach, napojach: taki, który można wziąć ze sobą

na zdrowie /na‿ˈzdrɔvʲjɛ/ (interjection)
santé, à votre santé
  zwrot używany przed toastem
à ton votre souhait
  zwrot używany w stosunku do kogoś, kto właśnie kichnął

na święty nigdy /na‿ˈɕfʲjɛ̃ntɨ ˈɲiɡdɨ/ (adv)
la semaine de quatre jeudis
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) o terminie bardzo odległym, poza wszelką możliwością realizacji

nabywać /nabˈɨvatɕ/ (v)
acquérir, acheter
  (handel, handlowy) otrzymywać w posiadanie poprzez kupno lub wymianę
acquérir
  dochodzić do czego

nabywca /naˈbɨfʦ̑a/ (n)
acquéreur
  osoba, która coś nabywa lub nabyła poprzez kupno

nabłonek /nabwˈɔnɛk/ (n)
épithélium
  (anatomia, anatomiczny) tkanka, która okrywa skórę oraz błony wyściełające jamy narządów i przewodów organizmu

naciągaczka /nˌatɕɔŋɡˈatʃka/ (n)
tapeuse
  kobieta, która naciąga, wykorzystuje (zazwyczaj finansowo); wyzyskiwaczka

naciągać /natɕˈɔŋɡatɕ/ (v)
bander, tendre
  napinać przez ciągnięcie
carotter
  osiągać co czyimś kosztem
tendre
  powodować nadwerężenie mięśni
infuser
  o płynie nabierać właściwości

nacięcie krocza /natɕˈɛɲtɕɛ krˈɔtʃa/ (n)
épisiotomie
  (medycyna, medyczny) zabieg ginekologiczno-położniczy stosowany często podczas porodu, polegający na nacięciu krocza w celu ochrony przed samoczynnym pęknięciem krocza i ułatwienia porodu;

nacjonalista /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲista/ (n)
nationaliste
  (pejoratywnie, pejoratywny) zwolennik nacjonalizmu

nacjonalistka /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲistka/ (n)
nationaliste
  zwolenniczka nacjonalizmu

nacjonalistyczny /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
nationaliste
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z nacjonalizmem lub nacjonalistami, dotyczący nacjonalizmu lub nacjonalistów

nacjonalizm /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥/ (n)
nationalisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia społeczno-polityczna i postawa uznająca naród za najwyższe dobro;

naczelnik /natʃˈɛlɲik/ (n)
chef
  osoba stojąca na czele instytucji lub organizacji

naczelny /natʃˈɛlnɨ/ (n)
primate
  (zoologia, zoologiczny) zwykle w lm Primates, przedstawiciel rzędu ssaków charakteryzujących się najlepiej rozwiniętym mózgiem;

naczyniak krwionośny /naˈʧ̑ɨ̃ɲak ːr̥fʲjɔ̃ˈnɔɕnɨ/ (n)
hémangiome
  łagodny nowotwór z naczyń krwionośnych

naczynie krwionośne /natʃˈɨɲʲɛ krfʲɔnˈɔɕnɛ/ (n)
vaisseau sanguin, vaisseau
  (anatomia, anatomiczny) narząd przenoszący krew, stanowiący element układu krążenia

naczyniowy /ˌnaʧ̑ɨ̃ˈɲɔvɨ/ (adj)
vasculaire
  dotyczący naczynia, np. chłonnego lub krwionośnego

nadajnik /nadˈajɲik/ (n)
émetteur
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zamieniające doprowadzone doń informacje na fale elektromagnetyczne i przesyłające je dalej do odbiornika

nadal /ˈnadal/ (adv)
encore
  w dalszym ciągu, dalej, wciąż jeszcze

nadawca /naˈdafʦ̑a/ (n)
expéditeur
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) ktoś wysyłający list, przekaz, przesyłkę
émetteur
  ten, kto nadaje komunikat, wiadomość

nadbrzusze /nadˈbʒuʃɛ/ (n)
épigastre
  (anatomia, anatomiczny) górna okolica brzucha;

nadchodzić /natˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
survenir
  idąc, przybywać do określonego miejsca
  o zjawiskach atmosferycznych: zbliżać się, nadciągać

nadciśnienie /nˌattɕiɕɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
hypertension
  (medycyna, medyczny) wzrost ciśnienia tętniczego krwi ponad wartości uznawane za normalne

naddźwiękowy /ˌnadʲʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
supersonique
  poruszający się szybciej niż dźwięk (w powietrzu)

nadgarstek /nadˈɡarstɛk/ (n)
poignet
  (anatomia, anatomiczny) część ręki pomiędzy przedramieniem a dłonią;

nadgarstkowy /nˌadɡarstkˈɔvɨ/ (adj)
carpien
  (anatomia, anatomiczny) związany z nadgarstkiem, dotyczący nadgarstka

nadir /ˈnadʲir/ (n)
nadir
  (astronomia, astronomiczny) punkt na sferze niebieskiej, położony naprzeciwko zenitu;

nadkonsumpcja /ˌnatkɔ̃w̃ˈsũmpʦ̑ʲja/ (n)
surconsommation
  (socjologia, socjologiczny) zjawisko masowego wydawania pieniędzy ponad możliwości finansowe

nadludzki /nadˈluʦ̑ʲci/ (adj)
surhumain
  taki, który przekracza ludzkie siły i wytrzymałość

nadmiar /ˈnadmʲjar/ (n)
excès, profusion, surabondance, surplus
  zbyt duża ilość lub liczba czegoś

nadmierny /nadˈmʲjɛrnɨ/ (adj)
excessif
  taki, który (swoją intensywnością, rozmiarem) przekracza miarę, normę

nadnaturalny /ˌnadnatuˈralnɨ/ (adj)
surnaturel
  który wykracza ponad to, co jest naturalne

nadnercze /nadˈnɛrʧ̑ɛ/ (n)
glande surrénale, surrénale
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w sąsiedztwie nerek;

nadprzewodnictwo /ˌnatpʃɛvɔdʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
supraconductivité
  (fizyka, fizyczny) stan materiału polegający na zerowym oporze elektrycznym osiągany w niskiej temperaturze;

nadrząd /nˈadʒɔnt/ (n)
superordre
  (biologia, biologiczny) (systematyka) jednostka obejmująca rzędy

nadsiarczan /natɕˈartʃan/ (n)
persulfate
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól kwasu nadtlenodisiarkowego

nadstępka /natstˈɛmpka/ (n)
carlingue
  element szkieletu żaglowca, belka przymocowana od góry do stępki na części jej długości rozkładająca ciężar masztu

nadużycie /nˌaduʒˈɨtɕɛ/ (n)
abus
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie lub czyn niezgodne z prawem

nadużywać /ˌnaduˈʒɨvaʨ̑/ (v)
abuser
  używać w nadmiarze, przesadzać

nadwaga /nadˈvaɡa/ (n)
surpoids
  (medycyna, medyczny) nadmierna masa ciała, nagromadzenie tkanki tłuszczowej w organizmie przekraczające optymalne ilości zdrowotne;

nadwyżka /nadvˈɨʃka/ (n)
surplus
  ilość lub liczba czegoś ponad to, co planowane albo konieczne

nadwzroczność /nadvzrˈɔtʃnɔɕtɕ/ (n)
hypermétropie
  (medycyna, medyczny) druga obok krótkowzroczności najczęściej spotykana wada refrakcyjna wzroku objawiająca się złym widzeniem przedmiotów znajdujących się blisko;

nadzieja /naˈʥ̑ɛ̇ja/ (n)
espoir, espérance
  oczekiwanie spełnienia się upragnionej rzeczy; wiara, że to się wydarzy
  osoba, rzecz, działanie, z którym wiążemy oczekiwania, pragnienia

nadzorca /nadʑˈɔrtsa/ (n)
surveillant
  ktoś, kto nadzoruje coś lub kogoś

nadzorować /ˌnadzɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
surveiller, chaperonner, veiller
  sprawować kontrolę nad czymś

nadświetlny /natɕfʲˈɛtlnɨ/ (adj)
supraluminique
  (fizyka, fizyczny) poruszający się szybciej niż światło (najczęściej: w próżni)

nafta /ˈnafta/ (n)
kérosène
  (chemia, chemiczny) ciekła frakcja ropy naftowej będąca mieszaniną węglowodorów, żółtawa, palna ciecz, stosowana dawniej do celów oświetleniowych, obecnie jako paliwo lotnicze, rozpuszczalnik oraz w kosmetyce;

naftalen /naˈftalɛ̃n/ (n)
naphtalène, naphtaline
  (chemia, chemiczny) węglowodór występujący w temperaturze pokojowej w postaci białych i krystalicznych płatków;

naga prawda /ˈnaɡa ˈpravda/ (n)
vérité nue
  (przenośnie, przenośnia) prawda, fakt zawierający najistotniejszą treść; fakt pozbawiony ozdobników, uzupełnień, zbędnych dodatków

naganny /naɡˈannɨ/ (adj)
blâmable
  taki, który zasługuje na naganę

nagi /ˈnaɟi/ (adj)
nu, dénudé
  bez ubrania na sobie ubrania, rozebrany do naga

nagietek /naˈɟɛtɛk/ (n)
souci
  (botanika, botaniczny) Calendula, rodzaj roślin z rodziny astrowatych liczący około 20 gatunków;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

nagle /ˈnaɡlɛ/ (adv)
soudain, tout à coup
  w nieoczekiwany i gwałtowny sposób

nagradzać /naɡrˈadʑatɕ/ (v)
récompenser, rémunérer
  przekazywać zadośćuczynienie za trudy, poniesione straty
couronner, primer
  przyznawać nagrodę

nagranie /naˈɡrãɲɛ/ (n)
enregistrement
  zapis dźwięku lub obrazu taki, że można później znowu zobaczyć ten obraz lub posłuchać tego dźwięku

nagroda /naˈɡrɔda/ (n)
prix, récompense
  wyróżnienie lub wynagrodzenie za dokonany czyn lub pracę

nagrywarka /ˌnaɡrɨˈvarka/ (n)
graveur
  (informatyka, informatyczny) urządzenie służące do zapisywania danych na płytach CD lub DVD;

nagrywać /naˈɡrɨvaʨ̑/ (v)
enregistrer
  rejestrować obraz, dźwięk lub informację na nośniku

nagły /ˈnaɡwɨ/ (adj)
soudain, subit
  taki, który dzieje się nagle, niespodziewanie, raptownie, szybko, znienacka

nagłówek /naˈɡwuvɛk/ (n)
en-tête, titre
  wyróżniony napis umieszczony nad tekstem

nahda /ˈnaγda/ (n)
Nahda, nahda
  (historia, historyczny, historycznie) odrodzenie kulturalne zapoczątkowane w Egipcie w XIX wieku, następnie rozprzestrzenione na kraje Lewantu (Liban, Syria, Palestyna, później Irak)

naigrawać się /nˌaiɡrˈavatɕ ɕɛ/ (v)
se moquer
  złośliwie żartować z kogoś lub czegoś

naiwniaczka /nˌaivɲʲˈatʃka/ (n)
naïve
  (potocznie, potoczny) kobieta naiwna

naiwnie /naˈ<sup>j</sup>ivʲɲɛ/ (adv)
naïvement
  w sposób naiwny; łatwowiernie, zbyt ufnie

naiwność /naˈ<sup>j</sup>ivnɔɕʨ̑/ (n)
naïveté, simplicité, ingénuité, jobarderie
  bycie naiwnym, nadmierna szczerość, łatwowierność

naiwny /naˈ<sup>j</sup>ivnɨ/ (adj)
naïf
  taki, który jest pełen prostoty, łatwowierności, naiwności

najem /nˈajɛm/ (n)
bail, location
  oddanie komuś albo przyjęcie od kogoś określonej własności za umówioną zapłatę do czasowego użytkowania

najemnik /naˈjɛ̃mʲɲik/ (n)
mercenaire journalier
  (rzadki, rzadko używany) pracownik, pracujący zwykle dorywczo dla różnych pracodawców, pracownik najemny

najeżdżać /naˈjɛʒʤ̑aʨ̑/ (v)
envahir
  dokonywać inwazji

najpierw /ˈnajpʲjɛrf/ (adv)
d'abord
  przedtem, na początku, jako pierwsze w kolejności

najądrze /najˈɔndʒɛ/ (n)
épididyme
  (anatomia, anatomiczny) narząd płciowy męski wewnętrzny, przylegający od góry do jądra;

nakłaniać /nakwˈaɲʲatɕ/ (v)
inciter
  wywierać na kogoś wpływ, by coś wykonał

nalegać /nalˈɛɡatɕ/ (v)
insister
  mocno lub uparcie domagać się

nalewka /naˈlɛfka/ (n)
liqueur, piquette
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) alkoholowy napój przygotowany z owoców, ziół, korzeni, zalanych spirytusem

naleśnik /naˈlɛɕɲik/ (n)
crêpe, pancake
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) cienki placek z rzadkiego ciasta, z mąki, mleka i jaj, smażony na patelni, podawany zwykle z nadzieniem, zwinięty w rulonik lub złożony w rożek;

należeć /naˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
falloir
  (tylko forma bezosobowa) należy = wypada, powinno się
faire partie
  być członkiem jakiejś organizacji, społeczności, elementem zbioru
appartenir
  być w posiadaniu czyimś

należy /naˈlɛʒɨ/ (v)
il convenir de, il falloir
  powinno się; warto, trzeba, wypada

nalot /ˈnalɔt/ (n)
raid aérien
  (wojskowość, wojskowy) atak powietrzny samolotów lub helikopterów na określony cel;

namaszczenie /nˌamaʃtʃˈɛɲʲɛ/ (n)
onction
  (rzeczownik odczasownikowy) od: namaścić

namawiać /nãˈmavʲjäʨ̑/ (v)
inciter
  nakłaniać kogoś do czegoś; przekonywać kogoś, zachęcać

namibijski /ˌnãmʲiˈbʲijsʲci/ (adj)
namibien
  odnoszący się do państwa Namibia

namiot /ˈnãmʲjɔt/ (n)
tente
  (turystyka, turystyczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj przenośnego schronienia z impregnowanej tkaniny, używanego przez jedną lub więcej osób;

namiętnie /nãˈmʲjɛ̃ntʲɲɛ/ (adv)
passionnément
  w sposób namiętny; w sposób wywołujący pożądanie lub świadczący o pożądaniu

namiętny /nãˈmʲjɛ̃ntnɨ/ (adj)
passionnel
  o uczuciach, gestach, zachowaniach: pełen gwałtowności, namiętności, intensywności
zélé
  żarliwy, pełen pasji, zamiłowania do czegoś

namurski /namˈurski/ (adj)
namurois
  związany z Namurem, dotyczący Namuru, pochodzący z Namuru

namysł /nˈamɨsw/ (n)
réflexion
  rozważenie czegoś w myślach

nancejski /nantsˈɛjski/ (adj)
nancéen, nancéien
  związany z Nancy, dotyczący Nancy

nandu /ˈnãndu/ (n)
nandou
  (ornitologia, ornitologiczny) Rhea, szybki i duży nielot przypominający strusia;

nanometr /nãˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
nanomètre
  jednostka długości równa jednej miliardowej metra

nantejczyk /nantˈɛjtʃɨk/ (n)
Nantais
  mieszkaniec Nantes

nantejka /nantˈɛjka/ (n)
Nantaise
  mieszkanka Nantes

nantejski /nantˈɛjski/ (adj)
nantais
  związany z Nantes, dotyczący Nantes

naos /nˈaɔs/ (n)
naos
  (architektura, architektoniczny) wewnętrzna część świątyni greckiej

napadać /napˈadatɕ/ (v)
attaquer, assaillir
  dokonywać napadu, niespodziewanie uderzać na coś lub na kogoś

napadowa nocna hemoglobinuria /nˌapadˈɔva nˈɔtsna xˌɛmɔɡlˌɔbʲinˈurja/ (n)
hémoglobinurie paroxystique nocturne
  (medycyna, medyczny) rzadkie schorzenie erytrocytów objawiające się brakiem czynników broniących przed ich rozpadem;

napalm /ˈnapalm/ (n)
napalm
  (chemia, chemiczny) substancja stosowana do zagęszczania lekkich paliw ciekłych w celu zwiększenia ich skuteczności jako bojowych środków zapalających; także gotowa zagęszczona mieszanina paliwowa;

napar /ˈnapar/ (n)
infusion
  spożywczy, leczniczy lub kosmetyczny płyn otrzymywany po zalaniu ziela (niekiedy owoców, kwiatów) gorącą wodą;

napastnik /naˈpastʲɲik/ (n)
avant
  (sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnik mający za zadanie strzelać bramki;
attaqueur
  strona atakująca, osoba dokonująca napaści

napełniać /naˈpɛwʲɲäʨ̑/ (v)
remplir, emplir
  sprawiać, że coś staje się pełne
  zajmować wszystkie wolne miejsca, np. w teatrze, na stadionie, na parkingu
emplir
  mieć coraz mniej wolnego miejsca wskutek zajęcia go przez coś

napisać /naˈpʲisaʨ̑/ (v)
écrire
  wyrazić coś słowami na piśmie

napisy /napˈisɨ/ (n)
sous-titres
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) tekst wyświetlany na ekranie podczas projekcji filmu lub nadawania programu telewizyjnego w celu przetłumaczenia dialogów lub udostępnienia ich osobom niedosłyszącym;

napiwek /naˈpʲivɛk/ (n)
pourboire, pourliche
  pieniądze dodawane przez klienta do właściwej opłaty za usługę;

napletek /naˈplɛtɛk/ (n)
prépuce
  (anatomia, anatomiczny) fałd skórny osłaniający częściowo lub całkowicie żołądź prącia;

napoleon /nˌapɔlˈɛɔn/ (n)
napoléon
  (numizmatyka, numizmatyczny) dawna złota moneta francuska;

napoleoński /nˌapɔlɛˈɔɲski/ (adj)
napoléonien
  dotyczący życia i polityki Napoleona, charakterystyczny, typowy dla Napoleona, taki jak u Napoleona

napotny /naˈpɔtnɨ/ (adj)
sudorifique
  (medycyna, medyczny) taki, który powoduje intensywniejsze pocenie

naprawa /naˈprava/ (n)
réparation, dépannage, raccommodage, rafistolage
  doprowadzanie czegoś do właściwego stanu, użyteczności, porządku; usuwanie błędów

naprawdę /naˈpravdɛ/ (particle)
vraiment
  …potwierdzająca, że coś jest zgodne z prawdą, z rzeczywistością

naprawianie /ˌnapraˈvʲjä̃ɲɛ/ (n)
réparation
  (rzeczownik odczasownikowy) od: naprawiać

naprawiać /naˈpravʲjäʨ̑/ (v)
réparer, arranger, raccomoder
  likwidować, usuwać uszkodzenia; ponownie doprowadzić coś do użyteczności

naproksen /naˈprɔksɛ̃n/ (n)
naproxène
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna kwasu propionowego;

napuszony /nˌapuʃˈɔnɨ/ (adj)
gonflé
  pełen pychy
affecté
  rażący przesadą, sztucznością

napój /ˈnapuj/ (n)
boisson
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płyn przeznaczony do picia;

napływać /napwˈɨvatɕ/ (v)
parvenir
  być dostarczanym gdzieś
affluer
  przybywać tłumnie
  płynąc, gromadzić się gdzieś

narbonka /narbˈɔŋka/ (n)
Narbonnaise
  mieszkanka Narbony

narbończyk /narbˈɔɲtʃɨk/ (n)
Narbonnais
  mieszkaniec Narbony

narboński /narbˈɔɲski/ (adj)
narbonnais
  związany z Narboną, dotyczący Narbony

narciarka /narʲˈʨ̑arka/ (n)
skieuse
  forma żeńska od: narciarz

narciarstwo /narʲˈʨ̑arstfɔ/ (n)
ski
  dyscyplina sportowa obejmująca biegi, skoki, zjazdy na nartach;

narciarz /ˈnarʲʨ̑aʃ/ (n)
skieur
  (sport, sportowy) osoba jeżdżąca na nartach – po śniegu lub wodzie; także: zawodnik uprawiający narciarstwo

narcystycznie /nˌartsɨstˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
narcissiquement
  w sposób narcystyczny

narcyz /ˈnarʦ̑ɨs/ (n)
narcisse
  (botanika, botaniczny) Narcissus L., rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
  (potocznie, potoczny) kwiat rośliny (1.2)

narcyzm /nˈartsɨzm/ (n)
narcissisme
  (psychologia, psychologiczny) cecha charakteru polegająca na samouwielbieniu i bezkrytycznym stosunku do swojej osoby

nard /nart/ (n)
nard
  (botanika, botaniczny) nazwa roślin z rodzaju kozłek, głównie kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis), nardu celtyckiego (Valeriana celtica), a także nardu indyjskiego (Nardostachys Jatamansi), znanych od starożytności, stosowanych do produkcji pachnideł oraz jako składnik mieszanek leczniczych
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) olejek eteryczny uzyskiwany z nardu (1.2) używany w przemyśle farmaceutycznym i perfumeryjnym

narkolepsja /nˌarkɔlˈɛpsja/ (n)
narcolepsie
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na nadmiernej senności w ciągu dnia i napadach krótkiego oraz niekontrolowanego snu;

narkoman /narˈkɔ̃mãn/ (n)
toxicomane
  osoba uzależniona od narkotyków

narkomania /ˌnarkɔ̃ˈmãɲja/ (n)
toxicomanie
  nałóg związany z ciągłą potrzebą zażywania narkotyków;

narkoza /narˈkɔza/ (n)
anesthésique
  (medycyna, medyczny) środek stosowany do wywołania (1.1)
narcose
  stan uśpienia spowodowany zastosowaniem (1.1)

narodowość /ˌnarɔˈdɔvɔɕʨ̑/ (n)
nationalité
  przynależność do określonego narodu (np. polskiego, niemieckiego, rosyjskiego), poczucie przynależności do narodu;

narodowy /ˌnarɔˈdɔvɨ/ (adj)
national
  charakterystyczny dla danego narodu (lub kraju zamieszkiwanego przez dany naród), związany z danym narodem lub krajem

narodziny /ˌnarɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
naissance
  akt przyjścia na świat potomstwa, dziecka

naruszać /naˈruʃaʨ̑/ (v)
toucher
  ujmować pewną część z całości
transgresser, violer
  zakłócać porządek, postępować wbrew regułom lub prawu

narzeczona /ˌnaʒɛˈʧ̑ɔ̃na/ (n)
fiancée
  kobieta, która jest w stanie narzeczeństwa, jest zaręczona

narzeczony /nˌaʒɛtʃˈɔnɨ/ (n)
fiancé
  mężczyzna w okresie narzeczeństwa

narzuta /naʒˈuta/ (n)
couvre-lit
  nakrycie na łóżko, tapczan, kanapę, często ozdobne

narzędnik /naˈʒɛ̃ndʲɲik/ (n)
instrumental, cas instrumental
  (gramatyka) piąty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (z) kim? (z) czym?;

narzędzie /naˈʒɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (n)
instrument, outil
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy służący do wykonywania danej czynności lub zadania
instrument
  (przenośnie, przenośnia) osoba wykorzystywana bez swojej wiedzy
outil, instrument
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zazwyczaj trzymane w ręku, służące do wykonywania danej czynności lub zadania;

naród /ˈnarut/ (n)
nation, peuple
  grupa ludzi, których łączy wspólna kultura, język, religia, historia lub pochodzenie etniczne;

nasienny /naɕˈɛnnɨ/ (adj)
spermatique
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący nasienia męskiego

nasiono /naˈɕɔ̃nɔ/ (n)
graine
  (botanika, botaniczny) organ roślin nasiennych składający się z zarodka, tkanki zapasowej i łupiny nasiennej;

naskórek /naˈskurɛk/ (n)
épiderme
  najbardziej zewnętrzna warstwa skóry;

naskórkowy /nˌaskurkˈɔvɨ/ (adj)
épidermique
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący naskórka

nastawny /nastˈavnɨ/ (adj)
orientable
  możliwy do nastawienia

nastolatek /ˌnastɔˈlatɛk/ (n)
adolescent
  chłopiec w wieku od jedenastu do dziewiętnastu lat

nastrojowy /nˌastrɔjˈɔvɨ/ (adj)
douillet, romantique
  dający miły, intymny nastrój

nastrój /ˈnastruj/ (n)
humeur
  (psychologia, psychologiczny) utrzymujący się jakiś czas stan psychiczny;
ambiance
  wrażenia emocjonalne charakterystyczne dla danego utworu, filmu czy miejsca

nasturcja /naˈsturʦ̑ʲja/ (n)
capucine
  (botanika, botaniczny) Tropaeolum, rodzaj roślin z rodziny nasturcjowatych;

następca /naˈstɛ̃mpʦ̑a/ (n)
successeur, descendant
  ktoś obejmujący, dziedziczący po kimś jakąś funkcję, posadę, urząd itp.

następnie /naˈstɛ̃mpʲɲɛ/ (adv)
ensuite, puis, après
  później, w chwili następnej

następujący /nˌastɛmpujˈɔntsɨ/ (adj)
suivant
  taki, który następuje, który będzie zaraz wymieniony

nasycony /nˌasɨtsˈɔnɨ/ (adj)
saturé
  (chemia, chemiczny) zawierający największą ilość czystej substancji
rassasié
  pełen czego; będący w stanie sytości

nasz /naʃ/ (pronoun)
notre, nôtre, à nous
  1. (osoba) lm (należący do nas lub mający związek z nami)

naszyjnik /naˈʃɨjɲik/ (n)
collier
  (rzemiosło, rzemieślniczy) (jubilerstwo, jubilerski) element biżuterii w postaci ozdoby na szyję;

natręt /ˈnatrɛ̃nt/ (n)
gêneur, importun
  człowiek natrętny, nahalny, narzucający się, niemile widziany

natura /naˈtura/ (n)
nature
  przyroda i wszystko, co w niej zachodzi z wyłączeniem produktów działalności człowieka;

naturalista /ˌnaturaˈlʲista/ (n)
naturaliste
  (literacko) pisarz, który tworzy w nurcie naturalizmu literackiego

naturalizacja /ˌnaturalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
naturalisation
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie cudzoziemcowi obywatelstwa państwa, na terytorium którego się osiedlił;

naturalizm /ˌnatuˈralʲism̥/ (n)
naturalisme
  (filozofia, filozoficzny) kierunek usiłujący tłumaczyć wszystkie zjawiska działaniem praw natury;
  (książkowy) uwypuklenie czegoś brutalnego
  (literacko) (sztuka) kierunek powstały we Francji w XIX w., zakładający jak najwierniejsze ukazywanie życia, podkreślający czynniki biologiczne towarzyszące człowiekowi; ;
  (pedagogika, pedagogiczny) kierunek oparty na założeniu, że pracę wychowawczą należy przystosować do psychologicznej natury dziecka
  (socjologia, socjologiczny) kierunek zakładający, że społeczeństwo jest integralną częścią przyrody, a jej prawa rządzą procesami społecznymi;

naturalnie /ˌnatuˈralʲɲɛ/ (adv)
naturellement
  w sposób naturalny, zgodnie z naturą

naturalność /ˌnatuˈralnɔɕʨ̑/ (n)
naturalité
  cecha tego, co naturalne

naturalny /ˌnatuˈralnɨ/ (adj)
naturel
  charakterystyczny dla natury
  najbardziej powszechny, zwykły
  wykonany z surowców występujących w naturze

natychmiast /naˈtɨxmʲjast/ (adv)
immédiatement, aussitôt, tout de suite, en deudeu, fissa, illico
  bardzo szybko, bez zwłoki

nauczka /naˈutʃka/ (n)
leçon
  przestroga na przyszłość powstała w wyniku przykrego doświadczenia

nauczyciel /ˌna<sup>w</sup>uˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
professeur, enseignant, maître, instituteur
  osoba zajmująca się nauczaniem;

nauczycielka /ˌna<sup>w</sup>uʧ̑ɨˈʨ̑ɛlka/ (n)
maîtresse
  (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) kobieta, która zajmuje się nauczaniem

nauka /naˈ<sup>w</sup>uka/ (n)
étude, enseignement, instruction
  proces uczenia (siebie lub kogoś)
science
  usystematyzowana, wielokrotnie rzeczowo weryfikowana i rzetelna wiedza;

nauki polityczne /naˈ<sup>w</sup>uci ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑nɛ/ (n)
science politique
  nauki zajmujące się problemami dotyczącymi polityki oraz zdobywaniem i sprawowaniem władzy w państwie;

naukowiec /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
scientifique
  człowiek zajmujący się nauką;

naukowy /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvɨ/ (adj)
scientifique
  związany z nauką

nawa /ˈnava/ (n)
nef
  (architektura, architektoniczny) główna, wydzielona dla wiernych część kościoła pomiędzy kruchtą, przy wejściu, a prezbiterium;

nawarski /navˈarski/ (adj)
navarrais
  związany z Nawarrą, dotyczący Nawarry, pochodzący z Nawarry

nawałnica /ˌnavawʲˈɲiʦ̑a/ (n)
tempête
  (książkowy) gwałtowna burza połączona z silnym wiatrem

nawet /ˈnavɛt/ (particle)
même, voire
  …wyrażająca zdziwienie mówiącego wywołane jakąś nietypową lub nieoczekiwaną sytuacją

nawias /ˈnavʲjas/ (n)
parenthèse
  (termin typograficzny) (matematyka, matematyczny) parzysty znak graficzny w postaci łuków lub klamer zwróconych w przeciwne strony, który grupuje lub wyodrębnia tekst lub symbole i pełni pewną umowną rolę – piśmienniczą, matematyczną, programistyczną, w zapisie chemicznym itp.;
  (termin typograficzny) każdy z dwóch łuków będących elementem nawiasu (1.1)

nawierzchnia /naˈvʲjɛʃxʲɲa/ (n)
revêtement
  górna część drogi, placu, chodnika;

nawilżać /naˈvʲilʒaʨ̑/ (v)
humecter, humidifier, hydrater
  nasycać coś wilgocią; sprawiać, że powierzchnia czegoś staje się lekko wilgotna

nawyk /ˈnavɨk/ (n)
habitude, accoutumance
  (psychologia, psychologiczny) nabyta skłonność do mechanicznego wykonywania jakiejś czynności, wynikająca z częstego jej wykonywania, także: sama ta czynność;

nawzajem /naˈvzajɛ̃m/ (adv)
l'un l'autre, mutuellement, réciproquement
  o wykonywaniu czynności przez podmiot zbiorowy każdy tak samo dla innego
de même, pareillement
  przy podziękowaniu za życzenia używany do życzenia tego samego życzącemu

nazajutrz /naˈzajuṭʃ/ (adv)
le lendemain
  (książkowy) na drugi dzień, kolejnego dnia

nazarejczyk /nˌazarˈɛjtʃɨk/ (n)
Nazaréen, Nazôréen
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (dawniej, dawny) Jezus Chrystus

nazaretański /nˌazarɛtˈaɲski/ (adj)
nazaréen
  odnoszący się do Nazaretu, związany z Nazaretem

nazista /naˈʑista/ (n)
nazi, naziste
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik nazizmu

nazizm /ˈnaʑism̥/ (n)
nazisme
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna i ideologia państwowa III Rzeszy niemieckiej, charakteryzująca się m.in. nacjonalizmem, rasizmem, antykomunizmem, antyparlamentaryzmem, korporacjonizmem i kultem wodza;

nazwa /ˈnazva/ (n)
nom, dénomination, appellation
  wyraz lub termin określający coś

nazwisko /naˈzvʲiskɔ/ (n)
nom, nom de famille
  nazwa własna rodziny, do której dana osoba należy;

nazywać /naˈzɨvaʨ̑/ (v)
appeler, nommer
  określać nazwą, mianem

nazywać rzeczy po imieniu /naˈzɨvaʥ̑ ˈʒɛʧ̑ɨ ˌpɔ‿ĩˈmʲjɛ̇̃ɲu/ (v)
appeler un chat un chat, appeler les choses par leur nom
  mówić szczerze, bez ogródek

nałóg /ˈnawuk/ (n)
vice
  (medycyna, medyczny) chroniczna potrzeba dostarczania szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem;
  zakorzeniony nawyk lub upodobanie zazwyczaj oceniane negatywnie

naśladowca /nˌaɕladˈɔftsa/ (n)
imitateur
  osoba, która kogoś naśladuje, wzoruje się na kimś

naśladownictwo /nˌaɕladɔvɲˈitstfɔ/ (n)
imitation, mimétisme, suivisme
  naśladowanie kogoś, wzorowanie się na kimś

neapolitanka /ˌnɛapɔlʲiˈtãnka/ (n)
Napolitaine
  mieszkanka Neapolu

neapolitańczyk /ˌnɛapɔlʲiˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Napolitain
  mieszkaniec Neapolu

nefrektomia /nˌɛfrɛktˈɔmja/ (n)
néphrectomie
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie nerki;

nefrolog /nɛfˈrɔlɔk/ (n)
néphrologue
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób nerek
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka nefrologii

negacja /nɛˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
négation
  zaprzeczenie, przeciwieństwo

negatywny /ˌnɛɡaˈtɨvnɨ/ (adj)
négatif
  niekorzystny dla kogoś, zły, niewłaściwy

negliż /nˈɛɡliʃ/ (n)
négligée
  niekompletny, niedbały ubiór, dzienna lub nocna bielizna
  rodzaj ubioru nocnego

negować /nɛˈɡɔvaʨ̑/ (v)
nier
  zaprzeczać

nekrolog /nɛˈkrɔlɔk/ (n)
nécrologie
  afisz z zawiadomieniem o czyjejś śmierci i terminie pogrzebu
  notatka prasowa lub artykuł poświęcony zmarłej osobie;

nekromancja /nˌɛkrɔmˈantsja/ (n)
nécromancie
  (ezoteryka) wróżenie polegające na wywoływaniu duchów zmarłych w celu uzyskania od nich wiedzy o przyszłości;

nekropolia /nˌɛkrɔpˈɔlja/ (n)
nécropole
  (książkowy) wielki i zwykle zabytkowy cmentarz, na którym pochowane są słynne osoby i znane rody

nektarynka /ˌnɛktaˈrɨ̃nka/ (n)
nectarine
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Prunus persica var. nucipersica, Prunus persica var. nectarina odmiana brzoskwini zwyczajnej o owocach z gładką skórką;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc nektarynki (1.1)

neo- /ˈnɛɔ/ (prefix)
néo-
  nowy, niedawny

neodarwinistyczny /nˌɛɔdˌarviɲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
néo-darwinien
  związany z neodarwinizmem

neodym /nɛˈɔdɨ̃m/ (n)
néodyme
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nd i liczbie atomowej 60;

neofaszysta /ˌnɛɔfaˈʃɨsta/ (n)
néofasciste
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik neofaszyzmu

neofaszyzm /ˌnɛɔˈfaʃɨsm̥/ (n)
néofascisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) współczesna doktryna polityczna lub ideologia, nawiązująca do faszyzmu;

neogotycki /nˌɛɔɡɔtˈɨtski/ (adj)
néogothique
  wykorzystujący elementy charakterystyczne dla gotyku

neogotyk /nˌɛɔɡˈɔtɨk/ (n)
néogothique
  (sztuka) (architektura, architektoniczny) nawiązywanie do gotyku w architekturze i sztuce

neoliberalizm /nˌɛɔlˌibɛrˈalizm/ (n)
néolibéralisme
  (ekonomia, ekonomiczny) nurt we współczesnej myśli ekonomicznej głoszący zasady liberalizmu gospodarczego i wolnego rynku przy ograniczonej do minimum ingerencji państwa w gospodarkę;

neolit /nɛˈɔlʲit/ (n)
Néolithique
  (historia, historyczny, historycznie) końcowy okres epoki kamienia

neolityczny /ˌnɛɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
néolithique
  żyjący/mający miejsce w neolicie lub pochodzący/wywodzący się z niego

neologizm /ˌnɛɔˈlɔɟism̥/ (n)
néologisme
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub wyrażenie, które niedawno pojawiło się w danym języku;

neon /ˈnɛɔ̃n/ (n)
néon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ne i liczbie atomowej 10;

neonatologia /ˌnɛɔ̃natɔˈlɔɟja/ (n)
néonatalogie
  (medycyna, medyczny) specjalizacja medyczna zajmująca się noworodkami, ich rozwojem, schorzeniami i wadami rozwojowymi;

neoplatoński /ˌnɛɔplaˈtɔ̃j̃sʲci/ (adj)
néoplatonicien, néo-platonicien
  (filozofia, filozoficzny) związany z neoplatonizmen lub neoplatonikami, dotyczący neoplatonizmu lub neoplatoników

neopogański /ˌnɛɔpɔˈɡãj̃sʲci/ (adj)
néopaïen
  związany z neopoganizmem, dotyczący neopoganizmu

neopozytywistyczny /nˌɛɔpˌɔzɨtˌɨvistˈɨtʃnɨ/ (adj)
néo-positiviste
  związany z neopozytywizmem

neosemantyzm /ˌnɛɔsɛ̃ˈmãntɨsm̥/ (n)
néosémantisme
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, który już istnieje w danym języku, jednak przypisano mu nowe znaczenie

nepalski /nɛˈpalsʲci/ (adj)
népalais, népâlais
  odnoszący się do państwa Nepal

nepalski /nɛˈpalsʲci/ (n)
népalais, népâlais
  język urzędowy Nepalu;

nepotyzm /nɛˈpɔtɨsm̥/ (n)
népotisme
  obsadzanie podległych sobie stanowisk krewnymi

neptek /nˈɛptɛk/ (n)
inepte
  (lekceważąco, lekceważący) osoba niezaradna lub niezdarna

neptun /ˈnɛptũn/ (n)
neptunium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Np i liczbie atomowej 93;

nerka /ˈnɛrka/ (n)
rein
  (anatomia, anatomiczny) narząd w układzie wydalniczym zwierząt;
saumon nerka, saumon rouge
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Oncorhynchus nerka, gatunek łososia;

nerkowy /nɛrˈkɔvɨ/ (adj)
rénal
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący nerek

nerw /nɛrf/ (n)
nerf
  (anatomia, anatomiczny) splot włókien okrytych wspólną otoczką, którego zadaniem jest przewodzenie bodźców czuciowych i ruchowych;

nerwiakowłókniak /nˌɛrvʲakɔvwˈukɲʲak/ (n)
neurofibrome
  (medycyna, medyczny) guzek lub guz o charakterze nowotworu łagodnego;

nerwowo /nɛrˈvɔvɔ/ (adv)
nerveusement
  w sposób nerwowy, zdradzający zdenerwowanie/poddenerwowanie/niepokój

neseser /nɛˈsɛsɛr/ (n)
trousse
  niewielka walizka lub torba na podręczne przybory, rzeczy osobiste, używana w podróży

nestorianin /nˌɛstɔrjˈaɲin/ (n)
nestorien
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca, zwolennik doktryny nestorianizmu

nestorianizm /nˌɛstɔrjˈaɲizm/ (n)
nestorianisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańska doktryna chrystologiczna, która uznaje w Chrystusie dwie osoby, boską i ludzką, oraz neguje kult Marii jako Matki Boskiej;

nestorianka /nˌɛstɔrjˈaŋka/ (n)
nestorienne
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawczyni, zwolenniczka doktryny nestorianizmu

neurastenia /nˌɛwrastˈɛɲʲa/ (n)
neurasthénie
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) nerwica polegająca na pobudliwości, drażliwości i szybkim wyczerpywaniem się układu nerwowego;

neurasteniczny /nˌɛwrastɛɲˈitʃnɨ/ (adj)
neurasthénique
  (psychologia, psychologiczny) właściwy neurastenii

neurastenik /nˌɛwrastˈɛɲik/ (n)
neurasthénique
  (psychologia, psychologiczny) mężczyzna cierpiący na neurastenię

neurobiologia /nˌɛwrɔbjɔlˈɔɡja/ (n)
neurobiologie, neuroscience
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) termin na określenie różnych dziedzin nauki, których przedmiotem badań jest układ nerwowy;

neurofizjologia /nˌɛwrɔfˌizjɔlˈɔɡja/ (n)
neurophysiologie
  (medycyna, medyczny) fizjologia układu nerwowego

neurohormon /nˌɛwrɔxˈɔrmɔn/ (n)
neurohormone
  (biochemia, biochemiczny) hormon wytwarzany przez tkankę nerwową;

neurohormonalny /nˌɛwrɔxˌɔrmɔnˈalnɨ/ (adj)
neurohormonal
  (biochemia, biochemiczny) dotyczący neurohormonów

neuroleptyk /nˌɛwrɔlˈɛptɨk/ (n)
neuroleptique
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek psychotropowy, który stosuje się w leczeniu psychoz i nerwic

neurologiczny /nˌɛwrɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
neurologique
  (medycyna, medyczny) dotyczący neurologii

neuron /ˈnɛwrɔ̃n/ (n)
neurone
  (anatomia, anatomiczny) rodzaj elektrycznie pobudliwej komórki zdolnej do przetwarzania i przewodzenia informacji;

neuropatia /ˌnɛwrɔˈpatʲja/ (n)
neuropathie
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy dotykający nerwy, zaburzający przewodzenie informacji ruchowych i czuciowych wzdłuż włókien nerwowych, wywołujący ból, drętwienie, mrowienie, uczucie palenia i osłabienia kończyn

neuropatyczny /nˌɛwrɔpatˈɨtʃnɨ/ (adj)
neuropathique
  związany z neuropatią

neuroprzekaźnik /nˌɛwrɔpʃɛkˈaʑɲik/ (n)
neurotransmetteur
  (biologia, biologiczny) substancja wydzielana przez synapsy komórek nerwowych, która umożliwia przekazywanie sygnałów pomiędzy komórkami nerwowymi

neurotoksyna /nˌɛwrɔtɔksˈɨna/ (n)
neurotoxine
  (biochemia, biochemiczny) substancja działająca destrukcyjnie na układ nerwowy;

neurotroficzny czynnik pochodzenia mózgowego /nˌɛwrɔtrɔfˈitʃnɨ tʃˈɨnɲik pˌɔxɔdʑˈɛɲʲa mˌuzɡɔvˈɛɡɔ/ (n)
facteur neurotrophique issu du cerveau
  białko wydzielane przez neurony, będące jednym z czynników wzrostu nerwów;

neurotyczny /ˌnɛwrɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
névrotique
  mający skłonność do nerwicowych reakcji lub cierpiący na nerwicę

neutralność /nɛwtrˈalnɔɕtɕ/ (n)
neutralité
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sytuacja państwa, które nie bierze udziału w wojnie toczącej się między innymi państwami

neutralny /nɛwˈtralnɨ/ /ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɨ/ (adj)
neutre
  taki, który nie opowiada się za żadną ze stron w sporze, bezstronny

neutrino /nɛwˈtrʲĩnɔ/ (n)
neutrino
  (fizyka, fizyczny) trwała cząstka elementarna, należąca do leptonów, mająca zerowy ładunek elektryczny i masę bliską zeru;

neutron /nɛˈ<sup>w</sup>utrɔ̃n/ /ˈnɛwtrɔ̃n/ (n)
neutron
  (fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków dolnych i jednego górnego;

newerski /nɛvˈɛrski/ (adj)
nivernais
  związany z Nevers, dotyczący Nevers

newralgia /nɛvˈralʲɟja/ (n)
névralgie
  (medycyna, medyczny) nerwoból

ni /ɲi/ (n)
nu
  nazwa trzynastej litery alfabetu greckiego, „ν”;

ni chuja /ˈɲi ˈxuja/ (adv)
pas question
  (wulgarnie, wulgaryzm) nie ma mowy; absolutnie nie; wykluczone; w żadnym razie

ni w pięć, ni w dziewięć /ˈɲi ˈf‿pʲjɛ̇̃ɲʨ̑ ˈɲi ˈvʲ‿ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (idiom)
sans rime ni raison
  o czymś całkowicie nie pasującym do danej sytuacji; o czymś chybionym, nietrafnym

niacyna /ɲaˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
niacine
  (zobacz) witamina PP

nibynóżka /ˌɲibɨ̃ˈnuʃka/ (n)
pseudopode
  (biologia, biologiczny) specjalna wypustka plazmatyczna o zmiennym kształcie, występująca u niektórych pierwotniaków;

nic /ɲiʦ̑/ (indefinitePronoun)
rien
  …sygnalizujący – zazwyczaj w połączeniu z przeczeniem – nieistnienie obiektu lub zdarzenia o właściwościach określonych w danym zdaniu

nicejczyk /ɲitsˈɛjtʃɨk/ (n)
Niçois
  mieszkaniec Nicei (miasta we Francji)

nicejka /ɲitsˈɛjka/ (n)
Niçoise
  mieszkanka Nicei

nicejski /ɲiˈʦ̑ɛjsʲci/ (adj)
niçois
  pochodzący, wywodzący się z Nicei; odbywający się, znajdujący się w Nicei; mający związek z Niceą

nicość /ɲˈitsɔɕtɕ/ (n)
néant, inexistence
  pustka, brak, nieistnienie czegoś

niczyj /ˈɲiʧ̑ɨj/ (pronoun)
de personne
  nie należący do nikogo/żadnej osoby, nie pochodzący od nikogo

niderlandzki /ˌɲidɛrˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
néerlandais
  związany z Niderlandami, dotyczący Niderlandów

nie /ɲɛ/ (particle)
non, ne pas
  zaprzeczenie w odpowiedzi na pytanie o prawdziwość czegoś

nie chwal dnia przed zachodem słońca /ˈɲɛ‿xfal ˈdʲɲa ˌpʃɛd‿zaˈxɔdɛ̃m ˈswɔ̃j̃nʦ̑a/ (proverb)
il ne faut pas vendre la peau de l'ours avant de l'avoir tué
  nie ciesz się z pozytywnych efektów zbyt wcześnie, bo możesz zapeszyć

nie dla psa kiełbasa /ɲɛ‿dla‿ˈpsa cɛwˈbasa/ (proverb)
ce n'est pas pour ton nez
  nie wszystko jest dla wszystkich

nie ma dymu bez ognia /ˈɲɛ‿ma ˈdɨ̃mu bɛz‿ˈɔɟɲa/ (proverb)
il n’y a pas de fumée sans feu
  nie ma skutku bez przyczyny

nie ma róży bez kolców /ˈɲɛ‿ma ˈruʒɨ bɛs‿ˈkɔlʦ̑uf/ (proverb)
il n'y a pas de roses sans épines
  nie ma radości bez smutku; wszystko ma zalety i wady

nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło /ɲʲˈɛma tˌɛɡɔ zwˈɛɡɔ tsˈɔ bˈɨ na dˈɔbrɛ ɲʲɛ vˈɨʃwɔ/ (proverb)
à quelque chose malheur est bon
  każda niepomyślna sytuacja może mieć pozytywny skutek, nawet pozornie negatywne wydarzenia ostatecznie mogą spowodować pozytywne zmiany

nie ma za co /ɲʲˈɛma za tsˈɔ/
avec plaisir, de rien, je vous en prie, pas de quoi
  odpowiedź na „dziękuję”

nie od razu Kraków zbudowano /ˌɲɛ‿ɔd‿ˈrazu ˈkrakuv ˌzbudɔˈvãnɔ/ (proverb)
Paris ne s'est pas fait en un jour
  nie osiąga się natychmiast imponujących wyników

nie widzieć dalej niż czubek własnego nosa /ɲɛ‿ˈvʲiʥ̑ɛ̇ʥ̑ ˈdalɛj ˈɲiʃ ˈʧ̑ubɛɡ vwasˈnɛɡɔ ˈnɔsa/ (v)
ne pas voir plus loin que le bout de son nez
  mieć ograniczone horyzonty, zainteresowania

nie wszystko złoto, co się świeci /ɲɛ‿ˈfʃɨstkɔ ˈzwɔtɔ ˈʦ̑ɔ‿ɕɛ ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑i/ (proverb)
tout ce qui brille n’est pas or
  nie wszystko, co na pozór wydaje się idealne, jest takie w rzeczywistości

nie- /ɲɛ/ (prefix)
in-, im-
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon przymiotników złożonych oznaczający…
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon czasowników pochodnych od podstaw dziś rzadkich lub nieużywanych
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon nielicznych zaimków i liczebników mających inne znaczenie z przeczeniem „nie” i bez przeczenia (w tym drugim przypadku pisane osobno)
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon przysłówków złożonych utworzonych od zaprzeczonych przymiotników, od imiesłowów czynnych lub od imiesłowów biernych
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon rzeczowników złożonych…
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon wyrazów pochodnych, utworzonych za pomocą różnych sufiksów od innych wyrazów połączonych z „nie-” lub od wyrazów podstawowych, które mają „nie-” w swoim składzie słowotwórczym
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon złożonych imiesłowów przymiotnikowych
  niemożliwość realizacji tego, co oznacza czasownik, od którego pochodzi przymiotnik
  oznaczający brak lub przeciwieństwo do tego, co oznacza rzeczownik podstawowy
  stanowiących nazwę wykonawców czynności lub nosicieli cech
  zakończonych na -nie, -cie, oznaczający ich zaprzeczenie
  zazwyczaj zaprzeczenie znaczenia przymiotnika podstawowego; znaczny lub znikomy stopień nasilenia cechy, którą nazywa przymiotnik podstawowy

nieagresja /ɲʲˌɛaɡrˈɛsja/ (n)
non-agression
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewystępowanie zbrojne jednego państwa przeciwko innemu

nieaktywność /ɲʲˌɛaktˈɨvnɔɕtɕ/ (n)
inactivité
  brak aktywności, bezczynność

nieaktywny /ˌɲɛakˈtɨvnɨ/ (adj)
inactif, inerte
  taki, który nie działa, nie jest aktywny/włączony do działania

niebezpieczeństwo /ˌɲɛbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
danger, péril
  sytuacja zagrażająca czemuś lub komuś, mogąca wywołać szkody

niebezpiecznie /ˌɲɛbɛsˈpʲjɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
dangereusement, gravement, grièvement
  tak, iż jest to groźnym, ryzykownym

niebezpieczny /ˌɲɛbɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
dangereux, aventurier
  taki, który stanowi niebezpieczeństwo: jest groźny, szkodliwy lub taki, który może spowodować wypadek lub coś złego

niebiańskie pnie /ɲɛˈbʲjä̃j̃sʲcɛ ˈpʲɲɛ/ (n)
tiges célestes
  dziesięciostopniowy system cykliczny używany w chińskiej filozofii, alchemii i astrologii;

niebieskawozielony /ˌɲɛbʲjɛskavɔʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
aigue-marine
  zielony z niebieskawym odcieniem

niebieskawy /ˌɲɛbʲjɛˈskavɨ/ (adj)
bleuâtre
  w kolorze podobnym do niebieskiego

niebieski /ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
bleu
  mający kolor piątego pasma tęczy, taki jak kolor pogodnego, bezchmurnego nieba, kwiatu lnu itp.; mający kolor podstawowy;
céleste
  (astronomia, astronomiczny) dotyczący nieba jako pozornego sklepienia Ziemi
divin, céleste
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący nieba jako wyobrażanego miejsca pobytu Boga, bogów, aniołów, świętych itp.

niebo /ˈɲɛbɔ/ (n)
ciel
  (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) część atmosfery lub kosmosu widziana z Ziemi jako otaczająca ją sfera;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mityczne miejsce, gdzie przebywa Bóg, bogowie

niebyt /ɲʲˈɛbɨt/ (n)
rien
  nieistnienie, nicość

niebywały /ɲʲˌɛbɨvˈawɨ/ (adj)
frénétique
  taki, który prawie się nie zdarza

niech żyje /ˈɲɛγ ˈʒɨjɛ/ (interjection)
vive
  wiwat na cześć kogoś lub czegoś

niechlujny /ɲɛˈxlujnɨ/ (adj)
malpeigné, pouacre
  niestaranny, niedbały, byle jaki

niechybnie /ɲʲɛxˈɨbɲʲɛ/ (adv)
infailliblement, à coup sûr
  nie do uniknięcia, na pewno, koniecznie

niechętny /ɲɛˈxɛ̃ntnɨ/ (adj)
malveillant
  nieprzychylnie nastawiony do kogoś

niechęć /ˈɲɛxɛ̃ɲʨ̑/ (n)
antipathie, aversion
  brak chęci, pragnienia czegoś

niecierpliwość /ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
impatience
  brak cierpliwości, brak umiejętności czekania na coś

niecierpliwy /ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivɨ/ (adj)
impatient
  taki, który nie umie długo czekać lub znosić czegoś; taki, który nie ma cierpliwości

nieczułość /ɲʲɛtʃˈuwɔɕtɕ/ (n)
insensibilité
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: nieczuły
  odporność na coś, nieodczuwanie czegoś ((na przykład) bólu)

nieczuły /ɲʲɛtʃˈuwɨ/ (adj)
indifférent, insensible
  pozbawiony wrażliwości, współczucia, okazywania reakcji emocjonalnych

nieczystość /ɲɛˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
impurté
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezachowywanie zaleceń lub przykazań swojej religii odnośnie życia seksualnego

nieczytelny /ɲʲˌɛtʃɨtˈɛlnɨ/ (adj)
illisible
  niemożliwy do odczytania, nie dający się przeczytać

niedaleko pada jabłko od jabłoni /ˌɲɛdaˈlɛkɔ ˈpada ˈjapw̥kɔ ˌːdʲ‿jabˈwɔ̃ɲi/ (proverb)
la pomme ne tombe jamais loin de l'arbre
  dzieci zwykle dziedziczą skłonności i cechy charakteru po rodzicach

niedawny /ɲʲɛdˈavnɨ/ (adj)
récent
  taki, który pochodzi z nieodległej przeszłości

niedbale /ɲɛˈdbalɛ/ (adv)
négligemment
  w sposób niedbały; byle jak

niedbałość /ɲʲɛdbˈawɔɕtɕ/ (n)
négligence
  brak dbałości o co

niedbały /ɲʲɛdbˈawɨ/ (adj)
négligeant
  wykonujący coś niedokładnie
nonchalant, négligé
  wyrażający lekceważenie

niedobór /ɲɛˈdɔbur/ (n)
défaut, déficit, manque
  zbyt mała ilość czegoś

niedokonany /ˌɲɛdɔkɔ̃ˈnãnɨ/ (adj)
imparfait
  (gramatyka) opisujący czynność trwającą lub powtarzającą się

niedokrwienie /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
ischémie
  (medycyna, medyczny) lokalne zaburzenie ukrwienia będące skutkiem ograniczenia lub całkowitego zatrzymania dopływu krwi do tkanki lub narządu

niedokrwistość /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔɕʨ̑/ (n)
anémie
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na niższym poziomie niektórych składników krwi;

niedokrwistość Addisona-Biermera /ɲʲˌɛdɔkrfˈistɔɕtɕ ˌaddʲisˈɔnabjɛrmˈɛra/ (n)
anémie de Biermer, maladie de Biermer
  (medycyna, medyczny) (zobacz) niedokrwistość złośliwa

niedokrwistość złośliwa /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔʑʥ̑ zwɔɕˈlʲiva/ (n)
anémie pernicieuse
  (medycyna, medyczny) choroba autoimmunologiczna, niedokrwistość niedoborowa wywołana zaburzeniem wchłaniania witaminy B12

niedokładnie /ˌɲɛdɔˈkwadʲɲɛ/ (adv)
imprécisément, inexactement
  w sposób niedokładny

niedopałek /ˌɲɛdɔˈpawɛk/ (n)
mégot
  niedopalona pozostałość papierosa lub innego przedmiotu

niedorozwinięty /ɲʲˌɛdɔrˌɔzviɲʲˈɛntɨ/ (adj)
retardé
  (potocznie, potoczny) (psychologia, psychologiczny) opóźniony lub zahamowany w rozwoju umysłowym
sous-développé
  nie w pełni rozwinięty; niecałkowicie ukształtowany

niedoskonałość /ˌɲɛdɔskɔ̃ˈnawɔɕʨ̑/ (n)
imperfection
  brak doskonałości

niedostępny /ˌɲɛdɔˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
inaccessible, inapprochable
  taki, do którego nie ma dostępu, do którego nie każdy może dotrzeć

niedotlenienie /ɲʲˌɛdɔtlɛɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
hypoxie
  (fizjologia, fizjologiczny) stan wynikły z niedostarczenia organizmowi dostatecznej ilości tlenu

niedouczony /ˌɲɛdɔ<sup>w</sup>uˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
ignorant
  mający gruntowne braki w wiedzy na jakiś temat

niedowierzanie /ɲʲˌɛdɔvʲɛʒˈaɲʲɛ/ (n)
défiance
  (rzeczownik odczasownikowy) od: nie dowierzać

niedołęga /ɲʲˌɛdɔwˈɛŋɡa/ (n)
balourd
  (pogardliwie) człowiek niezaradny życiowo

niedożywienie /ˌɲɛdɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
malnutrition, sous-alimentation
  nieprawidłowy stan organizmu będący skutkiem trwającego przez dłuższy czas niedoboru składników pokarmowych, wynikający z niedoboru określonych składników odżywczych w pokarmach lub z niewielkiej ilości spożywanych pokarmów

niedziela /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla/ (n)
dimanche
  siódmy i ostatni dzień tygodnia;

niedzielny /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛlnɨ/ (adj)
dominical
  odbywający się w niedzielę (niedziele), nawiązujący do niedzieli

niedźwiedzica /ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (n)
ourse
  (zoologia, zoologiczny) samica niedźwiedzia

niedźwiedź /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
ours
  (zoologia, zoologiczny) duży, drapieżny ssak pokryty futrem z rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae);

niedźwiedź biały /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʥ̑ ˈbʲjawɨ/ (n)
ours blanc
  (zoologia, zoologiczny) (zobacz) niedźwiedź polarny

niedźwiedź polarny /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑ pɔˈlarnɨ/ (n)
ours polaire
  (zoologia, zoologiczny) Ursus maritimus, gatunek zwierzęcia z rodzaju Ursus, o białym futrze, zamieszkujący Arktykę;

nieestetyczny /ˌɲɛːstɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
inesthétique
  niezgodny z wymaganiami estetyki

nieetyczny /ˌɲɛːˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
anéthique
  niezgodny z etyką

nieformalnie /ɲʲˌɛfɔrmˈalɲʲɛ/ (adv)
informellement
  w sposób nieformalny

niefortunny /ˌɲɛfɔrˈtũnːɨ/ (adj)
malheureux
  nieszczęśliwy, który nie ma szczęścia

niegodziwy /ɲʲˌɛɡɔdʑˈivɨ/ (adj)
indigne, vilain
  taki, który postępuje nieszlachetnie, nieuczciwie; (także, też) świadczący o niegodziwości

niegościnny /ɲʲˌɛɡɔɕtɕˈinnɨ/ (adj)
inhospitalier
  taki, który nie jest gościnny

niegrzeczny /ɲɛˈɡʒɛʧ̑nɨ/ (adj)
impoli, incivil
  zachowujący się niewłaściwie, nieuprzejmy

niehonorowy /ɲʲˌɛxɔnɔrˈɔvɨ/ (adj)
ignominieux
  niezgodny z poczuciem honoru

nieistnienie /ˌɲɛ<sup>j</sup>iˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
non-existence, inexistence
  fakt, że coś nie istnieje

nieistotny /ˌɲɛ<sup>j</sup>iˈstɔtnɨ/ (adj)
insignifiant, négligeable
  bez znaczenia, pozbawiony treści; nieważny, błahy

niejasność /ɲʲɛjˈasnɔɕtɕ/ (n)
confusion, vague
  brak jasności, dookreślenia, precyzji; dwuznaczność, niejednoznaczność, niezrozumiałość

niejeden /ɲʲɛjˈɛdɛn/ (pronoun)
plus d'un, plusieurs
  więcej niż jeden

niekoherentny /ˌɲɛkɔxɛˈrɛ̃ntnɨ/ (adj)
incohérent
  niespójny, wewnętrznie sprzeczny lub odmienny; nielogiczny

niekompetentny /ˌɲɛkɔ̃mpɛˈtɛ̃ntnɨ/ (adj)
incompétent
  nieposiadający pełnych kompetencji lub profesjonalizmu

niekonstytucyjnie /ɲʲˌɛkɔnstˌɨtutsˈɨjɲʲɛ/ (adv)
anticonstitutionnellement
  w sposób niekonstytucyjny

niekonstytucyjny /ˌɲɛkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
anticonstitutionnel
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezgodny z konstytucją

niekorzystnie /ɲʲˌɛkɔʒˈɨstɲʲɛ/ (adv)
défavorablement
  w sposób niekorzystny

niektóry /ɲɛˈkturɨ/ (indefinitePronoun)
certain, quelqu'un
  niektórzy, niektóre w użyciu rzeczownikowym pewne osoby
certain
  pewien należący do jakiegoś zbioru, ale nie każdy

nielegalnie /ˌɲɛlɛˈɡalʲɲɛ/ (adv)
illégalement
  w sposób nielegalny; niezgodnie z prawem

nielegalność /ˌɲɛlɛˈɡalnɔɕʨ̑/ (n)
illégalité
  cecha tego, co nielegalne; sprzeczność z prawem

nielegalny /ˌɲɛlɛˈɡalnɨ/ (adj)
illégal, illicite
  niezgodny z prawem

nieletni /ɲʲɛlˈɛtɲi/ (n)
mineur
  w prawie karnym: osoba, która w momencie popełnienia czynu zabronionego nie ukończyła 17. roku życia

nielogicznie /ɲʲˌɛlɔɡʲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
illogiquement
  w sposób nielogiczny

nielogiczny /ɲʲˌɛlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
illogique
  sprzeczny z prawidłami logiki

nielojalnie /ˌɲɛlɔˈjalʲɲɛ/ (adv)
hypocritement, obliquement, tortueusement, traîtreusement
  w sposób nielojalny

nielojalność /ˌɲɛlɔˈjalnɔɕʨ̑/ (n)
déloyauté
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest nielojalne; cecha tych, którzy są nielojalni

nielojalny /ɲʲˌɛlɔjˈalnɨ/ (adj)
déloyal
  pozbawiony lojalności

nieludzki /ɲɛˈluʦ̑ʲci/ (adj)
inhumain
  nie taki, jaki powinien cechować człowieka i stosunki między ludźmi

niemal /ˈɲɛ̃mal/ (particle)
quasiment, presque, quasi, à peu de chose près, à peu près
  partykuła oznaczająca, że wyrażenie, którego dotyczy nie jest zgodne z prawdą, jednak niewiele brakuje, aby było.

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
allemand
  związany z Niemcami, dotyczący Niemców lub Niemiec

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
allemand
  język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki);

niemiły /ɲɛ̃ˈmʲiwɨ/ (adj)
ingrat
  niesympatyczny, wredny, zachowujący się wobec innych w odpychający sposób
désagréable, malplaisant
  wywołujący nieprzyjemne uczucie

niemniej jednak /ɲʲˈɛmɲʲɛj jˈɛdnak/
néanmoins, cependant, pourtant, toutefois, du moins, enfin
  …przyłączająca zdanie lub wyrażenie, którego treść nie jest zgodna z tym, co można by wywnioskować z wcześniejszego kontekstu

niemoc /ˈɲɛ̃mɔʦ̑/ (n)
impotence, infirmité
  bezsilność
faiblesse
  słabość

niemoralność /ɲʲˌɛmɔrˈalnɔɕtɕ/ (n)
immoralité
  cecha tego, co jest niemoralne; cecha tego, kto jest niemoralny

niemoralny /ˌɲɛ̃mɔˈralnɨ/ (adj)
immoral
  niezgodny z zasadami postrzeganymi w danej społeczności za dobre i słuszne

niemowlak /ɲʲɛmˈɔvlak/ (n)
bébé, nourrisson
  (potocznie, potoczny) małe dziecko nieumiejące jeszcze mówić

niemowlę /ɲɛ̃ˈmɔvlɛ/ (n)
bébé, nourrisson
  małe dziecko nie umiejące jeszcze mówić;

niemożliwość /ɲʲˌɛmɔʒlˈivɔɕtɕ/ (n)
impossibilité
  cecha tego, co niemożliwe

niemożliwy /ˌɲɛ̃mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
impossible
  taki, którego nie da się urzeczywistnić

niemy /ˈɲɛ̃mɨ/ (adj)
muet
  taki, który nie może mówić

nienaruszony /ɲʲˌɛnaruʃˈɔnɨ/ (adj)
intact, entier
  taki, który nie został naruszony, zachował się w stanie pierwotnym

nienawidzić /ˌɲɛ̃naˈvʲiʥ̑iʨ̑/ (v)
détester, haïr, répugner
  czuć nienawiść do jakiegoś obiektu (osoby czy przedmiotu) lub pojęcia; być do czegoś lub kogoś bardzo negatywnie nastawionym; mieć silną awersję, niechęć wobec czegoś lub kogoś

nienawistnie /ˌɲɛ̃naˈvʲistʲɲɛ/ (adv)
haineusement
  w sposób nienawistny, pełen nienawiści

nienawistny /ɲʲˌɛnavˈistnɨ/ (adj)
détestable, haïssable
  budzący nienawiść
haineux
  wyrażający nienawiść

nienawiść /ɲɛ̃ˈnavʲiɕʨ̑/ (n)
haine
  silna niechęć, awersja, wrogość

nienormalnie /ˌɲɛ̃nɔrˈmalʲɲɛ/ (adv)
anormalement
  w sposób nienormalny

nienormalny /ɲɛnɔrˈmalnɨ/ (adj)
anormal
  taki, który odbiega od pewnej normy

nieobecny /ˌɲɛɔˈbɛʦ̑nɨ/ (adj)
absent
  taki, którego nie ma tam, gdzie być powinien lub gdzie się go spodziewa
  (przenośnie, przenośnia) będący myślami gdzie indziej

nieobliczalny /ɲʲˌɛɔblitʃˈalnɨ/ (adj)
incalculable
  niedający się przewidzieć lub wytłumaczyć
  reagujący w sposób nieoczekiwany
  taki, którego nie można obliczyć

nieodgadniony /ɲʲˌɛɔdɡadɲʲˈɔnɨ/ (adj)
indéchiffrable
  (książkowy) niemożliwy do odgadnięcie

nieodparty /ɲʲˌɛɔtpˈartɨ/ (adj)
irrésistible
  taki, któremu nie da się oprzeć

nieodpowiedni /ˌɲɛɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi/ (adj)
inapproprié, inconvenant
  niewłaściwy, niespełniający warunków

nieodwracalnie /ɲʲˌɛɔdvratsˈalɲʲɛ/ (adv)
irrémédiablement, irréparablement
  w sposób nieodwracalny

nieodwracalny /ɲʲˌɛɔdvratsˈalnɨ/ (adj)
irréversible
  taki, którego nie można usunąć, cofnąć; uniemożliwiający przywrócenie do poprzedniego stanu

nieodłącznie /ɲʲˌɛɔdwˈɔntʃɲʲɛ/ (adv)
inséparablement
  w sposób nieodłączny, nierozerwalnie

nieodłączny /ɲʲˌɛɔdwˈɔntʃnɨ/ (adj)
inhérent, indissociable
  taki, który zawsze towarzyszy komuś lub czemuś

nieoficjalnie /ˌɲɛɔfʲiˈʦ̑ʲjalʲɲɛ/ (adv)
officieusement
  w sposób nieoficjalny

nieoficjalny /ɲʲˌɛɔfitsjˈalnɨ/ (adj)
officieux, non officiel
  taki, który nie został podany oficjalnie do wiadomości

nieograniczony /ˌɲɛɔɡrãɲiˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
illimité
  nie mający żadnych ograniczeń, niczym nie skrępowany

nieokreślony /ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (adj)
indéfini, indéterminé, imprécisé, indécis
  niejasny, nieprecyzyjny, niezupełnie zdefiniowany, niezupełnie określony

nieomylny /ˌɲɛɔ̃ˈmɨlnɨ/ (adj)
infaillible
  taki, który się nie myli

nieorganiczny /ɲʲˌɛɔrɡaɲˈitʃnɨ/ (adj)
inorganique
  powstający bez konieczności udziału organizmów żywych

nieosiągalny /ˌɲɛɔɕɔ̃ŋˈɡalnɨ/ (adj)
inaccessible, inatteignable, inabordable, injoignable
  taki, którego nie da się osiągnąć

nieostrożny /ˌɲɛɔˈstrɔʒnɨ/ (adj)
imprudent
  taki, który nie jest ostrożny, który nie uważa

nieożywiony /ˌɲɛɔʒɨˈvʲjɔ̃nɨ/ (adj)
inerte
  powolny, nudny
inanimé
  taki, który nie jest żywym organizmem

niepalność /ɲɛˈpalnɔɕʨ̑/ (n)
incombustibilité
  niezdolność do palenia się

niepamięć /ɲɛˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
oubli
  brak pamięci o czymś lub kimś, zapomnienie

niepewność /ɲɛˈpɛvnɔɕʨ̑/ (n)
incertitude
  brak pewności

niepewny /ɲɛˈpɛvnɨ/ (adj)
hésitant, inconsistant
  chwiejny, mający wątpliwości lub wzbudzający wątpliwości

niepełnosprawność /ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɔɕʨ̑/ (n)
handicap
  bycie niepełnosprawnym, cecha osoby niepełnosprawnej

niepełnosprawny /ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ/ (adj)
handicapé
  nieosiągający wystarczających władz fizycznych lub umysłowych wskutek ułomności swego ciała

niepełny /ɲʲɛpˈɛwnɨ/ (adj)
incomplet
  nieobejmujący całości
pas plein
  niewypełniony po brzegi

niepodległość /ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
indépendance
  niezależność państwa od innych państw pod względem stosunków zewnętrznych i spraw wewnętrznych;

niepodległy /ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɨ/ (adj)
indépendant
  mający niepodległość; niezależny

niepodważalny /ɲʲˌɛpɔdvaʒˈalnɨ/ (adj)
irréfragable
  taki, którego nie da się podważyć

niepojęty /ɲʲˌɛpɔjˈɛntɨ/ (adj)
inconcevable, impensable
  niedający się pojąć; trudny lub niemożliwy do wyjaśnienia

niepokalane poczęcie /ɲʲˌɛpɔkalˈanɛ pɔtʃˈɛɲtɕɛ/ (n)
immaculée conception
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) poczęcie osoby ludzkiej bez przekazania jej grzechu pierworodnego występujące w charakterze mitu lub dogmatu religijnego

niepokój /ɲɛˈpɔkuj/ (n)
inquiétude
  stan emocjonalny, który charakteryzuje się napięciem, pobudzeniem psychicznym, brakiem równowagi

niepomyślny /ˌɲɛpɔ̃ˈmɨɕl̥nɨ/ (adj)
défavorable, adverse
  który nie jest po czyjejś myśli, który komuś nie sprzyja

nieporadny /ɲʲˌɛpɔrˈadnɨ/ (adj)
mal coordonné
  niepotrafiący sobie poradzić
maladroit
  świadczący o braku radzenia sobie

nieporozumienie /ˌɲɛpɔrɔzũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
malentendu
  pomyłka wynikła z niewłaściwego zrozumienia słów, sytuacji

nieposłuszeństwo /ˌɲɛpɔswuˈʃɛ̃j̃stfɔ/ (n)
désobéissance
  cecha kogoś, kto jest nieposłuszny; brak posłuszeństwa

nieposłuszny /ɲʲˌɛpɔswˈuʃnɨ/ (adj)
désobéissant, indocile
  odznaczający się nieposłuszeństwem

niepotrzebny /ˌɲɛpɔˈṭʃɛbnɨ/ (adj)
inutile
  taki, który nie jest potrzebny

niepowodzenie /ˌɲɛpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
échec
  przeciwieństwo powodzenia, sukcesu; przegrana, porażka

niepowstrzymany /ɲʲˌɛpɔfstʃɨmˈanɨ/ (adj)
imparable
  niedający się powstrzymać, powściągnąć

nieprawdziwy /ˌɲɛpravʲˈʥ̑ivɨ/ (adj)
irréel
  taki, który nie jest prawdziwy

nieprawidłowo /ˌɲɛpravʲidˈwɔvɔ/ (adv)
incorrectement
  w sposób nieprawidłowy

nieprawidłowość /ɲʲˌɛpravidwˈɔvɔɕtɕ/ (n)
anomalie
  brak prawidłowości
incorrection
  odstępstwo od norm

nieprawidłowy /ˌɲɛpravʲidˈwɔvɨ/ (adj)
incorrect, irrégulier
  niezgodny z normą; niezgodny z tym, co prawidłowe

nieprzechodni /ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/ (adj)
intransitif
  (gramatyka) o czasowniku: niemający formy strony biernej

nieprzeciętny /ɲʲˌɛpʃɛtɕˈɛntnɨ/ (adj)
extraordinaire, remarquable
  taki, który się wyróżnia

nieprzekupność /ɲʲˌɛpʃɛkˈupnɔɕtɕ/ (n)
incorruptibilité
  (książkowy) cecha tego, co jest nieprzekupne; cecha tych, którzy są nieprzekupni

nieprzemakalny /ˌɲɛpʃɛ̃maˈkalnɨ/ (adj)
imperméable
  nieprzepuszczający wody ani wilgoci

nieprzemyślany /ɲʲˌɛpʃɛmɨɕlˈanɨ/ (adj)
improvisé, spontané
  poczyniony bez głębszego zastanowienia

nieprzetłumaczalny /ˌɲɛpʃɛtwũmaˈʧ̑alnɨ/ (adj)
intraduisible
  niemożliwy do przetłumaczenia, nie dający się przetłumaczyć na inny język

nieprzewidywalny /ˌɲɛpʃɛvʲidɨˈvalnɨ/ (adj)
imprévisible, imprédictible
  taki, którego nie da się przewidzieć

nieprzyjazny /ˌɲɛpʃɨˈjaznɨ/ (adj)
inamical
  który nie sprzyja, nastawiony niechętnie, wrogo

nieprzyjaźnie /ˌɲɛpʃɨˈjäʑɲɛ/ (adv)
inamicalement
  w sposób nieprzyjazny

nieprzyjemnie /ˌɲɛpʃɨˈjɛ̃mʲɲɛ/ (adv)
désagréablement
  w sposób nieprzyjemny, niemiło

nieprzytomny /ˌɲɛpʃɨˈtɔ̃mnɨ/ (adj)
sans connaissance
  taki, który stracił przytomność, świadomość

nieprzyzwoitość /ɲʲˌɛpʃɨzvɔˈitɔɕtɕ/ (n)
saleté, trivialité
  brak przyzwoitości

nierdzewny /ɲʲɛrdʑˈɛvnɨ/ (adj)
inoxydable
  nieulegający rdzewieniu, odporny na rdzewienie

nierealnie /ɲʲˌɛrɛˈalɲʲɛ/ (adv)
irréellement
  w sposób nierealny

nierealny /ˌɲɛrɛˈalnɨ/ (adj)
irréel
  taki, który nie istnieje w rzeczywistości

nieregularny /ɲʲˌɛrɛɡulˈarnɨ/ (adj)
irrégulier
  pojawiający się, działający, występujący, w nierównych odstępach czasu

niereligijność /ɲʲˌɛrɛliɡʲˈijnɔɕtɕ/ (n)
irréligion
  brak religijności, bycie niereligijnym, niewiara

niereligijny /ˌɲɛrɛlʲiˈɟijnɨ/ (adj)
irréligieux
  charakteryzujący się brakiem religijności

nierozerwalny /ɲʲˌɛrɔzɛrvˈalnɨ/ (adj)
indestructible
  taki, który nie daje się rozerwać; trwale wiążący

nierozsądnie /ˌɲɛrɔsˈːɔ̃ndʲɲɛ/ (adv)
imprudemment, inconsidérément, à la légère
  w sposób nierozsądny

nierozsądny /ɲʲˌɛrɔssˈɔndnɨ/ (adj)
déraisonnable, imprudent, irréfléchi
  bez rozsądku

nierozważnie /ˌɲɛrɔzˈvaʒʲɲɛ/ (adv)
inconsidérément, à tort et à travers
  w sposób nierozważny, bezmyślnie, nierozsądnie, lekkomyślnie

nieruchomość /ˌɲɛruˈxɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
immobilier, immeuble
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) grunt, budynek trwale związany z gruntem lub część budynku, które stanowią odrębny przedmiot własności;

nieruchomy /ˌɲɛruˈxɔ̃mɨ/ (adj)
immobile, fixe
  bez ruchu, nie zmieniający pozycji, położenia

nierytmiczny /ɲʲˌɛrɨtmˈitʃnɨ/ (adj)
arythmique
  niemający rytmu, nieregularny

nierzeczywisty /ɲʲˌɛʒɛtʃɨvˈistɨ/ (adj)
irréel
  taki, który nie istnieje w rzeczywistości

nierób /ɲʲˈɛrup/ (n)
glandeur
  (pogardliwie) człowiek stroniący od pracy

nieróbstwo /ɲʲɛrˈupstfɔ/ (n)
farniente
  (książkowy) uchylanie się od pracy, obowiązków

nierówność /ɲɛˈruvnɔɕʨ̑/ (n)
inégalité
  brak równości, nierównowaga lub brak sprawiedliwości

nierówny /ɲɛˈruvnɨ/ (adj)
inégal
  inny, różniący się pod względem wielkości, siły, natężenia
capricant, gibbeux, raboteux
  niemający równej, gładkiej, jednolitej powierzchni

niesforny /ɲʲɛsfˈɔrnɨ/ (adj)
indocile, rebelle
  nieposłuszny, niegrzeczny, niezdyscyplinowany

nieskazitelnie /ˌɲɛskaʑiˈtɛlʲɲɛ/ (adv)
impeccablement
  w sposób nieskazitelny

nieskończony /ˌɲɛskɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
infini, interminable
  niemający końca, niekończący się

nieskromność /ɲʲɛskrˈɔmnɔɕtɕ/ (n)
immodestie
  cecha tego, kto jest nieskromny

nieskuteczny /ɲʲˌɛskutˈɛtʃnɨ/ (adj)
inefficace
  pozbawiący skuteczności, niedziałający

niesmaczny /ɲɛˈsmaʧ̑nɨ/ (adj)
dégoûtant
  (przenośnie, przenośnia) niegrzeczny, ordynarny, wzbudzający niesmak, w złym smaku

niespodziewanie /ˌɲɛspɔʥ̑ɛˈvãɲɛ/ (adv)
sans crier gare
  w sposób nieoczekiwany, niespodziewany, powodujący zaskoczenie

niesprawiedliwość /ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
injustice
  brak sprawiedliwości
  niesprawiedliwy czyn; przykre, niesprawiedliwe zdarzenie

niesprawiedliwy /ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (adj)
injuste, inique
  taki, który nie jest sprawiedliwy; postępujący wbrew zasadom sprawiedliwości

niespójność /ɲʲɛspˈujnɔɕtɕ/ (n)
incohérence
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest niespójne; cecha tych, którzy są niespójni

niestabilny /ˌɲɛstaˈbʲilnɨ/ (adj)
instable
  chwiejny, który nie ma stabilizacji, który się łatwo zmienia

niestaranny /ɲʲˌɛstarˈannɨ/ (adj)
négligent
  niedokładający starań, aby wykonać coś dobrze
mauvais, négligé, peu soigné
  wynikający z braku staranności; świadczący o pośpiechu i niedokładności

niestałość /ɲɛˈstawɔɕʨ̑/ (n)
inconstance, instabilité
  zmienność, brak stałości, trwałości (np. w przekonaniach)

niestały /ɲʲɛstˈawɨ/ (adj)
instable, changeant, versatile
  taki, który często zmienia upodobania, poglądy, świadczący o braku stałości

niestety /ɲɛˈstɛtɨ/ (particle)
malheureusement, hélas
  …służąca do wyrażania żalu, że dana sytuacja ma miejsce

niestosowność /ˌɲɛstɔˈsɔvnɔɕʨ̑/ (n)
malpropreté
  brak stosowności; cecha tego, co jest niestosowne

niestrawność /ɲʲɛstrˈavnɔɕtɕ/ (n)
indigestion
  (medycyna, medyczny) ostre zaburzenie w trawieniu, dyspepsja

niestrawny /ɲʲɛstrˈavnɨ/ (adj)
indigeste
  taki, który nie daje się trawić lub jest trudny do strawienia

niestrudzony /ˌɲɛstruˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
inlassable
  nieustający mimo wysiłku, odporny na trud, przeciwności

nieszczery /ɲʲɛʃtʃˈɛrɨ/ (adj)
insincère
  pozbawiony szczerości, fałszywy

nieszczęścia chodzą parami /ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑a ˈxɔʣ̑ɔ̃w̃ paˈrãmʲi/ (proverb)
un malheur ne vient jamais seul
  jedno niepowodzenie pociąga za sobą następne

nieszczęście /ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (n)
malheur, fléau
  przykre, nieszczęśliwe, pechowe zdarzenie

nieszczęśliwie /ɲʲˌɛʃtʃɛɲɕlˈivʲɛ/ (adv)
fatalement
  w sposób sprowadzający nieszczęście

nieszkodliwość /ˌɲɛʃkɔˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
innocuité
  cecha tego, co jest nieszkodliwe; co nikomu lub niczemu nie szkodzi

nieszkodliwy /ɲʲˌɛʃkɔdlˈivɨ/ (adj)
inoffensif
  niestanowiący zagrożenia

niesłuszny /ɲʲɛswˈuʃnɨ/ (adj)
injuste
  niemający uzasadnienia

niesłyszalny /ˌɲɛswɨˈʃalnɨ/ (adj)
inaudible
  taki, którego nie da się usłyszeć

nietakt /ɲʲˈɛtakt/ (n)
gaffe
  (podniośle) niewłaściwy postępek wynikający z braku dobrych manier; brak taktu

nietolerancja /ˌɲɛtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
intolérance
  brak tolerancji, nieakceptowanie/nietolerowanie czegoś lub kogoś
  negatywne reagowanie organizmu na pokarm, szczepionkę itd.

nietolerancyjny /ɲʲˌɛtɔlˌɛrantsˈɨjnɨ/ (adj)
intolérant
  wykazujący się brakiem tolerancji

nietoperz /ɲɛˈtɔpɛʃ/ (n)
chauve-souris
  (zoologia, zoologiczny) niewielki, latający ssak, kierujący się echolokacją;

nietowarzyski /ɲʲˌɛtɔvaʒˈɨski/ (adj)
insociable
  niechętnie przebywający w towarzystwie, wśród ludzi

nietrwały /ɲʲɛtrfˈawɨ/ (adj)
périssable
  krótko nadający się do użytku
passager, éphémère
  nie trwający długo

nietrzeźwy /ɲɛˈṭʃɛʑvɨ/ (adj)
ivre
  pijany, będący w stanie upojenia alkoholowego

nieuczciwie /ˌɲɛ<sup>w</sup>uʧ̑ʲˈʨ̑ivʲjɛ/ (adv)
malhonnêtement
  w sposób nieuczciwy, nieszczery

nieuczciwość /ɲʲˌɛutʃtɕˈivɔɕtɕ/ (n)
déshonnêteté, malhonnêteté
  cecha tego, kto jest nieuczciwy

nieuczciwy /ˌɲɛ<sup>w</sup>uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ/ (adj)
malhonnête
  taki, który nie jest uczciwy; postępujący niewłaściwie lub świadczący o niewłaściwym zachowaniu

nieufność /ɲʲɛˈufnɔɕtɕ/ (n)
défiance, méfiance, incrédulité
  brak zaufania

nieuleczalnie /ɲʲˌɛulɛtʃˈalɲʲɛ/ (adv)
irrémédiablement
  w sposób nieuleczalny

nieuprzejmie /ɲʲˌɛupʃˈɛjmʲɛ/ (adv)
impoliment
  w sposób nieuprzejmy, niegrzecznie

nieuprzejmy /ɲʲˌɛupʃˈɛjmɨ/ (adj)
impoli, discourtois, gros, incivil
  niemiły, nieżyczliwy, zachowujący się wobec innych w sposób pozbawiony uprzejmości

nieurodzajny /ɲʲˌɛurɔdʑˈajnɨ/ (adj)
stérile
  wydający niski plon

nieustanny /ɲʲˌɛustˈannɨ/ (adj)
incessant
  taki, który nie ustaje, trwający ciągle

nieustraszony /ˌɲɛ<sup>w</sup>ustraˈʃɔ̃nɨ/ (adj)
intrépide, hardi
  dzielny, nie ulegający strachowi

nieustępliwość /ˌɲɛ<sup>w</sup>ustɛ̃mˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
ténacité
  cecha kogoś lub czegoś nieustępującego, opornego, upartego, bezkompromisowego

nieuważny /ɲʲˌɛuvˈaʒnɨ/ (adj)
inattentif, distrait
  wykazujący brak uwagi
inattentif
  świadczący o braku uwagi

nieuzasadniony /ˌɲɛ<sup>w</sup>uzasadʲˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
injustifié, faux, irraisonné
  nie mający uzasadnienia, nie mający usprawiedliwienia

niewdzięcznica /ˌɲɛvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
ingrate
  kobieta niewdzięczna, niepoczuwająca się do wdzięczności

niewdzięcznie /ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
ingratement
  w sposób niewdzięczny, bez wdzięczności

niewdzięcznik /ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
ingrat
  osoba niewdzięczna, niepoczuwająca się do wdzięczności

niewdzięczność /ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
ingratitude
  brak wdzięczności; cecha tego, co jest niewdzięczne; cecha tego, kto jest niewdzięczny

niewdzięczny /ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
ingrat
  pozbawiony wdzięczności, nieokazujący wdzięczności; (także, też) świadczący o wdzięczności

niewiara /ɲɛˈvʲjara/ (n)
incrédulité, incroyance, mécréance
  brak wiary w boga, odrzucanie dogmatów religijnych, niewierzenie

niewiarygodny /ˌɲɛvʲjarɨˈɡɔdnɨ/ (adj)
incroyable
  w który trudno uwierzyć, graniczący z nieprawdopodobieństwem

niewidoczny /ˌɲɛvʲiˈdɔʧ̑nɨ/ (adj)
invisible
  taki, którego nie widać

niewidzialny /ˌɲɛvʲiˈʥ̑alnɨ/ (adj)
invisible
  niemożliwy do zaobserwowania wzrokiem lub, ogólniej, instrumentami pomiarowymi

niewiedza /ɲɛˈvʲjɛʣ̑a/ (n)
ignorance
  brak dostatecznej wiedzy, niedouczenie

niewierność /ɲɛˈvʲjɛrnɔɕʨ̑/ (n)
infidélité
  zdrada, bycie niewiernym
  cecha tego, co jest niewierne, tego kto jest niewierny; sprzeniewierzenie się czemuś

niewierząca /ɲʲˌɛvʲɛʒˈɔntsa/ (n)
incroyante, incrédule
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta, która nie wyznaje żadnej religii, która nie wierzy w istnienie danego Boga

niewierzący /ˌɲɛvʲjɛˈʒɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
incroyant, incrédule
  osoba bezwyznaniowa; ktoś, kto nie jest wyznawcą żadnej religii

niewierzący /ˌɲɛvʲjɛˈʒɔ̃nʦ̑ɨ/ (participleAdjective)
incroyant, incrédule, irréligieux
  (teologia, teologiczny) w kontekście wiary, wyznania: który nie wyznaje żadnej religii, niereligijny

niewinność /ɲɛˈvʲĩnːɔɕʨ̑/ (n)
innocence
  cecha tego, co niewinne, nie ma w sobie winy; brak popełnienia przestępstwa, grzechu, określonego błędu

niewinny /ɲɛˈvʲĩnːɨ/ (adj)
innocent
  taki, który nie popełnił czegoś złego; taki, który nie ma winy

niewola babilońska /ɲʲɛvˈɔla bˌabʲilˈɔɲska/ (n)
exil à Babylone
  (starożytność) zwyczajowe określenie wygnania Żydów z Judy;

niewolnictwo /ˌɲɛvɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
esclavage
  (socjologia, socjologiczny) system społeczny oparty na pozbawieniu pewnej grupy ludzi wolności i uczynieniu ich czyjąś własnością, zwykle w celu wykorzystywania do przymusowej pracy bez wynagrodzenia;

niewolnik /ɲɛˈvɔlʲɲik/ (n)
esclave
  osoba będąca w niewoli

niewrażliwy /ɲʲˌɛvraʒlˈivɨ/ (adj)
invulnérable
  niepodatny na działanie
insensible, impassible, indifférent, sans émotion
  pozbawiony wrażliwości

niewybaczalny /ˌɲɛvɨbaˈʧ̑alnɨ/ (adj)
impardonnable, inexcusable
  taki, którego nie można wybaczyć

niewygodnie /ˌɲɛvɨˈɡɔdʲɲɛ/ (adv)
inconfortablement
  w sposób niewygodny

niewykonalność /ɲʲˌɛvɨkɔnˈalnɔɕtɕ/ (n)
infaisabilité
  cecha tego, co jest niewykonalne

niewykonalny /ˌɲɛvɨkɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
impraticable, infaisable
  taki, którego nie da się wykonać, zrobić

niewyobrażalny /ˌɲɛvɨɔbraˈʒalnɨ/ (adj)
inimaginable
  (książkowy) niedający się wyobrazić

niewypowiedziany /ˌɲɛvɨpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑ãnɨ/ (adj)
inexprimable
  niemożliwy do wyrażenia za pomocą słów

niewypłacalność /ɲʲˌɛvɨpwatsˈalnɔɕtɕ/ (n)
insolvabilité, déconfiture
  (ekonomia, ekonomiczny) sytuacja, kiedy dłużnik nie ma możliwości spłaty swoich zobowiązań z posiadanego majątku;

niewypłacalny /ɲʲˌɛvɨpwatsˈalnɨ/ (adj)
insolvable
  (ekonomia, ekonomiczny) taki, który nie ma możliwości spłaty swoich długów z posiadanego majątku

niewyraźnie /ɲʲˌɛvɨrˈaʑɲʲɛ/ (adv)
vaguement, obscurément
  w sposób niewyraźny, niezbyt oczywisty

niewystarczający /ɲʲˌɛvɨstˌartʃajˈɔntsɨ/ (adj)
insuffisant
  niedostateczny, nieodpowiadający określonym wymaganiom

niewzruszoność /ˌɲɛvzruˈʃɔ̃nɔɕʨ̑/ (n)
imperturbabilité
  cecha tego, kto jest niewzruszony

niewłaściwy /ˌɲɛvwaɕˈʨ̑ivɨ/ (adj)
mauvais, inconvenant
  inny, niż oczekiwano; inny niż powinien być

niezadowolenie /ˌɲɛzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
mécontentement, insatisfaction
  brak zadowolenia; negatywne uczucie będące rezultatem tego, że coś dzieje się niezgodnie z czyimś życzeniem, planem, zamiarem

niezależność /ˌɲɛzaˈlɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
indépendance
  bycie niezależnym od kogoś

niezamężny /ˌɲɛzãˈmɛ̃w̃ʒnɨ/ (adj)
célibataire
  zwykle o kobiecie: nie mająca męża, będąca panną; nie będąca żoną, małżonką

niezapominajka /ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnajka/ (n)
myosotis, ne-m’oubliez-pas, oreille-de-souris
  (botanika, botaniczny) Myosotis L., rodzaj roślin z rodziny ogórecznikowatych;

niezapomniany /ɲʲˌɛzapɔmɲʲˈanɨ/ (adj)
inoubliable
  taki, którego nie można zapomnieć

niezborny /ɲɛˈzbɔrnɨ/ (adj)
gauche, maladroit
  nie łączący się w harmonijną całość
astigmate
  związany z astygmatyzmem

niezbędny /ɲɛˈzbɛ̃ndnɨ/ (adj)
indispensable
  taki, bez którego nie można przetrwać, normalnie funkcjonować; taki, który jest bardzo potrzebny

niezdolność /ɲɛˈzdɔlnɔɕʨ̑/ (n)
incapacité, inhabileté
  brak zdolności do zrobienia czegoś, brak umiejętności

niezdolny /ɲʲɛzdˈɔlnɨ/ (adj)
incapable
  niebędący w stanie; taki, który nie nadaje się; bez predyspozycji

niezgodnie /ɲɛˈzɡɔdʲɲɛ/ (adv)
inconciliablement
  w sposób niezgodny (z czymś)

niezgodny /ɲɛˈzɡɔdnɨ/ (adj)
contradictoire
  taki, który jest w sprzeczności z czymś

niezgrabny /ɲʲɛzɡrˈabnɨ/ (adj)
gauche
  niezręczny, charakteryzujący się brakiem zręczności; niezdarny, niewprawny

niezidentyfikowany obiekt latający /ɲʲˌɛzidˌɛntɨfˌikɔvˈanɨ ˈɔbjɛkt lˌatajˈɔntsɨ/ (n)
objet volant non-identifié
  obserwowany statek powietrzny o nieustalonym pochodzeniu, domniemany obiekt pozaziemski;

niezmiennie /ɲɛˈzmʲjɛ̇̃ɲːɛ/ (adv)
invariablement, immuablement
  w sposób niezmienny

niezmienny /ɲɛˈzmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
inaltérable, invariable
  taki, który się prędko nie zmienia; w którym nie zachodzą zmiany

niezmierzony /ɲʲˌɛzmʲɛʒˈɔnɨ/ (adj)
incommensurable, immense
  tak duży, że trudno zmierzyć, określić wielkość

nieznaczny /ɲʲɛznˈatʃnɨ/ (adj)
insignifiant
  nie posiadający większego znaczenia

nieznajomy /ˌɲɛznaˈjɔ̃mɨ/ (adj)
inconnu
  taki, który nie jest komuś znany; obcy, nieznany

nieznajomy /ˌɲɛznaˈjɔ̃mɨ/ (n)
inconnu
  osoba nieznana, obca

nieznany /ɲɛˈznãnɨ/ (adj)
inconnu
  ten, którego się nie zna; niezidentyfikowany

niezniszczalny /ˌɲɛzʲɲiʃˈʧ̑alnɨ/ (adj)
indestructible
  taki, którego nie da się zniszczyć

niezręcznie /ɲʲɛzrˈɛntʃɲʲɛ/ (adv)
lourdement
  w sposób niezręczny

niezupełnie /ɲʲˌɛzupˈɛwɲʲɛ/ (adv)
pas entièrement, pas tout à fait
  nie całkiem, nie w pełni, nie do końca

niezwyciężony /ˌɲɛzvɨʨ̑ɛ̃w̃ˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
invincible
  taki, którego nie da się zwyciężyć

niezwykle /ɲɛˈzvɨklɛ/ (adv)
inimitablement
  w sposób niezwykły, nietypowy

niezwłocznie /ɲɛˈzvwɔʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
rapidement, sans délai
  bez zwłoki, natychmiast

niezłomność /ɲɛˈzwɔ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
fermeté
  cecha tego, kto jest niezłomny, silny psychicznie, nie poddający się w obliczu trudu

niełupka /ɲɛˈwupka/ (n)
akène
  (botanika, botaniczny) suchy, niepękający, jednonasienny owoc, posiadający skórzastą lub zdrewniałą owocnię otaczającą luźno nasienie;

nieśmiało /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔ/ (adv)
timidement, modestement
  z wahaniem, bez śmiałości czy pewności siebie

nieśmiałość /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔɕʨ̑/ (n)
timidité
  cecha tego, kto jest nieśmiały, wstydliwy, nie ma pewności siebie

nieśmiały /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɨ/ (adj)
timide
  niemający pewności siebie, wstydliwy

nieśmiertelność /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕʨ̑/ (n)
immortalité
  koncepcja życia przez potencjalnie nieskończenie długi czas;

nieśmiertelny /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
immortel
  wiecznie żywy, żyjący, nieumierający

nieświadomie /ˌɲɛ̇ɕfʲjaˈdɔ̃mʲjɛ/ (adv)
inconsciemment
  w sposób nieświadomy

nieświadomość /ɲʲˌɛɕfʲadˈɔmɔɕtɕ/ (n)
inconscience
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) stan braku świadomości czy przytomności
ignorance
  brak uświadamiania sobie lub wiedzy o czym

nieświadomy /ɲʲˌɛɕfʲadˈɔmɨ/ (adj)
inconscient
  nie uświadamiający sobie czegoś, nie wiedzący o czym

nieświeży /ɲʲɛɕfʲˈɛʒɨ/ (adj)
rance, rassis, pas frais
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) taki, który utracił świeżość
sale
  o zauważalnych cechach zbyt długiego używania
flétri, terne
  źle wyglądający

nieść /ɲɛ̇ɕʨ̑/ (v)
porter
  zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu, idąc i będąc nim obciążonym

nieźle /ˈɲɛ̇ʑlɛ/ (adv)
pas mal
  w miarę dobrze, całkiem dobrze

nieżonaty /ˌɲɛʒɔ̃ˈnatɨ/ (adj)
non marié
  zwykle o mężczyźnie: niemający żony

nieżyczliwy /ɲʲˌɛʒɨtʃlˈivɨ/ (adj)
inamical, malveillant
  usposobiony nieprzyjaźnie, nieuprzejmy

nigdy /ˈɲiɡdɨ/ (pronoun)
jamais
  w żadnym czasie, momencie, sytuacji

nigdy indziej /ˈɲiɡdɨ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j/ (adv)
en aucun autre moment
  w żadnym innym czasie

nigdzie /ˈɲiɟʥ̑ɛ/ (adv)
nulle part
  w żadnym miejscu

nigdzie indziej /ˈɲiɟʥ̑ɛ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j/ (adv)
en dans aucun autre lieu
  w żadnym innym miejscu

nigerski /ɲiˈɡɛrsʲci/ (adj)
nigérien
  odnoszący się do państwa Niger

nigeryjski /ˌɲiɡɛˈrɨjsʲci/ (adj)
nigérian
  odnoszący się do państwa Nigeria

nihilista /ˌɲixʲiˈlʲista/ (n)
nihiliste
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik nihilizmu

nihilistyczny /ɲˌiçilistˈɨtʃnɨ/ (adj)
nihiliste
  właściwy nihiliście lub nihilizmowi

nihilizm /ɲiçˈilizm/ (n)
nihilisme
  (filozofia, filozoficzny) postawa polegająca na całkowitej relatywizacji ogólnie przyjętych norm i wartości;

nikab /ˈɲikap/ (n)
niqab
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) element stroju noszonego przez muzułmanki jako zasłona na twarz (często chusta), lecz nie wymagany przez islam;

nikiel /ˈɲicɛl/ (n)
nickel
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ni i liczbie atomowej 28;

nikielin /ɲikʲˈɛlin/ (n)
nickéline
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady arsenków o metalicznym połysku i miedzianoczerwonym kolorze;

nikol /ˈɲikɔl/ (n)
nicol
  (optyka, optyczny) rodzaj pryzmatycznego polaryzatora;

nikotyna /ˌɲikɔˈtɨ̃na/ (n)
nicotine
  bezbarwny, płynny alkaloid spotykany przede wszystkim w liściach tytoniu;

nikotynizm /ɲˌikɔtˈɨɲizm/ (n)
nicotinisme, tabagisme
  nałóg palenia lub, rzadziej, żucia tytoniu

nikotynowy /ˌɲikɔtɨ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
nicotinique
  dotyczący nikotyny, związany z nikotyną
  spowodowany przez nikotynę, związany z konsumpcją nikotyny

nikt /ɲikt/ (pronoun)
personne
  żadna osoba

nikły /ɲˈikwɨ/ (adj)
frêle
  słabo zauważalny; o niewielkim natężeniu

nimfomanka /ˌɲĩw̃fɔ̃ˈmãnka/ (n)
nymphomane
  kobieta o chorobliwie nadmiernym popędzie seksualnym

ninja /ˈɲĩn͇ʤ̑a/ (n)
ninja
  japoński wojownik, specjalizujący się w zamachach i szpiegostwie;

niob /ɲɔp/ (n)
niobium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nb i liczbie atomowej 41;

niski /ˈɲisʲci/ (adj)
bas
  mający mały wymiar w pionie
  mały w porównaniu z innymi na skali jakiejś wartości
vilain, bas
  oceniany ujemnie w sensie moralnym

nisza /ɲˈiʃa/ (n)
alcôve
  (architektura, architektoniczny) odrębna część większego pomieszczenia, powstała poprzez załamanie i cofnięcie ściany
niche
  (architektura, architektoniczny) wnęka w ścianie budynku, zwykle będąca ramą architektoniczną dla rzeźby

niszczycielka /ɲˌiʃtʃɨtɕˈɛlka/ (n)
destructrice
  ta, która niszczy

niszczyć /ˈɲiʃʧ̑ɨʨ̑/ (v)
détruire, démolir, abîmer, défaire
  pozbawiać rzecz jej kształtu bądź funkcji

nivôse /ɲivˈɔsɛ/ (n)
nivôse
  nazwa czwartego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

niweczyć /ɲivˈɛtʃɨtɕ/ (v)
anéantir, démanteler
  pozbawiać wartości, obracać wniwecz

niwerneński /ɲˌivɛrnˈɛɲski/ (adj)
nivernais
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Niwernią, dotyczący Niwernii

nizina /ɲiˈʑĩna/ (n)
plaine
  (geografia, geograficzny) obszar leżący na wysokości od 0 do 200 m n.p.m.

nić /ɲiʨ̑/ (n)
fil
  cienkie włókno używane np. do szycia

nić Ariadny /ˈɲiʨ̑ arʲˈjadnɨ/ (idiom)
fil d'Ariane
  coś, co pomaga wybrnąć z kłopotów; kluczowy element będący rozwiązaniem problemu

niż /ɲiʃ/ (conjunction)
que
  …używany przy porównaniach, służący do wyrażenia, że dana cecha opisująca wyrażenia przed i za spójnikiem silniej występuje w zwrocie przed spójnikiem; służący do podkreślania różnic między takimi wyrażeniami

niż /ɲiʃ/ (n)
plaine
  (geografia, geograficzny) nizina obejmująca rozległe obszary;
dépression
  (meteorologia, meteorologiczny) ośrodek niskiego ciśnienia atmosferycznego;

nobel /ˈnɔbɛl/ (n)
nobélium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu No i liczbie atomowej 102;

noc /nɔʦ̑/ (n)
nuit
  okres od zmierzchu do świtu;

nocnik /ˈnɔʦ̑ʲɲik/ (n)
pot de chambre, goguenot, gogues, jules, vase de nuit
  naczynie do wypróżniania się, używane zwłaszcza przez małe dzieci;

nocny /ˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
nocturne, de nuit
  związany z nocą – mający miejsce w nocy, żyjący w nocy, pracujący w nocy, przeznaczony do użycia w nocy

nocny marek /ˈnɔʦ̑nɨ ˈmarɛk/ (n)
couche-tard
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto pracuje w nocy; w nocy wykonuje czynności, które zazwyczaj wykonuje się w dzień

noga /ˈnɔɡa/ (n)
patte, pied, jambe
  (anatomia, anatomiczny) kończyna dolna człowieka lub jedna z kończyn czworonoga;
pied, jambe
  element budowy mebla

nogawka /nɔˈɡafka/ (n)
jambe
  (krawiectwo) część spodni okrywająca nogę

nokturn /nˈɔkturn/ (n)
nocturne
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalna forma muzyczna inspirowana nastrojem nocy;

nom /ˈnɔ̃m/ (n)
nome
  (historia, historyczny, historycznie) jednostka podziału administracyjnego w starożytnym i wczesnośredniowiecznym Egipcie

nom de guerre /nˈɔm dˈɛ ɡuˈɛrɛ/ (n)
nom de guerre
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pseudonim, przede wszystkim literacki

nom de plume /nˈɔm dˈɛ plˈumɛ/ (n)
nom de plume
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pseudonim literacki

nomada /nɔ̃ˈmada/ (n)
nomade
  (etnografia, etnograficzny) członek grupy ludzi nieposiadającej stałego miejsca zamieszkania, przemieszczającej się z miejsca na miejsce;

nomadyzm /nɔmˈadɨzm/ (n)
nomadisme
  (zobacz) koczownictwo

nomarcha /nɔmˈarxa/ (n)
nomarque
  (historia, historyczny, historycznie) zarządzający nomem w starożytnym Egipcie

nominacja /nˌɔminˈatsja/ (n)
nomination
  oficjalne powołanie na stanowisko, szczególnie na wysoki urząd państwowy; (także, też) dokument stwierdzający powołanie
  zgłoszenie kandydatury do nagrody lub stanowiska

nomofobia /ˌnɔ̃mɔˈfɔbʲja/ (n)
nomophobie
  (neologizm) strach przed sytuacją niemożliwości korzystania z telefonu komórkowego

nonkonformista /ˌnɔ̃ŋkɔ̃nfɔrˈmʲista/ (n)
non-conformiste
  ten, kto nie zgadza się z powszechnie panującymi opiniami i wyraża jawnie swój sprzeciw wobec nich

nonkonformizm /nˌɔŋkɔnfˈɔrmizm/ (n)
non-conformisme
  (socjologia, socjologiczny) (psychologia, psychologiczny) postawa sprzeciwu wobec zasad, norm i opinii obowiązujących w danym środowisku;

nonszalancja /nˌɔnʃalˈantsja/ (n)
nonchalance
  bezceremonialne, niedbałe zachowywanie się połączone z lekceważącym stosunkiem do ludzi i przyjętych norm

nonszalancki /nˌɔnʃalˈantski/ (adj)
nonchalant
  świadczący o czyjejś nonszalancji, traktujący innych lekceważąco

norma /ˈnɔrma/ (n)
norme
  ogólnie przyjęta zasada;

normalizacja /nˌɔrmalizˈatsja/ (n)
normalisation
  doprowadzenie czegoś do normalnego stanu
  opracowanie i wprowadzenie norm w zakresie danych czynności

normalizować /nˌɔrmalizˈɔvatɕ/ (v)
normaliser
  doprowadzać do normalnego stanu
se normaliser
  powracać do normalnego stanu

normalność /nɔrmˈalnɔɕtɕ/ (n)
normalité
  cecha tego, co normalne; brak dziwactw

normalny /nɔrˈmalnɨ/ (adj)
normal
  zgodny z normą, uchodzący za taki, jaki powinien być
  (chemia, chemiczny) odnoszący się do stężenia normalnego, określający stężenie normalne
  najczęściej spotykany, typowy
  o bilecie pełnopłatny
  zdrowy psychicznie i fizycznie

normandzki /nɔrmˈantski/ (adj)
normand
  związany z Normandią, dotyczący Normandii, pochodzący z Normandii

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (adj)
norvégien
  odnoszący się do państwa Norwegia lub Norwegów

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (n)
norvégien
  język urzędowy Norwegii;

norymberczyk /nˌɔrɨmbˈɛrtʃɨk/ (n)
Nurembergeois
  mieszkaniec Norymbergi

norymberka /nˌɔrɨmbˈɛrka/ (n)
Nurembergeoise
  mieszkanka Norymbergi

norymberski /nˌɔrɨmbˈɛrski/ (adj)
nurembergeois
  związany z Norymbergą, dotyczący Norymbergi

nos /nɔs/ (n)
nez
  (anatomia, anatomiczny) część twarzy powyżej ust, między oczami, narząd zmysłu węchu, część układu oddechowego, również u zwierząt;
  dziób samolotu
pointe de la chaussure
  koniec buta

nosacizna /nˌɔsatɕˈizna/ (n)
morve
  (weterynaria, weterynaryjny) przewlekła, zakaźna i zaraźliwa choroba zwierząt nieparzystokopytnych;

nosiciel /nɔˈɕiʨ̑ɛl/ (n)
porteur
  (medycyna, medyczny) organizm zawierający bakterie, wirusy lub w inny sposób dotknięty chorobą, sam nie cierpiący z powodu jej objawów, lecz mogący nią zarażać;

nosorożec /ˌnɔsɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
rhinocéros
  (zoologia, zoologiczny) Rhinoceros, duży ssak z rzędu nieparzystokopytnych;

nosowy /nɔˈsɔvɨ/ (adj)
nasal
  (fonetyka, fonetyczny) o głosce, przy wymawianiu której część lub całość wydychanego powietrza przechodzi przez jamę nosową
  (przymiotnik) od nos

nostalgia /nɔˈstalʲɟja/ (n)
nostalgie
  tęsknota, zwłaszcza za krajem

nostalgicznie /ˌnɔstalʲˈɟiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
nostalgiquement
  w sposób nostalgiczny

nostalgiczny /ˌnɔstalʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
nostalgique
  taki, który wyraża, odczuwa lub wzbudza nostalgię; jest pełen tęsknoty

nosze /nˈɔʃɛ/ (n)
brancard, civière
  (medycyna, medyczny) sprzęt do ręcznego przenoszenia chorych lub rannych;

noszowy /nɔʃˈɔvɨ/ (n)
brancardier
  sanitariusz, ratownik wyznaczony do noszy

nosówka /nɔˈsufka/ (n)
maladie de Carré, maladie des jeunes chiens, maladie du jeune âge, typhus des jeunes chiens
  (weterynaria, weterynaryjny) groźna choroba zakaźna psów;

notarialny /nˌɔtarjˈalnɨ/ (adj)
notarial
  odnoszący się do notariusza lub notariatu, związany z notariuszem lub notariatem

notes /ˈnɔtɛs/ (n)
agenda, bloc-notes
  plik zszytych kartek papieru, zwykle w sztywnej oprawie, który służy do zapisywania osobistych notatek;

notka /ˈnɔtka/ (n)
remarque
  krótki tekst z uwagami lub dodatkowymi informacjami

notoryczny /ˌnɔtɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
notoire
  (pejoratywnie, pejoratywny) powszechnie znany

notować /nɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
noter
  zapisywać wykład, czyjąś wypowiedź

nowalijka /ˌnɔvaˈlʲijka/ (n)
primeur
  młode warzywo pojawiające się po raz pierwszy w sezonie

nowator /nɔˈvatɔr/ (n)
novateur
  wprowadzający jakąś nowość, coś nowego w określonej dziedzinie

nowatorski /nˌɔvatˈɔrski/ (adj)
novateur
  wprowadzający coś nowego w jakiejś dziedzinie

nowenna /nɔvˈɛnna/ (n)
neuvaine
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w katolicyzmie praktyka dewocyjna polegająca na powtarzaniu dziewięciokrotnie, w tych samych odstępach czasu, zwykle przed większymi uroczystościami kościelnymi, specjalnej modlitwy lub modlitw;

nowicjat /nɔˈvʲiʦ̑ʲjat/ (n)
noviciat
  okres próbny kandydata do zakonu;

nowicjusz /nɔvˈitsjuʃ/ (n)
novice
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kandydat do zakonu, odbywający w nim nowicjat

nowobogacki /nˌɔvɔbɔɡˈatski/ (adj)
nouveau riche
  (pejoratywnie, pejoratywny) od niedawna wzbogacony i ostentacyjnie to ukazujący

nowobogacki /nˌɔvɔbɔɡˈatski/ (n)
nouveau riche
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba, która niedawno się wzbogaciła, a wciąż niemająca dobrego smaku, obycia

nowoczesny /ˌnɔvɔˈʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
moderne
  charakterystyczny dla nowych czasów, współczesny

nowofundlandzki /nˌɔvɔfundlˈantski/ (adj)
terre-neuvien
  związany z Nową Fundlandią, dotyczący Nowej Fundlandii

nowogrecki /ˌnɔvɔˈɡrɛʦ̑ʲci/ (adj)
néo-grec, néo-hellénique
  związany z Grecją nowożytną, dotyczący Grecji nowożytnej

nowogrecki /ˌnɔvɔˈɡrɛʦ̑ʲci/ (n)
grec moderne
  (językoznawstwo, językoznawczy) współczesny język grecki używany powszechnie w Grecji i na Cyprze;

nowogwinejski /nˌɔvɔɡvinˈɛjski/ (adj)
néo-guinéen
  związany z Nową Gwineą, dotyczący Nowej Gwinei, pochodzący z Nowej Gwinei

nowokaledoński /nˌɔvɔkˌalɛdˈɔɲski/ (adj)
néo-calédonien, néocalédonien
  związany z Nową Kaledonią, dotyczący Nowej Kaledonii

nowomowa /nˌɔvɔmˈɔva/ (n)
novlangue
  język władzy i kontrolowanych przez nią środków przekazu w państwach totalitarnych;

nowoorleanka /nˌɔvɔˌɔrlɛˈaŋka/ (n)
Néo-Orléanaise
  mieszkanka Nowego Orleanu

nowoorleańczyk /nˌɔvɔˌɔrlɛˈaɲtʃɨk/ (n)
Néo-Orléanais
  mieszkaniec Nowego Orleanu

nowoorleański /nˌɔvɔˌɔrlɛˈaɲski/ (adj)
néo-orléanais
  związany z Nowym Orleanem, dotyczący Nowego Orleanu

noworoczny /ˌnɔvɔˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
de nouvel an
  związany z rozpoczynającym się rokiem kalendarzowym

nowotwór /nɔˈvɔtfur/ (n)
néoplasme
  (medycyna, medyczny) choroba rozrostowa ludzi, zwierząt i roślin polegająca na niekontrolowanej proliferacji komórek wywodzących się z danej tkanki;

nowość /ˈnɔvɔɕʨ̑/ (n)
nouveauté
  coś nowego

nowożytność /nˌɔvɔʒˈɨtnɔɕtɕ/ (n)
époque moderne
  (historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości następujący po średniowieczu;

nowy /ˈnɔvɨ/ (adj)
nouveau, neuf
  istniejący od niedawna

nozologia /nˌɔzɔlˈɔɡja/ (n)
nosologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się klasyfikowaniem i opisem chorób;

nośny /nˈɔɕnɨ/ (adj)
expressif
  (potocznie, potoczny) taki, który jest zrozumiały dla odbiorcy
portant
  (technologia, technika, techniczny) dający możliwość przejęcia przez materiał lub konstrukcję obciążeń zewnętrznych

nożownik /nɔʒˈɔvɲik/ (n)
coutelier
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik produkujący noże
poignardeur
  morderca posługujący się nożem

nożyczki /nɔˈʒɨʧ̑ʲci/ (n)
ciseaux
  małe nożyce;

nucić /ˈnuʨ̑iʨ̑/ (v)
chantonner, fredonner
  śpiewać półgłosem lub bez słów

nuda /ˈnuda/ (n)
ennui
  stan, gdy jest nudno, gdy nie dzieje się nic ciekawego;

nudności /nudnˈɔɕtɕi/ (n)
nausée
  (medycyna, medyczny) mdłości, stan poprzedzający wymioty

nudny /ˈnudnɨ/ (adj)
ennuyeux
  wywołujący nudę, niebudzący zainteresowania, powodujący apatię i zmęczenie

nudysta /nuˈdɨsta/ (n)
nudiste
  osoba przebywająca towarzysko na zewnątrz nago dla kontaktu z naturą

nudziarz /nˈudʑaʃ/ (n)
rabâcheur, raseur
  człowiek zanudzający innych

nudzić /ˈnuʥ̑iʨ̑/ (v)
ennuyer
  powodować nudę
s'ennuyer
  odczuwać nudę

nukleotyd /ˌnuklɛˈɔtɨt/ (n)
nucléotide
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, podstawowy składnik strukturalny kwasu nukleinowego

nuklid /nˈuklit/ (n)
nucléide, nuclide
  (fizyka, fizyczny) jądro atomu o określonej liczbie nukleonów;

numeracja /ˌnũmɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
numération
  system oznaczania czegoś numerem

numerować /ˌnũmɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
numéroter
  nadawać czemuś kolejne numery, oznaczać coś numerami

numeryczny /ˌnũmɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
numérique
  składający się z liczb lub cyfr

numizmatyk /nˌumizmˈatɨk/ (n)
numismate
  specjalista w dziedzinie numizmatyki

nunatak /nũˈnatak/ (n)
nunatak
  (geologia, geologiczny) wzniesienie wystające nad powierzchnię lodowca lub lądolodu i zewsząd otoczone przez pokrywę lodową;

nuncjusz apostolski /nˈuntsjuʃ ˌapɔstˈɔlski/ (n)
nonce apostolique
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przedstawiciel Stolicy Apostolskiej w danym państwie, kierujący jej misją dyplomatyczną;

nur /nur/ (n)
plongeon
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak wodny zamieszkujący Amerykę Północną i północną część Europy;
  skok do wody

nurkować /nurˈkɔvaʨ̑/ (v)
plonger
  pływać pod powierzchnią wody

nutria /ˈnutrʲja/ (n)
ragondin
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę futerkowe z gatunku nutria amerykańska (Myocastor coypus), prowadzące ziemno-wodny tryb życia;

nużyć /nˈuʒɨtɕ/ (v)
lasser
  wywoływać znudzenie lub wyczerpanie swoją jednostajnością

nużący /nuʒˈɔntsɨ/ (adj)
ennuyeux, fatiguant
  wywołujący znużenie

nyktofobia /ˌnɨktɔˈfɔbʲja/ (n)
nyctophobie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy strach przed ciemnością;

nów /nuf/ (n)
nouvelle lune
  (astronomia, astronomiczny) faza Księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez Słońce w taki sposób, że z Ziemi widać wyłącznie jego zacienioną część;

nóż /nuʃ/ (n)
couteau
  krótkie i ostre narzędzie ręczne do krojenia lub cięcia;

nóż do masła /ˈnuʒ dɔ‿ˈmaswa/ (n)
couteau à beurre
  nóż służący do smarowania masłem lub innymi smarowidłami

nęcić /ˈnɛ̃ɲʨ̑iʨ̑/ (v)
attirer, leurrer, tenter, appâter, acompte, acoquiner
  działać przyciągająco

nędzny /ˈnɛ̃nʣ̑nɨ/ (adj)
minable
  niewiele wart, będący w złym stanie; ubogi, zapuszczony

o mały włos /ɔ‿ˈmawɨ ˈvwɔs/ (adv)
d'un cheveu, de justesse, à deux doigts, à un cheveu
  omal, niewiele brakowało

oaza /ɔˈaza/ (n)
oasis
  (geografia, geograficzny) odosobniony teren o bardzo bujnej roślinności wegetującej na obszarze pustyń i półpustyń dzięki lokalnej obecności wody;

oba /ˈɔba/ (collective)
tous les deux
  dwa konkretne przedmioty lub zwierzęta, określone rzeczownikiem rodzaju męskiego; i jeden i drugi

obalać /ɔˈbalaʨ̑/ (v)
renverser
  odbierać komuś władzę, moc, wpływ itp.

obalenie /ˌɔbaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
abolissement
  (rzeczownik odczasownikowy) od: obalić

obawa /ɔˈbava/ (n)
appréhension, doute
  niepokój o przyszłość połączony z lękiem; przewidywanie, że coś może się nie powieść

obcas /ˈɔpʦ̑as/ (n)
talon
  część buta w tylnej jego części, pod piętą, często unoszący ją do góry;

obchód /ˈɔpxut/ (n)
visite
  kontrolne obejście danego miejsca

obciążenie /ˌɔpʲʨ̑ɔ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
charge
  (elektryczność) całkowita moc elektryczna pobierana ze źródła przez wszystkie odbiorniki

obcowanie cielesne /ˌɔpʦ̑ɔˈvãɲɛ ʨ̑ɛˈlɛsnɛ/ (n)
commerce charnel
  (eufemistycznie) stosunek płciowy, współżycie seksualne; utrzymywanie intymnych relacji z drugą osobą

obcy /ˈɔpʦ̑ɨ/ (n)
étranger
  ktoś nienależący do danej grupy

obcęgi /ɔptsˈɛŋɡʲi/ (n)
pince, tenailles
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie ręczne wykonane z metalu, złożone z dwóch ruchomych na zawiasach uchwytów z ostrymi rękojeściami, służące do przytrzymywania czego, przecinania metalu, wyciągania gwoździ, itp.

obecnie /ɔˈbɛʦ̑ʲɲɛ/ (adv)
actuellement
  teraz, aktualnie, w tym momencie

obecność /ɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑/ (n)
présence
  bycie, przebywanie gdzieś

obecny /ɔˈbɛʦ̑nɨ/ (adj)
présent, actuel
  dzisiejszy, teraźniejszy, współczesny
présent
  osobiście przy czymś będący, znajdujący się gdzieś w danej chwili

obejmować /ˌɔbɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
comprendre
  mieścić w sobie
embrasser
  otaczać ramionami
prendre
  rozpoczynać sprawowanie funkcji, urzędu, stanowiska itp.

obelisk /ɔˈbɛlʲisk/ (n)
obélisque
  pomnik w formie wysokiego, smukłego słupa, najczęściej o czworobocznej podstawie, wykonanego z jednego bloku skalnego;

oberża /ɔbˈɛrʒa/ (n)
auberge
  (przestarzałe, przestarzały) dom zajezdny przy głównym trakcie, w którym podróżny mógł zatrzymać się na posiłek i nocleg

oberżysta /ˌɔbɛrʒˈɨsta/ (n)
aubergiste
  (przestarzałe, przestarzały) mężczyzna prowadzący oberżę

obficie /ɔpˈfʲiʨ̑ɛ/ (adv)
à profusion
  w dużej ilości, w dużej mierze

obfitować /ˌɔpfitˈɔvatɕ/ (v)
abonder, foisonner
  odznaczać się obfitością, mieć pod dostatkiem czego; zawierać dużą ilość lub liczbę czegoś

obfity /ɔpˈfʲitɨ/ (adj)
abondant
  występujący w dużej ilości lub w dużym natężeniu, składający się z dużej liczby czegoś

obiad /ˈɔbʲjat/ (n)
déjeuner, dîner
  gorący posiłek spożywany zwykle w środku dnia;

obiecywać /ˌɔbʲjɛˈʦ̑ɨvaʨ̑/ (v)
promettre
  mówić, że coś się z pewnością zrobi; dawać obietnicę

obiegowy /ˌɔbʲjɛˈɡɔvɨ/ (adj)
courant
  taki, który jest w użyciu ogólnym

obiektyw /ɔˈbʲjɛktɨf/ (n)
objectif
  (technologia, technika, techniczny) (fotografia) soczewka, układ optyczny lub magnetyczny, przenoszący obraz przedmiotu do dalszej części urządzenia

obiektywnie /ˌɔbjɛktˈɨvɲʲɛ/ (adv)
objectivement
  w sposób obiektywny

obiektywność /ˌɔbjɛktˈɨvnɔɕtɕ/ (n)
objectivité
  cecha tego, co jest obiektywne, bezstronność

obiektywny /ˌɔbʲjɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
objectif
  odznaczający się obiektywizmem, wolny od uprzedzeń
  istniejący niezależnie od poznającego podmiotu

obierać /ɔˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
écailler
  usuwać wierzchnią, zewnętrzną warstwę: łupinę, łuski, skórę lub skorupę itp.
prendre, élire
  wybierać kogoś na stanowisko, funkcję drogą głosowania

obietnica /ˌɔbʲjɛtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
promesse
  wypowiedź zapewniająca kogoś o zrobieniu czegoś w przyszłości

obieżyświat /ˌɔbʲjɛˈʒɨɕfʲjat/ (n)
globe-trotter
  ktoś wiele podróżujący, włóczący się po świecie

objaw /ˈɔbʲjaf/ (n)
symptôme, indice
  oznaka jakiegoś zjawiska

oblaczek granatek /ɔblˈatʃɛɡ ɡranˈatɛk/ (n)
Sphinx du pissenlit, Syntomis phégée, fausse zygène du pissenlit
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Amata phegea Linnaeus, gatunek motyla z rodziny mrocznicowatych o granatowo-czarnym ubarwieniu i z żółtym pierścieniem na odwłoku

oblegać /ɔblˈɛɡatɕ/ (v)
assiéger
  (wojskowość, wojskowy) otaczać zbrojnie

oblig /ˈɔblik/ (n)
obligation, promesse
  (ekonomia, ekonomiczny) pisemne uznanie długu

oblężenie /ˌɔblɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
siège
  otoczenie siłami zbrojnymi jakiejś twierdzy lub miasta w celu ich zdobycia

obmierzły /ɔbˈmʲjɛrzwɨ/ (adj)
répugnant
  budzący wstręt

obniżenie /ˌɔbʲɲiˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
abaissement
  (rzeczownik odczasownikowy) od: obniżyć

obojczyk /ɔˈbɔjʧ̑ɨk/ (n)
clavicule
  (anatomia, anatomiczny) kość obręczy barkowej, która łączący mostek z łopatką;

obojczykowy /ˌɔbɔjtʃɨkˈɔvɨ/ (adj)
claviculaire
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący obojczyka

obora /ɔˈbɔra/ (n)
étable
  budynek gospodarski dla krów, miejsce ich przebywania

obowiązany /ˌɔbɔvʲɔ̃zˈanɨ/ (adj)
obligé
  mający obowiązek do robienia czegoś

obowiązek /ˌɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zɛk/ (n)
devoir, obligation
  nakaz, konieczność wykonania czegoś, czasami też pod groźbą kary

obowiązkowo /ˌɔbɔvʲɔ̃skˈɔvɔ/ (adv)
obligatoirement
  (potocznie, potoczny) bez względu na cokolwiek

obowiązkowy /ˌɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈskɔvɨ/ (adj)
consciencieux, assidu
  (o człowieku) dobrze wywiązujący się z obowiązków
obligatoire
  będący czyimś obowiązkiem

obozowanie /ˌɔbɔzɔvˈaɲʲɛ/ (n)
campement
  (rzeczownik odczasownikowy) od: obozować

obraz /ˈɔbras/ (n)
image, peinture, tableau
  (sztuka) dzieło plastyczne, wykonane ręcznie dwuwymiarowe odwzorowanie rzeczywistości lub wizji

obraz kontrolny /ˈɔbras kɔ̃nˈtrɔlnɨ/ (n)
mire
  (telewizja, telewizyjny) prosty obraz telewizyjny umożliwiający uregulowanie niektórych parametrów określających jakość urządzeń telewizyjnych

obraza /ɔbˈraza/ (n)
insulte, injure, outrage, affront
  urażenie czyjejś godności osobistej

obrazować /ˌɔbrazˈɔvatɕ/ (v)
visualiser
  być obrazem czego

obrazowy /ˌɔbrazˈɔvɨ/ (adj)
en image, figuratif
  oddziałujący na wyobraźnię

obraźliwy /ˌɔbraʑˈlʲivɨ/ (adj)
offensant, outrageant
  stanowiący dla kogoś obrazę

obrona /ɔbˈrɔ̃na/ (n)
défense
  przeciwdziałanie atakowi, chronienie się przed obcą agresją
  (wojskowość, wojskowy) przeciwdziałanie atakowi zbrojnemu;

obrotnica /ˌɔbrɔtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
pont tournant
  (kolejnictwo) urządzenie służące do zmiany kierunku pojazdu dokonywanej przez obrót platformy, na której pojazd stoi;

obrotnik /ɔbˈrɔtʲɲik/ (n)
axis
  (anatomia, anatomiczny) drugi kręg szyjny;

obrotowy /ˌɔbrɔˈtɔvɨ/ (adj)
rotatif, rotatoire
  (technologia, technika, techniczny) taki, który może się obracać; obracający się

obrotowy /ˌɔbrɔˈtɔvɨ/ (n)
pivot
  (sport, sportowy) zawodnik w piłce ręcznej, który gra bezpośrednio przed linią pola bramkowego, pomiędzy obrońcami drużyny przeciwnej;

obrońca /ɔbˈrɔ̃j̃nʦ̑a/ (n)
arrière, défenseur
  (sport, sportowy) gracz broniący dostępu do bramki swojej drużyny
défenseur
  osoba, która broni, chroni przed czymś, wstawia się za kimś lub zajmuje się obroną czegoś przed zagrożeniem, krzywdą, napaścią itp.
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, której pracą jest obrona interesów oskarżonego podczas sprawy karnej

obroża /ɔbˈrɔʒa/ (n)
collier, collier de chien
  taśma albo łańcuszek zapinany na szyi zwierzęcia domowego

obrus /ˈɔbrus/ (n)
nappe, nappe de table
  wykończony i zazwyczaj zdobiony materiał używany do przykrycia jadalnego stołu;

obrzezanie /ˌɔbʒɛˈzãɲɛ/ (n)
circoncision
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (medycyna, medyczny) zabieg częściowego usunięcia napletka ze względów rytualnych, religijnych, leczniczych, higienicznych bądź estetycznych;

obrzydliwy /ˌɔbʒɨˈdlʲivɨ/ (adj)
dégoûtant, dégueulasse
  (książkowy) budzący odrazę

obrzęd /ˈɔbʒɛ̃nt/ (n)
cérémonie
  uporządkowany akt o znaczeniu symbolicznym, element uroczystości, wynikający z tradycji

obrzęk /ˈɔbʒɛŋk/ (n)
œdème, enflure
  (medycyna, medyczny) nagromadzenie się płynu w przestrzeni pozakomórkowej, powodujące zauważalne powiększenie narządu lub części ciała;

obrócić w popiół /ɔbˈruʨ̑iʨ̑ ˈf‿pɔpʲjuw/ (v)
mettre en cendres, réduire en cendres
  zniszczyć coś całkowicie, zrujnować doszczętnie

obrączka ślubna /ɔbrˈɔntʃka ɕlˈubna/ (n)
alliance
  (jubilerstwo, jubilerski) kółko ze szlachetnego metalu, zazwyczaj bez oczka, noszone na palcu na znak zawarcia małżeństwa;

obręcz /ˈɔbrɛ̃n͇ʧ̑/ (n)
bandage
  (kolejnictwo) część zestawu kołowego

obsceniczność /ˌɔpsʦ̑ɛ̃ˈɲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
obscénité
  cecha tego, co obsceniczne, bezwstydne, wulgarne

obsceniczny /ˌɔpsʦ̑ɛ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
obscène
  nieprzyzwoity, nieodpowiedni do pokazywania w miejscach publicznych

obserwacja /ˌɔpsɛrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
observation
  dokładne przyglądanie się czemuś lub komuś, celowe zauważanie jego ruchów lub czynów
  wniosek sformułowany w wyniku obserwacji (1.1)

obserwator /ˌɔpsɛrˈvatɔr/ (n)
observateur
  osoba dokładnie przyglądająca się czemuś, wnikliwie obserwująca coś

obserwować /ˌɔpsɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
observer
  uważnie, przez dłuższy czas przyglądać się czemuś

obsesyjnie /ˌɔpsɛˈsɨjɲɛ/ (adv)
obsessionnellement
  w sposób obsesyjny, natarczywie, uparcie

obsesyjny /ˌɔpsɛsˈɨjnɨ/ (adj)
obsessif, obsessionnel
  właściwy obsesji, taki, jak w obsesji

obskurancki /ˌɔpskurˈantski/ (adj)
obscurantiste
  (książkowy) charakterystyczny dla obskuranta i obskurantyzmu

obsydian /ɔpˈsɨdʲjãn/ (n)
obsidienne
  kwaśna skała wylewna

obszar /ˈɔpʃar/ (n)
zone
  ograniczona część powierzchni, zwykle dużych rozmiarów

obszerny /ɔpˈʃɛrnɨ/ (adj)
ample, large, spacieux, étendu
  dużych rozmiarów
compréhensif, détaillé
  zawierający mnóstwo szczegółów

oburzać /ɔbˈuʒatɕ/ (v)
indigner, exaspérer, outrer
  wywoływać oburzenie – wzbudzać sprzeciw połączony z gniewem
s' indigner
  odczuwać oburzenie

oburzenie /ˌɔbuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
indignation
  silne zdenerwowanie spowodowane czyimś nieodpowiednim / niewłaściwym / niesprawiedliwym zachowaniem

obustronny /ˌɔbustrˈɔnnɨ/ (adj)
bilatéral, double
  występujący po obydwu stronach
mutuel
  zachodzący pomiędzy dwiema stronami relacji

obuty /ɔˈbutɨ/ (adj)
chaussé
  noszący buty
  noszący dany rodzaj obuwia

obwieszczać /ɔbvʲˈɛʃtʃatɕ/ (v)
claironner
  oficjalnie albo uroczyście ogłaszać coś

obwiniać /ɔbˈvʲĩɲäʨ̑/ (v)
accuser, inculper
  przypisywać, zarzucać komuś winę; oskarżać kogoś o zrobienie czegoś złego

obwoluta /ˌɔbvɔˈluta/ (n)
jaquette
  (drukarstwo, drukarski) (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) papierowa lub plastikowa ochronna okładka zakładana na właściwą okładkę książki;

obwód drukowany /ˈɔbvud drˌukɔvˈanɨ/ (n)
circuit imprimé
  (elektronika, elektroniczny) płytka z materiału izolacyjnego z naniesionymi na powierzchni ścieżkami przewodzącymi oraz punktami lutowniczymi do montażu elementów elektronicznych;

obywatel /ˌɔbɨˈvatɛl/ (n)
citoyen
  członek społeczeństwa danego państwa, mający określone uprawnienia i obowiązki zastrzeżone przez prawo i konstytucję;

obywatel drugiej kategorii /ˌɔbɨˈvatɛl ˈdruɟɛ̇j ˌkatɛˈɡɔrʲji/ (n)
citoyen de deuxième ordre
  osoba systematycznie dyskryminowana lub mająca ograniczone prawa mimo posiadania prawnego statusu obywatela

obywatelka /ˌɔbɨvaˈtɛlka/ (n)
citoyenne
  kobieta związana z krajem oficjalnymi prawami i obowiązkami

obywatelski /ˌɔbɨvaˈtɛlsʲci/ (adj)
civique
  związany z obywatelem, właściwy obywatelowi

obywatelstwo /ˌɔbɨvaˈtɛlstfɔ/ (n)
citoyenneté, nationalité
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) związek prawny osoby fizycznej z jakimś państwem, który daje jej określone prawa i obowiązki;

obój /ˈɔbuj/ (n)
hautbois
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego drewnianego z grupy aerofonów dwustroikowych;

obóz dla uchodźców /ˈɔbuz dla uxˈɔtɕtsuf/ (n)
camp de réfugiés
  tymczasowa osada dla osób, które opuściły swój dom ze względu na wojnę, prześladowania lub klęskę żywiołową;

obóz koncentracyjny /ˈɔbus ˌkɔ̃nʦ̑ɛ̃ntraˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
camp de concentration
  miejsce, w którym są przetrzymywane grupy ludności w celu ich izolacji, wykonywania niewolniczej pracy albo eksterminacji tych grup;

obłok /ˈɔbwɔk/ (n)
nuage, mouton
  (meteorologia, meteorologiczny) chmura niewielkich rozmiarów

obłączek /ɔbwˈɔntʃɛk/ (n)
lunule
  (anatomia, anatomiczny) białawy obszar luźnej skóry w kształcie półksiężyca u nasady paznokcia;

obłąkanie /ˌɔbwɔŋkˈaɲʲɛ/ (n)
folie, démence
  zaburzenie psychiczne lub choroba psychiczna, obłęd, niepoczytalność

obłąkany /ˌɔbwɔŋkˈanɨ/ (adj)
fou
  będący w stanie obłąkania

obżarstwo /ɔbˈʒarstfɔ/ (n)
gloutonnerie, gourmandise
  nadmierne spożywanie pokarmów

ocean /ɔˈʦ̑ɛãn/ (n)
océan
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rozległy obszar słonej wody, pokrywający większą część powierzchni Ziemi

oceanograf /ˌɔʦ̑ɛãˈnɔɡraf/ (n)
océanographe
  specjalista w dziedzinie oceanografii (oceanologii)

oceanografia /ˌɔʦ̑ɛãnɔˈɡrafʲja/ (n)
océanographie
  nauka o oceanach i morzach;

oceanograficzny /ˌɔtsɛˌanɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
océanographique
  (geografia, geograficzny) związany z oceanografią, dotyczący oceanografii

oceanologia /ˌɔtsɛˌanɔlˈɔɡja/ (n)
océanologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o oceanach

oceanologiczny /ˌɔtsɛˌanɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
océanologique
  związany z oceanologią, dotyczący oceanologii

ocelot /ɔˈʦ̑ɛlɔt/ (n)
ocelot
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Leopardus Gray, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;
  (zoologia, zoologiczny) kot z rodzaju (1.1)

ocet /ˈɔʦ̑ɛt/ (n)
vinaigre
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) spożywczy kwas octowy o stężeniu 5–10%, czasem z domieszkami;

ochlokracja /ˌɔxlɔkrˈatsja/ (n)
ochlocratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy motłochu, zwyrodniała forma demokracji, w której władza jest sprawowana bez żadnych struktur i zasad prawnych, bezpośrednio przez niezorganizowany i ulegający emocjom tłum;

ochota /ɔˈxɔta/ (n)
désir, envie
  pragnienie osiągnięcia, posiadania lub doświadczenia czegoś

ochotnik /ɔxˈɔtɲik/ (n)
volontaire
  ktoś dobrowolnie zgłaszający się do udziału w czymś

ochra /ˈɔxra/ (n)
ocre
  barwa żółtobrunatna

ochronny /ɔxˈrɔ̃nːɨ/ (adj)
protecteur, de protection
  stanowiący ochronę przed czymś; chroniący, dający ochronę

ochrypły /ɔxrˈɨpwɨ/ (adj)
rauque
  (medycyna, medyczny) taki, który ochrypł

ociężały /ˌɔtɕɛ̃ʒˈawɨ/ (adj)
engourdi
  nie mający energii do działania
balourd, épais
  pozbawiony bystrości, polotu

octan /ˈɔktãn/ (n)
acétate
  (chemia, chemiczny) ester albo sól kwasu octowego;

octowy /ɔʦ̑ˈtɔvɨ/ (adj)
acétique, acéteux
  (przymiotnik) od ocet

oczekiwać /ˌɔʧ̑ɛˈcivaʨ̑/ (v)
attendre
  spodziewać się czegoś, liczyć na coś, chcieć czegoś
  dłużej czekać

oczerniać /ɔtʃˈɛrɲʲatɕ/ (v)
dénigrer, noircir, calomnier
  rozgłaszać nieprawdziwe informacje o kimś, mając na celu przedstawienie go w niekorzystnym świetle

oczny /ˈɔʧ̑nɨ/ (adj)
oculaire
  dotyczący oka, związany z okiem, oczami

oczodół /ɔˈʧ̑ɔduw/ (n)
orbite
  (anatomia, anatomiczny) jama kostna pomiędzy mózgoczaszką a twarzoczaszką, w której umieszczona jest gałka oczna;

oczyszczać /ɔˈʧ̑ɨʃʧ̑aʨ̑/ (v)
réhabiliter
  (przenośnie, przenośnia) odrzucać zarzuty względem kogoś; uniewinniać kogoś; uwalniać od podejrzeń, oskarżeń lub winy
nettoyer, débarbouiller, déblayer, épousseter
  usuwać nieczystości, brudy; doprowadzać do stanu czystości

oczywisty /ˌɔʧ̑ɨˈvʲistɨ/ (adj)
évident
  taki, który jest bezsporny, jasny, pewny, określony; taki, co do którego nie ma wątpliwości, którego nie trzeba objaśniać

oczywiście /ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (interjection)
bien sûr
  wykrzyknik wyrażający aprobatę, potwierdzenie

oczywiście /ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (particle)
évidemment, certainement
  partykuła wyrażająca brak wątpliwości

od /ɔt/ (preposition)
de, depuis, de chez
  …tworzący konstrukcje opisujące źródło, z którego pochodzi podmiot

od czasu do czasu /ɔt‿ˈʧ̑asu dɔ‿ˈʧ̑asu/ (adv)
de temps en temps
  co jakiś czas, niezbyt regularnie lub niezbyt często

od dawna /ɔd dˈavna/ (adv)
depuis longtemps
  od dłuższego czasu

odbiegać /ɔdbjˈɛɡatɕ/ (v)
s'éloigner en courant
  biegnąc, oddalać się skądś
s'écarter
  odchodzić od przedmiotu sprawy

odbijacz /ɔdˈbʲijaʧ̑/ (n)
défense, pare-battage
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) elastyczny przedmiot mocowany na nabrzeżu lub na burcie statku w celu ochrony burty przed uszkodzeniem wskutek tarcia i zgniotu;

odbudowa /ˌɔdbuˈdɔva/ (n)
recarrage, reconstruction
  odnowienie, wzniesienie czegoś, co zostało zniszczone

odbyt /ˈɔdbɨt/ (n)
anus, trou de cul
  (anatomia, anatomiczny) końcowy otwór, ujście układu pokarmowego;

odbywać /ɔdˈbɨvaʨ̑/ (v)
faire
  robić coś lub brać udział w wykonywaniu czegoś; uczestniczyć w czymś
avoir lieu, se tenir
  mieć miejsce, dziać się, dokonywać się

odchody połogowe /ɔtxˈɔdɨ pˌɔwɔɡˈɔvɛ/ (n)
lochies
  (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina wydzielająca się z pochwy po porodzie

odcień /ˈɔtʲʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
nuance
  odmiana koloru, która różni się od niego intensywnością lub domieszką innego koloru

odcisk palca /ˈɔtʲʨ̑isk ˈpalʦ̑a/ (n)
empreinte digitale
  wzór linii papilarnych palca odciśnięty na jakiejś powierzchni w celu identyfikacji osoby

odczasownikowy /ˌɔttʃasˌɔvɲikˈɔvɨ/ (adj)
déverbal
  (gramatyka) utworzony od czasownika, pochodzący od czasownika

odczucie /ɔṭˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
sensation, sentiment, impression
  wrażenie, które się odczuwa

odczuwalny /ˌɔttʃuvˈalnɨ/ (adj)
sensible
  dający się odczuć, wyczuwalny

oddalanie /ˌɔdːaˈlãɲɛ/ (n)
éloignement
  (rzeczownik odczasownikowy) od: oddalać

oddalać /ɔddˈalatɕ/ (v)
rejeter
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nie uwzględniać czyich pretensji, żądań
éloigner
  zwiększać odległość pomiędzy danymi jednostkami
partir, s'éloigner
  zwiększać własną odległość od czego lub kogo

oddalony /ˌɔddalˈɔnɨ/ (adj)
éloigné
  położony w znacznej odległości przestrzennej albo czasowej od czegoś

oddany /ɔddˈanɨ/ (adj)
dévoué
  gotów do poświęceń dla kogoś lub czegoś; wierny, lojalny, przywiązany

oddawać /ɔdˈːavaʨ̑/ (v)
rendre
  dawać coś komuś z powrotem, zwracać właścicielowi

oddać honory /ˈɔdːaʨ̑ xɔ̃ˈnɔrɨ/ (idiom)
rendre les honneurs
  (wojskowość, wojskowy) wykonać ustalone gesty lub czynności będące oznaką uszanowania, np. zasalutować, sprezentować broń

oddech /ˈɔdːɛx/ (n)
respiration
  pobranie tlenu poprzez wciągnięcie go do płuc

oddychać /ɔdˈːɨxaʨ̑/ (v)
respirer
  (fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) (biologia, biologiczny) pobierać tlen z naturalnego dla danego gatunku środowiska

oddzielać /ɔdʲˈʥ̑ɛlaʨ̑/ (v)
séparer, décoller
  separować jedną rzecz od drugiej

oddzielić ziarno od plew /ɔdʲˈʥ̑ɛlʲiʥ̑ ˈʑarnɔ ːt‿ˈplɛf/ (v)
séparer le bon grain de l’ivraie
  wybrać to, co wartościowe, spośród tego, co niewiele warte lub bezwartościowe

oddzielić ziarno od plewy /ɔdʲˈʥ̑ɛlʲiʥ̑ ˈʑarnɔ ːt‿ˈplɛvɨ/ (idiom)
séparer le bon grain de l'ivraie
  (książkowy) oddzielić to, co dobre, od tego, co złe, oddzielić dobrych od złych

oddzielnie /ɔddʑˈɛlɲʲɛ/ (adv)
séparément, à part
  nie razem, osobno

oddzielny /ɔdʲˈʥ̑ɛlnɨ/ (adj)
séparé
  taki, który stanowi samodzielną całość

odgadnąć /ɔdˈɡadnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
deviner
  aspekt dokonany od: odgadywać

odgwizdać /ɔdˈɡvʲizdaʨ̑/ (v)
siffler
  (sport, sportowy) gwizdnąć na znak początku lub końca meczu, przerwy bądź przewinienia

odizolowywać /ˌɔdʲizˌɔlɔvˈɨvatɕ/ (v)
isoler
  pozbawiać kontaktu ze światem zewnętrznym
s'isoler
  pozbawiać się kontaktu z innymi

odkurzacz /ɔtˈkuʒaʧ̑/ (n)
aspirateur, balayeuse
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zbierania kurzu i drobnych śmieci poprzez wsysanie ich do specjalnego zbiornika;

odkładać /ɔtˈkwadaʨ̑/ (v)
raccrocher
  (telekomunikacja) odkładać słuchawkę przerywać rozmowę telefoniczną
remettre
  kłaść na bok rzeczy, które trzymało się w ręku
  przenosić na późniejszy termin
faire les économies, mettre de côté
  oszczędzać pieniądze lub inne zasoby na określony cel
se déposer
  o mule, tłuszczu, osadzie: gromadzić się w coraz większej ilości

odległy /ɔdˈlɛɡwɨ/ (adj)
lointain, éloigné
  znajdujący się daleko

odlewać /ɔdlˈɛvatɕ/ (v)
couler
  wykonywać przedmiot poprzez wlewanie ciekłego surowca do specjalnej formy

odludny /ɔdlˈudnɨ/ (adj)
retiré, solitaire
  znajdujący się daleko od skupisk ludzi

odmiana /ɔdˈmʲjãna/ (n)
flexion
  (językoznawstwo, językoznawczy) zmiana formy wyrazu w zależności od przypadku, osoby itp.

odmienny /ɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
différent, disparate, hétérodoxe, étranger, allogène, dissemblable
  różny

odmowa /ɔdˈmɔva/ (n)
refus, déni
  niewyrażenie zgody

odnowa /ɔdˈnɔva/ (n)
rénovation
  przywrócenie czemuś świeżego, nowego wyglądu

odnośnie do /ɔdˈnɔɕɲɛ ˈdɔ/
à l'égard de
  (urzędowy) w stosunku do czegoś / kogoś, względem czegoś / kogoś, w porównaniu z czymś, wobec czegoś / kogoś

odpadać /ɔtpˈadatɕ/ (v)
se détacher, tomber
  oddzielać się od miejsca przymocowania
perdre, être éliminé
  przestawać brać udział wskutek przegrania, wyeliminowania

odpoczynek /ˌɔtpɔˈʧ̑ɨ̃nɛk/ (n)
repos
  przerwa podczas jakiegoś wysiłku, mająca na celu ponowne nabranie sił

odpoczywać /ˌɔtpɔˈʧ̑ɨvaʨ̑/ (v)
reposer
  przerwać czynność fizyczną w celu zrelaksowania się i nabrania sił

odporność /ɔtˈpɔrnɔɕʨ̑/ (n)
immunité
  (medycyna, medyczny) zdolność do czynnej i biernej obrony organizmu przed patogenami

odporny /ɔtˈpɔrnɨ/ (adj)
résistant, immun
  mający wysoką odporność i wytrzymałość; silny, wytrzymały
inaltérable
  taki, na którego dana rzecz nie ma wpływu; obojętny

odpowiadać /ˌɔtpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
correspondre à
  być równoważnym czemuś
répondre de
  być za coś odpowiedzialnym
convenir
  być zgodnym z czymś
répondre
  odpisywać (np. na list)
  odpowiadać (1.1) na pytania nauczyciela w celu oceny wiedzy
  ponosić za coś konsekwencje
convenir, aller
  podobać się
répondre, riposter
  udzielać odpowiedzi

odpowiedni /ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi/ (adj)
convenable
  spełniający wymagane warunki

odpowiednio /ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲɔ/ (adv)
convenablement
  w sposób odpowiedni; właściwie, stosownie

odpowiedzialność /ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɔɕʨ̑/ (n)
responsabilité
  obowiązek odpowiadania za swoje działanie, bycia odpowiedzialnym za coś

odpowiedzialny /ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ/ (adj)
responsable, comptable
  przeznaczony do poniesienia konsekwencji

odpowiedź /ɔtˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
réponse
  reakcja na pytanie

odprowadzać /ˌɔtprɔˈvaʣ̑aʨ̑/ (v)
accompagner, raccompagner
  towarzyszyć komuś idąc z nim do jakiegoś miejsca; zaprowadzić kogoś gdzieś

odprężać /ɔtˈprɛ̃w̃ʒaʨ̑/ (v)
détendre, relâcher
  uczynić mniej naprężonym, rozluźnić
détendre
  usuwać stan napięcia, odpoczywać

odpukać w niemalowane drewno /ɔtˈpukaʥ̑ ˌvʲ‿ɲɛ̃malɔˈvãnɛ ˈdrɛvnɔ/ (idiom)
toucher du bois
  pukać w niemalowane drewno, aby nie zapeszyć, by słowami (przypuszczeniami) nie zniszczyć dobrej passy

odpust /ˈɔtpust/ (n)
indulgence
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: darowanie przez Boga kary doczesnej za grzechy, które zostały odpuszczone co do winy;

odpychający /ˌɔtpɨxajˈɔntsɨ/ (adj)
dégueulasse, cradingue, crasseux, écœurant
  taki, który wzbudza niechęć; zrażający do siebie

odpychać /ɔtpˈɨxatɕ/ (v)
repousser, écarter
  oddalać pchnięciem
repousser, dégoûter
  powodować niechęć
se repousser
  (fizyka, fizyczny) oddalać się od siebie
  odpychać siebie nawzajem
s'éloigner en poussant
  oddalać siebie skądś pchnięciem

odra /ˈɔdra/ (n)
rougeole
  (medycyna, medyczny) wirusowa choroba zakaźna wieku dziecięcego, której objawami są: wysoka gorączka, stan zapalny górnych dróg oddechowych, plamista wysypka;

odrastać /ɔdˈrastaʨ̑/ (v)
recroître
  ponownie wyrastać po ucięciu, zniszczeniu, złamaniu itp.

odrażający /ˌɔdraʒaˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
répugnant, abominable, dégoûtant, répulsif
  wzbudzający odrazę, obrzydzenie; ohydny, wstrętny

odruch /ˈɔdrux/ (n)
réflexe
  (biologia, biologiczny) reakcja ustroju na bodziec, przebiegająca za pośrednictwem układu nerwowego
  spontaniczna reakcja na coś

odrywać /ɔdrˈɨvatɕ/ (v)
détacher
  odłączać część od danej całości poprzez ciągnięcie lub szarpanie
arracher, distraire
  przerywać komuś jakąś czynność, zajmując czym innym
se détacher
  być oddzielanym od całości, odłączać się
s'arracher
  przestawać coś robić, zajmując się czym innym; robić przerwę w pracy

odróżnianie /ˌɔdruʒɲʲˈaɲʲɛ/ (n)
distinction
  (rzeczownik odczasownikowy) od: odróżniać

odróżniać /ɔdˈruʒʲɲäʨ̑/ (v)
distinguer
  identyfikować odmienne rodzaje czegoś

odstępować /ˌɔtstɛmpˈɔvatɕ/ (v)
laisser
  oddawać coś komuś (bez zapłaty)
céder, laisser
  przekazywać coś, odsprzedając to na dogodnych warunkach
renoncer, dénoncer
  odchodzić od postanowień

odszkodowanie /ˌɔṭʃkɔdɔˈvãɲɛ/ (n)
indemnisation, dédommagement, indemnité, compensation, réparation, récompense
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj świadczenia, które wynika z odpowiedzialności za szkodę;

odtrutka /ɔtˈːrutka/ (n)
antidote, contrepoison
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) środek likwidujący lub zmniejszający działanie trucizny;

odwaga /ɔdˈvaɡa/ (n)
courage
  zdolność zrobienia czegoś, podjęcia ryzyka, mimo silnych obaw lub strachu czy niebezpieczeństwa

odwar /ˈɔdvar/ (n)
décoction
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) wyciąg wodny z kłączy, korzeni, kory lub ziela, wymagających dłuższego gotowania;

odważać /ɔdvˈaʒatɕ/ (v)
peser
  ważąc coś, odmierzać odpowiednią ilość tego
hasarder, risquer
  decydować się na coś niebezpiecznego, niełatwego

odważnie /ɔdˈvaʒʲɲɛ/ (adv)
bravement, courageusement
  w sposób odważny, z odwagą, śmiałością

odważnik /ɔdˈvaʒʲɲik/ (n)
poids
  przedmiot służący do pomiaru masy innych przedmiotów na wadze szalkowej;

odważny /ɔdˈvaʒnɨ/ (adj)
courageux, brave
  taki, który ma odwagę

odwet /ˈɔdvɛt/ (n)
représaille
  odwzajemnienie za zło

odwilż /ˈɔdvʲilʃ/ (n)
dégel
  ocieplenie w zimie, połączone z topnieniem śniegu

odwracać /ɔdˈvraʦ̑aʨ̑/ (v)
tourner
  przekręcać, obracać na drugą stronę

odwrót /ˈɔdvrut/ (n)
retraite
  (wojskowość, wojskowy) wycofanie się wojska

odzwierciedlać /ˌɔdʑvʲɛrtɕˈɛdlatɕ/ (v)
refléter
  przedstawiać dokładnie
se traduire
  być wyrażanym

odzywać się /ɔdʑˈɨvatɕ ɕɛ/ (v)
parler, prendre la parole
  mówić, zwykle w odpowiedzi do czego
se faire entendre
  wydawać dźwięk, być słyszalnym

odłam /ˈɔdwam/ (n)
fraction
  ugrupowanie ludzi powstałe wskutek podziału większej grupy albo wskutek oddzielenia się od większej grupy

odłamek /ɔdwˈamɛk/ (n)
éclat, débris
  mała część odłamana od całości

odświętny /ɔtɕfʲˈɛntnɨ/ (adj)
solennel
  (przenośnie, przenośnia) odznaczający się czymś niecodziennym
festif
  przeznaczony na święto

odżywka /ɔḍˈʒɨfka/ (n)
aliment
  (spożywczy) produkt zawierający składniki odżywcze w skomasowanej ilości, najczęściej w postaci syropu, pasty, mączki lub granulatu

odżywka do włosów /ɔdʒˈɨfka dɔ vwˈɔsuf/ (n)
après-shampoing, après-shampooing
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) produkt kosmetyczny nakładany na włosy najczęściej po ich umyciu w celach pielęgnacyjnych

oenzetowski /ˌɔɛnzɛtˈɔfski/ (adj)
onusien
  związany z ONZ-em, dotyczący ONZ-u

ofensywa /ˌɔfɛ̃w̃ˈsɨva/ (n)
offensive
  atak dużych sił wojska na wielkim obszarze lub na całym froncie
  masowe pojawienie się czegoś

oferować /ˌɔfɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
offrir
  proponować coś, składać ofertę

offset /ˈɔfːsɛt/ (n)
offset
  (drukarstwo, drukarski) technika druku płaskiego;

ofiarować /ˌɔfjarˈɔvatɕ/ (v)
offrir, donner
  dać bezinteresownie
sacrifier
  złożyć ofiarę

oficer /ɔˈfʲiʦ̑ɛr/ (n)
officier
  (wojskowość, wojskowy) (administracja) osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień od podporucznika wzwyż;

oficjalnie /ˌɔfʲiˈʦ̑ʲjalʲɲɛ/ (adv)
officiellement
  w sposób oficjalny

oficjalny /ˌɔfʲiˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
officiel
  zatwierdzony przez jakiś organ władzy i obowiązujący

oftalmo- /ɔfˈtalmɔ/
ophtalmo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z okiem lub gałką oczną

oftalmoskopia /ˌɔftalmɔskˈɔpja/ (n)
ophtalmoscopie
  (medycyna, medyczny) badanie dna oka, przeprowadzane za pomocą oftalmoskopu;

ogier /ˈɔɟɛr/ (n)
étalon
  (zootechnika, zootechniczny) niekastrowany samiec konia i innych koniowatych;

ogień /ˈɔɟɛ̇̃ɲ/ (n)
feu
  płomienie i żar powstające podczas procesu gwałtownego utleniania;
  (przenośnie, przenośnia) głębokie zaangażowanie w coś, przeżywanie czegoś
  (wojskowość, wojskowy) strzelanie z broni palnej

ognioodporny /ˌɔɡɲʲɔɔtpˈɔrnɨ/ (adj)
ignifuge
  niewrażliwy, niepodatny na działanie ognia

ognisko /ɔɟˈɲiskɔ/ (n)
feu de camp
  ułożony, płonący stos drewna

ogon /ˈɔɡɔ̃n/ (n)
queue
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część ciała niektórych zwierząt, składająca się z włosów, piór lub kręgów, także futro z tej części ciała;
  końcowa część jakiegoś przedmiotu
  (potocznie, potoczny) długa kolejka

ogonowy /ˌɔɡɔnˈɔvɨ/ (adj)
caudal
  związany z ogonem, dotyczący ogona

ograniczony /ˌɔɡrãɲiˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
restreint
  taki, który ma jasno określone granice, mieszczący się w określonym zakresie (najczęściej niewielkim)

ogrodniczki /ˌɔɡrɔdɲˈitʃki/ (n)
salopette
  (potocznie, potoczny) (krawiectwo) rodzaj spodni z charakterystycznym karczkiem z przodu i szalkami;

ogrodnik /ɔˈɡrɔdʲɲik/ (n)
jardinier
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) osoba zajmująca się ogrodem

ogrodzenie /ˌɔɡrɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
ceinture
  przeszkoda ogradzająca jakiś teren, np. w postaci płotu, parkanu, muru

ogromny /ɔˈɡrɔ̃mnɨ/ (adj)
immense, énorme
  mający bardzo duży rozmiar

ogryzek /ɔˈɡrɨzɛk/ (n)
trognon
  ogryziony, niedojedzony kawałek czegoś (np. jabłka)

ogrzewanie /ˌɔɡʒɛˈvãɲɛ/ (n)
chauffage
  urządzenie lub instalacja, która zapewnia ciepło
  czynność dostarczania ciepła

ogrzewczy /ɔɡʒˈɛftʃɨ/ (adj)
poêle
  przeznaczony do ogrzewania

ogród /ˈɔɡrut/ (n)
jardin
  miejsce, gdzie uprawia się rośliny – np. kwiaty, drzewa, krzewy – w celach konsumpcyjnych lub estetycznych;

ogród botaniczny /ˈɔɡrud ˌbɔtãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
jardin botanique
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) ogród, w którym jest hodowane dla celów naukowych rośliny różnych stref klimatycznych i środowisk, zwykle dostępny dla zwiedzających;

ogród zimowy /ˈɔɡrud ʑimˈɔvɨ/ (n)
serre, jardin d'hiver
  (architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) wydzielona i mocno przeszklona część budynku wypełniona wieloma wyeksponowanymi całorocznymi roślinami;

ogórecznik lekarski /ˌɔɡuˈrɛʧ̑ʲɲik lɛˈkarsʲci/ (n)
bourrache, bourrache officinale
  (botanika, botaniczny) Borago officinalis, roślina z rodziny ogórecznikowatych pochodząca z krajów śródziemnomorskich, w Polsce uprawiana, czasami występuje w formie zdziczałej;

ogórek /ɔˈɡurɛk/ (n)
concombre
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Cucumis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych;

ogółem /ɔɡˈuwɛm/ (adv)
au total
  uwzględniając całość, wszystkie elementy

ogłoszenie /ˌɔɡwɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
annonce
  (rzeczownik odczasownikowy) od: ogłosić

ogłowie /ɔˈɡwɔvʲjɛ/ (n)
bride
  (jeździectwo, jeździecki) element uprzęży zakładany na głowę konia;

ohar /ˈɔxar/ (n)
tadorne de Belon
  (ornitologia, ornitologiczny) Tadorna tadorna, wędrowny, eurazjatycki ptak wodny;

ohyda /ɔˈxɨda/ (n)
hideur
  (książkowy) coś ohydnego, brzydkiego, wzbudzającego wstręt, obrzydzenie

ohydnie /ɔˈxɨdʲɲɛ/ (adv)
exécrablement
  w sposób ohydny; wstrętnie

ohydny /ɔˈxɨdnɨ/ (adj)
abominable, odieux, dégoûtant, dégueulasse
  obrzydliwy, budzący wstręt

ojciec /ˈɔjʨ̑ɛʦ̑/ (n)
père
  mężczyzna mający własne dziecko (w stosunku do tego dziecka);

ojciec chrzestny /ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈxʃɛstnɨ/ (n)
parrain
  (kościelny) mężczyzna przedstawiający do chrztu osobę chrzczoną

ojczenasz /ɔjˈʧ̑ɛ̃naʃ/ (n)
Pater
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa chrześcijan zaczynająca się od słów „Ojcze nasz”

ojczym /ˈɔjʧ̑ɨ̃m/ (n)
beau-père, parâtre
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mąż matki, który nie jest ojcem biologicznym

ojczyzna /ɔjˈʧ̑ɨzna/ (n)
patrie
  kraj, w którym ktoś się urodził;

ojkofobia /ˌɔjkɔfˈɔbja/ (n)
oikophobie, oïkophobie
  (filozofia, filozoficzny) (psychologia, psychologiczny) odrzucanie rodzimej kultury i apologia obcych systemów wartości;

okap /ˈɔkap/ (n)
hotte
  (zobacz) okap kuchenny

okazja czyni złodzieja /ɔˈkazʲja ˈʧ̑ɨ̃ɲi zwɔˈʥ̑ɛ̇ja/ (proverb)
l'occasion fait le larron
  możliwość szybkiego, nieoczekiwanego wzbogacenia się jest pokusą do kradzieży

okeanida /ˌɔkɛaɲˈida/ (n)
oceànide
  (mitologia grecka) nimfa morska, każda z córek Okeanosa i Tetydy;

oklaskiwać /ˌɔklaˈsʲcivaʨ̑/ (v)
applaudir
  klaskać w dłonie dla wyrażenia uznania

oklejarka /ˌɔklɛˈjarka/ (n)
dévidoir pistolet
  przyrząd ułatwiający klejenie lub oklejanie przedmiotów za pomocą taśmy samoprzylepnej

oklepany /ˌɔklɛpˈanɨ/ (adj)
banal
  za bardzo znany z powodu wielokrotnego powtarzania

okno /ˈɔkna/ /ˈɔknɔ/ (n)
fenêtre
  oszklony otwór w ścianie
  (informatyka, informatyczny) wydzielony obszar na ekranie obsługiwany przez jeden program
  (matematyka, matematyczny) czas, w którym pobierane są wartości sygnałów do danego filtra

oko /ˈɔkɔ/ (n)
œil, yeux
  (anatomia, anatomiczny) narząd wzroku;

oko za oko, ząb za ząb /ˈɔkɔ za‿ˈɔkɔ ˈzɔ̃mb za‿ˈzɔ̃mp/ (proverb)
œil pour œil, dent pour dent
  zasada odwetu, odpłacanie złem za zło;

okoliczność /ˌɔkɔˈlʲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
circonstance
  coś, co towarzyszy czemuś; kontekst sytuacji, zdarzenia

okostna /ɔˈkɔstna/ (n)
périoste
  (anatomia, anatomiczny) błona otaczająca i ochraniająca kości;

około /ɔˈkɔwɔ/ (particle)
environ, à peu près, approximativement, vers, au pif, quelque
  … wskazująca przybliżenie liczby, miary, czasu

około /ɔˈkɔwɔ/ (preposition)
environ, à peu près, approximativement, vers, au pif, quelque
  … wskazujący przybliżenie liczby, miary, czasu

okołoporodowy /ˌɔkɔwɔpɔrɔˈdɔvɨ/ (adj)
périnatal
  taki, który ma miejsce w okresie porodu oraz bezpośrednio przed nim lub po nim

okoń /ˈɔkɔ̃ɲ/ (n)
perche
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Perca fluviatilis, słodkowodna ryba drapieżna;

okra /ˈɔkra/ (n)
gombo
  (botanika, botaniczny) Abelmoschus moschatus Medik., roślina jednoroczna o wyprostowanych pędach o wysokości jednego metra i żółtych kwiatach, stosowana jako roślina ozdobna, warzywo i zioło;

okrakiem /ɔˈkracɛ̃m/ (adv)
à califourchon
  obejmując coś rozstawionymi nogami

okresowy /ˌɔkrɛˈsɔvɨ/ (adj)
périodique
  cyklicznie powtarzający się
temporel
  trwający lub mający trwać tylko przez pewien czas, chwilowy

okropny /ɔˈkrɔpnɨ/ (adj)
horrible, terrible, affreux
  wywołujący strach, odrzucający

okrucieństwo /ˌɔkruˈʨ̑ɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
cruauté, atrocité, brutalité, férocité
  skłonność do zadawania cierpień ludziom i zwierzętom;

okrutnik /ɔkrˈutɲik/ (n)
bourreau
  mężczyzna okrutny, dręczyciel

okrutny /ɔˈkrutnɨ/ (adj)
cruel, atroce
  nie znający litości, nieludzki, charakteryzujący się okrucieństwem

okrąg /ˈɔkrɔ̃ŋk/ (n)
cercle
  (geometria) krzywa na płaszczyźnie wyznaczona przez wszystkie punkty leżące w jednakowej odległości od danego punktu (środka okręgu);

okręt /ˈɔkrɛ̃nt/ (n)
navire, vaisseau
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) jednostka pływająca pod banderą wojenną, należąca do marynarki wojennej państwa;

okręt liniowy /ˈɔkrɛ̃nt lʲĩˈɲjɔvɨ/ (n)
navire de ligne
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) okręt wojenny wystarczająco duży, by walczyć w linii bojowej;

okręt podwodny /ˈɔkrɛnt pɔdvˈɔdnɨ/ (n)
sous-marin
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) okręt wojenny, który może pływać i walczyć w zanurzeniu;

okrężnica /ˌɔkrɛ̃ʒɲˈitsa/ (n)
côlon
  (anatomia, anatomiczny) najdłuższa część jelita grubego
hottonie
  (botanika, botaniczny) Hottonia L., rodzaj roślin wodnych z rodziny pierwiosnkowatych

oksymoron /ˌɔksɨ̃ˈmɔrɔ̃n/ (n)
oxymore, oxymoron
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna polegająca na celowym zestawieniu dwóch pojęć sprzecznych;

oksytocyna /ˌɔksɨtɔˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
ocytocine
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) hormon powodujący skurcze mięśni gładkich, będący fizjologicznym bodźcem do rozpoczęcia porodu;

oktan /ˈɔktãn/ (n)
octane
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników benzyny;

okulary /ˌɔkuˈlarɨ/ (n)
lunettes
  przedmiot służący do korekty wzroku lub ochrony oczu;

okulary przeciwsłoneczne /ˌɔkuˈlarɨ ˌpʃɛʨ̑ifswɔ̃ˈnɛʧ̑nɛ/ (n)
lunettes de soleil
  (optyka, optyczny) rodzaj okularów z przyciemnianymi szkłami, chroniących przed słońcem;

okulista /ˌɔkuˈlʲista/ (n)
oculiste
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób oczu

okulistyczny /ˌɔkulistˈɨtʃnɨ/ (adj)
ophtalmique
  (medycyna, medyczny) związany z okulistyką, dotyczący okulistyki

okultysta /ˌɔkultˈɨsta/ (n)
occultiste
  zwolennik okultyzmu

okultystyczny /ˌɔkultɨstˈɨtʃnɨ/ (adj)
occultiste
  dotyczący okultyzmu, właściwy okultyzmowi

okultyzm /ɔkˈultɨzm/ (n)
occultisme
  doktryna ezoteryczna zakładająca istnienie w przyrodzie i człowieku sił tajemnych, które można pobudzić poprzez stosowanie odpowiednich praktyk;

okup /ˈɔkup/ (n)
rançon
  pieniądze dawane porywaczom w zamian za uwolnienie zakładników

okupacja /ˌɔkuˈpaʦ̑ʲja/ (n)
occupation
  (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przejęcie władzy nad obcym terytorium

okupant /ɔˈkupãnt/ (n)
occupant
  państwo dokonujące okupacji innego państwa

okupować /ˌɔkuˈpɔvaʨ̑/ (v)
occuper
  zbrojnie zajmować terytorium innego państwa

okładka /ɔˈkwatka/ (n)
couverture
  wierzchnia, trwała część książki lub zeszytu

olcha /ˈɔlxa/ (n)
aulne, verne
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Alnus Mill., rodzaj drzew z rodziny brzozowatych;

olej /ˈɔlɛj/ (n)
huile
  (spożywczy) płynny tłuszcz otrzymywany z nasion lub owoców niektórych roślin lub tkanek zwierząt, używany np. w przemyśle spożywczym i jako paliwo
  (technologia, technika, techniczny) produkt rafinacji ropy naftowej, przerobu smoły węglowej lub węgla kamiennego służący jako paliwo lub smar

olej palmowy /ˈɔlɛj palmˈɔvɨ/ (n)
huile de palme
  (spożywczy) olej spożywczy i techniczny o czerwonej barwie uzyskiwany z nasion lub miąższu owoców olejowca gwinejskiego;

olej rycynowy /ˈɔlɛj rˌɨtsɨnˈɔvɨ/ (n)
huile de ricin
  olej pozyskiwany z nasion rącznika pospolitego, mający zastosowanie w medycynie i kosmetyce;

olej sojowy /ˈɔlɛj sɔˈjɔvɨ/ (n)
huile de soja
  olej roślinny wytwarzany z ziaren soi;

olej słonecznikowy /ˈɔlɛj ˌswɔ̃nɛʧ̑ʲɲiˈkɔvɨ/ (n)
huile de tournesol
  olej wytwarzany z nasion słonecznika;

olejek /ɔˈlɛjɛk/ (n)
huile
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) gęsty, tłusty płyn o intensywnym zapachu, będących wyciągem roślinnym i używany w celach kosmetycznych, leczniczych lub w aromaterapii, masażu

olejek eteryczny /ɔˈlɛjɛk ˌɛtɛˈrɨʧ̑nɨ/ (n)
huile essentielle
  mieszanina bezbarwnych, lotnych związków organicznych o przyjemnym zapachu, występujących naturalnie w roślinach, mająca zastosowanie w przemyśle spożywczym i perfumeryjnym oraz w lecznictwie;

olejny /ɔˈlɛjnɨ/ (adj)
à l´huile
  związany z farbami sporządzanymi na olejach

olejowy /ˌɔlɛˈjɔvɨ/ (adj)
oléique
  odnoszący się do oleju

olibanum /ˌɔlibˈanum/ (n)
oliban
  (botanika, botaniczny) żywica drzew rodzaju kadzidła rosnących na półpustyniach i obrzeżach pustyń północno-wschodniej Afryki oraz na Półwyspie Indyjskim;

oligarcha /ˌɔliɡˈarxa/ (n)
oligarque
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek oligarchii

oligopol /ˌɔlʲiˈɡɔpɔl/ (n)
oligopole
  (ekonomia, ekonomiczny) forma monopolizacji rynku, polegająca na opanowaniu określonej gałęzi gospodarki przez kilka niezależnych od siebie przedsiębiorstw;

oligopolistyczny /ˌɔlʲiɡɔpɔlʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
oligopolistique
  (przymiotnik) od oligopol

olimpijski /ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲci/ (adj)
olympique
  związany z olimpiadą (starożytną lub nowożytną), taki, który dotyczy olimpiady albo taki jak na olimpiadzie

oliwa /ɔˈlʲiva/ (n)
huile d'olive
  (spożywczy) ciekły tłuszcz wytłaczany z oliwek;

oliweta /ˌɔlivˈɛta/ (n)
olivette
  paciorek kształtu oliwki

oliwka /ɔˈlʲifka/ (n)
olivier
  (botanika, botaniczny) Olea, rodzaj drzew z rodziny oliwkowatych, wykorzystywane również jako rośliny uprawne;
olive
  owoc oliwki (1.1)

oliwkowy /ˌɔlʲifˈkɔvɨ/ (adj)
olive
  mający kolor dojrzałego owocu zielonej, marynowanej oliwki;

omawiać /ɔ̃ˈmavʲjäʨ̑/ (v)
discuter, consulter
  rozpatrywać daną sprawę
traiter
  wypowiadać się szczegółowo na jakiś temat

omański /ɔ̃ˈmãj̃sʲci/ (adj)
omanais
  odnoszący się do państwa Oman

ombudsman /ɔ̃mˈbutsmãn/ (n)
médiateur de la République, protecteur du citoyen
  (zobacz) rzecznik praw obywatelskich

omdlenie /ɔ̃ˈmdlɛ̃ɲɛ/ (n)
syncope
  (medycyna, medyczny) chwilowa utrata przytomności spowodowana zmniejszeniem dopływu krwi do mózgu na skutek wyczerpania, wykrwawienia, bólu, niedoboru tlenu itp.;

omega /ɔ̃ˈmɛɡa/ (n)
oméga
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa dwudziestej czwartej litery alfabetu greckiego, ω;

omikron /ɔ̃ˈmʲikrɔ̃n/ (n)
omicron
  nazwa piętnastej litery alfabetu greckiego, ο;

omlet /ˈɔ̃mlɛt/ (n)
omelette
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa przyrządzona z ubitych jajek z dodatkiem mleka i mąki, smażona, przypominająca gruby naleśnik; podawana samodzielnie lub z nadzieniem, na słodko lub pikantnie;

omnibus /ɔ̃mʲˈɲibus/ (n)
omnibus
  (motoryzacja) dawny wieloosobowy pojazd;

omowy /ɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
ohmique
  (fizyka, fizyczny) spełniający pierwsze prawo Ohma, taki w którym natężenie płynącego prądu jest wprost proporcjonalne do przyłożonego napięcia;

omyłka /ɔmˈɨwka/ (n)
erreur, faute
  sprawa niezamierzona a niewłaściwa

on /ɔ̃n/ (personalPronoun)
il, lui
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski

ona /ˈɔ̃na/ (personalPronoun)
elle
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński

onanizm /ɔ̃ˈnãɲism̥/ (n)
onanisme
  (seksuologia, seksuologiczny) zachowanie seksualne polegające na erotycznym pobudzaniu własnych organów płciowych;

one /ˈɔ̃nɛ/ (personalPronoun)
elles, ils, eux
  3 (osoba) lm rodzaju niemęskoosobowego

ongi /ˈɔ̃ŋʲɟi/ (adv)
jadis
  (przestarzałe, przestarzały) kiedyś, dawniej, niegdyś

oni /ˈɔ̃ɲi/ (personalPronoun)
ils
  trzecia osoba liczby mnogiej rodzaju męskoosobowego

onirycznie /ˌɔɲirˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
oniriquement
  (książkowy) w sposób oniryczny, sennie

oniryzm /ɔɲˈirɨzm/ (n)
onirisme
  (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przedstawianie rzeczywistości na wzór snu

onkolog /ɔ̃ŋˈkɔlɔk/ (n)
oncologue
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób nowotworowych
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka onkologii

onkologia /ˌɔ̃ŋkɔˈlɔɟja/ (n)
oncologie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się nowotworami

onkologiczny /ˌɔ̃ŋkɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
oncologique
  (medycyna, medyczny) związany z onkologią, dotyczący onkologii

onomatopeja /ˌɔ̃nɔ̃matɔˈpɛja/ (n)
onomatopée
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wyraz dźwiękonaśladowczy;

ontologia /ˌɔ̃ntɔˈlɔɟja/ (n)
ontologie
  (filozofia, filozoficzny) dziedzina wiedzy, która stara się odpowiadać na pytania o strukturę rzeczywistości i problematykę związaną z pojęciem bytu;
  (informatyka, informatyczny) formalna reprezentacja pewnej dziedziny wiedzy, na którą składa się zapis zbioru konceptów i relacji między nimi;

ontologiczny /ˌɔ̃ntɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ontologique
  (przymiotnik) od ontologia

onuca /ɔ̃ˈnuʦ̑a/ (n)
chaussette russe
  pas tkaniny do owijania stopy;

onycholiza /ˌɔnɨxɔlˈiza/ (n)
onycholyse
  (medycyna, medyczny) schorzenie polegające na odwarstwianiu płytki paznokcia od jego łożyska;

oologia /ˌɔːˈlɔɟja/ (n)
oologie
  (ornitologia, ornitologiczny) dział ornitologii zajmujący się jajami, w szczególności ptasimi – ich budową, ubarwieniem, wielkością, kształtem i zmiennością

opacki /ɔpˈatski/ (adj)
abbatial
  związany z opatem lub opactwem

opactwo /ɔˈpaʦ̑tfɔ/ (n)
abbaye
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor katolicki pod zarządem opata;

opal /ˈɔpal/ (n)
opale
  (mineralogia, mineralogiczny) mieniący się barwami minerał zaliczany do krzemianów, uwodniony dwutlenek krzemu;

opalenizna /ˌɔpalɛ̃ˈɲizna/ (n)
bronzage, hâle
  ciemniejsze zabarwienie skóry uzyskane poprzez działanie promieni słonecznych lub UV;

opalony /ˌɔpalˈɔnɨ/ (adj)
bronzé
  taki, który się opalił

opancerzony /ˌɔpantsɛʒˈɔnɨ/ (adj)
blindé
  pokryty pancerzem, zabezpieczeniem przed atakiem z zewnątrz

opanowanie /ˌɔpãnɔˈvãɲɛ/ (n)
maîtrise de soi
  spokój, panowanie nad swoimi emocjami

oparcie /ɔˈparʲʨ̑ɛ/ (n)
dossier
  część mebla służąca do podtrzymywania pleców

opat /ˈɔpat/ (n)
abbé
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony opactwa

opatka /ɔpˈatka/ (n)
abbesse
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożona monasteru mniszek

opatrunek /ˌɔpatrˈunɛk/ (n)
pansement
  (medycyna, medyczny) materiał do zabezpieczania i leczenia uszkodzeń ciała

opatulić /ˌɔpaˈtulʲiʨ̑/ (v)
emmitoufler
  okryć starannie przed zimnem

opcja /ˈɔpʦ̑ʲja/ (n)
option
  jedna z możliwości do wyboru

opera /ˈɔpɛra/ (n)
opéra
  budynek przeznaczony do wystawiania oper (1.1);
  utwór muzyczny, przedstawienie z fabułą, przeznaczone dla orkiestry i śpiewaków, będących jednocześnie aktorami;

opera mydlana /ˈɔpɛra mɨˈdlãna/ (n)
feuilleton
  (telewizja, telewizyjny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) długi, „tasiemcowy” serial telewizyjny o niewyszukanej fabule, nadawany najczęściej wczesnym popołudniem

operetka /ˌɔpɛrˈɛtka/ (n)
théâtre lyrique
  miejsce wystawiania sztuki muzycznej (1.1)
opérette
  sceniczny utwór muzyczny podobny do opery, lecz o komediowym charakterze

opieka zdrowotna /ɔˈpʲjɛka zdrɔˈvɔtna/ (n)
soins de santé
  ogół środków, których celem ma być zapobieganie chorobom i leczenie ich;

opiekun /ɔˈpʲjɛkũn/ (n)
gardien
  osoba, która się kimś lub czymś opiekuje

opiekun klienta /ɔpʲˈɛkun kljˈɛnta/ (n)
chargé de clientèle
  osoba odpowiedzialna za bezpośredni kontakt z klientem – w agencji reklamowej, banku itp.;

opiekuńczy /ˌɔpʲɛkˈuɲtʃɨ/ (adj)
protecteur
  sprawujący opiekę

opierać /ɔˈpʲjɛraʨ̑/ (v)
appuyer
  przystawiać coś do czegoś, przysuwać tak, aby dotykało czegoś, np. aby się nie przewróciło, podtrzymywać, wspierać

opierzyć /ɔpʲˈɛʒɨtɕ/ (v)
lambrisser
  (budownictwo) oszalować

opinia /ɔˈpʲĩɲja/ (n)
avis, opinion
  sąd, zdanie na jakiś temat
réputation
  zdanie innych ludzi na temat danej osoby, renoma, reputacja

opinia publiczna /ɔˈpʲĩɲja puˈblʲiʧ̑na/ (n)
opinion publique, voix publique
  reakcja zbiorowości ludzkich na działania polityczne i społeczne; wyrażany publicznie stan świadomości owych zbiorowości;

opisowy /ˌɔpisˈɔvɨ/ (adj)
descriptif
  mający charakter opisu

opium /ˈɔpʲjũm/ (n)
opium
  wysuszony sok mleczny z ponacinanych, niedojrzałych makówek;

opiumista /ˌɔpʲjũˈmʲista/ (n)
opiomane
  narkoman uzależniony od opium

opona /ɔˈpɔ̃na/ (n)
méninge
  (anatomia, anatomiczny) błona tkanki łącznej, otaczająca mózg i rdzeń kręgowy; (zobacz) [[opony mózgowo-rdzeniowe]]
pneu
  (motoryzacja) zewnętrzna część koła nakładana na felgę lub obręcz;

oponować /ˌɔpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
opposer
  przeciwstawiać się, mieć odmienne zdanie

oporny /ɔpˈɔrnɨ/ (adj)
récalcitrant, insoumis
  niepoddający się żadnym wpływom

oportunista /ˌɔpɔrtũˈɲista/ (n)
opportuniste
  (książkowy) człowiek niekierujący się żadnymi stałymi zasadami, dostosowujący się do aktualnych okoliczności dla osiągnięcia własnych korzyści

oportunistyczny /ˌɔpɔrtˌuɲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
opportuniste
  związany z oportunizmem, charakteryzujący się oportunizmem

oportunizm /ˌɔpɔrˈtũɲism̥/ (n)
opportunisme
  postawa moralna człowieka kierującego się w swym postępowaniu nie powszechnie przyjętymi zasadami, lecz tym, co w danej sytuacji jest dla niego korzystne;

opowiadać /ˌɔpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
raconter
  mówić o jakiejś historii, przedstawiać słowami jakieś wydarzenie, relacjonować

opozycja /ˌɔpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
opposition
  przeciwstawienie, przeciwdziałanie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) partia, stronnictwo przeciwne rządowi, większości parlamentarnej
  (astronomia, astronomiczny) układ planet, ciał niebieskich w stosunku do Ziemi;

opozycyjny /ˌɔpɔzɨtsˈɨjnɨ/ (adj)
oppositionnel opposant
  sprzeciwiający się, oponujący

opresyjny /ˌɔprɛsˈɨjnɨ/ (adj)
oppressif
  związany z opresją, stawiący kogoś w kłopotliwym położeniu, powodujący ucisk, uciemiężenie

oprogramowanie /ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
logiciel
  ogół programów komputerowych

opryskliwy /ˌɔprɨsklˈivɨ/ (adj)
rude
  odpowiadający nieuprzejmie

opryszczka /ɔprˈɨʃtʃka/ (n)
herpès
  (medycyna, medyczny) (Herpes simplex) choroba zakaźna wywołana przez wirusy HSV1 i HSV2;

optować /ɔpˈtɔvaʨ̑/ (v)
opter
  wybierać coś, opowiadać się za czymś, głosować na kogoś lub coś

optyczny /ɔpˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
optique
  związany z optyką, dotyczący optyki – działu fizyki traktującego o świetle
  związany ze wzrokiem, zjawiskami świetlnymi, wykorzystujący takie zjawiska

optyka /ˈɔptɨkˌa/ (n)
optique
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki będący nauką o świetle

optymista /ˌɔptɨ̃ˈmʲista/ (n)
optimiste
  człowiek przeniknięty skłonnością do dostrzegania dobrych stron życia

optymistyczny /ˌɔptɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
optimiste
  pełen optymizmu, właściwy optymiście; dostrzegający pozytywne strony czegoś, wierzący w powodzenie

optymizm /ɔpˈtɨ̃mʲism̥/ (n)
optimisme
  wiara w pomyślność, dostrzeganie pozytywów

opuchlizna /ˌɔpuxlˈizna/ (n)
gonflement
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) miejsce obrzmiałe

opuncja /ɔˈpũnʦ̑ʲja/ (n)
opuntia
  (botanika, botaniczny) Opuntia, roślina z rodziny kaktusowatych o okazałych kwiatach i zielonych soczystych pędach i często jadalnych owocach;

opuszczony /ˌɔpuʃtʃˈɔnɨ/ (adj)
abandonné
  taki, którego opuszczono
abandonné, négligé
  zniszczony wskutek zaniedbania

opór /ˈɔpur/ (n)
résistance, rouspétance
  (fizyka, fizyczny) siła bierna pojawiająca się w trakcie wprawiania ciała w ruch lub spowodowana ruchem tego ciała, skierowana w stronę przeciwną od kierunku ruchu
  akt przeciwstawiania się cudzej przemocy, woli, rozkazom itp.
  w lm przeszkody, utrudnienia

opóźniać /ɔpˈuʑɲʲatɕ/ (v)
avoir du retard
  pojawiać się później, niż należy
retarder
  wskazywać godzinę wcześniejszą niż rzeczywista
être en retard
  wykonywać nie na czas

opłacalność /ˌɔpwatsˈalnɔɕtɕ/ (n)
rentabilité
  (ekonomia, ekonomiczny) cecha, tego co przynosi zysk i jest opłacalne

opłakany /ˌɔpwaˈkãnɨ/ (adj)
lamentable
  żałosny, tragiczny, zasmucający

opłata /ɔˈpwata/ (n)
paiement, payement, péage
  kwota płacona za usługę, świadczenie

opłucna /ɔpwˈutsna/ (n)
plèvre
  (anatomia, anatomiczny) błona surowicza okrywająca płuca i wyściełająca wnętrze klatki piersiowej;

orangutan /ˌɔrãŋˈɡutãn/ (n)
orang-outan, orang-outang
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj nadrzewnej małpy człekokształtnej;

oranżada /ˌɔrãn͇ˈʒada/ (n)
orangeade
  napój o smaku pomarańczowym, również jego surogat

orbita /ɔrˈbʲita/ (n)
orbite
  (astronomia, astronomiczny) tor ciała krążącego lub przelatującego obok innego ciała, zakrzywiony w wyniku ich wzajemnego przyciągania;

orbitalny /ˌɔrbʲitˈalnɨ/ (adj)
orbital
  (astronomia, astronomiczny) dotyczący orbity, powiązany z orbitą, znajdujący się na orbicie

ordalia /ɔrˈdalʲja/ (n)
ordalie
  (historia, historyczny, historycznie) Sąd Boży;

ordowik /ɔrˈdɔvʲik/ (n)
Ordovicien
  (geologia, geologiczny) drugi okres geologiczny paleozoiku;

ordynans /ɔrdˈɨnans/ (n)
ordonnance
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz posługujący oficerowi
  (przestarzałe, przestarzały) (wojskowość, wojskowy) rozkaz lub zarządzenie

ordynarność /ˌɔrdɨ̃ˈnarnɔɕʨ̑/ (n)
vulgarité
  cecha tego, co ordynarne

ordynarny /ˌɔrdɨ̃ˈnarnɨ/ (adj)
vulgaire
  wulgarny, prostacki, budzący zgorszenie

ordynować /ˌɔrdɨnˈɔvatɕ/ (v)
prescrire, ordonner
  (medycyna, medyczny) przepisywać leki, kurację (i tym podobne, i temu podobne)
ordonner, prescrire
  dyktować sposób postępowania

organ /ˈɔrɡãn/ (n)
organe
  część organizmu ludzkiego, zwierzęcego lub roślinnego

organdyna /ˌɔrɡandˈɨna/ (n)
organdi
  (włókiennictwo) cienka prześwitująca tkanina bawełniana

organella /ˌɔrɡanˈɛlla/ (n)
organite
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) struktura występująca w cytoplazmie komórki, wyspecjalizowana do pełnienia określonej funkcji;

organiczny /ˌɔrɡãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
organique
  (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) będący częścią świata zwierzęcego lub roślinnego, właściwy organizmom żywym lub z nich pochodzący

organista /ˌɔrɡãˈɲista/ (n)
organiste
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na organach;

organizacja /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
organisation
  grupa społeczna funkcjonująca według określonych reguł, współpracująca ze sobą w celu osiągnięcia określonych celów
  sposób przygotowywania czegoś, planowania

organizacja pozarządowa /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja ˌpɔzaʒɔ̃nˈdɔva/ (n)
organisation non gouvernementale, ONG
  stowarzyszenie zrzeszające osoby fizyczne lub osoby prawne, które jest niezależne od władz państwowych i nie działa dla zysku;

organizator /ˌɔrɡãɲiˈzatɔr/ (n)
organisateur
  instytucja lub osoba, do której należy zorganizowanie czegoś (np. wydarzenia)

organizm /ɔrˈɡãɲism̥/ (n)
organisme
  (biologia, biologiczny) istota żywa charakteryzująca się procesami życiowymi;

organy /ɔrɡˈanɨ/ (n)
orgue
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny stosowany głównie w kościołach, posiadający wiele piszczałek, klawiaturę i pedały;

orgazm /ˈɔrɡasm̥/ (n)
orgasme
  (seksuologia, seksuologiczny) szczytowy moment podniecenia w stosunku płciowym, związany z odczuwaniem rozkoszy;

orgia /ˈɔrʲɟja/ (n)
orgie
  (historia, historyczny, historycznie) początkowo muzyczny, z czasem ekstatyczny obrzęd ku czci bóstw;
  (przenośnie, przenośnia) przesadzona, rozbuchana różnorodność
orgie, partouze, partouse
  (potocznie, potoczny) zabawa niemoralna, nieprzyzwoita, często alkoholowa, hałaśliwa, uciążliwa dla otoczenia

orientacja seksualna /ˌɔrjɛntˈatsja sˌɛksuˈalna/ (n)
orientation sexuelle
  (psychologia, psychologiczny) pociąg erotyczny odczuwany do osób określonej płci

orientalny /ˌɔrʲjɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
oriental
  związany z Orientem, dotyczący Orientu

orientować /ˌɔrjɛntˈɔvatɕ/ (v)
s'y connaître
  mieć rozeznanie w czymś
se reconnaître
  potrafić określić własne położenie

origami /ˌɔrʲiˈɡãmʲi/ (n)
origami
  (sztuka) technika artystycznego składania papieru, pochodząca z Chin, rozwinięta w Japonii;

origamista /ˌɔriɡamˈista/ (n)
origamiste
  osoba zajmująca się origami

orija /ɔrˈija/ (n)
oriya
  (językoznawstwo, językoznawczy) język indoaryjski używany w indyjskim stanie Orisa;

ork /ɔrk/ (n)
orque, orc
  (literacko) (fantasy) rosły człekokształtny potwór z zieloną skórą

orka /ˈɔrka/ (n)
corvée
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ciężka bądź wyczerpująca praca
labour, labourage
  (rolnictwo, rolniczy) czynność rozdrabniania i odwracania wierzchniej warstwa gleby;
orque
  (zoologia, zoologiczny) Orcinus orca, drapieżny gatunek delfina, ubarwiony w czarno-białe plamy;

orkadzki /ɔrkˈatski/ (adj)
orcadien
  związany z Orkadami, dotyczący Orkadów

orkiestra /ɔrʲˈcɛstra/ (n)
orchestre
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloosobowy zespół instrumentalny, który pod kierownictwem dyrygenta wykonuje utwory muzyczne

orleanka /ˌɔrlɛˈãnka/ (n)
Orléanaises
  mieszkanka Orleanu (miasta)

orleańczyk /ˌɔrlɛˈãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Orléanais
  mieszkaniec Orleanu (miasta)

orleański /ˌɔrlɛˈaɲski/ (adj)
orléanais
  związany z Orleanem, dotyczący Orleanu
  związany z Orleanią, dotyczący Orleanii

ormiański /ɔrˈmʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
arménien
  związany z Ormianami

ornament /ɔrˈnãmɛ̃nt/ (n)
ornement
  (sztuka) motyw zdobniczy stosowany w architekturze, sztuce, rzemiośle artystycznym,

ornat /ˈɔrnat/ (n)
chasuble
  (kościelny) wierzchnia szata liturgiczna prezbiterów;

ornitolog /ˌɔrʲɲiˈtɔlɔk/ (n)
ornithologiste, ornithologue
  (biologia, biologiczny) specjalista w zakresie ornitologii

ornitologia /ˌɔrʲɲitɔˈlɔɟja/ (n)
ornithologie
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o ptakach;

ornitologiczny /ˌɔrʲɲitɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ornithologique
  (biologia, biologiczny) związany z ornitologią, dotyczący ornitologii

oro- /ˈɔrɔ/
oro-, oréo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z górami

orogeneza /ˌɔrɔɡɛ̃ˈnɛza/ (n)
orogenèse
  (geologia, geologiczny) proces powstawanie gór z przyczyn tektonicznych;

orogeniczny /ˌɔrɔɡɛɲˈitʃnɨ/ (adj)
orogénique
  (geologia, geologiczny) dotyczący orogenezy, górotwórczości

oronim /ɔˈrɔ̃ɲĩm/ (n)
oronyme
  (językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) nazwa obiektów znajdujących się n.p.m.; w szczególności wzniesień

orszada /ɔɾˈʂada/ (n)
orgeade, orgeat, sirop d’orgeat
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój chłodzący z utartych migdałów, cukru i wody lub mleka;

ortodoksyjny /ˌɔrtɔdɔˈksɨjnɨ/ (adj)
orthodoxe
  (o doktrynie, ideologii) ściśle wierny zasadom
  rygorystycznie przestrzegający zasad jakiejś doktryny

ortodontyczny /ˌɔrtɔdɔntˈɨtʃnɨ/ (adj)
orthodontique
  związany z ortodoncją

ortoepia /ˌɔrtɔˈɛpja/ (n)
orthoépie
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o normach wymowy

ortografia /ˌɔrtɔˈɡrafʲja/ (n)
orthographe
  zbiór umownych przepisów regulujących sposób posługiwania się systemem pisma, normalizowanych i przystosowywanych do danego języka

ortolan /ɔrtˈɔlan/ (n)
becfigue, ortolan
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza hortulana Linnaeus, gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny trznadli;

ortopeda /ˌɔrtɔˈpɛda/ (n)
orthopédiste
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista w dziedzinie ortopedii

ortopedyczny /ˌɔrtɔpɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
orthopédique
  związany z ortopedią lub ortopedami

ortoreksja /ˌɔrtɔrˈɛksja/ (n)
orthorexie
  (psychologia, psychologiczny) obsesja na punkcie spożywania zdrowej żywności;

oryginalność /ˌɔrɨɡʲinˈalnɔɕtɕ/ (n)
originalité
  cecha tego, co jest oryginalne

orzech /ˈɔʒɛx/ (n)
noyer
  drewno drzewa z rodziny orzechowatych;
  roślina, której owoce to orzechy (1.1);
noix
  suchy owoc o zdrewniałej łupinie;

orzech ziemny /ˈɔʒɛγʲ ˈʑɛ̃mnɨ/ (n)
cacahuète
  (botanika, botaniczny) (Arachis hypogaea) brazylijska roślina zielna uprawiana w klimacie ciepłym ze względu na jadalne nasiona;

orzeczenie /ˌɔʒɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
prédicat
  (językoznawstwo, językoznawczy) część zdania informująca o czynności lub stanie podmiotu

orzeszek piniowy /ɔʒˈɛʃɛk piɲʲˈɔvɨ/ (n)
pignon
  (spożywczy) jadalne drobne nasiono niektórych gatunków sosny, w szczególności sosny pinii;

orzeł /ˈɔʒɛw/ (n)
aigle
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z podrodziny Aquilinae, o zakrzywionym dziobie, mocnych szponach i szerokich, deskowatych skrzydłach;

osa /ˈɔsa/ (n)
guêpe
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Vespula, uskrzydlony owad o żółto-czarnym ubarwieniu, posiadający żądło;

osadnik /ɔˈsadʲɲik/ (n)
colonisateur
  osiedlający się na mało zaludnionych terenach; także: taki, którego osiedlono na terenach mało zaludnionych

oschły /ˈɔsxwɨ/ (adj)
insensible
  nieskłonny do przeżywania i okazywania uczuć
sec
  świadczący o takiej cesze (1.1)

osesek /ɔsˈɛsɛk/ (n)
nourrisson
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) małe dziecko karmione jeszcze mlekiem matki

osetyjski /ˌɔsɛˈtɨjsʲci/ (adj)
ossétien
  (przymiotnik) od Osetia, Osetyjczyk

osełka /ɔsˈɛwka/ (n)
affiloir
  narzędzie służące do ręcznego ostrzenia narzędzi

osiadać /ɔɕˈadatɕ/ (v)
s'installer
  obierać sobie miejsce zamieszkania, siedzibę
échouer
  zatrzymywać się na jakimś miejscu
couvrir
  zbierać się na czym poprzez opadanie nań

osiedle /ɔˈɕɛdlɛ/ (n)
colonie, cité, quartier, village
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) nieduże skupisko budynków miejskich lub wiejskich

osierdzie /ɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ/ (n)
péricarde
  (anatomia, anatomiczny) worek surowiczy ochraniający serce;

osika /ɔˈɕika/ (n)
tremble
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) gatunek drzewa należący do rodziny wierzbowatych;

osioł /ˈɔɕɔw/ (n)
âne
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę domowe z rodziny koniowatych;
  (potocznie, potoczny) głupi człowiek
mule, âne
  (potocznie, potoczny) uparty człowiek

osiołek Buridana /ɔˈɕɔwɛɡ ˌburʲiˈdãna/ (n)
âne de Buridan
  (związek frazeologiczny) osoba nieumiejąca podjąć decyzji, dokonać wyboru

osiągalny /ˌɔɕɔ̃ŋˈɡalnɨ/ (adj)
accessible, qu' on pouvoir obtenir
  możliwy do osiągnięcia

osiągać /ɔˈɕɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
atteindre, obtenir
  realizować pewien cel

osiągnięcie /ˌɔɕɔ̃ŋʲɟˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
atteinte, obtention
  (rzeczownik odczasownikowy) od: osiągnąć
succès, réalisation, réussite
  coś, co zostało osiągnięte

oskarżać /ɔˈskarʒaʨ̑/ (v)
accuser
  wydawać oskarżenie, obwiniać kogoś o coś

oskarżenie /ˌɔskarˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
accusation
  zarzut dokonania czynu nagannego lub niezgodnego z prawem

oskarżony /ˌɔskarˈʒɔ̃nɨ/ (n)
accusé, inculpé
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, przeciw której rozpoczęto postępowanie karne

oskijski /ɔskˈijski/ (adj)
osque
  związany z Oskami, dotyczący Osków

oskrzele /ɔskʃˈɛlɛ/ (n)
bronche
  (anatomia, anatomiczny) parzysty narząd rurowaty położony poniżej tchawicy, stanowiący część dolnych dróg oddechowych, rozgałęziający się dychotomicznie

oslowski /ɔslˈɔfski/ (adj)
osloïte
  związany z Oslo, dotyczący Oslo

osm /ɔsm̥/ (n)
osmium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Os i liczbie atomowej 76;

osmotyczny /ˌɔsmɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
osmotique
  oparty na procesie osmozy; dotyczący osmozy

osnowa /ɔsˈnɔva/ (n)
fil de chaîne
  (włókiennictwo) sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici wątku; także same nici tworzące ten układ;

osoba /ɔˈsɔba/ (n)
personnages, personne
  bohater dramatu
personne
  pojedynczy człowiek, ktoś
  (gramatyka) pojęcie używane do określenia formy czasownika, w zależności od wykonawcy czynności
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot czynności prawnych

osobistość /ˌɔsɔˈbʲistɔɕʨ̑/ (n)
personnage
  osoba wybitna, ważna i wpływowa

osobliwość /ˌɔsɔblˈivɔɕtɕ/ (n)
particularité
  immanentny, niezwykły, oryginalny charakter kogoś lub czegoś
curiosité
  osoba lub rzecz niezwykła, oryginalna

osobliwy /ˌɔsɔblˈivɨ/ (adj)
particulier, singulier
  nietypowy, oryginalny, dziwaczny, inny niż reszta

osobnik /ɔˈsɔbʲɲik/ (n)
individu
  jednostkowy okaz gatunku;
  osoba, człowiek

osobowość /ˌɔsɔˈbɔvɔɕʨ̑/ (n)
personnalité
  (psychologia, psychologiczny) zespół najbardziej trwałych cech psychicznych lub dyspozycji psychicznych człowieka, odróżniających go od innych ludzi;

osocze /ɔsˈɔtʃɛ/ (n)
plasma
  (biologia, biologiczny) płynna składowa zawarta w naczyniach, w której są zawieszone krwinki

ospa wietrzna /ˈɔspa vʲˈɛtʃna/ (n)
varicelle
  (medycyna, medyczny) bardzo zakaźna choroba wirusowa głównie wieku dziecięcego, wywoływana przez VZV;

ostatecznie /ˌɔstaˈtɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
définitivement
  całkowicie, zupełnie, w sposób ostateczny lub do końca
finalement
  wreszcie, w końcu

ostateczny /ˌɔstaˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
final, définitif, inflexible, irrévocable, ultime
  (książkowy) kończący jakiś cykl, ciąg, szereg, serię; ostatni i definitywny

ostatki /ɔˈstatʲci/ (n)
Mardi Gras
  ostatnie dni karnawału

ostatni /ɔˈstatʲɲi/ (adj)
dernier
  znajdujący się na końcu listy, kolejności

ostatnia deska ratunku /ɔˈstatʲɲa ˈdɛska raˈtũnku/ (n)
planche de salut
  sposób wyjścia z trudnej sytuacji

ostatnia wieczerza /ɔˈstatʲɲa vʲjɛˈʧ̑ɛʒa/ (n)
Cène
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w tradycji chrześcijańskiej wieczerza paschalna, którą Chrystus spożył ze swymi apostołami w przeddzień ukrzyżowania;

ostatnio /ɔˈstatʲɲɔ/ (adv)
dernièrement
  ostatnim razem
récemment
  w niedalekiej przeszłości

ostendczyk /ɔstˈɛnttʃɨk/ (n)
Ostendais
  mieszkaniec Ostendy

ostendka /ɔstˈɛntka/ (n)
Ostendaise
  mieszkanka Ostendy

ostendzki /ɔstˈɛntski/ (adj)
ostendais
  związany z Ostendą, dotyczący Ostendy, pochodzący z Ostendy

ostensorium /ˌɔstɛnsˈɔrjum/ (n)
ostensoir
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie liturgiczne do wystawiania konsekrowanej hostii

ostentacja /ˌɔstɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
ostentation
  (książkowy) demonstracyjny, manifestacyjny sposób zachowania się, mający na celu zwrócenie czyjejś uwagi, na pokaz

osteomalacja /ˌɔstɛɔ̃maˈlaʦ̑ʲja/ (n)
ostéomalacie
  (medycyna, medyczny) zwykle związana z niedoborem witaminy D choroba metaboliczna kości, której istotą jest brak wapnia w kośćcu, co powoduje zmniejszenie właściwości mechanicznych kośćca i odkształcanie kości;

osteoporoza /ˌɔstɛɔpɔˈrɔza/ (n)
ostéoporose
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy charakteryzujący się postępującym ubytkiem masy kostnej, osłabieniem struktury kości i większą podatnością na ich złamania;

ostracyzm /ɔˈstraʦ̑ɨsm̥/ (n)
ostracisme
  bojkot jakiejś osoby wykluczonej ze swojego środowiska zwykle z powodu nieakceptowanego przez resztę społeczności zachowania; okazywanie jej wykluczenia

ostrokrzew /ɔˈstrɔkʃɛf/ (n)
houx
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ilex L., rodzaj roślin z rodziny ostrokrzewowatych; krzew lub drzewo zimozielone o pojedynczych, skórzastych, ciemnozielonych, całobrzegich lub kolczasto ząbkowanych liściach i kulistych owocach;

ostrosłup /ɔˈstrɔswup/ (n)
pyramide
  (geometria) bryła o wielokącie w podstawie i trójkątnych ścianach zbiegających się w jednym punkcie;

ostrożnie /ɔˈstrɔʒʲɲɛ/ (adv)
précautionneusement, prudemment
  w sposób ostrożny, uważny

ostrożność /ɔstrˈɔʒnɔɕtɕ/ (n)
précaution, circonspection, prudence
  zdolność do działania z rozwagą

ostry /ˈɔstrɨ/ (adj)
piquant, épicé
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o potrawie: mający intensywny smak, silnie odczuwany, gryzący, palący
affilé
  nieuprzejmy, krytyczny
cru, rude
  o nieprzyjemnych warunkach pogodowych: silny, intensywny
net
  o obrazie: z dobrze widocznymi zarysami przedmiotów, wyraźny
acre
  o zapachu: intensywny, zwykle nieprzyjemny
aigu, aiguë, intense, vif
  o zmysłach: silny, o dużych możliwościach odbioru
sévère
  surowy, groźny
pointu, aiguisé
  taki, który ma kłujące lub tnące zakończenie

ostryga /ɔˈstrɨɡa/ (n)
huître
  (zoologia, zoologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) osiadły małż morski żyjący w ławicach na przybrzeżnych skałach płytkich mórz, o dużym znaczeniu w przemyśle spożywczym;

ostrygojad /ˌɔstrɨˈɡɔjat/ (n)
huîtrier pie, pie de mer
  (ornitologia, ornitologiczny) czarno-biały ptak nadmorski o czerwonych nogach i dziobie;

ostrzeżenie /ˌɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
avertissement, mise en garde
  akt ostrzegania; przestroga przed czymś

oszałamiać /ˌɔʃawˈamjatɕ/ (v)
choquer
  wywierać silne wrażenie
étourdir
  wywoływać stan częściowej utraty przytomności; wprowadzać w stan zamroczenia

oszczep /ˈɔʃʧ̑ɛp/ (n)
javelot
  (łowiectwo, łowiecki) (wojskowość, wojskowy) (dawniej, dawny) broń wojenna lub myśliwska, o długim drzewcu i twardym, metalowym a wcześniej kamiennym, grocie;
  (sport, sportowy) długi, zaostrzony pręt używany w lekkoatletyce do rzucania;

oszczepnik /ɔʃˈʧ̑ɛpʲɲik/ (n)
lancier
  (historia, historyczny, historycznie) żołnierz, rycerz, myśliwy uzbrojony w oszczep
lanceur de javelot
  (sport, sportowy) sportowiec uprawiający rzut oszczepem

oszczerstwo /ɔʃˈʧ̑ɛrstfɔ/ (n)
calomnie, diffamation
  kłamliwa wypowiedź, która ma na celu poniżenie lub ośmieszenie kogoś

oszczędnie /ɔʃˈʧ̑ɛ̃ndʲɲɛ/ (adv)
petitement, économiquement
  w sposób oszczędny

oszczędność /ɔʃˈʧ̑ɛ̃ndnɔɕʨ̑/ (n)
épargne, austérité
  cecha osoby, która ogranicza swoje wydatki

oszukańczy /ˌɔʃuˈkãj̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
frauduleux, trompeur, tricheur
  opierający się na oszustwie, nieuczciwości

oszukiwać /ˌɔʃuˈcivaʨ̑/ (v)
duper
  doprowadzać kogoś do niekorzystnego rozporządzenia jego mieniem przez podanie nieprawdy lub ukrycie nieznanych mu faktów

oszust /ˈɔʃust/ (n)
escroc, fraudeur, fraude
  ten, kto oszukuje

oszustka /ɔˈʃustka/ (n)
trompeuse
  osoba płci żeńskiej, która oszukuje

oszustwo /ɔˈʃustfɔ/ (n)
supercherie, tromperie, escroquerie, duperie, fallace, fausseté
  (potocznie, potoczny) świadome wprowadzenie kogoś w błąd dla własnej korzyści
fraude
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępstwo polegające na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym lub cudzym za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania jej błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej;

osłomuł /ɔsˈwɔ̃muw/ (n)
bardot
  (zootechnika, zootechniczny) mieszaniec ogiera konia i klaczy osła, bezpłodny;

osłuchiwać /ˌɔswuˈxʲivaʨ̑/ (v)
ausculter
  badać kogoś, słuchając wydawanych dźwięków przez niektóre narządy, np. stetoskopem

osłupiały /ˌɔswupʲˈawɨ/ (adj)
sidéré, stupide
  bardzo zaskoczony, zdumiony, zdziwiony

otchłań /ˈɔtxwãɲ/ (n)
abîme
  puste, ogromne, głębokie miejsce

otrzewna /ɔtʃˈɛvna/ (n)
péritoine
  (anatomia, anatomiczny) błona surowicza wyścielająca jamę brzuszną i jamę miednicy;

otrzymywać /ˌɔṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
obtenir
  dostawać, być odbiorcą

otwierać /ɔtˈfʲjɛraʨ̑/ (v)
ouvrir
  powodować, że coś przestaje być zamknięte

otwierać oczy /ɔtfʲˈɛratɕ ˈɔtʃɨ/ (v)
dessiller les œil, ouvrir les œil
  unosić powieki w celu zobaczenia, widzenia czegoś

otyłość /ɔˈtɨwɔɕʨ̑/ (n)
obésité
  (medycyna, medyczny) szkodliwy dla zdrowia skutek spożywania zbyt dużych ilości jedzenia przy braku ruchu; poważna nadwaga;

owad /ˈɔvat/ (n)
insecte
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielkie zwierzę, zaliczane do stawonogów, posiadające trzy pary odnóży oraz zazwyczaj dwie pary skrzydeł;

owadożerny /ˌɔvadɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
insectivore
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się owadami

owalen /ɔˈvalɛ̃n/ (n)
ovalène
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, policykliczny węglowodór aromatyczny;

owca /ˈɔfʦ̑a/ (n)
brebis, mouton
  (zoologia, zoologiczny) Ovis, zwierzę hodowlane o białej wełnie;

owczarnia /ɔftʃˈarɲʲa/ (n)
bercail
  (biblijny) wspólnota kościoła
bergerie
  (zootechnika, zootechniczny) pomieszczenie gospodarskie dla owiec;

owczy /ˈɔfʧ̑ɨ/ (adj)
ovin, de brebis, de mouton
  związany z owcami, pochodzący od owcy

owernijski /ˌɔvɛrɲˈijski/ (adj)
auvergnat
  związany z Owernią, dotyczący Owernii

owies /ˈɔvʲjɛs/ (n)
avoine
  (botanika, botaniczny) Avena L., rodzaj roślin zbożowych należących do rodziny wiechlinowatych, mających kwiatostan w kształcie wiechy;

owijać /ɔvˈijatɕ/ (v)
envelopper
  otaczać szczelnie, osłaniać dookoła
s'envelopper
  okręcać czym samego siebie
s'enrouler
  otaczać co, wijąc się wokół tego

owijać w bawełnę /ɔˈvʲijäʥ̑ v‿baˈvɛwnɛ/ (idiom)
faire dans la dentelle, mettre des gants, prendre des gants, y aller par quatre chemins
  mówić z użyciem aluzji, unikać bezpośredniego przedstawienia sprawy

owoc /ˈɔvɔʦ̑/ (n)
fruit
  (botanika, botaniczny) organ rozrodczy roślin, powstający z zalążni, zawierający nasiona;
  (przenośnie, przenośnia) skutek pewnych działań

owoce morza /ɔˈvɔʦ̑ɛ ˈmɔʒa/ (n)
fruit de mer
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) jadalne skorupiaki, mięczaki morskie i małże

owocnia /ɔˈvɔʦ̑ʲɲa/ (n)
péricarpe
  (botanika, botaniczny) część owocu, powstająca ze ściany zalążni;

owocożerny /ˌɔvɔtsɔʒˈɛrnɨ/ (adj)
frugivore
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się owocami

owsianka /ɔfʲˈɕãnka/ (n)
porridge, bouillie d' avoine
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z płatków owsianych na mleku lub wodzie;

owsik /ˈɔfʲɕik/ (n)
oxyure
  (zoologia, zoologiczny) Enterobius vermicularis, owsik ludzki, nicień pasożytujący w jelicie człowieka;

owulacja /ˌɔvulˈatsja/ (n)
ovulation
  (biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) proces wytwarzania komórek jajowych u ssaków płci żeńskiej;

ozdabiać /ɔzˈdabʲjäʨ̑/ (v)
décorer, orner
  czynić coś ładniejszym lub strojniejszym

ozdoba /ɔzˈdɔba/ (n)
décoration
  coś, co ozdabia; dodatek upiększający coś

ozdobny /ɔˈzdɔbnɨ/ (adj)
ornemental, meublant
  stanowiący ozdobę; o cechach właściwych ozdobie

ozięble /ɔʑˈɛmblɛ/ (adv)
froidement
  chłodno, bez uczuć

oziębłość /ɔˈʑɛ̃mbwɔɕʨ̑/ (n)
frigidité
  (seksuologia, seksuologiczny) osłabienie popędu płciowego, hipolibidemia

oznajmiać /ɔznˈajmʲatɕ/ (v)
annoncer, communiquer
  podawać wiadomość w sposób oficjalny, uroczysty lub zdecydowany

ozon /ˈɔzɔ̃n/ (n)
ozone
  (chemia, chemiczny) alotropowa odmiana tlenu o trzech atomach;

ołtarz /ˈɔwtaʃ/ (n)
autel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stół lub podwyższenie, na którym składa się ofiarę bogu lub bóstwu;

ołów /ˈɔwuf/ (n)
plomb
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pb i liczbie atomowej 82;

ołówek /ɔˈwuvɛk/ (n)
crayon
  przyrząd służący do pisania, mający rysik z grafitu, można go zmazywać;

oś /ɔɕ/ (n)
axe, essieu
  centralna linia danego układu

oślepiać /ɔɕlˈɛpʲatɕ/ (v)
éblouir
  poprzez silne świecenie czy blask uniemożliwiać patrzenie
aveugler
  pozbawiać wzroku

oślica /ɔɕˈlʲiʦ̑a/ (n)
ânesse
  (zoologia, zoologiczny) samica osła

ośmiokąt /ɔɕmʲˈɔkɔnt/ (n)
octogone
  (matematyka, matematyczny) figura geometryczna zamknięta mająca osiem kątów;

ośmiokątny /ˌɔɕmʲɔkˈɔntnɨ/ (adj)
octogonal
  taki, który ma osiem kątów; mający kształt ośmiokąta

ośmiornica /ˌɔɕmʲjɔˈrʲɲiʦ̑a/ (n)
pieuvre, poulpe
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny głowonóg o ośmiu ramionach;

ośmiościan /ɔɕmʲˈɔɕtɕan/ (n)
octaèdre
  (geometria) wielościan o ośmiu ścianach

ośrodek kultury /ɔɕrˈɔdɛk kultˈurɨ/ (n)
centre culturel
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) instytucja prowadząca działalność społeczno-kulturalną

oświadczenie /ˌɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
déclaration
  oficjalna wypowiedź przedstawiająca czyjś punkt widzenia, stan wiedzy o czymś lub wolę oświadczającego
  pismo zawierające wypowiedź (1.1)

oświata /ɔˈɕfʲjata/ (n)
enseignement
  proces kształcenia, upowszechnienia wiedzy i kultury w społeczeństwie

ość /ɔɕʨ̑/ (n)
arête
  (ichtiologia, ichtiologiczny) mała kość u ryb;

ożaglowanie /ˌɔʒaɡlɔvˈaɲʲɛ/ (n)
voilure
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) określony zespół żagli na statku żaglowym

ożenić /ɔˈʒɛ̃ɲiʨ̑/ (v)
marier
  zawrzeć związek małżeński z kobietą

ożywienie /ˌɔʒɨvʲˈɛɲʲɛ/ (n)
agitation
  podniecenie, poruszenie

pacha /ˈpaxa/ (n)
aisselle
  (anatomia, anatomiczny) wgłębienie pod stawem ramiennym

pachnieć /ˈpaxʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
sentir bon
  wydzielać jakiś zapach, zwykle przyjemny

pachnotka /paxnˈɔtka/ (n)
pérille
  (botanika, botaniczny) gatunek jednorocznej rośliny oleistej z rodziny jasnotowatych

pachnący /paxˈnɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
parfumé, odorant, odoriférant
  taki, który wydziela łatwo wyczuwalny zapach, najczęściej przyjemny

pachwina /paxˈfʲĩna/ (n)
aine
  (anatomia, anatomiczny) zagłębienie między dolną (u człowieka) lub tylną (u zwierząt) boczną częścią podbrzusza a wewnętrzną powierzchnią górnej części uda
aisselle, point d'attache
  (botanika, botaniczny) miejsce między górną stroną nasady liścia a łodygą

pacjent /ˈpaʦ̑ʲjɛ̃nt/ (n)
patient, malade
  osoba, która korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej;

pacyficzny /pˌatsɨfˈitʃnɨ/ (adj)
pacifique
  zamieszkujący Pacyfik, związany z Pacyfikiem

pacyfikacja /ˌpaʦ̑ɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
pacification
  tłumienie buntu, powstania, strajku itp., zwykle przy użyciu siły zbrojnej

pacyfista /pˌatsɨfˈista/ (n)
pacifiste
  zwolennik pacyfizmu

pacyfistyczny /pˌatsɨfistˈɨtʃnɨ/ (adj)
pacifiste
  dotyczący pacyfizmu lub związany z pacyfistami

pacyfizm /patsˈɨfizm/ (n)
pacifisme
  pogląd głoszący pokój i konieczność zaprzestania wojen

paczka papierosów /pˈatʃka pˌapʲɛrˈɔsuf/ (n)
paquet de cigarettes
  papierowe opakowanie zawierające najczęściej 20 papierosów

padaczka /paˈdaʧ̑ka/ (n)
épilepsie, comitialité, haut mal, mal caduc, mal comitial, mal sacré
  (medycyna, medyczny) choroba cechująca się napadami padaczkowymi będącymi efektem przejściowych zaburzeń czynności mózgu, polegających na nadmiernych i gwałtownych, samorzutnych wyładowaniach bioelektrycznych w komórkach nerwowych;

padaczkowy /ˌpadaʧ̑ˈkɔvɨ/ (adj)
épileptique
  (medycyna, medyczny) związany z padaczką (epilepsją)

padalec /paˈdalɛʦ̑/ (n)
orvet
  (zoologia, zoologiczny) Anguis, rodzaj beznogiej jaszczurki;

padać /ˈpadaʨ̑/ (v)
pleuvoir, grêler, neiger
  (meteorologia, meteorologiczny) o opadach atmosferycznych: opadać na powierzchnię (z podmiotem domyślnym w 3 os. lp rodzaju nijakiego)
tomber
  w sposób gwałtowny zmieniać pozycję z pionowej na poziomą
  zlatywać, lecieć w dół

padański /padˈaɲski/ (adj)
padan
  związany z Padem (rzeką we Włoszech)

padewczyk /padˈɛftʃɨk/ (n)
Padouan
  (literacko) mieszkaniec miasta Padwy

padewski /padˈɛfski/ (adj)
padouan
  odnoszący się do Padwy, związany z Padwą

padlina /paˈdlʲĩna/ (n)
charogne
  zwierzęce zwłoki

padlinożerca /ˌpadlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
nécrophage
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się padliną

padlinożerny /ˌpadlʲĩnɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
nécrophage
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się padliną

pagaj /ˈpaɡaj/ (n)
pagaie
  (środowiskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) krótkie wiosło z jednym piórem, służące do wiosłowania bez użycia dulki, np. w kanadyjce

paginacja /ˌpaɟĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
pagination
  numeracja kolejnych stron (czasopisma, książki itp.)

paginować /ˌpaɟĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
paginer
  (drukarstwo, drukarski) numerować kolejno strony

pagórek /paˈɡurɛk/ (n)
colline
  niewielkie wzniesienie, zazwyczaj od kilku do kilkudziesięciu metrów

pagórkowaty /ˌpaɡurkɔˈvatɨ/ (adj)
montueux
  nierówny; taki, który jest pokryty pagórkami

paisley /paˈislɛj/ (n)
motif cachemire, boteh, paisley, palme
  delikatny, kwiatowo-geometryczny deseń tkaniny o orientalnej, przypuszczalnie perskiej, proweniencji

pajac /ˈpajaʦ̑/ (n)
bouffon, guignol, mariole, fantoche, pantin, polichinelle
  (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) ktoś zachowujący się niepoważnie, bez godności
bouffon, polichinelle
  komiczna postać w dawnej krotochwili
pantin, fantoche
  figurka z drewna lub tektury, o komicznym wyglądzie, zwykle z ruchomymi kończynami poruszanymi za pomocą sznurka

pająk /ˈpajɔ̃ŋk/ (n)
araignée
  (zoologia, zoologiczny) ośmionożny pajęczak budujący pajęczyny;

pajęczyna /ˌpajɛ̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
toile
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) rzecz przypominająca pajęczynę (1.1)
toile d'araignée
  sieć tkana przez pająka

pakiet /ˈpacɛt/ (n)
paquet
  (informatyka, informatyczny) jednostka danych przekazywana z komputera źródłowego do docelowego z wykorzystaniem sieci komputerowej, np. internetu;
  kilka rzeczy spakowanych razem

pakora /pakˈɔra/ (n)
pakora
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) indyjska przekąska z kawałków warzyw zanurzonych w cieście z besanu i smażonych w głębokim oleju;

pakować /paˈkɔvaʨ̑/ (v)
paqueter
  umieszczać rzeczy razem w paczce, bagażu, plecaku

pakt /pakt/ (n)
pacte
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) umowa międzynarodowa o charakterze politycznym lub wojskowym

palacz /ˈpalaʧ̑/ (n)
chauffeur
  ktoś, kto zawodowo pali w piecu;
fumeur
  osoba, która pali tytoń, zwykle nałogowo

palaczka /paˈlaʧ̑ka/ (n)
fumeuse
  kobieta, która pali (np. papierosy, tytoń, opium itp.)

palant /ˈpalãnt/ (n)
con
  (potocznie, potoczny) obraźliwy zwrot do mężczyzny, który wzbudza lekceważenie lub pogardę

palczatka cytrynowa /palˈʧ̑atka ˌʦ̑ɨtrɨ̃ˈnɔva/ (n)
citronnelle
  (botanika, botaniczny) Cymbopogon citratus, gatunek trawy z rodziny wiechlinowatych o szerokim zastosowaniu;

palec /ˈpalɛʦ̑/ (n)
doigt, orteil
  u człowieka i zwierzęcia: jedno z pięciu cienkich zakończeń dłoni lub stopy

palenie /paˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
combustion
  proces spalania, palenia się

paleo- /paˈlɛɔ/
paléo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z dawnymi czasami, prehistorią

paleoantropologiczny /pˌalɛˌɔantrˌɔpɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
paléoanthropologique
  związany z paleoantropologią, dotyczący paleoantropologii

paleobotanika /ˌpalɛɔbɔˈtãɲika/ (n)
paléobotanique
  (botanika, botaniczny) nauka o roślinach kopalnych;

paleofitologia /ˌpalɛɔfʲitɔˈlɔɟja/ (n)
paléophytologie
  (botanika, botaniczny) (zobacz) paleobotanika

paleogen /ˌpalɛˈɔɡɛ̃n/ (n)
Paléogène
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych w kenozoiku;

paleografia /ˌpalɛɔˈɡrafʲja/ (n)
paléographie
  badanie dziejów pisma i rozwoju narzędzi piśmienniczych;

paleolit /ˌpalɛˈɔlʲit/ (n)
Paléolithique
  (archeologia, archeologiczny) epoka w dziejach ludzkości, trwająca od ok. 5-3 mln r. p.n.e. do ok. 10000 r. p.n.e.;

paleolityczny /ˌpalɛɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
paléolithique
  żyjący / mający miejsce w paleolicie lub pochodzący/wywodzący się z niego

paleontolog /ˌpalɛɔ̃ˈntɔlɔk/ (n)
paléontologiste
  (biologia, biologiczny) naukowiec zajmujący się badaniem organizmów kopalnych

paleontologiczny /pˌalɛˌɔntɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
paléontologique
  (biologia, biologiczny) związany z paleontologią, dotyczący paleontologii

paleoproterozoik /paˈlɛɔˌprɔtɛrɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
Paléoprotérozoïque
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;

paleozoiczny /ˌpalɛɔzɔˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ/ (adj)
paléozoïque
  (geologia, geologiczny) dotyczący paleozoiku, występujący, powstały w paleozoiku

paleozoik /ˌpalɛɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
Paléozoïque
  (geologia, geologiczny) era w dziejach Ziemi;

paleozoologia /ˌpalɛɔzɔːˈlɔɟja/ (n)
paléozoologie
  (zoologia, zoologiczny) nauka o zwierzętach kopalnych;

palermianin /pˌalɛrmʲˈaɲin/ (n)
Palermitain
  mieszkaniec Palermo; osoba z tego miasta

palermianka /pˌalɛrmʲˈaŋka/ (n)
Palermitaine
  mieszkanka Palermo; kobieta z tego miasta

palermski /palˈɛrmski/ (adj)
palermitain
  związany z Palermo, dotyczący Palermo

palestyński /ˌpalɛˈstɨ̃j̃sʲci/ (adj)
palestinien
  związany z Palestyną, dotyczący Palestyny lub jej mieszkańców

pali /ˈpalʲi/ (n)
pali
  (językoznawstwo, językoznawczy) martwy język średnioindyjski z grupy indoaryjskiej języków indoeuropejskich, mający duże podobieństwo do języka wedyjskiego i sanskrytu klasycznego, jeden z prakrytów używany w tekstach buddyjskich

paliatywny /pˌaljatˈɨvnɨ/ (adj)
palliatif
  uśmierzający ból lub łagodzący objawy choroby, lecz nieusuwający jej przyczyn

palikować /ˌpalʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
ramer
  podwiązywać rośliny uprawne (np. pomidory) do palika

palilalia /pˌalilˈalja/ (n)
palilalie
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na mimowolnym powtarzaniu własnych słów, lub sylab;

palimpsest /paˈlʲĩmpsɛst/ (n)
palimpseste
  (historia, historyczny, historycznie) rękopis spisany na używanym już wcześniej materiale piśmienniczym, z którego usunięto poprzedni tekst;

palindrom /paˈlʲĩndrɔ̃m/ (n)
palindrome
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zdanie brzmiące tak samo przy czytaniu od lewej strony do prawej, jak i odwrotnie (np. kajak, zaraz);

palinologiczny /pˌalinˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
palynologique
  (botanika, botaniczny) związany z palinologią, dotyczący palinologii

paliwo /paˈlʲivɔ/ (n)
combustible, carburant
  substancja palna używana do napędzania silników i maszyn lub do palenia w piecach

palić /ˈpalʲiʨ̑/ (v)
brûler
  niszczyć coś za pomocą ognia
fumer
  wdychać dym tytoniowy z papierosa, fajki itp.; czynić to nałogowo

palić jak smok /ˈpalʲiʨ̑ ˈjak ˈsmɔk/ (idiom)
fumer comme un pompier, fumer comme un sapeur
  palić dużo, nadmiernie

pallad /ˈpalːat/ (n)
palladium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pd i liczbie atomowej 46;

palladianizm /ˌpalːaˈdʲjä̃ɲism̥/ (n)
palladianisme
  (sztuka) klasycyzujący styl w architekturze zapoczątkowany przez włoskiego artystę Andrea Palladio i oparty na jego koncepcjach;

palma /ˈpalma/ (n)
palmier, palme
  (botanika, botaniczny) Arecaceae, roślina drzewiasta z rodziny arekowatych z gładkim pniem i charakterystycznym pióropuszem liści na szczycie

palmyreński /pˌalmɨrˈɛɲski/ (adj)
palmyrène
  związany z Palmyrą, dotyczący Palmyry

palnąć sobie w łeb /ˈpalnɔ̃ɲʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈv‿wɛp/ (v)
se faire sauter la cervelle
  (potocznie, potoczny) popełnić samobójstwo przy użyciu broni palnej

paluch /ˈpalux/ (n)
gros orteil
  (anatomia, anatomiczny) duży palec u nogi;

pamflet /ˈpãw̃flɛt/ (n)
pamphlet
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) satyryczny utwór publicystyczny lub literacki mający na celu zdemaskowanie, ośmieszenie i poniżenie osoby, grupy, środowiska społecznego lub instytucji

pamiętać /pãˈmʲjɛ̃ntaʨ̑/ (v)
rappeler, retenir, souvenir
  przechowywać informacje lub przeżycia w pamięci i potrafić je odtwarzać

pamięć /ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
souvenir
  fakt zachowania informacji, możliwość przypominania sobie – indywidualnie albo w umyśle i kulturze zbiorowości
mémoire
  zdolność umysłu do zapamiętywania – przechowywania wspomnień, informacji itp.;

pan /pãn/ (n)
vous, monsieur
  zwrot grzecznościowy w stosunku do mężczyzny; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty

panaceum /ˌpãnaˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
panacée
  (książkowy) lek (środek) na wszystko; superlekarstwo

panamski /pãˈnãmsʲci/ (adj)
panaméen
  odnoszący się do państwa Panama

panarabizm /ˌpãnaˈrabʲism̥/ (n)
panarabisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna głosząca zjednoczenie wszystkich ludów arabskojęzycznych;

panarabski /ˌpãnaˈrapsʲci/ (adj)
panarabe
  związany z panarabizmem, głoszący zjednoczenie ludów arabskich

pancernik /pãnˈʦ̑ɛrʲɲik/ (n)
tatou
  (zoologia, zoologiczny) niewielki ssak o pancerzu złożonym z ruchomych tarczek;
cuirassé
  (marynarka) (wojskowość, wojskowy) silnie opancerzony okręt, wyposażony w działa bardzo dużego kalibru;

pancerz /ˈpãnʦ̑ɛʃ/ (n)
cuirasse
  (wojskowość, wojskowy) metalowa powłoka wokół pojazdu, okrętu chroniąca jego załogę przed zagrożeniem; metalowa powłoka chroniąca dowolny przedmiot przed zniszczeniem mechanicznym
cuirasse, carapace
  (zoologia, zoologiczny) u niektórych zwierząt: fragment twardej skóry lub innej powierzchni chroniący narządy wewnętrzne przed uszkodzeniem mechanicznym; ubranie o takiej cesze;

pancura /pãnˈʦ̑ura/ (n)
punkette
  (potocznie, potoczny) punkówa, kobieta należąca do subkultury punk

panda /ˈpãnda/ (n)
panda
  (zoologia, zoologiczny) panda mała
  (zoologia, zoologiczny) panda wielka

pandeizm /pãnˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
pandéisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) poglądy teologiczne i filozoficzne lub przekonania religijne utożsamiające Boga ze światem;

pandemia /pãnˈdɛ̃mʲja/ (n)
pandémie
  (medycyna, medyczny) globalna epidemia, obejmująca duże obszary (kraj, kontynent lub cały świat)

pandemiczny /pˌandɛmˈitʃnɨ/ (adj)
pandémique
  (medycyna, medyczny) związany z pandemią; mający charakter pandemii

panegiryk /ˌpãnɛˈɟirɨk/ (n)
panégyrique
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) uroczysty tekst pochwalny, sławiący konkretną osobę, czyn;

pani /ˈpãɲi/ (n)
madame, dame, vous
  zwrot grzecznościowy w stosunku do kobiety; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty

panienka /pãˈɲɛ̃nka/ (n)
mademoiselle
  młoda dziewczyna

panierować /pˌaɲʲɛrˈɔvatɕ/ (v)
paner
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) obtaczać mięso, rybę, grzyby lub warzywa w panierce

panika /paɲˈika/ (n)
panique
  nagły, nierzadko bezpodstawny strach, przerażenie (często dotyczy grup ludzi, tłumu)

panna /ˈpãnːa/ (n)
mademoiselle, demoiselle, célibataire
  kobieta, która nigdy nie była mężatką, dawniej tytuł grzecznościowy dla takiej kobiety (obecnie: pani)

panna młoda /ˈpãnːa ˈmwɔda/ (n)
mariée
  kobieta w dniu swojego ślubu

panorama /ˌpãnɔˈrãma/ (n)
panorama
  rozległy, szeroki widok

panoramiczny /ˌpãnɔrãˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
panoramique
  taki, który ukazuje panoramę, pełen obraz czegoś

panowanie /ˌpãnɔˈvãɲɛ/ (n)
souveraineté
  władza

panoński /panˈɔɲski/ (adj)
pannonique
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Panonią, dotyczący Panonii

panpsychizm /panpsˈɨçizm/ (n)
panpsychisme
  (filozofia, filozoficzny) pogląd, który głosi, iż wszystkie obiekty materialne obdarzone są właściwościami psychicznymi

panslawizm /pãw̃ˈslavʲism̥/ (n)
panslavisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch ideowy dążący do zjednoczenia Słowian bazujący na jedności kulturowo-językowej narodów słowiańskich;

panteizm /pãnˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
panthéisme
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, że Bogiem jest wszechświat, ubóstwienie natury;

panteon /pãnˈtɛɔ̃n/ (n)
panthéon
  (starożytność) (architektura, architektoniczny) w starożytnej Grecji i Rzymie świątynia poświęcona wszystkim bogom;

pantera śnieżna /pãnˈtɛra ˈɕɲɛʒna/ (n)
once, léopard des neiges, panthère des neiges
  (zoologia, zoologiczny) gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący na terenach Azji Środkowej;

pantoprazol /pˌantɔprˈazɔl/ (n)
pantoprazole
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, lek gastryczny z grupy inhibitorów pompy protonowej;

papier /ˈpapʲjɛr/ (n)
papier
  wyrób z celulozy w postaci arkusza, zwykle przeznaczony do zapisywania informacji;
  (potocznie, potoczny) (biurowość, biurowy) (księgowość) (urzędowy) dokument

papier toaletowy /ˈpapʲjɛr ˌtɔalɛˈtɔvɨ/ (n)
papier hygiénique, papier toilette
  chłonny papier przeznaczony do utrzymywania higieny po wypróżnieniu;

papiernia /papʲˈɛrɲʲa/ (n)
papeterie
  zakład wytwarzający papier

papieros /paˈpʲjɛrɔs/ (n)
cigarette, clope
  wyrób tytoniowy w postaci cienkiej papierowej rurki długości kilku centymetrów wypełnionej zmielonym tytoniem;

papierośnica /ˌpapʲjɛrɔɕˈɲiʦ̑a/ (n)
porte-cigarettes
  mały, elegancki pojemnik do trzymania papierosów.

papieski /paˈpʲjɛsʲci/ (adj)
papal
  związany z papieżem lub papiestwem, dotyczący papieża lub papiestwa

papież /ˈpapʲjɛʃ/ (n)
pape
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biskup i patriarcha Rzymu, głowa Kościoła katolickiego oraz państwa Watykan;

papirus /paˈpʲirus/ (n)
papyrus
  (botanika, botaniczny) Cyperus papyrus L., cibora papirusowa, gatunek roślin należący do rodziny ciborowatych, pochodzący z Afryki, głównie z Egiptu;
  materiał pisarski, wyrabiany z włókien (1.1);

paplanina /ˌpaplãˈɲĩna/ (n)
babillage
  (potocznie, potoczny) rozwlekłe mówienie o nieważnych rzeczach, często bez wewnętrznego ładu, często bez związku z reakcją otoczenia

paplać /ˈpaplaʨ̑/ (v)
jacasser, papoter, potiner
  (potocznie, potoczny) mówić dużo i bez sensu lub o mało istotnych sprawach

paproć /ˈpaprɔʨ̑/ (n)
fougère
  (botanika, botaniczny) Polypodiopsida, klasa roślin z gromady paprotników;

papuga /paˈpuɡa/ (n)
perroquet
  (ornitologia, ornitologiczny) Psittaciformes Wagler, rząd ptaków tropikalnych;
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny (1.1)
moulin à parole, perroquet
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto powtarza czyjeś słowa lub gesty

papużka falista /paˈpuʃka faˈlʲista/ (n)
perruche ondulée
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Melopsittacus undulatus Shaw, gatunek ptaka z rodziny papug wschodnich, występujacy w Australii, ceniony przez hodowców ze względu na różnorodne barwy upierzenia;

par excellence /pˈar ˌɛkstsɛllˈɛntsɛ/ (adv)
par excellence
  w całym tego słowa znaczeniu, w najwyższym stopniu

para /ˈpara/ (n)
vapeur, vapeur d'eau
  (fizyka, fizyczny) woda w stanie gazowym;

paracetamol /ˌparaʦ̑ɛˈtãmɔl/ (n)
paracétamol
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym;

paradoks /paˈradɔks/ (n)
paradoxe
  rozumowanie logiczne, pozornie oczywiste, prowadzące z powodu pewnych nieścisłości logicznych do wyniku sprzecznego z założeniem lub udowadniające jednocześnie dwie sprzeczne tezy
  zaskakujące twierdzenie sprzeczne z przyjętą powszechnie opinią

paradoksalnie /pˌaradɔksˈalɲʲɛ/ (adv)
paradoxalement
  w sposób paradoksalny

paradoksalny /ˌparadɔˈksalnɨ/ (adj)
paradoxal
  sprzeczny z tym, co jest lub wydaje się oczywiste, będący paradoksem lub mający cechy paradoksu, osobliwy, absurdalny

paradygmat /ˌparaˈdɨɡmat/ (n)
paradigme
  (filozofia, filozoficzny) zbiór pojęć i teorii tworzących podstawy danej nauki;
  (językoznawstwo, językoznawczy) system form odmieniającego się wyrazu;

paradygmatyczny /ˌparadɨɡmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
paradigmatique
  dotyczący paradygmatu, właściwy paradygmatowi

paradyz /parˈadɨs/ (n)
paradis
  (przestarzałe, przestarzały) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) najwyższy balkon w teatrze;

paradyż /parˈadɨʃ/ (n)
paradis
  (przestarzałe, przestarzały) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) najwyższy balkon w teatrze;

parafia /paˈrafʲja/ (n)
paroisse
  (kościelny) najmniejsza jednostka podziału administracyjnego w niektórych wspólnotach chrześcijańskich, wspólnota eucharystyczna kierowana przez proboszcza;

parafialny /pˌarafjˈalnɨ/ (adj)
paroissial
  (kościelny) związany z parafią, należący do parafii

parafianin /ˌparaˈfʲjä̃ɲĩn/ (n)
paroissien
  (kościelny) członek wspólnoty parafialnej

parafilia /pˌarafˈilja/ (n)
paraphilie
  (seksuologia, seksuologiczny) (medycyna, medyczny) zboczenie lub zaburzenie seksualne

paragraf /paˈraɡraf/ (n)
paragraphe
  podstawowa jednostka redakcyjna rozporządzenia, oznaczana w tekście symbolem §;

paragwajski /ˌparaˈɡvajsʲci/ (adj)
paraguayen
  odnoszący się do państwa Paragwaj

paralelny /ˌparaˈlɛlnɨ/ (adj)
parallèle
  trwający, zachodzący jednocześnie z czymś innym

paraliż /paˈralʲiʃ/ (n)
paralysie, plégie
  utrata możliwości ruchu spowodowana uszkodzeniem układu nerwowego

paraliżować /pˌaraliʒˈɔvatɕ/ (v)
paralyser
  utrudniać swobodne funkcjonowanie czegoś

paranoiczny /pˌaranɔˈitʃnɨ/ (adj)
paranoïaque
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) związany z paranoją, charakterystyczny dla paranoi

paranoidalny /ˌparãnɔ<sup>j</sup>iˈdalnɨ/ (adj)
paranoïaque
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) mający pewne cechy paranoi, podobny do paranoi

parapet /paˈrapɛt/ (n)
parapet
  fragment deski lub innego tworzywa umieszczony poziomo tuż pod oknem na zewnątrz lub wewnątrz pomieszczenia

parapetówka /ˌparapɛˈtufka/ (n)
pendaison crémaillère
  (potocznie, potoczny) impreza z okazji wprowadzenia się do nowego domu/mieszkania

paraplegia /ˌparaˈplɛɟja/ (n)
paraplégie
  (medycyna, medyczny) porażenie dwóch kończyn spowodowane urazem rdzenia kręgowego na różnych poziomach lub mózgu;

parapsychologiczny /pˌarapsˌɨxɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
parapsychologique
  (psychologia, psychologiczny) związany z parapsychologią, dotyczący parapsychologii

parasol /paˈrasɔl/ (n)
parasol, ombrelle
  przyrząd jak parasol (1.1) do ochrony przed słońcem
parapluie
  przyrząd składający się z laski i czaszy, używany do ochrony przed deszczem

parazytolog /pˌarazɨtˈɔlɔk/ (n)
parasitologue
  specjalista w dziedzinie parazytologii

parazytologia /ˌparazɨtɔˈlɔɟja/ (n)
parasitologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział biologii zajmujący się pasożytami;

parazytologiczny /pˌarazˌɨtɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
parasitologique
  dotyczący parazytologii

parch /parx/ (n)
teigne
  (medycyna, medyczny) grzybicza choroba owłosionej skóry głowy;

pardwa /ˈpardva/ (n)
lagopède
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z jednego z gatunków rodzaju Lagopus;

pardwa górska /ˈpardva ˈɡurska/ (n)
lagopède alpin
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus muta, gatunek ptaka z rodziny kurowatych;

pardwa mszarna /ˈpardva ˈm̥ʃarna/ (n)
lagopède des saules
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus lagopus, gatunek ptaka z rodziny kurowatych;

paremiologia /ˌparɛ̃mʲjɔˈlɔɟja/ (n)
parémiologie
  nauka o przysłowiach zajmująca się ich pochodzeniem, znaczeniem oraz porównywaniem ich wersji w różnych językach;

pareo /parˈɛɔ/ (n)
paréo
  (etnografia, etnograficzny) kawałek kolorowej tkaniny, rodzaj spódnicy noszonej przez kobiety lub mężczyzn na Tahiti;
  prostokątna, kwadratowa lub trójkątna chusta z cienkiej tkaniny noszona jako część damskiego stroju plażowego, zawiązywana zwykle na biodrach i noszona jako spódnica lub zawiązywana na szyi i noszona jako sukienka

parestezja /pˌarɛstˈɛzja/ (n)
paresthésie
  (medycyna, medyczny) przykre wrażenie czuciowe, zwykle odbierane jako mrowienie, drętwienie lub zmiany temperatury skóry, będące objawem uszkodzeniem układu nerwowego;

park /park/ (n)
parc, jardin public
  (turystyka, turystyczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) duży miejski, rekreacyjny zadrzewiony teren zielony z wytyczonymi alejkami;

park narodowy /ˈpark ˌnarɔˈdɔvɨ/ (n)
parc national
  obszar wydzielony przez władze państwowe w celu ochrony przyrody;

park rozrywki /pˈark rɔzrˈɨfki/ (n)
parc d'attractions
  (turystyka, turystyczny) teren z atrakcjami i punktami gastronomicznymi

parking /ˈparʲcĩŋk/ (n)
parking
  plac lub budynek przeznaczony do odstawiania (parkowania) pojazdów mechanicznych;

parlament /parˈlãmɛ̃nt/ (n)
parlement
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w systemach demokratycznych najwyższy organ ustawodawczy;
  gmach w którym obraduje parlament (1.1)
  (historia, historyczny, historycznie) w dawnej Francji sądy królewskie, ustanowione w XIII wieku przez Ludwika IX;

parlamentariusz /pˌarlamɛntˈarjuʃ/ (n)
parlementaire
  (wojskowość, wojskowy) posłaniec wysyłany przez walczące strony w celu negocjacji;

parlamentarny /ˌparlãmɛ̃nˈtarnɨ/ (adj)
parlementaire
  dotyczący parlamentu, związany z parlamentem

parmenka /parmˈɛŋka/ (n)
Parmesane
  mieszkanka Parmy

parmezan /parˈmɛzãn/ (n)
parmesan
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski twardy ser podpuszczkowy, dojrzewający kilka lat, utarty dodawany do potraw jako przyprawa;

parmeńczyk /parmˈɛɲtʃɨk/ (n)
Parmesan
  mieszkaniec Parmy

parmeński /parmˈɛɲski/ (adj)
parmesan
  związany z Parmą, dotyczący Parmy

parodia /paˈrɔdʲja/ (n)
parodie
  celowa przeróbka czyjegoś utworu (książki, filmu, muzyki itp., także stylu) lub zachowania, gestów, służąca ośmieszeniu oryginału lub będąca żartem z niego;

parodiować /pˌarɔdjˈɔvatɕ/ (v)
parodier
  dokonywać parodii czegoś

paronim /paˈrɔ̃ɲĩm/ (n)
paronyme
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz kojarzący się z innym ze względu na podobieństwo brzmienia, ale odmienny pod względem znaczeniowym;

parostatek /ˌparɔˈstatɛk/ (n)
bateau à vapeur
  dawny, niewielki statek z silnikiem parowym, zwykle przeznaczony do żeglugi śródlądowej lub przybrzeżnej, z podsiębiernymi kołami napędowymi

parowar /paˈrɔvar/ (n)
cuit vapeur, cuiseur vapeur
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrząd służący do gotowania na parze

partenogeneza /pˌartɛnˌɔɡɛnˈɛza/ (n)
parthénogenèse, parthénogénèse
  (biologia, biologiczny) rozmnażanie z niezapłodnionej komórki jajowej;

parter /ˈpartɛr/ (n)
rez-de-chaussée
  kondygnacja budynku położona tuż nad ziemią

partia /ˈpartʲja/ (n)
partie
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) fragment utworu przeznaczony do wykonywania przez odpowiednią grupę instrumentów, wykonawców
  w niektórych grach (szachy, pojęcie szachowe) (termin karciany) : rozgrywka, mecz
parti
  (zobacz) partia polityczna
  (przestarzałe, przestarzały) kandydat na męża; kandydatka na żonę
  (przestarzałe, przestarzały) stronnictwo, ugrupowanie, grupa osób powiązanych ze sobą w jakiś sposób

partia polityczna /ˈpartʲja ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
parti politique
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) grupa ludzi, zwykle zarejestrowana w odpowiedni sposób w administracji państwowej, których celem jest przejęcie władzy i rządzenie państwem;

partner /ˈpartnɛr/ (n)
partenaire
  współuczestnik w grze, rozmowie, zabawie lub przedsięwzięciu

partnerstwo /partnˈɛrstfɔ/ (n)
partenariat
  równe traktowanie siebie nawzajem, bycie partnerami

partycja /partˈɨtsja/ (n)
partition
  (informatyka, informatyczny) wydzielona część dysku fizycznego umożliwiająca utworzenie dysku logicznego;

partyjska strzała /partˈɨjska stʃˈawa/ (n)
flèche du Parthe
  (związek frazeologiczny) cięte i trafne słowa wypowiedziane na odchodnem, na pożegnanie

partyjski /partˈɨjski/ (adj)
parthe
  związany z Partami lub Partią, dotyczący Partów lub Partii

partyjski /partˈɨjski/ (n)
parthe
  (językoznawstwo, językoznawczy) język partyjski;

partykuła /ˌpartɨˈkuwa/ (n)
particule
  (językoznawstwo, językoznawczy) nieodmienna i niesamodzielna część mowy wyrażająca, uwydatniająca pytanie, rozkaz, zaprzeczenie, życzenie, np. bym, byście, -li, -ż, -że, nie, czy, niech;

partytura /ˌpartɨˈtura/ (n)
partition
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szczegółowy zapis nutowy całości utworu muzycznego z założenia przeznaczony do wykonywania przez wiele instrumentów, uporządkowanych według powszechnie przyjętej kolejności jedna partia pod drugą;

partyzana /ˌpartɨˈzãna/ (n)
pertuisane
  (historia, historyczny, historycznie) broń drzewcowa o długim, obosiecznym grocie, używana w zachodniej Europie od XV w.;

partyzantka /pˌartɨzˈantka/ (n)
guérilla
  (wojskowość, wojskowy) forma walki zbrojnej z ukrycia

parweniusz /parˈvɛ̃ɲuʃ/ (n)
parvenu
  osoba, która dostała się do wyższych sfer, dorobkiewicz, nowobogacki

paryjski /parˈɨjski/ (adj)
parien
  związany z Paros, dotyczący Paros

paryski /paˈrɨsʲci/ (adj)
parisien
  związany z Paryżem, dotyczący Paryża

paryżanin /ˌparɨˈʒãɲĩn/ (n)
Parisien
  mieszkaniec Paryża

parzyć /ˈpaʒɨʨ̑/ (v)
infuser
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) otrzymywać napar po zalaniu wrzątkiem, zalewać coś wrzątkiem

parów /pˈaruf/ (n)
ravin
  (geografia, geograficzny) rodzaj suchej doliny o niezbyt stromych zboczach;

parę /ˈparɛ/ (indefiniteCardinalNumeral)
quelques
  kilka; niewielka liczba czegoś

pas cnoty /ˈpas ˈʦ̑nɔtɨ/ (n)
ceinture de chasteté
  (historia, historyczny, historycznie) specjalny metalowy lub skórzany pas, który mąż mocował wokół bioder i pachwin żony, aby uniemożliwić jej stosunek seksualny z drugim mężczyzną podczas swojej nieobecności;

pas planetoid /pˈas plˌanɛtˈɔit/ (n)
ceinture d'astéroïdes
  (astronomia, astronomiczny) w Układzie Słonecznym obszar między orbitami Marsa i Jowisza, w którym porusza się większość planetoid;

pasat /ˈpasat/ (n)
alizé
  (meteorologia, meteorologiczny) (geografia, geograficzny) stały, ciepły wiatr wiejący w strefie międzyzwrotnikowej w kierunku równika;

pasażer /paˈsaʒɛr/ (n)
passager
  osoba podróżująca, ale nie kierująca pojazdem

pasażerka /ˌpasaˈʒɛrka/ (n)
voyageuse
  kobieta podróżująca, ale nie kierująca pojazdem

pasek narzędzi /ˈpasɛk naˈʒɛ̃ɲʥ̑i/ (n)
barre d'outils
  (informatyka, informatyczny) pasek interfejsu graficznego programu, na którym znajdują się ikony narzędzi programu

pasieka /paˈɕɛka/ (n)
rucher
  (pszczelarstwo, pszczelarski) teren z ustawionymi ulami;

pasikonik /ˌpaɕiˈkɔ̃ɲik/ (n)
sauterelle
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) zwykle zielony, skoczny owad;

pasjans /ˈpasʲjãw̃s/ (n)
patience, réussite
  (termin karciany) rodzaj jednoosobowej gry karcianej polegająca na układaniu w odpowiedni sposób talii kart na stole;

pasjonat /paˈsʲjɔ̃nat/ (n)
passionné
  osoba, która się czymś pasjonuje

pasjonujący /ˌpasʲjɔ̃nuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
passionnant
  szczególnie ciekawy, wyjątkowo interesujący

paskal /ˈpaskal/ (n)
pascal
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka ciśnienia w układzie SI;

pasować /paˈsɔvaʨ̑/ (v)
convenir
  być w sam raz wobec czegoś, zgadzać się z czymś pod określonymi względami; nie być ani za dużym, ani za małym, przylegać, mieścić się
  przypadać do gustu

pasować jak wół do karety /paˈsɔvaʨ̑ ˈjaɡ ˈvuw ˌdɔ‿kaˈrɛtɨ/ (v)
aller à quelqu'un comme des guêtres à un lapin, aller à quelqu'un comme un tablier à une vache
  porównanie, które podkreśla skrajną dysharmonię bliską absurdu

pasożyt /paˈsɔʒɨt/ (n)
parasite
  (biologia, biologiczny) organizm żerujący na innym organizmie, zazwyczaj ze szkodą dla swego żywiciela;
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba wykorzystująca innych dla osiągnięcia własnych korzyści

pasożytniczy /pˌasɔʒɨtɲˈitʃɨ/ (adj)
parasite
  (biologia, biologiczny) dotyczący pasożytów

pasta do zębów /ˈpasta dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/ (n)
dentifrice, pâte à dents
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) półpłynna substancja przechowywana w tubce służąca do utrzymywania czystości zębów i jamy ustnej;

pastafariański /pˌastafarjˈaɲski/ (adj)
pastafarien
  związany z pastafarianizmem, zgodny z pastafarianizmem

pasterka /paˈstɛrka/ (n)
messe de Noël, messe de minuit
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) msza odprawiana w noc Bożego Narodzenia
bergère
  dziewczyna pasąca bydło, gęsi, itp.

pasterz /ˈpastɛʃ/ (n)
berger
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przenośnie, przenośnia) duchowy lub religijny opiekun
  (zootechnika, zootechniczny) osoba, opiekująca się zwierzętami podczas wypasu

pastis /pˈastʲis/ (n)
pastis
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) francuski likier anyżowy pity z wodą;

pastisz /ˈpastʲiʃ/ (n)
pastiche
  (książkowy) dzieło sztuki, którego autor świadomie naśladuje styl innego autora, innej szkoły lub epoki;

pasywny /pasˈɨvnɨ/ (adj)
passif
  który nie wykazuje chęci działania

paszkwil /ˈpaʃkfʲil/ (n)
libelle
  publikacja brukająca czyjąś reputację;

paszport /ˈpaʃpɔrt/ (n)
passeport
  dokument tożsamości uprawniający do przekraczania granic państwowych;

pasztet /ˈpaʃtɛt/ (n)
pâté, pétrin
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) potrawa z kilku gatunków duszonego lub gotowanego mięsa i podrobów, które się miele i zwykle zapieka
guenon, laideron
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) brzydka dziewczyna
mouscaille, pépin, pétrin
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) kłopotliwa sytuacja

pasztet strasburski /ˈpaʃtɛt strazˈbursʲci/ (n)
foie gras, pâté de foie gras
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasztet z otłuszczonych wątróbek gęsich lub kaczych, specjalność kuchni francuskiej;

paszto /ˈpaʃtɔ/ (n)
pachto, pachtoune, pashto
  język Pasztunów;

pat /pat/ (n)
pat
  (szachy, pojęcie szachowe) sytuacja remisowa, w której gracz, na którego przypada posunięcie, nie może wykonać ruchu, a jego król nie jest szachowany;

patagoński /ˌpataˈɡɔ̃j̃sʲci/ (adj)
patagon
  od Patagonia

patelnia /paˈtɛlʲɲa/ (n)
poêle, poêle à frire
  naczynie kuchenne służące do smażenia potraw;

patetyczny /ˌpatɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
pathétique
  poważny, doniosły, uroczysty

patio /ˈpatʲjɔ/ (n)
patio
  (architektura, architektoniczny) niewielki dziedziniec wewnątrz domu, z wejściami do pomieszczeń, często z krużgankami, zwykle w architekturze hiszpańskiej i portugalskiej;

patogeneza /pˌatɔɡɛnˈɛza/ (n)
pathogenèse
  (medycyna, medyczny) nauka, która bada powstawanie i rozprzestrzenianie się chorób

patologia /ˌpatɔˈlɔɟja/ (n)
pathologie
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) nauka badająca przyczyny, mechanizmy i skutki chorób
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) zaburzenia w funkcjonowaniu organizmu

patologiczny /ˌpatɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
pathologique
  (medycyna, medyczny) odbiegający od stanu fizjologicznego lub zmieniony pod wpływem choroby
  (przenośnie, przenośnia) o uczuciach i reakcjach: cechujący się przesadą, skrajnością

patriarchat /patrjˈarxat/ (n)
patriarcat
  godność i władza patriarchy

patriota /paˈtrʲjɔta/ (n)
patriote
  człowiek kochający swoją ojczyznę, gotów do poświęceń dla niej

patriotka /paˈtrʲjɔtka/ (n)
patriote
  kobieta kochająca swoją ojczyznę, gotowa do poświęceń dla niej

patriotycznie /pˌatrjɔtˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
patriotiquement
  w sposób patriotyczny

patriotyczny /ˌpatrʲjɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
patriotique
  taki, którego cechuje patriotyzm
  związany z patriotyzmem, dotyczący patriotyzmu

patriotyzm /paˈtrʲjɔtɨsm̥/ (n)
patriotisme
  miłość ojczyzny i własnego narodu, często połączona z gorliwością ofiar dla ojczczyzny;

patrologia /pˌatrɔlˈɔɡja/ (n)
patrologie
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teologia, teologiczny) nauka zajmująca się życiem i twórczością Ojców Kościoła oraz piśmiennictwem starochrześcijańskim;

patrolować /pˌatrɔlˈɔvatɕ/ (v)
patrouiller
  wykonywać obchód kontrolowanego terenu

patron /ˈpatrɔ̃n/ (n)
patron
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święty opiekun kraju, miasta, profesji, osób;

patronimiczny /ˌpatrɔ̃ɲĩˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
patronymique
  (językoznawstwo, językoznawczy) utworzony od imienia ojca

patrzeć /ˈpaṭʃɛʨ̑/ (v)
regarder
  kierować wzrok na coś lub na kogoś

patyczek do uszu /patˈɨtʃɛɡ dɔː ˈuʃu/ (n)
coton-tige
  plastikowy patyczek zakończony watą przeznaczony do higieny uszu

pauperyzacja /ˌpawpɛrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
paupérisation
  ubożenie (człowieka, społeczeństwa)

paw /paf/ (n)
paon
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju (1.1)

pawian /ˈpavʲjãn/ (n)
babouin
  (zoologia, zoologiczny) małpa z charakterystycznie odsłoniętymi pośladkami i o wydłużonym pysku;

pawijski /pavˈijski/ (adj)
pavesan
  związany z Pawią, pochodzący z Pawii

paznokieć /pazˈnɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
ongle
  (anatomia, anatomiczny) płaska rogowa osłona ostatniego członu palca małp i człowieka;

pazur /ˈpazur/ (n)
griffe
  (zoologia, zoologiczny) ostro zakończony, rogowy twór naskórka na końcach palców niektórych zwierząt, zwłaszcza drapieżnych;

pałac /ˈpawaʦ̑/ (n)
palais, château
  (architektura, architektoniczny) okazały, pozbawiony cech obronnych budynek mieszkalny należący do władcy lub bogatego człowieka

pałeczka /paˈwɛʧ̑ka/ (n)
coccobacille
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) morfologiczna forma bakterii o wydłużonym kształcie;

pański /pˈaɲski/ (possessiveAdjective)
votre
  należący do mężczyzny, do którego zwracamy się per pan

państwo /ˈpãj̃stfɔ/ (n)
état
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) struktura polityczna obejmująca określony obszar i grupę ludzi go zamieszkującą, rządzona przez osoby reprezentujące tę grupę; ustrój takiej struktury;
maître
  pan i pani wobec służby
le
  tytuł grzecznościowy wobec małżeństwa
vous
  zwrot grzecznościowy względem grupy, w której są zarówno kobiety, jak i mężczyźni

paź /paɕ/ (n)
page
  (historia, historyczny, historycznie) chłopiec ze szlacheckiej rodziny, który stanowi czyjąś osobistą służbę na dworze magnackim lub królewskim;

październik /paʑˈʥ̑ɛrʲɲik/ (n)
octobre
  dziesiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

pchacz /pxaʧ̑/ (n)
pousseur
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) motorowy statek wodny przystosowany do pchania przed dziobem zestawu barek, głównie na wodach śródlądowych;

pchać /pxaʨ̑/ (v)
pousser
  przesuwać coś przed sobą napierając z tyłu

pchli targ /ˈpxlʲi ˈtark/ (n)
marché aux puces
  (handel, handlowy) bazar z rzeczami używanymi, artykułami dla kolekcjonerów

pchnięcie kulą /ˈpxʲɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ ˈkulɔ̃w̃/ (n)
lancer du poids
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, polegająca na wypchnięciu kuli jednorącz z koła o średnicy 2,135 m;

pchła /pxwa/ (n)
puce
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, bezskrzydły, skaczący owad żywiący się krwią;

pech /pɛx/ (n)
malchance, poisse
  niepomyślny zbieg okoliczności

pechowy /pɛˈxɔvɨ/ (adj)
malheureux
  świadczący o pechu

pedagog /pɛˈdaɡɔk/ (n)
pédagogue
  nauczyciel, wychowawca

pedagogiczny /pˌɛdaɡɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
pédagogique
  związany z pedagogiką, wychowawczy

pedagogika /ˌpɛdaˈɡɔɟika/ (n)
pédagogie
  nauka o celach, metodach i środkach nauczania i wychowania;

pedał /ˈpɛdaw/ (n)
pédale
  (technologia, technika, techniczny) dźwignia przeznaczona do obsługi stopą w samochodzie, samolocie, rowerze itp., także w niektórych instrumentach muzycznych;
lope, pédé, rasdep
  (slangowo) (obraźliwie) określenie geja, niekiedy rozszerzane na mężczyzn postrzeganych jako homoseksualiści

pedałować /ˌpɛdaˈwɔvaʨ̑/ (v)
pédaler
  obracać pedałami, jadąc rowerem lub innym pojazdem

pediatra /pɛˈdʲjatra/ (n)
pédiatre
  (medycyna, medyczny) lekarz dziecięcy
  (medycyna, medyczny) lekarka dziecięca

pediatria /pɛdjˈatrja/ (n)
pédiatrie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się dziećmi, ich rozwojem, opieką nad nimi oraz chorobami dziecięcymi;

pediatryczny /pˌɛdjatrˈɨtʃnɨ/ (adj)
pédiatrique
  związany z pediatrią

pedikiurzystka /ˌpɛdʲicuˈʒɨstka/ (n)
pédicure
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kobieta wykonująca pedikiur zawodowo

pedo- /ˈpɛdɔ/
pédo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z dzieckiem, potomkiem, potomstwem
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z gruntem, ziemią

pedofil /pɛˈdɔfʲil/ (n)
pédophile
  (seksuologia, seksuologiczny) dorosły odczuwający popęd płciowy do dzieci

pedofilia /ˌpɛdɔˈfʲilʲja/ (n)
pédophilie
  (seksuologia, seksuologiczny) (psychologia, psychologiczny) popęd seksualny do dzieci;

pedofobia /pˌɛdɔfˈɔbja/ (n)
pédophobie
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed dziećmi, niechęć wobec dzieci

peeling /pɛˈɛliŋk/ (n)
gommage, peeling
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) technika kosmetyczka polegająca na złuszczaniu lub ścieraniu martwego naskórka

pefloksacyna /ˌpɛflɔksaˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
péfloxacine
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemioterapeutyk z grupy fluorochinolonów, o szerokim zakresie działania;

pejoratywny /ˌpɛjɔraˈtɨvnɨ/ (adj)
péjoratif
  mający negatywny, ujemny (obraźliwy, zniechęcający) wydźwięk

pejzaż /ˈpɛjzaʃ/ (n)
paysage
  (sztuka) obraz, którego tematem jest krajobraz

pekińczyk /pɛˈcĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Pékinois
  mieszkaniec Pekinu
pékinois
  (kynologia, kynologiczny) rasa małych psów o długiej sierści i krótkim pysku;

pektorał /pɛktˈɔraw/ (n)
croix pectorale
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krzyż z relikwią noszony przez katolickich duchownych na piersi;

pelargonia /ˌpɛlarˈɡɔ̃ɲja/ (n)
géranium
  (botanika, botaniczny) Pelargonium, popularna roślina doniczkowa

peleryna /ˌpɛlɛˈrɨ̃na/ (n)
pèlerine
  wierzchnie okrycie bez rękawów, zarzucone na ramiona, niekiedy krótsze, tylko do łokci;

pelota /pɛˈlɔta/ (n)
pelote basque
  (sport, sportowy) rodzaj tenisa popularnego wśród Basków, rozgrywanego na boisku ze ścianą, o którą odbijana jest piłka;

pelta /pˈɛlta/ (n)
pelte
  (wojskowość, wojskowy) (starożytność) drewniana, obciągnięta skórą tarcza o nerkowatym kształcie, używana zwłaszcza przez lekkozbrojnych żołnierzy greckich i macedońskich

peltasta /pɛltˈasta/ (n)
peltaste
  (wojskowość, wojskowy) (starożytność) lekkozbrojny żołnierz armii greckich i hellenistycznych wyposażony w tarczę - peltę oraz oszczepy;

pendżabski /pɛ̃n͇ˈʤ̑apsʲci/ (n)
pendjabi, penjabi
  (językoznawstwo, językoznawczy) indoaryjski język używany przez 28 milionów osób zamieszkujących historyczną krainę Pendżab na pograniczu indyjsko-pakistańskim

penis /ˈpɛ̃ɲis/ (n)
pénis, verge
  (anatomia, anatomiczny) narząd kopulacyjny samców, zarówno u ludzi, jak i u niektórych zwierząt;

penologia /pˌɛnɔlˈɔɡja/ (n)
pénologie
  nauka zajmująca się ogólnymi zaganieniami dotyczącymi kary

pensylwański /pˌɛnsɨlvˈaɲski/ (adj)
pennsylvanien
  związany z Pensylwanią, dotyczący Pensylwanii

pensylwański /pˌɛnsɨlvˈaɲski/ (n)
pensilfaanisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język pensylwański;

pentagram /pɛ̃nˈtaɡrãm/ (n)
pentagramme
  (geometria) pięciokąt gwiaździsty;

pentan /ˈpɛ̃ntãn/ (n)
pentane
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezbarwna, palna ciecz, stosowany jako składnik mieszanin rozpuszczalnikowych oraz w termometrach do mierzenia niskich temperatur;

peptyd /ˈpɛptɨt/ (n)
peptide
  (biochemia, biochemiczny) produkt rozkładu peptonów

per capita /ˈpɛr ˈkapʲita/
par tête, per capita
  (ekonomia, ekonomiczny) na głowę (przy przeliczaniu czegoś na osoby)

per se /ˈpɛr ˈse/
per se
  (książkowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) sam z siebie, sam przez się

per- /pɛr/ (prefix)
per-
  (chemia, chemiczny) przedrostek wskazujący na podstawienie wszystkich atomów wodoru w cząsteczce węglowodoru przez atomy halogenu

percepcja /pɛrtsˈɛptsja/ (n)
perception
  odbiór i postrzeganie zjawisk za pomocą zmysłów

perfekcja /pɛrˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
perfection
  doskonałość, cecha tego, co jest perfekcyjne

perfekcjonista /ˌpɛrfɛkʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
perfectionniste
  człowiek dążący do doskonałości

perfekcjonizm /ˌpɛrfɛkˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
perfectionnisme
  dążenie do doskonałości

perfekcyjnie /ˌpɛrfɛkˈʦ̑ɨjɲɛ/ (adv)
parfaitement
  w sposób perfekcyjny

perfekcyjny /pˌɛrfɛktsˈɨjnɨ/ (adj)
parfait
  odznaczający się perfekcją, dopracowany w każdym detalu

perfidnie /pɛrfˈidɲʲɛ/ (adv)
perfidement
  w sposób perfidny

perfumeria /ˌpɛrfũˈmɛrʲja/ (n)
parfumerie
  sklep sprzedający perfumy i często również inne kosmetyki

perfumy /pɛrˈfũmɨ/ (n)
parfum
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) roztwór alkoholowy odpowiednio dobranych substancji zapachowych, stosowany jako kosmetyk

pergamin /pɛrɡˈamin/ (n)
parchemin
  niegarbowana, cienka, odpowiednio przygotowana skóra owcza, cielęca lub ośla, przeznaczona do pisania lub malowania
papier de cuisson, papier sulfurisé
  papier nieprzepuszczający wilgoci ani tłuszczu

pergola /pɛrˈɡɔla/ (n)
pergola
  (architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) budowla ogrodowa w postaci dwóch rzędów podpór i umieszczonej na nich poziomej ażurowej konstrukcji, po której pną się rośliny;

perigordzki /pˌɛriɡˈɔrtski/ (adj)
périgordine
  związany z Périgordem, dotyczący Périgordu

perkoz /ˈpɛrkɔs/ (n)
grèbe
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak śródlądowy zmieniający upierzenie stosownie do pory roku;

perkusista /ˌpɛrkuˈɕista/ (n)
batteur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na perkusji

perm /pɛrm/ (n)
Permien
  (geologia, geologiczny) szósty i ostatni okres ery paleozoicznej;

permakultura /pˌɛrmakultˈura/ (n)
permaculture
  (ochrona środowiska) (ekologia, ekologiczny) idea inspirowania się naturą i korzystanie z zasad w niej funkcjonujących – projektowania ekologicznego, które tworzy zrównoważoną architekturę i samoregulujące się systemy rolnictwa na wzór ekosystemów naturalnych itp.;

permanencja /pˌɛrmanˈɛntsja/ (n)
permanence
  cecha osób, rzeczy i zjawisk niezmiennych w czasie

peron /ˈpɛrɔ̃n/ (n)
quai
  (kolejnictwo) wydzielona część stacji kolejowej, przeznaczona dla pasażerów, umożliwiająca im wsiadanie do pociągu i wysiadanie z niego

peronizm /pɛˈrɔ̃ɲism̥/ (n)
péronisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system polityczny zbudowany przez Juana Peróna w Argentynie, w połowie XX wieku, dążący do zbudowania ustroju pośredniego między amerykańskim kapitalizmem a radzieckim komunizmem;

perpiniański /pˌɛrpiɲʲˈaɲski/ (adj)
perpignanais
  związany z Perpignan, dotyczący Perpignan

perski /ˈpɛrsʲci/ (adj)
persan, perse
  dotyczący Persji, pochodzący z Persji

perski /ˈpɛrsʲci/ (n)
perse
  język urzędowy Iranu, Afganistanu i Tadżykistanu;

personifikacja /ˌpɛrsɔ̃ɲifʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
personnification
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) rodzaj metafory; przedstawianie rzeczy, zwierząt, zjawisk lub pojęć abstrakcyjnych jako postaci ludzkich;

persyflaż /pɛrsˈɨflaʃ/ (n)
persiflage
  (książkowy) złośliwość ukryta pod pozorem uprzejmości

persymona /ˌpɛrsɨ̃ˈmɔ̃na/ (n)
plaquemine plaqueminier
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju (1.1)
kaki
  (spożywczy) czerwonopomarańczowy, jadalny owoc rośliny z rodzaju (1.1)

perszeron /pɛrʃˈɛrɔn/ (n)
percheron
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj konia pociągowego;

perugiański /pˌɛruɡʲˈaɲski/ (adj)
pérugin
  związany z Perugią, dotyczący Perugii

peruka /pɛˈruka/ (n)
perruque
  cudze lub sztuczne włosy przystosowane do zakładania na głowę;

peruwiański /ˌpɛruˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
péruvien
  odnoszący się do państwa Peru

perwersja /pɛrvˈɛrsja/ (n)
perversion, dépravation
  (psychologia, psychologiczny) skłonność do zaspokajania popędów w sposób odbiegający od normy
perversité
  zachowania wbrew przyjętym obyczajom, mające za zadanie szokować

peryhelium /ˌpɛrɨˈxɛlʲjũm/ (n)
périhélie
  (astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najbliżej Słońca;

perykopa /pˌɛrɨkˈɔpa/ (n)
péricope
  (biblijny) określony fragment tekstu biblijnego odczytywanego podczas liturgii lub badanego przez biblistę;

peryndopryl /pˌɛrɨndˈɔprɨl/ (n)
périndopril
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) środek będący prolekiem, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego i chorób serca; należy do grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny

peryskop /pɛˈrɨskɔp/ (n)
périscope
  urządzenie zbudowane z co najmniej dwóch luster, umożliwiające obserwowanie otoczenia zza zasłony;

perła /ˈpɛrwa/ (n)
perle
  (biologia, biologiczny) wytwór płaszcza niektórych mięczaków, szczególnie perłopławów;

perłowy /pɛrˈwɔvɨ/ (adj)
gris de perle
  taki, który ma połysk, jak perła

pescowegetarianizm /pˌɛstsɔvˌɛɡɛtarjˈaɲizm/ (n)
pesco-végétarisme
  dieta polegająca na niejedzeniu mięsa czerwonego i drobiu, a akceptowaniu ryb i owoców morza;

peseta /pe.'se.ta/ (n)
peseta
  (historia, historyczny, historycznie) (jednostka monetarna) waluta Hiszpanii w latach 1869–2002;

peso /ˈpɛsɔ/ (n)
péso
  (jednostka monetarna) waluta niektórych krajów, głównie południowoamerykańskich;

pestycyd /pɛˈstɨʦ̑ɨt/ (n)
pesticide
  częściej w lm: (chemia, chemiczny) substancja syntetyczna lub naturalna stosowana do zwalczania organizmów szkodliwych lub niepożądanych, używana głównie do ochrony roślin uprawnych, lasów, zbiorników wodnych;

pesymista /ˌpɛsɨ̃ˈmʲista/ (n)
pessimiste
  człowiek dostrzegający tylko ujemne strony życia, negatywnie oceniający rzeczywistość i przewidujący same najgorsze rzeczy

pesymistyczny /ˌpɛsɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
pessimiste
  pełen pesymizmu, właściwy pesymiście; dostrzegający tylko negatywne strony czegoś, przewidujący jedynie niepowodzenia i nieszczęścia

peszyć /pˈɛʃɨtɕ/ (v)
gêner
  wprawiać w zakłopotanie
se gêner
  wpadać w zakłopotanie; czuć się niepewnie

petrografia /ˌpɛtrɔˈɡrafʲja/ (n)
pétrographie
  (geologia, geologiczny) nauka o składzie i właściwościach skał;

petrograficzny /pˌɛtrɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
pétrographique
  (geologia, geologiczny) związany z petrografią, dotyczący petrografii

petting /pˈɛttʲiŋk/ (n)
pelotage, tripotage
  (książkowy) (seksuologia, seksuologiczny) technika seksualna polegająca na wzajemnych pieszczotach okolic narządów płciowych bez stosunku płciowego

petunia /pɛˈtũɲja/ (n)
pétunia
  (botanika, botaniczny) Petunia, południowoamerykańska roślina ozdobna o barwnych i wonnych kwiatach;

petycja /pɛˈtɨʦ̑ʲja/ (n)
pétition
  (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pismo zawierające zbiorową prośbę, kierowane najczęściej do organów władzy;

pewien /ˈpɛvʲjɛ̃n/ (adj)
certain
  całkowicie przekonany o słuszności

pewien /ˈpɛvʲjɛ̃n/ (pronoun)
certain
  określający rzecz znaną mówiącemu, lecz nieujawnianą czy nieokreślaną dokładnie w danej wypowiedzi; niejaki, jakiś

pewnik /ˈpɛvʲɲik/ (n)
certitude
  coś co jest całkowicie udowodnione

pewność /ˈpɛvnɔɕʨ̑/ (n)
certitude
  całkowite przekonanie o czymś

pewność siebie /pˈɛvnɔɕtɕ ɕˈɛbjɛ/ (n)
aplomb, assurance
  (psychologia, psychologiczny) wiara w swoją wartość, we własne możliwości

pewny siebie /pˈɛvnɨ ɕˈɛbjɛ/ (adj)
entreprenant
  przekonany o swojej wartości lub swoich możliwościach

pełnia /ˈpɛwʲɲa/ (n)
pleine lune
  (astronomia, astronomiczny) faza księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez słońce w taki sposób, że z ziemi widać wyłącznie jego jasną część
plénitude
  punkt kulminacyjny, szczyt czegoś, najwyższy stan

pełnomocnictwo /ˌpɛwnɔ̃mɔʦ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
procuration
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument potwierdzający czyjeś prawo do działania w imieniu kogoś innego
procuration, pleins pouvoirs
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo do działania w czyimś imieniu, wydane przez tę osobę

pełnomocnik /pˌɛwnɔmˈɔtsɲik/ (n)
chargé
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba mająca pełnomocnictwo do wykonywania czynności prawnych w czyimś imieniu

pełny /ˈpɛwnɨ/ (adj)
plein
  wypełniony w największym możliwym stopniu

pełzać /pˈɛwzatɕ/ (v)
ramper, lécher les bottes
  (pejoratywnie, pejoratywny) zachowywać się w sposób szczególnie uległy
grimper
  o roślinach rozrastać się po podłożu
ramper
  o zwierzętach posuwać się powoli, przylegając spodem do podłoża
  o ludziach poruszać się wolno, dotykając nieomal brzuchem podłoża lub na czworaka
se traîner
  o żywiołach przesuwać się wolno, unosząc się nisko

pi razy oko /ˈpʲi ˈrazɨ ˈɔkɔ/ (adv)
à la louche
  (potocznie, potoczny) w przybliżeniu, około

piana /ˈpʲjãna/ (n)
mousse, écume
  masa drobnych pęcherzyków powietrza na powierzchni płynu

pianino /pʲjä̃ˈɲĩnɔ/ (n)
piano
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny ze strunami w środku ustawionymi pionowo;

pianista /pʲjä̃ˈɲista/ (n)
pianiste
  osoba, która gra na pianinie lub fortepianie

pianistka /pʲjä̃ˈɲistka/ (n)
pianiste
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na pianinie, fortepianie

piano /ˈpʲjãnɔ/ (adv)
piano
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) określenie wykonawcze: cicho, delikatnie

piano nobile /pʲˈanɔ nɔbʲˈilɛ/ (n)
étage noble, bel-étage
  (architektura, architektoniczny) kondygnacja z reprezentacyjnymi pomieszczeniami, zwykle na pierwszym piętrze okazałego budynku (pałac, willa);

piasek /ˈpʲjasɛk/ (n)
sable
  luźna skała osadowa złożona z ziaren i okruchów skalnych o rozmiarze od 0,0625 do 2 mm, głównie kwarcu;

piaskowiec /pʲjaˈskɔvʲjɛʦ̑/ (n)
grès
  (geologia, geologiczny) zwięzła skała osadowa powstała przez scementowanie ziaren piasku spoiwem;

piaskownica /ˌpʲjaskɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
bac à sable, carré de sable
  wydzielone miejsce pokryte lub wypełnione piaskiem, przeznaczone do zabaw dla dzieci;

piasta /ˈpʲjasta/ (n)
moyeu
  (technologia, technika, techniczny) część koła, w którą mocuje się oś;

piaszczysty /pʲjaʃˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
sablonneux, sableux
  usypany z piasku, pełen piasku

piec /pʲjɛʦ̑/ (n)
poêle, four
  budowla lub konstrukcja przeznaczona do spalania

piechota /pʲjɛˈxɔta/ (n)
infanterie
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących pieszo i w bliskim kontakcie z nieprzyjacielem;

piecuszek /pʲjɛˈʦ̑uʃɛk/ (n)
pouillot fitis
  (ornitologia, ornitologiczny) Phylloscopus trochilus, oliwkowozielony, mały ptak eurazjatycki o melancholijnym śpiewie;

pieczarka /pʲjɛˈʧ̑arka/ (n)
agaric
  (botanika, botaniczny) rodzaj grzybów jadalnych, Agaricus L.;

pieczeń /ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
rôti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z upieczonego mięsa (z wyjątkiem ryb)

pieczony /pʲɛtʃˈɔnɨ/ (adj)
cuit, rôti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie pieczenia

pieczętować /ˌpʲjɛʧ̑ɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
sceller
  (przenośnie, przenośnia) ostatecznie coś potwierdzać, przesądzać
  opatrywać coś pieczęcią, wykonywać pieczęć
  opatrywać coś pieczęcią, wykonywać pieczęć na zamknięciu w celu zabezpieczenia

pieczęć /ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲʨ̑/ (n)
cachet, sceau, estampille
  znak rozpoznawczy osoby prawnej lub fizycznej, wyciskany za pomocą stempla (tłoka); nadaje moc prawną pismu lub dokumentowi, stanowi świadectwo wiarygodności

pieg /pʲjɛk/ (n)
tache de rousseur
  mała plamka na skórze człowieka występująca najczęściej u osób o jasnej karnacji (blondynów i rudych);

piegża /ˈpʲjɛɡʒa/ (n)
fauvette
  (ornitologia, ornitologiczny) Sylvia curruca, niewielki ptak eurazjatycki wijący gniazda wewnątrz ciernistych krzewów lub żywopłotów;

piekarnia /pʲjɛˈkarʲɲa/ (n)
boulangerie
  miejsce pracy piekarza; zakład produkujący chleb oraz inne wyroby z mąki
  sklep, w którym sprzedaje się wyroby piekarnicze

piekarz /ˈpʲjɛkaʃ/ (n)
boulanger
  człowiek, który pracuje w piekarni i wypieka chleb, bułki itp.

piekielny /pʲjɛ̇ˈcɛlnɨ/ (adj)
infernal
  dotyczący piekła, związany z piekłem, taki, jak w piekle
  (przenośnie, przenośnia) o dużej intensywności, cholerny

piekło /ˈpʲjɛkwɔ/ (n)
enfer
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) (filozofia, filozoficzny) miejsce przebywania dusz zmarłych potępionych za grzechy lub winy wobec bogów popełnione na ziemi;
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym trudno wytrzymać (z powodu ciężkich warunków), bardzo nieprzyjemna sytuacja, wydarzenie przysparzające wielu cierpień

pielgrzym /pʲˈɛlɡʒɨm/ (n)
pèlerin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba, która odbywa wędrówkę do miejsca kultu

pielgrzymka /pʲjɛlˈɡʒɨ̃mka/ (n)
pèlerinage
  wędrówka do świętego miejsca

pielęgniarka /ˌpʲjɛlɛ̃ŋʲɟˈɲarka/ (n)
infirmière
  kobieta sprawująca podstawową opiekę medyczną nad pacjentami;

pielęgniarz /pʲjɛˈlɛ̃ŋʲɟɲaʃ/ (n)
infirmier
  pracownik służby zdrowia uprawniony do pielęgnowania chorych i do wykonywania prostszych zabiegów leczniczych

pielęgnować /ˌpʲjɛlɛ̃ŋɡˈnɔvaʨ̑/ (v)
soigner, garder
  dbać o chorych, pomagać w leczeniu chorych
choyer, soigner
  dbać o coś, zajmować się czymś z dużą dbałością i troską

piemontyt /pʲɛmˈɔntɨt/ (n)
piémontite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów o czerwonej lub brunatnej barwie;

pieniądz /pʲɛ̇ˈɲɔnʣɛ/ /ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (n)
argent, monnaie
  (bankowość, bankowy) umowny środek płatniczy, obecnie w postaci monet i banknotów;

pieprz /pʲjɛpʃ/ (n)
poivrier
  (botanika, botaniczny) roślina zielna lub krzew z rodziny pieprzowatych;
poivre
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa otrzymywana z nasion rośliny (1.1)

pieprz kajeński /ˈpʲjɛpʃ kaˈjɛ̇̃j̃sʲci/ (n)
poivre de Cayenne
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bardzo ostra przyprawa otrzymywana z owoców papryki odmiany Cayenne;

pieprzniczka /pʲjɛˈpʃʲɲiʧ̑ka/ (n)
poivrier, poivrière
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) małe naczynie stołowe lub pojemnik do przechowywania pieprzu
poivrière
  (wojskowość, wojskowy) (zobacz) rewolwer wiązkowy

pieprzyć /ˈpʲjɛpʃɨʨ̑/ (v)
baiser
  (wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) uprawiać seks
poivrer
  dodawać pieprzu do jedzenia

pierdolić /pʲjɛr.ˈdɔ.lʲiʨ̑/ (v)
baiser
  (wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać z kimś seks (jako strona aktywna)
  (wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać seks ze sobą nawzajem

pierdu-pierdu /ˌpʲjɛrdu‿ˈpʲjɛrdu/ (interjection)
cucul la praline
  (potocznie, potoczny) wykrzyknienie, które może wyrażać lekceważenie dla czyjejś wypowiedzi, niedowierzanie, irytację

pierdu-pierdu /ˌpʲjɛrdu‿ˈpʲjɛrdu/ (n)
cucul la praline
  (potocznie, potoczny) bezsensowna wypowiedź

pierdzieć /ˈpʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
péter
  (wulgarnie, wulgaryzm) wypuszczać gazy trawienne

piernik /ˈpʲjɛrʲɲik/ (n)
pain d'épice, pain d'épices
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) twarde ciemnobrązowe ciasto robione z mieszaniny mąki pszennej i żytniej, mleka, jajek, skarmelizowanego cukru, miodu, silnie przyprawione cynamonem, imbirem;

piersiówka /pʲjɛrʲˈɕufka/ (n)
flasque
  niewielki, płaski, najczęściej metalowy pojemnik na alkohol, noszony w wewnętrznej kieszeni

pierwiastek /pʲjɛrˈvʲjastɛk/ (n)
élément
  (chemia, chemiczny) substancja składająca się z atomów o tej samej liczbie protonów w jądrze (liczbie atomowej); pierwiastek chemiczny;

pierwiastek chemiczny /pʲjɛrˈvʲjastɛk xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (n)
élément chimique
  zbiór wszystkich atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze;
  taka substancja chemiczna, która składa się wyłącznie z atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze;

pierwiosnek /pʲjɛrˈvʲjɔsnɛk/ (n)
primevère
  (botanika, botaniczny) Primula L., rodzaj roślin z rodziny pierwiosnkowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

pierworództwo /pʲˌɛrvɔrˈutstfɔ/ (n)
primogéniture
  (historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół praw i przywilejów pierworodnego potomka męskiego
aînesse, primogéniture
  bycie pierworodnym synem

pierwotnie /pʲjɛrˈvɔtʲɲɛ/ (adv)
primitivement
  w sposób nietknięty cywilizacją
originairement, originellement
  zgodnie z początkiem, odwołując się do najwcześniejszych chwil od powstania

pierwsza dama /ˈpʲjɛrfʃa ˈdãma/ (n)
première dame
  nieformalny, honorowy tytuł, przysługujący małżonce głowy (przywódcy) państwa, zwykle żonie prezydenta;

pierwsza pomoc /ˈpʲjɛrfʃa ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
premiers secours
  pomoc przedmedyczna i medyczna udzielana ofiarom wypadków, rannym na miejscu zdarzenia;

pierwsza wojna światowa /ˈpʲjɛrfʃa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
Première Guerre mondiale
  (historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1914-1918;

pierś /pʲjɛrʲɕ/ (n)
sein
  (anatomia, anatomiczny) parzysty gruczoł mlekowy człowieka;
poitrine
  (anatomia, anatomiczny) przednia, górna część tułowia u człowieka lub innego zwierzęcia
blanc
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) mięso z przedniej części tułowia drobiu

pierścionek /pʲjɛrʲɕˈʨ̑ɔ̃nɛk/ (n)
anneau, bague
  rodzaj ozdoby na palec, wykonanej zazwyczaj z metalu szlachetnego z oczkiem

pies /pʲjɛs/ (n)
chien
  (zoologia, zoologiczny) Canis familiaris, zwierzę domowe;
  samiec psa (1.1)

pies do towarzystwa /ˈpʲjɛz ˌdɔ‿tɔvaˈʒɨstfa/ (n)
chien de compagnie
  najczęściej mały pies o łagodnym charakterze trzymany jako pupil, towarzysz człowieka

pies obronny /ˈpʲjɛs ɔbˈrɔ̃nːɨ/ (n)
chien de garde
  (kynologia, kynologiczny) pies wyszkolony w celu obrony przed intruzami

pies pasterski /ˈpʲjɛs paˈstɛrsʲci/ (n)
chien de berger
  (kynologia, kynologiczny) pies pilnujący stada zwierząt i chroniący je przed drapieżnikami;

pies policyjny /ˈpʲjɛs ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
chien policier
  pies wyszkolony do pracy z policją, m.in. wykrywający narkotyki, broń, materiały wybuchowe lub zaginione osoby

pies pracujący /ˈpʲjɛs ˌpraʦ̑uˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
chien de travail, chien d'utilité
  (kynologia, kynologiczny) pies wyszkolony do wypełniania określonych zadań polegających na współpracy z człowiekiem

pies przewodnik /ˈpʲjɛs pʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
chien guide d'aveugle, chien d'aveugle
  pies szkolony w celu pomocy osobom niewidomym lub niesłyszącym

piesek preriowy /ˈpʲjɛsɛk prɛˈrʲjɔvɨ/ (n)
chien de prairie
  (zoologia, zoologiczny) Cynomys, niewielki, północnoamerykański ssak z rodziny wiewiórkowatych;

pieskie życie /ˈpʲjɛsʲcɛ ˈʒɨʨ̑ɛ/ (idiom)
vie de chien
  życie nędzne, pełne wyrzeczeń i trudności

pieszo /ˈpʲjɛʃɔ/ (adv)
à pied
  idąc, biegnąc, nie zaś pojazdem

pietruszka /pʲjɛˈtruʃka/ (n)
persil
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalne warzywo o białym korzeniu i zielonej naci;

pień /pʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
tronc
  zdrewniała łodyga drzewa, nadziemna część drzewa bez gałęzi

pieścić /pʲˈɛɕtɕitɕ/ (v)
caresser, câliner
  tulić, głaskać okazując czułość

pieśń /pʲjɛ̇ɕɲ̊/ (n)
chanson, chant
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna utworu wokalnego, instrumentalnego lub wokalno-instrumentalnego;

pigment /ˈpʲiɡmɛ̃nt/ (n)
pigment
  (biologia, biologiczny) substancja barwiąca wytwarzana przez komórki i tkanki organizmów żywych, która nadaje im kolor
  (technologia, technika, techniczny) sproszkowana, kryjąca substancja barwiąca, nierozpuszczalna w wodzie i olejach, używana do sporządzania farb

pigmentacja /ˌpʲiɡmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
pigmentation
  (biologia, biologiczny) ubarwienie roślin, człowieka i zwierząt uwarunkowane pigmentami w ich komórkach

pigułka /pʲiˈɡuwka/ (n)
pilule contraceptif
  (potocznie, potoczny) tabletka antykoncepcyjna, doustny środek antykoncepcyjny
pilule
  mała porcja lekarstwa w zwartej postaci i zwykle o obłym kształcie

pigułka gwałtu /piɡˈuwka ɡvˈawtu/ (n)
drogue du viol
  substancja psychoaktywna wywołująca senność oraz kilkugodzinną amnezję, wykorzystywana do wymuszonego stosunku seksualnego;

pigwa /ˈpʲiɡva/ (n)
cognassier, coing
  (botanika, botaniczny) Cydonia, krzew lub drzewko o dużych, białych lub różowych kwiatach i aromatycznych owocach;
coing, cognassier
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc pigwy (1.1) używany na przetwory

pigwowiec japoński /piɡvˈɔvʲɛts japˈɔɲski/ (n)
cognassier du Japon
  (botanika, botaniczny) (Chaenomeles japonica) gatunek rośliny wieloletniej z rodziny różowatych;

pijak /ˈpʲijak/ (n)
ivrogne
  osoba nadużywająca alkoholu

pijalnia wód /pʲiˈjalʲɲa ˈvut/ (n)
buvette
  miejsce lub budynek uzdrowiskowy, w którym pija się wodę mineralną lub leczniczą

pijany /pʲiˈjãnɨ/ (adj)
ivre, soûl, saoul
  pod wpływem alkoholu

pijawka /pʲiˈjafka/ (n)
sangsue
  (zoologia, zoologiczny) drobne zwierzę wodne z typu pierścienic;
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto czerpie korzyści z innych

pikardyjski /pˌikardˈɨjski/ (adj)
picard
  dotyczący Pikardii lub Pikardyjczyków

piknik /ˈpʲicɲik/ (n)
pique-nique
  wycieczka na łono natury z zabawą i jedzeniem zabranej ze sobą żywności;

piksel /ˈpʲiksɛl/ (n)
pixel
  (informatyka, informatyczny) najmniejszy jednolity element obrazu wyświetlanego na ekranie, drukowanego lub uzyskiwanego za pomocą urządzeń przetwarzania obrazu (aparat cyfrowy, skaner);

pilaw /ˈpʲilaf/ (n)
pilaf, riz pilaf
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z ryżu, ostrych przypraw i mięsa, najczęściej baraniego, pochodząca z Bliskiego Wschodu;

pilnować /pʲilˈnɔvaʨ̑/ (v)
surveiller, garder, guetter, veiller
  sprawować nadzór; strzec czegoś lub kogoś

pilność /pˈilnɔɕtɕ/ (n)
assiduité, zèle
  cecha bycia pilnym; przykładanie się do czegoś; staranność w wykonywaniu czego

pinakiel /pʲĩˈnacɛl/ (n)
pinacle
  (architektura, architektoniczny) mała wieżyczka umieszczona na filarze przypory, często dekorowana elementami roślinnymi (np. w zwieńczeniu – kwiatonem), figurami i innymi ozdobnikami;

pinakoteka /ˌpʲĩnakɔˈtɛka/ (n)
pinacothèque
  galeria, zbiór obrazów i dzieł sztuki

pinasa /pinˈasa/ (n)
pinasse
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (marynarka) XVII-wieczny okręt żaglowy, często obecny w składzie flot wojennych;

pinczer średni /ˈpʲĩn͇ʧ̑ɛrʲ ˈɕrɛdʲɲi/ (n)
pinscher allemand
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy pinczerów pochodząca z Niemiec;

pinezka /pʲĩˈnɛska/ (n)
punaise
  krótka szpilka z płaską lub kulistą główką;

ping-pong /ˈpʲĩŋk‿pɔ̃ŋk/ (n)
pingpong
  (sport, sportowy) (zobacz) tenis stołowy

pingwin /ˈpʲĩŋɡvʲĩn/ (n)
manchot
  (ornitologia, ornitologiczny) nielotny, czarno-biały ptak zamieszkujący zimne morza półkuli południowej;

pionierski /pʲɔɲʲˈɛrski/ (adj)
avant-gardiste, innovateur
  pierwszy w jakiejś dziedzinie i torujący drogę następnym

pionowo /pʲjɔ̃ˈnɔvɔ/ (adv)
verticalement
  w kierunku pionowym; poruszając się w górę lub dół, prostopadle do podstawy

piorun /ˈpʲjɔrũn/ (n)
foudre
  (meteorologia, meteorologiczny) wyładowanie elektryczne między dwiema chmurami lub między chmurą a ziemią;

piorunem /pʲjɔˈrũnɛ̃m/ (adv)
dare-dare
  (potocznie, potoczny) bardzo szybko

piorunochron /ˌpʲjɔrũˈnɔxrɔ̃n/ (n)
paratonnerre
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie instalowane na budynkach lub obok nich, aby chronić je przed bezpośrednim uderzeniem pioruna ;

piosenka /pʲjɔˈsɛ̃nka/ (n)
chanson
  wokalny utwór muzyczny, zwykle o rozrywkowym charakterze;

piosenkarka /ˌpʲjɔsɛ̃ŋˈkarka/ (n)
chanteuse
  artystka, która śpiewa piosenki

piosenkarz /pʲjɔˈsɛ̃ŋkaʃ/ (n)
chanteur
  osoba zajmująca się zawodowo śpiewaniem;

piołun /ˈpʲjɔwũn/ (n)
absinthe
  (botanika, botaniczny) bylica piołun

piramida /ˌpʲirãˈmʲida/ (n)
pyramide
  (architektura, architektoniczny) budowla w kształcie ostrosłupa, grobowiec faraona;
  (architektura, architektoniczny) podbudowa świątyni w prekolumbijskiej architekturze południowoamerykańskiej
  (geometria) ostrosłup o podstawie kwadratu i trójkątach równoramiennych tworzących jego boki;

piramidalny /ˌpʲirãmʲiˈdalnɨ/ (adj)
pyramidal
  podobny do piramidy, mający kształt ostrosłupa

pirania /pʲiˈrãɲja/ (n)
piranha
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba drapieżna występująca głównie w dorzeczu Amazonki;

pirargyryt /pˌirarɡˈɨrɨt/ (n)
pyrargyrite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady siarkosoli, antymonowa siarkosól srebra;

pirat /ˈpʲirat/ (n)
pirate
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozbójnik napadający na statki morskie lub powietrzne;

pirat drogowy /ˈpʲirad ːrɔˈɡɔvɨ/ (n)
chauffard, écraseur
  osoba, która podczas jazdy samochodem w znaczący sposób ignoruje i przekracza przepisy kodeksu drogowego, stwarzając zagrożenie dla innych użytkowników drogi

pirenejski /ˌpʲirɛ̃ˈnɛjsʲci/ (adj)
pyrénéen
  związany z Pirenejami, dotyczący Pirenejów

piro- /ˈpʲirɔ/
pyro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z ogniem lub wysoką temperaturą

pirol /ˈpʲirɔl/ (n)
pyrrole
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny o wzorze C4H5N;

piromania /ˌpʲirɔ̃ˈmãɲja/ (n)
pyromanie
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwa żądza podpalania lub bawienia się ogniem;

pirotechniczny /pˌirɔtɛxɲˈitʃnɨ/ (adj)
pyrotechnique
  związany z pirotechniką, dotyczący pirotechniki

pirotechnik /pˌirɔtˈɛxɲik/ (n)
pyrotechnicien
  specjalista w dziedzinie pirotechniki

pirotechnika /pˌirɔtˈɛxɲikˌa/ (n)
pyrotechnie
  dział chemii i techniki zajmujący się sporządzaniem wyrobów służących do wywoływania efektów świetlnych i akustycznych;

pirs /pʲirs/ (n)
jetée
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) sztuczny półwysep portowy wyposażony w urządzenia do cumowania;

pirydoksyna /ˌpʲirɨdɔˈksɨ̃na/ (n)
pyridoxine
  (biochemia, biochemiczny) jedna z form witaminy B6;

pirytowy /pˌirɨtˈɔvɨ/ (adj)
pyriteux
  związany z pirytem, zawierający piryt, wykonany z pirytu

pisak /ˈpʲisak/ (n)
marqueur, feutre
  narzędzie do pisania, którym pisze się, używając wymiennych wkładów z atramentem lub żelem

pisanka /pʲiˈsãnka/ (n)
œuf de Pâques
  (etnografia, etnograficzny) (folklor) tradycyjnie pomalowane jajko w okresie świąt Wielkiejnocy;

pisarka /pʲiˈsarka/ (n)
écrivaine
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma żeńska od: pisarz

pisarz /ˈpʲisaʃ/ (n)
scribe
  (historia, historyczny, historycznie) warstwa społeczna starożytnego Egiptu osób wykształconych, posługujących się pismem;
écrivain, auteur
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) osoba, która tworzy utwory literackie, zwłaszcza prozą;

pisać /ˈpʲisaʨ̑/ (v)
écrire
  umieszczać tekst na jakimś materiale lub medium
  tworzyć utwór literacki; przekazywać jakieś informacje za pomocą pisma
  tworzyć, określać regułę pisowni; stosować taką regułę
  (przestarzałe, przestarzały) malować, rysować (szczególnie prawosławne ikony)

pisemnie /pʲiˈsɛ̃mʲɲɛ/ (adv)
par écrit
  na piśmie, za pomocą pisma

pismo /ˈpʲismɔ/ (n)
revue, journal
  czasopismo, gazeta, zwykle o lekkiej treści
écrit, lettre
  nota, dokument na jakiś temat
écriture
  zbiór liter i innych znaków graficznych umożliwiający wyrażanie i przechowywanie myśli za pomocą tekstu;
  sposób pisania

pismo kufickie /pˈismɔ kufˈitskʲɛ/ (n)
kufi
  odmiana pisma arabskiego o zgeometryzowanych kształtach;

pistacja /pʲiˈstaʦ̑ʲja/ (n)
pistache
  owoc drzewa pistacjowego

pistolet /pʲiˈstɔlɛt/ (n)
pistolet
  ręczna, krótka broń palna, zasilana z magazynka lub jednostrzałowa;

pistolet maszynowy /pʲiˈstɔlɛt ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
mitraillette, pistolet mitrailleur
  indywidualna broń długa zasilana amunicją pistoletową, z mechanizmem spustowym umożliwiającym strzelanie seriami,

pitaja /pitˈaja/ (n)
fruit du dragon
  (spożywczy) jadalny owoc kaktusów z rodzajów Hylocereus i Stenocereus, o różowej, czerwonej lub żółtej skórce;

piuska /ˈpʲjuska/ (n)
calotte
  płaska, okrągła czapka, wykonana z tkaniny; pierwotnie służyła do przykrycia tonsury;

piwiarnia /pʲiˈvʲjarʲɲa/ (n)
brasserie
  lokal, w którym sprzedaje się piwo

piwnica /pʲivʲˈɲiʦ̑a/ (n)
cave
  podziemne piętro budynku

piwo /ˈpʲivɔ/ (n)
bière
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) niskoalkoholowy napój orzeźwiający;

piwowar /pʲiˈvɔvar/ (n)
brasseur
  osoba zajmująca się warzeniem piwa

pizanka /pizˈaŋka/ (n)
Pisane
  mieszkanka Pizy

pizańczyk /pizˈaɲtʃɨk/ (n)
Pisan
  mieszkaniec Pizy

pizański /pizˈaɲski/ (adj)
pisan
  związany z Pizą, dotyczący Pizy, pochodzący z Pizy

pizza /ˈpʲiʦ̑ːa/ (n)
pizza
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płaski placek z ciasta drożdżowego z dodatkami, danie o włoskim rodowodzie;

pizzeria /pʲiʦ̑ˈːɛrʲja/ (n)
pizzeria
  (gastronomia) restauracja, w której pizza jest głównym daniem;

piórnik /ˈpʲjurʲɲik/ (n)
plumier, trousse
  (szkolnictwo, szkolny) zwykle podłużne etui z przyborami szkolnymi;

pióro /ˈpʲjurɔ/ (n)
plume
  (ornitologia, ornitologiczny) wytwór naskórka ptaków, pokrywający ich ciało, składający się z elastycznej osi i dwu chorągiewek;
  autorstwo dzieła literackiego
plume, stylo
  przyrząd do pisania

piórolotek pięciopiór /pʲˌurɔlˈɔtɛk pʲɛɲtɕˈɔpʲur/ (n)
ptérophore blanc
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl z gatunku (1.1)

piąta kolumna /ˈpʲjɔ̃nta kɔˈlũmna/ (n)
cinquième colonne
  (potocznie, potoczny) dywersanci, sabotażyści, prowokatorzy, szpiedzy, wrogowie wewnętrzni;

piąte koło u wozu /ˈpʲjɔ̃ntɛ ˈkɔwɔ u‿ˈvɔzu/ (n)
cinquième roue du carrosse
  (przenośnie, przenośnia) osoba lub rzecz zbędna, niepotrzebna, zawadzająca lub niepożądana

piątek /ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
vendredi
  piąty dzień tygodnia

pić /pʲiʨ̑/ (v)
boire
  spożywać płyny
  pić (1.1) alkohol, również nałogowo

pić jak szewc /ˈpʲiʨ̑ ˈjak ˈʃɛfʦ̑/ (idiom)
boire comme une éponge
  pić dużo alkoholu, pić nałogowo, być pijakiem

pięciobój /pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔbuj/ (n)
pentathlon
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, która składa się z pięciu części;

pięciokąt /pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔkɔ̃nt/ (n)
pentagone
  (geometria) wielokąt mający pięć boków;

pięciornik /pʲɛɲtɕˈɔrɲik/ (n)
potentille
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

piękność /ˈpʲjɛ̃ŋknɔɕʨ̑/ (n)
belle
  piękna kobieta

piękny /ˈpʲjɛ̃ŋknɨ/ (adj)
beau
  taki, którego cechuje piękno: bardzo ładny, wzbudzający zachwyt

pięta /ˈpʲjɛ̃nta/ (n)
talon
  (anatomia, anatomiczny) tylna część stopy
  część skarpety, pończochy, buta w okolicach pięty (1.1)

pięta Achillesa /ˈpʲjɛ̃nta ˌːxʲilˈːɛsa/ (n)
talon d'Achille
  (mitologia grecka) (mitologia rzymska) czuły punkt, miejsce słabości;

piętro /ˈpʲjɛ̃ntrɔ/ (n)
étage
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) nadziemna kondygnacja budynku bezpośrednio nad parterem albo jeszcze wyżej

pięściarski /pʲɛɲɕtɕˈarski/ (adj)
pugilistique
  (sport, sportowy) związany z pięściarstwem lub pięściarzami, dotyczący pięściarstwa

pięść /pʲjɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
poing
  zaciśnięta dłoń

piła /ˈpʲiwa/ (n)
scie
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie tnące z zębatym ostrzem;

piłka /ˈpʲiwka/ (n)
ballon, balle
  (sport, sportowy) gumowy lub wykonany z innych materiałów przedmiot o kształcie kulistym lub zbliżonym do kuli o różnym rozmiarze i sprężystości, zazwyczaj pusty w środku lub wypełniony powietrzem, służący do zabaw bądź gier sportowych

piłka do metalu /pˈiwka dɔ mɛtˈalu/ (n)
scie à métaux
  (technologia, technika, techniczny) piła ręczna o małych rozmiarach służąca do cięcia metalu

piłka nożna /ˈpʲiwka ˈnɔʒna/ (n)
football, soccer
  (sport, sportowy) sport zespołowy rozgrywany na trawiastym boisku przez dwie jedenastoosobowe drużyny, które starają się wbić piłkę do bramki przeciwnika;

piłka ręczna /ˈpʲiwka ˈrɛ̃n͇ʧ̑na/ (n)
handball
  (sport, sportowy) sport zespołowy, w którym dwie siedmioosobowe drużyny starają się wrzucić za pomocą rąk piłkę do bramki przeciwnika;

piłkarz ręczny /pˈiwkaʃ rˈɛntʃnɨ/ (n)
handballeur
  (sport, sportowy) zawodnik uprawiający piłkę ręczną

piłkarzyki /ˌpʲiwkaˈʒɨci/ (n)
baby-foot, baby
  gra zręcznościowa przypominająca futbol, rozgrywana w specjalnej skrzynce z figurkami piłkarzy na ruchomych prętach;

piżama /pʲiˈʒãma/ (n)
pyjama
  strój, który zakłada się, idąc spać;

piżmak /ˈpʲiʒmak/ (n)
rat musqué
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń półkuli północnej wytwarzający piżmo;

piżmowy /piʒmˈɔvɨ/ (adj)
musqué
  o zapachu piżma

plac /plaʦ̑/ (n)
place
  wydzielona część miasta, otoczona ulicami i budynkami, zwykle wyłączona z ruchu pojazdów;

plafon /ˈplafɔ̃n/ (n)
plafond
  malowidło na tynku, płótnie lub dekoracja stiukowa zajmujące centralną część sufitu lub sklepienia
  sufit ozdobiony sztukaterią, płaskorzeźbą, freskiem lub malowidłem olejnym;

plagi egipskie /plˈaɡʲi ɛɡʲˈipskʲɛ/ (n)
plaies bibliques, plaies d'Égypte
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według Biblii: dziesięć plag, którymi Bóg ukarał Egipt za zatrzymanie Żydów w niewoli;

plagiat /ˈplaɟjat/ (n)
plagiat
  skopiowanie cudzego utworu lub jego fragmentu i przypisanie sobie autorstwa;

plagiator /plaˈɟatɔr/ (n)
plagiaire
  osoba, która popełniła plagiat

plagionit /plaɡʲˈɔɲit/ (n)
plagionite
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarczków;

plama /ˈplãma/ (n)
tuile
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) fiasko, niepowodzenie
souillure, tache
  (przenośnie, przenośnia) hańba, kompromitacja
tache
  brudny lub oszpecający ślad pozostawiony na powierzchni czegoś
  część powierzchni jakiegoś przedmiotu różniąca się kolorem lub walorem od tła

plamić /plˈamitɕ/ (v)
salir
  robić plamy
entacher
  okrywać hańbą
se salir, se tacher
  robić plamy na sobie
s'avilir, se déshonorer
  okrywać się hańbą

plan B /plˈan bˈɛ/ (n)
plan B
  opcja zapasowa w sytuacji niepowodzenia jakiegoś przedsięwzięcia

planeta /plãˈnɛta/ (n)
planète
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o znacznej masie nie emitujące światła i zazwyczaj okrążające macierzystą gwiazdę;

planetarium /ˌplãnɛˈtarʲjũm/ (n)
planétarium
  (astronomia, astronomiczny) (edukacja, edukacyjny) odpowiednio wyposażony obiekt przeznaczony do popularyzacji astronomii poprzez odtwarzanie na sferycznym ekranie wyglądu nieba i ruchów ciał niebieskich;

planetarny /ˌplãnɛˈtarnɨ/ (adj)
planétaire
  dotyczący planet; taki, który jest właściwy, charakterystyczny dla planet

planisfera /ˌplãɲiˈsfɛra/ (n)
planisphère
  (geografia, geograficzny) mapa przedstawiająca Ziemię w rzucie płaskim bez podziału na półkule

plantacja /plãnˈtaʦ̑ʲja/ (n)
plantation
  obszar zajęty pod uprawę na wielką skalę jednej rośliny o znaczeniu przemysłowym

plaster /ˈplastɛr/ (n)
pansement, sparadrap, emplâtre
  (medycyna, medyczny) kawałek materiału pokryty substancją samoprzylepną, stosowany na rany
alvéole d'abeille
  (pszczelarstwo, pszczelarski) uformowany przez pszczoły zlepek sześciokątnych komórek woskowych
tranche
  płaski, szeroki płat, często odkrojony od pewnej całości

platan /ˈplatãn/ (n)
platane
  (botanika, botaniczny) rodzaj drzew z rodziny platanowatych;

plaża /ˈplaʒa/ (n)
plage
  brzeg akwenu, pokryty piaskiem lub żwirem, nadający się do opalania i rekreacji;

plażowicz /plaˈʒɔvʲiʧ̑/ (n)
plagiste
  (potocznie, potoczny) osoba opalająca się na plaży

plebania /plɛˈbãɲja/ (n)
presbytère
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przykościelny budynek przeznaczony na mieszkanie dla proboszcza, często mieszczący również urząd parafialny

plebiscyt /plɛˈbʲisʦ̑ɨt/ (n)
plébiscite
  (publikatory) powszechne głosowanie określonej publiczności w celu wybrania najlepszej ich zdaniem osoby lub rzeczy

plecak /ˈplɛʦ̑ak/ (n)
sac à dos
  rodzaj worka lub torby przystosowanej za pomocą dwóch pasków do noszenia na plecach;

plecy /ˈplɛʦ̑ɨ/ (n)
dos
  (anatomia, anatomiczny) tylna część tułowia, od barków do pasa;
  tylna część ubrania okrywająca plecy (1.1)
piston
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) poparcie wpływowych osób

plemię /ˈplɛ̃mʲjɔna/ /ˈplɛ̃mʲjɛ/ (n)
tribu
  forma przedpaństwowej organizacji społeczeństw, grupa spokrewnionych rodów zamieszkujących jeden obszar;
  (biologia, biologiczny) kategoria systematyki roślin i zwierząt;

plemnik /ˈplɛ̃mʲɲik/ (n)
spermatozoïde
  (biologia, biologiczny) męska komórka rozrodcza – u ludzi, zwierząt i niektórych roślin;

pleochroizm /plˌɛɔxrˈɔizm/ (n)
pléochroïsme
  zjawisko zmiany barwy w zależności od polaryzacji światła przechodzącego przez ciało;

pleonastyczny /plˌɛɔnastˈɨtʃnɨ/ (adj)
pléonastique, pléonasmique
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z pleonazmem, dotyczący pleonazmu

pleonazm /plɛˈɔ̃nasm̥/ (n)
pléonasme
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie składające się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących;

pleśń /plˈɛɕɲ/ (n)
moisissure, moisi
  gęsty nalot utworzony przez niektóre grzyby na produktach spożywczych i innych substancjach organicznych

plik /plʲik/ (n)
fichier
  (informatyka, informatyczny) zbiór danych stanowiących jedną całość;
liasse
  pęk papierów (dokumentów, banknotów)

pliocen /ˈplʲjɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
Pliocène
  (geologia, geologiczny) młodsza epoka neogenu

pliopitek /pljɔpˈitɛk/ (n)
pliopithèque
  (paleontologia, paleontologiczny) kopalna małpa człekokształtna z okresu miocenu, bezpośredni przodek gibbonów

plomba /plˈɔmba/ (n)
scellé
  (technologia, technika, techniczny) mechanizm zabezpieczający zawierający znak właścicieli lub nadawców;

plotka /ˈplɔtka/ (n)
commérage, potin
  pogłoska, często nieprawdziwa i szkodliwa dla czyjejś reputacji; wiadomość powtarzana z ust do ust, która traci swoje pierwsze, prawdziwe znaczenie

plotkarka /plɔtˈkarka/ (n)
commère
  kobieta zajmująca się plotkami, rozsiewająca plotki

plotkarz /ˈplɔtkaʃ/ (n)
cancanier
  osoba zajmująca się plotkami

plotkować /plɔtˈkɔvaʨ̑/ (v)
commérer, cancaner, potiner
  opowiadać, roznosić plotki

plurale tantum /plurˈalɛ tˈantum/ (n)
plurale tantum
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rzeczownik występujący w danym znaczeniu wyłącznie w liczbie mnogiej;

plus /plus/ (n)
plus
  (matematyka, matematyczny) znak w postaci krzyżyka oznaczający dodawanie lub wartość powyżej zera

plusz /plˈuʃ/ (n)
peluche
  (włókiennictwo) rodzaj miękkiej, puszystej tkaniny z okrywą włókienną

pluszowy miś /pluˈʃɔvɨ ˈmʲiɕ/ (n)
nounours, ours en peluche, doudou
  zabawka w kształcie misia wykonana z pluszu

plutokracja /plˌutɔkrˈatsja/ (n)
ploutocratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma rządów, w której władzę sprawują najbogatsi

plutokratyczny /plˌutɔkratˈɨtʃnɨ/ (adj)
ploutocratique
  dotyczący plutokracji

pluton /ˈplutɔ̃n/ (n)
plutonium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pu i liczbie atomowej 94;
peloton
  (wojskowość, wojskowy) pododdział złożony z kilkunastu żołnierzy (kilka drużyn lub pojazdów)

pluviôse /pluvʲˈɔsɛ/ (n)
pluviôse
  nazwa piątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

pluwiometr /pluvʲˈɔmɛtr/ (n)
pluviomètre
  (meteorologia, meteorologiczny) (metrologia, metrologiczny) aparat do pomiaru opadów deszczowych

pluć /pluʨ̑/ (v)
cracher
  wyrzucać, wydalać coś z ust, najczęściej ślinę

pneumatologiczny /pnˌɛwmatˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
pneumatologique
  związany z pneumatologią

pniarek obrzeżony /pɲʲˈarɛk ˌɔbʒɛʒˈɔnɨ/ (n)
polypore marginé, ungiline marginée
  (mikologia, mikologiczny) Fomitopsis pinicola, gatunek grzyba z rodziny pniarkowatych;

pnącze /pnˈɔntʃɛ/ (n)
plante grimpant
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina o długich pędach, wijąca się ku górze;

po drugie /pɔ‿ˈdruɟjɛ/ (idiom)
ensuite
  przy wyliczaniu zaraz po pierwszym

po moim trupie /pɔ‿ˈmɔ<sup>j</sup>ĩm ˈtrupʲjɛ/ (interjection)
il faudrait me passer sur le corps
  nigdy na to nie pozwolę, nigdy na to się nie zgodzę, sprzeciwiam się absolutnie

po omacku /ˌpɔ‿ɔ̃ˈmaʦ̑ku/ (adv)
à l’aveuglette
  (przenośnie, przenośnia) bez rozeznania, intuicyjnie

po pierwsze /pɔ‿ˈpʲjɛrfʃɛ/ (idiom)
premièrement
  przy wyliczaniu jako początek, jako pierwszy element listy przedmiotów, zagadnień, zjawisk itp.

pobiec /ˈpɔbʲjɛʦ̑/ (v)
courir
  (potocznie, potoczny) pospiesznie udać się gdzieś lub po kogoś
  przemieścić się do przodu, biegnąc

pobieżny /pɔbjˈɛʒnɨ/ (adj)
sommaire
  wykonany na szybko, bez wnikania w szczegóły, bez zgłębiania treści

pobić /ˈpɔbʲiʨ̑/ (v)
battre
  zwyciężyć kogoś
  zadać wiele ciosów, uderzyć kogoś lub coś wiele razy
  brać czynny udział w bójce, zadać ciosy jeden drugiemu

pobożnie /pɔˈbɔʒʲɲɛ/ (adv)
pieusement
  w sposób pobożny

pobrać /ˈpɔbraʨ̑/ (v)
se marier
  wziąć ślub

pobudliwy /ˌpɔbuˈdlʲivɨ/ (adj)
excitable
  taki, który łatwo reaguje na bodźce

pobyt /ˈpɔbɨt/ (n)
séjour
  przebywanie w jakimś miejscu, pozostawanie gdzieś

pobór /pˈɔbur/ (n)
conscription
  (administracja) (wojskowość, wojskowy) powołanie grupy mężczyzn do służby wojskowej;

pocałunek /ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk/ (n)
baiser, bise
  serdeczne dotknięcie ustami innej osoby

pocałunek Judasza /pˌɔtsawˈunɛk judˈaʃa/ (n)
baiser de Judas, baiser de la mort
  (przenośnie, przenośnia) pozornie przyjazny gest, który przypieczętowuje zdradę;

pocałunek z języczkiem /ˌpɔʦ̑aˈwũnɛɡ zʲ‿jɛ̃w̃ˈzɨʧ̑ʲcɛ̃m/ (n)
baiser avec la langue
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) (zobacz) francuski pocałunek

pocenie /pɔˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
perspiration
  (rzeczownik odczasownikowy) od: pocić się

pochlebca /pɔxlˈɛptsa/ (n)
flatteur
  człowiek pochlebiający komu

pochlebstwo /pɔxlˈɛpstfɔ/ (n)
flatterie
  nadmierna lub nieszczera pochwała z celem przypodobania się

pochodnia /pɔˈxɔdʲɲa/ (n)
torche, flambeau
  smolne łuczywo lub skręcone pakuły, szmaty nasycone smołą osadzone na kawałku drewna, używane dawniej do oświetlania, obecnie raczej dla efektów świetlnych;

pochodzenie /ˌpɔxɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
origine, provenance
  wywodzenie się z czegoś

pochodzić /pɔˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
provenir
  mieć coś za miejsce swojego pochodzenia, za źródło, przyczynę, wywodzić się skądś

pochwa /ˈpɔxfa/ (n)
vagin
  (anatomia, anatomiczny) żeński narząd rozrodczy ssaków;
fourreau, gaine, étui
  futerał na broń białą;

pochwalny /pɔxfˈalnɨ/ (adj)
élogieux
  związany z chwaleniem lub uwielbieniem, dotyczący chwalenia lub uwielbienia

pochówek /pɔxˈuvɛk/ (n)
enterrement
  pogrzebanie zmarłego

pociecha /pɔˈʨ̑ɛxa/ (n)
consolation, confort
  to, co pociesza; pokrzepiające słowa, wsparcie

pocieszenie /pˌɔtɕɛʃˈɛɲʲɛ/ (n)
consolation
  (rzeczownik odczasownikowy) od: pocieszyć

pocisk /ˈpɔʨ̑isk/ (n)
projectile
  przedmiot miotany z broni miotającej lub wyrzutni mający razić cel lub wykonać inne zadanie, np. zadymić, oświetlić pole walki;

pocisk manewrujący /ˈpɔʨ̑isk ˌmãnɛvruˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
missile de croisière
  (wojskowość, wojskowy) bezpilotowa, sterowalna lub programowalna maszyna przemieszczająca się drogą powietrzną, a przeznaczona do przenoszenia ładunku wybuchowego;

pociąg /ˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
train
  (kolejnictwo) (technologia, technika, techniczny) lokomotywa z wagonami;
inclination, penchant
  pragnienie, pożądanie kogoś lub czegoś

pociągający /pˌɔtɕɔŋɡajˈɔntsɨ/ (adj)
attirant, attrayant, engageant
  wzbudzający zainteresowanie

pocić się /ˈpɔʨ̑iʨ̑‿ɕɛ/ (v)
suer, transpirer
  (fizjologia, fizjologiczny) wydzielać pot wskutek działania temperatury, choroby, wysiłku
  (przenośnie, przenośnia) trudzić się, wysilać się

poczekalnia /ˌpɔʧ̑ɛˈkalʲɲa/ (n)
salle d'attente
  miejsce dla osób, które czekają

poczta /ˈpɔʧ̑ta/ (n)
poste, courrier, bureau poste
  budynek lub pomieszczenie, w którym znajduje się siedziba poczty (1.1)
poste, courrier
  instytucja zajmująca się przekazywaniem listów, paczek, towarów, pieniędzy itp.
  korespondencja, listy

poczta elektroniczna /pˈɔtʃta ˌɛlɛktrɔɲˈitʃna/ (n)
courriel, courrier électronique, messagerie électronique, poste électronique
  (informatyka, informatyczny) przesyłanie wiadomości drogą internetu

poczta pantoflowa /ˈpɔʧ̑ta ˌpãntɔˈflɔva/ (n)
téléphone arabe
  idiom nieformalny kanał przekazywania informacji; plotki

pocztowy /pɔʧ̑ˈtɔvɨ/ (adj)
postal
  związany z pocztą, dotyczący poczty

pocztówka /pɔʧ̑ˈtufka/ (n)
carte postale
  karta służąca do korespondencji, zwykle z fotografią lub obrazkiem po jednej stronie, wysyłana pocztą, bez koperty;

poczucie humoru /pɔˈʧ̑uʨ̑ɛ xũˈmɔru/ (n)
sens de l'humour
  umiejętność dostrzegania rzeczy śmiesznych, zabawnych, wrażliwość na komizm czegoś

początek /pɔˈʧ̑ɔ̃ntɛk/ (n)
commencement, début, amorce
  to, od czego się coś zaczyna

początkowo /ˌpɔʧ̑ɔ̃ntˈkɔvɔ/ (adv)
d'abord
  na początku, wstępnie

początkowy /ˌpɔʧ̑ɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
initial
  stanowiący początek czegoś, występujący lub odbywający się na początku czegoś

początkujący /pˌɔtʃɔntkujˈɔntsɨ/ (adj)
débutant
  nieposiadający dużego doświadczenia; taki, który zaczyna zdobywać doświadczenie lub wiedzę w jakiejś dziedzinie

pod /pɔt/ (preposition)
sous
  …wskazujący położenie kogoś lub czegoś poniżej omawianego wyrażenia

pod egidą /ˌpɔd‿ɛˈɟidɔ̃w̃/ (idiom)
sous l'égide
  pod opieką, pod patronatem

pod kluczem /pɔt‿ˈkluʧ̑ɛ̃m/ (idiom)
sous clef
  być pod kontrolą, w zamknięciu (lub w areszcie)

podatek /pɔˈdatɛk/ (n)
impôt, taxe
  powszechna obowiązkowa danina uiszczana zwykle na rzecz państwa, ale również na rzecz Kościoła, władcy

podatek od wartości dodanej /pɔˈdatɛk ˌɔd‿varˈtɔɕʨ̑i dɔˈdãnɛj/ (n)
taxe sur la valeur ajoutée
  (ekonomia, ekonomiczny) podatek od towarów i usług doliczany do ich ceny na kolejnych etapach ich tworzenia w zależności od kwoty, o jaką kolejne podmioty biorące udział w procesie tworzenia zwiększą ich wartość

podatek od zysków kapitałowych /pɔˈdatɛk ɔd‿ˈzɨskuf ˌkapʲitaˈwɔvɨx/ (n)
impôt sur les plus-values en capital
  (ekonomia, ekonomiczny) podatek od odsetek z lokat, pożyczek, dywidend itp.;

podatnik /pɔˈdatʲɲik/ (n)
contribuable
  osoba zobowiązana do płacenia podatków, osoba płacąca podatki

podbrzusze /pɔdˈbʒuʃɛ/ (n)
bas-ventre, hypogastre
  (anatomia, anatomiczny) u człowieka: część ciała poniżej brzucha

podcast /pˈɔttsast/ (n)
podcast
  (publikatory) (informatyka, informatyczny) audycja dźwiękowa lub wideo dostarczana za pomocą RSS;

podcinać gałąź, na której się siedzi /pɔtʲˈʨ̑ĩnaʥ̑ ˈɡawɔ̃w̃ɕ na‿ˈkturɛj‿ɕɛ ˈɕɛ̇ʥ̑i/ (idiom)
scier la branche sur laquelle on est assis
  szkodzić sobie samemu, działać na swoją niekorzyść

podczas gdy /ˈpɔṭʧ̑az ˈɡdɨ/
tandis que
  natomiast, kiedy, za to
dans le temps où, pendant que
  w tym samym czasie, co

podczerwień /pɔṭˈʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
infrarouge
  (optyka, optyczny) zakres promieniowania elektromagnetycznego o długości fali zawierającej się pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi;

podczerwony /ˌpɔṭʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
infrarouge
  (optyka, optyczny) o promieniowaniu elektromagnetycznym: mający długość fali z zakresu pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi

podejrzanie /ˌpɔdɛjˈʒãɲɛ/ (adv)
suspicieusement, soupçonneusement
  w sposób podejrzany

podejrzenie /ˌpɔdɛjˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
soupçon, doute, suspicion
  posądzenie kogoś o coś, domniemanie czyjejś winy

podejrzewać /ˌpɔdɛjˈʒɛvaʨ̑/ (v)
soupçonner, suspecter
  przypuszczać

podejrzliwość /pˌɔdɛjʒlˈivɔɕtɕ/ (n)
défiance, méfiance
  cecha tego, kto jest podejrzliwy; nieufność, niedowierzanie

podejrzliwy /pˌɔdɛjʒlˈivɨ/ (adj)
méfiant
  skłonny do podejrzeń lub zdradzający takie nastawienie

podgorzałka /ˌpɔdɡɔˈʒawka/ (n)
fuligule nyroca
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya nyroca, brązowy ptak wodny zamieszkujący wyspowo Eurazję;

podium /ˈpɔdʲjũm/ (n)
podium
  podwyższenie w sali albo na świeżym powietrzu przeznaczone dla mówców, na występy artystyczne;

podkast /pˈɔtkast/ (n)
podcast
  (publikatory) (informatyka, informatyczny) audycja w formie radiowej umieszczona w internecie z kanałem RSS umożliwiającym subskrybowanie przez słuchaczy

podkoszulek /ˌpɔtkɔˈʃulɛk/ (n)
maillot de corps
  krótka trykotowa lub bawełniana koszulka, noszona bezpośrednio na ciele;

podkowa /pɔtˈkɔva/ (n)
fer à cheval
  metalowe wzmocnienie kopyt końskich;

podkradać /pɔtˈkradaʨ̑/ (v)
chaparder
  kraść komuś część czegoś, kraść coś stale w niewielkich ilościach, po trochu

podkład /ˈpɔtkwat/ (n)
fond de teint
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) puder w kremie, nakładany na twarz przed zrobieniem makijażu

podkładka pod mysz /pɔtkwˈatka pɔt mˈɨʃ/ (n)
tapis de souris
  (informatyka, informatyczny) mały materiałowy lub plastikowy dywanik używany pod myszkę komputerową

podmenu /pɔdmˈɛnu/ (n)
sous-menu
  (informatyka, informatyczny) menu podrzędne w stosunku do innego

podmiejski /pɔdˈmʲjɛ̇jsʲci/ (adj)
suburbain
  znajdujący się na przedmieściu

podmiot /ˈpɔdmʲjɔt/ (n)
sujet
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) część zdania, wyraz lub grupa wyrazów określająca wykonawcę czynności;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba lub instytucja, która wykonuje jakąś czynność prawną, mająca prawa wobec czegoś
  (filozofia, filozoficzny) człowiek, jednostka

podniebienie /ˌpɔdʲɲɛˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
palais
  (anatomia, anatomiczny) górna część jamy gębowej kręgowców;

podniecony /pˌɔdɲʲɛtsˈɔnɨ/ (adj)
excité
  (książkowy) będący w stanie pobudzenia emocjonalnego

podnosić na duchu /pɔdˈnɔɕiʨ̑ na‿ˈduxu/ (v)
remonter le moral
  pocieszać kogoś, dodawać komuś otuchy

podnóżek /pɔdnˈuʒɛk/ (n)
repose-pied
  mebel lub element jakiegoś układu na którym można wygodnie oprzeć nogi, zmniejszając ich obciążenie

podobać się /pɔˈdɔbaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
plaire, aimer
  odpowiadać czyjemuś gustowi, wyczuciu estetycznemu, robić na kimś dobre wrażenie; wydawać się komuś sympatycznym

podobieństwo /ˌpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
similitude
  (matematyka, matematyczny) przekształcenie geometryczne, w którym zachowany jest stosunek odległości punktów;
similitude, ressemblance
  zgodność pewnych cech, właściwości pomiędzy osobami lub rzeczami

podobny /pɔˈdɔbnɨ/ (adj)
semblable
  (geometria) mający swoje części w proporcji do części innej figury;
ressemblant, semblable
  wyglądający prawie tak samo, mający zbliżony wygląd

podologia /pˌɔdɔlˈɔɡja/ (n)
podologie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się diagnozą i leczeniem chorób stóp oraz stawu skokowo-goleniowego;

podpis /ˈpɔtpʲis/ (n)
signature
  własnoręcznie napisane imię i nazwisko (lub symbol)

podpisywać /ˌpɔtpʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
signer
  składać swój podpis na dokumencie – np. jako akceptację, uwiarygodnienie, poświadczenie

podpora /pɔtˈpɔra/ (n)
support, appui
  (architektura, architektoniczny) wąski, wysoki element konstrukcyjny podtrzymujący np. sufit;

podpułkownik /ˌpɔtpuwˈkɔvʲɲik/ (n)
lieutenant-colonel
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, w Wojsku Polskim bezpośrednio poprzedzający pułkownika, a powyżej stopnia majora;

podrabianie /ˌpɔdraˈbʲjä̃ɲɛ/ (n)
adultération
  (rzeczownik odczasownikowy) od: podrabiać

podrabiać /pɔdrˈabjatɕ/ (v)
falsifier, fabriquer, truquer
  wykonywać kopię czegoś mającą uchodzić za oryginał

podrywać /pɔdˈrɨvaʨ̑/ (v)
draguer
  (potocznie, potoczny) zagadywać osobę przeciwnej płci i starać się zainteresować ją sobą; uwodzić

podrzynać /pɔdʒˈɨnatɕ/ (v)
couper
  ciąć, rżnąc od spodu

podróż /ˈpɔdruʃ/ (n)
voyage
  długotrwałe przemieszczanie się z jednego miejsca do drugiego

podróż poślubna /pˈɔdruʃ pɔɕlˈubna/ (n)
voyage de noces
  podróż odbywana przez parę nowożeńców

podróżniczek /ˌpɔdruʒʲˈɲiʧ̑ɛk/ (n)
marasme des Oréades
  (botanika, botaniczny) Marasmius oreades, bladożółty, białawy jadalny grzyb europejski;
gorgebleue à miroir, gorge-bleue à miroir
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia svecica, mały, eurazjatycki ptak występujący na terenach wilgotnych;

podróżniczka /ˌpɔdruʒʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
voyageuse
  forma żeńska od: podróżnik

podróżnik /pɔdˈruʒʲɲik/ (n)
voyageur, voyageuse
  ktoś, kto podróżuje, jest w podróży (szczególnie często)

podróżować /ˌpɔdruˈʒɔvaʨ̑/ (v)
voyager
  przebywać drogę w celu odwiedzenia odległego miejsca

podręcznik /pɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
manuel
  książka służąca do nauki, podająca wiedzę z jakiejś dziedziny;

podskakiwać /pˌɔtskakˈivatɕ/ (v)
cahoter, tressauter
  dokonywać ruchy w górę, wyraźnie odbijając się od podłoża
augmenter
  powiększać się szybko i znacznie
sautiller
  wykonywać skok niezbyt wysoko

podstawa /pɔtˈstava/ (n)
base, fondement
  to, na czym coś stoi

podstawowy /ˌpɔtstaˈvɔvɨ/ (adj)
fondamental, de base, essentiel
  główny, elementarny

podstępnie /pɔtˈstɛ̃mpʲɲɛ/ (adv)
astucieusement, frauduleusement
  w sposób podstępny

podsumowanie /pˌɔtsumɔvˈaɲʲɛ/ (n)
résumé
  krótkie, ogólne przedstawienie jakiejś sprawy

podsycać /pɔtsˈɨtsatɕ/ (v)
activer
  zwiększać intensywność czego

podszewka /pɔṭˈʃɛfka/ (n)
doublure
  cienka tkanina wszyta po wewnętrznej stronie ubrania

podtlenek /pɔtˈːlɛ̃nɛk/ (n)
suboxyde
  (chemia, chemiczny) związek różnych pierwiastków z tlenem

podtrzymywać /ˌpɔtṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
soutenir
  trzymać kogoś lub coś, nie dać komuś, czemuś upaść, być podporą czegoś

poduszeczka /ˌpɔduˈʃɛʧ̑ka/ (n)
coussinet
  mała poduszka
pelote
  miniaturowa poduszka do wbijania igieł lub szpilek

poduszka /pɔˈduʃka/ (n)
coussinet
  spodnia, miękka część końców palców ludzi i zwierząt
oreiller, coussin
  worek wypełniony miękkim materiałem używany jako część pościeli lub w celach dekoracyjnych;

poduszka powietrzna /pɔˈduʃka pɔˈvʲjɛṭʃna/ (n)
coussin gonflable, sac gonflable
  (motoryzacja) rodzaj poduszki zabezpieczającej kierowcę lub pasażera przed skutkami wypadku drogowego, w momencie zderzenia wypełniającej się błyskawicznie gazem; element pasywnego systemu bezpieczeństwa w samochodzie;

poduszkowiec /ˌpɔduˈʃkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
aéroglisseur, hovercraft
  pojazd wodno-lądowy unoszący się nad podłożem na poduszce powietrznej;

podwajać /pɔdvˈajatɕ/ (v)
redoubler
  zwiększać dwukrotnie
doubler
  zwiększać się dwukrotnie

podwiązka /pɔdˈvʲjɔ̃w̃ska/ (n)
jarrètiere
  opaska lub taśma elastyczna podtrzymująca pończochę, skarpetkę;

podwodzie /pɔdvˈɔdʑɛ/ (n)
carène
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) część kadłuba statku wodnego, znajdująca się poniżej lini wodnej

podwozie /pɔdˈvɔʑɛ/ (n)
châssis
  (motoryzacja) dolna część pojazdu z układem jezdnym i kierowniczym;

podwójna moralność /pɔˈdvujna mɔˈralnɔɕʨ̑/ (n)
deux poids, deux mesures
  postępowanie obłudne, fałszywe; stwarzanie pozorów szlachetności i przestrzegania zasad moralnych przy jednoczesnym, często skrytym, niemoralnym postępowaniu

podwójnie /pɔdvˈujɲʲɛ/ (adv)
doublement, en double
  dwa razy tyle

podwójny /pɔˈdvujnɨ/ (adj)
double
  składający się z dwóch jednakowych lub podobnych części

podwójny podbródek /pɔdvˈujnɨ pɔdbrˈudɛk/ (n)
double menton
  warstwy tłuszczu zbierające się na szyi, poniżej właściwego podbródka człowieka, które formując się tworzą wypukłość przypominajacą podbródek

podwójny standard /pɔˈdvujnɨ ˈstãndart/ (n)
double standard
  niesprawiedliwe stosowanie odmiennych zasad w podobnych do siebie sytuacjach

podwładny /pɔdˈvwadnɨ/ (adj)
subalterne
  podlegający komuś, pozostający pod czyjąś władzą

podwładny /pɔdˈvwadnɨ/ (n)
subalterne
  osoba podległa komuś, czyjś pracownik

podziemny /pɔdʲˈʑɛ̃mnɨ/ (adj)
souterrain
  znajdujący się pod powierzchnią ziemi

podziw /ˈpɔʥ̑if/ (n)
admiration, émerveillement
  zdumienie połączone z uznaniem, zachwytem

podziwiać /pɔˈʥ̑ivʲjäʨ̑/ (v)
admirer
  darzyć podziwem

podziękowanie /ˌpɔʥ̑ɛ̃ŋkɔˈvãɲɛ/ (n)
remerciement
  (rzeczownik odczasownikowy) od: podziękować

podzwrotnikowy /pˌɔdʑvrɔtɲikˈɔvɨ/ (adj)
subtropical
  leżący w pobliżu zwrotnika, właściwy dla strefy zwrotnika

podążać /pɔˈdɔ̃w̃ʒaʨ̑/ (v)
suivre
  (książkowy) iść, jechać, pośpieszać w danym kierunku

podłoga /pɔdˈwɔɡa/ (n)
plancher, sol
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże

podłość /ˈpɔdwɔɕʨ̑/ (n)
abjection, lâcheté
  cecha tego, co podłe; cecha tych, którzy są podli

podłoże /pɔdˈwɔʒɛ/ (n)
substrat
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) wierzchnia warstwa ziemi pod uprawę
base, fondement
  przyczyna
fond
  spodnia warstwa

podłożyć świnię /pɔdˈwɔʒɨʨ̑ ˈɕfʲĩɲɛ/ (v)
savonner la planche à quelqu'un
  (potocznie, potoczny) spowodować, że ktoś znajdzie się w sytuacji, która mu zaszkodzi, skompromituje go

podświadomie /ˌpɔtʲɕfʲjaˈdɔ̃mʲjɛ/ (adv)
subconsciemment
  w sposób podświadomy

podświadomość /pˌɔtɕfʲadˈɔmɔɕtɕ/ (n)
subconscience
  (psychologia, psychologiczny) element życia psychicznego, który nie jest poddawany kontroli świadomości;

podżebrze /pɔdʒˈɛbʒɛ/ (n)
hypocondre
  (anatomia, anatomiczny) część jamy brzusznej pod żebrami

podżegacz /pɔdʒˈɛɡatʃ/ (n)
instigateur
  ktoś, kto podżega

poeta /pɔˈɛta/ (n)
poète
  literat piszący wiersze, tworzący poezję

poetka /pɔˈɛtka/ (n)
poétesse
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kobieta, która pisze wiersze

poetycki /ˌpɔɛˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
poétique
  związany z poezją

poezja /pɔˈɛzʲja/ (n)
poésie
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) działalność literacka obejmująca wiersze, twórczość poetycką

poezja konkretna /pɔˈɛzʲja kɔ̃ŋˈkrɛtna/ (n)
calligramme, poésie concrète, poésie graphique, poésie visuelle
  kierunek artystyczny łączący elementy poezji i sztuk wizualnych;

poganin /pɔˈɡãɲĩn/ (n)
païen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba wyznająca religię inną niż jedna z monoteistycznych, abrahamowych (jak chrześcijaństwo, islam, judaizm)

poganka /pɔˈɡãnka/ (n)
païenne
  kobieta wyznająca religię inną niż jedna z dużych, monoteistycznych (jak chrześcijaństwo, islam, judaizm)

pogarda /pɔˈɡarda/ (n)
mépris
  uczucie niechęci, poczucie wyższości wobec kogoś lub czegoś

pogardliwy /ˌpɔɡarˈdlʲivɨ/ (adj)
dédaigneux
  wyrażający pogardę

pogański /pɔˈɡãj̃sʲci/ (adj)
païen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z pogaństwem

pogaństwo /pɔˈɡãj̃stfɔ/ (n)
paganisme
  często (pejoratywnie, pejoratywny) określenie zazwyczaj używane przez wyznawców religii monoteistycznych (judaizmu, chrześcijaństwa i islamu) na określenie wyznawania religii niechrześcijańskich, głównie politeistycznych lub animalistycznych

pogoda /pɔˈɡɔda/ (n)
temps, météo
  chwilowy stan atmosfery

pogodny /pɔˈɡɔdnɨ/ (adj)
serein
  (książkowy) pełen spokoju, wesoły, odznaczający się pogodą ducha

pogranicze /ˌpɔɡrãˈɲiʧ̑ɛ/ (n)
zone frontière
  obszar przy granicy dzielącej przestrzenie

pogromca /pɔɡrˈɔmtsa/ (n)
vainqueur
  ten, kto kogoś lub coś zwyciężył, pokonał
dompteur
  treser dzikich zwierząt

pogrzeb /ˈpɔɡʒɛp/ (n)
enterrement, funérailles
  uroczyste pogrzebanie zmarłego w ziemi

pogrzebowy /ˌpɔɡʒɛˈbɔvɨ/ (adj)
funéraire
  związany z pogrzebem, pochówkiem

pogróżka /pɔˈɡruʃka/ (n)
menace
  groźba, zapowiedź zrobienia komuś czegoś złego, postraszenie kogoś karą, wyrządzeniem krzywdy, zemstą itp.

pogłębiarka /pˌɔɡwɛmbjˈarka/ (n)
drague
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednostka pływająca przeznaczona do pogłębiania akwenów morskich lub śródlądowych;

pogłębiać /pɔɡwˈɛmbjatɕ/ (v)
approfondir
  (przenośnie, przenośnia) czynić gruntowniejszym, bardziej dokładnym
s'aggraver
  (przenośnie, przenośnia) stawać się bardziej wyraźnym

pointylizm /pˌɔintˈɨlizm/ (n)
pointillisme
  (sztuka) technika malarska polegająca na równomiernym pokrywaniu powierzchni obrazu drobnymi punktami czystych kolorów;

poitierski /pˌɔitjˈɛrski/ (adj)
poitevin
  związany z Poitiers, dotyczący Poitiers

poić /ˈpɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
abreuver
  podawać napój

pojawiać się /pɔˈjavʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
survenir
  nadejść, zaistnieć, okazać się
apparaître, se déclarer
  stawać się widocznym, jawnym

pojawić się /pɔˈjavʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
apparaître
  (zobacz) pojawiać się

pojazd /ˈpɔjast/ (n)
voiture
  (potocznie, potoczny) samochód
véhicule, voiture
  maszyna mogąca przemieszczać się sama lub z pomocą zwierząt pociągowych;

pojedynczy /ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
singulier
  taki, który jest tylko jeden; osobny

pojedynek /pˌɔjɛdˈɨnɛk/ (n)
duel
  dawna metoda rozwiązywania zatargów honorowych polegająca na walce dwóch przeciwników używających broni siecznej lub palnej w obecności sekundantów

pojutrze /pɔˈjuṭʃɛ/ (adv)
après-demain
  za dwa dni, dwa dni po dniu dzisiejszym

poker /ˈpɔkɛr/ (n)
poker
  (termin karciany) gra hazardowa, w różnych odmianach, polegająca na uzyskaniu najlepszej kombinacji kart w ręku w stosunku do przeciwników;

pokoik /pɔkˈɔik/ (n)
cabinet
  (zdrobniale) od: pokój (pomieszczenie)

pokolenie /ˌpɔkɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
génération
  grupa ludzi lub zwierząt będących mniej więcej w tym samym wieku
  członkowie rodziny, będący mniej więcej w tym samym wieku i pełniący te same funkcje (dziadkowie, rodzice, dzieci)
  grupa ludzi żyjących w tych samych czasach, będących świadkami podobnych wydarzeń

pokora /pɔˈkɔra/ (n)
humilité
  świadomość własnych ograniczeń i słabości skłaniająca do niesprzeciwiania się życiowym koniecznościom

pokornie /pɔkˈɔrɲʲɛ/ (adv)
humblement
  w sposób pokorny

pokorny /pɔkˈɔrnɨ/ (adj)
humble
  nie wywyższający się, skromny

pokrewieństwo /ˌpɔkrɛˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
affinité, parenté
  (przenośnie, przenośnia) odczuwane podobieństwo poglądów i charakteru do kogoś
parenté
  relacja łącząca osoby posiadające wspólnego przodka

pokrewny /pɔˈkrɛvnɨ/ (adj)
voisin
  wykazujący podobieństwo do kogoś lub czegoś pod jakimś względem

pokrywa /pɔˈkrɨva/ (n)
couverture
  przedmiot służący do nakrywania, przykrywania czegoś

pokrywać /pɔˈkrɨvaʨ̑/ (v)
lambrisser
  nanosić coś na coś

pokrzywa /pɔˈkʃɨva/ (n)
ortie
  (botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna lub bylina z rodzaju (1.1), o ząbkowatych liściach pokrytych parzącymi włoskami

pokrótce /pɔˈkrutʦ̑ɛ/ (adv)
abréviativement
  mówiąc w skrócie

pokusa /pɔˈkusa/ (n)
séduction, tentation
  trudne do opanowania pragnienie

pokuta /pɔˈkuta/ (n)
pénitence
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przyjęta dobrowolnie lub narzucona kara za grzechy;

pokutować /ˌpɔkuˈtɔvaʨ̑/ (v)
expier
  odprawiać pokutę

pokój /ˈpɔkuj/ (n)
chambre, pièce
  (budownictwo) część mieszkania, izba
paix
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) stan panujący między dwoma narodami, bez działań wojennych, bez wypowiedzenia wojny
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pakt kończący wojnę
  (przestarzałe, przestarzały) spokój

pokój jednoosobowy /ˈpɔkuj ˌːɛdnɔːsɔˈbɔvɨ/ (n)
chambre simple
  pokój przeznaczony dla jednej osoby, z jednym łóżkiem

pokłon /ˈpɔkwɔ̃n/ (n)
révérence
  (etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pochylenie obrazu w procesji katolickiej na Kaszubach;
  niskie pochylenie głowy lub całego tułowia na znak oddania czci

polacca /pɔlˈatstsa/ (n)
polacre
  (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) śródziemnomorski dwumasztowiec lub trójmasztowiec z ożaglowaniem typu łacińskiego lub skośnego;

polana /pɔˈlãna/ (n)
clairière
  pozbawione drzew miejsce w lesie;

polarnik /pɔˈlarʲɲik/ (n)
explorateur polaire
  uczony lub podróżnik biorący udział w wyprawach na obszary podbiegunowe

polarny /pɔˈlarnɨ/ (adj)
polaire
  (geografia, geograficzny) właściwy terenom podbiegunowym lub znajdujący się na tych terenach

pole /ˈpɔlɛ/ (n)
champ, terrain
  część ziemi przeznaczona pod uprawę;
  (fizyka, fizyczny) obszar działania sił;
  (geometria) miara płaskiej powierzchni ograniczonej;

pole bitwy /ˈpɔlɛ ˈbʲitfɨ/ (n)
champ de bataille
  miejsce, w którym odbyła/odbywa się bitwa, walka lub starcie

pole elektryczne /ˈpɔlɛ ˌːlɛkˈtrɨʧ̑nɛ/ (n)
champ électrique
  (fizyka, fizyczny) pole fizyczne, stan przestrzeni, w której na ładunek elektryczny działa siła;

pole karne /pˈɔlɛ kˈarnɛ/ (n)
surface de réparation
  (sport, sportowy) część boiska piłki nożnej położona przy bramce, oznaczona białymi liniami (większa niż pole bramkowe, które obejmuje), gdzie drużyna broniąca za określone przewinienia może zostać ukarana według specjalnych zasad

pole ryżowe /pˈɔlɛ rɨʒˈɔvɛ/ (n)
rizière
  podtopiony obszar, na którym uprawia się ryż

polecony /ˌpɔlɛˈʦ̑ɔ̃nɨ/ (n)
recommandé
  (potocznie, potoczny) przesyłka rejestrowana, przyjęta za potwierdzeniem nadania i doręczana adresatowi za pokwitowaniem odbioru

polegać /pɔˈlɛɡaʨ̑/ (v)
consister à en dans
  na czymś działać według jakiejś reguły, zasady
avoir confiance en, compter sur
  na czymś opierać się na czymś, ufać czemuś
  na kimś ufać komuś, być pewnym jego zachowania

polemika /pɔˈlɛ̃mʲika/ (n)
polémique
  dyskusja na temat sporny dla obu stron dyskusji

poli- /pˈɔli/
poly-, multi-, pluri-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na wielość, mnogość czegoś

poliamoria /ˌpɔlʲi<sup>j</sup>ãˈmɔrʲja/ (n)
polyamour
  (socjologia, socjologiczny) zaangażowanie w związek miłosny z więcej niż jedną osobą jednocześnie za zgodą i wiedzą wszystkich osób tworzących dany związek;

poliamoryczka /pˌɔliˌamɔrˈɨtʃka/ (n)
polyamoureuse
  kobieta praktykująca poliamorię

poliamoryczny /pˌɔliˌamɔrˈɨtʃnɨ/ (adj)
polyamoureux
  (socjologia, socjologiczny) dotyczący poliamorii

poliamorysta /pˌɔliˌamɔrˈɨsta/ (n)
polyamoureux
  osoba praktykująca poliamorię

poliandria /ˌpɔlʲiˈ<sup>j</sup>ãndrʲja/ (n)
polyandrie
  forma poligamii, w której kobieta jest zamężna jednocześnie z dwoma lub więcej mężczyznami;

poliandryczny /pˌɔliandrˈɨtʃnɨ/ (adj)
polyandre
  dotyczący poliandrii

polibazyt /pˌɔlibˈazɨt/ (n)
polybasite
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarkosoli;

policja /pɔˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
police, gendarmerie
  instytucja państwowa mająca za zadanie ochronę obywateli przed przestępcami, wykrywanie przestępstw itp.;

policjant /pɔˈlʲiʦ̑ʲjãnt/ (n)
policier, flic
  funkcjonariusz policji

policzek /pɔˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
joue
  (anatomia, anatomiczny) każde z dwóch miejsc na twarzy pod okiem, obok nosa
giffle
  (przenośnie, przenośnia) obraza
  uderzenie otwartą dłonią w policzek (1.1)

polifagia /pˌɔlifˈaɡja/ (n)
polyphagie
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) nadmierne zwiększenie łaknienia, wzmożony apetyt;

polifenol /pˌɔlifˈɛnɔl/ (n)
polyphénol
  (biochemia, biochemiczny) występujący w roślinach organiczny związek chemiczny wykazujący działanie przeciwutleniające i zmniejszające ryzyko wystąpienia chorób układu krwionośnego i raka;

poligamia /ˌpɔlʲiˈɡãmʲja/ (n)
polygamie
  (socjologia, socjologiczny) związek małżeński z wieloma osobami

poligamiczny /pˌɔliɡamˈitʃnɨ/ (adj)
polygame
  (socjologia, socjologiczny) (zoologia, zoologiczny) dotyczący poligamii

poligamista /pˌɔliɡamˈista/ (n)
polygame, polygamite
  mężczyzna praktykujący poligamię

poliglota /ˌpɔlʲiˈɡlɔta/ (n)
polyglotte
  osoba znająca i biegle się posługująca wieloma językami

poligynia /ˌpɔlʲiˈɡɨ̃ɲja/ (n)
polygynie
  forma poligamii, w której mężczyzna jest żonaty jednocześnie z dwiema lub więcej kobietami;

polimat /pɔlˈimat/ (n)
polymathe
  uczony o wszechstronnej, encyklopedycznej wiedzy

polineuropatia /pˌɔlinˌɛwrɔpˈatja/ (n)
polyneuropathie
  (medycyna, medyczny) zespół objawów wynikłych z uszkodzenia wielu nerwów obwodowych

polinezyjski /pˌɔlinɛzˈɨjski/ (adj)
polynésien
  (geografia, geograficzny) dotyczący Polinezji

polipektomia /ˌpɔlʲipɛkˈtɔ̃mʲja/ (n)
polypectomie
  (medycyna, medyczny) zabieg usunięcia polipa;

poliptyk /pɔlˈiptɨk/ (n)
polyptyque
  (sztuka) praca artystyczna składająca się z wielu części tworzących jedno dzieło, w szczególności typ wieloczęściowej nastawy ołtarzowej charakterystyczny dla późnego gotyku;

polistyren /ˌpɔlʲiˈstɨrɛ̃n/ (n)
polystyrène
  (chemia, chemiczny) polimer z grupy poliolefin otrzymywany w procesie polimeryzacji styrenu;

poliszynel /ˌpɔlʲiˈʃɨ̃nɛl/ (n)
polichinelle
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) typ komicznej postaci z francuskiego commedia dell'arte – z garbem, w charakterystycznej czarnej masce z haczykowatym nosem;

politechnika /ˌpɔlʲiˈtɛxʲɲika/ (n)
école polytechnique
  uczelnia wyższa o statusie uniwersyteckim i profilu technicznym;

politeista /ˌpɔlʲitɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
polythéiste
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek wyznający politeizm, wierzący w wielu bogów

politeistka /pˌɔlitɛˈistka/ (n)
polythéiste
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta wyznająca politeizm, wierząca w wielu bogów

politeistyczny /ˌpɔlʲitɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
polythéiste
  związany z politeizmem, właściwy politeizmowi i/lub politeistom

politeizm /ˌpɔlʲiˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
polythéisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielobóstwo, kult wielu bogów;

politeja /pˌɔlitˈɛja/ (n)
politie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój wyrożniony przez Arystotelesa, w założeniach charakteryzujący się rządami (wielu) obywateli dla dobra ogółu;

politolog /pˌɔlitˈɔlɔk/ (n)
politologue
  specjalista w dziedzinie politologii

politycznie /pˌɔlitˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
politiquement
  w sposób dotyczący polityki

polityczny /ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
politique
  dotyczący polityki, związany z polityką, nastawiony na osiągnięcie korzyści w polityce

polityk /pɔˈlʲitɨk/ (n)
politicien, homme politique
  osoba zajmująca się polityką

polityka /pɔˈlʲitɨka/ (n)
politique
  całokształt działań jakiejś grupy, partii politycznej lub organizacji związanych z dążeniem do zdobycia i utrzymania władzy;
  system odgórnie wprowadzonych zasad

polo /ˈpɔlɔ/ (n)
polo
  (sport, sportowy) gra drużynowa rozgrywana konno, w której za pomocą długich kijów dąży się do umieszczenia drewnianej kuli w bramce przeciwnej drużyny;

polon /ˈpɔlɔ̃n/ (n)
polonium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny promieniotwórczy o symbolu Po i liczbie atomowej 84;

polonez /pɔˈlɔ̃nɛs/ (n)
polonaise
  (choreografia, choreograficzny) tradycyjny, ludowy taniec polski w metrum 3/4;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyczna forma oparta o polonez (1.1);

polowanie /ˌpɔlɔˈvãɲɛ/ (n)
chasse
  (łowiectwo, łowiecki) zespół czynności podejmowanych celem wytropienia i zabicia dzikiej zwierzyny

polować /pɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
guetter
  (przenośnie, przenośnia) pożądać, poszukiwać
chasser
  brać udział w polowaniu, tropić aby zabić

polski /ˈpɔlsʲci/ (adj)
polonais
  odnoszący się do Polski lub Polaków

polski /ˈpɔlsʲci/ (n)
polonais
  (językoznawstwo, językoznawczy) zachodniosłowiański język używany przez Polaków;

polski owczarek podhalański /pˈɔlski ɔftʃˈarɛk pˌɔtxalˈaɲski/ (n)
berger de Podhale, berger des Tatra, berger des Tatras
  (kynologia, kynologiczny) rasa psa należąca do grupy owczarków;

polszczyzna /pɔlˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
polonais
  (językoznawstwo, językoznawczy) język polski

polucja /pɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
pollution
  (fizjologia, fizjologiczny) mimowolny wytrysk nasienia u mężczyzn podczas snu

pomagać /pɔ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
aider
  ułatwiać komuś jakąś czynność, poprzez branie udziału w niej

pomarańcza /ˌpɔ̃maˈrãj̃n͇ʧ̑a/ (n)
oranger
  (botanika, botaniczny) drzewo, którego owocem jest pomarańcza (1.1)
orange
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc cytrusowy o pomarańczowej skórce;

pomarańcza bergamota /ˌpɔ̃maˈrãj̃n͇ʧ̑a ˌbɛrɡãˈmɔta/ (n)
bergamotier
  (botanika, botaniczny) Citrus bergamia, gatunek rośliny z rodziny rutowatych, uprawianej głównie we Włoszech;

pomarańczowy /ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
orange
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (spożywczy) dotyczący owoców pomarańczy, zawierający owoce pomarańczy, zrobiony z owoców pomarańczy; (także, też) przypominający je w smaku, zapachu lub wyglądzie
  mający kolor drugiego pasma tęczy, taki jak kolor owocu pomarańczy itp.; żółty z czerwonym zabarwieniem;

pomidor /pɔ̃ˈmʲidɔr/ (n)
tomate
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) owoc pomidora (1.2)
  (botanika, botaniczny) Lycopersicon, rodzaj roślin z rodziny psiankowatych;

pomidorówka /ˌpɔ̃mʲidɔˈrufka/ (n)
soupe aux tomate
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa pomidorowa;

pomnik /ˈpɔ̃mʲɲik/ (n)
monument, mémorial, cénotaphe
  rzeźba, posąg utworzony w celu upamiętnienia jakiegoś wydarzenia lub osoby;

pomnik przyrody /ˈpɔ̃mʲɲik pʃɨˈrɔdɨ/ (n)
monument naturel
  okaz przyrody (drzewo, skała itp.) prawnie chroniony ze względu na jego walory przyrodnicze, estetyczne lub historyczne;

pomoc /ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
aide, assistance, secours
  ułatwienie komuś życia lub wykonania określonej czynności

pomocnica /pˌɔmɔtsɲˈitsa/ (n)
aide
  kobieta pomagająca w czymś, wyręczająca kogoś

pomologiczny /pˌɔmɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
pomologique
  (agrotechnika, agrotechniczny) związany z pomologią, dotyczący pomologii

pompa /ˈpɔ̃mpa/ (n)
pompe
  (mechanika) maszyna do wymuszania przepływu cieczy lub gazu;
  (ironicznie) bardzo wystawne przyjęcie, uroczystość

pompejanka /pˌɔmpɛjˈaŋka/ (n)
Pompéienne
  mieszkanka Pompejów; kobieta z tego miasta

pompejańczyk /pˌɔmpɛjˈaɲtʃɨk/ (n)
Pompéien
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Pompejów; osoba z tego miasta

pompejański /pˌɔmpɛjˈaɲski/ (adj)
pompéien
  związany z Pompejami, dotyczący Pompejów, pochodzący z Pompejów

pompka /ˈpɔ̃mpka/ (n)
pompe
  (mechanika) niewielkie urządzenie do pompowania, najczęściej wody lub powietrza

pompon /ˈpɔ̃mpɔ̃n/ (n)
pompon
  przyszywana ozdoba z włóczki w formie puszystej kulki;

pomponik /pɔmpˈɔɲik/ (n)
houppette
  (zdrobniale) mały pompon

pompować /pɔmpˈɔvatɕ/ (v)
gonfler
  wtłaczać dokądś
pomper
  wydobywać skądś

pomruk /pˈɔmruk/ (n)
grondement
  niski, głuchy dźwięk wydawany przez człowieka, zwierzęta lub przyrodę nieożywioną
murmure
  niski, przytłumiony szmer głosu człowieka wyrażającego niezadowolenie

pomurnik /pɔ̃ˈmurʲɲik/ (n)
tichodrome échelette
  (ornitologia, ornitologiczny) Tichodroma muraria, niewielki ptak z rodziny kowalikowatych;

pomysłowo /ˌpɔ̃mɨˈswɔvɔ/ (adv)
ingénieusement
  w sposób pomysłowy

pomysłowy /ˌpɔ̃mɨˈswɔvɨ/ (adj)
ingénieux, inventif
  mający wiele pomysłów

pomywacz /pɔmˈɨvatʃ/ (n)
plongeur
  pracownik zajmujący się zmywaniem naczyń

pomywaczka /pˌɔmɨvˈatʃka/ (n)
plongeuse
  pracownica restauracji myjąca naczynia

pomyłka /pɔ̃ˈmɨwka/ (n)
erreur
  błąd w rozumowaniu lub w postępowaniu

pomyślnie /pɔ̃ˈmɨɕl̥ʲɲɛ/ (adv)
avantageusement, a souhait, favorablement
  w sposób sprzyjający, zgodny z czyimiś pragnieniami, oczekiwaniami

pomyślność /pɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑/ (n)
prospérité
  sprzyjający los, korzystny bieg wydarzeń

pomścić /pˈɔmɕtɕitɕ/ (v)
venger
  odpłacić komuś złem za zło, którego się dopuścił

ponad /ˈpɔ̃nat/ (preposition)
au-dessus de
  …tworzący konstrukcję opisującą położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia
plus de
  …tworzący konstrukcję opisującą relację większości w stosunku do jakiejś wielkości

ponadto /pɔ̃ˈnatːɔ/ (particle)
de plus, en plus
  nawiązuje do poprzedniego kontekstu wypowiedzi i wprowadza nową informację na omawiany już temat

poniedziałek /ˌpɔ̃ɲɛ̇ˈʥ̑awɛk/ (n)
lundi
  pierwszy dzień tygodnia;

ponieważ /pɔ̃ˈɲɛvaʃ/ (conjunction)
parce que, car, en raison
  …wyrażający przyczynę czegoś z takiego powodu, że…

poniewczasie /ˌpɔ̃ɲɛˈfʧ̑aɕɛ/ (adv)
trop tard
  zbyt późno

poniżać /pɔɲˈiʒatɕ/ (v)
humilier
  uwłaczać czyjejś godności
se rabaisser
  upokarzać samego siebie

poniżej /pɔ̃ˈɲiʒɛj/ (preposition)
sous
  niżej w stosunku do jakiegoś punktu odniesienia

poniżenie /pˌɔɲiʒˈɛɲʲɛ/ (n)
humiliation
  stan bycia poniżonym, odbierania komuś godności

ponton /ˈpɔ̃ntɔ̃n/ (n)
ponton
  nadmuchiwana łódź o płaskim dnie;

pontyfikalnie /pˌɔntɨfikˈalɲʲɛ/ (adv)
pontificalement
  w sposób zgodny z pontyfikałem

pontyfikał /ˌpɔ̃ntɨˈfʲikaw/ (n)
pontifical
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga liturgiczna używana przez katolickich biskupów;

pooperacyjny /pˌɔɔpˌɛratsˈɨjnɨ/ (adj)
postopératoire
  (medycyna, medyczny) następujący po operacji

pop /pɔp/ (n)
pop
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odmiana muzyki rozrywkowej, rytmiczna i melodyjna, wykorzystująca zwykle instrumenty elektroniczne

pop-music /pˈɔpmˈusits/ (n)
musique pop, pop music
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odmiana muzyki rozrywkowej

poparcie /pɔˈparʲʨ̑ɛ/ (n)
appui
  pomoc, akceptacja, wsparcie otrzymywane od kogoś

popełniać /pɔpˈɛwɲʲatɕ/ (v)
commettre
  robić coś nieodpowiedniego czy złego

popełnić /pɔˈpɛwʲɲiʨ̑/ (v)
commettre, perpétrer
  zrobić coś złego

popielniczka /ˌpɔpʲjɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
cendrier
  otwarty pojemnik służący do strząsania do niego popiołu z papierosa;

popierać /pɔˈpʲjɛraʨ̑/ (v)
appuyer
  udzielić komuś swojego poparcia, pomagać komuś w działaniu, osiąganiu czegoś

popiersie /pɔˈpʲjɛrʲɕɛ/ (n)
buste
  (sztuka) rzeźbiarskie lub malarskie przedstawienie postaci od tułowia w górę;

popijać /pɔpˈijatɕ/ (v)
boire lentement
  pić małymi łykami, wolno

popisywać /pˌɔpisˈɨvatɕ/ (v)
faire étalage, étaler
  czynić na pokaz; robić co, żeby zwrócić czyjąś uwagę

popiół /ˈpɔpʲjuw/ (n)
cendre
  szary proch pozostający po spaleniu czegoś

poporodowy /pˌɔpɔrɔdˈɔvɨ/ (adj)
postnatal, post-partum
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) następujący po porodzie, związany z okresem po porodzie

popołudnie /ˌpɔpɔˈwudʲɲɛ/ (n)
après-midi
  okres pomiędzy południem a wieczorem

poprawa /pɔˈprava/ (n)
correction
  zmiana stanu czegoś na lepszy; ulepszenie, poprawienie

poprawnie /pɔˈpravʲɲɛ/ (adv)
correctement, convenablement, décemment, purement, strictement
  w sposób poprawny, zgodny z poprawnością lub określoną zasadą/przepisem

poprawność /pɔprˈavnɔɕtɕ/ (n)
exactitude
  zgodność z normami

poprawny /pɔˈpravnɨ/ (adj)
correct, congru, régulier
  zgodny z poprawnością, z normą lub zasadami, nie mający błędów, nie wykraczający poza określoną normę

poprzednio /pɔˈpʃɛdʲɲɔ/ (adv)
antérieurement
  przed określonym czasem

popularność /ˌpɔpuˈlarnɔɕʨ̑/ (n)
popularité
  bycie powszechnie znanym i lubianym, ogólne uznanie i rozgłos

populistyczny /ˌpɔpulʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
populiste
  (pejoratywnie, pejoratywny) związany ze spełnianiem oczekiwań większości społeczeństwa w celu uzyskania jego poparcia, zdobycia lub utrzymania władzy, bez względu na koszty i realność składanych obietnic

populizm /pɔˈpulʲism̥/ (n)
populisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) popieranie idei politycznych i ekonomicznych, które są w danym momencie najbardziej popularne w celu łatwego zdobycia poparcia bez zwracania uwagi na rzeczywistą możliwość zrealizowania obietnic, zwłaszcza pod kątem finansowym;

popędzać /pɔpˈɛndʑatɕ/ (v)
pousser
  skłaniać do pośpiesznego wykonywania czegoś

popłoch /pˈɔpwɔx/ (n)
panique
  nagły strach, który wywołuje nieracjonalne zachowanie, obezwładnia

por /pɔr/ (n)
poireau, porreau
  (botanika, botaniczny) Allium porrum L., dwuletnia roślina uprawna z rodziny czosnkowatych;
pore
  bardzo mały otwór

pora roku /ˈpɔra ˈrɔku/ (n)
saison
  okres, w którym na skutek ruchu Ziemi i zmian jej oświetlenia występują zbliżone warunki klimatyczne, wpływające na wegetację roślin i zwierząt;

pora sucha /ˈpɔra ˈsuxa/ (n)
saison sèche
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jedna z dwóch pór roku w klimacie podzwrotnikowym charakteryzująca się bardzo niskimi opadami atmosferycznymi;

poradzić /pɔˈraʥ̑iʨ̑/ (v)
conseiller
  udzielić komuś rady, wskazówki
débrouiller
  pokonać trudności, rozwiązać problemy
consulter
  zasięgnąć czyjejś rady

poranek /pɔˈrãnɛk/ (n)
matin
  pora dnia następująca po nocy

porcelana /ˌpɔrʦ̑ɛˈlãna/ (n)
porcelaine
  masa ceramiczna służąca do wyrobu delikatnych naczyń stołowych lub ozdób;

porcja /ˈpɔrʦ̑ʲja/ (n)
dose, portion, ration
  określona ilość (płynu, pokarmu, leku) przeznaczona np. do spożycia, użycia

porewolucyjny /pˌɔrɛvˌɔlutsˈɨjnɨ/ (adj)
postrévolutionnaire
  następujący po rewolucji; dziejący się po rewolucji

pornografia /ˌpɔrnɔˈɡrafʲja/ (n)
pornographie
  wizerunek osób lub przedmiotów, wywołujący podniecenie seksualne;

pornograficzny /ˌpɔrnɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
pornographique
  związany z pornografią, dotyczący pornografii

pornokracja /pˌɔrnɔkrˈatsja/ (n)
pornocratie
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie czasów, w których kobiety rozpustne, kurtyzany wywierały znaczny wpływ na sprawy publiczne;

poronienie /ˌpɔrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
fausse couche, avortement
  (medycyna, medyczny) przedwczesne zakończenie ciąży wskutek wydalenia obumarłego zarodka lub płodu;

port /pɔrt/ (n)
port
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyznaczone miejsce, wyposażone w odpowiednią infrastrukturę, umożliwiające załadunek i wyładunek statków wodnych;
  (informatyka, informatyczny) miejsce w urządzeniu do podłączenia innych urządzeń;
  port lotniczy: port (1.1) przeznaczony dla samolotów, helikopterów i innych statków powietrznych
  (potocznie, potoczny) miasto z portem (1.1)

port de bras /pˈɔrd dˈɛ brˈas/ (n)
port de bras
  (choreografia, choreograficzny) odpowiednie ułożenie i ruch rąk w tańcu, balecie

porte-fenêtre /pˈɔrtɛfɛnˈɛtrɛ/ (n)
porte-fenêtre
  (architektura, architektoniczny) wysokie okno (od poziomu podłogi), zabezpieczone od zewnątrz balustradą;

portfel /ˈpɔrtfɛl/ (n)
portefeuille
  najczęściej skórzany przedmiot o spłaszczonym kształcie służący do przechowywania pieniędzy, kart płatniczych, biletów i innych dokumentów (jak np. dowód osobisty, legitymacja)

portiernia /pɔrtjˈɛrɲʲa/ (n)
conciergerie
  miejsce pracy portiera

portki /ˈpɔrtʲci/ (n)
fendard, froc, grimpant
  (potocznie, potoczny) spodnie, szczególnie zniszczone lub kiepskiej jakości

portmonetka /pˌɔrtmɔnˈɛtka/ (n)
porte-monnaie
  mała, kieszonkowa, zamykana torebka na bilon

portorykański /pˌɔrtɔrɨkˈaɲski/ (adj)
portoricain
  związany z Portorykiem (państwem lub wyspą) albo Portorykańczykami

portowy /pɔrˈtɔvɨ/ (adj)
portuaire
  związany z portem, dotyczący portu

portrecista /ˌpɔrtrɛˈʨ̑ista/ (n)
portraitiste
  artysta (malarz, rysownik, fotografik) wykonujący portrety

portret /ˈpɔrtrɛt/ (n)
portrait
  dzieło plastyczne przedstawiające konkretną osobę lub grupę osób
  (przenośnie, przenośnia) charakterystyka postaci (zwłaszcza literackiej)

portret pamięciowy /ˈpɔrtrɛt ˌpãmʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
portrait-robot
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) portret osoby wykonany według wskazówek świadka, który tę osobę widział; używany zwłaszcza do odtwarzania wyglądu nieznanych sprawców przestępstw;

portugalski /ˌpɔrtuˈɡalsʲci/ (adj)
portugais, portugaise
  odnoszący się do państwa Portugalia, wywodzący się z Portugalii, związany z Portugalią

portugalski /ˌpɔrtuˈɡalsʲci/ (n)
portugais
  język urzędowy Portugalii;

portugalskojęzyczny /ˌpɔrtuˈɡalskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
lusophone
  posługujący się językiem portugalskim
  spisany, stworzony w języku portugalskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem portugalskim

portyk /pˈɔrtɨk/ (n)
portique
  (architektura, architektoniczny) przednia część budowli przed wejściem głównym, z rzędem kolumn;

porucznik /pɔˈruʧ̑ʲɲik/ (n)
lieutenant
  (wojskowość, wojskowy) jeden z oficerskich stopni wojskowych;

poruszać się jak słoń w składzie porcelany /pɔˈruʃaʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈswɔ̃ɲ ˈf‿skwaʥ̑ɛ ˌpɔrʦ̑ɛˈlãnɨ/ (v)
bouger comme un éléphant dans un magasin de porcelaine
  zachowywać się w sposób niedelikatny, poruszać się niezgrabnie, niezręcznie, niszcząc delikatne rzeczy

poruszyć niebo i ziemię /pɔˈruʃɨʨ̑ ˈɲɛbɔ i‿ˈʑɛ̃mʲjɛ/ (v)
remuer ciel et terre
  zrobić wszystko (lub bardzo wiele), aby coś się powiodło

porwanie /pɔˈrvãɲɛ/ (n)
kidnapping
  działanie podjęte w celu uprowadzenia kogoś lub czegoś; wywiezienie kogoś lub czegoś, a następnie przetrzymywanie (często w ukryciu)

poryw /pˈɔrɨf/ (n)
élan
  gwałtowne uczucie lub zapał
rafale
  nagły, mocny ruch czy uderzenie siły natury

porywacz /pɔˈrɨvaʧ̑/ (n)
ravisseur
  człowiek, który dokonał porwania, uprowadził (porwał) kogoś

porywczy /pɔˈrɨfʧ̑ɨ/ (adj)
impulsif, emporté
  taki, którego reakcje lub zachowanie jest gwałtowne

porzeczka /pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
groseille
  (botanika, botaniczny) Ribes, rodzaj roślin z rodziny agrestowatych;

porzucać /pɔˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
abandonner, laisser, déserter
  opuszczać kogoś lub coś; zostawiać, odchodzić od kogoś lub czegoś

porządek /pɔˈʒɔ̃ndɛk/ (n)
ordre
  stan, w którym jest czysto, coś jest ułożone według jakiegoś planu
  kolejność czegoś

porządek dzienny /pɔˈʒɔ̃ndɛɟ ˈʥ̑ɛ̃nːɨ/ (n)
l'ordre du jour
  (urzędowy) ustalony plan zebrania, konferencji; lista spraw, mających stanowić przedmiot obrad

porządek publiczny /pɔʒˈɔndɛk publˈitʃnɨ/ (n)
ordre public
  (urzędowy) ład, życie zgodne z prawami obowiązującymi w społeczeństwie

porządnie /pɔˈʒɔ̃ndʲɲɛ/ (adv)
bien
  bardzo, mocno, silnie
décemment, honnêtement
  w sposób porządny, przyzwoity

poród /ˈpɔrut/ (n)
accouchement
  (fizjologia, fizjologiczny) (ginekologia, ginekologiczny) zakończenie ciąży, wydanie dojrzałego płodu z organizmu matki;

porównanie /ˌpɔruvˈnãɲɛ/ (n)
comparaison
  (rzeczownik odczasownikowy) od: porównać
  konstrukcja semantyczna i figura retoryczna, w której cechy jednego przedmiotu zestawione są z cechami innego;

porównawczy /pˌɔruvnˈaftʃɨ/ (adj)
comparatif
  opierający się na porównaniu

porównywalny /pˌɔruvnɨvˈalnɨ/ (adj)
comparable, égalable
  na tyle podobny do czegoś, że można go z tym porównać, zestawić

porównywać /ˌpɔruvˈnɨvaʨ̑/ (v)
comparer
  zestawiać ze sobą rzeczy lub osoby w celu znalezienia ich cech wspólnych lub różnic

poręczyciel /pˌɔrɛntʃˈɨtɕɛl/ (n)
garant, répondant
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ktoś, kto poręcza czyjeś wierzytelności

posag /ˈpɔsak/ (n)
dot
  rzeczy, które panna dostawała dawniej od rodziców, kiedy wychodziła za mąż

posca /pˈɔstsa/ (n)
oxycrat
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (historia, historyczny, historycznie) rodzaj lemoniady z octu winnego, wody i miodu przyprawionego kolendrą; pospolity, codzienny napój w starożytnym Rzymie

poselstwo /pɔsˈɛlstfɔ/ (n)
légation
  misja dyplomatyczna
  siedziba misji dyplomatycznej

poseł /ˈpɔsɛw/ (n)
envoyé, nonce
  (administracja) (urzędowy) dyplomata wysłany do innego państwa z oficjalną misją
député, nonce
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek Sejmu lub innego parlamentu;

posiadacz /pɔˈɕadaʧ̑/ (n)
possesseur, ayant
  ktoś, kto coś ma, posiada

posiadać /pɔˈɕadaʨ̑/ (v)
posséder, avoir
  (książkowy) o człowieku: być właścicielem czegoś o dużej wartości
  opanować jakąś umiejętność, wiedzę w jakiejś dziedzinie

posiadłość /pɔˈɕadwɔɕʨ̑/ (n)
propriété, bien, domaine, possession
  teren i zabudowania należące do kogoś

posiłek /pɔˈɕiwɛk/ (n)
repas, aliment
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) coś do zjedzenia, pożywienia się

pospiesznie /pɔspʲˈɛʃɲʲɛ/ (adv)
rapidement
  w sposób pospieszny

pospolity /ˌpɔspɔˈlʲitɨ/ (adj)
vulgaire
  cechujący się odrobiną wulgarności, ordynarności
  jeden z wielu, zwyczajny
  wszędzie lub powszechnie spotykany, często się zdarzający, powszechnie znany

posrebrzać /pɔˈsrɛbʒaʨ̑/ (v)
argenter
  pokrywać coś warstwą srebra

post- /pɔst/ (prefix)
post-
  pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający występowanie po czymś lub bycie późniejszą formą czegoś

postanowienie /ˌpɔstãnɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
décision, résolution
  coś, co zostało postanowione; decyzja, konkretny zamiar

postapokaliptyczny /pˌɔstapˌɔkaliptˈɨtʃnɨ/ (adj)
post-apocalyptique
  taki, który nastąpił po apokalipsie, wydarzeniu katastroficznym

postindustrialny /ˌpɔstʲĩnduˈstrʲjalnɨ/ (adj)
postindustriel
  odnoszący się do epoki/czasów/społeczeństwa następującego po epoce przemysłowej

postkomunistyczny /pˌɔstkɔmˌuɲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
postcommuniste, post-communiste
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący postkomunizmu, okresu po upadku komunizmu w danym państwie

postkomunizm /pˌɔstkɔmˈuɲizm/ (n)
post-communisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres po upadku komunizmu w państwach bloku komunistycznego;

postmodernista /ˌpɔstmɔdɛrʲˈɲista/ (n)
postmoderniste
  osoba związana z postmodernizmem, działająca w nurcie postmodernizmu; współtwórca postmodernizmu

postprodukcja /pˌɔstprɔdˈuktsja/ (n)
post-production, postproduction
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) etap produkcji filmu między filmowaniem, a premierą, w którym przetwarza się surowy materiał filmowy dodając efekty komputerowe, ścieżkę dźwiękową, napisy itp.

postrzegać /pɔˈsṭʃɛɡaʨ̑/ (v)
percevoir, concevoir, prendre, remarquer, voir
  widzieć coś w dany sposób, mieć na jakiś temat określone zdanie

poststalinowski /ˌpɔststalʲĩˈnɔfsʲci/ (adj)
post-staliniste
  dotyczący okresu po upadku stalinizmu

postulat /pɔˈstulat/ (n)
postulat
  (logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) teza, która nie wymaga udowodnienia i stanowi podstawę w dalszym wnioskowaniu;

postulować /ˌpɔstuˈlɔvaʨ̑/ (v)
postuler
  proponować lub domagać się czegoś

postęp /ˈpɔstɛ̃mp/ (n)
progrès, progression, avancement, mouvement
  rozwój, osiągnięcie kolejnego etapu

postępowanie /ˌpɔstɛ̃mpɔˈvãɲɛ/ (n)
comportement, conduite
  (rzeczownik odczasownikowy) od: postępować
procédé, procédure
  określony prawem uporządkowany ciąg czynności urzędowych organu wykonującego zadania publiczne (sądu, administracji, prawodawcy)

postępować /ˌpɔstɛ̃mˈpɔvaʨ̑/ (v)
avancer, progresser
  dokonywać postępu
procéder, agir
  działać, czynić coś; wykonywać postępowanie

postępowy /ˌpɔstɛ̃mˈpɔvɨ/ (adj)
progressif
  wyrażający postęp; też: będący zwolennikiem postępu

posyłać /pɔsˈɨwatɕ/ (v)
envoyer
  polecać komuś udanie się gdzieś dla załatwienia czegoś
envoyer, expédier
  przekazywać za pośrednictwem

poszetka /pɔˈʃɛtka/ (n)
pochette
  chustka wkładana do górnej kieszeni marynarki (brustaszy);

poszewka /pɔʃˈɛfka/ (n)
taie
  (krawiectwo) wymienialne pokrycie na pościel

poszkodowany /ˌpɔʃkɔdɔˈvãnɨ/ (n)
accidenté
  osoba, która ucierpiała w wyniku wypadku lub innego nieszczęśliwego zdarzenia

poszlaka /pɔˈʃlaka/ (n)
indice
  fakt nieudowodniony, który jednak przemawia za określoną interpretacją czegoś

poszukiwacz /ˌpɔʃuˈcivaʧ̑/ (n)
chercheur
  osoba, która czegoś poszukuje

poszukiwaczka /ˌpɔʃuciˈvaʧ̑ka/ (n)
chercheuse
  forma żeńska od: poszukiwacz

poszukiwać /ˌpɔʃuˈcivaʨ̑/ (v)
chercher
  starać się coś osiągnąć, zdobyć
  starać się znaleźć coś ukrytego lub zgubionego

posądzać /pɔˈsɔ̃nʣ̑aʨ̑/ (v)
soupçonner, suspecter
  zarzucać komuś coś, obwiniać kogoś

posłuch /pˈɔswux/ (n)
obéissance
  poddawanie się czyimś wymaganiom

posłuszeństwo /pˌɔswuʃˈɛɲstfɔ/ (n)
obéissance
  postawa zgody na wykonywanie cudzych poleceń, rozkazów

posłusznie /pɔswˈuʃɲʲɛ/ (adv)
docilement
  w sposób posłuszny

pot /pɔt/ (n)
sueur
  (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina gruczołów potowych;

potamologia /ˌpɔtãmɔˈlɔɟja/ (n)
potamologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka o rzekach, strumieniach i potokach;

potas /ˈpɔtas/ (n)
potassium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu K i liczbie atomowej 19;

potaż /ˈpɔtaʃ/ (n)
potasse
  (chemia, chemiczny) węglan potasu, (K2CO3);

potem /ˈpɔtɛ̃m/ (adv)
après, puis, ensuite
  później, w chwili następnej

potencjalnie /pˌɔtɛntsjˈalɲʲɛ/ (adv)
potentiellement
  w sposób potencjalny, mogąc wystąpić lub pojawić się w określonych warunkach

potocznie /pɔˈtɔʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
couramment
  (językoznawstwo, językoznawczy) w sposób codzienny, powszechny, nieformalny, swobodny

potoczny /pɔˈtɔʧ̑nɨ/ (adj)
familier, parlé, usuel, vulgaire
  (językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) taki, którego używa się na co dzień, w zwykłej rozmowie;

potomek /pɔˈtɔ̃mɛk/ (n)
descendant
  (książkowy) dziecko (w stosunku do rodziców), także dalszy następca (wnuk, prawnuk)

potomstwo /pɔˈtɔ̃mstfɔ/ (n)
progéniture, descendance
  (książkowy) dzieci w stosunku do rodziców

potop /ˈpɔtɔp/ (n)
déluge, inondation
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielka powódź opisana w Starym Testamencie (Rdz 6-8), jako kara zesłana przez Boga

potop szwedzki /ˈpɔtɔp ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (n)
Déluge
  (historia, historyczny, historycznie) najazd Szwecji na Polskę w 1655 roku w czasie II wojny północnej

potrawka /pɔtrˈafka/ (n)
fricassée
  (zdrobniale) od: potrawa

potrzeba /pɔˈṭʃɛba/ (n)
besoin
  uczucie konieczności wykonania lub zrobienia czegoś
  cel jakiegoś działania

potrzeba /pɔˈṭʃɛba/ (particle)
falloir
  = trzeba

potrzeba jest matką wynalazków /pɔˈṭʃɛba ˈjɛst ˈmatkɔ̃w̃ ˌvɨ̃naˈlaskuf/ (proverb)
la nécessité est mère de l'invention
  to sytuacja skłania do wprowadzania innowacji i ułatwiania sobie życia

potrzebować /ˌpɔṭʃɛˈbɔvaʨ̑/ (v)
avoir besoin de, nécessiter
  mieć potrzebę/pragnienie posiadania/zrobienia czegoś; pragnąć kogoś w jakimś celu

potrząsać /pɔtʃˈɔ̃satɕ/ (v)
secouer
  wstrząsać czymś wiele razy, poruszać gwałtownie

potwierdzenie /ˌpɔtfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
confirmation, affirmation
  pismo, wypowiedź lub podpis, które coś potwierdzają

potwierdzić /pɔˈtfʲjɛrʲʥ̑iʨ̑/ (v)
confirmer
  stwierdzić prawdziwość (autentyczność, istnienie) czegoś, dać potwierdzenie

potworny /pɔtfˈɔrnɨ/ (adj)
affreux, monstrueux
  taki, który budzi przerażenie, strach

potwór /ˈpɔtfur/ (n)
monstre
  straszny stwór

potylica /ˌpɔtɨˈlʲiʦ̑a/ (n)
occiput
  (anatomia, anatomiczny) kość potyliczna, kość czaszki, w której znajduje się otwór łączący jamę mózgoczaszki z kanałem kręgowym kręgosłupa;

potyliczny /pˌɔtɨlˈitʃnɨ/ (adj)
occipital
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący potylicy

potępiać /pɔˈtɛ̃mpʲjäʨ̑/ (v)
condamner
  nie pochwalać, ganić kogoś, uznawać kogoś winnym

potępienie /pˌɔtɛmpʲˈɛɲʲɛ/ (n)
condamnation
  wyrok potępiający, wyrażenie silnej dezaprobaty, ostra krytyka

potężny /pɔˈtɛ̃w̃ʒnɨ/ (adj)
puissant, fort
  o wielkiej mocy
grand
  znacznych rozmiarów

pouczający /pˌɔutʃajˈɔntsɨ/ (adj)
de remontrance
  (pejoratywnie, pejoratywny) chcący na siłę być wzorem
instructif
  mogący być wzorem; taki, który kształtuje zachowania

poufność /pɔˈufnɔɕtɕ/ (n)
confidentialité
  cecha tego, co poufne; cecha tych, którzy są poufni

powalać /pɔˈvalaʨ̑/ (v)
abattre
  przewracać kogoś lub coś na ziemię

poważnie /pɔˈvaʒʲɲɛ/ (adv)
sérieusement
  w sposób poważny

poważny /pɔˈvaʒnɨ/ (adj)
sérieux
  budzący obawy, groźny dla życia; (także, też) skomplikowany, obarczony dużym ryzykiem
  o człowieku, sytuacji, opinii itp.: charakteryzujący się powagą
  mający uznanie u innych osób
  odpowiedzialny, godny zaufania

powiat /ˈpɔvʲjat/ (n)
district, powiat
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego w Polsce, wchodząca w skład województwa;

powiedziałeś A, powiedz B /ˌpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑awɛɕ ˈa ˈpɔvʲjɛʣ̑ ˈbɛ/ (proverb)
qui dit A, doit dire B
  jeśli się coś zaczęło robić, należy rzecz dokończyć

powieka /pɔˈvʲjɛka/ (n)
paupière
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kawałek skóry zakrywający oko;

powierzać /pɔvʲˈɛʒatɕ/ (v)
confier
  wyznawać komuś coś w zaufaniu
  poddawać czyjejś opiece
commettre
  zlecać komu sprawowanie określonej funkcji lub zrobienie czegoś
se confier
  (podniośle) poddawać się komuś lub czemuś z ufnością

powierzchnia /pɔˈvʲjɛʃxʲɲa/ /pɔˈvʲjɛʃxʲɲɛ/ (n)
surface
  zewnętrzna strona
  określony obszar, o ograniczonych rozmiarach
  wierzchnia warstwa masy jakiejkolwiek substancji, cieczy

powierzchniowy /pˌɔvʲɛʃxɲʲˈɔvɨ/ (adj)
superficiel
  pojawiający się/występujący na powierzchni

powierzchownie /ˌpɔvʲjɛʃˈxɔvʲɲɛ/ (adv)
superficiellement
  w sposób powierzchowny

powierzchowny /pˌɔvʲɛʃxˈɔvnɨ/ (adj)
superficiel
  taki, który opiera się na płytkiej, pobieżnej obserwacji, który nie wnika w istotę rzeczy

powietrze /pɔˈvʲjɛṭʃɛ/ (n)
air
  mieszanina gazów, z której składa się atmosfera Ziemi;

powietrzny /pɔˈvʲjɛṭʃnɨ/ (adj)
aérien
  związany z powietrzem, dotyczący powietrza

powieściopisarka /pɔˈvʲjɛ̇ɕʨ̑ɔpʲiˈsarka/ (n)
romancière
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kobieta, która pisze powieści

powieściopisarz /ˌpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑ɔˈpʲisaʃ/ (n)
romancier
  autor powieści

powieść /ˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
roman
  (literacko) długi utwór narracyjny opisujący rozbudowany ciąg zdarzeń; zwykle udostępniany w formie książki;

powijak /pɔvˈijak/ (n)
lange, maillot
  (dawniej, dawny) pas płócienny do owijania niemowlęcia

powlekać /pɔvlˈɛkatɕ/ (v)
enduire
  nakładać powłokę

powodować /ˌpɔvɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
causer
  być powodem czegoś, przyczyną

powodzenia /ˌpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
bonne chance
  wyraża życzenie udanej pracy, szczęścia

powodzić /pɔˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
prospérer
  w formie bezosobowej: być w dobrej sytuacji materialnej, finansowej; być zamożnym, cieszyć się pomyślnością

powojenny /pˌɔvɔjˈɛnnɨ/ (adj)
d' après-guerre
  taki, który dzieje się po wojnie

powoli /pɔˈvɔlʲi/ (adv)
lentement, doucement
  wolno, z małą prędkością

powolnie /pɔvˈɔlɲʲɛ/ (adv)
lentement
  w sposób powolny, wolno

powolny /pɔˈvɔlnɨ/ (adj)
tardif
  odbywający się, wykonywany lub przebiegający powoli

powozownia /pˌɔvɔzˈɔvɲʲa/ (n)
remise
  (architektura, architektoniczny) budynek przeznaczony do przechowywania pojazdów zaprzęgowych;

powoływać /pˌɔvɔwˈɨvatɕ/ (v)
nommer, désigner
  wyznaczać do roli, stanowiska
appeler
  wzywać do służby
faire référence
  wskazywać na autorytety lub zdarzenia celem przekonania do własnej wypowiedzi

powrót /ˈpɔvrut/ (n)
rentrée
  ponowne przybycie do tego samego miejsca

powstanie /pɔˈfstãɲɛ/ (n)
révolte, insurrection
  zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy, najczęściej okupacyjnej;

powstanie warszawskie /pɔˈfstãɲɛ varˈʃafsʲcɛ/ (n)
Insurrection de Varsovie
  (historia, historyczny, historycznie) działania zbrojne podjęte przez żołnierzy Armii Krajowej na terenie Warszawy i w jej okolicach od 1 sierpnia 1944 roku;

powstanie wielkopolskie /pɔˈfstãɲɛ ˌvʲjɛlkɔˈpɔlsʲcɛ/ (n)
insurrection de Grande-Pologne
  (historia, historyczny, historycznie) zbrojne wystąpienie polskich mieszkańców Wielkopolski przeciwko państwu niemieckiemu, które wybuchło 27 grudnia 1918 roku;

powstaniec /pɔˈfstãɲɛʦ̑/ (n)
insurgé
  uczestnik powstania zbrojnego, insurekcji

powstańczy /pɔfstˈaɲtʃɨ/ (adj)
insurrectionnel
  związany z powstaniem, dotyczący powstania

powstrzymywać /ˌpɔfsṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
retenir, étrangler
  pohamowywać kogoś lub coś zapobiegając czemuś
se retenir
  rezygnować ze zrobienia czegoś, nie pozwalać sobie na coś

powszechnie /pɔˈfʃɛxʲɲɛ/ (adv)
généralement, communément
  w sposób powszechny

powszechny /pɔˈfʃɛxnɨ/ (adj)
commun, général, universel
  dotyczący większości osób, spraw; publiczny, ogólny

powtarzać /pɔˈftaʒaʨ̑/ (v)
répéter
  mówić lub robić coś kolejny raz; wykonywać czynność, którą już ktoś zrobił

powtórny /pɔftˈurnɨ/ (adj)
de rappel, répété
  będący lub zrobiony po raz drugi

powód /ˈpɔvut/ (n)
raison
  coś, co uzasadnia podjęcie jakiegoś działania lub zmianę stanu emocjonalnego

powódź /ˈpɔvuʨ̑/ (n)
inondation
  (meteorologia, meteorologiczny) (hydrologia, hydrologiczny) zalanie wodą pewnego obszaru;

powściągliwość /ˌpɔfʲɕʨ̑ɔ̃ŋɡˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
réserve
  umiejętność panowania nad sobą

powściągliwy /pˌɔfɕtɕɔŋɡlˈivɨ/ (adj)
réservé, modéré
  potrafiący zachować opanowanie, mający umiar
réservé
  świadczący o powściągliwości, dokonany z rozwagą

pozajelitowy /pˌɔzajˌɛlitˈɔvɨ/ (adj)
parentéral
  (medycyna, medyczny) taki, który pomija jelita, zachodzi poza nimi

pozamaciczny /ˌpɔzãmaˈʨ̑iʧ̑nɨ/ (adj)
extra-utérin
  (medycyna, medyczny) dziejący się/mający miejsce poza macicą

pozamałżeński /ˌpɔzãmawˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
extraconjugal, extramatrimonial
  odbywający się poza związkiem małżeńskim danej osoby, (także, też) będący rezultatem takiego działania

pozarządowy /ˌpɔzaʒɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
non gouvernemental
  działający poza rządem

pozasłoneczny /pˌɔzaswɔnˈɛtʃnɨ/ (adj)
extrasolaire
  (astronomia, astronomiczny) znajdujący się poza Układem Słonecznym

pozaziemski /pˌɔzaʑˈɛmski/ (adj)
extraterrestre
  pochodzący spoza Ziemi

pozbywać /pɔzbˈɨvatɕ/ (v)
bazarder, jeter, sacquer
  odsuwać od siebie

pozdrowienie /ˌpɔzdrɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
salut, salutation
  słowa, gesty wymawiane na powitanie lub pożegnanie

pozer /ˈpɔzɛr/ (n)
poseur
  (pejoratywnie, pejoratywny) ktoś nieudolnie charakteryzujący się na coś lub kogoś; imitator wzbudzający zażenowanie

pozew /ˈpɔzɛf/ (n)
demande
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pismo procesowe wszczynające proces cywilny, zawierające żądanie oraz uzasadnienie przytaczające okoliczności faktyczne na poparcie powództwa;

poziom /ˈpɔʑɔ̃m/ (n)
niveau
  położenie, układ czegoś względem jakiejś płaszczyzny
  stopień wykształcenia osoby, stan czyjejś kultury, wiedzy
  stan zaawansowania czegoś, faza rozwoju

poziom morza /ˈpɔʑɔ̃m ˈːɔʒa/ (n)
niveau de la mer
  (geografia, geograficzny) umowny punkt wyjścia do pomiarów wysokości lub głębokości;

poziomica /ˌpɔʑɔ̃ˈmʲiʦ̑a/ (n)
courbe de niveau, isoplèthe
  (kartografia, kartograficzny) linia na mapie łącząca punkty znajdujące się na tym samym poziomie;
niveau à bulle
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do wyznaczania poziomu lub pionu;

poziomka /pɔˈʑɔ̃mka/ (n)
fraisier des bois
  (botanika, botaniczny) Fragaria, roślina o jadalnych, czerwonych owocach podobnych do truskawek, tylko mniejszych, rosnąca dziko, przeważnie w lasach, także uprawiana w ogrodach;

poziomo /pɔʑˈɔmɔ/ (adv)
horizontalement
  równolegle do podłoża

poziomy /pɔˈʑɔ̃mɨ/ (adj)
horizontal, de niveau
  prostopadły do kierunku siły grawitacji

pozornie /pɔzˈɔrɲʲɛ/ (adv)
apparemment
  sprawiając wrażenie prawdziwego

pozorny /pɔˈzɔrnɨ/ (adj)
apparent, fictif, illusoire
  nieprawdziwy, ale sprawiający wrażenie prawdziwego

pozwalać /pɔˈzvalaʨ̑/ (v)
laisser
  zgadzać się, aby ktoś mógł coś zrobić
  umożliwiać, sprawiać, że coś staje się możliwe, wykonalne

pozycja /pɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
position
  konkretne ułożenie ludzkiego ciała
  położenie kogoś lub czegoś w przestrzeni określane za pomocą współrzędnych lub odległości od innych obiektów

pozycja misjonarska /pɔzˈɨtsja mˌisjɔnˈarska/ (n)
position du missionnaire, missionnaire
  (seksuologia, seksuologiczny) klasyczna pozycja seksualna, w której mężczyzna jest na górze, a kobieta pod nim;

pozyskiwać /pˌɔzɨskˈivatɕ/ (v)
racoler
  przekonywać do siebie

pozytywizm /pˌɔzɨtˈɨvizm/ (n)
positivisme
  (filozofia, filozoficzny) kierunek filozoficzny powstały we Francji w XIX wieku, rozumiejący naukę jako badanie faktów, a odrzucający wszelką metafizykę z myślenia naukowego
  (literacko) (socjologia, socjologiczny) prąd umysłowy, literacki i społeczny w Polsce w latach 1863–1890, krytykujący romantyzm, propagujący zdobycze nauki i kult pracy

pozytywnie /pˌɔzɨtˈɨvɲʲɛ/ (adv)
positivement
  w sposób pozytywny

pozywać /pɔzˈɨvatɕ/ (v)
ajourner
  wzywać kogoś do stawienia się na procesie jako oskarżony lub świadek

pozłacać /pɔzwˈatsatɕ/ (v)
dorer
  pokrywać warstwą złota lub malować na złoty kolor

połamania nóg /pˌɔwamˈaɲʲa nˈuk/ (interjection)
je te dis merde
  życzenie powodzenia wyrażone à rebours, mające zaklinać rzeczywistość; zwykle komuś, kto wychodzi na scenę

połać /ˈpɔwaʨ̑/ (n)
pente
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) część dachu stanowiąca jedną płaszczyznę

połowa /pɔˈwɔva/ (n)
moitié
  jedna z dwóch równych części całości

położenie /ˌpɔwɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
lieu
  miejsce znajdowania się czegoś

położnica /pˌɔwɔʒɲˈitsa/ (n)
accouchée
  kobieta w okresie połogu

położnictwo /pˌɔwɔʒɲˈitstfɔ/ (n)
obstétrique
  (medycyna, medyczny) gałąź medycyny zajmująca się przebiegiem ciąży, porodu i połogu

położnik /pɔˈwɔʒʲɲik/ (n)
accoucheur
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się zdrowiem kobiety w okresie ciąży, porodu i połogu

południe /pɔˈwudʲɲɛ/ (n)
sud, midi
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez lewą rękę przy patrzeniu na zachód;
midi
  chwila, kiedy Słońce jest najwyżej nad horyzontem w ciągu dnia; godzina dwunasta;

południk /pɔˈwudʲɲik/ (n)
méridien
  (geografia, geograficzny) umowna linia na powierzchni Ziemi łącząca bieguny;

południowiec /pˌɔwudɲʲˈɔvʲɛts/ (n)
sudiste
  osoba z południa, z krajów na południu

południowo-wschodni /ˌpɔwudʲɲɔvɔ‿ˈfsxɔdʲɲi/ (adj)
sud-est
  będący na południowym wschodzie

południowo-zachodni /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔ zaˈxɔdʲɲi/ (adj)
sud-ouest
  będący na południowym zachodzie

południowoafrykański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
sud-africain
  odnoszący się do Republiki Południowej Afryki

południowoeuropejski /pˌɔwudɲʲˌɔvɔˌɛwrɔpˈɛjski/ (adj)
sud-européen, européen du Sud
  odnoszący się do Europy Południowej, związany z Europą Południową

południowokoreański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
sud-coréen
  odnoszący się do Korei Południowej, państwa na Półwyspie Koreańskim

południowowietnamski /pˌɔwudɲʲˌɔvɔvʲɛtnˈamski/ (adj)
sud-vietnamien
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Wietnamem Południowym, dotyczący Wietnamu Południowego ((oficjalnie) Republika Wietnamu)

południowy /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (adj)
austral, méridional
  (geografia, geograficzny) mający miejsce na południu, dotyczący południa (kierunek)

południowy wschód /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈfsxut/ (n)
sud-est
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a wschodnim

południowy zachód /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈzaxut/ (n)
sud-ouest
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a zachodnim

połykać /pɔwˈɨkatɕ/ (v)
avaler, engloutir
  przesuwać pokarm do żołądka w sposób fizjologiczny

połyskiwać /pˌɔwɨskˈivatɕ/ (v)
briller, miroiter
  wyróżniać się połyskiem z otoczenia

połóg /ˈpɔwuk/ (n)
période postnatal
  (medycyna, medyczny) okres po porodzie;

pończocha /pɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔxa/ (n)
bas
  obcisła, elastyczna część garderoby, okrywająca nogę;

pościel /ˈpɔɕʨ̑ɛl/ (n)
literie
  wyposażenie łóżka rozkładane do spania – poduszki, prześcieradło, przykrycie

pościg /pˈɔɕtɕik/ (n)
poursuivants
  grupa osób biorąca udział w gonitwie
poursuite
  ściganie kogo lub czego
  (przenośnie, przenośnia) przesadne staranie się, by coś zdobyć

pościć /ˈpɔɕʨ̑iʨ̑/ (v)
jeûner
  przestrzegać postu nakazanego przez religię

pośladek /pɔˈɕladɛk/ (n)
fesse, derrière, postérieur
  (anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch umięśnionych obszarów z tyłu ciała między kręgosłupem a udami;

poślizg /pˈɔɕlisk/ (n)
retard
  (potocznie, potoczny) trwanie w wykonywaniu czego ponad zaplanowany czas
dérapage
  ruch posuwisty po śliskiej powierzchni

poślubić /pɔˈɕlubʲiʨ̑/ (v)
épouser
  wziąć z kimś ślub, ożenić się lub wyjść za mąż

pośmiertny /pɔɕmʲˈɛrtnɨ/ (adj)
posthume
  zrobiony po czyjejś śmierci; zachodzący po śmierci

pośmiewisko /pˌɔɕmʲɛvˈiskɔ/ (n)
dédain
  drwiny i szyderstwa z kogoś
objet de risée, tête de Turc
  obiekt kpin i szyderstw

pośpiech /ˈpɔɕpʲjɛx/ (n)
hâte, précipitation
  spieszenie się, robienie czegoś szybko

pośrednictwo /pˌɔɕrɛdɲˈitstfɔ/ (n)
entremise, intermédiaire
  działalność strony trzeciej, która ma na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakiejś sprawy dotyczącej obu stron

pośrednik /pɔɕrˈɛdɲik/ (n)
intermédiaire, médiateur
  osoba pośrednicząca, załatwiająca sprawy między jakimiś osobami

pośrednio /pɔɕrˈɛdɲʲɔ/ (adv)
indirectement
  w sposób pośredni

poświęcać /pɔˈɕfʲjɛ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
consacrer
  oddawać czemuś uwagę, kierować uwagę na coś, wyrażać zainteresowanie
  (książkowy) oddawać coś w ofierze; wyrzekać się czegoś dla czyjegoś dobra
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dokonywać poświęcenia; pokropić coś wodą święconą
  rezygnować z czegoś dla czyjegoś dobra, dla jakiejś sprawy, dla kogoś
  zajmować się czymś, zwłaszcza zawodowo, oddawać swój czas jakiemuś celowi

pożar /ˈpɔʒar/ (n)
incendie, feu
  niekontrolowane rozprzestrzenianie się ognia;

pożyczać /pɔˈʒɨʧ̑aʨ̑/ (v)
emprunter
  brać coś od kogoś na pewien czas za jego zgodą
prêter
  dawać coś komuś na pewien czas

pożyczka /pɔˈʒɨʧ̑ka/ (n)
prêt
  danie komuś albo wzięcie od kogoś na pewien czas pieniędzy lub innych dóbr pod warunkiem ich zwrotu w określonym terminie; (także, też) to, co zostało pożyczone;

pożyteczny idiota /ˌpɔʒɨˈtɛʧ̑nɨ iˈdʲjɔta/ (n)
idiot utile
  ktoś nieświadomie manipulowany, przyczyniający się do sprawy;

pożytek /pɔˈʒɨtɛk/ (n)
bénéfice
  korzyść

pożywny /pɔˈʒɨvnɨ/ (adj)
nourrissant, nutritif
  posilny, wzmacniający, sycący

pożądanie /ˌpɔʒɔ̃nˈdãɲɛ/ (n)
désir
  pociąg fizyczny; pragnienie obcowania seksualnego z kimś

pożądać /pɔˈʒɔ̃ndaʨ̑/ (v)
désirer
  bardzo silnie czegoś pragnąć, chcieć
  czuć silny pociąg fizyczny do kogoś; czuć pożądanie

prababcia /praˈbapʲʨ̑a/ (n)
arrière-grand-mère
  matka dziadka lub babci

prababka /praˈbapka/ (n)
arrière-grand-mère
  matka dziadka lub babki

praca /ˈpraʦ̑a/ (n)
ouvrage, travail
  artykuł, tekst lub dzieło plastyczne
travail, tâche, besogne, labeur
  wykonywanie jakiejś czynności, służącej uzyskaniu dóbr;
  miejsce pracy (1.1); funkcja pełniona w takim miejscu

praca domowa /ˈpraʦ̑a dɔ̃ˈmɔva/ (n)
devoirs, devoir à la maison
  (szkolnictwo, szkolny) praca zadana uczniom w szkole do zrobienia w domu

pracodawca /ˌpraʦ̑ɔˈdafʦ̑a/ (n)
employeur
  osoba lub przedsiębiorstwo zatrudniające pracowników;

pracować /praˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
travailler
  wykonywać jakąś pracę; być zatrudnionym

pracowicie /ˌpraʦ̑ɔˈvʲiʨ̑ɛ/ (adv)
assidûment
  zająć się czymś, przykładając się do tego

pracowity /ˌpraʦ̑ɔˈvʲitɨ/ (adj)
laborieux, travailleur
  taki, który jest skłonny do długiej pracy; taki, który umie/lubi dużo pracować; charakteryzujący się pracowitością

pracownik /praˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
travailleur
  osoba, która została zatrudniona za wynagrodzenie – przez instytucję, firmę lub inną osobę;

pradziadek /praˈʥ̑adɛk/ (n)
arrière-grand-père
  ojciec dziadka lub babci

pragmatycznie /ˌpraɡmaˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
pragmatiquement
  w sposób pragmatyczny

pragmatyk /praɡˈmatɨk/ (n)
pragmatiste
  człowiek odznaczający się praktycznym sposobem myślenia i działania

pragnienie /praˈɟɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
soif
  (fizjologia, fizjologiczny) jedna z najbardziej podstawowych potrzeb biologicznych człowieka i zwierząt przejawiająca się w popędzie ku pobraniu odpowiedniej ilości wody do organizmu;
désir
  chęć realizacji, zrobienia czegoś; dążenie do czegoś; życzenie, ambicja

praindoeuropejski /ˌpra<sup>j</sup>ĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
indo-européen commun, indo-européen
  (językoznawstwo, językoznawczy) indoeuropejski pierwotny, odnoszący się do pierwotnego okresu wspólnoty indoeuropejskiej

prairial /prˈɛrjal/ (n)
prairial
  nazwa dziewiątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

prajęzyk /prajˈɛ̃zɨk/ (n)
protolangue
  język, z którego wywodzą się inne języki;

prakseologia /ˌpraksɛɔˈlɔɟja/ (n)
praxéologie
  nauka dotycząca norm i reguł sprawnego i efektywnego działania;

praktyka /ˈpraktɨka/ (n)
pratique
  świadoma i celowa działalność ludzka

praktykant /praktˈɨkant/ (n)
stagiaire, apprenti
  ktoś, kto odbywa praktykę zawodową

praktykować /prˌaktɨkˈɔvatɕ/ (v)
pratiquer
  stosować coś w praktyce

pralka /ˈpralka/ (n)
lave-linge, machine à laver
  (technologia, technika, techniczny) mechaniczne urządzenie piorące tkaniny;

pralnia /ˈpralʲɲa/ (n)
buanderie, laverie
  miejsce, w którym pierze się odzież

prasa /ˈprasa/ (n)
presse, pressoir
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie wywierające nacisk np. do spłaszczenia substancji;
presse
  ogół czasopism

praski /ˈprasʲci/ (adj)
pragois
  związany z Pragą, dotyczący Pragi (stolicy Czech)

prateński /pratˈɛɲski/ (adj)
pratésien
  związany z Prato, dotyczący Prato

prawa człowieka /ˈprava ʧ̑wɔˈvʲjɛka/ (n)
droits de l'homme
  niezbywalne, nienaruszalne, naturalne i niepodzielne prawa przysługujące każdemu człowiekowi wynikające z jego godności;

prawa kobiet /prˈava kˈɔbjɛt/ (n)
droits des femmes
  uprawnienia i wolności należące do kobiet i dziewcząt w danych społeczeństwach;

prawa zwierząt /ˈprava ˈzvʲjɛʒɔ̃nt/ (n)
droits des animaux
  idea, zgodnie z którą zwierzęta mają fundamentalne interesy, które powinny być uszanowane tak samo, jak w przypadku podstawowych, analogicznych interesów ludzi;

prawda /ˈpravda/ (n)
vérité
  treść zgodna z rzeczywistością;

prawdomówny /ˌpravdɔ̃ˈmuvnɨ/ (adj)
vérace, véridique
  taki, który mówi prawdę

prawdopodobieństwo /ˌpravdɔpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
probabilité
  (matematyka, matematyczny) ogólne określenie pojęć matematycznych, służących do określenia takiej szansy (1.1);
  szansa, że coś się wydarzy

prawdopodobnie /ˌpravdɔpɔˈdɔbʲɲɛ/ (adv)
probablement
  przypuszczalnie, być może

prawdopodobny /ˌpravdɔpɔˈdɔbnɨ/ (adj)
probable, vraisemblable, possible
  przypuszczalnie prawdziwy; taki, o którym można sądzić, że jest prawdziwy

prawdziwie /pravʲˈʥ̑ivʲjɛ/ (adv)
vraiment, réellement, véritablement
  w sposób prawdziwy

prawdziwy /pravʲˈʥ̑ivɨ/ (adj)
naturel
  naturalny
vrai, réel
  rzeczywisty
vrai, typique
  typowy dla naszych wyobrażeń
authentique, véritable
  zgodny z prawdą

prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie /pravʲˈʥ̑ivɨx pʃɨˈjäʨ̑uw pɔˈznajɛ‿ɕɛ ˈv‿bʲjɛ̇ʥ̑ɛ/ (proverb)
dans le besoin on reconnaît ses amis
  szczery przyjaciel nie opuszcza kogoś, gdy ten ma kłopoty; w nieszczęściu, niepowodzeniu okazuje się, kto jest prawdziwym przyjacielem

prawica /praˈvʲiʦ̑a/ (n)
droite
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siła polityczna o programie, odwołującym się do tradycji, autorytetów, religii i istniejącej hierarchii społecznej
  (książkowy) prawa dłoń, prawa ręka

prawidło /praˈvʲidwɔ/ (n)
précepte
  (przestarzałe, przestarzały) zasada, przepis, norma zapewniająca prawidłowość czegoś
embauchoir
  (rzemiosło, rzemieślniczy) przyrząd służący do utrzymywania pierwotnego kształtu przedmiotów, np. butów, kapeluszy itp.

prawidłowo /ˌpravʲidˈwɔvɔ/ (adv)
correctement, justement
  w sposób prawidłowy

prawidłowość /prˌavidwˈɔvɔɕtɕ/ (n)
régularité
  regularne występowanie jakichś zjawisk zgodnie z określoną regułą

prawidłowy /ˌpravʲidˈwɔvɨ/ (adj)
correct
  bezbłędny, poprawny (zgodny z prawdą)
  zgodny z przyjętymi prawidłami lub założeniami

prawie /ˈpravʲjɛ/ (particle)
presque, à peu près
  …informująca o niecałkowitym osiągnięciu danego stanu

prawnie /ˈpravʲɲɛ/ (adv)
légalement
  w myśl przepisów prawa, zgodnie z prawem

prawo /ˈpravɔ/ (n)
droit
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przepis, norma prawna
droit, permis
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przywilej, zezwolenie na coś;
droit, loi
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów, zezwoleń, obowiązków, przywilejów oraz kar związanych z ich nieprzestrzeganiem;

prawo jazdy /ˈpravɔ ˈjazdɨ/ (n)
permis de conduire
  (motoryzacja) dokument potwierdzający umiejętności jego posiadacza do prowadzenia pojazdów mechanicznych, wydawany przez odpowiednie organy państwowe;

prawo karne /ˈpravɔ ˈkarnɛ/ (n)
droit pénal
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół norm prawnych zawierających zakazy i nakazy, których naruszenie jest karalne;

prawo międzynarodowe /ˈpravɔ ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɛ/ (n)
droit international
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór norm regulujących stosunki pomiędzy państwami, a także z innymi uczestnikami stosunków międzynarodowych;

prawo pierwszej nocy /ˈpravɔ ˈpʲjɛrfʃɛj ˈnɔʦ̑ɨ/ (n)
droit de cuissage
  w feudalnej Europie i u niektórych ludów pierwotnych: prawo spędzenia z żoną wasala lub poddanego jej nocy poślubnej

prawo publiczne /ˈpravɔ puˈblʲiʧ̑nɛ/ (n)
droit public
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) gałąź prawa zawierająca normy prawne, których zadaniem jest ochrona interesu publicznego;

prawo ziemi /ˈpravɔ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
droit du sol
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo mówiące o nabywaniu obywatelstwa (lub innych praw) przez osobę, która urodziła się na danym terenie (na terenie obowiązywania prawa)

prawo zwyczajowe /ˈpravɔ ˌzvɨʧ̑aˈjɔvɛ/ (n)
coutume
  (socjologia, socjologiczny) zbiór stosowanych norm prawnych ukształtowanych w toku historii i uważanych przez jakąś społeczność lub grupę za obowiązujące;

prawomocnie /prˌavɔmˈɔtsɲʲɛ/ (adv)
souverainement
  mając moc prawną, obowiązując

prawomocny /prˌavɔmˈɔtsnɨ/ (adj)
valable
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) posiadający moc prawną

praworęczny /ˌpravɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
droitier
  posługujący się głównie prawą ręką

praworęczny /ˌpravɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (n)
droitier
  osoba praworęczna (1.1)

prawosławie /ˌpravɔˈswavʲjɛ/ (n)
orthodoxie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ortodoksyjne wyznanie chrześcijańskie, które powstało w wyniku podziału chrześcijaństwa w 1054 roku (schizmy wielkiej);

prawosławny /ˌpravɔˈswavnɨ/ (adj)
orthodoxe
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odnoszący się do prawosławia, należący do prawosławia

prawosławny /ˌpravɔˈswavnɨ/ (n)
orthodoxe
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca prawosławia

prawoznawczy /ˌpravɔˈznafʧ̑ɨ/ (adj)
jurisprudentiel
  związany z prawoznawstwem lub prawoznawcą

prawoznawstwo /prˌavɔznˈafstfɔ/ (n)
jurisprudence
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ogół wiedzy o prawie

prawość /ˈpravɔɕʨ̑/ (n)
rectitude, loyauté, probité
  cecha tego, kto jest prawy

prawy /ˈpravɨ/ (adj)
droit, droite
  znajdujący się po przeciwnej stronie ciała człowieka w stosunku do tej, gdzie jest serce

prawybory /prˌavɨbˈɔrɨ/ (n)
élection primaire
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wstępne wybory, które odbywają się na niewielkim obszarze kraju i są organizowane w ramach kampanii wyborczej jako rodzaj sondażu

praxis /ˈpraksʲis/ (n)
praxis
  (filozofia, filozoficzny) rzeczywiste działanie i faktyczny stan rzeczy w opozycji do postulatów i teorii

prazeodym /ˌprazɛˈɔdɨ̃m/ (n)
praséodyme
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pr i liczbie atomowej 59;

prażanka /praˈʒãnka/ (n)
Pragoise
  mieszkanka Pragi

prażyć /ˈpraʒɨʨ̑/ (v)
griller, rôtir
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać żywność działaniu wysokiej temperatury bez użycia tłuszczu

prebenda /prɛˈbɛ̃nda/ (n)
bénéfice
  (przestarzałe, przestarzały) (kościelny) część dochodów, które duchowni otrzymują jako wynagrodzenie za pełnione obowiązki;

precyzować /prˌɛtsɨzˈɔvatɕ/ (v)
préciser
  określać dokładnie, z precyzją
se préciser
  stawać się dokładnie określonym

precyzyjnie /ˌprɛʦ̑ɨˈzɨjɲɛ/ (adv)
précisément
  w sposób precyzyjny, dokładny

precyzyjny /ˌprɛʦ̑ɨˈzɨjnɨ/ (adj)
précis
  charakteryzujący się precyzją, dokładnością; taki, który dba o szczegóły

precz /prɛʧ̑/ (interjection)
à bas
  gwałtowne wyrażenie niechęci, sprzeciwu, tego że ma się czegoś dość

predylekcja /ˌprɛdɨˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
prédilection
  (książkowy) skłonność do kogoś lub czegoś

preeklampsja /prˌɛɛklˈampsja/ (n)
pré-éclampsie
  (medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych o nieznanej etiologii, występujący u kobiet ciężarnych po dwudziestym tygodniu ciąży lub podczas połogu, mogący doprowadzić do zgonu

prefekt /ˈprɛfɛkt/ (n)
préfet
  (historia, historyczny, historycznie) wysoki urzędnik (m.in. naczelnik prowincji, policji miejskiej) w starożytnym Rzymie;
  (administracja) urzędnik administracyjny w m.in. Francji, lub Księstwie Warszawskim;
  kardynał stojący na czele kongregacji
  przełożony w seminariach duchownych
  uczący religii w szkole

prefektura /ˌprɛfɛkˈtura/ (n)
préfecture
  godność prefekta
  teren działania prefekta
  urząd prefekta

preferować /ˌprɛfɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
préférer
  dawać komuś/czemuś pierwszeństwo, preferencje

prefiks /ˈprɛfʲiks/ (n)
préfixe
  (językoznawstwo, językoznawczy) afiks występujący przed rdzeniem, przedrostek;

prehistoria /ˌprɛxʲiˈstɔrʲja/ (n)
préhistoire
  okres dziejów od pojawienia się człowieka do powstania pisma;

prehistoryczny /prˌɛçistɔrˈɨtʃnɨ/ (adj)
préhistorique, protohistorique
  związany z prehistorią

prekariat /prɛˈkarʲjat/ (n)
précariat
  (ekonomia, ekonomiczny) (socjologia, socjologiczny) określenie tzw. nowej klasy społecznej, powstałej w wyniku kryzysu ekonomicznego – ludzie bez perspektyw życiowych: seryjni stażyści, pracownicy tymczasowi, młodzi bezrobotni lub pracujący poniżej swojego wykształcenia;

prekognicja /ˌprɛkɔɟˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
précognition
  zjawisko paranormalne mające polegać na umiejętności przewidywania zdarzeń, które dopiero będą miały miejsce w przyszłości;

prekolumbijski /ˌprɛkɔlũmˈbʲijsʲci/ (adj)
précolombien
  odnoszący się do czasów przed odkryciem Ameryki przez Krzysztofa Kolumba

prekursor /prɛˈkursɔr/ (n)
précurseur
  osoba, która w danej dziedzinie wyprzedza innych, zwiastuje jakiś nowy kierunek, okres itp.

premedytacja /ˌprɛ̃mɛdɨˈtaʦ̑ʲja/ (n)
préméditation
  dokładne obmyślenie planu przestępstwa
  obmyślenie planu działania

premier /ˈprɛ̃mʲjɛr/ (n)
premier ministre
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) szef, kierownik rządu;

prenatalny /prˌɛnatˈalnɨ/ (adj)
prénatal, anténatal
  (medycyna, medyczny) związany z życiem płodowym, dotyczący życia płodowego

prenumerata /ˌprɛ̃nũmɛˈrata/ (n)
abonnement
  przedpłata za czasopismo na określony czas, gwarantująca, że dana osoba będzie otrzymywać przez ten czas określoną liczbę numerów tego czasopisma; ten czas

prenumerator /ˌprɛ̃nũmɛˈratɔr/ (n)
abonné
  osoba, która wykupiła prenumeratę

prerafaelityzm /prˌɛrafˌaɛlˈitɨzm/ (n)
préraphaélitisme
  (historia, historyczny, historycznie) (sztuka) kierunek w sztuce angielskiej w połowie XIX wieku, który nawiązywał do sztuki wczesnego włoskiego odrodzenia

prerafaelizm /prˌɛrafaˈɛlizm/ (n)
préraphaélisme
  (zobacz) prerafaelityzm

preria /prˈɛrja/ (n)
prairie
  (geografia, geograficzny) równinne stepy w centralnej części Ameryki Północnej;

preriowy /prɛrjˈɔvɨ/ (adj)
prairial
  (geografia, geograficzny) (biologia, biologiczny) związany z prerią, dotyczący prerii; rosnący lub bytujący na prerii

preskryptywizm /prˌɛskrɨptˈɨvizm/ (n)
normativisme, prescriptivisme
  (językoznawstwo, językoznawczy) dążność do nakreślania norm lub zaleceń językowych z zamiarem wywarcia wpływu na użytkowników języka, aby trzymali się proponowanych środków;

prestiż /ˈprɛstʲiʃ/ (n)
prestige
  znaczenie, poważanie, jakim ktoś lub coś cieszy się w swoim otoczeniu

pretekst /ˈprɛtɛkst/ (n)
prétexte
  powód, który ukrywa rzeczywistą przyczynę

pretensjonalność /ˌprɛtɛ̃w̃sʲjɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑/ (n)
chichi
  brak naturalności, sztuczność; krygowanie się, mizdrzenie się

pretor /ˈprɛtɔr/ (n)
préteur
  (starożytność) jeden z ważniejszych urzędników w starożytnym Rzymie;

pretorianin /prˌɛtɔrjˈaɲin/ (n)
prétorien
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) członek gwardii pretoriańskiej - elitarnej formacji zbrojnej w starożytnym Rzymie i straży osobistej cesarzy;

prewencyjny /ˌprɛvɛ̃nˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
préventif
  służący zapobieganiu, prewencji

prezbiter /prɛzbʲˈitɛr/ (n)
presbytre
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny drugiego stopnia święceń w chrześcijaństwie;

prezbiterium /ˌprɛzbʲiˈtɛrʲjũm/ (n)
chancel
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przestrzeń kościoła przeznaczona dla duchowieństwa i służby liturgicznej;

prezent /ˈprɛzɛ̃nt/ (n)
cadeau
  rzecz wręczona komuś z jakiejś okazji lub bez okazji, jako wyraz sympatii

prezentacja /ˌprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
présentation
  wystawienie czegoś na pewnym forum

prezentować /ˌprɛzɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
présenter
  pokazywać coś

prezerwatywa /ˌprɛzɛrvaˈtɨva/ (n)
préservatif
  (seksuologia, seksuologiczny) mechaniczny środek antykoncepcyjny stosowany głównie przez mężczyzn, wykonany z lateksu;

prezes /ˈprɛzɛs/ (n)
président
  osoba przewodząca jakiejś instytucji, organizacji lub jakiemuś stowarzyszeniu

prezydencki /prˌɛzɨdˈɛntski/ (adj)
présidentiel
  dotyczący prezydenta lub prezydentury

prezydent /ˈprɛzɨdɛ̃nt/ (n)
président, présidente
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głowa państwa, najważniejsza osoba w kraju w niektórych ustrojach;

prezydentura /ˌprɛzɨdɛ̃nˈtura/ (n)
présidence
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) bycie prezydentem
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres, gdy ktoś jest prezydentem

prima aprilis /ˈprʲĩma ːˈprʲilʲis/ (interjection)
poisson d'avril
  okrzyk, który należy wydać po udanym żarcie primaaprilisowym

prima aprilis /ˈprʲĩma ːˈprʲilʲis/ (n)
poisson d'avril
  dzień żartów obchodzony pierwszego kwietnia w wielu krajach, w tym w Polsce;

primadonna /prˌimadˈɔnna/ (n)
prima donna, première chanteuse
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pierwsza, najlepsza śpiewaczka operowa

primogenitura /ˌprʲĩmɔɡɛ̃ɲiˈtura/ (n)
primogéniture
  dziedziczenie przez najstarszego w rodzie;

priorytet /prʲjɔˈrɨtɛt/ (n)
priorité
  pierwszeństwo przysługujące czemuś

pro forma /ˈprɔ ˈfɔrma/ (idiom)
pro forma
  dla pozoru

proamerykański /ˌprɔãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
proaméricain
  sprzyjający Stanom Zjednoczonym lub Amerykanom, popierający Stany Zjednoczone i wszystko, co amerykańskie

probabilistyczny /ˌprɔbabʲilʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
probabiliste
  (matematyka, matematyczny) związany z probabilistyką
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) związany z probabilizmem

probierstwo /prɔˈbʲjɛrstfɔ/ (n)
essai
  sztuka mająca na celu dochodzenie wartości rud, metalów i innych produktów hutniczych

probiotyk /prɔˈbʲjɔtɨk/ (n)
probiotique
  podawane doustnie wyselekcjonowane kultury bakteryjne lub drożdży, najczęściej pałeczki kwasu mlekowego, których zadaniem jest korzystne dla zdrowia działanie w przewodzie pokarmowym, poprzez immunomodulację oraz zachowywanie prawidłowej flory fizjologicznej

problem /ˈprɔblɛ̃m/ (n)
problème
  coś co jest trudne do rozwiązania lub zrozumienia

problematyczny /ˌprɔblɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
problématique
  budzący zastrzeżenia lub niepewny

problematyka /prˌɔblɛmˈatɨkˌa/ (n)
problématique
  ogół problemów związanych z jakąś dziedziną

problemista /prˌɔblɛmˈista/ (n)
problémiste
  (szachy, pojęcie szachowe) szachista, który układa zadania szachowe

proboszcz /ˈprɔbɔʃʧ̑/ (n)
curé
  (kościelny) ksiądz zarządzający parafią;

proca /ˈprɔʦ̑a/ (n)
lance-pierre(s)
  broń, z której po zamachnięciu się można wystrzeliwać kamienie lub inne pociski;

procent /ˈprɔʦ̑ɛ̃nt/ (numeralFraction)
pourcent, pour cent
  (matematyka, matematyczny) setna część całości;

proces /ˈprɔʦ̑ɛs/ (n)
procès
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie w sądzie
processus
  uporządkowany ciąg zdarzeń zachodzących po sobie
  (informatyka, informatyczny) każdy egzemplarz wykonywanego programu

procesor /prɔˈʦ̑ɛsɔr/ (n)
processeur
  (informatyka, informatyczny) urządzenie cyfrowe potrafiące pobierać, interpretować i wykonywać ciąg rozkazów;

proch strzelniczy /ˈprɔx sṭʃɛlʲˈɲiʧ̑ɨ/ (n)
poudre noire, poudre à canon
  materiał wybuchowy, służący głównie jako ładunek miotający w broni palnej;

prochowiec /prɔˈxɔvʲjɛʦ̑/ (n)
cache-poussière
  (potocznie, potoczny) cienki płaszcz

producent /prɔˈduʦ̑ɛ̃nt/ (n)
producteur
  (biologia, biologiczny) organizm wytwarzający związki pokarmowe z prostych substancji nieorganicznych
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) przedsiębiorca filmowy będący głównym inwestorem produkcji filmowej
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba odpowiedzialna za całokształt nagrania muzycznego bądź spektaklu
  osoba lub firma zajmująca się produkcją, wytwarzaniem, wyrobem towarów skierowanych do sprzedaży

produkcja /prɔˈdukʦ̑ʲja/ (n)
production
  uporządkowana działalność prowadząca do wytwarzania określonych rzeczy, produktów

produkcyjny /prˌɔduktsˈɨjnɨ/ (adj)
productif
  związany z produkcją, dotyczący produkcji

produkt /ˈprɔdukt/ (n)
produit
  rezultat procesu produkcji lub ogólniej działalności przedsiębiorstwa

profesjonalista /prˌɔfɛsjˌɔnalˈista/ (n)
professionnel
  osoba mająca bardzo duże umiejętności w danej dziedzinie

profesor /prɔˈfɛsɔr/ (n)
prof, professeur
  (edukacja, edukacyjny) osoba, której nadano tytuł profesora (1.1)
professeur, professeure
  (edukacja, edukacyjny) tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym;

profil /ˈprɔfʲil/ (n)
profil
  twarz widziana z boku; także: jej wizerunek;

profilaktyczny /prˌɔfilaktˈɨtʃnɨ/ (adj)
prophylactique
  (medycyna, medyczny) dotyczący profilaktyki i zapobiegania chorobom

profilaktyka /ˌprɔfʲiˈlaktɨka/ (n)
prophylaxie, défense
  środki i działania w celu zapobiegania niepożądanym zdarzeniom, szkodom; likwidacja przyczyn złych zjawisk

profilaktyka przedekspozycyjna /prˌɔfilˈaktɨkˌa pʃˌɛdɛkspˌɔzɨtsˈɨjna/ (n)
prophylaxie préexposition
  (medycyna, medyczny) lek, kuracja stosowana profilaktycznie przed ekspozycją, narażeniem na czynnik chorobotwórczy wywołujący AIDS

profit /ˈprɔfʲit/ (n)
profit
  (finanse, finansowy) zysk

progenitura /ˌprɔɡɛ̃ɲiˈtura/ (n)
progéniture
  (przestarzałe, przestarzały) (dziś zwykle (żartobliwie)) potomstwo, dzieci

prognatyzm /prɔˈɡnatɨsm̥/ (n)
prognathisme
  (antropologia, antropologiczny) (medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) silne wysunięcie do przodu szczęki (lub szczęk), cecha gatunkowa lub nieprawidłowość anatomiczna

prognoza pogody /prɔɡnˈɔza pɔɡˈɔdɨ/ (n)
prévision météorologique, prévision du temps
  przewidywanie zjawisk meteorologicznych na określonym obszarze w określonym czasie

programista /ˌprɔɡrãˈmʲista/ (n)
programmeur
  (informatyka, informatyczny) osoba, zajmująca się pisaniem programów komputerowych;

programowanie /ˌprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
programmation
  (informatyka, informatyczny) tworzenie programów komputerowych;

programować /ˌprɔɡrãˈmɔvaʨ̑/ (v)
programmer
  (informatyka, informatyczny) tworzyć programy komputerowe

projekcja /prɔˈjɛkʦ̑ʲja/ (n)
projection
  (psychologia, psychologiczny) narcystyczny mechanizm obronny polegający na przypisywaniu innym własnych poglądów, zachowań lub cech, najczęściej negatywnych; rzutowanie własnych cech i przypisywanie swoich motywacji drugiej osobie;

projekt /ˈprɔjɛkt/ (n)
projet
  szkic, makieta, dokumentacja przedstawiający pomysł na wykonanie czegoś
  (zarządzanie) zorganizowany ciąg działań, ograniczony w czasie, zmierzający do osiągnięcia założonego celu

projektor /prɔjˈɛktɔr/ (n)
projecteur
  (technologia, technika, techniczny) aparat do rzutowania obrazów na ekran;

prokariont /prɔkˈarjɔnt/ (n)
procaryote
  (biologia, biologiczny) (systematyka) organizm należący do królestwa prokariontów
  (biologia, biologiczny) mikroorganizm, najczęściej jednokomórkowy, którego komórka nie zawiera jądra komórkowego oraz organelli komórkowych

prokrastynacja /prˌɔkrastɨnˈatsja/ (n)
procrastination
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwa tendencja do nieustannego odkładania pewnych czynności na później;

prokreacja /prˌɔkrɛˈatsja/ (n)
procréation
  (biologia, biologiczny) płodzenie i rodzenie potomstwa

prokurator /ˌprɔkuˈratɔr/ (n)
procureur
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) funkcjonariusz czuwający nad ściganiem przestępstw i oskarżający przed sądem;

proletariusz /ˌprɔ.lɛ.ˈtar.ʲjuʃ/ (n)
prolétaire
  (historia, historyczny, historycznie) pierwotnie członek grupy społecznej w Republice Rzymskiej, utożsamiany z ostatnią na zgromadzeniu ludowym, najbiedniejszą klasą majątkową obywateli;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek proletariatu, klasy społecznej składającej się z robotników najemnych, zwłaszcza tych zatrudnionych w przemyśle; najuboższej warstwy społeczeństwa;

proliferacja /ˌprɔlʲifɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
prolifération
  rozrost, szerzenie się

prolog /ˈprɔlɔk/ (n)
prologue
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) początkowy człon utworu wprowadzający informacje o okolicznościach poprzedzających właściwą akcję;

prom /prɔ̃m/ (n)
ferry, bac
  statek przewożący pasażerów, samochody i towary i kursujący wahadłowo;

promenada /ˌprɔ̃mɛ̃ˈnada/ (n)
promenade
  ulica, aleja spacerowa

promet /ˈprɔ̃mɛt/ (n)
prométhium, prométhéum
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pm i liczbie atomowej 61;

promienica /prˌɔmjɛɲˈitsa/ (n)
actinomycose
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba zakaźna ludzi i zwierząt;

promienie zmierzchu /prɔmjˈɛɲʲɛ zmʲˈɛʃxu/ (n)
rayons anticrépusculaires
  (meteorologia, meteorologiczny) świetlne zjawisko atmosferyczne polegające na pojawieniu się promienistych pasów światła na chmurach tuż po zachodzie słońca, które zbiegają się po przeciwnej stronie horyzontu

promieniotwórczy /prˌɔmjɛɲʲɔtfˈurtʃɨ/ (adj)
radioactif
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) związany z promieniotwórczością, mający cechy promieniotwórczości

promieniować /prˌɔmjɛɲʲˈɔvatɕ/ (v)
diffuser
  (fizyka, fizyczny) wytwarzać i wysyłać strumień cząstek lub fal; emitować energię
irradier, rayonner
  (medycyna, medyczny) rozchodzić się z chorego miejsca do przyległej okolicy
rayonner
  okazywać w sposób wyraźnie zauważalny dobre emocje
irradier
  wywierać wpływ na środowisko

promienny /prɔmjˈɛnnɨ/ (adj)
radieux
  dotyczący emisji energii, promieniowania

promień /ˈprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
rayon
  (matematyka, matematyczny) odcinek łączący środek koła, okręgu, sfery lub kuli z dowolnym punktem położonym na jej brzegu, długość tego odcinka;
  wiązka światła wychodząca ze źródła światła;
  (fizyka, fizyczny) strumień cząstek emitowanych przez ciała

promować /prɔ̃ˈmɔvaʨ̑/ (v)
promouvoir
  działać w celu podniesienia popularności czegoś

propaganda /ˌprɔpaˈɡãnda/ (n)
propagande
  działanie mające na celu szerzenie, wyjaśnianie i rozpowszechnianie pewnych poglądów, idei, haseł w celu pozyskania zwolenników;

propan /ˈprɔpãn/ (n)
propane
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezwonny i bezbarwny gaz, jego mieszanina z butanem znana jest jako LPG;

propen /ˈprɔpɛ̃n/ (n)
propène
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z szeregu homologicznego alkenów, bezbarwny gaz;

proponować /ˌprɔpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
proposer
  zgłaszać, wysuwać, zachwalać propozycję (ofertę, pomysł, projekt)

proporcja /prɔˈpɔrʦ̑ʲja/ (n)
proportion
  wzajemny stosunek danych wielkości; stosunek części danej całości wobec siebie nawzajem

proporcjonalnie /prˌɔpɔrtsjɔnˈalɲʲɛ/ (adv)
proportionnellement
  w sposób proporcjonalny

proporcjonalny /prˌɔpɔrtsjɔnˈalnɨ/ (adj)
proportionnel
  mający lub wyrażający określony stosunek do jakiejś wielkości
bien proportionné
  o proporcjach zgodnych z kanonem piękna

propozycja /ˌprɔpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
proposition
  coś, co się komuś proponuje

propriocepcja /ˌprɔprʲjɔˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
proprioception
  (fizjologia, fizjologiczny) zmysł orientacji ułożenia części własnego ciała

propylen /prɔˈpɨlɛ̃n/ (n)
propylène
  (chemia, chemiczny) (zobacz) propen

propyn /ˈprɔpɨ̃n/ (n)
méthylacéthylène, propyne
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkinów, składnik gazu MAPP używanego w spawalnictwie;

proroctwo /prɔˈrɔʦ̑tfɔ/ (n)
prophétie
  przepowiednia przyszłości, najczęściej wygłaszana przez proroka

proroczo /prɔrˈɔtʃɔ/ (adv)
prophétiquement
  w sposób proroczy

proroczy /prɔˈrɔʧ̑ɨ/ (adj)
prophétique
  taki, który niesie w sobie proroctwo; jest proroctwem

prorok /ˈprɔrɔk/ (n)
prophète
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczny przywódca lub reformator religijny, któremu przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolności wizjonerskie;

prorokini /ˌprɔrɔˈcĩɲi/ (n)
prophétesse
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczna przywódczyni religijna, której przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolność przepowiadania przyszłości

prosić /ˈprɔɕiʨ̑/ (v)
demander, prier
  zwracać się uprzejmie do kogoś w celu uzyskania czegoś

prosię /ˈprɔɕɛ/ (n)
cochonnet
  (zoologia, zoologiczny) młoda świnia

proso /ˈprɔsɔ/ (n)
millet
  (botanika, botaniczny) Panicum miliaceum, roślina zbożowa;

prosta /ˈprɔsta/ (n)
droite
  (matematyka, matematyczny) nieposiadająca końców krzywa, która dla każdych dwóch swoich punktów zawiera w całości najkrótszą drogę pomiędzy nimi;

prostactwo /prɔstˈatstfɔ/ (n)
grossièreté, vulgarité, gaucherie, muflerie, rusticité
  zespół cech właściwych prostakowi lub prostackiem zachowaniu

prostaczek /prɔstˈatʃɛk/ (n)
sot
  (literacko) ktoś niewykształcony, ubogi

prostak /ˈprɔstak/ (n)
pignouf, plouc, rustaud, béotien
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba płci męskiej zachowująca się w sposób prymitywny, niekulturalny bądź chamski

prostata /prɔˈstata/ (n)
prostate
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł płciowy męski położony w miednicy mniejszej, wydzielający składniki nasienia

prostatektomia /prˌɔstatɛktˈɔmja/ (n)
prostatectomie
  (medycyna, medyczny) wycięcie gruczołu krokowego

prostoduszność /prˌɔstɔdˈuʃnɔɕtɕ/ (n)
simplicité
  cecha kogoś, kto odznacza się prostotą, szczerością i łatwowiernością

prostoduszny /prˌɔstɔdˈuʃnɨ/ (adj)
ingénu, naïf
  odznaczający się prostotą, szczerością i łatwowiernością; (także, też): świadczący o takich cechach

prostokąt /prɔˈstɔkɔ̃nt/ (n)
rectangle
  (geometria) czworokąt, który ma wszystkie wewnętrzne kąty proste;

prostokątny /ˌprɔstɔˈkɔ̃ntnɨ/ (adj)
rectangulaire
  mający kształt prostokąta

prostolinijny /prˌɔstɔliɲˈijnɨ/ (adj)
candide
  postępujący w sposób uczciwy, szczery i otwarty; (także, też): świadczący o takich cechach

prostopadle /prˌɔstɔpˈadlɛ/ (adv)
perpendiculairement
  tworząc z daną prostą lub płaszczyzną kąt prosty

prostopadłość /prˌɔstɔpˈadwɔɕtɕ/ (n)
perpendicularité
  cecha tego, co prostopadłe

prostopadły /ˌprɔstɔˈpadwɨ/ (adj)
perpendiculaire
  tworzący z daną prostą albo płaszczyzną kąt prosty

prostować /prɔstˈɔvatɕ/ (v)
redresser
  nadawać czemuś nierównemu kształt prosty
rectifier
  dokonywać korekty; usuwać pomyłki, wady
se redresser
  stawać się prostym

prostownica /prˌɔstɔvɲˈitsa/ (n)
fer à lisser
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) urządzenie do prostowania włosów

prosty jak drut /ˈprɔstɨ ˈjaɡ ˈdrut/ (adj)
simple comme bonjour
  bardzo łatwy, bardzo prosty; taki, który nie jest skomplikowany

prostytucja /ˌprɔstɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
prostitution
  proceder sprzedaży usług seksualnych;

prostytutka /ˌprɔstɨˈtutka/ (n)
prostituée
  (książkowy) kobieta sprzedająca własne usługi seksualne

proszek /ˈprɔʃɛk/ (n)
poudre
  substancja roztarta, rozkruszona, zmielona lub w inny sposób podzielona na wiele bardzo drobnych cząsteczek

proszek do pieczenia /prˈɔʃɛɡ dɔ pʲɛtʃˈɛɲʲa/ (n)
levure chimique
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) substancja spulchniająca do wypieków, której podstawowym składnikiem jest soda oczyszczona czyli wodorowęglan sodu;

proszę /ˈprɔʃɛ/
s'il vous plaît
  zwrot używany zamiast trybu rozkazującego

protagonista /ˌprɔtaɡɔ̃ˈɲista/ (n)
protagoniste
  (historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w starożytnej Grecji: pierwszy aktor, prowadzący dialog z chórem, a w późniejszym okresie także z innymi aktorami
  bojownik, przywódca, prowodyr w walce o jakąś sprawę
  najwybitniejszy aktor w zespole
  odtwórca głównej roli

protaktyn /prɔˈtaktɨ̃n/ (n)
protactinium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pa i liczbie atomowej 91;

protekcjonizm /ˌprɔtɛkˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
protectionnisme
  (ekonomia, ekonomiczny) polityka ochrony przemysłu i handlu krajowego przed konkurencją zagraniczną, głównie za pomocą ceł nakładanych na przywożone towary;

protest /ˈprɔtɛst/ (n)
protestation
  demonstracyjny sprzeciw wobec czegoś

protestancki /ˌprɔtɛˈstãnʦ̑ʲci/ (adj)
protestant
  związany z protestantami lub protestantyzmem

protestant /prɔˈtɛstãnt/ (n)
protestant
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek wyznający protestantyzm, członek któregoś z kościołów protestanckich

protestantyzm /ˌprɔtɛˈstãntɨsm̥/ (n)
protestantisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z głównych kierunków chrześcijaństwa, składający się z wierzeń powstałych głównie na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych w XVI wieku;

protestować /ˌprɔtɛˈstɔvaʨ̑/ (v)
protester
  wyrażać sprzeciw, pokazywać, że się z czymś nie zgadza

proto- /ˈprɔtɔ/
proto-
  pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający pierwszeństwo w czasie, kolejności, stanowisku itp. tego, o czym mówi drugi człon wyrazu

protokół /prɔˈtɔkuw/ (n)
protocole
  sprawozdanie na piśmie z posiedzenia, konferencji, sesji, rozprawy sądowej itp. zawierające streszczenie przebiegu, zapis wniosków i uchwał;

proton /ˈprɔtɔ̃n/ (n)
proton
  (fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków górnych i jednego dolnego;

proustyt /prɔˈustɨt/ (n)
proustite
  (mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady siarkosoli, arsenowa sól srebra;

prowadzić /prɔˈvaʥ̑iʨ̑/ (v)
conduire, guider
  być czyimś przewodnikiem, kierować kogoś do jakiegoś miejsca
présider
  kierować czymś, być inicjatorem, organizatorem czegoś; wykonywać coś
conduire
  kierować jakimś pojazdem (w domyśle: samochodem)
mener
  tworzyć skutek czegoś

prowansalski /ˌprɔvãw̃ˈsalsʲci/ (adj)
provençal
  związany z Prowansją, dotyczący Prowansji

prowansalski /ˌprɔvãw̃ˈsalsʲci/ (n)
provençal
  jeden z dialektów języka oksytańskiego używany w południowo-wschodniej Francji;

proweniencja /ˌprɔvɛ̃ˈɲɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
provenance
  (książkowy) pochodzenie kogoś lub czegoś

prowincja /prɔˈvʲĩnʦ̑ʲja/ (n)
province
  (administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kościelna jednostka administracyjna pod zarządem metropolity lub arcybiskupa;
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zakonna jednostka administracyjna pod jurysdykcją przełożonego prowincjalengo;
  obszar kraju oddalony od stolicy i większych miast

prowitamina /ˌprɔvʲitãˈmʲĩna/ (n)
provitamine
  (biochemia, biochemiczny) związek chemiczny, który przekształca się w organizmie w witaminę w wyniku reakcji chemicznych;

prowizoryczny /ˌprɔvʲizɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
provisoire, temporaire
  (książkowy) niemający stałego charakteru; mający trwać tylko pewien czas

prowokacja /ˌprɔvɔˈkaʦ̑ʲja/ (n)
provocation
  podstępne czyny, których celem jest nakłonienie kogoś do określonego działania
  podstępny czyn tajnych agentów, podszywających się pod członków jakiejś organizacji w celu wyrządzenia jej szkody

prowokacyjny /ˌprɔvɔkaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
provocant
  zaczepny, mający charakter prowokacji

prowokator /ˌprɔvɔˈkatɔr/ (n)
provocateur
  osoba dokonująca prowokacji

prowokować /ˌprɔvɔˈkɔvaʨ̑/ (v)
provoquer
  wywoływać

prozaiczny /prˌɔzaˈitʃnɨ/ (adj)
prosaïque
  zwyczajny, niewyszukany, mało interesujący

prozaik /prɔzˈaik/ (n)
prosateur
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pisarz tworzący utwory prozą, najczęściej powieści i nowele

prozelita /prˌɔzɛlˈita/ (n)
prosélyte
  neofita, nawrócony

pruć /pruʨ̑/ (v)
défaire
  usuwać szwy; rozdzielać dwa materiały (tkaniny)
  odczepiać rzeczy przyszyte do materiału (tkaniny)

prymas /ˈprɨ̃mas/ (n)
primat
  (kościelny) tytuł honorowy niektórych arcybiskupów katolickich oraz anglikańskich;

prymatologia /ˌprɨ̃matɔˈlɔɟja/ (n)
primatologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się badaniem zarówno współczesnych, jak też wymarłych ssaków naczelnych, oprócz człowieka;

pryncypał /prɨ̃nˈʦ̑ɨpaw/ (n)
commettant
  (potocznie, potoczny) przełożony

pryskać /ˈprɨskaʨ̑/ (v)
gicler
  wywoływać w powietrzu ruch kropel lub drobnych cząstek czegoś

pryszcz /prɨʃʧ̑/ (n)
bouton, bourgeon
  krosta

prysznic /ˈprɨʃʲɲiʦ̑/ (n)
douche
  aparat do kąpieli natryskowej, w którym woda przechodząca przez rury spada gęstym deszczem kropli;

prywatnie /prɨˈvatʲɲɛ/ (adv)
privément
  w sposób prywatny

prywatny /prɨˈvatnɨ/ (adj)
privé
  (informatyka, informatyczny) o dostępie ograniczonym do metod z tej samej klasy
  nie dla każdego dostępny
  niebędący własnością skarbu państwa ani państwowej instytucji (lub przynajmniej państwo nie ma większości w akcjonariacie)
  niereprezentujący żadnej instytucji
  będący czyjąś osobistą własnością
  dotyczący czyichś osobistych spraw
  wynajęty do osobistego użytku

prywatyzacja /ˌprɨvatɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
privatisation
  (ekonomia, ekonomiczny) przekazanie prywatnym właścicielom mienia państwowego lub komunalnego;

pryzmatoid /prˌɨzmatˈɔit/ (n)
prismatoïde
  (geometria) wielościanu, którego wszystkie wierzchołki leżą na dwóch równoległych płaszczyznach;

przebaczenie /ˌpʃɛbaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
pardon
  odpuszczenie czyichś win

przebiegle /pʃɛbjˈɛɡlɛ/ (adv)
adroitement, astucieusement
  w sposób przebiegły, podstępnie

przebiegły /pʃɛˈbʲjɛɡwɨ/ (adj)
rusé
  postępujący chytrze, przemyślnie

przebiśnieg /pʃɛˈbʲiɕɲɛk/ (n)
perce-neige
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z gatunku śnieżyczka przebiśnieg, Galanthus nivalis L.

przebudzenie /pʃˌɛbudʑˈɛɲʲɛ/ (n)
réveil
  (rzeczownik odczasownikowy) od: przebudzić

przebój /pʃˈɛbuj/ (n)
hit, tube, succès
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (telewizja, telewizyjny) coś bardzo popularnego, szczególnie w odniesieniu do utworów muzycznych

przechadzać się /pʃɛxˈadʑatɕ ɕɛ/ (v)
flâner, se promener
  odbywać przechadzkę

przechowalnia bagażu /ˌpʃɛxɔˈvalʲɲa baˈɡaʒu/ (n)
consigne, consigne à bagages
  miejsce, w którym podróżujący może czasowo zostawić swój bagaż

przecież /ˈpʃɛʨ̑ɛʃ/ (particle)
pourtant, toutefois
  …mająca nawiązywać do danej sytuacji, wypowiedzi i podważyć jej prawdziwość, słuszność

przecinek /pʃɛˈʨ̑ĩnɛk/ (n)
virgule
  znak interpunkcyjny służący do oddzielania pojęć przy ich wymienianiu lub do oddzielania zdań w zdaniu złożonym;
  w niektórych krajach: znak separatora dziesiętnego

przeciw /ˈpʃɛʨ̑if/ (preposition)
contre
  … używany do określenia celu czynności lub stanów związanych z walką lub grą z wyrażeniem stojącym za przyimkiem
  … używany do określenia celu działania czegoś
  … używany do wyrażenia poglądów lub stanowisk odmiennych wobec wyrażenia za przyimkiem

przeciw- /ˈpʃɛʨ̑if/ /ˈpʃɛʨ̑iv/ (prefix)
anti, contre
  …łączący się zwykle z rzeczownikami, przymiotnikami lub imiesłowami, tworzący wyrazy związane z walką z czymś lub cel działania, także wyrazy o cechach przeciwnych do wyrazu źródłowego

przeciwbólowy /ˌpʃɛʨ̑ivbuˈlɔvɨ/ (adj)
analgésique
  zwalczający ból

przeciwciało /ˌpʃɛʨ̑ifʲˈʨ̑awɔ/ (n)
anticorps
  (medycyna, medyczny) substancja znajdująca się w organizmach kręgowców lub wytwarzana w odpowiedzi na wprowadzenie antygenów, przed którymi broni organizm;

przeciwczołgowy /ˌpʃɛʨ̑ifʧ̑ɔwˈɡɔvɨ/ (adj)
antichar
  mający na celu zniszczenie lub unieszkodliwienie czołgu

przeciwdrgawkowy /ˌpʃɛʨ̑ivdrɡafˈkɔvɨ/ (adj)
anti-convulsif
  działający przeciw drgawkom, używany przy leczeniu drgawek, zapobiegający drgawkom

przeciwdziałać /pʃˌɛtɕivdʑˈawatɕ/ (v)
contrecarrer, lutter contre quelque chose
  przeciwstawiać jakieś działanie innemu działaniu

przeciwgorączkowy /ˌpʃɛʨ̑ivɡɔrɔ̃n͇ʧ̑ˈkɔvɨ/ (adj)
antipyrétique
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) działający przeciw gorączce, używany przy leczeniu gorączki, zapobiegający gorączce

przeciwgrypowy /ˌpʃɛʨ̑ivɡrɨˈpɔvɨ/ (adj)
antigrippal
  działający przeciw grypie, używany przy leczeniu grypy, zapobiegający grypie

przeciwgrzybiczy /ˌpʃɛʨ̑ivɡʒɨˈbʲiʧ̑ɨ/ (adj)
antifongique
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) zapobiegający grzybicy, przeciwdziałający objawom grzybicy, leczący grzybicę

przeciwhistaminowy /pʃˌɛtɕifçˌistaminˈɔvɨ/ (adj)
antihistaminique
  (medycyna, medyczny) hamujący przedostawanie się histaminy z krwi do tkanek

przeciwieństwo /ˌpʃɛʨ̑iˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
contraire, opposé, inverse, opposition
  odwrotność (czegoś), odmienność w porównaniu z czymś innym

przeciwkradzieżowy /pʃˌɛtɕifkrˌadʑɛʒˈɔvɨ/ (adj)
anti-vol, antivol
  utrudniający lub uniemożliwiający kradzież przedmiotu

przeciwlotniczy /ˌpʃɛʨ̑ivlɔtʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
antiaérien
  służący do zwalczania statków powietrznych, mający za zadanie niszczenie statków powietrznych lub obronę przed nimi

przeciwlękowy /pʃˌɛtɕivlɛŋkˈɔvɨ/ (adj)
anxiolytique
  o działaniu redukującym nasilenie lęku towarzyszącego różnym stanom chorobowym

przeciwmolowy /pʃˌɛtɕivmɔlˈɔvɨ/ (adj)
antimite
  chroniący przed molami, zwalczający mole

przeciwnik /pʃɛˈʨ̑ivʲɲik/ (n)
adversaire
  (wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) także przenośnie ten, przeciwko któremu się walczy lub rozgrywa grę
adversaire, ennemi
  ten, kto jest czemuś przeciwny

przeciwny /pʃɛˈʨ̑ivnɨ/ (adj)
contraire
  niezgadzający się na coś
opposé
  znajdujący się naprzeciw czegoś
  całkowicie różny

przeciwpancerny /ˌpʃɛʨ̑ifpãnˈʦ̑ɛrnɨ/ (adj)
antichar
  mający na celu zniszczenie lub unieszkodliwienie wszelkiego typu broni pancernej

przeciwpasożytniczy /ˌpʃɛʨ̑ifpasɔʒɨtʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
antiparasitaire
  o działaniu skierowanym przeciwko powstawaniu i rozwojowi pasożytów

przeciwprostokątna /pʃˌɛtɕifprˌɔstɔkˈɔntna/ (n)
hypoténuse
  (matematyka, matematyczny) najdłuższy bok w trójkącie prostokątnym, leżący naprzeciw kąta prostego

przeciwprądowy /pʃˌɛtɕifprɔndˈɔvɨ/ (adj)
contre-courant
  (fizyka, fizyczny) dotyczący rodzaju układu przepływu płynów w urządzeniach przepływowych, m.in. wymiennikach ciepła, w którym płyny poruszają się równolegle do siebie w przeciwnym kierunku

przeciwpsychotyczny /pʃˌɛtɕifpsˌɨxɔtˈɨtʃnɨ/ (adj)
antipsychotique
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) w leczeniu zaburzeń psychicznych, psychoz: mający działanie silnie uspokajające poprzez hamowanie aktywności komórek nerwowych gdy w przebiegu choroby występują urojenia, omamy, zaburzenia aktywności / uczuciowości / świadomości

przeciwstawiać /ˌpʃɛʨ̑ifˈstavʲjäʨ̑/ (v)
opposer
  stawiać coś przeciwko czemuś innemu
s'opposer
  być przeciwko czemuś

przeciwtężcowy /ˌpʃɛʨ̑iftɛ̃w̃ʃˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
antitétanique
  (medycyna, medyczny) działający przeciw tężcowi, używany przy leczeniu tężca, zapobiegający tężcowi

przeciwutleniacz /ˌpʃɛʨ̑ivuˈtlɛ̃ɲaʧ̑/ (n)
antioxydant
  związek chemiczny chroniący przed utlenianiem inne związki albo pierwiastki

przeciwwaga /pʃˌɛtɕivvˈaɡa/ (n)
contrepoids
  (technologia, technika, techniczny) ciężar zastosowany dla zrównoważenia innego;

przeciwzapalny /ˌpʃɛʨ̑ivzaˈpalnɨ/ (adj)
anti-inflammatoire
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) działający przeciw zapaleniom, używany przy leczeniu zapaleń, zapobiegający zapaleniom

przeciąg /ˈpʃɛʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
courant
  strumień chłodnego powietrza powstały w pomieszczeniu z otwartymi lub nieszczelnymi drzwiami lub oknami

przeciętny /pʃɛˈʨ̑ɛ̃ntnɨ/ (adj)
moyen
  (matematyka, matematyczny) będący wynikiem średniej arytmetycznej, czyli podzielenia sumy wartości przez ich liczbę;
médiocre
  niczym się nie wyróżniający, zwykły, nie wykraczający poza przeciętną

przeczos /ˈpʃɛʧ̑ɔs/ (n)
excoriation
  (medycyna, medyczny) powierzchniowy, linijny ubytek w skórze uprzednio niezmienionej powstały np. wskutek drapania;

przeczuwać /pʃɛˈʧ̑uvaʨ̑/ (v)
pressentir
  mieć przeczucie

przed /pʃɛt/ (preposition)
devant, avant
  …określający, że coś znajduje się bliżej punktu patrzenia niż wyrażenie za przyimkiem; znajduje się bliżej w kolejności
  …służący do opisania ruchu w kierunku miejsca określonego w (1.1)
avant, y avoir
  …służący do wyrażenia, że wydarzenie miało, ma lub będzie miało miejsce wcześniej niż wydarzenie opisane za przyimkiem

przedchrześcijański /ˌpʃɛtxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
préchrétien
  poprzedzający chrześcijaństwo, następujący przed pojawieniem się chrześcijaństwa

przeddzień /ˈpʃɛdʲʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
veille
  (książkowy) dzień poprzedni, dzień poprzedzający

przede wszystkim /ˌpʃɛdɛ‿ˈfʃɨstʲcĩm/ (adv)
surtout, notamment
  o czym mówiący chce przekazać w pierwszej kolejności, co jest dla niego najistotniejsze

przedefiniować /ˌpʃɛdɛfʲĩˈɲɔvaʨ̑/ (v)
redéfinir
  określić, zdefiniować coś na nowo, przekształcić definicję czegoś

przedmiesiączkowy /ˌpʃɛdmʲjɛ̇ɕɔ̃n͇ʧ̑ˈkɔvɨ/ (adj)
prémenstruel
  występujący przed miesiączką, menstruacją

przedmiot /ˈpʃɛdmʲjɔt/ (n)
matière, discipline
  (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) zajęcia edukacyjne w szkole, posiadające własną nazwę i opracowany program nauczania
objet, sujet
  cel czynności, obiekt (rzadziej człowiek lub istota żywa), na którym jest wykonywana czynność; (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rzecz, wobec której działania opisuje dane prawo
objet, chose
  rzecz, obiekt nieożywiony

przedmowa /pʃɛdmˈɔva/ (n)
préface, avant-propos, préambule
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wypowiedź zamieszczona przed głównym tekstem, stanowiąca autorską bądź redakcyjną dyskusję dotyczącą utworu

przedmuzułmański /ˌpʃɛdmuzuwˈmãj̃sʲci/ (adj)
préislamique
  następujący przed przyjęciem islamu, dotyczący epoki przed przyjęciem islamu

przedni /ˈpʃɛdʲɲi/ (adj)
avant
  znajdujący się na przodzie

przedostatni /ˌpʃɛdɔˈstatʲɲi/ (adj)
avant-dernier, pénultième
  będący przed ostatnim elementem, drugi od końca

przedporodowy /pʃˌɛtpɔrɔdˈɔvɨ/ (adj)
anténatal
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) następujący przed porodem, poprzedzający poród

przedpołudnie /ˌpʃɛtpɔˈwudʲɲɛ/ (n)
matinée
  okres pomiędzy rankiem a południem

przedramię /pʃɛdˈrãmʲjɛ/ (n)
avant-bras
  (anatomia, anatomiczny) odcinek kończyny piersiowej (przedniej, górnej) od stawu łokciowego do nadgarstka

przedrewolucyjny /pʃˌɛdrɛvˌɔlutsˈɨjnɨ/ (adj)
prérévolutionnaire
  poprzedzający rewolucję, następujący przed rewolucją

przedsiębiorca /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrʦ̑a/ (n)
entrepreneur, entrepreneuse
  (ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo;

przedsiębiorczy /pʃˌɛtɕɛmbjˈɔrtʃɨ/ (adj)
entreprenant, aventureux
  zdolny do podejmowania kolejnych działań w sposób pomyślny

przedsiębiorczyni /pʃˌɛtɕɛmbjɔrtʃˈɨɲi/ (n)
entrepreneure, entrepreneuse
  (ekonomia, ekonomiczny) kobieta prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo

przedsiębiorstwo /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrstfɔ/ (n)
entreprise
  samodzielna jednostka prowadząca działalność gospodarczą, najczęściej w celu osiągnięcia zysku;

przedsięwzięcie /ˌpʃɛtʲɕɛ̃w̃vʲˈʑɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
entreprise
  zaplanowane działanie wykonane w jakimś celu, rzecz zamierzona i realizowana

przedstawiać /pʃɛtˈstavʲjäʨ̑/ (v)
comporter, offrir, proposer
  podać co do wiadomości, dać do obejrzenia, do wglądu
présenter
  zapoznać kogoś z kimś, zaprezentować komuś kogoś

przedstawiciel /ˌpʃɛtstaˈvʲiʨ̑ɛl/ (n)
représentant
  osoba działająca w imieniu kogoś lub czegoś
  typowy członek danej grupy, typowy okaz danej kategorii

przedstawicielstwo /pʃˌɛtstavitɕˈɛlstfɔ/ (n)
représentation
  występowanie w czyimś imieniu

przedszkole /pʃɛṭˈʃkɔlɛ/ (n)
école maternelle, jardin d'enfants
  (szkolnictwo, szkolny) dzienna placówka o charakterze opiekuńczo-wychowawczym, do której uczęszczają dzieci w wieku od trzech lat do chwili rozpoczęcia obowiązku szkolnego;

przedwczesność /pʃɛtftʃˈɛsnɔɕtɕ/ (n)
prématurité
  cecha tego, co przedwczesne

przedwczesny /pʃɛtˈfʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
prématuré
  pojawiający się wcześniej niż powinien; będący za wcześnie

przedwcześnie /pʃɛtˈfʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
prématurément
  zbyt wcześnie, za wcześnie, przed właściwym czasem, przed określonym terminem

przedwczoraj /pʃɛtˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
avant-hier
  dwa dni przed dniem dzisiejszym; dzień przed wczoraj

przedwieczny /pʃɛdvʲˈɛtʃnɨ/ (adj)
primordial
  bardzo stary; taki, który istniał już przed wiekami

przegrany /pʃɛɡrˈanɨ/ (adj)
perdu
  doznający niepowodzenia
foireux
  stanowiący porażkę

przegrywać /pʃɛˈɡrɨvaʨ̑/ (v)
perdre
  okazywać się słabszym, odnosić porażkę, doznawać niepowodzenia, zostawać pokonanym w jakiejś rywalizacji

przegub /pʃˈɛɡup/ (n)
articulation
  (anatomia, anatomiczny) (potocznie, potoczny) ruchome połączenie kości w kończynie, zwykle w odniesieniu do nadgarstka
joint
  (technologia, technika, techniczny) ruchome połączenie dwóch części konstrukcyjnych pozwalające na ich obrót wokół osi

przejaw /ˈpʃɛjaf/ (n)
manifestation, signe, expression, symptôme
  oznaka czegoś, zewnętrzny znak

przejrzysty /pʃɛjˈʒɨstɨ/ (adj)
lucide
  taki, który przepuszcza promienie słoneczne

przejęzyczenie /ˌpʃɛjɛ̃w̃zɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
incartade
  rodzaj błędu popełnionego w wypowiedzi przez człowieka (a nie przez maszynę) w wyniku roztargnienia, przez nieuwagę;

przejście dla pieszych /pʃˈɛjɕtɕɛ dla pʲˈɛʃɨx/ (n)
passage piétons
  miejsce na trasie ruchu pojazdów wyznaczone do pokonywania przez pieszych;

przekaz /ˈpʃɛkas/ (n)
mandat
  formularz wypełniany przy zlecaniu przesłania pieniędzy poprzez pocztę lub bank
message
  treść, pogląd, przekonanie, które artysta (pisarz, reżyser) chce przekazać innym poprzez swoje dzieło

przekaźnik /pʃɛˈkaʑɲik/ (n)
relais
  (elektryczność) urządzenie do zamiany sygnału o pewnych parametrach lub do pomiaru jego niektórych cech na sygnał o innych parametrach do celów automatyki, pomiarów itp.;

przeklinać /pʃɛˈklʲĩnaʨ̑/ (v)
blasphémer
  rzucać klątwę, życzyć źle

przeklinać na czym świat stoi /pʃɛˈklʲĩnaʨ̑ na‿ˈʧ̑ɨ̃mʲ ˈɕfʲjat ˈstɔji/ (idiom)
piquer une crise
  kląć dosadnie, przeklinać w wielkim gniewie

przeklęty /pʃɛklˈɛntɨ/ (adj)
damné
  tak trudny do zniesienia, że powodujący chęć przeklinania

przekomarzać się /ˌpʃɛkɔ̃ˈmaʒaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
badiner
  żartując, spierać się z kimś

przekonywać /ˌpʃɛkɔ̃ˈnɨvaʨ̑/ (v)
convaincre
  zmieniać czyjś stosunek do czegoś przez wykazywanie pewnych racji, dowodzenie słuszności

przekraczać /pʃɛˈkraʧ̑aʨ̑/ (v)
dépasser, surpasser
  przewyższać

przekroczenie prędkości /pʃˌɛkrɔtʃˈɛɲʲɛ prɛntkˈɔɕtɕi/ (n)
excès de vitesse
  (motoryzacja) poruszanie się pojazdem z prędkością wyższą niż dozwolona

przekształcać /pʃɛˈkʃtawʦ̑aʨ̑/ (v)
transformer, transmuter
  zmieniać coś w coś innego, nadawać czemuś inną formę

przekupny /pʃɛˈkupnɨ/ (adj)
vénal
  dający się przekupić

przekupstwo /pʃɛkˈupstfɔ/ (n)
corruption
  uzyskiwanie korzyści poprzez przekazywanie komuś innej korzyści

przekupywać /pʃˌɛkupˈɨvatɕ/ (v)
corrompre
  zjednywać sobie kogo, dając mu coś wartościowego

przekątna /pʃɛˈkɔ̃ntna/ (n)
diagonale
  (matematyka, matematyczny) odcinek łączący dwa wierzchołki wielokąta lub wielościanu, nieleżące na jego jednym boku lub ścianie i znajdujące się całkowicie wewnątrz tego wielokąta lub wielościanu

przekłuwacz /pʃɛˈkwuvaʧ̑/ (n)
perçoir
  (archeologia, archeologiczny) paleolityczne narzędzie posiadające wyodrębniony wąski, lecz zaokrąglony wierzchołek powstały na skutek retuszu (obróbki) zwykle dwóch krawędzi bocznych, służący do przekłuwania;

przelew /ˈpʃɛlɛf/ (n)
transfert, virement
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przeniesienie wierzytelności z majątku pierwotnego wierzyciela (zbywcy, cedenta) do majątku osoby trzeciej (nabywcy, cesjonariusza) na podstawie umowy zawartej między tymi osobami;

przelot pospolity /ˈpʃɛlɔt ˌpɔspɔˈlʲitɨ/ (n)
anthyllide vulnéraire
  (botanika, botaniczny) Anthyllis vulneraria L., gatunek rośliny z rodziny bobowatych występujący w Europie, Azji Mniejszej i Afryce Północnej;

przelotny /pʃɛlˈɔtnɨ/ (adj)
fugace, fugitif, passager
  szybko przemijający, nietrwały

przeludnienie /ˌpʃɛludʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
surpopulation
  sytuacja, w której liczba ludności przekracza znacząco pojemność środowiska

przemieniać /pʃɛmjˈɛɲʲatɕ/ (v)
changer
  zmieniać w co innego

przemijać /pʃɛmˈijatɕ/ (v)
cesser, passer
  kończyć się bezpowrotnie

przemilczeć /pʃɛ̃ˈmʲilʧ̑ɛʨ̑/ (v)
dissimuler
  aspekt dokonany od: przemilczać

przemoc /ˈpʃɛ̃mɔʦ̑/ (n)
violence, contrainte, force
  zastosowanie przewagi siły wobec kogoś, aby zmusić go do posłuszeństwa

przemoc domowa /pʃˈɛmɔdʑ dɔmˈɔva/ (n)
violence familiale
  (socjologia, socjologiczny) zjawisko społeczne zachodzące, gdy członek rodziny (mąż, żona (i tym podobne, i temu podobne)) próbuje zdominować fizycznie lub psychicznie drugiego członka rodziny;

przemysł /ˈpʃɛ̃mɨsw̥/ (n)
industrie
  dział gospodarki, obejmujący produkcję dóbr na dużą skalę;

przemysł zbrojeniowy /ˈpʃɛ̃mɨzw ˌzbrɔjɛ̇̃ˈɲɔvɨ/ (n)
industrie de l'armement
  dział gospodarki związany z produkcją wyposażenia dla wojska, broni, amunicji itp.;

przemysłowiec /pʃˌɛmɨswˈɔvʲɛts/ (n)
industriel
  właściciel zakładu przemysłowego

przemysłowy /ˌpʃɛ̃mɨˈswɔvɨ/ (adj)
industriel
  dotyczący przemysłu, będący efektem przemysłu, stosowany w przemyśle

przemyt /pʃˈɛmɨt/ (n)
contrebande, trafic
  nielegalny przewóz przez granicę państwa towarów, dewiz bez poddania ich kontroli i ocleniu lub przewóz przez granicę przedmiotów zakazanych;

przemytnik /pʃɛ̃ˈmɨtʲɲik/ (n)
contrebandier
  osoba dokonująca przemytu, przemycająca coś

przemówienie /ˌpʃɛ̃muˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
discours
  oficjalna wypowiedź skierowana do jakiegoś gremium

przenajświętszy /pʃˌɛnajɕfʲˈɛntʃɨ/ (adj)
sacrosaint
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najbardziej święty

przenośnie /pʃɛ̃ˈnɔɕɲɛ/ (adv)
figurément
  niedosłownie, obrazowo

przeor /pʃˈɛɔr/ (n)
prieur
  (kościelny) przełożony klasztoru (w niektórych zakonach męskich np. u dominikanów i franciszkanów)

przepadać /pʃɛpˈadatɕ/ (v)
se perdre
  nie dochodzić do skutku
disparaître
  stawać się niełatwym do odnalezienia, niewidocznym
perdre
  ulegać marnowaniu
raffoler
  bardzo lubić

przepaska /pʃɛˈpaska/ (n)
pagne
  (zobacz) przepaska biodrowa

przepaska biodrowa /pʃɛˈpaska bʲjɔˈdrɔva/ (n)
pagne
  skąpe odzienie zakładane w pasie, w formie paska z tkaniny, chusty lub sznurka

przepis /ˈpʃɛpʲis/ (n)
recette
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sposób przygotowania potrawy
règlement, prescription
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zasada prawna

przepisywać /pʃˌɛpisˈɨvatɕ/ (v)
prescrire, ordonner
  o lekarzu zalecać do stosowania
copier, taper
  pisać to samo powtórnie; sporządzać odpis

przepiórka /pʃɛˈpʲjurka/ (n)
caille, caille des blés
  (ornitologia, ornitologiczny) Coturnix coturnix, średni ptak ze smugami na upierzeniu grzbietowej stronie ciała;

przepona /pʃɛˈpɔ̃na/ (n)
diaphragme
  (anatomia, anatomiczny) duży mięsień w kształcie kopuły, oddzielający klatkę od niżej położonych narządów

przepowiednia /ˌpʃɛpɔˈvʲjɛdʲɲa/ (n)
prédiction, augure, présage
  wypowiedź o wydarzeniach, które mają nastąpić, określająca ich szczegóły

przepraszam /pʃɛˈpraʃãm/ (interjection)
pardon
  wyrażenie żalu, przeprosin za wyrządzoną przez siebie krzywdę, niezręczność

przepraszać /pʃɛˈpraʃaʨ̑/ (v)
demander pardon, s'excuser
  wyrażać żal za wyrządzoną przez siebie krzywdę

przeprosiny /pʃˌɛprɔɕˈinɨ/ (n)
excuses
  akt przeproszenia kogoś

przepuklina /pʃˌɛpuklˈina/ (n)
hernie
  (medycyna, medyczny) patologiczne przemieszczenie się tkanki, części narządu poza naturalne umiejscowienie, wpuklając się w sąsiednią okolicę anatomiczną

przepych /pʃˈɛpɨx/ (n)
faste, luxe, somptuosité
  ostentacyjne, widoczne bogactwo
débauche, profusion, surabondance
  wielka ilość, różnorodność czegoś

przerabiać /pʃɛrˈabjatɕ/ (v)
faire
  (potocznie, potoczny) zapoznawać się z pewną wiedzą zgodnie z wyznaczonym planem
remanier, refaire
  dokonywać pewnych zmian w gotowym przedmiocie celem przystosowania go do określonej funkcji
transformer
  stosować surowiec do otrzymania produktu lub półproduktu

przeraźliwy /pʃˌɛraʑlˈivɨ/ (adj)
épouvantable
  o znacznej i niepokojącej intensywności

przerażający /pʃˌɛraʒajˈɔntsɨ/ (adj)
effrayant
  taki, który budzi grozę, strach

przerażony /ˌpʃɛraˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
effrayé
  bardzo przestraszony

przerzut /pʃˈɛʒut/ (n)
métastase
  (medycyna, medyczny) rozsiew nowotworu, metastaza;

przeróbka /pʃɛrˈupka/ (n)
refonte
  coś opracowane na nowo, w innej formie
remaniement
  wprowadzenie określonych zmian celem ulepszenia czegoś

przesadny /pʃɛˈsadnɨ/ (adj)
exagéré
  taki, który przesadza, charakteryzuje się przesadą

przesadzać /pʃɛˈsaʣ̑aʨ̑/ (v)
exagérer, outrer
  przedstawiać coś poważniejszym, większym, niż jest w rzeczywistości

przesilenie /pʃˌɛɕilˈɛɲʲɛ/ (n)
solstice
  (astronomia, astronomiczny) skrajny punkt odchylenia Słońca od równika;

przesilenie letnie /pʃˌɛɕilˈɛɲʲɛ lˈɛtɲʲɛ/ (n)
solstice d'été
  (astronomia, astronomiczny) przesilenie przypadające na koniec czerwca (około 24.), gdy Słońce znajduje się najbliżej bieguna północnego

przesilenie zimowe /pʃˌɛɕilˈɛɲʲɛ ʑimˈɔvɛ/ (n)
solstice d'hiver
  (astronomia, astronomiczny) moment górowania Słońca w zenicie w możliwie najdalej na południe wysuniętej szerokości geograficznej półkuli północnej;

przeskakiwać /ˌpʃɛskaˈcivaʨ̑/ (v)
sauter
  pokonywać skokiem jakąś przeszkodę

przesmyk /ˈpʃɛsmɨk/ (n)
isthme
  (geografia, geograficzny) wąski pas lądu łączący dwa większe obszary lądowe;

przestarzały /ˌpʃɛstaˈʒawɨ/ (adj)
obsolète, démodé, vieux jeu
  taki, który wyszedł z użycia, ze zwyczaju

przestawiać /pʃɛstˈavʲatɕ/ (v)
transposer
  zmieniać kolejność czegoś
déplacer
  zmieniać położenie czegoś
se reconvertir
  zaczynać stosować inny styl życia w jakiejś dziedzinie

przestraszony /pʃˌɛstraʃˈɔnɨ/ (adj)
effrayé
  taki, który przestraszył się lub wyrażający przestrach

przestraszyć /pʃɛˈstraʃɨʨ̑/ (v)
effrayer, affoler
  wzbudzić w kimś strach, wywołać w kimś przerażenie, obawę

przestronny /pʃɛˈstrɔ̃nːɨ/ (adj)
ample, spacieux, vaste
  taki, który ma dużo wolnego miejsca, wolnej przestrzeni

przestrzegać /pʃɛˈsṭʃɛɡaʨ̑/ (v)
avertir
  ostrzegać kogoś przed czymś
observer
  stosować się do czegoś, być w zgodzie z jakimś przepisem

przestrzenny /pʃɛstʃˈɛnnɨ/ (adj)
spatial
  dotyczący przestrzeni

przestrzeń /ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
espace
  określony obszar
  (fizyka, fizyczny) miejsce w którym odbywają się zjawiska fizyczne;
  (geometria) nieograniczona co najmniej trójwymiarowa rozciągłość, jedno z podstawowych pojęć geometrii;
  (matematyka, matematyczny) zbiór, na którym określono dodatkową strukturę;

przestrzeń kosmiczna /ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ kɔsˈmʲiʧ̑na/ (n)
espace
  przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery

przestworze /pʃɛˈstfɔʒɛ/ (n)
infini
  (książkowy) rozległa, nieograniczona przestrzeń (zwykle w liczbie mnogiej)

przestępca /pʃɛˈstɛ̃mpʦ̑a/ (n)
délinquant, malfaiteur
  osoba, która dopuściła się przestępstwa

przestępczy /pʃɛˈstɛ̃mpʧ̑ɨ/ (adj)
délinquant
  związany z przestępczością i przestępcami; właściwy przestępcom

przestępstwo /pʃɛˈstɛ̃mpstfɔ/ (n)
délit, crime
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn zabroniony pod groźbą kary jako zbrodnia lub występek, przez ustawę karną obowiązującą w czasie jego popełnienia, bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy;

przesuwać /pʃɛˈsuvaʨ̑/ (v)
déplacer
  zmieniać położenie

przesyt /pʃˈɛsɨt/ (n)
satiété
  stan odczuwania nieprzyjemności w wyniku nadmiernego spożycia jedzenia lub picia

przeszkadzać /pʃɛˈʃkaʣ̑aʨ̑/ (v)
déranger, gêner
  sprawiać, że ktoś nie może wykonywać poprawnie jakiejś czynności lub coś nie działa prawidłowo

przeszkoda /pʃɛˈʃkɔda/ (n)
obstacle
  coś, co przeszkadza, utrudnia
  (sport, sportowy) płot, rów lub inne utrudnienie na trasie biegu

przeszukiwać /pʃˌɛʃukˈivatɕ/ (v)
fouiller
  szukając, przeglądać dokładnie, zaglądać w wiele miejsc

przeszłość /ˈpʃɛʃwɔɕʨ̑/ (n)
passé
  wszystko to, co już się wydarzyło;

przesąd /ˈpʃɛsɔ̃nt/ (n)
superstition
  wiara w tajemnicze, nadprzyrodzone związki między zjawiskami, w fatalną moc słów, rzeczy i znaków;

przesądny /pʃɛˈsɔ̃ndnɨ/ (adj)
superstitieux
  wierzący w przesądy; też: będący objawem przesądów

przesądzać /pʃɛsˈɔndʑatɕ/ (v)
décider, préjuger
  osądzać z góry

przesłanka /pʃɛˈswãnka/ (n)
prémisse, donnée
  okoliczność sprzyjająca realizacji, urzeczywistnienia czegoś

przesłuchiwać /pʃˌɛswuçˈivatɕ/ (v)
écouter, auditionner
  słuchając, sprawdzać co lub kogo
interroger
  wypytywać kogo w czasie śledztwa

przetarg /ˈpʃɛtark/ (n)
appel d'offre
  sposób wyboru wykonawcy usługi lub produktu, polegający na wyborze najkorzystniejszej dla zamawiającego oferty;

przetwarzanie z parą wodną /ˌpʃɛtfaˈʒãɲɛ ˈs‿parɔ̃w̃ ˈvɔdnɔ̃w̃/ (n)
reformage catalytique
  (technologia, technika, techniczny) proces stosowany w produkcji wodoru,

przetwarzać /pʃɛtfˈaʒatɕ/ (v)
traiter
  (informatyka, informatyczny) komputerowo opracowywać zebrane dane
transformer
  zmieniać, nadając inne właściwości

przetłumaczalność /pʃˌɛtwumatʃˈalnɔɕtɕ/ (n)
traductibilité, traduisibilité
  cecha tego, co przetłumaczalne

przewaga /pʃɛˈvaɡa/ (n)
avantage
  górowanie pod jakimś względem nad czymś lub nad kimś

przeważający /pʃˌɛvaʒajˈɔntsɨ/ (adj)
prépondérant, considérable
  będący w większej ilości lub liczbie

przewlekła obturacyjna choroba płuc /pʃɛvlˈɛkwa ˌɔpturatsˈɨjna xɔrˈɔba pwˈuts/ (n)
bronchopneumopathie chronique obstructive, BPCO
  (medycyna, medyczny) nieuleczalna, przewlekła choroba dolnej części układu oddechowego z ograniczeniem przepływu powietrza przez drogi oddechowe, związana przede wszystkim z paleniem tytoniu

przewlekły /pʃɛˈvlɛkwɨ/ (adj)
chronique, prolongé
  trwający długo lub stale

przewodni /pʃɛvˈɔdɲi/ (adj)
principal
  przewodzący komu
clé
  stanowiący podstawę działania; wytyczający kierunek postępowania

przewodnictwo /pʃˌɛvɔdɲˈitstfɔ/ (n)
conductibilité
  (biologia, biologiczny) przekazywanie sygnału wywołanego w organizmie przez określony bodziec
  (fizyka, fizyczny) zjawisko przewodzenia ciepła, dźwięku lub prądu elektrycznego
présidence, gestion
  rola przewodniczenia, kierowania czymś

przewodniczyć /ˌpʃɛvɔdʲˈɲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
présider
  kierować przebiegiem spotkania, zebrania, obrad

przewodniczący /ˌpʃɛvɔdʲɲiˈʧ̑ɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
président
  osoba przewodnicząca jakiejś instytucji, organizacji

przewodzić /pʃɛˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
commander, présider
  kierować kimś lub jakąś działalnością; dowodzić, stać na przywództwie

przewoźnik /pʃɛˈvɔʑɲik/ (n)
batelier
  człowiek trudniący się przewozem

przewracać /pʃɛˈvraʦ̑aʨ̑/ (v)
tomber
  powodować upadek czegoś

przewrażliwienie /ˌpʃɛvraʒlʲiˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
hypersensibilité
  zbyt duża wrażliwość; przeczulenie na punkcie czegoś

przewrotka /pʃɛˈvrɔtka/ (n)
bicyclette
  (sport, sportowy) kopnięcie piłki z jednoczesnym wykonaniem przewrotu całym ciałem;

przeziębienie /ˌpʃɛʑɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
rhume, léger rhume, rhume banal
  (medycyna, medyczny) choroba będąca następstwem obniżenia odporności ustroju po zziębnięciu
refroidissement
  (rzeczownik odczasownikowy) od: przeziębić

przeznaczenie /ˌpʃɛznaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
destin, destination, destinée, prédestination
  cel, dla którego służy dana rzecz

przezorność /pʃɛzˈɔrnɔɕtɕ/ (n)
précaution
  bycie przezornym

przezroczysty /ˌpʃɛzrɔˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
transparent
  taki, który przepuszcza światło

przezwisko /pʃɛˈzvʲiskɔ/ (n)
sobriquet
  dodatkowa nazwa nadana komuś, często o charakterze ironicznym

przełyk /ˈpʃɛwɨk/ (n)
œsophage
  (anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego łączący gardło z żołądkiem,

przełykać /pʃɛwˈɨkatɕ/ (v)
avaler
  (fizjologia, fizjologiczny) przesuwać treść z jamy ustnej w kierunku żołądka

przełęcz /ˈpʃɛwɛ̃n͇ʧ̑/ (n)
col
  (geografia, geograficzny) obniżenie grzbietu górskiego, wyraźnie oddzielające dwa sąsiednie szczyty

prześcieradło /ˌpʃɛɕʨ̑ɛˈradwɔ/ (n)
drap, drap de lit
  prostokątny płat materiału należący do bielizny pościelowej i służący do ścielenia łóżka jako pościel pod spód;

prześladowanie /ˌpʃɛɕladɔˈvãɲɛ/ (n)
persécution, répression
  powtarzające się przykrości, szykany przeciwko osobom o innych poglądach, wierze itp.

przeżuwać /pʃɛʒˈuvatɕ/ (v)
ruminer, remâcher
  (fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) żuć powtórnie połknięty wcześniej pokarm
  (przenośnie, przenośnia) rozmyślać wielokrotnie na ten sam temat; przeżywać coś w sobie nieustannie
mâcher
  (fizjologia, fizjologiczny) żując, rozdrabniać pokarm zębami

przeżyć /ˈpʃɛʒɨʨ̑/ (v)
vivre, expérimenter
  doświadczyć czegoś
survivre
  pozostać przy życiu

przy drzwiach zamkniętych /pʃɨ‿ˈḍʒvʲjaγ zãˈmʲcɲɛ̃ntɨx/ (adv)
à huis clos
  (przenośnie, przenośnia) bez obecności publiczności, bez udziału osób postronnych

przybijać /pʃɨˈbʲijäʨ̑/ (v)
sceller
  o pieczęci: odciskać znak
clouer
  wbijając gwóźdź, kołek itp., przytwierdzać coś

przybity /pʃɨˈbʲitɨ/ (adj)
abattu
  załamany, smutny, zmartwiony

przybliżać /pʃɨblˈiʒatɕ/ (v)
rapprocher
  (optyka, optyczny) pokazywać w powiększeniu
  czynić uczuciowo bliższym
  skracać termin
faire connaître
  opisywać, podawać w przybliżeniu
approcher
  przesuwać coś bliżej
s'approcher
  skracać dystans między czymś, kimś a sobą
approcher
  stawać się mniej odległym w czasie

przybliżenie /ˌpʃɨblʲiˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
approche
  (rzeczownik odczasownikowy) od: przybliżyć

przybliżony /pʃˌɨbliʒˈɔnɨ/ (adj)
approximatif
  bliski rzeczywistemu, ale podany z pewną niedokładnością

przybrany /pʃɨbrˈanɨ/ (adj)
d'emprunt
  przyjęty jako własny choć nieprawdziwy
adoptif
  traktowany jako własny pomimo innego pochodzenia

przychodzić /pʃɨˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
venir, arriver
  przybywać dokądś

przychylnie /pʃɨˈxɨlʲɲɛ/ (adv)
affablement, favorablement
  w sposób przychylny

przychylny /pʃɨˈxɨlnɨ/ (adj)
favorable, bien disposé
  podchodzący z sympatią; dający, zapewniający dobre, korzystne warunki do czegoś; korzystny

przycisnąć /pʃɨˈʨ̑isnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
appuyer
  wywrzeć fizyczny nacisk na coś, nadusić, przydusić
  przyprzeć coś lub kogoś do czegoś, przydusić, przygnieść

przyczepa /pʃɨtʃˈɛpa/ (n)
remorque
  (motoryzacja) platforma na kołach przystosowana do ciągnięcia jej przez inny pojazd

przyczepa campingowa /pʃɨtʃˈɛpa kˌɛmpiŋɡˈɔva/ (n)
roulotte
  (motoryzacja) pojazd drogowy, bez własnego silnika, z przeznaczeniem do mieszkania;

przyczepiać /pʃɨtʃˈɛpʲatɕ/ (v)
attacher
  umocowywać coś na czym lub do czego jakąś techniką
s'en prendre
  (potocznie, potoczny) mieć do kogo nieuzasadnione zarzuty czy żale
s'accrocher
  czepiając się czego lub kogo, zatrzymywać się na tym

przyczyna /pʃɨˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
cause
  powód, dla którego coś się stało; czynnik, który wywołał jakieś zjawisko

przyczyniać się /pʃɨˈʧ̑ɨ̃ɲäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
contribuer
  być częściowo przyczyną czegoś, wpływać na powstawanie czegoś

przydatny /pʃɨˈdatnɨ/ (adj)
convenable, untile
  mający zastosowanie

przydawka /pʃɨˈdafka/ (n)
attribut
  (gramatyka) część zdania, będąca określeniem rzeczownika;

przydomek /pʃɨdˈɔmɛk/ (n)
surnom, sobriquet
  dodatkowa nazwa nadana komuś, bazująca na cesze charakterystycznej tej osoby

przydział /ˈpʃɨʥ̑aw/ (n)
contingent
  to, co przydzielono

przydzielać /pʃɨdʑˈɛlatɕ/ (v)
affecter
  kierować kogoś gdzieś do pracy na dane stanowisko
attribuer
  oddawać w posiadanie albo użytkowanie

przyglądać się /pʃɨɡˈlɔ̃ndaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
regarder
  patrzeć uważnie, obserwować coś / kogoś

przygoda /pʃɨˈɡɔda/ (n)
aventure
  niecodzienne, niezwykłe zdarzenie

przygotowany /pʃˌɨɡɔtɔvˈanɨ/ (adj)
préparé
  będący gotów do czegoś

przygotowywać /ˌpʃɨɡɔtɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
préparer, apprêter
  przyrządzać, organizować coś w określonym celu, tak, aby było gotowe na czas, aby się nadawało do czegoś
se disposer, se préparer
  stawać się gotowym na coś; zbierać się, szykować się

przyimek /pʃɨˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
préposition
  (gramatyka) wyraz nieodmienny i niesamodzielny poprzedzający zawsze wyrazy odmieniające się przez przypadki (= imiona) i sygnalizujący związki składniowe między wyrazem poprzedzającym a następującym;

przyimkowy /pʃˌɨimkˈɔvɨ/ (adj)
prépositionnel, prépositif
  (gramatyka) związany z przyimkiem; występujący w funkcji przyimka albo w połączeniu nim

przyjaciel /pʃɨˈjäʨ̑ɛl/ (n)
ami
  osoba obdarzana zaufaniem, żyjąca z kimś w serdecznych stosunkach
  osoba okazująca komuś lub czemuś swoją sympatię, zainteresowanie, będąca zwolennikiem
  (eufemistycznie) mężczyzna będący z kimś w związku erotycznym

przyjacielski /ˌpʃɨjäˈʨ̑ɛlsʲci/ (adj)
amical
  serdeczny, życzliwy, przyjazny

przyjacielsko /pʃˌɨjatɕˈɛlskɔ/ (adv)
amicalement
  w sposób przyjacielski, przyjaźnie

przyjaciółka /ˌpʃɨjäˈʨ̑uwka/ (n)
amie
  kobieta zaprzyjaźniona z kimś

przyjazd /pʃˈɨjast/ (n)
arrivée
  przybycie pojazdu
  dotarcie do jakiegoś miejsca

przyjazny /pʃɨˈjaznɨ/ (adj)
amical, ami
  taki, który żywi dla kogoś / czegoś uczucie przyjaźni lub jest wyrazem takiego uczucia

przyjaźń /ˈpʃɨjäɕɲ̊/ (n)
amitié
  dobra, serdeczna relacja pomiędzy osobami opierająca się na wzajemnym zaufaniu, pomocy, życzliwości;

przyjemność /pʃɨˈjɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
plaisir, plaisance
  cecha tego, co przyjemne; dające zadowolenie, satysfakcjonujące

przyjmować /pʃɨjˈmɔvaʨ̑/ (v)
accepter
  odbierać coś (rzecz, informację)

przyjęcie /pʃɨˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
fête
  uroczysty posiłek dla gości, zorganizowany na ogół z jakiejś okazji

przyjść na świat /pʃˈɨjɕtɕ na ɕfʲˈat/ (idiom)
venir au monde
  (przenośnie, przenośnia) (podniośle) urodzić się, narodzić się

przykazanie /ˌpʃɨkaˈzãɲɛ/ (n)
commandement
  kategoryczne polecenie, nakaz

przykleić /pʃɨklˈɛitɕ/ (v)
se coller
  (potocznie, potoczny) narzucić komuś swoje towarzystwo
raser
  ulec przylepieniu, przylgnięciu do czegoś

przyklejać /pʃɨkˈlɛjäʨ̑/ (v)
se coller
  narzucać komuś własne towarzystwo
raser
  ulegać przyczepieniu do czegoś lub kogoś

przykrość /ˈpʃɨkrɔɕʨ̑/ (n)
peine, déplaisir, désagrément, regret
  niemiłe, nieprzyjemne uczucie, zdarzenie, wrażenie lub odczucie spowodowane negatywnymi bodźcami

przykład /ˈpʃɨkwat/ (n)
exemple
  fakt, obrazujący lub zgodny z twierdzeniem
  osoba (postępowanie) godne naśladowania
  osoba (rzecz, fakt), reprezentujący pewną klasę osób (rzeczy, faktów)

przykładać /pʃɨkwˈadatɕ/ (v)
appliquer
  umieszczać coś na czymś, powodując przyciśnięcie albo zasłonięcie tego
s'appliquer
  poświęcać sporo zapału czemu

przymierze /pʃɨmjˈɛʒɛ/ (n)
alliance
  porozumienie pomiędzy stronami

przymiotnik /pʃɨ̃ˈmʲjɔtʲɲik/ (n)
adjectif
  (gramatyka) wyraz określający cechę rzeczownika np. „biały”, „niski”, „ładny”;

przymiotnikowy /ˌpʃɨ̃mʲjɔtʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
adjectif
  odnoszący się do przymiotnika, mający charakter przymiotnika, utworzony od przymiotnika, będący przymiotnikiem

przymrozek /pʃɨ̃ˈmrɔzɛk/ (n)
gelée
  spadek temperatury powietrza poniżej 0°C, podczas gdy średnia dobowa temperatura powietrza jest dodatnia

przymus /ˈpʃɨ̃mus/ (n)
contrainte, coaction, gêne, servitude, sujétion
  presja wywierana na kogoś w celu zmuszenia do czegoś

przymuszać /pʃɨmˈuʃatɕ/ (v)
contraindre
  wywierać nacisk na kogoś, by zrobił co wbrew woli
se forcer
  robić co wbrew własnej woli

przymykać oko /pʃɨ̃ˈmɨkaʨ̑ ˈɔkɔ/ (v)
fermer les yeux
  nie reagować na czyjeś złe działanie; udawać, że się nie widzi; zezwalać komuś na robienie czegoś złego poprzez niekaranie go

przynajmniej /pʃɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j/ (particle)
au moins
  najmniejszy akceptowalny zakres

przynosić /pʃɨ̃ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
apporter
  trzymając coś w rękach dostarczać w określone miejsce

przynęta /pʃɨnˈɛnta/ (n)
appât
  (przenośnie, przenośnia) to, co kusi, wabi, przyciąga, pociąga
appât, amorce
  (wędkarstwo) (łowiectwo, łowiecki) pokarm, który umieszcza się w sieciach, na wędkach lub w pułapkach aby wabić zwierzynę łowną, ryby, ptaki;

przypadek /pʃɨˈpadɛk/ (n)
cas
  (gramatyka) forma wyrazu w deklinacji;
  przebieg jakiegoś wydarzenia (zwykle choroby)
hasard
  losowe, nieplanowane wydarzenie

przypadkowo /ˌpʃɨpatˈkɔvɔ/ (adv)
par hasard
  wskutek przypadku lub zbiegu okoliczności

przypadkowy /ˌpʃɨpatˈkɔvɨ/ (adj)
accidentel, casuel
  będący wynikiem przypadku

przypiekać /pʃɨpʲˈɛkatɕ/ (v)
griller
  piekąc coś, powodować przyrumienienie tego z wierzchu
brûler
  tak mocno grzać, że mogą powstawać rumieńce
griller
  ulegać przypiekaniu

przypisać /pʃɨˈpʲisaʨ̑/ (v)
attribuer
  ustanowić związek czegoś z kimś lub z czymś

przypominać /ˌpʃɨpɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
rappeler
  przywodzić coś na myśl, przywoływać wspomnienie o czymś
  zwracać komuś uwagę na coś zapomnianego, a ważnego

przyprawa /pʃɨˈprava/ (n)
épice, condiment
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) składnik dodawany do potrawy w celu poprawienia jej smaku lub zapachu;

przyprawiać rogi /pʃɨˈpravʲjäʨ̑ ˈrɔɟi/ (v)
faire porter des cornes, planter des cornes
  (potocznie, potoczny) o żonie: zdradzać męża; o mężu: zdradzać żonę

przypuszczalnie /pʃˌɨpuʃtʃˈalɲʲɛ/ (adv)
supposément, hypothétiquement
  prawdopodobnie, być może

przypuszczalny /pʃˌɨpuʃtʃˈalnɨ/ (adj)
présumé, putatif, probable, présomptif, présumable, supposé
  oparty na przypuszczeniu

przyroda /pʃɨˈrɔda/ (n)
nature
  świat fizyczny, ożywiony i nieożywiony, otaczający człowieka, bez wytworów jego działalności;

przyrodniczy /pʃˌɨrɔdɲˈitʃɨ/ (adj)
naturel
  związany z przyrodą, dotyczący przyrody

przyrodnik /pʃɨˈrɔdʲɲik/ (n)
naturaliste
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) uczony, specjalista w zakresie nauk przyrodniczych

przyrostek /pʃɨˈrɔstɛk/ (n)
suffixe
  (językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany po leksemie;

przyrzekać /pʃɨʒˈɛkatɕ/ (v)
promettre
  zapewniać słownie kogoś o zrobieniu czegoś

przyrznia /pʃˈɨʒɲʲa/ (n)
boîte à onglets
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd ułatwiający ręczne przycinanie desek, listew pod odpowiednim kątem

przysadka mózgowa /pʃɨˈsatka muzˈɡɔva/ (n)
hypophyse, glande pituitaire
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny, którego funkcją jest wytwarzanie i wydzielanie hormonów;

przysięga /pʃɨˈɕɛ̃ŋɡa/ (n)
serment
  uroczyste przyrzeczenie, wypowiadane najczęściej w słowach ustalonych zwyczajowo lub prawnie; bezwzględne zapewnienie wykonania czegoś, stwierdzenie, potwierdzenie prawdziwości tego

przysięgać /pʃɨˈɕɛ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
jurer
  silnie deklarować, mocno obiecywać

przyspieszeniomierz /pʃˌɨspʲɛʃɛɲʲˈɔmjɛʃ/ (n)
accéléromètre
  (metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru przyspieszeń liniowych lub kątowych;

przystanek /pʃɨˈstãnɛk/ (n)
arrêt, station
  miejsce, gdzie pasażerowie drogowego transportu publicznego mogą wsiąść lub wysiąść

przystanek autobusowy /pʃɨˈstãnɛk ˌawtɔbuˈsɔvɨ/ (n)
arrêt de bus
  przystanek, na którym zatrzymują się autobusy

przystawka /pʃɨˈstafka/ (n)
hors-d'œuvre
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa serwowana zazwyczaj przed głównym daniem w formie przekąski;

przystosowywać /pʃˌɨstɔsɔvˈɨvatɕ/ (v)
adapter
  zmieniać coś odpowiednio do określonych wymagań
s'adapter
  zmieniać się do nowych okoliczności

przyszłość /ˈpʃɨʃwɔɕʨ̑/ (n)
futur, avenir
  czas, który dopiero nadejdzie, nastąpi;

przyszły /ˈpʃɨʃwɨ/ (adj)
prochain
  następny, bliski w czasie
futur
  ten, który wydarzy się w przyszłości; taki, który należy do przyszłości

przysłaniać /pʃɨˈswãɲäʨ̑/ (v)
voiler
  częściowo zakrywać

przysłowie /pʃɨˈswɔvʲjɛ/ (n)
proverbe
  zdanie utrwalone w tradycji ustnej, czasem w formie wierszowanej, wyrażające jakąś myśl ogólną: regułę życiową, wskazówkę, przestrogę;

przysługa /pʃɨˈswuɡa/ (n)
amitié, plaisir
  grzeczność wyświadczona komuś

przysłówek /pʃɨˈswuvɛk/ (n)
adverbe
  (gramatyka) część mowy określająca sposób, czas lub miejsce wykonywania czynności albo stopień nasycenia cechy wyrażonej przymiotnikiem;

przysłówkowy /pʃˌɨswufkˈɔvɨ/ (adj)
adverbial
  (gramatyka) o funkcji przysłówka

przytaczać /pʃɨtˈatʃatɕ/ (v)
alléguer
  podawać w celu ukazania dowodów, faktów
citer
  przywoływać czyjąś wypowiedź, fragment tekstu

przytulić /pʃɨˈtulʲiʨ̑/ (v)
embrasser
  okazać czułość poprzez przybliżenie do siebie i objęcie się

przytulnie /pʃɨtˈulɲʲɛ/ (adv)
commodément
  domowo, ciepło, wygodnie

przytulny /pʃɨtˈulnɨ/ (adj)
douillet
  dający poczucie przyjemności i bezpieczeństwa

przytułek /pʃɨtˈuwɛk/ (n)
hospice
  placówka schronienia i opieki dla bezdomnych, pokrzywdzonych lub ubogich

przytwierdzać /pʃɨtfʲˈɛrdʑatɕ/ (v)
fixer, sceller
  przyłączać mocno coś do czegoś

przywieźć /pʃˈɨvʲɛɕtɕ/ (v)
apporter
  przy pomocy pojazdu lub narzędzia na kołach (ewentualnie kółkach) dostarczyć coś lub umożliwić komuś przybycie w dane miejsce

przywilej korzyści /pʃɨvˈilɛj kɔʒˈɨɕtɕi/ (n)
règle de l'avantage
  (sport, sportowy) zasada w piłce nożnej nakazująca sędziemu nieprzerywanie gry po faulu, gdy drużyna faulowana utrzymuje się przy piłce lub jest w korzystniejszej sytuacji niż przeciwnik

przywozić /pʃɨvˈɔzitɕ/ (v)
rapporter
  przyjeżdżając gdzieś, przekazywać wieść
ramener
  wioząc, dostarczać jakąś, rzecz lub kogoś do jakiegoś miejsca

przyzwoicie /ˌpʃɨzvɔˈ<sup>j</sup>iʨ̑ɛ/ (adv)
décemment
  w sposób przyzwoity

przyzwoitość /pʃˌɨzvɔˈitɔɕtɕ/ (n)
décence
  przestrzeganie dobrych obyczajów i norm etycznych

przyzwoity /ˌpʃɨzvɔˈ<sup>j</sup>itɨ/ (adj)
décent
  dość dobry, wystarczająco dobry, spełniający oczekiwania
  porządny, dobrze się prowadzący, zachowujący się dobrze, porządnie, właściwie
  właściwy, stosowny

przyzwolenie /ˌpʃɨzvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
approbation, assentiment
  pozwolenie, zgoda na coś

przyzwyczajać /pʃˌɨzvɨtʃˈajatɕ/ (v)
s'habituer, se faire
  zaczynać traktować jako zwyczajne, a nawet potrzebne; nabierać przyzwyczajenia

przyśpieszać /pʃɨɕˈpʲjɛʃaʨ̑/ (v)
accélérer
  zwiększać prędkość

przyśpieszenie /ˌpʃɨɕpʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
accélération
  (fizyka, fizyczny) zmiana prędkości w jednostce czasu;

przód /pʃut/ (n)
front, avant, devant
  część frontowa

prząść /pʃˈɔ̃ɕtɕ/ (v)
filer
  przerabiać kłąb włókna na przędzę

prêt-à-porter /pʀɛtapɔʀˈte/ (n)
prêt-à-porter
  ubrania dostępne w sklepach, pochodzące z produkcji seryjnej, a nie szyte na zamówienie;

próba /ˈpruba/ (n)
échantillon
  statystyka: pewna ilość (ludzi lub przedmiotów) pobierana w celu zbadania określonych cech
essai
  usiłowanie dokonania czegoś
répétition
  ćwiczenie czegoś, co będzie przedstawione przed publicznością, np. koncertu, spektaklu

próbować /pruˈbɔvaʨ̑/ (v)
répéter
  odbywać próbę sztuki, sceny, występu
essayer, tenter
  starać się coś zrobić

próchnica /pruxɲˈitsa/ (n)
carie
  (stomatologia, stomatologiczny) choroba bakteryjna twardych tkanek zębów, powodująca powstawanie ubytków;

próg /pruk/ (n)
seuil
  listwa w podłodze na styku dwóch pomieszczeń, dolna część futryny
  wielkość graniczna
  początek
  wejście do domu

próżnia /ˈpruʒʲɲa/ (n)
vide, vacuum
  (fizyka, fizyczny) przestrzeń, w której nie ma cząsteczek obdarzonych masą (pomijając cząstki wirtualne);
vacuum
  (technologia, technika, techniczny) stan bardzo niskiego ciśnienia

próżniaczka /pruʒɲʲˈatʃka/ (n)
oisive
  (książkowy) kobieta prowadząca bezczynne życie, próżnująca

próżność /ˈpruʒnɔɕʨ̑/ (n)
vanité
  cecha osoby, która jest próżna; charakteryzuje ją chęć imponowania innym lub małostkowe ambicje

prąd /prɔ̃nt/ (n)
courant
  (fizyka, fizyczny) ruch ładunków elektrycznych;
  (potocznie, potoczny) energia elektryczna
  strumień wody
  tendencja, kierunek

prędkościomierz /ˌprɛ̃ntkɔɕˈʨ̑ɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
compteur de vitesse
  (metrologia, metrologiczny) urządzenie służące do pomiaru prędkości

pręga /prˈɛŋɡa/ (n)
zébrure
  długi i wąski ślad na czymś

psalm /psalm/ (n)
psaume
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) liryczny utwór modlitewny wzorowany na poezji starotestamentalnej
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijny utwór modlitewno-hymniczny;

psalmista /psalmˈista/ (n)
psalmiste
  (biblijny) autor psalmów biblijnych

psalmodia /psalmˈɔdja/ (n)
psalmodie
  śpiewanie psalmów

psalmodyczny /psˌalmɔdˈɨtʃnɨ/ (adj)
psalmodique
  związany z psalmodią, dotyczący psalmodii

psałterz /psˈawtɛʃ/ (n)
psautier
  zbiór psalmów

pseudo- /psˈɛwdɔ/
pseudo-
  …pierwszy człon wyrazów złożonych będących nazwami i określeniami osób, rzeczy lub zjawisk, które nie są tym, co udają lub naśladują

pseudoefedryna /psˌɛwdɔˌɛfɛdrˈɨna/ (n)
pseudoéphédrine
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny analog efedryny, substancja stosowana w zapaleniach górnych dróg oddechowych;

pseudofilozoficzny /psˌɛwdɔfˌilɔzɔfˈitʃnɨ/ (adj)
pseudo-philosophique
  (pogardliwie) pretendujący do miana teorii filozoficznej, ale na to niezasługujący

pseudonauka /ˌpsɛwdɔ̃naˈ<sup>w</sup>uka/ (n)
pseudo-science
  zbiór twierdzeń nieakceptowanych powszechnie przez środowisko naukowe, które aspirują do miana nauki;

pseudonim /psɛwˈdɔ̃ɲĩm/ (n)
pseudonyme
  (książkowy) przybrane imię, nazwisko lub inna nazwa, używane najczęściej przez artystów lub konspiratorów zamiast lub oprócz prawdziwych;

psiakrew /pɕˈakrɛf/ (interjection)
mince
  …powtarzany jako przekleństwo, wyraz raczej bez wulgarnego, czy grubiańskiego wydźwięku, w mowie potocznej często jako przerywnik w zdaniu lub partykuła emfatyczna (bezpośrednio po wyrazie, który mówca chce podkreślić)

psowate /psɔˈvatɛ/ (n)
canidés
  (zoologia, zoologiczny) rodzina lądowych ssaków drapieżnych obejmująca ponad 30 współcześnie żyjących gatunków, m.in.: psy, wilki, lisy, fenki, kojoty i szakale;

pstry /pstrɨ/ (adj)
bigarré
  o rozmaitych barwach, wielokolorowy

psy szczekają, karawana idzie dalej /ˈpsɨ ʃʧ̑ɛˈkajɔ̃w̃ ˌkaraˈvãna ˈiʥ̑ɛ ˈdalɛj/ (proverb)
le chien aboie, la caravane passe
  można krytykować pewne rzeczy, ale i tak nie ma się na nie wpływu

psychastenia /psˌɨxastˈɛɲʲa/ (n)
psychasthénie
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne objawiające się m.in. lękami, natręctami i niepokojem

psychasteniczka /psˌɨxastɛɲˈitʃka/ (n)
psychasténique
  (psychologia, psychologiczny) kobieta cierpiąca na psychastenię

psychasteniczny /psˌɨxastɛɲˈitʃnɨ/ (adj)
psychasténique
  (psychologia, psychologiczny) właściwy psychastenii i psychastenikom

psychastenik /psˌɨxastˈɛɲik/ (n)
psychasténique
  (medycyna, medyczny) mężczyzna cierpiący na psychastenię

psychiatra /psɨˈxʲjatra/ (n)
psychiatre
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych

psychiatria /psɨˈxʲjatrʲja/ (n)
psychiatrie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dział medycyny zajmujący się pochodzeniem, rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych;

psychiatryczny /psˌɨhiatrˈɨtʃnɨ/ (adj)
psychiatrique
  związany z psychiatrią, dotyczący psychiatrii

psycho- /ˈpsɨxɔ/
psycho-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek z psychiką

psychoaktywny /psˌɨxɔaktˈɨvnɨ/ (adj)
psychoactif
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (biochemia, biochemiczny) działający pobudzająco na psychikę i stany emocjonalne

psychoanalityczny /psˌɨxɔˌanalitˈɨtʃnɨ/ (adj)
psychanalytique
  dotyczący psychoanalizy

psychoanalityk /psˌɨxɔˌanalˈitɨk/ (n)
psychanalyste
  psycholog, który stosuje psychoanalizę w leczeniu swoich pacjentów

psychofizjologiczny /psˌɨxɔfˌizjɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
psychophysiologique
  (psychologia, psychologiczny) związany z psychofizjologią, dotyczący psychofizjologii

psycholingwistyka /ˌpsɨxɔlʲĩŋɡˈvʲistɨka/ (n)
psycholinguistique
  (językoznawstwo, językoznawczy) (psychologia, psychologiczny) dziedzina nauki na pograniczu psychologii i językoznawstwa zajmująca się psychologicznymi podstawami funkcjonowania języka;

psycholog /psɨˈxɔlɔk/ (n)
psychologue
  (psychologia, psychologiczny) specjalista w dziedzinie psychologii

psychologia /ˌpsɨxɔˈlɔɟja/ (n)
psychologie
  nauka badająca psychikę oraz zachowanie człowieka;

psychologiczny /ˌpsɨxɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
psychologique
  dotyczący psychologii

psychoterapeuta /psˌɨxɔtˌɛrapˈɛwta/ (n)
psychothérapeute
  specjalista w dziedzinie psychoterapii

psychotyczny /psˌɨxɔtˈɨtʃnɨ/ (adj)
psychotique
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) właściwy psychozie, charakteryzujący się psychozą

psychoza /psɨˈxɔza/ (n)
psychose
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna objawiająca się halucynacjami, urojeniami, niezdolnością do współżycia społecznego;

psychoza poporodowa /psɨxˈɔza pˌɔpɔrɔdˈɔva/ (n)
psychose post-partum
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) epizody psychozy, występujące nie później niż w 8. tygodniu po porodzie;

pszczelarstwo /pʃʧ̑ɛˈlarstfɔ/ (n)
apiculture
  (rolnictwo, rolniczy) hodowla pszczół;

pszczelarz /ˈpʃʧ̑ɛlaʃ/ (n)
apiculteur
  (pszczelarstwo, pszczelarski) osoba hodująca pszczoły w celu uzyskania produktów pszczelich, takich jak miód, wosk, pyłek, pierzga, propolis lub zapewnienia dostatecznej ilości pszczół do zapylania użytków rolnych

pszczoła /ˈpʃʧ̑ɔwa/ (n)
abeille
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Apis mellifera, pszczoła miodna, latający owad wytwarzający miód, żyjący w zorganizowanych społecznościach;

pszenica /pʃɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
froment, blé
  roślina zbożowa z rodzaju (1.1)

ptak /ptak/ (n)
oiseau, oiselet
  (ornitologia, ornitologiczny) zwierzę opierzone posiadające skrzydła i dziób;

ptasi /ˈptaɕi/ (possessiveAdjective)
aviaire
  taki, który należy do ptaka

ptasia grypa /ˈptaɕa ˈɡrɨpa/ (n)
grippe aviaire
  (weterynaria, weterynaryjny) rodzaj grypy przenoszony przez ptaki;

ptaszek /ˈptaʃɛk/ (n)
bistouquette, quéquette, zizi
  (potocznie, potoczny) (infantylnie) penis
coco, drôle d'oiseau, oiseau
  (potocznie, potoczny) drobny oszust, przestępca
oiselet, oisillon
  mały ptak
coche, marque
  nazwa znaku ✓, służącego do zaznaczania wyboru

puaz /ˈpu<sup>w</sup>as/ (n)
poise
  (fizyka, fizyczny) (metrologia, metrologiczny) jednostka lepkości dynamicznej;

publicznie /publˈitʃɲʲɛ/ (adv)
publiquement, en public
  w sposób jawny, otwarty, publiczny, przy udziale osób trzecich

publiczny /puˈblʲiʧ̑nɨ/ (adj)
public
  taki, który dotyczy ogółu ludzi, społeczności; służy ludziom, jest stworzony dla ludzi

publikacja /ˌpublʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
publication
  praca, artykuł, utwór wydane drukiem

puchacz /ˈpuxaʧ̑/ (n)
hibou
  (ornitologia, ornitologiczny) największa występująca w Polsce sowa;

puchar /ˈpuxar/ (n)
coupe
  (sport, sportowy) trofeum przyznawane jako nagroda;
  naczynie, rodzaj czary z nóżką, w postaci dużego kielicha, niekiedy z grubego szkła;

pudel /ˈpudɛl/ (n)
caniche
  (kynologia, kynologiczny) rasa hodowanych w kilku odmianach psów do towarzystwa; pies należący do tej rasy;

puder /ˈpudɛr/ (n)
poudre
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk o charakterystycznej kruchej i sypkiej konsystencji, służący do pielęgnacji i upiększania skóry, najczęściej twarzy;

pudernica /pˌudɛrɲˈitsa/ (n)
poudrier
  (rzadki, rzadko używany) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zamykane naczynie na puder

puderniczka /pˌudɛrɲˈitʃka/ (n)
poudrier
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) płaskie pudełeczko służące do przechowywania pudru kosmetycznego, najczęściej zdobione i mające lusterko wewnątrz

pudło /ˈpudwɔ/ (n)
âme
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) część instrumentu wzmacniająca dźwięk
boîte, carton
  duże pudełko

puk-puk /pˈukpˈuk/ (interjection)
toc toc
  onomatopeja naśladująca odgłos pukania, zwykle do drzwi

pulchny /pˈulxnɨ/ (adj)
potelé, grassouillet
  mający wydatne kształty i miękki z powodu dużej zawartości tkanki tłuszczowej
mollet
  miękki jak gąbka, łatwo uginający się pod naciskiem

pulmonologia /ˌpulmɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
pneumologie
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób płuc;

pulpit /ˈpulpʲit/ (n)
bureau
  (informatyka, informatyczny) podstawowy obszar roboczy w systemach operacyjnych, których powłoka graficzna oparta jest o tzw. okna;

puls /puls/ (n)
pouls
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) rozciąganie ściany tętnic spowodowane zmianami ciśnienia krwi, które są wynikiem skurczów i rozkurczów komór serca
  (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) miejsce na ciele, w którym wyczucie tętna jest łatwiejsze

pulsować /pulsˈɔvatɕ/ (v)
battre
  (fizjologia, fizjologiczny) ulegać skurczowi i rozkurczowi i wywoływać tętno
palpiter, scintiller
  (fizyka, fizyczny) zmieniać okresowo właściwości, np. napięcie, siłę, itp.
déborder, être plein
  być pełnym ruchu, aktywności

puma /ˈpũma/ (n)
puma
  (zoologia, zoologiczny) Puma, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;

pumeks /ˈpũmɛks/ (n)
ponce, pierre ponce
  (geologia, geologiczny) wulkaniczna skała magmowa zbudowana z porowatego szkliwa wulkanicznego powstałego z silnie gazującej lawy;

punkt K /pˈuŋkt kˈa/ (n)
point K, point critique
  (sport, sportowy) punkt na profilu skoczni narciarskiej;

punkt widzenia /ˈpũŋɡd vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (n)
point de vue
  stanowisko, z którego rozpatruje się jakąś sprawę, sposób, w jaki ujmuje się jakieś zagadnienie

punkt wyjścia /ˈpũŋɡd ˈvɨjɕʨ̑a/ (n)
point de départ
  początkowe położenie, stan inicjujący jakiś proces, podłoże zmiany, źródło wydarzeń

punktualnie /ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alʲɲɛ/ (adv)
ponctuellement
  dokładnie o wyznaczonej porze, nie spóźniając się

punktualność /ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alnɔɕʨ̑/ (n)
ponctualité
  wykonywanie czegoś w ściśle określonym czasie; umiejętność nie spóźniania się

purpurowy /ˌpurpuˈrɔvɨ/ (adj)
pourpre, pourpré
  mający kolor ciemnoczerwony z odcieniem fioletowym, taki jak kolor purpury

purpuryna /pˌurpurˈɨna/ (n)
purpurine
  (chemia, chemiczny) organiczny barwnik stosowany do otrzymywania zaprawowych barwników kwasowych, farb imitujących złoto i w chemii analitycznej

puryfikaterz /ˌpurɨfʲiˈkatɛʃ/ (n)
purificatoire
  (kościelny) płócienna ściereczka używana w liturgii katolickiej do rytualnego oczyszczania (puryfikacji) naczyń mszalnych;

puryna /purˈɨna/ (n)
purine
  (biochemia, biochemiczny) aromatyczny, organiczny związek chemiczny;

purée /purˈɛɛ/ (n)
purée
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z ziemniaków, innych warzyw lub owoców – ugotowanych, przetartych lub zgniecionych na papkę;

pustelnia /pustˈɛlɲʲa/ (n)
ermitage
  siedziba pustelnika;
  (architektura, architektoniczny) niewielki pawilon w ogrodzie lub parku przeznaczony do wypoczynku na uboczu;

pustka /pˈustka/ (n)
vacuité
  pusta, niewypełniona przestrzeń

pustoszyć /puˈstɔʃɨʨ̑/ (v)
dévaster, ravager, saccager
  pozbawiać jakiś obszar lub pomieszczenie dóbr, zwykle używając przemocy

pustość /pˈustɔɕtɕ/ (n)
vacuité
  cecha tego, co jest puste, przeciwieństwo pełności

pustułka /puˈstuwka/ (n)
faucon crécerelle, crécerelle
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco tinnunculus, barwny, drapieżny ptak eurazjatycki;

pusty /ˈpustɨ/ (adj)
vide, désert
  niezawierający niczego

pustynia /puˈstɨ̃ɲa/ (n)
désert
  (geografia, geograficzny) teren niemal całkowicie pozbawiony roślinności na skutek małej ilości opadów;

pustynnienie /pˌustɨnɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
désertification
  (geologia, geologiczny) zjawisko zamieniania się jakiegoś obszaru w pustynię;

puszczanie krwi /puʃtʃˈaɲʲɛ krfˈi/ (n)
phlébotomie
  (medycyna, medyczny) zabieg, dawniej będący podstawą medycyny a dziś już niestosowany, polegający na otwarciu żył pacjenta i wycofaniu z nich znacznej ilości krwi;

puszczyk /ˈpuʃʧ̑ɨk/ (n)
chouette hulotte
  (ornitologia, ornitologiczny) Strix aluco, najczęściej spotykana europejska sowa o donośnym hukaniu;

puszczyk uralski /ˈpuʃʧ̑ɨk uˈralsʲci/ (n)
chouette de l'Oural
  (ornitologia, ornitologiczny) (Strix uralensis) duży ptak drapieżny z rodziny puszczykowatych;

puszka /ˈpuʃka/ (n)
boite de conserve boîte de conserve
  metalowy, zamykany pojemnik – na żywność, napoje, farby itp.;

puszka Pandory /ˈpuʃka pãnˈdɔrɨ/ (idiom)
boîte de Pandore
  źródło wielkich nieszczęść, kłopotów

putinizacja /pˌutʲiɲizˈatsja/ (n)
poutinisation
  (publikatory) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zmiany polityczne przynoszące autorytarną władzę i ograniczenia swobód obywatelskich w państwach demokratycznych

putrescyna /ˌputrɛˈsʦ̑ɨ̃na/ (n)
putrescine
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny należący do grupy amin biogennych, odpowiada za odrażający zapach rozkładającej się materii organicznej i nieświeży oddech, wchodzi w skład spermy;

puzon /pˈuzɔn/ (n)
trombone
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, w którym wysokość dźwięku reguluje się teleskopowym suwakiem;

puzzle /ˈpuzlɛ/ (n)
puzzle
  układanka składająca się z elementów o charakterystycznym kształcie, które należy dopasować, aby powstał obrazek;

pułapka /puˈwapka/ (n)
piège
  kłopotliwa sytuacja, z której trudno wybrnąć
  urządzenie do chwytania myszy, ptaków, innych zwierząt
  zasadzka, podstęp

pułk /pˈuwk/ (n)
régiment
  (wojskowość, wojskowy) duża jednostka wojskowa większa od batalionu i mniejsza od brygady lub dywizji;

pułkownik /puwˈkɔvʲɲik/ (n)
colonel
  wyższy stopień oficerski niższy od generała;

pyrrusowe zwycięstwo /ˌpɨrːuˈsɔvɛ zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (idiom)
victoire à la Pyrrhus
  zwycięstwo osiągnięte zbyt wysokim kosztem;

pyskówka /pɨˈskufka/ (n)
prise de bec
  (potocznie, potoczny) ordynarna kłótnia, ostra wymiana zdań

pytanie /pɨˈtãɲɛ/ (n)
question
  wypowiedź, której celem jest uzyskanie informacji
  zagadnienie, problem

pytanie retoryczne /pɨˈtãɲɛ ˌrɛtɔˈrɨʧ̑nɛ/ (n)
question rhétorique, question oratoire
  (językoznawstwo, językoznawczy) pytanie, na które nie oczekuje się lub nie udziela się odpowiedzi, stosowane jako figura retoryczna lub wyraz powątpiewania;

pytać /ˈpɨtaʨ̑/ (v)
interroger
  sprawdzać zasób wiadomości ucznia
demander
  wypowiadać się w formie wymagającej odpowiedzi

pójdźka /pˈujtɕka/ (n)
chevêche
  (ornitologia, ornitologiczny) nazwa ptaków z rodzaju Athene, z rodziny puszczykowatych;

pójdźka zwyczajna /pˈujtɕka zvɨtʃˈajna/ (n)
chevêche, chevêche d'Athéna
  (ornitologia, ornitologiczny) Athene noctua, gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny puszczykowatych;

pójść do Canossy /ˈpujʑʥ̑ ˌdɔ‿kãˈnɔsːɨ/ (v)
aller à Canossa
  być zmuszonym do ukorzenia się przed przeciwnikiem

pójść do łóżka /ˈpujʑʥ̑ dɔ‿ˈwuʃka/ (v)
coucher
  (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) odbyć (z kimś) stosunek płciowy

półautomatycznie /pˌuwawtˌɔmatˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
semi-automatiquement
  w sposób półautomatyczny

półbut /ˈpuwbut/ (n)
derby
  pełny but z cholewką tylko do kostki;

półbóg /ˈpuwbuk/ (n)
demi-dieu
  (mitologia, mitologiczny) syn boga i śmiertelniczki lub bogini i śmiertelnika

półfinał /puwfˈinaw/ (n)
demi-finale
  etap rozgrywek po ćwierćfinale, w którym walczy się o udział w finale

półgłosem /puwˈɡwɔsɛ̃m/ (adv)
à mi-voix
  o mówieniu niegłośno, przyciszonym głosem

półkolisty /pˌuwkɔlˈistɨ/ (adj)
demi-circulaire, semi-circulaire
  (geometria) o kształcie lub przekroju półkola

półksiężyc /puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
croissant
  (przenośnie, przenośnia) symbol w kształcie półksiężyca (1.1);

półkula /puwˈkula/ (n)
hémisphère
  (geometria) połowa kuli;
  (geografia, geograficzny) półkula (1.1) Ziemi;
  (anatomia, anatomiczny) jedna z dwóch części mózgu;

półmaraton /ˌpuwmaˈratɔ̃n/ (n)
semi-marathon
  (sport, sportowy) bieg na dystansie 21 km i 97,5 metra;

półmetal /puwˈmɛtal/ (n)
métalloïde
  (chemia, chemiczny) pierwiastek posiadający cechy zarówno metali jak i niemetali;

północ /ˈpuwnɔʦ̑/ (n)
minuit
  godzina 24:00
nord
  kierunek wskazywany przez prawą rękę przy patrzeniu na zachód, przeciwny do południa;

północno-wschodni /ˌpuwnɔʦ̑nɔ‿ˈfsxɔdʲɲi/ (adj)
nord-est
  (geografia, geograficzny) (administracja) położony, znajdujący się na północnym wschodzie

północnoafrykański /ˌpuwnɔʦ̑nɔafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
nord-africain
  dotyczący Afryki Północnej, dziejący się w Afryce Północnej

północnoamerykański /pˌuwnɔtsnˌɔamˌɛrɨkˈaɲski/ (adj)
nord-américain
  związany z Ameryką Północną, dotyczący Ameryki Północnej

północnoeuropejski /pˌuwnɔtsnˌɔɛwrɔpˈɛjski/ (adj)
nord-européen, européen du Nord
  odnoszący się do Europy Północnej, związany z Europą Północną

północnoirlandzki /pˌuwnɔtsnˌɔirlˈantski/ (adj)
nord-irlandais
  związany z Irlandią Północną, dotyczący Irlandii Północnej

północnokoreański /puwˈnɔʦ̑nɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
nord-coréen
  odnoszący się do Korei Północnej

północnowietnamski /pˌuwnɔtsnˌɔvʲɛtnˈamski/ (adj)
nord-vietnamien
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Wietnamem Północnym ((oficjalnie) Demokratyczna Republika Wietnamu)

północny /puwˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
du nord, septentrional
  (geografia, geograficzny) dotyczący północy, jako strony świata, kierunku

północny wschód /puwˈnɔʦ̑nɨ ˈfsxut/ (n)
nord-est
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a wschodnim

północny zachód /puwˈnɔʦ̑nɨ ˈzaxut/ (n)
nord-ouest
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a zachodnim

półnuta /puwnˈuta/ (n)
blanche
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca połowę całej nuty;

półprzewodnik /ˌpuwpʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
semi-conducteur
  (fizyka, fizyczny) ciało stałe będące przewodnikiem, o oporze większym niż w metalach, a mniejszym niż w dielektrykach;

półprzezroczysty /pˌuwpʃɛzrɔtʃˈɨstɨ/ (adj)
translucide
  niezupełnie przezroczysty, częściowo przezroczysty

półsamogłoska /ˌpuwsãmɔɡˈwɔska/ (n)
semi-voyelle
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska mająca cechy samogłoski, lecz nie mająca zdolności sylabotwórczej

półton /ˈpuwtɔ̃n/ (n)
demiton, semiton
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najmniejsza odległość między dwoma dźwiękami we współczesnym zachodnim systemie tonalnym;

półtora /puwˈtɔra/ (numeralFraction)
un et demi
  jeden/jedno i pół

półtorej /puwˈtɔrɛj/ (numeralFraction)
un et demi
  jedna i pół

półwysep /puwˈvɨsɛp/ (n)
péninsule, presqu'ile
  (geografia, geograficzny) wysunięta część lądu otoczona z trzech stron wodami morza, jeziora lub rzeki;

półświatek /puwɕfʲˈatɛk/ (n)
demi-monde
  (socjologia, socjologiczny) ludzie z marginesu społecznego

późno /ˈpuʑnɔ/ (adv)
tard
  pod koniec jakiegoś czasu lub okresu

późny /ˈpuʑnɨ/ (adj)
tard
  będący w końcowej fazie, w jednym z ostatnich stadiów
tard, tardif
  następujący po relatywnie dłuższym czasie niż to zwykle bywa

pęcherz /pˈɛnxɛʃ/ (n)
vessie
  (anatomia, anatomiczny) zbiornik moczu u kręgowców

pęcherz moczowy /pˈɛnxɛʃ mɔtʃˈɔvɨ/ (n)
vessie
  (anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny stanowiący zbiornik moczu

pęcherzyk jajnikowy /pɛ̃w̃ˈxɛʒɨc ˌjäjɲiˈkɔvɨ/ (n)
follicule ovarien
  (anatomia, anatomiczny) (zobacz) pęcherzyk Graafa

pęcherzyk żółciowy /pɛnxˈɛʒɨɡ ʒuwtɕˈɔvɨ/ (n)
vésicule biliaire
  (anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny służący do gromadzenia i zagęszczania żółci

pęcznieć /ˈpɛ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
regonfler, renfler
  zwiększać objętość nasiąkając jakimś płynem

pęd /pɛ̃nt/ (n)
pousse
  (botanika, botaniczny) nadziemna część rośliny składająca się z łodygi, liści, pączków, kwiatów i owoców;
quantité de mouvement
  (fizyka, fizyczny) prędkość pomnożona przez masę;
vitesse
  szybkie posuwanie się naprzód, szybki ruch, szybki bieg
désir, goût
  wewnętrzna potrzeba, zamiłowanie do czegoś, wzmożona chęć dążenia do czegoś

pędzel /ˈpɛ̃nʣ̑ɛl/ (n)
pinceau
  (sztuka) (technologia, technika, techniczny) narzędzie składające się z pęczka włosia osadzonego na trzonku, służące m.in. do malowania;

pępek /ˈpɛ̃mpɛk/ (n)
nombril, ombilic
  (anatomia, anatomiczny) blizna w środkowej części brzucha, która stanowi pozostałość po odpadniętej lub usuniętej pępowinie;

pępowina /pˌɛmpɔvˈina/ (n)
cordon ombilical
  (anatomia, anatomiczny) przewód łączący płód z błonami płodowymi (u człowieka z łożyskiem), doprowadzający do niego treść bogatą w tlen i substancje odżywcze

pęseta /pɛ̃sˈɛta/ (n)
pince à épiler
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj szczypczyków o sprężystych ramionach służących do chwytania lub usuwania czegoś

płaca /ˈpwaʦ̑a/ (n)
salaire, gage, paye
  zarobek, wynagrodzenie za pracę

płacić /ˈpwaʨ̑iʨ̑/ (v)
payer
  dawać (przekazywać) pieniądze za coś
  (potocznie, potoczny) ponosić konsekwencje

płakać /ˈpwakaʨ̑/ (v)
pleurer, brailler
  wylewać łzy, ronić łzy

płakać jak bóbr /ˈpwakaʨ̑ ˈjaɡ ˈbupr̥/ (v)
pleurer comme une madeleine, pleurer à chaudes larmes
  płakać żałośnie, rzewnie

płaski /ˈpwasʲci/ (adj)
plat
  nieposiadający wybrzuszeń, wgłębień
  (przenośnie, przenośnia) niewyszukany, powierzchowny, banalny

płaskorzeźba /ˌpwaskɔˈʒɛʑba/ (n)
bas-relief
  (sztuka) kompozycja rzeźbiarska na płaskim materiale, wykonana z pozostawieniem na niej tła

płaskostopie /pwˌaskɔstˈɔpʲɛ/ (n)
pied plat
  (medycyna, medyczny) zniekształcenie stopy polegające na spłaszczeniu przez obniżenie się jej fizjologicznych sklepień;

płaszcz /pwaʃʧ̑/ (n)
manteau
  (krawiectwo) wierzchnie okrycie sięgające do kolan lub dłuższe, chroniące przed zimnem lub deszczem;
  (anatomia, anatomiczny) fałd tkanki okrywający ciało mięczaków;
  element konstrukcyjny urządzenia technicznego, jego osłona;

płaszcz Ziemi /ˈpwaʒʤ̑ʲ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
manteau terrestre
  (geologia, geologiczny) strefa między skorupą ziemską a jądrem Ziemi;

płaszczka /ˈpwaʃʧ̑ka/ (n)
raie
  (ichtiologia, ichtiologiczny) silnie spłaszczona ryba żyjąca przy dnie morskim;

płatek /ˈpwatɛk/ (n)
pétale
  (botanika, botaniczny) część korony u kwiatów:
flocon de neige
  kryształ śniegu

płatek śniegu /ˈpwatɛc ˈɕɲɛɡu/ (n)
flocon de neige
  struktura kryształów śniegu

płatniczy /pwatɲˈitʃɨ/ (adj)
de paiement
  (bankowość, bankowy) (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) związany z płaceniem

płatność /ˈpwatnɔɕʨ̑/ (n)
paiement, payement
  efekt, akt płacenia dokonywany w wyznaczonym terminie

płaz /pwas/ (n)
amphibien
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców ziemnowodnych Amphibia;

płciowy /ˈpw̥ʨ̑ɔvɨ/ (adj)
sexuel
  zdeterminowany przez płeć, dotyczący płci

płetwa /ˈpwɛtfa/ (n)
nageoire
  (zoologia, zoologiczny) narząd służący do utrzymywania pożądanej pozycji ciała oraz do poruszania się, występujący u ryb oraz u ssaków wodnych;
palme
  płaski element nakładany na stopę i ułatwiający poruszanie się człowieka w wodzie;

płetwa ogonowa /pwˈɛtfa ˌɔɡɔnˈɔva/ (n)
nageoire caudale
  (zoologia, zoologiczny) tylna płetwa zwierząt wodnych

płetwa sterowa /ˈpwɛtfa stɛˈrɔva/ (n)
safran
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) zanurzona w wodzie, ruchoma część steru; płat, który dzięki opływającej go wodzie, generuje siłę skręcającą ruch statku;

płetwonurek /ˌpwɛtfɔ̃ˈnurɛk/ (n)
homme-grenouille
  nurek z lekkim osprzętem i płetwami, które umożliwiają swobodne poruszanie się pod wodą

płeć /pwɛʨ̑/ (n)
sexe
  cecha organizmów żywych w obrębie jednego gatunku charakteryzująca je pod względem ich zdolności rozrodczych;

płeć piękna /ˈpwɛʨ̑ ˈpʲjɛ̃ŋkna/ (idiom)
beau sexe
  (literacko) kobiety

płodność /ˈpwɔdnɔɕʨ̑/ (n)
fertilité
  (biologia, biologiczny) naturalna zdolność do posiadania potomstwa, zdolność do zajścia w ciążę

płodowy /pwɔdˈɔvɨ/ (adj)
fœtal
  dotyczący płodu

płodzić /pwˈɔdʑitɕ/ (v)
pondre
  (przenośnie, przenośnia) być twórcą czegoś

płomień /ˈpwɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
flamme
  język ognia unoszący się nad płonącym przedmiotem;

płotek /ˈpwɔtɛk/ (n)
haie
  (sport, sportowy) sprzęt lekkoatletyczny używany w biegach płotkarskich

płoć /pwɔʨ̑/ (n)
gardon
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Rutilus rutilus, niewielka srebrzysta ryba eurazjatycka;

płucny /pwˈutsnɨ/ (adj)
pulmonaire
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący płuca, związany z płucami, znajdujący się w płucach, będący częścią płuc

płuco /ˈpwuʦ̑ɔ/ (n)
poumon
  (anatomia, anatomiczny) pojedynczy lub parzysty narząd oddechowy właściwy dla kręgowców;

pług /pwuk/ (n)
charrue
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze, uprawowe, służące do przeprowadzania orki;

płukanie /pwuˈkãɲɛ/ (n)
rinçage, lavage
  (rzeczownik odczasownikowy) od: płukać

płyn /pwɨ̃n/ (n)
liquide
  substancja niemająca określonej postaci, przyjmująca kształt zbiornika, do którego jest wprowadzona

płyn Lugola /pwˈɨn luɡˈɔla/ (n)
lugol, solution de Lugol
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) wodny roztwór czystego jodu w jodku potasu, do zastosowań leczniczych lub laboratoryjnych;

płynny /ˈpwɨ̃nːɨ/ (adj)
liquide
  będący płynem
coulant, fluent
  odznaczający się harmonijnym rytmem, swobodny, bez błędów, zahamowań
fluide
  zmienny, niestały, taki, którego nie można dokładnie określić

płynąć /ˈpwɨ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
couler
  o cieczy: poruszać się w jakimś kierunku
s'écouler
  o czasie: upływać, mijać
nager, flotter, naviguer
  poruszać się w wodzie lub na jej powierzchni, także za pomocą łodzi

płyta /ˈpwɨta/ (n)
disque
  krążek służący do przechowywania muzyki lub danych

płyta główna /ˈpwɨta ˈɡwuvna/ (n)
carte-mère, carte mère
  (elektronika, elektroniczny) najważniejsza część urządzenia (w szczególności komputera) pozwalająca na komunikację wszystkich urządzeń do niej podłączonych;

płyta kompaktowa /ˈpwɨta ˌkɔ̃mpakˈtɔva/ (n)
disque compact
  poliwęglanowa płyta z zakodowaną cyfrowo informacją do odczytu światłem lasera optycznego

pływactwo /pwɨvˈatstfɔ/ (n)
natation
  (sport, sportowy) sport pływacki, zawody pływackie

pływać /ˈpwɨvaʨ̑/ (v)
nager
  poruszać się w wodzie, po wodzie lub innym płynie

płód /pwut/ (n)
fœtus
  zarodek ssaków w późniejszym stadium rozwoju

płótno /ˈpwutnɔ/ (n)
toile
  tkanina o najprosztszym splocie (płóciennym), najczęściej z surowej lub bielonej przędzy;

quad /kwɔt/ (n)
quad, tout-terrain
  (motoryzacja) pojazd terenowy podobny do motocykla na czterech kołach;

quebecki /ɡvɛbˈɛtski/ (adj)
québécois
  związany z Quebekiem, dotyczący Quebecu

quesadilla /ɡvˌɛsadʲˈilla/ (n)
quesadilla
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) meksykańskie danie z kukurydzianej tortilli z roztopionym serem i różnorakim nadzieniem;

quiz /ɡvˈis/ (n)
quiz
  rozrywka intelektualna lub rodzaj zadania w postaci zestawu pytań;

rabarbar /raˈbarbar/ (n)
rhubarbe
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Rheum L., roślina warzywna z rodziny rdestowatych;

rabat /ˈrabat/ (n)
rabais, remise
  obniżka ceny

rabata /raˈbata/ (n)
parterre
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) wąska grządka kwiatowa obramowująca trawnik

rabdomioliza /ˌrabdɔ̃mʲjɔˈlʲiza/ (n)
rhabdomyolyse
  (medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych spowodowany rozpadem mięśni;

rabin /ˈrabʲĩn/ (n)
rabbin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony gminy żydowskiej, uczony w prawie żydowskim;

rabinacki /rˌabʲinˈatski/ (adj)
rabbinique
  związany z rabinem, dotyczący rabina lub rabinatu

rabiniczny /rˌabʲiɲˈitʃnɨ/ (adj)
rabbinique
  związany z doktryną rabinów, dotyczący doktryny rabinów

rabować /raˈbɔvaʨ̑/ (v)
dépouiller, dévaliser, piller
  bezprawnie zabierać coś przy użyciu przemocy

rachatłukum /ˌraxatˈwukũm/ (n)
loukoum, lokoum, rahat-lokoum
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) słodki przysmak z Bliskiego Wschodu, wyrób cukierniczy o konsystencji galaretki, zawierający dodatki, np. migdały, orzechy lub kawałki owoców, podawany w formie kostek oprószonych cukrem pudrem;

rachityczny /ˌraxʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
rachitique
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) wątły, chorowity
  (dawniej, dawny) mający objawy krzywicy

rachunek /raˈxũnɛk/ (n)
compte
  (bankowość, bankowy) konto w banku, przez które przeprowadza się operacje finansowe
addition, note, facture
  kwit zawierający rozliczenie należności za towar lub usługę, zawierający sumę końcową
calcul
  obliczenie matematyczne
note, addition, facture
  spis należności za towar lub usługę, jako forma rozliczenia sprzedawcy, zawierający sumę końcową

rachunki /raˈxũŋʲci/ (n)
arithmétique, calcul
  (potocznie, potoczny) (przestarzałe, przestarzały) matematyka jako przedmiot w początkowym okresie nauczania

racja /ˈraʦ̑ʲja/ (n)
raison
  najczęściej w liczbie mnogiej argument, stanowisko
  słuszność, prawda

racjonalista /ˌraʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲista/ (n)
rationaliste
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik racjonalizmu w filozofii
  człowiek, który w swoim postępowaniu kieruje się rozumem, nie emocjami

racjonalistka /ˌraʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲistka/ (n)
rationaliste
  forma żeńska od: racjonalista

racjonalistyczny /ˌraʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
rationaliste
  (filozofia, filozoficzny) związany z racjonalizmem

racjonalizacja /ˌraʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
rationalisation
  (psychologia, psychologiczny) mechanizm obronny polegający na szukaniu racjonalnych argumentów mających motywować własne czyny i postawy mające źródło w uczuciach i motywach, do których dana osoba nie chce się przed sobą przyznać

racjonalnie /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲɲɛ/ (adv)
rationnellement
  w sposób racjonalny

racjonalność /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑/ (n)
rationalité
  cecha tego, co racjonalne

racjonalny /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
rationnel
  opierający się na logicznym rozumowaniu

rad /rat/ (n)
radium
  (chemia, chemiczny) promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 88, srebrzystobiały metal;

rada /ˈrada/ (n)
conseil
  grupa osób, najczęściej wydzielona formalnie w ramach jakiejś organizacji lub społeczności, której celem jest znalezienie poprzez dyskusję lub z racji posiadanego doświadczenia, rozwiązania określonego problemu
  wypowiedź skierowana do kogoś, zawierająca zalecenie, jak się należy zachować w określonej sytuacji
  zebranie, na którym dyskutowany jest jakiś problem

radar /ˈradar/ (n)
radar
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne określonej długości i odbierające te fale odbite od obiektów i na tej podstawie określające położenie tych obiektów;

radian /ˈradʲjãn/ (n)
radian
  (matematyka, matematyczny) (jednostka miary) jednostka miary łukowej kąta płaskiego, określona w taki sposób, że jeden radian to taki kąt środkowy, którego ramiona wycinają na okręgu łuk o długości równej promieniowi tego okręgu;

radiator /raˈdʲjatɔr/ (n)
radiateur
  (technologia, technika, techniczny) element lub zespół elementów wypromieniowujących ciepło do otoczenia;

radio /ˈradʲjɔ/ (n)
radio
  instytucja nadająca audycje za pomocą fal elektromagnetycznych
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do odbioru takich audycji;

radioaktywność /rˌadjɔaktˈɨvnɔɕtɕ/ (n)
radioactivité
  (fizyka, fizyczny) zdolność jąder atomowych do samorzutnej emisji promieniowania korpuskularnego alfa lub beta albo promieniowania elektromagnetycznego gamma

radioliza /ˌradʲjɔˈlʲiza/ (n)
radiolyse
  (chemia, chemiczny) proces chemiczny zachodzący pod wpływem promieniowania jonizującego;

radiologiczny /rˌadjɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
radiologique
  dotyczący radiologii

radiometr /radjˈɔmɛtr/ (n)
radiomètre
  (fizyka, fizyczny) przyrząd do wykrywania promieniowania elektromagnetycznego i określania jego intensywności;

radiometria /rˌadjɔmˈɛtrja/ (n)
radiométrie
  (fizyka, fizyczny) dział nauki zajmujący się ilościowymi pomiarami energii promieniowania i wielkości fizycznych z nią związanych;

radioodbiornik /ˌradʲjɔːdˈbʲjɔrʲɲik/ (n)
radiorécepteur, récepteur radio
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do odbioru sygnału radiowego;

radioteleskop /rˌadjɔtɛlˈɛskɔp/ (n)
radiotélescope
  (astronomia, astronomiczny) teleskop, który wykorzystuje fale radiowe do obserwacji odległych obiektów astronomicznych;

radioterapeuta /rˌadjɔtˌɛrapˈɛwta/ (n)
radiothérapeute
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista w dziedzinie radioterapii

radon /ˈradɔ̃n/ (n)
radon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rn i liczbie atomowej 86, promieniotwórczy gaz szlachetny, bezbarwny i bezwonny;

radosny /raˈdɔsnɨ/ (adj)
joyeux
  taki, który charakteryzuje się radością, ma dobry humor; nie jest smutny

radować /radˈɔvatɕ/ (v)
jubiler
  (książkowy) czuć radość; okazywać wielkie zadowolenie

radość /ˈradɔɕʨ̑/ (n)
joie
  uczucie zadowolenia i satysfakcji, przejawiające się śmiechem, optymistycznym spojrzeniem na rzeczywistość czy poczuciem beztroski

radykalny /ˌradɨˈkalnɨ/ (adj)
radical
  który jest skutkiem zdecydowanych, bezkompromisowych działań

radykał /radˈɨkaw/ (n)
radical
  ekstremista, zwolennik radykalizmu, osoba o poglądach skrajnych

radziecki /raˈʥ̑ɛʦ̑ʲci/ (adj)
soviétique
  odnoszący się do Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR)

radło /rˈadwɔ/ (n)
araire
  (rolnictwo, rolniczy) najprostsze i najstarsze narzędzie do spulchniania gleby bez odwracania skiby

radźpucki /ratɕpˈutski/ (adj)
radjpoute
  dotyczący radźputy

radźput /rˈatɕput/ (n)
Radjpoute
  członek indyjskiego rodu rycerskiego należący do warny lub kszatrijów, zamieszkującego dawną Radźputanę (Radżastan);

rafa /ˈrafa/ (n)
écueil, étoc
  zwykle podwodna przeszkoda wapienna powstała ze szkieletów organizmów morskich;

rafa koralowa /ˈrafa ˌkɔraˈlɔva/ (n)
récif
  rafa powstała z nagromadzenia pozostałości organizmów morskich, głównie szkieletów korali

rafinować /ˌrafʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
raffiner, affiner
  poddawać procesowi rafinacji

ragoût /raɡˈu/ (n)
ragoût
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) typ gęstej potrawy przygotowywanej z kawałków mięsa duszonych w sosie z warzywami i różnymi dodatkami;

raj /raj/ (n)
paradis
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce wiecznej szczęśliwości, które istniało na początku ludzkości, które czeka również po śmierci;

raj na ziemi /ˈraj na‿ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
paradis terrestre
  wyjątkowo piękne miejsce

raj podatkowy /ˈraj ˌpɔdatˈkɔvɨ/ (n)
paradis fiscal
  (potocznie, potoczny) kraj o łagodnych przepisach podatkowych dla obcokrajowców;

rajd /rajt/ (n)
excursion, rallye randonnée
  (turystyka, turystyczny) kilkuetapowa, zbiorowa wyprawa turystyczna

rajstopy /rajˈstɔpɨ/ (n)
collant
  rodzaj damskiej garderoby noszonej na nogach i dolnej części tułowia;

rak /rak/ (n)
cancer
  (medycyna, medyczny) nowotwór złośliwy pochodzenia nabłonkowego;
écrevisse, crabe
  (zoologia, zoologiczny) jadalny skorupiak z podtypu stawonogów;

rak jelita grubego /rˈak jɛlˈita ɡrubˈɛɡɔ/ (n)
cancer colorectal, cancer du côlon
  (medycyna, medyczny) nowotwór złośliwy jelita grubego wywodzący się z nabłonka błony śluzowej jelita grubego, do którego zaliczany jest rak okrężnicy, rak zgięcia esiczo-odbytniczego i rak odbytnicy;

rakieta /raˈcɛta/ (n)
raquette
  (sport, sportowy) narzędzie służące do gry, odbijania piłki tenisowej
fusée
  pojazd latający lub pocisk napędzany silnikiem rakietowym;
  (wojskowość, wojskowy) pocisk zbudowany z głowicy bojowej i urządzenia napędowego z silnikiem rakietowym
  pocisk świetlny służący do sygnalizacji lub oświetlenia

rakotwórczość /rˌakɔtfˈurtʃɔɕtɕ/ (n)
cancérogénicité, carcinogénicité, oncogénicité
  (medycyna, medyczny) przyczynianie się do zachorowania na raka

rakotwórczy /rˌakɔtfˈurtʃɨ/ (adj)
cancérigène
  (medycyna, medyczny) przyczyniający się do powstawania raka

ramadan /rãˈmadãn/ (n)
ramadan, ramadhan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w islamie: ścisły post obowiązujący muzułmanów od świtu do nocy w miesiącu ramadan (1.1)
  dziewiąty miesiąc kalendarza muzułmańskiego

rambutan /rãmˈbutãn/ (n)
ramboutan
  (botanika, botaniczny) Nephelium lappaceum, drzewo owocowe o owłosionych owocach;
  owoc rambutanu (1.1)

ramiączko /rãˈmʲjɔ̃n͇ʧ̑kɔ/ (n)
bretelle
  pasek tkaniny podtrzymujący na ramionach część garderoby, np. bluzkę, stanik;

ramię /ˈrãmʲjɛ/ (n)
épaule
  (anatomia, anatomiczny) część ciała od szyi do stawu barkowego
bras
  (anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej pomiędzy stawami: barkowym a łokciowym
  (potocznie, potoczny) cała kończyna górna

rana /ˈrãna/ (n)
blessure, plaie
  (medycyna, medyczny) uszkodzenie ciągłości skóry, a często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu, oparzenia itp.;

randka /ˈrãntka/ (n)
rendez-vous
  umówione, najczęściej romantyczne spotkanie dwóch zainteresowanych sobą osób, w celu bliższego poznania się lub spędzenia razem czasu

raniuszek /rãˈɲuʃɛk/ (n)
mésange à longue queue, tupinet
  (ornitologia, ornitologiczny) raniuszek zwyczajny Aegithalos caudatus, mały ptak o puszystej sylwetce z czarnym wierzchem i białoróżowawym spodzie oraz długim schodkowatym ogonem;

ranny /ˈrãnːɨ/ (adj)
matinal
  mający miejsce o poranku; taki, który występuje na początku dnia
blessé
  taki, który ma ranę

rano /ˈrãnɔ/ (adv)
matin
  wcześnie w ciągu dnia

rano /ˈrãnɔ/ (n)
matin
  wczesna pora dnia

ransomware /rˌansɔmvˈarɛ/ (n)
logiciel d'extorsion, logiciel de rançon, logiciel rançonneur, rançongiciel
  (informatyka, informatyczny) rodzaj szkodliwego oprogramowania, które blokuje system komputerowy lub szyfruje zapisane w nim dane, a następnie żąda od ofiary okupu za przywrócenie dostępu;

rap /rap/ (n)
rap
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl w muzyce;

raper /ˈrapɛr/ (n)
rappeur, rapeur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonawca muzyki rap

raport /ˈrapɔrt/ (n)
rapport
  szczegółowe sprawozdanie

raportować /ˌrapɔrˈtɔvaʨ̑/ (v)
reporter
  składać raport

rapsod /rˈapsɔt/ (n)
rhapsode, rapsode
  (dawniej, dawny) (historia, historyczny, historycznie) wędrowny śpiewak recytujący poematy epickie

rasa /ˈrasa/ (n)
race
  (zoologia, zoologiczny) dawna kategoria systematyczna zwierząt zajmująca niższy poziom niż gatunek;

rasista /raˈɕista/ (n)
raciste
  zwolennik rasizmu

rasistowski /ˌraɕiˈstɔfsʲci/ (adj)
raciste
  związany z rasistą lub rasizmem; mający treść nawiązującą do rasizmu

rasizm /ˈraɕism̥/ (n)
racisme
  ideologia oraz wypływające z niej zachowania przyjmujące założenie wyższości niektórych ras ludzi nad innymi;

rasowy /raˈsɔvɨ/ (adj)
racial
  dotyczący ras, rasy

raszpla /ˈraʃpla/ (n)
ange de mer
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Squatina squatina, gatunek ryby chrzęstnoszkieletowej z rodziny raszplowatych; rekin o spłaszczonym ciele i dużych parzystych płetwach;
râpe
  (rzemiosło, rzemieślniczy) stalowy pilnik o grubych nacięciach

rata /ˈrata/ (n)
versement, échéance
  (finanse, finansowy) część długu, którą trzeba zapłacić w określonym terminie

ratować /raˈtɔvaʨ̑/ (v)
secourir, aider
  wyciągać kogoś z kłopotów, tarapatów

ratunek /raˈtũnɛk/ (n)
aide
  pomoc w niebezpieczeństwie

ratunkowy /rˌatuŋkˈɔvɨ/ (adj)
de sauvetage
  związany z ratunkiem

ratunku /raˈtũnku/ (interjection)
au secours
  wołanie o pomoc w sytuacji zagrożenia

ratusz /ˈratuʃ/ (n)
hôtel de ville, mairie
  (architektura, architektoniczny) budynek, w którym swoją siedzibę mają władze miasta;

ratyfikacja /rˌatɨfikˈatsja/ (n)
ratification
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zatwierdzenie umowy międzynarodowej przez uprawniony do tego organ państwowy

ratyzbonka /rˌatɨzbˈɔŋka/ (n)
Ratisbonnaise
  mieszkanka Ratyzbony

ratyzbończyk /rˌatɨzbˈɔɲtʃɨk/ (n)
Ratisbonnais
  mieszkaniec Ratyzbony

ratyzboński /rˌatɨzbˈɔɲski/ (adj)
ratisbonnais
  związany z Ratyzboną, dotyczący Ratyzbony

raweński /ravˈɛɲski/ (adj)
ravennate
  odnoszący się do Rawenny, związany z Rawenną

raz /'razɨ/ /ras/ (n)
fois
  pojedyncza realizacja czynności
  jednostka jakiejś wielkości

raz na ruski rok /ˈras na‿ˈrusʲci ˈrɔk/ (adv)
tous les trente-six du mois
  (związek frazeologiczny) (potocznie, potoczny) bardzo rzadko

raz na wozie, raz pod wozem /ˈras na‿ˈvɔʑɛ ˈras pɔd‿ˈvɔzɛ̃m/ (proverb)
un jour c'est blanc, un jour c'est noir
  znaczące tyle co: czasem w życiu dzieje się lepiej, czasem gorzej

razem /ˈrazɛ̃m/ (adv)
ensemble
  (o wielu elementach, osobach itp.) łącznie, równocześnie, wszyscy / wszystkie

razić /ˈraʑiʨ̑/ (v)
blesser, frapper
  atakować za pomocą jakiejś broni
offusquer
  o świetle: drażnić oczy nadmierną jasnością, jaskrawością

rdest ptasi /ˈrdɛst ˈptaɕi/ (n)
centinode, herbe aux cent nœuds, renouée des oiseaux, traînasse
  (botanika, botaniczny) Polygonum aviculare L., gatunek rośliny z rodziny rdestowatych o właściwościach lecznicznych;

rdza /rʣ̑a/ (n)
rouille
  warstwa na powierzchni metalu lub stopu (zwykle żelaza i stali) złożona z tlenku tego metalu;
  Puccinia, grzyb powodujący plamy na roślinach
  choroba powodowana przez rdzę (1.2)

rdzawy /ˈrʣ̑avɨ/ (adj)
rouille
  brunatnoceglasty, rudawy, mający kolor rdzy

rdzeń kręgowy /rdʑˈɛɲ krɛŋɡˈɔvɨ/ (n)
moelle épinière
  (anatomia, anatomiczny) narząd będący częścią ośrodkowego układu nerwowego, który przesyła informacje między mózgiem a resztą ciała

ready-to-wear /rɛˈadɨtɔvˈɛar/ (n)
prêt-à-porter
  ubrania dostępne w sklepach, pochodzące z produkcji seryjnej, a nie szyte na zamówienie

reagować /ˌrɛaˈɡɔvaʨ̑/ (v)
réagir
  odpowiadać jakimś zachowaniem na daną sytuację

reakcja /rɛˈakʦ̑ʲja/ (n)
réaction
  (chemia, chemiczny) proces polegający na przejściu jednych substancji w inne;
  (fizyka, fizyczny) jedna z sił wywieranych przez ciała zgodnie z trzecią zasadą dynamiki
  (fizyka, fizyczny) proces, przemiana
  odpowiedź na coś w formie działania lub postawy
  zachowanie organizmów żywych w odpowiedzi na bodźce
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) opór wobec zmian

reakcja katalityczna /rɛˈakʦ̑ʲja ˌkatalʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
réaction catalytique
  (chemia, chemiczny) reakcja chemiczna odbywająca się z udziałem katalizatora

reakcjonista /ˌrɛakʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
réactionnaire
  (pejoratywnie, pejoratywny) przeciwnik jakichkolwiek zmian społecznych i politycznych

reaktor /rɛˈaktɔr/ (n)
réacteur
  (chemia, chemiczny) zbiornik, w którym zachodzi reakcja chemiczna;
  (fizyka, fizyczny) urządzenie do wyzwalania energii jądrowej;

reaktor katalityczny /rɛˈaktɔr ˌkatalʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (n)
catalyseur
  (motoryzacja) część układu wydechowego wszystkich współczesnych samochodów osobowych spełniająca funkcję pozasilnikowego systemu zmniejszania emisji szkodliwych składników spalin;

reaktywacja /rˌɛaktɨvˈatsja/ (n)
réactivation
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) ponowienie działania jakiegoś procesu, mechanizmu, organizmu
  (potocznie, potoczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) powrót artysty na scenę po długim okresie nieobecności w branży

reaktywność /rˌɛaktˈɨvnɔɕtɕ/ (n)
réactivité
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest reaktywne; cecha tych, którzy są reaktywni

reaktywować /rˌɛaktɨvˈɔvatɕ/ (v)
réactiver
  sprawiać, że ktoś lub coś staje się ponownie aktywne

realgar /rɛˈalɡar/ (n)
réalgar
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków, zbudowany z czterosiarczku czteroarsenu;

realistycznie /ˌrɛalʲiˈstɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
réalistement
  w sposób realistyczny

realistyczny /rˌɛalistˈɨtʃnɨ/ (adj)
réaliste
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) odnoszący się do realizmu

realizacja /ˌrɛalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
réalisation
  doprowadzenie do wykonania czegoś

realizm /rɛˈalizm/ (n)
réalisme
  postawa opierająca się na trzeźwej ocenie rzeczywistości
  (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierne odtwarzanie rzeczywistości w utworze literackim lub dziele sztuki; (także, też) kierunek literacki i artystyczny wiernie odtwarzający rzeczywistość oraz cechujący się tym kierunek rozwinięty w XIX wieku;

realizować /ˌrɛalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
réaliser
  wcielać w życie, urzeczywistniać coś

realnie /rɛˈalɲʲɛ/ (adv)
réellement
  w sposób realny

reanimacja /rˌɛaɲimˈatsja/ (n)
réanimation
  (medycyna, medyczny) przywrócenie do życia kogoś znajdującego się w stanie śmierci klinicznej poprzez zastosowanie zabiegów pobudzających czynność serca, układu krążenia i oddychania

rebelia /rɛˈbɛlʲja/ (n)
rébellion
  zbrojny bunt przeciwko istniejącej władzy

rebeliancki /ˌrɛbɛˈlʲjãnʦ̑ʲci/ (adj)
rebelle
  dotyczący rebelii lub rebeliantów

rebeliant /rɛˈbɛlʲjãnt/ (n)
rebelle
  uzbrojony bojownik buntujący się przeciwko istniejącej władzy;

rebetiko /rˌɛbɛtʲˈikɔ/ (n)
rebetiko
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (etnografia, etnograficzny) gatunek tradycyjnej wokalnej muzyki greckiej, z buzuki jako instrumentem wiodącym, a będącej miksem muzyki bizantyjskiej, zachodniej i orientalnej, zapoczątkowanej w XIX w. przez ludzi z biedoty miejskiej i marginesu społecznego;

recepcjonista /rˌɛtsɛptsjɔɲˈista/ (n)
réceptionniste
  osoba pracująca w recepcji, np. hotelu

recesja /rɛˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
récession
  (ekonomia, ekonomiczny) okres zahamowania i spadku rozwoju gospodarczego

recykling /rɛtsˈɨkliŋk/ (n)
recyclage
  wykorzystanie odpadów technologicznych i surowców wtórnych w przemyśle;

recytacja /rˌɛtsɨtˈatsja/ (n)
récitation
  wydeklamowanie utworu literackiego

recytować /rˌɛtsɨtˈɔvatɕ/ (v)
réciter, déclamer
  wygłaszać z pamięci utwór literacki

reda /rˈɛda/ (n)
rade
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wydzielony akwen przedportowy dla oczekujących na wpłynięcie statków;

redakcja /rɛdˈaktsja/ (n)
rédaction
  czynność poprawiania, korygowania tekstu pod względem merytorycznym i stylistycznym
  praca osoby kierującej zespołem, który opracowuje i wydaje czasopismo, dzieło zbiorowe

redaktor /rɛˈdaktɔr/ (n)
rédacteur
  pracownik redakcji, który zajmuje się redagowaniem tekstów, opracowywaniem audycji radiowych lub programów telewizyjnych

redefinicja /ˌrɛdɛfʲĩˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
redéfinition
  określenie, zdefiniowanie czegoś na nowo, nadanie nowego znaczenia

redukować /rˌɛdukˈɔvatɕ/ (v)
réduire
  (chemia, chemiczny) wprowadzać pierwiastek do mniejszej wartościowości wskutek przyłączania elektronów, poprzez odbieranie tlenu lub wprowadzanie wodoru
  likwidować etaty pracownicze
  powodować zmniejszenie czego

reeksport /rɛˈːkspɔrt/ (n)
réexportation
  (ekonomia, ekonomiczny) powrotny eksport, wywóz towaru pochodzenia zagranicznego za granicę;

refektarz /rɛˈfɛktaʃ/ (n)
réfectoire
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie klasztorne przeznaczone do spożywania posiłków;

referencja /ˌrɛfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
référence
  (informatyka, informatyczny) wartość, zawierająca informację o położeniu innej wartości w pamięci lub nośniku danych;

referendum /ˌrɛfɛˈrɛ̃ndũm/ (n)
référendum, referendum
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głosowanie, którego celem jest rozstrzygnięcie jakiejś kwestii przez ogół obywateli kraju, regionu lub gminy;

referować /ˌrɛfɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
rapporter
  zdawać raport, relację z czegoś; przedstawiać coś w formie referatu, sprawozdania

refleksja /rɛflˈɛksja/ (n)
réflexion
  głębsze zastanowienie się

refleksoterapia /rˌɛflɛksˌɔtɛrˈapja/ (n)
réflexothérapie
  alternatywna metoda terapii, mająca pobudzać organizm do samoleczenia poprzez uciskaniu określonych punktów na ciele

reformator /ˌrɛfɔrˈmatɔr/ (n)
réformateur
  ten, kto reformuje, dokonuje reformy

reformatorka /ˌrɛfɔrmaˈtɔrka/ (n)
réformatrice
  forma żeńska od: reformator

reformować /rˌɛfɔrmˈɔvatɕ/ (v)
réformer
  dokonywać reformy

refrakcja /rɛfˈrakʦ̑ʲja/ (n)
réfraction
  (fizyka, fizyczny) odchylenie kierunku rozchodzenia się fali związana ze zmianą jej prędkości przy przejściu do innego ośrodka;

regaty /rɛˈɡatɨ/ (n)
régate
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyścig łodzi lub statków;

regencja /rɛɡˈɛntsja/ (n)
régence
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władza sprawowana przez regenta, regentkę

regeneracja /rˌɛɡɛnɛrˈatsja/ (n)
régénération
  odzyskiwanie zdrowia, sprawności, równowagi psychicznej itp.

regeneracyjny /ˌrɛɡɛ̃nɛraˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
régénératif
  uruchamiający lub wspomagający proces regeneracji

regenerować się /ˌrɛɡɛ̃nɛˈrɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
se régénérer
  o częściach organizmów żywych: odnawiać się
  wracać do pełnego zdrowia i sprawności fizycznej

regent /ˈrɛɡɛ̃nt/ (n)
régent
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ktoś, kto sprawuje władzę za nieobecnego lub młodocianego monarchę;

reggae /ˈrɛɡɛ/ (n)
reggae
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj muzyki;

region /ˈrɛɟɔ̃n/ (n)
région
  (książkowy) wydzielony, stosunkowo jednorodny obszar odróżniający się od terenów przyległych określonymi cechami naturalnymi lub nabytymi

regionalizm /ˌrɛɟɔ̃ˈnalʲism̥/ (n)
régionalisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tendencja rozwoju politycznego współczesnego państwa, która polega na dekoncentracji i decentralizacji władzy państwowej na niższe poziomy systemu politycznego;

regionalny /ˌrɛɟɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
régional
  (przymiotnik) od region

regresywny /ˌrɛɡrɛˈsɨvnɨ/ (adj)
régressif
  mający tendencję do cofania się, wsteczny, niepostępowy

regulacja /rˌɛɡulˈatsja/ (n)
réglementation, régularisation
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) obejmowanie czego przepisami prawa, normami
régalage
  podejmowanie działań w celu poprawy funkcjonowania lub przywrócenia czegoś

regulamin /rˌɛɡulˈamin/ (n)
règlement
  (administracja) zbiór przepisów obowiązujących w danym miejscu, wśród członków jakiejś grupy

regularnie /ˌrɛɡuˈlarʲɲɛ/ (adv)
régulièrement
  w sposób regularny

regularność /rˌɛɡulˈarnɔɕtɕ/ (n)
régularité
  cecha tego, co regularne

regularny /ˌrɛɡuˈlarnɨ/ (adj)
régulier
  (gramatyka) posiadający typową odmianę
  powtarzający się w stałych odstępach czasu lub przestrzeni

regulować /ˌrɛɡuˈlɔvaʨ̑/ (v)
réguler
  (technologia, technika, techniczny) nastawiać przyrząd, mechanizm, urządzenie tak, aby działały w pożądany sposób
  dozować ilość, moc czegoś
  kierować ruchem, obrotem czegoś
  ustalać reguły, zasady

reguła /rɛˈɡuwa/ (n)
règle
  zasada, według której należy postępować

rehabilitacja /ˌrɛxabʲilʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
réhabilitation
  (medycyna, medyczny) przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej oraz przystosowanie go do zmienionych warunków życia;
  (książkowy) przywrócenie dobrego imienia, dobrej opinii, oczyszczenie z zarzutów
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) unieważnienie wyroku i przywrócenie osobie skazanej niesłusznie utraconych przez nią praw;

reimport /rɛˈ<sup>j</sup>ĩmpɔrt/ (n)
réimportation
  (ekonomia, ekonomiczny) wwóz własnego, przedtem wyeksportowanego towaru z zagranicy;

reimski /rɛˈimski/ (adj)
rémois
  związany z Reims, dotyczący Reims

reinkarnacja /ˌrɛ<sup>j</sup>ĩŋkarˈnaʦ̑ʲja/ (n)
réincarnation
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, według którego dusza po śmierci wciela się w nowy byt fizyczny;

reja /rˈɛja/ (n)
vergue
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) poziome drzewce żaglowca;

rejestracja /ˌrɛjɛˈstraʦ̑ʲja/ (n)
immatriculation
  wpisywanie kogoś lub czegoś do rejestru

rejonowy /rˌɛjɔnˈɔvɨ/ (adj)
régional
  związany z rejonem, obowiązujący w pewnym rejonie

rejs /rˈɛjs/ (n)
croisière, voyage
  (morski) podróż statku na danej trasie, od portu początkowego do końcowego

rekin /ˈrɛcĩn/ (n)
requin, squale
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba chrzęstnoszkieletowa żyjąca w ciepłych morzach i oceanach;

reklama /rɛkˈlãma/ (n)
publicité, annonce, pub
  informacja połączona z komunikatem perswazyjnym, mająca zachęcić do kupienia produktu lub skorzystania z usługi;

rekluza /rɛklˈuza/ (n)
recluse
  (kościelny) (dawniej, dawny) zakonnica żyjąca na stałe we własnej celi zakonnej;

rekolekcje /rˌɛkɔlˈɛktsjɛ/ (n)
retraite
  w katolicyzmie nauki połączone z eucharystią, mające na celu umocnienie wiary i odnowę moralną;

rekomendacja /ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdaʦ̑ʲja/ (n)
recommandation
  (książkowy) opinia o kimś (zazwyczaj pozytywna)

rekomendować /ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdɔvaʨ̑/ (v)
recommander
  dawać pozytywne świadectwo, ocenę; polecać coś komuś

rekonstrukcja /rˌɛkɔnstrˈuktsja/ (n)
reconstruction
  odtworzenie czegoś opierając się o zachowane fragmenty, informacje, szczątki, przekazy itd.; (także, też) rzecz, która została odtworzona/zrekonstruowana

rekonstrukcyjny /rˌɛkɔnstruktsˈɨjnɨ/ (adj)
reconstructif
  dotyczący rekonstrukcji

rekreacja /ˌrɛkrɛˈaʦ̑ʲja/ (n)
récréation
  odnawianie sił poprzez aktywny wypoczynek lub za pomocą różnych form aktywności fizycznej lub psychicznej

rekrut /ˈrɛkrut/ (n)
recrue
  (wojskowość, wojskowy) nowy żołnierz, świeżo powołany do wojska;

rekrutacja /ˌrɛkruˈtaʦ̑ʲja/ (n)
recrutement
  (wojskowość, wojskowy) nabór żołnierzy do służby wojskowej
  przyjmowanie pracowników do zakładów pracy, kandydatów na wyższe uczelnie, kandydatów do szkół itp.;

rekuperator /ˌrɛkupɛˈratɔr/ (n)
récupérateur
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj wymiennika ciepła, w którym jest wykorzystywane ciepło odprowadzanych gazów

rekwizytor /ˌrɛkfʲiˈzɨtɔr/ (n)
accessoiriste
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba odpowiedzialna za rekwizyty, opiekująca się, dysponująca nimi;

relacja /rɛˈlaʦ̑ʲja/ (n)
relation
  zależność między dwoma bądź większą liczbą elementów

relatywistyczny /rˌɛlatˌɨvistˈɨtʃnɨ/ (adj)
relativiste
  (filozofia, filozoficzny) oparty na relatywizmie
  (fizyka, fizyczny) związany z teorią względności

religia /rɛˈlʲiɟja/ (n)
religion
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system wierzeń i praktyk, określający relację jednostki do różnie pojmowanej sfery sacrum, czyli świętości i sfery boskiej;

religijnie /ˌrɛlʲiˈɟijɲɛ/ (adv)
religieusement
  w sposób religijny; zgodnie z zasadami religii, religijności

religijny /ˌrɛlʲiˈɟijnɨ/ (adj)
religieux
  postępujący zgodnie z zasadami religii
  dotyczący religii, opisujący religię

relikwia /rɛlˈikfja/ (n)
relique, reliquat, survivance
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kawałki ciała lub płyny ustrojowe osoby uznawanej za świętą, rzadziej fragmenty rzeczy związane z tą osobą, którym jakaś religia przypisuje nadprzyrodzoną moc;

relokacja /rˌɛlɔkˈatsja/ (n)
relocalisation
  (książkowy) przemieszczenie, przeniesienie, zmiana miejsca, (na przykład) przebywania, pobytu

remake /rɛmˈakɛ/ (n)
remake, reprise
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nowa wersja filmu nakręconego przed laty;

reminiscencja /rˌɛmiɲistsˈɛntsja/ (n)
réminiscence
  (książkowy) wspomnienie rzeczy, minionej sprawy i refleksje z nimi związane

remis /ˈrɛ̃mʲis/ (n)
match nul
  wynik jakiejś rywalizacji (np. gry, rozgrywki sportowej), w której żadna ze stron nie została pokonana; także gra nierozstrzygnięta

ren /rɛ̃n/ (n)
rhénium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Re i liczbie atomowej 75;

renesansowy /ˌrɛ̃nɛsãw̃ˈsɔvɨ/ (adj)
de Renaissance
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (sztuka) (architektura, architektoniczny) dotyczący renesansu, występujący w epoce renesansu; będący w takim stylu

reneta /rɛnˈɛta/ (n)
reinette
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) grupa późnych odmian uprawnych jabłoni domowej dających owoce o charakterystycznym winno-kwaskowatym smaku i soczystym miąższu;
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) jabłko o charakterystycznym winno-kwaskowatym smaku i soczystym miąższu, owoc jabłoni (1.1)

reneński /rɛnˈɛɲski/ (adj)
rennais
  związany z Rennes, dotyczący Rennes

renifer /rɛ̃ˈɲifɛr/ (n)
renne
  (zoologia, zoologiczny) Rangifer tarandus, ssak z rodziny jeleniowatych, zamieszkujący arktyczną tundrę i lasotundrę;

renoma /rɛ̃ˈnɔ̃ma/ (n)
renommée
  sława, dobra opinia o kimś lub o czymś

renowacja /ˌrɛ̃nɔˈvaʦ̑ʲja/ (n)
rénovation
  odnowienie, odświeżenie, restauracja

rentowność /rɛntˈɔvnɔɕtɕ/ (n)
rentabilité
  (ekonomia, ekonomiczny) cecha tego, co rentowne, przynoszące nadwyżkę przychodów nad kosztami;

reorganizacja /rˌɛɔrɡˌaɲizˈatsja/ (n)
réorganisation
  ponowna organizacja

repatriacja /ˌrɛpaˈtrʲjaʦ̑ʲja/ (n)
rapatriement
  (książkowy) powrót do ojczystego kraju;

reperowanie /ˌrɛpɛrɔˈvãɲɛ/ (n)
réparation
  (rzeczownik odczasownikowy) od: reperować

reportaż /rɛpˈɔrtaʃ/ (n)
reportage
  (literacko) (publikatory) gatunek prozy publicystycznej będący opisem zdarzeń znanych autorowi z własnej obserwacji;

represja /rɛˈprɛsʲja/ (n)
répression
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma odwetu lub nacisku

reprezentacja /ˌrɛprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
représentation
  grupa osób, które występują w czyimś imieniu

reprymenda /ˌrɛprɨ̃ˈmɛ̃nda/ (n)
réprimande
  nagana, upomnienie, admonicja

republika /rɛˈpublʲika/ (n)
république
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym władza jest sprawowana przez organ wyłoniony w wyniku wyborów na określony czas;

republikanin /rˌɛpublikˈaɲin/ (n)
républicain
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik republiki lub republikanizmu, ktoś popierający republikańską formę rządu

reputacja /ˌrɛpuˈtaʦ̑ʲja/ (n)
réputation, rénom
  opinia o kimś, dobre imię

rerać /ˈrɛraʨ̑/ (v)
grasseyer
  niepoprawnie wymawiać głoski "r";

resentyment /ˌrɛsɛ̃nˈtɨ̃mɛ̃nt/ (n)
ressentiment
  skrywany żal lub uraza

resetować /ˌrɛsɛˈtɔvaʨ̑/ (v)
redémarrer
  (informatyka, informatyczny) podawać sygnał zerowania na wejścia rejestrów i sumatora procesora urządzenia komputerowego, tym samym wznawiać jego pracę od początku

respekt /ˈrɛspɛkt/ (n)
respect
  szacunek, poważanie

responsorium /rˌɛspɔnsˈɔrjum/ (n)
répons
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) liturgiczna krótka formuła modlitewna, w której wykonuje się naprzemienny śpiew lub recytację wersetów;

restauracja /ˌrɛstawˈraʦ̑ʲja/ (n)
restauration
  (budownictwo) odnowienie, odbudowanie
restaurant
  (gastronomia) lokal gastronomiczny o stosunkowo wysokim standardzie;

reszta /ˈrɛʃta/ (n)
reste, restant
  elementy, które zostały
monnaie
  przy płaceniu: kwota, którą kupujący nadpłacił i którą sprzedawca powinien mu oddać

resztka /ˈrɛʃtka/ (n)
reste
  (zdrobniale) od reszta

retinoid /rˌɛtʲinˈɔit/ (n)
rétinoïde
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) pochodna kwasowa witaminy A, lek zewnętrzny regulujący rozwój naskórka i stan gruczołów łojowych

retoryka /rɛtˈɔrɨkˌa/ (n)
rhétorique
  (językoznawstwo, językoznawczy) mowa lub przesadny styl, mające przekonać słuchających
  (językoznawstwo, językoznawczy) sztuka posługiwania się językiem, zwłaszcza w wystąpieniach publicznych, mających na celu przekonywanie słuchaczy;
  (językoznawstwo, językoznawczy) średniowieczny przedmiot wykładany na uniwersytetach jako (1.1)

retroaktywny /rˌɛtrɔaktˈɨvnɨ/ (adj)
rétroactif
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) taki, który obowiązuje z datą wsteczną, działa wstecz

retsina /rɛtɕˈina/ (n)
retsina
  (spożywczy) rodzaj greckiego żywicznego wina produkowanego na terenie Attyki;

reumatologiczny /rˌɛwmatˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
rhumatologique
  (medycyna, medyczny) związany z reumatologią, dotyczący reumatologii

reumatyk /rɛwmˈatɨk/ (n)
rhumatisant
  osoba cierpiąca na reumatyzm

reumatyzm /rɛwˈmatɨsm̥/ (n)
rhumatisme
  (medycyna, medyczny) schorzenie narządów ruchu charakteryzujące się bólami i zmianami zwyrodnieniowymi w stawach;

reunioński /rɛwɲʲˈɔɲski/ (adj)
réunionnais
  związany z Reunionem, dotyczący Reunionu (wyspy i departamentu Francji)

rewanż /rˈɛvanʃ/ (n)
revanche
  (sport, sportowy) powtórne spotkanie dające sposobność odegrania się
  odwzajemnienie się komuś za coś nierzadko czymś podobnym

rewidować /ˌrɛvʲiˈdɔvaʨ̑/ (v)
fouiller
  przeszukiwać w poszukiwaniu czegoś nielegalnego

rewizja /rɛvˈizja/ (n)
fouille
  (kryminologia, kryminologiczny) ogół działań, których celem jest znalezienie dowodów domniemanego przestępstwa lub wykroczenia
révision
  ponowne rozpatrzenie pewnych poglądów, teorii, dokumentów itp. i dokonanie w nich zmian
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ponowne rozpatrzenie sprawy przez sąd wyższej instancji jako następstwo odwołania od orzeczeń sądu niższej instancji
  kontrola urzędowa dokonywana w określonej instytucji

rewizjonistyczny /rˌɛvizjˌɔɲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
révisionniste
  dotyczący rewizjonizmu

rewokować /ˌrɛvɔˈkɔvaʨ̑/ (v)
révoquer
  odwołać z urzędu

rewolta /rɛˈvɔlta/ (n)
révolte
  zbrojny spisek, bunt

rewolucja /ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
révolution
  gwałtowne przemiany w społeczeństwie, związane np. z przewrotem;
  (przenośnie, przenośnia) duże i nagłe zmiany

rewolucja francuska /ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja frãnˈʦ̑uska/ (n)
Révolution française
  (historia, historyczny, historycznie) rewolucyjny okres we Francji w latach 1789-1799, w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych;

rewolucjonista /ˌrɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
révolutionnaire
  uczestnik lub zwolennik rewolucji

rewolucyjny /ˌrɛvɔluˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
révolutionnaire
  dotyczący rewolucji i rewolucjonistów, związany z rewolucją i rewolucjonistami
  przynoszący duże zmiany, przełamujący skostniałe struktury

rewolwer wiązkowy /rɛˈvɔlvɛr vʲjɔ̃w̃sˈkɔvɨ/ (n)
poivrière
  krótka, powtarzalna broń palna wyposażona w wiązkę kilku luf obracających się podczas strzelania;

rezerwa /rɛzˈɛrva/ (n)
réserve
  zapas czegoś
  powściągliwość, brak serdeczności, chłód w sposobie bycia
  ogół obywateli (rezerwistów), którzy mogą być powołani do wojska na okresowe ćwiczenia lub na wypadek wojny

rezerwować /ˌrɛzɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
réserver, retenir
  zapewnić z wyprzedzeniem określone miejsce w określonym czasie

rezerwuar /ˌrɛzɛrˈvu<sup>w</sup>ar/ (n)
réservoir
  (książkowy) zbiornik do przechowywania cieczy lub gazów;

rezolucja /ˌrɛzɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
résolution
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zbiorowa uchwała podjęta w wyniku obrad

rezultat /rɛˈzultat/ (n)
résultat
  wynik, skutek, efekt jakiegoś działania lub braku działania

rezydencja /ˌrɛzɨˈdɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
résidence
  wielki budynek mieszkalny o charakterze reprezentacyjnym

rezydent /rɛzˈɨdɛnt/ (n)
résident
  osoba mieszkająca w jakimś kraju, nie mając jego obywatelstwa

reński /rˈɛɲski/ (adj)
rhénan
  związany z Renem, dotyczący Renu

reżyser /rɛˈʒɨsɛr/ (n)
réalisateur, metteur en scène
  realizator koncepcji filmu, programu telewizyjnego, sztuki teatralnej;

rimiński /rimˈiɲski/ (adj)
riminien
  związany z Rimini, dotyczący Rimini

ro /rɔ/ (n)
rhô
  nazwa siedemnastej litery alfabetu greckiego, ρ;

robak /ˈrɔbak/ (n)
ver
  (zoologia, zoologiczny) (przestarzałe, przestarzały) typ bezkręgowca o nitkowatym kształcie;
  (informatyka, informatyczny) powielający się samoistnie program komputerowy, który wykonuje niepożądane działania;

robić /ˈrɔbʲiʨ̑/ (v)
faire
  wykonywać coś, tworzyć, produkować, przyrządzać, przygotowywać
  zajmować się czymś, wykonywać jakąś czynność; wywoływać jakiś stan

robić na drutach /ˈrɔbʲiʨ̑ na‿ˈdrutax/ (v)
tricoter
  wykonywać robotę dzianą na drutach; dziać

robić z igły widły /ˈrɔbʲiʥ̑ ˈz‿iɡwɨ ˈvʲidwɨ/ (v)
faire une montagne d'une taupinière
  (potocznie, potoczny) wyolbrzymiać coś, przesadzać

robot /ˈrɔbɔt/ (n)
robot
  (technologia, technika, techniczny) maszyna, urządzenie zbudowane do wykonywania pewnych czynności według nakazanego programu;
  (przenośnie, przenośnia) o człowieku: bezduszny, niewrażliwy, wykonujący swoją pracę automatycznie

robota /rɔˈbɔta/ (n)
travail
  (potocznie, potoczny) zespół czynności podejmowanych w celu wykonania czegoś

robotniczy /ˌrɔbɔtʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
ouvrier
  dotyczący robotników

robotnik /rɔˈbɔtʲɲik/ (n)
ouvrier
  pracownik wykonujący pracę fizyczną

robotyka /rɔˈbɔtɨka/ (n)
robotique
  nauka zajmująca się projektowaniem i zastosowaniem robotów, ich mechaniką i sterowaniem;

rocznica /rɔʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
anniversaire
  dzień przypadający dokładnie w rok, dwa, trzy itd. lata po jakimś fakcie, zdarzeniu;

roczny /ˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
annuel
  trwający przez rok
  obejmujący czas roku

rod /rɔt/ (n)
rhodium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rh i liczbie atomowej 45;

rodaczka /rɔdˈatʃka/ (n)
compatriote
  kobieta należąca do tej samej narodowości, pochodząca z tego samego obszaru

rodak /rˈɔdak/ (n)
compatriote
  człowiek pochodzący z tego samego narodu

rodeo /rɔdˈɛɔ/ (n)
rodéo
  (sport, sportowy) widowisko, które polega na popisach w poskramianiu zwierząt gospodarskich: nieujeżdżonych koni, cieląt, byków

rodezyjski /rˌɔdɛzˈɨjski/ (adj)
rhodésien
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Rodezją, dotyczący Rodezji

rodowód /rɔdˈɔvut/ (n)
pedigree
  dokument potwierdzający przynależność zwierzęcia i jego przodków do określonej rasy
filiation, origine
  początek, z którego coś lub ktoś się wywodzi

rodzaj /ˈrɔʣ̑aj/ (n)
genre
  (biologia, biologiczny) grupa obejmująca gatunki blisko spokrewnione, podrzędna względem rodziny;
genre, sexe
  (gramatyka) cecha rzeczownika wpływająca na jego końcówkę podczas deklinacji oraz na końcówki i formy innych części mowy, występujących obok danego rzeczownika np. w zdaniu;
genre, sorte
  typ, odmiana, gatunek

rodzaj męski /ˈrɔʣ̑aj ˈmɛ̃w̃sʲci/ (n)
genre masculin, masculin
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci męskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzaj nijaki /ˈrɔʣ̑aj ɲiˈjäci/ (n)
genre neutre, neutre
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty niedojrzałe lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzaj żeński /ˈrɔʣ̑aj ˈʒɛ̃j̃sʲci/ (n)
genre féminin
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci żeńskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzajnik /rɔˈʣ̑ajɲik/ (n)
article
  (gramatyka) wyraz precyzujący znaczenie rzeczownika lub wyrażenia występującego w roli rzeczownika;

rodzic /ˈrɔʥ̑iʦ̑/ (n)
parent
  pierwszy biologiczny przodek danej osoby, ojciec lub matka

rodzice /rɔˈʥ̑iʦ̑ɛ/ (n)
parent, parents
  ojciec i matka

rodzicielski /rˌɔdʑitɕˈɛlski/ (adj)
parental
  związany z rodzicielstwem

rodzina /rɔˈʥ̑ĩna/ (n)
famille
  rodzice wraz z ich dziećmi
  (biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka wyższa od rodzaju;

rodzinny /rɔˈʥ̑ĩnːɨ/ (adj)
familier
  związany z rodziną, dotyczący rodziny

rodzić /ˈrɔʥ̑iʨ̑/ (v)
fructifier
  (botanika, botaniczny) o roślinach, ziemi: wydawać plon
accoucher, donner naissance
  (fizjologia, fizjologiczny) u ssaków: wydawać potomstwo na świat
produire, provoquer
  (potocznie, potoczny) dawać owoce, efekty, skutek
naître
  (przenośnie, przenośnia) powstawać, brać początek
  przychodzić na świat

rodzony /rɔdʑˈɔnɨ/ (adj)
germain
  bardzo blisko spokrewniony

rodzynek /rɔˈʣ̑ɨ̃nɛk/ (n)
raisin, raisin sec
  suszone winogrono

roentgen /ˈrɛ̃ndɡɛ̃n/ (n)
roentgenium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rg i liczbie atomowej 111;

rogal /ˈrɔɡal/ (n)
croissant
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczywo w kształcie półksiężyca;

rogówka /rɔɡˈufka/ (n)
cornée
  (anatomia, anatomiczny) wypukła zewnętrzna warstwa gałki ocznej;

rohypnol /rɔxˈɨpnɔl/ (n)
rohypnol
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) flunitrazepam, lek o silnym działaniu uspokajającym;

roić /rˈɔitɕ/ (v)
grouiller
  być pełnym

rok /rɔk/ (n)
année, an
  czas, jaki w przybliżeniu zajmuje Ziemi obiegnięcie Słońca, równy 365 lub 366 dni;

rok przestępny /ˈrɔk pʃɛˈstɛ̃mpnɨ/ (n)
année bissextile
  (astronomia, astronomiczny) rok kalendarzowy liczący 366 dni;

rok świetlny /ˈrɔc ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/ (n)
année-lumière
  (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa odległości, jaką przebywa w próżni światło w czasie jednego roku;

rokada /rɔˈkada/ (n)
rocade
  (wojskowość, wojskowy) droga równoległa do linii frontu, używana do przesyłu zaopatrzenia lub ułatwiająca transport posiłków;

rolnictwo /rɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
agriculture
  (rolnictwo, rolniczy) dział gospodarki i zajęcie, które polega na wytwarzaniu żywności i surowców przemysłowych poprzez uprawę roślin i hodowlę zwierząt;

rolniczy /rɔlʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
agricole, agronomique, cultivateur
  dotyczący rolnictwa lub rolnika, zajmujący się rolnictwem, stosowany w nim

rolnik /ˈrɔlʲɲik/ (n)
fermier, agriculteur
  osoba zajmująca się rolnictwem i gospodarstwem rolnym

rolny /ˈrɔlnɨ/ (adj)
agricole, agraire, foncier
  związany z uprawą roli, pola

romanizować /ˌrɔ̃mãɲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
romaniser
  rozpowszechniać języki i kulturę romańską; w czasie panowania imperium rzymskiego: narzucać podbitej ludności język łaciński i rzymską kulturę

romansz /ˈrɔ̃mãw̃ʃ/ (n)
romanche
  język obejmujący pięć grup dialektów retoromańskich używanych w szwajcarskim kantonie Gryzonia;

romantyczny /ˌrɔ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
romantique
  (potocznie, potoczny) taki, który jest tajemniczy, wrażliwy, uczuciowy, poetyczny, marzycielski
  związany z romantyzmem jako epoką literacką (i kierunkiem w sztuce), charakteryzujący romantyzm

romantyzm /rɔ̃ˈmãntɨsm̥/ (n)
romantisme
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) epoka w historii sztuki i literatury, trwająca od lat 90. XVIII wieku do lat 40. XIX wieku, charakteryzująca się zainteresowaniem sferą indywidualnych uczuć, kulturą ludową i historią, zaprzeczająca racjonalizmowi, głosząca swobodę twórczą i odrzucająca sztywne kanony klasycyzmu;

romb /rɔ̃mp/ (n)
losange
  (geometria) czworokąt o wszystkich bokach równych;

rombościan /rɔmbˈɔɕtɕan/ (n)
rhomboèdre
  (geometria) wielościan, którego każda ze ścian jest rombem;

rondo /ˈrɔ̃ndɔ/ (n)
giratoire carrefour giratoire, rond-point
  (motoryzacja) skrzyżowanie z wyspą środkową i jednokierunkową jezdnią wokół wyspy;
rondeau
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna z powracającym refrenem i kupletami;
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) układ stroficzny, posiadający od 8 do 15 wersów, dwa rymy i refren, powtarzający pierwsze słowa utworu dwu- lub trzykrotnie na końcu każdej zwrotki, lecz nierymujący się z resztą wersów;

ropa naftowa /ˈrɔpa naˈftɔva/ (n)
pétrole
  (geologia, geologiczny) (chemia, chemiczny) ciekła kopalina, mieszanina naturalnych węglowodorów gazowych, ciekłych i stałych, stanowi ważny surowiec energetyczny oraz dla przemysłu chemicznego;

ropociąg /rɔˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
oléoduc
  (technologia, technika, techniczny) rurociąg do transportu ropy naftowej

ropowica /ˌrɔpɔˈvʲiʦ̑a/ (n)
phlegmon
  (medycyna, medyczny) zapalenie ropne w obrębie luźnej tkanki łącznej jakiejś okolicy ciała

ropucha /rɔˈpuxa/ (n)
crapaud
  (herpetologia, herpetologiczny) płaz lądowy z gruczołami jadowymi;

rosa /ˈrɔsa/ (n)
rosée
  krople wody osadzające się na ziemi i roślinach

rosnąć /ˈrɔsnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
croître, pousser, grandir
  o organizmach dążyć do osiągnięcia dojrzałości
  powiększać swoje rozmiary, skalę

rosomak /rɔˈsɔ̃mak/ (n)
glouton, carcajou
  (zoologia, zoologiczny) Gulo gulo, duży, zagrożony wyginięciem drapieżnik lądowy;

rosyjski /rɔˈsɨjsʲci/ (adj)
russe
  dotyczący Rosji lub Rosjan, charakterystyczny dla Rosji lub Rosjan

rosyjski /rɔˈsɨjsʲci/ (n)
russe
  język urzędowy Rosji;

roszelski /rɔʃˈɛlski/ (adj)
rochelais
  (rzadki, rzadko używany) związany z La Rochelle (Roszellą)

roszponka /rɔʃˈpɔ̃nka/ (n)
mâche
  (botanika, botaniczny) roślina o wysokiej łodydze, niebieskich kwiatach i liściach o łopatkowym kształcie tworzących rozetę; wykorzystywana jako warzywo;

rotacja /rɔˈtaʦ̑ʲja/ (n)
rotation
  ruch obrotowy, obrót

rotawirus /rˌɔtavˈirus/ (n)
rotavirus
  (medycyna, medyczny) wirus z rodziny reowirusów, będący najczęstszą przyczyną biegunki wśród niemowląt i dzieci;

rottweiler /rˌɔttfɛˈilɛr/ (n)
rottweiler
  (kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosych psów o silnym ciele wywodząca się z Germanii;

router /rɔˈutɛr/ (n)
routeur
  (informatyka, informatyczny) urządzenie sieciowe łączące ze sobą użytkowników różnych sieci, pełniące rolę węzła komunikacyjnego;

rower /ˈrɔvɛr/ (n)
bicyclette, vélo
  jednośladowy pojazd napędzany siłą ludzkich mięśni;

rower górski /ˈrɔvɛr ˈɡursʲci/ (n)
VTT, vélo tout terrain, vélo de montagne
  (sport, sportowy) rower o szerokich oponach, wyposażony w amortyzację, przeznaczony do jazdy w trudnym, pagórkowatym terenie;

rowerzysta /ˌrɔvɛˈʒɨsta/ (n)
cycliste
  osoba poruszająca się za pomocą roweru

rozbieżność /rɔzˈbʲjɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
divergence, différence
  różnica, nieścisłość, brak spójności/zgodności

rozbita rodzina /rɔzbʲˈita rɔdʑˈina/ (n)
famille éclatée
  (socjologia, socjologiczny) rodzina posiadająca dziecko/dzieci, w której doszło do rozwodu

rozbitek /rɔzˈbʲitɛk/ (n)
épave
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kogo spotkała katastrofa życiowa
naufragé
  osoba ocalała z katastrofy statku;

rozbrzmiewać /rɔzbʒmʲˈɛvatɕ/ (v)
éclater
  dawać się słyszeć; wydawać dźwięki

rozbójnik /rɔzbˈujɲik/ (n)
brigand
  (przestarzałe, przestarzały) osoba parająca się rozbojem

rozczarowanie /ˌrɔʃʧ̑arɔˈvãɲɛ/ (n)
déception
  niespełnienie oczekiwań

rozdanie /rɔzdˈaɲʲɛ/ (n)
donne
  rozdzielenie kart między graczy

rozdrabniać /rɔzdrˈabɲʲatɕ/ (v)
émietter
  dzielić na drobne części
morceler, émietter
  dzielić na poszczególne części
s'émietter, se disperser
  dzielić się samoistnie na małe części
s'émietter
  dzielić swój wysiłek, czas, energię na wiele spraw, nie skupiając się na jednej konkretnej

rozdrażnienie /ˌrɔzdraʒʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
exaspération
  nieprzyjemne uczucie, wynikłe z przemęczenia lub przykrej sytuacji

rozdział /ˈrɔʑʥ̑aw/ (n)
chapitre
  (drukarstwo, drukarski) każda z części, na które podzielona jest książka lub rękopis

rozebrać /rɔˈzɛbraʨ̑/ (v)
déshabiller
  zdjąć ubranie z kogoś lub czegoś
se déshabiller
  zdjąć z siebie ubranie

rozejm /rˈɔzɛjm/ (n)
armistice, trêve
  czasowe lub bezterminowe wstrzymanie działań wojennych na podstawie umowy między walczącymi stronami

rozgniewany /rˌɔzɡɲʲɛvˈanɨ/ (adj)
fâché
  taki, który wyraża wzbierający gniew

rozgniewać /rɔzɡɲʲˈɛvatɕ/ (v)
fâcher
  wywołać gniew u kogo
s'emporter, se fâcher
  zacząć odczuwać narastający gniew

rozgoryczać /rˌɔzɡɔrˈɨtʃatɕ/ (v)
ulcérer
  wywoływać uczucie rozczarowania, rozgoryczenia

rozgrzeszenie /ˌrɔzɡʒɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
absolution
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oczyszczenie z grzechów, odpuszczenie grzechów;

rozgwiazda /rɔzˈɡvʲjazda/ (n)
étoile de mer, astérie
  (zoologia, zoologiczny) Asteroidea, drapieżne zwierzę morskie z typu szkarłupni, kształtem przypominający gwiazdę;

rozjemca /rɔzʲˈjɛ̃mʦ̑a/ (n)
arbitre, conciliateur
  sędzia, którego zadaniem jest rozstrzygnięcie sporu, pogodzenie wrogich sobie stron

rozkaz /ˈrɔskas/ (n)
ordre, commandement
  polecenie wykonania czegoś wydane przez osobę uprawnioną do tego lub mającą nad kimś jakąś przewagę

rozkład jazdy /ˈrɔskwatʲ ˈjazdɨ/ (n)
indicateur
  lista z godzinami odjazdów i przyjazdów jakichś środków transportu w danym miejscu;

rozliczny /rɔzˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
multiple
  (książkowy) liczny, który występuje w dużej liczbie i w wielu formach

rozmach /ˈrɔzmax/ (n)
impulsion, incitation
  dynamika w działaniu, polot w dziełach

rozmaity /ˌrɔzmaˈ<sup>j</sup>itɨ/ (adj)
divers, variable, varié
  charakteryzujący się różnorodnością swoich cech, np. kształtów, kolorów, typów

rozmaryn /rɔzˈmarɨ̃n/ (n)
romarin
  (botanika, botaniczny) Rosmarinus L., rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych;

rozmarzony /rˌɔzmaʒˈɔnɨ/ (adj)
songeur
  taki, który się rozmarzył, świadczący o rozmarzeniu

rozmawiać /rɔzˈmavʲjäʨ̑/ (v)
parler, causer
  wymieniać wzajemnie myśli i poglądy za pomocą wypowiadanych słów

rozminowywać /ˌrɔzmʲĩnɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
déminer
  wykrywać i unieszkodliwiać miny wybuchowe

rozmokły /rɔzmˈɔkwɨ/ (adj)
délavé
  taki, który rozmókł; zbyt mocno nasączony płynem

rozmowa /rɔzˈmɔva/ (n)
conversation
  ustna wymiana zdań

rozmowny /rɔzˈmɔvnɨ/ (adj)
loquace
  (książkowy) taki, który lubi rozmawiać, jest chętny do rozmowy

rozmyślać /rɔzˈmɨɕlaʨ̑/ (v)
raisonner
  zastanawiać się nad czymś; długo o czymś myśleć, rozważać coś

roznamiętniać /ˌrɔznãˈmʲjɛ̃ntʲɲäʨ̑/ (v)
passionner
  wzbudzać w kimś namiętność

rozpaczać /rɔspˈatʃatɕ/ (v)
désespérer
  pogrążać się w rozpaczy, bardzo nad czymś ubolewać, cierpieć

rozpaczliwy /rˌɔspatʃlˈivɨ/ (adj)
désespéré
  pełen rozpaczy, wyrażający czyjąś rozpacz

rozpadać /rɔspˈadatɕ/ (v)
se disloquer, se délabrer
  ulegać rozpadowi

rozpoczęcie /ˌrɔspɔˈʧ̑ɛ̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
commencement
  moment w którym coś się rozpoczyna

rozporek /rɔsˈpɔrɛk/ (n)
braguette
  (krawiectwo) zapinane rozcięcie w spodniach

rozpowiadać /rˌɔspɔvʲˈadatɕ/ (v)
divulguer, raconter
  dzielić się wiadomościami z wszystkimi

rozpraszać /rɔsprˈaʃatɕ/ (v)
dissiper
  przyczyniać się do ustąpienia niewłaściwych stanów psychicznych
disperser, éparpiller
  rozpędzać na wszystkie strony
distraire, dissiper
  uniemożliwiać skupienie się nad czym
se dissiper
  (meteorologia, meteorologiczny) ulegać ustąpieniu
  tracić uwagę
se disperser
  uciekać bezładnie, rozchodzić się w różnych kierunkach

rozprawa /rɔsˈprava/ (n)
procès
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) proces sądowy

rozprężanie /ˌrɔsprɛ̃w̃ˈʒãɲɛ/ (n)
détente
  (rzeczownik odczasownikowy) od: rozprężać

rozpusta /rɔspˈusta/ (n)
débauche, libertinage
  brak moralności w sferze seksualnej

rozpuszczalny /rˌɔspuʃtʃˈalnɨ/ (adj)
soluble
  taki, który można rozpuścić

rozrusznik serca /rɔzrˈuʃɲik sˈɛrtsa/ (n)
pacemaker, stimulateur cardiaque, pile cardiaque
  (medycyna, medyczny) aparat wszczepiany w ciało chorego, służące do elektrycznego pobudzania mięsienia sercowego

rozrzutny /rɔzʒˈutnɨ/ (adj)
dépensier
  wydający pieniądze lub zużywający jakieś dobra ponad miarę i bez potrzeby; (także, też) będący objawem czyjegoś marnotrawstwa

rozróżnialny /rˌɔzruʒɲʲˈalnɨ/ (adj)
distinguable
  dający się rozróżnić, odróżnić

rozsiewać /rɔsɕˈɛvatɕ/ (v)
disséminer
  siejąc, rozmieszczać na znacznej przestrzeni

rozstęp /rˈɔsstɛmp/ (n)
vergeture
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) powstałe w wyniku nadmiernego rozciągania się skóry i zerwania sieci włókien kolagenowych wrzecionowate pasmo występujące najczęściej na skórze ud, brzucha, pośladków i piersi/klatki piersiowej lub ramion;

rozsądnie /rɔsˈːɔ̃ndʲɲɛ/ (adv)
raisonnablement
  w sposób rozsądny

rozsądny /rɔsˈːɔ̃ndnɨ/ (adj)
raisonnable, judicieux
  taki, który charakteryzuje się rozsądkiem; postępuje lub myśli rozsądnie; jest rozważny

roztargnienie /rˌɔstarɡɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
distraction
  nieumiejętność skupienia uwagi na tym, co istotne

roztargniony /ˌrɔstarʲɟˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
distrait
  nieuważny, charakteryzujący się nieuwagą, roztargnieniem; taki, który nie może skoncentrować się

roztropność /rɔstrˈɔpnɔɕtɕ/ (n)
prudence
  działanie z namysłem

roztropny /rɔstrˈɔpnɨ/ (adj)
raisonnable
  kierujący się rozsądkiem, a nie postępujący pochopnie

roztrzepany /rˌɔstʃɛpˈanɨ/ (adj)
étourdi, brouillon
  skłonny do nieuwagi i chaotyczności

roztwór /ˈrɔstfur/ (n)
solution
  (chemia, chemiczny) jednorodna mieszanina dwóch lub więcej substancji tworząca jedną fazę, występującą w różnych stanach skupienia;

rozumieć /rɔˈzũmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
comprendre
  pojmować coś, interpretować coś, mieć świadomość mechanizmów zdarzeń

rozwaga /rɔzˈvaɡa/ (n)
réflexion, jugement, soupèsement
  namysł, refleksja, umiejętność rozsądnego przemyślenia czegoś przed działaniem

rozważać /rɔzˈvaʒaʨ̑/ (v)
estimer, soupeser
  (książkowy) zastanawiać się, rozpatrywać jakąś kwestię, wnikliwie analizując

rozweselić /ˌrɔzvɛˈsɛlʲiʨ̑/ (v)
égayer
  sprawić, że ktoś jest wesoły

rozwiedziony /rˌɔzvʲɛdʑˈɔnɨ/ (adj)
divorcé
  taki, który się rozwiódł

rozwiedziony /rˌɔzvʲɛdʑˈɔnɨ/ (n)
divorcé
  mężczyzna, który się rozwiódł

rozwlekły /rɔzˈvlɛkwɨ/ (adj)
prolixe, diffus, redondant, filandreux, flasque, robe
  zawierający nadmiar treści, często niespójnej

rozwodnik /rɔzvˈɔdɲik/ (n)
divorcé
  mężczyzna, który się rozwiódł

rozwolnienie /rˌɔzvɔlɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
chiasse, foire
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) wydalanie luźnego lub wodnistego stolca

rozwód /ˈrɔzvut/ (n)
divorce
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozwiązanie małżeństwa w formie określonej prawem;

rozwódka /rɔzvˈutka/ (n)
divorcée
  kobieta, która się rozwiodła

rozwój /ˈrɔzvuj/ (n)
développement
  następstwo zdarzeń, dzianie się kolejnych rzeczy
  proces przemian prowadzący do osiągnięcia lepszego, bardziej zaawansowanego stanu
  proces zmian w organizmie lub jego części następujący z czasem życia bądź z kolejnymi pokoleniami

rozłam /rˈɔzwam/ (n)
désunion, scission
  utrata jedności

rozświetlać /rɔɕˈːfʲjɛtlaʨ̑/ (v)
s' éclairer
  stać się samemu jaśniejszym, widniejszym

roślina /rɔɕˈlʲĩna/ (n)
plante
  (botanika, botaniczny) wykształcony żywy organizm, który posiada zdolność wytwarzania substancji odżywczych dzięki pochłanianiu światła;

roślina doniczkowa /rɔɕlˈina dˌɔɲitʃkˈɔva/ (n)
plante en pot
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) ozdobna roślina sadzona w rozmaitych naczyniach i uprawiana we wnętrzach mieszkalnych lub biurowych

roślinność /rɔɕˈlʲĩnːɔɕʨ̑/ (n)
végétation
  wszystkie rośliny danego terenu

roślinny /rɔɕˈlʲĩnːɨ/ (adj)
végétal, végétatif
  taki, który jest rośliną lub jej częścią, składa się z roślin; jest charakterystyczny dla rośliny

roślinożerca /ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
herbivore
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się roślinami

roślinożerny /ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
herbivore
  (zoologia, zoologiczny) taki, który odżywia się roślinami; którego głównym pożywieniem są rośliny

rożeniec /rɔˈʒɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
canard pilet
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas acuta, duży ptak wodny gniazdujący na lądzie;

rtęć /r̥tɛ̃ɲʨ̑/ (n)
mercure
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hg i liczbie atomowej 80;

rubel /ˈrubɛl/ (n)
rouble
  (jednostka monetarna) waluta niektórych krajów wchodzących w przeszłości w skład ZSRR;

rubid /ˈrubʲit/ (n)
rubidium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rb i liczbie atomowej 37;

rubin /ˈrubʲĩn/ (n)
rubis
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) tlenek glinu, czerwona odmiana korundu;

rubinowy /rˌubʲinˈɔvɨ/ (adj)
rubis
  mający kolor rubinu

ruch /rux/ (n)
mouvement
  (fizyka, fizyczny) zmiana położenia w czasie;
  grupa ludzi dążących do jakiegoś celu politycznego lub społecznego
  gest, ruszenie częścią ciała
  w grach: ruszenie bierki, figury, zagranie kartą itp., kolejka
direction, sens
  sposób poruszania się na drodze

ruch oporu /ˈrux ɔˈpɔru/ (n)
résistance
  formacja oddziałów utworzonych do walki przeciwko okupantowi lub rządowi kraju nie posiadającemu wystarczającej legitymacji do sprawowania władzy;

ruchliwy /ruxlˈivɨ/ (adj)
agile, agissant
  będący w nieustannym ruchu

ruchomy /ruˈxɔ̃mɨ/ (adj)
mobile
  poruszający się

ruchomy chodnik /ruˈxɔ̃mɨ ˈxɔdʲɲik/ (n)
tapis roulant
  urządzenie do poziomego transportu ludzi;

rudzik /ˈruʥ̑ik/ (n)
rouge-gorge
  (ornitologia, ornitologiczny) Erithacus rubecula, występujący licznie w Polsce niewielki ptak z rdzawym podgardlem;

rufa /ˈrufa/ (n)
poupe
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tylna część kadłuba statku;

rugby /`rʌgbɪ/ /ˈruɡbɨ/ (n)
rugby
  (sport, sportowy) sport drużynowy z użyciem owalnej piłki;

rulon /rˈulɔn/ (n)
rouleau
  cylindryczny zwój z czegoś płaskiego
  walec z umieszczonych obok siebie monet czy innych okrągłych rzeczy

rum /rũm/ (n)
rhum
  (spożywczy) napój alkoholowy o wysokiej zawartości alkoholu, wytwarzany z trzciny cukrowej;

rumianek /rũˈmʲjãnɛk/ (n)
camomille
  (botanika, botaniczny) Matricaria, roślina z rodziny astrowatych, o białych kwiatach z żółtymi główkami, używana w medycynie naturalnej i kosmetyce;

rumieniec /rumjˈɛɲʲɛts/ (n)
rougeur
  czasowe różowe zabarwienie policzków

rumpologia /rˌumpɔlˈɔɡja/ (n)
rumpologie
  (ezoteryka) pseudonaukowa metoda wróżenia z pośladków

rumuński /rũˈmũj̃sʲci/ (adj)
roumain
  pochodzący z Rumunii, dotyczący Rumunii lub Rumunów

rumuński /rũˈmũj̃sʲci/ (n)
roumain
  urzędowy język Rumunii;

rundi /rˈundʲi/ (n)
kirundi, roundi, rundi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z rodziny bantu, używany w Rwandzie, Burundi, Tanzanii i Ugandzie;

runiczny /ruɲˈitʃnɨ/ (adj)
runique
  (językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący run, związany z runami
  zapisany runami

rupia /ˈrupʲja/ (n)
roupie
  (jednostka monetarna) nazwa waluty kilku krajów azjatyckich: Indii, Indonezji, Nepalu i Pakistanu, posiadającej różną wartość w tych krajach;

rupieć /ˈrupʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
vieillerie
  stary, zepsuty przedmiot

rura /ˈrura/ (n)
tuyau, tube
  przewód do transportu płynów;

rusyfikacja /ˌrusɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
russification
  (językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) narzucanie lub proces przyjmowania języka i kultury rosyjskiej;

rusztowanie /ˌruʃtɔˈvãɲɛ/ (n)
échafaudage
  (technologia, technika, techniczny) prowizoryczna konstrukcja szkieletowa ułatwiająca prace na wysokości przy wznoszeniu i remontowaniu budowli;

ruten /ˈrutɛ̃n/ (n)
ruthénium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ru i liczbie atomowej 44;

rutherford /ruˈtɛrfɔrt/ (n)
rutherfordium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rt i liczbie atomowej 104;

rutyna /ruˈtɨ̃na/ (n)
rutine, rutoside, sophorine
  (biochemia, biochemiczny) flawonoid pochodzenia roślinnego;
train-train
  postępowanie według utartych szablonów

rwa kulszowa /ˈrva kulˈʃɔva/ (n)
sciatique, lombosciatique
  (medycyna, medyczny) zespół objawów związanych z uciskiem na nerwy rdzeniowe tworzące nerw kulszowy;

rwandyjski /rvãnˈdɨjsʲci/ (adj)
rwandais
  odnoszący się do państwa Rwanda

ryba /ˈrɨba/ (n)
poisson
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców, żyjące w wodzie;

rybitwa /rɨˈbʲitfa/ (n)
sterne, guifette
  (ornitologia, ornitologiczny) przypominający mewę ptak zamieszkujący brzegi zbiorników wodnych;

ryboflawina /ˌrɨbɔflaˈvʲĩna/ (n)
riboflavine
  (biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B;

rybołów /rɨˈbɔwuf/ (n)
balbuzard pêcheur
  (ornitologia, ornitologiczny) Pandion haliaetus, ptak drapieżny rybożerny średniego rozmiaru;

rycerski /rɨˈʦ̑ɛrsʲci/ (adj)
chevaleresque
  związany z rycerzem i rycerstwem

rycerstwo /rɨtsˈɛrstfɔ/ (n)
chevalerie
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu: warstwa społeczna, która stanowiłą elitę społeczeństwa feudalnego i jego siłę zbrojną;

rycerz /ˈrɨʦ̑ɛʃ/ (n)
chevalier
  (historia, historyczny, historycznie) członek uprzywilejowanego stanu żołnierskiego; zwykle stawał do walki jako jeździec;

rycina /rɨˈʨ̑ĩna/ (n)
gravure
  (sztuka) (drukarstwo, drukarski) ilustracja w książce, dawniej wykonywana ręcznie technikami graficznymi

ryczące czterdziestki /rɨtʃˈɔntsɛ tʃtɛrdʑˈɛstki/ (n)
quarantièmes rugissants
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pas wód oceanicznych na półkuli południowej między 40°–50°, wzdłuż którego wieją stałe, silne wiatry i panuje sztormowa pogoda;

rydwan /ˈrɨdvãn/ (n)
char
  dwukołowy wóz bojowy zaprzężony w dwa lub cztery konie

rydz /rɨʦ̑/ (n)
cameline, lin bâtard, sésame d'Allemagne
  (dawniej, dawny) (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina oleista z gatunku Camelina sativa (L.) Crantz, lnicznik siewny
lactaire
  (potocznie, potoczny) (mikologia, mikologiczny) grzyb jadalny z gatunku Lactarius deliciosus, mleczaj rydz, z koncentrycznymi pasami na kapeluszu;

ryfampicyna /rˌɨfampitsˈɨna/ (n)
rifampicine
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) półsyntetyczny antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń m.in. prątkiem gruźlicy i prątkiem trądu;

rygor /ˈrɨɡɔr/ (n)
rigueur
  ustalony porządek zmuszający do zachowania ściśle określonych przepisów

rynek /ˈrɨ̃nɛk/ (n)
marché
  (ekonomia, ekonomiczny) pojęcie obejmujące cały handel jakimiś surowcami lub produktami na jakimś obszarze;
  wydzielona część miasta, plac, gdzie kupcy sprzedają swoje towary ze straganów;

rynkowy /rɨŋkˈɔvɨ/ (adj)
marchand
  (ekonomia, ekonomiczny) dotyczący rynku, tj. kupna i sprzedaży

rysa /rˈɨsa/ (n)
rayure
  podłużny ślad, wgłębienie po zadrapaniu powierzchni

rysować /rɨˈsɔvaʨ̑/ (v)
dessiner
  tworzyć rysunek, szkic za pomocą ołówka, kredki, węgla, kredy lub innego twardego narzędzia

rysownik /rɨˈsɔvʲɲik/ (n)
dessinateur
  ktoś, kto wykonuje zawodowo rysunki – np. artystyczne, do komiksów lub filmów animowanych

rysunek /rɨˈsũnɛk/ (n)
dessin
  to, co zostało narysowane;

rytualnie /ˌrɨtuˈ<sup>w</sup>alʲɲɛ/ (adv)
rituellement
  w sposób rytualny

rytualny /ˌrɨtuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
rituel
  związany z rytuałem

rytuał /rɨˈtu<sup>w</sup>aw/ (n)
rituel
  (antropologia, antropologiczny) zespół specyficznych sekwencji sformalizowanych, symbolicznych czynów i wypowiedzi, charakterystyczny dla danej kultury;

rywal /rˈɨval/ (n)
rival, concurrent, adversaire
  osoba, która konkuruje w czymś

rywalizacja /ˌrɨvalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
compétition, rivalité
  (sport, sportowy) zawody, zmagania sportowe, rozgrywka
rivalité
  ubieganie się o pierwszeństwo, o zdobycie czegoś; konkurowanie

rywalizować /rˌɨvalizˈɔvatɕ/ (v)
rivaliser, disputer
  ubiegać się o pierwszeństwo lub o zdobycie czegoś

ryza /ˈrɨza/ (n)
rame
  (poligrafia) jednostka miary ilości papieru równa zwykle 500 arkuszom;

ryzyko /ˈrɨzɨkɔ/ (n)
risque
  możliwość, prawdopodobieństwo, że coś się nie uda

ryzykować /ˌrɨzɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
risquer
  narażać coś cennego na utratę
  podejmować ryzyko; działać, licząc się z możliwością niekorzystnego zakończenia

ryś /rɨɕ/ (n)
lynx
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny, cętkowany kot z pędzelkami na końcach uszu;

ryż /rɨʃ/ (n)
riz
  (botanika, botaniczny) roślina zbożowa Oryza L., z rodziny traw występująca w klimacie wilgotnym;
  (handel, handlowy) (spożywczy) nasiona ryżu (1.1)

ryż jaśminowy /rˈɨʃ jˌaɕminˈɔvɨ/ (n)
riz jasmin
  (spożywczy) rodzaj białego ryżu pochodzącego z Tajlandii

rzadki /ˈʒatʲci/ (adj)
clair
  półpłynny, mający półpłynną konsystencję
rare
  zachodzący rzadko

rzadko /ˈʒatkɔ/ (adv)
rarement
  prawie nigdy, z dużymi odstępami czasowymi między kolejnymi wydarzeniami

rzadkość /ˈʒatkɔɕʨ̑/ (n)
rareté
  coś, co jest rzadkie, nietypowe, zdarza się/występuje rzadko

rzecz /ʒɛʧ̑/ (n)
chose
  wytwór materialny, przedmiot

rzeczniczka /ʒɛtʃɲˈitʃka/ (n)
porte-parole
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (urzędowy) kobieta występująca, przemawiająca w czyimś imieniu, reprezentująca publicznie jakiegoś wysokiego rangą urzędnika lub instytucję

rzecznik /ʒˈɛtʃɲik/ (n)
porte-parole
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (urzędowy) osoba występująca, przemawiająca w czyimś imieniu, reprezentująca publicznie jakiegoś wysokiego rangą urzędnika lub instytucję;

rzecznik prasowy /ˈʒɛʧ̑ʲɲik praˈsɔvɨ/ (n)
porte-parole
  osoba odpowiedzialna w firmie, urzędzie lub instytucji za kontakty z prasą

rzeczny /ˈʒɛʧ̑nɨ/ (adj)
fluvial
  odnoszący się do rzeki, związany z rzeką

rzeczony /ʒɛtʃˈɔnɨ/ (adj)
dit
  ten, o którym wcześniej wspomniano

rzeczownik /ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲik/ (n)
substantif, nom
  (gramatyka) część mowy umożliwiająca rozróżnianie przedmiotów, osób, zwierząt, pojęć itp. poprzez nadanie im nazw lub imion;

rzeczownik własny /ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲiɡ ˈvwasnɨ/ (n)
nom propre
  (gramatyka) rzeczownik będący nazwą konkretnej osoby lub innej istoty żywej, przedmiotu, miejsca lub obiektu geograficznego

rzeczownik zbiorowy /ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲiɡ zbʲjɔˈrɔvɨ/ (n)
collectif
  (gramatyka) rzeczownik, który określa zbiór przedmiotów jednostkowych

rzeczownikowy /ʒˌɛtʃɔvɲikˈɔvɨ/ (adj)
nominal
  (gramatyka) (językoznawstwo, językoznawczy) odnoszący się do rzeczownika, związany z rzeczownikiem

rzeczowy /ʒɛtʃˈɔvɨ/ (adj)
concret
  dotyczący treści (a nie strony formalnej)
matériel
  odnoszący się do rzeczy (a nie osób)

rzeczoznawca /ʒˌɛtʃɔznˈaftsa/ (n)
expert, appréciateur
  osoba wydająca orzeczenia w sprawach dotyczących jego kompetencji, a niejasnych dla innych

rzeczywistość /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɔɕʨ̑/ (n)
réalité
  prawda, prawdziwość; coś, co wydarzyło się (istnieje) naprawdę; obiektywnie
  realistyczność, świat realny

rzeka /ˈʒɛka/ (n)
fleuve, rivière
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) ciek na powierzchni ziemi;

rzemieślniczy /ˌʒɛ̃mʲjɛ̇ɕl̥ʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
artisanal
  odnoczący się do rzemieślnika lub rzemiosła

rzemieślnik /ʒɛ̃ˈmʲjɛ̇ɕl̥ʲɲik/ (n)
artisan
  osoba uprawiająca rzemiosło (zajmująca się drobną wytwórczością lub naprawą, posiadająca warsztat rzemieślniczy)

rzemiosło /ʒɛ̃ˈmʲjɔswɔ/ (n)
artisanat
  drobna wytwórczość przemysłowa, polegająca na wytwarzaniu i naprawie przedmiotów codziennego użytku przy pomocy ręcznych narzędzi i prostych maszyn; także: umiejętność prowadzenia takiej działalności

rzepka /ʒˈɛpka/ (n)
rotule
  (anatomia, anatomiczny) nieduża kość chroniąca staw kolanowy u wielu czworonogów, również u człowieka

rześki /ʒˈɛɕki/ (adj)
frisquet, vif
  pełen orzeźwienia, świeżości
vif
  świadczący o wigorze, gotowości do działania
  pełen chęci do działania

rzeź /ʒɛɕ/ (n)
massacre
  brutalne morderstwo (najczęściej dokonywane na dużej ilości istnień)

rzeźba /ˈʒɛʑba/ (n)
sculpture
  (sztuka) dziedzina sztuk plastycznych związana z tworzeniem trójwymiarowych form z różnych materiałów;
  (sztuka) trójwymiarowy obiekt będący formą artystyczną

rzeźnia /ˈʒɛʑɲa/ (n)
abattoir
  miejsce, gdzie zabija się zwierzęta dla celów spożywczych, sprawia tusze i dzieli mięso;

rzeżączka /ʒɛˈʒɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
blennorragie, gonorrhée
  (medycyna, medyczny) zakaźna choroba weneryczna;

rzeżączkowy /ʒˌɛʒɔntʃkˈɔvɨ/ (adj)
blennorragique
  (medycyna, medyczny) związany z rzeżączką, dotyczący rzeżączki

rzodkiewka /ʒɔtʲˈcɛfka/ (n)
radis
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina o jadalnych, cenionych smakowo bulwach;

rzucać /ˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
quitter
  (potocznie, potoczny) zrezygnować ze związku z kimś
jeter, lancer
  wywoływać chwilowy lot przedmiotu

rzucać kłody pod nogi /ʒˈutsatɕ kwˈɔdɨ pɔt nˈɔɡʲi/ (v)
mettre des bâtons dans les roues
  usilnie i z rozmysłem komuś przeszkadzać

rzucać perły przed wieprze /ˈʒuʦ̑aʨ̑ ˈpɛrwɨ pʃɛd‿ˈvʲjɛpʃɛ/ (v)
jeter des perles aux pourceaux, donner de la confiture aux cochons
  ofiarowywać, dawać komuś coś dobrego, szlachetnego, podczas gdy odbiorca nie docenia tego daru lub nie jest jego godzien

rzut dyskiem /ˈʒud ˈːɨsʲcɛ̃m/ (n)
lancer du disque
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na wyrzuceniu jedną ręką dysku na jak największą odległość;

rzut karny /ˈʒut ˈkarnɨ/ (n)
pénalty, penalty
  (sport, sportowy) w niektórych grach: specyficzne ukaranie strony, która popełniła przewinienie, przez znaczne ułatwienie stronie poszkodowanej zdobycia bramki, punktu (i tym podobne, i temu podobne);

rzut młotem /ˈʒut ˈmwɔtɛ̃m/ (n)
lancer du marteau
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na rzucaniu kulą przymocowaną do stalowej linki zakończonej uchwytem;

rzut oka /ˈʒut ˈɔka/ (n)
aperçu, coup d'œil
  zerknięcie, szybkie spojrzenie

rzut oszczepem /ˈʒut ɔˈʃʧ̑ɛpɛ̃m/ (n)
lancer du javelot
  (sport, sportowy) konkurencja polegająca na rzucaniu oszczepem możliwie najdalej bez wykroczenia poza obszar rozbiegu;

rzutnik /ˈʒutʲɲik/ (n)
projecteur
  urządzenie służące do wyświetlania slajdów, np. filmów lub prezentacji

rzygacz /ˈʒɨɡaʧ̑/ (n)
gargouille
  (architektura, architektoniczny) dekoracyjne zakończenie rynny lub odprowadzenia wody z dachu w postaci figurki lub głowy zwierzęcia, człowieka, potwora itp.;

rzymianin /ʒɨ̃ˈmʲjä̃ɲĩn/ (n)
Romain
  mieszkaniec Rzymu

rzymski /ˈʒɨ̃msʲci/ (adj)
romain
  odnoszący się do miasta Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu
  odnoszący się do państwa Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu

rząd /ʒɔ̃nt/ (n)
ordre
  (biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka obejmująca rodziny;
régime
  (językoznawstwo, językoznawczy) przypadek deklinacji, w którym znajduje się wyraz będący określeniem danego
ordre, série
  (matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) pozycja względem przecinka dziesiętnego najstarszej cyfry w zapisie danej liczby
gouvernement
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wykonawczy organ państwa zajmujący się jego finansami oraz prowadzący jego politykę wewnętrzną i zagraniczną;
rang
  (potocznie, potoczny) rząd (1.4) foteli na widowni
ligne, rangée, rang
  grupa ludzi lub elementów umieszczona obok siebie jeden za drugim
pouvoir
  sprawowanie władzy

rząd marionetkowy /ˈʒɔ̃nt ˌmarʲjɔ̃nɛtˈkɔvɨ/ (n)
gouvernement fantoche, régime fantoche, état fantoche
  (publikatory) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rząd sterowany przez inną grupę ludzi niż tych, którzy oficjalnie znajdują się u steru władzy;

rządzić /ˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
gouverner, régner
  sprawować władzę, panować

rzęsa /ˈʒɛ̃w̃sa/ (n)
cil
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) jeden z włosów rosnący na brzegu powieki;

résumé /rɛsˈumɛ/ (n)
résumé
  podsumowanie, streszczenie

róg /ruk/ (n)
corne, cor
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) twardy wyrostek występujący na głowie niektórych ssaków, zwykle parzyście;

róg mgłowy /ˈruk ˈmɡwɔvɨ/ (n)
corne de brume
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie emitujące silne sygnały dźwiękowe podczas mgły dla ułatwienia nawigacji

róg obfitości /ˈruk ˌɔpfʲiˈtɔɕʨ̑i/ (idiom)
corne d'abondance
  (książkowy) źródło niekończących się dóbr; bogactwo, obfitość

rój /ruj/ (n)
essaim
  duża grupa latających owadów lub (rzadziej) małych ptaków

rówieśnik /ruˈvʲjɛ̇ɕɲik/ (n)
du même âge
  osoba w tym samym wieku

równanie /ruvˈnãɲɛ/ (n)
équation
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie złożone z dwóch lub więcej części połączonych znakiem równości

równanie stanu /ruvˈnãɲɛ ˈstãnu/ (n)
équation d'état
  (technologia, technika, techniczny) (fizyka, fizyczny) równanie termodynamiczne opisujące stan substancji;

równać /ˈruvnaʨ̑/ (v)
aligner
  (wojskowość, wojskowy) stawać w prostym szeregu
aplanir, niveler
  czynić równym, gładkim

równie /ˈruvʲɲɛ/ (adv)
aussi
  w taki sam sposób

również /ˈruvʲɲɛʃ/ (particle)
aussi, également, de même
  …używana do wyrażenia, że orzeczenie nie dotyczy tylko jednego elementu, ale i innych też, także

równik /ˈruvʲɲik/ (n)
équateur
  (astronomia, astronomiczny) (geografia, geograficzny) część wspólna powierzchni ciała niebieskiego oraz płaszczyzny prostopadłej do osi obrotu i przechodzącej przez środek masy ciała;

równina /ruvʲˈɲĩna/ (n)
plaine, plateau, platière
  (geografia, geograficzny) płaski lub prawie całkowicie poziomy teren;

równo /ˈruvnɔ/ (adv)
exactement, juste
  dokładnie
uni
  jednakowo, równomiernie
droit
  prosto
régulièrement
  regularnie

równoczesność /rˌuvnɔtʃˈɛsnɔɕtɕ/ (n)
simultanéité
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest równoczesne; cecha tych, którzy są równoczesni

równoczesny /rˌuvnɔtʃˈɛsnɨ/ (adj)
simultané
  odbywający się w tym samym czasie

równolegle /ˌruvnɔˈlɛɡlɛ/ (adv)
parallèlement
  o położeniu w przestrzeni: w sposób równo odległy na całej swojej długości

równoległy /ˌruvnɔˈlɛɡwɨ/ (adj)
parallèle
  jednakowo odległy od czegoś na całej swej długości

równonoc /ruvˈnɔ̃nɔʦ̑/ (n)
équinoxe
  (astronomia, astronomiczny) moment przejścia Słońca przez punkt, w którym ekliptyka przecina równik niebieski; długość dnia i nocy jest wówczas jednakowa;

równoramienny /rˌuvnɔramjˈɛnnɨ/ (adj)
isocèle
  (matematyka, matematyczny) mający ramiona równej długości

równoważnik zdania /ˌruvnɔˈvaʒʲɲiɡ ˈzdãɲa/ (n)
phrase nominale
  (gramatyka) wypowiedzenie nieposiadające orzeczenia

równoważny /rˌuvnɔvˈaʒnɨ/ (adj)
équivalent
  mający równe znaczenie, równą wartość

równość /ˈruvnɔɕʨ̑/ (n)
égalité
  brak dyskryminacji i podziałów (tworzonych ze względu na rasę, pochodzenie, płeć)
  (matematyka, matematyczny) relacja między dwiema wartościami wyrażona znakiem równania (=)
  cecha tego co jest równe, wyrównane, takie samo pod jakmiś względem (np. wielkości, wysokości)

równy /ˈruvnɨ/ (adj)
égal
  posiadający identyczną wartość

rózga /ˈruzɡa/ (n)
verge, férule
  cienka, elastyczna, bezlistna gałązka

rózgi /ˈruzʲɟi/ (n)
raclée, rossée
  (przestarzałe, przestarzały) kara przez bicie rózgą

róż /ruʃ/ (n)
fard à joues
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk do malowania rumieńców w celu ożywienia kolorytu cery;
rose
  kolor różowy

róża /ˈruʒa/ (n)
rose, rosier
  (botanika, botaniczny) rodzaj krzewów z rodziny różowatych;

róża francuska /ˈruʒa frãnˈʦ̑uska/ (n)
rosier de France
  (botanika, botaniczny) Rosa gallica, gatunek krzewu z rodziny różowatych występujący w południowej, wschodniej i centralnej Europie oraz w Turcji i na Kaukazie;

różaniec /ruˈʒãɲɛʦ̑/ (n)
rosaire
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sznur z paciorkami, służący do liczenia odmawianych modlitw
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) cykl modlitw odmawianych w określonej kolejności

różnica /ruʒʲˈɲiʦ̑a/ (n)
différence
  (matematyka, matematyczny) wynik odejmowania
  to, czym się coś od czegoś różni

różniczkowalny /ˌruʒʲɲiʧ̑kɔˈvalnɨ/ (adj)
dérivable
  (matematyka, matematyczny) o funkcji: mający pochodną w danym punkcie

różnorodność /ˌruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑/ (n)
diversité, variété
  cecha tego, co jest różnorodne

różnorodny /ˌruʒnɔˈrɔdnɨ/ (adj)
divers
  składający się z wielu różnych, czasem przeciwstawnych elementów

różowy /ruˈʒɔvɨ/ (adj)
rose
  mający kolor pośredni między białym a czerwonym;

różyczka /ruˈʒɨʧ̑ka/ (n)
rubéole
  (medycyna, medyczny) głównie dziecięca choroba wirusowa;

rączka /ˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
queue
  uchwyt, rękojeść

rącznik pospolity /ˈrɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik ˌpɔspɔˈlʲitɨ/ (n)
ricin commun
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny wilczomleczowatych pochodząca z Afryki;

ręce do góry /ˈrɛ̃nʦ̑ɛ dɔ‿ˈɡurɨ/ (interjection)
haut les mains
  kategoryczny zwrot wzywający do podniesienia rąk w geście poddania

ręcznik /ˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
serviette, essuie-main
  gruby kawałek tkaniny przeznaczony do wycierania ciała

ręka /rɔŋk/ /ˈrɛ̃ŋka/ (n)
main
  (anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej człowieka lub małpy człekokształtnej od nadgarstka do końca palców;

rękaw /ˈrɛ̃ŋkaf/ (n)
manche
  (krawiectwo) element odzieży przykrywający ręce

rękawica /ˌrɛ̃ŋkaˈvʲiʦ̑a/ (n)
gant
  odzież wykonana z materiału lub gumy, nakładana na dłoń, żeby ją chronić od zimna, skaleczeń itp.

rękojeść /rɛ̃ŋˈkɔjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
manche, poignée, crosse
  część jakiegoś narzędzia, przyrządu lub broni służąca do trzymania;

rżenie /ˈrʒɛ̃ɲɛ/ (n)
hennissement
  odgłos konia wydawany paszczą

rżeć /rʒɛʨ̑/ (v)
hennir
  o koniu: wydawać charakterystyczny głos

saarski /saˈarski/ (adj)
sarrois
  związany z Saarą, dotyczący Saary (kraju związkowego, krainy i rzeki)

sabat /ˈsabat/ (n)
sabbat
  (ludowy) tajemny zlot czarownic

sabaudzki /sabˈawtski/ (adj)
savoyard
  związany z Sabaudią lub Sabaudczykami, dotyczący Sabaudii

sabot /ˈsabɔt/ (n)
sabot
  drewniane chodaki, tradycyjnie wykonywane we Francji

sabotaż /saˈbɔtaʃ/ (n)
sabotage
  umyślne niewypełnienie albo wypełnianie wadliwie swoich obowiązków w zamiarze wywołania dezorganizacji, strat i szkód; niewypełnienie danego zadania;

sabotować /ˌsabɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
saboter
  stosować sabotaż

sadhu /sˈatxu/ (n)
sâdhu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) hinduski wędrowny asceta;

sadomasochistyczny /sˌadɔmˌasɔçistˈɨtʃnɨ/ (adj)
sadomasochiste
  związany z sadomasochizmem i sadomasochistami

sadysta /sadˈɨsta/ (n)
sadique, sadiste
  człowiek lubujący się w zadawaniu innym cierpień lub oglądaniu czyjegoś cierpienia

sadystycznie /ˌsadɨˈstɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
sadiquement
  w sposób sadystyczny

sadyzm /sˈadɨzm/ (n)
sadisme
  (medycyna, medyczny) zaburzenie seksualne polegające na doznawaniu podniecenia i zadowolenia seksualnego poprzez zadawanie bólu i upokorzenie partnera

sadza /ˈsaʣ̑a/ (n)
suie
  stały, pylisty produkt niepełnego spalania zawierający głównie bezpostaciowy węgiel;

sadzawka /sadʑˈafka/ (n)
piscine, bassin
  nieduży, otwarty i płytki zbiornik wodny wykopany w ziemi;

sadzić /ˈsaʥ̑iʨ̑/ (v)
planter
  umieszczać w ziemi bulwę lub sadzonkę tak, żeby przyjęła się i rosła

saharyjski /ˌsaxaˈrɨjsʲci/ (adj)
saharien
  związany z Saharą

sahib /sˈaçip/ (n)
sahib
  tytuł grzecznościowy w Indiach, odpowiednik polskiego „pan”, dawniej również tytuł grzecznościowy wobec Europejczyka w czasach kolonialnych;

sakralny /saˈkralnɨ/ (adj)
sacral
  związany z kultem religijnym

sakrament /saˈkrãmɛ̃nt/ (n)
sacrement
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie obrzęd religijny uważany za znak lub sposób przekazania łaski Bożej;

sakramentalnie /saˈkrãmɛ̃ntalʲɲɛ/ (adv)
sacramentellement
  na mocy sakramentu

sakramentalny /saˈkrãmɛ̃ntalnɨ/ (adj)
sacramentel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z sakramentem, dotyczący sakramentu

saksofon /saˈksɔfɔ̃n/ (n)
saxophone
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument drewniany, wykonany z metalu;

saksofonista /ˌsaksɔfɔ̃ˈɲista/ (n)
saxophoniste
  muzyk, który gra na saksofonie

saksoński /saˈksɔ̃j̃sʲci/ (adj)
saxon
  od Saksonia

salada /saˈlada/ (n)
salade
  (historia, historyczny, historycznie) rodzaj okrągłego średniowiecznego hełmu;

salamandra /ˌsalãˈmãndra/ (n)
salamandre
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj płazów ogoniastych;

salerneński /sˌalɛrnˈɛɲski/ (adj)
salernitain
  związany z Salerno, dotyczący Salerno

salicylan /sˌalitsˈɨlan/ (n)
salicylate
  (chemia, chemiczny) sól lub ester kwasu salicylowego;

salicylowy /sˌalitsɨlˈɔvɨ/ (adj)
salicylique
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) związany z kwasem salicylowym; zawierający ten kwas

salicyna /sˌalitsˈɨna/ (n)
salicyline
  (chemia, chemiczny) związek organiczny występujący w korze wierzby, mający właściwości przeciwzapalne i przeciwgorączkowe;

salina /saˈlʲĩna/ (n)
saline
  zakład przemysłowy produkujący sól poprzez odparowanie wody z solanki pochodzącej z mórz lub słonych jezior ewentualnie podziemnych złóż lub źródeł mineralnych;

salmonelloza /sˌalmɔnɛllˈɔza/ (n)
salmonellose
  (medycyna, medyczny) ostre zatrucie pokarmowe wywołane przez salmonellę

salomoński /ˌsalɔ̃ˈmɔ̃j̃sʲci/ (adj)
salomonais
  odnoszący się do Wysp Salomona, wyspiarskiego państwa na Oceanie Spokojnym

salon /ˈsalɔ̃n/ (n)
salon, salle
  główny, dzienny pokój w mieszkaniu

salonka /saˈlɔ̃nka/ (n)
voiture-salon, wagon-salon
  (kolejnictwo) ekskluzywny wagon kolejowy z salonem;

salpingektomia /sˌalpiŋɡɛktˈɔmja/ (n)
salpingectomie
  (medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu jednego lub dwóch jajowodów

salto /ˈsaltɔ/ (n)
salto
  skok polegający na obrócenie się do przodu lub do tyłu w powietrzu;

salwadorski /ˌsalvaˈdɔrsʲci/ (adj)
salvadorien
  odnoszący się do państwa Salwador

salzburski /salzbˈurski/ (adj)
salzbourgeois
  związany z Salzburgiem, dotyczący Salzburga

sam /sãm/ (pronoun)
seul
  bez nikogo / niczego innego, będący jedyny
même
  podkreślenie: właśnie ten, a nie inny
juste
  właśnie taki (a nie inny)

sam tego chciałeś, Grzegorzu Dyndało /ˈsãm ˈtɛɡɔ ˈxʲʨ̑awɛʑ ɡʒɛˈɡɔʒu dɨ̃nˈdawɔ/ (idiom)
tu l'as voulu, George Dandin
  zwrot przytaczany, gdy poszkodowany sam jest przyczyną własnych kłopotów

samar /ˈsãmar/ (n)
samarium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sm i liczbie atomowej 62;

samarytanin /sˌamarɨtˈaɲin/ (n)
samaritain
  (książkowy) człowiek pełen miłosierdzia, śpieszący z pomocą chorym i potrzebującym

samarytański /sˌamarɨtˈaɲski/ (adj)
samaritain
  związany z Samarytanami albo Samarią

samiec /ˈsãmʲjɛʦ̑/ (n)
mâle
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę płci męskiej

samijski /samˈijski/ (adj)
samien, samiote
  związany z Samos, dotyczący Samos

samobieżny /sˌamɔbjˈɛʒnɨ/ (adj)
automobile
  taki, który porusza się samodzielnie

samobójca /ˌsãmɔˈbujʦ̑a/ (n)
suicidé
  osoba próbująca zabić samą siebie

samobójczyni /sˌamɔbujtʃˈɨɲi/ (n)
suicidaire, suicidée
  kobieta celowo zabijająca samą siebie

samobójstwo /ˌsãmɔˈbujstfɔ/ (n)
suicide
  zabicie samego siebie;

samochwalstwo /sˌamɔxfˈalstfɔ/ (n)
vantardise
  (książkowy) zachwalanie siebie

samochód /sãˈmɔxut/ (n)
voiture, automobile
  (motoryzacja) pojazd mechaniczny, wyposażony w koła, mogący poruszać się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;

samogłoska /ˌsãmɔˈɡwɔska/ (n)
voyelle
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska otwarta, której obecność konieczna jest do utworzenia sylaby;

samoleczenie /sˌamɔlɛtʃˈɛɲʲɛ/ (n)
automédication
  samodzielne leczenie samego siebie

samolocik /ˌsãmɔˈlɔʨ̑ik/ (n)
avionnette
  (zdrobniale) od: samolot

samolot /sãˈmɔlɔt/ (n)
avion
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny wyposażony we własny napęd, mający skrzydła, które tworzą siłę nośną;

samolubstwo /sˌamɔlˈupstfɔ/ (n)
philautie
  egoizm, sobkostwo

samoobrona /sˌamɔɔbrˈɔna/ (n)
autodéfense, défense personnelle
  obrona samego siebie

samosa /samˈɔsa/ (n)
samoussa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa kuchni indyjskiej, trójkątny pierożek smażony na głębokim oleju

samospalenie /ˌsãmɔspaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
auto-immolation
  samobójstwo przez spalenie się żywcem, najczęściej popełniane demonstracyjnie na znak protestu;

samotność /sãˈmɔtnɔɕʨ̑/ (n)
solitude
  uczucie braku bliskich osób
  życie w odosobnieniu, z dala od innych ludzi

samotny /sãˈmɔtnɨ/ (adj)
solitaire, seul
  taki, który jest sam, żyje samotnie

samowar /sãˈmɔvar/ (n)
samovar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do przygotowywania herbaty – ze zbiornikiem do gotowania wody, kranikiem i miejscem do podgrzewania czajniczka;

samowolny /sˌamɔvˈɔlnɨ/ (adj)
anarchique
  postępujący według własnej woli, nie licząc się z innymi, z przepisami

samożywny /sˌamɔʒˈɨvnɨ/ (adj)
autotrophe
  (biologia, biologiczny) odżywiający się prostymi związkami mineralnymi, tj. dwutlenkiem węgla i wodą, przy wykorzystaniu energii pobieranej ze środowiska;

samuraj /samˈuraj/ (n)
samouraï
  (historia, historyczny, historycznie) rycerz japoński, członek niższej szlachty japońskiej;

sandacz /ˈsãndaʧ̑/ (n)
sandre
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Sander lucioperca, duża, hodowlana ryba drapieżna zamieszkująca zlewiska mórz europejskich;

sandał /ˈsãndaw/ (n)
sandale, nu-pied, sandalette
  rodzaj otwartego obuwia składającego się z podeszwy i rzemieni, które utrzymują go na stopie;

sandałowiec /ˌsãndaˈwɔvʲjɛʦ̑/ (n)
santal
  (botanika, botaniczny) Santalum wiecznie zielone drzewo z rodziny sandałowcowatych, występujące od Malezji po Australię i Hawaje

saneczkarstwo /ˌsãnɛʧ̑ˈkarstfɔ/ (n)
sport de la luge
  (sport, sportowy) dyscyplina zaliczana do sportów zimowych, polegająca na zjeżdżaniu sankami z toru sztucznego lub naturalnego;

saneczkarz /sãˈnɛʧ̑kaʃ/ (n)
lugeur
  (sport, sportowy) zawodnik uprawiający saneczkarstwo

sango /sˈaŋɡɔ/ (n)
sango
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych w Republice Środkowoafrykańskiej;

sangwina /sãŋɡˈvʲĩna/ (n)
sanguine
  miękka, czerwono-brązowa kredka używana do szkicowania lub rysowania;

sangwinik /sãŋɡˈvʲĩɲik/ (n)
sanguin
  (psychologia, psychologiczny) człowiek żywy, porywczy i zmienny

sanidyn /saɲˈidɨn/ (n)
sanidine
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy krzemianów, KAlSi3O8;

sanki /ˈsãnʲci/ (n)
luge, traîneau
  małe sanie do zaprzęgu

sanktuarium /ˌsãŋktuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/ (n)
sanctuaire
  otoczony czcią obiekt religijny będący miejscem przechowywania świętych przedmiotów lub relikwii oraz sprawowania kultu;

sanskryt /ˈsãw̃skrɨt/ (n)
sanscrit, sanskrit
  (językoznawstwo, językoznawczy) język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii;

santon /ˈsãntɔ̃n/ (n)
santon
  w południowej Francji: mała, gliniana figurka zwykle przedstawiająca świętego do szopki lub ludowe postacie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święty w krajach muzułmańskich, zwykle derwisz uważany za świętego przez lud

saoński /saˈɔɲski/ (adj)
saônois
  związany z Saoną, dotyczący Saony

sapioseksualizm /sˌapʲɔsˌɛksuˈalizm/ (n)
sapiosexualité
  (seksuologia, seksuologiczny) preferencja seksualna, w której główną rolę zajmuje intelekt

saponina /sˌapɔɲˈina/ (n)
saponine
  (biochemia, biochemiczny) związek chemiczny należący do glikozydów;

saraceński /sˌaratsˈɛɲski/ (adj)
sarrasin
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Saracenami, dotyczący Saracenów

saragoski /sˌaraɡˈɔski/ (adj)
saragossan
  związany z Saragossą, dotyczący Saragossy

sardoniczny /sˌardɔɲˈitʃnɨ/ (adj)
sardonique
  (książkowy) ironiczny, złośliwy

sardynka /sarˈdɨ̃nka/ (n)
sardine
  (ichtiologia, ichtiologiczny) wspólna nazwa dla małych ryb morskich poławianych w celach spożywczych;

sardyński /sarˈdɨ̃j̃sʲci/ (adj)
sarde
  charakterystyczny dla Sardynii, związany z Sardynią, wywodzący się z Sardynii

sardyński /sarˈdɨ̃j̃sʲci/ (n)
sarde
  (językoznawstwo, językoznawczy) język sardyński;

sari /ˈsarʲi/ (n)
sari
  tradycyjny indyjski strój kobiecy;

sarkastycznie /sˌarkastˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
sarcastiquement
  w sposób sarkastyczny

sarkastyczny /ˌsarkaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
sarcastique
  złośliwy, docinkowy, szczery do bólu, pełen sarkazmu

sarkazm /ˈsarkasm̥/ (n)
sarcasme
  złośliwy, pesymistyczny sposób wyrażania się o rzeczywistości, spotęgowana ironia

sarkofag /sarˈkɔfak/ (n)
sarcophage
  zdobiona trumna w kształcie skrzyni, najczęściej wykonana z kamienia;

sarkoidoza /ˌsarkɔ<sup>j</sup>iˈdɔza/ (n)
sarcoïdose
  (medycyna, medyczny) uogólniona choroba ziarniniakowa, najczęściej zajmująca węzły chłonne wnękowe i płuca

sarkopenia /ˌsarkɔˈpɛ̃ɲa/ (n)
sarcopénie
  (medycyna, medyczny) zanik masy mięśniowej wraz ze spadkiem siły mięśni

sarna /ˈsarna/ (n)
chevreuil
  (zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka parzystokopytnego;

sarnina /sarʲˈɲĩna/ (n)
venaison
  mięso sarny

saszetka /saˈʃɛtka/ (n)
sachet
  (handel, handlowy) opakowanie zawierające pojedynczą porcję czegoś

satanizm /satˈaɲizm/ (n)
satanisme
  kult szatana

satelita /ˌsatɛˈlʲita/ (n)
satellite
  (astronomia, astronomiczny) inaczej: księżyc, naturalny satelita; ciało niebieskie krążące wokół planety, planety karłowatej, planetoidy itp.;
  (astronomia, astronomiczny) inaczej: sztuczny satelita; sztuczny obiekt umieszczony na orbicie ciała niebieskiego;
  (fizyka, fizyczny) każde ciało o względnie małej masie, krążące wokół innego, większego;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo, organizacja lub inna jednostka niedziałające samodzielnie, będące w sferze wpływów silniejszej jednostki

saturacja /sˌaturˈatsja/ (n)
saturation
  (chemia, chemiczny) proces nasycania cieczy gazem

satyna /saˈtɨ̃na/ (n)
satin
  (włókiennictwo) bawełniana lub jedwabna tkanina, zwykle błyszcząca z jednej strony; rodzaj atłasu;

satyra /saˈtɨra/ (n)
satire
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki, tekst publicystyczny albo inna wypowiedź artystyczna, która ośmiesza i piętnuje przedstawione w utworze zjawiska, obyczaje, politykę, osoby, stosunki społeczne itp.;

satyrycznie /sˌatɨrˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
satiriquement
  w sposób satyryczny

satyryczny /ˌsatɨˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
satirique
  związany z satyrą, dotyczący satyry

satysfakcjonować /ˌsatɨsfakʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
satisfaire
  dawać satysfakcję; sprawiać komuś przyjemność

sauna /ˈsawna/ (n)
sauna
  rodzaj łaźni, w której panuje wysoka temperatura oraz, w zależności od rodzaju sauny, wysoka lub niska wilgotność;

sawanna /savˈanna/ (n)
savane
  (geografia, geograficzny) (botanika, botaniczny) forma zbiorowiska roślinności trawiastej z z rzadka rosnącymi drzewami i krzewami;

sałata /saˈwata/ (n)
laitue
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny astrowatych (Lactuca), wiele gatunków jadalnych;
  warzywo liściaste, spożywane zwykle na surowo

sałatka /saˈwatka/ (n)
salade
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa podawana na zimno, z zazwyczaj drobno pokrojonych składników, głównie warzyw (ugotowanych lub surowych), owoców, jaj, ryb itp.;

sałatka grecka /sawˈatka ɡrˈɛtska/ (n)
salade grecque
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna sałatka kuchni greckiej, w skład której zwykle wchodzą: grubo pokrojone pomidory i świeże ogórki, czerwona cebula w plastrach, zielona, słodka papryka, oliwa, plaster sera feta i brązowe oliwki;

sałatka nicejska /sawˈatka ɲitsˈɛjska/ (n)
salade niçoise
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sałatka, w skład której wchodzą sałata rzymska, tuńczyk, jajko, czerwona cebula, czarne oliwki, anchois i kapary, czasem też papryka, fasola szparagowa, pomidory lub pomidorki koktajlowe

sałatka ziemniaczana /sawˈatka ʑˌɛmɲʲatʃˈana/ (n)
salade de pommes de terre
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sałatka przyrządzana w wielu wariantach, której głównym składnikiem są ugotowane, pokrojone ziemniaki;

scena /ˈsʦ̑ɛ̃na/ (n)
scène
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) krótki fragment sztuki teatralnej lub filmu, dotyczący określonej sytuacji;
  (przenośnie, przenośnia) awantura, kłótnia
  (przenośnie, przenośnia) środowisko muzyczne, polityczne

scenariusz /sʦ̑ɛ̃ˈnarʲjuʃ/ (n)
scénario
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) materiał literacki będący podstawą fabuły filmu, przedstawienia teatralnego, programu telewizyjnego itp.;

sceptycyzm /sʦ̑ɛpˈtɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
scepticisme
  (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny odrzucający możliwość uzyskania wiarygodnej i ostatecznie uzasadnionej wiedzy;
  stosunek do czegoś charakteryzujący się powątpiewaniem

sceptyczka /stsɛptˈɨtʃka/ (n)
sceptique
  kobieta sceptyczna, wątpiąca, niedowierzająca

sceptycznie /sʦ̑ɛpˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
sceptiquement
  w sposób sceptyczny

sceptyczny /stsɛptˈɨtʃnɨ/ (adj)
sceptique
  wyrażający sceptycyzm, ustosunkowujący się krytycznie do czegoś

sceptyk /ˈsʦ̑ɛptɨk/ (n)
sceptique
  człowiek sceptyczny, wątpiący, niedowierzający

schadzka /ˈsxaʦ̑ka/ (n)
rendez-vous
  potajemne spotkanie, najczęściej randka pary kochanków

schematycznie /sxˌɛmatˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
schématiquement
  w sposób schematyczny

schematyczny /sxˌɛmatˈɨtʃnɨ/ (adj)
stéréotypé
  (pejoratywnie, pejoratywny) mało pomysłowy; zgodny z utartym myśleniem
schématique
  przedstawiający coś w sposób uproszczony

schematyzm /sxɛmˈatɨzm/ (n)
schématisme
  postępowanie lub myślenie schematyczne

schistosomatoza /ʃˌistɔsˌɔmatˈɔza/ (n)
schistosomiase
  (medycyna, medyczny) choroba pasożytnicza występująca w Afryce, obok malarii najpoważniejszy w skali światowej parazytologiczny problem zdrowotny;

schizofrenia /ˌsxʲizɔˈfrɛ̃ɲja/ (n)
schizophrénie
  (medycyna, medyczny) choroba psychiczna charakteryzująca się dezintegracją osobowości, utratą kontaktu z otoczeniem i urojeniami;

schizofreniczny /ˌsxʲizɔfrɛ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
schizophrénique
  (medycyna, medyczny) związany ze schizofrenią, właściwy schizofrenii lub schizofrenikom

schizofrenik /ˌsxʲizɔˈfrɛ̃ɲik/ (n)
schizophrénique
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) człowiek cierpiący na schizofrenię

schlebiać /sxlˈɛbjatɕ/ (v)
flatter
  chwalić nad wyraz celem przypodobania się komuś

schody /ˈsxɔdɨ/ (n)
escalier
  konstrukcja ze stopni, z których każdy następny jest umieszczony nieco wyżej od poprzedniego, służąca do przemieszczania się pomiędzy różnymi poziomami;

schody ruchome /ˈsxɔdɨ ruˈxɔ̃mɛ/ (n)
escalator, escalateur, escalier mécanique
  urządzenie do ukośnego transportu ludzi między piętrami;

scholastyk /ʃɔlˈastɨk/ (n)
scolastique
  zwolennik lub przedstawiciel filozofii scholastycznej

schronienie /sxrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
refuge, abri, asile, couvert, gîte, hébergement
  bezpieczne miejsce, w którym można się ukryć, schować

scjentologiczny /stsjˌɛntɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
scientologique
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z scjentologią, dotyczący scjentologii

scrapbooking /stsrˌabbɔˈɔkiŋk/ (n)
scrapbooking
  metoda zdobienia stron albumów fotograficznych, rzadziej także kartek okolicznościowych, zaproszeń itp.; wykonywanie kolaży ze zdjęć i elementów ozdobnych;

scyzoryk /sʦ̑ɨˈzɔrɨk/ (n)
canif
  składany, krótki nóż, z jednym lub kilkoma ostrzami;

seaborg /ˈsʲibɔrk/ (n)
seaborgium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sg i liczbie atomowej 106;

sebum /ˈsɛbũm/ (n)
sébum
  (medycyna, medyczny) wydzielina gruczołów łojowych na skórze;

sec /ˈsɛkãw̃s/ (symbol)
séc
  = (matematyka, matematyczny) secans

secesja /sɛtsˈɛsja/ (n)
sécession
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oddzielenie się, wyodrębnienie się nowej frakcji politycznej, nowego bytu państwowego;
art nouveau, sécession
  (sztuka) (historia, historyczny, historycznie) jeden ze stylów w sztuce i kulturze przełomu XIX i XX wieku, przybierający wiele form, a będący wyrazem odejścia od tradycyjnych i akademickich kanonów artystycznych, charakteryzujący się zamiłowaniem do stylizacji, swobodnej kompozycji, giętkich i płynnych linii i asymetrii;

secesjonizm /sˌɛtsɛsjˈɔɲizm/ (n)
sécessionnisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) postawa polegająca na dążeniu do oddzielenia się danego regionu od reszty kraju w celu utworzenia samodzielnego państwa

sedański /sɛdˈaɲski/ (adj)
sedanais
  związany z Sedanem, dotyczący Sedanu

sedno /ˈsɛdnɔ/ (n)
essence, tréfonds
  (książkowy) istota czegoś

sedymentacyjny /ˌsɛdɨ̃mɛ̃ntaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
sédimentaire
  związany z sedymentacją, dotyczący sedymentacji

segregacja rasowa /ˌsɛɡrɛˈɡaʦ̑ʲja raˈsɔva/ (n)
ségrégation raciale
  sformalizowana, zinstytucjonalizowana forma dyskryminacji oparta na kryterium rasy, polegająca na oddzieleniu jednej rasy od drugiej

segregować /ˌsɛɡrɛˈɡɔvaʨ̑/ (v)
séparer
  układać według określonego porządku

seitan /sɛˈitan/ (n)
seitan
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wywodzący się z Azji wysokobiałkowy zamiennik mięsa przygotowany z mąki pszennej, nazywany „pszennym mięsem”

sejf /sɛjf/ (n)
coffre-fort
  zamykana, metalowa szafa, skrzynia lub pomieszczenie służące do przechowywania cennych rzeczy

sejsmochronograf /sˌɛjsmɔxrɔnˈɔɡraf/ (n)
sismochronographe
  (geologia, geologiczny) (technologia, technika, techniczny) chronograf mający za zadanie wyznaczenie dokładnego czasu wystąpienia wstrząsów

sejsmograf /sɛjsmˈɔɡraf/ (n)
sismographe, séismographe
  (technologia, technika, techniczny) (geologia, geologiczny) urządzenie zapisujące parametry drgań skorupy ziemskiej;

sejsmografia /sˌɛjsmɔɡrˈafja/ (n)
sismographie, séismographie
  (geologia, geologiczny) zbieranie danych, odczytów urządzeń (sejsmogramy) i opisów drgań skorupy ziemskiej, a zwłaszcza trzęsień ziemi

sejsmogram /sɛjsmˈɔɡram/ (n)
sismogramme, séismogramme
  (geologia, geologiczny) zapis pomiarów wykonanych sejsmografem (sejsmometrem);

sejsmolog /sɛjsmˈɔlɔk/ (n)
seismologiste
  (geologia, geologiczny) naukowiec zajmujący się sejsmologią
  (geologia, geologiczny) kobieta naukowiec zajmująca się sejsmologią

sejsmometr /sɛjsmˈɔmɛtr/ (n)
sismomètre, séismomètre
  (technologia, technika, techniczny) główna, pomiarowa część sejsmografu zbudowana na zasadzie wahadła fizycznego;

sejsmometryczny /sˌɛjsmɔmɛtrˈɨtʃnɨ/ (adj)
sismométrique
  związany z sejsmometrią, dotyczący sejsmometrii

sejsmonastia /sˌɛjsmɔnˈastja/ (n)
haptonastie, séismonastie, thigmonastie
  (botanika, botaniczny) reakcja rośliny lub grzyba na bodziec mechaniczny (dotyk, wstrząs) wywołana zmianą turgoru

sejsmoskop /sɛjsmˈɔskɔp/ (n)
sismoscope
  (geologia, geologiczny) (technologia, technika, techniczny) (dawniej, dawny) najprostsze urządzenie zdolne wykrywać zajście trzęsienia ziemi, a czasami i jego kierunek

sejsmostetoskop /sˌɛjsmɔstɛtˈɔskɔp/ (n)
sismostéthoscope, stéthoscope
  (wojskowość, wojskowy) przyrząd w formie słuchawek stosowany do podsłuchiwania i lokalizowania podziemnych prac minerskich prowadzonych przez nieprzyjaciela

sejsmoterapia /sˌɛjsmɔtɛrˈapja/ (n)
sismothérapie, séismothérapie
  zabieg fizykoterapeutyczny w którym ciało lub tylko jego część poddaje się działaniu równomiernych, szybkich, ale niezbyt silnych drgań, wywoływanych ręcznie lub z pomocą odpowiednich urządzeń

sekretarka /ˌsɛkrɛˈtarka/ (n)
secrétaire
  kobieta zajmująca się pomocą organizacyjną w pracy kierownika, dyrektora, prowadzeniem korespondencji, przyjmowaniem interesantów

sekretarz /sɛˈkrɛtaʃ/ (n)
secrétaire
  pracownik, który załatwia sprawy związane z działalnością firmy, instytucji lub osoby
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba pełniąca kierowniczą funkcję w partii komunistycznej
  (ornitologia, ornitologiczny) Sagittarius serpentarius, gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny sekretarzy;

seks /sɛks/ (n)
sexe
  (potocznie, potoczny) stosunek płciowy, zazwyczaj między dwiema osobami

seks bez zabezpieczenia /sˈɛɡz bˈɛz zˌabɛspʲɛtʃˈɛɲʲa/ (n)
rapport sexuel non protégé
  (seksuologia, seksuologiczny) współżycie płciowe bez użycia jakiejkolwiek formy antykoncepcji (zazwyczaj prezerwatywy); seks bez podjęcia środków minimalizujących ryzyko przeniesienia chorób wenerycznych i/lub nieplanowanej ciąży

seks oralny /ˈsɛks ɔˈralnɨ/ (n)
coït buccal
  zbliżenie seksualne opierające się na pieszczeniu narządów płciowych i innych stref erogennych partnerki lub partnera językiem i ustami

seksapil /sɛksaˈpʲil/ (n)
attrait sexuel, attraction sexuel
  atrakcyjność seksualna

seksizm /ˈsɛcɕism̥/ (n)
sexisme
  dyskryminacja ze względu na płeć;

seksowny /sɛˈksɔvnɨ/ (adj)
sexy
  atrakcyjny seksualnie, ponętny

seksturystyka /ˌsɛkstuˈrɨstɨka/ (n)
tourisme sexuel, sexe-tourisme
  turystyka, której celem jest wchodzenie w niezobowiązujące relacje seksualne z przedstawicielami danej społeczności lokalnej

seksualnie /ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲɲɛ/ (adv)
sexuellement
  w sposób dotyczący seksu, seksualności

seksualność /sˌɛksuˈalnɔɕtɕ/ (n)
sexualité
  (biologia, biologiczny) (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) wrodzona, naturalna funkcja organizmu, zawierająca w sobie seks, orientację seksualną, identyfikację płciową i jej rolę, reprodukcję, pożądanie, erotyzm oraz intymność;

seksualny /ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
sexuel
  dotyczący seksu i popędu płciowego

seksuologia /ˌsɛksu<sup>w</sup>ɔˈlɔɟja/ (n)
sexologie
  nauka zajmująca się seksualnością, życiem seksualnym człowieka;

seksuologiczny /sˌɛksuˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
sexologique
  (medycyna, medyczny) związany z seksuologią, dotyczący seksuologii

sekta /ˈsɛkta/ (n)
secte
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odłam wyznaniowy religii

sektorowy /ˌsɛktɔˈrɔvɨ/ (adj)
sectoriel
  (przymiotnik) od sektor

sekularyzacja /ˌsɛkularɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
sécularisation
  (kościelny) przejście osoby duchownej do stanu świeckiego

sekunda /sɛˈkũnda/ (n)
seconde
  (fizyka, fizyczny) jednostka czasu równa 1/60 minuty
  (potocznie, potoczny) krótka chwila

sekundant /sɛˈkũndãnt/ (n)
second
  (historia, historyczny, historycznie) pośrednik i świadek jednego z pojedynkujących się, negocjator warunków pojedynku, pilnujący by starcie odbywało się zgodnie z zasadami honorowymi

sekwencja /sɛkfˈɛntsja/ (n)
séquence
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) jednostka kompozycyjna filmu lub przedstawienia, stanowiąca zamknięty fragment akcji

sekwoja /sɛˈkfɔja/ (n)
séquoia
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Sequoia, monotypowy rodzaj drzew z rodziny cyprysowatych;

selekcja /sɛˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
sélection
  dobór dokonywany poprzez eliminację

selen /ˈsɛlɛ̃n/ (n)
sélénium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Se i liczbie atomowej 34;

selenologia /sˌɛlɛnɔlˈɔɡja/ (n)
sélénologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (astronomia, astronomiczny) nauka o Księżycu

seler /ˈsɛlɛr/ (n)
céleri, ache
  (botanika, botaniczny) Apium graveolens, roślina warzywna;

selfie /sˈɛlfjɛ/ (n)
selfie
  (slangowo) fotografia zrobiona samemu sobie z ręki;

semestr /ˈsɛ̃mɛstr̥/ (n)
semestre
  połowa roku akademickiego lub szkolnego;

semicki /sɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
sémitique
  odnoszący się do Semitów, związany z Semitami, dotyczący Semitów

seminarzysta /sˌɛminaʒˈɨsta/ (n)
séminariste, lévite
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (studencki) student seminarium duchownego

sen /sɛ̃n/ (n)
sommeil
  (fizjologia, fizjologiczny) stan odpoczynku, na ogół nocnego, w którym spowolnione są funkcje organizmu i obniżony poziom świadomości
rêve, songe
  doświadczenie przeżywane w trakcie snu (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) fantazja, marzenie, wizja, coś, co wydaje się nierzeczywiste

sen zimowy /ˈsɛ̃nʲ ʑĩˈmɔvɨ/ (n)
hibernation
  (biologia, biologiczny) (zoologia, zoologiczny) u zwierząt spowolnienie procesów życiowych w okresie zimy;

senat /ˈsɛ̃nat/ (n)
sénat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) izba wyższa dwuizbowego parlamentu;

senator /sɛ̃ˈnatɔr/ (n)
sénateur
  członek izby wyższej parlamentu (senatu)

senegalski /ˌsɛ̃nɛˈɡalsʲci/ (adj)
sénégalais
  odnoszący się do państwa Senegal

seniorat /sɛɲʲˈɔrat/ (n)
séniorat
  (historia, historyczny, historycznie) średniowieczna zasada dziedziczenia polegająca na odziedziczeniu tytułu i władzy przez najstarszego przedstawiciela rodu;

senność /ˈsɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
somnolence, sommeil
  potrzeba snu, pragnienie zaśnięcia

senny /ˈsɛ̃nːɨ/ (adj)
de rêve, de songe
  dotyczący snu, związany ze snem; trwający lub przeżywany podczas snu
somnolent
  taki, który chce spać; jest śpiący

sens /sɛ̃w̃s/ (n)
sens
  właściwość jakiejś idei, czynności, przedmiotu, sprawiająca, że jest użyteczny, wartościowy, uzasadniony

sensacyjny /sˌɛnsatsˈɨjnɨ/ (adj)
sensationnel
  wywołujący sensację

sentymentalnie /ˌsɛ̃ntɨ̃mɛ̃nˈtalʲɲɛ/ (adv)
sentimentalement
  w sposób sentymentalny

sentymentalny /ˌsɛ̃ntɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
sentimental
  przesadnie uczuciowy; (także, też) świadczący o przesadnej uczuciowości

separacja /sˌɛparˈatsja/ (n)
séparation
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozłączenie małżonków bez ich prawa wstępowania w nowy związek małżeński

separatysta /ˌsɛparaˈtɨsta/ (n)
séparatiste
  zwolennik separatyzmu

separatystyczny /ˌsɛparatɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
séparatiste
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z separatyzmem lub/i separatystami; właściwy separatyzmowi

separatyzm /ˌsɛpaˈratɨsm̥/ (n)
séparatisme, indépendantisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dążenie do oddzielenia się, wyodrębnienia się jakiejś grupy z całości;

seplenić /sɛˈplɛ̃ɲiʨ̑/ (v)
zézayer, zozoter
  błędnie wymawiać spółgłoski dziąsłowe i szczelinowe

sepsa /ˈsɛpsa/ (n)
sepsis, septicémie
  (medycyna, medyczny) zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej;

ser /sɛr/ (n)
fromage
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy w postaci gęstej masy, otrzymywany z mleka krowiego, koziego, bądź owczego;

seraficzny /ˌsɛraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
séraphique
  (poetycki, poetycko) anielski, piękny, wzniosły

serafin /sɛrˈafin/ (n)
séraphin
  (teologia, teologiczny) (biblijny) anioł należący do najwyższego chóru w hierarchii anielskiej;

seraj /sˈɛraj/ (n)
sérail
  (architektura, architektoniczny) orientalny pałac, rezydencja władcy, zwłaszcza sułtana
  kobieca część tradycyjnego domu muzułmańskiego

serak /sˈɛrak/ (n)
sérac
  (geologia, geologiczny) ogromna bryła lodu powstająca w wyniku pękania lodowca;

serbski /ˈsɛrpsʲci/ (adj)
serbe
  związany z Serbią lub Serbami, dotyczący Serbii lub Serbów

serbski /ˈsɛrpsʲci/ (n)
serbe
  jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Serbii i BiH;

serce /ˈsɛrʦ̑ɛ/ (n)
cœur
  (anatomia, anatomiczny) u ludzi i wielu zwierząt: organ (mięsień), którego praca powoduje przepływ krwi w organizmie;

sercowaty /sˌɛrtsɔvˈatɨ/ (adj)
cordiforme, en forme de cœur
  przypominający kształtem serce

sercowy /sɛrtsˈɔvɨ/ (adj)
de cœur
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący serca jako narządu

serdeczność /sɛrˈdɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
affectuosité
  czułość
cordialité
  życzliwość, serdeczny stosunek

serdeczny /sɛrˈdɛʧ̑nɨ/ (adj)
cordial
  taki, który wobec ludzi kieruje się przyjaznymi uczuciami; taki, który jest objawem dobrych, ciepłych i szczerych uczuć

serdeczny palec /sɛrˈdɛʧ̑nɨ ˈpalɛʦ̑/ (n)
annulaire, doigt annulaire
  (anatomia, anatomiczny) czwarty palec u ręki

serenada /sˌɛrɛnˈada/ (n)
sérénade, serenata
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń śpiewana pod oknem ukochanej
sérénade
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o charakterze lirycznym;

seria /ˈsɛrʲja/ (n)
série
  elementy lub wydarzenia następujące po sobie

sernik /ˈsɛrʲɲik/ (n)
gâteau au fromage, cheese-cake
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodkie ciasto, w którym jednym ze składników jest biały ser;

serologia /ˌsɛrɔˈlɔɟja/ (n)
sérologie
  (medycyna, medyczny) dziedzina nauk medycznych, część immunologii, zajmująca się interakcją pomiędzy antygenami i przeciwciałami;

serpentologia /ˌsɛrpɛ̃ntɔˈlɔɟja/ (n)
ophiologie
  (zoologia, zoologiczny) nauka o wężach

serpentyn /sɛrˈpɛ̃ntɨ̃n/ (n)
serpentine
  (geologia, geologiczny) minerał, uwodniony krzemian magnezu;

serwatka /sɛrvˈatka/ (n)
lactosérum, petit-lait
  (spożywczy) przejrzysty płyn pozostały po ścięciu mleka i oddzieleniu sera;

serwer /ˈsɛrvɛr/ (n)
serveur
  (informatyka, informatyczny) komputer umożliwiający działanie sieci komputerowej;

serwetka /sɛrvˈɛtka/ (n)
serviette
  mała serweta do ozdoby mebli
  kwadratowy kawałek tkaniny lub bibułki do wycierania ust lub do ochrony ubrania podczas jedzenia

serwilizm /sɛrvˈilizm/ (n)
servilisme
  (pejoratywnie, pejoratywny) postawa bezkrytycznego i dobrowolnego podporządkowania się jakiejś władzy, zwierzchności

serwować /sɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
servir
  podawać coś (zwykle o jedzeniu)
  wybijać zza linii boiska lotkę lub piłkę na pole przeciwnika

seszelski /sɛˈʃɛlsʲci/ (adj)
seychellois
  odnoszący się do Seszeli (państwa lub wysp)

sewrski /sˈɛfrski/ (adj)
sévrien
  związany z Sèvres (miastem we Francji)

sexy /sˈɛksɨ/ (adj)
sexy
  (potocznie, potoczny) (zobacz) seksowny

sezam /ˈsɛzãm/ (n)
sésame
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
  (spożywczy) nasiona (ziarna) rośliny z rodzaju (1.1)

sezamina /sˌɛzamˈina/ (n)
sésamine
  (biochemia, biochemiczny) lignan, organiczny związek chemiczny występujący w ziarnach sezamu i w oleju sezamowym

sezon /ˈsɛzɔ̃n/ (n)
saison
  (rolnictwo, rolniczy) okres dojrzewania i zbioru owoców lub innego rodzaju płodów rolnych
  (handel, handlowy) pora roku
  okres, kiedy coś się odbywa, czas o szczególnie sprzyjających warunkach do określonej działalności, wykonywania pewnych czynności itp.
  (telewizja, telewizyjny) zbiór odcinków serialu telewizyjnego zazwyczaj emitowanych w ciągu jednego roku lub półrocza

sezonowy /ˌsɛzɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
saisonnier
  występujący w określonym sezonie, czasowy, okresowy

sfaleryt /sfalˈɛrɨt/ (n)
sphalérite
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, siarczek cynku;

sfinks /sfʲĩŋks/ (n)
sphinx
  (sztuka) (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Egipcie: przedstawienie lwa z ludzką głową lub głową innego zwierzęcia;
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) osoba, która zachowuje się w tajemniczy sposób

sfora /ˈsfɔra/ (n)
meute
  duże stado psowatych (psów, wilków)

sherry /ʃˈɛrɨ/ (n)
xérès
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj hiszpańskiego wina;

shinto /ʃˈintɔ/ (n)
shintoïsme, shinto
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjna religia Japonii;

shōnen /ʃˈɔnɛn/ (n)
shōnen
  (środowiskowy) typ mangi lub anime przeznaczonych dla chłopców

siano /ˈɕãnɔ/ (n)
foin
  (rolnictwo, rolniczy) sucha trawa i inne rośliny skoszone z łąki na paszę;

siara /ˈɕara/ (n)
colostrum
  (zoologia, zoologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina gruczołów mlekowych ssaków;

siarczek srebra /ɕˈartʃɛk srˈɛbra/ (n)
sulfure d'argent
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu siarkowodorowego i srebra;

siarczyn /ˈɕarʧ̑ɨ̃n/ (n)
sulfite
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu siarkawego;

siarka /ˈɕarka/ (n)
soufre
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu S i liczbie atomowej 16;

siarkowodór /ˌɕarkɔˈvɔdur/ (n)
hydrogène sulfuré, sulfure d'hydrogène
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny siarki i wodoru

siarkowy /ɕarkˈɔvɨ/ (adj)
sulfurique
  zrobiony z siarki

siatkarz /ˈɕatkaʃ/ (n)
volleyeur, joueur de volley-ball
  (sport, sportowy) sportowiec grający w siatkówkę

siatkówka /ɕatˈkufka/ (n)
volley-ball
  (sport, sportowy) piłka siatkowa, gra sportowa dla dwóch drużyn polegająca na odbijaniu piłki nad specjalną siatką;

siatkówka plażowa /ɕatˈkufka plaˈʒɔva/ (n)
beach-volley, volley sur sable
  (sport, sportowy) odmiana siatkówki rozgrywana w zespołach dwuosobowych na piaszczystym boisku;

siatkówkowy /ɕˌatkufkˈɔvɨ/ (adj)
rétinal
  (anatomia, anatomiczny) związany z siatkówką, dotyczący siatkówki

siać /ɕäʨ̑/ (v)
semer
  rzucać nasiona w glebę

sieczkarnia /ɕɛtʃkˈarɲʲa/ (n)
hache-paille
  (rolnictwo, rolniczy) maszyna rolnicza służąca do cięcia słomy, trawy, siana, roślin pastewnych na sieczkę

siedem grzechów głównych /ɕˈɛdɛm ɡʒˈɛxuv ɡwˈuvnɨx/ (n)
sept péchés capitaux
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) lista ciężkich grzechów Kościoła katolickiego;

siedmiogrodzki /ɕˌɛdmʲɔɡrˈɔtski/ (adj)
transylvain
  związany z Siedmiogrodu, dotyczący Siedmiogrodu

siedmiościan /ɕɛdmʲˈɔɕtɕan/ (n)
heptaèdre
  (geometria) wielościan o siedmiu ścianach

siedzieć po turecku /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ ˌpɔ‿tuˈrɛʦ̑ku/ (v)
s'asseoir en tailleur
  siedzieć ze skrzyżowanymi nogami, zazwyczaj na podłodze

siedzący /ɕɛdʑˈɔntsɨ/ (adj)
assis
  służący do siedzenia
sédentaire
  taki, który wymaga siedzenia

siekać /ˈɕɛkaʨ̑/ (v)
hacher
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drobno kroić

sienenka /ɕɛnˈɛŋka/ (n)
Siennoise
  (geografia, geograficzny) mieszkanka miasta Sieny

sieneńczyk /ɕɛnˈɛɲtʃɨk/ (n)
Siennois
  (literacko) współczesny mieszkaniec miasta Sieny

sieneński /ɕɛnˈɛɲski/ (adj)
siennois
  odnoszący się do Sieny, związany ze Sieną

sierp /ɕɛrp/ (n)
faucille
  (rolnictwo, rolniczy) ręczne narzędzie rolnicze składające się z krótkiego półkoliście zakrzywionego ostrza osadzonego w drewnianym stylisku, służące do żęcia zbóż, traw itp.;

sierpień /ˈɕɛrpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
août
  ósmy miesiąc w roku według kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego;

sierżant /ˈɕɛrʒãnt/ (n)
sergent
  stopień wojskowy stosowany także w niektórych innych formacjach zmilitaryzowanych, np. w policji; w polskim wojsku zaliczany do wyższych stopni podoficerskich, następujący bezpośrednio po plutonowym; następny, wyższy stopień to starszy sierżant;

siewca /ɕˈɛftsa/ (n)
semeur
  (rolnictwo, rolniczy) osoba siejąca ziarno w polu

siewnik /ˈɕɛvʲɲik/ (n)
semoir
  (rolnictwo, rolniczy) maszyna rolnicza służąca do wysiewu ziarna;

sikać /ˈɕikaʨ̑/ (v)
pisser
  (potocznie, potoczny) o płynie: tryskać cienkim strumieniem
pisser, uriner
  (potocznie, potoczny) oddawać mocz

sikhizm /ˈsʲikxʲism̥/ (n)
sikhisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia powstała w XV wieku w Indiach;

sikora /ɕiˈkɔra/ (n)
mésange
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak z rodziny sikorowatych;

sikora bogatka /ɕiˈkɔra bɔˈɡatka/ (n)
mésange charbonnière
  (ornitologia, ornitologiczny) Parus major, niewielki ptak z rodziny sikorowatych o barwnym upierzeniu;

sikora modra /ɕiˈkɔra ˈmɔdra/ (n)
mésange bleue
  (ornitologia, ornitologiczny) (Cyanistes caeruleu, Parus caeruleus) niewielki ptak z rodziny sikor, zamieszkujący część Europy, Azję Mniejszą, Iran i północną Afrykę; w Polsce pod ścisłą ochroną gatunkową;

sildenafil /ˌɕildɛ̃ˈnafʲil/ (n)
sildénafil
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek z grupy selektywnych inhibitorów fosfodiesterazy typu 5, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz w pierwotnym nadciśnieniu płucnym;

silnia /ˈɕilʲɲa/ (n)
factorielle
  (matematyka, matematyczny) iloczyn wszystkich dodatnich liczb naturalnych nie większych niż n oraz 1 dla liczby zero;

silnik /ˈɕilʲɲik/ (n)
moteur
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamiany w energię mechaniczną innego rodzaju energii;

silnik turbośmigłowy /ˈɕilʲɲik ˌturbɔɕmʲiɡˈwɔvɨ/ (n)
turbopropulseur
  (mechanika) (lotnictwo, lotniczy) rodzaj napędu statku powietrznego (samolotu, śmigłowca), wykorzystujący turbinę gazową do poruszania zewnętrznego śmigła napędowego

silny /ˈɕilnɨ/ (adj)
grossier
  dosadny
fort
  odznaczający się siłą (w odniesieniu do istoty)
  odznaczający się siłą (w odniesieniu do rzeczy)
  intensywnie działający

sin /ˈsʲĩnus/ (symbol)
sin
  = (matematyka, matematyczny) sinus

singulare tantum /sˌiŋɡulˈarɛ tˈantum/ (n)
singulare tantum
  (gramatyka) rzeczownik występujący jedynie w liczbie pojedynczej;

siniak /ˈɕĩɲak/ (n)
bleu
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) miejscowy wylew krwi do skóry powstały wskutek urazu

sinolog /sʲĩˈnɔlɔk/ (n)
sinologue
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) uczony w zakresie języka, kultury i historii Chin

sinologia /ˌsʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
sinologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o Chinach;

siodło /ˈɕɔdwɔ/ (n)
selle
  (jeździectwo, jeździecki) część rzędu końskiego będąca siedzeniem przeznaczonym dla jeźdźca;

siostra /ˈɕɔstra/ (n)
sœur, nonne
  potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodzeństwa); córka tych samych rodziców; córka tego samego ojca; córka tej samej matki
sœur, infirmière
  zakonnica
  pielęgniarka

siostrzenica /ˌɕɔsṭʃɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
nièce
  córka siostry

siostrzeniec /ɕɔˈsṭʃɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
neveu
  syn siostry

sirocco /sʲiˈrɔkɔ/ (n)
sirocco, scirocco
  suchy i gorący wiatr wiejący w basenie Morza Śródziemnego;

sitowie /ɕitˈɔvʲɛ/ (n)
jonc
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) roślina ziemno-wodna tworząca gęste zarośla, o rurkowatych pędach, wąskich, płaskich i szorstkich liściach, kwiatostanach układających się w kłosy lub wiechę, zajmująca brzegi wód, mokradła

siąść w kucki /ˈɕɔ̃w̃ɕʨ̑ ˈf‿kuʦ̑ʲci/ (v)
se mettre à croupetons
  siąść na zgiętych nogach, kucnąwszy

się /ɕɛ/ (pronoun)
se
  …używany w stronie zwrotnej – konstrukcji, w której wykonawca lub wykonawcy czynności jednocześnie doznają jej skutków

siła /ˈɕiwa/ (n)
force
  energia, zdolność do wysiłku
  zdolność oddziaływania, wywierania wpływu
  (fizyka, fizyczny) wektorowa miara odziaływań fizycznych między ciałami;

siła robocza /ɕˈiwa rɔbˈɔtʃa/ (n)
main-d'œuvre
  (ekonomia, ekonomiczny) ogół pracowników, robotników, którzy są lub mogą zostać zatrudnieni

siła wyższa /ˈɕiwa ˈvɨʃːa/ (n)
force majeure
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zdarzenie, którego nie można przewidzieć lub w żaden sposób mu zapobiec.

siły /ɕˈiwɨ/ (n)
force
  zorganizowana grupa ludzi walczących przeciwko czemuś

skakać /ˈskakaʨ̑/ (v)
sauter
  przemieszczać się za pomocą odbić od podłoża, przy czym po odbiciu nogi nie mają kontaktu z podłożem (w przeciwieństwie do chodzenia, gdzie zawsze np. u ludzi jedna, a u konia dwie nogi spoczywają np. na ziemi)

skalpel /ˈskalpɛl/ (n)
scalpel
  (medycyna, medyczny) mały, bardzo ostry nóż używany w chirurgii;

skand /skãnt/ (n)
scandium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sc i liczbie atomowej 21;

skandal /ˈskãndal/ (n)
scandale
  zdarzenie budzące oburzenie i kontrowersje

skandalicznie /skˌandalˈitʃɲʲɛ/ (adv)
scandaleusement
  w sposób skandaliczny

skandaliczny /ˌskãndaˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
scandaleux
  stanowiący skandal, mający cechy skandalu

skandynawski /ˌskãndɨ̃ˈnafsʲci/ (adj)
scandinave
  związany ze Skandynawią, dotyczący Skandynawii

skaner /ˈskãnɛr/ (n)
scanneur, numériseur de document
  (informatyka, informatyczny) urządzenie pozwalające na zmianę do postaci cyfrowej zdjęć, tekstów, obrazów i innych grafik przedstawionych na papierze;

skaningowy mikroskop tunelowy /ˌskãɲĩŋˈɡɔvɨ mʲiˈkrɔskɔp ˌtũnɛˈlɔvɨ/ (n)
microscope à effet tunnel
  (fizyka, fizyczny) rodzaj mikroskopu ze skanującą sondą;

skarb /skarp/ (n)
trésor
  zbiór bardzo wartościowych rzeczy
  coś niezwykle wartościowego, drogocennego

skarbonka /skarbˈɔŋka/ (n)
tirelire
  specjalny pojemnik z wąskim otworem, przeznaczony do zbierania drobnych pieniędzy, zwłaszcza przez dzieci;

skarpeta /skarˈpɛta/ (n)
chaussette
  okrycie (ubiór) stopy

skaryfikacja /skˌarɨfikˈatsja/ (n)
scarification
  (antropologia, antropologiczny) (etnografia, etnograficzny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) sztuka zdobienia ciała polegająca na nacinaniu, zadrapywaniu lub wypalaniu skóry tak, by w danym miejscu utworzyła się tkanka bliznowata;

skazaniec /skazˈaɲʲɛts/ (n)
condamné
  człowiek skazany na śmierć czy inną ciężką karę

skała /ˈskawa/ (n)
roche
  (geologia, geologiczny) zespół minerałów lub wiele ziaren tego samego minerału;

skinhead /skinxˈɛat/ (n)
skinhead
  męski członek kontrkultury skinhead (1.1)

sklep /sklɛp/ (n)
magasin, boutique
  pomieszczenie z wejściem od ulicy, gdzie sprzedaje się towary

sklep kolonialny /ˈsklɛp ˌkɔlɔ̃ˈɲalnɨ/ (n)
épicerie
  (dawniej, dawny) sklep zaopatrzony w towary spożywcze (jak kawa, herbata, ryż, przyprawy) sprowadzane z zamorskich krajów, głównie z kolonii

sklep monopolowy /ˈsklɛp ˌmɔ̃nɔpɔˈlɔvɨ/ (n)
magasin de vins et spiritueux
  sklep, w którym głównie sprzedawany jest głównie alkohol

sklepienie /sklɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
voûte
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) łukowata konstrukcja architektoniczna, zamykająca od góry wewnętrzną przestrzeń budowli;

sklero- /ˈsklɛrɔ/
scléro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający twardość lub suchość dotyczącą tego, o czym mówi drugi człon wyrazu

skoczek /ˈskɔʧ̑ɛk/ (n)
sauteur
  (sport, sportowy) ktoś specjalizujący się w wykonywaniu skoków
cavalier
  (szachy, pojęcie szachowe) figura, zwykle w kształcie konia, poruszająca się o 2 pola w linii prostej i 1 pole w bok w jednym ruchu;

skocznia narciarska /skˈɔtʃɲʲa nartɕˈarska/ (n)
tremplin de saut à ski
  (sport, sportowy) w narciarstwie obiekt do oddawania skoków;

skok /skɔk/ (n)
saut
  chwilowe oderwanie się od ziemi poprzez podskoczenie do góry

skok o tyczce /ˈskɔk ɔ‿ˈtɨʧ̑ʦ̑ɛ/ (n)
saut à la perche
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik oddaje skok nad poprzeczką przy pomocy tyczki;

skok w dal /skˈɔɡ w dˈal/ (n)
saut en longueur
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna złożona z rozbiegu, odbicia się z jednej nogi z belki i wylądowania w piaskownicy

skok wzwyż /ˈskɔɡ ˈvzvɨʃ/ (n)
saut en hauteur
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi pokonać ustawioną na pewnej wysokości poprzeczkę;

skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (n)
scorpion
  (zoologia, zoologiczny) pokryty pancerzem pajęczak z kolcem jadowym na ostatnim segmencie odwłoku;

skorupa /skɔˈrupa/ (n)
carapace, écaille
  (zoologia, zoologiczny) twarda osłona pokrywająca ciało niektórych zwierząt, zbudowana z chityny, rogu, kości itp.
coquille, coque
  twarda powłoka, pokrywająca coś z wierzchu

skorupa ziemska /skɔˈrupa ˈʑɛ̃mska/ (n)
croûte terrestre, écorce terrestre
  zewnętrzna powłoka kuli ziemskiej, część litosfery;

skorupiak /skɔˈrupʲjak/ (n)
crustacé
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel podtypu stawonogów, prowadzących w większości wodny tryb życia, posiadających dwugałęziste odnóża (z wyjątkiem pierwszej pary czułków), charakterystyczną budowę stadiów larwalnych i genotyp

skowronek /skɔvˈrɔ̃nɛk/ (n)
alouette
  (ornitologia, ornitologiczny) mały ptak z rodziny Alaudidae o perlistym, wysokim śpiewie;

skrajna prawica /ˈskrajna praˈvʲiʦ̑a/ (n)
extrême droite
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) termin określający osoby, ugrupowania głoszące idee prawicowe charakteryzujące się skrajnym programem lub radykalnymi metodami działania;

skrajnie /skrˈajɲʲɛ/ (adv)
extrêmement, vachement, excessivement
  w sposób skrajny, wielce, bardzo

skrajny /ˈskrajnɨ/ (adj)
extrême
  będący radykalnym, występującym w ostrej, ostatecznej postaci

skrobia /skrˈɔbja/ (n)
amidon
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) główny węglowodan w diecie człowieka, polisacharyd roślinny pełniący w roślinach rolę magazynu energii;

skromnie /ˈskrɔ̃mʲɲɛ/ (adv)
modestement, frugalement, petitement
  w sposób skromny

skromność /ˈskrɔ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
pudeur
  (przestarzałe, przestarzały) cecha kogoś, kto jest powściągliwy lub wstydliwy w relacjach z osobami przeciwnej płci
frugalité, modicité
  cecha czegoś, co nie jest zbyt efektowne ani głośne
modestie
  cecha kogoś, kto nie wywyższa się i nie dba o rozgłos i uznanie innych

skromny /ˈskrɔ̃mnɨ/ (adj)
modeste
  niemający potrzeby wyróżniania się

skroniowy /skrɔ̃ˈɲɔvɨ/ (adj)
temporal
  (przymiotnik) od skroń

skroń /skrɔ̃ɲ/ (n)
tempe
  (anatomia, anatomiczny) boczna część głowy za oczami;

skryba /ˈskrɨba/ (n)
scribe
  (dawniej, dawny) ten, który przepisywał księgi lub dokumenty

skrytka pocztowa /ˈskrɨtka pɔʧ̑ˈtɔva/ (n)
boîte postale
  skrzynka na listy zainstalowana na poczcie;

skryty /skrˈɨtɨ/ (adj)
renfermé
  niechętnie ujawniający własne przeżycia
secret
  utrzymywany w tajemnicy

skrywać /skrˈɨvatɕ/ (v)
cacher
  trzymać w niewidocznym miejscu
se cacher
  znajdować bezpieczne miejsce

skrzydlaty /skʃɨˈdlatɨ/ (adj)
ailé
  mający skrzydła

skrzydło /ˈskʃɨdwɔ/ (n)
aile
  górna kończyna lub specjalny narząd u zwierząt, który umożliwia im latanie;
  część samolotu tworząca siłę nośną;
  (wojskowość, wojskowy) boczna część jednostki wojskowej znajdującej się w szyku;
  część stronnictwa politycznego lub partii o nieco innych poglądach
  boczna część budynku, wydzielona z głównej części;
  (sport, sportowy) prawa lub lewa część boiska, obszaru gry lub planszy

skrzydłowy /skʃɨdˈwɔvɨ/ (n)
ailier
  (sport, sportowy) piłkarz, zawodnik, który gra na bocznej części boiska

skrzynia biegów /ˈskʃɨ̃ɲa ˈbʲjɛɡuf/ (n)
boîte de vitesses
  (motoryzacja) (mechanika) mechanizm służący do przekazywania mocy wytwarzanej przez silnik i dającej napęd maszynie roboczej lub pojazdowi;

skrzynka pocztowa /skʃˈɨŋka pɔtʃtˈɔva/ (n)
boîte aux lettres
  pocztowy pojemnik w publicznym miejscu, przeznaczony do wrzucania korespondencji do wysłania;

skrzyp /skʃɨp/ (n)
prêle, prèle
  Equisetum L., roślina z monotypowej rodziny skrzypowatych;

skrzyp polny /ˈskʃɨp ˈːɔlnɨ/ (n)
prêle des champs
  (botanika, botaniczny) Equisetum arvense, roślina wieloletnia należąca do rodziny skrzypowatych występująca głównie w Europie i mająca zastosowanie lecznicze;

skrzypce /ˈskʃɨpʦ̑ɛ/ (n)
violon
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) czterostrunowy instrument muzyczny z grupy chordofonów smyczkowych;

skrzypek /ˈskʃɨpɛk/ (n)
violoniste
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na skrzypcach

skrzypieć /skʃˈɨpʲɛtɕ/ (v)
grincer
  wydawać swoisty dźwięk, jaki powstaje przy tarciu niegładkich i suchych powierzchni

skrzywdzić /ˈskʃɨvʲʥ̑iʨ̑/ (v)
déplaire
  (książkowy) sprawić komuś przykrość, zrobić krzywdę

skrzyżowanie /ˌskʃɨʒɔˈvãɲɛ/ (n)
croisement
  (rzeczownik odczasownikowy) od: skrzyżować
carrefour, croisement, croisée
  miejsce połączenia dwóch dróg;

skrótowiec /skruˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
acronyme, sigle
  (językoznawstwo, językoznawczy) słowo utworzone przez skrócenie wyrażenia składającego się z dwóch lub więcej słów;

skunks /skũŋks/ (n)
moufette mouffette, mouffette
  (zoologia, zoologiczny) pręgowany, czarno-biały ssak drapieżny, który w przypadku zagrożenia tryska cuchnącą cieczą;
sconce skons
  (pospolicie) (obraźliwie) osoba o nieprzyjemnym zapachu, także wyzwisko wobec kogoś

skurczowy /skurtʃˈɔvɨ/ (adj)
systolique
  dotyczący skurczu, charakteryzujący się skurczami

skurwiel /ˈskurvʲjɛl/ (n)
fils de pute
  (wulgarnie, wulgaryzm) (pogardliwie) (obraźliwie) o mężczyźnie

skurwysyn /skurˈvɨsɨ̃n/ (n)
fils de putain
  (wulgarnie, wulgaryzm) obraźliwie do mężczyzny lub o mężczyźnie

skutecznie /skuˈtɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
efficacement
  w sposób skuteczny, dający pożądany efekt

skuteczność /skuˈtɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
efficacité, efficience
  cecha tego, co jest skuteczne; cecha tych, którzy są skuteczni

skuteczny /skuˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
effectif
  taki, który charakteryzuje się skutecznością, daje pożądane rezultaty, wyniki; taki, który wywołuje pożądany efekt

skóra /ˈskura/ (n)
peau
  (anatomia, anatomiczny) zewnętrzna powłoka ciała kręgowców;
cuir
  surowiec otrzymywany z wyprawionej skóry (1.1) niektórych zwierząt;

skórny /ˈskurnɨ/ (adj)
cutané
  dotyczący skóry

skąd /skɔ̃nt/ (particle)
comment, mais comment donc, mais non
  wzmocnione nie

skąd /skɔ̃nt/ (pronoun)
d'où
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch
  …służący do zadawania pytań o kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch

skąpstwo /ˈskɔ̃mpstfɔ/ (n)
avarice
  niechęć do rozstawania się z pieniędzmi, nadmierna oszczędność

skąpy /ˈskɔ̃mpɨ/ (adj)
avare, ladre
  (pejoratywnie, pejoratywny) niechętnie oddający swoje dobra, pieniądze

skład /skwat/ (n)
dépôt, entrepôt, magasin
  miejsce gromadzenia (składowania) towarów, magazyn
composition
  zbiór elementów stanowiących dany przedmiot lub substancję

składnik /ˈskwadʲɲik/ (n)
élément, ingrédient
  część składowa czegoś

skłonny /ˈskwɔ̃nːɨ/ (adj)
enclin
  taki, który ma uległość wobec czegoś lub jest podatny na coś, ma predyspozycję do czegoś

slajd /slajt/ (n)
diapositive
  (fotografia) diapozytyw, małoobrazkowe przezrocze oprawione w tekturową lub plastikową ramkę, służące do rzutowania obrazu na ekran za pomocą rzutnika;

slalom /ˈslalɔ̃m/ (n)
slalom
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa polegająca na pokonywaniu (najczęściej na nartach) krętej trasy wyznaczonej bramkami

slam /slãm/ (n)
slam
  występ artystyczny będący połączeniem poezji i performance'u i wykluczający użycie jakichkolwiek instrumentów

slawistyka /slaˈvʲistɨka/ (n)
slavistique
  dziedzina nauki badająca i opisująca narody słowiańskie, ich kulturę, języki i historię

slawizm /ˈslavʲism̥/ (n)
slavisme
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z któregoś języka słowiańskiego;

slipy /ˈslʲipɨ/ (n)
slip
  męskie, obcisłe majtki;

slums /slˈums/ (n)
bidonville
  (urbanistyka, urbanistyczny) dzielnica nędzy w wielkim mieście;

slup /slup/ (n)
sloop
  żaglowiec mający jeden maszt, oraz dwa żagle - grot i fok;

smaczny /ˈsmaʧ̑nɨ/ (adj)
délicieux, savoureux, exquis
  mający dobry smak; dobrze smakujący

smak /smak/ (n)
goût, gout
  zmysł, którego narządy znajdują się w jamie ustnej, odpowiedzialny za sposób reagowania na przyjmowany pokarm;

smakosz /smˈakɔʃ/ (n)
gourmet
  ktoś lubiący wykwintne dania

smakować /smaˈkɔvaʨ̑/ (v)
goûter
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) próbować czegoś w celu określenia smaku

smarkacz /ˈsmarkaʧ̑/ (n)
morveux
  (obraźliwie) osoba, która zachowuje się niedojrzale, dziecinnie
gamin, marmot, morveux
  (pogardliwie) dziecko, mały chłopiec

smartfon /ˈsmartfɔ̃n/ (n)
ordiphone, smartphone, téléphone intelligent, terminal de poche
  (telekomunikacja) (informatyka, informatyczny) urządzenie integrujące w sobie funkcje telefonu komórkowego i palmtopu;

smażony /smaʒˈɔnɨ/ (adj)
frit
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przygotowany do spożycia na gorącym tłuszczu

smerf /smɛrf/ (n)
Schtroumpf
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjne małe, niebieskie stworzenie;

smoczek /ˈsmɔʧ̑ɛk/ (n)
tétine, suce
  miękka zabawka dla małych dzieci przeznaczona do ssania;

smok /smɔk/ (n)
dragon
  (mitologia, mitologiczny) baśniowe groźne zwierzę, rodzaj olbrzymiego, latającego gada;

smoła /ˈsmɔwa/ (n)
goudron
  mazista, zwykle czarna ciecz, produkt odgazowania węgla, łupków bitumicznych, drewna itp.;

smród /sm̥rut/ (n)
fétidité
  przykry zapach

smutek /ˈsmutɛk/ (n)
tristesse, chagrin
  stan uczuć, gdy ktoś jest smutny

smutny /ˈsmutnɨ/ (adj)
triste, maussade
  odczuwający smutek, pogrążony w smutku

smycz /smɨʧ̑/ (n)
laisse
  taśmowy, materiałowy lub skórzany pasek zakończony z jednej strony uchwytem (rączką), a z drugiej karabińczykiem podczepianym do obroży lub szelek zwierzęcia domowego (najczęściej psa) podczas wyprowadzania na spacer;

snob /snɔp/ (n)
snob
  osoba, która próbuje zachowywać się tak, jak ktoś z wyższej klasy

sobota /sɔˈbɔta/ (n)
samedi
  szósty dzień tygodnia;

sobowtór /sɔˈbɔftur/ (n)
sosie
  osoba wyglądająca bardzo podobnie do innej;

soból /ˈsɔbul/ (n)
zibeline
  (zoologia, zoologiczny) Martes zibellina, azjatyckie zwierzę futerkowe, ssak drapieżny o gęstym, jedwabistym, brązowym lub czarnym futrze;

socjaldemokracja /ˌsɔʦ̑ʲjaldɛ̃mɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
social-démocratie
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch społeczny, mający na celu budowę społeczeństwa i ustroju socjalistycznego poprzez demokratyczne reformy;

socjalista /ˌsɔʦ̑ʲjaˈlʲista/ (n)
socialiste
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik socjalizmu

socjalistka /ˌsɔʦ̑ʲjaˈlʲistka/ (n)
socialiste
  forma żeńska od: socjalista

socjalistyczny /ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
socialiste
  związany z socjalizmem, charakterystyczny dla socjalizmu

socjalizm /sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
socialisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wieloznaczne pojęcie, odnoszące się do prób zmniejszenia nierówności społecznych i upowszechnienia świadczeń socjalnych, lub poddania gospodarki kontroli społecznej (poprzez instytucje państwowe, samorządowe, korporacyjne lub spółdzielcze);

socjolingwistyczny /ˌsɔʦ̑ʲjɔlʲĩŋɡvʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
sociolinguistique
  dotyczący socjolingwistyki

socjolingwistyka /ˌsɔʦ̑ʲjɔlʲĩŋɡˈvʲistɨka/ (n)
sociolinguistique
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się funkcjonowaniem języka w społeczeństwie;

socjolog /sɔˈʦ̑ʲjɔlɔk/ (n)
sociologue
  (edukacja, edukacyjny) specjalista w dziedzinie socjologii

socjologia /ˌsɔʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
sociologie
  nauka o społeczeństwie, zajmująca się badaniem struktury społeczeństwa, następujących w nim zmian, praw kierujących rozwojem społeczeństwa i różnego rodzaju zjawisk w nim występujących;

socjologiczny /ˌsɔʦ̑ʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
sociologique
  związany z socjologią lub socjologami; właściwy socjologii

socynianin /ˌsɔʦ̑ɨ̃ˈɲä̃ɲĩn/ (n)
socinien
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca socynianizmu

socyniański /ˌsɔʦ̑ɨ̃ˈɲä̃j̃sʲci/ (adj)
socinien
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) (książkowy) dotyczący doktryn Fausta Socyna

soczewica /ˌsɔʧ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
lentille
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

soczewka /sɔˈʧ̑ɛfka/ (n)
lentille
  (anatomia, anatomiczny) część oka załamująca promienie świetlne;
  (optyka, optyczny) przezroczysty przyrząd optyczny załamujący promienie świetlne;

soczewka kontaktowa /sɔˈʧ̑ɛfka ˌkɔ̃ntakˈtɔva/ (n)
lentille de contact
  soczewka umieszczana bezpośrednio na rogówce oka, służąca najczęściej do korygowania wad wzroku, rzadziej w celach opatrunkowych lub kosmetycznych;

sofa /ˈsɔfa/ (n)
sofa
  rodzaj niskiej kanapy

sogdyjski /sɔɡdˈɨjski/ (adj)
sogdien
  związany z Sogdianą, dotyczący Sogdiany

soja /ˈsɔja/ (n)
soja
  (botanika, botaniczny) Glycine max, roślina uprawna z rodziny bobowatych posiadająca nasiona bogate w białko i tłuszcz

sojusznik /sɔˈjuʃʲɲik/ (n)
allié
  państwo lub osoba, która zobowiązuje się do współpracy i udzielania pomocy

sok /sɔk/ (n)
jus
  napój robiony z owoców, czasem również z warzyw;

sok żołądkowy /ˈsɔɡ ˌʒɔwɔ̃ntˈkɔvɨ/ (n)
suc gastrique
  (medycyna, medyczny) jeden z soków trawiennych;

sokolnik /sɔˈkɔlʲɲik/ (n)
fauconnier
  osoba zajmująca się hodowlą i układaniem ptaków drapieżnych do polowania oraz polowaniem z nimi

sokowirówka /ˌsɔkɔvʲiˈrufka/ (n)
presse-agrumes
  urządzenie służące do mechanicznego uzyskiwania soku z owoców lub warzyw

sokół /ˈsɔkuw/ (n)
faucon
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak drapieżny o silnej budowie ciała, wąskich i krótkich skrzydłach, mocnym hakowatym dziobie oraz ostrych szponach;

sola /ˈsɔla/ (n)
sole
  (ichtiologia, ichtiologiczny) płaska ryba z oczami po prawej stronie;

solanka /sɔlˈaŋka/ (n)
saumure
  (spożywczy) roztwór soli używany do konserwacji żywności

solastalgia /sˌɔlastˈalɡja/ (n)
solastalgie
  (psychologia, psychologiczny) smutek i niepokój odczuwany w związku z drastycznymi zmianami zachodzącymi w środowisku naturalnym

solfeż /ˈsɔlfɛʃ/ (n)
solfège
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nauka muzykalności przez głośne czytanie nut;

solidarnie /sˌɔlidˈarɲʲɛ/ (adv)
solidairement
  w sposób solidarny, bratersko

solidarność /ˌsɔlʲiˈdarnɔɕʨ̑/ (n)
solidarité
  poczucie wspólnoty i gotowość niesienia innym pomocy wynikające ze zgodności poglądów i dążeń

solidaryzować się /ˌsɔlʲidarɨˈzɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
solidariser
  zgadzać się z kimś w jakiejś kwestii; popierać, mieć poczucie solidarności z kimś

solista /sɔˈlʲista/ (n)
soliste
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk wykonujący utwór muzyczny lub śpiewający pojedynczo

solić /ˈsɔlʲiʨ̑/ (v)
saler
  przyprawiać potrawy solą

solniczka /sɔlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
salière
  niewielki pojemnik w formie miseczki lub pudełka, przeznaczony specjalnie do przechowywania soli
  niewielki zamknięty pojemnik do przechowywania soli, z otworkami, przez które posypuje się solą potrawy;

somalijski /ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci/ (adj)
somalien, somali
  odnoszący się do państwa Somalia

somalijski /ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci/ (n)
somalien
  język urzędowy Somalii

sommelier /sɔ̃ˈmɛlʲjɛr/ (n)
sommelier
  doradca w zakresie win
  specjalista w dziedzinie enologii i degustacji wina
  wykwalifikowany kelner, który specjalizuje się w podawaniu wina

sondaż /sˈɔndaʃ/ (n)
sondage
  badanie opinii publicznej

sonet /ˈsɔ̃nɛt/ (n)
sonnet
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wiersz o pewnej charakterystycznej, kanonicznej budowie – ścisłej liczbie wersów, określonym układzie rymów i strof;

sopel /ˈsɔpɛl/ (n)
glaçon
  podłużny kawałek lodu zwisający z brzegu dachu, z gałęzi itp.;

sopran /ˈsɔprãn/ (n)
soprano
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najwyższy głos żeński lub chłopięcy;
  (potocznie, potoczny) osoba z takim głosem

sorrentyński /sˌɔrɛntˈɨɲski/ (adj)
sorrentin
  związany z Sorrento, dotyczący Sorrento

sos /sɔs/ (n)
sauce
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, zawiesisty płyn o różnych smakach, przyrządzany jako dodatek do potraw;

sos sojowy /ˈsɔs ːɔˈjɔvɨ/ (n)
sauce de soja, sauce soja
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos fermentowany, wytwarzany z ziaren soi, prażonego ziarna ryżu lub pszenicy, wody i soli, stanowiący jedną z najważniejszych przypraw kuchni azjatyckiej

sos tatarski /ˈsɔs taˈtarsʲci/ (n)
sauce tartare
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ostry sos przyrządzany zwykle z żółtek jaj, octu, oliwy, musztardy i drobno pokrojonych ogórków marynowanych lub kiszonych;

sosjerka /sɔˈsʲjɛrka/ (n)
saucière
  (gastronomia) naczynie z dzióbkiem lub dwoma, przeznaczone do podawania sosu;

sosna /ˈsɔsna/ (n)
pin
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo lub krzew z rodzaju (1.1)

soteriologia /ˌsɔtɛrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
sotériologie
  (teologia, teologiczny) nauka o zbawieniu;

sowa /ˈsɔva/ (n)
hibou, chouette
  (ornitologia, ornitologiczny) drapieżny ptak z rzędu Strigiformes, o dużej głowie i oczach umieszczonych z przodu, polujący nocą;

sowa śnieżna /ˈsɔva ˈɕɲɛʒna/ (n)
harfang des neiges
  (ornitologia, ornitologiczny) Bubo scandiacus, gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny puszczykowatych zamieszkujący tundrę Eurazji i Ameryki Północnej;

sowchoz /sˈɔfxɔs/ (n)
sovkhoze, sovkhoz
  państwowe gospodarstwo rolne w ZSRR

sowiecki /sɔˈvʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
soviétique
  radziecki, dotyczący Związku Radzieckiego (Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich)

sowietolog /sˌɔvʲɛtˈɔlɔk/ (n)
soviétologue
  (edukacja, edukacyjny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalista w dziedzinie sowietologii

sowietologia /sˌɔvʲɛtɔlˈɔɡja/ (n)
soviétologie
  (edukacja, edukacyjny) wiedza o ZSRR;

sołtys /sˈɔwtɨs/ (n)
écoutète
  (historia, historyczny, historycznie) przedstawiciel feudała stojący na czele wsi lokowanej na prawie niemieckim

spacer /ˈspaʦ̑ɛr/ (n)
promenade, balade, déambulation, pérambulation, vadrouille
  niespieszne chodzenie bez konkretnego celu, dla przyjemności

spacerować /ˌspaʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
marcher, promener
  chodzić w celu rekreacji, niekoniecznie zmierzając do określonego miejsca

spacerowiczka /ˌspaʦ̑ɛrɔˈvʲiʧ̑ka/ (n)
baladeuse, promeneuse
  kobieta, która przechadza się dla przyjemności

spadanie /spaˈdãɲɛ/ (n)
chute
  (rzeczownik odczasownikowy) od: spadać

spadać /ˈspadaʨ̑/ (v)
tomber
  lecieć bezwładnie w dół

spadek /ˈspadɛk/ (n)
héritage
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) własność zostawiana przez kogoś po śmierci dla jakiejś osoby;
chute
  obniżenie poziomu ziemi (gruntu, drogi itp.)

spadkobierca /ˌspatkɔˈbʲjɛrʦ̑a/ (n)
héritier, successeur
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba fizyczna lub prawna, na którą przechodzi spadek po kimś

spadochron /spaˈdɔxrɔ̃n/ (n)
parachute
  urządzenie z mocnego materiału, które pod wpływem ciągu powietrza otwiera się w formie parasola i służy do hamowania prędkości opadania lub przemieszczania się ciał

spadochroniarz /ˌspadɔxˈrɔ̃ɲaʃ/ (n)
parachutiste
  (lotnictwo, lotniczy) skoczek spadochronowy, żołnierz lub sportowiec uprawiający skoki ze spadochronem

spadź /spaʨ̑/ (n)
miellat
  gęsta, słodka ciecz składająca się z wydzieliny mszyc i czerwców oraz soków roślinnych, występująca na liściach i gałązkach niektórych drzew

spalanie /spaˈlãɲɛ/ (n)
brûlage
  (rzeczownik odczasownikowy) od: spalać

spalony /spalˈɔnɨ/ (adj)
brûlé
  zniszczony poprzez ogień

spam /spãm/ (n)
pourriel
  (informatyka, informatyczny) niechciane lub niepotrzebne wiadomości elektroniczne;

spaniel /ˈspãɲɛl/ (n)
épagneul
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów myśliwskich lub pokojowych o falistej sierści i długich wiszących uszach

spawacz /ˈspavaʧ̑/ (n)
soudeur
  robotnik zajmujący się spawaniem

spazm /spˈazm/ (n)
spasme
  (medycyna, medyczny) nagłe, bezwiedne, bolesne, znaczne napięcie mięśnia lub grupy mięśni

spać /spaʨ̑/ (v)
dormir
  (fizjologia, fizjologiczny) być w stanie snu, charakteryzującym się spowolnionymi funkcjami organizmu i obniżonym poziomem świadomości

spać na waleta /ˈspaʨ̑ ˌna‿vaˈlɛta/ (idiom)
coucher tête-bêche
  spać w dwie osoby na jednym łóżku tak, że głowa jednej osoby znajduje się w nogach drugiej

specjalista /ˌspɛʦ̑ʲjaˈlʲista/ (n)
spécialiste
  człowiek, który się w czymś specjalizuje, ma gruntowną, dużą wiedzę w jakiejś dziedzinie

specjalistyczny /spˌɛtsjalistˈɨtʃnɨ/ (adj)
spécialiste
  dotyczący specjalisty, fachowy

specjalizacja /spˌɛtsjalizˈatsja/ (n)
spécialisation
  proces wyodrębniania się funkcji, kompetencji, zadań

specjalnie /spɛˈʦ̑ʲjalʲɲɛ/ (adv)
particulièrement
  w sposób wyjątkowy, specjalny, nieprzeciętny

specjalność /spɛˈʦ̑ʲjalnɔɕʨ̑/ (n)
spécialité
  czynność lub wyrób wykonywane z wyjątkową biegłością
  dziedzina, która jest przedmiotem czyjejś pracy zawodowej

specyficzny /ˌspɛʦ̑ɨˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
spécifique
  typowy jedynie dla jakiejś osoby, rzeczy, okresowi czasu albo miejscu (lub ich grupie)
  wyróżniający się na tle innych

spektakl /ˈspɛktakl̥/ (n)
spectacle
  przedstawienie teatralne, baletowe, operowe itp.

spektakularny /ˌspɛktakuˈlarnɨ/ (adj)
spectaculaire
  sprawiający duże wrażenie lub zwracający na siebie uwagę

spektrometria /ˌspɛktrɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
spectrométrie
  (fizyka, fizyczny) dział spektroskopii zajmujący się pomiarami długości fali promieniowania elektromagnetycznego w widmach optycznych oraz natężenia promieniowania o różnych długościach fali;

spekulacyjny /spˌɛkulatsˈɨjnɨ/ (adj)
spéculatif
  (ekonomia, ekonomiczny) związany z spekulacją, dotyczący spekulacji

spekulant /spɛˈkulãnt/ (n)
spéculateur
  człowiek kupujący coś po niskiej cenie z zamiarem sprzedaży po wyższej;

speleologia /ˌspɛlɛɔˈlɔɟja/ (n)
spéléologie
  (geologia, geologiczny) nauka o jaskiniach;

speleologiczny /spˌɛlɛˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
spéléologique
  (geologia, geologiczny) związany z speleologią, dotyczący speleologii

spelunka /spɛlˈuŋka/ (n)
bouge
  przestępczy matecznik

sperma /ˈspɛrma/ (n)
sperme
  (fizjologia, fizjologiczny) płyn, w którym plemniki wydostają się z ciała samca;

spermatogeneza /spˌɛrmatˌɔɡɛnˈɛza/ (n)
spermatogenèse
  (fizjologia, fizjologiczny) proces tworzenia plemników w jądrach

spermatozoid /ˌspɛrmatɔˈzɔ<sup>j</sup>it/ (n)
spermatozoïde
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) plemnik, męska komórka rozrodcza – u ludzi, zwierząt i niektórych roślin

spikerka /spʲiˈkɛrka/ (n)
speakerine
  kobieta zapowiadająca programy w radio lub telewizji albo czytająca przygotowane teksty

spinacz /ˈspʲĩnaʧ̑/ (n)
trombone
  wygięty kawałek drutu służący do złączania kartek papieru;

spirulina /ˌspʲiruˈlʲĩna/ (n)
spiruline
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (spożywczy) preparat z sinic z rodzaju Arthrospira w formie proszku lub tabletek stosowany jako suplement diety;

spirytualistyczny /ˌspʲirɨtu<sup>w</sup>alʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
spiritualiste
  związany ze spirytualizmem, dotyczący spirytualizmu

spis treści /ˈspʲis ˈtrɛɕʨ̑i/ (n)
table des matières
  lista rozdziałów z podanymi numerami ich stron, umieszczany na początku lub końcu danej publikacji;

spiskować /spiskˈɔvatɕ/ (v)
comploter, couver
  knuć, planować spisek

spiskowiec /spiskˈɔvʲɛts/ (n)
conspirateur
  uczestnik spisku

spiżarnia /spʲiˈʒarʲɲa/ (n)
garde-manger
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) pomieszczenie domowe na produkty żywnościowe

spoczynek /spɔtʃˈɨnɛk/ (n)
repos
  stan bezczynności celem nabrania sił po pracy

spodek /ˈspɔdɛk/ (n)
soucoupe
  mały talerzyk używany jako podstawka pod filiżankę lub szklankę

spodnie /ˈspɔdʲɲɛ/ (n)
pantalon
  (krawiectwo) dolna część odzieży wierzchniej okrywająca nogi;

spodziewać się /spɔˈʥ̑ɛvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
attendre
  przewidywać jakieś zjawisko lub zachowanie

spoistość /spɔˈistɔɕtɕ/ (n)
cohésion
  cecha tego, co spoiste; cecha harmonijnej całości

spojrzenie /spɔjˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
regard
  skierowanie oczu na coś, chwila patrzenia w jakimś kierunku, na coś lub kogoś

spojrzeć /ˈspɔjʒɛʨ̑/ (v)
regarder, piger, viser
  (książkowy) zwrócić wzrok na coś lub na kogoś, zerknąć, rzucić okiem

spoko /ˈspɔkɔ/ (interjection)
calmos; relax, Max; t'inquiète; te casse pas; te frappe pas
  (potocznie, potoczny) spokojnie, zachowaj spokój, nie denerwuj się

spokojnie /spɔˈkɔjɲɛ/ (adv)
paisiblement, calmement
  ze spokojem, w opanowany sposób, bez nadmiernych emocji

spokojny /spɔˈkɔjnɨ/ (adj)
calme, tranquille, placide, serein
  o człowieku: zachowujący się w sposób opanowany i zrównoważony

spokój /ˈspɔkuj/ (n)
tranquillité, paix
  równowaga psychiczna; brak gniewu, zdenerwowania

spoletański /spˌɔlɛtˈaɲski/ (adj)
spolétain
  związany z Spoleto, dotyczący Spoleto

sponsorować /ˌspɔ̃w̃sɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
sponsoriser
  (książkowy) finansować jakieś przedsięwzięcie

spontanicznie /ˌspɔ̃ntãˈɲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
spontanément
  w sposób spontaniczny, bez głębszego przemyślenia, odruchowo, emocjonalnie

spontaniczny /spˌɔntaɲˈitʃnɨ/ (adj)
spontané
  działający odruchowo, bez innych wpływów

sporny /ˈspɔrnɨ/ (adj)
contentieux
  będący przedmiotem sporu

sporofit /spɔrˈɔfit/ (n)
sporophyte
  (botanika, botaniczny) diploidalne stadium w przemianie pokoleń roślin i glonów;

sport /spɔrt/ (n)
sport
  forma aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowanej dla przyjemności lub współzawodnictwa;

sportowiec /spɔrˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
sportif, athlète
  (sport, sportowy) osoba (kobieta lub mężczyzna), która zawodowo lub amatorsko uprawia jakiś sport

sportowy /spɔrˈtɔvɨ/ (adj)
sportif
  dotyczący sportu, związany ze sportem

sposobność /spɔsˈɔbnɔɕtɕ/ (n)
occasion
  sprzyjające warunki ku czemuś

spostrzegawczy /ˌspɔsṭʃɛˈɡafʧ̑ɨ/ (adj)
observateur
  szybko i łatwo zauważający szczegóły

spostrzegać /spɔstʃˈɛɡatɕ/ (v)
apercevoir, remarquer
  patrząc, zwracać uwagę na coś lub kogoś
apercevoir
  zdawać sobie sprawę
s'apercevoir
  zdawać sobie sprawę

spostrzeżenie /ˌspɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
remarque
  obserwacja, uwaga na dany temat

sposób /ˈspɔsup/ (n)
moyen
  metoda, algorytm zrobienia czegoś, rozwiązania jakiegoś problemu
façon, manière, mode
  styl, rodzaj zachowania, wyglądu itp.

spotkanie /spɔtˈkãɲɛ/ (n)
rencontre, rendez-vous
  umówione lub przypadkowe zobaczenie kogoś, zetknięcie się z kimś (z czymś)

spowiedź /ˈspɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
confession, confesse
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznanie grzechów przed kapłanem w celu otrzymania ich odpuszczenia

społeczeństwo /ˌspɔwɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
société
  (socjologia, socjologiczny) zorganizowana grupa ludzi zamieszkująca jakieś terytorium powiązanych ze sobą kulturowo, historycznie, religijnie, zawodowo itp.;

społeczna odpowiedzialność biznesu /spɔˈwɛʧ̑na ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɔʑʥ̑ bʲizˈnɛsu/ (n)
responsabilité sociale des entreprises
  koncepcja, według której przedsiębiorstwa na etapie budowania strategii dobrowolnie uwzględniają interesy społeczne, ochronę środowiska i relacje z różnymi grupami interesariuszy

społeczność /spɔˈwɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
communauté, commune
  ludzie skupieni w środowisku zawodowym lub społecznym;

spożycie /spɔˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
consommation
  (rzeczownik odczasownikowy) od: spożyć; zużycie czegoś, konsumpcja

spragniony /spraɟˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
assoiffé, avoir soif
  (fizjologia, fizjologiczny) potrzebujący wody

sprawa /ˈsprava/ (n)
affaire, question
  to, co jest dla kogoś ważne

sprawca /ˈsprafʦ̑a/ (n)
auteur
  ten, który dokonuje czego

sprawdzać /ˈspravʣ̑aʨ̑/ (v)
vérifier, contrôler, examiner
  kontrolować, weryfikować; upewniać się, że coś jest prawidłowe

sprawiedliwie /ˌspravʲjɛˈdlʲivʲjɛ/ (adv)
justement
  w sposób sprawiedliwy

sprawiedliwość /ˌspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
justice
  trwała i niewymuszona wola oddawania każdemu tego, co mu się należy;

sprawozdanie /ˌspravɔˈzdãɲɛ/ (n)
rapport, compte rendu
  ustny bądź pisemny raport z jakiegoś wydarzenia lub działalności

sprawozdawca /ˌspravɔˈzdafʦ̑a/ (n)
rapporteur
  osoba, która zajmuje się raportowaniem z określonych działań lub wydarzeń

sprawozdawczyni /ˌspravɔzdafˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
rapporteuse
  kobieta, która zajmuje się raportowaniem z określonych działań lub wydarzeń

sprowadzać /sprɔvˈadʑatɕ/ (v)
réduire
  powodować ograniczenie wypowiedzi
amener
  powodować zmianę położenia
importer, faire venir
  przyczyniać się do przybycia kogo lub czego
causer
  wywoływać określone następstwa
se réduire
  przestawać różnić się od czegoś, ograniczać się do czego
s'installer
  przybywać gdzieś z zamiarem osiedlenia się

spryt /sprˈɨt/ (n)
esprit, habileté, ingéniosité
  umiejętność radzenia sobie w różnych sytuacjach

sprzeciwiać się /spʃɛˈʨ̑ivʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
s'opposer
  być przeciwnym czemuś, być przeciwko czemuś lub komuś; nie zgadzać się z na coś (z czymś)

sprzeczność /spʃˈɛtʃnɔɕtɕ/ (n)
contradiction, contradictoire, disparité
  stosunek zachodzący między zjawiskami, poglądami, interesami niezgodnymi ze sobą

sprzedawać /spʃɛˈdavaʨ̑/ (v)
vendre
  dawać coś (materialnego lub nie) i w zamian dostawać pieniądze

sprzedawca /spʃɛˈdafʦ̑a/ (n)
vendeur
  (handel, handlowy) człowiek sprzedający towary (w sklepie, na targowisku)

sprzedawczyni /ˌspʃɛdafˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
vendeuse
  (handel, handlowy) kobieta sprzedająca towary (w sklepie, na targowisku)

sprzedaż /ˈspʃɛdaʃ/ (n)
vente
  (ekonomia, ekonomiczny) zbycie towaru lub usługi w zamian za pieniądze lub inny towar

sprzeniewierzyć /ˌspʃɛ̃ɲɛˈvʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
escroquer
  przywłaszczyć powierzone sobie cudze mienie

sprzymierzeniec /ˌspʃɨ̃mʲjɛˈʒɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
allié
  osoba, która sprzyja komuś, wspiera kogoś; jest w przymierzu z kimś

sprzączka /ˈspʃɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
boucle
  element umieszczany na końcu paska, służący do spinania, zapinania

sprzęgło /ˈspʃɛ̃ŋɡwɔ/ (n)
embrayage
  (mechanika) mechanizm pozwalający na przenoszenie ruchu z jednej osi na drugą;
pédale d'embrayage
  (potocznie, potoczny) (motoryzacja) pedał sprzęgła, dźwignia sprzęgła

sprężyna /sprɛ̃w̃ˈʒɨ̃na/ (n)
ressort
  (technologia, technika, techniczny) zwinięty w spiralę, zwykle metalowy przedmiot, który może ulegać rozprężaniu;

sprężystość /sprɛ̃w̃ˈʒɨstɔɕʨ̑/ (n)
souplesse
  cecha tego, co sprężyste

sprężysty /sprɛ̃ʒˈɨstɨ/ (adj)
élastique
  (fizyka, fizyczny) zdolny do powrotu do wyjściowego kształtu po ustaniu działania siły odkształcającej
énergique
  charakteryzujący się lekkością w ruchu
efficace
  taki, który działa sprawnie i szybko

spódnica /spudʲˈɲiʦ̑a/ (n)
jupe
  (krawiectwo) rodzaj ubrania osłaniającego biodra i nogi;

spójnik /ˈspujɲik/ (n)
conjonction
  (gramatyka) wyraz służący do łączenia wyrażeń wewnątrz zdania pojedynczego (np. w wyliczeniach) oraz zdań składowych w zdaniach złożonych;

spójność /spˈujnɔɕtɕ/ (n)
cohérence
  ścisłe przystawanie do siebie elementów czego

spór /spur/ (n)
controverse, dispute, litige
  różnica zdań, stanowisk, interesów

spółdzielnia /spuwʲˈʥ̑ɛlʲɲa/ (n)
coopérative
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot prowadzący działalność gospodarczą w interesie swoich członków;
  (potocznie, potoczny) siedziba spółdzielni (1.1) lub miejsce prowadzenia przez nią działalności

spółgłoska /spuwˈɡwɔska/ (n)
consonne
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska powstająca w wyniku całkowitego lub częściowego zablokowania przepływu powietrza przez aparat mowy;

spółka akcyjna /ˈspuwka ːkˈʦ̑ɨjna/ (n)
société par actions
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki kapitałowej;

spółka cywilna /spˈuwka tsɨvˈilna/ (n)
société de droit civil
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka, do której wspólnicy mogą wnieść własności, inne prawa lub swoje własne usługi;

spółka z ograniczoną odpowiedzialnością /spˈuwka z ˌɔɡraɲitʃˈɔnɔ̃ ˌɔtpɔvʲˌɛdʑalnˈɔɕtɕɔ̃/ (n)
société à responsabilité limitée
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka kapitałowa, której wspólnicy odpowiadają wobec wierzycieli jedynie do wysokości swoich udziałów;

spóźnienie /spuʑɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
arriéré
  brak wykonania czegoś w porę
retard
  przybycie po ustalonym czasie

spłonka /spwˈɔŋka/ (n)
amorce
  (wojskowość, wojskowy) (technologia, technika, techniczny) mały ładunek wybuchowy inicjujący wybuch właściwego materiału wybuchowego;

spłuczka /spwˈutʃka/ (n)
chasse d'eau
  (technologia, technika, techniczny) rezerwuar z wodą do spłukiwania muszli klozetowej wraz z syfonem

spływ /spwɨf/ (n)
confluent
  ujście rzeki do innej rzeki

spływaj stąd /spwˈɨvaj stˈɔnt/ (interjection)
casse-toi !
  (potocznie, potoczny) wynoś się! nie przeszkadzaj!, spieprzaj!

spływaj! /spwˈɨvaj/ (interjection)
barre-toi, casse-toi
  (potocznie, potoczny) wynoś się! nie przeszkadzaj!

spływać /spwˈɨvatɕ/ (v)
ruisseler
  płynąć w dół (o cieczy)

squash /zɡvˈaʃ/ (n)
squash
  (sport, sportowy) rodzaj gry polegającej na odbijaniu piłki o ścianę tak, by utrudnić ponowne odbicie piłki przez przeciwnika;

squat /zɡvˈat/ (n)
squat
  opuszczony budynek lub pomieszczenie, zamieszkane przez dzikich lokatorów;

sraczka /ˈsraʧ̑ka/ (n)
chiasse, foire
  (potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) biegunka, rozwolnienie

sraczkowaty /srˌatʃkɔvˈatɨ/ (adj)
caca d’oie, merdoie, vert caca d’oie
  (pospolicie) kolor brudno żółtozielony lub żółtobrązowy

srać /sraʨ̑/ (v)
chier
  (wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) oddawać stolec

srebrny /ˈsrɛbrnɨ/ (adj)
de argent
  (jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze srebra
argenté
  przypominający kolor srebra

srebro /ˈsrɛbrɔ/ (n)
argent
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ag i liczbie atomowej 47;

srogi /ˈsrɔɟi/ (adj)
implacable, rigoureux, sévère
  surowy, bez litości, niewyrozumiały

srogo /srˈɔɡɔ/ (adv)
sévèrement
  bezlitośnie, surowo

srogość /ˈsrɔɡɔɕʨ̑/ (n)
sévérité
  cecha tego, kto jest srogi

sroka /ˈsrɔka/ (n)
pie
  (ornitologia, ornitologiczny) Pica pica, czarno-biały ptak z długim ogonem;

srom /srɔ̃m/ (n)
vulve
  (anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zewnętrzne żeńskie narządy płciowe;

sromotny /srɔ̃ˈmɔtnɨ/ (adj)
honteux, ignominieux
  okrywający wstydem lub hańbą, przynoszący hańbę albo wstyd

ssak /sːak/ (n)
mammifère
  (zoologia, zoologiczny) Mammalia, zwierzę z podtypu kręgowców żyworodnych, które po urodzeniu żywi się mlekiem matki;

ssać /sːaʨ̑/ (v)
sucer
  pić wyciągając z czegoś płyn ustami

stabilizacja /stˌabʲilizˈatsja/ (n)
stabilisation
  stan trwałości i równowagi w przebiegu określonych procesów, w określonej dziedzinie życia
  przywrócenie równowagi w gospodarce

stabilność /staˈbʲilnɔɕʨ̑/ (n)
stabilité, équilibre
  cecha tego, co stabilne

stabilny /staˈbʲilnɨ/ (adj)
stable
  niezmieniający się przez dłuższy czas
  (o konstrukcjach lub przedmiotach) utrzymujący stałą pozycję
  łatwo powracający do równowagi po wcześniejszym jej zakłóceniu

stacja /ˈstaʦ̑ʲja/ (n)
gare, station
  (kolejnictwo) zespół budynków i infrastruktury umożliwiający obsługę pasażerów lub towarów przewożonych koleją

stacja benzynowa /ˈstaʦ̑ʲja ˌbɛ̃w̃zɨ̃ˈnɔva/ (n)
station-service
  zakład sprzedający benzynę i inne paliwa dla samochodów;

stacyjka /statsˈɨjka/ (n)
commutateur d’allumage
  (motoryzacja) przełącznik z zamkiem do uruchamiania silnika pojazdu przy pomocy klucza

stacyjny /statsˈɨjnɨ/ (adj)
stationnal
  odbywający się stacjami
  stanowiący stację

stadion /ˈstadʲjɔ̃n/ (n)
stade
  (sport, sportowy) duża budowla z miejscami dla widzów, miejsce rozgrywania zawodów sportowych;
  (historia, historyczny, historycznie) miara długości używana w starożytnych krajach o różnych długościach (zazwyczaj 185 m);

stadium /ˈstadʲjũm/ (n)
stade
  część procesu, część czasu rozwoju

stadny /stˈadnɨ/ (adj)
grégaire
  odbywający się stadem, dotyczący stada

stagflacja /staɡvˈlaʦ̑ʲja/ (n)
stagflation
  (ekonomia, ekonomiczny) występowanie wysokiej inflacji w warunkach stagnacji gospodarczej;

stagnacja /staɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
stagnation
  wyhamowanie lub całkowite zatrzymanie postępu w jakiejś dziedzinie

stal /stal/ (n)
acier
  (metaloznawstwo, metalurgia) stop żelaza z węglem;

stalagmit /staˈlaɡmʲit/ (n)
stalagmite
  (geologia, geologiczny) naciek jaskiniowy narastający od dna jaskini ku górze;

stalinizm /staˈlʲĩɲism̥/ (n)
stalinisme
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, praktyka rządzenia panująca w ZSRR za czasów Józefa Stalina;

stalowy /staˈlɔvɨ/ (adj)
aciéreuse, aciéreux, acérain, acéraine
  wykonany ze stali

stan /stãn/ (n)
état
  sytuacja, stopień czegoś, poziom sprawności w danej chwili; nastrój
  (historia, historyczny, historycznie) (socjologia, socjologiczny) grupa społeczna w okresie od średniowiecza do XVIII w.;
  (administracja) odrębna jednostka administracyjna niektórych państw federacyjnych;

stan cywilny /ˈstãn ʦ̑ɨˈvʲilnɨ/ (n)
état civil
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół cech określających osobę fizyczną w świetle obowiązujących norm prawa cywilnego;

stan wojenny /ˈstãn vɔˈjɛ̃nːɨ/ (n)
loi martiale, état de siège
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczenie swobód i praw obywateli na skutek zewnętrznych zagrożeń państwa;

stan wyjątkowy /ˈstãn ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ/ (n)
état d'exception
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczenie swobód i praw obywateli na skutek wewnętrznych zagrożeń państwa;

stanowczy /stãˈnɔfʧ̑ɨ/ (adj)
catégorique, ferme, résolu
  taki, który potrafi podjąć kategoryczną decyzję, pozbawiony wahań i wątpliwości

stara miłość nie rdzewieje /ˈstara ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌɲɛ‿rʣ̑ɛˈvʲjɛ̇jɛ/ (proverb)
on revient toujours à ses premières amours
  miłość, zwłaszcza przeżyta w młodości, nie przemija z upływem czasu

stara panna /stˈara pˈanna/ (n)
vieille fille
  niemłoda kobieta, która nie wyszła za mąż

starannie /staˈrãɲːɛ/ (adv)
avec soin, soigneux
  w sposób staranny, dokładny, schludny; z dbałością o szczegóły

staranność /starˈannɔɕtɕ/ (n)
diligence, préciosité, soin
  cecha bycia starannym

starczy /ˈstarʧ̑ɨ/ (adj)
sénile
  właściwy starcowi

starofrancuski /ˌstarɔfrãnˈʦ̑usʲci/ (n)
ancien français, vieux français
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy romańskiej używany w średniowieczu w północnej części dzisiejszej Francji, a także części Szwajcarii i Belgii;

staromodny /stˌarɔmˈɔdnɨ/ (adj)
démodé
  odpowiadający dawnej modzie, obecnie niemodny

starorzecze /ˌstarɔˈʒɛʧ̑ɛ/ (n)
bras mort, bras-mort
  (geografia, geograficzny) jezioro w dolinie rzecznej, stanowiące fragment jej dawnego koryta;

starotestamentowy /stˌarɔtˌɛstamɛntˈɔvɨ/ (adj)
vétérotestamentaire
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany ze Starym Testamentem, dotyczący Starego Testamentu

starość /ˈstarɔɕʨ̑/ (n)
vieillesse
  stan będący efektem starzenia się, trzeci i ostatni okres życia istot żywych;

starożytność /ˌstarɔˈʒɨtnɔɕʨ̑/ (n)
antiquité
  (historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości, który trwał od wynalezienia pisma do upadku imperium zachodniorzymskiego w 476 roku;

starożytny /ˌstarɔˈʒɨtnɨ/ (adj)
antique
  związany ze starożytnością, dotyczący starożytności

stary /ˈstarɨ/ (adj)
vieux, vieil
  mający wiele lat, niemłody

starzeć się /ˈstaʒɛʨ̑‿ɕɛ/ (v)
vieillir
  o zwierzętach i ludziach: stawać się starszym, starym

starzyzna /staʒˈɨzna/ (n)
vieillerie
  ogół starych, używanych przedmiotów, ubrań przeznaczonych zwykle do handlu

statek /ˈstatɛk/ (n)
vaisseau, navire, bateau, bâtiment, paquebot
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) duży obiekt do przewozu towarów lub ludzi drogą wodną
vaisseau
  każde urządzenie do takiego przewozu dowolną drogą inną niż ląd;

statek kosmiczny /stˈatɛk kɔsmˈitʃnɨ/ (n)
vaisseau spatial
  (astronomia, astronomiczny) pojazd poruszający się w przestrzeni poza atmosferą Ziemi

statek pożarniczy /stˈatɛk pˌɔʒarɲˈitʃɨ/ (n)
bateau-pompe
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) specjalna ratownicza jednostka pływająca przeznaczona do gaszenia pożarów na statkach oraz na obszarze portu lub stoczni;

statut /stˈatut/ (n)
statut
  (administracja) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny stanowiący zbiór przepisów dotyczących podmiotu prawa publicznego lub prywatnego;

statystycznie /ˌstatɨˈstɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
statistiquement
  w sposób związany ze statystyką

statystyka /staˈtɨstɨka/ (n)
statistique
  nauka zajmująca się zbieraniem i analizą danych dotyczących zjawisk masowych;
  wynik procesu zbierania i analizy danych dotyczących jakiegoś zjawiska masowego, prezentowany najczęściej w postaci tabel lub wykresów

staw /staf/ (n)
articulation
  (anatomia, anatomiczny) ruchome połączenie kości;
étang
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) niewielki zbiornik wody stojącej sztucznego lub naturalnego pochodzenia;

staw krzyżowo-biodrowy /ˈstaf ˌkʃɨʒɔvɔ‿bʲjɔˈdrɔvɨ/ (n)
articulation sacro-iliaque
  (anatomia, anatomiczny) staw o niewielkiej ruchomości utworzony przez kość krzyżową i kość biodrową

staw skroniowo-żuchwowy /ˈstaf ˌskrɔ̃ɲɔvɔ‿ʒuxˈfɔvɨ/ (n)
articulation temporo-mandibulaire
  (anatomia, anatomiczny) dwujamowy, kulisty, sprzężony i symetryczny staw twarzoczaszki;

staw łokciowy /ˈstaf wɔcˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
coude
  (anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem;

stawiać wszystko na jedną kartę /ˈstavʲjäʨ̑ ˈfʃɨstkɔ na‿ˈjɛdnɔ̃w̃ ˈkartɛ/ (v)
mettre tous ses oeufs dans le même panier
  zaryzykować wszystko w trudnej sytuacji, gdy możliwości odniesienia sukcesu są nikłe; wykorzystać jedyne pozostające wyjście, uzależniać od czegoś swój los lub jakąś istotną sprawę

stawonóg /staˈvɔ̃nuk/ (n)
arthropode
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezkręgowe zwierzę mające ciało zbudowane z segmentów oraz odnóża z połączonych stawami członów;

staza /stˈaza/ (n)
garrot, tourniquet
  (środowiskowy) (medycyna, medyczny) opaska uciskowa (np. gumowa rurka, pasek), wykorzystywana do zatrzymania przepływu krwi w kończynie

stać /staʨ̑/ (v)
bander
  (potocznie, potoczny) o penisie: być w stanie erekcji (często z podmiotem domyślnym)
être debout rester se tenir debout, être debout
  o człowieku, zwierzęciu: być w pozycji wyprostowanej, podpartym tylko na nogach
  o przedmiocie: być ustawionym w taki sposób, że pionowy wymiar jest większy od poziomych
ne pas fonctionner bouger
  o mechanizmie, silniku: nie pracować, nie działać
avoir les moyens
  tylko w bezokol. mieć na coś dość pieniędzy
se trouver, être
  znajdować się w jakimś miejscu

stała /ˈstawa/ (n)
constante
  symbol, któremu przyporządkowana jest pewna zdefiniowana wartość;

stały związek /stˈawɨ zvʲˈɔ̃zɛk/ (n)
relation à long terme
  (socjologia, socjologiczny) trwała relacja dwóch partnerów zakładająca wierność

stearynowy /stˌirɨnˈɔvɨ/ (adj)
stéarique
  (biochemia, biochemiczny) związany z stearyną, dotyczący stearyny; zawierający stearynę

stek /stɛk/ (n)
steak
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z kawałka mięsa krojonego w poprzek włókien mięśniowych lub ryby krojonej w poprzek kręgosłupa, zazwyczaj grillowany lub smażony w głębokim oleju;
tissu
  (przenośnie, przenośnia) duża ilość czegoś

stenografia /stˌɛnɔɡrˈafja/ (n)
sténographie
  sposób pisania za pomocą umownych symboli, konwencji i skrótów, pozwalający notować w tempie ludzkiej mowy;

stenoza /stɛnˈɔza/ (n)
sténose
  (medycyna, medyczny) zwężenie

stereotyp /ˌstɛrɛˈɔtɨp/ (n)
stéréotype, cliché
  (socjologia, socjologiczny) uproszczona konstrukcja myślowa zawierająca irracjonalne bądź fałszywe przeświadczenie dotyczące różnych zjawisk, instytucji, osób, a najczęściej innych grup społecznych;

stereotypizacja /ˌstɛrɛɔtɨpʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
stéréotypisation
  sprowadzanie czegoś do stereotypu, tworzenie stereotypu

sternik /stˈɛrɲik/ (n)
barreur
  (sport, sportowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żeglarz kierujący danym obiektem pływającym
timonier
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) stopień żeglarski niższy od stopnia kapitana i żeglarz posiadająca ów stopień

steroidowy /stˌɛrɔidˈɔvɨ/ (adj)
stéroïdien
  (biochemia, biochemiczny) związany z steroidami, dotyczący steroidów

stewardesa /ˌstʲju<sup>w</sup>arˈdɛsa/ (n)
hôtesse de l’air
  (lotnictwo, lotniczy) członkini załogi samolotu obsługująca pasażerów;

stewia /ˈstɛvʲja/ (n)
Stévia, Stévie
  (botanika, botaniczny) Stevia Cavanilles, jeden z rodzajów roślin z rodziny astrowatych;
stévie
  (spożywczy) naturalna substancja słodząca w postaci sproszkowanych liści i pąków albo skrystalizowanego ekstraktu ze Stevia rebaudiana, uprawnego gatunku stewii (1.1)

stilbit /stʲˈilbʲit/ (n)
stilbite
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady krzemianów, kruchy, uwodniony glinokrzemian wapnia;

stocznia /ˈstɔʧ̑ʲɲa/ (n)
chantier naval
  zakład przemysłowy zajmujący się budową, remontowaniem, przebudowywaniem lub likwidacją statków wodnych;

stoik /stˈɔik/ (n)
stoïque
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik stoicyzmu

stojan /ˈstɔjãn/ (n)
stator
  (mechanika) nieruchoma część silnika elektrycznego lub prądnicy, wewnątrz której obraca się wirnik

stokrotka /stɔˈkrɔtka/ (n)
pâquerette
  (botanika, botaniczny) Bellis L., rodzaj drobnych roślin zielnych z rodziny astrowatych;

stolica /stɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
capitale
  (administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) główne miasto jakiegoś państwa;

stomatologia /ˌstɔ̃matɔˈlɔɟja/ (n)
stomatologie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, dziedzina zajmująca się funkcjonowaniem, patologiami i leczeniem zębów, przyzębia, błony śluzowej jamy ustnej, stawu skroniowo-żuchwowego człowieka;

stomatologiczny /ˌstɔ̃matɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
stomatologique
  związany ze stomatologią, dotyczący stomatologii

stonka /ˈstɔ̃nka/ (n)
doryphore
  (zoologia, zoologiczny) chrząszcz z rodziny stonkowatych, zwłaszcza stonka ziemniaczana (Leptinotarsa decemlineata)

stonka ziemniaczana /ˈstɔ̃nka ˌʑɛ̃mʲɲaˈʧ̑ãna/ (n)
doryphore
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) jeden z chrząszczy, szkodnik upraw ziemniaków;

stonoga /stɔ̃ˈnɔɡa/ (n)
mille-pattes
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Oniscus, skorupiak żyjący w szczelinach, piwnicach;

stopa /ˈstɔpa/ (n)
pied
  (anatomia, anatomiczny) część ciała tworząca dolny koniec nogi, ograniczona piętą i kostką;
  jednostka długości, używana w niektórych krajach;
  podstawa czegoś (np. ozdobnej nogi stołu)
taux
  poziom, jakość czegoś

stopień najwyższy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ najˈvɨʃːɨ/ (n)
superlatif
  (gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, oznaczająca największe nasilenie opisywanej przez niego cechy

stopień wojskowy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ vɔjˈskɔvɨ/ (n)
grade militaire
  (wojskowość, wojskowy) tytuł żołnierza oznaczający jego miejsce w hierarchii wojskowej;

stopień wyższy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ ˈvɨʃːɨ/ (n)
comparatif
  (gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, określająca natężenie opisywanej przez niego cechy w porównaniu do czegoś

stopniowo /stɔpʲˈɲɔvɔ/ (adv)
progressivement, graduellement
  nie od razu, lecz po trochu, krok za krokiem

stosownie /stɔˈsɔvʲɲɛ/ (adv)
conformément, selon, suivant
  (książkowy) zgodnie z czymś, odpowiednio, właściwie; według czegoś

stosowny /stɔˈsɔvnɨ/ (adj)
bienséant, expédient
  (książkowy) najlepszy w danej sytuacji, pasujący, nadający się, odpowiadający niej

stosunek przerywany /stɔˈsũnɛk ˌpʃɛrɨˈvãnɨ/ (n)
coït interrompu
  (medycyna, medyczny) stosunek płciowy, podczas którego dochodzi do wyjścia członka z pochwy przed wytryskiem nasienia

stosunek płciowy /stɔˈsũnɛk ˈpw̥ʨ̑ɔvɨ/ (n)
relation sexuelle, rapport sexuel, union charnelle, union sexuelle, acte sexuel
  (fizjologia, fizjologiczny) czynności i zachowania seksualne, w trakcie których dochodzi do fizycznego zbliżenia z użyciem narządów płciowych;

stosunkowo /stˌɔsuŋkˈɔvɔ/ (adv)
relativement
  w stosunku do czego lub kogo

stowarzyszenie /ˌstɔvaʒɨˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
association
  organizacja społeczna (zrzeszenie) powoływana przez grupę osób o wspólnych celach lub zainteresowaniach;

stożek /ˈstɔʒɛk/ (n)
cône
  (geometria) rodzaj bryły powstałej przez obrót trójkąta prostokątnego wokół jednej z przyprostokątnych;

strach /strax/ (n)
peur, frayeur, épouvante
  uczucie niepokoju, lęku przed czymś, co może być groźne
épouvantail
  kukła uformowana ze starych ubrań, służąca do odstraszania ptaków na polach

strachliwy /straxˈlʲivɨ/ (adj)
froussard
  o osobie, która często i łatwo ulega strachowi

strajk /strajk/ (n)
grève
  dobrowolny i zbiorowy protest pracowników, który polega najczęściej na przerwaniu pracy, podjęty w celu spełnienia przez pracodawcę lub władzę ich postulatów;

strajk włoski /ˈstrajɡ ˈvwɔsʲci/ (n)
grève du zèle
  strajk polegający na skrajnie skrupulatnym wykonywaniu obowiązków służbowych przez pracowników

straponten /strapˈɔntɛn/ (n)
strapontin
  (książkowy) składane, odchylane siedzenie, przymocowane do ściany albo do stałego fotela, montowane w teatrach, środkach transportu itp., dawniej także np. w powozach

strasburski /strazˈbursʲci/ (adj)
strasbourgeois
  związany ze Strasburgiem, dotyczący Strasburga

straszliwy /straʃˈlʲivɨ/ (adj)
épouvantable, effroyable
  coś bardzo strasznego, przerażającego

strasznie /ˈstraʃʲɲɛ/ (adv)
excessivement, extrêmement, terriblement
  (potocznie, potoczny) bardzo, niezmiernie, nadzwyczaj
terriblement
  bardzo źle, okropnie

straszny /ˈstraʃnɨ/ (adj)
terrible
  taki, który wzbudza strach, grozę; jest przerażający, niebezpieczny, okrutny
  okropny, nieprzyjemny
  (potocznie, potoczny) taki, który jest bardzo intensywny, duży

strata /ˈstrata/ (n)
perte, dommage
  ubytek, utracenie czegoś; coś wartościowego, co się straciło, czego już się nie ma

strateg /ˈstratɛk/ (n)
stratège
  znawca strategii, osoba tworząca plany wojenne i kierująca operacjami wojskowymi
  (historia, historyczny, historycznie) w cesarstwie bizantyjskim dowódca okręgu wojskowo-administracyjnego;
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji wysoki rangą dowódca w armii lub flocie;
  osoba potrafiąca dobrze zaplanować i pokierować skomplikowanymi akcjami

strategia /straˈtɛɟja/ (n)
stratégie
  ogólny plan działań, szerszy od taktyki

strategicznie /strˌatɛɡʲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
stratégiquement
  w sposób dotyczący strategii; pod względem strategii

strategiczny /strˌatɛɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
stratégique
  zgodny z określoną strategią

straż przednia /strˈaʃ pʃˈɛdɲʲa/ (n)
avant-garde
  (wojskowość, wojskowy) część wojska od przodu ubezpieczająca główne siły

straż tylna /strˈaʃ tˈɨlna/ (n)
arrière-garde
  (wojskowość, wojskowy) oddział zabezpieczający tyły przemieszczającego się wojska

strażak /ˈstraʒak/ (n)
pompier
  osoba szkolona do walki z ogniem;

strażniczka /straʒʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
gardienne
  forma żeńska od: strażnik

strefa /ˈstrɛfa/ (n)
zone
  przestrzeń wydzielona ze względu na pewne cechy odróżniające ją od otoczenia

strefa erogenna /ˈstrɛfa ˌɛrɔˈɡɛ̃nːa/ (n)
zone érogène
  (fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) fragment ciała, który reaguje na dotyk podnieceniem seksualnym;

stres /strɛs/ (n)
stress
  (psychologia, psychologiczny) mobilizacja organizmu jako reakcja na negatywne bodźce;

streszczać /ˈstrɛʃʧ̑aʨ̑/ (v)
abréger, résumer
  skracać jakąś wypowiedź lub tekst, zachowując najważniejsze jej elementy, przedstawiać w skondensowanej formie

streszczenie /strɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
résumé, abrégé, mémento
  wyciąg, skrót

strit /strʲit/ (n)
quinte, suite
  (termin karciany) układ pięciu kolejnych kart różnego koloru w grze w pokera

strona /ˈstrɔ̃na/ (n)
voix
  (gramatyka) forma zdania zależna od wzajemnego stosunku podmiotu i orzeczenia;
membre
  (matematyka, matematyczny) w algebrze: jedna z dwóch zależności w równaniu lub nierówności rozdzielić znakiem równości lub nierówności
partie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jedna z osób będąca sygnatariuszem umowy lub występująca jako podmiot w procesie;
  uczestnik wojny, także sporu, kłótni, negocjacji, rozmów, umowy, małżeństwa, itp.
aparté
  część sceny teatralnej, widoczna dla publiczności, ale umownie niewidoczna dla niektórych postaci przedstawienia; (przenośnie, przenośnia) ubocze
page
  jedna z powierzchni kartki lub innych płaskich przedmiotów, zwykle w książce, gazecie, albumie itp.
côté
  umowna część czegoś, znajdująca się przy brzegu, krawędzi tego czegoś
  analizowana, wyszczególniona cecha czegoś

strona bierna /ˈstrɔ̃na ˈbʲjɛrna/ (n)
voix passive
  (gramatyka) forma zdania, w której podmiot jest obiektem czynności, określonej przez orzeczenie;

strona czynna /ˈstrɔ̃na ˈʧ̑ɨ̃nːa/ (n)
voix active
  (gramatyka) forma zdania, w której podmiot jest wykonawcą czynności;

strona internetowa /ˈstrɔ̃na ˌĩntɛrnɛˈtɔva/ (n)
page Web
  (informatyka, informatyczny) pojedynczy dokument lub prezentacja opublikowana w Internecie przez WWW;

stront /strɔ̃nt/ (n)
strontium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sr i liczbie atomowej 38;

strony /strˈɔnɨ/ (n)
lieu
  okolica

strug /struk/ (n)
rabot
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie stolarskie z wysuwanym ostrzem, używane do wyrównywania, wygładzania powierzchni drewna

strugać wariata /ˈstruɡaʥ̑ varʲˈjata/ (v)
faire le con, jouer au con
  (potocznie, potoczny) udawać, że się nic nie rozumie, nie wie o co chodzi

strukturalny /strˌukturˈalnɨ/ (adj)
structural
  dotyczący struktury

struna /ˈstrũna/ (n)
corde
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naciągnięta sprężysta nić, będąca źródłem dźwięku w instrumentach strunowych;

struna głosowa /strˈuna ɡwɔsˈɔva/ (n)
corde vocale
  (anatomia, anatomiczny) drgający element krtani, parzysty organ który wytwarza dźwięki

strusia polityka /strˈuɕa pɔlˈitɨkˌa/ (n)
politique de l'autruche, technique de l'autruche
  (związek frazeologiczny) sytuacja, w której ktoś unika rozwiązywania problemów udając, że ich nie dostrzega; unikanie podjęcia decyzji

struś /struɕ/ (n)
autruche
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak nielotny z rodziny strusiowatych;

strych /strɨx/ (n)
grenier
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie w niektórych budynkach, znajdujące się pod samym dachem;

strychnina /strɨxʲˈɲĩna/ (n)
strychnine
  (chemia, chemiczny) silnie toksyczny alkaloid występujący w nasionach kulczyby;

stryczek /ˈstrɨʧ̑ɛk/ (n)
corde
  (książkowy) sznur zakończony pętlą zakładaną na szyję skazanym na śmierć przez powieszenie
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) śmierć przez powieszenie

stryj /strɨj/ (n)
oncle
  brat ojca;

stryjeczny dziadek /strɨjˈɛtʃnɨ dʑˈadɛk/ (n)
grand-oncle
  stryj ojca lub matki

strzała /ˈsṭʃawa/ (n)
flèche
  pocisk przeznaczony do łuku;

strzałka /ˈsṭʃawka/ (n)
péroné, fibula
  (anatomia, anatomiczny) (potocznie, potoczny) kość strzałkowa;
flèche
  linia z grotem, symbol wskazujący kierunek

strzałkowy /stʃawkˈɔvɨ/ (adj)
sagittal
  (anatomia, anatomiczny) biegnący od przodu ku tyłowi
  związany ze strzałką, mający postać strzałki

strzec jak źrenicy oka /ˈsṭʃɛʦ̑ʲ ˈjäɟ ʑrɛ̃ˈɲiʦ̑ɨ ˈɔka/ (v)
comme à la prunelle de ses yeux
  strzec kogoś, czegoś bardzo troskliwie

strzelanina /stʃˌɛlaɲˈina/ (n)
fusillade
  strzały z broni palnej padające jeden za drugim

strzelec /ˈsṭʃɛlɛʦ̑/ (n)
tireur, chasseur
  osoba umiejąca się posługiwać bronią palną, łukiem lub inną bronią miotającą

strzelić focha /stʃˈɛlitɕ fˈɔxa/ (v)
faire la gueule
  (potocznie, potoczny) obrazić się, być nadąsanym, dąsać się

strzemię /ˈsṭʃɛ̃mʲjɛ/ (n)
étrier
  (hipologia, hipologiczny) parzysta część rzędu końskiego w formie stalowego kabłąka i poprzeczki, służąca do dosiadania wierzchowca i ułatwiająca utrzymanie się w siodle;

strzyc /stʃˈɨts/ (v)
couper, tondre
  skracać włosy, brodę lub sierść

strzykawka /stʃɨkˈafka/ (n)
seringue
  (medycyna, medyczny) narzędzie medyczne do wprowadzania płynnych leków pod skórę lub do mięśnia albo do pobierania płynów ustrojowych;

strzęp /sṭʃɛ̃mp/ (n)
lambeau, pendeloque
  poszarpana resztka czegoś

strój /struj/ (n)
accordage
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odpowiednie ustawienie gitary lub innego instrumentu muzycznego
parure, tenue
  określony rodzaj ubioru

strój adamowy /ˈstruj ˌadãˈmɔvɨ/ (n)
costume d'Adam
  (zobacz) w stroju adamowym

strój równomiernie temperowany /strˈuj rˌuvnɔmjˈɛrɲʲɛ tˌɛmpɛrɔvˈanɨ/ (n)
tempérament égal
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (rzadki, rzadko używany) każdy strój oparty o równy podział oktawy na dowolną liczbę części
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) strój skali dzielący oktawę na 12 równych półtonów;

strąk /strɔ̃ŋk/ (n)
gousse
  (botanika, botaniczny) suchy, pękający owoc charakterystyczny dla roślin z rodziny motylkowych;

stręczycielka /strˌɛntʃɨtɕˈɛlka/ (n)
maquerelle
  kobieta ułatwiająca nierząd

stręczycielstwo /strˌɛntʃɨtɕˈɛlstfɔ/ (n)
proxénétisme
  przestępstwo polegające na nakłanianiu kogoś do nierządu;

student /ˈstudɛ̃nt/ (n)
étudiant
  osoba, która studiuje na wyższej uczelni;

studentka /stuˈdɛ̃ntka/ (n)
étudiante
  forma żeńska od: student

studio /ˈstudʲjɔ/ (n)
studio
  pomieszczenie przeznaczone do nagrań dźwiękowych, audycji radiowych, telewizyjnych lub filmowych itp.
atelier
  pracownia artysty, np. malarza, fotografika itp.

studiować /stuˈdʲjɔvaʨ̑/ (v)
étudier
  uczyć się na uczelni wyższej; być na studiach
  uważnie czytać, zgłębiać temat
examiner, étudier
  wpatrywać się uważnie

studnia /ˈstudʲɲa/ (n)
puits
  głęboki otwór w ziemi wraz z urządzeniem do pobierania wody;

stuknięty /stukɲʲˈɛntɨ/ (adj)
cinglé
  (potocznie, potoczny) niezrównoważony psychicznie

stulatek /stuˈlatɛk/ (n)
centenaire
  osoba w wieku przynajmniej 100 lat

stulecie /stuˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
centenaire
  setna rocznica

stuletni /stuˈlɛtʲɲi/ (adj)
centenaire
  mający sto lat
  trwający sto lat

stuła /stˈuwa/ (n)
étole
  (kościelny) szata liturgiczna prezbiterów w formie wstęgi sukna;

stwardnienie rozsiane /stfardʲˈɲɛ̇̃ɲɛ rɔɕˈːãnɛ/ (n)
sclérose en plaques
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba centralnego układu nerwowego;

stwarzać /stfˈaʒatɕ/ (v)
créer
  powoływać do istnienia

stworzenie /stfɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
création
  (rzeczownik odczasownikowy) od: stworzyć
créature
  zwierzę lub człowiek

stwórca /stfˈurtsa/ (n)
créateur
  ktoś, kto coś stworzył (zwykle coś z niczego)
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przydomek boga, któremu przypisuje się stworzenie wszechświata lub ludzi;

styczeń /ˈstɨʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
janvier
  pierwszy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

stycznik /ˈstɨʧ̑ʲɲik/ (n)
contacteur
  (elektryczność) urządzenie elektromechaniczne do zamykania i przerywania obwodów elektrycznych średniej mocy;

stygmat /ˈstɨɡmat/ (n)
stigmate
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rany na ciele Chrystusa, które mają również pojawiać się u osób rozpamiętujących jego mękę;

stygmatyzacja /ˌstɨɡmatɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
stigmatisation
  proces nadawania określeń osobom, grupom lub kategoriom społecznym w wyniku czego przyjmują one nadane im cechy i zaczynają działać zgodnie z przypisanymi im etykietami;
  publiczne potępianie danej osoby lub grupy

styl życia /stˈɨl ʒˈɨtɕa/ (n)
mode de vie
  (socjologia, socjologiczny) codzienne zachowania jednostek lub grup manifestujące ich położenie społeczne i preferencje;

stymulator /stˌɨmulˈatɔr/ (n)
stimulateur
  czynnik pobudzający działanie, bodziec, stymulant

stypendialny /stˌɨpɛndjˈalnɨ/ (adj)
boursier
  związany z stypendium, dotyczący stypendiów

stypendium /stɨˈpɛ̃ndʲjũm/ (n)
bourse
  pomoc finansowa udzielana osobom kształcącym się lub prowadzącym badania naukowe

stypulować /ˌstɨpuˈlɔvaʨ̑/ (v)
stipuler
  (rzadki, rzadko używany) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wymagać, określać, przewidywać, zastrzegać, postulować, nakazywać

styryjski /stɨrˈɨjski/ (adj)
styrien
  związany z Styrią, dotyczący Styrii

stół /stuw/ (n)
table
  (branża meblarka, meblarstwo, meble) mebel z podpartym na nogach blatem, służący zwykle do spożywania posiłków lub pracy;

stąd /stɔ̃nt/ (pronoun)
d'ici
  wyznaczenie miejsca, w którym znajduje się osoba mówiąca, z orientacją na zewnątrz

stępka /ˈstɛ̃mpka/ (n)
quille
  (marynarka) główna, podłużna belka umieszczona środkowo na dnie kadłuba statku wodnego;

stężenie /stɛ̃ʒˈɛɲʲɛ/ (n)
concentration
  (chemia, chemiczny) zawartość substancji w mieszaninie odniesiona do jednostki objętości lub masy;

stężenie masowe /stɛ̃ʒˈɛɲʲɛ masˈɔvɛ/ (n)
concentration massique
  (chemia, chemiczny) stosunek masy substancji do objętości mieszaniny;

stężenie molalne /stɛ̃ʒˈɛɲʲɛ mɔlˈalnɛ/ (n)
concentration molale, molalité
  (chemia, chemiczny) zawartość substancji w roztworze odniesiona do masy rozpuszczalnika;

stężenie molowe /stɛ̃ʒˈɛɲʲɛ mɔlˈɔvɛ/ (n)
concentration molaire, molarité
  (chemia, chemiczny) stosunek liczby moli substancji do objętości mieszaniny;

stężenie normalne /stɛ̃ʒˈɛɲʲɛ nɔrmˈalnɛ/ (n)
concentration équivalente, normalité
  (chemia, chemiczny) liczba gramorównoważników substancji w roztworze odniesiona do jednostki objętości;

stężenie procentowe masowe /stɛ̃ʒˈɛɲʲɛ prˌɔtsɛntˈɔvɛ masˈɔvɛ/ (n)
pourcentage massique
  (chemia, chemiczny) stosunek masy składnika do masy mieszaniny (ułamek masowy) wyrażony w procentach;

stężenie procentowe molowe /stɛ̃ʒˈɛɲʲɛ prˌɔtsɛntˈɔvɛ mɔlˈɔvɛ/ (n)
pourcentage molaire
  (chemia, chemiczny) stosunek liczby moli składnika do sumy liczby moli wszystkich składników mieszaniny (ułamek molowy) wyrażony w procentach;

stężenie procentowe objętościowe /stɛ̃ʒˈɛɲʲɛ prˌɔtsɛntˈɔvɛ ˌɔbjɛntɔɕtɕˈɔvɛ/ (n)
pourcentage volumique
  (chemia, chemiczny) stosunek objętości składnika do sumy objętości wszystkich składników mieszaniny przed ich zmieszaniem (ułamek objętościowy) wyrażony w procentach;

stężenie śmiertelne /stɛ̃ʒˈɛɲʲɛ ɕmʲɛrtˈɛlnɛ/ (n)
CL, concentration létale
  (medycyna, medyczny) zawartość substancji we wdychanym powietrzu powodująca śmierć określonego procentu badanej populacji danego gatunku;

su /su/ (n)
sou
  (jednostka monetarna) dawna drobna moneta francuska o wartości 1/20 franka

suahili /ˌsu<sup>w</sup>aˈxʲilʲi/ (n)
swahili
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany we wschodniej części Afryki;

subha /sˈupxa/ (n)
sabha, sebha, subha
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmański sznur modlitewny, rodzaj różańca

subiektywnie /sˌubjɛktˈɨvɲʲɛ/ (adv)
subjectivement
  w sposób subiektywny, nieobiektywnie

subkontynent /ˌsupkɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
sous-continent
  (geografia, geograficzny) ląd wielkich rozmiarów, lecz mniejszy niż kontynent lub stanowiący jego wydzieloną, szczególną część;

subkultura /sˌupkultˈura/ (n)
sous-culture
  (socjologia, socjologiczny) zespół zjawisk kulturowych, częściowo autonomiczny wobec kultury dominującej tworzone przez jakąś grupę osób;

sublimat /subˈlʲĩmat/ (n)
sublimé
  (chemia, chemiczny) zwyczajowa nazwa chlorku rtęci(II);

subordynacjonizm /sˌubɔrdˌɨnatsjˈɔɲizm/ (n)
subordinatianisme
  (teologia, teologiczny) (historia, historyczny, historycznie) pogląd teologiczny, według którego Syn Boży i Duch Święty są podporządkowani Bogu Ojcu;

substancja /supˈstãnʦ̑ʲja/ (n)
substance
  (chemia, chemiczny) klasa przedmiotów materialnych, mających w danych warunkach jednakowe właściwości fizyczne i chemiczne, mikroskopowo zaś - identyczną budowę molekularną (cząsteczkową)

substancja czynna /supˈstãnʦ̑ʲja ˈʧ̑ɨ̃nːa/ (n)
principe actif
  substancja jakiegokolwiek pochodzenia, która może spowodować zmiany w procesach fizjologicznych lub biochemicznych organizmów żywych, stanowiąca podstawę leku;

substytut /supstˈɨtut/ (n)
substitut
  coś stosowanego zastępczo
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba upoważniona przez pełnomocnika do zastępowania go

subsydium /supˈsɨdʲjũm/ (n)
subvention
  (urzędowy) pomoc finansowa udzielona osobie prawnej, jednostce organizacyjnej lub osobie fizycznej przeznaczona na konkretny rodzaj działalności

subtelność /supˈtɛlnɔɕʨ̑/ (n)
subtilité, délicatesse, finesse, ténuité
  cecha tego, co subtelne
nuance
  niewielka, drobna różnica

suchy /ˈsuxɨ/ (adj)
sec
  nie wilgotny; pozbawiony wilgoci

sufi /ˈsufʲi/ (n)
soufiste
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca sufizmu, mistyk muzułmański

sufiks /ˈsufʲiks/ (n)
suffixe
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) afiks występujący za rdzeniem; przyrostek;

sufit /ˈsufʲit/ (n)
plafond
  (budownictwo) górna ściana pomieszczenia

sufizm /ˈsufʲism̥/ (n)
soufisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmański mistycyzm;

sufler /ˈsuflɛr/ (n)
souffleur
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) osoba podpowiadająca aktorom tekst roli na próbach i podczas przedstawień w sposób niewidoczny dla widza;

suflet /ˈsuflɛt/ (n)
soufflé
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) lekka pieczona potrawa przyrządzana na bazie żółtek utartych z cukrem lub masłem oraz piany ubitej z białek, podawana na gorąco;

sufrażystka /sˌufraʒˈɨstka/ (n)
suffragette
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) działaczka walcząca o prawa wyborcze dla kobiet na przełomie XIX i XX wieku (głównie w krajach anglosaskich);

sugerować /ˌsuɡɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
insinuer
  czynić aluzję
suggérer, insinuer
  podsuwać komuś nie wprost jakieś rozwiązanie

sugestia /suˈɡɛstʲja/ (n)
suggestion
  przekonywanie kogoś;

suita /suˈita/ (n)
suite
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloczłonowy utwór złożony z kontrastujących ze sobą elementów;

suk /suk/ (n)
souk
  (handel, handlowy) bazar lub handlowa dzielnica muzułmańska;

sukces /ˈsukʦ̑ɛs/ (n)
succès, réussite
  korzystny wynik
  osiągnięcie bogactwa, sławy; zrobienie kariery

sukienka /suˈcɛ̃nka/ (n)
robe
  (krawiectwo) kobiece ubranie, okrywające tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, zazwyczaj z lekkiego materiału;

suknia /ˈsucɲa/ (n)
robe
  (krawiectwo) część kobiecej garderoby okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, wkładana zazwyczaj na uroczyste okazje;

suletyjski /sˌulɛtˈɨjski/ (n)
souletin
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt języka baskijskiego używany w Soule

sulfadiazyna /sˌulfadjazˈɨna/ (n)
sulfadiazine
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny stosowany przy leczeniu zapalenia płuc i czerwonki

sum /sũm/ (n)
silure, poisson chat
  (ichtiologia, ichtiologiczny) duża ryba drapieżna z charakterystycznymi wąsami;

suma /ˈsũma/ (n)
grand-messe
  (kościelny) w liturgii katolickiej: główna uroczysta msza odprawiana w dni świąteczne
somme
  (matematyka, matematyczny) wynik dodawania
  pewna ilość pieniędzy

sumak /ˈsũmak/ (n)
sumac
  (botanika, botaniczny) (Rhus) rodzaj roślin należący do rodziny nanerczowatych i obejmujący ok. 250 gatunków;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z sumaka (1.1) o kwaśnym smaku

sumeryjski /sˌumɛrˈɨjski/ (adj)
sumérien
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Sumerem albo Sumeryjczykami, dotyczący Sumeru albo Sumeryjczyków

sumeryjski /sˌumɛrˈɨjski/ (n)
sumérien
  (językoznawstwo, językoznawczy) język sumeryjski;

sumienie /sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
conscience
  wewnętrzne odczucie pozwalające rozróżniać dobro i zło

sumienny /sumjˈɛnnɨ/ (adj)
consciencieux, scrupuleux, zélé
  skrupulatnie wywiązujący się z podjętych obowiązków
consciencieux, scrupuleux
  wykonywany dokładnie, rzetelnie

sumo /ˈsũmɔ/ (n)
sumo
  (sport, sportowy) rodzaj zapasów, japoński sport narodowy;

sunnicki /sũɲˈːiʦ̑ʲci/ (adj)
sunnite
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z sunnitami lub sunnizmem

sunnita /sunɲˈita/ (n)
sunnite
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca sunnickiego odłamu islamu - sunnizmu

sunnitka /sunɲˈitka/ (n)
sunnite
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawczyni sunnickiego odłamu islamu - sunnizmu

superbohater /ˌsupɛrbɔˈxatɛr/ (n)
super-héros
  fikcyjny bohater filmów, książek lub komiksów posiadający nadprzyrodzone zdolności i walczący o uratowanie ludzkości przed złoczyńcami;

superkontynent /ˌsupɛrkɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
supercontinent
  (geologia, geologiczny) masa lądu składająca się z więcej niż jednego współczesnego kontynentu;

supermarket /ˌsupɛrˈmarkɛt/ (n)
supermarché, super
  (handel, handlowy) ogromny, samoobsługowy sklep wielobranżowy;

supeł /sˈupɛw/ (n)
nœud
  splot, który powstał w miejscu związania splątania sznurka, nici, łańcuszka itd.

suport /ˈsapɔrt/ (n)
première partie
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) solista lub zespół muzyczny rozgrzewający publiczność, którego występ poprzedza wyjście na scenę gwiazdy koncertu;

supremacja /ˌsuprɛ̃ˈmaʦ̑ʲja/ (n)
suprématie
  zwierzchnictwo, przewaga nad kimś lub czymś

sura /ˈsura/ (n)
sourate, surate
  w islamie: rozdział Koranu;

surdut /ˈsurdut/ (n)
redingote
  (krawiectwo) wizytowy ubiór męski z ciemnego materiału; długa, dwurzędowa marynarka

surfer /sˈurfɛr/ (n)
surfeur
  (sport, sportowy) osoba uprawiająca surfing

surfing /sˈurfiŋk/ (n)
surf
  (sport, sportowy) ślizganie się na specjalnie przystosowanej do tego desce unoszącej się na fali morskiej

surinamski /ˌsurʲĩˈnãmsʲci/ (adj)
surinamien
  związany z państwem Surinam, dotyczący państwa Surinam

surowiec /suˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
matière première
  substancja występująca w przyrodzie, która jest przetwarzana i wykorzystywana w przemyśle

surowość /suˈrɔvɔɕʨ̑/ (n)
austérité
  cecha tego, co jest surowe
rigorisme, sévérité
  cecha tego, kto jest surowy

surrealista /ˌsurːɛaˈlʲista/ (n)
surréaliste
  (sztuka) artysta tworzący zgodnie z zasadami surrealizmu, członek grupy surrealistycznej

surrealistyczny /ˌsurːɛalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
surréaliste, surréel
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) związany z surrealizmem, wywodzący się z surrealizmu

surrealizm /ˌsurːɛˈalʲism̥/ (n)
surréalisme
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek artystyczny w literaturze i sztuce, ukształtowany w latach dwudziestych XX w., w założeniu którego wyrażano swoje wnętrze, podświadomość, wizje, sny, halucynacje itp. w oderwaniu od rzeczywistości;

sushi /ˈsuʃʲi/ (n)
sushi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) japońska potrawa z ryżu zaprawionego octem ryżowym z różnymi dodatkami w postaci owoców morza, ryb, warzyw, grzybów oraz jajek;

suspensa /suspˈɛnsa/ (n)
suspension
  (kościelny) kara stosowana wobec duchownych, polegająca na zakazie lub ograniczeniu możliwości pełnienia czynności przynależnych z racji stanu lub funkcji;

susza /ˈsuʃa/ (n)
sécheresse
  długotrwały okres bez opadów atmosferycznych;

suszarka /suˈʃarka/ (n)
sécheuse
  urządzenie elektryczne do suszenia strumieniem powietrza

suszarka do włosów /suˈʃarka dɔ‿ˈvwɔsuf/ (n)
föhn, sèche-cheveux
  (fryzjerstwo, fryzjerski) urządzenie elektryczne służące do suszenia włosów

suszony /suʃˈɔnɨ/ (adj)
séché
  taki, który przeszedł proces suszenia

suszyć /ˈsuʃɨʨ̑/ (v)
sécher
  powodować, że coś staje się suchsze przez odparowanie wody

sutanna /suˈtãnːa/ (n)
soutane
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) długa szata noszona przez duchownych wyznań chrześcijańskich;

sutener /suˈtɛ̃nɛr/ (n)
maquereau, souteneur, jules
  człowiek czerpiący zysk z nierządu innych osób

suterena /ˌsutɛˈrɛ̃na/ (n)
sous-sol
  część budynku znajdująca się pod parterem, często poniżej poziomu terenu, przystosowana do celów mieszkalnych

suwenir /suˈvɛ̃ɲir/ (n)
souvenir
  (przestarzałe, przestarzały) drobny pamiątkowy upominek

suwerenność /ˌsuvɛˈrɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
souveraineté
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność od innych państw, ich władz lub instytucji

suwerenny /sˌuvɛrˈɛnnɨ/ (adj)
souverain
  niezależny od innego państwa lub władzy

suwmiarka /suvˈmʲjarka/ (n)
pied à coulisse
  (metrologia, metrologiczny) przyrząd do pomiaru drobnych długości;

suzeren /suˈzɛrɛ̃n/ (n)
suzerain
  (historia, historyczny, historycznie) w feudalizmie: najwyższy senior niebędący niczyim wasalem

sułtan /sˈuwtan/ (n)
sultan
  tytuł monarchy w krajach muzułmańskich;

sweter /ˈsfɛtɛr/ (n)
sweater, pull
  grube okrycie wierzchnie z dzianiny okrywające tułów i ręce

swędzić /ˈsfɛ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
démanger
  dawać odczucie nieprzyjemnego podrażnienia, wywołującego chęć drapania

sybaryta /ˌsɨbaˈrɨta/ (n)
Sybarite
  człowiek, który spędza czas na przyjemnościach i uwielbia zbytek

syberyjski /ˌsɨbɛˈrɨjsʲci/ (adj)
sibérien
  (przymiotnik) od Syberia

sycylijski /ˌsɨʦ̑ɨˈlʲijsʲci/ (adj)
sicilien
  od Sycylia

syfilityk /sˌɨfilˈitɨk/ (n)
luétique
  (medycyna, medyczny) chory na syfilis

sygnalizować /sˌɨɡnalizˈɔvatɕ/ (v)
signaler
  przekazywać informacje poprzez wydawane sygnały

syjamski /sɨjˈamski/ (adj)
siamois
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Syjamem, dotyczący Syjamu

syjonistyczny /ˌsɨjɔ̇̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
sioniste
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) właściwy syjonizmowi, dotyczący syjonizmu lub syjonistów

syjonizm /sɨˈjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
sionisme
  zapoczątkowany w końcu XIX wieku ruch narodowy i towarzysząca mu ideologia stworzenia niezależnego państwa żydowskiego na terenie Palestyny oraz zahamowania procesów asymilacyjnych mniejszości żydowskiej w poszczególnych krajach;

sylaba /sɨˈlaba/ (n)
syllabe
  (językoznawstwo, językoznawczy) część wyrazu lub wyraz zawierające zwykle jedną samogłoskę lub dyftong, wymawiane jako całość; jednostka mowy, zwykle dłuższa niż jedna głoska i krótsza niż wyraz;

sylf /sɨlf/ (n)
sylphe
  (mitologia, mitologiczny) duch powietrza ze średniowiecznych wierzeń ludowych, z którym mógł się przyjaźnić człowiek, który zachował czystość duszy;

sylfida /sɨlfˈida/ (n)
sylphide
  (mitologia, mitologiczny) żeński sylf, duch powietrza ze średniowiecznych wierzeń ludowych

sylwester /sɨlˈvɛstɛr/ (n)
Saint-Sylvestre, nuit de Saint-Sylvestre
  dzień 31 grudnia, zwłaszcza wieczór, i noc z 31 grudnia na 1 stycznia; wigilia Nowego Roku

sylwin /sˈɨlvin/ (n)
sylvine
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady halogenków;

symbioza /sɨmbjˈɔza/ (n)
symbiose
  (biologia, biologiczny) współżycie dwóch różnych gatunków przynoszące im korzyści

symbol /ˈsɨ̃mbɔl/ (n)
symbole
  znak graficzny odpowiadający jakiemuś pojęciu
  (sztuka) użycie jakiegoś motywu (opisu, obrazu) do przedstawienia zjawiska, o którym nie chce się powiedzieć wprost;

symbolicznie /sˌɨmbɔlˈitʃɲʲɛ/ (adv)
symboliquement
  w sposób symboliczny

symbolika /sɨmbˈɔlikˌa/ (n)
symbolique
  ogół symboli używanych w dana dziedzinie

symbolizacja /sˌɨmbɔlizˈatsja/ (n)
symbolisation
  nadawanie czemuś charakteru symbolu

symbolizować /ˌsɨ̃mbɔlʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
symboliser
  stanowić symbol czegoś, reprezentować coś za pomocą symbolu

symetria /sɨ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
symétrie
  (matematyka, matematyczny) określenie endomorfizmu przestrzeni euklidesowych;

symetrycznie /sˌɨmɛtrˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
symétriquement
  zgodnie z symetrią

symfonia /sɨ̃w̃ˈfɔ̃ɲja/ (n)
symphonie
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dużych rozmiarów utwór na orkiestrę; w klasycznym kształcie zazwyczaj trzy- lub czteroczęściowy;

symfoniczny /sˌɨmfɔɲˈitʃnɨ/ (adj)
symphonique
  związany z symfonią, dotyczący symfonii

sympatyczny /ˌsɨ̃mpaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
sympathique
  wzbudzający sympatię; miły, życzliwy

sympatyzować /ˌsɨ̃mpatɨˈzɔvaʨ̑/ (v)
sympathiser
  darzyć sympatią coś lub kogoś

symptom /ˈsɨ̃mptɔ̃m/ (n)
symptôme
  oznaka jakiegoś zjawiska, zwykle ujemnego;

symulakr /sɨ̃ˈmulakr̥/ (n)
simulacre
  byt, rzecz lub pojęcie udawane, nieprawdziwe, wykreowane przez symulowanie; takie, które nie ma odzwierciedlenia w rzeczywistości;

symulakrum /ˌsɨ̃muˈlakrũm/ (n)
simulacre
  obraz (najczęściej stworzony przez kino lub telewizję) będący czystą symulacją, tworzącą własną rzeczywistość lub pozorującą istniejącą

syn /sɨ̃n/ (n)
fils
  dziecko płci męskiej (w stosunku do rodziców);

synantropijny /sˌɨnantrɔpˈijnɨ/ (adj)
synanthrope
  (biologia, biologiczny) zawleczony przez człowieka

synantropizacja /ˌsɨ̃nãntrɔpʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
synanthropisation
  (ekologia, ekologiczny) proces przekształcania się fauny i flory na skutek działalności człowieka

synantropizm /sˌɨnantrˈɔpizm/ (n)
synanthropie
  (ekologia, ekologiczny) występowanie zjawiska przystosowania roślin i zwierząt do życia w środowisku silnie przekształconym przez człowieka

synapsa /sɨ̃ˈnapsa/ (n)
synapse
  połączenie między aksonem komórki nerwowej a inną komórką, gdzie następuje przekazanie pobudzenia z jednej komórki do drugiej

syndrom Stendhala /sˈɨndrɔm stɛntxˈala/ (n)
syndrome de Stendhal
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie somatoformiczne przejawiajace się przyśpieszonym biciem serca, zawrotami głowy, dezorientacją, nawet halucynacjami powstającymi u niektórych osób na widok dzieł sztuki i zabytków zgromadzonych na małej przestrzeni;

syndrom chorego budynku /ˈsɨ̃ndrɔ̃m xɔˈrɛɡɔ buˈdɨ̃nku/ (n)
syndrome du bâtiment malsain
  (psychologia, psychologiczny) dolegliwości występujące w określonym miejscu (np. w budynku, w którym się pracuje);

syndrom grupowego myślenia /ˈsɨ̃ndrɔ̃m ˌɡrupɔˈvɛɡɔ mɨɕˈlɛ̃ɲa/ (n)
pensée de groupe
  (psychologia, psychologiczny) uleganie ograniczającej sugestii i naciskowi grupy, której jest się członkiem

syndrom jerozolimski /ˈsɨ̃ndrɔ̃mʲ ˌjɛrɔzɔˈlʲĩmsʲci/ (n)
syndrome de Jérusalem
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie urojeniowe występujące wśród pielgrzymów i turystów odwiedzających Palestynę i Jerozolimę, polegające na tym, że osoby pod wpływem obecności w miejscach związanych z historią biblijną doznają psychicznego szoku, utożsamiają się z postaciami biblijnymi

syndrom miodowego miesiąca /ˈsɨ̃ndrɔ̃m ˌmʲjɔdɔˈvɛɡɔ mʲjɛ̇ˈɕɔ̃nʦ̑a/ (n)
syndrome de la lune de miel
  (medycyna, medyczny) zapalenie pęcherza moczowego u kobiety spowodowane częstszym współżyciem płciowym, dotykające głównie młode kobiety dopiero rozpoczynające życie seksualne

syndrom oblężonej twierdzy /ˈsɨ̃ndrɔ̃m ˌɔblɛ̃w̃ˈʒɔ̃nɛj ˈtfʲjɛrʣ̑ɨ/ (n)
syndrome de la citadelle assiégée
  (psychologia, psychologiczny) wzbudzanie poczucia zagrożenia ze strony mniej lub bardziej wyimaginowanego wroga;

syndrom paryski /ˈsɨ̃ndrɔ̃m paˈrɨsʲci/ (n)
syndrome de Paris
  dolegliwość turystów, (najczęściej japońskich) odwiedzających Paryż i odkrywających, że ich wymarzony czy znany z mediów obraz miasta różni się w znaczący sposób od rzeczywistości;

syndrom sztokholmski /ˈsɨ̃ndrɔ̃m ʃtɔkˈxɔlm̥sʲci/ (n)
syndrome de Stockholm
  stan psychiczny, który pojawia się u ofiar porwania lub u zakładników, przejawiający się odczuwaniem sympatii i solidarności z osobami je przetrzymującymi;

synekura /ˌsɨ̃nɛˈkura/ (n)
sinécure
  dobrze płatna posada, która nie wymaga od zatrudnionego większego wysiłku

synergia /sɨ̃ˈnɛrʲɟja/ (n)
synergie
  (książkowy) współdziałanie różnych czynników w celu osiągnięcia większego efektu niż suma efektów spowodowanych przez każde z tych czynników działających osobno; także zestawienie tych czynników

synestezja /sˌɨnɛstˈɛzja/ (n)
synesthésie
  stan, w którym wrażenia zmysłowe odbierane przez jeden zmysł towarzyszą również doznaniom charakterystyczne dla innych zmysłów;

synkretyczny /sˌɨŋkrɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
syncrétique
  taki, który łączy w jedną całość różne, czasami przeczące sobie, elementy

synkretyzm /sɨŋkrˈɛtɨzm/ (n)
syncrétisme
  łączenie w jedną całość różnych elementów

synod /ˈsɨ̃nɔt/ (n)
synode
  (administracja) (kościelny) w prawosławiu: stała rada biskupów
  (administracja) (kościelny) zebranie przedstawicieli duchowieństwa i świeckich w kościołach chrześcijańskich

synogarlica /sˌɨnɔɡarlˈitsa/ (n)
tourterelle domestique
  (ornitologia, ornitologiczny) Streptopelia risoria, gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych

synogarlica senegalska /ˌsɨ̃nɔɡarˈlʲiʦ̑a ˌsɛ̃nɛˈɡalska/ (n)
tourterelle maillée
  (ornitologia, ornitologiczny) Streptopelia senegalensis, gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych

synonim /sɨ̃ˈnɔ̃ɲĩm/ (n)
synonyme
  wyraz lub dłuższe określenie równoważne znaczeniowo innemu lub o podobnym znaczeniu; bliskoznacznik

synonimicznie /sˌɨnɔɲimˈitʃɲʲɛ/ (adv)
synonymement
  w sposób synonimiczny

synowa /sɨ̃ˈnɔva/ (n)
belle-fille, bru
  żona syna

syntagma /sɨ̃nˈtaɡma/ (n)
syntagme
  (językoznawstwo, językoznawczy) grupa powiązanych gramatycznie i syntaktycznie słów, które mogą stanowić część zdania, np. podmiot, przydawkę, orzeczenie albo samodzielnie tworzą zdania bądź równoważniki zdań;

syntetyczny /ˌsɨ̃ntɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
synthétique
  taki, który łączy w całość dane elementy, ogarnia coś całościowo; uogólniający

synteza /sɨntˈɛza/ (n)
synthèse
  połączenie wielu różnych elementów w całość, całościowe ujęcie zagadnienia

sypialnia /sɨˈpʲjalʲɲa/ (n)
chambre, chambre à coucher
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) pokój służący do spania

syrakuzanin /sˌɨrakuzˈaɲin/ (n)
Syracusain
  mieszkaniec Syrakuz; osoba z tego miasta

syrakuzanka /sˌɨrakuzˈaŋka/ (n)
Syracusaine
  mieszkanka Syrakuz; kobieta z tego miasta

syrakuzański /sˌɨrakuzˈaɲski/ (adj)
syracusain
  związany z Syrakuzami, dotyczący Syrakuz, pochodzący z Syrakuz

syrena /sɨˈrɛ̃na/ (n)
sirène
  (mitologia, mitologiczny) stworzenie mityczne, początkowo pół kobieta, pół ptak, później pół kobieta, pół ryba; także bohaterka baśni i legend;
  urządzenie alarmowe wytwarzające sygnał dźwiękowy;
  odgłos syreny (1.3)
sirénien, sirène
  (zoologia, zoologiczny) roślinożerny ssak morski; syreny tworzą rząd;

syrop klonowy /ˈsɨrɔp klɔ̃ˈnɔvɨ/ (n)
sirop d'érable
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy, wytwarzany z soku klonowego;

syryjski /sɨˈrɨjsʲci/ (adj)
syrien
  odnoszący się do państwa Syria

system /ˈsɨstɛ̃m/ (n)
système
  układ urządzeń współpracujących ze sobą;

system hippodamejski /sˈɨstɛm çˌippɔdamˈɛjski/ (n)
plan hippodamien, plan milésien, plan orthogonal
  (urbanistyka, urbanistyczny) system urbanistyczny rozpowszechniony przez Hippodamosa z Miletu, zakładający m.in. rozwój miasta poprzez wyznaczenie geometrycznej i regularnej siatki ulic oraz budynków;

system liczbowy /sˈɨstɛm lidʒbˈɔvɨ/ (n)
système de numération
  (matematyka, matematyczny) zbiór reguł jednolitego zapisu i nazewnictwa liczb;

system operacyjny /ˈsɨstɛ̃m ˌɔpɛraˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
système d'exploitation, système d’exploitation
  (informatyka, informatyczny) najbardziej podstawowe oprogramowanie komputera umożliwiające zarządzanie zasobami, sprzętem oraz komunikację z użytkownikiem;

system plików /ˈsɨstɛ̃m ˈplʲikuf/ (n)
système de fichiers
  (informatyka, informatyczny) sposób zapisu plików i katalogów, umożliwiający późniejsze ich odczytanie;

systematycznie /ˌsɨstɛ̃maˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
systématiquement
  regularnie, powtarzalnie

systematyka /ˌsɨstɛ̃ˈmatɨka/ (n)
systématique
  dziedzina/poddziedzina jakiejś nauki zajmująca się klasyfikowaniem jej przedmiotów i pojęć

systematyzacja /ˌsɨstɛ̃matɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
systématisation
  ujęcie czegoś w system, porządkowanie

sytość /ˈsɨtɔɕʨ̑/ (n)
satiété
  bycie całkowicie najedzonym, brak głodu

sytuacja /ˌsɨtuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
situation
  zespół okoliczności, stan, w którym ktoś lub coś się znajduje lub coś się dzieje

sytuacjonista /ˌsɨtu<sup>w</sup>aʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
situationniste
  zwolennik sytuacjonizmu

szabat /ˈʃabat/ (n)
chabbat, shabbat
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) ostatni (siódmy) dzień każdego tygodnia, obchodzony jako dzień święty;

szabla /ˈʃabla/ (n)
sabre
  (wojskowość, wojskowy) broń sieczna z wygiętą klingą;
  (sport, sportowy) broń szermiercza
  (sport, sportowy) konkurencja z użyciem szabli (1.2)

szablodziób /ʃaˈblɔʥ̑up/ (n)
avocette
  (ornitologia, ornitologiczny) Recurvirostra avosetta, ptak przybrzeżny o charakterystycznym czarnym i cienkim dziobie zagiętym w górę;

szach /ʃax/ (interjection)
échec
  (szachy, pojęcie szachowe) słowo wypowiadane przez gracza, gdy dał on szacha (1.1) przeciwnikowi

szach /ʃax/ (n)
échec
  (szachy, pojęcie szachowe) zagrożenie króla biciem;
chah, shah, schah
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) tytuł monarchy w Persji a następnie w Iranie;

szachista /ʃaˈxʲista/ (n)
joueur d'échecs
  osoba grająca w szachy

szachistka /ʃaˈxʲistka/ (n)
joueuse d'échecs
  kobieta grająca w szachy

szachować /ʃaˈxɔvaʨ̑/ (v)
harceler
  (potocznie, potoczny) trzymać kogoś w niepewności, groźbą czegoś zmuszać do określonego postępowania, zagrażać czymś
mettre en échec
  w grze w szachy: dawać szacha (stwarzać zagrożenie zabicia króla przeciwnika)

szachownica /ˌʃaxɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
échiquier
  (szachy, pojęcie szachowe) plansza do gry w szachy, składająca się z kwadratowych, dwukolorowych pól umieszczonych w taki sposób, że każdy kwadrat styka się całym bokiem z kwadratem o innym kolorze;

szachy /ˈʃaxɨ/ (n)
échecs
  (szachy, pojęcie szachowe) gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy bierkami na czarno-białej planszy;

szacunek /ʃaˈʦ̑ũnɛk/ (n)
estimation
  (ekonomia, ekonomiczny) zliczenie wartości materialnej czegoś
  przybliżona wartość, liczebność, wielkość lub ilość czegoś
respect, estime, considération, déférence, égard
  cześć, poważanie dla kogoś lub czegoś

szadź /ʃaʨ̑/ (n)
givre
  (meteorologia, meteorologiczny) kryształki lodu powstałe na otoczeniu w wyniku resublimacji pary wodnej;

szafa /ˈʃafa/ (n)
armoire, placard
  mebel używany do przechowywania różnych przedmiotów;

szafir /ˈʃafʲir/ (n)
saphir
  (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny oszlifowany z szafiru (1.1) mineralnego
  (mineralogia, mineralogiczny) niebieska odmiana korundu;

szafran /ˈʃafrãn/ (n)
safran
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa otrzymywana z wysuszonych pręcików lub słupków krokusów

szagryn /ˈʃaɡrɨ̃n/ (n)
chagrin
  skóra cielęca, kozia lub owcza z licem groszkowanym, używana do wyrobu galanterii kaletniczej;

szagrynowy /ˌʃaɡrɨ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
chagriné
  zrobiony z szagrynu

szahada /ʃaˈxada/ (n)
chahada, shahada
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmańskie wyznanie wiary, jeden z pięciu filarów większości odłamów islamu

szakal /ˈʃakal/ (n)
chacal
  (zoologia, zoologiczny) kilka gatunków z rodzaju Canis, drapieżnik podobny, lecz mniejszy od wilka;

szakłak /ˈʃakwak/ (n)
nerprun
  drzewo lub krzew z rodzaju (1.1)

szal /ʃal/ (n)
écharpe, cache-col, cape
  prostokątny wyrób włókienniczy owijany wokół szyi i ramion

szalet /ʃˈalɛt/ (n)
vespasienne
  budynek mieszczący publiczną ubikację
chalet
  domek górski, domek alpejski

szaleńczo /ʃaˈlɛ̃j̃n͇ʧ̑ɔ/ (adv)
follement
  w sposób szalony

szaleństwo /ʃaˈlɛ̃j̃stfɔ/ (n)
folie
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna
  stan umysłu człowieka, który nad sobą nie panuje
folie, frénésie
  postępowanie, zachowanie kategorycznie wykraczające poza przyjęte, przeciętne normy

szalka /ˈʃalka/ (n)
boîte
  (technologia, technika, techniczny) (zdrobniale) mała szala

szalony /ʃaˈlɔ̃nɨ/ (adj)
fou
  niezrównoważony, impulsywny, nieobliczalny

szalotka /ʃaˈlɔtka/ (n)
échalote
  (botanika, botaniczny) Allium ascalonicum L., gatunek byliny z rodziny czosnkowatych;

szaman /ˈʃãmãn/ (n)
chaman
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wśród niektórych ludów azjatyckich, np. u Eskimosów i Indian, człowiek uważany za pośrednika między duchami, bóstwami, demonami a ludźmi, osoba o nadprzyrodzonej mocy, czarodziej i znachor pierwotnej religii szamanizmu;

szamanizm /ʃãˈmãɲism̥/ (n)
chamanisme, shamanisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wierzenia i praktyki religijne bazujące na animizmie i instytucji szamanów;

szambo /ˈʃãmbɔ/ (n)
fosse septique
  (technologia, technika, techniczny) zbiornik, do którego trafiają fekalia

szampan /ˈʃãmpãn/ (n)
champagne
  białe wino musujące, oryginalnie produkowane w Szampanii;

szampon /ˈʃãmpɔ̃n/ (n)
shampooing shampoing, shampoing, shampooing
  płynny środek do mycia włosów lub sierści;

szantaż /ˈʃãntaʃ/ (n)
chantage
  wymuszanie czegoś na kimś pod groźbą ujawnienia jakichś kompromitujących lub wstydliwych informacji o tym kimś; także pod groźbą wykonania czynu innego typu (np. przemocy wobec bliskich)

szantażować /ˌʃãntaˈʒɔvaʨ̑/ (v)
faire chanter
  stosować szantaż wobec kogoś

szara strefa /ˈʃara ˈstrɛfa/ (n)
économie souterraine
  (ekonomia, ekonomiczny) niezakazana przez prawo działalność gospodarcza odbywająca się z pominięciem prawa (przez m.in. niepłacenie podatków).;

szarlatan /ʃarlˈatan/ (n)
charlatan
  oszust wykorzystujący łatwowierność ludzi, który zwodzi ich swoimi rzekomymi umiejętnościami i kwalifikacjami oraz ciągnie z tego zyski

szarlotka /ʃarˈlɔtka/ (n)
charlotte, tarte aux pommes
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kruche ciasto z jabłkami;

szarotka alpejska /ʃarˈɔtka alpˈɛjska/ (n)
pied-de-lion
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Leontopodium nivale Huet, gatunek rośliny z rodziny astrowatych, występujący w wysokich górach;

szarpie /ʃˈarpʲɛ/ (n)
charpie
  dawny materiał opatrunkowy uzyskiwany z nitek ręcznie wyskubanych ze starego płótna lnianego lub bawełnianego;

szary /ˈʃarɨ/ (adj)
gris
  w kolorze pośrednim między czarnym a białym

szastać /ˈʃastaʨ̑/ (v)
croquer de l'argent
  (potocznie, potoczny) być rozrzutnym, wydawać pieniądze bez zastanowienia lub poszanowania

szaszłyk /ˈʃaʃwɨk/ (n)
chachlyk, chachlik
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa składająca się z kawałków mięsa, zwykle baraniny, przekładanych plasterkami warzyw (np. cebula, papryka), boczku, słoniny itp., nadzianych na szpikulec, pieczona na rożnie lub grillowana;

szatański /ʃatˈaɲski/ (adj)
satanique
  związany z szatanem, dotyczący szatana, przejawiający przypisywane mu cechy

szatniarz /ˈʃatʲɲaʃ/ (n)
employé de vestiaire, vestiaire
  osoba pracująca w szatni instytucji o otwartym lub półotwartym dostępie (teatry, szkoły), przyjmująca i wydająca odzież wierzchnią w czasie pobytu klientów w tych instytucjach;

szatyn /ˈʃatɨ̃n/ (n)
châtain
  mężczyzna o ciemnych, brązowych, kasztanowatych włosach

szał /ʃaw/ (n)
fureur
  utrata kontroli nad swym zachowaniem, wściekłość

szałamaja /ˌʃawãˈmaja/ (n)
chalemie
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument muzyczny wydający przenikliwe dźwięki, rodzaj piszczałki z bocznymi otworami; pochodzący z Azji;

szałas /ˈʃawas/ (n)
cabane
  tymczasowe, prymitywne schronienie zbudowane z lokalnie dostępnego materiału, np. z liści i gałęzi;

szaławiła /ˌʃawaˈvʲiwa/ (n)
hurluberlu
  (przestarzałe, przestarzały) człowiek lekkomyślny i oddający się zabawom

szałwia /ˈʃawvʲja/ (n)
sauge
  (botanika, botaniczny) Salvia, rodzaj roślin zielnych, półkrzewów i krzewów z rodziny jasnowatych;

szczaw /ʃʧ̑af/ (n)
oseille
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju Rumex L.;

szczawik zajęczy /ʃtʃˈaviɡ zajˈɛntʃɨ/ (n)
alléluia
  (botanika, botaniczny) Oxalis acetosella L., gatunek roślin z rodziny szczawikowatych;

szczecina /ʃtʃɛtɕˈina/ (n)
soie
  (żartobliwie) sztywne i gęste owłosienie u ludzi, zwłaszcza zarost
  sztywne włosy na ciele świniowatych

szczególny /ʃʧ̑ɛˈɡulnɨ/ (adj)
particulier, spécial
  taki, który charakteryzuje się czymś wyróżniającym, jest wyjątkowy ze względu na jakąś cechę

szczegół /ˈʃʧ̑ɛɡuw/ (n)
détail
  drobny składnik, element jakiejś całości (obiektu, sytuacji)

szczegółowy /ˌʃʧ̑ɛɡuˈwɔvɨ/ (adj)
détaillé, minutieux
  mający cechy szczegółu; dokładny

szczekać /ˈʃʧ̑ɛkaʨ̑/ (v)
aboyer, japper
  (zoologia, zoologiczny) o psie, lisie, szakalu: wydawać krótki, urywany głos

szczelina /ʃʧ̑ɛˈlʲĩna/ (n)
fente, fissure
  wąski, podłużny otwór

szczelny /ʃtʃˈɛlnɨ/ (adj)
hermétique, imperméable, étanche
  taki, który nie przepuszcza czego lub kogo; doskonale dopasowany

szczepienny /ʃtʃɛpʲˈɛnnɨ/ (adj)
vaccinal
  związany z szczepieniem, dotyczący szczepienia

szczepionka /ʃʧ̑ɛˈpʲjɔ̃nka/ (n)
vaccin
  preparat pochodzenia biologicznego, zawierający osłabione żywe lub zabite drobnoustroje chorobotwórcze lub fragmenty ich struktury stosowany w celu wywołania odpowiedzi immunologicznej i odporności;

szczerbaty /ʃʧ̑ɛrˈbatɨ/ (adj)
brèche-dent
  (potocznie, potoczny) pozbawiony jednego lub kilku zębów przednich

szczerość /ˈʃʧ̑ɛrɔɕʨ̑/ (n)
sincérité
  cecha tego, kto jest szczery

szczery /ˈʃʧ̑ɛrɨ/ (adj)
sincère
  dotyczący szczerości; taki, który mówi prawdę; wyraża się szczerze, nie ukrywa tego, co myśli i czuje

szczerze /ˈʃʧ̑ɛʒɛ/ (adv)
franchement, honnêtement
  od: szczery

szczodry /ˈʃʧ̑ɔdrɨ/ (adj)
généreux, libéral
  hojny, dający coś obficie

szczoteczka /ʃʧ̑ɔˈtɛʧ̑ka/ (n)
brosse
  mała szczotka

szczoteczka do zębów /ʃʧ̑ɔˈtɛʧ̑ka dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/ (n)
brosse à dents
  mała szczoteczka umieszczona na długiej rączce przeznaczona do mycia zębów;

szczotka do włosów /ˈʃʧ̑ɔtka dɔ‿ˈvwɔsuf/ (n)
brosse à cheveux
  (fryzyjski) przedmiot służący do czesania, modelowania włosów

szczupak /ˈʃʧ̑upak/ (n)
brochet
  (ichtiologia, ichtiologiczny) długa ryba drapieżna;

szczupły /ˈʃʧ̑upwɨ/ (adj)
mince
  mający smukły kształt, mało tłuszczu

szczur /ʃʧ̑ur/ (n)
rat, rat d'égout, rat gris, rat noir, surmulot
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny myszowatych;

szczurołap /ʃʧ̑uˈrɔwap/ (n)
chasseur de rats
  człowiek zajmujący się łapaniem szczurów;

szczypawka /ʃʧ̑ɨˈpafka/ (n)
perce-oreille
  (potocznie, potoczny) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skorek (owad)

szczypać /ʃtʃˈɨpatɕ/ (v)
pincer
  ściskać krótko i boleśnie czyjąś skórę

szczyt /ʃʧ̑ɨt/ (n)
sommet
  najwyższy punkt góry
  (przenośnie, przenośnia) obrady ważnych osób
  (przenośnie, przenośnia) górna granica czegoś (zwykle niematerialnego)

szczęk /ʃʧ̑ɛ̃ŋk/ (n)
cliquetis
  odgłos powstający przy uderzeniu o siebie metalowych lub szklanych przedmiotów

szczęka /ˈʃʧ̑ɛ̃ŋka/ (n)
mâchoire
  kość czaszki (górna nieruchoma i dolna ruchoma), w której osadzone są zęby

szczęściarz /ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑aʃ/ (n)
veinard, chanceux
  (potocznie, potoczny) osoba, której sprzyja szczęście w życiu

szczęście /ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (n)
chance, fortune
  powodzenie w jakichś działaniach, pomyślny zbieg okoliczności
bonheur
  uczucie radości i zadowolenia

szczęśliwego Nowego Roku /ˌʃʧ̑ɛ̃w̃ɕlʲiˈvɛɡɔ nɔˈvɛɡɔ ˈrɔku/ (interjection)
bonne année
  …używana do życzenia komuś pomyślnego rozpoczynającego się roku

szejk /ʃˈɛjk/ (n)
cheik
  (etnografia, etnograficzny) tytuł przywódcy gminy muzułmańskiej

szekel /ˈʃɛkɛl/ (n)
shekel, shékel
  (jednostka monetarna) waluta Izraela;
sicle, siclé
  (starożytność) (numizmatyka, numizmatyczny) bliskowschodnia złota lub srebrna moneta

szept /ʃˈɛpt/ (n)
chuchotement
  bezdźwięczny, cichy głos, słyszany tylko z bliska

szeptać /ˈʃɛptaʨ̑/ (v)
chuchoter
  mówić szeptem (cicho, nie powodując drgań wiązadeł głosowych)

szeregowiec /ʃˌɛrɛɡˈɔvʲɛts/ (n)
soldat
  (dawniej, dawny) (wojskowość, wojskowy) żołnierz najniższy rangą;

szermierka /ʃɛrˈmʲjɛrka/ (n)
escrime
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, stanowiąca walkę bronią białą, jak szpada, floret i szabla
  sztuka władania białą bronią

szeroki /ʃɛˈrɔci/ (adj)
large, ample
  mający określony wymiar poprzeczny

szerokość /ʃɛˈrɔkɔɕʨ̑/ (n)
largeur
  poprzeczny wymiar obiektu

szerokość geograficzna /ʃɛˈrɔkɔʑʥ̑ ˌɡɛɔɡraˈfʲiʧ̑na/ (n)
latitude
  (geografia, geograficzny) jedna ze współrzędnych geograficznych - kąt pomiędzy lokalną osią pionu a płaszczyzną równika;

szeryf /ˈʃɛrɨf/ (n)
shérif
  w Anglii: urzędnik w hrabstwie należącym do króla, pełniący funkcję administratora;
  w USA: policjant lub urzędnik nadzorujący aparat policyjny na terenie hrabstwa;
empattement, serif
  (drukarstwo, drukarski) w niektórych krojach pisma: zakończenie linii znaku, przeznaczone głównie do dekoracji;

szesnastka /ʃɛsˈnastka/ (n)
double croche, double-croche
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/16 całej nuty;
seize
  nazwa liczby 16
  tramwaj, autobus, dom, mieszkanie oznaczony liczbą 16

szewc /ʃɛfʦ̑/ (n)
cordonnier
  (rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek, który ręcznie robi i naprawia buty;
orphelin
  (środowiskowy) (drukarstwo, drukarski) błąd łamania tekstu, polegający na pozostawieniu na końcu łamu samotnego pierwszego wiersza akapitu;

szewc bez butów chodzi /ˈʃɛvʣ̑ bɛz‿ˈbutuf ˈxɔʥ̑i/ (proverb)
les cordonniers sont toujours les plus mal chaussés
  sytuacja, gdy brak komuś rzeczy, które sam wytwarza (bądź ma z nimi częsty kontakt)

szezlong /ˈʃɛzlɔ̃ŋk/ (n)
chaise-longue
  kanapa o długim wąskim siedzeniu z jednym lub dwoma oparciami, na której można odpoczywać w pozycji półleżącej;

sześcian /ˈʃɛɕʨ̑ãn/ (n)
cube, hexaèdre
  (matematyka, matematyczny) (geometria) prostopadłościan, którego każda ze ścian jest kwadratem;

sześcienny /ʃɛɕtɕˈɛnnɨ/ (adj)
cubique
  (matematyka, matematyczny) odpowiadający sześcianowi

sześciokąt /ʃɛɕˈʨ̑ɔkɔ̃nt/ (n)
hexagone
  (geometria) wielokąt mający sześć boków;

sześćdziesięcioczwórka /ʃˌɛʑdʑɛɕˌɛɲtɕɔtʃfˈurka/ (n)
quadruple croche
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca jedną sześćdziesięcioczwartą całej nuty;

szisza /ˈʃʲiʃa/ (n)
shicha
  rodzaj fajki wodnej popularnej w krajach arabskich;

szkaplerz /ˈʃkaplɛʃ/ (n)
scapulaire
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część stroju zakonnego, prostokątny płat sukna z otworem, nakładany przez głowę na habit
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dwa małe kawałki sukna z wyszytym imieniem Matki Boskiej lub Chrystusa, połączone tasiemkami, noszone na piersiach, pod ubraniem, przez członków bractw religijnych lub osoby świeckie

szkarłatny /ʃkarˈwatnɨ/ (adj)
écarlate
  (książkowy) mający kolor ciemnoczerwony, taki jak kolor szkarłatu, podobny do koloru krwi

szkic /ʃʲciʦ̑/ (n)
ébauche
  wykonany ołówkiem delikatny zaczątek obrazu, planu architektonicznego budynku

szkicować /ʃkitsˈɔvatɕ/ (v)
dessiner, griffonner
  (sztuka) wykonywać szkic jako zarysy rysunku
esquisser, ébaucher
  przedstawiać szkic jako wstępny projekt, ogólny plan, zarys czego

szkielet /ˈʃʲcɛlɛt/ (n)
squelette
  (anatomia, anatomiczny) ogół kości w danym organizmie;
  (przenośnie, przenośnia) struktura, ogólny zarys czegoś
  (technologia, technika, techniczny) podstawa konstrukcji

szklanka /ˈʃklãnka/ (n)
verre
  szklane naczynie, z którego się pije;

szklarz /ʃklˈaʃ/ (n)
vitrier, verrier
  rzemieślnik trudniący się szkleniem okien lub wytwarzaniem szklanych przedmiotów

szkodliwość /ʃkɔˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
nocivité, malignité
  cecha tego, co jest szkodliwe, cecha tych, którzy są szkodliwi

szkodliwy /ʃkɔˈdlʲivɨ/ (adj)
nuisible, délétère
  przynoszący szkodę, zagrożenie, niebezpieczeństwo

szkolny /ˈʃkɔlnɨ/ (adj)
de école, scolaire
  związany ze szkołą, odnoszący się do szkoły

szkop /ʃkɔp/ (n)
boche, chleuh, fritz
  (pogardliwie) Niemiec;

szkorbut /ʃkˈɔrbut/ (n)
scorbut
  (medycyna, medyczny) ostra postać awitaminozy wywołanej brakiem witaminy C;

szkoła /ˈʃkɔwa/ (n)
école, collège
  (szkolnictwo, szkolny) instytucja edukacyjna;

szkoła podstawowa /ˈʃkɔwa ˌpɔtstaˈvɔva/ (n)
école primaire
  szkoła, w której dzieci zaczynają obowiązkową naukę;

szkoła wyższa /ʃkˈɔwa vˈɨʃʃa/ (n)
école supérieure
  (szkolnictwo, szkolny) szkoła kształcąca najwyżej kwalifikowanych pracowników w zakresie ustalonych dziedzin

szkuner /ˈʃkũnɛr/ (n)
goélette
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne;

szkwał /ʃkfˈaw/ (n)
grain
  silny powiew wiatru nad akwenem

szkło /ʃkwɔ/ (n)
verre
  twardy, kruchy i przezroczysty materiał produkowany głównie z krzemionki;

szlachar /ˈʃlaxar/ (n)
harle huppé
  (ornitologia, ornitologiczny) Mergus serrator, wędrowny ptak wodny półkuli północnej z charakterystycznym czubem na głowie;

szlachecki /ʃlaˈxɛʦ̑ʲci/ (adj)
nobiliaire
  związany ze szlachtą, dotyczący szlachty

szlachetnie urodzony /ʃlaˈxɛtʲɲɛ ˌurɔˈʣ̑ɔ̃nɨ/
gentil
  o szlacheckim pochodzeniu, ze szlacheckiej rodziny

szlachetny /ʃlaˈxɛtnɨ/ (adj)
noble
  taki, który postępuje dobrze, uczciwie, w sposób wspaniałomyślny, prawy, sprawiedliwy, bezinteresowny
  taki, który odznacza się wysoką jakością

szlafrok /ˈʃlafrɔk/ (n)
peignoir, robe de chambre
  (krawiectwo) domowy ubiór przypominający lekki płaszcz bez zapięć

szlak /ʃlak/ (n)
sentier
  (turystyka, turystyczny) znakowana ścieżka do uprawiania turystyki pieszej, rowerowej, narciarskiej itp.;
route
  określona droga podróży lądem, morzem lub w inny sposób

szlifierka /ʃlʲiˈfʲjɛrka/ (n)
rectifieuse
  (technologia, technika, techniczny) obrabiarka przeznaczona do obróbki wykańczającej utwardzonych powierzchni przedmiotów

szlifierka kątowa /ʃlʲiˈfʲjɛrka kɔ̃nˈtɔva/ (n)
disqueuse
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj ręcznej szlifierki o momencie obrotowym przekazywanym poprzez przekładnię pod kątem prostym, przeznaczona do szlifowania i przecinania;

szlochać /ʃlˈɔxatɕ/ (v)
sangloter
  płakać, wydając krótkie, urywane dźwięki

szmaragd /ˈʃmarakt/ (n)
émeraude
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana berylu barwy zielonej;

szmer /ʃmɛr/ (n)
murmure, rumeur
  cichy, głuchy dźwięk przypominający szeleszczenie

szmer sercowy /ˈʃmɛr sɛrˈʦ̑ɔvɨ/ (n)
souffle au cœur, souffle cardiaque
  (medycyna, medyczny) zjawisko akustyczne spowodowane przejściem przepływu strumienia krwi z warstwowego w turbulentny

szmergiel /ʃmˈɛrɡʲɛl/ (n)
émeri
  (mineralogia, mineralogiczny) twarda skała stosowana jako materiał ścierny;

szminka /ˈʃmʲĩnka/ (n)
rouge à lèvres
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk używany do barwienia ust

sznaucer /ˈʃnawʦ̑ɛr/ (n)
schnauzer
  (kynologia, kynologiczny) typ psa pochodzący z Niemiec

sznur /ʃnur/ (n)
corde
  splot wielu włókien w jedno grubsze cięgno;

sznurowadło /ˌʃnurɔˈvadwɔ/ (n)
lacet
  taśma używana do wiązania (sznurowania) butów;

szodon /ʃˈɔdɔn/ (n)
chaudeau
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gorący sos do deserów składający się z ubitych żółtek, cukru i białego wina

szofar /ˈʃɔfar/ (n)
shophar, shofar
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny wykonany z rogu zwierzęcia koszernego, najczęściej baraniego, używany podczas niektórych świąt żydowskich;

szogun /ʃˈɔɡun/ (n)
shogun
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) japoński wódz naczelny, generał, zwierzchnik sił zbrojnych;

szok /ʃˈɔk/ (n)
choc, choque
  intensywna reakcja psychiczna, która jest wywołana gwałtownym, zazwyczaj negatywnym przeżyciem lub wydarzeniem

szokować /ʃɔkˈɔvatɕ/ (v)
choquer
  wzbudzać szok, skrajne zadziwiać lub bulwersować, dziwić, wstrząsać

szowinista /ʃˌɔviɲˈista/ (n)
chauvin
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik szowinizmu

szowinistyczny /ʃˌɔviɲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
chauvin
  wyrażający szowinizm; dotyczący szowinisty

szowinizm /ʃɔˈvʲĩɲism̥/ (n)
chauvinisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrajna postać nacjonalizmu, w której bezkrytyczne uwielbienie do własnego narodu jest połączone z pogardą i wrogością wobec mniejszości narodowych i innych narodów;
  (socjologia, socjologiczny) postawa charakteryzująca się nietolerancją i przyznawaniem uprzywilejowanej pozycji własnej płci, rasie czy grupie społecznej

szowinizm gatunkowy /ʃɔˈvʲĩɲizm ˌɡatũŋˈkɔvɨ/ (n)
espécisme, spécisme
  (neologizm) postawa stawiająca interesy własnego gatunku ponad interesami innych gatunków;

szpagat /ˈʃpaɡat/ (n)
grand écart
  ćwiczenie gimnastyczne polegające na rozciągnięciu nóg do linii poziomej;

szpak /ʃpak/ (n)
étourneau
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki i ciemny, prawie czarny ptak;

szparag /ˈʃparak/ (n)
asperge
  (botanika, botaniczny) Asparagus L., rodzaj roślin o długich pędach i łuskowatych listkach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny pęd szparaga lekarskiego

szpatułka /ʃpatˈuwka/ (n)
abaisse-langue, spatule
  (medycyna, medyczny) podłużna i wąska płytka do uciskania języka w trakcie badania jamy ustnej i gardła

szpiczasty /ʃpʲiˈʧ̑astɨ/ (adj)
pointu
  mający ostre, wąskie zakończenie

szpieg /ʃpʲjɛk/ (n)
espion
  osoba zajmująca się szpiegostwem

szpiegostwo /ʃpʲɛɡˈɔstfɔ/ (n)
espionnage
  praca szpiega, ogół działań mających na celu zdobycie i przekazanie władzom obcego państwa tajemnice państwowe lub wojskowe

szpik /ʃpʲik/ (n)
moelle, moelle osseuse
  (biologia, biologiczny) miękka, silnie ukrwiona, mająca gąbczastą konsystencję tkanka znajdująca się wewnątrz kości;

szpilka /ˈʃpʲilka/ (n)
épingle
  mały, wąski, zaostrzony kawałek metalu służący do mocowania np. tkaniny

szpilkowy /ʃpilkˈɔvɨ/ (adj)
conifère
  (botanika, botaniczny) mający ostre, kłujące liście

szpinak /ˈʃpʲĩnak/ (n)
épinard
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) Spinacia oleracea, szpinak warzywny, roślina warzywna o podłużnych, szpiczastych liściach
épinards
  (spożywczy) jarzyna z liści szpinaku (1.3)

szpital /ˈʃpʲital/ (n)
hôpital
  (medycyna, medyczny) zakład lecznictwa zamkniętego służący badaniu i leczeniu pacjentów wymagających hospitalizacji;

szpital psychiatryczny /ʃpˈital psˌɨhiatrˈɨtʃnɨ/ (n)
hôpital psychiatrique
  (medycyna, medyczny) kliniczna instytucja medyczna, która zajmuje się leczeniem chorób psychicznych

szprycer /ˈʃprɨʦ̑ɛr/ (n)
roteuse
  (potocznie, potoczny) wino z wodą sodową

szrapnel /ˈʃrapnɛl/ (n)
shrapnel
  (wojskowość, wojskowy) pocisk artyleryjski zawierający metalowe odłamki, które rozpryskują się podczas wybuchu zapalnika czasowego;

szron /ʃrɔ̃n/ (n)
givre
  warstwa kryształków lodu powstałych z zamarzającej pary wodnej osadzająca się na przedmiotach;

sztaba /ʃtˈaba/ (n)
lingot
  (jubilerstwo, jubilerski) bryła metalu szlachetnego o prostokątnej podstawie
barre
  wąska, gruba płyta metalowa

sztabka /ˈʃtapka/ (n)
lingot
  uformowana bryłka cennego metalu o określonej wadze i próbie

sztaksel /ʃtˈaksɛl/ (n)
voile d étai
  rodzaj żagla, przeważnie w kształcie trójkątnym, rozpinanego na sztagu

sztaluga /ʃtalˈuɡa/ (n)
chevalet
  (sztuka) stojak, zwykle trójnogi, służący do pokazywania obrazów, a podczas powstawania obrazu do utrzymywania go w dogodnej dla malarza pozycji;

sztandar /ˈʃtãndar/ (n)
étendard
  chorągiew, która jest symbolem organizacji, związku lub narodu

sztetl /ʃtˈɛtl/ (n)
schtetl, shtetl, stetl
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) małe skupisko miejskie zachowujące tradycyjną obyczajowość żydowską, przed II wojną światową główny ośrodek demograficzny Żydów aszkenazyjskich w Europie Wschodniej;

sztolnia /ˈʃtɔlʲɲa/ (n)
galerie, galerie à flanc de coteau
  sztucznie wykonany podziemny korytarz prowadzący ze stoku góry do jej wnętrza, poziomo lub pod niewielkim nachyleniem;

sztuczna szczęka /ˈʃtuʧ̑na ˈʃʧ̑ɛ̃ŋka/ (n)
dentier
  (stomatologia, stomatologiczny) proteza naturalnego uzębienia

sztuczny /ˈʃtuʧ̑nɨ/ (adj)
artificiel
  imitujący coś naturalnego, wytworzony przez człowieka
faux
  niezgodny z naturą

sztuka /ˈʃtuka/ (n)
pièce
  o osobie posiadającej określone cechy
  utwór sceniczny, przedstawienie
pièce, unité
  pojedynczy przedmiot, egzemplarz, element
art
  twórczość artystyczna
  umiejętność wymagająca szczególnych zdolności

sztukator /ʃtuˈkatɔr/ (n)
stucateur
  osoba wykonująca zawodowo pracę z zakresu sztukaterii

sztuki piękne /ˈʃtuci ˈpʲjɛ̃ŋknɛ/ (n)
beaux-arts
  termin obejmujący dziedziny twórczości artystycznej: sztuki plastyczne, literaturę i muzykę

szturchać /ʃtˈurxatɕ/ (v)
donner des coups
  delikatnie pchać lub uderzać zaczepnie lub niechcący

szturm /ʃtˈurm/ (n)
assault
  (wojskowość, wojskowy) atak zbrojny

sztućce /ˈʃtuʨ̑ʦ̑ɛ/ (n)
couverts
  komplet sztućców

sztylet /ˈʃtɨlɛt/ (n)
dague
  krótka broń biała o cienkim ostrzu;

szubienica /ˌʃubʲjɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
gibet, potence
  konstrukcja służąca do wykonywania kary śmierci przez powieszenie;

szuflada /ʃufˈlada/ (n)
tiroir
  wysuwana, otwarta od góry skrzynka, stanowiąca część mebla i służąca do przechowywania różnych przedmiotów;

szukajcie, a znajdziecie /ʃuˈkajʨ̑ɛ ˌa‿znajˈʥ̑ɛ̇ʨ̑ɛ/ (proverb)
cherchez, et vous trouverez
  tylko aktywni osiągną cel; bierność nie przyniesie oczekiwanego efektu

szukam człowieka /ˈʃukãm ʧ̑wɔˈvʲjɛka/ (idiom)
je cherche un homme
  zawołanie wyrażające niewiarę w znalezienie prawdziwego człowieka wśród ludzi

szukać /ˈʃukaʨ̑/ (v)
chercher
  podejmować działanie w celu odnalezienia kogoś lub czegoś, próbować znaleźć

szum /ʃũm/ (n)
bruit
  przeciągły, jednostajny szmer; hałas, zakłócający odbiór;
  (fotografia) plamki, kreski na zdjęciu pojawiające się na obszarach jednolitego koloru;
  (przenośnie, przenośnia) zamieszanie, zamęt, rozgłos, sensacja
  głuchy, jednostajny dźwięk

szumieć /ˈʃũmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
bruire
  powodować szum

szumówka /ʃumˈufka/ (n)
écumoire
  rodzaj łyżki cedzakowej do zbierania szumowin

szwagier /ˈʃfaɟɛr/ (n)
beau-frère
  brat żony
  mąż siostry

szwagierka /ʃfaˈɟɛrka/ (n)
belle-sœur
  siostra żony lub męża
  żona szwagra

szwajcarski /ʃfajˈʦ̑arsʲci/ (adj)
suisse
  związany ze Szwajcarią, dotyczący Szwajcarii

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (adj)
suédois
  odnoszący się do Szwecji lub Szwedów

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (n)
suédois
  język urzędowy Szwecji;

szyba /ˈʃɨba/ (n)
vitre, carreau, verre
  płyta ze szkła;

szyberdach /ʃɨˈbɛrdax/ (n)
toit ouvrant
  (motoryzacja) rodzaj okna zainstalowanego w dachu samochodu;

szybka kolej miejska /ʃˈɨpka kˈɔlɛj mʲˈɛjska/ (n)
RER, réseau express régional
  kolej charakteryzująca się jednakową długością składu wagonów, dużą częstotliwością kursowania i nierównomiernym natężeniem ruchu w różnych porach doby

szybki /ˈʃɨpʲci/ (adj)
rapide
  poruszający, odbywający się z dużą prędkością
  pokonujący dużą odległość w krótkim czasie

szybko /ˈʃɨpkɔ/ (adv)
vite, rapidement, promptement
  z dużą prędkością

szybkość /ˈʃɨpkɔɕʨ̑/ (n)
vitesse
  cecha charakteryzująca obiekty poruszające się szybko lub dziejące się szybko

szybolet /ʃɨbˈɔlɛt/ (n)
shibboleth
  hasło rozpoznawcze ułożone tak, by zawierało zgłoski, których nie potrafi poprawnie wypowiedzieć cudzoziemiec;

szybowiec /ʃɨˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
planeur
  (lotnictwo, lotniczy) samolot bez własnego napędu, utrzymujący się dzięki wstępującym prądom powietrza oddziałującym na skrzydła;

szyderczy /ʃɨdˈɛrtʃɨ/ (adj)
moqueur, sarcastique, sardonique, acerbe, acéré, caustique
  wyrażający kpinę, szyderstwo

szyderstwo /ʃɨˈdɛrstfɔ/ (n)
dérision, plaisanterie, ricanement
  złośliwy, dotkliwy żart, drwina, kpina, urąganie

szyicki /ʃɨˈ<sup>j</sup>iʦ̑ʲci/ (adj)
chiite
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z szyitami lub szyizmem

szyita /ʃɨˈ<sup>j</sup>ita/ (n)
chiite
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca szyizmu, szyickiego nurtu w islamie

szyizm /ʃˈɨizm/ (n)
chiisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna religijna szyitów, jeden z trzech głównych nurtów współczesnego islamu;

szyja /ˈʃɨja/ (n)
cou
  (anatomia, anatomiczny) część ciała łącząca głowę z korpusem

szyjka macicy /ˈʃɨjka maˈʨ̑iʦ̑ɨ/ (n)
cervix, col de l'utérus
  (anatomia, anatomiczny) dolna część mięśniówki macicy łącząca pochwę z jamą macicy;

szyk /ʃɨk/ (n)
chic
  elegancja w stroju i zachowaniu

szympans /ˈʃɨ̃mpãw̃s/ (n)
chimpanzé
  (zoologia, zoologiczny) Pan, człekokształtna, bezogonowa małpa afrykańska;

szynka /ˈʃɨ̃nka/ (n)
jambon
  (spożywczy) tylna część półtuszy wieprzowej będąca surowcem do produkcji wędlin;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) wędlina z szynki (1.1) lub z analogicznej części innego zwierzęcia

szynobus /ʃɨ̃ˈnɔbus/ (n)
autorail, motorrail
  (kolejnictwo) (potocznie, potoczny) lekki pociąg o napędzie spalinowym obsługujący trasy, gdzie liczba podróżnych jest niewielka;

szynszyla /ʃɨ̃w̃ˈʃɨla/ (n)
chinchilla
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń pochodzący z Ameryki Południowej, o bardzo gęstym futrze; w domyśle: szynszyla mała;

szypułka /ʃɨˈpuwka/ (n)
pédicelle
  (botanika, botaniczny) łodyżka, na której osadzony jest owoc lub kwiat;

szyszka /ˈʃɨʃka/ (n)
cône, pomme de pin
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) zdrewniały owoc większości roślin iglastych;

szyszynka /ʃɨˈʃɨ̃nka/ (n)
glande pinéale, épiphyse
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w mózgu;

szyć /ʃɨʨ̑/ (v)
coudre
  robić ubrania
  łączyć dwa materiały za pomocą igły i nici

szósty zmysł /ˈʃustɨ ˈzmɨsw̥/ (n)
sixième sens
  wyjątkowa intuicja, przeczucie, wrażliwość i umiejętność przewidywania sytuacji

sód /sut/ (n)
sodium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Na i liczbie atomowej 11;

sójka /ˈsujka/ (n)
geai des chênes, geai
  (ornitologia, ornitologiczny) średni ptak z rodzaju Garrulus;

sójka złowroga /ˈsujka zwɔvˈrɔɡa/ (n)
mésangeai imitateur
  (ornitologia, ornitologiczny) Perisoreus infaustus, sójka syberyjska, gatunek ptaka z rodziny krukowatych występujący w tajdze Eurazjii;

sól /sul/ (n)
sel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) chlorek sodu
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, pochodny kwasowi, zawierający co najmniej jeden atom metalu w cząsteczce;

sąsiad /ˈsɔ̃w̃ɕat/ (n)
voisin
  osoba, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania

sąsiedni /sɔ̃w̃ˈɕɛdʲɲi/ (adj)
adjacent
  o terenie, państwie: bezpośrednio graniczący

sążyca /sɔɯ̯̃ˈʒɨʦ̑a/ (n)
méteil
  mieszany zasiew pszenicy z żytem

sędzia /ˈsɛ̃ɲʥ̑a/ (n)
juge
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która wydaje wyroki w sądzie;
arbitre
  (sport, sportowy) osoba, która pilnuje przestrzegania przepisów w zawodach sportowych

sędziować /sɛɲdʑˈɔvatɕ/ (v)
arbitrer
  być sędzią na zawodach sportowych

sękacz /ˈsɛ̃ŋkaʧ̑/ (n)
gâteau à la broche
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj wypieku cukierniczego przygotowywanego na obrotowym ruszcie;

sęp /sɛ̃mp/ (n)
vautour
  (ornitologia, ornitologiczny) padlinożerny ptak o szerokich skrzydłach i niemal nagiej głowie i szyi;

słaba płeć /ˈswaba ˈpwɛʨ̑/ (n)
sexe faible
  (książkowy) kobiety

słabnąć /swˈabnɔɲtɕ/ (v)
faiblir
  tracić intensywność

słabość /ˈswabɔɕʨ̑/ (n)
faiblesse
  odczucie osłabienia, braku sił fizycznych lub psychicznych
  wybijająca się niedoskonałość, słaba strona
faible, prédilection
  skłonność ku czemuś

słaby /ˈswabɨ/ (adj)
médiocre
  mający niewielką wartość, nie najlepszej jakości
faible
  posiadający niewielką siłę fizyczną
  niewyraźny, mało intensywny, nieznaczny

sława /ˈswava/ (n)
gloire, renom, renommée, réputation
  wielki rozgłos

sławny /ˈswavnɨ/ (adj)
célèbre, fameux
  taki, który ma sławę, rozgłos; jest znany wielu osobom

słodki /ˈswɔtʲci/ (adj)
sucré, doux
  mający smak cukru
doux, sucré
  wywołujący miłe uczucie

słodkowodny /ˌswɔtkɔˈvɔdnɨ/ (adj)
eau douce
  typowy dla wód słodkich, żyjący w wodach słodkich
  zawierający wody słodkie

słodować /swɔdˈɔvatɕ/ (v)
malter
  (technologia, technika, techniczny) przeprowadzać kontrolowany proces kiełkowania ziarna w produkcji słodu

słodycz /ˈswɔdɨʧ̑/ (n)
douceur
  słodki smak

słodycze /swɔˈdɨʧ̑ɛ/ (n)
sucreries
  coś słodkiego

słodzik /ˈswɔʥ̑ik/ (n)
édulcorant
  (spożywczy) słodka substancja używana do słodzenia żywności zamiast cukru

słoik /ˈswɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
bocal, pot, pot Mason, pot-Mason
  szklany, najczęściej walcowaty pojemnik z zakrętką lub nakrywką służący do przechowywania substancji płynnych lub półpłynnych

słoma /ˈswɔ̃ma/ (n)
paille
  (rolnictwo, rolniczy) łodygi i liście dojrzałych zbóż po wymłóceniu ziarna;

słomka /ˈswɔ̃mka/ (n)
paille
  kawałek słomy lub plastikowa rurka o tym samym kształcie, służące do picia napojów
  źdźbło słomy

słonecznik /swɔ̃ˈnɛʧ̑ʲɲik/ (n)
tournesol
  (botanika, botaniczny) Helianthus, rodzaj roślin;
  (potocznie, potoczny) słonecznik zwyczajny ((łacina) Helianthus annuus) – wysoka roślina jednoroczna o bardzo dużych (zwykle żółtych) kwiatach, uprawiana dla oleistych nasion lub jako roślina ozdobna;

słoneczny /swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (adj)
solaire
  związany ze słońcem

słonica /swɔ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
éléphante
  (zoologia, zoologiczny) samica słonia

słonina /swɔ̃ˈɲĩna/ (n)
lard
  (spożywczy) produkt spożywczy wytwarzany z podskórnego tłuszczu z boków i grzbietu świń;

słoniowacizna /swˌɔɲʲɔvatɕˈizna/ (n)
éléphantiasis
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na nasilonym obrzęku kończyn na skutek utrudnionego odpływu chłonki (limfy);

słony /ˈswɔ̃nɨ/ (adj)
salé
  mający smak soli

słowa /ˈswɔva/ (n)
parole
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) tekst utworu

słowacki /swɔˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
slovaque
  związany ze Słowacją lub Słowakami, dotyczący Słowacji lub Słowaków

słoweński /swɔˈvɛ̃j̃sʲci/ (adj)
slovène
  odnoszący się do Słowenii lub Słoweńców

słowiański /swɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
slave
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami Słowian
  związany ze Słowianami, słowiańszczyzną

słowik /ˈswɔvʲik/ (n)
rossignol
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia, rodzaj małych ptaków śpiewającego z rodziny muchołówek;

słowik rdzawy /ˈswɔvʲik ˈrʣ̑avɨ/ (n)
rossignol philomèle
  gatunek małego ptaka śpiewającego z rodziny muchołówek występującego w południowo-zachodniej Polsce;

słowik szary /ˈswɔvʲik ˈʃarɨ/ (n)
rossignol progné
  (ornitologia, ornitologiczny) (Luscinia luscinia) gatunek małego ptaka śpiewającego z rodziny muchołówek, mieszkającego na Półwyspie Skandynawskim, Europie wschodniej i zachodniej Syberii;

słownik /ˈswɔvʲɲik/ (n)
dictionnaire
  zbiór słów, pojęć z pewnej dziedziny, wszystkich lub dobranych wg jakiejś metody, wraz z ich skrótowymi opisami;

słowo /ˈswɔvɔ/ (n)
mot, parole
  wyróżniona fonetycznie lub graficznie część wypowiedzi składająca się z jednego lub więcej morfemów, wyrażająca pewną niezmienną treść w danym języku;

słowo honoru /ˈswɔvɔ xɔ̃ˈnɔru/ (n)
parole d'honneur
  wyrażenie wymawiane przy składaniu obietnicy; przy zaręczaniu czegoś swoim dobrym imieniem, honorem

słoń /swɔ̃ɲ/ (n)
éléphant
  (zoologia, zoologiczny) duży, roślinożerny ssak lądowy z chwytną trąbą

słońce /ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (n)
soleil
  Słońce widziane jako tarcza na niebie
  (astronomia, astronomiczny) główna gwiazda w układzie planetarnym, źródło światła i ciepła pojawiające się na niebie
  (przenośnie, przenośnia) światło wysyłane przez słońce (1.1); blask słoneczny

słuch /swux/ (n)
ouïe
  jeden ze zmysłów, który odbiera dźwięki;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) umiejętność rozróżniania wysokości dźwięków

słuch absolutny /ˈswux ˌapsɔˈlutnɨ/ (n)
oreille absolue
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zdolność rozróżniania bezwzględnej wysokości dźwięku;

słuchawki /swuˈxafʲci/ (n)
casque audio, écouteur
  (technologia, technika, techniczny) zestaw głośników służący do indywidualnego odbioru dźwięku, najczęściej umieszczany w bezpośredniej bliskości ucha, a nawet wewnątrz ucha

słuchać /ˈswuxaʨ̑/ (v)
écouter
  odbierać dźwięk za pośrednictwem narządu słuchu
  świadomie odbierać czyjąś mowę

sługa /ˈswuɡa/ (n)
serviteur
  (dawniej, dawny) osoba która usługuje

słup /swup/ (n)
poteau, pilier
  wysoki, pionowy element konstrukcyjny;

słup ogłoszeniowy /swˈup ˌɔɡwɔʃɛɲʲˈɔvɨ/ (n)
colonne Morris
  budowla w kształcie szerokiej, krótkiej kolumny służąca do prezentowania ogłoszeń, afiszy lub reklam w publicznych miejscach;

słup słoneczny /swˈup swɔnˈɛtʃnɨ/ (n)
pilier solaire
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko optyczne w atmosferze polegające na ukazaniu się w mroźny dzień kolumny świetlnej nad lub pod słońcem;

słup świetlny /swˈup ɕfʲˈɛtlnɨ/ (n)
colonne lumineuse
  (meteorologia, meteorologiczny) świetlne zjawisko atmosferyczne polegające na tworzeniu się w mroźne dni lub noce pionowej smugi ponad świecącymi obiektami;

słuszny /ˈswuʃnɨ/ (adj)
juste
  taki, który jest odpowiedni, spełnia określone warunki
  godziwy, duży, uczciwy
  sensowny, trafny
  zgodny z prawem, uzasadniony

służalczość /swuʒˈaltʃɔɕtɕ/ (n)
servilité
  cecha tego, co służalcze; cecha tych, którzy są służalczy

służalczy /swuʒˈaltʃɨ/ (adj)
obséquieux, servile, asservi, caudataire, flagorneur
  poddający się bezkrytycznie czyimś poleceniom lub świadczący o tym

służba bezpieczeństwa /ˈswuʒba ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa/ (n)
service de sécurité
  (administracja) określenie służb państwowych odpowiedzialnych za bezpieczeństwo wewnętrzne kraju

służba wojskowa /swˈuʒba vɔjskˈɔva/ (n)
service militaire
  (wojskowość, wojskowy) wykonywanie działań, obowiązków wojskowych

służba zdrowia /swˈuʒba zdrˈɔvja/ (n)
santé publique
  (medycyna, medyczny) system opieki zdrowotnej

służyć /ˈswuʒɨʨ̑/ (v)
servir
  być czyimś sługą
  o przedmiotach: być przydatnym; dobrze działać
  pracować w wojsku
  być przeznaczonym do czegoś

słyszalny /swɨʃˈalnɨ/ (adj)
audible
  możliwy do usłyszenia, dający się usłyszeć

słyszeć /ˈswɨʃɛʨ̑/ (v)
entendre
  (fizjologia, fizjologiczny) odbierać dźwięk za pomocą zmysłu słuchu

słód /swˈut/ (n)
malt
  (rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) kiełkujące i wysuszone ziarna zbóż, zazwyczaj jęczmienia, podstawowy surowiec w piwowarstwie;

tabakiera /tˌabakʲˈɛra/ (n)
tabatière
  (książkowy) pudełeczko na tabakę;

tabasco /tabˈastsɔ/ (n)
tabasco
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bardzo ostry sos na bazie pieprzu z ostrej czerwonej papryki;

tabin /tˈabʲin/ (n)
tabinet
  (dawniej, dawny) (włókiennictwo) gatunek tkaniny jedwabnej, złocista mora

tablet /ˈtablɛt/ (n)
tablette graphique
  (informatyka, informatyczny) urządzenie wskazujące służące przede wszystkim do rysowania elementów graficznych na komputerze, używane zamiast myszki komputerowej;

tabletka /taˈblɛtka/ (n)
comprimé, pilule, tablette
  mała porcja lekarstwa w zwartej postaci i zwykle o obłym kształcie

tablica /taˈblʲiʦ̑a/ (n)
panneau
  miejsce do umieszczania ogłoszeń, informacji

tablica rejestracyjna /taˈblʲiʦ̑a ˌrɛjɛstraˈʦ̑ɨjna/ (n)
plaque d'immatriculation
  tablica zawierająca unikalny numer umożliwiający identyfikację pojazdu;

tablice logarytmiczne /taˈblʲiʦ̑ɛ ˌlɔɡarɨtˈmʲiʧ̑nɛ/ (n)
tables de logarithmes
  (matematyka, matematyczny) (technologia, technika, techniczny) zbiór przybliżonych mantys lub pełnych wartości logarytmów o określonej podstawie, wydany w formie książkowej

tabliczka mnożenia /taˈblʲiʧ̑ka mnɔˈʒɛ̃ɲa/ (n)
table de multiplication
  (edukacja, edukacyjny) (matematyka, matematyczny) zestawienie iloczynów liczb od 1 do 10;

taboret /taˈbɔrɛt/ (n)
tabouret
  rodzaj krzesła bez oparcia

taboryta /tˌabɔrˈɨta/ (n)
taborite, thaborite
  (historia, historyczny, historycznie) członek najradykalniejszej z grup husyckich, dążącej do gruntownej przebudowy stosunków społecznych i reformy kościoła a przewodzonej przez Jana Žižkę i Prokopa Wielkiego;

tabu /ˈtabu/ (n)
tabou
  głęboki i fundamentalny zakaz kulturowy;

tabule /tabˈulɛ/ (n)
taboulé
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) libańska sałatka, której głównymi składnikami są: bulgur (lub kuskus), pomidory, ogórek, cebula, natka pietruszki, mięta i sok z cytryny;

tachykardia /ˌtaxɨˈkardʲja/ (n)
tachycardie
  (medycyna, medyczny) szybka czynność rytmu serca

tacos /tˈatsɔs/ (n)
taco
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) meksykańska przekąska z kukurydzianej tortilli z farszem, głównie z wołowiny, fasoli i pomidorów;

taczka /ˈtaʧ̑ka/ (n)
brouette
  mały wózek z jednym lub dwoma kółkami używany do transportu przedmiotów lub materiałów sypkich na niewielkich odległościach;

tafta /ˈtafta/ (n)
taffetas
  (włókiennictwo) gęsta, nieco sztywna, szeleszcząca tkanina jedwabna

tahini /taˈxʲĩɲi/ (n)
tahini
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta z nasion sezamu używana do przygotowywania wielu potraw;

tahitański /tˌaçitˈaɲski/ (adj)
tahitien
  związany z Tahiti lub Tahitańczykami, dotyczący Tahiti (wyspy na Oceanie Spokojnym)

tajemnica /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a/ (n)
secret, mystère
  wiadomość poufna, przeznaczona dla niektórych osób lub całkowicie skryta

tajemnica poliszynela /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a ˌpɔlʲiʃɨ̃ˈnɛla/ (n)
secret de Polichinelle
  rzekoma tajemnica, wiadomość o której wszyscy od dawna wiedzą;

tajemniczo /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɔ/ (adv)
mystérieusement
  w sposób tajemniczy

tajemniczość /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɔɕʨ̑/ (n)
mystère
  cecha tego, co jest tajemnicze, zagadkowe, niejasne

tajemniczy /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
mystérieux
  zagadkowy i trudny do zrozumienia

tajfun /ˈtajfũn/ (n)
typhon
  (meteorologia, meteorologiczny) cyklon tropikalny, nazwa używana na określenie cyklonów w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej;

tajga /ˈtajɡa/ (n)
taïga
  borealne lasy szpilkowe występujące w północnej części Ameryki Północnej, Europy oraz Azji;

tajny /ˈtajnɨ/ (adj)
secret, confidentiel
  ukryty i nieprzeznaczony dla wszystkich

tajski /ˈtajsʲci/ (n)
thaï
  język urzędowy Tajlandii;

tajwański /tajˈvãj̃sʲci/ (adj)
taïwanais
  dotyczący Tajwanu, pochodzący z Tajwanu, odnoszący się do Tajwanu

tak /tak/ (adv)
ainsi, comme ça
  = w ten sposób
tellement, si, tant
  używany do podkreślania cechy przymiotnika

tak /tak/ (particle)
oui, si
  wyraz służący do udzielania odpowiedzi twierdzącej na pytanie zaczęte od słowa czy; potwierdzenie czegoś

tak sobie /ˈtak ˈsɔbʲjɛ/ (adv)
couci-couça; comme ci, comme ça
  przeciętnie, zwyczajnie; ani dobrze, ani źle

tak zwany /ˈtaɡ ˈzvãnɨ/ (adj)
soi-disant
  …używana przy wprowadzaniu nowego terminu lub gdy jest on nie do końca znany

taki sam /ˈtaci ˈsãm/ (adj)
même
  identyczny, o tych samych właściwościach, choć niekoniecznie ten sam

taklować /taklˈɔvatɕ/ (v)
gréer
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) przygotowanie statku do żeglugi poprzez zamocowanie całego niezbędnego wyposażenia (takielunku)

taksonomia /tˌaksɔnˈɔmja/ (n)
taxinomie, taxonomie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) poddyscyplina systematyki organizmów, nauka o zasadach klasyfikowania przy opisie gatunków;

taksydermia /tˌaksɨdˈɛrmja/ (n)
taxidermie
  rzemiosło, umiejętność preparowania i wypychania zwłok zwierzęcych;

taksówka /taˈksufka/ (n)
taxi
  samochód, którym za pieniądze ktoś wozi innych ludzi tam, gdzie chcą;

taksówkarz /taˈksufkaʃ/ (n)
chauffeur de taxi
  kierowca taksówki

taktycznie /taktˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
tactiquement
  w sposób taktyczny

taktyka /ˈtaktɨka/ (n)
tactique
  (wojskowość, wojskowy) teoria i praktyka posługiwania się jednostkami wojskowymi dla osiągnięcia zamierzonego celu;
  sposób działania według wcześniej przemyślanego planu

tal /tal/ (n)
thallium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tl i liczbie atomowej 81; lekki, srebrzysty metal o dużej reaktywności i właściwościach toksycznych;

talasemia /ˌtalaˈsɛ̃mʲja/ (n)
thalassémie
  (medycyna, medyczny) choroba krwi polegająca na zaburzeniach syntezy hemoglobiny;

talent /ˈtalɛ̃nt/ (n)
talent
  ponadprzeciętne uzdolnienie w jakimś kierunku

talerz /ˈtalɛʃ/ (n)
cymbale
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przypominający talerz (1.1), zrobiony z metalu element perkusji;
assiette, plat
  płaskie, okrągłe naczynie, z którego je się posiłki;

talibski /talˈipski/ (adj)
taliban
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z talibami, dotyczący talibów

talizman /taˈlʲizmãn/ (n)
talisman
  (ezoteryka) przedmiot, któremu przypisuje się magiczną moc przynoszenia szczęścia jego posiadaczowi;

talmudyczny /tˌalmudˈɨtʃnɨ/ (adj)
talmudique
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Talmudem, zawarty w Talmudzie

tam /tãm/ (pronoun)
là, y, là-bas
  …wskazujący miejsce inne od miejsca, w którym znajduje się mówiący
là, là-bas, y
  …wskazujący miejsce, do którego nawiązano już wcześniej

tamaszek /tãˈmaʃɛk/ (n)
tamasheq, touareg langue
  (językoznawstwo, językoznawczy) język berberyjski, używany w Afryce (na rozległych obszarach Mali, Nigru, Algierii, Libii i Burkina Faso), rozdzielający się na cztery dialekty;

tamburyn /tãmˈburɨ̃n/ (n)
tambourin
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny w formie obręczy z naciągniętą membraną i blaszkami lub dzwoneczkami naokoło;

tamilski /tamˈilski/ (adj)
tamoul, tamil
  dotyczący Tamilów

tamilski /tamˈilski/ (n)
tamoul, tamil
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z rodziny drawidyjskiej, którym posługują się Tamilowie zamieszkujący południowoindyjski stan Tamilnadu (60 mln) oraz wyspę Cejlon (4 mln);

tamilskojęzyczny /tãˈmʲilskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
tamoulophone
  taki, który posługuje się językiem tamilskim

tampon /ˈtãmpɔ̃n/ (n)
tampon
  (higiena, higieniczny) specjalnie ukształtowany opatrunek ze sznurkiem stosowany wewnętrznie podczas menstruacji;
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) rodzaj opatrunku będący zwitkiem gazy, waty itp. używany do wprowadzania leków do jam ciała lub ran oraz jako materiał opatrunkowy;

tancerka /tãnˈʦ̑ɛrka/ (n)
danseuse
  (choreografia, choreograficzny) kobieta, której profesją jest taniec

tancerz /ˈtãnʦ̑ɛʃ/ (n)
danseur
  (choreografia, choreograficzny) osoba, której zawód polega na tańczeniu

tandetny /tãnˈdɛtnɨ/ (adj)
de pacotille
  o przedmiocie: kiepski, o niskiej wartości, wykonany z materiałów o niskiej jakości

tango /ˈtãŋɡɔ/ (n)
tango
  (choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski pochodzący z Buenos Aires;

tani /ˈtãɲi/ (adj)
bon marché
  mający niską cenę, niewymagający dużych nakładów finansowych

taniec /ˈtãɲɛʦ̑/ (n)
danse
  (choreografia, choreograficzny) zespół ruchów wykonywany zwykle w rytm muzyki, zazwyczaj w parze z inną osobą, ale także indywidualnie lub w większej grupie osób;

taniec brzucha /ˈtãɲɛʣ̑ ˈbʒuxa/ (n)
danse du ventre, danse orientale
  (etnografia, etnograficzny) (choreografia, choreograficzny) taniec solowy polegający na poruszaniu biodrami i mięśniami brzucha w rytm muzyki, popularny szczególnie w krajach arabskich;

taniec słońca /tˈaɲʲɛts swˈɔɲtsa/ (n)
danse du soleil
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) zespół ceremonii religijnych u Indian północnoamerykańskich związany z przesileniem letnim;

taniec śmierci /ˈtãɲɛʦ̑ʲ ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
danse macabre
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (sztuka) alegoryczny, średniowieczny korowód związany głównie z uroczystościami pogrzebowymi;

tanina /taɲˈina/ (n)
tanin
  (biochemia, biochemiczny) naturalny garbnik polifenolowy pochodzenia roślinnego;

tanoreksja /tˌanɔrˈɛksja/ (n)
bronzomanie, tanoholisme, tanorexie
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) nałóg opalania się, często powiązany z uzależnieniem od solarium;

tanorektyk /tˌanɔrˈɛktɨk/ (n)
tanorexique
  mężczyzna cierpiący na tanoreksję

tantal /ˈtãntal/ (n)
tantale
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ta i liczbie atomowej 73;

tanzanit /tãw̃ˈzãɲit/ (n)
tanzanite
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana zoisytu

taoista /ˌtaɔˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
taoïste, taôiste
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca taoizmu

taoizm /taˈɔ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
taoïsme
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjny chiński system filozoficzny i religijny, podkreślający równowagę, prostotę i życie w harmonii z wszechświatem;

tapczan /ˈtapʧ̑ãn/ (n)
divan, cosy
  rodzaj łóżka w formie skrzyni, w którym część, na której się śpi (materac), stanowi jednocześnie wieko pojemnika na pościel;

tapir /ˈtapʲir/ (n)
tapir
  (zoologia, zoologiczny) Tapirus, ssak lasów tropikalnych, o niewielkiej trąbie wykształconej z nosa i wargi;

tapiseria /tˌapisˈɛrja/ (n)
tapisserie
  (sztuka) jednostronna tkanina o różnorodnej dekoracji, służącą do dekoracji ścian;

taplać się /ˈtaplaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
barboter
  nurzać się w błocie lub płytkiej wodzie

taraj /tˈaraj/ (n)
chat viverrin, chat pêcheur
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Prionailurus viverrinus Bennett, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący w lasach południowo-wschodniej Azji;

tarantula /ˌtarãnˈtula/ (n)
tarentule
  (zoologia, zoologiczny) Lycosa tarantula, drapieżny gatunek pająka;

tarcza /ˈtarʧ̑a/ (n)
écu
  (heraldyka, heraldyczny) element herbu w kształcie tarczy (1.1)
bouclier
  obronna część uzbrojenia wytwarzana z drewna, kory, wikliny, skóry, metalu lub tworzyw sztucznych
  (geologia, geologiczny) rozległy, zazwyczaj lekko wypukły i mający tendencje do podnoszenia się, obszar skał krystalicznych

tarcza sterująca /ˈtarʧ̑a ˌstɛruˈjɔ̃nʦ̑a/ (n)
plateau cyclique
  (mechanika) (lotnictwo, lotniczy) element sterujący, odpowiedzialny za zmianę kąta natarcia łopat wirnika w śmigłowcach;

tarczyca /tartʃˈɨtsa/ (n)
thyroïde, glande thyroïde
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł kręgowców, wydzielający hormony mające ważną rolę w regulowaniu przemiany materii;

tarczycowy /tˌartʃɨtsˈɔvɨ/ (adj)
thyroïde
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący tarczycy

tarencki /tarˈɛntski/ (adj)
tarentin
  związany z Tarentem, dotyczący Tarentu, pochodzący z Tarentu

tarentyjczyk /tˌarɛntˈɨjtʃɨk/ (n)
Tarentin
  mieszkaniec Tarentu

tarentyjka /tˌarɛntˈɨjka/ (n)
Tarentine
  mieszkanka Tarentu

targ /tark/ (n)
marché
  miejsce, gdzie dokonuje się transakcji kupna i sprzedaży

tarnina /tarʲˈɲĩna/ (n)
prunellier, épine noire
  (botanika, botaniczny) Prunus spinosa L., ciernisty krzew, dziki gatunek śliwy o drobnych, białych kwiatach i granatowych owocach;

tarragoński /tˌaraɡˈɔɲski/ (adj)
tarragonais
  związany z Tarragoną, dotyczący Tarragony, pochodzący z Tarragony (miasta w Hiszpanii)

tarta /ˈtarta/ (n)
tarte
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) (spożywczy) niewysokie ciasto na kruchym spodzie, na którym kładzie się nadzienie słodkie (owoce lub konfitury) lub słone (rybę, warzywa, wędlinę itp.);

tartak /ˈtartak/ (n)
scierie
  zakład przerabiający drewno okrągłe na tarcicę

tartrazyna /ˌtartraˈzɨ̃na/ (n)
tartrazine
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) cytrynowożółty barwnik azowy używany głównie do celów spożywczych;

taszlich /tˈaʃlix/ (n)
tashlikh
  (etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski obrzęd symbolicznego oczyszczenia z grzechów polegający na wyrzuceniu w nurt drobin wytrząśniętych z kieszeni i modlitwie;

tata /ˈtata/ (n)
papa
  (potocznie, potoczny) ojciec lub teść

tatuaż /taˈtu<sup>w</sup>aʃ/ (n)
tatouage
  trwały napis, wzór lub rysunek wykonany na ciele;

tatuażysta /ˌtatu<sup>w</sup>aˈʒɨsta/ (n)
tatoueur
  człowiek, który wykonuje tatuaże

tatuażystka /tˌatuaʒˈɨstka/ (n)
tatoueuse
  kobieta, która wykonuje tatuaże

tatuować /ˌtatuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
tatouer
  wykonywać tatuaż

tatuś /ˈtatuɕ/ (n)
papa, cher papa
  (zdrobniale) tata

tau /taw/ (n)
tau
  (językoznawstwo, językoznawczy) starogrecka nazwa dziewiętnastej litery alfabetu greckiego, τ;

taurydzki /tawrˈɨtski/ (adj)
taurique
  (historia, historyczny, historycznie) lub (książkowy) związany z Taurydą (Krymem)

tautogram /tawtˈɔɡram/ (n)
tautogramme
  (literacko) utwór literacki, często wierszowany, zbudowany na zasadzie aliteracji

tautologia /ˌtawtɔˈlɔɟja/ (n)
tautologie
  (językoznawstwo, językoznawczy) konstrukcja wyrazowa, w której jeden lub kilka wyrazów pokrywają się znaczeniowo, przez co część wyrazów jest zbędna;

tałes /tˈawɛs/ (n)
taled, talet, taleth, talit, talith, talleth
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowska chusta modlitewna z frędzlami;

tańczyć /ˈtãj̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
danser
  (choreografia, choreograficzny) poruszać się rytmicznie w takt muzyki, wykonywać taniec

taśma /ˈtaɕma/ (n)
ruban
  długi pas z jakiegoś materiału, np. gumy, plastiku itp.

taśma filmowa /ˈtaɕma fʲilˈmɔva/ (n)
film
  celuloidowy, perforowany, światłoczuły nośnik filmu, negatyw lub kopia pokazowa pozytywowa;

taśma izolacyjna /tˈaɕma ˌizɔlatsˈɨjna/ (n)
chatterton
  (technologia, technika, techniczny) taśma służąca do izolowania przewodów elektrycznych;

taśma perforowana /ˈtaɕma ˌpɛrfɔrɔˈvãna/ (n)
ruban perforé
  (informatyka, informatyczny) (historia, historyczny, historycznie) nośnik danych na taśmie, na której informacje kodowano odpowiednim układem otworów;

tbiliski /ˌtbʲiˈlʲisʲci/ (adj)
tbilissien
  odnoszący się do miasta Tbilisi

tchawica /txaˈvʲiʦ̑a/ (n)
trachée
  (anatomia, anatomiczny) narząd układu oddechowego, sprężysta cewa stanowiąca przedłużenie krtani i zapewniająca dopływ powietrza do płuc;

tchórz /txuʃ/ (n)
couard, lâche
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) człowiek bojaźliwy, strachliwy

tchórzliwy /txuʒˈlʲivɨ/ (adj)
lâche, couard, peureux
  taki jak u tchórza; lękliwy, bojący się coś zrobić

tchórzostwo /txuˈʒɔstfɔ/ (n)
lâcheté
  cecha właściwa tchórzowi; lękliwość, brak odwagi

teatr /ˈtɛatr̥/ (n)
théâtre
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dziedzina sztuki, w której utwory są przedstawiane publiczności przez aktorów odgrywających role według scenariusza (dramatu);
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) instytucja, która odgrywa (wystawia) takie przedstawienia; ogół osób (zwykle: aktorów) zatrudnionych w tej instytucji
  (architektura, architektoniczny) budynek teatru (1.2);
  (przenośnie, przenośnia) sytuacja, w której ludzie zachowują się w dziwny, niespotykany, niecodzienny sposób

tebański /tɛbˈaɲski/ (adj)
thébain
  odnoszący się do Teb, związany z Tebami (greckimi lub egipskimi)

technet /ˈtɛxnɛt/ (n)
technétium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tc i liczbie atomowej 43;

techniczny /tɛxʲˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
technique
  odnoszący się do techniki, związany z techniką

technika /ˈtɛxʲɲika/ (n)
technique
  sposób wytwarzania, produkcji

technokracja /ˌtɛxnɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
technocratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym władzę pełnią specjaliści, technicy i organizatorzy

technokrata /ˌtɛxnɔˈkrata/ (n)
technocrate
  zwolennik technokracji

technokratyczny /ˌtɛxnɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
technocratique
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z technokracją lub technokratą

technolog /tɛxˈnɔlɔk/ (n)
technologue, technologiste
  specjalista w zakresie technologii – procesu wytwarzania, obróbki, uprawy lub hodowli czegoś
technologue
  specjalistka w zakresie technologii – procesu wytwarzania, obróbki, uprawy lub hodowli czegoś

technologia /ˌtɛxnɔˈlɔɟja/ (n)
technologie
  dziedzina wiedzy zajmująca się procesami produkcji lub przetwarzania
  proces wytwarzania lub przetwarzania czegoś

technologiczny /ˌtɛxnɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
technologique
  związany z technologią, dotyczący technologii

teczka /ˈtɛʧ̑ka/ (n)
chemise, dossier
  okładka z papieru, tektury lub tworzywa sztucznego służąca do przetrzymywania akt, dokumentów, nut, rysunków itp.
serviette
  prostokątna torba z uchwytem

tego kwiatu jest pół światu /ˈtɛɡɔ ˈkfʲjatu ˈjɛst ˈpuwʲ ˈɕfʲjatu/ (proverb)
un de perdu, dix de retrouvés; une de perdue, dix de retrouvées
  jest wielu ludzi dookoła, znajdziesz jeszcze kogoś dla siebie (mówione zwykle na pocieszenie komuś, kto dostał kosza)

teherański /ˌtɛxɛˈrãj̃sʲci/ (adj)
téhéranais
  odnoszący się do Teheranu, miasta w Iranie

teizm /ˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
théisme
  wiara w jednego Boga transcendentnego, osobowego stwórcę świata, stale wpływającego na jego losy;

tek /tɛk/ (n)
teck
  (botanika, botaniczny) tropikalne drzewo;

teknival /tɛkɲˈival/ (n)
teknival
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) festiwal tekno, zwykle spontanicznie organizowany na otwartej przestrzeni

tekst /tɛkst/ (n)
texte
  ciąg słów i zdań wyrażający określoną treść

tekstylny /tɛkˈstɨlnɨ/ (adj)
textile
  związany z tekstyliami, dotyczący tekstyliów

tektoniczny /ˌtɛktɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
tectonique
  (geologia, geologiczny) związany z tektoniką, odnoszący się do tektoniki

tektura /tɛktˈura/ (n)
carton
  (technologia, technika, techniczny) gruby materiał papierniczy uzyskany głównie z materiałów odpadkowych, przeznaczony do innych celów niż pisanie

telefon /tɛˈlɛfɔ̃n/ (n)
téléphone
  (telekomunikacja) (technologia, technika, techniczny) aparat umożliwiający prowadzenie rozmów;

telefon komórkowy /tɛˈlɛfɔ̃ŋ ˌkɔ̃murˈkɔvɨ/ (n)
portable
  (telekomunikacja) (technologia, technika, techniczny) przenośny telefon komunikujący się z siecią przy użyciu fal radiowych;

telefoniczny /ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
téléphonique
  charakterystyczny dla telefonu, związany tematycznie z telefonem, dotyczący telefonu
  wykonany za pomocą lub pośrednictwem telefonu

telefonować /ˌtɛlɛfɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
téléphoner
  rozmawiać z kimś przez telefon

telegraficzny /ˌtɛlɛɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
télégraphique
  dotyczący telegrafu, związany z telegrafem

telemetryczny /tˌɛlɛmɛtrˈɨtʃnɨ/ (adj)
télémétrique
  związany z telemetrią, dotyczący telemetrii, pomiarów dokonywanych zdalnie

telepatyczny /tˌɛlɛpatˈɨtʃnɨ/ (adj)
télépathique
  związany z telepatią, dotyczący telepatii

teleportacja /tˌɛlɛpɔrtˈatsja/ (n)
téléportation
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) przemieszczenie się między dwoma punktami przestrzeni bez fizycznego przebywania drogi między nimi;

telepraca /tˌɛlɛprˈatsa/ (n)
télétravail
  (neologizm) forma organizacji pracy polegająca na świadczeniu pracy poza jednostką organizacyjną pracodawcy za pomocą środków komunikacji elektronicznej;

teleskop /tɛˈlɛskɔp/ (n)
télescope
  (optyka, optyczny) (astronomia, astronomiczny) przyrząd astronomiczny używany do obserwacji nieba;

telewidz /tɛlˈɛvits/ (n)
téléspectateur, téléspectatrice
  widz programu telewizyjnego; oglądający telewizję

telewizja /ˌtɛlɛˈvʲizʲja/ (n)
télévision, télé
  metoda przekazywania ruchomego obrazu oraz dźwięku na odległość;

telewizor /ˌtɛlɛˈvʲizɔr/ (n)
téléviseur, télévision, poste de télévision, télé
  urządzenie wyposażone w ekran umożliwiające odbiór i oglądanie sygnału telewizyjnego;

tellur /ˈtɛlːur/ (n)
tellure
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Te i liczbie atomowej 52;

temat /ˈtɛ̃mat/ (n)
sujet, thème
  główna myśl lub przedmiot rozmowy, pracy lub dzieła

tematycznie /tˌɛmatˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
thématiquement
  zgodnie z tematem

tematyczny /ˌtɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
thématique
  związany z tematem, tematyką, opierający się na temacie

tematyka /tɛmˈatɨkˌa/ (n)
thématique
  ogół zagadnień

temblak /ˈtɛ̃mblak/ (n)
écharpe
  (medycyna, medyczny) opaska unieruchamiająca chorą rękę

temperatura /ˌtɛ̃mpɛraˈtura/ (n)
température
  (fizyka, fizyczny) miara nagrzania ciał;
  wartość temperatury (1.1) w przyjętej skali
  (potocznie, potoczny) gorączka

temperatura bezwzględna /ˌtɛ̃mpɛraˈtura bɛzˈvzɡlɛ̃ndna/ (n)
température absolue
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) temperatura w skali Kelvina

temperatura topnienia /ˌtɛ̃mpɛraˈtura tɔpʲˈɲɛ̇̃ɲa/ (n)
point de fusion, température de fusion
  (fizyka, fizyczny) określona temperatura, w której dana substancja stała przechodzi w ciecz

temperówka /ˌtɛ̃mpɛˈrufka/ (n)
taille-crayon
  oprawione ostrze, służące do temperowania ołówków;

templariusz /tɛ̃mˈplarʲjuʃ/ (n)
templier
  (historia, historyczny, historycznie) (kościelny) członek średniowiecznego rycerskiego Zakonu Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona;

ten /tɛ̃n/ (pronoun)
ce, celui-ci, cet
  …na przedmiot, zwierzę, osobę lub pojęcie znajdujące się blisko mówiącego

ten się śmieje, kto się śmieje ostatni /ˈtɛ̃nʲ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ˈktɔ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ɔˈstatʲɲi/ (proverb)
rira bien qui rira le dernier
  nie należy przedwcześnie cieszyć się z własnego sukcesu lub z porażki innych, gdyż sukces może się okazać nietrwały

tenis /ˈtɛ̃ɲis/ (n)
tennis
  (sport, sportowy) gra rozgrywana na korcie, polegająca na odbijaniu rakietą piłki na pole przeciwnika;

tenis stołowy /ˈtɛ̃ɲis ːtɔˈwɔvɨ/ (n)
tennis de table
  (sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu paletkami plastikowej piłeczki na stole przedzielonym rozpiętą na nim siatką;

tenisista /ˌtɛ̃ɲiˈɕista/ (n)
joueur de tennis
  (sport, sportowy) ktoś, kto gra w tenisa ziemnego, sportowo lub rekreacyjnie

tenisistka /ˌtɛ̃ɲiˈɕistka/ (n)
joueuse de tennis
  (sport, sportowy) zawodniczka grająca w tenisa; także kobieta amatorsko grająca w tenisa

teocentryczny /tˌɛɔtsɛntrˈɨtʃnɨ/ (adj)
théocentrique
  związany z teocentryzmem, dotyczący teocentryzmu
  charakterystyczny dla teocentryzmu

teodolit /ˌtɛɔˈdɔlʲit/ (n)
théodolite
  (geodezja, geodezyjny) instrument geodezyjny do pomiaru kątów;

teodycea /tˌɛɔdɨtsˈɛa/ (n)
théodicée
  (filozofia, filozoficzny) (teologia, teologiczny) koncepcja dążąca do uzgodnienia sprzeczności pomiędzy wiarą w dobro i wszechmoc bożą a istnieniem zła i nieszczęść na świecie;

teofania /ˌtɛɔˈfãɲja/ (n)
théophanie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pojedynczy akt objawienia się Boga w świecie; ukazanie się Boga w nadzwyczajnym znaku;

teokracja /tˌɛɔkrˈatsja/ (n)
théocratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój państwowy w którym najwyższa władza należy do samego boga, a dalej do jego przedstawicieli (duchowieństwa), którzy wchodzą w skład rządu albo podporządkowują go sobie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo o ustroju (1.1)

teolog /tɛˈɔlɔk/ (n)
théologien
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) specjalista w dziedzinie teologii

teologia /ˌtɛɔˈlɔɟja/ (n)
théologie
  (potocznie, potoczny) wydział lub kierunek na uczelni obejmujący studia w dziedzinie (1.1)
  (teologia, teologiczny) teoretyczna podbudowa jakiejś religii, zwłaszcza w odniesieniu do religii uznających istnienie Boga (bogów);

teologiczny /ˌtɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
théologique
  (teologia, teologiczny) związany z teologią

teoretycznie /tˌɛɔrɛtˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
théoriquement
  w sposób teoretyczny

teoretyczny /ˌtɛɔrɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
théorique
  niesprawdzony w praktyce, oparty tylko na teorii

teoria /tɛˈɔrʲja/ (n)
théorie
  system pojęć, definicji, aksjomatów, i twierdzeń, opisujący wybrany fragment świata fizycznego, świata kultury, bądź abstrakcyjnego obiektu;

teozoficzny /ˌtɛɔzɔˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
théosophique
  związany z teozofią

terapeuta /ˌtɛraˈpɛwta/ (n)
thérapeute
  (medycyna, medyczny) specjalista od prowadzenia jakiejś terapii;

terapia /tɛˈrapʲja/ (n)
thérapie
  (medycyna, medyczny) przywracanie zdrowia, leczenie

teratogenność /tˌɛratɔɡˈɛnnɔɕtɕ/ (n)
tératogenèse
  cecha tego, co jest teratogenne, co powoduje powstawanie wad rozwojowych płodu

teratogenny /tˌɛratɔɡˈɛnnɨ/ (adj)
tératogénique
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) powodujący powstawanie wad rozwojowych płodu

teraz /ˈtɛras/ (adv)
maintenant
  w tej chwili, obecnie

teraźniejszość /tˌɛraʑɲʲˈɛjʃɔɕtɕ/ (n)
présent
  czas obecny; to, co dzieje się teraz

terb /tɛrp/ (n)
terbium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tb i liczbie atomowej 65;

teren /ˈtɛrɛ̃n/ (n)
terrain
  pewien określony obszar ziemi

terezjański /tˌɛrɛzjˈaɲski/ (adj)
thérésien
  (historia, historyczny, historycznie) mający związek z panowaniem cesarzowej Marii Teresy Habsburg

terier /ˈtɛrʲjɛr/ (n)
terrier
  (kynologia, kynologiczny) typ psa należącego pierwotnie do grona psów myśliwskich – norowców;

terier brazylijski /ˈtɛrʲjɛr ˌbrazɨˈlʲijsʲci/ (n)
terrier brésilien
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy średnich terierów;

terier szkocki /ˈtɛrʲjɛr ˈʃkɔʦ̑ʲci/ (n)
terrier écossais
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy małych (krótkonożnych) terierów;

termiczny /tɛrmˈitʃnɨ/ (adj)
thermique
  mający związek z ciepłem

terminal /tɛrˈmʲĩnal/ (n)
terminal
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy, umożliwiający zdalne korzystanie z innego komputera
  (informatyka, informatyczny) urządzenie do zdalnego sterowania komputerem
  (lotnictwo, lotniczy) (marynarka) (kolejnictwo) część lotniska, portu itp., gdzie samoloty, statki, autobusy itp. zaczynają lub kończą podróż

terminologia /ˌtɛrmʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
terminologie
  zbiór słów z danej dziedziny, np. nauki, sztuki, wojskowości

termistor /tɛrˈmʲistɔr/ (n)
thermistance
  (elektronika, elektroniczny) typ opornika, w którym opór zmienia się w znaczący sposób wraz ze zmianą temperatury, a znajomość tej zależności pozwala na użycie go jako czujnika temperatury;

termit /ˈtɛrmʲit/ (n)
termite
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad społeczny krajów tropikalnych;

termobaryczny /tˌɛrmɔbarˈɨtʃnɨ/ (adj)
thermobarique
  (wojskowość, wojskowy) działający poprzez wysoką temperaturę oraz ekstremalnie wysokie, a następnie niskie ciśnienie

termodynamika /ˌtɛrmɔdɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
thermodynamique
  (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się badaniem efektów energetycznych przemian fizycznych i chemicznych;

termofor /tɛrˈmɔfɔr/ (n)
bouillotte
  gumowy worek, służący do miejscowego ogrzewania lub ochładzania ciała;

termogeneza /tˌɛrmɔɡɛnˈɛza/ (n)
thermogenèse
  (fizjologia, fizjologiczny) zespół procesów fizjologicznych i metabolicznych oraz reakcji behawioralnych, których efektem jest wytworzenie ciepła w organizmie;

termometr /tɛrˈmɔ̃mɛtr̥/ (n)
thermomètre
  przyrząd do pomiaru temperatury;

termopauza /ˌtɛrmɔˈpawza/ (n)
thermopause
  (meteorologia, meteorologiczny) warstwa atmosfery Ziemi oddzielająca termosferę od egzosfery;

termopunktura /tˌɛrmɔpuŋktˈura/ (n)
moxibustion
  (medycyna, medyczny) sposób leczenia, wywodzący się z medycyny chińskiej, polegający na drażnieniu wybranych punktów ciała wysoką temperaturą za pomocą żarzących się suszonych ziół;

termosfera /ˌtɛrmɔˈsfɛra/ (n)
termosphère
  (meteorologia, meteorologiczny) warstwa atmosfery Ziemi, w której temperatura stopniowo wzrasta wraz ze wzrostem wysokości;

terpentyna /tˌɛrpɛntˈɨna/ (n)
térébenthine
  (chemia, chemiczny) łatwopalna ciecz o intensywnym zapachu, będąca mieszaniną terpenów; składnik żywic drzew i krzewów iglastych;

terrorysta /ˌtɛrːɔˈrɨsta/ (n)
terroriste
  człowiek dokonujący aktu terrorystycznego, siejący terror, terroryzujący

terrorystka /ˌtɛrːɔˈrɨstka/ (n)
terroriste
  forma żeńska od: terrorysta

terrorystyczny /ˌtɛrːɔrɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
terroriste
  charakterystyczny dla terrorystów i terroryzmu

terroryzm /tɛrˈːɔrɨsm̥/ (n)
terrorisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) użycie przemocy przez osobę lub grupę z pogwałceniem prawa, mające na celu zastraszenie i wymuszenie ustępstw;

terytorium /ˌtɛrɨˈtɔrʲjũm/ (n)
territoire
  określenie dotyczące danego obszaru ziemskiego;

tessyński /tɛssˈɨɲski/ (adj)
tessinois
  związany z Tessynem, dotyczący Tessynu, pochodzący z Tessynu (Ticino) (kantonu w Szwajcarii)

test /tɛst/ (n)
test, examen
  (szkolnictwo, szkolny) (edukacja, edukacyjny) egzamin, sprawdzian
test
  próba podejmowana, aby uzyskać odpowiedź na postawione pytania

test ciążowy /ˈtɛstʲ ʨ̑ɔ̃w̃ˈʒɔvɨ/ (n)
test de grossesse
  przedmiot służący do wykonania (1.1)
  test wykrywający gonadotropinę kosmówkową, której pojawienie się świadczy o zagnieżdżeniu się jaja płodowego w błonie śluzowej macicy;

testament /tɛˈstãmɛ̃nt/ (n)
testament
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument, w którym człowiek określa, co po jego śmierci należy zrobić z jego majątkiem;

tetraplegia /ˌtɛtraˈplɛɟja/ (n)
tétraplégie
  (medycyna, medyczny) paraliż czterokończynowy;

tetraplegik /ˌtɛtraˈplɛɟik/ (n)
tétraplégique
  osoba z tetraplegią – paraliżem czterokończynowym

tetrapylon /ˌtɛtraˈpɨlɔ̃n/ (n)
tétrapylon
  (architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) monumentalna brama o czterech wejściach, stawiana w starożytności na skrzyżowaniach dróg lub na forach

tetrarcha /tɛˈtrarxa/ (n)
tétrarque
  (historia, historyczny, historycznie) władca tetrarchii;

tetum /ˈtɛtũm/ (n)
tétoum
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych w Timorze Wschodnim, obok portugalskiego;

teutoński /tɛwtˈɔɲski/ (adj)
teutonique
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Teutonami

teściowa /tɛɕˈʨ̑ɔva/ (n)
belle-mère
  matka żony lub męża

teść /tɛɕʨ̑/ (n)
beau-père
  ojciec żony lub męża

tg /ˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (symbol)
tan, tang, tg
  = (matematyka, matematyczny) tangens

thali /tˈali/ (n)
thali
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) północnoindyjskie danie, podawane na dużym metalowym talerzu, składające się z ryżu, placków ciapati, otoczonego małymi miseczkami zawierającymi dodatki: dal, sosy, jarzyny, jogurt, papad, czatnej, aćar itd.;

theremin /tɛrˈɛmin/ (n)
thérémine
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument elektroniczny, wytwarzający dźwięk o różnej wysokości i sile w zależności od odległości dłoni muzyka od dwóch umieszczonych na tym instrumencie anten;

thermidor /tɛrmˈidɔr/ (n)
thermidor
  nazwa jedenastego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym (okres 19 lipcem a 17 sierpniem);

theta /ˈtɛta/ (n)
thêta
  nazwa ósmej litery alfabetu greckiego, θ;

tiamina /tʲjãˈmʲĩna/ (n)
thiamine
  (biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B;

tiara /ˈtʲjara/ (n)
tiare
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) pontyfikalna korona papieska;

timorski /tʲimˈɔrski/ (adj)
timorais
  związany z Timorem, dotyczący Timoru

tioarsenian /ˌtʲjɔarˈsɛ̃ɲãn/ (n)
thioarséniate
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester nieznanego w stanie wolnym kwasu tioarsenowego;

tioeter /tʲjɔˈɛtɛr/ (n)
thioéther
  (chemia, chemiczny) związek siarkoorganiczny, siarkowy analog eteru, posiadający atom siarki połączony z dwoma atomami węgla;

tiul /tjˈul/ (n)
tulle
  (włókiennictwo) tkana z trzech nitek, bardzo lekka, przejrzysta tkanina – bawełniana, jedwabna lub nylonowa;

tkactwo /tkˈatstfɔ/ (n)
tissage
  dział przemysłu włókienniczego i rzemiosła zajmujący się wytwarzaniem tkanin oraz ich wykończeniem;

tkacz /tkaʧ̑/ (n)
tisseur
  (rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek zajmujący się wyrobem tkanin
fourmi tisserande
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Oecophylla smaragdina, rodzaj mrówki żyjącej w Azji i Afryce;
tisserand, tisserin
  (ornitologia, ornitologiczny) Philetairus socius, rodzaj ptaka z rodziny wróblowatych;

tkaczka /ˈtkaʧ̑ka/ (n)
tisserande, tisseuse
  (rzemiosło, rzemieślniczy) kobieta, która pracuje przy wyrobie tkanin

tkalnia /ˈtkalʲɲa/ (n)
tissage
  zakład lub dział fabryki, w którym wyrabia się tkaniny

tkanka /ˈtkãnka/ (n)
tissu
  (biologia, biologiczny) zespół komórek o podobnych cechach i funkcjach;

tkanka tłuszczowa /ˈtkãnka twuʃˈʧ̑ɔva/ (n)
tissu adipeux
  (biologia, biologiczny) tkanka łączna zlokalizowana głównie w warstwie podskórnej, zbudowana w większości z komórek tłuszczowych (adipocytów) o wnętrzu wypełnionym kroplą tłuszczu;

tkać /tkaʨ̑/ (v)
tisser
  sporządzać tkaninę

tlen /tlɛ̃n/ (n)
oxygène
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu O i liczbie atomowej 8;

tlenek /ˈtlɛ̃nɛk/ (n)
oxyde
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z tlenu i innego pierwiastka chemicznego;

tlenek etylenu /ˈtlɛ̃nɛk ˌɛtɨˈlɛ̃nu/ (n)
oxyde d'éthylène, oxyde de diméthylène, oxacyclopropane, oxirane
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy cyklicznych eterów, stosowany do gazowej sterylizacji sprzętu medycznego, przypraw spożywczych, środków farmaceutycznych oraz jako środek bakteriobójczy i grzybobójczy;

tlenek węgla /ˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla/ (n)
monoxyde de carbone
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny i bezwonny gaz o silnych właściwościach toksycznych;

to jest /tɔ jˈɛst/
c'est-à-dire
  wprowadza wyjaśnienie dla wcześniejszych treści

to samo /tɔ sˈamɔ/ (pronoun)
la même chose
  coś, co jest tożsame z czymś wskazanym do porównania

toaleta /ˌtɔaˈlɛta/ (n)
toilette, toilettes
  ubikacja w miejscu publicznym

tocharski /tɔxˈarski/ (adj)
tokharien
  związany z Tocharami, dotyczący Tocharów

tocharski /tɔxˈarski/ (n)
tokharien
  (językoznawstwo, językoznawczy) język tocharski

tofu /ˈtɔfu/ (n)
tofu, tofou
  (spożywczy) twarożek z mleka sojowego, składnik wielu potraw orientalnych i wegetariańskich;

toga /ˈtɔɡa/ (n)
toge
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) długa szata męska, drapowana i zarzucana na lewe ramię, noszona w starożytnym Rzymie
  (urzędowy) (szkolnictwo, szkolny) długi, luźny strój sędziów, adwokatów, prokuratorów i profesorów wyższych uczelni, zakładany w okolicznościach oficjalnych

tojad /ˈtɔjat/ (n)
aconit
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin wieloletnich z rodziny jaskrowatych;

tok /tˈɔk/ (n)
enchaînement
  kierunek pewnych działań czy myśli
cours
  przebieg wydarzeń, zdarzeń

tokarz /ˈtɔkaʃ/ (n)
tourneur
  (technologia, technika, techniczny) robotnik lub rzemieślnik, który pracuje na tokarce

tokijski /tɔˈcijsʲci/ (adj)
tokyote, tokyoïte
  odnoszący się do miasta Tokio

toko /tˈɔkɔ/ (n)
calao
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak posiadający duży dziób z rodziny dzioborożców;

tokoferol /ˌtɔkɔˈfɛrɔl/ (n)
tocophérol
  (biochemia, biochemiczny) witamina E;

tokofobia /tˌɔkɔfˈɔbja/ (n)
tocophobie
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) lęk przed ciążą i/lub porodem

toksyczność /tɔˈksɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
toxicité
  (biochemia, biochemiczny) cecha związków chemicznych polegająca na powodowaniu zaburzeń funkcji lub śmierci komórek, organów lub organizmów po dostaniu się w ich pobliże;
  cecha tego, co jest toksyczne ((dosłownie) i (przenośnie, przenośnia))

toksykolog /tˌɔksɨkˈɔlɔk/ (n)
toxicologue
  specjalista w dziedzinie toksykologii

toksykologia /ˌtɔksɨkɔˈlɔɟja/ (n)
toxicologie
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) nauka o cechach substancji toksycznych, ich działaniu na żywe organizmy i o metodach ich wykrywania oraz zapobiegania zatruciom nimi;

toksyna /tɔˈksɨ̃na/ (n)
toxine
  substancja chemiczna o właściwościach trujących

toledański /tˌɔlɛdˈaɲski/ (adj)
tolédan
  odnoszący się do Toledo, związany z Toledo

tolerancja /ˌtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
tolérance
  czyjaś zgoda na istnienie poglądów, zachowań, rzeczy itd., które są dla tego kogoś niemiłe lub nieprzyjemne;

tolerancyjny /ˌtɔlɛrãnˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
tolérant
  szanujący czyjeś poglądy, wierzenia, upodobania, czyjeś postępowanie, różniące się od własnych

tolerować /ˌtɔlɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
tolérer
  odnosić się z pobłażaniem do nagannych zachowań lub zjawisk

tolos /ˈtɔlɔs/ (n)
tholos
  (starożytność) grobowiec z kamienia na planie koła

tom /tɔ̃m/ (n)
tome, volume
  oddzielna książka stanowiąca część jakiegoś zbioru (np. wydania, encyklopedii, kolekcji itp.)

tombak /ˈtɔ̃mbak/ (n)
tombac, tombak
  (metaloznawstwo, metalurgia) stop miedzi z cynkiem przypominający złoto;
tombak
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kielichowaty bęben, perska odmiana darbuki

tombola /tɔmbˈɔla/ (n)
tombola
  (przestarzałe, przestarzały) zabawa polegająca na loterii liczbowej, gdzie nagrodami są głównie przedmioty, a nie pieniądze

tona /ˈtɔ̃na/ (n)
tonne
  jednostka masy równa 1000 kilogramów

toner /ˈtɔ̃nɛr/ (n)
toner
  (poligrafia) czarny lub barwny proszek tworzący obraz w technice druku laserowego;

tonfa /ˈtɔ̃nfa/ (n)
tonfa
  sztywna pałka z poprzeczną rękojeścią używana w policji i walce wręcz;

tonik /ˈtɔ̃ɲik/ (n)
eau tonique
  (spożywczy) bezbarwny napój gazowany o gorzkawym smaku, przygotowywany z dodatkiem chininy;

tonika /tˈɔɲikˌa/ (n)
tonique
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) funkcja harmoniczna rozładowująca napięcie tonalne

tonsillektomia /tˌɔnsillɛktˈɔmja/ (n)
amygdalectomie, tonsillectomie
  (medycyna, medyczny) zabieg wycięcia migdałków podniebiennych;

topaz /ˈtɔpas/ (n)
topaze
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

topazowy /tˌɔpazˈɔvɨ/ (adj)
topaze
  koloru topazu

topielica /ˌtɔpʲjɛˈlʲiʦ̑a/ (n)
noyée
  (potocznie, potoczny) zwłoki kobiety, która utopiła się, także kobieta uratowana od utonięcia

topić /tˈɔpitɕ/ (v)
fondre
  przemieniać ciało stałe w ciecz poprzez podgrzewanie
noyer
  próbować pozbawić życia poprzez zanurzanie w czymś płynnym
se fondre
  przybierać postać płynną
se noyer
  tracić życie w płynie lub czymś grząskim

topnieć /ˈtɔpʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
fondre, dégeler
  przechodzić ze stanu stałego w stan ciekły pod wpływem działania podwyższonej temperatury

topograf /tɔˈpɔɡraf/ (n)
topographe
  osoba zawodowo zajmująca się topografią, sporządzająca zdjęcia terenu

topografia /ˌtɔpɔˈɡrafʲja/ (n)
topographie
  dział geodezji zajmujący się pomiarami szczegółów sytuacyjnych i rzeźby terenu w celu sporządzenia map;

topola /tɔˈpɔla/ (n)
peuplier
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Populus L., rodzaj drzewa należący do rodziny wierzbowatych;

topologia /ˌtɔpɔˈlɔɟja/ (n)
topologie
  (matematyka, matematyczny) dział geometrii badający właściwości geometryczne, które nie zmieniają się przy przekształceniach takich jak rozciąganie, skręcanie albo obroty;

toponim /tɔˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
toponyme
  (geografia, geograficzny) (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa własna jakiegoś punktu lub obszaru geograficznego (miasta, państwa, rzeki itd.);

topór /ˈtɔpur/ (n)
hache
  narzędzie składające się z drewnianego trzonka i metalowego ostrza, służące np. do rąbania drewna lub mięsa, a dawniej także jako broń;

tor /tɔr/ (n)
thorium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Th i liczbie atomowej 90;
roc résiduel, roche résiduelle, tor
  (geologia, geologiczny) samotna skała, skalica;
voie
  konstrukcja naziemna na stacji kolejowej, zbudowana z szyn, podkładów itp., umieszczona przy peronie, przeznaczona do ruchu pociągów oraz ich zatrzymywania się;
trajectoire
  trasa ruchu;

torako- /tɔˈrakɔ/
thoraco-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z klatką piersiową

torba /ˈtɔrba/ (n)
sac
  worek wykonany z wytrzymałego materiału przeznaczony do noszenia rzeczy osobistych

torbacz /tˈɔrbatʃ/ (n)
marsupial
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel ssaków, u których w wyniku ewolucji wykształciła się torba lęgowa

torbiel /tˈɔrbjɛl/ (n)
kyste
  (medycyna, medyczny) patologiczna jama w narządzie wewnętrznym organizmu, złożona z jednej lub większej liczby komór wypełnionych płynem lub galaretowatą treścią;

torebka /tɔˈrɛpka/ (n)
capsule
  (botanika, botaniczny) pękający owoc suchy podzielony w środku na komory
sac
  mała torba
sac à main
  mniejsza torba do przechowywania osobistych drobiazgów wykonana z wytrzymałych materiałów noszona najczęściej przez kobiety na ramieniu lub w dłoni

torf /tɔrf/ (n)
tourbe
  (geologia, geologiczny) (rolnictwo, rolniczy) organiczny materiał osadowy o kolorze od brunatnego po czarny, wykorzystywany m.in. do użyźniania gleb lub pozyskiwania paliw stałych;

tornado /tɔrˈnadɔ/ (n)
tornade
  (meteorologia, meteorologiczny) trąba powietrzna;

torpedować /tˌɔrpɛdˈɔvatɕ/ (v)
torpiller
  niszczyć, zatapiać okręt torpedą

tors /tɔrs/ (n)
torse
  (anatomia, anatomiczny) górna część tułowia u mężczyzny; klatka piersiowa
  (sztuka) rzeźba przestawiająca sam tułów

tort /tɔrt/ (n)
gâteau
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wykwintne ciasto na specjalne okazje, zazwyczaj okrągłe, przekładane masą, ozdobione z wierzchu owocami, lukrem, masą, galaretką lub kremem;

tortura /tɔrˈtura/ (n)
torture, tourment
  (przenośnie, przenośnia) cierpienie, męczarnia, udręka, męka, duży dyskomfort
torture
  świadome zadawanie komuś (więźniowi, jeńcowi) ogromnego bólu fizycznego za pomocą określonych metod i narzędzi, najczęściej po to, aby wymusić na nim zeznania bądź aby wydobyć z niego informacje;

torturować /ˌtɔrtuˈrɔvaʨ̑/ (v)
torturer
  zadawać komuś tortury, świadomie zadawać komuś ogromny ból fizyczny za pomocą okrutnych metod, najczęściej w celu wymuszenia zeznań, informacji

tory /ˈtɔrɨ/ (n)
voie ferrée
  tor kolejowy poza stacją; konstrukcja zbudowana z szyn, podkładów itd. dla ruchu pojazdów szynowych

toskański /tɔˈskãj̃sʲci/ (adj)
toscan
  charakterystyczny dla Toskanii, związany z Toskanią, wywodzący się z Toskanii

toskijski /tɔskˈijski/ (n)
tosque
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt toskijski języka albańskiego

totalitarystyczny /ˌtɔtalʲitarɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
totalitaire
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany, zgodny z totalitaryzmem, właściwy totalitaryzmowi

totalitaryzm /ˌtɔtalʲiˈtarɨsm̥/ (n)
totalitarisme
  system sprawowania władzy państwowej, polegający na dążeniu do pełnej kontroli wszelkich stosunków społecznych i całkowitego podporządkowania jednostki ludzkiej państwu;

totalnie /tɔˈtalʲɲɛ/ (adv)
totalement
  w sposób totalny

totalny /tɔtˈalnɨ/ (adj)
total
  obejmujący wszystko

totem /ˈtɔtɛ̃m/ (n)
totem
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwierzę, roślina lub przedmiot, który w kulturach pierwotnych służy za godło rodziny czy klanu, uważany często za przodka lub opiekuna i otaczany czcią;

totemizm /tɔtˈɛmizm/ (n)
totémisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) zespół wierzeń religijnych u ludów pierwotnych opierający się na kulcie totemu

toteż /ˈtɔtɛʃ/ (conjunction)
aussi
  (książkowy) …przyłączający wniosek z twierdzenia podanego w zdaniu przed nim

towar /ˈtɔvar/ (n)
marchandise
  coś, co może stanowić przedmiot transakcji handlowej;

towarzyski /ˌtɔvaˈʒɨsʲci/ (adj)
social, sociable
  będący formą rozrywki grupy osób
extraverti
  dobrze czujący się w obecności innych osób

towarzysz broni /tɔvˈaʒɨʒ brˈɔɲi/ (n)
frère d'armes, camerade d'armes
  (wojskowość, wojskowy) osoba wspólnie z kimś walcząca, biorąca udział w tej samej wojnie

towarzysz życia /tɔˈvaʒɨʒ ˈːɨʨ̑a/ (n)
compagnon
  partner życiowy

towarzyszyć /ˌtɔvaˈʒɨʃɨʨ̑/ (v)
accompagner
  być, pozostawać przy kimś, asystować komuś

tożsamość /tɔʃˈsãmɔɕʨ̑/ (n)
identité
  identyczność, brak różnic

tracić /ˈtraʨ̑iʨ̑/ (v)
perdre
  przestawać posiadać jakąś rzecz
  ponosić straty materialne na jakimś interesie lub transakcji
  przestawać posiadać jakąś cechę
exécuter
  wymierzać komuś karę śmierci

tradycja /traˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
tradition
  przekazywanie z pokolenia na pokolenie zasad, obyczajów, poglądów;

tradycjonalista /trˌadɨtsjˌɔnalˈista/ (n)
traditionaliste
  zwolennik tradycjonalizmu, człowiek przywiązany do tradycji

tradycjonalistyczny /ˌtradɨʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
traditionaliste
  właściwy tradycjonalizmowi, zgodny z tradycjonalizmem

tradycjonalizm /trˌadɨtsjɔnˈalizm/ (n)
traditionalisme
  przywiązanie do tradycji

tradycyjnie /ˌtradɨˈʦ̑ɨjɲɛ/ (adv)
traditionnellement
  zgodnie z tradycją

tradycyjny /ˌtradɨˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
traditionnel
  wywodzący się z tradycji; stanowiący element tradycji, zwyczaju; wykonany w sposób nakazany tradycją

trafiła kosa na kamień /traˈfʲiwa ˈkɔsa na‿ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ/ (proverb)
à bon chat, bon rat
  osoba preferująca ostre metody działania trafiła w końcu na kogoś, kto potraktował ją identycznie lub jeszcze gorzej; ktoś trafił na osobę (np. przeciwnika) godną/równą sobie

tragedia /traˈɡɛdʲja/ (n)
tragédie
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dramatyczny utwór literacki przedstawiający konflikt między dążeniami bohatera a siłami wyższymi;
  ogromne nieszczęście budzące rozpacz

tragiczny /traˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
tragique
  (literacko) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dotyczący tragedii (utworu)
  pełen smutku, nieszczęścia lub rozpaczy

tragikomedia /ˌtraɟikɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
tragi-comédie
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór teatralny lub filmowy mający cechy tragedii i komedii;

trajektoria /trˌajɛktˈɔrja/ (n)
trajectoire
  (fizyka, fizyczny) linia lotu obiektu w przestrzeni

traktat /ˈtraktat/ (n)
traité
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ważna umowa międzynarodowa uroczyście zawierana na piśmie między państwami i regulująca najistotniejsze kwestie polityczne, wojskowe, handlowe itp.
  tekst naukowy w formie rozbudowanej rozprawy, zazwyczaj bardzo obszernej;

tramwaj /ˈtrãw̃vaj/ (n)
tramway, tram
  pojazd szynowy dostosowany do ruchu drogowego, przeznaczony do przewozu pasażerów;

transakcja /trãw̃ˈsakʦ̑ʲja/ /trãw̃ˈzakʦ̑ʲja/ (n)
transaction
  (handel, handlowy) operacja handlowa związana z kupnem lub sprzedażą towarów bądź usług

transakcyjny /trˌansaktsˈɨjnɨ/ (adj)
transactionnel
  związany z transakcją, dotyczący transakcji

transcendencja /ˌtrãw̃sʦ̑ɛ̃nˈdɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
transcendance
  (filozofia, filozoficzny) istnienie poza czymś, w szczególności istnienie przedmiotu poznania poza umysłem poznającym
  (teologia, teologiczny) istnienie Boga i świata duchowego poza światem uznanym za stworzony;

transcendentalizm /trˌanstsɛndɛntˈalizm/ (n)
transcendantalisme
  (filozofia, filozoficzny) nurt filozofii amerykańskiej głoszący ideę równości, niezależności oraz samodzielności i podkreślający autonomiczność każdego człowieka w dochodzeniu do prawd moralnych, duchowych oraz społecznych;

transcendentalny /ˌtrãw̃sʦ̑ɛ̃ndɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
transcendantal
  (filozofia, filozoficzny) taki, który dotyczy apriorycznych form poznania (wykracza poza granice umysłu i odnosi się do przedmiotu poznania)

transept /ˈtrãw̃sɛpt/ (n)
transept
  (architektura, architektoniczny) nawa poprzeczna w kościele, oddzielająca prezbiterium od reszty budynku;

transeuropejski /ˌtrãw̃sɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
transeuropéen
  wiodący przez znaczącą część Europy bądź kursujący przez nią

transfobia /transfˈɔbja/ (n)
transphobie
  (psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec osób transpłciowych (transseksualnych, transwestytycznych, transgenderowych);

transformacja /ˌtrãw̃sfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
transformation
  przemiana, przekształcanie czegoś

transformata /ˌtrãw̃sfɔrˈmata/ (n)
transformée
  (matematyka, matematyczny) wynik transformacji, wynik przekształcenia operandu pod wpływem działania operatora;

transformator /ˌtrãw̃sfɔrˈmatɔr/ (n)
transformateur
  (elektryczność) urządzenie do zmiany poziomu napięcia elektrycznego;

transgenderowy /trˌanzɡɛndɛrˈɔvɨ/ (adj)
transgenre
  związany z transgenderyzmem, wykazujący tendencje do odbiegania od tradycyjnej roli płciowej

transgenderyzm /trˌanzɡɛndˈɛrɨzm/ (n)
transgénérisme
  forma tożsamości płciowej polegająca na psychicznej identyfikacji osoby z płcią biologicznie odmienną, połączona z dążeniem do zmiany płci zgodnie z tym poczuciem

transkontynentalny /trˌanskɔntˌɨnɛntˈalnɨ/ (adj)
transcontinental
  przemierzający, przebiegający przez cały kontynent albo kursujący między kontynentami

transkrypcja /trãw̃sˈkrɨpʦ̑ʲja/ (n)
transcription
  (biologia, biologiczny) pierwszy etap procesu syntezy protein;
  (językoznawstwo, językoznawczy) zapisywanie mowy za pomocą znaków graficznych
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przekształcenie partytury napisanej dla pewnego instrumentu muzycznego lub głosu na inny instrument lub głos
  zapisywanie tekstu w innym systemie pisma

transmigracja /trˌansmiɡrˈatsja/ (n)
transmigration
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) reinkarnacja, metempsychoza

transmisja /trãw̃sˈmʲisʲja/ (n)
transmission
  (technologia, technika, techniczny) przesyłanie sygnałów (obrazów, dźwięków) za pomocą fal elektromagnetycznych

transmitować /trˌansmitˈɔvatɕ/ (v)
transmettre
  dokonywać transmisji, nadawać obrazy i dźwięki za pośrednictwem fal elektromagnetycznych

transmutacja /ˌtrãw̃smuˈtaʦ̑ʲja/ (n)
transmutation
  (chemia, chemiczny) przekształcenie jednego pierwiastka chemicznego w inny
  (historia, historyczny, historycznie) w alchemii: przemiana metalu nieszlachetnego w złoto lub w srebro, następująca pod wpływem kamienia filozoficznego
  (książkowy) przemiana, przekształcenie, przeobrażenie, transformacja

transport /ˈtrãw̃spɔrt/ (n)
transport
  ogół działań związanych z przemieszczaniem towarów i/lub ludzi za pomocą środków lokomocji;

transsubstancjacja /trˌanssupstantsjˈatsja/ (n)
transsubstantiation
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w teologii katolickiej to przemiana substancji: chleba i wina w ciało i krew Chrystusa podczas eucharystii;

transsyberyjski /ˌtrãw̃sːɨbɛˈrɨjsʲci/ (adj)
transsibérien
  przebiegający lub kursujący przez Syberię

tranzystor /trãw̃ˈzɨstɔr/ (n)
transistor
  (elektryczność) przyrząd półprzewodnikowy służący do wzmacniania sygnałów elektrycznych;

traper /trˈapɛr/ (n)
trappeur
  (łowiectwo, łowiecki) północnoamerykański myśliwy stosujący pułapki na zwierzęta futerkowe;

trapez /ˈtrapɛs/ (n)
trapèze
  (geometria) czworokąt, który posiada dwa równoległe boki;
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w postaci drążka zawieszonego poziomo na linach;

traszka /ˈtraʃka/ (n)
triton
  (zoologia, zoologiczny) wodnolądowy, oliwkowobrunatny, podłużny płaz;

tratwa /ˈtratfa/ (n)
radeau
  rodzaj płaskiej, często prowizorycznej, konstrukcji służącej do transportu po wodzie;

traumatologia /ˌtrawmatɔˈlɔɟja/ (n)
traumatologie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się operacyjnym leczeniem obrażeń ciała spowodowanych urazami;

traumatologiczny /trˌawmatˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
traumatologique
  (medycyna, medyczny) związany z traumatologią, dotyczący traumatologii

traumatyczny /ˌtrawmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
traumatique
  (medycyna, medyczny) związany z traumą – uszkodzeniem organizmu
  (psychologia, psychologiczny) związany z traumą, ciężkim przeżyciem

trawa /ˈtrava/ (n)
herbe
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny wiechlinowatych, zwykle w kolorze zielonym, rozłogowa lub kępiasta, o długich, wąskich liściach;
  (potocznie, potoczny) marihuana

trawienie /traˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
digestion
  (fizjologia, fizjologiczny) rozkładanie spożytego pokarmu na prostsze części, które mogą być łatwo pobrane przez układ pokarmowy;

trawnik /ˈtravʲɲik/ (n)
pelouse, gazon
  poletko trawy o charakterze ozdobnym;

trebusz /ˈtrɛbuʃ/ (n)
trébuchet
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) barobalistyczna machina miotająca, wyrzucająca pociski stromotorowo;

tren /trɛ̃n/ (n)
complainte, thrène
  (literacko) gatunek liryczny o charakterze elegijnym, poświęcony zmarłej osobie, wychwalający jej zalety i zasługi oraz opłakujący jej śmierć;

trend /trɛ̃nt/ (n)
trend
  istniejący w danym momencie kierunek rozwoju w jakiejś dziedzinie;

trener /ˈtrɛ̃nɛr/ (n)
entraîneur
  (sport, sportowy) osoba zajmująca się przygotowaniami zawodnika lub drużyny do zawodów; rzadziej także osoba przekazująca podopiecznym umiejętności z innych dziedzin;

trenerka /trɛ̃ˈnɛrka/ (n)
entraîneuse
  forma żeńska od: trener

treser /ˈtrɛsɛr/ (n)
dresseur
  (książkowy) człowiek tresujący zwierzęta

tresować /trɛsˈɔvatɕ/ (v)
dresser
  uczyć zwierzęta samodzielnego wykonywania konkretnych czynności

trewizański /trˌɛvizˈaɲski/ (adj)
trévisan
  związany z Treviso, dotyczący Treviso

triadyczny /trjadˈɨtʃnɨ/ (adj)
triadique
  dotyczący triady

triak /trʲjak/ (n)
triac
  (elektryczność) element elektroniczny trójwyprowadzeniowy (dwie anody i bramka), przewodzący lub zatrzymujący prąd elektryczny w obu kierunkach, zależnie od napięcia na bramce;

trias /trʲjas/ (n)
Trias
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;

tribologia /ˌtrʲibɔˈlɔɟja/ (n)
tribologie
  (mechanika) nauka badająca tarcie między ciałami stałymi;

trichotillomania /trˌixɔtʲˌillɔmˈaɲʲa/ (n)
trichotillomanie, trichomanie
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na niemożności powstrzymania się od wyrywania włosów;

triera /trjˈɛra/ (n)
trière
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) grecka galera o trzech rzędach wioseł, później wzbogacona o żagiel;

triesteńczyk /trjɛstˈɛɲtʃɨk/ (n)
Triestin
  mieszkaniec Triestu

triesteński /trʲjɛˈstɛ̃j̃sʲci/ (adj)
triestin
  związany z Triestem, wywodzący się z Triestu

trijodotyronina /trˌijɔdˌɔtɨrɔɲˈina/ (n)
triiodothyronine
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z hormonów tarczycy;

trimaran /trʲĩˈmarãn/ (n)
trimaran
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (marynarka) łódź żaglowa lub statek o trzech równoległych, połączonych ze sobą kadłubach;

triolet /trjˈɔlɛt/ (n)
triolet
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma stroficzna wiersza, składająca się z ośmiu wersów i dwóch rymów;

trismegistos /trˌismɛɡʲˈistɔs/ (n)
trismégiste
  przydomek znaczący dosłownie „po trzykroć wielki”, „trzykroćwielki”

trisomia /trisˈɔmja/ (n)
trisomie
  (medycyna, medyczny) obecność trzeciego chromosomu w danej parze homologicznej;

trisomia 21 /trisˈɔmja dvadʑˈɛɕtɕajˈɛdɛn/ (n)
trisomie 21
  (medycyna, medyczny) zespół Downa

triumwirat /trʲjũw̃ˈvʲirat/ (n)
triumvirat
  trójka osób, które rządzą razem;

trochę /ˈtrɔxɛ/ (indefiniteCardinalNumeral)
peu
  w niewielkim stopniu, niewiele

trockista /trɔʦ̑ʲˈcista/ (n)
trotskiste
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik trockizmu

trockistowski /trˌɔtskistˈɔfski/ (adj)
trotskiste
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z trockizmem, dotyczący trockizmu lub trockistów

trockizm /trˈɔtskizm/ (n)
trotskisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) lewicowy ruch polityczny bazujący na ideach Lwa Trockiego, wiążą się z nim hasła takie jak: permanentna rewolucja, niemożliwość zbudowania socjalizmu tylko w jednym kraju oraz antystalinizm;

trojański /trɔjˈaɲski/ (adj)
troyen
  związany z Troją, dotyczący Troi
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Troyes (miastem we Francji)

trolejbus /trɔˈlɛjbus/ (n)
trolleybus
  drogowy pojazd komunikacji miejskiej napędzany energią elektryczną pobieraną z sieci trakcyjnej;

tropiciel /trɔpˈitɕɛl/ (n)
trappeur
  (łowiectwo, łowiecki) osoba tropiąca zwierzynę

tropowiec /trɔpˈɔvʲɛts/ (n)
chien courant
  (kynologia, kynologiczny) (łowiectwo, łowiecki) pies tropiący zwierzynę;

troskliwy /trɔsˈklʲivɨ/ (adj)
attentif, soucieux, vigilant
  wyrażający troskę, zmartwienie, niepokój

trucizna /truˈʨ̑izna/ (n)
poison, venin
  substancja mogąca zakłócić funkcjonowanie organizmu lub spowodować śmierć;

trudność /ˈtrudnɔɕʨ̑/ (n)
difficulté
  coś, co jest trudne
  przeszkoda, coś, co utrudnia osiągnięcie celu
  właściwość rzeczy trudnych

trudny /ˈtrudnɨ/ (adj)
difficile
  taki, którego wykonanie wymaga wysiłku
  niełatwy do zrozumienia

trufla /ˈtrufla/ (n)
truffe
  (mikologia, mikologiczny) grzyb jadalny wytwarzający podziemne owocniki
  (kynologia, kynologiczny) nieowłosiona końcówka nosa u psa

truflowy /trufˈlɔvɨ/ (adj)
truffier
  związany z truflą

truizm /ˈtru<sup>j</sup>ism̥/ (n)
truisme
  wypowiedź prawdziwa, ale taka, że jej treść jest wszystkim znana; banał, coś oczywistego

trujący /truˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
vénéneux, toxique
  taki, który truje, szkodzi zdrowiu, powodujący zatrucie lub śmierć

trumna /ˈtrũmna/ (n)
cercueil, bière
  zazwyczaj drewniany pojemnik, do którego kładzie się ciało zmarłej osoby;

trunek /ˈtrũnɛk/ (n)
boisson
  (książkowy) napój alkoholowy

trup /trup/ (n)
cadavre
  ciało zmarłego człowieka; (rzadki, rzadko używany) zwierzęcia

trupa /ˈtrupa/ (n)
troupe
  (przestarzałe, przestarzały) grupa artystów teatralnych lub cyrkowych

trupia czaszka /ˈtrupʲja ˈʧ̑aʃka/ (n)
tête de mort
  schematyczny rysunek ludzkiej czaszki, często nad skrzyżowanymi piszczelami będący symbolem śmierci

truskawka /truˈskafka/ (n)
fraisier, fraise
  (botanika, botaniczny) Fragaria grandiflora, Fragaria ananassa, roślina uprawna o czerwonych, soczystych owocach, powstała ze skrzyżowania poziomki wirginijskiej i poziomki chilijskiej;
fraise
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc truskawki (1.1)

truteń /ˈtrutɛ̃ɲ/ (n)
faux bourdon
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (pszczelarstwo, pszczelarski) samiec pszczoły miodnej;
flemmard
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) mężczyzna, który nie pracuje, a żyje cudzym kosztem

truć /trˈutɕ/ (v)
empoisonner
  powodować objawy choroby lub śmierć poprzez działanie trucizny
bavarder
  (pogardliwie) mówić rozwlekle, natrętnie prosić
s'empoisonner
  zażywać truciznę

trwała ondulacja /ˈtr̥fawa ˌɔ̃nduˈlaʦ̑ʲja/ (n)
permanente
  (fryzjerstwo, fryzjerski) zabieg fryzjerski polegający na sfalowaniu lub skręceniu włosów środkami chemicznymi tak, aby nie uległy szybkiemu rozprostowaniu;

trwoga /ˈtr̥fɔɡa/ (n)
effroi, angoisse, frayeur
  intensywny strach, przerażenie

tryb orzekający /ˈtrɨp ˌɔʒɛkaˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
indicatif, mode indicatif
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający neutralny lub obiektywny stosunek mówiącego do podawanych faktów;

tryb przypuszczający /ˈtrɨp ˌːʃɨpuʃʧ̑aˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
conditionnel
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający przypuszczenie, wątpliwość, niezdecydowanie;

tryb rozkazujący /ˈtrɨp ˌrɔskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
impératif, mode impératif
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający rozkaz, życzenie, prośbę lub przyzwolenie;

tryb łączący /ˈtrɨp wɔ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
subjonctif, mode subjonctif
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika, wyrażający m.in. życzenie, polecenie, możliwość, potrzebę lub wątpliwość;

trybadyzm /trɨbˈadɨzm/ (n)
tribadisme
  (seksuologia, seksuologiczny) homoseksualizm kobiecy

trybunał /trɨbˈunaw/ (n)
tribunal
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instancja orzekająca, kolegium sądowe;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kolegium sędziowskie o szczególnych uprawnieniach

trychologia /ˌtrɨxɔˈlɔɟja/ (n)
trichologie
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) dziedzina nauki zajmująca się łysieniem, schorzeniami oraz pielęgnacją włosów i skóry głowy

trydencki /trɨdˈɛntski/ (adj)
tridentin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący soboru trydenckiego, związany z soborem trydenckim
  związany z Trydentem, dotyczący Trydentu, pochodzący z Trydentu

tryftong /ˈtrɨftɔ̃ŋk/ (n)
triphtongue
  (językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk samogłoskowy o zmiennym przebiegu artykulacji, będący złożeniem samogłoski i dwóch półsamogłosek; przez użytkowników języka postrzegany jako złożenie trzech samogłosek

trygonometria /trˌɨɡɔnɔmˈɛtrja/ (n)
trigonométrie
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki obejmujący badanie związków między bokami i kątami trójkątów za pomocą funkcji zwanych trygonometrycznymi;

trygonometryczny /trˌɨɡɔnˌɔmɛtrˈɨtʃnɨ/ (adj)
trigonométrique
  związany z trygonometrią, dotyczący trygonometrii

tryjer /trˈɨjɛr/ (n)
trieur
  (maszynoznawstwo) maszyna do czyszczenia ziarna zbożowego;

tryk /trɨk/ (n)
bélier
  (zoologia, zoologiczny) samiec owcy gotowy do rozpłodu

trylogia /trɨlˈɔɡja/ (n)
trilogie
  cykl składający się z trzech utworów literackich, muzycznych lub filmowych, z których każdy stanowi odrębną całość, lecz połączonych np. wspólną tematyką, grupą bohaterów

trymestr /ˈtrɨ̃mɛstr̥/ (n)
trimestre
  (urzędowy) trzymiesięczny okres stanowiący jedną trzecią roku akademickiego na niektórych uczelniach

trywializować /ˌtrɨvʲjalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
trivialiser
  sprowadzać coś do rzeczy trywialnej, banalnej

trywialnie /trɨˈvʲjalʲɲɛ/ (adv)
trivialement
  w sposób trywialny, niewybredny, ordynarny

trywialny /trɨˈvʲjalnɨ/ (adj)
trivial
  (książkowy) niewyszukany, pospolity

trzask /tʃˈask/ (n)
craquement, grondement
  suchy, gwałtowny, urwany odgłos

trzcina /ˈṭʃʲʨ̑ĩna/ (n)
roseau
  roślina o wysokiej łodydze, z kwiatami w postaci wiech, rosnąca przy brzegach zbiorników wodnych i na mokradłach;

trzcina cukrowa /tʃtɕˈina tsukrˈɔva/ (n)
canne à sucre
  (rolnictwo, rolniczy) (botanika, botaniczny) roślina uprawna z gatunku Saccharum officinarum, (zobacz) cukrowiec lekarski;

trzeba /ˈṭʃɛba/ (v)
falloir il falloir
  …tworzący wyrażenia, w których wykonanie czynności jest konieczne lub niezbędne; musieć w formie bezosobowej

trzeciej możliwości nie ma /tʃˈɛtɕɛj mˌɔʒlivˈɔɕtɕi ɲʲˈɛma/
le troisième n'est pas donné
  wyrażenie charakteryzujące sytuację, w której są tylko dwie możliwości

trzeciorzęd /ṭʃɛˈʨ̑ɔʒɛ̃nt/ (n)
Tertiaire
  (geologia, geologiczny) starszy okres (system) kenozoiku, dzielący się na paleogen i neogen;

trzepaczka /ṭʃɛˈpaʧ̑ka/ (n)
fouet
  narzędzie do ubijania piany z białek jaj lub śmietany;
tapette
  przyrząd do trzepania dywanów z kurzu;

trzepaczka do dywanów /tʃɛpˈatʃka dɔ dɨvˈanuf/ (n)
battoir, battoir à tapis, tapette
  ręczne narzędzie do trzepania dywanów na trzepaku;

trzepotanie przedsionków /tʃˌɛpɔtˈaɲʲɛ pʃɛtɕˈɔŋkuf/ (n)
flutter atrial
  (medycyna, medyczny) rodzaj zaburzenia – arytmii, polegający na szybkim i uporządkowanym rytmie przedsionkowym serca o częstotliwości zwykle w granicach 250-350 na minutę

trzewikodziób /ˌṭʃɛvʲiˈkɔʥ̑up/ (n)
bec-en-sabot, bec-en-sabot du Nil
  (ornitologia, ornitologiczny) Balaeniceps rex, duży afrykański ptak o krótkim, silnym i masywnym dziobie, żywiący się wyłącznie rybami dwudysznymi;

trzeć /ṭʃɛʨ̑/ (v)
frotter
  naciskając, pocierać

trzmiel /ṭʃmʲjɛl/ (n)
bourdon
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombus, owłosiony owad żyjący w koloniach mieszkający w gniazdach zakładanych w ziemi;

trzmielojad /ṭʃmʲjɛˈlɔjat/ (n)
bondrée apivore
  (ornitologia, ornitologiczny) Pernis apivorus, drapieżny ptak żywiący się żądłówkami;

trznadel zwyczajny /ˈṭʃnadɛl zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (n)
bruant jaune
  (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza citrinella, mały ptak częściowo wędrowny z rodziny trznadlowatych;

trzustkowy /tʃustkˈɔvɨ/ (adj)
pancréatique
  (anatomia, anatomiczny) związany z trzustką

trzydziestodwójka /tʃˌɨdʑɛstɔdvˈujka/ (n)
triple croche
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca jedną trzydziestodrugą całej nuty;

trzymać /ˈṭʃɨ̃maʨ̑/ (v)
tenir, garder
  chwycić coś / kogoś (np. rękami, nogami, zębami) i nie wypuszczać

trzymać język za zębami /ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈjɛ̃w̃zɨɡ ˌza‿zɛ̃mˈbãmʲi/ (v)
tenir sa langue
  (przenośnie, przenośnia) dochowywać tajemnicy, być ostrożnym w wypowiedziach

trzęsawisko /tʃˌɛ̃savˈiskɔ/ (n)
fondrière
  podmokły i grząski teren, zwykle porośnięty szuwarami

trzęsienie ziemi /ṭʃɛ̃w̃ˈɕɛ̇̃ɲɛ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
tremblement de terre, séisme
  (geofizyka) wstrząsy ziemi, najczęściej pochodzenia tektonicznego;

trój- /truj/
tri-
  pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających trzykrotne wystąpienie czegoś lub całość składającą się z trzech części

trójdźwięk /trˈujdʑvʲɛŋk/ (n)
triade
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) akord złożony z trzech dźwięków, które mogą zostać uporządkowane w układ dwóch nałożonych tercji;

trójdźwięk durowy /trˈujdʑvʲɛŋɡ durˈɔvɨ/ (n)
accord parfait majeur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trójdźwięk składający się od podstawy (od dołu) z tercji wielkiej i tercji małej

trójdźwięk molowy /trˈujdʑvʲɛŋk mɔlˈɔvɨ/ (n)
accord parfait mineur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trójdźwięk składający się od podstawy (od dołu) z tercji małej i tercji wielkiej

trójdźwięk zmniejszony /trˈujdʑvʲɛŋɡ zmɲʲɛjʃˈɔnɨ/ (n)
accord de quinte diminuée
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trójdźwięk składający się z dwóch tercji małych

trójdźwięk zwiększony /trˈujdʑvʲɛŋɡ zvʲɛŋkʃˈɔnɨ/ (n)
accord de quinte augmentée
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trójdźwięk składający się z dwóch tercji wielkich

trójgliceryd /trˌujɡlitsˈɛrɨt/ (n)
triglycéride
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny należący do lipidów;

trójkolorowy /ˌtrujkɔlɔˈrɔvɨ/ (adj)
tricolore
  mający trzy kolory

trójkąt /ˈtrujkɔ̃nt/ (n)
triangle
  (geometria) wielokąt mający trzy boki
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny uderzany pałeczką

trójnóg /ˈtrujnuk/ (n)
tripode
  przedmiot, sprzęt o trzech nogach

trójpłat /ˈtrujpwat/ (n)
triplan
  (lotnictwo, lotniczy) samolot o trzech płatach nośnych;

trójskok /ˈtrujskɔk/ (n)
triple saut
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi wykonać trzy następujące po sobie skoki i wylądować na piaszczystej skoczni obunóż;

trójwartościowy /trˌujvartɔɕtɕˈɔvɨ/ (adj)
trivalent
  (chemia, chemiczny) wykorzystujący trzy elektrony do utworzenia wiązania chemicznego

trójwymiarowy /ˌtrujvɨ̃mʲjaˈrɔvɨ/ (adj)
tridimensionnel
  mający trzy wymiary (najczęściej: długość, szerokość i wysokość)

trąba /ˈtrɔ̃mba/ (n)
tuba
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) każdy duży dęty, blaszany instrument muzyczny, np. tuba lub waltornia
trompe
  (zoologia, zoologiczny) wydłużony i umięśniony narząd chwytny u niektórych zwierząt (np. słonia);
tornade, trombe
  gwałtowny wir powietrza;

trąba powietrzna /trˈɔmba pɔvʲˈɛtʃna/ (n)
trombe
  (meteorologia, meteorologiczny) przesuwający się wir powietrza w kształcie leja o duża sile niszczącej;

trąbka /ˈtrɔ̃mpka/ (n)
trompette
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bezstroikowy, dęty, blaszany instrument muzyczny lub sygnalizacyjny z ustnikiem;

trącać /ˈtrɔ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
heurter
  szturchać, lekko uderzać

trąd /trɔ̃nt/ (n)
lèpre
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna skóry i układu nerwowego;

trądzik /ˈtrɔ̃ɲʥ̑ik/ (n)
acné
  (medycyna, medyczny) schorzenie skóry wywołane przez łojotok

trądzik różowaty /trˈɔɲdʑik rˌuʒɔvˈatɨ/ (n)
rosacée
  (medycyna, medyczny) przewlekła i zapalna dermatoza polegająca na występowaniu wykwitów rumieniowych, grudkowych i krostkowych;

trądzikowy /ˌtrɔ̃ɲʥ̑iˈkɔvɨ/ (adj)
acnéique
  o skórze, cerze: mający trądzik lub skłonność do trądziku

trędowaty /ˌtrɛ̃ndɔˈvatɨ/ (adj)
lépreux
  (medycyna, medyczny) chory na trąd

tu /tu/ (pronoun)
ici
  …miejsce, w którym znajduje się mówiący

tuareski /ˌtu<sup>w</sup>aˈrɛsʲci/ (adj)
touareg
  dotyczący Tuaregów, związany z Tuaregami

tubylec /tuˈbɨlɛʦ̑/ (n)
autochtone
  osoba pochodząca z lokalnej populacji, rdzennej ludności jakiegoś kraju

tuf /tuf/ (n)
tuf
  (geologia, geologiczny) rodzaj skały osadowej, składającej się z materiału piroklastycznego;

tugrik /ˈtuɡrʲik/ (n)
tugrik
  (jednostka monetarna) waluta Mongolii;

tukan /ˈtukãn/ (n)
toucan
  (ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak południowoamerykański o dużym dziobie, z rodzaju Ramphastos, w podrodzinie tukanów;

tulipan /tuˈlʲipãn/ (n)
tulipe
  (botanika, botaniczny) Tulipa L., posiadająca wiele odmian roślina cebulowa z rodziny liliowatych, z pojedynczymi dużymi kwiatami;

tulonka /tulˈɔŋka/ (n)
Toulonnaise
  mieszkanka Tulonu

tulończyk /tulˈɔɲtʃɨk/ (n)
Toulonnais
  mieszkaniec Tulonu

tuloński /tulˈɔɲski/ (adj)
toulonnais
  dotyczący Tulonu

tuluski /tulˈuski/ (adj)
toulousain
  dotyczący Tuluzy

tuluzanin /tˌuluzˈaɲin/ (n)
Toulousain
  mieszkaniec Tuluzy

tuluzanka /tˌuluzˈaŋka/ (n)
Toulousaine
  mieszkanka Tuluzy

tuman /ˈtũmãn/ (n)
abruti
  (potocznie, potoczny) człowiek niezbyt rozgarnięty, wolno myślący

tumba /ˈtũmba/ (n)
tombeau
  (sztuka) (architektura, architektoniczny) grobowiec w formie kamiennej skrzyni lub trumny przykrytej płytą, zazwyczaj z rzeźbionym wizerunkiem zmarłego;

tumiwisizm /ˌtũmʲiˈvʲiɕism̥/ (n)
je-m'en-fichisme, je-m'en-foutisme
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) postawa charakteryzująca się obojętnością, biernością, brakiem zaangażowania, lekceważeniem czegoś

tundra /ˈtũndra/ (n)
toundra
  (geografia, geograficzny) bezleśne zbiorowisko roślinności w zimnym klimacie strefy arktycznej i subarktycznej;

tunel /ˈtũnɛl/ (n)
tunnel
  budowla ziemna umożliwiająca poprowadzenie drogi lub torów kolejowych pod ziemią, górą, wodą itp.;
  (informatyka, informatyczny) połączenie się ze zdalnym komputerem przez połączenie się z pośrednim komputerem, z którego dopiero następuje docelowe połączenie;

tunezyjski /ˌtũnɛˈzɨjsʲci/ (adj)
tunisien
  odnoszący się do państwa Tunezja

tupet /ˈtupɛt/ (n)
toupet
  półperuka noszona przez mężczyzn dla zakrycia łysiny nad czołem

turban /ˈturbãn/ (n)
turban
  męskie nakrycie głowy w postaci zwoju noszone w krajach orientalnych;

turbina /turˈbʲĩna/ (n)
turbine
  (technologia, technika, techniczny) silnik zmieniający energię kinetyczną cieczy lub gazu na ruch obrotowy;

turecki /tuˈrɛʦ̑ʲci/ (adj)
turc
  odnoszący się do Turcji, do zamieszkujących ją Turków, do ich kultury, dziejów, języka itp.

tureński /turˈɛɲski/ (adj)
tourangeau
  związany z Turenią, dotyczący Turenii

turkawka /turˈkafka/ (n)
tourterelle
  (ornitologia, ornitologiczny) (Streptopelia turtur) średniej wielkości ptak leśny podobny do gołębia;

turkmeński /turkˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
turkmène
  odnoszący się do Turkmenów lub do Turkmenistanu

turkmeński /turkˈmɛ̃j̃sʲci/ (n)
turkmène
  język urzędowy Turkmenistanu;

turkus /ˈturkus/ (n)
turquoise
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał o barwie niebieskawej lub niebieskozielonej;
  barwa, zielony odcień cyjanu;

turkusowy /ˌturkuˈsɔvɨ/ (adj)
turquoise
  (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) dotyczący turkusu, wykonany z turkusu, związany z turkusem, ozdobiony turkusem
  (książkowy) mający kolor niebieskawy lub niebieskawozielony, taki jak kolor turkusu

turoński /turˈɔɲski/ (adj)
tourangeau
  związany z Tours, dotyczący Tours

turynka /tuˈrɨ̃nka/ (n)
Turinoise
  mieszkanka Turynu

turysta /tuˈrɨsta/ (n)
touriste
  osoba uprawiająca turystykę

turystyczny /ˌturɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
touristique
  związany z turystyką lub turystami

turystyka /tuˈrɨstɨka/ (n)
tourisme
  wyjazdy poza miejsce zamieszkania w celach krajoznawczych lub wypoczynkowych;

turystyka aborcyjna /turˈɨstɨkˌa ˌabɔrtsˈɨjna/ (n)
tourisme de l'avortement
  podróżowanie z kraju o restrykcyjnych przepisach aborcyjnych do tego, w którym są one łagodniejsze w celu wykonania aborcji;

turyńczyk /tuˈrɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Turinois
  mieszkaniec Turynu lub mężczyzna pochodzący z Turynu

turyński /tuˈrɨ̃j̃sʲci/ (adj)
turinois
  charakterystyczny dla Turynu, związany z Turynem, wywodzący się z Turynu

tusz /tuʃ/ (n)
encre de Chine
  farba wodna używana zwykle do napełniania wkładów w długopisach;

tusz do rzęs /ˈtuʒ dɔ‿ˈʒɛ̃w̃s/ (n)
mascara
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk służący do podkreślenia rzęs, dopełniający makijaż oka

tuzin /ˈtuʑĩn/ (n)
douzaine
  (jednostka miary) 12 sztuk

tuńczyk /ˈtũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
thon
  (ichtiologia, ichtiologiczny) duża, żyjąca w ławicach, ryba drapieżna, ważna w rybołówstwie;

tuż /tuʃ/ (adv)
presque
  prawie, blisko

twardość /tfˈardɔɕtɕ/ (n)
dureté
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: twardy

twardy /ˈtfardɨ/ (adj)
sévère
  ciężki, trudny
dur
  nie miękki, nieuginający się pod naciskiem
dur, résistant
  o człowieku odporny, niepoddający się przeciwnościom i emocjom

twardziel /ˈtfarʲʥ̑ɛl/ (n)
inselberg
  (geologia, geologiczny) odosobnione wzgórze, zbudowane ze skał odporniejszych na wietrzenie, niż skały go otaczające
duramen
  (leśnictwo) wewnętrzna, fizjologicznie nieczynna strefa w pniu drzewa

twarz /tfaʃ/ (n)
face, visage, figure
  przednia część głowy człowieka, zawierająca usta, nos, oczy

twarzą w twarz /ˈtfaʒɔ̃w̃ ˈf‿tfaʃ/ (adv)
tête-à-tête
  bezpośrednio

twierdza /ˈtfʲjɛrʣ̑a/ (n)
bastion, forteresse
  (architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj stałej fortyfikacji obronnej, złożonej z fortów i umocnień połączonych w całość;

tworzywo sztuczne /tfɔʒˈɨvɔ ʃtˈutʃnɛ/ (n)
matière plastique
  (technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) materiał łatwy w przetwórstwie, zbudowany z polimerów nie występujących w naturze, a wytworzonych przez człowieka

tworzyć /ˈtfɔʒɨʨ̑/ (v)
créer, composer, former
  budować, konstruować coś nowego (również z niczego); przyczyniać się do powstania czegoś (także pojęć niematerialnych)
former, composer
  być składnikiem czegoś; mieć jakiś kształt

twój /tfuj/ (pronoun)
ton, tien
  2. (osoba) lp

twórczo /ˈtfurʧ̑ɔ/ (adv)
créativement
  w sposób twórczy, kreatywny

twórczość /ˈtfurʧ̑ɔɕʨ̑/ (n)
création
  aktywność opierająca się na tworzeniu, byciu kreatywnym
oeuvre
  dzieła; prace tworzone przez kogoś, ogół dorobku twórczego; dorobek artystyczny; 'biesiady'; akt

twórczy /ˈtfurʧ̑ɨ/ (adj)
créateur, productif
  taki, który ma zdolność tworzenia, tworzy lub prowadzi do tworzenia

ty /tɨ/ (personalPronoun)
tu, toi, vous
  (gramatyka) druga osoba liczby pojedynczej

tyczka /tˈɨtʃka/ (n)
perche
  (zdrobniale) od: tyka

tydzień /ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
semaine, huit jours
  okres siedmiu kolejnych dni, zwykle od poniedziałku do niedzieli, będący częścią miesiąca, związany prawdopodobnie ze zmianami Księżyca, powtarzający się cyklicznie;
  każdy okres siedmiu dni

tygrys /ˈtɨɡrɨs/ (n)
tigre, tigresse
  (zoologia, zoologiczny) Panthera tigris, duży drapieżnik z rodziny kotowatych z wyrazistymi pręgami na sierści;

tygrysica /ˌtɨɡrɨˈɕiʦ̑a/ (n)
tigresse
  (zoologia, zoologiczny) samica tygrysa

tyka /ˈtɨka/ (n)
perche
  (przenośnie, przenośnia) wysoka i szczupła osoba
  żerdź, np. ustawiana jako podpora dla roślin

tykanie /tɨˈkãɲɛ/ (n)
tic tac
  (rzeczownik odczasownikowy) od: tykać

tylko /ˈtɨlkɔ/ (conjunction)
mais
  łączy frazy o przeciwstawnym znaczeniu lub wyodrębnia dany element

tylko /ˈtɨlkɔ/ (particle)
seulement, que
  oznacza ograniczenie, wyróżnienie, wyodrębnienie

tymczasowo /tˌɨmtʃasˈɔvɔ/ (adv)
provisoirement
  nie na stałe; do czasu spodziewanej zmiany

tymianek /tɨ̃ˈmʲjãnɛk/ (n)
thym, thym commun
  (botanika, botaniczny) Thymus vulgaris, gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych pochodzącej z rejonów Morza Śródziemnego i stosowanej jako przyprawa;

tynk /tˈɨŋk/ (n)
badigeon
  (budownictwo) powłoka odpowiednio przygotowanej zaprawy budowlanej nałożonej na surową powierzchnię ściany, filaru, sufitu, itp.

tynktura /tɨ̃ŋkˈtura/ (n)
couleur
  (heraldyka, heraldyczny) barwa używana w heraldyce do wypełniania pól i godeł;

typ /tɨp/ (n)
type, bonhomme
  (potocznie, potoczny) podejrzany mężczyzna
embranchement
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) kategoria w systematyce zwierząt;
type, genre
  rodzaj, wzorzec

typografia /ˌtɨpɔˈɡrafʲja/ (n)
typographie
  technika druku wypukłego, drukarstwo;

typograficzny /tˌɨpɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
typographique
  związany z typografią, zgodny z zasadami typografii

typologia /tˌɨpɔlˈɔɡja/ (n)
typologie
  nauka o typach, porównująca typy w zakresie różnych dziedzin

typologiczny /tˌɨpɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
typologique
  związany z typologią

typowy /tɨˈpɔvɨ/ (adj)
typique
  często spotykany

tyran /ˈtɨrãn/ (n)
tyran
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) udzielny władca miasta albo państwa greckiego, dochodzący do władzy zazwyczaj na drodze przewrotu albo otrzymując swoje władztwo z zewnątrz, z rzadka przez dziedziczenie;
  człowiek okrutny, nieliczący się ze zdaniem innych, narzucający swą wolę

tyrania /tɨrˈaɲʲa/ (n)
tyrannie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki opierające się na przemocy i terrorze

tyrać /ˈtɨraʨ̑/ (v)
bosser, suer
  (potocznie, potoczny) ciężko pracować

tyreotropina /tˌɨrɛˌɔtrɔpˈina/ (n)
thyréotropine
  (biochemia, biochemiczny) hormon tyreotropowy, hormon regulujący czynności wydzielnicze tarczycy, wytwarzany przez przysadkę mózgową

tyroksyna /tˌɨrɔksˈɨna/ (n)
thyroxine
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z hormonów tarczycy;

tyrolski /tɨˈrɔlsʲci/ (adj)
tyrolien
  dotyczący Tyrolu, związany z Tyrolem, pochodzący z Tyrolu

tyrozyna /tˌɨrɔzˈɨna/ (n)
tyrosine
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, aminokwas wchodzący w skład wielu białek, przekształcany m.in. w hormony - tyroksynę i adrenalinę;

tyrystor /tɨrˈɨstɔr/ (n)
thyristor
  przyrząd półprzewodnikowy stosowany w układach prostowniczych, przekaźnikowych i przełączających;

tysiąclecie /ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
millénaire
  tysiąc lat

tysiącletni /ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛtʲɲi/ (adj)
millénaire
  mający tysiąc lat
  trwający tysiąc lat

tytan /ˈtɨtãn/ (n)
titane
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ti i liczbie atomowej 22;

tytanit /tɨˈtãɲit/ (n)
titanite, sphène
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

tytoń /ˈtɨtɔ̃ɲ/ (n)
tabac
  suszone liście tej rośliny (1.1);
  (botanika, botaniczny) Nicotiana, roślina zawierająca nikotynę;

tytularny /tˌɨtulˈarnɨ/ (adj)
nominal, titulaire
  posiadający prawo do używania danego tytułu, ale bez pełnienia funkcji związanej z tym tytułem

tytuł /ˈtɨtuw/ (n)
titre
  napis, nagłówek, nazwa dzieła (filmu, sztuki teatralnej, utworu muzycznego, literackiego) lub jego rozdziałów;
  zdobyta godność, stopień naukowy, służbowy, także zajmowane stanowisko, pełniona funkcja

tyć /tɨʨ̑/ (v)
grossir
  zwiększać swoją masę za sprawą przyrostu tkanki tłuszczowej

tył /tɨw/ (n)
arrière
  część czegoś najdalej od przodu

tyłek /ˈtɨwɛk/ (n)
derrière
  (potocznie, potoczny) pośladki

tęcza /ˈtɛ̃n͇ʧ̑a/ (n)
arc-en-ciel
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko optyczne pod postacią kolorowego łuku z rozszczepionego światła;

tęczówka /tɛ̃n͇ˈʧ̑ufka/ (n)
iris
  (anatomia, anatomiczny) element budowy oka, nieprzezroczysta tarczka stanowiąca przednią część błony naczyniówkowej, w centrum zawierająca źrenicę;

tępak /ˈtɛ̃mpak/ (n)
conifié, ducon
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) osoba tępa, głupia, mało inteligentna, bezmyślna

tęsknota /tɛ̃w̃sˈknɔta/ (n)
nostalgie, langueur
  uczucie żalu, smutku wywołane rozłąką z kimś, brakiem lub utratą kogoś albo czegoś

tętniak /ˈtɛ̃ntʲɲak/ (n)
anévrisme
  (medycyna, medyczny) ograniczone poszerzenia światła tętnicy;

tętniczy /tɛ̃ntʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
artériel
  (medycyna, medyczny) dotyczący tętnicy (tętnic)

tężcowy /tɛ̃ʃtsˈɔvɨ/ (adj)
tétanique
  (medycyna, medyczny) związany z tężcem, dotyczący tężca

tężec /tˈɛ̃ʒɛts/ (n)
tétanos
  (medycyna, medyczny) / (weterynaria, weterynaryjny) ostra choroba zakaźna o ciężkim przebiegu, z długotrwałymi i bolesnymi kurczami mięśni, spowodowana toksynami produkowanymi przez bakterie beztlenowe zwane laseczkami tężca

tło /twɔ/ (n)
arrière-plan
  dalszy widok np. obrazu, dalszy plan

tłok /twɔk/ (n)
piston
  (technologia, technika, techniczny) element maszyny, który przyjmuje nacisk lub wywiera go na gaz, ciecz lub inną substancję, przekazując do niej lub odbierając od niej energię;
foule, presse
  duża masa ludzi

tłuczek do ziemniaków /ˈtwuʧ̑ɛɡ ˌdɔ‿ʑɛ̃mʲˈɲakuf/ (n)
presse-purée
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) narzędzie do ręcznego rozgniatania ziemniaków po ugotowaniu

tłum /twũm/ (n)
foule, multitude
  duża grupa ludzi zebrana w jednym miejscu

tłumacz /ˈtwũmaʧ̑/ (n)
traducteur, interprète
  osoba przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny;

tłumaczenie /ˌtwũmaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
explication
  (rzeczownik odczasownikowy) od: tłumaczyć – wyjaśnianie komuś czegoś
traduction, interprétation
  jakieś słowo, wyrażenie lub tekst wyrażony w innym języku
  (rzeczownik odczasownikowy) od: tłumaczyć – przekładanie na inny język

tłumaczyć /twũˈmaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
expliquer
  wyjaśniać, objaśniać coś, przekazywać zasadę działania czegoś
  wyjaśniać, podawać powód, dla którego postąpiło się w dany sposób
traduire
  wyrażać tę samą informację za pomocą innego języka niż wyjściowy

tłumić /ˈtwũmʲiʨ̑/ (v)
juguler
  (o buncie, powstaniu, rebelii) zwalczać, usiłować doprowadzić do poddania się (kapitulacji) powstańców / rebeliantów
étouffer
  ograniczać, zmniejszać nasilenie czegoś

tłumnie /twˈumɲʲɛ/ (adv)
en masse
  w dużej grupie osób

tłusty czwartek /ˈtwustɨ ˈʧ̑fartɛk/ (n)
jeudi gras
  (etnografia, etnograficzny) ostatni czwartek karnawału, w którym zwyczajowo urządza się zabawy, przyjęcia i częstuje pączkami;

tłuścioch /twˈuɕtɕɔx/ (n)
gros lard
  (obraźliwie) (pogardliwie) człowiek z nadwagą

ubezpieczenie /ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
assurance
  zapewnienie o odszkodowaniu za poniesioną stratę; działania prowadzące do zaspokojenia potrzeb finansowych osoby, która poniosła straty materialne

ubiegłoroczny /ˌubʲjɛɡwɔˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
de le année dernier
  taki, który wydarzył się w ubiegłym (poprzednim) roku

ubierać /uˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
habiller
  zakładać, wkładać ubranie lub obuwie

ubijać /ubʲˈijatɕ/ (v)
fouetter
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zmieniać produkty płynne na gęstą masę poprzez energiczne mieszanie
tuer
  (potocznie, potoczny) powodować czyjąś śmierć
damer
  bijąc w coś, powodować mocniejsze powiązanie cząstek tego, zwiększać gładkość i twardość czego

ubiór /ˈubʲjur/ (n)
tenue, accoutrement, mise, vêtement
  elementy nakładane na ciało; to, co ma się na sobie

uboczny /ubˈɔtʃnɨ/ (adj)
secondaire
  mający drugorzędne znaczenie
dérivé, secondaire
  powstający przy okazji jakiegoś działania

ubogi /uˈbɔɟi/ (adj)
pauvre
  posiadający mało dóbr materialnych
  nieobfitujący w coś

ubranie /uˈbrãɲɛ/ (n)
habillement, vêtement
  wszystko, co służy do okrycia ludzkiego ciała

ubrany /ubrˈanɨ/ (adj)
habillé, vêtu
  noszący odzież

ubój rytualny /ˈubuj ˌrɨtuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (n)
abattage rituel
  w judaizmie i islamie metoda zabicia zwierzęcia gospodarskiego poprzez przecięcie przełyku i arterii jednym cięciem noża bez uprzedniego ogłuszenia, prowadząca do śmierci przez wykrwawienie

ubóstwiać /uˈbustfʲjäʨ̑/ (v)
adorer
  czcić, wielbić, uwielbiać, otaczać kogoś (lub coś) zachwytem

ubóstwo /uˈbustfɔ/ (n)
pauvreté
  brak środków materialnych

ucho /ˈuxɔ/ (n)
oreille
  (anatomia, anatomiczny) narząd słuchu;
  małżowina uszna
chas, trou
  klapki na czapce opuszczane dla zasłonięcia uszu (1.1)
anse
  uchwyt kosza, garnka, filiżanki lub siatki
  dziurka w igle, przez którą przewleka się nić

ucho wewnętrzne /ˈuxɔ vɛvˈnɛ̃nṭʃnɛ/ (n)
oreille interne
  (anatomia, anatomiczny) część ucha mieszcząca receptory zmysłu słuchu i równowagi;

uchodźca /uˈxɔʨ̑ʦ̑a/ (n)
réfugié
  osoba, która musiała opuścić swój kraj ze względu na wojnę, prześladowania lub klęski żywiołowe;

uchodźczyni /ˌuxɔʨ̑ˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
réfugiée
  forma żeńska od: uchodźca

uchylny /uxˈɨlnɨ/ (adj)
à projection
  taki, który da się uchylać

uciekać /uˈʨ̑ɛkaʨ̑/ (v)
fuir, éviter
  (przenośnie, przenośnia) unikać czegoś, nie chcieć konfrontacji z czymś
s'échapper
  o substancjach: wylewać się, wydostawać się, przeciekać
s'enfuir, s'échapper
  pośpiesznie opuszczać jakieś miejsce (najczęściej ze względu na niebezpieczeństwo, zagrożenie)

ucisk /ˈutɕisk/ (n)
pression
  oddziaływanie pewną siłą na coś
oppression
  ograniczanie czyjejś wolności

uciskać /uˈʨ̑iskaʨ̑/ (v)
contraindre
  prześladować, ograniczać czyjąś wolność

uciążliwy /ˌuʨ̑ɔ̃w̃ʒˈlʲivɨ/ (adj)
fatigant
  męczący, dokuczliwy
pénible
  taki, którego wykonanie sprawia kłopot, trudności, wymaga dużego wysiłku

uczciwie /uʧ̑ʲˈʨ̑ivʲjɛ/ (adv)
honnêtement, justement
  w sposób uczciwy, dobry, czysty

uczciwość /uʧ̑ʲˈʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
honnêteté, probité
  cecha tego, kto jest uczciwy; cecha tego, co jest uczciwe
honnêteté
  uczciwe zachowanie

uczciwy /uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ/ (adj)
honnête
  (o człowieku) szanujący własność innych ludzi, nie oszukujący (również w użyciu rzeczownikowym)

uczennica /ˌuʧ̑ɛ̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
étudiante
  forma żeńska od: uczeń

uczestniczyć /ˌuʧ̑ɛˈstʲɲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
participer, prendre part, assister
  brać udział

uczeń /ˈuʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
élève, écolier, disciple, adepte
  (szkolnictwo, szkolny) ten, kto się uczy, pobiera naukę;

uczucie /uˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
sentiment
  miłość, przyjaźń
sentiment, émotion
  stan psychiczny odzwierciedlający stosunek emocjonalny podmiotu do osób, rzeczy, zdarzeń zewnętrznych lub do samego podmiotu

uczuciowy /ˌuʧ̑uˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
affectueux
  dotyczący uczuć, uczuciowości
  taki, który łatwo ulega uczuciom; jest czuły, wrażliwy

uczulenie /ˌutʃulˈɛɲʲɛ/ (n)
allergie
  (medycyna, medyczny) nadmierna wrażliwość organizmu na pewne czynniki, polegająca na nieprawidłowej reakcji immunologicznej po zetknięciu się z alergenem

uczyć /ˈuʧ̑ɨʨ̑/ (v)
enseigner, instruire
  przekazywać komuś wiedzę

uczęszczać /uˈʧ̑ɛ̃w̃ʃʧ̑aʨ̑/ (v)
fréquenter
  bywać gdzieś często (lub regularnie); brać udział w czymś

udawany /ˌudavˈanɨ/ (adj)
affecté, factice, feint
  stwarzający pozór czegoś

udawać Greka /uˈdavaʥ̑ ˈɡrɛka/ (v)
faire l'ignorant, jouer à l'innocent
  udawać, że nie ma się pojęcia, wiedzy na jakiś temat; zachowywać się jak ktoś niezorientowany, nierozumiejący określonej kwestii, mimo że w rzeczywistości jest inaczej

uderzająco /ˌudɛʒajˈɔntsɔ/ (adv)
d'une façon frappante
  w sposób niezwykle wyraźny

uderzenie /ˌudɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
coup
  (rzeczownik odczasownikowy) od: uderzyć
  (wojskowość, wojskowy) gwałtowny atak wojsk na armię nieprzyjaciela
  cios zadany ręką lub przedmiotem

uderzyć /uˈdɛʒɨʨ̑/ (v)
frapper
  zadać komuś cios

udmurcki /udmˈurtski/ (adj)
oudmourte
  odnoszący się do Udmurcji lub Udmurców

udmurcki /udmˈurtski/ (n)
oudmourte
  (językoznawstwo, językoznawczy) język udmurcki

udo /ˈudɔ/ (n)
cuisse
  (anatomia, anatomiczny) część nogi pomiędzy kolanem a biodrem;

udon /ˈudɔn/ (n)
udon
  (spożywczy) gruby japoński makaron z mąki pszennej;

udoskonalenie /ˌudɔskɔ̃naˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
perfectionnement
  (rzeczownik odczasownikowy) od: udoskonalić

udowadniać /ˌudɔvˈadɲʲatɕ/ (v)
prouver, démontrer
  wykazywać prawdziwość czegoś lub jej brak, przedstawiając dowody

udręka /udrˈɛŋka/ (n)
tourment
  to, co kogoś dręczy i powoduje cierpienie

udział /ˈuʥ̑aw/ (n)
participation
  uczestnictwo w jakimś wydarzeniu

udziałowiec /ˌudʑawˈɔvʲɛts/ (n)
associé
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) osoba z udziałem w przedsięwzięciu finansowym

udziec /ˈuʥ̑ɛʦ̑/ (n)
cuissot
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) udo dużego zwierzęcia przeznaczone do spożycia

ufny /ˈufnɨ/ (adj)
confiant, naïf, plein
  mający lub wyrażający zaufanie

ugrofiński /ˌuɡrɔˈfʲĩj̃sʲci/ (adj)
finno-ougrien
  dotyczący Ugrofinów

ugryźć /ˈuɡrɨɕʨ̑/ (v)
mordre
  zacisnąć na czymś zęby, wbić je w coś zaciskając

ugór /ˈuɡur/ (n)
jachère
  (rolnictwo, rolniczy) pole nieuprawiane przez pewien okres czasu;

ujednoznacznienie /ˌujɛdnɔznaʧ̑ʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
désambiguïsation
  (językoznawstwo, językoznawczy) uściślenie znaczenia słowa

ujemny /uˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
négatif
  (matematyka, matematyczny) (ekonomia, ekonomiczny) mniejszy od zera

ujgurski /ujˈɡursʲci/ (adj)
ouïghour
  dotyczący Ujgurów albo Ujgurii

ujgurski /ujˈɡursʲci/ (n)
ouïghour
  (językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski używany przez około 10 milionów Ujgurów, głównie w Regionie Autonomicznym Sinciang w zachodnich Chinach

ujmować /ujmˈɔvatɕ/ (v)
empoigner, saisir
  chwytać ręką lub narzędziem
captiver, séduire
  pozyskiwać czyjąś przychylność
formuler
  przedstawiać co w dany sposób
intervenir en faveur
  brać w obronę

ukamienowanie /ˌukãmʲjɛ̃nɔˈvãɲɛ/ (n)
lapidation
  forma kary śmierci polegająca na obrzucaniu skazanego kamieniami do momentu zabicia;

ukamienować /ˌukãmʲjɛ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
lapider
  zabić kogoś poprzez ukamienowanie – obrzucając go kamieniami

ukaz /ˈukas/ (n)
oukase, ukase
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w dawnej i obecnej Rosji dekret, edykt lub akt prawny wyższego rzędu wydawany przez cara lub prezydenta, a w czasach istnienia ZSRR przez najwyższe organy państwowe

ukleja /ukˈlɛja/ (n)
ablette
  (ichtiologia, ichtiologiczny) niewielka ryba z rodziny karpiowatych;

ukochana /ˌukɔxˈana/ (n)
chérie, bien-aimée
  dziewczyna lub kobieta, którą łączy z kimś silna więź uczuciowa, miłość, przywiązanie

ukojenie /ˌukɔˈjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
consolation, soulagement
  (rzeczownik odczasownikowy) od: ukoić

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (adj)
ukrainien
  odnoszący się do Ukrainy lub Ukraińców, charakterystyczny dla Ukrainy lub Ukraińców

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (n)
ukrainien
  wschodniosłowiański język używany na Ukrainie;

ukrywać /uˈkrɨvaʨ̑/ (v)
cacher, garder, taire
  nie podawać wszystkich informacji, przemilczać coś o ważnego
cacher, dissimuler, escamoter
  schować, umieścić w zasłoniętym, niewidocznym miejscu, umieścić w zamknięciu; skrywać przed wzrokiem ludzkim
se cacher, se dissimuler
  schować się w niewidocznym, bezpiecznym miejscu

ukrzyżowanie /ˌukʃɨʒɔˈvãɲɛ/ (n)
crucifixion
  zadanie śmierci poprzez przybicie do krzyża

układ nerwowy /ˈukwat nɛrvˈɔvɨ/ (n)
système nerveux
  (anatomia, anatomiczny) zbiór wyspecjalizowanych komórek, pozostających ze sobą w złożonych relacjach funkcjonalnych i strukturalnych, odpowiadający za sterowanie aktywnością organizmu;

układ oddechowy /ˈukwat ˌɔddɛxˈɔvɨ/ (n)
appareil respiratoire, système respiratoire
  (anatomia, anatomiczny) zespół narządów umożliwiających organizmowi oddychanie;

układ okresowy /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ/ (n)
tableau périodique
  zestawienie wszystkich pierwiastków chemicznych w postaci rozbudowanej tabeli, uporządkowane według ich rosnącej liczby atomowej, grupujące pierwiastki według ich cyklicznie powtarzających się podobieństw właściwości;

układ okresowy pierwiastków /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ pʲjɛrˈvʲjastkuf/ (n)
tableau périodique des éléments, tableau périodique
  (chemia, chemiczny) tabelaryczny układ pierwiastków chemicznych uporządkowany według rosnącej liczby atomowej;

układ planetarny /ˈukwat ˌplãnɛˈtarnɨ/ (n)
système planétaire
  (astronomia, astronomiczny) zbiór planet i innych ciał niebieskich krążących wokół wspólnego centrum masy;

układ przywspółczulny /ˈukwat pʃˌɨfspuwtʃˈulnɨ/ (n)
système nerveux parasympathique
  (anatomia, anatomiczny) podukład autonomicznego układu nerwowego;

układ trawienny /ˈukwat travʲˈɛnnɨ/ (n)
appareil digestif
  (anatomia, anatomiczny) zespół narządów, których funkcja polega na przyjmowaniu pokarmu, trawieniu, wchłanianiu go i wydalaniu odpadów;

układ wydechowy /ˈukwad ˌvɨdɛˈxɔvɨ/ (n)
système d'échappement
  (motoryzacja) układ odprowadzający spaliny z silnika spalinowego i wygłuszający hałas produkowany przez silnik

układ zbiorowy /ˈukwad zbʲjɔˈrɔvɨ/ (n)
convention collective
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) układ określający warunki pracy, zawierany między związkami zawodowymi i pracodawcami

ul /ul/ (n)
ruche
  (pszczelarstwo, pszczelarski) pomieszczenie przystosowane do trzymania w nim pszczół dla hodowli;

ulewa /uˈlɛva/ (n)
averse, ondée
  deszcz dający w stosunkowo krótkim czasie duże ilości wody

ulica /uˈlʲiʦ̑a/ (n)
rue
  droga wytyczona i zbudowana na terenie zurbanizowanym, głównie w mieście;

uliczka /uˈlʲiʧ̑ka/ (n)
ruelle
  krótka lub wąska ulica

ulotka /uˈlɔtka/ (n)
tract
  niewielka publikacja zawierająca przekaz reklamowy, społeczny lub polityczny

ultimatum /ˌultʲĩˈmatũm/ (n)
ultimatum
  oświadczenie zawierające żądanie określonego zachowania, poparte groźbą zastosowania środków przymusu w razie niespełnienia żądań przed ściśle określonym terminem;

ultradźwięk /ultrˈadʑvʲɛŋk/ (n)
ultrason, ultra-son
  (fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt wysokiej by być słyszalna dla człowieka (umownie 20 kHz - 1 GHz);

ultradźwiękowy /ˌultraʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
ultrasonique
  charakterystyczny, odnoszący się do lub związany z ultradźwiękami

ultrafiolet /ˌultraˈfʲjɔlɛt/ (n)
ultraviolet
  (fizyka, fizyczny) niewidzialne dla oka promieniowanie elektromagnetyczne – o długości fali krótszej niż światło widzialne i dłuższej niż promieniowanie rentgenowskie; wywołuje m.in. fluorescencję i opalanie się skóry ludzkiej;

ultrafioletowy /ˌultrafʲjɔlɛˈtɔvɨ/ (adj)
ultraviolet
  (fizyka, fizyczny) dotyczący ultrafioletu, świecący ultrafioletem

ultramaryna /ˌultramarˈɨna/ (n)
outremer
  odcień niebieskiego taki jak ultramaryna (1.1)

ulubieniec /ˌulubjˈɛɲʲɛts/ (n)
favori
  ktoś, kto jest bardzo lubiany i wyróżniany przez kogoś

ulubiony /ˌuluˈbʲjɔ̃nɨ/ (adj)
favori, préféré
  najbardziej lubiany

umacniać /umˈatsɲʲatɕ/ (v)
renforcer
  (wojskowość, wojskowy) budować obiekty fortyfikacyjne pod działania bojowe
  czynić coś bardziej wytrzymałym na zniszczenie
consolider, fortifier, affermir
  czynić coś trwalszym
se renforcer
  (wojskowość, wojskowy) wzmacniać siłę obronną poprzez budowę obiektów fortyfikacyjnych oraz przygotowując się do działań bojowych
s'affermir
  nabierać pewności co do czegoś

umami /ũˈmãmʲi/ (n)
umami
  (fizjologia, fizjologiczny) jeden z pięciu podstawowych smaków, smak kwasu glutaminowego występującego w białku;

umarł król, niech żyje król /ˈũmarw̥ ˈkrulʲ ˈɲɛγ ˈʒɨjɛ ˈkrul/ (proverb)
le roi est mort, vive le roi
  pierwotnie w średniowieczu słowa marszałka dworu francuskiego, wygłaszane po śmierci króla Francji i od razu ogłaszające nowego monarchę, zapewniające brak kłótni i walk o sukcesję

umbryjski /umbrˈɨjski/ (adj)
ombrien
  odnoszący się do Umbrii, związany z Umbrią

umbryjski /umbrˈɨjski/ (n)
ombrien
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa języka;

umiak /ˈũmʲjak/ (n)
oumiak, umiac, umiak, umiaq
  duża eskimoska łódź wiosłowo-żaglowa

umiarkowanie /ˌũmʲjarkɔˈvãɲɛ/ (adv)
modérément
  w sposób umiarkowany

umiejętność /ˌũmʲjɛ̇ˈjɛ̃ntnɔɕʨ̑/ (n)
faculté, adresse, habileté
  biegłość w danym temacie, praktyczna zdolność do robienia czegoś

umierać /ũˈmʲjɛraʨ̑/ (v)
mourir
  kończyć swoje życie, przestawać żyć

umierać ze śmiechu /ũˈmʲjɛraʥ̑ zɛ‿ˈɕmʲjɛxu/ (v)
mourir de rire
  śmiać się bardzo intensywnie

umieć /ˈũmʲjɛ̇ʨ̑/ (modal)
savoir, connaître
  potrafić coś zrobić; wiedzieć, jak coś zrobić

umięśniony /ˌumjɛɲɕɲʲˈɔnɨ/ (adj)
musclé
  mający silnie rozwinięte mięśnie

umniejszać /umɲʲˈɛjʃatɕ/ (v)
diminuer, amoindrir, détracter
  czynić coś mniej ważnym; obniżać wartość, wielkość, znaczenie

umowa o pracę /ũˈmɔva ɔ‿ˈpraʦ̑ɛ/ (n)
contrat de travail
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa zawarta między pracodawcą a pracownikiem, w której pracownik zobowiązuje się do wykonywania dla pracodawcy określonej pracy za określonym wynagrodzeniem;

umysł /ˈũmɨsw̥/ (n)
esprit
  siedlisko poznawczej i myślowej aktywności człowieka;

umysłowo /ˌũmɨˈswɔvɔ/ (adv)
mentalement
  w sposób dotyczący umysłu, umysłowości

umysłowy /ˌũmɨˈswɔvɨ/ (adj)
mental
  charakterystyczny dla umysłu, związany z umysłem i jego pracą

umywalka /ˌũmɨˈvalka/ (n)
lavabo
  urządzenie sanitarne z bieżącą wodą i naczyniem, przeznaczone do higieny osobistej;

umywać ręce /ũˈmɨvaʨ̑ ˈrɛ̃nʦ̑ɛ/ (v)
s'en laver les mains
  nie brać odpowiedzialności za coś

umyślnie /ũˈmɨɕl̥ʲɲɛ/ (adv)
exprès, à dessein, intentionnellement
  w sposób umyślny; specjalnie, zgodnie z zamiarem

uncja /ˈuntsja/ (n)
once
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka masy pochodzenia rzymskiego równa około 27 gramom;

unia /ˈũɲja/ (n)
union
  dobrowolny związek dwóch lub więcej państw (także: osób, partii, stowarzyszeń itp.) przynoszący im korzyści;

unicestwiać /ˌuɲitsˈɛstfʲatɕ/ (v)
annihiler, anéantir, réduire à zéro
  powodować, że coś lub ktoś przestaje istnieć

uniewinniać /ˌũɲɛˈvʲĩɲːäʨ̑/ (v)
innocenter, acquitter
  oczyszczać z zarzutów

unikalny /ˌuɲikˈalnɨ/ (adj)
unique
  unikatowy, wyjątkowy, rzadko spotykany

unikatowy /ˌũɲikaˈtɔvɨ/ (adj)
unique
  niepowtarzalny, wyjątkowy, szczególny

unikać /ũˈɲikaʨ̑/ (v)
éviter, éluder
  starać się nie mieć kontaktu z kimś lub czymś

uniwersalny /ˌũɲivɛrˈsalnɨ/ (adj)
universel
  obejmujący całość

uniwersytet /ˌũɲiˈvɛrsɨtɛt/ (n)
université
  wyższa uczelnia obejmująca zwykle kilka wydziałów nauk, mająca prawo nadawania stopni naukowych

uogólnienie /ˌuɔɡulɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
généralisation
  (rzeczownik odczasownikowy) od: uogólnić

upamiętnić /ˌupamjˈɛntɲitɕ/ (v)
commémorer
  uczynić pamiętanym

uparcie /uˈparʲʨ̑ɛ/ (adv)
obstinément
  w sposób uparty

uparty /uˈpartɨ/ (adj)
obstiné, enteté, opiniâtre
  (o osobach) charakteryzujący się uporem; upierający się przy czymś

uparty jak osioł /uˈpartɨ ˈjak ˈɔɕɔw/ (adj)
têtu comme un âne
  bardzo uparty

upał /ˈupaw/ (n)
canicule, grand chaleur
  (meteorologia, meteorologiczny) okres wysokich temperatur;

upcykling /uptsˈɨkliŋk/ (n)
upcycling
  ponowne wykorzystanie odpadów do zrobienia czegoś użytecznego i bardziej wartościowego od samego surowca;

upiec dwie pieczenie na jednym ogniu /ˈupʲɛdʑ dvʲˈɛ pʲɛtʃˈɛɲʲɛ na jˈɛdnɨm ˈɔɡɲʲu/ (v)
faire d’une pierre deux coups, faire d'une pierre deux coups
  załatwić dwie sprawy jednocześnie

upierać się /upʲˈɛratɕ ɕɛ/ (v)
s'entêter, s'obstiner
  nie dawać przekonać się do zmiany decyzji lub zdania

upierdliwiec /ˌupʲɛrdlˈivʲɛts/ (n)
casse-couilles, emmerdeur
  (wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) człowiek upierdliwy, dokuczliwy, natrętny

upijać /uˈpʲijäʨ̑/ (v)
griser
  doprowadzać kogoś do stanu upojenia alkoholowego
s'abreuver
  pić alkohol, wchodzić w stan upojenia alkoholowego, stawać się pijanym

upokarzać /ˌupɔˈkaʒaʨ̑/ (v)
humilier
  poniżać kogoś, obrażać czyjąś godność

upokorzenie /ˌupɔkɔʒˈɛɲʲɛ/ (n)
humiliation
  wywołane przez kogoś odczucie urażonej ambicji, poniżenia oraz wstydu

upominać /ˌupɔmˈinatɕ/ (v)
admonester
  skłaniać kogoś do właściwego zachowywania się
intercéder, réclamer
  (potocznie, potoczny) brać kogoś w obronę czy wstawiennictwo
revendiquer, réclamer
  zwracać się do kogoś o coś, przypominając; ponownie prosić lub zarządać

upominek /ˌupɔmˈinɛk/ (n)
cadeau, souvenir
  zwykle nieduża rzecz ofiarowana komuś

upomnienie /ˌupɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
rappel
  (administracja) pismo przypominające albo zawierające ostrzeżenie czy naganę
admonestation, remontrance
  karcąca uwaga

uporczywość /ˌupɔrˈʧ̑ɨvɔɕʨ̑/ (n)
obstination
  cecha tego, co jest długotrwałe, powtarzalne i trudne do przezwyciężenia

uporządkowanie /ˌupɔʒˌɔntkɔvˈaɲʲɛ/ (n)
agencement, arrangement
  (rzeczownik odczasownikowy) od: uporządkować

upoważniać /ˌupɔvˈaʒɲʲatɕ/ (v)
autoriser
  dawać komuś pełnomocnictwo do przeprowadzania czynności formalnych

upragniony /ˌupraɡɲʲˈɔnɨ/ (adj)
désirable
  oczekiwany z dużym pragnieniem

uprawniony /ˌupravɲʲˈɔnɨ/ (adj)
légitime
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mający podstawy prawne
autorisé
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mający prawo do czegoś

uprowadzać /ˌuprɔvˈadʑatɕ/ (v)
enlever
  zmuszać kogoś do pójścia ze sobą lub porywać środek lokomocji

uprościć /uˈprɔɕʨ̑iʨ̑/ (v)
simplifier
  uczynić coś prostszym, mniej skomplikowanym

uprzedmiotowienie /ˌupʃɛdmʲjɔtɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
chosification, instrumentalisation, objetisation
  (rzeczownik odczasownikowy) od: uprzedmiotowić

uprzedzać /upʃˈɛdʑatɕ/ (v)
avertir
  powiadamiać o niebezpieczeństwie
devancer, précéder, prévenir
  robić wcześniej
avertir, prévenir
  zawiadamiać zawczasu
être prévenu
  stawać się niechętnym, źle nastawionym

uprzedzenie /ˌupʃɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
préjugé
  nieuzasadniona niechęć do kogoś lub czegoś, negatywne odczucia w stosunku do kogoś, czegoś

uprzejmość /uˈpʃɛjmɔɕʨ̑/ (n)
amabilité
  uprzejmy zwrot grzecznościowy, uprzejmy uczynek, gest, przysługa

uprzejmy /uˈpʃɛjmɨ/ (adj)
courtois, aimable, affable, gentil
  zachowujący się zgodnie z zasadami dobrego wychowania

uprząż /ˈupʃɔ̃ʃ/ (n)
harnais
  (technologia, technika, techniczny) zespół lin, pasów, itp., umożliwiający sprężyste połączenie kogoś, czegoś

upór /ˈupur/ (n)
entêtement, obstination
  niezmienne zachowanie, ciągłe trwanie przy tych samych zasadach czy poglądach

upływać /upwˈɨvatɕ/ (v)
passer, s'écouler, expirer
  trwając, zmierzać do swojego końca

uran /ˈurãn/ (n)
uranium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu U i liczbie atomowej 92;

uran zubożony /ˈuran zˌubɔʒˈɔnɨ/ (n)
uranium appauvri
  (chemia, chemiczny) uran, składający się głównie z izotopu uranu o liczbie masowej 238 i zawierający małomniej izotopu U-235 niż w naturalnym uranie;

urbanistka /ˌurbaɲˈistka/ (n)
urbaniste
  projektantka przestrzeni miejskiej i rozplanowania zabudowy

urbanistyczny /ˌurbaɲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
urbain, urbaniste
  dotyczący urbanistyki

urbanizacja /ˌurbãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
urbanisation
  wzrost liczby ośrodków miejskich na jakimś obszarze, ich powiększenie i rozwój wiążący się z koncentracją, napływem ludności, wzrostem ich roli i znaczenia dla danego regionu;

urdu /ˈurdu/ (n)
ourdou
  (językoznawstwo, językoznawczy) język indoeuropejski używany przez ponad 50 milionów ludzi na subkontynencie indyjskim, język urzędowy w Pakistanie;

ureusz /uˈrɛ<sup>w</sup>uʃ/ (n)
uraeus, uræus
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnych królestwach, głównie Egipcie, symbol władzy boskiej i królewskiej w postaci świętego węża – stylizowanej kobry w pozycji ataku;

urlop /ˈurlɔp/ (n)
congé, vacances
  dni wolne od pracy przysługujące pracownikowi;

urlop ojcowski /ˈurlɔp ɔjˈʦ̑ɔfsʲci/ (n)
congé de paternité
  (potocznie, potoczny) urlop, z którego korzysta ojciec noworodka lub niemowlęcia w celu sprawowania nad nim opieki

urlopowicz /ˌurlɔˈpɔvʲiʧ̑/ (n)
vacancier
  (potocznie, potoczny) osoba spędzająca urlop

urna /ˈurna/ (n)
urne funéraire
  pojemnik (zazwyczaj w kształcie wazy) do przechowywania prochów zmarłych po ich kremacji;

uroczy /uˈrɔʧ̑ɨ/ (adj)
charmant
  pełen uroku, atrakcyjny, pociągający, czarujący

uroczystość /ˌurɔˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
solennité, cérémonie, festivité, célébration
  uroczyste obchodzenie jakiegoś święta, wydarzenia itp.

uroczyście /ˌurɔtʃˈɨɕtɕɛ/ (adv)
solennellement
  w sposób odbiegający od zwyczajności czy codzienności

urodzajność /ˌurɔdʑˈajnɔɕtɕ/ (n)
fertilité
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: urodzajny

urodzajny /ˌurɔdʑˈajnɨ/ (adj)
fertile
  (rolnictwo, rolniczy) dający obfity plon

urodzenie /ˌurɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
naissance
  (rzeczownik odczasownikowy) od: urodzić

urodziny /ˌurɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
naissance
  fakt narodzenia się
anniversaire
  rocznica dnia narodzin

urodzić się w czepku /urˈɔdʑitɕ ɕɛ f tʃˈɛpku/ (v)
être né coiffé
  (przenośnie, przenośnia) mieć wielkie szczęście we wszystkich przedsięwzięciach życiowych

urojenie /ˌurɔjˈɛɲʲɛ/ (n)
délire
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) objaw wytwórczy psychozy, zaburzenie treści myślenia polegające na nierzeczywistym osądzie, błędnym przekonaniu, niepodlegającym logicznej argumentacji
illusion
  myśl lub pomysł nie do zrealizowania

urojony /ˌurɔjˈɔnɨ/ (adj)
imaginaire
  będący wytworem wyobraźni, a nie rzeczywistości

urologia /ˌurɔˈlɔɟja/ (n)
urologie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się fizjologią i schorzeniami układu moczowo-płciowego;

urologiczny /ˌurɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
urologique
  (medycyna, medyczny) związany z urologią

urugwajski /ˌuruɡˈvajsʲci/ (adj)
uruguayen
  związany z Urugwajem, dotyczący Urugwaju

urwis /ˈurvis/ (n)
galopin, polisson
  chłopiec lubiący płatać figle

urwisko /urˈvʲiskɔ/ (n)
escarpement, falaise, précipice
  stroma ściana skalna

urządzenie /ˌuʒɔ̃nˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
arrangement
  sprawienie, że coś zostało urządzone, uporządkowane lub zorganizowane

usilny /uɕˈilnɨ/ (adj)
instant
  taki, w który ktoś wkłada wiele wysiłku

usiłowanie /ˌuɕiwɔˈvãɲɛ/ (n)
tentative
  (rzeczownik odczasownikowy) od: usiłować

usiłować /ˌuɕiˈwɔvaʨ̑/ (v)
tâcher, essayer, s' enforcer
  bardzo usilnie starać się; działać w celu osiągnięcia czegoś

uskok /ˈuskɔk/ (n)
faille
  (geologia, geologiczny) pęknięcie mas skalnych, wzdłuż którego nastąpiło ich przesunięcie względem siebie;

uspokajać /ˌuspɔˈkajäʨ̑/ (v)
calmer, tranquilliser
  dawać uspokojenie

usposobienie /ˌuspɔsɔbjˈɛɲʲɛ/ (n)
humeur
  nastrój, chwilowy stan psychiczny
tempérament
  temperament, zespół stałych skłonności i cech psychicznych

usprawiedliwiać /ˌuspravʲjɛˈdlʲivʲjäʨ̑/ (v)
justifier
  wyjaśniać motywy działania

usta /ˈusta/ (n)
bouche
  (anatomia, anatomiczny) część ciała służąca głównie do spożywania pokarmów oraz artykulacji głosek;

ustalać /uˈstalaʨ̑/ (v)
fixer, attacher
  pozbawiać chwiejności, usztywniać
fixer
  wybierać, wyznaczać, uzgadniać coś, jakąś wartość dla czegoś

ustawa /uˈstava/ (n)
loi
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt normatywny o charakterze powszechnie obowiązującym, najczęściej obecnie uchwalany przez parlament (w niektórych państwach zatwierdzany później przez organ władzy wykonawczej);

ustawiczny /ˌustavˈitʃnɨ/ (adj)
sempiternel
  ciągle trwający

ustawodawca /ˌustavɔdˈaftsa/ (n)
législateur
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organ, który stanowi ustawy

ustawodawczy /ˌustavɔdˈaftʃɨ/ (adj)
législatif
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) opracowujący i wydający ustawy; związany z wydawaniem ustaw

ustawodawstwo /ˌustavɔdˈafstfɔ/ (n)
législation
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) całokształt ustaw, przepisów oraz uregulowań prawnych dotyczących danej dziedziny życia, w określonym państwie

ustawowy /ˌustaˈvɔvɨ/ (adj)
légal
  uregulowany ustawą

usterka /ustˈɛrka/ (n)
défaut
  nieduża wada w urządzeniu
erreur
  niewielki błąd w tekście

ustniczek francuzik /uˈstʲɲiʧ̑ɛk frãnˈʦ̑uʑik/ (n)
demoiselle blanche, poisson-ange gris
  (zoologia, zoologiczny) Pomacanthus arcuatus, gatunek morskiej ryby okoniokształtnej z rodziny pomakantowatych;

ustnie /ˈustɲʲɛ/ (adv)
oralement, verbalement
  komunikując się słowami wymawianymi

ustnik /ˈustʲɲik/ (n)
embouchure
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) część instrumentu dętego w postaci rurki trzymanej w ustach lub przykładanej do nich w celu wdmuchania powietrza;

ustny /ˈustnɨ/ (adj)
oral
  dotyczący ust, związany z ustami

ustronny /ustrˈɔnnɨ/ (adj)
discret
  położony z dala od czegoś lub kogoś

ustępstwo /uˈstɛ̃mpstfɔ/ (n)
concession
  rezygnacja z własnych żądań na rzecz drugiej strony

uszczelniać /uʃtʃˈɛlɲʲatɕ/ (v)
boucher, sceller
  (technologia, technika, techniczny) czynić szczelnym; powodować ścisłe przyleganie elementów czegoś poprzez wypełnienie luk

uszczęśliwiać /ˌuʃtʃɛɲɕlˈivʲatɕ/ (v)
rendre heureux
  czynić szczęśliwym

uszkodzony /ˌuʃkɔdʑˈɔnɨ/ (adj)
avarié
  taki, który uległ uszkodzeniu

uszny /ˈuʃnɨ/ (adj)
auriculaire
  związany z uchem

usługa /uˈswuɡa/ (n)
service
  okazana pomoc
  działalność gospodarcza służąca zaspokajaniu potrzeb ludzi

usługowy /ˌuswuɡˈɔvɨ/ (adj)
de service
  przeznaczony do zaspokajania ludzkich potrzeb

usłużność /uswˈuʒnɔɕtɕ/ (n)
serviabilité
  cecha tego, co usłużne; cecha tych, którzy są usłużni

utalentowany /ˌutalˌɛntɔvˈanɨ/ (adj)
talentueux, doué
  (książkowy) obdarzony talentem

utleniać /utlˈɛɲʲatɕ/ (v)
oxyder
  (chemia, chemiczny) powodować reakcję chemiczną poprzez łączenie z tlenem lub innym utleniaczem, który przyjmuje elektrony oddawane przez dany pierwiastek (zatem wzrasta wartościowość tego pierwiastka)
s'oxyder
  (chemia, chemiczny) ulegać utlenianiu - łączyć się z tlenem w reakcji chemicznej

utopia /uˈtɔpʲja/ (n)
utopie
  nie biorący pod uwagę możliwości realizacji ideał szczęśliwego społeczeństwa, ideał doskonałego ustroju politycznego

utopijny /ˌutɔpˈijnɨ/ (adj)
utopique, utopiste
  właściwy utopii, niemożliwy do urzeczywistnienia

utrudniać /uˈtrudʲɲäʨ̑/ (v)
entraver, rendre difficile
  sprawiać trudność, czynić coś trudniejszym

utrwalać /utrfˈalatɕ/ (v)
enregistrer
  (technologia, technika, techniczny) zapisywać na nośniku celem późniejszego odczytania lub odtworzenia
renforcer, affermir, fortifier
  czynić trwalszym
éterniser
  przedstawiać w formach literatury lub sztuki wycinek rzeczywistości
réviser
  starać się dobrze zachować w pamięci, ucząc się, powtarzając materiał

utrzymanka /ˌuṭʃɨ̃ˈmãnka/ (n)
femme entretenue
  (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta utrzymywana przez kochanka

utwór /ˈutfur/ (n)
œuvre
  dzieło literackie lub muzyczne

utykać /utˈɨkatɕ/ (v)
s'échouer, être bloqué, être coincé
  stawać, nie mogąc poruszać się dalej
boiter
  chodzić niepłynnie z przyczyn chorobowych

utylitarny /ˌutɨlʲiˈtarnɨ/ (adj)
utilitaire
  taki, który dąży do niesienia praktycznej korzyści, pożytku; jest użyteczny

utylizacja /ˌutɨlʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
utilisation
  wykorzystywanie odpadów lub niepotrzebnych materiałów do dalszej produkcji, jako surowce wtórne;

uwaga /uˈvaɡa/ (n)
attention
  skupienie nad przedmiotem, zjawiskiem lub myślą
remarque
  spostrzeżenie, komentarz lub wypowiedź dotycząca czegoś
  pouczenie, upomnienie; krytyka czyjegoś zachowania

uważny /uˈvaʒnɨ/ (adj)
attentif
  charakteryzujący się uwagą, rozwagą, ostrożnością; taki, który czuwa, uważa

uwodziciel /ˌuvɔˈʥ̑iʨ̑ɛl/ (n)
séducteur
  mężczyzna uwodzący kogoś

uwodzicielka /ˌuvɔʥ̑iˈʨ̑ɛlka/ (n)
séductrice
  kobieta uwodząca kogoś

uwodzicielski /ˌuvɔdʑitɕˈɛlski/ (adj)
charmeur
  właściwy uwodzicielowi lub uwodzicielce

uwodzić /uˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
séduire
  porywać, ujmować kogoś czymś; czarować, oczarować kogoś; (potocznie, potoczny) podrywać kogoś

uwolnienie /ˌuvɔlʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
libération
  wypuszczenie na wolność; wyzwolenie

uwolnić /uˈvɔlʲɲiʨ̑/ (v)
libérer
  wypuścić na wolność, oswobodzić

uzależnienie /ˌuzalɛʒʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
dépendance
  (psychologia, psychologiczny) chroniczna potrzeba dostarczania określonych, na ogół szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem

uzależnienie seksualne /ˌuzalɛʒɲʲˈɛɲʲɛ sˌɛksuˈalnɛ/ (n)
addiction sexuelle
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) uzależnienie od seksu;

uzasadniać /ˌuzaˈsadʲɲäʨ̑/ (v)
justifier, motiver, baser
  podawać argumenty, powody lub dowody na słuszność lub prawdziwość czegoś, motywować

uzasadniony /ˌuzasadɲʲˈɔnɨ/ (adj)
juste, légitime, justifiable, motivé
  oparty na słusznych podstawach, mający obiektywne uzasadnienie

uzbecki /uzˈbɛʦ̑ʲci/ (adj)
ouzbek
  odnoszący się do Uzbeków

uzbrojenie /ˌuzbrɔˈjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
armement
  sprzęt bojowy, w który wyposażone jest wojsko

uzbrojony /ˌuzbrɔjˈɔnɨ/ (adj)
armé
  posiadający broń przy sobie

uzdeczka /uzdˈɛtʃka/ (n)
habenula
  (anatomia, anatomiczny) drobna, parzysta struktura w mózgu znajdująca się w pobliżu jego pnia;

uzdolniony /ˌuzdɔlɲʲˈɔnɨ/ (adj)
doué
  obdarzony ponadprzeciętnymi umiejętnościami

uzdrowiciel /ˌuzdrɔvˈitɕɛl/ (n)
guérisseur
  osoba, która posiada moc uzdrawiania i stosuje w tym celu metody niepraktykowane przez medycynę oficjalną; (także, też) ten, kto kogoś uzdrowił

uzupełniać /ˌuzuˈpɛwʲɲäʨ̑/ (v)
remplir, suppléer
  czynić coś kompletnym, dodawać czego brakuje

uzupełnienie /ˌuzupɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
addition
  to, co jest dopełnieniem, rozwinięciem, dodatkiem do czegoś

uzurpować /ˌuzurˈpɔvaʨ̑/ (v)
usurper
  bezprawnie, samowolnie zagarniać, przywłaszczać

uzyskiwać /ˌuzɨˈsʲcivaʨ̑/ (v)
obtenir
  otrzymywać coś o co się zabiegało, starało się otrzymać

ułamek /uˈwãmɛk/ (n)
fraction
  (matematyka, matematyczny) zapis dzielenia za pomocą poziomej kreski rozdzielającej dzielną od dzielnika (zwanych w tej sytuacji licznikiem i mianownikiem)

ułamek masowy /uwˈamɛk masˈɔvɨ/ (n)
fraction massique
  (chemia, chemiczny) stosunek masy składnika do masy mieszaniny;

ułamek molowy /uwˈamɛk mɔlˈɔvɨ/ (n)
fraction molaire
  (chemia, chemiczny) stosunek liczby moli składnika do sumy liczby moli wszystkich składników mieszaniny;

ułamek objętościowy /uwˈamɛk ˌɔbjɛntɔɕtɕˈɔvɨ/ (n)
fraction volumique
  (chemia, chemiczny) stosunek objętości składnika do sumy objętości wszystkich składników mieszaniny przed ich zmieszaniem;

ułan /ˈuwãn/ (n)
uhlan
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) żołnierz lekkiej kawalerii utworzonej w Polsce w XVIII w.; ; (zobacz) też ułan w Encyklopedii staropolskiej

ułatwiać /uˈwatfʲjäʨ̑/ (v)
faciliter
  sprawiać, że coś staje się dla kogoś łatwiejsze

ułomny /uwˈɔmnɨ/ (adj)
infirme, invalide
  posiadający wady budowy ciała

ułomny /uwˈɔmnɨ/ (n)
infirme, invalide
  człowiek z wadami budowy

uśmiech /ˈuɕmʲjɛx/ (n)
sourire
  zmiana wyrazu twarzy, która jest przejawem odczuwania radości, zadowolenia, rozbawienia, serdeczności lub ironii;

uśmiechać się /uɕˈmʲjɛxaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
sourire
  wyrażać pozytywne emocje za pomocą grymasów twarzy

uśmierzać /uɕmʲˈɛʒatɕ/ (v)
apaiser, atténuer
  (medycyna, medyczny) zmniejszać bądź usuwać objawy

użyteczny /ˌuʒɨˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
utile
  przynoszący pożytek, przydatny

użytkowniczka /ˌuʒɨtkɔvɲˈitʃka/ (n)
usagère, utilisatrice
  kobieta, która używa czegoś, użytkuje coś

użytkownik /ˌuʒɨtˈkɔvʲɲik/ (n)
utilisateur, usager
  osoba, która używa czegoś, użytkuje coś

używany /ˌuʒɨˈvãnɨ/ (adj)
usagé, de seconde main
  mający wcześniej innego właściciela, noszący ślady użytkowania

użyźniać /uˈʒɨʑɲäʨ̑/ (v)
fertiliser
  czynić glebę bardziej urodzajną, zwiększać jej żyzność

vendémiaire /vˌɛndɛmjaˈirɛ/ (n)
vendémiaire
  nazwa pierwszego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

ventôse /vɛntˈɔsɛ/ (n)
ventôse
  nazwa szóstego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

verbum deponens /vˈɛrbum dɛpˈɔnɛns/ (n)
verbe déponent
  (gramatyka) czasownik, który przyjmuje formę strony biernej, ale ma znaczenie czynne lub zwrotne;

vice versa /ˈvʲiʦ̑ɛ ˈvɛrsa/ (adv)
vice versa, vice-versa
  (żartobliwie) wzajemnie
  na odwrót, odwrotnie

vienneński /vʲɛnnˈɛɲski/ (adj)
viennois
  związany z Vienne, dotyczący Vienne

w celu /ˈf‿ʦ̑ɛlu/
afin de, afin que
  przyłącza określenie celu, w jakim ktoś działa; aby, by

w ciągu /ˈfʲ‿ʨ̑ɔ̃ŋɡu/
dans le courant, pedant, sous
  wskazuje odcinek czasu stanowiący ramy czasowe dla opisywanych zdarzeń

w ciąży /f tɕˈɔ̃ʒɨ/ (adj)
enceinte
  (fizjologia, fizjologiczny) taka, która została ciężarną

w cztery oczy /ˈf‿ʧ̑tɛrɨ ˈɔʧ̑ɨ/ (adv)
en tête à tête, entre quatre yeux
  na osobności, bez udziału osób trzecich

w dodatku /w dɔdˈatku/ (adv)
de plus, en outre, par-dessus le marché
  ponadto, dodatkowo, poza tym, prócz tego

w imię /ˈv‿ĩmʲjɛ/
au nom de
  ze względu na jakąś wartość

w kucki /ˈf‿kuʦ̑ʲci/ (adv)
à croupetons
  pozycja ciała ludzkiego opartego na stopach lub na palcach stóp ze zgiętymi kolanami

w mgnieniu oka /ˈv‿mʲɟɲɛ̇̃ɲu ˈɔka/ (adv)
en un clin d'œil, en un clin d'oeil
  (potocznie, potoczny) bardzo szybko

w nocy wszystkie koty są szare /ˈv‿nɔʦ̑ɨ ˈfʃɨstʲcɛ ˈkɔtɨ ˈsɔ̃w̃ ˈʃarɛ/ (proverb)
la nuit, tous les chats sont gris
  gdy ktoś nie zna dobrze sytuacji, może łatwo pomylić się w jej ocenie

w objęciach Morfeusza /v‿ɔbʲˈjɛ̇̃ɲʨ̑ax ˌmɔrfɛˈ<sup>w</sup>uʃa/ (idiom)
dans les bras de Morphée
  (książkowy) o kimś śpiącym, pogrążonym we śnie

w ogóle /v‿ɔˈɡulɛ/ /ˈv‿ɔɡulɛ/ (adv)
généralement
  ogólnie, w sumie, podsumowując

w pocie czoła /ˈf‿pɔʨ̑ɛ ˈʧ̑ɔwa/ (adv)
à la sueur de son front
  z wielkim wysiłkiem

w poprzek /f pˈɔpʃɛk/
en travers
  przyimek wskazujący, że coś znajduje się lub porusza prostopadle do długości danego obiektu

w porządku /f pɔʒˈɔntku/
par ordre
  w określonej kolejności

w porządku /f pɔʒˈɔntku/ (idiom)
bien
  (potocznie, potoczny) zwrot wyrażający zgodę na coś
ça va, c'est correct, va bien
  (potocznie, potoczny) zwrot wyrażający zrozumienie, uznanie czegoś (lub kogoś) za dobre, do przyjęcia, możliwe, prawidłowe

w przeciwieństwie do /f pʃˌɛtɕivʲˈɛɲstfʲɛ dˈɔ/
contrairement à
  przeciwnie w porównaniu do czegoś, inaczej niż coś

w przybliżeniu /f pʃˌɨbliʒˈɛɲʲu/
approximativement
  blisko, ale niedokładnie tak

w razie /w rˈaʑɛ/
en cas de
  wskazuje na warunek

w sposób /f spˈɔsup/ (adv)
comme
  w jakimś stylu

w stroju Adama /ˈf‿strɔju aˈdãma/ (adv)
en costume d'Adam, en habit d'Adam
  (eufemistycznie) o mężczyźnie nago

w stroju adamowym /ˈf‿strɔju ˌadãˈmɔvɨ̃m/ (adv)
en costume d'Adam
  (eufemistycznie) o mężczyźnie nago

w swoim czasie /ˈf‿sfɔ<sup>j</sup>ĩm ˈʧ̑aɕɛ/ (adv)
en son temps
  w odpowiednim, właściwym momencie

w wyniku /w vɨɲˈiku/
par
  …tworząca konstrukcje opisujące przyczynę omawianego zjawiska czy wydarzenia

w zamian /w zˈamjan/ (adv)
en échange
  dając albo otrzymując coś za coś

wacha /ˈva.xa/ (n)
thazard noir
  (ichtiologia, ichtiologiczny) gatunek ryby morskiej, Acanthocybium solandri, zaliczanej do rodziny makrelowatych

wachlarz /ˈvaxlaʃ/ (n)
éventail
  ręczny przyrząd do ochładzania za pomocą ruchów powietrza, rozkładany kolisto
  (przenośnie, przenośnia) skala, rozpiętość, różnorodność

wada /ˈvada/ (n)
défaut, vice
  cecha obniżająca wartość przedmiotu

wadliwie /vaˈdlʲivʲjɛ/ (adv)
défectueusement
  w sposób wadliwy, nieprawidłowy

waga /ˈvaɡa/ (n)
importance
  (przenośnie, przenośnia) znaczenie, wartość
poids
  ciężar czegoś lub kogoś
  (sport, sportowy) w boksie: kategoria zawodników o zbliżonej wadze (1.2)
balance, bascule
  urządzenie do pomiaru masy;

wagon /ˈvaɡɔ̃n/ (n)
wagon, voiture
  (kolejnictwo) pojazd szynowy, zazwyczaj bez własnego napędu, przeznaczony do przewozu pasażerów lub towarów;

wahabicki /ˌwaxaˈbʲiʦ̑ʲci/ (adj)
wahhabite
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z wahhabizmem

wahadło /vaxˈadwɔ/ (n)
pendule, balancier
  ciało poruszające się wokół nieruchomego punktu lub poziomej osi nie przechodzącej przez środek ciężkości tego ciała

wahanie /vaˈxãɲɛ/ (n)
hésitation
  brak zdecydowania
balancement
  ruch okresowy zbliżony do ruchu wahadła
oscillation
  zmienność określonej wielkości (cen, temperatur) w określonych granicach

wahać /ˈvaxaʨ̑/ (v)
hésiter
  nie móc podjąć jednoznacznej decyzji, zastanawiać się nad nią

wakacje /vaˈkaʦ̑ʲjɛ/ (n)
vacances
  okres wolny od zajęć szkolnych / pracy / obowiązków;

walc /valʦ̑/ (n)
valse
  (choreografia, choreograficzny) taniec wirowy wykonywany w parach do melodii w metrum 3/4;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) taneczny utwór muzyczny oparty o walc (1.1);

walczyć /ˈvalʧ̑ɨʨ̑/ (v)
lutter, combattre
  toczyć walkę, uczestniczyć w walce

walencja /valˈɛntsja/ (n)
valence
  (językoznawstwo, językoznawczy) zdolność otwierania pozycji w wyrazie, które mogą być zajęte przez inne elementy gramatyczne lub leksykalne;

walencki /valˈɛntski/ (adj)
valencien
  dotyczący Walencji

walet /ˈvalɛt/ (n)
valet
  (termin karciany) najsłabsza figura w kartach, starsza od blotek, oznaczona literą W (J, V lub B w innych językach);

waleń /ˈvalɛ̃ɲ/ (n)
cétacé
  zwierzę należące do rzędu waleni

walizka /vaˈlʲiska/ (n)
valise
  rodzaj torby podróżnej w formie sztywnego prostopadłościanu z uchwytem;

walić konia /ˈvalʲiʨ̑ ˈkɔ̃ɲa/ (v)
se branler, se faire une branlette, se polir le chinois
  (wulgarnie, wulgaryzm) (eufemistycznie) pobudzać męskiego członka

walka /ˈvalka/ (n)
combat
  siłowe lub zbrojne rozstrzygnięcie konfliktu
  (sport, sportowy) mecz bokserski lub mecz innego sportu kontaktowego

walor /ˈvalɔr/ (n)
valeur, titre
  cecha wyróżniająca, szczególnie pozytywna

waloński /valˈɔɲski/ (adj)
wallon
  związany z Walonią lub Walonami, dotyczący Walonii lub Walonów

waloński /valˈɔɲski/ (n)
wallon
  (językoznawstwo, językoznawczy) język waloński;

waltornia /valˈtɔrʲɲa/ (n)
cor d'harmonie
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny dęty blaszany;

wampir /ˈvãmpʲir/ (n)
vampire
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) upiór wysysający krew z żyjących;

wampirzyca /vˌampiʒˈɨtsa/ (n)
vampiresse
  kobieta-wampir

wanad /ˈvãnat/ (n)
vanadium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu V i liczbie atomowej 23;

wandal /ˈvãndal/ (n)
vandale
  osoba bezsensownie i bezmyślnie niszcząca rzeczy, wartości kulturalne, dzieła sztuki

wandalski /vandˈalski/ (adj)
vandale
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Wandalami, dotyczący Wandalów
  związany z wandalami albo wandalizmem, będący przejawem wandalizmu

wandejski /vandˈɛjski/ (adj)
vendéen
  związany z Wandeą lub jej mieszkańcami, dotyczący Wandei

wanilia /vãˈɲilʲja/ (n)
vanille
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny storczykowatych;

wanilina /vˌaɲilˈina/ (n)
vanilline
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) aromatyczna substancja występująca w owocach wanilii, otrzymywana również syntetycznie;

wanna /ˈvãnːa/ (n)
baignoire
  duże naczynie do kąpieli

wapiti /vapˈitʲi/ (n)
wapiti
  (zoologia, zoologiczny) Cervus canadensis, duży, północnoamerykański jeleń;

wapno /vˈapnɔ/ (n)
chaux
  (chemia, chemiczny) potoczna nazwa kilku związków wapnia i różnych surowców mających zastosowanie w budownictwie, przemyśle, rolnictwie i medycynie;

wapń /vapʲɲ̊/ (n)
calcium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ca i liczbie atomowej 20;

waran /ˈvarãn/ (n)
varan
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj dużej jaszczurki

warchoł /ˈvarxɔw/ (n)
aventurier, fomentateur
  osoba łamiąca prawo, niepodporządkowująca się władzy, wywołująca kłótnie i zamęt swoją samowolą

warczeć /vˈartʃɛtɕ/ (v)
gronder
  o stworzeniach wydawać gardłowe, niskie dźwięki ostrzegawcze jako forma gniewu, chęci ataku
vrombir
  o urządzeniach wydawać niskie dźwięki przy pracy

warfaryna /vˌarfarˈɨna/ (n)
coumaphène
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwkrzepliwy, pochodna kumaryny, antagonista witaminy K

warga /ˈvarɡa/ (n)
lèvre
  (anatomia, anatomiczny) fałd skórny ograniczający usta;

wargowy /varɡˈɔvɨ/ (adj)
labial
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący warg, ust
  (fonetyka, fonetyczny) związany z artykulacją ustami

wariancja /varʲˈjãnʦ̑ʲja/ (n)
variance
  (statystyka, statystyczny) miara zmienności, odzwierciedlająca zróżnicowanie zbiorowości; jest kwadratem odchylenia standardowego;

wariant /ˈvarʲjãnt/ (n)
variante
  inne rozwiązanie, opracowanie, inna wersja

wariat /ˈvarʲjat/ (n)
fou
  (potocznie, potoczny) człowiek chory psychicznie

wariograf /varjˈɔɡraf/ (n)
polygraphe
  urządzenie służące do rejestrowania nieświadomych reakcji przesłuchiwanego na zadawane pytania, pomagające wnioskować o jego prawdomówności;

warkocz /ˈvarkɔʧ̑/ (n)
tresse, natte
  (fryzjerstwo, fryzjerski) splot zazwyczaj z trzech pasm włosów
tresse
  coś zaplecionego tak jak warkocz (1.1)
  (poetycki, poetycko) coś długiego i wąskiego, wiszącego, ciągnącego się lub płożącego się

warszawianin /ˌvarʃaˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
Varsovien
  mieszkaniec Warszawy

warta /ˈvarta/ (n)
garde, faction
  straż pełniona przez jedną lub kilka osób;

warto /ˈvartɔ/ (particle)
convenir de, valoir la peine de
  dobrze byłoby, gdyby coś się stało; trzeba (słowo mniej naciskające)

wartościowy /ˌvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
précieux, valeureux
  o wysokiej wartości materialnej

warunki /varˈuŋki/ (n)
conditions
  stan rzeczy

warunkować /vˌaruŋkˈɔvatɕ/ (v)
conditionner
  stanowić warunek czego; wpływać na przebieg

waryscyt /vaˈrɨsʦ̑ɨt/ (n)
variscite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów;

warzywny /vaˈʒɨvnɨ/ (adj)
potager
  dotyczący warzyw, zawierający głównie warzywa, zrobiony z warzyw

warzywo /vaˈʒɨvɔ/ (n)
légume
  roślina, której owoce, korzenie, liście lub kwiatostany służą człowiekowi za pokarm

warzyć /ˈvaʒɨʨ̑/ (v)
brasser
  przygotowywać piwo

wasabi /vasˈabʲi/ (n)
wasabi
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) chrzan japoński, Eutrema japonica (Miq.) Koidz., roślina z rodziny kapustowatych;

wasz /vaʃ/ (pronoun)
votre
  2. (osoba) lm

wat /vat/ (n)
watt
  (fizyka, fizyczny) jednostka mocy w układzie SI odpowiadająca pracy 1 dżula wykonywanej w czasie 1 sekundy;

wata cukrowa /ˈvata ʦ̑uˈkrɔva/ (n)
barbe à papa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny wyrób z cukru przypominający watę;

wawrzyn /ˈvavʒɨ̃n/ (n)
laurier
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew, Laurus L., z rodziny wawrzynowatych;

wazektomia /ˌvazɛkˈtɔ̃mʲja/ (n)
vasectomie
  (medycyna, medyczny) zabieg urologiczny przeprowadzany u mężczyzn w celu trwałego pozbawienia ich płodności, polegający na przecięciu nasieniowodu (nasieniowodów);

wazelina /vˌazɛlˈina/ (n)
vaseline
  (chemia, chemiczny) mazista, biaława substancja będąca mieszaniną węglowodorów parafinowych, głównie dokozanu i trikozanu, wykorzystywana w kosmetyce i technice;

wałach /ˈvawax/ (n)
hongre
  (jeździectwo, jeździecki) (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany samiec konia o wyciszonym temperamencie;

wałek do ciasta /ˈvawɛɡ dɔ‿ˈʨ̑asta/ (n)
rouleau à pâtisserie
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drewniany przedmiot w kształcie walca służący do rozpłaszczania ciasta, w celu uzyskania cienkiej warstwy;

wałkoń /vˈawkɔɲ/ (n)
fainéant, paresseux, cagnard, cancre, cossard, flemmard
  osoba, której nie chce się pracować

wałęsać się /vawˈɛ̃satɕ ɕɛ/ (v)
flâner
  chodzić bez celu

ważka /ˈvaʃka/ (n)
libellule, demoiselle
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rzędu ważki (Odonata), żyjący w okolicach zbiorników wodnych podłużny, o dwóch parach skrzydeł i dużych oczach;

ważność /ˈvaʒnɔɕʨ̑/ (n)
importance
  cecha tego, co ważne, mające duże znaczenie
validité
  cecha tego, co ważne, mające moc prawną

ważny /ˈvaʒnɨ/ (adj)
important
  mający duże znaczenie
valable, valide
  mający moc prawną, obowiązujący

ważyć /ˈvaʒɨʨ̑/ (v)
peser
  określać czyjś ciężar za pomocą wagi
  ostrożnie, powoli podejmować decyzję, wybierać coś
  mieć jakiś ciężar, masę

wbrew /vbrɛf/ (preposition)
malgré
  sprzecznie z czymś, na przekór komuś lub czemuś

wcisnąć gaz do dechy /ˈfʲʨ̑isnɔ̃ɲʥ̑ ˈɡaz dɔ‿ˈdɛxɨ/ (idiom)
chauffer la pine au fond, conduire le champignon au plancher
  (potocznie, potoczny) nacisnąć pedał gazu do oporu, maksymalnie zwiększając szybkość

wciąż /fʲʨ̑ɔ̃w̃ʃ/ (adv)
toujours, encore
  wykonując jakąś czynność cały czas, bez przerwy

wczasy /ˈfʧ̑asɨ/ (n)
cure
  zorganizowany wielodniowy wypoczynek poza miejscem zamieszkania

wcześniactwo /fʧ̑ɛɕˈɲaʦ̑tfɔ/ (n)
prématurité
  (medycyna, medyczny) urodzenie dziecka między 22. a 37. tygodniem ciąży

wcześniak /ˈfʧ̑ɛɕɲak/ (n)
bébé prématuré
  dziecko urodzone w wyniku przedwczesnego porodu

wczoraj /ˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
hier
  w dniu poprzedzającym dzisiejszy

wdech /vdˈɛx/ (n)
inspiration
  (fizjologia, fizjologiczny) akt wprowadzania powietrza do układu oddechowego

wdowa /ˈvdɔva/ (n)
veuve
  kobieta, której ostatni mąż nie żyje;

wdowiec /ˈvdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
veuf
  mężczyzna, którego ostatnia żona nie żyje

wdowieństwo /vdɔvʲˈɛɲstfɔ/ (n)
veuvage
  bycie wdową lub wdowcem

wdychać /ˈvdɨxaʨ̑/ (v)
inspirer, inhaler, humer
  wciągać powietrze/wyziewy nosem lub ustami do płuc

wdzięczność /ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
gratitude
  uczucie serdeczności w stosunku do swojego darczyńcy, dobroczyńcy, chęć odwzajemnienia się mu za dobrodziejstwa

wdzięczny /ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
reconnaissant
  pełen wdzięczności

weber /ˈvɛbɛr/ (n)
weber
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka pochodna układu SI, w której podawany jest strumień indukcji magnetycznej;

webinar /vɛbʲˈinar/ (n)
webinaire
  konferencja, prezentacja lub szkolenie dla grupy osób przeprowadzone przez Internet;

wedyjski /vɛˈdɨjsʲci/ (adj)
védique
  dotyczący wedyzmu

według /ˈvɛdwuk/ (preposition)
selon, d'après
  …oznaczający, że coś odbywa się zgodnie z jakąś instrukcją, planem, poleceniem
  …wyrażający autora czegoś

weekend /wˈikɛnt/ (n)
week-end
  sobota i niedziela, także piątek wieczorem, (dosłownie) koniec tygodnia

weganin /vɛˈɡãɲĩn/ (n)
végétalien
  człowiek przestrzegający zasad weganizmu, niejedzący żadnych pokarmów pochodzenia zwierzęcego

weganizm /vɛˈɡãɲism̥/ (n)
véganisme, végétalisme
  styl życia dążący do minimalizacji wykorzystywania zwierząt w celach konsumpcyjnych, tj. wykluczający jedzenie mięsa i pokarmów zawierających składniki pochodzenia zwierzęcego (nabiał, jajka, żelatynę) i odrzucający produkty wytworzone z użyciem zwierząt ((na przykład) futro, skórzana odzież, kosmetyki testowane na zwierzętach);

weganka /vɛˈɡãnka/ (n)
végétalienne
  kobieta przestrzegająca zasad weganizmu, będąca na diecie wegańskiej, nie jedząca pokarmów pochodzenia zwierzęcego

wegański /vɛˈɡãj̃sʲci/ (adj)
végétalien, végan
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bez mięsa, ryb i innych produktów pochodzenia zwierzęcego (tj. nabiału, tłuszczów zwierzęcych, jajek, owoców morza, miodu)
végan, végétalien, végane
  związany z weganizmem, dotyczący weganizmu

wegetacja /vˌɛɡɛtˈatsja/ (n)
végétation
  (biologia, biologiczny) procesy wzrostu i rozwoju zachodzące jednocześnie lub oddzielnie w organizmie rośliny

wegetacyjny /vˌɛɡɛtatsˈɨjnɨ/ (adj)
végétatif
  związany z wegetacją, odnoszący się do wegetacji

wegetarianin /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲĩn/ (n)
végétarien
  człowiek, który nie je mięsa

wegetarianizm /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲism̥/ (n)
végétarisme
  sposób odżywiania się charakteryzująca się wyłączeniem z posiłków produktów mięsnych;

wegetarianka /ˌvɛɡɛtarʲˈjãnka/ (n)
végétarienne
  forma żeńska od: wegetarianin

wegetariański /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
végétarien
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa i niektórych albo wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego
  związany z wegetarianizmem, dotyczący wegetarianizmu

wegetatywny /ˌvɛɡɛtaˈtɨvnɨ/ (adj)
végétatif
  związany z bezpłciowym rozmnażaniem się organizmów żywych
  związany z podstawowymi procesami fizjologicznymi organizmu

wehikuł /vɛˈxʲikuw/ (n)
véhicule
  (żartobliwie) środek transportu

weksylolog /vˌɛksɨlˈɔlɔk/ (n)
vexillologue
  specjalista w dziedzinie weksylologii

weksylologia /ˌvɛksɨlɔˈlɔɟja/ (n)
vexillologie
  nauka zajmująca się badaniem flag, sztandarów i chorągwi;

weksylologiczny /vˌɛksɨlˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
vexillologique
  dotyczący weksylologii

welin /ˈvɛlʲĩn/ (n)
vélin
  dobrej jakości cienki pergamin z cielęcej skóry;

welocyped /ˌvɛlɔˈʦ̑ɨpɛt/ (n)
vélocipède
  (historia, historyczny, historycznie) pierwotny rower, który nie posiada łańcucha ani hamulców;

wena /ˈvɛ̃na/ (n)
veine
  (dawniej, dawny) (anatomia, anatomiczny) żyła

wenecjanin /ˌvɛ̃nɛˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn/ (n)
Vénitien
  mieszkaniec Wenecji

wenecjanka /ˌvɛ̃nɛˈʦ̑ʲjãnka/ (n)
Vénitienne
  mieszkanka Wenecji

wenecki /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲci/ (adj)
vénitien
  odnoszący się do Wenecji, związany z Wenecją, wywodzący się z Wenecji

wenezuelski /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlsʲci/ (adj)
vénézuélien
  odnoszący się do Wenezueli lub Wenezuelczyków

wentylacyjny /vˌɛntɨlatsˈɨjnɨ/ (adj)
de ventilation
  związany z wentylacją

wenusjański /vˌɛnusjˈaɲski/ (adj)
vénusien
  związany z planetą Wenus

weranda /vɛˈrãnda/ (n)
véranda
  (architektura, architektoniczny) drewniana lub murowana dobudówka o funkcji rekreacyjnej, zazwyczaj dostawiona do budynku mieszkalnego, otwarta lub oszklona, z dachem na słupach.

werbować /vɛrbˈɔvatɕ/ (v)
enrôler
  namawiać kogo do udziału w czymś

wermut /vˈɛrmut/ (n)
vermouth
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wino korzenno-ziołowe;

wernakularny /ˌvɛrnakuˈlarnɨ/ (adj)
vernaculaire
  rodzimy, etniczny, miejscowy, w języku narodowym – w odniesieniu do literatury, kultury słowa
  rodzimy, nieprofesjonalny, tworzony przez anonimowych twórców – w odniesieniu do kultury materialnej (sztuki, architektury)

weroński /vɛrˈɔɲski/ (adj)
véronais
  związany z Weroną, dotyczący Werony, pochodzący z Werony

wersalski /vɛrˈsalsʲci/ (adj)
versaillais
  pochodzący, wywodzący się z Wersalu; odbywający się, znajdujący się w Wersalu; mający związek z Wersalem

weryfikować /ˌvɛrɨfʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
vérifier
  sprawdzać, potwierdzać lub wypróbowywać prawdziwość, prawidłowość, słuszność lub autentyczność czegoś

wesołe miasteczko /vɛˈsɔwɛ mʲjaˈstɛʧ̑kɔ/ (n)
parc d'attractions
  karuzele, strzelnice i inne podobne atrakcje zebrane w jednym miejscu;

wesoło /vɛˈsɔwɔ/ (adv)
gaiement, joyeusement
  w pogodnym nastroju

wesoły /vɛˈsɔwɨ/ (adj)
joyeux, gai
  taki, który odczuwa rozbawienie, ma dobry humor, nastrój; nie jest smutny
drôle
  taki, który wprawia w dobry humor

westalka /vɛstˈalka/ (n)
vestale
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kapłanka rzymskiej bogini ogniska domowego, Westy;

westchnienie /vɛstxɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
soupir
  głębokie odetchnięcie jako wyraz znaczącego przeżycia, emocji

westfalski /vɛstfˈalski/ (adj)
westphalien
  związany z Westfalią lub Westfalczykami, dotyczący Westfalii
  (historia, historyczny, historycznie) związany układem politycznym jaki nastał po pokoju westfalskim z 1648 roku

wesz /vɛʃ/ (n)
pou
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezskrzydły owad pasożytujący na ssakach i sporadycznie na rybach;

weteran /vɛˈtɛrãn/ (n)
vétéran
  (wojskowość, wojskowy) stary, zasłużony w boju żołnierz

weterynaryjny /ˌvɛtɛrɨ̃naˈrɨjnɨ/ (adj)
vétérinaire
  związany z weterynarią

weterynarz /ˌvɛtɛˈrɨ̃naʃ/ (n)
vétérinaire
  lekarz leczący zwierzęta;

wewnątrz /ˈvɛvnɔ̃nṭʃ/ (adv)
dedans, à l'intérieur
  (przenośnie, przenośnia) w sobie, w duszy

wewnątrz /ˈvɛvnɔ̃nṭʃ/ (preposition)
dedans, dans
  w środku jakiegoś wnętrza, w jakimś pomieszczeniu

wewnątrzmaciczny /ˌvɛvnɔ̃nṭʃmaˈʨ̑iʧ̑nɨ/ (adj)
intra-utérin
  dziejący się wewnątrz macicy, dotyczący wnętrza macicy, obowiązujący wewnątrz macicy

wewnątrzpochodny /ˌvɛvnɔ̃nṭʃpɔˈxɔdnɨ/ (adj)
intrinsèque
  pochodzący z wewnątrz

wewnętrznie /vɛvnˈɛntʃɲʲɛ/ (adv)
dedans, à l' intérieur
  w sposób dotyczący wnętrza, środka; w środku, do środka

wezuwian /vɛˈzuvʲjãn/ (n)
vésuvianite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;

wezwanie /vɛzˈvãɲɛ/ (n)
appel
  apel, odezwa
convocation, ajournement, sommation
  pisemny, urzędowy nakaz, pismo wzywające do stawienia się lub dopełnienia formalności itp.

wełna /ˈvɛwna/ (n)
laine
  sierść niektórych zwierząt parzystokopytnych, głównie owiec i wielbłądów
  (włókiennictwo) (krawiectwo) tkanina, wyrób z wełny (1.1)

wełniany /vɛwʲˈɲãnɨ/ (adj)
de laine, en laine
  wykonany z wełny

whisky /fçˈiskɨ/ (n)
whisky
  mocna, wytrawna wódka produkowana głównie ze słodu jęczmiennego i żyta, leżakująca w dębowych beczkach, kojarzona głównie ze Szkocją i Irlandią;

wiadomość /vʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
message
  coś, co przekazuje informację
information, renseignement, nouvelle
  nowina, informacja

wiadro /ˈvʲjadrɔ/ (n)
seau
  walcowaty pojemnik, zwykle nieco szerszy u góry, z pałąkowatym uchwytem, służący do przechowywania i ręcznego przenoszenia cieczy lub materiałów sypkich;

wiadukt /ˈvʲjadukt/ (n)
viaduc
  (urbanistyka, urbanistyczny) most przeprowadzający drogę komunikacyjną nad przeszkodą terenową inną niż woda (np. inna droga lub wąwóz);

wiara /ˈvʲjara/ (n)
foi, croyance
  przekonanie, że coś jest prawdą; ufność, zaufanie wobec rzeczy niepewnych, nie do końca znanych

wiarygodność /ˌvʲjarɨˈɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
crédibilité, authenticité, vérité
  cecha tego, co wiarygodne, rzetelne, prawdziwe

wiatr /vʲjatr̥/ (n)
vent
  (meteorologia, meteorologiczny) ruszające się masy powietrza;

wiatrak /ˈvʲjatrak/ (n)
moulin à vent
  (budownictwo) budowla ze skrzydłami obracanymi przez wiatr;

wiatrowskaz /vʲjaˈtrɔfskas/ (n)
girouette
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do wskazywania kierunku wiatru;

wiatyk /vʲˈatɨk/ (n)
viatique
  (kościelny) komunia dawana wiernemu w niebezpieczeństwie śmierci;

wibracja /vibrˈatsja/ (n)
vibration
  drganie o dużej częstotliwości

wiceadmirał /vitsɛadmˈiraw/ (n)
vice-amiral
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) oficerski stopień wojskowy w polskiej marynarce wojennej odpowiadający generałowi dywizji w wojskach lądowych i lotnictwie;

wicentyński /vitsɛntˈɨɲski/ (adj)
vicentin
  związany z Vicenzą, dotyczący Vicenzy

wiceprezydent /vitsɛprɛzˈɨdɛnt/ (n)
vice-maire
  (administracja) zastępca prezydenta miasta
vice-président
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zastępca prezydenta

widelec /vʲiˈdɛlɛʦ̑/ (n)
fourchette
  ostro zakończony przedmiot używany do nabierania jedzenia;

widelec do porcjowania /vʲiˈdɛlɛʣ̑ ˌdɔ‿pɔrʦ̑ʲjɔˈvãɲa/ (n)
fourchette de service
  widelec do przytrzymywania najczęściej mięsa podczas dzielenia na mniejsze kawałki, do przewracania podczas obróbki termicznej

wideo /vidˈɛɔ/ (n)
vidéo
  (technologia, technika, techniczny) technika elektroniczna bazująca na sekwencji nieruchomych obrazów, które mogą być nagrywane, przetwarzane, transmitowane, a następnie odtwarzane, dając złudzenie ruchu;

wideoklip /ˌvʲidɛˈɔklʲip/ (n)
clip, clip vidéo, vidéo musicale, vidéo-clip
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (telewizja, telewizyjny) krótki film towarzyszący utworowi muzycznemu

widoczny /vʲiˈdɔʧ̑nɨ/ (adj)
visible, apparent
  taki, którego widać

widok /ˈvʲidɔk/ (n)
vue
  widziana przestrzeń, krajobraz

widownia /vʲiˈdɔvʲɲa/ (n)
public
  wszyscy widzowie jakiegoś przedstawienia

widz /vʲiʦ̑/ (n)
spectateur, spectatrice
  osoba oglądająca film, przedstawienie, pokaz, koncert lub inne widowisko

widzialny /vʲiˈʥ̑alnɨ/ (adj)
visible, perceptible
  taki, który widać, który jest dostrzegalny

widzieć /ˈvʲiʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
voir
  odbierać bodźce wzrokowe
  spotykać się
  mieć dany pogląd na coś/kogoś

widłonóg /vʲidˈwɔ̃nuk/ (n)
copépode
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak morski lub słodkowodny wolno pływający lub pasożytniczy;

widły /ˈvʲidwɨ/ (n)
fourche
  narzędzie składające się z trzech lub czterech długich zębów osadzonych na drzewcu;

wiec /vʲˈɛts/ (n)
vetche
  (historia, historyczny, historycznie) ogólne zebranie członków plemienia, mieszkańców grodu lub osady;

wiecznozielony /vʲˌɛtʃnɔʑɛlˈɔnɨ/ (adj)
sempervirent
  (botanika, botaniczny) zawsze zielony, nigdy nie tracący liści

wieczność /ˈvʲjɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
éternité, infinité, intemporalité
  nieskończoność; trwanie poza czasem, poza początkiem i końcem;

wieczny /ˈvʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
éternel, perpétuel
  trwający wieczność; dotyczący wieczności

wieczór /ˈvʲjɛʧ̑ur/ (n)
soir
  część doby między zachodem słońca a nocą

wiedeńczyk /vʲjɛˈdɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Viennois
  mieszkaniec Wiednia

wiedeński /vʲjɛˈdɛ̃j̃sʲci/ (adj)
viennois
  odnoszący się do miasta Wiedeń

wiedza /ˈvʲjɛʣ̑a/ (n)
connaissance, savoir
  ogół posiadanych wiadomości

wiedzieć /ˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
savoir
  mieć wiedzę na jakiś temat, mieć świadomość prawdziwości czegoś

wiejski /ˈvʲjɛ̇jsʲci/ (adj)
rustique, villageois
  związany z wsią, dotyczący wsi, pochodzący ze wsi

wiek /vʲjɛk/ (n)
âge
  czas, jaki ktoś już przeżył, jaki coś przeżyło
siècle
  sto lat;
  pewna charakterystyczna epoka

wiek emerytalny /ˈvʲjɛk ˌɛ̃mɛrɨˈtalnɨ/ (n)
âge de la retraite
  (urzędowy) rok życia, od którego osoba ubezpieczona na życie nabywa prawo do świadczenia z tytułu dożycia tego wieku; wiek, od którego pracownik może odejść na emeryturę;

wielbiciel /vʲjɛlˈbʲiʨ̑ɛl/ (n)
admirateur, fan
  (książkowy) osoba, która wielbi kogoś lub coś

wielbłąd /ˈvʲjɛlbwɔ̃nt/ (n)
chameau
  (zoologia, zoologiczny) Camelus, duży afrykański i azjatycki ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych, z charakterystycznym jednym lub dwoma garbami;

wielbłądzica /ˌvʲjɛlbwɔ̃ɲˈʥ̑iʦ̑a/ (n)
chamelle
  (zoologia, zoologiczny) samica wielbłąda

wielce /vʲˈɛltsɛ/ (adv)
grandement
  w sposób znaczny

wielka koalicja /vʲˈɛlka kˌɔalˈitsja/ (n)
grande coalition
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koalicja rządowa największych partii politycznych o przeciwnych poglądach w przypadku, kiedy niemożliwe jest uzyskanie większości w parlamencie, partii wygranej z jedną z mniejszych partii;

wielkanocny /ˌvʲjɛlkãˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
pascal
  związany z Wielkanocą, dotyczący Wielkanocy

wielki /ˈvʲjɛlʲci/ (adj)
grand
  bardzo ważny, znaczący
  o człowieku: mocno wyróżniający się zdolnościami lub innymi cechami
  o nadzwyczaj dużej skali lub natężeniu
grand, grande
  o nadzwyczaj dużych rozmiarach

wielkie księstwo /vʲˈɛlkʲɛ kɕˈɛ̃stfɔ/ (n)
grand-duché
  rządzone przez wielkiego księcia (magnus dux) państwo lub jego część;

wielkoduszny /ˌvʲjɛlkɔˈduʃnɨ/ (adj)
magnanime
  taki, który charakteryzuje się wielkimi zaletami ducha, zwłaszcza szlachetnością i wyrozumiałością

wielojęzyczność /vʲˌɛlɔjɛ̃zˈɨtʃnɔɕtɕ/ (n)
multilinguisme, plurilinguisme
  (językoznawstwo, językoznawczy) cecha tego, co wielojęzyczne

wielokomórkowy /ˌvʲjɛlɔkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
pluricellulaire, multicellulaire
  składający się z wielu komórek

wielokropek /vʲˌɛlɔkrˈɔpɛk/ (n)
points de suspension
  znak interpunkcyjny złożony z trzech kropek następujących po sobie, oznaczający przerwanie toku wypowiedzi lub niedomówienie, albo służący do zaznaczenia fragmentów pominiętych;

wielokrotnie /ˌvʲjɛlɔˈkrɔtʲɲɛ/ (numeral)
à maintes reprises, à plusieurs reprises
  wiele razy

wielokulturowość /ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɔɕʨ̑/ (n)
multiculturalisme
  (socjologia, socjologiczny) idea i model społeczny, według którego społeczeństwo powinno cechować się występowaniem grup o różnym pochodzeniu i wyznających odmienne systemy

wielokulturowy /ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɨ/ (adj)
multiculturel
  dotyczący wielokulturowości, cechujący się występowaniem grup społecznych o różnym pochodzeniu, z różnych kultur

wielokwiatowy /vʲˌɛlɔkfʲatˈɔvɨ/ (adj)
multiflore
  taki, który ma wiele kwiatów

wielokąt /vʲjɛˈlɔkɔ̃nt/ (n)
polygone
  (geometria) spójny obszar ograniczony przez łamaną zamkniętą;

wieloletni /ˌvʲjɛlɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
pluriannuel
  trwający lub mający wiele lat

wielonarodowy /vʲˌɛlɔnˌarɔdˈɔvɨ/ (adj)
multinational
  złożony z przedstawicieli wielu narodów, narodowości

wieloraki /vʲˌɛlɔrˈaki/ (adj)
divers
  mający wiele form

wieloryb /vʲjɛˈlɔrɨp/ (n)
baleine
  (zoologia, zoologiczny) potoczna nazwa każdego większego walenia;

wielorybnictwo /ˌvʲjɛlɔrɨbʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
chasse à la baleine
  polowanie na walenie w celu pozyskania olbrotu, fiszbinu czy ambry;

wielorybnik /vʲˌɛlɔrˈɨbɲik/ (n)
baleinier
  (rybołówstwo, rybacki) człowiek trudniący się zawodowo połowem wielorybów
  (marynarka) statek wielorybniczy

wielostronny /vʲˌɛlɔstrˈɔnnɨ/ (adj)
polyvalent
  mający wiele stron, aspektów; dotyczący wielu zagadnień
multilatéral, plurilatéral
  podejmowany przez wiele stron

wielotorbielowaty /ˌvʲjɛlɔtɔrbʲjɛlɔˈvatɨ/ (adj)
polykystique
  (medycyna, medyczny) mający wiele torbieli

wielowodzie /vʲˌɛlɔvˈɔdʑɛ/ (n)
hydramnios
  (medycyna, medyczny) występująca w czasie ciąży anomalia, w której ilość płynów zawartych w błonach płodowych jest nadmierna;

wieloznaczność /ˌvʲjɛlɔˈznaʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
polysémie
  cecha tego, co ma wiele znaczeń;

wielościan /vʲjɛˈlɔɕʨ̑ãn/ (n)
polyèdre
  (geometria) ograniczona bryła geometryczna, której powierzchnia jest złożona wyłącznie z wielokątów;

wielościenny /vʲˌɛlɔɕtɕˈɛnnɨ/ (adj)
polyédrique
  taki, który ma wiele ścian

wielość /ˈvʲjɛlɔɕʨ̑/ (n)
multiplicité
  mnogość, duża ilość czegoś

wieneński /vʲɛnˈɛɲski/ (adj)
viennois
  związany z Vienne, dotyczący Vienne

wieniec /ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
chapelet, file cercle
  kolisty przedmiot albo kilka przedmiotów nawleczonych na coś, związanych lub splecionych, kilka osób lub zwierząt ustawionych na kształt koła
couronne, guirlande
  wiązanka w kształcie kręgu upleciona z kwiatów, liści, gałązek lub kłosów

wieniec laurowy /ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑ lawˈrɔvɨ/ (n)
couronne de laurier
  (historia, historyczny, historycznie) wieniec z liści wawrzynu będący nagrodą za zwycięstwo w równej walce;
  symbol zwycięstwa lub wybitnych osiągnięć mający kształt wieńca laurowego (1.1);

wieprzowina /ˌvʲjɛpʃɔˈvʲĩna/ (n)
porc, cochon
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso ze świni;

wiernie /ˈvʲjɛrʲɲɛ/ (adv)
au juste, exactement, fidèlement, justement, minutieusement, précisément
  w sposób wierny, dokładny
fidèlement
  w sposób wierny, oddany, lojalny

wierność /ˈvʲjɛrnɔɕʨ̑/ (n)
fidélité
  bycie wiernym, stałym, oddanym komuś lub czemuś

wiersz /vʲjɛrʃ/ (n)
vers
  charakterystyczny układ graficzny tekstów (1.1)
ligne
  linia tekstu
poème, poésie
  utwór poetycki, często rymowany

wierszokleta /vʲˌɛrʃɔklˈɛta/ (n)
rimeur, métromane, poétereau, rimailleur
  (pogardliwie) osoba tworząca nijakie wiersze; lichy poeta

wiertło /ˈvʲjɛrtwɔ/ (n)
foret, mèche
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie do wykonywania otworów;

wierzba /ˈvʲjɛʒba/ (n)
saule
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Salix, rodzaj drzewa, krzewu lub krzewinki z rodziny wierzbowatych;

wierzba wawrzynkowa /ˈvʲjɛʒba ˌvavʒɨ̃ŋˈkɔva/ (n)
saule daphné
  (botanika, botaniczny) Salix daphnoides, gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny wierzbowatych;

wierzchołek /vʲjɛʃˈxɔwɛk/ (n)
sommet
  (geografia, geograficzny) szczyt góry
  (matematyka, matematyczny) punkt łączący sąsiednie boki wielokąta lub co najmniej trzy ściany wielościanu;

wierzyć /ˈvʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
croire
  ufać komuś, uważać, że ktoś ma rację
  uważać coś za prawdziwe mimo braku dowodów na prawdziwość tego
  wyznawać religię

wierzący /vʲɛʒˈɔntsɨ/ (n)
croyant
  osoba wyznająca jakąś religię

wiesiołek /vʲjɛ̇ˈɕɔwɛk/ (n)
onarge, œnothère
  (botanika, botaniczny) Oenothera, roślina o żółtych kwiatach i lancetowatych liściach;

wieszak /ˈvʲjɛʃak/ (n)
portemanteau
  mebel zaopatrzony w kilka wieszaków (1.1)
cintre
  przedmiot o łukowatym lub trójkątnym kształcie, z hakiem pośrodku, służący do wieszania ubrań na drążku;

wietnamski /vʲjɛtˈnãmsʲci/ (adj)
vietnamien
  odnoszący się do Wietnamu lub Wietnamczyków

wietnamski /vʲjɛtˈnãmsʲci/ (n)
vietnamien
  język urzędowy Wietnamu;

wietrzny /ˈvʲjɛṭʃnɨ/ (adj)
venteux
  odznaczający się silnymi podmuchami wiatru

wietrzyk /ˈvʲjɛṭʃɨk/ (n)
brise
  lekki wiatr

wiewiórka /vʲjɛˈvʲjurka/ (n)
écureuil
  (zoologia, zoologiczny) nadrzewny gryzoń o puszystym i najczęściej rudym futrze oraz długiej kicie;

wieś /vʲjɛ̇ɕ/ (n)
village
  jednostka osadnicza nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta;
campagne
  tereny pozamiejskie

wieśniak /ˈvʲjɛ̇ɕɲak/ (n)
cul-terreux, pignouf
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) prostak, człowiek prymitywny
paysan
  człowiek mieszkający na wsi

wieża /ˈvʲjɛʒa/ (n)
tour
  (architektura, architektoniczny) wysoka budowla o małej płaszczyźnie podstawy w stosunku do wysokości;
  (szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się tylko w rzędach i kolumnach;

wieża Babel /ˈvʲjɛʒa ˈbabɛl/ (n)
tour de Babel
  (biblijny) olbrzymia budowla, która według Księga Rodzaju miała być wznoszona przez zjednoczoną ludzkość w krainie Szeinear;

wieża Eiffla /ˈvʲjɛʒa ˈajfla/ (n)
tour Eiffel
  (architektura, architektoniczny) (turystyka, turystyczny) ogromna, stalowa wieża na Polu Marsowym w Paryżu;

wieża ciśnień /ˈvʲjɛʒa ˈʨ̑iɕɲɛ̇̃ɲ/ (n)
château d'eau
  (technologia, technika, techniczny) budynek w formie wieży, ze zbiornikiem wody na szczycie, który służy do stabilizowania ciśnienia wody w sieci wodociągowej;

wieżowiec /vʲjɛˈʒɔvʲjɛʦ̑/ (n)
gratte-ciel
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) wolnostojący wielokondygnacyjny budynek o niewielkiej w stosunku do wysokości powierzchni podstawy;

wigor /ˈvʲiɡɔr/ (n)
vigueur, nervosité
  energia objawiająca się w chęci do pracy i zabawy oraz w szybkości i sprawności w działaniu

wihara /vʲiˈxara/ (n)
vihara
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor buddyjski i dźinijski

wikariusz /vikˈarjuʃ/ (n)
vicaire
  (kościelny) prezbiter na stałe pomagający proboszczowi w pracy duszpasterskiej;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) w administracji kościelnej duchowny będący zastępcą lub namiestnikiem;

wikipedysta /ˌvʲicipɛˈdɨsta/ (n)
wikipédiste
  internauta tworzący i edytujący Wikipedię

wikipedystka /ˌvʲicipɛˈdɨstka/ (n)
wikipédiste
  internautka tworząca i edytująca Wikipedię, (także, też) Wikisłownik, Wikibooks lub Wikicytaty

wiklina /vʲikˈlʲĩna/ (n)
osier
  młode pędy kilku gatunków wierzb, które po obróbce wykorzystywane są w wikliniarstwie;
  (botanika, botaniczny) Salix purpurea, wierzba z młodymi czerwonymi pędami, rosnąca nad rzekami
vannerie
  przedmioty z wikliny (1.2)

wiktoria /vʲikˈtɔrʲja/ (n)
victoria
  (botanika, botaniczny) Victoria Lindl., rodzaj roślin wodnych z rodziny grzybieniowatych, o charakterystycznych pływających liściach;

wiktoriański /vˌiktɔrjˈaɲski/ (adj)
victorien
  związany z epoką panowania królowej Wiktorii Hanowerskiej

wilczyca /vʲilˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
louve
  (zoologia, zoologiczny) samica wilka

wilczę /ˈvʲilʧ̑ɛ/ (n)
louveteau
  (zoologia, zoologiczny) szczenię wilka

wilec ziemniaczany /vˈilɛdʑ ʑˌɛmɲʲatʃˈanɨ/ (n)
patate douce
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Ipomoea batatas; pochodzący z Ameryki gatunek rośliny uprawnej z rodziny powojowatych

wilga /ˈvʲilɡa/ (n)
loriot
  (ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości, żółtoczarny ptak z rodziny wilg (Oriolidae);

wilgotność /vilɡˈɔtnɔɕtɕ/ (n)
humidité
  stan wyższego nasycenia czegoś wodą

wilgotny /vʲilˈɡɔtnɨ/ (adj)
humide
  trochę mokry

wilgoć /ˈvʲilɡɔʨ̑/ (n)
humidité
  woda zawarta w czymś, zwykle w powietrzu;

wilk /vʲilk/ (n)
loup
  (zoologia, zoologiczny) przypominające psa zwierzę drapieżne, dziko żyjące;

wilk syty i owca cała /ˈvʲilk ˈsɨtɨ i‿ˈɔfʦ̑a ˈʦ̑awa/ (proverb)
ménager la chèvre et le chou
  rozwiązanie problemu z korzyścią dla obu stron

wilk w owczej skórze /ˈvʲilɡ ˈv‿ɔfʧ̑ɛj ˈskuʒɛ/ (n)
loup déguisé en agneau
  (związek frazeologiczny) ktoś zły, niebezpieczny udający kogoś łagodnego i pokornego

wilkołak /vʲilˈkɔwak/ (n)
loup-garou, lycanthrope
  (folklor) człowiek, który może (częściowo albo w całości) zmienić się w wilka

willa /ˈvʲilːa/ (n)
villa
  podmiejska lub wiejska rezydencja bogatego człowieka;

wina /ˈvʲĩna/ (n)
faute
  czyn niezgodny z normami postępowania

winda /ˈvʲĩnda/ /ˈvʲĩndɨ/ (n)
ascenseur, monte-charge
  (technologia, technika, techniczny) poruszająca się w pionie klatka służąca do transportu osób lub towarów;

windhucki /vʲĩntˈxuʦ̑ʲci/ (adj)
windhoekien
  odnoszący się do miasta Windhuk, związany z Windhukiem

winnica /vʲĩɲˈːiʦ̑a/ (n)
vignoble, vigne
  (rolnictwo, rolniczy) miejsce uprawy winorośli;

winny /ˈvʲĩnːɨ/ (adj)
coupable
  taki, który jest obarczony winą, będący sprawcą czegoś złego

wino /ˈvʲĩnɔ/ (n)
vin
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój alkoholowy powstający dzięki fermentacji owoców;
pique
  (potocznie, potoczny) (termin karciany) pik (kolor w kartach)

winobranie /ˌvʲĩnɔˈbrãɲɛ/ (n)
vendange, vinée
  zbiór owoców winorośli

winogrono /ˌvʲĩnɔˈɡrɔ̃nɔ/ (n)
raisin
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc winorośli

winorośl /vʲĩˈnɔrɔɕl̥/ (n)
vigne
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) krzew o długich pędach i owocach zebranych w kiści.

wiolonczela /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ˈʧ̑ɛla/ (n)
violoncelle
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument smyczkowy, większy od altówki i mniejszy od kontrabasu;

wiolonczelista /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ʧ̑ɛˈlʲista/ (n)
violoncelliste
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na wiolonczeli

wiosenne porządki /vʲɔsˈɛnnɛ pɔʒˈɔntki/ (n)
ménage de printemps, nettoyage de printemps
  sprzątanie po zimie

wiosna /ˈvʲjɔsna/ (n)
printemps
  pora roku, która następuje po zimie i poprzedza lato;

wiosło /ˈvʲjɔswɔ/ (n)
rame, pagaie
  spłaszczony i rozszerzony u końca (lub obu końców) kij służący do nadawania biegu łodzi oraz kierowania nią;

wiosłować /vʲɔswˈɔvatɕ/ (v)
ramer, pagayer, canoter
  (sport, sportowy) wykonywać wiosłami ruchy łodzi lub kajaka w celu nadania im biegu i kierunku

wioślarka /vʲjɔ̇ɕˈlarka/ (n)
rameur
  (sport, sportowy) kobieta uprawiająca wioślarstwo; taka, która wiosłuje

wioślarstwo /vʲjɔ̇ɕˈlarstfɔ/ (n)
aviron
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca wyścigi sportowych łodzi wiosłowych;

wirnik /ˈvʲirʲɲik/ (n)
rotor
  (mechanika) obracająca się część maszyny wirującej;

wiropłat /vʲiˈrɔpwat/ (n)
giravion
  (lotnictwo, lotniczy) maszyna cięższa od powietrza, zdolna do lotu dzięki powstawaniu siły nośnej na wirujących powierzchniach;

wirus /ˈvʲirus/ (n)
virus, virus informatique
  (informatyka, informatyczny) samopowielający się program komputerowy, który przy pomocy nosiciela (np. poczty elektronicznej) wdziera się do komputera w celu zakłócania jego pracy lub niszczenia danych;
virus
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) (medycyna, medyczny) cząsteczka organiczna nieposiadająca struktury komórkowej;

wirusolog /vˌirusˈɔlɔk/ (n)
virologue, virologiste
  specjalista w dziedzinie wirusologii

wirusologia /ˌvʲirusɔˈlɔɟja/ (n)
virologie
  (biologia, biologiczny) nauka o wirusach oraz o wywoływanych przez nie chorobach;

wirusowy /vˌirusˈɔvɨ/ (adj)
viral
  związany z wirusami, dotyczący wirusów

wisieć /ˈvʲiɕɛ̇ʨ̑/ (v)
pendre, être suspendu
  być przymocowanym do czegoś od góry

witalista /vˌitalˈista/ (n)
vitaliste
  zwolennik witalizmu

witalistka /vˌitalˈistka/ (n)
vitaliste
  zwolenniczka witalizmu

witalność /vʲiˈtalnɔɕʨ̑/ (n)
vitalité
  cecha tego, co jest witalne, pełne energii życiowej

witamina /ˌvʲitãˈmʲĩna/ (n)
vitamine
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) związek organiczny niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania organizmu żywego;

witarianizm /vˌitarjˈaɲizm/ (n)
crudivorisme
  sposób odżywiania się polegający na spożywaniu wyłącznie surowych pokarmów (dopuszczalne jest podgrzewanie jedzenia do 40 °C) i wykluczeniu wysoko przetworzonej żywności;

witać /ˈvʲitaʨ̑/ (v)
saluer, accueillir
  pozdrowić kogoś na początku spotkania; okazać swoje uczucia w związku z czyimś przybyciem, odwiedzinami, spotkaniem kogoś

witlinek /vʲiˈtlʲĩnɛk/ (n)
merlan
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Merlangius merlangus, ryba atlatycka;

witraż /ˈvʲitraʃ/ (n)
vitrail
  (sztuka) ozdobna kompozycja wykonana z kawałków barwnego szkła wprawionego w okno zamiast szyb;

witrektomia /vˌitrɛktˈɔmja/ (n)
vitrectomie
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie składników patologicznych znajdujących się w obrębie ciała szklistego oka;

wiwarium /vivˈarjum/ (n)
vivarium
  (zootechnika, zootechniczny) pomieszczenie do przetrzymywania drobnych zwierząt lub roślin w warunkach maksymalnie zbliżonych do naturalnych;

wiwianit /vʲiˈvʲjä̃ɲit/ (n)
vivianite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów;

wiza /ˈvʲiza/ (n)
visa
  (urzędowy) (turystyka, turystyczny) pisemne pozwolenie na przekroczenie granicy państwowej wydawane przez organy odwiedzanego kraju;

wizażysta /ˌvʲizaˈʒɨsta/ (n)
visagiste
  specjalista zajmujący się tworzeniem czyjegoś wizerunku (dobieraniem fryzury, ubrań itp.); także osoba świadcząca usługi w dziedzinie makijażu artystycznego

wizerunek /ˌvʲizɛˈrũnɛk/ (n)
image, effigie
  pierwowzór, odbicie, obraz

wizytówka /ˌvʲizɨˈtufka/ (n)
carte de visite, carte
  mały kartonik z zapisanymi na nim danymi osobowymi lub firmowymi

wiązadło /vʲjɔ̃w̃ˈzadwɔ/ (n)
ligament
  (anatomia, anatomiczny) błona lub pasmo wytrzymałej tkanki łącznej łączące kości między sobą lub wzmacniające ruchome połączenia między kośćmi (stawy)

wiązać /ˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑/ (v)
nouer
  splatać, tworząc węzeł

wiązać koniec z końcem /ˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑ ˈkɔ̃ɲɛʦ̑ ˈs‿kɔ̃j̃nʦ̑ɛ̃m/ (v)
joindre les deux bouts
  dawać radę finansowo

więc /vʲjɛ̃nʦ̑/ (conjunction)
donc
  …służący do tworzenia konstrukcji, w których zdanie za spójnikiem opisuje czynność, która nastąpiła, ponieważ odbyła się czynność opisana w zdaniu przed spójnikiem

większość /ˈvʲjɛ̃ŋkʃɔɕʨ̑/ (n)
majorité
  większa część jakichś rzeczy lub jakiejś grupy osób; więcej niż połowa

więzadło /vʲɛ̃zˈadwɔ/ (n)
ligament
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) tkanka łączna włóknista łącząca ze sobą kości w stawach lub inne ruchomo połączone narządy

więzadło głosowe /vʲɛ̃zˈadwɔ ɡwɔsˈɔvɛ/ (n)
corde vocale
  (anatomia, anatomiczny) każdy z dwu drgających fałdów znajdujących się w krtani, dzięki którym człowiek może mówić;

więzadło krzyżowe przednie /vʲɛ̃zˈadwɔ kʃɨʒˈɔvɛ pʃˈɛdɲʲɛ/ (n)
ligament croisé antérieur
  (anatomia, anatomiczny) wewnątrzstawowe więzadło stawu kolanowego o budowie dwupęczkowej; jego uszkodzenie jest jedną z najczęstszych kontuzji u sportowców;

więzienie /vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ/ (n)
prison, pénitencier
  miejsce, w którym odbywa się karę pozbawienia wolności

więzień /ˈvʲjɛ̃w̃ʑɛ̇̃ɲ/ (n)
prisonnier, détenu
  człowiek pozbawiony wolności, np. odbywający karę w więzieniu, zamknięty w areszcie, obozie lub innym miejscu odosobnienia

więzy /vʲˈɛ̃zɨ/ (n)
liens
  to, co wiąże; relacja zażyłości

więzy krwi /ˈvʲjɛ̃w̃zɨ ˈkr̥fʲi/ (idiom)
liens du sang
  stosunek pokrewieństwa między osobami

wiśnia /ˈvʲiɕɲa/ (n)
cerisier
  (botanika, botaniczny) Cerasus Miller, rodzaj roślin należący do rodziny różowatych;
cerise
  owoce wiśni (1.1)

wjeżdżać /vjˈɛʒdʒatɕ/ (v)
entrer
  jadąc, dostawać się dokądś
rentrer
  jadąc, wpadać na jakiś obiekt

wklęsły /fklˈɛ̃swɨ/ (adj)
concave
  taki, który ma zagłębienie lub odcinkowe obniżenie

wkrótce /ˈfkrutʦ̑ɛ/ (adv)
bientôt
  w niedługim czasie, w najbliższym czasie

wnosić /ˈvnɔɕiʨ̑/ (v)
monter
  przemieszczać coś w górę lub w pewne miejsce

wnuczka /ˈvnuʧ̑ka/ (n)
petite-fille
  córka syna lub córki

wnuk /vnuk/ (n)
petit-fils
  syn córki lub syna

wnętrze /ˈvnɛ̃nṭʃɛ/ (n)
intérieur
  przestrzeń, znajdująca się w środku czegoś

woda /ˈvɔda/ (n)
eau
  bezbarwna i bezzapachowa ciecz, tlenek wodoru, H2O;

woda kolońska /ˈvɔda kɔˈlɔ̃j̃ska/ (n)
eau de Cologne
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj wody toaletowej, kilkuprocentowy alkoholowy roztwór olejków eterycznych w alkoholu;

woda mineralna /ˈvɔda ˌmʲĩnɛˈralna/ (n)
eau minérale
  naturalna woda lecznicza;

woda utleniona /ˈvɔda ˌutlɛ̃ˈɲɔ̃na/ (n)
eau oxygénée
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) trzyprocentowy wodny roztwór nadtlenku wodoru używany m.in. do dezynfekcji ran;

woder /ˈvɔdɛr/ (n)
cuissarde
  długi, wodoszczelny but gumowy, sięgający po pachwinę;

wodniak jądra /vˈɔdɲʲak jˈɔndra/ (n)
hydrocèle
  (medycyna, medyczny) nagromadzenie płynu między osłonkami jądra;

wodniczka /vɔdɲˈitʃka/ (n)
phragmite aquatique
  (ornitologia, ornitologiczny) Acrocephalus paludicola, zagrożony wyginięciem niewielki ptak wędrowny, zamieszkujący wschodnią Europę i zachodnią Azję po Ural, w pasie klimatu umiarkowanego;

wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (n)
râle d'eau
  (ornitologia, ornitologiczny) Rallus aquaticus, żyjący na mokradłach ptak o upierzeniu oliwkowobrązowym z plamami;

wodny /ˈvɔdnɨ/ (adj)
aquatique
  nawiązujący do wody lub innych cieczy

wodogłowie /vˌɔdɔɡwˈɔvʲɛ/ (n)
hydrocéphalie
  (medycyna, medyczny) nadmierne nagromadzenie płynów w układzie komorowym mózgu;

wodolot /vɔˈdɔlɔt/ (n)
hydravion
  jednostka pływająca charakteryzująca się zainstalowanymi pod kadłubem płatami nośnymi, które powodują wynurzanie się kadłuba z wody wraz ze wzrostem prędkości jednostki;

wodomierz /vɔˈdɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
compteur d'eau
  (technologia, technika, techniczny) miernik pokazujący ilość zużytej wody;

wodorost /vɔˈdɔrɔst/ (n)
varech
  (botanika, botaniczny) miękka roślina rosnąca w wodzie;

wodorotlenek /vˌɔdɔrɔtlˈɛnɛk/ (n)
hydroxyde
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z anionu wodorotlenowego (OH−) i stabilnego kationu amonowego, metalu lub organicznego

wodospad /vɔˈdɔspat/ (n)
chute d'eau, cascade
  swobodny, pionowy spadek wody rzecznej, spowodowany różnicą poziomów dna koryta rzeki

wodowstręt /vɔdˈɔfstrɛnt/ (n)
hydrophobie
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) jeden z poważnych objawów wścieklizny objawiający się bolesnymi skurczami krtani podczas picia wody, a nawet na jej widok

wody terytorialne /ˈvɔdɨ ˌtɛrɨtɔrʲˈjalnɛ/ (n)
eaux territoriales
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pas morza określonej szerokości, na którym obowiązuje prawodawstwo i władza państwa, do którego należy dany odcinek wybrzeża;

wodzić za nos /ˈvɔʥ̑iʥ̑ za‿ˈnɔs/ (v)
mener par le bout du nez
  (przenośnie, przenośnia) oszukiwać, manipulować kimś wykorzystując przewagę, aby podporządkować go swej woli

wodór /ˈvɔdur/ (n)
hydrogène
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1;

wogeski /vɔɡˈɛski/ (adj)
vosgien
  związany z Wogezami, dotyczący Wogezów, położony w Wogezach

wojażer /vɔjˈaʒɛr/ (n)
voyageur
  (przestarzałe, przestarzały) podróżnik

wojażerka /vˌɔjaʒˈɛrka/ (n)
voyageuse
  (przestarzałe, przestarzały) podróżniczka

wojenny /vɔˈjɛ̃nːɨ/ (adj)
guerrier
  związany z wojną, odnoszący się do wojny

województwo /ˌvɔjɛˈvuʦ̑tfɔ/ (n)
voïvodie, palatinat, voïévodie
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego stopnia w Polsce;

wojna /ˈvɔjna/ (n)
guerre
  zorganizowany konflikt zbrojny o dużej skali;

wojna domowa /ˈvɔjna dɔ̃ˈmɔva/ (n)
guerre civile
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) konflikt zbrojny, którego strony należą do tego samego państwa, plemienia lub grupy etnicznej;

wojna religijna /ˈvɔjna ˌrɛlʲiˈɟijna/ (n)
guerre sainte
  konflikt, wojna motywowana przyczynami religijnymi;

wojna trojańska /ˈvɔjna trɔˈjä̃j̃ska/ (n)
guerre de Troie
  (mitologia grecka) wojna Achajów z Trojanami;

wojsko /ˈvɔjskɔ/ (n)
armée
  zorganizowana grupa uzbrojonych ludzi przygotowanych do obrony kraju i walki na wojnie

wojskowy /vɔjˈskɔvɨ/ (adj)
militaire
  związany z wojskiem, dotyczący wojska

wojskowy /vɔjˈskɔvɨ/ (n)
militaire
  żołnierz

wokalizm /vɔˈkalʲism̥/ (n)
vocalisme
  (językoznawstwo, językoznawczy) zasób, system samogłosek danego języka

wokalny /vɔkˈalnɨ/ (adj)
vocal
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany ze śpiewaniem

wola /ˈvɔla/ (n)
volonté
  zdolność człowieka do świadomego kontrolowania, kierowania swoim postępowaniem

wolant /ˈvɔlãnt/ (n)
manche
  (lotnictwo, lotniczy) urządzenie sterujące lotkami i sterem wysokości;

woleć /ˈvɔlɛʨ̑/ (modal)
préférer
  bardziej lubić lub chcieć coś od czegoś innego

wolfram /ˈvɔlfrãm/ (n)
tungstène, wolfram
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu W i liczbie atomowej 74;

wolna miłość /vˈɔlna mˈiwɔɕtɕ/ (n)
amour libre
  postawa hołdująca nieskrępowanemu życiu seksualnemu bez zobowiązań, w opozycji do tradycyjnego małżeństwa i monogamii, kojarzona z ruchem hipisowskim;

wolnomularz /ˌvɔlnɔ̃ˈmulaʃ/ (n)
franc-maçon
  członek stowarzyszenia wolnomularskiego

wolnomyślicielstwo /ˌvɔlnɔ̃mɨɕlʲiˈʨ̑ɛlstfɔ/ (n)
libre pensée, libre-pensée
  (filozofia, filozoficzny) światopogląd rozpowszechniony na przełomie XIX i XX wieku, opierający się na racjonalizmie, agnostycyzmie i laicyzacji życia publicznego;

wolność /ˈvɔlnɔɕʨ̑/ (n)
liberté
  (filozofia, filozoficzny) wolna wola, możliwość samodzielnego podejmowania decyzji, brak przymusu
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność państwowa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo obywatelskie
  (więziennictwo, więzienny) pozostawanie poza więzieniem

wolność słowa /ˈvɔlnɔɕʨ̑ ˈswɔva/ (n)
liberté d'expression
  (filozofia, filozoficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) prawo do publicznego wyrażania swoich poglądów z jednoczesnym poszanowaniem go przez innych;

wolny /ˈvɔlnɨ/ (adj)
libre
  mogący postępować zgodnie z własną wolą
  nieobciążony czymś niekorzystnym
  niezajęty przez coś
  niebędący w związku, nieposiadający partnera / partnerki
lent
  odbywający się bez pośpiechu

wolny rodnik /ˈvɔlnɨ ˈrɔdʲɲik/ (n)
radical libre
  (biologia, biologiczny) (przestarzałe, przestarzały) (zobacz) rodnik

wolny rynek /ˈvɔlnɨ ˈrɨ̃nɛk/ (n)
marché libre
  handel, w którym ceny ustalane są między kupującymi a sprzedającymi, gdzie nie podlegają one żadnym ograniczeniom ze strony podmiotów zewnętrznych (np. państwa);

wolny związek /vˈɔlnɨ zvʲˈɔ̃zɛk/ (n)
union libre
  (socjologia, socjologiczny) nieusankcjonowany związek dwóch osób, kohabitacja bez ślubu

wolontariat /vˌɔlɔntˈarjat/ (n)
volontariat, bénévolat
  dobrowolna, bezpłatna praca społeczna

woltomierz /vɔlˈtɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
voltmètre
  (metrologia, metrologiczny) (elektryczność) przyrząd do pomiaru napięcia elektrycznego;

worek /ˈvɔrɛk/ (n)
sac
  miękki, elastyczny pojemnik wykonany z kawałków materiału, folii lub papieru;

worek treningowy /vˈɔrɛk trˌɛɲiŋɡˈɔvɨ/ (n)
sac de boxe, sac de frappe
  (sport, sportowy) wiszący lub rzadziej wolnostojący worek służący do treningu bokserskiego

wosk /vɔsk/ (n)
cire
  plastyczna substancja o żółtawym kolorze, łatwo topliwa, nierozpuszczalna w wodzie, używana do produkcji świec, past do obuwia itp., stosowana w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym;

woskowina /ˌvɔskɔˈvʲĩna/ (n)
cérumen
  (fizjologia, fizjologiczny) żółtawa, woskowata substancja wydzielana w przewodzie słuchowym zewnętrznym człowieka i wielu innych ssaków;

woskowy /vɔskˈɔvɨ/ (adj)
cireux
  odnoszący się do wosku, zrobiony z wosku

wotum nieufności /ˈvɔtũmʲ ˌɲɛ<sup>w</sup>ufˈnɔɕʨ̑i/ (n)
motion de censure
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) uchwała wyrażająca niezadowolenie z działań ministra, rządu, zarządu spółki etc.;

wotywny /vɔtˈɨvnɨ/ (adj)
votif
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ofiarowywany jako wotum

wołacz /ˈvɔwaʧ̑/ (n)
vocatif
  (gramatyka) siódmy przypadek deklinacji polskiej, tworzy formę zwrotu do omawianego przedmiotu lub osoby, wykrzyknięcia do niego lub zwrócenia jego uwagi;

wołać /ˈvɔwaʨ̑/ (v)
appeler, s'appeller
  nazywać kogoś
appeler
  wzywać kogoś, kierować do kogoś głośne wołanie
  przekazywać coś krzykiem

wołowina /ˌvɔwɔˈvʲĩna/ (n)
bœuf
  (spożywczy) mięso z wołu lub krowy;

woń /vɔ̃ɲ/ (n)
parfum, odeur
  (chemia, chemiczny) bodziec działający na zmysł powonienia

wpis /fpˈis/ (n)
inscription
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rejestracja w księdze urzędowej
signature
  (szkolnictwo, szkolny) umieszczenie w dokumencie podpisu poświadczającego zaliczenie nauczanego przedmiotu
droit d'inscription
  opłata ponoszona przy przystępowanie do jakiejś grupy
inscription, enregistrement
  umieszczenie zapisu w jakimś tekście

wprawiać /fprˈavʲatɕ/ (v)
habituer
  ćwiczeniami wdrażać kogoś, coś do czegoś

wprost /fprɔst/ (adv)
simplement
  bezpośrednio

wprowadzać /fprɔˈvaʣ̑aʨ̑/ (v)
introduire
  wtajemniczać kogoś w coś
  zaczynać stosować jakąś zasadę/system
  powodować przybycie lub umieszczenie kogoś lub czegoś gdzieś lub w jakąś sytuację

wpław /fpwaf/ (adv)
à la nage
  płynąc w wodzie o własnych siłach

wpływ /fpwɨf/ (n)
influence
  presja, oddziaływanie na coś lub kogoś

wpływać /ˈfpwɨvaʨ̑/ (v)
influencer, influer
  sprawiać, że ktoś lub coś zachowuje się w określony sposób: (także, też) pociągać za sobą zachodzenie pewnych zjawisk; wywierać wpływ
affluer
  o ciekach wodnych: mieć ujście

wpływowy /fpwɨˈvɔvɨ/ (adj)
influent
  mający duży wpływ, autorytet

wrak /vrak/ (n)
épave
  resztki uszkodzonego statku lub samolotu;

wrażliwy /vraʒˈlʲivɨ/ (adj)
sensible, sensitive
  taki, który ma wrażliwość, łatwo reaguje na bodźce zmysłowe

wreszcie /ˈvrɛʃʲʨ̑ɛ/ (adv)
finalement, enfin
  nareszcie, w końcu

wrodzony /vrɔˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
inné, natif
  właściwy istocie żywej od urodzenia

wrogi /ˈvrɔɟi/ (adj)
hostile, ennemi, glacé
  właściwy wrogowi/nieprzyjacielowi, wrogo nastawiony; nieprzyjazny, nieżyczliwy

wrogość /ˈvrɔɡɔɕʨ̑/ (n)
hostilité
  nieprzyjazny stosunek do kogoś lub czegoś

wrona /ˈvrɔ̃na/ (n)
corneille
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny krukowatych;

wrrr /vrːː/ (interjection)
grrr
  onomatopeja naśladująca warczenie zwierzęcia, np. psa

wrzenie /vʒˈɛɲʲɛ/ (n)
ébullition, frémissement
  (fizyka, fizyczny) przechodzenie ze stanu ciekłego w gazowy

wrzesień /ˈvʒɛɕɛ̇̃ɲ/ (n)
septembre
  dziewiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

wrzeszczeć /ˈvʒɛʃʧ̑ɛʨ̑/ (v)
hurler
  krzyczeć bardzo głośno i intensywnie

wrześniowy /vʒɛɕˈɲɔvɨ/ (adj)
septembral
  związany z wrześniem, charakterystyczny dla września

wrzos /vʒɔs/ (n)
bruyère
  (botanika, botaniczny) Calluna vulgaris, krzewinka o drobnych, różowofioletowych kwiatach rosnąca w dużych skupieniach, kwitnąca jesienią;

wrzosiec /vʒˈɔɕɛts/ (n)
bruyère
  (botanika, botaniczny) (Erica) krzew z rodziny wrzosowatych o zimozielonych liściach;

wrzosowisko /ˌvʒɔsɔˈvʲiskɔ/ (n)
lande
  bezleśna formacja zimozielonych krzewinek, w której dominują wrzosy;

wrzód /vʒut/ (n)
ulcère
  (medycyna, medyczny) głęboki ubytek skóry lub śluzówki, tzn. poniżej błony podstawnej naskórka / nabłonka;

wróbel /ˈvrubɛl/ (n)
moineau, moineau domestique
  (potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) Passer domesticus, mały, pospolity ptak występujący w pobliżu osiedli ludzkich;

wróg /vruk/ (n)
ennemi
  nieprzyjaciel, osoba lub obiekt darzony negatywnymi uczuciami
  państwo, które jest w stanie wojny z innym państwem, oraz jego wojska

wróżbita /vruʒbʲˈita/ (n)
cartomancien
  (ezoteryka) osoba zajmująca się wróżeniem

wróżka /ˈvruʃka/ (n)
fée
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) baśniowa postać czyniąca czary;

wróżyć /ˈvruʒɨʨ̑/ (v)
augurer, présager, deviner, prophétiser, prévoir
  (ezoteryka) przepowiadać przyszłość, dawać wróżbę

wsadzać /fsˈadʑatɕ/ (v)
coffrer, mettre
  (potocznie, potoczny) zamykać w więzieniu
mettre
  pomagać usadowić się
fourrer, mettre
  umieszczać gdzieś

wschodni /ˈfsxɔdʲɲi/ (adj)
oriental, d' est
  mający miejsce na wschodzie, dotyczący wschodu, skierowany na wschód

wschód /fsxut/ (n)
lever du soleil
  (astronomia, astronomiczny) chwila pojawienia się ciała niebieskiego (w domyśle: Słońca) nad horyzontem
est, orient
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego wschodu (1.1) w dniu równonocy;

wsiadać /ˈfʲɕadaʨ̑/ (v)
monter
  wchodzić do środka lokomocji

wskazywać /fskaˈzɨvaʨ̑/ (v)
indiquer, montrer, désigner
  pokazywać gdzie się ktoś lub coś znajduje

wskazówka /fskaˈzufka/ (n)
aiguille
  element ruchomy przyrządu pomiarowego, którego położenie określa na podziałce określoną wartość mierzonej wielkości;
indice
  oznaka czegoś
avis, conseil, directive
  skierowana do kogoś porada, pouczenie dotyczące postępowania, podpowiedź, punkt wytyczny, informacja o czymś

wspaniale /fspãˈɲalɛ/ (adv)
merveilleusement, brillamment, magnifiquement
  w sposób wspaniały

wspaniałomyślność /ˌfspãɲawɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑/ (n)
générosité
  cecha, tego kto jest wspaniałomyślny; cecha tego, co jest wspaniałomyślne

wspaniałomyślny /ˌfspãɲawɔ̃ˈmɨɕl̥nɨ/ (adj)
magnanime
  szlachetny, potrafiący wybaczać; serdeczny, wyrozumiały

wspaniałość /fspãˈɲawɔɕʨ̑/ (n)
magnificence
  cecha tego, co wspaniałe

wspaniały /fspãˈɲawɨ/ (adj)
magnifique, splendide
  cudowny, idealny, doskonały

wspomnienie /fspɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
souvenir
  obraz przeszłości w pamięci

wspólnota /fspulˈnɔta/ (n)
communauté
  grupa ludzi / państw związanych podobnymi poglądami / dążeniami

wspólny /ˈfspulnɨ/ (adj)
commun
  należący lub używany przez kilka osób

współczesny /fspuwˈʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
contemporain
  istniejący obecnie, teraz, aktualnie, teraźniejszy
  taki, który istnieje lub ma miejsce w tym samym czasie z innym

współczucie /fspuwˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
compassion, sympathie
  zdolność emocjonalnej solidarności z cierpiącym, poszkodowanym

współczuć /ˈfspuwʧ̑uʨ̑/ (v)
compatir
  czuć emocjonalną bliskość z osobą cierpiącą

współczynnik załamania /fspuwˈʧ̑ɨ̃ɲːiɡ ˌzawãˈmãɲa/ (n)
indice de réfraction
  (fizyka, fizyczny) stosunek prędkości fazowej w ośrodku odniesienia do prędkości fazowej w opisywanym ośrodku;

współdziałać /fspuwdʑˈawatɕ/ (v)
coopérer
  działać razem, współpracować

współgrać /ˈfspuwɡraʨ̑/ (v)
harmoniser
  wzajemnie się dopełniać, działać wspólnie

współistnienie /fspˌuwistɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
coexistence
  (rzeczownik odczasownikowy) od: współistnieć

współliniowy /fspˌuwliɲʲˈɔvɨ/ (adj)
colinéaire
  leżący na jednej linii

współlokator /ˌfspuwlɔˈkatɔr/ (n)
colocataire, camarade de chambre
  ktoś, z kim się wspólnie mieszka

współpraca /fspuwˈpraʦ̑a/ (n)
coopération, collaboration
  wspólne działanie kilku podmiotów

współprądowy /fspˌuwprɔndˈɔvɨ/ (adj)
co-courant
  (fizyka, fizyczny) dotyczący rodzaju układu przepływu płynów w urządzeniach przepływowych, m.in. wymiennikach ciepła, w którym płyny poruszają się równolegle do siebie w tym samym kierunku

współwyznawca /ˌfspuwvɨˈznafʦ̑a/ (n)
coreligionnaire
  wyznawca tej samej religii
  zwolennik tych samych poglądów

współzawodnictwo /ˌfspuwzavɔdʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
compétition, concurrence, rivalité
  rywalizacja grupy osób o pierwszeństwo w jakiejś dyscyplinie

wstawiać /fstˈavʲatɕ/ (v)
faire bouillir
  (potocznie, potoczny) zaczynać gotowanie
insérer
  dopisywać do tekstu
insérer, mettre
  osadzać w czymś brakujące lub dodatkowe części
intercéder en faveur de
  brać w obronę

wstawiennictwo /fstˌavʲɛnɲˈitstfɔ/ (n)
intercession
  bronienie kogoś, ujmowanie się za kimś

wstrzemięźliwie /fstʃˌɛmjɛ̃ʑlˈivʲɛ/ (adv)
frugalement, sobrement
  z umiarem

wstrzemięźliwy /fstʃˌɛmjɛ̃ʑlˈivɨ/ (adj)
réticent
  zachowujący umiar, potrafiący powstrzymać się od czego
frugal
  świadczący o zachowywaniu umiaru

wstręt /fstrɛ̃nt/ (n)
dégoût
  intensywne uczucie niechęci, odraza;

wstrętny /ˈfstrɛ̃ntnɨ/ (adj)
répugnant, dégoûtant, abominable, odieux, foutu, méchant
  wywołujący obrzydzenie

wstyd /fstɨt/ (n)
honte, déshonneur, affront
  (psychologia, psychologiczny) niemiłe uczucie spowodowane świadomością zrobienia czegoś nieodpowiedniego, złego;
honte, gêne
  uczucie onieśmielenia, zażenowania

wstąpić /ˈfstɔ̃mpʲiʨ̑/ (v)
entrer, passer
  przyjść z krótką wizytą w pewnym celu
entrer
  wejść w szeregi jakiejś organizacji lub grupy

wstążka /ˈfstɔ̃w̃ʃka/ (n)
ruban
  (informatyka, informatyczny) element interfejsu użytkownika, zastępujący tradycyjne menu i paski narzędzi;
  (sport, sportowy) przyrząd używany w gimnastyce artystycznej;

wsuwać /fsˈuvatɕ/ (v)
couler
  sunąć czymś, umieszczać to gdzieś

wsysać /fsˈɨsatɕ/ (v)
aspirer
  ssąc, wciągać coś

wszak /fʃak/ (particle)
pourtant, toutefois
  …mająca nawiązywać do danej sytuacji, wypowiedzi i podkreślać jej prawdziwość, słuszność

wszawica /fʃavˈitsa/ (n)
pédiculose
  (medycyna, medyczny) choroba powodowana bytowanie wszy na ciele ludzkim albo zwierzęcym, objawiająca się zmianami zapalnymi skóry;

wszechmocny /fʃɛxˈmɔʦ̑nɨ/ (adj)
omnipotent, tout-puissant
  mający nieograniczoną moc, mogący wszystko

wszechobecny /fʃˌɛxɔbˈɛtsnɨ/ (adj)
omniprésent
  obecny wszędzie, występujący wszędzie

wszechpotężny /fʃˌɛxpɔtˈɛ̃ʒnɨ/ (adj)
tout-puissant
  taki, który odznacza się nieograniczoną potęgą

wszechświat /ˈfʃɛxʲɕfʲjat/ (n)
univers
  cała przestrzeń, czas, materia i energia; kosmos;

wszerz /fʃˈɛʃ/ (adv)
en large
  zgodnie z kierunkiem szerokości czegoś

wszyscy /ˈfʃɨsʦ̑ɨ/ (indefinitePronoun)
tout le monde, tous
  ogół ludzi z danego zbioru

wszystek /ˈfʃɨstɛk/ (pronoun)
tout
  taki, który wyczerpuje cały zbiór nie pozostawiając nic

wszystkie drogi prowadzą do Rzymu /ˈfʃɨstʲcɛ ˈdrɔɟi prɔˈvaʣ̑ɔ̃w̃ dɔ‿ˈʒɨ̃mu/ (proverb)
tous les chemins mènent à Rome
  do jednego miejsca, celu można dojść na różne sposoby

wszystko /ˈfʃɨstkɔ/ (indefinitePronoun)
tout
  ogół rzeczy i spraw

wszędzie /ˈfʃɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (adv)
partout
  w każdym miejscu
  do każdego miejsca

wtargnąć /ftˈarɡnɔɲtɕ/ (v)
envahir, faire irruption
  nagle przedostać się gdzieś niezgodnie z oczekiwaniami

wtedy /ˈftɛdɨ/ (pronoun)
alors
  w tym (określonym wcześniej w zdaniu) czasie

wtem /ftɛ̃m/ (adv)
soudain
  w sposób nieoczekiwany

wtorek /ˈftɔrɛk/ (n)
mardi
  drugi dzień tygodnia

wtrącać /ˈftrɔ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
placer
  pozbawić kogoś wolności

wtyczka /ˈftɨʧ̑ka/ (n)
fiche
  (elektryczność) element umożliwiający podłączenie urządzeń elektrycznych, zasilanych z sieci elektrycznej do gniazda elektrycznego;
taupe
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) osoba, która dzięki infiltracji w określonym środowisku zdobywa niedostępne dla ogółu informacje

wujek /ˈvujɛk/ (n)
oncle
  brat matki

wulgarnie /vulˈɡarʲɲɛ/ (adv)
vulgairement
  w wulgarny sposób

wulgarny /vulˈɡarnɨ/ (adj)
vulgaire
  zachowujący się w sposób ordynarny, nieprzyzwoity, grubiański

wulgaryzm /vulˈɡarɨsm̥/ (n)
vulgarisme
  słowo albo wyrażenie wulgarne, obelżywe, ordynarne i łamiące normy społeczne;

wulkan /ˈvulkãn/ (n)
volcan
  miejsce na powierzchni Ziemi, z którego wydobywa się lawa, gazy i popioły;
  forma terenu powstała wskutek aktywności wulkanu (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) coś wybuchowego lub ktoś o takim charakterze

wulkaniczny /ˌvulkãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
volcanique
  związany z wulkanami i ich aktywnością

wulwodynia /vˌulvɔdˈɨɲʲa/ (n)
vulvodynie
  (medycyna, medyczny) zaburzenie w genitaliach żeńskich polegające na chronicznym bólu lub dyskomforcie;

wy /vɨ/ (personalPronoun)
vous
  druga osoba liczby mnogiej, rodzaj męskoosobowy i niemęskoosobowy

wybaczalny /vˌɨbatʃˈalnɨ/ (adj)
pardonnable, véniel
  który można wybaczyć

wybaczać /vɨˈbaʧ̑aʨ̑/ (v)
pardonner
  dawać przebaczenie, odpuszczać winę

wybawca /vɨˈbafʦ̑a/ (n)
libérateur, sauveur
  ktoś, kto wybawia od czegoś; broni, ratuje, chroni kogoś przed czymś

wybielać /vɨbjˈɛlatɕ/ (v)
blanchir
  czynić bielszym

wybierać /vɨˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
choisir
  dokonywać wyboru
élire
  powoływać kogoś na jakieś stanowisko poprzez głosowanie

wybijać /vɨbʲˈijatɕ/ (v)
casser
  (medycyna, medyczny) powodować przemieszczenie narządu lub części ciała poza fizjologiczne miejsce
battre
  (metaloznawstwo, metalurgia) produkować monety, odznaki lub biżuterię przy pomocy uderzeń właściwym przedmiotem, modelując metal i / lub ozdabiając czym
  (technologia, technika, techniczny) o przyrządach wskazywać czas, rytm, takt, tempo lub liczbę czego
briser
  uderzając w coś, powodować wypadnięcie tego, co znajduje się w środku
être au-dessus
  osiągać lepszą, bardziej prestiżową pozycję

wybitnie /vɨˈbʲitʲɲɛ/ (adv)
notablement
  bardzo, szczególnie, niezwykle
éminemment, notablement
  w sposób wybitny, wyborny, pierwszorzędny

wybitny /vɨˈbʲitnɨ/ (adj)
éminent
  wybijający się ponad przeciętność, górujący nad otoczeniem, nieprzeciętny, niezwykle uzdolniony

wyborca /vɨˈbɔrʦ̑a/ (n)
électeur, voteur
  osoba uprawniona do uczestnictwa w głosowaniu/wyborach

wyborczy /vɨˈbɔrʧ̑ɨ/ (adj)
électoral
  taki, który dotyczy wyborów i wyborców; związany z wyborami i wyborcami

wybrakowany /ˌvɨbrakɔˈvãnɨ/ (adj)
défectueux
  taki, który ma usterki, braki, defekty; wadliwy, niepełnowartościowy

wybredny /vɨˈbrɛdnɨ/ (adj)
difficile, exigeant, gourmand
  taki, który jest kapryśny, trudny do zaspokojenia, zadowolenia; taki, któremu trudno zaspokoić, dogodzić

wybrzeże /vɨˈbʒɛʒɛ/ (n)
côte, bord
  (geografia, geograficzny) wąski obszar znajdujący się po obu stronach linii brzegowej;

wybuch /ˈvɨbux/ (n)
explosion
  rozerwanie się czegoś pod wpływem gwałtownej reakcji chemicznej lub jądrowej

wybój /ˈvɨbuj/ (n)
nid-de-poule
  zagłębienie w nawierzchni drogi wyjeżdżone kołami pojazdów lub wybite kopytami zwierząt

wybór /ˈvɨbur/ (n)
choix
  wybranie jednej z wielu możliwości

wychodzić za mąż /vɨˈxɔʥ̑iʥ̑ ˈza‿mɔ̃w̃ʃ/ (v)
se marier, épouser
  wstępować w związek małżeński z mężczyzną

wychowanie /ˌvɨxɔˈvãɲɛ/ (n)
éducation
  całokształt działań służących ukształtowaniu człowieka pod względem moralnym, umysłowym i fizycznym; przygotowywanie kogoś do życia w społeczeństwie

wychowanie fizyczne /ˌvɨxɔˈvãɲɛ fʲiˈzɨʧ̑nɛ/ (n)
culture physique
  (edukacja, edukacyjny) (sport, sportowy) dział pedagogiki zajmujący się badaniem, analizą i konstruowaniem programu wychowania i rozwoju fizycznego człowieka;

wychowawca /ˌvɨxɔˈvafʦ̑a/ (n)
surveillant
  osoba opiekująca się dzieckiem lub grupą dzieci (w szkole, przedszkolu, domu dziecka itp.)

wychowywać /ˌvɨxɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
élever
  kształtować czyjś charakter i zachowanie, zapewniać komuś opiekę do momentu osiągnięcia przez niego samodzielności
éduquer, élever
  nauczać kogoś pewnej czynności lub zawodu

wychwalać /vɨˈxfalaʨ̑/ (v)
glorifier, louer, exalter, canoniser, louanger, préconiser
  bardzo chwalić, nie szczędzić pochwał

wycieczka /vɨˈʨ̑ɛʧ̑ka/ (n)
excursion, randonnée
  wędrówka w celach rekreacyjnych lub turystycznych

wyciek /vˈɨtɕɛk/ (n)
flux
  wydostawanie się płynnie na zewnątrz

wyciekać /vɨˈʨ̑ɛkaʨ̑/ (v)
fuir, écouler
  o cieczy, płynie: sącząc się, wylewać się z jakiegoś zbiornika
fuiter
  o poufnych danych: wychodzić na jaw, docierać do niepowołanych osób

wycieraczka /ˌvɨʨ̑ɛˈraʧ̑ka/ (n)
essuie-glace
  (motoryzacja) (lotnictwo, lotniczy) ruchomy element wyposażenia pojazdów, oczyszczający szybę z nieczystości ograniczających widoczność;
paillasson
  mata leżąca przed wejściem do budynku lub na granicy pomieszczeń służąca do czyszczenia butów;

wycinanka /vˌɨtɕinˈaŋka/ (n)
découpage
  (potocznie, potoczny) praca plastyczna wykonana z kawałków papieru

wyciąg /ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
extrait, essence
  (chemia, chemiczny) roztwór otrzymywany z substancji roślinnej lub organu zwierzęcego poprzez ich gotowanie, zalewanie wrzątkiem lub alkoholem;
bordereau
  (księgowość) lista transakcji i stan konta z jakiegoś okresu
abrégé
  (potocznie, potoczny) streszczenie, krótka notatka przedstawiająca dany tekst

wyciąg krzesełkowy /ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk ˌːʃɛsɛwˈkɔvɨ/ (n)
télésiège, remontée mécanique
  rodzaj wyciągu linowego popularny w górach, przewożący pasażerów na otwartych siedziskach;

wyciąg narciarski /ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk narʲˈʨ̑arsʲci/ (n)
téléski, tire-fesse, tire-fesses
  (technologia, technika, techniczny) (sport, sportowy) kolej linowa instalowana na stokach, służąca do transportu narciarzy, snowboardzistów lub turystów

wyciągnąć nogi /vɨˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑ ˈnɔɟi/ (v)
passer l'arme à gauche
  (pospolicie) umrzeć

wycofywać /vˌɨtsɔfˈɨvatɕ/ (v)
retirer
  zabierać coś, co było uprzednio dane
se retirer
  opuszczać jakieś miejsce, cofając się
se retirer, abandonner
  rezygnować z czego

wyczerpywać /ˌvɨʧ̑ɛrˈpɨvaʨ̑/ (v)
épuiser
  o słowach, tematach itp. powiedzieć już wszystko w danej sprawie
  zużywać coś do końca; wydobywać coś, korzystać z czegoś aż do wyczerpania

wyczucie /vɨtʃˈutɕɛ/ (n)
sens, sensibilité
  umiejętność intuicyjnego odbierania czegoś

wydalać /vɨdˈalatɕ/ (v)
expulser
  (biologia, biologiczny) usuwać szkodliwe lub zbędne produkty przemiany materii
renvoyer
  usuwać kogoś niepożądanego

wydarzać się /vɨdˈaʒatɕ ɕɛ/ (v)
avoir lieu
  stawać się faktem

wydarzenie /ˌvɨdaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
événement, fait
  to, co się stało
  ważne dokonanie związane z jakąś dziedziną

wydarzyć się /vɨˈdaʒɨʨ̑‿ɕɛ/ (v)
advenir
  wystąpić jako rzeczywiste zjawisko

wydawca /vɨdˈaftsa/ (n)
maison d'édition
  instytucja zajmująca się wydawaniem produktów medialnych
éditeur
  osoba zajmująca się wydawaniem środków masowego przekazu

wydawnictwo /ˌvɨdavʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
maison d'édition
  firma, która wydaje (drukuje i sprzedaje księgarniom) książki

wydech /vˈɨdɛx/ (n)
expiration
  (fizjologia, fizjologiczny) akt wydalenia powietrza z układu oddechowego na zewnątrz ustroju
  (technologia, technika, techniczny) wydmuchnięcie poza cylinder mieszaniny gazów, pyłów i spalin

wydma /ˈvɨdma/ (n)
dune
  piaszczyste wzniesienie usypane przez wiatr;

wydychać /vɨdˈɨxatɕ/ (v)
expirer
  oddychając usuwać powietrze z płuc

wydzielać /vɨˈʥ̑ɛlaʨ̑/ (v)
sécréter
  (biologia, biologiczny) (o narządach) wytwarzać substancje biorące udział w funkcjonowaniu organizmu
rationner
  dawać komuś pewną część czegoś
émettre, exhaler
  być czegoś źródłem (zapachu, substancji)
exhaler, émaner
  (o zapachu, dymie itp.) wydostawać się, wydobywać się na zewnątrz

wydłużony /vˌɨdwuʒˈɔnɨ/ (adj)
allongé
  wyraźnie długi

wydłużyć /vɨˈdwuʒɨʨ̑/ (v)
allonger
  uczynić dłuższym w czasie, przedłużyć
  uczynić dłuższym w przestrzeni, wyciągnąć, rozciągnąć wzdłuż

wyganiać /vɨɡˈaɲʲatɕ/ (v)
chasser, expulser
  zmuszać do opuszczenia jakiegoś miejsca

wyglądać /vɨˈɡlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
sembler, avoir la apparence, avoir le air
  mieć dany wygląd
regarder
  wychylać się spoza przeszkody lub z okna

wygodnie /vɨˈɡɔdʲɲɛ/ (adv)
commodément, aisément, confortablement
  w sposób wygodny

wygodny /vɨˈɡɔdnɨ/ (adj)
confortable
  charakteryzujący się wygodą, dający wygodę

wygrywać /vɨˈɡrɨvaʨ̑/ (v)
gagner
  zdobyć pierwsze miejsce w jakiejś rywalizacji, pokonać przeciwników, odnieść zwycięstwo
  grając w coś, zdobyć wygraną

wygwizdywać /ˌvɨɡvʲizˈdɨvaʨ̑/ (v)
huer, siffler
  wyśmiać, wyszydzić kogoś; wyrazić niezadowolenie, dezaprobatę za pomocą gwizdania (częściej w (aspekt dokonany))

wygórowany /vˌɨɡurɔvˈanɨ/ (adj)
exorbitant
  zbyt duży, nadmierny

wyjaśniać /vɨˈjäɕɲäʨ̑/ (v)
expliquer
  czynić coś zrozumiałym

wyjaśnienie /ˌvɨjäɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
explication
  przedstawienie, omówienie istoty problemu bądź zagadnienia; wytłumaczenie, uczynienie zrozumiałym

wyjątek /vɨˈjɔ̃ntɛk/ (n)
exception
  coś, do czego nie stosuje się powszechna reguła
  (informatyka, informatyczny) w programowaniu: obiekt używany do przerwania normalnego działania programu i przeniesienia informacji o błędzie do innego miejsca programu

wyjątek potwierdza regułę /vɨˈjɔ̃ntɛk pɔˈtfʲjɛrʣ̑a rɛˈɡuwɛ/ (proverb)
l'exception confirme la règle
  istnienie normy dowiedzione jest przez odstępstwa od niej

wyjątkowy /ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
exceptionnel, extraordinaire
  wyróżniający się czymś nieprzeciętnym; taki, który jest wyjątkiem

wyjście /ˈvɨjɕʨ̑ɛ/ (n)
sortie
  droga lub otwór, którym się wychodzi
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wyjść

wyjściowy /vɨjɕtɕˈɔvɨ/ (adj)
de sortie
  dotyczący miejsca, z którego się wychodzi
de soirée
  ubierany na szczególne okazje
de départ
  związany z początkiem

wyjść z siebie /ˈvɨjɕʨ̑ ˈsʲ‿ɕɛbʲjɛ/ (v)
jouer son reste, se couper en quatre, se mettre en quatre
  (potocznie, potoczny) bardzo się starać, robić wszystko co możliwe

wykluczać /vɨklˈutʃatɕ/ (v)
radier
  wyłączać coś z czegoś, pomijać coś

wykonalność /ˌvɨkɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑/ (n)
praticabilité
  cecha tego, co jest wykonalne, co da się wykonać

wykonalny /ˌvɨkɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
faisable, réalisable
  możliwy do wykonania, realizacji, wprowadzenia w życie

wykonawczy /ˌvɨkɔ̃ˈnafʧ̑ɨ/ (adj)
exécutif, exécutoire
  związany z wykonywaniem, dotyczący wykonywania czegoś

wykopaliska /ˌvɨkɔpaˈlʲiska/ (n)
fouille
  prace archelogiczne mające prowadzić do wydobycia spod ziemi produktów ludzkiej działalności będących pozostałościami z dawnych wieków

wykopać topór wojenny /vɨˈkɔpaʨ̑ ˈtɔpur vɔˈjɛ̃nːɨ/ (v)
déterrer la hache de guerre
  popaść z kimś w konflikt, zapoczątkować nieprzyjaźń

wykończony /vˌɨkɔɲtʃˈɔnɨ/ (adj)
épuisé
  (potocznie, potoczny) mocno zmęczony

wykrywacz kłamstw /vɨˈkrɨvaʧ̑ ˈkwãmstf/ (n)
détecteur de mensonges
  (potocznie, potoczny) wariograf, poligraf

wykrywać /vɨkrˈɨvatɕ/ (v)
découvrir
  stwierdzać obecność czego w czymś poprzez badanie
dévoiler, révéler
  ujawniać coś nieznanego lub ukrytego

wykrzykiwać /vˌɨkʃɨkˈivatɕ/ (v)
crier
  wydawać okrzyki

wykrój /vˈɨkruj/ (n)
patron
  (krawiectwo) forma na papierze, według której kroi się materiał na ubranie

wykształcenie /ˌvɨkʃtawˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
éducation
  poziom wiedzy nabytej na drodze nauki

wykształcić /vɨˈkʃtawʲʨ̑iʨ̑/ (v)
former
  nadać czemuś jakiś kształt, uformować coś
cultiver, former
  pobudzić coś do sprawniejszego działania, wyćwiczyć coś
éduquer, instruire
  sprawić, że ktoś nauczy się czegoś, posiądzie wiedzę, ukończy szkołę itp.
former
  (przenośnie, przenośnia) powstać w określonej, ukończonej formie
  osiągnąć końcowy kształt, w pełni się rozwinąć
  zostać rozwiniętym przez ćwiczenia
former, instruire
  zdobyć umiejętności lub wiedzę w jakiejś dziedzinie

wykupić /vɨkˈupitɕ/ (v)
dégager
  odzyskać jakąś swoją rzecz poprzez zapłacenie żądanej sumy

wykusz /ˈvɨkuʃ/ (n)
oriel
  (architektura, architektoniczny) forma architektoniczna stanowiąca element wystający z lica elewacji;

wykwalifikowany /vˌɨkfalˌifikɔvˈanɨ/ (adj)
qualifié
  posiadający odpowiednie kwalifikacje

wykwintnie /vɨkfˈintɲʲɛ/ (adv)
élégamment
  w sposób wykwintny

wykwintny /vɨkfˈintnɨ/ (adj)
recherché, élégant
  będący w dobrym guście, wytworny, wyszukanie elegancki

wykładać /vɨˈkwadaʨ̑/ (v)
enseigner, professer
  uczyć czegoś, prowadzić wykłady
exposer, étaler
  wyjmować i kłaść gdzieś, rozkładać (przedmioty)
débourser
  zapłacić za coś, dać pieniądze na jakiś wydatek, cel

wykładowca /ˌvɨkwaˈdɔfʦ̑a/ (n)
chargé de cours, maître de conférences
  (edukacja, edukacyjny) osoba prowadząca wykłady na wyższej uczelni

wylać dziecko z kąpielą /ˈvɨlaʥ̑ ˈːɛʦ̑kɔ s‿kɔ̃mˈpʲjɛlɔ̃w̃/ (v)
jeter le bébé avec l'eau du bain
  (związek frazeologiczny) chcąc przeciwdziałać złu, niechcący zatracić także pozytywny aspekt jakiejś sprawy

wylew /vˈɨlɛf/ (n)
hémorragie cérébrale
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) udar mózgu

wymagający /vˌɨmaɡajˈɔntsɨ/ (adj)
exigeant
  taki, który dużo wymaga, nie jest pobłażliwy
éprouvant
  taki, który stanowi wyzwanie

wymagać /vɨ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
exiger
  potrzebować czegoś, uznawać coś za niezbędne
  żądać, chcieć coś od kogoś; domagać się

wymienialność /vˌɨmjɛɲʲˈalnɔɕtɕ/ (n)
convertibilité
  cecha tego, co wymienialne

wymienialny /ˌvɨ̃mʲjɛ̇̃ˈɲalnɨ/ (adj)
échangeable
  dający się wymienić, mogący być zastąpionym

wymierzać /vɨmjˈɛʒatɕ/ (v)
viser
  określać cel
mesurer
  określać miarę, np. długość
infliger, affecter
  określać wielkość czegoś przydzielonego komuś
donner
  wykonywać cios

wymiotować /ˌvɨ̃mʲjɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
vomir
  (fizjologia, fizjologiczny) zwracać przez usta zawartość żołądka

wymki /ˈvɨ̃mʲci/ (n)
airbags
  (slangowo) duże piersi

wymowa /vɨ̃ˈmɔva/ (n)
prononciation
  sposób artykulacji dźwięków mowy;
signification
  wydźwięk, rodzaj wniosków lub odczuć, jakie z czegoś wynikają

wymowny /vɨmˈɔvnɨ/ (adj)
éloquent
  potrafiący dobrze i często dużo przemawiać
expressif
  taki, który coś sugeruje; dający do myślenia

wymuszać /vɨ̃ˈmuʃaʨ̑/ (v)
forcer
  usiłować uzyskać coś wywierając na kogoś nacisk

wymóg /vˈɨmuk/ (n)
exigence
  warunki, jakim coś lub ktoś musi sprostać

wymówka /vɨmˈufka/ (n)
reproche
  pretensja wyrażana słownie
prétexte, détour
  wykrętne usprawiedliwienie

wynajmować /ˌvɨ̃najˈmɔvaʨ̑/ (v)
louer louer, louer
  korzystać z czyjejś własności w zamian za opłatę

wynalazca /ˌvɨ̃naˈlasʦ̑a/ (n)
inventeur, découvreur
  autor wynalazku, ten, który coś wynalazł

wynalazek /ˌvɨ̃naˈlazɛk/ (n)
invention
  coś, co wynaleziono;

wynaleźć /vɨnˈalɛɕtɕ/ (v)
inventer
  odkryć lub opracować coś, co wcześniej było nieznane

wynikać /vɨ̃ˈɲikaʨ̑/ (v)
résulter, ressortir
  być wynikiem, konsekwencją, skutkiem, rezultatem czegoś; stawać się następstwem; mieć w czymś początek

wyniosły /vɨ̃ˈɲɔswɨ/ (adj)
condescendant
  będący wyrazem postawy dumy, zarozumiałości i wywyższania się nad innych
hautain
  dumny, zarozumiały i wywyższający się nad innych

wyobcowany /ˌvɨɔpʦ̑ɔˈvãnɨ/ (adj)
aliéné
  wyalienowany, zdystansowany w stosunku do innych ludzi

wyobraźnia /ˌvɨɔˈbraʑɲa/ (n)
imagination
  zdolność przywoływania i tworzenia w myślach wyobrażeń;

wyobrażać /ˌvɨɔˈbraʒaʨ̑/ (v)
s'imaginer
  tworzyć obraz czegoś nieznanego w swojej wyobraźni, umyśle (zwykle przez porównanie z czymś znanym)

wyobrażenie /ˌvɨɔbraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
idée
  obraz czegoś (przedmiotu, osoby, przebieg sytuacji) stworzony w świadomości na podstawie spostrzeżeń
représentation
  obraz, podobizna, wizualne przedstawienie czegoś

wyodrębniać /ˌvɨɔˈdrɛ̃mbʲɲäʨ̑/ (v)
isoler, séparer, distinguer, individualiser, particulariser
  czynić odrębnym lub wyrazistym

wyolbrzymiać /vˌɨɔlbʒˈɨmjatɕ/ (v)
exagérer, faire valoir
  przedstawiać coś w sposób przesadny

wypełnianie /ˌvɨpɛwʲˈɲä̃ɲɛ/ (n)
accomplissement
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wypełniać

wypełnienie /ˌvɨpɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
accomplissement
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wypełnić

wypijać /vɨpˈijatɕ/ (v)
boire
  pijąc, opróżniać coś z cieczy

wypoczywać /vˌɨpɔtʃˈɨvatɕ/ (v)
se reposer
  przywracać dobre samopoczucie, siły życiowe, odstępując od codziennych czynności, od pracy

wyposażać /vˌɨpɔsˈaʒatɕ/ (v)
équiper
  dostarczać coś potrzebnego do funkcjonowania

wypowiedzenie /ˌvɨpɔvʲjɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
congé, dédit, démission, licenciement, préavis
  zawiadomienie o rozwiązaniu umowy, np. o pracę

wypowiedź /vɨpɔˈvʲɛʥi/ /vɨˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
déclaration
  coś, co zostało powiedziane, wypowiedziane lub napisane

wypożyczać /vˌɨpɔʒˈɨtʃatɕ/ (v)
emprunter
  brać do tymczasowego użytkowania
prêter
  udostępniać na jakiś czas

wyprawiać /vɨprˈavʲatɕ/ (v)
fabriquer
  (potocznie, potoczny) robić coś niestosownego
tanner
  (technologia, technika, techniczny) poddawać obróbce surową skórę na surowiec galanteryjny
fêter
  urządzać uroczyste spotkanie własnym kosztem
envoyer, expédier
  wysyłać kogoś dokądś w określonym celu

wyprzedzanie /ˌvɨpʃɛˈʣ̑ãɲɛ/ (n)
dépassement
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wyprzedzać

wyprzedzać /vɨˈpʃɛʣ̑aʨ̑/ (v)
dépasser, dévancer, surpasser
  prześcigać kogoś; przyśpieszając znaleźć się przed kimś (jadąc lub idąc)

wypukłość /vɨpˈukwɔɕtɕ/ (n)
relief
  wypukły fragment powierzchni

wypukły /vɨˈpukwɨ/ (adj)
convexe
  łukowato wygięty i wystający ponad powierzchnię czegoś

wypytywać /vˌɨpɨtˈɨvatɕ/ (v)
interroger, questionner
  pytając, zbierać informacje od kogo
s'informer
  jak (1.1)

wyraz twarzy /vˈɨras tfˈaʒɨ/ (n)
expression du visage
  emocje ukazujące się na czyjeś twarzy nadające jej dany wygląd

wyrazistość /ˌvɨraˈʑistɔɕʨ̑/ (n)
lucidité, netteté
  cecha tego, co wyraziste, wyraźne

wyrażenie /ˌvɨraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
expression
  (językoznawstwo, językoznawczy) zespół wyrazów mających ze sobą związek składniowy
  (informatyka, informatyczny) fragment kodu programu dający w wyniku wartość
  (logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) ciąg symboli matematycznych zgodny z regułami notacji matematycznej

wyrostek robaczkowy /vɨˈrɔstɛk ˌrɔbaʧ̑ˈkɔvɨ/ (n)
appendice
  (anatomia, anatomiczny) cienkie uwypuklenie jelita ślepego u niektórych ssaków, m.in. u człowieka;

wyrozumiałość /vˌɨrɔzumjˈawɔɕtɕ/ (n)
indulgence
  cecha tego, kto jest wyrozumiały, cecha tego, co jest wyrozumiałe

wyrozumiały /vˌɨrɔzumjˈawɨ/ (adj)
indulgent
  podchodzący ze zrozumieniem do czyjegoś niewłaściwego postępowania i skłonny wybaczać

wyrwa /vˈɨrva/ (n)
brèche
  (książkowy) dziura, wyłom

wyrzeczenie /vˌɨʒɛtʃˈɛɲʲɛ/ (n)
abnégation, privation, renoncement
  rezygnacja z wygód lub przyzwyczajeń

wyrzucić /vɨˈʒuʨ̑iʨ̑/ (v)
vider, épurer
  pozbyć się czegoś

wyrzut /vˈɨʒut/ (n)
lancement
  gwałtowne rzucenie lub wyciągnięcie
reproche
  pretensja lub żal wyraźnie pokazywane

wyrób /ˈvɨrup/ (n)
produit, article
  przedmiot będący końcowym efektem procesu produkcji

wyróżniać /vɨˈruʒʲɲäʨ̑/ (v)
distinguer, différencier
  czynić coś wyrazistym
  zwracać na kogoś lub coś specjalną uwagę, wybierać spośród innych; dawać komuś, czemuś pierwszeństwo
se distinguer, se faire remarquer
  wyodrębniać się z otoczenia

wyróżnienie /vˌɨruʒɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
accessit, distinction
  uhonorowanie za szczególne osiągnięcie

wysiadać /vɨˈɕadaʨ̑/ (v)
descendre
  opuszczać pojazd, łódź lub samolot

wysiadywać /ˌvɨɕaˈdɨvaʨ̑/ (v)
couver
  (zoologia, zoologiczny) ogrzewać jaja przed wylęgiem

wysoki /vɨˈsɔci/ (adj)
haut
  mający duże znaczenie, cieszący się szacunkiem; używane również jako tytuł honorowy
  o dźwięku: mający dużą częstotliwość
  znajdujący się na dużej wysokości (wysoko)
haut, grand
  mający duży wymiar pionowy
élevé, haut
  mający dużą zawartość czegoś (zwykle domyślnej cechy)

wysokie napięcie /vɨˈsɔcɛ naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
haute tension
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) napięcie elektryczne powyżej 1000 V (= tysiąca woltów); w elektroenergetyce: od 110 kV (= stu dziesięciu kilowoltów)

wysoko /vɨˈsɔkɔ/ (adv)
haut
  (odprzymiotnikowy) → wysoki

wysokość /vɨˈsɔkɔɕʨ̑/ (n)
haut
  wymiar pionowy czegoś

wyspa /ˈvɨspa/ (n)
ile, île
  (geografia, geograficzny) ląd otoczony ze wszystkich stron wodami morza, jeziora lub rzeki;

wyssać /ˈvɨsːaʨ̑/ (v)
pomper, pressurer
  wydobyć lub opróżnić poprzez ssanie

wystarczająco /ˌvɨstarʧ̑aˈjɔ̃nʦ̑ɔ/ (adv)
suffisamment
  w sposób wystarczający; dostatecznie, odpowiednio

wystarczający /vˌɨstartʃajˈɔntsɨ/ (adj)
suffisant
  dostateczny, odpowiadający określonym wymaganiom

wystawa /vɨˈstava/ (n)
vitrine
  miejsce prezentowania towarów w sklepie
exposition
  zbiór eksponatów, przedmioty ustawione na pokaz

wystrój /vˈɨstruj/ (n)
décor
  (architektura, architektoniczny) całokształt elementów zdobiących obiekt na zewnątrz lub wewnątrz

wysypkowy /vˌɨsɨpkˈɔvɨ/ (adj)
exanthémateux
  (medycyna, medyczny) związany z wysypką, objawiający się wysypką

wysyłać /vɨˈsɨwaʨ̑/ (v)
envoyer
  przekazywać komuś coś za pośrednictwem innych osób lub urządzeń technicznych

wyszukany /vˌɨʃukˈanɨ/ (adj)
chic, sophistiqué, raffiné, choisi, recherché
  mający szczególne cechy, rzadko spotykany

wyszukiwarka /ˌvɨʃuciˈvarka/ (n)
moteur de recherche
  (informatyka, informatyczny) narzędzie służące do wyszukiwania informacji w sieci www;

wytchnienie /vɨtxɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
répit
  krótka przerwa w codziennych obowiązkach celem nabrania sił

wytrwać /vˈɨtrfatɕ/ (v)
persévérer, rester, tenir ferme
  dotrwać do końca, do określonego czasu w danych warunkach

wytrwały /vɨtrfˈawɨ/ (adj)
persévérant
  cierpliwie bądź uparcie dążący do celu

wytrych /vˈɨtrɨx/ (n)
passe-partout
  (technologia, technika, techniczny) zakrzywiony pręt zastępujący klucze, którym otwiera się zamki

wytrysk /ˈvɨtrɨsk/ (n)
jaillissement
  strumień, nagłe tryśnięcie, wytryśnięcie jakiegoś płynu na zewnątrz

wytrzymałość /ˌvɨṭʃɨ̃ˈmawɔɕʨ̑/ (n)
solidité
  (technologia, technika, techniczny) odporność materiałów i konstrukcji na działanie czynników fizycznych
résistance, endurance
  umiejętność zniesienia wielu problemów

wytrzymały /ˌvɨṭʃɨ̃ˈmawɨ/ (adj)
dur, endurant
  taki, który jest w stanie dużo wytrzymać; wytrwały

wytwarzać /vɨˈtfaʒaʨ̑/ (v)
produire, fabriquer
  produkować na większą skalę, wydawać
produire
  sprawiać, powodować

wytwórca /vɨˈtfurʦ̑a/ (n)
producteur
  ten, kto coś wytwarza, produkuje

wywiad /ˈvɨvʲjat/ (n)
enquête, espionnage
  instytucja państwowa mająca na celu zbieranie tajnych informacji na temat innych państw;
interview, entretien
  rozmowa prowadzona przez dziennikarza z osobą lub grupą osób, mająca na celu przybliżenie poglądów lub działań tych osób odbiorcom

wyznanie /vɨˈznãɲɛ/ (n)
confession
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa religijna wewnątrz większego prądu religijnego;
aveu
  przyznanie się do czegoś

wyznanie wiary /vɨznˈaɲʲɛ vʲˈarɨ/ (n)
profession de foi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krótki i zwięzły kanoniczny zbiór podstawowych dogmatów, wierzeń określonej religii

wyznawać /vɨˈznavaʨ̑/ (v)
croire
  wierzyć w coś; czcić coś; także: być wyznawcą danej religii
avouer, confesser
  wyjawiać, ujawniać coś; zwłaszcza coś, co dotychczas się ukrywało

wyzwanie /vɨˈzvãɲɛ/ (n)
défi, challenge
  trudne zadanie, nowa sytuacja wymagająca zmierzenia się z nią

wyzwolenie /ˌvɨzvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
libération
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wyzwolić

wyzwoleniec /vˌɨzvɔlˈɛɲʲɛts/ (n)
affranchi
  (historia, historyczny, historycznie) były niewolnik, oficjalnie obdarowany wolnością przez swojego właściciela

wyzwoleńczy /ˌvɨzvɔˈlɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
libérateur, sauveur
  którego celem jest wyzwolenie kogoś lub czegoś (najczęściej w kontekście wojennym)

wyzwoliciel /vˌɨzvɔlˈitɕɛl/ (n)
libérateur
  ten, kto wyzwolił (kogoś lub coś)

wyzysk /vˈɨzɨsk/ (n)
exploitation
  akcja wyzyskiwania kogoś lub czegoś, eksploatacja, wykorzystywanie

wyć /vɨʨ̑/ (v)
hurler
  o zwierzętach (zazw. wilkach, psach, hienach) wydawać długi zawodzący głos, przeciągle skowyczeć

wyłom /vˈɨwɔm/ (n)
brèche
  otwór, wyrwa

wyłudzić /vɨˈwuʥ̑iʨ̑/ (v)
capter, escroquer, extorquer
  podstępnie, chytrze uzyskać coś od kogoś

wyłącznik /vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
interrupteur, disjoncteur
  (elektryczność) (potocznie, potoczny) przycisk z łącznikiem umożliwiający przerwanie obwodu zawierającego jakieś urządzenie
disjoncteur, interrupteur
  (elektryczność) łącznik umożliwiający przerwanie obwodu elektrycznego przy prądzie zwarcia

wyścig w workach /ˈvɨɕʨ̑iɡ ˈv‿ːɔrkax/ (n)
course en sac
  (sport, sportowy) rodzaj zabawy ruchowej polegającej na ściganiu się na krótkim dystansie skacząc z nogami w dużym worku

wyściółczak /vɨˈɕʨ̑uwʧ̑ak/ (n)
épendymome
  (medycyna, medyczny) nowotwór ośrodkowego układu nerwowego wywodzący się z komórek wyściółki

wyśmienicie /ˌvɨɕmʲjɛ̇̃ˈɲiʨ̑ɛ/ (adv)
parfaitement, à merveille
  w sposób wyśmienity

wyżeł pirenejski /ˈvɨʒɛw ˌpʲirɛ̃ˈnɛjsʲci/ (n)
braque français de type Pyrénées
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy wyżłów w typie psów gończych wywodzących się z Francji;

wyższość /ˈvɨʃːɔɕʨ̑/ (n)
supériorité, primauté, transcendance
  przewaga, dominowanie nad kimś lub nad czymś

wyżymaczka /ˌvɨʒɨ̃ˈmaʧ̑ka/ (n)
essoreuse
  urządzenie do wyciskania nadmiaru wody ze świeżo wypranych odzieży lub bielizny, składające się z przylegających do siebie dwóch wałków napędzanych korbką;

wyżłobienie /vˌɨʒwɔbjˈɛɲʲɛ/ (n)
rainure
  rowek, żłobek, wgłębienie w jakiejś powierzchni

wzdręga /ˈvzdrɛ̃ŋɡa/ (n)
rotengle, gardon rouge
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Scardinius erythrophthalmus, ryba z rodziny karpiowatych;

wzdręga grecka /ˈvzdrɛ̃ŋɡa ˈɡrɛʦ̑ka/ (n)
rotengle grec
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Scardinius graecus, endemiczny gatunek ryby z rodziny karpiowatych z jeziora Iliki w centralnej Grecji;

wzgardliwy /vzɡarˈdlʲivɨ/ (adj)
dédaigneux
  pełen wzgardy; pogardliwy, lekceważący, bez szacunku

względny /ˈvzɡlɛ̃ndnɨ/ (adj)
relatif
  nie odnoszący się do wszystkiego lub wszystkich, np. ludzi, sytuacji, itp.
  odniesiony do jakiegoś innego stanu, cechy, wielkości lub ogólnie: rzeczy

wziąć w łeb /vʑˈɔɲtɕ w wˈɛp/ (v)
faire long feu, tomber à l'eau
  nie udać się, nie dojść do skutku

wzmacniać /ˈvzmaʦ̑ʲɲäʨ̑/ (v)
renforcer, intensifier
  sprawiać, że coś staje się mocniejsze, silniejsze, trwalsze, liczniejsze

wzmagać /vzmˈaɡatɕ/ (v)
augmenter, amplifier, s'aggraver
  przybierać na sile

wzrok /vzrɔk/ (n)
vue
  zmysł umożliwiający patrzenie, widzenie; zdolność do postrzegania rzeczywistości za pomocą oczu;

wzrost /vzrɔst/ (n)
taille, stature
  wysokość człowieka, rzadziej zwierzęcia
croissance, pousse
  zwiększanie się jakiejś wartości

wzruszać /vzrˈuʃatɕ/ (v)
émouvoir
  pobudzać czyjąś wrażliwość
remuer
  poruszając czymś, zmieniać położenie składników tego

wzruszenie /vzruʃˈɛɲʲɛ/ (n)
émotion, attendrissement
  (psychologia, psychologiczny) stan emocjonalny wynikający z czułości, tkliwości, współczucia przy zetknięciu się z czym lub kim

wzruszyć ramionami /ˈvzruʃɨʨ̑ ˌrãmʲjɔ̃ˈnãmʲi/ (idiom)
hausser les épaules
  unieść ramiona na znak obojętności, niewiedzy lub pogardy

wzwód /vzvˈut/ (n)
érection, trique, gaule, barreau, braquos
  (fizjologia, fizjologiczny) podniesienie się, powiększenie i usztywnienie prącia umożliwiające odbycie stosunku płciowego

wódka /ˈvutka/ (n)
vodka
  (spożywczy) wysokoprocentowy napój alkoholowy składający się z destylatu alkoholowego i wody, czasem z dodatkiem innych składników;

wóz Tespisa /vˈus tɛspˈisa/ (n)
chariot de Thespis
  (przenośnie, przenośnia) (literacko) teatr objazdowy lub tournée aktorskie

wózek dziecięcy /vˈuzɛɡ dʑɛtɕˈɛntsɨ/ (n)
landau
  ręcznie pchany pojazd do przewożenia małego dziecka;

wózek inwalidzki /ˈvuzɛk ˌĩnvaˈlʲiʦ̑ʲci/ (n)
fauteuil roulant
  wózek poruszany siłą rąk lub prowadzony przez opiekuna, na którym siedzi osoba niemogąca się poruszać na nogach ze względu na niepełnosprawność, chorobę, uraz itd.

wózek sklepowy /ˈvuzɛk sklɛˈpɔvɨ/ (n)
caddie, chariot de supermarché, charriot
  (handel, handlowy) specjalny wózek na duże zakupy w supermarkecie;

wół /vuw/ (n)
bœuf
  (zoologia, zoologiczny) wykastrowany samiec bydła domowego;

wąchać kwiatki od spodu /ˈvɔ̃w̃xaʨ̑ ˈkfʲjatʲci ɔt‿ˈspɔdu/ (idiom)
manger les pissenlits par la racine
  nie żyć, leżeć w grobie, leżeć na cmentarzu, umrzeć i zostać pochowanym

wąs /vɔ̃w̃s/ (n)
moustache
  u ludzi: zarost nad górną wargą;

wąsaty /vɔ̃w̃ˈsatɨ/ (adj)
moustachu
  (o człowieku) mający wąsy (zwykle pokaźne)

wąski /ˈvɔ̃w̃sʲci/ (adj)
étroit
  mający niewielką szerokość

wątpić /ˈvɔ̃ntpʲiʨ̑/ (v)
douter
  nie wierzyć, nie dowierzać; nie mieć pewności; podawać w wątpliwość, podać w wątpliwość

wątpliwość /vɔ̃ntˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
doute
  brak pewności co do prawdziwości, słuszności czegoś

wątpliwy /vɔ̃ntˈplʲivɨ/ (adj)
douteux, incertain
  taki, który wzbudza wątpliwość, nie daje pewności

wątroba /vɔ̃nˈtrɔba/ (n)
foie
  (anatomia, anatomiczny) duży, wielofunkcyjny gruczoł występujący u wszystkich kręgowców, a także u niektórych innych zwierząt;

wątrobowy /ˌvɔ̃ntrɔˈbɔvɨ/ (adj)
hépatique
  (przymiotnik) od wątroba

wąwóz /ˈvɔ̃w̃vus/ (n)
gorge
  (geografia, geograficzny) głęboka, sucha dolina o wąskim dnie i stromych zboczach;

wąż /vɔ̃w̃ʃ/ (n)
serpent
  (herpetologia, herpetologiczny) przedstawiciel podrzędu beznogich gadów o podłużnym ciele;
tuyau, manche
  giętka rura do transportu wody

węch /vɛ̃w̃x/ (n)
odorat, flair
  zmysł pozwalający czuć zapachy i substancje lotne; zmysł powonienia;

węchowy /vɛnxˈɔvɨ/ (adj)
olfactif
  związany ze zmysłem węchu, odczuwalny węchem

wędkowanie /ˌvɛ̃ntkɔˈvãɲɛ/ (n)
pêche à la ligne
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wędkować

wędlina /vɛ̃nˈdlʲĩna/ (n)
charcuterie
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób spożywczy z jednego kawałka mięsa (szynka, polędwica, baleron) lub z mięsa rozdrobnionego (kiełbasa, salceson), odpowiednio przyprawiony, zwykle wędzony, peklowany, rzadziej gotowany;

wędliniarnia /vˌɛndliɲʲˈarɲʲa/ (n)
charcuterie
  (handel, handlowy) sklep z wędlinami

wędzić /vˈɛɲdʑitɕ/ (v)
fumer
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) konserwować żywność przy użyciu odpowiedniego dymu
être fumé
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) być wędzonym (1.1)

węgar /ˈvɛ̃ŋɡar/ (n)
jambage
  belka, która ogranicza z boku otwór drzwiowy lub okienny wspierający łuk lub nadproże;

węgiel /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
carbone
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu C i liczbie atomowej 6;
charbon, houille
  (geologia, geologiczny) bryłka rudy z dużą zawartością węgla (1.1), materiał opałowy;

węgiel drzewny /vˈɛŋɡʲɛl dʒˈɛvnɨ/ (n)
charbon de bois
  (chemia, chemiczny) produkt spalania drewna przy ograniczonym dostępie tlenu, lekki i czarny, złożony z węgla pierwiastkowego zanieczyszczonego popiołem i związkami organicznymi

węgierski /vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci/ (adj)
hongrois
  związany z Węgrami, dotyczący Węgier lub Węgrów

węglan litu /ˈvɛ̃ŋɡlãn ˈlʲitu/ (n)
carbonate de lithium
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól litowa kwasu węglowego, bezwonny, krystaliczny, biały proszek, stosowany w produkcji gotowych zapraw budowlanych i jako lek przeciwdepresyjny;

węglarz /ˈvɛ̃ŋɡlaʃ/ (n)
charbonnier
  ktoś, kto zajmuje się wyrabianiem węgla drzewnego;

węglowiec /vɛ̃ŋɡˈlɔvʲjɛʦ̑/ (n)
charbonnier
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) masowiec do transportu węgla;

węglowodan /ˌvɛ̃ŋɡlɔˈvɔdãn/ (n)
glucide, hydrate de carbone
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny składający się z atomów węgla, wodoru i tlenu;

węglowodór /vˌɛŋɡlɔvˈɔdur/ (n)
hydrocarbure
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny organiczny złożony wyłącznie z atomów węgla i wodoru;

węglowy /vɛ̃ŋɡˈlɔvɨ/ (adj)
carbonique
  (chemia, chemiczny) dotyczący węgla jako pierwiastka chemicznego; składający się z węgla
charbonnier, de charbon, houiller
  dotyczący węgla; przewożący węgiel; poruszający się na węgiel

węgorz /ˈvɛ̃ŋɡɔʃ/ (n)
anguille
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny Anguillidae, węgorzowatych;

węzeł /ˈvɛ̃w̃zɛw/ (n)
nœud
  (marynarka) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka służąca do określania prędkości, równa jednej mili morskiej na godzinę; w meteorologii używana do określania prędkości wiatrów;
  połączenie, umocowanie lub skrócenie lin lub podobnych materiałów poprzez związanie lub przeplecenie;
  (matematyka, matematyczny) dowolna krzywa zwykła zamknięta zanurzona w przestrzeni trójwymiarowej;

węzeł chłonny /ˈvɛ̃w̃zɛw ˈxwɔ̃nːɨ/ (n)
ganglion lymphatique, nœud lymphatique
  (anatomia, anatomiczny) występująca licznie struktura leżące na przebiegu naczyń limfatycznych, filtrująca limfę oraz wytwarzająca przeciwciała;

węzeł gordyjski /ˈvɛ̃w̃zɛw ɡɔrˈdɨjsʲci/ (n)
nœud gordien
  zagadka (problem) trudna do rozwiązania; skomplikowany problem

władca /ˈvwatʦ̑a/ (n)
souverain
  osoba, która włada (rządzi) w kraju o ustroju innym niż republika

władczy /vwˈattʃɨ/ (adj)
dominateur
  (książkowy) wymagający posłuchu

włamywacz /vwãˈmɨvaʧ̑/ (n)
cambrioleur
  złodziej dokonujący kradzieży z włamaniem

własność /ˈvwasnɔɕʨ̑/ (n)
possession, propriété
  rzecz posiadana przez kogoś

własny /ˈvwasnɨ/ (adj)
propre, particulier
  będący w czyimś wyłącznym posiadaniu

właściciel /vwaɕˈʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
propriétaire
  osoba, do której coś należy, która jest w posiadaniu danej rzeczy; ten, kto ma coś na własność

właściwie /vwaɕˈʨ̑ivʲjɛ/ (adv)
proprement
  należycie, adekwatnie, tak jak się powinno, poprawnie

właściwość /vwaɕˈʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
propriété, qualité, caractéristique
  cecha, zwykle jakiejś substancji

włos /vwɔs/ (n)
cheveu, poil
  nitkowaty twór, pochodzenia naskórkowego, występujący na powierzchni skóry ssaków;

włoski /ˈvwɔsʲci/ (adj)
italien
  związany z Włochami, dotyczący Włoch lub Włochów, wywodzący się z Włoch
  charakterystyczny dla Włoch i Włochów, mający cechy lub właściwości przypisywane Włochom lub Italii

włoski /ˈvwɔsʲci/ (n)
italien
  język z grupy romańskich, używany między innymi we Włoszech;

włosy /ˈvwɔsɨ/ (n)
cheveu
  owłosienie głowy ludzkiej

włócznia /ˈvwuʧ̑ʲɲa/ (n)
lance
  ogólna nazwa długiej prostej broni drzewcowej; ; (zobacz) też włócznia w Encyklopedii staropolskiej

włócznik /vwˈutʃɲik/ (n)
espadon
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Xiphias gladius, duża ryba drapieżna z górną szczęką przekształconą w długi szpikulec

włóczęga /vwuˈʧ̑ɛ̃ŋɡa/ (n)
vagabond
  osoba podróżująca po świecie, szukająca schronienia u innych

włókniak /vwˈukɲʲak/ (n)
fibrome
  (medycyna, medyczny) nowotwór łagodny

włóknisty /vwukɲˈistɨ/ (adj)
fibreux
  składający się, zbudowany z włókien

włączać /ˈvwɔ̃n͇ʧ̑aʨ̑/ (v)
allumer
  uruchamiać jakieś urządzenie; przyłączać urządzenie do sieci elektrycznej
ajouter
  wcielać kogoś lub coś do jakiegoś zbioru

wścieklizna /fʲɕʨ̑ɛkˈlʲizna/ (n)
rage
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wirusowa, zawsze śmiertelna choroba zakaźna niektórych zwierząt, mogąca przenieść się na człowieka;

wśród /fʲɕrut/ (preposition)
parmi, entre
  w danym otoczeniu, między określonymi elementami (w czasie lub przestrzeni)

yakuza /jakˈuza/ (n)
yakusa, yakuza
  członek mafii japońskiej;

yerba mate /ˈjɛrba ˈmatɛ/ (n)
maté
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napar z ostrokrzewu paragwajskiego, popularny głównie w krajach Ameryki Południowej (Argentynie, Paragwaju, Urugwaju, Brazylii) i w niektórych krajach Bliskiego Wschodu (głównie Syrii i Libanie);

yuzu /jˈuzu/ (n)
yuzu
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) niewielkie uprawne drzewo lub krzew z gatunku Citrus × junos Siebold ex Tanaka, należącego do rodziny rutowatych;
  (spożywczy) jadalny owoc rośliny (1.1)

z /s/ /z/ /zet/ (preposition)
avec
  …opisujący związek
  …wskazujący zawartość
  …wskazujący towarzystwo
de
  …wskazujący punkt początku ruchu
  …wskazujący okres
  …wskazujący źródło
  …wskazujący przyczynę
de, en
  …wskazujący składnik, materiał

z Bogiem /ˈz‿bɔɟɛ̃m/ (interjection)
adieu, à Dieu
  rodzaj pożegnania

z całego serca /s‿ʦ̑aˈwɛɡɔ ˈsɛrʦ̑a/ (adv)
de tout cœur
  całym sobą, całkowicie, angażując wszystkie swoje uczucia

z grubsza /ˈz‿ɡrupʃa/ (adv)
en gros
  niedokładnie, nieprecyzyjnie, nieściśle

z góry /ˈz‿ɡurɨ/ (idiom)
de avance
  zawczasu, od razu, zanim coś się zdarzy, z wyprzedzeniem

z otwartymi ramionami /ˌz‿ɔtfarˈtɨ̃mʲi ˌrãmʲjɔ̃ˈnãmʲi/ (adv)
à bras ouverts
  serdecznie

z pewnością /s pɛvnˈɔɕtɕɔ̃/ (adv)
assurément, certes
  (książkowy) na pewno, bez wątpienia, niewątpliwie, niechybnie

z podniesionym czołem /ˌs‿pɔdʲɲɛ̇ˈɕɔ̃nɨ̃m ˈʧ̑ɔwɛ̃m/ (adv)
la tête haute
  dumnie, zachowując godność

z poważaniem /ˌs‿pɔvaˈʒãɲɛ̃m/ (idiom)
recevoir mon salutation empresser
  formuła grzecznościowa zamieszczana na końcu listu skierowanego do urzędu lub mniej znanej nadawcy osobie

z powodu /s‿pɔˈvɔdu/
à cause de, en raison de
  wprowadza przyczynę wystąpienia jakiejś sytuacji lub wykonania jakiejś czynności

z reguły /z‿rɛˈɡuwɨ/ (adv)
en principe, en règle général, à le ordinaire
  zazwyczaj, zwykle

z zamkniętymi oczami /ˌz‿ːãmʲcɲɛ̃nˈtɨ̃mʲi ɔˈʧ̑ãmʲi/ (adv)
les yeux fermés
  bez namysłu, bez wahania

za darmo /za dˈarmɔ/ (adv)
gratuitement, bénévolement
  bezpłatnie, gratis

za granicą /ˌza‿ɡrãˈɲiʦ̑ɔ̃w̃/ (adv)
à l'étranger
  poza granicami kraju

za każdym razem /za kˈaʒdɨm rˈazɛm/ (adv)
à chaque fois
  w sposób ustawiczny, powtarzający się przy każdym podejściu

za pobraniem /ˌza‿pɔˈbrãɲɛ̃m/ (adv)
contre-remboursement, paiement à la livraison, payable à la livraison
  o płatności za paczkę, przesyłkę: forma opłacenia zamówionych towarów dopiero przy ich odbiorze

zaawansowany /zˌaavˌansɔvˈanɨ/ (adj)
avancé
  będący w dalszej fazie rozwoju

zaawansowany /zˌaavˌansɔvˈanɨ/ (n)
avancé
  człowiek mający pewną wiedzę i doświadczenie w danej dziedzinie

zabarwienie /ˌzabarˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
coloration, pigmentation
  barwa, koloryt

zabawa /zaˈbava/ (n)
jeu
  ogół czynności, które wykonuje się dla przyjemności i wywołania zadowolenia

zabawka /zaˈbafka/ (n)
jouet
  rzecz służąca do zabawy;

zabierać /zaˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
prendre
  brać coś od kogoś, pozbawiać kogoś czegoś
  idąc lub jadąc dokądś, brać coś lub kogoś ze sobą
  prowadzić kogoś gdzieś bez jego woli
  przenosić coś w inne miejsce, usuwać coś z jakiegoś miejsca

zabijać /zaˈbʲijäʨ̑/ (v)
clouer, condamner
  na stałe zamknąć za pomocą młotka i gwoździ
tuer, assommer, faire mourir
  pozbawiać życia

zabijać czas /zaˈbʲijäʨ̑ ˈʧ̑as/ (v)
tuer le temps
  (przenośnie, przenośnia) wykonywać czynności mające na celu subiektywne przyspieszenie upływu czasu; człowiek sądzi, że czas płynie szybciej i dzięki temu znudzenie nie jest tak przykre

zabić kurę znoszącą złote jajka /zˈabʲitɕ kˈurɛ znɔʃˈɔntsɔ̃ zwˈɔtɛ jˈajka/ (v)
tuer la poule aux œufs d'or
  (związek frazeologiczny) sprzeniewierzyć intratny interes; zmarnować głupio coś, co mogło przynosić krocie

zabić na miejscu /ˈzabʲiʨ̑ na‿ˈmʲjɛ̇jsʦ̑u/ (idiom)
tuer net, tuer raide
  zabić natychmiast, od razu, nie czekając

zabobon /zabˈɔbɔn/ (n)
superstition
  przypisywanie mocy nadprzyrodzonej czemu lub komu

zabraniać /zaˈbrãɲäʨ̑/ (v)
interdire, défendre
  nie pozwalać, odbierać prawo lub nie przyznawać prawa do robienia czegoś

zabroniony /zˌabrɔɲʲˈɔnɨ/ (adj)
interdit
  taki, który jest objęty zakazem

zaburzenie /ˌzabuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
désordre, dérangement, perturbation
  nieprawidłowość w działaniu czegoś powodująca odchylenie od określonej normy

zabytek /zaˈbɨtɛk/ (n)
monument
  budynek lub rzecz, wykonana na tyle dawno, że ma już wartość historyczną;

zabójca /zaˈbujʦ̑a/ (n)
tueur
  ktoś, kto zabił lub zabija

zabójczo /zaˈbujʧ̑ɔ/ (adv)
mortellement
  w sposób zabójczy, pozbawiający życia

zabójczy /zaˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
létal
  powodujący śmierć

zabójczyni /ˌzabujˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
meurtrière, tueuse
  (historia, historyczny, historycznie) (książkowy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) kobieta, która kogoś zabiła

zachcianka /zaxtɕˈaŋka/ (n)
caprice
  nagła silna chęć na coś

zachmurzony /zˌaxmuʒˈɔnɨ/ (adj)
couvert, nuageux
  (meteorologia, meteorologiczny) pokryty chmurami
sombre, taciturne
  (przenośnie, przenośnia) o niewesołym obliczu

zachodni /zaˈxɔdʲɲi/ (adj)
occidental
  mający miejsce na zachodzie, dotyczący zachodu, skierowany na zachód

zachodnioeuropejski /zˌaxɔdɲʲˌɔɛwrɔpˈɛjski/ (adj)
ouest-européen, européen de l’Ouest
  odnoszący się do Europy Zachodniej, związany z Europą Zachodnią

zachodnioniemiecki /zˌaxɔdɲʲˌɔɲʲɛmjˈɛtski/ (adj)
ouest-allemand
  (geografia, geograficzny) związany z zachodnią częścią Niemiec, tam położony
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Republiką Federalną Niemiec (używać dla czasów, gdy RFN współistniała z NRD)

zachodniosłowiański /ˌzaxɔdʲɲɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
slave occidental
  odnoszący się do Słowian zachodnich (Polaków, Czechów, Słowaków, Łużyczan i Kaszubów), związany ze Słowianami zachodnimi, dotyczący zachodniej Słowiańszczyzny

zachodzić /zaˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
se coucher
  o ciałach niebieskich: znikać za horyzontem, za chmurą

zachorowalność /zˌaxɔrɔvˈalnɔɕtɕ/ (n)
morbidité
  liczba zachorowań na daną chorobę, częstotliwość zachorowań

zachowanie /ˌzaxɔˈvãɲɛ/ (n)
comportement, conduite
  sposób bycia, postępowania, działania; reakcja na bodźce, sytuacje;

zachowawczy /ˌzaxɔˈvafʧ̑ɨ/ (adj)
conservateur
  taki, który ma na celu zachowanie dotychczasowego stanu czegoś

zachować zimną krew /zaˈxɔvaʥ̑ ˈʑĩmnɔ̃w̃ ˈkrɛf/ (v)
garder la tête froide, garder son sang froid
  (związek frazeologiczny) mieć spokojny umysł, być opanowanym, nie denerwować się mimo niebezpieczeństwa lub ciężkiej, trudnej sytuacji

zachwycający /zˌaxfɨtsajˈɔntsɨ/ (adj)
ravissant
  wywołujący zachwyt

zachwycać /zaˈxfɨʦ̑aʨ̑/ (v)
émerveiller
  wprawiać kogoś w stan zachwytu; być powodem/obiektem czyjegoś zachwytu

zachód /ˈzaxut/ (n)
ouest, occident
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego zachodu (1.1) w dniu równonocy;
coucher de soleil, couchant, coucher du soleil
  chwila zniknięcia słońca, księżyca lub innego ciała niebieskiego za horyzontem
peine
  trud, wysiłek, starania

zachód księżyca /zˈaxut kɕɛ̃ʒˈɨtsa/ (n)
coucher de lune
  (astronomia, astronomiczny) zjawisko chowania się księżyca za horyzont

zachód słońca /ˈzaxut ˈswɔ̃j̃nʦ̑a/ (n)
coucher de soleil
  zjawisko chowania się słońca za horyzont

zachłanny /zaˈxwãnːɨ/ (adj)
vorace, gourmand, avide, cupide, glouton
  pragnący więcej niż potrzebuje

zaciekły /zatɕˈɛkwɨ/ (adj)
acharné
  dążący do czegoś za wszelką cenę

zaciskać /zatɕˈiskatɕ/ (v)
serrer
  czynić ciaśniejszym, ściśle przylegającym
se serrer
  ściśle przywierać

zaciąg /zˈatɕɔŋk/ (n)
enrôlement, conscription, engagement, recrutement
  werbowanie osób chętnych do wojska lub pracy

zacofanie /ˌzaʦ̑ɔˈfãɲɛ/ (n)
arriération
  opóźnienie w rozwoju pod względem technologicznym, społecznym itd.

zacofany /zˌatsɔfˈanɨ/ (adj)
arriéré
  opóźniony w rozwoju

zaczepny /zatʃˈɛpnɨ/ (adj)
provocateur
  zdolny prowokować i wszczynać kłótnię

zaczerpywać /zˌatʃɛrpˈɨvatɕ/ (v)
prendre
  brać skądś, aby wykorzystać do jakiegoś celu
puiser, prendre
  nabierać coś płynnego lub sypkiego
reprendre
  nabierać powietrza, by poczuć się dobrze

zaczynać /zaˈʧ̑ɨ̃naʨ̑/ (v)
commencer
  przystępować do wykonywania jakiejś czynności

zadanie /zaˈdãɲɛ/ (n)
tâche, devoir
  coś, co należy wykonać

zadarty /zadˈartɨ/ (adj)
retroussé
  skierowany na końcu ku górze

zadek /ˈzadɛk/ (n)
derrière
  (zdrobniale) od: zad

zadowalający /zˌadɔvˌalajˈɔntsɨ/ (adj)
satisfaisant
  wystarczająco dobry

zadowalać /ˌzadɔˈvalaʨ̑/ (v)
satisfaire, contenter
  zaspokajać potrzeby, odpowiadać czyimś upodobaniom

zadowolony /ˌzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/ (adj)
satisfait, content
  taki, który cieszy się, czerpie zadowolenie, satysfakcję z czegoś; radosny

zadzierać /zaˈʥ̑ɛraʨ̑/ (v)
porter, relever
  unosić coś ku górze
chercher la bagarre
  (przenośnie, przenośnia) narażać się komuś

zadzierać nosa /zaˈʥ̑ɛraʨ̑ ˈnɔsa/ (v)
faire de son nez, prendre des (grands) airs, se donner des (grands) airs
  być zarozumiałym

zadziwiający /zˌadʑivʲajˈɔntsɨ/ (adj)
étonnant
  wywołujący podziw, zdumienie

zadziwiać /zadʑˈivʲatɕ/ (v)
étonner
  powodować podziw lub zdumienie
s'étonner
  okazywać podziw albo zdumienie

zagadka /zaˈɡatka/ (n)
devinette, énigme
  gatunek literatury ludowej; element fabuły baśni;

zagadnienie /ˌzaɡadʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
question, problème, sujet
  omawiany temat, wątek, problem, kwestia

zaganiacz szczebiotliwy /zaˈɡãɲaʧ̑ ˌʃʧ̑ɛbʲjɔˈtlʲivɨ/ (n)
hypolaïs polyglotte
  (ornitologia, ornitologiczny) (Hippolais polyglotta) gatunek ptaka zamieszkującego południowo-zachodnią część Europy i północno-zachodnie krańce Afryki, który zatalatuje do Polski, gdzie jest objęty ścisłą ochroną gatunkową;

zaginiony /ˌzaɟĩˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
disparu
  utracony, zagubiony w czasie lub przestrzeni

zagraniczny /ˌzaɡrãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
étranger, allochtone
  odbywający się za granicą, mający związek z zagranicą, pochodzący z zagranicy

zagrożenie /ˌzaɡrɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
menace, péril
  coś, co jest niebezpieczne

zagrożony /zˌaɡrɔʒˈɔnɨ/ (adj)
menacé
  taki, któremu coś grozi

zaimek /zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
pronom
  (gramatyka) część mowy, która zastępuje rzeczownik, przymiotnik, liczebnik lub przysłówek i pełni ich funkcje w zdaniu;

zaimek dzierżawczy /zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛɟ ʥ̑ɛrˈʒafʧ̑ɨ/ (n)
pronom possessif
  (gramatyka) zaimek, który wskazuje na przynależność czegoś bądź kogoś do danej osoby lub rzeczy

zair /zˈɛr/ (n)
zaïre
  (jednostka monetarna) dawna waluta Zairu;

zajadły /zaˈjadwɨ/ (adj)
acharné
  uparcie, zawzięcie walczący przeciwko komuś, czemuś; nieustępliwy

zajezdnia /zajˈɛzdɲʲa/ (n)
remise
  miejsce nocnego postoju pojazdów komunikacji publicznej;

zajmować /zajˈmɔvaʨ̑/ (v)
occuper
  użytkować pomieszczenie
s'occuper
  pracować nad czymś

zając /ˈzajɔ̃nʦ̑/ (n)
lièvre, hase
  (zoologia, zoologiczny) dziki, roślinożerny gryzoń polny z długimi uszami;

zajączek /zaˈjɔ̃n͇ʧ̑ɛk/ (n)
levraut, levreau
  mały lub młody zając

zajęcia /zaˈjɛ̇̃ɲʨ̑a/ (n)
cours
  (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) systematyczne lekcje, wykłady, ćwiczenia

zajęcie /zaˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
occupation, activité
  praca, robota, czynność, zajmowanie się czymś

zakaz /ˈzakas/ (n)
interdiction, défense
  zabronienie czegoś komuś

zakaz postoju /ˈzakas pɔˈstɔju/ (n)
défense de stationner
  znak drogowy zabraniający postoju

zakazany owoc /ˌzakaˈzãnɨ ˈɔvɔʦ̑/ (n)
fruit défendu
  (przenośnie, przenośnia) coś zakazanego, zabronionego; kontakt z tym jest miły, lecz grozi poważnymi konsekwencjami

zakaźny /zakˈaʑnɨ/ (adj)
contagieux, infectieux
  (medycyna, medyczny) wywołujący zakażenie
infectant
  odnoszący się do zakażeń

zakażenie /ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
infection
  (medycyna, medyczny) wniknięcie chorobotwórczego drobnoustroju do organizmu

zaklinać /zaˈklʲĩnaʨ̑/ (v)
ensorceler
  rzucać czar na kogoś
adjurer, conjurer, implorer
  prosić o przebaczenie, pomoc

zaklęcie /zaklˈɛɲtɕɛ/ (n)
formule magique
  magiczna formułka mająca nadprzyrodzoną moc

zakochany /ˌzakɔˈxãnɨ/ (adj)
amoureux, épris
  taki, który zakochał się w kimś; odczuwający zakochanie

zakochiwać się /zˌakɔçˈivatɕ ɕɛ/ (v)
tomber amoureux
  zaczynać odczuwać do kogoś miłość

zakonnik /zaˈkɔ̃ɲːik/ (n)
moine
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek męskiego zgromadzenia zakonnego;

zakrystia /zaˈkrɨstʲja/ (n)
sacristie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) boczne pomieszczenie w świątyniach chrześcijańskich sąsiadujące z prezbiterium, służące kapłanom do przygotowywania się do liturgii oraz do przechowywania szat i naczyń liturgicznych;

zakrystian /zakrˈɨstjan/ (n)
sacristain
  ten, kto ma nadzór nad zakrystią, kościelny;

zakrzep /zˈakʃɛp/ (n)
thrombus
  (medycyna, medyczny) czop zbitej krwi wewnątrz naczynia krwionośnego, który zatyka je częściowo albo całkowicie

zakręt /ˈzakrɛ̃nt/ (n)
virage, tournant
  odcinek drogi, na którym zmienia ona kierunek, bieg

zakwaterowanie /zˌakfatˌɛrɔvˈaɲʲɛ/ (n)
logement
  (turystyka, turystyczny) czasowo zajmowane pomieszczenie mieszkalne

zakład /ˈzakwat/ (n)
entreprise, usine
  przedsiębiorstwo produkujące coś lub świadczące usługi
pari
  umowa między osobami będącymi odmiennego zdania, która polega na tym, że osoba, której zdanie okaże się mylne, płaci ustaloną kwotę, przekazuje rzecz materialną lub wartość niematerialną osobie, która ma rację bądź wykonuje jakąś czynność

zakładać /zaˈkwadaʨ̑/ (v)
parier
  robić z kimś zakład, umawiać się o nagrodę lub karę za konsekwencje pewnego zdarzenia

zakładka /zaˈkwatka/ (n)
marque-page, signet
  kawałek papieru, wstążki wkładany między kartki książki, gdy ktoś chce zaznaczyć miejsce, w którym przerwał czytanie

zakładnik /zaˈkwadʲɲik/ (n)
otage
  osoba przetrzymywana w celu wymuszenia jakiś korzyści;

zakłopotany /zˌakwɔpɔtˈanɨ/ (adj)
embarrassé
  taki, który wyraża zakłopotanie

zalesianie /ˌzalɛˈɕä̃ɲɛ/ (n)
forestation
  (rzeczownik odczasownikowy) od: zalesiać

zaleta /zaˈlɛta/ (n)
atout, qualité, avantage, mérite, valeur
  cecha podwyższająca wartość przedmiotu

zalew /zˈalɛf/ (n)
baie
  (hydrologia, hydrologiczny) zatoka o wąskim wylocie, oddzielona od morza mierzeją
afflux
  niekontrolowany, bardzo duży napływ czego
réservoir
  sztuczny akwen

zależeć /zaˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
dépendre
  być uwarunkowanym

zależność /zaˈlɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
dépendance
  uzależnienie, bycie zależnym, niesamodzielnym

zamach /ˈzãmax/ (n)
attentat
  targnięcie się na czyjąś własność lub czyjeś życie

zamach stanu /ˈzãmax ˈstãnu/ (n)
coup d’État
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nagłe przejęcie władzy w państwie przez jednostkę lub grupę osób wbrew obowiązującemu prawu, często z użyciem siły;

zamartwica /zˌamartfˈitsa/ (n)
asphyxie
  (medycyna, medyczny) stan znacznego niedotlenienia organizmu prowadzący do utraty świadomości lub śmierci;

zambijski /zãmˈbʲijsʲci/ (adj)
zambien
  odnoszący się do Zambii, państwa w Afryce

zamek /ˈzãmɛk/ (n)
château, château-fort
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) budynek warowny;
fermeture éclair
  (krawiectwo) zapięcie garderoby, (zobacz) zamek błyskawiczny.
serrure
  (technologia, technika, techniczny) mechanizm zamykający drzwi, szuflady;
verrou
  (wojskowość, wojskowy) element składowy broni palnej;

zamek błyskawiczny /ˈzãmɛɡ ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑nɨ/ (n)
fermeture éclair
  (krawiectwo) zapięcie służące do czasowego łączenia dwóch kawałków tkaniny;

zamiana /zamjˈana/ (n)
transformation
  przejście z jednej postaci w drugą
échange
  zastąpienie jednej rzeczy lub osoby inną

zamiar /ˈzãmʲjar/ (n)
intention
  chęć zrobienia czegoś; coś, co się zamierza, planuje

zamiast /ˈzãmʲjast/ (preposition)
au lieu de
  słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio

zamieniać się w słuch /zãˈmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑‿ɕɛ ˈf‿swux/ (v)
être tout ouïe
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) uważnie słuchać

zamienny /zamjˈɛnnɨ/ (adj)
de rechange
  nadający się do zamiany

zamierzony /zˌamjɛʒˈɔnɨ/ (adj)
intentionnel, préparé
  taki, który jest zgodny z zamiarem

zamknij się /ˈzãmʲcɲij‿ɕɛ/ (interjection)
ta geule la ferme, tais-toi, écrase-toi
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) milcz!

zamknąć /ˈzãmknɔ̃ɲʨ̑/ (v)
fermer
  sprawić, że coś przestaje być otwarte, np. okno
taire
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) przestać mówić, być cicho, uciszyć się

zamorski /zãˈmɔrsʲci/ (adj)
de outre-mer
  taki, który znajduje się lub pochodzi z terenów leżących za morzem

zamrażarka /ˌzãmraˈʒarka/ (n)
congélateur
  urządzenie do zamrażania produktów spożywczych

zamrażać /zamrˈaʒatɕ/ (v)
congeler, glacer
  znacznie schładzać coś, doprowadzając do stopniowego zamarznięcia
se congeler
  być zamrażanym (1.1)

zamsz /zãmʃ/ (n)
daim
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rodzaj miękkiej w dotyku, nasiąkliwej skóry z delikatnym meszkiem (często owczej lub jeleniej);

zamówienie /ˌzãmuˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
demande, commande
  ustne lub pisemne polecenie dostarczenia lub wykonania czegoś

zamęt /ˈzãmɛ̃nt/ (n)
désordre
  sytuacja zakłócenia porządku

zamężny /zãˈmɛ̃w̃ʒnɨ/ (adj)
marié
  mający / mająca męża

zaniechać /zaɲʲˈɛxatɕ/ (v)
abandonner
  nie podjąć działania lub ulec rezygnacji

zanieczyszczać /zˌaɲʲɛtʃˈɨʃtʃatɕ/ (v)
polluer
  czynić nieczystym

zanieczyszczenie /ˌzãɲɛʧ̑ɨʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
pollution
  stan bycia zanieczyszczonym

zaniedbanie /ˌzãɲɛdˈbãɲɛ/ (n)
négligence
  (rzeczownik odczasownikowy) od: zaniedbać

zaniepokojony /zˌaɲʲɛpˌɔkɔjˈɔnɨ/ (adj)
inquiet, préoccupé, anxieux
  ktoś, kto odczuwa niepokój lub niepewność, także je wyrażający

zanikać /zaɲˈikatɕ/ (v)
disparaître
  przestawać istnieć
décroître, s'effacer, évanouir
  stawać się niepostrzegalnym

zaopatrywać /ˌzaɔpaˈtrɨvaʨ̑/ (v)
fournir, approvisionner
  stale dostarczać komuś potrzebnych mu rzeczy
équiper, assortir
  wyposażać w coś
s' approvisionner, s' équiper
  gromadzić potrzebne rzeczy

zapach /ˈzapax/ (n)
saveur
  (fizyka, fizyczny) jedna z liczb kwantowych przypisywanych kwarkom i leptonom;
arôme
  olejek eteryczny dodawany do ciast
  substancja dająca określony, charakterystyczny zapach (1.1)
odeur
  węchowe wrażenie zmysłowe;

zapalenie okrężnicy /zˌapalˈɛɲʲɛ ˌɔkrɛ̃ʒɲˈitsɨ/ (n)
colite
  (medycyna, medyczny) stan zapalny występujący w błonie śluzowej okrężnicy

zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych /zˌapalˈɛɲʲɛ ˈɔpɔn muzɡˈɔvɔrdʑɛɲʲˈɔvɨx/ (n)
méningite
  (medycyna, medyczny) choroba obejmująca opony mózgowo-rdzeniowe najczęściej wywołana przez wirusy lub bakterie;

zapalenie osierdzia /zˌapalˈɛɲʲɛ ɔɕˈɛrdʑa/ (n)
péricardite
  (medycyna, medyczny) stan zapalny blaszek osierdzia;

zapalenie oskrzeli /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ɔˈskʃɛlʲi/ (n)
bronchite
  (medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej oskrzeli;

zapalenie płuc /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈpwuʦ̑/ (n)
pneumonie
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) stan zapalny miąższu płucnego występujący u ludzi i zwierząt;

zapalenie skóry /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈskurɨ/ (n)
dermatite, dermite
  (medycyna, medyczny) proces zapalny w obrębie skóry o różnym podłożu

zapalenie wyrostka robaczkowego /zˌapalˈɛɲʲɛ vɨrˈɔstka rˌɔbatʃkɔvˈɛɡɔ/ (n)
appendicite
  (medycyna, medyczny) ostre lub rzadko przewlekłe schorzenie spowodowane zapaleniem wywołanym najczęściej zatrzymaniem treści pokarmowej w wyrostku;

zapalniczka /ˌzapalʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
briquet
  mały pojemniczek z gazem (lub z benzyną) służący do zapalania, niecenia ognia;

zapalny /zapˈalnɨ/ (adj)
inflammatoire
  (medycyna, medyczny) dotyczący zapalenia
inflammable, combustible
  o właściwościach zapalających
violent
  stanowiący zarzewie konfliktu lub mogący nim się stać

zapalony /zˌapalˈɔnɨ/ (adj)
enthousiaste
  wykonujący coś z zapałem

zapał /ˈzapaw/ (n)
zèle
  (książkowy) stan ogromnego podniecenia, gotowość do działania

zapałka /zaˈpawka/ (n)
mât
  (środowiskowy) (harcerski) pionowy element stelażu dużego namiotu typu harcerskiego, podtrzymujący jego boki, w formie metalowej rurki zakończonej plastikowym łebkiem
allumette
  cienki, krótki patyczek zakończony łebkiem z masy zapalającej się przy potarciu o draskę;

zapinać /zaˈpʲĩnaʨ̑/ (v)
boutonner
  łączyć dwa brzegi tkaniny przy pomocy guzików, haftek, zatrzasków, zamka błyskawicznego itp.

zapis nutowy /zˈapis nutˈɔvɨ/ (n)
portée musicale
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) umowny układ znaków graficznych służący do utrwalania utworów muzycznych i przekazywania ich innym

zapisywać /ˌzapʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
enregistrer
  (informatyka, informatyczny) zachowywać dane w pamięci

zaplecze /zaplˈɛtʃɛ/ (n)
pièce à l'arrière
  pomieszczenie pomocnicze
infrastructures, équipement
  pomocniczy zespół osób lub środków

zapobiegawczy /zˌapɔbjɛɡˈaftʃɨ/ (adj)
préventif
  przeznaczony do zapobiegania czemuś niekorzystnemu

zapobiegać /ˌzapɔˈbʲjɛɡaʨ̑/ (v)
prévenir
  nie dopuścić (do czegoś), nie pozwolić (na coś), zabezpieczyć się (przed czymś)

zapobiegliwość /zˌapɔbjɛɡlˈivɔɕtɕ/ (n)
providence
  cecha tego, kto jest zapobiegliwy

zapominalski /zˌapɔminˈalski/ (adj)
oublieux
  taki, który ma skłonność do łatwego / szybkiego zapominania czegoś przez roztargnienie

zapominać /ˌzapɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
oublier
  tracić coś z pamięci, przestawać pamiętać o czymś
  gubić coś, zostawiać coś gdzieś (= zapominać (1.1) zabrać coś ze sobą)

zapomnieć /zaˈpɔ̃mʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
oublier
  aspekt dokonany od: zapominać

zapora /zaˈpɔra/ (n)
barrage
  przeszkoda fizycznie uniemożliwiająca przejście, przedostanie się, lub zmianę położenia czegoś w przestrzeni

zapowiadać /ˌzapɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
annoncer
  dawać zapowiedź – zwiastować, przewidywać coś co nastąpi w przyszłości, dawać znaki charakteryzujące zdarzenie, które ma nastąpić

zapowiedź /zaˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
annonce
  ogłaszanie tego, co ma stać się lub nadejść

zaproszenie /ˌzaprɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
invitation
  informacja o byciu mile widzianym w roli uczestnika określonego zdarzenia
  kartka papieru wyrażająca taką informację

zaprzeczać /zaˈpʃɛʧ̑aʨ̑/ (v)
contredire, démentir
  być z czymś sprzecznym

zapładniać /zaˈpwadʲɲäʨ̑/ (v)
féconder, imprégner, inséminer
  powodować wniknięcie plemnika do komórki jajowej i utworzenie zarodka

zapłon /zˈapwɔn/ (n)
allumage
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) rozpoczęcie procesu spalania;

zarastać /zaˈrastaʨ̑/ (v)
couvrir recouvrir
  (o roślinności) pokrywać coś rozrastając się
prendre du poil, recouvrir couvrir, se couvrir de poil
  (o zaroście, owłosieniu) pokrywać jakąś część ciała
se agglutiner, se cicatriser
  (medycyna, medyczny) goić się, pokrywając się tkanką
se couvrir
  pokrywać się czymś, co rośnie lub nawarstwia się

zaratusztrianizm /ˌzaratuʃtrʲˈjä̃ɲism̥/ (n)
zoroastrisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z religii monoteistycznych;

zaratusztriański /zˌaratuʃtrjˈaɲski/ (adj)
zoroastrien
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z zaratusztrianizmem

zaraźliwy /zˌaraʑlˈivɨ/ (adj)
contagieux
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) łatwo szerzący się między organizmami

zardzewiały /zˌardʑɛvʲˈawɨ/ (adj)
rouillé
  zniszczony przez rdzę

zarodek /zaˈrɔdɛk/ (n)
embryon
  (biologia, biologiczny) organizm powstały z podziałów zygoty

zarozumialec /zˌarɔzumjˈalɛts/ (n)
présomptueux, prétentieux, vantard
  (książkowy) (obraźliwie) człowiek zachowujący się w sposób zarozumiały

zarośnięcie /zˌarɔɕɲʲˈɛɲtɕɛ/ (n)
atrésie, atrétisme, imperforation
  (medycyna, medyczny) wrodzone lub wtórne patologiczne zamknięcie (zmniejszenie światła) przewodu ciała (np. jelita, pochwy, odbytu)

zarzut /ˈzaʒut/ (n)
reproche, objection
  słownie sformułowane zastrzeżenie wobec kogoś lub czyjegoś zachowania

zarzynać /zaʒˈɨnatɕ/ (v)
égorger
  zabijać ostrym narzędziem

zarząd /ˈzaʒɔ̃nt/ (n)
administration
  zarządzanie czymś

zarządzać /zaˈʒɔ̃nʣ̑aʨ̑/ (v)
diriger, gérer, administrer
  kierować czymś (instytucją, zasobami), decydować o losie czegoś

zaręczyny /zˌarɛntʃˈɨnɨ/ (n)
fiançailles, accordailles
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) obrzęd wyrażenia woli bycia razem w małżeństwie;

zasada /zaˈsada/ (n)
base
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny cząsteczek składających się z atomu pierwiastka metalicznego i grupy wodorotlenowej;
principe, règle
  reguła rządząca czymś

zasadzka /zaˈsaʦ̑ka/ (n)
embuscade, affût
  pułapka przygotowana w celu schwytania lub wyrządzenia komuś zła, krzywdy

zasiadać /zaɕˈadatɕ/ (v)
siéger au banc, être au banc, être membre
  piastować urząd; obejmować funkcję; zajmować stanowisko
se mettre
  siadając, zaczynać coś robić
s'asseoir, prendre place
  siadać gdzieś na dłużej; zajmować miejsce

zasiedlać /zaɕˈɛdlatɕ/ (v)
peupler
  zajmować dany obszar, określone siedlisko

zaskakujący /zˌaskakujˈɔntsɨ/ (adj)
surprenant, foudroyant, frappant, saisissant, saugrenu
  wywołujący zaskoczenie

zaskoczony /zˌaskɔtʃˈɔnɨ/ (adj)
surpris
  taki, który nie spodziewał się

zaskroniec /zaˈskrɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
couleuvre, couleuvre à collier
  (zoologia, zoologiczny) niejadowity wąż występujący na terenach podmokłych Europy, Azji i Afryki;

zaskórnik /zaˈskurʲɲik/ (n)
comédon
  (fizjologia, fizjologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) utworzona z łoju i obumarłych komórek naskórka grudka zatykająca por w skórze

zasmucać /zaˈsmuʦ̑aʨ̑/ (v)
attrister
  sprawiać, że ktoś staje się smutny, niepocieszony, zmartwiony

zasobny /zasˈɔbnɨ/ (adj)
abondant, riche
  mający dużo czegoś, bogaty w zasoby, dostatni

zastanawiać /ˌzastãˈnavʲjäʨ̑/ (v)
réfléchir
  myśleć, rozważać coś w myślach

zastawiać /zastˈavʲatɕ/ (v)
gager
  przekazywać w zastaw
barrer, encombrer
  uniemożliwiać dostęp do czegoś poprzez stawianie siebie lub czegoś
tendre
  urządzać zasadzkę, umieszczać pułapkę, sieci, itp.

zastawka /zastˈafka/ (n)
valvule
  (anatomia, anatomiczny) błoniasty fałd zapobiegający cofaniu się płynu

zastrzeżenie /ˌzasṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
réserve
  krytyczna uwaga

zastępca /zaˈstɛ̃mpʦ̑a/ (n)
remplaçant
  ktoś, kto zastępuje jakąś osobę w obowiązkach

zasuwa /zasˈuva/ (n)
verrou
  (technologia, technika, techniczny) zamek złożony z ruchomej sztabki wsuwanej do odpowiedniego otworu

zaszczyt /ˈzaʃʧ̑ɨt/ (n)
honneur
  coś, co jest powodem do dumy; wyróżnienie, docenienie

zasób naturalny /zˈasup nˌaturˈalnɨ/ (n)
ressource naturelle
  (ekonomia, ekonomiczny) twór organiczny ((na przykład) ekosystem) i nieorganiczny ((na przykład) woda, minerał), który jest wykorzystywany przez człowieka w celach produkcyjnych i konsumpcyjnych;

zasłona /zaˈswɔ̃na/ (n)
rideau
  tkanina ograniczająca ilość światła wpadającego do pomieszczenia;

zasłonak /zaˈswɔ̃nak/ (n)
cortinaire
  (mikologia, mikologiczny) (Cortinarius) najliczniejszy w gatunki rodzaj grzybów kapeluszowych z rodziny zasłonakowatych

zasługa /zaˈswuɡa/ (n)
mérite
  godny docenienia, wartościowy rezultat czyjegoś działania

zasługiwać /ˌzaswuˈɟivaʨ̑/ (v)
mériter
  być godnym czegoś, mieć prawo do jakiejś wartości; zdobywać sobie prawo do czegoś zgodnie z tym, co się zrobiło

zatoka /zaˈtɔka/ (n)
sinus
  (anatomia, anatomiczny) przestrzeń pneumatyczna w kościach twarzoczaszki;
baie, golfe
  (geografia, geograficzny) część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd;

zator /zˈatɔr/ (n)
embolie
  (medycyna, medyczny) zaczopowanie naczynia krwionośnego przez wędrujące ciało obce, np. zakrzep
amoncellement
  powstanie przeszkody w jakimś ruchu, zablokowanie przepływu

zatroskany /zˌatrɔskˈanɨ/ (adj)
soucieux
  przejęty troską o kogoś lub coś

zatrucie /zatrˈutɕɛ/ (n)
empoisonnement, intoxication
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy spowodowany dostaniem się substancji trującej do organizmu

zatrucie pokarmowe /zatrˈutɕɛ pˌɔkarmˈɔvɛ/ (n)
intoxication alimentaire
  (medycyna, medyczny) dolegliwość występująca po zjedzeniu pokarmu zarażonego wirusami lub bakteriami ((na przykład) salmonellą, gronkowcem);

zatrudniać /zaˈtrudʲɲäʨ̑/ (v)
employer, embaucher
  dawać komuś pracę

zatrudniony /zˌatrudɲʲˈɔnɨ/ (adj)
employé, occupé
  mający zatrudnienie

zatrudniony /zˌatrudɲʲˈɔnɨ/ (n)
employé
  człowiek posiadający zatrudnienie

zatrzymywać /ˌzaṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
retenir
  zachować coś dla siebie

zatwierdzać /zatfʲˈɛrdʑatɕ/ (v)
adopter, approuver, valider
  uznawać za obowiązujące

zaufanie /ˌza<sup>w</sup>uˈfãɲɛ/ (n)
confiance, foi
  przeświadczenie, że można komuś ufać

zauważyć /ˌza<sup>w</sup>uˈvaʒɨʨ̑/ (v)
remarquer, observer, s'apercevoir
  dostrzec coś, patrząc w jakimś kierunku
remarquer
  zrobić uwagę, uświadomić kogoś o czymś

zawartość /zaˈvartɔɕʨ̑/ (n)
contenu
  to, co się w czymś znajduje
  ilość jakiegoś składnika w czymś

zawiadomienie /ˌzavʲjadɔ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
avertissement
  wypowiedź pisemna (pismo, list) zawiadamiająca o czymś;

zawiadomić /zˌavʲadˈɔmitɕ/ (v)
annoncer, aviser
  przekazać komuś wiadomość lub informację o czymś

zawieszać /zaˈvʲjɛʃaʨ̑/ (v)
pendre, appendre
  powiesić coś na czymś; umiejscowić coś wyżej

zawieszenie broni /ˌzavʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ ˈbrɔ̃ɲi/ (n)
trêve, armistice
  umówione zaprzestanie walk przez wszystkie strony na wszystkich frontach;

zawistny /zaˈvʲistnɨ/ (adj)
envieux
  pełen zawiści, odczuwający zawiść; (także, też) świadczący o zawiści

zawiły /zaˈvʲiwɨ/ (adj)
sinueux
  kręty
abstrus
  trudny do zrozumienia

zawiść /ˈzavʲiɕʨ̑/ (n)
jalousie
  uczucie silnej niechęci do osoby, której się czegoś zazdrości

zawodowiec /zˌavɔdˈɔvʲɛts/ (n)
professionnel
  osoba zajmująca się czymś zawodowo

zawodowo /zˌavɔdˈɔvɔ/ (adv)
professionnellement
  uprawiając lub wykonując coś jako zawód, zajmując się czymś z zawodu

zawodowy /ˌzavɔˈdɔvɨ/ (adj)
professionnel
  związany z zawodem, pracą

zawrotny /zaˈvrɔtnɨ/ (adj)
vertigineux
  oszałamiający, godny podziwu lub niezwykły, nieprzeciętny

zawroty głowy /zaˈvrɔtɨ ˈɡwɔvɨ/ (n)
vertige
  (medycyna, medyczny) nieprzyjemne, subiektywne odczucie wirowania lub braku równowagi;

zawstydzony /ˌzafstɨˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
honteux
  odczuwający zawstydzenie, wstyd

zawsze /ˈzafʃɛ/ (pronoun)
toujours
  w każdym momencie i sytuacji, bez przerwy

zawód /ˈzavut/ (n)
profession, métier
  czynność, którą ktoś wykonuje, by zdobyć pieniądze
déception
  niemiłe uczucie, gdy ktoś / coś nie spełniło naszych oczekiwań

zawór /ˈzavur/ (n)
soupape, clapet, valve, vanne
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamykania otworów;

zawór bezpieczeństwa /ˈzavur ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa/ (n)
soupape de sûreté
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu stosowany w celach ochronnych,

zazdrosny /zazˈdrɔsnɨ/ (adj)
envieux
  odczuwający zazdrość o coś; taki, który chce mieć coś całkowicie na własność
jaloux
  taki, który boi się o coś własnego; podejrzliwy wobec wierności osoby, z którą jest w związku

zazdrościć /zazdrˈɔɕtɕitɕ/ (v)
envier, jalouser
  odczuwać zazdrość z braku czegoś, chcieć mieć coś, co ma ktoś inny

zazdrość /ˈzazdrɔɕʨ̑/ (n)
jalousie
  podejrzenie, że ukochana osoba mogłaby nie być wierna
envie
  uczucie chęci posiadania czegoś należącego do innej osoby, robienia tego, co ona

zazdrość o członek /zˈazdrɔɕtɕ ɔ tʃwˈɔnɛk/ (n)
envie du pénis
  (psychologia, psychologiczny) termin psychoanalityczny będący żeńskim odpowiednikiem kompleksu kastracyjnego;

zazwyczaj /zaˈzvɨʧ̑aj/ (adv)
habituellement
  w większości przypadków

zaćma /ˈzaʨ̑ma/ (n)
cataracte
  (medycyna, medyczny) defekt soczewki powodujący pełną lub częściową utratę wzroku;

zaćmienie /zaˈʨ̑mʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
éclipse
  (astronomia, astronomiczny) zjawisko pozornego znikania ciała niebieskiego wywołane przez jego przesłanianie lub wejście w cień;

załamka /zawˈamka/ (n)
déprime
  (potocznie, potoczny) przygnębienie, zły humor, lekkie załamanie psychiczne; (także, też) przygnębiająca sytuacja

założyciel /zˌawɔʒˈɨtɕɛl/ (n)
fondateur, instaurateur
  ktoś, kto coś założył lub dał czemuś początek

zaświecić /zaɕfʲˈɛtɕitɕ/ (v)
allumer
  włączyć oświetlenie

zażalenie /zˌaʒalˈɛɲʲɛ/ (n)
plainte
  oficjalna skarga

zażarty /zaʒˈartɨ/ (adj)
acharné
  nieskory do ustępstw i całą mocą atakujący i broniący swego

zażenowanie /zˌaʒɛnɔvˈaɲʲɛ/ (n)
embarras, gêne
  poczucie zakłopotania i wstydu

zażywać /zaʒˈɨvatɕ/ (v)
se donner
  korzystać z czegoś przyjemnego
prendre
  przyjmować jakąś substancję

zażyły /zaʒˈɨwɨ/ (adj)
familier, intime
  nacechowany bliskością

zbawienie /zbaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
salut
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) boski akt wybawienia ludzi od wiecznego potępienia;
  uratowanie w trudnej sytuacji

zbawienny /zbavʲˈɛnnɨ/ (adj)
sauveur
  niosący zbawienie, ratujący przed czymś

zbieg okoliczności /ˈzbʲjɛk ˌɔkɔlʲiʧ̑ˈnɔɕʨ̑i/ (n)
coïncidence, conjoncture
  przypadkowe, równoczesne nastąpienie dwóch lub więcej wydarzeń pozostających w pewnej relacji do siebie

zbieżność /zbjˈɛʒnɔɕtɕ/ (n)
convergence, coïncidence
  posiadanie czegoś wspólnego
convergence
  schodzenie się w jednym punkcie

zbieżny /zbjˈɛʒnɨ/ (adj)
convergent, coïncident
  mający coś wspólnego
convergent
  zbiegający się w jednym punkcie

zbiornikowiec /zbjˌɔrɲikˈɔvʲɛts/ (n)
navire-citerne, pétrolier, tanker
  statek przeznaczony do transportu materiałów płynnych, najczęściej ropy naftowej;

zbiorowość /zbʲjɔˈrɔvɔɕʨ̑/ (n)
collectivité
  grupa wyodrębniona ze względu na wspólną cechę;

zbiór /zbʲjur/ (n)
récolte
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) czynność zbierania plonów
collection, recueil
  zbiór (1.1) wszystkich przedmiotów o jakiejś cesze należących do kogoś

zbić majątek /ˈzbʲiʨ̑ maˈjɔ̃ntɛk/ (v)
faire fortune
  dorobić się dużych pieniędzy

zblazowany /ˌzblazɔˈvãnɨ/ (adj)
blasé
  (potocznie, potoczny) znudzony nadmiarem przeżyć, wrażeń, hulaszczego życia, znużony otaczającym go światem

zbliżać /ˈzblʲiʒaʨ̑/ (v)
approcher, rapprocher
  zmniejszać odległość, dystans pomiędzy jakimiś obiektami
approcher
  podchodzić, przysuwać się do czegoś

zboczenie /zbɔtʃˈɛɲʲɛ/ (n)
paraphilie
  (psychologia, psychologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zaspokajanie popędu płciowego w sposób odbiegający od normy
déviation, déviance
  (rzeczownik odczasownikowy) od: zboczyć

zboże /ˈzbɔʒɛ/ (n)
céréale
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodziny traw, uprawiana dla jadalnego ziarna

zbrodnia /ˈzbrɔdʲɲa/ (n)
crime, délit
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) bardzo ciężkie przestępstwo;

zbrodnia katyńska /ˈzbrɔdʲɲa kaˈtɨ̃j̃ska/ (n)
massacre de Katyń
  (historia, historyczny, historycznie) rozstrzelanie ponad dwudziestu tysięcy polskich oficerów (jeńców wojennych) dokonane przez NKWD w 1940 roku w Katyniu i innych miejscach w ZSRR;

zbrodnia wojenna /ˈzbrɔdʲɲa vɔˈjɛ̃nːa/ (n)
crime de guerre
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) działanie poważnie naruszające prawa i zwyczaje wojenne, a także bulwersujące międzynarodową moralność i powagę traktatów;

zbrodniarz /zbrˈɔdɲʲaʃ/ (n)
criminel
  człowiek, który popełnił zbrodnię

zbrodniczy /zbrɔdɲˈitʃɨ/ (adj)
criminel, meurtrier
  dotyczący zbrodni i zbrodniarza

zbrojny /ˈzbrɔjnɨ/ (adj)
armé
  wyposażony w broń
  związany z użyciem broni, walką lub wojną

zbyt /zbɨt/ (adv)
trop
  nadmiernie, w nadmiarze, za bardzo, przesadnie

zbędny /ˈzbɛ̃ndnɨ/ (adj)
dispensable
  taki, bez którego można się obyć

zdanie /ˈzdãɲɛ/ (n)
phrase, proposition
  (gramatyka) wypowiedzenie posiadające orzeczenie (osobową formę czasownika)
opinion, avis
  opinia

zdanie podrzędne /ˈzdãɲɛ pɔḍˈʒɛ̃ndnɛ/ (n)
proposition subordonnée
  (gramatyka) w zdaniu złożonym: zdanie określające zdanie nadrzędne

zdarzenie /zdaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
événement
  coś, co miało miejsce; co zdarzyło się

zdawać /ˈzdavaʨ̑/ (v)
rendre compte
  przedstawiać sprawę
remettre
  przekazywać stanowisko, funkcję lub odpowiedzialność za coś
passer examen
  przystępować do egzaminu lub sprawdzianu
sembler
  odnosić wrażenie, nie będąc jednak pewnym

zdawać sobie sprawę /ˈzdavaʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈspravɛ/ (idiom)
se rendre compte
  mieć pełną świadomość czegoś; rozumieć, wiedzieć coś, uświadamiać sobie coś

zdechł pies /ˈzdɛxw̥ ˈpʲjɛs/ (idiom)
faire le mort
  komenda skierowana do psa polegająca na celowym przewróceniu się zwierzęcia na grzbiet lub na bok (tak, jakby było postrzelone) i pozostaniu nieruchomo w tej pozycji do wyznaczonego przez opiekuna momentu

zdecydowanie /ˌzdɛʦ̑ɨdɔˈvãɲɛ/ (adv)
décisivement
  w sposób pewny, zdecydowany; bez wątpliwości

zdecydowany /ˌzdɛʦ̑ɨdɔˈvãnɨ/ (adj)
délibéré
  niebudzący wątpliwości, niewątpliwy
déterminé, décidé
  umiejący szybko się zdecydować, podjąć decyzję

zderzak /ˈzdɛʒak/ (n)
tampon
  (kolejnictwo) urządzenie przeznaczone do łagodzenia siły nacisku i uderzeń oraz utrzymywania wagonów w odpowiedniej odległości;
pare-chocs, pare-choc
  (motoryzacja) element pojazdu służący do złagodzenia zderzenia pojazdu z drugim pojazdem lub przeszkodą;

zderzenie /zdɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
choc, collision, impact
  gwałtowne uderzenie się poruszających się obiektów

zdobywać /zdɔˈbɨvaʨ̑/ (v)
capturer, enlever, marquer, reconquérir
  odbierać przemocą

zdolność /ˈzdɔlnɔɕʨ̑/ (n)
capacité, aptitude
  umiejętność zrobienia czegoś, predyspozycja do szybkiego opanowywania umiejętności
  naturalna sprawność i możliwość robienia czegoś

zdolny /ˈzdɔlnɨ/ (adj)
capable, apte
  będący w stanie wykonać określoną czynność
ingénieux, talentueux
  taki, który ma talent, zdolności; jest uzdolniony

zdrada /ˈzdrada/ (n)
trahison
  działanie na szkodę narodu lub kraju

zdrada stanu /ˈzdrada ˈstãnu/ (n)
haute trahison
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przestępstwo wymierzone przeciw najistotniejszym interesom państwa, jego bezpieczeństwu lub ustrojowi;

zdradzać /ˈzdraʣ̑aʨ̑/ (v)
tromper
  złamać przysięgę wierności w związku, zwykle przez odbycie stosunku seksualnego z inną osobą niż osoba, z którą jest się w związku

zdradziecki /zdradʑˈɛtski/ (adj)
insidieux
  taki, który ma na celu zdradę; który zdradził lub zdradza

zdradziecko /zdraˈʥ̑ɛʦ̑kɔ/ (adv)
traîtreusement
  w sposób zdradziecki, zdradliwy, podstępny

zdrobnienie /zdrɔbʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
diminutif
  (gramatyka) oznaczenie przedmiotu mniejszego w stosunku do poprzedniego, oznaczać może pieszczotliwy lub pogardliwy stosunek mówiącego do obiektu;

zdrowaśka /zdrɔˈvaɕka/ (n)
ave Maria, avé
  (potocznie, potoczny) modlitwa chrześcijańska zaczynająca się od słów „Zdrowaś Maryjo”;

zdrowie /ˈzdrɔvʲjɛ/ (n)
santé
  stan organizmu, który funkcjonuje prawidłowo (przeciwieństwo choroby)

zdrowo /zdrˈɔvɔ/ (adv)
sainement
  w sposób świadczący o zdrowiu

zdrowy /ˈzdrɔvɨ/ (adj)
sain, salubre
  dobry dla zdrowia
sain, en bonne santé
  taki, który nie cierpi na żadną chorobę, ma się dobrze

zdumienie /zdũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
stupeur, stupéfaction
  (rzeczownik odczasownikowy) od: zdumieć, stan zaskoczenia

zdumiewać /zdumjˈɛvatɕ/ (v)
étonner, surprendre
  wywoływać zdumienie
s'étonner
  przyjmować ze zdumieniem

zdumieć /ˈzdũmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
stupéfier
  wywołać u kogoś zdziwienie

zdumiony /zdumjˈɔnɨ/ (adj)
étonné, frappé de stupeur, renversé, stupéfait
  znacznie zdziwiony; wyrażający zdumienie

zdziczały /zdʑitʃˈawɨ/ (adj)
inculte, sauvage
  który zdziczał

zdziwienie /ʑʥ̑iˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
étonnement, stupeur
  (rzeczownik odczasownikowy) od: zdziwić

zdziwiony /zdʑivʲˈɔnɨ/ (adj)
surpris, étonné
  zdradzający lub okazujący zdziwienie

zebra /ˈzɛbra/ (n)
passage clouté
  (potocznie, potoczny) przejście dla pieszych
zèbre
  (zoologia, zoologiczny) afrykański ssak z rodziny koniowatych z charakterystycznymi pasami na sierści;

zebranie /zɛˈbrãɲɛ/ (n)
réunion
  zgromadzenie grupy ludzi w celu omówienia jakiejś kwestii, poruszenia tematu

zefir /ˈzɛfʲir/ (n)
zéphyr
  (meteorologia, meteorologiczny) (poetycki, poetycko) (także (środowiskowy) (rybołówstwo, rybacki)) łagodny i ciepły wiatr

zegar /ˈzɛɡar/ (n)
compteur
  (technologia, technika, techniczny) wskaźnik w postaci okrągłej tarczy z wypisanymi na obwodzie wielkościami i przynajmniej jedną wskazówką, wskazującą te wielkości
horloge, pendule
  przyrząd przeznaczony do mierzenia i wskazywania właściwego czasu;

zegar słoneczny /ˈzɛɡar swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (n)
cadran solaire
  zegar określający czas na podstawie pozycji słońca

zegar wahadłowy /ˈzɛɡar ˌvaxadˈwɔvɨ/ (n)
pendule
  zegar mechaniczny wykorzystujący wahadło jako regulator chodu do odmierzania czasu

zegarmistrz /zɛˈɡarmʲisṭʃ/ (n)
horloger
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się naprawą zegarów, zegarków;

zelandzki /zɛlˈantski/ (adj)
zélandais
  związany z Zelandią (w Holandii) lub jej mieszkańcami

zelandzki /zɛlˈantski/ (n)
zélandais
  (językoznawstwo, językoznawczy) grupa gwar języka niderlandzkiego, używana głównie w holenderskich prowincjach Zelandii i Holandii Południowej;

zelota /zɛˈlɔta/ (n)
zélote
  (historia, historyczny, historycznie) członek żydowskiego ugrupowania religijno-politycznego z I w. n.e., którego celem była czynna walka z okupacją rzymską w Palestynie;
  (książkowy) gorliwy, fanatyczny entuzjasta, wyznawca jakiejś idei lub religii

zelówka /zɛˈlufka/ (n)
semelle
  (rzemiosło, rzemieślniczy) kawałek skóry, gumy lub innego materiału pokrywający przednią połowę podeszwy obuwia lub całą podeszwę

zemsta /ˈzɛ̃msta/ (n)
vengeance, revanche
  odwet za krzywdy

zepsucie /zɛpsˈutɕɛ/ (n)
dépravation
  rozkład moralności

zero /ˈzɛrɔ/ (n)
zéro
  liczba 0;

zero waste /zˈɛrɔ vˈastɛ/ (n)
zéro déchet
  (społeczny) (ekologia, ekologiczny) idea, postawa i rodzaj aktywizmu dążące do wyeliminowania lub ograniczenia odpadów produkowanych przez ludzi, w szczególności tych nie podlegających recyklingowi i biodegradacji

zerowy /zɛˈrɔvɨ/ (adj)
zérotième, zeroième
  identyfikowany przez zero; taki, który w określonym porządku liczenia poprzedza pierwszy

zespół /ˈzɛspuw/ (n)
équipe
  grupa osób realizująca wspólny cel;

zespół Aspergera /zˈɛspuw ˌaspɛrɡˈɛra/ (n)
syndrome d'Asperger
  łagodne zaburzenie rozwoju ze spektrum autyzmu, którego głównym objawem jest trudność w nawiązywaniu i podtrzymywaniu relacji międzyludzkich;

zespół Guillaina-Barrégo /zˈɛspuw ɡˌuillaˈinabarˈɛɡɔ/ (n)
syndrome de Guillain-Barré, syndrome de Guillain-Barré-Strohl
  (medycyna, medyczny) ostry, zapalny stan chorobowy dotyczący nerwów o nieznanej etiologii;

zespół Sjögrena /zˈɛspuw sjɛɡrˈɛna/ (n)
syndrome de Gougerot-Sjögren, syndrome de Sjögren
  (medycyna, medyczny) choroba autoimmunizacyjna z powstawaniem nacieków limfocytarnych w obrębie gruczołów wydzielania zewnętrznego, charakteryzująca się suchością śluzówek, zwłaszcza jamy ustnej i spojówek;

zespół kanału nadgarstka /ˈzɛspuw kãˈnawu nadˈɡarstka/ (n)
syndrome du canal carpien
  (medycyna, medyczny) zaburzenie będące neuropatią uciskową nerwu pośrodkowego na poziomie kanału nadgarstka

zespół lęku uogólnionego /zˈɛspuw lˈɛŋku ˌuɔɡˌulɲʲɔnˈɛɡɔ/ (n)
anxiété généralisée
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie, któremu towarzyszy obecność uporczywego lęku nie wiążącego się z żadnym określonym czynnikiem;

zespół napięcia przedmiesiączkowego /ˈzɛspuw naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑a ˌpʃɛdmʲjɛ̇ɕɔ̃n͇ʧ̑kɔˈvɛɡɔ/ (n)
syndrome prémenstruel
  (medycyna, medyczny) zespół objawów psychicznych, fizycznych i emocjonalnych występujący od kilku do kilkunastu dni przed menstruacją, ustępujący z chwilą jej rozpoczęcia;

zespół opóźnionej fazy snu /zˈɛspuw ˌɔpuʑɲʲˈɔnɛj fˈazɨ snˈu/ (n)
syndrome de retard de phase du sommeil
  (medycyna, medyczny) zaburzenie snu polegające na zbyt późnym zasypianiu i budzeniu się;

zespół policystycznych jajników /zˈɛspuw pˌɔlitsɨstˈɨtʃnɨx jajɲˈikuf/ (n)
syndrome de Stein-Leventhal, polykystose ovarienne
  (medycyna, medyczny) zaburzenie endokrynne dotykające kobiety w wieku reprodukcyjnym;

zespół przyspieszonej fazy snu /zˈɛspuw pʃˌɨspʲɛʃˈɔnɛj fˈazɨ snˈu/ (n)
syndrome d'avance de phase du sommeil
  (medycyna, medyczny) zaburzenie snu polegające na zbyt wczesnym kładzeniu się spać (między 18 a 21:00) i wczesnym budzeniu się, o ok. 3:00–4:00 w nocy

zespół złego wchłaniania /zˈɛspuw zwˈɛɡɔ fxwaɲʲˈaɲʲa/ (n)
malabsorption, syndrome de malabsorption
  (medycyna, medyczny) stan wynikły z nieprawidłowości w trawieniu i wchłanianiu składników odżywczych z przewodu pokarmowego;

zestawiać /zɛstˈavʲatɕ/ (v)
réduire
  (medycyna, medyczny) złączać końce złamanej kości
dresser, établir
  przedstawiać dane w formie wykazu
monter
  składać w całość
comparer, confronter
  ustalać podobieństwa i różnice
descendre
  zdejmując coś, kłaść to niżej

zeszyt /ˈzɛʃɨt/ (n)
cahier
  (szkolnictwo, szkolny) kartki papieru złożone w całość służące do zapisywania;

zewnątrz /ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/ (preposition)
à l'extérieur, dehors
  (przestarzałe, przestarzały) poza obrębem, obszarem jakiejś powierzchni terenu, obiektu, środowiska

zewnętrzny /zɛˈvnɛ̃nṭʃnɨ/ (adj)
externe, extérieur, extrinsèque
  taki, który znajduje się poza czymś (poza obrębem); taki, który widać na zewnątrz

zez /zɛs/ (n)
strabisme
  (medycyna, medyczny) nierównoległe ustawienie gałek ocznych względem siebie, powodujące nieprawidłowe widzenie;

zezowaty /zˌɛzɔvˈatɨ/ (adj)
louche
  taki, który ma zeza

zezwalać /zɛˈzvalaʨ̑/ (v)
tolérer, accorder
  (oficjalnie) wydawać komuś zezwolenie na coś; pozwalać, nie zabraniać

zgadywać /zɡadˈɨvatɕ/ (v)
deviner
  przewidywać co na podstawie przesłanek niedających pewności

zgadzać /ˈzɡaʣ̑aʨ̑/ (v)
convenir
  być zgodnym z czymś, mieć podobną opinię
  wyrażać zgodę, dawać zgodę na coś

zgaga /ˈzɡaɡa/ (n)
brûlure, pyrosis
  (medycyna, medyczny) uczucie pieczenia w przełyku
casse-pied, raseur
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) osoba dokuczliwa, kłótliwa

zgoda /ˈzɡɔda/ (n)
concorde, réconciliation, conciliation
  stan pozbawiony konfliktów czy kłótni, pojednanie

zgromadzenie /ˌzɡrɔ̃maˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
rassemblement
  większa grupa osób zebranych w jednym miejscu (często w odniesieniu do demonstracji)
assemblée
  zespół ludzi reprezentujących daną społeczność i stanowiących jakąś władzę, przedstawicielstwo

zgromadzenie zakonne /ˌzɡrɔ̃maˈʣ̑ɛ̃ɲɛ zaˈkɔ̃nːɛ/ (n)
ordre religieux
  stowarzyszenie, grupa osób duchownych żyjących według ustalonych reguł;

zgryźliwy /zɡrɨʑˈlʲivɨ/ (adj)
grincheux, grognon, hargneux
  często dokuczający innym złośliwymi uwagami

zguba /ˈzɡuba/ (n)
abîme, perdition
  klęska, nieszczęście
perte
  rzecz lub osoba zgubiona, której chwilowo nie można znaleźć

zgubny /ˈzɡubnɨ/ (adj)
délétère
  prowadzący do zguby
funeste
  przynoszący zniszczenie

ziarnko do ziarnka, a zbierze się miarka /ˈʑarn̥kɔ dɔ‿ˈʑarn̥ka ː‿ˈzbʲjɛʒɛ‿ɕɛ ˈmʲjarka/ (proverb)
petit à petit l'oiseau fait son nid
  oszczędzając cierpliwie nawet małe ilości można dużo uzbierać

ziarno /ˈʑarnɔ/ (n)
grain
  (botanika, botaniczny) nasiono zbóż, trawy, itp.; również porcja tych nasion;
  (fotografia) niepożądane drobne punkty obrazu na fotografii;
  cząstka czegoś

ziarnopłon wiosenny /ʑarnˈɔpwɔn vʲɔsˈɛnnɨ/ (n)
ficaire fausse-renoncule
  (botanika, botaniczny) Ficaria verna Huds., gatunek kwitnącej żółto byliny o właściwościach leczniczych;

zielarka /ʑɛˈlarka/ (n)
herboriste
  specjalistka w dziedzinie zielarstwa, lecząca za pomocą ziół

zielarstwo /ʑɛˈlarstfɔ/ (n)
herboristerie
  dział wiedzy zajmujący się zagadnieniami hodowli, uprawy, zbioru, suszenia, pakowania i przechowywania ziół i roślin leczniczych;

zielarz /ˈʑɛlaʃ/ (n)
herboriste
  specjalista w dziedzinie zielarstwa, leczący za pomocą ziół

ziele /ˈʑɛlɛ/ (n)
herbe, herbacé, plante herbacée
  (botanika, botaniczny) roślina o nietrwałych, nadziemnych pędach

ziele angielskie /ʑˈɛlɛ aŋɡʲˈɛlskʲɛ/ (n)
quatre-épices, tout-épice, piment de la Jamaïque
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce korzennika lekarskiego stosowane jako przyprawa;

zieleń /ˈʑɛlɛ̃ɲ/ (n)
vert
  kolor zielony

zieleń Scheelego /ʑˈɛlɛɲ ʃˌɛɛlˈɛɡɔ/ (n)
vert de Scheele, vert suédois
  (chemia, chemiczny) zielony pigment będący mieszaniną arseninów miedzi;

zieleń Veronese'a /ʑˈɛlɛɲ vˌɛrɔnɛsˈɛa/ (n)
vert Véronèse
  (sztuka) jeden z odcieni chłodnej, nasyconej zieleni

zielnik /ˈʑɛlʲɲik/ (n)
herbier
  kolekcja zasuszonych dla celów naukowych roślin

zielona herbata /ʑɛˈlɔ̃na xɛrˈbata/ (n)
thé vert
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przyrządzany wyłącznie z liści herbaty chińskiej, które zostały poddane minimalnemu utlenianiu w czasie przetwarzania

zielonawy /ˌʑɛlɔ̃ˈnavɨ/ (adj)
verdâtre
  w kolorze podobnym do zielonego

zielonoprzylądkowy /ʑˌɛlɔnˌɔpʃɨlɔntkˈɔvɨ/ (adj)
cap-verdien, capverdien
  związany z Wyspami Zielonego Przylądka lub Republiką Zielonego Przylądka

zielony /ʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
vert
  (lekceważąco, lekceważący) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ktoś niedoświadczony, niewyrobiony, niemający rozeznania w jakiejś dziedzinie, zwykle młody
  o roślinach, owocach: taki, który nie osiągnął dojrzałości, będący w stadium poprzedzającym dojrzałość; niedojrzały
vert, inexpérimenté
  mający kolor czwartego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej trawy, szmaragdu, malachitu itp.; mający kolor pochodny, powstały ze zmieszania kolorów podstawowych: żółtego i niebieskiego;

zielony ludzik /ʑɛlˈɔnɨ lˈudʑik/ (n)
petit homme vert
  (żartobliwie) (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) rzekomy przybysz z kosmosu o zielonej skórze

zielsko /ʑˈɛlskɔ/ (n)
mauvaise herbe
  (potocznie, potoczny) roślina dziko rosnąca lub zbiorowisko takich roślin

ziemia obiecana /ˈʑɛ̃mʲja ˌɔbʲjɛˈʦ̑ãna/ (idiom)
terre promise
  (przenośnie, przenośnia) miejsce najbardziej pożądane, wydające się rajem

ziemniak /ˈʑɛ̃mʲɲak/ (n)
pomme de terre
  (botanika, botaniczny) Solanum tuberosum L., roślina z rodziny psiankowatych, o jadalnych bulwach;
  (spożywczy) warzywo z bulwy ziemniaka (1.1)

ziemny /ˈʑɛ̃mnɨ/ (adj)
terreux
  związany z ziemią, glebą

ziemski /ˈʑɛ̃msʲci/ (adj)
de terre, terrestre
  dotyczący planety Ziemi

ziewać /ˈʑɛvaʨ̑/ (v)
bâiller
  szeroko otwierać usta, wydając charakterystyczny przeciągły odgłos z powodu senności lub znudzenia

ziewnięcie /ʑɛvʲˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
bâillement
  (rzeczownik odczasownikowy) od: ziewnąć

zika /zˈika/ (n)
virus Zika, Zika
  (medycyna, medyczny) wirus przenoszony przez komary, który rozprzestrzenił się w Azji, Ameryce i Europie;

zima /ˈʑĩ.ma/ (n)
hiver
  najchłodniejsza z 4 astronomicznych (lub 6 klimatycznych) pór roku;

zimna wojna /ˈʑĩmna ˈvɔjna/ (n)
guerre froide, Guerre froide
  (historia, historyczny, historycznie) okres napięcia pomiędzy Związkiem Radzieckim a Stanami Zjednoczonymi istniejący w drugiej połowie dwudziestego wieku;

zimne ognie /ˈʑĩmnɛ ˈɔɟɲɛ/ (n)
cierge magique, cierge merveilleux
  niewielkie fajerwerki do użytku domowego w formie pręcika, na którym spala się substancja wytwarzająca snop iskier;

zimno /ˈʑĩmnɔ/ (adv)
froidement
  (przysłówek) od: zimny

zimno /ˈʑĩmnɔ/ (n)
froideur, froid
  niska temperatura

zimny /ˈʑĩmnɨ/ (adj)
froid
  mający (względnie) niską temperaturę, wywołujący uczucie zimna

zimorodek /ˌʑĩmɔˈrɔdɛk/ (n)
martin-pêcheur
  (ornitologia, ornitologiczny) Alcedo atthis, niewielki, kolorowy ptak żywiący się rybami, które zdobywa, nurkując;

zimowy /ʑĩˈmɔvɨ/ (adj)
hivernal, hibernal
  typowy dla zimy, związany z zimą, odbywający się w zimie

zioła prowansalskie /ʑˈɔwa prˌɔvansˈalskʲɛ/ (n)
herbes de Provence
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa, tradycyjna mieszanka ziół pochodząca z Prowansji;

ziołolecznictwo /ˌʑɔwɔlɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
phytothérapie
  dział medycyny i farmakologii zajmujący się wytwarzaniem leków ziołowych oraz ich stosowaniem w profilaktyce i terapii chorób;

zięba /ˈʑɛ̃mba/ (n)
pinson des arbres, pinson
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki, melodyjnie śpiewający i barwny ptak z gatunku zięba zwyczajna, Fringilla coelebs;

zięć /ʑɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
beau-fils, gendre
  mąż córki

zjawiać /zjˈavʲatɕ/ (v)
apparaître
  stawać się obecnym gdzieś
  stawiać się gdzieś; przychodzić gdzieś

zjawisko /zʲjaˈvʲiskɔ/ (n)
phénomène
  naturalny proces pozostający w zasięgu percepcji człowieka;

zjednoczony /zjˌɛdnɔtʃˈɔnɨ/ (adj)
uni
  połączony dla wspólnej sprawy

zjeżdżalnia /zʲjɛʒˈʤ̑alʲɲa/ (n)
toboggan
  urządzenie do zabawy z gładką, pochyłą powierzchnią, po której można zsuwać się na pupie;

zlecać /zlˈɛtsatɕ/ (v)
charger
  powierzać komuś wykonanie zadania

zlepek /zlˈɛpɛk/ (n)
amalgame
  całość złożona z różnych, często niepasujących do siebie części

zlew /zlɛf/ (n)
évier
  naczynie umiejscowione na ścianie pod kranem, połączone z rurą odpływową

zmarszczka /ˈzmarʃʧ̑ka/ (n)
ride
  (anatomia, anatomiczny) podłużne zagłębienie skóry powstające w wyniku starzenia się lub ruchów mimicznych

zmartwienie /zmartˈfʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
souci, affliction, chagrin, déplaisir, désolation, détresse
  coś, co martwi, nurtuje, niepokoi

zmartwiony /zmartfʲˈɔnɨ/ (adj)
chagrin, soucieux
  taki, który się czymś martwi

zmartwychwstanie /ˌzmartfɨxˈfstãɲɛ/ (n)
résurrection
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) powstanie z martwych, ożywienie;

zmaza nocna /ˈzmaza ˈnɔʦ̑na/ (n)
pollution nocturne, éjaculation nocturne
  (fizjologia, fizjologiczny) (zobacz) polucja

zmiana /ˈzmʲjãna/ (n)
relève, poste
  grupa pracowników pracująca o danej porze
  określony czas doby, kiedy pracuje wyznaczona grupa pracowników
changement, modification
  przejście jakiejś cechy albo rzeczy w inną

zmieniać /ˈzmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑/ (v)
changer, modifier
  nadawać komuś lub czemuś inne właściwości
remplacer
  zamieniać, zastępować coś czymś innym

zmienny /ˈzmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
variable
  ulegający zmianom
  niestały w poglądach, uczuciach (w odniesieniu do człowieka)

zmierzch /zmʲjɛʃx/ (n)
crépuscule
  moment doby przed zapadnięciem nocy; czas ściemniania się;

zmieszany /zmʲɛʃˈanɨ/ (adj)
embarrassé, confus
  wprawiony w zakłopotanie

zmrocznik gładysz /zmrˈɔtʃɲiɡ ɡwˈadɨʃ/ (n)
grand sphinx de la vigne
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Deilephila elpenor, gatunek motyla z rodziny zawisakowatych;

zmysł /zmɨsw̥/ (n)
sens
  zdolność organizmu do odbierania i analizowania wrażeń określonego rodzaju;

zmysłowość /zmɨswˈɔvɔɕtɕ/ (n)
sensualité
  cecha tego, co zmysłowe, erotyczne, ponętne

zmysłowy /zmɨsˈwɔvɨ/ (adj)
sensuel, sensitif
  dotyczący zmysłów, odbierany za pomocą zmysłów
voluptueux
  taki, który wzbudza pociąg fizyczny; wiąże się z doznaniami erotycznymi

zmywarka /zmɨˈvarka/ (n)
lave-vaisselle
  (technologia, technika, techniczny) domowe lub przemysłowe urządzenie do mycia naczyń;

zmyślać /zmˈɨɕlatɕ/ (v)
fabriquer, inventer
  mówić nieprawdę, koloryzować

zmęczenie /zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
fatigue
  stan mniejszej sprawności, brak energii spowodowany wysiłkiem

zmęczony /zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (participleAdjective)
fatigué, las, épuisé
  odczuwający zmęczenie, taki, który jest osłabiony fizycznie lub psychicznie ze względu na wysiłek

znaczek pocztowy /ˈznaʧ̑ɛk pɔʧ̑ˈtɔvɨ/ (n)
timbre postal
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (filatelistyka) mały nalepka przyklejana do koperty (pocztówki, paczki) służący jako środek uiszczenia opłaty za usługi pocztowe (np. usługę przesyłki);

znaczenie /znaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
signification, sens
  to, co dany wyraz, znak, gest oznacza lub sygnalizuje

znajda /znˈajda/ (n)
enfant trouvé
  dziecko, które zostało znalezione

znajdować /znajˈdɔvaʨ̑/ (v)
trouver
  odkrywać coś wewnątrz czegoś lub na czymś
  zdobywać to, czego się szuka
  (przestarzałe, przestarzały) oceniać coś; określać swoje uczucia, stosunek do czegoś
se trouver, être situer
  być w jakimś miejscu

znak /znak/ (n)
signe, marque
  kształt, któremu przypisuje się określone znaczenie

znak drogowy /ˈznaɡ drɔˈɡɔvɨ/ (n)
panneau d'affichage
  (motoryzacja) symbol graficzny, świetlny lub napis zawierający informacje, ostrzeżenia, nakazy i zakazy skierowane do użytkowników dróg;

znak końca dowodu /znˈak kˈɔɲtsa dɔvˈɔdu/ (n)
signe de fin d’article
  (termin typograficzny) (matematyka, matematyczny) symbol stosowany przez matematyków do oznaczania końca dowodu;

znak wodny /ˈznaɡ ˈvɔdnɨ/ (n)
filigrane
  obraz na papierze widzialny pod światło, uzyskiwany w trakcie jego produkcji;

znak zapytania /ˈznaɡ ˌzapɨˈtãɲa/ (n)
point d'interrogation
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak graficzny ? umieszczany na końcu zdania pytającego;

znakomicie /ˌznakɔ̃ˈmʲiʨ̑ɛ/ (adv)
notablement, remarquablement
  w sposób znakomity; świetnie

znakomitość /ˌznakɔ̃ˈmʲitɔɕʨ̑/ (n)
notabilité
  cecha tego, co znakomite

znakomity /ˌznakɔ̃ˈmʲitɨ/ (adj)
corsé, grand, éclatant
  bardzo dobry, doskonały, świetny

znany /ˈznãnɨ/ (adj)
connu
  taki, który jest rozpoznawany przez wiele osób

znawca /ˈznafʦ̑a/ (n)
expert
  osoba dobrze się na czymś znająca, mająca wiedzę, doświadczenie w odpowiedniej dziedzinie, umiejąca należycie ocenić coś lub kogoś

znać /znaʨ̑/ (modal)
connaître, savoir
  mieć informacje na czyjś temat, być komuś w przeszłości przedstawionym
savoir, connaître
  mieć informacje na temat czegoś, mieć z tym do czynienia w przeszłości

znać jak własną kieszeń /ˈznaʨ̑ ˈjaɡ ˈvwasnɔ̃w̃ ˈcɛʃɛ̃ɲ/ (v)
connaître comme sa poche
  znać coś bardzo dobrze, bardzo dokładnie

znać się jak gęś na szafranie /znˈatɕ ɕɛ jˈaɡ ɡˈɛɲɕ na ʃafrˈaɲʲɛ/ (v)
ne pas comprendre un traître mot
  nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia

znać się jak kot na kwaśnym mleku /znˈatɕ ɕɛ jˈak kˈɔt na kfˈaɕnɨm mlˈɛku/ (v)
ne pas comprendre un traître mot
  nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia

znać się jak kozioł na katarynce /znˈatɕ ɕɛ jˈak kˈɔʑɔw na kˌatarˈɨntsɛ/ (v)
ne pas comprendre un traître mot
  nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia

znać się jak krowa na gwiazdach /znˈatɕ ɕɛ jˈak krˈɔva na ɡvʲˈazdax/ (v)
ne pas comprendre un traître mot
  nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia

znać się jak kura na pieprzu /ˈznaʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈːura na‿ˈpʲjɛpʃu/ (v)
ne pas comprendre un traître mot
  nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia

znać się jak osioł na ananasach /znˈatɕ ɕɛ jˈak ˈɔɕɔw na ˌananˈasax/ (v)
ne pas comprendre un traître mot
  nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia

znać się jak osioł na basetli /znˈatɕ ɕɛ jˈak ˈɔɕɔw na basˈɛtli/ (v)
ne pas comprendre un traître mot
  nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia

znać się jak wielbłąd na skrzypcach /znˈatɕ ɕɛ jˈaɡ vʲˈɛlbwɔnt na skʃˈɨptsax/ (v)
ne pas comprendre un traître mot
  nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia

znać się jak wół na Biblii /znˈatɕ ɕɛ jˈaɡ vˈuw na bʲˈiblji/ (v)
ne pas comprendre un traître mot
  nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia

znać się jak świnia na pietruszce /znˈatɕ ɕɛ jˈak ɕfˈiɲʲa na pʲɛtrˈuʃtsɛ/ (v)
ne pas comprendre un traître mot
  nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia

znicz /zʲɲiʧ̑/ (n)
feu sacré, flambeau
  szeroka świeca w płytkim zbiorniku palona na grobach, pod pomnikami;

znieczulać /zɲʲɛtʃˈulatɕ/ (v)
anesthésier
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) stosować leki znoszące odbieranie impulsów uszkadzających i odczuwanie bólu

znienacka /zʲɲɛ̃ˈnaʦ̑ka/ (adv)
tout à coup, à l'improviste
  nagle i niespodziewanie

zniesławienie /zɲʲˌɛswavʲˈɛɲʲɛ/ (n)
diffamation
  przestępstwo przeciwko czci człowieka;

zniewieściałość /ˌzʲɲɛvʲjɛ̇ɕˈʨ̑awɔɕʨ̑/ (n)
efféminement
  (pogardliwie) posiadanie przez mężczyznę cech uznawanych typowo za kobiece, niewieście

zniewieściały /ˌzʲɲɛvʲjɛ̇ɕˈʨ̑awɨ/ (adj)
efféminé
  o mężczyźnie: taki, który ma kobiece cechy

znowu /ˈznɔvu/ (adv)
de nouveau, à nouveau, re-
  jeszcze raz, ponownie, na nowo

znęcać się /ˈznɛ̃nʦ̑aʨ̑‿ɕɛ/ (v)
maltraiter, malmener
  robić krzywdę (najczęściej fizyczną), zadawać ból; męczyć, maltretować

zodiak /ˈzɔdʲjak/ (n)
zodiaque
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pas firmamentu, ciągnący się wzdłuż ekliptyki, na tle którego przemieszczają się w ciągu roku obserwowane z Ziemi Słońce, Księżyc i planety, podzielony na 12 znaków zodiaku;

zodiakalny /ˌzɔdʲjaˈkalnɨ/ (adj)
zodiacal
  (przymiotnik) od zodiak

zoisyt /zɔˈ<sup>j</sup>isɨt/ (n)
zoïsite
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów grupowych;

zoo /ˈzɔː/ (n)
zoo
  ogród zoologiczny

zoo- /ˈzɔː/
zoo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze zwierzętami

zoofobia /ˌzɔːˈfɔbʲja/ (n)
zoophobie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed zwierzętami;

zoogeografia /ˌzɔːɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
zoogéographie
  nauka o rozmieszczeniu gatunków zwierząt na kuli ziemskiej

zoogeograficzny /zˌɔɔɡˌɛɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
zoogéographique
  związany z zoogeografią, odnoszący się do zoogeografii

zoolatria /ˌzɔːˈlatrʲja/ (n)
zoolâtrie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijny kult zwierząt, animalizm;

zoologia /ˌzɔːˈlɔɟja/ (n)
zoologie
  (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o zwierzętach;

zoomorficzny /ˌzɔɔ̃mɔrˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
zoomorphe, zoomorphique
  z wyglądu przypominający zwierzę
  związany z zoomorfizmem, dotyczący zoomorfizmu

zoonim /zɔˈɔ̃ɲĩm/ (n)
zoonyme
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa własna nadawana zwierzętom, najczęściej domowym;

zooplankton /ˌzɔːˈplãŋktɔ̃n/ (n)
zooplancton
  (zoologia, zoologiczny) ogół organizmów zwierzęcych wchodzących w skład planktonu;

zootechniczny /zˌɔɔtɛxɲˈitʃnɨ/ (adj)
zootechnique
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) odnoszący się do zootechniki, zootechnika

zootechnika /ˌzɔːˈtɛxʲɲika/ (n)
zootechnie
  nauka o hodowli zwierząt domowych;

zoroastrycki /ˌzɔrɔaˈstrɨʦ̑ʲci/ (adj)
zoroastrien
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący zaratusztrianizmu, związany z zaratusztrianizmem

zorza /ˈzɔʒa/ (n)
aurore
  (meteorologia, meteorologiczny) barwne zjawisko świetlne na niebie

zostawiać /zɔˈstavʲjäʨ̑/ (v)
laisser
  kłaść, opuszczać coś w jakimś miejscu i odchodzić, nie biorąc tego ze sobą

zrażać /ˈzraʒaʨ̑/ (v)
aliéner
  zniechęcać

zrozumiały /ˌzrɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
apparent, clair, limpide
  dający się zrozumieć, możliwy do zrozumienia

zrzekać się /zʒˈɛkatɕ ɕɛ/ (v)
abandonner, renoncer, se désister
  odstępować od czegoś z własnej woli

zrzęda /zʒˈɛnda/ (n)
grincheux, grognon, râleur, bougon, cafardeux, enquiquineur
  (potocznie, potoczny) osoba, która ma tendencje do ciągłego narzekania

zrób to sam /zrˈup tɔ sˈam/
fais-le toi-même
  zachęta do majsterkowania, samodzielnego wykonania jakiegoś praktycznego przedmiotu

zróżnicowanie /ˌzruʒʲɲiʦ̑ɔˈvãɲɛ/ (n)
différenciation
  duża różnorodność, wyraźne różnienie się rzeczy od siebie

zręcznie /zrˈɛntʃɲʲɛ/ (adv)
finement
  w sprawny sposób

zręczność /zrˈɛntʃnɔɕtɕ/ (n)
habileté, agilité, prestesse
  wysoka sprawność fizyczna, zwinność

zręczny /ˈzrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
habile, adroit
  zwinny

zszywacz /ˈsʃɨvaʧ̑/ (n)
agrafeuse
  (biurowość, biurowy) przyrząd służący do łączenia kartek papieru za pomocą metalowych zszywek;

zuchwale /zuxfˈalɛ/ (adv)
avec insolence
  w sposób zuchwały

zuchwalstwo /zuxfˈalstfɔ/ (n)
audace
  cecha bycia zuchwałym; nadmierna pewność siebie

zuchwałość /zuxˈfawɔɕʨ̑/ (n)
audace
  zbytnia pewność siebie, zbytnia odwaga

zuchwały /zuxˈfawɨ/ (adj)
impertinent, insolent, outrecuidant
  o nadmiernej pewności siebie, lekceważący innych
audacieux
  skłonny do podejmowania ryzyka, odważny

zuluski /zuˈlusʲci/ (adj)
zoulou
  związany z Zulusami, dotyczący Zulusów, ich kultury, sztuki

zuluski /zuˈlusʲci/ (n)
zoulou
  język z grupy bantu

zupa /ˈzupa/ (n)
soupe, potage
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płynna lub półpłynna potrawa, często pierwsze danie obiadu;

zurwanizm /zurvˈaɲizm/ (n)
zervanisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna monistyczna, forma perskiej religii mazdaizmu, opozycyjna wobec zoroastryzmu

zuryski /zurˈɨski/ (adj)
zurichois
  związany z Zurychem, dotyczący Zurychu, pochodzący z Zurychu

zużyty /zuʒˈɨtɨ/ (adj)
usé
  taki, który uległ zużyciu

zużywać /zuˈʒɨvaʨ̑/ (v)
exténuer
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) wyczerpywać czyjeś siły
épuiser
  wyczerpywać zasób czegoś, zmniejszać tego ilość przez używanie
exténuer
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) tracić siły psychiczne lub fizyczne

zwalniać /ˈzvalʲɲäʨ̑/ (v)
licencier, renvoyer
  (o pracodawcy) rozwiązywać z pracownikiem stosunek zatrudnienia; pozbawiać kogoś pracy lub stanowiska
libérer, délivrer
  wypuszczać kogoś na wolność
ralentir
  zmniejszać prędkość

zwiastun /ˈzvʲjastũn/ (n)
bande-annonce
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) krótka zapowiedź filmu

zwichnąć /zvˈixnɔɲtɕ/ (v)
luxer, se luxer
  (medycyna, medyczny) wywołać uszkodzenie stawu poprzez przemieszczenie względem siebie nasad kości tworzących staw

zwieracz /ˈzvʲjɛraʧ̑/ (n)
sphincter
  (anatomia, anatomiczny) mięsień okrężny tworzący pierścień mięśniowy zamykający naturalne otwory ciała lub ujścia niektórych narządów;

zwierzchnik /zvʲˈɛʃxɲik/ (n)
supérieur
  ktoś, kto ma nad kimś/czymś władzę

zwierzyna /zvʲjɛˈʒɨ̃na/ (n)
gibier
  (łowiectwo, łowiecki) zwierzęta łowne, będące przedmiotem polowań
  mięso zwierząt, w szczególności leśnych, dzikich

zwierzę /ˈzvʲjɛʒɛ/ /ˈzvʲjɛʒɛnta/ (n)
animal, bête
  (biologia, biologiczny) organizm cudzożywny o komórkach eukariotycznych, bez ściany komórkowej;

zwierzę domowe /ˈzvʲjɛʒɛ dɔ̃ˈmɔvɛ/ (n)
animal de compagnie, animal familier, animal domestique
  zwierzę udomowione przez człowieka, trzymane w domu dla towarzystwa;

zwierzęcość /zvʲjɛˈʒɛ̃nʦ̑ɔɕʨ̑/ (n)
animalité
  cecha tego, co zwierzęce; natura zwierzęcia

zwinność /zvˈinnɔɕtɕ/ (n)
adresse, souplesse
  cecha bycia bardzo sprawnym

związek chemiczny /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (n)
composé chimique
  (chemia, chemiczny) zbiór trwale połączonych atomów;

związek frazeologiczny /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌfrazɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (n)
locution
  (językoznawstwo, językoznawczy) utrwalone w użyciu połączenie dwóch lub więcej wyrazów mające pewne wspólne ustalone znaczenie;

związek nieorganiczny /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛc ˌɲɛɔrɡãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
composé inorganique
  (chemia, chemiczny) każdy związek chemiczny niebędący związkiem organicznym, czyli taki, który nie zawiera atomów węgla lub jest tlenkiem węgla, kwasem węglowym, węglanem, wodorowęglanem, węglikiem, cyjanowodorem, cyjankiem, kwasem cyjanowym, kwasem piorunowym i kwasem izocyjanowym wraz z ich solami;

związek organiczny /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌɔrɡãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
composé organique
  (chemia, chemiczny) każdy związek chemiczny, w skład którego wchodzi węgiel, z wyjątkiem tlenków węgla, kwasu węglowego, węglanów, wodorowęglanów, węglików, cyjanowodoru, cyjanków, kwasu cyjanowego, kwasu piorunowego i kwasu izocyjanowego, a także ich soli;

związek siarkoorganiczny /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛc ˌɕarkɔːrɡãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
composé organo-sulfuré
  (chemia, chemiczny) każdy związek organiczny posiadający wiązanie węgiel–siarka;

związek zawodowy /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˌzavɔˈdɔvɨ/ (n)
syndicat
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zrzeszająca pracowników w celu reprezentowania i obrony ich wspólnych interesów ekonomicznych i społecznych;

związkowy /zvʲjɔ̃w̃sˈkɔvɨ/ (adj)
syndical
  (przymiotnik) od związek

zwiększać /ˈzvʲjɛ̃ŋkʃaʨ̑/ (v)
foisonner
  sprawiać, że coś jest większe pod względem liczby, rozmiaru, nasilenia

zwięzłość /zvʲˈɛ̃zwɔɕtɕ/ (n)
brièveté
  cecha bycia zwięzłym

zwodzić /zvˈɔdʑitɕ/ (v)
tromper, duper
  wprowadzać w błąd

zwolennik /zvɔˈlɛ̃ɲːik/ (n)
partisan, adepte, adhérent
  osoba, która popiera coś, darzy coś sympatią, oddaje swoje poparcie komuś lub czemuś

zwolnienie lekarskie /zvɔlʲˈɲɛ̇̃ɲɛ lɛˈkarsʲcɛ/ (n)
congé de maladie ordinaire
  (urzędowy) (medycyna, medyczny) zaświadczenie wystawiane przez lekarza, usprawiedliwiające nieobecność pracownika w pracy, niezdolnego do pracy z powodu choroby lub konieczności zapewnienia opieki choremu członkowi rodziny;

zworka /ˈzvɔrka/ (n)
cavalier
  (zdrobniale) od: zwora

zwoływać /zvɔˈwɨvaʨ̑/ (v)
convoquer, citer
  gromadzić gdzieś wiele osób poprzez wołanie

zwrot /zvrɔt/ (n)
restitution, retour
  oddanie komuś czegoś
remboursement
  spłacenie, pobranie (sumy pieniężnej, kosztów)
locution, tournure
  wyrażenie, zdanie, konstrukcja słowna; związek wyrazów;
tour
  zmiana kierunku ruchu, poruszania się, obrót

zwrotnica /zvrɔtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
aiguillage, aiguille
  urządzenie służące do zmiany toru pojazdów szynowych

zwrotnik /ˈzvrɔtʲɲik/ (n)
tropique
  (geografia, geograficzny) jedna z dwóch umownych linii na Ziemi, równoleżnik 23°27′ (dwadzieścia trzy stopnie i dwadzieścia siedem minut);

zwrócić /ˈzvruʨ̑iʨ̑/ (v)
adresser la parole
  skierować do kogoś swoje słowa

zwycięski /zvɨtɕˈɛ̃ski/ (adj)
victorieux, vainqueur
  związany ze zwycięstwem, dotyczący zwycięstwa

zwycięsko /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃skɔ/ (adv)
victorieusement
  w sposób zwycięski; triumfalnie

zwycięstwo /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (n)
victoire
  sukces (najczęściej w walce lub sporcie), zwalczenie nieprzyjaciela, pokonanie konkurencji

zwycięzca /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃sʦ̑a/ (n)
vainqueur, gagnant
  ten, który zwyciężył, wygrał

zwyciężać /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃ʒaʨ̑/ (v)
vaincre, défaire
  odnosić zwycięstwo nad kimś lub czymś

zwyczaj /ˈzvɨʧ̑aj/ (n)
habitude
  sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach według pewnego wzoru określonego przez kulturę

zwyczajnie /zvɨˈʧ̑ajɲɛ/ (adv)
simplement
  w sposób zwyczajny, nie wyróżniający się niczym; przeciętnie

zwyczajny /zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (adj)
commun, ordinaire, normal, coutumier
  taki, który niczym się nie wyróżnia, jest przeciętny, zwykły

zwykle /ˈzvɨklɛ/ (adv)
d'habitude, habituellement, ordinairement, à l'ordinaire
  zazwyczaj, prawie zawsze, bardzo często

zwykły /ˈzvɨkwɨ/ (adj)
ordinaire, commun, simple
  niewyróżniający się niczym

zwyrodnialec /ˌzvɨrɔdʲˈɲalɛʦ̑/ (n)
dégénéré
  człowiek wynaturzony, wypaczony; degenerat

zwątpić /ˈzvɔ̃ntpʲiʨ̑/ (v)
douter, désespérer
  stracić wiarę w coś, przekonanie o słuszności, prawdziwości czegoś

zwłoki /ˈzvwɔci/ (n)
corps, charogne
  ciało martwego człowieka;

zygota /zɨɡˈɔta/ (n)
zygote
  (biologia, biologiczny) komórka powstała wskutek zapłodnienia;

zygzak /ˈzɨɡzak/ (n)
zigzag
  ostro załamująca się linia łamana, przypominająca literę „z”

zygzakowaty /ˌzɨɡzakɔˈvatɨ/ (adj)
briser, en zigzag
  biegnący zygzakiem, w linii, która co kawałek załamuje się

zysk /zɨsk/ (n)
bénéfice, gain
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) (księgowość) przewyższenie wpływów nad wydatkami, dochód ze sprzedaży
  korzyść z czegoś, uzyskana wartość

zyskowny /zɨˈskɔvnɨ/ (adj)
intéressant, profitable
  taki, który przynosi zysk

ząb /zɔ̃mp/ (n)
dent
  (anatomia, anatomiczny) twór anatomiczny osadzony w szczęce lub żuchwie, ułatwiający gryzienie pokarmu;
  (technologia, technika, techniczny) fragment urządzenia, który w połączeniu z innym takim fragmentem powoduje przenoszenie ruchu

ząb mleczny /zˈɔmp mlˈɛtʃnɨ/ (n)
dent de lait
  (przenośnie, przenośnia) (stomatologia, stomatologiczny) pierwszy ząb (u człowieka)

ząb mądrości /zˈɔmp mɔndrˈɔɕtɕi/ (n)
dent de sagesse
  (przenośnie, przenośnia) (stomatologia, stomatologiczny) zwyczajowe określenie trzecich zębów trzonowych u człowieka;

złamany /zwãˈmãnɨ/ (adj)
déprimé, sombre
  przygnębiony; także wyrażający przygnębienie, stan załamania psychicznego/emocjonalnego
brisé, rompu
  uszkodzony na skutek zgięcia

złapać zająca /ˈzwapaʥ̑ zaˈjɔ̃nʦ̑a/ (v)
faire un parterre, prendre un parterre
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) wywrócić się, upaść

zło /zwɔ/ (n)
mal
  coś powszechnie uznane za szkodliwe, negatywne moralnie;

złocić /zwˈɔtɕitɕ/ (v)
dorer
  pokrywać coś warstwą złota lub malować coś na złoty kolor

złodziej /ˈzwɔʥ̑ɛ̇j/ (n)
voleur, cambrioleur, larron
  osoba, która kradnie

złodziejka /zwɔˈʥ̑ɛ̇jka/ (n)
voleuse
  forma żeńska od: złodziej; kobieta, która kradnie

złota rybka /zwˈɔta rˈɨpka/ (n)
poisson rouge
  (ichtiologia, ichtiologiczny) odmiana hodowlana jednego z podgatunku karasia chińskiego, Carassius auratus;

złota rączka /ˈzwɔta ˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
des doigts de fée
  osoba mająca wszechstronne uzdolnienia techniczne, potrafiąca niemal wszystko naprawić

złotnictwo /zwɔtʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
orfèvrerie
  wyrób przedmiotów ze złota, platyny, srebra; praca złotnika

złotnik /ˈzwɔtʲɲik/ (n)
orfèvre
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się złotnictwem; rzemieślnik artystyczny wyrabiający przedmioty z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu)

złoto /ˈzwɔtɔ/ (n)
or
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Au i liczbie atomowej 79;
  stop zawierający złoto (1.1), surowiec do wyrobu m.in. biżuterii, monet
  (sport, sportowy) złoty medal

złotokot afrykański /zwɔtˈɔkɔt ˌafrɨkˈaɲski/ (n)
chat doré africain
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Profelis aurata Temminck, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący w zachodniej i centralnej Afryce;

złoty /ˈzwɔtɨ/ (adj)
de or, en or
  (jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze złota
doré
  mający kolor i połysk złota

złoty /ˈzwɔtɨ/ (n)
zloty
  (jednostka monetarna) jednostka monetarna Polski równa 100 groszom;

złoty cielec /ˈzwɔtɨ ˈʨ̑ɛlɛʦ̑/ (n)
veau d'or
  bogactwo, pieniądze wyniesione do kategorii bóstwa;

złoty spadochron /zwˈɔtɨ spadˈɔxrɔn/ (n)
parachute doré
  (przenośnie, przenośnia) (środowiskowy) umowa zawierana z osobą na wysokim stanowisku, zapewniająca jej bardzo wysoką odprawę na wypadek odwołania z pełnionej funkcji;

złoty środek /ˈzwɔtɨ ˈɕrɔdɛk/ (n)
juste milieu
  (związek frazeologiczny) kompromisowe rozwiązanie zadowalające skrajne stanowiska

złowrogi /zwɔvˈrɔɟi/ (adj)
de mauvais augure
  będący oznaką czegoś złego
malintentionné, malveillant
  mający wrogie zamiary

złowrogość /zwɔvrˈɔɡɔɕtɕ/ (n)
hostilité, malveillance
  nieprzyjazny stosunek do kogoś lub czegoś

złościć /zwˈɔɕtɕitɕ/ (v)
mettre en colère, irriter
  doprowadzać do złości
s'irriter
  wpadać w złość

złośliwe oprogramowanie /zwɔɕlˈivɛ ˌɔprɔɡrˌamɔvˈaɲʲɛ/ (n)
maliciel, logiciel malveillant
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie, którego celem jest wyrządzanie szkód w systemie komputerowym;

złośliwość /zwɔɕˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
malignité
  cecha tego, kto jest złośliwy

złośliwy /zwɔɕˈlʲivɨ/ (adj)
méchant, malicieux
  nacechowany wrogością, niechęcią, przejawiający niechęć, wrogość
malin, pernicieux
  o chorobie, schorzeniu: mający przebieg groźny dla organizmu, zagrażający życiu

złoże /ˈzwɔʒɛ/ (n)
gisement
  (geologia, geologiczny) nagromadzenie kopaliny użytecznej w skorupie ziemskiej;

złożoność /zwɔʒˈɔnɔɕtɕ/ (n)
complexité
  cecha posiadania wielu elementów, możliwości, aspektów

złudzenie /zwuˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
illusion
  błędne odczucie, będące skutkiem zniekształcenia wrażeń zmysłowych

zły /zwɨ/ (adj)
fâché, en colère, irrité
  agresywny, zdenerwowany (w danej chwili)
mauvais
  niekorzystny
  niesmaczny
  kiepski, nieznający się
  niewygodny, nieprzyjemny, nieudany
  o zdrowiu, zmysłach słaby
  niepasujący, nieodpowiedni
  niegrzeczny, nieposłuszny
mauvais, méchant
  niemiły, nieprzyjemny (z charakteru)

Île-de-France /ˈilɛdˈɛfrˈantsɛ/ (pn)
Île-de-France
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny Francji, zawierający w sobie jej stolicę - Paryż
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna zawierająca Paryż z przyległościami, stanowiąca w średniowieczu domenę królewską

à propos /a‿prɔˈpɔ/
à propos
  …wprowadzająca nowy temat, który nasunął się mówiącemu pod wpływem wcześniejszej wypowiedzi

ósmy cud świata /ˈusmɨ ˈʦ̑utʲ ˈɕfʲjata/ (n)
huitième merveille du monde
  coś wyjątkowo zachwycającego

ów /uf/ (pronoun)
celui-là
  ten (o którym już była mowa)

Ćennaj /tɕˈɛnnaj/ (pn)
Chennai
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Indiach, stolica stanu Tamilnadu;

ćapati /tɕapˈatʲi/ (n)
chapati
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) indyjski pszenny placek, rodzaj chleba

ćma /ʨ̑ma/ (n)
mite, phalène
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl nocny;

ćwiartka /tɕfʲˈartka/ (n)
quart
  jedna z czterech równych części czego

ćwiczenie /ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
exercice
  czynność powtarzana dla utrwalenia wiedzy lub zdobycia sprawności, nauka

ćwiczenie czyni mistrza /ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈmʲisṭʃa/ (proverb)
c'est en forgeant que l'on devient forgeron
  im bardziej coś ćwiczysz, tym jesteś w tym lepszy

ćwierć /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑/ (n)
quart
  jedna czwarta, 25%

ćwierćnuta /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈnuta/ (n)
noire
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/4 całej nuty;

Łaba /ˈwaba/ (pn)
Elbe
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka przepływająca przez Niemcy i w Czechy;

Łabędź /ˈwabɛ̃ɲʨ̑/ (pn)
Cygne
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Deneb; zawiera liczne mgławice; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w sierpniu; konstelacja, której 5 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie krzyża, zwany Krzyżem Północy;

Ładoga /wadˈɔɡa/ (pn)
lac Ladoga
  (geografia, geograficzny) największe jezioro Europy położone w Rosji, na północny wschód od Petersburga;

Łazarz /ˈwazaʃ/ (pn)
Lazare
  (biblijny) postać biblijna
  imię męskie;

Łomonosow /wˌɔmɔnˈɔsɔf/ (pn)
Lomonossov
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, znajdujące się pod administracyjną jurysdykcją Petersburga, leżące na południowym wybrzeżu Zatoki Fińskiej;

Łotwa /ˈwɔtfa/ (pn)
Lettonie
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Łotysz /ˈwɔtɨʃ/ (n)
Letton
  człowiek narodowości łotewskiej, obywatel Łotwy, mieszkaniec Łotwy

Łotyszka /wɔˈtɨʃka/ (n)
Lettone
  kobieta narodowości łotewskiej

Łować /wˈɔvatɕ/ (pn)
Lovat
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w obwodzie witebskim Białorusi oraz pskowskim i nowogrodzkim Rosji, uchodząca do jeziora Ilmen;

Łucja /ˈwuʦ̑ʲja/ (pn)
Lucie
  imię żeńskie;

Ługa /wˈuɡa/ (pn)
Louga
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca przez obwód leningradzki i nowogrodzki Rosji, uchodząca do Zatoki Fińskiej;

Ługańsk /wˈuɡaɲsk/ (pn)
Louhansk, Lougansk
  (geografia, geograficzny) miasto w Ukrainie, administracyjne centrum obwodu ługańskiego;

Łukasz /ˈwukaʃ/ (pn)
Luc, Lucas
  imię męskie;

Łuza /wˈuza/ (pn)
Louza
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie kirowskim, Republice Komi i obwodzie wołgogradzkim, prawy dopływ rzeki Jug w dorzeczu Dwiny;

Łyśwa /wˈɨɕfa/ (pn)
Lysva
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Permskim;

łabędzi śpiew /waˈbɛ̃ɲʥ̑i ˈɕpʲjɛf/ (n)
chant du cygne
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) ostatnie dzieło artysty kończące jego karierę, końcowy twór jakiejkolwiek działalności

łabędź /ˈwabɛ̃ɲʨ̑/ (n)
cygne, cygneau
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus, ptak wodny o białym lub czarnym upierzeniu i długiej smukłej szyi;

łacina /waˈʨ̑ĩna/ (n)
latin
  język starożytnych Rzymian;

łacinnik /waˈʨ̑ĩɲːik/ (n)
latiniste
  człowiek znający łacinę

łaciński /waˈʨ̑ĩj̃sʲci/ (adj)
latin
  właściwy starożytnym Rzymianom, wywodzący się z Imperium Rzymskiego

ładny /ˈwadnɨ/ (adj)
joli, mignon
  odznaczający się urodą

ładunek elektryczny /wadˈunɛk ˌɛlɛktrˈɨtʃnɨ/ (n)
charge électrique
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa wielkość fizyczna, cecha materii warunkująca siłę oddziaływania elektromagnetycznego między cząstkami

łagodnie /waˈɡɔdʲɲɛ/ (adv)
légèrement
  w sposób łagodny; delikatnie lub nieznacznie

łagodność /waˈɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
placidité
  cecha tego co jest łagodne; cecha tego, kto jest łagodny

łagodzić /waˈɡɔʥ̑iʨ̑/ (v)
tamiser
  czynić mniej kontrastowym, mniej jaskrawym, mniej intensywnym
adoucir, endormir, radoucir
  czynić łagodnym, mniej surowym, mniej gwałtownym

łajka jakucka /wˈajka jakˈutska/ (n)
laika de Iakoutie
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów należąca do szpiców;

łamaniec językowy /wãˈmãɲɛʦ̑ʲ ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ/ (idiom)
virelangue
  trudna do wymówienia fraza; (zobacz) też łamańce językowe w Wikicytatach

łamliwy /wãmˈlʲivɨ/ (adj)
fragile
  łatwo łamiący się

łania /ˈwãɲa/ (n)
biche
  (zoologia, zoologiczny) samica jelenia lub daniela

łapa /ˈwapa/ (n)
patte
  noga zwierzęcia niemającego kopyt

łapanka /waˈpãnka/ (n)
rafle
  (historia, historyczny, historycznie) akcja zatrzymywania większej liczby przypadkowych osób w czasie drugiej wojny światowej;

łapać /ˈwapaʨ̑/ (v)
attraper
  chwytać coś, co znajduje się w ruchu, zostało rzucone
  zarażać się, zostawać zarażonym chorobą

łapczywie /waptʃˈɨvʲɛ/ (adv)
avidement, voracement
  w sposób łapczywy

łapownik /wapˈɔvɲik/ (n)
concussionnaire, exacteur
  człowiek biorący łapówki

łapówka /waˈpufka/ (n)
pot-de-vin, dessous-de-table
  wartość materialna lub niematerialna udzielona przez jedną osobę na rzecz drugiej osoby, w celu nielegalnego osiągnięcia pewnej korzyści

łasica /waˈɕiʦ̑a/ (n)
belette
  (zoologia, zoologiczny) niewielkie drapieżne zwierzę futerkowe;

łaskawość /waˈskavɔɕʨ̑/ (n)
clémence, grâce
  cecha tego, co łaskawe; cecha tego, kto łaskawy

łatanie /watˈaɲʲɛ/ (n)
rapiéçage
  (rzeczownik odczasownikowy) od: łatać

łatwo /ˈwatfɔ/ (adv)
facilement
  w sposób łatwy, bez trudności, bez trudu lub wysiłku

łatwość /ˈwatfɔɕʨ̑/ (n)
facilité
  cecha tego, co jest łatwe, brak trudności

łatwy /ˈwatfɨ/ (adj)
facile
  nie wymagający wysiłku, trudu, nie stawiający przeszkód

ławka /ˈwafka/ (n)
banc
  twardy mebel do siedzenia dla kilku osób;

łazienka /waˈʑɛ̃nka/ (n)
salle de bains
  (architektura, architektoniczny) (hotelarstwo) pomieszczenie do kąpieli z wanną lub prysznicem;

łańcuch /ˈwãj̃nʦ̑ux/ (n)
chaîne
  szereg połączonych ze sobą ogniw, zwykle metalowych;
  (przenośnie, przenośnia) ciąg zdarzeń, wynikających jeden z drugiego
  (geografia, geograficzny) ciąg podłużnych gór i wzgórz wraz z rozdzielającymi je dolinami;
  (informatyka, informatyczny) ciąg znaków, dane typu tekstowego;

łańcuch pokarmowy /ˈwãj̃nʦ̑ux ˌpɔkarˈmɔvɨ/ (n)
chaîne alimentaire, réseau trophique
  (biologia, biologiczny) zależność pokarmowa wiążąca w danej biocenozie poszczególne gatunki producentów, konsumentów i reducentów, będących kolejnymi ogniwami w układzie, w którym każde ogniwo poprzedzające jest pokarmem dla następnego;

łaźnia /ˈwaʑɲa/ (n)
étuve
  budynek lub pomieszczenie do kąpieli w wodzie, parze albo rozgrzanym powietrzu

łechtaczka /wɛxˈtaʧ̑ka/ (n)
clitoris
  (anatomia, anatomiczny) nieparzysty, zewnętrzny narząd płciowy samic ssaków;

łojotokowe zapalenie skóry /wˌɔjɔtɔkˈɔvɛ zˌapalˈɛɲʲɛ skˈurɨ/ (n)
dermite séborrhéique
  (medycyna, medyczny) rodzaj przewlekłej choroby skóry;

łokciowy /wɔcˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
ulnaire
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący łokcia

łokieć /ˈwɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
coude
  (anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem

łom /wˈɔm/ (n)
pied-de-biche
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie mające postać żelaznego pręta zaostrzonego lub spłaszczonego na końcu, służące do podważania ciężarów, rozbijania, kruszenia itp.;

łonowy /wɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
pubien
  związany z łonem, dotyczący łona (dolnej części brzucha)

łopata /wɔˈpata/ (n)
pelle
  narzędzie zazwyczaj obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania lub nabierania sypkich materiałów;

łopatka /wɔˈpatka/ (n)
omoplate
  (anatomia, anatomiczny) kość pasa barkowego połączona z kością ramienną i obojczykiem;
petit pelle, transplantoir
  (zdrobniale) od łopata
épaule
  mięso przylegające do kości (1.1) zwierząt z uboju
ailette
  roboczy element śmigła, turbiny lub śruby napędowej

łososiowy /ˌwɔsɔˈɕɔvɨ/ (adj)
de saumon
  (książkowy) mający kolor pomarańczoworóżowy, taki jak kolor mięsa łososia
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) (ichtiologia, ichtiologiczny) dotyczący łososia, odnoszący się do łososia, związany z łososiem, zrobiony z łososia, zawierający łososia, przyrządzony z łososia, z dodatkiem łososia

łosoś /ˈwɔsɔɕ/ (n)
saumon
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba o różowym mięsie żyjąca na północnym Atlantyku;

łotewski /wɔˈtɛfsʲci/ (adj)
letton
  odnoszący się do Łotwy

łowić ryby w mętnej wodzie /ˈwɔvʲiʨ̑ ˈrɨbɨ ˈv‿mɛ̃ntnɛj ˈvɔʥ̑ɛ/ (v)
pêcher en eau trouble
  korzystać z zamieszania lub niejasnej sytuacji, zyskiwać w sposób nieuczciwy

łozówka /wɔˈzufka/ (n)
rousserolle verderolle
  (ornitologia, ornitologiczny) Acrocephalus palustris, mały ptak zamieszkujący gęsto zarośnięte tereny wilgotne, naśladujący odgłosy innych ptaków;

łoś /wɔɕ/ (n)
élan, orignal
  (zoologia, zoologiczny) Alces alces, gatunek największego, roślinożernego ssaka kopytnego z rodziny jeleniowatych, o rozłożystym porożu;

łoże /ˈwɔʒɛ/ (n)
affût
  podstawa broni palnej, mocująca lufę – karabinu, działa, armaty itp.;

łoże śmierci /ˈwɔʒɛ ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
lit de mort
  łóżko, łoże, w którym leży umierający lub w którym ktoś umarł

łożysko /wɔˈʒɨskɔ/ (n)
placenta
  (anatomia, anatomiczny) przejściowy narząd płodowy występujący u ssaków łożyskowych, który łączy zarodek ze ścianą macicy i umożliwia wymianę między matką a płodem;

łucznictwo /wuʧ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
tir à l'arc, tir
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której strzela się z łuku do tarczy

łuczniczka /wuʧ̑ʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
archère
  forma żeńska od: łucznik; kobieta strzelająca z łuku

łucznik /ˈwuʧ̑ʲɲik/ (n)
archer
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz, myśliwy posługujący się łukiem;

łuk /wuk/ (n)
arc, courbe
  (matematyka, matematyczny) różniczkowalny odcinek krzywej
  każdy kształt przypominający łuk (1.1)
  (fizyka, fizyczny) widoczny przepływ prądu elektrycznego między dwoma elektrodami;
arc, arche
  (sport, sportowy) wygięta broń miotająca strzały przez napięcie liny łączącej jej oba końce i nadanie tak strzale energii;
  (architektura, architektoniczny) element budowli w kształcie łuku (1.1);

łupek /ˈwupɛk/ (n)
ardoise
  (geologia, geologiczny) skała osadowa lub metamorficzna wykazująca dobrą łupkowatość;

łupież /ˈwupʲjɛʃ/ (n)
pellicule
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) choroba skóry głowy, charakteryzująca się złuszczaniem zrogowaciałej warstwy naskórka;

łupić /wˈupitɕ/ (v)
piller
  przywłaszczać bezprawnie

łuskać /wˈuskatɕ/ (v)
écosser, écaler
  wydobywać z łuski

łuszczycowe zapalenie stawów /wˌuʃtʃɨtsˈɔvɛ zˌapalˈɛɲʲɛ stˈavuf/ (n)
rhumatisme psoriasique
  (medycyna, medyczny) przewlekłe zapalenie stawów u osób z łuszczycą

łuszczycowy /wˌuʃtʃɨtsˈɔvɨ/ (adj)
psoriasique
  (medycyna, medyczny) związany z łuszczycą

łydka /ˈwɨtka/ (n)
mollet
  (anatomia, anatomiczny) tylna część nogi człowieka, między kolanem a stopą;

łydkowy /wɨtkˈɔvɨ/ (adj)
sural
  (anatomia, anatomiczny) związany z łydką, dotyczący łydki

łykać /wˈɨkatɕ/ (v)
avaler
  przesuwać co do gardła, przełyku, żołądka

łyko /wˈɨkɔ/ (n)
phloème
  (botanika, botaniczny) żywa, włóknista tkanka roślin naczyniowych, rodzaj tkanki przewodzącej, która transportuje związki organiczne powstałe podczas fotosyntezy

łysienie /wɨˈɕɛ̇̃ɲɛ/ (n)
alopécie
  (medycyna, medyczny) utrata znacznej ilości włosów poprzez ich stopniowe wypadanie

łysy /ˈwɨsɨ/ (adj)
chauve
  całkowicie lub częściowo pozbawiony włosów na głowie

łyżeczka /wɨˈʒɛʧ̑ka/ (n)
cuillère
  mała łyżka

łyżeczka do herbaty /wɨʒˈɛtʃka dɔ xɛrbˈatɨ/ (n)
cuillère à café
  mała łyżka, którą używa się do słodzenia i mieszania herbaty oraz innych napojów

łyżka /ˈwɨʃka/ (n)
cuillerée
  miara objętości substancji mieszczącej się w łyżce (1.1) lub (1.3)
cuillère, cuiller
  sztuciec służący do jedzenia

łyżka do butów /ˈwɨʃka dɔ‿ˈbutuf/ (n)
chausse-pied
  narzędzie ułatwiające zakładanie butów

łyżka wazowa /ˈwɨʃka vaˈzɔva/ (n)
louche
  (gastronomia) duża głęboka łyżka o długim trzonku, służąca do nalewania zupy z wazy

łyżwiarka /wɨʒˈvʲjarka/ (n)
patineuse
  (sport, sportowy) kobieta lub dziewczyna, która uprawia łyżwiarstwo

łyżwiarstwo /wɨʒˈvʲjarstfɔ/ (n)
patinage
  (sport, sportowy) zbiór dyscyplin sportowych, w których zawodnik porusza się po lodzie za pomocą łyżew;

łyżwiarstwo synchroniczne /wɨʒvʲˈarstfɔ sˌɨnxrɔɲˈitʃnɛ/ (n)
patinage synchronisé
  (sport, sportowy) odmiana łyżwiarstwa figurowego polegająca na jeździe na lodzie i wykonywaniu figur przez drużyny (tzw. formacje);

łyżwiarz /ˈwɨʒvʲjaʃ/ (n)
patineur
  (sport, sportowy) osoba jeżdżąca na łyżwach, także zawodnik wyczynowo uprawiający łyżwiarstwo;

łza /wza/ (n)
larme
  (fizjologia, fizjologiczny) kropla słonawej wody wydzielonej przez oko;

łzy świętego Wawrzyńca /wzˈɨ ɕfʲɛntˈɛɡɔ vavʒˈɨɲtsa/ (n)
larmes de Saint Laurent
  (astronomia, astronomiczny) (potocznie, potoczny) (zobacz) Perseidy

łódź /wuʨ̑/ (n)
barque, canot
  mała jednostka pływająca poruszająca się po wodach;

łój /wˈuj/ (n)
sébum
  (biologia, biologiczny) tłusta i płynna wydzielina gruczołów łojowych
suif
  (technologia, technika, techniczny) (spożywczy) tłuszcz zwierzęcy o twardej konsystencji

łóżko /ˈwuʃkɔ/ (n)
lit
  mebel przeznaczony do spania;

łóżko piętrowe /wˈuʃkɔ pʲɛntrˈɔvɛ/ (n)
lit superposable
  rodzaj łóżka z dwoma (lub więcej) poziomami do spania;

łącznik /ˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
copule
  (językoznawstwo, językoznawczy) czasownik lub morfem łączący podmiot zdania z orzecznikiem; razem z orzecznikiem tworzy orzeczenie złożone (analityczne); spójnik łączący

łączność /ˈwɔ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
communication
  działania składające się na utrzymanie kontaktu

łączny /wˈɔntʃnɨ/ (adj)
conjoint
  taki, który łączy
commun, cumulatif
  wynikły z sumy, połączenia czy uogólnienia

łączyć /ˈwɔ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
joindre, unir
  jednoczyć, umożliwiać zespolenie
joindre
  kojarzyć ze sobą pojęcia lub zjawiska
joindre, attacher
  spajać elementy za pomocą środków technicznych

łąka /ˈwɔ̃ŋka/ (n)
pré, prairie
  teren gęsto porośnięty trawami;

łękotka /wɛ̃ŋˈkɔtka/ (n)
ménisque
  (anatomia, anatomiczny) chrząstka wchodząca w skład stawu kolanowego;

ŚRK /ɛɕ‿ɛr‿ˈka/ (acronym)
COE, CŒE
  = (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Światowa Rada Kościołów;

Śląsk /ɕlɔ̃w̃sk/ (pn)
Silésie
  (geografia, geograficzny) terytorium historyczne (kraina geograficzna i historyczna) w dorzeczu górnej i środkowej Odry;

Śnieżka /ˈɕɲɛʃka/ (pn)
Sniejka
  (geografia, geograficzny) najwyższy szczyt w Karkonoszach;
Blanche-Neige
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię królewny z baśni braci Grimm;

Środa Popielcowa /ˈɕrɔda ˌpɔpʲjɛlˈʦ̑ɔva/ (n)
mercredi des Cendres, Mercredi Saint
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu katolickim pierwszy dzień Wielkiego Postu, w którym głowy wiernych posypuje się popiołem;

Śródziemie /ɕrudʲˈʑɛ̃mʲjɛ/ (pn)
Terre du Milieu
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fikcyjny kontynent w mitologii stworzonej przez J. R. R. Tolkiena;

Święta Rodzina /ɕfʲˈɛnta rɔdʑˈina/ (pn)
Sainte Famille
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w teologii chrześcijańskiej: rodzina złożona z Jezusa Chrystusa i jego rodziców;

Święto Pracy /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ ˈpraʦ̑ɨ/ (n)
fête du travail
  święto ruchu robotniczego obchodzone od 1890 roku w pierwszy dzień maja;

Święto Reformacji /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ ˌrɛfɔrˈmaʦ̑ʲji/ (n)
Fête de la Réformation
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto obchodzone przez Kościoły protestanckie 31 października na pamiątkę wystąpienia Marcina Lutra w Wittenberdze;

Święty Graal /ɕfʲˈɛntɨ ɡrˈaal/ (n)
Saint-Graal
  (historia, historyczny, historycznie) (mitologia, mitologiczny) mistyczny kielich lub misa z legend arturiańskich, któremu przypisywano cudowne moce oraz posłużenie się nim przez Chrystusa podczas Ostatniej Wieczerzy;

Święty Hufiec /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ ˈxufʲjɛʦ̑/ (pn)
Bataillon sacré
  (historia, historyczny, historycznie) słynny z waleczności tebański oddział wojowników składający się z homoseksualnych kochanków, sformowany w 378 r. p.n.e.;

Święty Jerzy /ɕfʲˈɛntɨ jˈɛʒɨ/ (pn)
Bras de Saint Georges
  (geografia, geograficzny) ujściowe ramię Dunaju, stanowi południową odnogę Delty Dunaju

Święty Zastęp /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ ˈzastɛ̃mp/ (pn)
Bataillon sacré
  (historia, historyczny, historycznie) słynny z waleczności tebański oddział wojowników składający się z homoseksualnych kochanków, sformowany w 378 r. p.n.e.;

ściana /ˈɕʨ̑ãna/ (n)
mur, paroi
  (budownictwo) pionowy element konstrukcyjny oddzielający dwa pomieszczenia lub miejsca;

ściany mają uszy /ˈɕʨ̑ãnɨ ˈmajɔ̃w̃ ˈuʃɨ/ (proverb)
les murs ont des oreilles
  mówiąc coś poufnego, należy uważać, aby nie usłyszał lub nie podsłuchał tego ktoś niepożądany

ścieg /ɕʨ̑ɛk/ (n)
point
  sposób przewlekania nitki przy szyciu lub haftowaniu

ścierwo /ˈɕʨ̑ɛrvɔ/ (n)
charogne
  martwe, rozkładające się ciało zwierzęcia

ścieżka /ˈɕʨ̑ɛʃka/ (n)
piste, sentier
  (informatyka, informatyczny) opis lokalizacji pliku na dysku komputera;
piste
  wydzielony fragment zapisu obrazu lub dźwięku, np. nagranie jednego z instrumentów
sentier, piste
  wąski wydeptany pasek ziemi albo też specjalnie wytyczony i ubity dla pieszych

ścieżka dźwiękowa /ˈɕʨ̑ɛʃka ʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
bande son, bande sonore, bande-son
  oprawa dźwiękowa filmu, spektaklu, audycji zapisana na odpowiednim nośniku;

ściskać /ˈɕʨ̑iskaʨ̑/ (v)
serrer
  wywierać ucisk, ścisk na jakimś obiekcie z kilku stron

ściąga /ˈɕʨ̑ɔ̃ŋɡa/ (n)
antisèche
  notatka nielegalnie posiadana na egzaminie, sprawdzianie itp., zawierająca odpowiedź na wymagane pytanie bądź pewien zakres materiału

ściągawka /ɕʨ̑ɔ̃ŋˈɡafka/ (n)
antisèche
  karteczka z informacjami używana nielegalnie przez uczniów podczas klasówek, egzaminów itp.

ściągać /ˈɕʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
télécharger
  (potocznie, potoczny) pobierać pliki z internetu

ścięgno /ˈɕʨ̑ɛ̃ŋɡnɔ/ (n)
tendon
  (anatomia, anatomiczny) włóknista tkanka odpowiedzialna za przeniesienie skurczu mięśni na układ kostny;

ścięgno Achillesa /ɕtɕˈɛŋɡnɔː ˌaçillˈɛsa/ (n)
tendon d'Achille, tendon d’Achille
  (anatomia, anatomiczny) największe ścięgno u człowieka, łączące mięsień trójgłowy łydki z kością piętową

ściśle /ˈɕʨ̑iɕlɛ/ (adv)
exactement, à la lettre, étroitement
  w sposób ścisły, dokładny, precyzyjny

ślad /ɕlat/ (n)
trace
  oznaka przejścia, przejechania, przelotu kogoś lub czegoś
  (matematyka, matematyczny) suma elementów na głównej przekątnej macierzy kwadratowej;

ślad wodny /ɕlˈad vˈɔdnɨ/ (n)
empreinte eau
  woda, którą konsument zużywa bezpośrednio i ta, która została wykorzystana do produkcji konsumowanych przez niego dóbr

śledziona /ɕlɛˈʥ̑ɔ̃na/ (n)
rate
  (anatomia, anatomiczny) narząd limfatyczny magazynujący krew u kręgowców;

śledzionowy /ɕlˌɛdʑɔnˈɔvɨ/ (adj)
splénique
  (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) dotyczący śledziony

śledź /ɕlɛʨ̑/ (n)
hareng
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jadalna ryba morska;
piquet
  metalowy klin zakończony haczykiem wbijany w ziemię w celu naciągnięcia linek utrzymujących konstrukcję namiotu

ślepa uliczka /ˈɕlɛpa uˈlʲiʧ̑ka/ (n)
cul-de-sac, impasse
  uliczka niemająca wylotu
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) sytuacja bez wyjścia

ślepota /ɕlɛˈpɔta/ (n)
cécité
  (medycyna, medyczny) utrata wzroku, niewidzenie

ślepota śnieżna /ɕlɛpˈɔta ɕɲʲˈɛʒna/ (n)
cécité des neiges, ophtalmie des neiges, photokératite
  (medycyna, medyczny) schorzenie, kojarzone głównie z himalaistami, polegające na ostrym zapaleniu spojówek i nabłonka rogówki wywołane ekspozycją na promieniowanie ultrafioletowe;

śliczny /ˈɕlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
joli, beau
  taki, który jest ładny, miły dla zmysłów; uroczy, wzbudzający pozytywne emocje

ślimak /ˈɕlʲĩmak/ (n)
escargot, limaçon
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj bardzo rozpowszechnionego mięczaka;
cochlée, limaçon
  (anatomia, anatomiczny) część ucha wewnętrznego ssaków;
escargot, limaçon
  (architektura, architektoniczny) motyw dekoracyjny w kształcie spiralnie skręconej muszli ślimaka (1.1)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) papatacz; słodki wypiek z ciasta półfrancuskiego, w kształcie okrągłej, spiralnie zwiniętej muszli

ślina /ˈɕlʲĩna/ (n)
salive
  (fizjologia, fizjologiczny) płynna wydzielina wytwarzana w ustach;

ślinowy /ɕlʲĩˈnɔvɨ/ (adj)
salivaire
  od: ślina

śliski /ˈɕlʲisʲci/ (adj)
glissant
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) mogący stać się przyczyną kłopotów
  mający gładką powierzchnię nie dającą prawie zupełnie tarcia z innymi ciałami

śliwa /ˈɕlʲiva/ (n)
prunier
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) drzewo owocowe;
grand prune
  (spożywczy) duży owoc śliwy (1.1)

śliwka /ˈɕlʲifka/ (n)
prune, pruneau
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc z dużą pestką rosnący na śliwie

śliwowica /ˌɕlʲivɔˈvʲiʦ̑a/ (n)
slivovitz, eau-de-vie de prune
  (spożywczy) wytrawna wódka na bazie sfermentowanych śliwek;

ślub /ɕlup/ (n)
mariage
  akt zawarcia małżeństwa;

ślubny /ˈɕlubnɨ/ (adj)
nuptial
  dotyczący ślubu

ślubowanie /ɕlˌubɔvˈaɲʲɛ/ (n)
serment
  uroczyste przyrzeczenie

ślusarz /ˈɕlusaʃ/ (n)
serrurier
  rzemieślnik wyrabiający lub naprawiający przedmioty metalowe

śluz /ɕlus/ (n)
mucosité
  (biologia, biologiczny) bezbarwna, ciągnąca się wydzielina gruczołów śluzowych

śluza /ɕlˈuza/ (n)
écluse
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie, które umożliwia przemieszczanie czegoś między ośrodkami o odmiennych właściwościach, zwykle fizycznych;

śląski /ˈɕlɔ̃w̃sʲci/ (adj)
silésien
  związany ze Śląskiem, dotyczący Śląska, pochodzący ze Śląska

śmiać się /ˈɕmʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
rire
  wydawać z siebie odgłos utożsamiany ze śmiechem

śmiało /ˈɕmʲjawɔ/ (adv)
hardiment, audacieusement, délibérément, franchement
  w sposób pewny, bez obawy, bez wątpliwości

śmiech /ɕmʲjɛx/ (n)
rire
  charakterystyczny dźwięk i grymas twarzy wydawany przez człowieka, gdy jest mu wesoło

śmieciarz /ˈɕmʲjɛ̇ʨ̑aʃ/ (n)
éboueur
  (potocznie, potoczny) pracownik zajmujący się bezpośrednio wywozem śmieci

śmiertelny /ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
mortel
  taki, który może umrzeć, który kiedyś umrze
  taki, który zabija, przynoszący śmierć (realnie lub potencjalnie)

śmierć /ɕmʲjɛrʲʨ̑/ (n)
mort, décès
  (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) trwałe ustanie procesów życiowych lub aktywności;

śmiesznie /ɕmʲˈɛʃɲʲɛ/ (adv)
ridiculement
  (pogardliwie) nie tak, jak należy oczekiwać
comiquement, drôlement
  wywołując śmiech, wesołość

śmieszny /ˈɕmʲjɛʃnɨ/ (adj)
drôle
  wywołujący śmiech

śmietana /ɕmʲjɛˈtãna/ (n)
crème fraiche, crème fraîche, crème
  ukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka

śmietanka /ɕmʲjɛˈtãnka/ (n)
crème de la crème
  (przenośnie, przenośnia) (zobacz) śmietanka towarzyska

śmieć /ɕmʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
ordure, déchets, poubelle
  coś do wyrzucenia, odpadek

śmieć /ɕmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
oser
  mieć odwagę, śmiałość

śmigło /ˈɕmʲiɡwɔ/ (n)
hélice
  skręcony element konstrukcyjny zamontowany na obrotowej osi, wprawiający w ruch powietrze;

śmigłowiec /ɕmiɡwˈɔvʲɛts/ (n)
hélicoptère
  (lotnictwo, lotniczy) (technologia, technika, techniczny) statek powietrzny z wirnikiem umieszczonym nad kadłubem, poruszającym się w płaszczyźnie równoległej do ziemi

śniadanie /ɕɲaˈdãɲɛ/ (n)
petit déjeuner, déjeuner
  poranny posiłek;

śnieg /ɕɲɛk/ (n)
neige
  (meteorologia, meteorologiczny) opad w postaci kryształków lodu;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (technologia, technika, techniczny) zły obraz na ekranie telewizora

śnieguła /ɕɲɛˈɡuwa/ (n)
bruant des neiges
  (ornitologia, ornitologiczny) Plectrophenax nivalis, ptak z rzędu wróblowych;

śnieżyczka /ɕɲʲɛʒˈɨtʃka/ (n)
perce-neige
  (botanika, botaniczny) Galanthus nivalis L., śnieżyczka przebiśnieg, przebiśnieg;

śnić /ɕɲiʨ̑/ (v)
rêver
  widzieć sen podczas spania
  marzyć o czymś; myśleć nielogicznie lub nierozsądnie

śpiesz się powoli /ˈɕpʲjɛʃʲ‿ɕɛ pɔˈvɔlʲi/ (proverb)
hâtez-vous lentement
  rób coś dokładnie i sprawnie, ale bez nadmiernego pośpiechu, bo inaczej może się nie udać

śpiew /ɕpʲjɛf/ (n)
chant
  dźwięki zróżnicowane w natężeniu i wysokości, wydawane przez głos ludzki;

śpiewak /ˈɕpʲjɛvak/ (n)
chanteur, chantre
  mężczyzna lub chłopiec, który śpiewa

śpiewać /ˈɕpʲjɛvaʨ̑/ (v)
chanter
  wykonywać melodię głosem

śpiewnik /ˈɕpʲjɛvʲɲik/ (n)
chansonnier, livre de cantique, recueil de chanson
  książka, książeczka lub zeszyt z tekstami, czasem też nutami, piosenek

śpioch /ɕpʲjɔx/ (n)
grand dormeur, gros dormeur
  człowiek lubiący dużo, długo spać

śpiwór /ˈɕpʲivur/ (n)
sac de couchage
  worek do spania

śpiący /ˈɕpʲjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
somnolent
  taki, któremu chce się spać

śpiączka /ɕpʲˈɔntʃka/ (n)
coma
  (medycyna, medyczny) głębokie zaburzenia świadomości z brakiem przytomności, niereagowaniem nawet na silne bodźce

średnia /ɕrˈɛdɲʲa/ (n)
moyenne
  (matematyka, matematyczny) (potocznie, potoczny) średnia arytmetyczna, wynik dzielenia sumy danych składników przez ich liczbę;

średnica /ɕrɛdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
diamètre
  (geometria) odcinek prowadzący od jednej do drugiej krawędzi okręgu, koła lub przekroju cylindra i przechodzący przez jego środek;
  długość średnicy (1.1)

średnik /ˈɕrɛdʲɲik/ (n)
point-virgule
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak przestankowy (;) oddzielający dwie wypowiedzi, posiadajcy funkcję pośrednią między kropką a przecinkiem;

średnio-wysoko-niemiecki /ˈɕrɛdʲɲɔ vɨˈsɔkɔ ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
moyen haut-allemand
  historyczna forma języka niemieckiego (język średnio-wysoko-niemiecki);

średniowiecze /ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑ɛ/ (n)
Moyen Âge
  epoka w historii i kulturze europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a czasami nowożytnymi;

średniowieczny /ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
médiéval, moyenâgeux
  pochodzący ze średniowiecza, związany ze średniowieczem, dotyczący średniowiecza

środa /ˈɕrɔda/ (n)
mercredi
  trzeci dzień tygodnia;

środek transportu /ɕrˈɔdɛk transpˈɔrtu/ (n)
moyen de transport, moyen de locomotion
  jednostka umożliwiająca czynne przemieszczanie

środki masowego przekazu /ˈɕrɔtʲci ˌmasɔˈvɛɡɔ pʃɛˈkazu/ (n)
médias de masse
  prasa, radio, telewizja i internet; publikatory

środkowoafrykański /ɕrɔtˈkɔvɔˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
centrafricain
  odnoszący się do Republiki Środkowoafrykańskiej, państwa w Afryce

środkowoamerykański /ɕrˌɔtkɔvˌɔamˌɛrɨkˈaɲski/ (adj)
centraméricain
  związany z Ameryką Środkową, dotyczący Ameryki Środkowej

środkowoeuropejski /ɕrˌɔtkɔvˌɔɛwrɔpˈɛjski/ (adj)
centreuropéen, médioeuropéen, médio-européen
  odnoszący się do Europy Środkowej, związany z Europą Środkową

środkowoschodni /ɕrˌɔtkɔvɔʃˈɔdɲi/ (adj)
moyen-oriental
  (geografia, geograficzny) związany ze Środkowym Wschodem, leżący na Środkowym Wschodzie

środkowy /ɕrɔtˈkɔvɨ/ (adj)
central, moyen, médian
  znajdujący się w środku

środowisko /ˌɕrɔdɔˈvʲiskɔ/ (n)
environnement
  (ekologia, ekologiczny) ogół elementów nieożywionych i ożywionych, składających się na otoczenie

śruba /ˈɕruba/ (n)
vis
  (technologia, technika, techniczny) pręt metalowy, zakończony łbem z jednej strony, a z drugiej gwintem, umożliwiającym zakręcanie lub odkręcanie;

śrubokręt /ɕruˈbɔkrɛ̃nt/ (n)
tournevis
  (technologia, technika, techniczny) proste narzędzie do wkręcania lub wykręcania śrub i wkrętów

śródmieście /ɕrudˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ/ (n)
centre-ville
  centrum; główna, centralna część miasta

śródręcze /ɕruˈdrɛ̃n͇ʧ̑ɛ/ (n)
métacarpe
  (anatomia, anatomiczny) część ręki człowieka między palcami i nadgarstkiem

śródstopie /ɕrutstˈɔpʲɛ/ (n)
métatarse
  (anatomia, anatomiczny) środkowa część stopy, znajdująca się między stępem a palcami

śródziemnomorski /ˌɕrudʲʑɛ̃mnɔ̃ˈmɔrsʲci/ (adj)
méditerranéen
  związany z Morzem Śródziemnym lub jego basenem

świadek /ˈɕfʲjadɛk/ (n)
témoin
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba zeznająca podczas procesu sądowego;
  (przenośnie, przenośnia) podobnie jak świadek (1.1), ale również w odniesieniu do rzeczy
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba obecna podczas aktu religijnego (np. chrztu, bierzmowania, małżeństwa) i potwierdzająca jego zaistnienie
témoin, spectateur
  osoba, która widziała coś na własne oczy

świadek Jehowy /ˈɕfʲjadɛc jɛˈxɔvɨ/ (n)
témoin de Jéhovah
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek związku wyznaniowego Chrześcijańskiego Zboru Świadków Jehowy;

świadomość /ɕfʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
conscience, connaissance
  zdawanie sobie sprawy z czegoś;

świadomy /ɕfʲjaˈdɔ̃mɨ/ (adj)
conscient
  mający rozbudowaną świadomość; uświadomiony
  taki, który ma świadomość czegoś, uzmysławia sobie coś, zdaje sobie sprawę z czegoś
conçu, intentionnel
  taki, który jest rezultatem celowego, zamierzonego działania

świat /ɕfʲjat/ (n)
monde, Terre
  cała Ziemia

świat arabski /ˈɕfʲjat aˈrapsʲci/ (n)
monde arabe
  ogólny termin określający obszar ponad dwudziestu krajów Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu, zamieszkiwanych w większości przez Arabów lub też ściśle z nimi związany ze względu na kryteria językowe, historyczne, kulturowe i polityczne

światowy /ɕfʲjaˈtɔvɨ/ (adj)
mondial
  odnoszący się do całego świata

światła /ˈɕfʲjatwa/ (n)
feu
  (potocznie, potoczny) (motoryzacja) miejsce oznaczone światłami sygnalizacyjnymi na skrzyżowaniu ulic lub dróg bądź sygnalizujące przejścia dla pieszych

światło /ˈɕfʲjatwɔ/ (n)
lumière
  (fizyka, fizyczny) promieniowanie elektromagnetyczne w zakresie odbieranym przez oko;
  przedmiot będący źródłem światła (1.1)

światłoczuły /ˌɕfʲjatwɔˈʧ̑uwɨ/ (adj)
photosensible
  wrażliwy na światło

światłowstręt /ɕfʲjatˈwɔfstrɛ̃nt/ (n)
photophobie
  (medycyna, medyczny) przewrażliwienie oczu na światło spowodowane podrażnieniem lub schorzeniem oczu (spojówek, tęczówek);

światłowód /ɕfʲjatˈwɔvut/ (n)
fibre optique
  (technologia, technika, techniczny) włókno, w którym następuje propagacja światła; falowód dla światła;

świeca /ˈɕfʲjɛʦ̑a/ (n)
bougie, chandelle
  przedmiot z wosku, parafiny lub stearyny mający knot - chemiczne źródło światła;

świeca zapłonowa /ɕfʲˈɛtsa zˌapwɔnˈɔva/ (n)
bougie
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element zapłonu silnika benzynowego;

świecić /ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑iʨ̑/ (v)
briller, luire
  emitować, produkować światło
éclairer
  pobudzać coś do świecenia

świecznik /ˈɕfʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
pinacle
  (przenośnie, przenośnia) wysokie, eksponowane stanowisko
chandelier, candélabre
  przedmiot z uchwytem na świecę lub kilka świec

świerk /ɕfʲjɛrk/ (n)
sapin, épicéa
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Picea A. Dietr., drzewo iglaste z rodziny sosnowatych;

świerszcz /ɕfʲjɛrʃʧ̑/ (n)
grillon, cri-cri
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skaczący owad wydający charakterystyczne dźwięki;

świerszczyk /ˈɕfʲjɛrʃʧ̑ɨk/ (n)
petit grillon
  (zdrobniale) od: świerszcz
magazine de cul fesse
  (żartobliwie) czasopismo erotyczne lub pornograficzne

świerzb /ɕfʲjɛʃp/ (n)
gale
  (medycyna, medyczny) pasożytnicza choroba skóry powodowana przez roztocza świerzbowce;

świetlik lekarski /ˈɕfʲjɛtlʲik lɛˈkarsʲci/ (n)
casse-lunettes, euphraise de Rostkov, euphraise des prés, euphraise officinale
  (botanika, botaniczny) Euphrasia rostkoviana, pospolita w Polsce i występująca w całej Europie jednoroczna roślina lecznicza

świetny /ˈɕfʲjɛtnɨ/ (adj)
splendide
  taki, któremu przypisuje się same pozytywne cechy

świnia /ˈɕfʲĩɲa/ /ˈɕfʲĩɲɛ/ (n)
cochon, salaud, peau de vache
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) o osobie nikczemnej, podłej
cochon
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) człowiek zachowujący się nieprzyzwoicie, niekulturalnie
  (zoologia, zoologiczny) każde zwierzę z podrzędu świniokształtnych, Suiformes;
  (zoologia, zoologiczny) samica świni (1.1)
porc, cochon
  (zoologia, zoologiczny) Sus scrofa subsp. domesticus, zwierzę hodowlane z rodziny parzystokopytnych;

świnka /ˈɕfʲĩnka/ (n)
oreillons
  (medycyna, medyczny) jedna z chorób zakaźnych, nagminne zapalenie przyusznic
cochonnet, goret, porcelet
  (zdrobniale) od: świnia
cochonnet
  mała kulka w petance;

świnka morska /ˈɕfʲĩnka ˈmɔrska/ (n)
cobaye, cochon d'Inde
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z gatunku (1.1)

świr /ɕfʲir/ (n)
allumé, dingo, toqué
  (potocznie, potoczny) osoba chora umysłowo

świst /ɕfˈist/ (n)
sifflement
  przenikliwy dźwięk podobny do gwizdu, ale mniej dźwięczny

świstak /ˈɕfʲistak/ (n)
marmotte
  (zoologia, zoologiczny) gromadny, górski gryzoń z rodziny wiewiórkowatych;

świstać /ɕfˈistatɕ/ (v)
siffler
  wydawać świst

świt /ɕfʲit/ (n)
aube
  (przenośnie, przenośnia) moment rozpoczęcia czegoś nowego
aube, point du jour
  okres między nocą a dniem, gdy słońce wschodzi i niebo rozjaśnia się;
aurore
  światło widoczne o świcie (1.1)

świta /ˈɕfʲita/ (n)
cour
  otoczenie asystujące przywódcy

świątynia /ɕfʲjɔ̃nˈtɨ̃ɲa/ (n)
temple
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budowla postawiona dla celów religijnych: miejsce kultu, składania ofiar, celebrowania obrzędów;

święcenia /ɕfʲɛntsˈɛɲʲa/ (n)
ordre
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sakrament w niektórych kościołach chrześcijańskich, dający władzę uświęcania, tj. udzielania innych sakramentów;

święcony /ɕfʲɛntsˈɔnɨ/ (adj)
bénit
  o charakterze sakralnym; taki, który został poświęcony

święta krowa /ˈɕfʲjɛ̃nta ˈkrɔva/ (n)
vache sacrée
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krowa o specjalnym statusie w Indiach;

święta wojna /ˈɕfʲjɛ̃nta ˈvɔjna/ (n)
guerre sainte
  wojna prowadzona z przyczyn religijnych

świętej pamięci /ɕfʲˈɛntɛj pamjˈɛɲtɕi/ (adj)
défunt
  z szacunkiem w kontekście osoby religijnej zmarły, nieboszczyk

święto /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ/ (n)
fête, jour férié
  dzień lub więcej dni wyróżniający się od innych, poświęcony czemuś lub komuś, spędzany w inny, szczególny sposób niż zwykłe dni

święto ruchome /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ ruˈxɔ̃mɛ/ (n)
fête mobile
  święto, które co roku wypada w inny dzień

święty /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (adj)
saint, sacré
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o osobie: ktoś uznany przez jakiś Kościół lub społeczność za godnego kultu;
sacré, saint
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o rzeczy: coś godnego kultu religijnego

święty /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (n)
saint
  mężczyzna święty w znaczeniu (1.1)

święty mikołaj /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj/ (n)
père Noël, saint Nicolas
  człowiek przebrany za Świętego Mikołaja lub świętego mikołaja (1.2), rozdający prezenty ludziom (głównie dzieciom) 6 grudnia, a w niektórych regionach w Wigilię;

świński /ˈɕfʲĩj̃sʲci/ (adj)
porcin
  dotyczący świni, odnoszący się do świni

źdźbło /ʑʥ̑bwɔ/ (n)
brin
  (botanika, botaniczny) walcowata łodyga trawy lub zboża;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (rzadki, rzadko używany) bardzo mała ilość czegoś

źle /ʑlɛ/ (adv)
mal
  w niewłaściwy, niedobry sposób, niezgodnie z normami

źle się dzieje w państwie duńskim /ˈʑlɛ‿ɕɛ ˈʥ̑ɛ̇jɛ ˈf‿pãj̃stfʲjɛ ˈdũj̃sʲcĩm/ (proverb)
il y a quelque chose de pourri dans le royaume du Danemark
  sytuacja ogólna jest niedobra, niepokojąca

źrebić się /ˈʑrɛbʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
pouliner
  (zoologia, zoologiczny) w odniesieniu do klaczy, oślicy lub zebry: rodzić młode

źrebię /ˈʑrɛbʲjɛ/ (n)
poulain
  (zoologia, zoologiczny) młode koniowatych, np. konia, osła lub zebry – bez względu na płeć;

źrenica /ʑrɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
pupille, prunelle
  (anatomia, anatomiczny) czarna, okrągła plamka na tęczówce oka, będąca w rzeczywistości rozszerzającym się i zwężającym otworem regulującym dopływ światła do wnętrza oka;

źródlany /ʑruˈdlãnɨ/ (adj)
de source, fontinal
  pochodzący ze źródła (wodnego)

ŻW /ʒɛd‿ˈvu/ (acronym)
MP
  = (wojskowość, wojskowy) Żandarmeria Wojskowa;

Żagań /ˈʒaɡãɲ/ (pn)
Sagan
  (geografia, geograficzny) jedna z polskich miejscowości;

Żar-Ptak /ʒˈarptˈak/ (n)
oiseau de feu
  (mitologia, mitologiczny) ptak (często paw) ognisty występujący w baśniach rosyjskich; utożsamiany z mitologicznym rarogiem

Żmudź /ʒmˈutɕ/ (pn)
Samogitie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) jeden z pięciu regionów etnograficznych współczesnej Litwy ze stolicą w Szawlach, a także historyczna nazwa Dolnej Litwy;

Żyd /ʒɨt/ (n)
juif
  (etnografia, etnograficzny) członek narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael;

Żydówka /ʒɨˈdufka/ (n)
Juive
  przedstawicielka narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael

Żygulowsk /ʒɨɡˈulɔfsk/ (pn)
Jigouliovsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie samarskim, położone nad Wołgą;

Żyronda /ʒɨrˈɔnda/ (pn)
Gironde
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Nowa Akwitania;
  (geografia, geograficzny) ujście Dordogne i Garonny do Zatoki Biskajskiej;

Żyzny Półksiężyc /ˈʒɨznɨ puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (pn)
Croissant fertile
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) określenie pasa żyznych ziem przypominającego kształtem półksiężyc i ciągnącego się od Egiptu poprzez Palestynę, Syrię, po tereny dawnej Mezopotamii;

żaba /ˈʒaba/ (n)
grenouille
  (herpetologia, herpetologiczny) (potocznie, potoczny) pospolity płaz bezogonowy z wielu różnych rodzin, głównie z żabowatych;

żaba moczarowa /ʒˈaba mˌɔtʃarˈɔva/ (n)
grenouille des champs, grenouille oxyrhine
  (herpetologia, herpetologiczny) Rana arvalis, gatunek płaza bezogonowego z grupy żab brunatnych;

żabnica /ʒabʲˈɲiʦ̑a/ (n)
baudroie
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Lophius piscatorius, płaska, drapieżna ryba atlantycka;

żabojad /ʒaˈbɔjat/ (n)
bouffeur de grenouilles, mangeur de grenouilles
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) lub (lekceważąco, lekceważący) Francuz

żaden /ˈʒadɛ̃n/ (pronoun)
aucun, nul
  …informujący o braku kogoś lub czegoś

żagiel /ˈʒaɟɛl/ (n)
voile
  (marynarka) płat mocnej tkaniny przymocowany do masztu, służy do wykorzystywania energii wiatru jako napędu dla statku

żaglowiec /ʒaɡˈlɔvʲjɛʦ̑/ (n)
voilier
  (marynarka) statek z żaglami, napędzany siłą wiatru;

żak /ʒˈak/ (n)
verveux
  (rybołówstwo, rybacki) sieć rozpięta na obręczach;

żal /ʒal/ (n)
regret, chagrin, deuil
  negatywny stan emocjonalny spowodowany doznaną stratą;

żandarm /ˈʒãndarm/ (n)
gendarme
  funkcjonariusz żandarmerii

żar /ʒar/ (n)
braise
  tlące się, rozgrzane do czerwoności węgle lub drwa

żargon /ˈʒarɡɔ̃n/ (n)
jargon, argot
  (językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zespół jednostek językowych właściwych dla wyodrębnionej grupy społecznej lub zawodowej;

żargonowy /ˌʒarɡɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
argotique
  dotyczący żargonu, związany z żargonem, wyrażony żargonem

żarliwość /ʒarˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
ferveur, zèle
  cecha tego, kto jest żarliwy

żarliwy /ʒarˈlʲivɨ/ (adj)
ardent, zélé, chaleureux
  cechujący się dużym zapałem, oddaniem

żart /ʒart/ (n)
blague, plaisanterie
  coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć

żartować /ʒarˈtɔvaʨ̑/ (v)
plaisanter, railler
  mówić coś śmiesznego; mówić żart, aby kogoś rozśmieszyć

żarówka /ʒaˈrufka/ (n)
ampoule, lampe
  (elektryczność) elektryczne źródło światła, w którym elementem świecącym jest rozżarzony przewód;

żarłoczność /ʒarwˈɔtʃnɔɕtɕ/ (n)
voracité, gloutonnerie
  cecha tego, co żarłoczne; cecha tych, którzy są żarłoczni

żarłoczny /ʒarˈwɔʧ̑nɨ/ (adj)
avide, glouton
  odznaczający się ogromnym apetytem

żarłok /ˈʒarwɔk/ (n)
glouton
  (potocznie, potoczny) osoba, która je dużo i często łapczywie

żałoba /ʒaˈwɔba/ (n)
deuil
  smutek, rozpacz po śmierci bliskiej osoby

żałoba narodowa /ʒaˈwɔba ˌnarɔˈdɔva/ (n)
deuil national
  jedno- lub kilkudniowa żałoba ogłaszana przez władze państwowe z powodu wielkiej katastrofy lub śmierci ważnej osobistości;

żałośnie /ʒaˈwɔɕɲɛ/ (adv)
misérablement
  w sposób żałosny

żbik /ʒbʲik/ (n)
chat sauvage
  (zoologia, zoologiczny) eurazjatyckie zwierzę drapieżne z rodziny kotowatych;

że /ʒɛ/ (conjunction)
que
  …rozwijające opis zawarty w zdaniu nadrzędnym

żeberko /ʒɛˈbɛrkɔ/ (n)
ailette
  pojedyncza, grzewcza część kaloryfera

żebractwo /ʒɛbrˈatstfɔ/ (n)
mendicité
  proszenie w miejscu publicznym o wsparcie materialne w sytuacji biedy

żebrak /ˈʒɛbrak/ (n)
mendiant, gueux
  ten, kto żebrze

żebrać /ˈʒɛbraʨ̑/ (v)
mendier
  prosić o jałmużnę, prosić o wsparcie

żebro /ˈʒɛbrɔ/ (n)
côte
  (anatomia, anatomiczny) kość szkieletu kręgowców wygięta w kształcie łuku, chroniąca klatkę piersiową;

żebrowy /ʒɛbrˈɔvɨ/ (adj)
costal
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący żebra lub żeber

żeby /ˈʒɛbɨ/ (conjunction)
afin de, afin que, pour, que
  …łączący zdanie nadrzędne ze zdaniem podrzędnym okolicznikowym celu

żeglarstwo /ʒɛɡlˈarstfɔ/ (n)
voile
  (dawniej, dawny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) odmiana transportu wodnego, która wykorzystuje statki żaglowe;
yachting
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (sport, sportowy) dziedzina turystyki, sportu i rekreacji na statkach żaglowych;

żeglarz /ˈʒɛɡlaʃ/ (n)
marin, navigateur
  człowiek trudniący się żeglarstwem, uprawiający żeglarstwo dla celów rekreacyjnych lub sportowych

żel /ʒɛl/ (n)
gel
  (chemia, chemiczny) galaretowata substancja, koloid mający postać sztywnej sieci, efekt zgęstnienia płynu;

żelatyna /ˌʒɛlaˈtɨ̃na/ (n)
gélatine
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bezbarwne ciało stałe, naturalna substancja, będąca mieszaniną białek i peptydów, pozyskiwana w drodze częściowej hydrolizy kolagenu, zawartego w skórze, chrząstkach i kościach zwierzęcych, stosowana m.in. w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym i przy produkcji materiałów fotograficznych;

żelatyna wybuchowa /ʒˌɛlatˈɨna vˌɨbuxˈɔva/ (n)
gélignite
  (technologia, technika, techniczny) (górnictwo, górniczy) kruszący materiał wybuchowy stosowany głównie w górnictwie, złożony z nitrogliceryny i bawełny kolodionowej

żelazko /ʒɛˈlaskɔ/ (n)
fer à repasser
  urządzenie służące do ręcznego prasowania;

żelazo /ʒɛˈlazɔ/ (n)
fer
  (potocznie, potoczny) pospolity, srebrzystoszary i twardy metal z wysoką zawartością żelaza (1.2)

żelazochrom /ˌʒɛlaˈzɔxrɔ̃m/ (n)
ferrochrome
  (chemia, chemiczny) żelazostop z dużą zawartością chromu

żelazokrzem /ˌʒɛlaˈzɔkʃɛ̃m/ (n)
ferrosilicium
  (chemia, chemiczny) żelazostop z dużą zawartością krzemu;

żelazomangan /ˌʒɛlazɔ̃ˈmãŋɡãn/ (n)
ferromanganèse
  (chemia, chemiczny) żelazostop z dużą zawartością manganu

żelbet /ˈʒɛlbɛt/ (acronym)
béton armé
  = (budownictwo) żelazobeton;

żeliwo /ʒɛˈlʲivɔ/ (n)
fonte
  (hutnictwo, hutniczy) (chemia, chemiczny) stop odlewniczy żelaza z węglem i innymi pierwiastkami;

żenada /ʒɛ̃ˈnada/ (n)
gêne
  wstyd, skrępowanie, zawstydzenie, zażenowanie

żeneta /ʒɛ̃ˈnɛta/ (n)
genette
  (zoologia, zoologiczny) Viverridae, rodzaj ssaka z rodziny wiwerowatych, cętkowany lub pręgowany drapieżnik o długim ogonie;

żeński /ˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
féminin
  odnoszący się do kobiety, przeznaczony dla kobiety
  (biologia, biologiczny) mający narządy wytwarzające jaja, mający komórki ulegające zapłodnieniu, charakterystyczny dla samicy

żigolo /ʒʲiɡɔˈlɔ/ /ˈʒʲiɡɔlɔ/ (n)
gigolo
  (pejoratywnie, pejoratywny) młody mężczyzna zarabiający na stosunkach z dużo od siebie starszymi kobietami
  płatny mężczyzna do towarzystwa

żmija /ˈʒmʲija/ (n)
vipère
  (herpetologia, herpetologiczny) gad z podrodziny węży;
  (przenośnie, przenośnia) osoba zła i podstępna

żmijowiec zwyczajny /ʒmʲiˈjɔvʲjɛʣ̑ zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (n)
vipérine commune
  (botanika, botaniczny) Echium vulgare, roślina z rodziny ogórecznikowatych występująca w Europie i Azji;

żmijówka /ʒmʲiˈjufka/ (n)
alcool de serpent
  (spożywczy) egzotyczny alkohol z wężem (żmiją) zatopionym w butelce

żmudzki /ʒmˈutski/ (adj)
samogitien
  dotyczący regionu Żmudź

żniwa /ˈʒʲɲiva/ (n)
récolte, moisson
  (rolnictwo, rolniczy) koszenie i zbiórka zboża i niektórych innych roślin uprawnych;

żona /ˈʒɔ̃na/ (n)
femme, épouse
  kobieta będąca w związku małżeńskim ze swoim mężem

żonaty /ʒɔ̃ˈnatɨ/ (adj)
marié
  zwykle o mężczyźnie: mający żonę

żongler /ˈʒɔ̃ŋɡlɛr/ (n)
jongleur
  artysta cyrkowy żonglujący różnymi przedmiotami;

żonglować /ʒɔŋɡlˈɔvatɕ/ (v)
jongler
  szybko, na przemian i cyklicznie podrzucać kilka przedmiotów

żonkil /ˈʒɔ̃ŋʲcil/ (n)
jonquille
  (botanika, botaniczny) Narcissus jonquilla, gatunek narcyza o charakterystycznych żółtych kwiatach;

żonkilowy /ˌʒɔ̃ŋʲciˈlɔvɨ/ (adj)
jonquille
  mający kolor żółty, taki jak kolor kwiatu narcyza żonkila

żorżeta /ʒɔrˈʒɛta/ (n)
crêpe, crêpe georgette
  (włókiennictwo) lekka, przejrzysta tkanina nieregularnie marszczona;

żołd /ʒɔwt/ (n)
solde
  pensja, pieniądze dawane żołnierzowi za jego służbę;

żołnierz /ˈʒɔwɲɛʒɛ/ /ˈʒɔwʲɲɛʃ/ (n)
soldat
  (wojskowość, wojskowy) członek sił zbrojnych państwa; ; (zobacz) też żołnierz w Encyklopedii staropolskiej

żołądek /ʒɔˈwɔ̃ndɛk/ (n)
estomac
  (anatomia, anatomiczny) część układu pokarmowego przed jelitami, który trawi białka przy udziale kwasu solnego;

żołądkowy /ʒˌɔwɔntkˈɔvɨ/ (adj)
gastrique
  związany z żołądkiem, dotyczący żołądka

żołądź /ˈʒɔwɔ̃ɲʨ̑/ (n)
gland
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) owoc dębu;
trèfle
  (termin karciany) jeden z kolorów w kartach;
gland
  (anatomia, anatomiczny) zwieńczenie prącia;

żrący /ʒrˈɔntsɨ/ (adj)
adurent, caustique
  (chemia, chemiczny) taki, który ma właściwość silnego rozpuszczania wielu substancji organicznych lub reagowania z nimi i „przeżerania się”

żuaw /ˈʒu<sup>w</sup>af/ (n)
zouave
  (historia, historyczny, historycznie) żołnierz oddziału żuawów (1.2)
zouaves
  lm żuawi → (historia, historyczny, historycznie) nazwa formacji lekkiej piechoty francuskiej, występująca później także w innych rejonach;

żubr /ʒupr̥/ (n)
bison d'Europe, bison d'europe
  (zoologia, zoologiczny) masywny ssak z rzędu parzystokopytnych z charakterystycznie uformowaną przez włosy brodą pod pyskiem;

żubrownik /ʒuˈbrɔvʲɲik/ (n)
égreneur
  (technologia, technika, techniczny) (rolnictwo, rolniczy) część składowa kombajnu lub młocarni

żuchwa /ˈʒuxfa/ (n)
mandibule
  (anatomia, anatomiczny) ruchoma kość szkieletu czaszki;

żulia /ˈʒulʲja/ (n)
bas-fonds
  (pospolicie) środowisko żuli, grupa żulików

żuraw /ˈʒuraf/ (n)
grue
  (ornitologia, ornitologiczny) Grus, duży ptak o długiej szyi i nogach z charakterystycznym ogonem w formie pióropusza;

żurawina /ˌʒuraˈvʲĩna/ (n)
canneberge
  (botanika, botaniczny) Vaccinium sect. Oxycoccus Hill., rodzaj krzewinek z rodziny wrzosowatych posiadająca jadalne jagody;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc żurawiny (1.1)

żurek /ˈʒurɛk/ (n)
potage aigre
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) zupa na zakwasie z mąki żytniej lub owsianej;

żuwaczka /ʒuˈvaʧ̑ka/ (n)
mandibule
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) część narządu gębowego niektórych stawonogów;

żwir /ʒvʲir/ /ˈʒvʲirɨ/ (n)
gravier
  okruchowa skała osadowa o luźnej postaci;

żwirowiec /ʒvʲiˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
glaréole
  (ornitologia, ornitologiczny) ptaki z podrodziny żwirowcowatych;

życica /ʒɨˈʨ̑iʦ̑a/ (n)
ivraie
  (botanika, botaniczny) Lolium L., roślina trawiasta z rodziny wiechlinowatych;

życie /ˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
vie
  (biologia, biologiczny) zespół procesów zachodzących w organizmie żywym lub jego poszczególnych częściach;

życiowy /ʒɨˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
vital
  związany z życiem, dotyczący życia
pratique
  (potocznie, potoczny) biorący pod uwagę realia życia

życzenie /ʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
souhait, désir
  pragnienie; to, czego się chce, co pragnie się zrealizować

życzyć /ˈʒɨʧ̑ɨʨ̑/ (v)
souhaiter
  składać życzenia
  pragnąć czyjegoś szczęścia
  źle komuś życzyć: pragnąć czyjegoś nieszczęścia, bólu, cierpienia

żyd /ʒɨt/ (n)
juif
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca judaizmu

żydowski /ʒɨˈdɔfsʲci/ (adj)
juif
  związany z Żydami, ich religią, kulturą

żyletka /ʒɨˈlɛtka/ (n)
lame de rasoir
  stalowe dwustronne ostrze, umieszczane w maszynce do golenia;

żyrafa /ʒɨˈrafa/ (n)
girafe
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych, z charakterystyczną długą szyją;

żyrandol /ʒɨˈrãndɔl/ (n)
girandole
  ozdobna lampa wisząca pod sufitem

żyro- /ˈʒɨrɔ/
gyro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z kołem lub wirowaniem

żyroskop /ʒɨˈrɔskɔp/ (n)
gyroscope
  (fizyka, fizyczny) szybko obracający się sztywny obiekt zachowujący stały kierunek osi obrotu;

żyroskopowy /ˌʒɨrɔskɔˈpɔvɨ/ (adj)
gyroscopique
  (przymiotnik) od żyroskop

żyrować /ʒɨrˈɔvatɕ/ (v)
endosser
  (handel, handlowy) przekazywać weksel innej osobie

żyto /ˈʒɨtɔ/ (n)
seigle
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina zbożowa z rodzaju (1.1)

żywica /ʒɨˈvʲiʦ̑a/ (n)
résine
  (biologia, biologiczny) półprzezroczysta wydzielina komórek roślinnych, zawierająca węglowodany (terpentynę) i olejki eteryczne oraz inne płynne i stałe substancje;

żywiczny /ʒɨvˈitʃnɨ/ (adj)
résineux
  taki, który zawiera żywicę; pełen żywicy; pachnący żywicą

żywieniowy /ˌʒɨvʲjɛ̇̃ˈɲɔvɨ/ (adj)
nutritif
  związany z żywieniem, dotyczący żywienia

żywiołowy /ˌʒɨvʲjɔˈwɔvɨ/ (adj)
exubérant, volcanique
  porywczy, dziki, kierowany silnymi emocji

żywić /ˈʒɨvʲiʨ̑/ (v)
s'alimenter, se nourrir
  żywić (1.1) samego siebie, jeść coś, odżywiać się

żywnościowy /ʒˌɨvnɔɕtɕˈɔvɨ/ (adj)
alimentaire
  związany z żywnością, dotyczący żywności

żywo /ʒˈɨvɔ/ (adv)
vivement
  z duży natężeniem

żywopłot /ʒɨˈvɔpwɔt/ (n)
haie vive, haie
  płot złożony z przyciętych lub naturalnie rosnących roślin;

żywotnikowiec japoński /ʒˌɨvɔtɲikˈɔvʲɛts japˈɔɲski/ (n)
hiba, thuyopsis
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Thujopsis dolabrata L. f., gatunek drzewa ozdobnego z rodziny cyprysowatych, pochodzącego z wyspy Honsiu

żywy /ˈʒɨvɨ/ (adj)
vivant
  będący w użyciu
  przejawiający oznaki życia
vif
  jasny, jaskrawy, niestonowany
  żwawy, szybki

żyzny /ˈʒɨznɨ/ (adj)
fertile, fécond, généreux, plantureux
  posiadający właściwości umożliwiające wydanie obfitych plonów

żyć /ʒɨʨ̑/ (v)
vivre
  istnieć w sposób właściwy organizmom żywym
  bytować w jakichś warunkach
  obcować z kimś
  trwać

żyć jak pączek w maśle /ˈʒɨʨ̑ ˈjak ˈpɔ̃n͇ʧ̑ɛɡ ˈv‿maɕlɛ/ (v)
vivre comme un coq en pâte
  żyć w bardzo dobrych warunkach materialnych, będąc zadowolonym i szczęśliwym

żyć na kocią łapę /ˈʒɨʨ̑ na‿ˈkɔʨ̑ɔ̃w̃ ˈwapɛ/ (v)
vivre à la colle, être marié de la main gauche, être à la colle
  (żartobliwie) żyć w wolnym związku, bez ślubu

żyć na wysokiej stopie /ˈʒɨʨ̑ ˌna‿vɨˈsɔcɛ̇j ˈstɔpʲjɛ/ (v)
mener grand train
  żyć luksusowo, wystawnie

żyła /ˈʒɨwa/ (n)
veine
  (anatomia, anatomiczny) naczynie krwionośne, w którym krew płynie do serca;
filon, veine
  (geologia, geologiczny) masa skalna lub mineralna wypełniająca szczelinę w skałach;
brin
  (technologia, technika, techniczny) jedna z części przewodzących kabla elektrycznego;

żyła udowa /ʒˈɨwa udˈɔva/ (n)
veine fémorale
  (anatomia, anatomiczny) pień żylny będący przedłużeniem żyły podkolanowej, a przechodząca w żyłę biodrową zewnętrzną

żyła wrotna /ˈʒɨwa ˈvrɔtna/ (n)
veine porte
  (anatomia, anatomiczny) żyła doprowadzająca krew do wątroby;

żyłka /ʒˈɨwka/ (n)
bosse
  (potocznie, potoczny) predyspozycja lub zamiłowanie do czego
crin, fil
  cienka, mocna nić

żyźnica /ʒɨʑɲˈitsa/ (n)
longane, longanier
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Dimocarpus longan Lour., gatunek tropikalnego drzewa owocowego z rodziny mydleńcowatych;

żółcień pomarańczowa /ˈʒuwʲʨ̑ɛ̇̃ɲ ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔva/ (n)
jaune orangé, jaune orangé sunset
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) żółtopomarańczowy syntetyczny barwnik azowy stosowany do barwienia żywności;

żółciowy /ʒuwʲˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
biliaire
  (biologia, biologiczny) dotyczący żółci

żółta kartka /ˈʒuwta ˈkartka/ (n)
carton jaune
  (sport, sportowy) napomnienie zawodnika następujące po jego niesportowym zagraniu (m.in. przerwaniu korzystnej akcji, granie na czas, dyskutowanie z sędzią);

żółtaczka /ʒuwˈtaʧ̑ka/ (n)
jaunisse, ictère
  (medycyna, medyczny) ogólnie choroba powodująca zażółcenie skóry, błon śluzowych i białkówki oczu wskutek nagromadzenia się bilirubiny w surowicy krwi i tkankach organizmu;

żółtek /ˈʒuwtɛk/ (n)
jaune, niak
  (pogardliwie) ktoś rasy żółtej

żółtozielony /ʒˌuwtɔʑɛlˈɔnɨ/ (adj)
caca d’oie, merdoie, vert caca d’oie
  kolor zielony z żółtym odcieniem

żółty /ˈʒuwtɨ/ (adj)
jaune
  mający kolor trzeciego pasma tęczy, taki jak kolor żółtka, kwiatu jaskra, owocu cytryny itp.; mający kolor podstawowy;

żółty związek zawodowy /ʒˈuwtɨ zvʲˈɔ̃zɛɡ zˌavɔdˈɔvɨ/ (n)
syndicalisme jaune
  (społeczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) fasadowa organizacja pracownicza, która nie dba o interesy pracowników, a w sporach często staje po stronie pracodawcy lub rządu

żółw /ʒuwf/ (n)
tortue
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu Testudines, należące do gromady gadów;
  (informatyka, informatyczny) kursor graficzny określający współrzędne na ekranie, kierunek oraz rodzaj i kolor pióra, stosowany np. w języku Logo;

żółw lamparci /ˈʒuwf lãmˈparʲʨ̑i/ (n)
tortue léopard
  (zoologia, zoologiczny) Psammobates pardalis, gatunek afrykańskiego żółwia lądowego z rodzaju Psammobates

żółwi /ˈʒuwvʲi/ (adj)
de tortue
  związany z żółwiem lub żółwiami

żółwim krokiem /ˈʒuwvʲĩm ˈkrɔcɛ̃m/ (adv)
à pas de tortue
  bardzo wolno

żółć /ʒuwʲʨ̑/ (n)
bile, fiel
  (medycyna, medyczny) wydzielina wątrobowa;
bile
  (przenośnie, przenośnia) gniew, zdenerwowanie, oburzenie, irytacja

żądanie /ʒɔ̃nˈdãɲɛ/ (n)
demande, prétention, réclamation, réquisition
  kategorycznie wyrażone życzenie

żądać /ˈʒɔ̃ndaʨ̑/ (v)
exiger, requérir
  domagać się czegoś kategorycznie

żądlić /ʒˈɔndlitɕ/ (v)
piquer
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wbijać żądło

żądny /ʒˈɔndnɨ/ (adj)
avide, assoiffé, âpre
  pragnący czegoś w sposób niepohamowany

żądza /ˈʒɔ̃nʣ̑a/ (n)
désir
  fizyczne pożądanie
  silne pragnienie, chęć

żądło /ˈʒɔ̃ndwɔ/ (n)
aiguillon, dard
  (zoologia, zoologiczny) u owadów z grupy żądłówek: narząd w postaci kolca wbijanego w ciało ofiary, często w połączeniu z wstrzyknięciem jadu;

β-D-galaktozydaza /(el)vˈita(pl)dˈɛɡˌalaktˌɔzɨdˈaza/ (n)
β-D-galactosidase
  enzym trawiący cukier mleczny